Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 996/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Kaute (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Waldemar Śledzik, asesor WSA Piotr Dębkowski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2020 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza K. z dnia [...] września 2019 r. nr [...] uchylającą w całości ostateczną decyzję nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie 15.959 zł i ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego na rok 2017 w kwocie 50.444,00 zł.

Jak wynika z akt sprawy Burmistrz K. decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. ustalił Panu J. M. (dalej Podatnik, Skarżący) wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 r. na kwotę 15.959,00 zł. Za podstawę opodatkowania w podatku rolnym przyjęto powierzchnię użytków rolnych 7,3950 ha przel. (z 24,4600 ha fiz.). W podatku od nieruchomości za podstawę opodatkowania przyjęto: powierzchnię użytków kopalnych - dział. gosp. 22 400 m2, które opodatkowano według stawki 0,58 zł/ m2, powierzchnię użytków kopalnych - grunty pozostałe 10 124 m2, które opodatkowano według stawki 0,22 zł/ m2. W decyzji wskazano powierzchnię nieużytków - 0,1200 ha.

W decyzji wskazano, że wysokość podatku ustalono na podstawie złożonej przez podatnika informacji (tj. informacji na rok 2015, która wpłynęła do organu podatkowego w dniu 13 lutego 2015 r.) oraz danych z ewidencji gruntów i budynków.

W dniu 16 lutego 2017 r. do Urzędu Miejskiego w K. wpłynęła informacja Pana J. M. o nieruchomościach i obiektach budowlanych, gruntach i lasach na rok 2016, w której podatnik wykazał powierzchnię gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - 22 400 m2, pozostałe grunty - 10 124 m2, grunt rolny kl. IVa - 2,0900 ha, kl. IVb - 7,0500 ha, kl. V – 13,0785 ha, kl. VI 1,9191 ha.

W dniu 15 maja 2017 r. do Urzędu Miejskiego w K. wpłynęły dwie decyzje Marszałka Województwa M. z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie określenia opłaty eksploatacyjnej dla Pana J. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "J. P. " J. M. za złoża "O." gmina K. w I i II półrocze 2016 r.

W związku z tym, Burmistrz K. w ramach postępowania kontrolnego przeprowadził z udziałem biegłego oględziny nieruchomości w O. - działka nr ew. [...].

Po przeprowadzeniu kontroli Burmistrz K. postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. wznowił postępowanie podatkowe w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2017 r., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Burmistrza K. z dnia [...] stycznia 2017 r.

Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego Burmistrz K. decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. Nr [...] postanowił:

1. uchylić w całości ostateczną decyzję z dnia [...] stycznia 2017 r. ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie 15 959,00 zł

2. ustalić wysokość zobowiązania podatkowego na rok 2017 w kwocie 49 311,00 zł,

3. określić kwoty terminy płatności podatku na 15.03.2017 r., 15.05.2017r., 15.09.2017 r., 15.11.2017 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2018 r. uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

W ocenie Kolegium organ pierwszej instancji powinien dołączyć do akt sprawy dokumenty stanowiące podstawę wydania decyzji ostatecznej. Następnie, powinien zebrać dowody potwierdzające daty wpływu do Urzędu Miejskiego w K. decyzji koncesyjnych z 2009 r. i decyzji na rekultywację gruntów z 2012 r. Po zebraniu w sposób wyczerpujący materiału dowodowego organ pierwszej instancji powinien ustalić i ocenić, czy przeprowadzona kontrola ujawniła okoliczności, które nie wynikały z dokumentów znajdujących się w dacie wydania decyzji ostatecznej w dyspozycji Burmistrza K. , czy też jedynie potwierdziła te okoliczności.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Burmistrz K. decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 r., postanowił:

1. uchylić w całości ostateczną decyzję z dnia [...].01.2017 r. ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie 15 959,00 zł,

2. ustalić wysokość zobowiązania podatkowego na rok 2017 r. w kwocie 49 311,00 zł,

3. określić kwoty i terminy płatności podatku na 15.03.2017r., 15.05.2017r., 15.09.2017 r., 15.11.2017 r

Organ wyjaśnił, że w postępowaniu ustalono, iż wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne, istniejące w dniu wydania decyzji pierwotnej nie znane organowi, który wydał decyzję. Jako nowe dowody w sprawie organ podatkowy uznał materiał dowodowy zebrany w wyniku kontroli podatkowej. Ujawniła ona okoliczności, które nie wynikały z dokumentów znajdujących się w dyspozycji Burmistrza K. w dacie wydawania pierwotnej, ostatecznej decyzji wymiarowej. Protokół oględzin z dnia 23 sierpnia 2018 r., dokumentacja fotograficzna oraz pomiary wykonane przez biegłego geodetę, powołanego postanowieniem Burmistrza K. z dnia [...] lipca 2017 r. wykazały, iż podatnik do opodatkowania podatkiem od nieruchomości stawką najwyższą, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt. 1 lit a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, wykazał tylko część powierzchni gruntu, którą zajmował na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Nowym dowodem w sprawie jest również informacja podatkowa, złożona przez podatnika po zakończeniu kontroli podatkowej w dniu 12 października 2017 r. Nowym dowodem w sprawie są również materiały dowodowe zgromadzone w toku postępowania administracyjnego, w sprawie ustalenia opłaty podwyższonej, w związku z prowadzeniem działalności bez wymaganej prawem koncesji, przeprowadzonego przez Okręgowy Urząd Górniczy w W., które udostępniono na wniosek Burmistrza K. pismem z dnia 28 marca 2017 r.

Organ wskazał, że teren objęty koncesją na wydobywanie kruszywa naturalnego zgodnie z decyzją Wojewody M. to powierzchnia 30 350,00 m2 (3,035 ha).

