Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 213/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 255 (6) ust. 1, ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi P. C. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej dnia [...] sierpnia 2016 roku nr [...] w przedmiocie sprostowania i uzupełnienia protokołu oddala skargę.


UZASADNIENIE

P. C. (dalej też jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej też jako "UP RP", "organ") z dnia [...] sierpnia 2016 roku nr [...]. Zaskarżonym postanowieniem organ utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z dnia [...] stycznia 2016 roku w przedmiocie sprostowania i uzupełnienia protokołu z rozprawy z dnia [...] września 2015 r. Powyższa rozprawa odbyła się w ramach postępowania wszczętego sprzeciwem P. C. wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "e e-Informatica" o nr [...] udzielonego na rzecz P. w W. (dalej też jako "uprawniona"). Postępowanie powyższe zakończyło się wydaniem przez Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej decyzji z dnia [...] września 2015 r. nr [...] oddajającej sprzeciw skarżącego.

Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 138 § 1 pkt 1, art. art. 144 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. - zwanej dalej: "k.p.a.") w związku z art. 256 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity: Dz. U. 2013 r., poz. 1410 ze zmianami, dalej też jako "p.w.p.").

Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym:

W dniu 26 października 2015 roku do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek P. C. o sprostowanie protokołu z rozprawy z dnia [...] września 2015 roku w sprawie o unieważnienie prawa ochronnego udzielonego na znak "e e-Informatica" o nr [...] na rzecz P., w którym skarżący domagał się:

- zmiany zdania "Pełnomocnik uprawnionego nie zgadza się z propozycją strony przeciwnej, że zastąpienie słowa INFORMATICA słowem INFORMATYKA oznaczałoby stworzenie nowego znaku", na zdanie "Pełnomocnik uprawnionego nie zgadza się z propozycją strony przeciwnej. Twierdzi, że zastąpienie słowa INFORMATICA słowem INFORMATYKA oznaczałoby stworzenie nowego znaku".

- zmiany zdania "Strona przeciwna wbrew temu co przedstawiam również wie, że tak jest zapamiętywany znak", na zdanie "Strona przeciwna wbrew temu co przedstawia również wie, że tak jest zapamiętywany znak".

- usunięcia fragmentu "Wnoszący sprzeciw wyjaśnia: to są wszystkie materiały dowodowe, twierdzenia i argumenty, które chciałam podnieść w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Uważam, że przedłożone materiały są wystarczające do wydana orzeczenia w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik uprawnionego wyjaśnia: to są wszystkie materiały dowodowe, twierdzenia i argumenty, które chciałam podnieść w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Uważam, że przedłożone materiały są wystarczające do wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie".

W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 3 grudnia 2011 roku uprawniona ze spornego prawa stwierdziła, że obie strony "w sposób jednoznaczny oświadczyły, iż wszystkie materiały dowodowe, twierdzenia i argumenty, które chcieli podnieść, są wystarczające do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy i wydania orzeczenia". Co do pozostałych wniosków uprawniona stwierdziła, "że nie jest w stanie zweryfikować wersji ich poprawności, w związku z czym również wnosi o ich oddalenie".

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 roku Urząd Patentowy RP zmienił protokół rozprawy z dnia [...] września 2015 roku poprzez:

- zmianę na stronie 1 protokołu (k. 110 akt administracyjnych sprawy) wiersz 2 od dołu "Pełnomocnik uprawnionego nie zgadza się z propozycją strony przeciwnej, że zastąpienie słowa INFORMATICA słowem INFORMATYKA oznaczałoby stworzenie nowego znaku", na zdanie "Pełnomocnik uprawnionego nie zgadza się z propozycją strony przeciwnej. Twierdzi, że zastąpienie słowa INFORMATICA słowem INFRORMATYKA oznaczałoby stworzenie nowego znaku",

- zmianę na stronie 2 protokołu (k. 109 akt administracyjnych sprawy) wiersz 11 od góry zdania "strona przeciwna wbrew temu co przedstawiam również wie, że tak jest zapamiętywany znak", na zdanie "Strona przeciwna wbrew temu co przedstawia również wie, ze tak jest zapamiętywany znak",

