Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 1028/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Święcicka (spr.) Sędziowie NSA del. Stanisław Gronowski WSA Dorota Wdowiak Protokolant Marlena Chmielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...] w przedmiocie opłaty drogowej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2001 r. 2. stwierdza, że decyzje o których mowa w pkt 1 nie mogą być wykonywane w całości.


UZASADNIENIE

Generalny Dyrektor Dróg Publicznych decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. na podstawie art. 13 ust. 2a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm.), § 9 i § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych (Dz. U. Nr 51, poz. 607) obciążył D. S. opłatą drogową w wysokości 4.598,- zł. za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia w dniu [...] lipca 2001 r. W uzasadnieniu tej decyzji podano wyniki stwierdzonych podczas kontroli przekroczeń dopuszczalnych parametrów pojazdu, stanowiących podstawę naliczenia opłaty.

Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych z dnia [...] lutego 2002 r.

Pan D. zaskarżył ostateczną decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie z powodu naruszenia § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych (Dz. U. Nr 51, poz. 607). W szczególności podniósł, że jedynie w przypadku przekroczenia masy całkowitej i nacisków osi pojazdu opłata podlega podwyższeniu a więc jednocześnie musi występować przekroczenie dwóch parametrów. W trakcie kontroli nie stwierdzono przekroczenia masy całkowitej pojazdu. Ponadto brak jest możliwości sprawdzenia nacisku osi pojazdu na drogę, administracja drogowa nie instaluje urządzeń dostępnych dla użytkowników dróg, gdzie za odpłatnością mogliby dokonać sprawdzenia nacisku osi na drogę.

W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej oddalenie uznając podniesione w niej zarzuty za nieuzasadnione. Wbrew twierdzeniom strony podwyższone opłaty drogowe pobiera się w przypadku Przekroczenia któregokolwiek z parametrów tj. bądź przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej bądź przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem rozpoznania jest skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu l stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 240, poz. 2052, z 2004 r. Nr 124, poz. 1153), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Niniejsza sprawa została przekazana do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.

Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 10 grudnia 2002 r., P 6/02 wydanym po rozpoznaniu pytania prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego o zbadanie zgodności m. in. § 9 ust. l pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. o opłatach drogowych (Dz. U. Nr 51, poz. 607) z art. 2 i art. 92 ust. l Konstytucji RP orzekł, że § 9 ust. l pkt 2 i ust. 2 tego rozporządzenia jest niezgodny z art. 92 ust. l oraz nie jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP. W obszernym uzasadnieniu Trybunał powołał się na swój wcześniejszy wyrok z dnia 27 kwietnia 1999 r., P 7/98, w którym stwierdził, że § 4 ust. l rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 października 1996 r. w sprawie opłat drogowych był niezgodny z art. 2 i art. 92 ust. l Konstytucji RP przez to, że naruszał zakres ustawowego upoważnienia oraz stanowił przepis o charakterze represyjnym. Stwierdził w związku z tym, że ustalanie opłaty za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia na podstawie § 9 ust. l pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych następuje w istocie w taki sam sposób, jak ustalenie tej opłaty na podstawie § 4 ust. l rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 października 1996 r. w sprawie opłat drogowych, uznanego przez Trybunał za niekonstytucyjny. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych, pomimo wspomnianego wcześniejszego wyroku Trybunału w sprawie P 7/98 dalej powtórzyło i utrzymało przepisy niezgodne z Konstytucją. Mając to na

względzie należało przyjąć, że kwestionowane przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych zostały wydane na podstawie niekonstytucyjnego upoważnienia ustawowego (bez ustawowego upoważnienia) i dlatego są niezgodne z art. 92 ust. l Konstytucji RP.

W rozpoznawanej sprawie obie decyzje administracyjne zostały wydane na podstawie § 9 ust. l pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych.

Stosownie do art. 145 § l kpa w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, można żądać wznowienia postępowania administracyjnego. Natomiast przepis art. 145 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnym zobowiązuje sąd do uchylenia decyzji w razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § l ustawy -- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.