Organ pierwszej instancji wskazał sposób wyliczenia podatku za 2017 r., na kwotę 49 311,00 zł. Burmistrz K. wyjaśnił, że przy opodatkowaniu podatkiem rolnym zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 617 z późn. zm.) – dalej ustawa o podatku rolnym, organ podatkowy jako podstawę opodatkowania przyjął grunt obejmujący część działki nr [...] oraz działkę nr [...] Obręb O. o łącznej powierzchni 19,4557 ha (sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako grunty orne). Natomiast przy opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości - dla gruntu o powierzchni 83 743 m2 (8,3743 ha ) zastosował stawkę przewidzianą dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt. 1 lit. a) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 716 z późn. zm.) – dalej zwana, ustawa o podatkach i opłatach lokalnych lub u.p.o.l.

Według ewidencji gruntów i budynków grunt, o którym mowa powyżej sklasyfikowany jest jako użytki kopalne - o powierzchni 32 500 m2, nieużytki - o powierzchni 1200 m2, użytki rolne o powierzchni 50 043 m2. Organ podatkowy dokonał oceny w zakresie zajęcia części działki nr [...] na prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie przeprowadzonych podczas kontroli podatkowej oględzin nieruchomości oraz protokołu dokumentującego tę czynność, zawierającego dokumentację fotograficzną potwierdzającą stan faktyczny, a także na podstawie protokołów oględzin przeprowadzonych w toku postępowania administracyjnego, prowadzonego wobec podatnika przez Okręgowy Urząd Górniczy w W. Stosownie do art. 187 Ordynacji podatkowej organ podatkowy w celu zebrania wyczerpującego materiału dowodowego postanowił włączyć do akt sprawy w/w materiały dowodowe. Za grunty zajęte na potrzeby prowadzenia przez podatnika działalności gospodarczej, organ podatkowy uznał teren wydobywania kopalin, miejsce gdzie składowany jest urobek, drogi dojazdowe, plac manewrowy, na którym rozmieszczone są urządzenia maszyny i samochody służące do prowadzenia działalności gospodarczej, grunty, na których prowadzone są prace rekultywacyjne oraz grunty wypełnione w procesie rekultywacji, co do których nadal nie wydano decyzji o zakończeniu rekultywacji.

Od przedmiotowej decyzji Podatnik złożył odwołanie. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. u S. decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, wskazując, że:

- do akt sprawy nie została dołączona dokumentacja opisująca sposób wykonania pomiarów przez biegłego;

- podatnik nie dołączył do korekty żadnych wyjaśnień;

- do akt sprawy nie zostały dołączone dowody potwierdzające w jaki sposób zostały wyliczone /pomierzone/ powierzchnie zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, a który obszar stanowi wyrobisko; biegły nie zawarł żadnych wyjaśnień odnośnie tego w jaki sposób przyjął granice poszczególnych obszarów, jakie cechy tych obszarów uwzględnił, ani w zakresie dokonania wyliczeń, które doprowadziły do wskazanych na mapie, a następnie w opinii z dnia 27 marca 2019 r. wyników;

Według Kolegium organ pierwszej instancji powinien zebrać dowody potwierdzające w sposób nie budzący wątpliwości jaka powierzchnia gruntów rolnych i nieużytków, które nie zostały objęte ani koncesją na wydobywanie kopaliny, ani decyzją w rekultywacji była w 2017 r. faktycznie zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej. Kolegium wskazało, że Burmistrz K. winien rozważyć zasadność przeprowadzenia dowodu z oględzin oraz z przesłuchania świadków lub strony.

Pismem z dnia 7 maja 2019 r. Burmistrz K. wezwał podatnika do osobistego stawiennictwa w siedzibie organu podatkowego w celu przesłuchania strony, na okoliczność uzupełnienia materiału dowodowego. Z przesłuchania strony sporządzono protokół z dnia 27 maja 2019 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] organ powołał P. B. do rozszerzenia i uzupełnienia opinii z dnia 23 sierpnia 2017 r. Opinia została uzupełniona pismem z dnia 8 sierpnia 2019 r.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Burmistrz K. decyzją z dnia [...] września 2019 r. w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 r., postanowił:

1. uchylić w całości ostateczną decyzję [...] z dnia [...].01.2017 r. ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie 15 959,00 zł,

2. ustalić wysokość zobowiązania podatkowego na rok 2017 r. w kwocie 50.444 zł,

Wymiar podatku został ustalony według następującego wyliczenia:

1. grunty o łącznej powierzchni 85 926 m2 zajęte na działalność gospodarczą opodatkowane podatkiem od nieruchomości:

- obszar A pow. 14.381 m2,

- obszar B pow. 69.362 m2, w tym użytek kopalny K w granicach B - 30.478 m2,

- użytek sklasyfikowany w ewidencji gruntów jako użytek kopalny K, który w granicach obszaru C stanowi 452 m2,

- użytek kopalny K. który w części obszaru D stanowi powierzchnię 1.731 m2. Łącznie 85.926 m2, opodatkowano stawką 0,58 zł, co daje kwotę 49.837,00 zł,

2. grunty opodatkowane podatkiem rolnym:

- grunt o pow. 6,0686 ha opodatkowany stawką 100,00 zł, co daje kwotę w zaokrągleniu kwotę 607,00 zł.

Łączne zobowiązanie pieniężne wyliczono na kwotę 50.444,00 zł.

W odwołaniu od tej decyzji zarzucono jej :

1. naruszenie prawa procesowego - art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej (dalej O.p.) poprzez wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją w sytuacji, w której nie wyszły na jaw "nowe okoliczności faktyczne lub dowody" nieznane wcześniej organowi, a więc nie spełniły się przesłanki do wznowienia postępowania,

2. naruszenie art. 233 § 2 O.p. poprzez niedostateczne zastosowanie się do wytycznych SKO zawartych w uzasadnieniu orzeczenia z dnia [...] kwietnia 2019 r., w tym przede wszystkim nieodniesienie się do zarzutów zawartych w pierwotnym odwołaniu, nie dokonanie przeprowadzenia dowodu z oględzin, przesłuchania świadków w celu ustalenia w sposób nie budzący wątpliwości jaka powierzchnia gruntów rolnych i nieużytków nie objętych koncesją na wydobywanie kopalin ani decyzja o rekultywacji wg organu została przyjęta na prowadzenie działalności gospodarczej w 2017 r. i jaka ewentualnie powierzchnia miała bezpośredni związek z działalnością gospodarczą, podczas gdy w niniejszej sprawie wymagane i istotne z punktu widzenia Kolegium oraz odwołującego było przeprowadzenie kompletnego postępowania dowodowego,