- odmowę zmiany protokołu z rozprawy z dnia [...] września 2015 roku poprzez usunięcie fragmentu protokołu na stronie 3 (k. 108 akt administracyjnych sprawy) wiersz 6 od góry "Wnoszący sprzeciw wyjaśnia: to są wszystkie materiały dowodowe, twierdzenia i argumenty, które chciałam podnieść w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, Uważam, że przedłożone materiały są wystarczające do wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik uprawnionego wyjaśnia: to są wszystkie materiały dowodowe, twierdzenia i argumenty, które chciałam podnieść w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Uważam, że przedłożone materiały są wystarczające do wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie".

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej sprostowania i uzupełnienia protokołu z rozprawy skarżący domagał się, by organ, poza dokonanymi już zmianami, usunął następujący fragment: "Wnoszący sprzeciw wyjaśnia: to są wszystkie materiały dowodowe, twierdzenia i argumenty, które chciałam podnieść w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Uważam, że przedłożone materiały są wystarczające do wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik uprawnionego wyjaśnia: to są wszystkie materiały dowodowe, twierdzenia i argumenty, które chciałam podnieść w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowe sprawy, Uważam, że przedłożone materiały są wystarczające do wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie". W ocenie skarżącego przedstawione powyżej zdania nie zostały bowiem wygłoszone podczas wyżej wymienionej rozprawy, dlatego niezbędne jest usunięcie wyżej wskazanego fragmentu z powyższego protokołu.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 roku nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z dnia [...] stycznia 2016 roku w przedmiocie sprostowania i uzupełnienia protokołu z rozprawy z dnia [...] września 2015 roku. Zdaniem organu treść protokołu z rozprawy odpowiada wymogom stawianym w art. 255 6 ust. 2 p.w.p, i odzwierciedla przebieg posiedzenia. Z protokołu tego wynika, że przed zamknięciem rozprawy Przewodniczący zadał obu stronom rutynowe pytania dotyczące złożonych przez nie do akt sprawy materiałów dowodowych oraz podniesionych twierdzeń i argumentów, na które obie strony udzieliły takich odpowiedzi, które pozwalały na zamieszczenie w protokole fragmentu: "Wnoszący sprzeciw wyjaśnia: to są wszystkie materiały dowodowe, twierdzenia i argumenty, które chciałam podnieść w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Uważam, że przedłożone materiały są wystarczające do wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik uprawnionego wyjaśnia: to są wszystkie materiały dowodowe, twierdzenia i argumenty, które chciałam podnieść w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Uważam, że przedłożone materiały są wystarczające do wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie". Potwierdziła to uprawniona w piśmie z dnia 3 grudnia 2011 r. stwierdzając, iż obie strony "w sposób jednoznaczny oświadczyły, iż wszystkie materiały dowodowe, twierdzenia i argumenty, które chcieli podnieść, są wystarczające do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy i wydania orzeczenia". Wnioskodawca nie wykazał zatem, że treść protokołu rozprawy nie odzwierciedla przebiegu rozprawy, co uzasadniałoby jego sprostowanie. Wbrew jego twierdzeniom we wnioskowanym zakresie protokół rozprawy oddaje jej przebieg.

