Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 93/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 25 lipca 2006 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków - p o s t a n a w i a – odrzucić skargę


UZASADNIENIE

II SA/Rz 93/06

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego /dalej: WINGiK / utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] września 2005 r., Nr [...] odmawiającą wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów wsi B. gm. [...] zmian dotyczących powierzchni i przebiegu granicy działki nr 572 z działkami nr 573 i nr 574.

W uzasadnieniu decyzji WINGiK stwierdził, że odwołanie J. S. nie mogło zostać uwzględnione, a przez to decyzja Starosty Powiatu uchylona, gdyż odmowa wprowadzenia zmian z jego wniosku do operatu ewidencji gruntów jest zgodna z prawem. Organ odwoławczy wskazał, że wprowadzenie zmian w operacie ewidencji gruntów jest możliwe i dopuszczalne tylko pod warunkiem, że wnioskodawca przedkłada prawem określone dokumenty z treści których wynika, że wnioskowana zmiana ma być wprowadzona i znajduje oparcie w stanie faktyczno-normatywnym. Brak dokumentów potwierdzających zaistnienie określonych zmian w stanie faktycznym lub prawnym nieruchomości nie pozwala na dokonanie wpisów w ewidencji gruntów. Z tego też powodu żądanie J. S. oparte na twierdzeniach odnoszących się do stanu z przeszłości nie mogło być podstawą wpisu, skoro wnioskodawca nie przedstawił dokumentów, które potwierdzałyby jego żądanie. WINGiK podkreślił także, że uwzględnienie odwołania może mieć miejsce tylko przy stwierdzeniu naruszenia prawa. Brak naruszenia musi skutkować utrzymaniem w mocy zaskarżonej decyzji.

Z decyzją WINGiK nie zgodził się J. S. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniósł o oddalenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem. Jednocześnie zakwestionował inne rozstrzygnięcia i czynności, które były podejmowane w sprawie zmian w ewidencji działek nr 563 i nr 566 nieobjętych zaskarżonym rozstrzygnięciem. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący wskazał okoliczności, które jego zdaniem muszą skutkować wadliwością zaskarżonej decyzji. Szczególnie podniósł, że wadliwość decyzji WINGiK wynika stąd, że stabilizuje stan ewidencyjny, który uzyskany został na podstawie sfałszowanych dokumentów. Z tych powodów skarżący uznał skargę za zasadną.

W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie i przywołał argumentację jak w uzasadnieniu własnej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej prawo o p.s.a. sąd administracyjny nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Ponieważ skarżący J. S. wezwany o uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 złotych wpisu takiego nie uiścił, ani nie wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia z kosztów sądowych, to jego skarga nie mogła być merytorycznie rozpoznana, gdyż nie można jej było nadać biegu procesowego.

Z tych powodów Sąd postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 prawa o p.s.a. skargę odrzucić.