3. naruszenie art. 122, 180 § 1, 187 § 1 O.p. poprzez przeprowadzenie pobieżnego, niewszechstronnego i niewyczerpującego postępowania dowodowego, w konsekwencji którego brak jest podstaw do precyzyjnego ustalenia, które z gruntów zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej lub jako pozostające w związku z działalnością gospodarczą,

4. naruszenie prawa procesowego - art. 191 O.p. poprzez uznanie za udowodnioną okoliczności dotyczącej powierzchni zajętej na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej lub związanej z jej prowadzeniem, w sytuacji w której występują istotne rozbieżności co do tego w zgromadzonym materiale dowodowym, w tym różnice w powierzchniach wskazanych w protokole kontroli a tym, co ostatecznie przyjęto w decyzji, brak jest dowodów na okoliczność prowadzenia działalności gospodarczej, w tym na obszarze 85.926 m2, a w szczególności nie można takich ustaleń czynić na podstawie notatek Okręgowego Urzędu Górniczego i jego nieprawomocnych decyzji,

5. naruszenie art. 121 § 1, w zw. z art. 124 w zw. z art. 210 § 3 Ordynacji podatkowej poprzez uzasadnienie decyzji w sposób nierzetelny, niepozwalający na ocenę podstaw wydzielenia gruntów poddanych opodatkowaniu na zajęte pod prowadzenie działalności gospodarczej i pozostające w związku z działalnością gospodarczą, niewyjaśnienie rozbieżności we wskazanych w decyzji powierzchniach gruntu, a powierzchniami gruntu wskazanymi w protokole kontrolnym, niewyjaśnienie które konkretnie tereny zostały zaliczone, do którego z typu gruntów, niewyjaśnienie dlaczego organ uznał obszar 85.926 m2 za zajęty pod prowadzenie działalności gospodarczej i jakie dowody to jego zdaniem potwierdzają, zwłaszcza w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, w tym protokołu kontrolnego oraz decyzji Marszalka Województwa M., co sprawia, że zaskarżona decyzja wydaje się być całkowicie arbitralna i niezrozumiała.

6. Naruszenie art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie i uznanie, że obszar o powierzchni 85.926 m2 został zajęty przez podatnika na działalność gospodarczą oraz jest z tą działalnością bezpośrednio związanym, a w konsekwencji opodatkowany podatkiem od nieruchomości, w sytuacji gdy brak było podstaw dla takiego działania w świetle zgromadzonego materiału dowodowego.

Odwołujący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, ewentualnie umorzenie postępowania.

Decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzje.

W uzasadnieniu swojej decyzji Organ wskazał, że jedną z przesłanek wznowienia postępowania jest zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej jest sytuacja, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W przypadku jej wystąpienia wszczęcie postępowania następuje na żądanie strony lub z urzędu /art. 241 § 1/. Organ wskazał przy tym, że takie nowe okoliczności wystąpiły w sprawie.

Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie z załączonej do akt Informacji z rejestrów gruntów według stanu na dzień 1 stycznia 2017 r. wynika, że działkę nr ewid. [...] stanowią: grunt orny RIVa o pow. 1,99 ha, grunt orny RIVb o pow. 6,95 ha, grunt orny RV o pow. 13,200 ha, grunt orny RVI o pow. 1,99 ha, użytek kopalny K o pow. 3.25 ha, nieużytek N o pow. 0,12 ha. Działkę nr ewid. [...] stanowi: grunt orny RIVa o pow. 0,14 ha, grunt orny RIVb o pow. 0,07 ha, grunt orny RV o pow. 0,12 ha.

Kolegium, uwzględniając opinię biegłego w zakresie fotogrametrii i geodezji, wskazało, że z opinii biegłego bezspornie wynika, że na części działki nr ewid. [...] prowadzona jest działalność gospodarcza. Powierzchnia tego obszaru została precyzyjnie obmierzona przez biegłego i uwzględniona przez organ podatkowy.

W związku z tym organ podatkowy, zaskarżoną decyzją, zasadnie jako podstawę do obliczenia podatku od nieruchomości przyjął pow. działki nr ewid. [...] o łącznej pow. 27,50 ha i działki nr ewid. [...] o łącznej pow. 0,33 ha. Z działki nr ewid. [...] organ podatkowy wyodrębnił grunt przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej o łącznej pow. 85 926 m2, tj.

- obszar A o pow. 14.381 m2 ,

- obszar B o pow. 69.362 m2,

- użytek kopalny w granicach obszaru C o pow. 452 m2 ,

- użytek kopalny w granicach obszaru D, o pow. 1.731 m2. Powierzchnia obszaru B /wg załącznika/, tj. 69.362 m2 nie stanowi sumy poszczególnych rodzajów mierzonych powierzchni, tj. powierzchni wyrobiska 1, 2, 3, użytków kopalnych K oraz dróg i placów manewrowych z uwagi na to, iż powierzchnia wyrobiska nr 1 składa się częściowo na powierzchnię użytków kopalnych K. Część wspólna tych powierzchni to 619 m2.

Obszar B jest to teren wydobycia żwiru i piasku /częściowo zalany wodami/jak również teren pokopalniany z widocznymi śladami wypełnienia, na którym składowano ziemię i gruz. Teren ten obejmuje również drogi dojazdowe do wyrobiska.

Biegły podał również, że w momencie sporządzania pomiarów i dokumentacji fotograficznej w obrębie obszaru B pracowały wywrotki i koparki. Teren ten został obmierzony wzdłuż wyrobiska oraz terenu, na którym prowadzono czynności związane z wypełnieniem wyrobiska.