Na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2016 roku nr [...], P. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił naruszenie przez organ art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Skarżący podkreślił, że podstawowym jego argumentem było to, że jego potwierdzenie na końcu rozprawy oznaczało dla niego element formy zakończenia rozprawy i nie miał on na myśli formułki, którą mu się przypisuje. Zdaniem skarżącego potwierdza to fakt, że dana treść w takiej formułce stoi w sprzeczności do zdania wygłoszonego przez niego w czasie rozprawy, kiedy oświadczył, że jeżeli Kolegium Orzekające potrzebuje jakichś jeszcze dowodów co do przedmiotu działalności wnoszącego sprzeciw, to może je przedstawić. Zatem, skoro wcześniej w czasie rozprawy skarżący zasugerował, że w razie potrzeby Kolegium Orzekającego może przedstawić więcej dowodów, to potwierdzenie po rutynowym pytaniu na rozprawie skierowanym do stron, czy to wszystko, co chcą podnieść w sprawie, oznacza również potwierdzenie gotowości w razie potrzeby Kolegium Orzekającego do przedstawienia większej liczby dowodów, a nie złożenie oświadczenia zawierającego treść o znaczeniu wręcz odwrotnym, które organ przypisuje w protokole skarżącemu poprzez dodanie tej formułki. Tymczasem tworzenie protokołu musi być wierne intencjom wypowiadającego się. Organ natomiast rozpatrzył sprawę tak, jakby chodziło o dosłowność, a w sprawie chodziło przede wszystkim o wierność intencjom wypowiadającego się.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 roku, poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Istotnym jest, że ocena dokonywana jest przez sąd administracyjny według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U z 2017 roku, poz. 1369, ze zm.; zwaną dalej "p.p.s.a.").

Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyń określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa.

Rozpoznając skargę P. C. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2016 roku nr [...], w świetle powołanych wyżej kryteriów, należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Zagadnieniem spornym między stronami, była zasadność sprostowania protokołu z rozprawy z dnia [...] września 2015 roku w zakresie usunięcia fragmentu protokołu na stronie 3 (k. 108 akt administracyjnych sprawy) wiersz 6 od góry w brzmieniu "Wnoszący sprzeciw wyjaśnia: to są wszystkie materiały dowodowe, twierdzenia i argumenty, które chciałam podnieść w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, Uważam, że przedłożone materiały są wystarczające do wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik uprawnionego wyjaśnia: to są wszystkie materiały dowodowe, twierdzenia i argumenty, które chciałam podnieść w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Uważam, że przedłożone materiały są wystarczające do wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie".

Zdaniem skarżącego, zapis ten nie odpowiadał jego intencji, z uwagi na sprzeczność w stosunku do zdania wygłoszonego przez niego uprzednio w czasie rozprawy, gdzie oświadczył, że jeżeli Kolegium Orzekające potrzebuje jakichś jeszcze dowodów, co do przedmiotu jego działalności, to może je przedstawić.

Tymczasem, w ocenie organu, sporna formuła stanowi odzwierciedlenie odpowiedzi, które strony udzieliły na pytanie zadane przez Przewodniczącego przed zamknięciem rozprawy, dotyczące złożonych przez nie do akt sprawy materiałów dowodowych oraz podniesionych twierdzeń i argumentów.

Zdaniem Sądu, podzielić należy stanowisko organu.

Otóż zgodnie z art. 2556 ust. 1 p.w.p. z przebiegu rozprawy sporządza się protokół, który podpisują przewodniczący składu orzekającego i protokolant. W ust. 2 cyt. przepisu wskazano, że protokół powinien zawierać:

1) oznaczenie organu orzekającego, miejsca i daty posiedzenia, imiona i nazwiska członków składu orzekającego, protokolanta, stron, ich pełnomocników i ustawowych przedstawicieli oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do tajności rozprawy;

2) przebieg rozprawy, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, przebieg postępowania dowodowego, wymienienie zarządzeń i postanowień wydanych na rozprawie ze wzmianką o ich ogłoszeniu; zamiast podania wniosków i twierdzeń stron można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze;

3) czynności stron, w szczególności ugodę, uznanie żądania, wycofanie, zmianę, rozszerzenie lub ograniczenie wniosku.

Z kolei w myśl. art. 2556 ust. 1 p.w.p. strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu, nie później jednak niż na następnym posiedzeniu, a po wydaniu decyzji - w terminie 30 dni od jej wydania.

