Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 592/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 21 września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez M. P. (dalej też jako: skarżący, strona) jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 21 września 2015 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, przy czym ponieważ zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze.zm.) – dalej p.p.s.a., wniosek taki składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (wzór zawiera załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz.1257), pismem z dnia 4 grudnia 2015r wezwano skarżącego o uzupełnienie wniosku, poprzez złożenie go na aktualnie obowiązującym urzędowym formularzu (druk PPF) w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Doręczenie powyższego wezwania nastąpiło w dniu 23 grudnia 2015 r. w trybie art. 73 p.p.s.a.

Ponieważ skarżący w zakreślonym mu terminie nie złożył wniosku na wymaganym aktualnym formularzu, zarządzeniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z dnia 2 lutego 2016 r., na podstawie art. 257 p.p.s.a., pozostawiono jego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Również to zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a.

W konsekwencji, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 2016 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 29 marca 2016r. i w terminie w nim zakreślonym skarżący wniósł pismo datowane na dzień 3 kwietnia 2016 r., w którym zawarł jednocześnie sprzeciw na zarządzenie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy i zażalenie na zarządzenie do uiszczenia wpisu sądowego.

Skarżący wskazał, że wraz ze skargą złożony został wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, uzupełniony następnie na wezwanie Sądu w dniu 14.12.2015r. poprzez ponowne jego złożenie na urzędowym druku. Ponieważ wniosek ten według niego nie został dotychczas rozpoznany, brak było też podstaw do wezwania go do uiszczenia wpisu od skargi.

Z uwagi na tak sformułowany zakres przedmiotowy złożonego środka zaskarżenia, skarżący wniósł zarówno o uchylenie zarządzenia o wezwaniu go do uiszczenia wpisu sądowego, jak i wskazując na brak rozpatrzenia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wniósł o przyznanie mu zwolnienia od kosztów sądowych.

Ponieważ pismo procesowe skarżącego z dnia 3 kwietnia 2016 r. dotyczyło zarówno zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł , jak i stanowiło sprzeciw od zarządzenia referendarza z dnia 2 lutego 2016 r. o. pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, nadano z osobna bieg każdemu ze złożonych przez skarżącego odrębnych środków zaskarżenia.

W przedmiocie prawa pomocy, prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 11 kwietnia 2016 r. odrzucono sprzeciw złożony od zarządzenia referendarza z dnia 2 lutego 2016 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania

Natomiast zażalenie złożone na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł, zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2016r. sygn. II FZ 303/16.

W tym stanie rzeczy Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 9 czerwca 2016 r. zobowiązał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 7 marca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez opłacenie wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało do rąk skarżącego w dniu 23 czerwca 2016 r., wobec czego termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 30 czerwca 2016 r. Pomimo upływu terminu wpis nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ppsa.

Zgodnie z tym ostatnim przepisem, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa).

Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, doręczone skarżącemu 23 czerwca 2016 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jego nieuiszczenia w terminie. Pomimo tego wezwania skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upływał w dniu 30 czerwca 2016 r. (czwartek ) wpisu nie uiścił.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 ppsa, postanowił odrzucić skargę.