Obszar C o pow. 55.564 m2 oraz obszar D o pow. 135.693 m2 o łącznej pow. 191.257 m2 to teren rolny - porośnięty roślinnością. W momencie sporządzenia dokumentacji fotograficznej na części obmierzonego terenu zaparkowane były koparki i wywrotki.

Z opinii biegłego bezspornie wynika więc, że na części działki nr ewid. [...] prowadzona była działalność gospodarcza. Powierzchnia tego obszaru została precyzyjnie obmierzona przez biegłego i uwzględniona przez organ podatkowy.

W związku z tym organ podatkowy, zaskarżoną decyzją, zasadnie, zdaniem Kolegium, jako podstawę do obliczenia podatku od nieruchomości przyjął pow. działki nr ewid. [...] o łącznej pow. 27,50 ha i działki nr ewid. [...] o łącznej pow. 0,33 ha. Z działki nr ewid. [...] organ podatkowy wyodrębnił grunt przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej o łącznej pow. 85 926 m2, tj.

- obszar A o pow. 14,381 m ,

- obszar B o pow. 69.362 m2,

- użytek kopalny w granicach obszaru C o pow. 452 m ,

- użytek kopalny w granicach obszaru D, o pow. 1.731 m*.

Grunt opodatkowano stawką 0,58 zł przewidzianą dla gruntu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej /§ 1 pkt 1 lit. 2 Uchwały Nr XXIII/158/2016 Rady Miejskiej w K. z dnia 29 listopada 2016 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, oraz wprowadzenia zwolnień w tym podatku - Dz. Urz. Woj. Maz. z dnia 7 grudnia 2016 r. poz. 10876/. Podatek od nieruchomości wyliczono na kwotę 49.837,00 zł. Jako podstawę do obliczenia podatku rolnego przyjęto grunt o pow. 6,0686 ha opodatkowany stawką 100,00 zł. Podatek rolny obliczono na kwotę 607,00 zł.

Kolegium wskazało, że Podatnik nie przedstawił jakichkolwiek dowodów potwierdzających, że pomiary zostały wykonane nierzetelnie i że przyjęta do opodatkowania powierzchnia gruntu zajętego do prowadzenia działalności gospodarczej odbiega od faktycznej.

W skardze z dnia 24 marca 2020 r. Podatnik zaskarżając przedmiotową decyzję w całości zarzucił jej:

1. Naruszenie prawa procesowego - art. 233 § 2 O.p. poprzez wydanie decyzji ustalającej zobowiązanie pieniężne za 2017 r. w kwocie 50.444,00 zł, w sytuacji, gdy Burmistrz K. niedostatecznie zastosował się do wytycznych Samorządowego w S. zawartych w uzasadnieniu orzeczenia z [...].04.2019 r. w tym przede wszystkim nie odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu, nie dokonał przeprowadzenia dowodu z oględzin i przesłuchania świadków w celu ustalenia w sposób niebudzący wątpliwości jaka powierzchnia gruntów rolnych i nieużytków nie objętych koncesją na wydobywanie kopalin ani decyzją o rekultywacji wg organu została zajęta na prowadzenie dz. gosp. w 2017 r. i jaka ewentualnie powierzchnia miała bezpośredni związek z działalnością gospodarczą,

2. Naruszenie prawa procesowego - art. 122, 180 § 1, 187 § 1 O.p. poprzez przeprowadzenie pobieżnego, niewszechstronnego i niewyczerpującego postępowania dowodowego, w konsekwencji którego brak jest podstaw do precyzyjnego ustalenia, które wg organu podatkowego i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z gruntów zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej lub jako pozostające w bezpośrednim związku z działalnością gospodarczą, i ograniczenie się do wydania decyzji w zasadzie w oparciu o opinię biegłego P. B., w sytuacji, gdy opinia ta jest niezrozumiała i wewnętrznie sprzeczna, m.in. w zakresie przyjętych do podstawy obliczenia podatków użytków kopalnianych w granicach obszaru B (30.478 m2), C (452 m2), D (1.731 m2) suma nie równa się wynikowi 3.266 m2 zgodnie z mapą zasadniczą Starostwa Powiatowego, nie zawiera wyników obmiarów powierzchni gruntu oraz sporządzonych przez biegłego map poglądowych wykonanych w 2017 r. nie wyjaśnia w jaki sposób biegły dokonał wyliczenia powierzchni użytków kopalnianych w granicach obszaru B, a w szczególności obszaru C, D, nie wynika z dowodów zgromadzonych przez biegłego, aby ewentualny sprzęt znajdujący się na obszarze B. C, D należał do skarżącego i znajdował się w ruchu,

3. naruszenie prawa procesowego - art. 191 O.p. poprzez uznanie za udowodnioną okoliczności dotyczącej powierzchni zajętej przez odwołującego na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, w sytuacji w której występują istotne rozbieżności co do tego w zgromadzonym materiale dowodowym, w tym różnice w powierzchniach wskazanych w protokole kontroli a tym, co ostatecznie przyjęto w decyzji, brak jest dowodów na okoliczność prowadzenia przez odwołującego działalności gospodarczej i to aż na obszarze 85.926 m2, a w szczególności nie można takich ustaleń czynić na podstawie opinii biegłego P. B. , nie wynika z dowodów zgromadzonych przez biegłego, aby ewentualny sprzęt znajdujący się na obszarze B należał do skarżącego i znajdował się w ruchu.