W tym miejscu nadmienić należy, że ustęp 3 wspomnianego przepisu, przyznający stronom postępowania spornego prawo żądania sprostowania lub uzupełnienia protokołu rozprawy, wprowadza znaczący wyjątek od zasad ogólnej procedury administracyjnej. Sam protokół rozprawy jest przy tym dokumentem urzędowym i ma moc dowodową takiego dokumentu, a więc stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Może też być dopuszczony jako dowód z dokumentu urzędowego w innej sprawie (I. Gromska-Szuster, Komentarz do art. 157 Kodeksu postępowania cywilnego, notka 3). Zob. też post. SN z 4.12.2008 r. (I CSK 225/08, Legalis). Jednocześnie art. 2556 ust. 2 p.w.p. precyzuje elementy, które protokół powinien zawierać, w tym przede wszystkim przebieg rozprawy. Celem rozprawy bowiem jest wyjaśnienie sprawy w zakresie podstaw faktycznych i prawnych. Dlatego też na rozprawie strony mogą składać wyjaśnienia, zgłaszać żądania, propozycje i zarzuty oraz przedstawiać dowody na ich poparcie. Ponadto strony mogą wypowiadać się co do wyników postępowania dowodowego.

W tym też świetle należy odczytywać wytyczne, ujęte w art. 2556 ust. 2 p.w.p. pkt 2 i 3, odnośnie niezbędnych zapisów protokołu, w tym ujęcia wniosków i twierdzeń stron, czy też czynności stron. Istotnym jest przy tym, że wymóg wiernego odtworzenia przebiegu rozprawy nie może być rozumiany w ten sposób, że protokół rozprawy powinien obejmować szczegółowe streszczenie wywodów stron, wszystkich ich oświadczeń i twierdzeń w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu. Jeżeli zatem przepis nie wymaga dosłowności przytaczania oświadczeń i twierdzeń stron, to nie można czynić zarzutu naruszenia tego przepisu przez pominięcie opisu zachowania stron, jeżeli w istocie rzeczy nie miało ono wpływu na przebieg posiedzenia, a w szczególności na odzwierciedlenie w protokole istotnych wniosków i twierdzeń stron oraz na wymienienie w nim orzeczeń i zarządzeń sądu wydanych na posiedzeniu (post. SN z 25.5.2000 r., I PKN 224/00, Legalis).

Trudno zatem przychylić się do argumentacji skarżącego, że udzielona przez niego odpowiedź twierdząca na pytanie Przewodniczącego, czy to wszystko, co chce podnieść w sprawie (co potwierdza sam skarżący w skardze), nie pozwala na zapis w protokole, że wnoszący sprzeciw wyjaśnia, iż to są wszystkie materiały dowodowe, twierdzenia i argumenty, które chciał podnieść w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy oraz uważa, że przedłożone materiały są wystarczające do wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie.

Pytanie bowiem odnosiło się do wniosków i czynności skarżącego, jako strony postępowania w postępowaniu spornym, a takich nie zgłaszał (co sam przyznaje). Jak podkreśla skarżący, wyrażał on jedynie gotowość do przedstawienia większej liczby dowodów, jednakże wyłącznie w sytuacji, gdy taką potrzebę widziałoby Kolegium Orzekające, a ten zapis znalazł odzwierciedlenie w treści protokołu (karta nr 109 akt administracyjnych w tomie opisanym jako [...]).

Nie można tym samym przychylić się do argumentacji skarżącego, że kwestionowany przez niego zapis protokołu zawiera treść o znaczeniu odwrotnym, od tego, które wyraził. Nie było bowiem przeciwskazań - na końcowym etapie rozprawy - do wyrażenia przez skarżącego zastrzeżenia, bądź złożenia wniosków dowodowych - wskazujących na konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego. W postępowaniu spornym, które ma charakter kontradyktoryjny, Urząd Patentowy nie może sugerować stronie składania bądź nie składania wniosków dowodowych. Wynika to z zasady wyrażonej w art. 255 ust. 4 p.w.p., która stanowi, że Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę.

Z treści oświadczenia na jakie się powołuje wynika, że wniosków dowodowych skarżący ani nie zastrzegał, ani nie składał. Oznacza to, że Urząd Patentowy wyraził jego intencję w zakwestionowanym zapisie w protokole rozprawy. W konsekwencji, poprzez odmowę zmiany protokołu z rozprawy z dnia [...] września 2015 roku w zakresie usunięcia opisanego fragmentu protokołu, organ nie naruszył przepisów procedury administracyjnej, jak też ustawy – Prawo własności przemysłowej.

Z tych wszystkich powodów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.