Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 643/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne ponaglenia na opieszałe działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. dotyczące zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 2016 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

we Wrocławiu wpłynęło pismo A sp. z o. o.

z siedzibą w S. (dalej jako: "Skarżący") zatytułowane "Uzupełnienie skargi na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. we W.

z dnia [...] r. nr [...], w sprawie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług, za miesiąc marzec 2016 roku". W treści uzasadnienia Skarżący wskazał, że: "Niniejszym uzupełnieniem skargi (pismem procesowym) skarżący zaskarża także załączone postanowienie DIAS w całości, jako naruszające prawo

w stopniu mającym wpływ na wynik rozstrzygnięcia sprawy". Do skargi załączono postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne ponaglenia na opieszałe działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. dotyczące zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 2016 r.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że na postanowienie w przedmiocie uznania za bezzasadne ponaglenia strony, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 sierpnia 2019 r., wobec wątpliwości Sądu co do rzeczywistych intencji Skarżącego, wezwano go do wskazania, czy przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...], czy też przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym

w podatku od towarów i usług za marzec 2016 r. Jednocześnie Sąd poinformował Skarżącego, że postanowienie organu podatkowego wyższego stopnia wydane na skutek ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne i nie rozstrzyga sprawy co do istoty oraz nie podlega zażaleniu. Tym samym, nie należy do kategorii orzeczeń wymienionych

w przepisie art. 3 § 2 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a zatem takich, które podlegają kontroli sądów administracyjnych. Pomimo zobowiązania Skarżącego do udzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem potraktowania skargi zgodnie z jej literalnym brzmieniem (tj. jako skargi na postanowienie), Skarżący nie udzielił odpowiedzi

w zakreślonym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 t.j.; dalej również jako: "p.p.s.a."), określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy

z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych

w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych

w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zaskarżone rozstrzygnięcie – postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...]

w przedmiocie uznania za bezzasadne ponaglenia na opieszałe działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. dotyczące zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 2016 r. nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego. Jest to bowiem rozstrzygnięcie dokonane w ramach nadzoru organu odwoławczego nad organem I instancji. Rozstrzygnięcie to nie może być wobec tego zaskarżone do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 27 września 2001 r., I SAB 177/01, LEX nr 84483, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 19 października 2007 r., II SAB/Wa 66/07, LEX nr 420139). Postanowienie wydane na skutek ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne, nie rozstrzyga sprawy co do istoty a także nie podlega zażaleniu.

Tym samym, wobec okoliczności, iż zaskarżone postanowienie nie podlega zaskarżeniu, nie podlega ono skardze do sądu administracyjnego.

Z powyższych względów, skarga wniesiona na ww. postanowienie jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie przepisu 58 § 1 pkt 6 orzekł jak w sentencji postanowienia.