4. Naruszenie prawa procesowego - art. 121 § 1 w zw. z art. 124 w zw. z art. 210 § 3 o.p. poprzez uzasadnienie decyzji w sposób nierzetelny, niepozwalający na ocenę podstaw wydzielenia gruntów poddanych opodatkowaniu na zajęte i związane bezpośrednio z prowadzenie działalności gospodarczej, niewyjaśnienie rozbieżności we wskazanych w decyzji powierzchniach gruntu a powierzchniami gruntu wskazanymi w protokole kontrolnym, niezrozumiałe wyjaśnienie które konkretnie tereny zostały zaliczone do którego z typu gruntów, niezrozumiałe wyjaśnienie dlaczego organ uznał obszar 85.926 m2 za zajęty pod prowadzenie działalności gospodarczej i jakie dowody to jego zdaniem potwierdzają, niewyjaśnienie, które dowody zostały pominięte przy wydawaniu decyzji i z jakich względów, niewyjaśnienie z jakich względów użytek kopalny podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, pomimo, iż w momencie przeprowadzenia kontroli nie został zaznaczony przez organ podatkowy jako grunt faktycznie zajęty na prowadzenie działalności gosp., w tym protokołu kontrolnego oraz decyzji Marszałka Województwa M., a także istniejących różnic pomiędzy zasadniczą mapą Starostwa Powiatowego, a powierzchnią wskazaną w ewidencji gruntów, co sprawia, że zaskarżona decyzja wydaje się być całkowicie arbitralna i niezrozumiała,

5. Naruszenie prawa materialnego - art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie i uznanie, że obszar o powierzchni 85.926 m2 został zajęty przez odwołującego się na działalność gospodarczą oraz jest z tą działalnością bezpośrednio związany, a w konsekwencji opodatkowany podatkiem od nieruchomości, w sytuacji gdy brak było podstaw dla takiego działania w świetle zgromadzonego materiału dowodowego.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadną

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy prawidłowości ustalenia Skarżącemu wysokości łącznego zobowiązania podatkowego na rok 2017 z tytułu podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego, w szczególności spór dotyczy tego, czy zasadnie Organy przyjęły, że w 2017 r. Skarżący zajął obszar 85.926 m2 pod prowadzenie działalności gospodarczej, z czym wiązało się opodatkowanie wskazanego obszaru gruntu najwyższą stawką podatku od nieruchomości.

W ocenie Sądu prawidłowo przyjęły Organy, że w sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 240 §1 pkt 5 O.p. (tj. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję), co skutkowało koniecznością wznowienia postępowania i wydania decyzji w trybie art. 245 §1 pkt 1 O.p. Okolicznością faktyczną było zajmowanie przez Skarżącego w 2017 r. większej powierzchni gruntu na prowadzenie działalności gospodarczej niż wynikało to ze złożonej przez Skarżącego Informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, gruntach i lasach na 2015 r. (co miało wpływ na wymiar podatku – patrz dalej).

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy o podatku rolnym (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1256 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Z tym przepisem ustawy o podatku rolnym powiązany jest art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 z późn. zm.), zgodnie z którym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości użytki rolne oraz lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Analiza tych dwóch powiązanych ze sobą przepisów pozwala stwierdzić, że użytki rolne podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, wówczas gdy nastąpiło ich zajęcie na prowadzenie działalności gospodarczej.

Zgodnie z §68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 z późn. zm.) grunty rolne dzielą się na użytki rolne, do których zalicza się m.in. grunty orne, oznaczone symbolem – R oraz na nieużytki, oznaczone symbolem – N (§68 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 2), natomiast grunty zabudowane i zurbanizowane obejmują m.in. użytki kopalne, oznaczone symbolem - K (§68 ust. 3 pkt 6).

Jak zasadnie przyjął Organ odwoławczy Organ z załączonej do akt Informacji z rejestrów gruntów według stanu na dzień 1 stycznia 2017 r. (patrz załączniki do pisma z dnia 11 marca 2019 r.) wynika, że stanowiącą własność podatnika działkę nr ewid. [...] stanowi: grunt orny RIVa o pow. 1,99 ha, grunt orny RIVb o pow. 6,95 ha, grunt orny RV o pow. 13,200 ha, grunt orny RVI o pow. 1,99 ha, użytek kopalny K o pow. 3.25 ha, nieużytek N o pow. 0.12 ha – co daje łącznie 27,5 ha, natomiast działkę nr ewid. [...] stanowi: grunt orny RIVa o pow. 0.14 ha, grunt orny RIVb o pow. 0.07 ha, grunt orny RV o pow. 0.12 ha – co daje łącznie 0,33 ha.

Mając zatem na uwadze to, że użytki rolne zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym, lecz podatkiem od nieruchomości, kluczowe znaczenie ma ustalenie w jakim zakresie (części) były one zajęte przez Skarżącego na prowadzenie działalności gospodarczej.

W tym zakresie kluczowe znaczenie ma to, że w dniu 23 sierpnia 2017 r. zostały przeprowadzone oględziny ww. działki nr [...] w O . W protokole oględzin wskazano, że na działce znajdują się maszyny, samochody służące do prowadzenia działalności gospodarczej, znajdują się również tam hałdy ziemi, piasku, wyrobiska. Do protokołu oględzin dołączono dokumentację fotograficzną (płyta DVD) zawierającą wykonane z wysokości (za pomocą drona) zdjęcia działki potwierdzające to, że na działce prowadzone były prace (przykładowo na zdjęciu DJI_0334.jpg widoczny m.in. samochód ciężarowy, koparka oraz maszyna). W tym miejscu należy wskazać, że jak wynika z dokumentacji fotograficznej sporządzonej w dniu 23 sierpnia 2017 r. tego dnia prowadzone były prace na części działki oznaczonej literą A (w kwestii oznaczeń działki patrz niżej) - położenie koparki względem hałdy, której szczyt znajduje się pod przesiewaczem, na zdjęciach DJI_0334 oraz DJI_0336 wskazuje na to, że koparka była w ruchu). Podkreślić należy, że użytek kopalny znajdował się w innej części działki (część działki oznaczona jako B).

W ocenie Sądu nie budzi najmniejszej wątpliwości, że część działki nr ewid. [...] w 2017 r. była zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej (co wynika z ww. protokołu oględzin, jak również z dokumentacji fotograficznej, co więcej wniosek taki wynika ze złożonej przez Skarżącego informacji dotyczącej opłaty za wydobytą kopalinę – korekta za I półrocze 2017 r. – patrz załącznika do pisma z 26 sierpnia 2019 r.). Celem ustalenia obszaru zajętego przez Skarżącego na prowadzenie działalności gospodarczej (gdzie Skarżący prowadził działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "J. P. " w zakresie wydobycia kruszywa naturalnego) powołano biegłego w osobie Pana P. B. w celu dokonania pomiarów powierzchni gruntu ww. działki nr [...] w O.

