Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1053/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący – M. Z. pismem z dnia 5 maja 2014 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 maja 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie 200 złotych oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia wraz z wezwaniem został wysłany na adres skarżącego. Przesyłka była dwukrotnie awizowana (w dniu 13 czerwca i 23 czerwca 2014 r.) i nie została przez skarżącego podjęta w terminie, a zatem dniem doręczenia tego wezwania był dzień 27 czerwca 2014 r. Natomiast termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 4 lipca 2014 r.

Skarżący nie wykonał ww. wezwania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Skarga jako kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym powinna spełniać wymogi określone przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. należy do skargi dołączyć odpowiednią liczbę odpisów wraz z załącznikami, dla doręczenia ich pozostałym stronom.

Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Ponadto z art. 220 § 3 p.p.s.a. wynika, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd.

W sprawie przesyłka, zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi, została wysłana na adres skarżącego podany w skardze. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, tj. w dniu 13 czerwca i 23 czerwca 2014 r. i nie została przez skarżącego podjęta w terminie. Zatem dniem doręczenia tego wezwania był dzień 27 czerwca 2014 r. Wyznaczony 7 dniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął więc z dniem 4 lipca 2014 r. W tej sytuacji został zastosowany tryb wynikający z art. 73 p.p.s.a. Ustawodawca w ostatnim zdaniu tego przepisu wprowadza fikcję prawną sprowadzającą się do tego, że wykazanie wykonania czynności określonych w tym przepisie daje podstawę do uznania skuteczności doręczenia, w sytuacji gdy adresat nie podejmie przesyłki.

Powyższe skutkowało stwierdzeniem, że skarżący nie zastosował się do wezwania, bowiem nie uiścił w terminie należnej kwoty wpisu sądowego oraz nie nadesłał dwóch egzemplarzy odpisów skargi.

Z powyższych względów, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.