Jak wynika z uzupełnienia w dniu 8 sierpnia 2019 r. opinii z dnia 23 sierpnia 2017 r. biegłego z przeprowadzenia pomiarów nieruchomości gruntowej w obrębie działki nr [...] w miejscowości O. w trakcie pomiarów został wykorzystany dron marki D. z kamerą fotograficzną automatycznie wykonujący zdjęcia obszaru. Operator sterujący sprzętem latającym posiada specjalne uprawnienia oraz wykształcenie do wykonania operacji lotniczych, potwierdzone certyfikatem z egzaminu państwowego. W opinii biegły szczegółowo wyjaśnił metodę fotogrametryczną zastosowaną w przedmiotowej sprawie oraz załączył sporządzone obmiary.

Jak wynika z całości zebranego materiału dowodowego, biegły – celem określenia powierzchni działki zajętej na prowadzenie działalności gospodarczej – cały obszar działki nr [...] (27,5 ha) podzielił na 4 nierówne części – obszary oznaczone jako A, B, C oraz D zaznaczając istotne dla sprawy obszary i wskazując jaką mają powierzchnię (patrz załącznik do protokołu kontroli z dnia 8 września 2017 r. oraz opinia biegłego z dnia 8 sierpnia 2019 r., gdzie zawarte zostały stosowne mapy oraz zdjęcia z naniesionymi wyodrębnionymi ww. obszarami oznaczonymi jako A, B, C oraz D). W oparciu o tę opinię Organy zasadnie przyjęły, że podatkiem od nieruchomości (przy zastosowaniu stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej) należało obszar A o pow. 14.381 m2 (obejmujący m.in. miejsca składowania urobku oraz drogi dojazdowe i plac manewrowy), obszar B o pow. 69.362 m2 (obejmujący trzy wyrobiska, drogi dojazdowe, drogi dojazdowy, place manewrowe, grunty przyległe do wyrobiska oraz użytek kopalny w granicach tego obszaru), jak również użytek kopalny o pow. 452 m2 znajdujący się w granicach obszaru C, jak również użytek kopalny o pow. 1.731 m2 znajdujący się w granicach obszaru D. W ocenie Sądu cały ten obszar był zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolna.

W tym miejscu Sąd zwraca uwagę na to, że zasadnie Organy przyjęły, że zarówno obszar A, jak również obszar B powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości przy zastosowaniu stawki właściwej gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Z opinii biegłego (w tym dokumentacji fotograficznej zamieszczonej w opinii uzupełniającej z dnia 8 sierpnia 2019 r., jak również z dokumentacji fotograficznej z protokołu oględzin z dn. 23.08.2017 r. zawartej na płycie DVD) wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że wskazany obszar obejmujący obszary A oraz B został zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej. Istnienie na tym obszarze dróg dojazdowych, wykopów, składowisk urobku, to że nie były one porośnięte roślinnością – co wszystko znajduje potwierdzenie w dokumentacji fotograficznej wykonanej w dn. 23 sierpnia 2017 r., świadczy niezbicie o tym, że wskazany obszar był zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolna.

W tym kontekście należy zauważyć, że istotną część obszaru B stanowi użytek kopalny (tj. 30.478 m2 z 69.362 m2). Jako użytek kopalny, a więc grunt, który nie został sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, wskazany grunt K (oznaczony na mapie stanowiącej załącznik do uzupełnienia opinii z dn. 8 sierpnia 2019 r.), nie podlegając podatkowi rolnemu, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości i jako grunt będący w posiadaniu przedsiębiorcy (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.) - Skarżącego, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości przy zastosowaniu stawki właściwej od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W konsekwencji obszar B stanowiący w części grunty orne – która to część jest wyłączona z opodatkowania podatkiem rolnym i opodatkowana podatkiem od nieruchomości z tego powodu, że grunty "zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej" (co wynika z całości materiału dowodowego), w części natomiast użytek kopalny – która to część, jak wskazano wyżej, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości z racji takiej kwalifikacji gruntu oraz faktu bycia w posiadaniu przedsiębiorcy (niezależnie od faktycznego wykonywania na tym gruncie działalności), podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości przy zastosowaniu stawki właściwej od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zasadnie Organy przyjęły również, że wprawdzie obszar C i D, na których w momencie przeprowadzenia kontroli nie prowadzono działalności gospodarczej (obszar ten był porośnięty trawą i inną roślinnością), jako niezajęty na prowadzenie działalności gospodarczej, nie podlega podatkowi od nieruchomości (w zakresie w jakim grunt ten jest kwalifikowany jako użytki rolne), to jednak znajdujące się w ramach tego obszaru grunty kwalifikowane jako użytek kopalny (tj. obszar 452 m2 znajdujący się w granicach obszaru C oraz obszar 1.731 m2 znajdujący się w granicach obszaru D – patrz uzupełninie opinii z dnia 8 sierpnia 2019 r. wraz załącznikami), podlegały opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki właściwej od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jako użytek kopalny, a więc grunt, który nie został sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, nie podlegając podatkowi rolnemu, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości i jako grunt będący w posiadaniu przedsiębiorcy-Skarżącego (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.), podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości przy zastosowaniu stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W tym kontekście samo posiadanie wskazanego gruntu (kwalifikowanego jako użytek kopalny) przez Skarżącego będącego przedsiębiorcą przesądza o opodatkowaniu tą stawką.

W konsekwencji zasadnie organy przyjęły do opodatkowania podatkiem od nieruchomości według stawki właściwej od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej powierzchnię liczącą łącznie 85.926 m2 (co stanowi sumę

obszaru A o pow. 14.381 m2, obszar B o pow. 69.362 m2, użytku kopalnego o pow. 452 m2 znajdującego się w granicach obszaru C oraz użytku kopalny o pow. 1.731 m2 znajdującego się w granicach obszaru D). W konsekwencji Organy prawidłowo uznały, że pozostała część działki nr ewid. [...], tj. 18,9074 ha (27,5 ha – 8,5926 ha) oraz działka nr ewid. [...] 0,33 ha, co daje łącznie 19,2374 ha (ha fiz.) winny zostać podatkiem rolnym – jak wskazano na str. 5 decyzji Organu pierwszej instancji.

W efekcie prawidłowo określono wysokość podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego oraz wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego (str. 5 decyzji Organu pierwszej instancji).

Za nieuzasadniony Sąd uznał zarzut naruszenia prawa procesowego - art. 233 § 2 O.p. poprzez wydanie decyzji ustalającej zobowiązanie pieniężne za 2017 r. w kwocie 50.444,00 zł, w sytuacji, gdy Burmistrz K. niedostatecznie zastosował się do wytycznych Samorządowego w S. zawartych w uzasadnieniu orzeczenia z [...].04.2019 r. w tym przede wszystkim nie odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu, nie dokonał przeprowadzenia dowodu z oględzin i przesłuchania świadków w celu ustalenia w sposób niebudzący wątpliwości jaka powierzchnia gruntów rolnych i nieużytków nie objętych koncesją na wydobywanie kopalin ani decyzją o rekultywacji wg organu została zajęta na prowadzenie dz. gosp. w 2017 r. i jaka ewentualnie powierzchnia miała bezpośredni związek z działalnością gospodarczą.

Decyzja Kolegium z [...] kwietnia 2019 r. uchylała poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji m.in. z tego powodu, że do akt sprawy nie została dołączona dokumentacja opisująca sposób wykonania pomiarów przez biegłego. Organ wskazał również, że Burmistrz K. "powinien rozważyć zasadność przeprowadzenia dowodu z oględzin oraz z przesłuchania świadków lub strony". Należy zauważyć, że w następstwie uchylenia decyzji biegły przedstawił opinię uzupełniającą, co oznacza, że obecnie sam sposób dokonania pomiarów nie budzi, również w ocenie Sądu, wątpliwości. W następstwie powyższego w dn. 27 maja 2019 r. przesłuchano również Skarżącego. W ocenie Sądu, również przesłuchanie samego Skarżącego nie powoduje, że można zakwestionować przyjęte przez Organy ustalenia – co do wielkości powierzchni zajętej na prowadzenie działalności gospodarczej (innej niż działalność rolnicza). Dokumentacja fotograficzna ujawniła to, że na obszarze A i B znajdują się drogi dojazdowe, wykopy, składowisk urobku, teren ten nie był porośnięty roślinnością, co wskazuje, że cały ten obszar (stanowiący funkcjonalnie jedną całość) był zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej (innej niż działalność rolnicza). W tym kontekście nie miało znaczenia to, czy akurat w tej części wskazanego obszaru, czy też w innym jego miejscu następowało wydobycie kruszywa, znajdowała się droga, składowany był urobek, czy też manewrowały pojazdy, przy pomocy których wykonywana była praca. Cały ten obszar przeznaczony był na tę działalność (i wszystkie czynności związane z wydobyciem kruszywa, jego przewiezieniem, składowaniem, późniejszą rekultywacją gruntu – por. co do rekultywacji gruntu wyrok NSA z 6.12.2017 r., II FSK 2971/15) niebędącą działalnością rolniczą i jako taki podlegał opodatkowaniu według stawki przewidzianej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W tym względzie Sąd zauważa, że wprawdzie w trakcie dokonanych w dniu 23 sierpnia 2017 r. oględzin sprzęt znajdował się i prace wykonywane były na obszarze A, jednak jak wynika z protokołu oględzin sporządzonego przez Okręgowy Urząd Górniczy w W. w dn. 21 marca 2018 r. "[w] wyniku oględzin, stwierdzono świeże ślady działalności związanej z wydobywaniem kruszywa naturalnego, głównie piasku i piasku ze żwirem, wyrobiska nr 1 i nr 2 zlokalizowane w południowej granicy przedmiotowej działki (...) oraz efekty eksploatacji w niedalekiej przeszłości (najprawdopodobniej w 2017 r.) piasku gliniastego oraz gliny, z przewarstwieniami piasku, wyrobisko nr 3 usytuowane w południowo-zachodniej części działki" – co dotyczyło części B (co potwierdza, że cały ten obszar był zajęty na prowadzenie przedmiotowej działalności gospodarczej).

Nie są również zasadne zarzuty naruszenia prawa procesowego:

– naruszenia art. 122, 180 § 1, 187 § 1 O.p. poprzez przeprowadzenie pobieżnego, niewszechstronnego i niewyczerpującego postępowania dowodowego, w konsekwencji którego brak jest podstaw do precyzyjnego ustalenia, które wg organu podatkowego i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z gruntów zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej lub jako pozostające w bezpośrednim związku z działalnością gospodarczą, i ograniczenie się do wydania decyzji w zasadzie w oparciu o opinię biegłego P. B. , w sytuacji, gdy opinia ta jest niezrozumiała i wewnętrznie sprzeczna, m.in. w zakresie przyjętych do podstawy obliczenia podatków użytków kopalnianych w granicach obszaru B (30.478 m2), C (452 m2), D (1.731 m2) suma nie równa się wynikowi 3.266 m2 zgodnie z mapą zasadniczą Starostwa Powiatowego, nie zawiera wyników obmiarów powierzchni gruntu oraz sporządzonych przez biegłego map poglądowych wykonanych w 2017 r. nie wyjaśnia w jaki sposób biegły dokonał wyliczenia powierzchni użytków kopalnianych w granicach obszaru B, a w szczególności obszaru C, D, nie wynika z dowodów zgromadzonych przez biegłego, aby ewentualny sprzęt znajdujący się na obszarze B. C, D należał do skarżącego i znajdował się w ruchu.

– art. 191 O.p. poprzez uznanie za udowodnioną okoliczności dotyczącej powierzchni zajętej przez odwołującego na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, w sytuacji w której występują istotne rozbieżności co do tego w zgromadzonym materiale dowodowym, w tym różnice w powierzchniach wskazanych w protokole kontroli a tym, co ostatecznie przyjęto w decyzji, brak jest dowodów na okoliczność prowadzenia przez odwołującego działalności gospodarczej i to aż na obszarze 85.926 m2, a w szczególności nie można takich ustaleń czynić na podstawie opinii biegłego P. B. , nie wynika z dowodów zgromadzonych przez biegłego, aby ewentualny sprzęt znajdujący się na obszarze B należał do Skarżącego

Przedstawione w opinii uzupełniającej z dn. 8 sierpnia 2019 r. wyliczenie dotyczące tego, że użytek kopalny stanowi 3,266 ha i znajduje się w granicach obszaru B (30.478 m2), C (452 m2), D (1.731 m2) nie budzi zastrzeżeń. Wskazanie w opinii, że suma równa się 3,266 m2 zamiast 3,266 ha (3,0478ha + 0,0452 ha+0,1731 ha) stanowi oczywistą pomyłkę, która nie miała wpływu na rozstrzygnięcie organu. Biegły opisał metodę jaką się posłużył i wyjaśnił w jaki sposób dokonał obliczeń (obszarów A, B, C, D oraz użytku kopalnego), gdzie prawidłowość dokonanych obliczeń nie budzi zastrzeżeń. Odnosząc się do zarzutu, że nie udowodniono, że sprzęt należał do Skarżącego – sam Skarżący w protokole przesłuchania z dn. 27 maja 2018 r. wskazał, że część sprzętu była w leasingu ale była eksploatowana przez Skarżącego. Jak wskazano wcześniej w dniu przeprowadzenia oględzin w dniu 23 sierpnia 2017 r. przykładowo koparka była w ruchu (na co wskazuje położenie koparki względem hałdy na zdjęciach DJI_0334 oraz DJI_0336).

Nie jest również zasadny zarzut naruszenia art. 121 § 1 w zw. z art. 124 w zw. z art. 210 § 3 o.p. poprzez uzasadnienie decyzji w sposób nierzetelny, niepozwalający na ocenę podstaw wydzielenia gruntów poddanych opodatkowaniu na zajęte i związane bezpośrednio z prowadzenie działalności gospodarczej, niewyjaśnienie rozbieżności we wskazanych w decyzji powierzchniach gruntu a powierzchniami gruntu wskazanymi w protokole kontrolnym, niezrozumiałe wyjaśnienie które konkretnie tereny zostały zaliczone do którego z typu gruntów, niezrozumiałe wyjaśnienie dlaczego organ uznał obszar 85.926 m2 za zajęty pod prowadzenie działalności gospodarczej i jakie dowody to jego zdaniem potwierdzają, niewyjaśnienie, które dowody zostały pominięte przy wydawaniu decyzji i z jakich względów, niewyjaśnienie z jakich względów użytek kopalny podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, pomimo, iż w momencie przeprowadzenia kontroli nie został zaznaczony przez organ podatkowy jako grunt faktycznie zajęty na prowadzenie działalności gosp., w tym protokołu kontrolnego oraz decyzji Marszałka Województwa M., a także istniejących różnic pomiędzy zasadniczą mapą Starostwa Powiatowego, a powierzchnią wskazaną w ewidencji gruntów, co sprawia, że zaskarżona decyzja wydaje się być całkowicie arbitralna i niezrozumiała.

W zaskarżonej decyzji (oraz decyzji ją poprzedzającej) wskazano dlaczego uznano obszar 85.926 m2 za zajęty pod prowadzenie działalności gospodarczej, przywołano dowody, które o tym świadczą (w decyzji Organu I instancji wskazano w szczególności, że "(...) w dniu 23.08.2017 r. w obrębie obszaru A pracowały maszyny służące właścicielowi do wykonywania działalności gospodarczej, tj. ładowarka, przesiewacz, koparka, samochody ciężarowe. Potwierdzają to zdjęcia wykonane przez biegłego, stanowiące materiał dowodowy, zebrany w toku postępowania kontrolnego. Sposób wykorzystania tego terenu jako miejsca gdzie przesiewany i składowany jest urobek ma charakter ciągły. Potwierdzają to materiały dowodowe zgromadzone w postępowaniu podatkowym oraz zdjęcia z oględzin nieruchomości wykonane przez organ podatkowy w marcu 2018 r. oraz zdjęcia z oględzin nieruchomości wykonane przez organ podatkowy w marcu 2018 r. oraz zdjęcia i nagranie wykonane w postępowaniu administracyjnym przez Okręgowy Urząd Górniczy w W. w dniu 21.03.2019 r. (...) W obrębie obszaru B (...) znajduje się jest wyrobisko, wobec którego decyzją Wojewody M. wydano koncesję na wydobycie kopaliny ze złoża. W obrębie obszaru B znajdują się również trzy nowopowstałe wyrobiska, plac, na którym magazynowany jest materiał do wypełniania wyeksploatowanego wyrobiska, grunty przyległe do wyrobisk oraz drogi dojazdowe do wyrobisk"). W decyzji organu pierwszej instancji wskazano na to, że różnica w obszarze użytku kopalnego między numeryczną zasadniczą mapą Starostwa Powiatowego (32.661 m2) a ewidencją gruntów i budynków (32.500 m2) wynika z zastosowania różnych zaokrągleń.

Mając na uwadze powyższe za niezasadny Sąd uznał zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 2 u.p.o.l. poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie i uznanie, że obszar o powierzchni 85.926 m2 został zajęty przez odwołującego się na działalność gospodarczą oraz jest z tą działalnością bezpośrednio związany, a w konsekwencji opodatkowany podatkiem od nieruchomości, w sytuacji gdy brak było podstaw dla takiego działania w świetle zgromadzonego materiału dowodowego. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uzasadniał dokonane w tym zakresie ustalenia przez Organy.

Mając na uwadze powyższe, uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) skargę oddalił.

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374).