Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2282/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Asesor WSA Paweł Groński, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2007 r. sprawy ze skargi S. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie nakładające grzywnę w celu przymuszenia. I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 2282/06

U Z A S A D N I E N I E

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006 r. nałożył na S. W. grzywnę w kwocie 26.470,40 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku nałożonego decyzją tego organu z dnia [...] stycznia 2005 r. nakazują rozbiórkę budynku gospodarczego znajdującego się na działce w miejscowości [...] gmina [...].

Odpis postanowienia nakładającego grzywnę w celu przymuszenia S. W. otrzymał za pośrednictwem poczty w dniu [...] sierpnia 2006 r.

Zażalenie na to postanowienie skarżący wniósł w dniu [...] sierpnia 2006 r. za pośrednictwem poczty, kierując je na adres Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Korespondencja zawierająca zażalenie wróciła do nadawcy z adnotacją "adresat wyprowadził się" - wskazany w przesyłce adres okazał się nieaktualny .

W tej sytuacji S. W. w dniu [...] sierpnia 2006 r. złożył osobiście zażalenie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. W zażaleniu oprócz zarzutów natury merytorycznej odnoszących się do nakazu rozbiórki budynku gospodarczego nałożonego decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r., skarżący w końcowym zdaniu pisma podniósł, że zażalenie wniósł w terminie, jednak wysłał je na nieaktualny adres.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. na podstawie art. 144 w zw. z art. 134 kpa stwierdził, że zażalenie S. W. z dnia [...] sierpnia 2006 r. na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2006 r. o nałożeniu grzywny celu przymuszenia do wykonania nakazu rozbiórki budynku gospodarczego zostało wniesione z uchybieniem terminu .

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że postanowienie z dnia [...] sierpnia 2006 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania nakazu rozbiórki budynku gospodarczego S. W. odebrał w dniu [...] sierpnia

2006 r., zatem termin do wniesienia zażalenia stosownie do treści art. 58 § 1 kpa upłynął dla niego w dniu [...] sierpnia 2006 r. Nadto organ stwierdził, że skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, a jedynie poinformował o przesłaniu go na niewłaściwy adres. Natomiast obowiązkiem strony było zachowanie należytej staranności podczas dokonywania czynności procesowych.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe rozstrzygniecie złożył S. W. wskazując, że do uchybienia terminu nie doszło z jego winy, gdyż zażalenie złożył w terminie ale adres organu II instancji okazał się nieaktualny.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w pouczeniu zawartym w postanowieniu organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2006 r. wskazany był sposób zaskarżenia i informacja, że zażalenie należy wnieść do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem .

W związku z tym, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póz. zm), wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, możliwe jest jedynie wówczas gdy doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dających podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w tym zakresie należy stwierdzić, że narusza ono zasady postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Trudno zgodzić się z twierdzeniem organu II instancji, że w zażaleniu skarżącego na postanowienie nie zawarł on wniosku o przywrócenie terminu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wskazywał przesłanki uprawdopodobniające, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

Wyjaśnił, że przyczyną ponownego (spóźnionego) złożenia zażalenia była okoliczność, iż pierwotne - złożone w terminie zażalenie, wysłał bezpośrednio na adres organu II instancji, jednak nie zostało tam doręczone przez pocztę z powodu zmiany siedziby organu .

Skoro zatem w zażaleniu skarżący zawarł taką treść, to organ odwoławczy był zobowiązany w pierwszej kolejności ustalić jej znaczenie prawne i w zależności do ustaleń, rozpoznać ewentualnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Następnie organ odwoławczy mógł po przywróceniu terminu rozpoznać sprawę merytorycznie, bądź po odmowie przywrócenia terminu wydać postanowienie, stwierdzające, iż zażalenie zostało wniesione z jego uchybieniem.

Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać minimum wymagań formalnych stawianym pismom procesowym (art. 63 § 2 kpa) i posiadać co najmniej uzasadnienie, czyli przytoczenie okoliczności świadczących o tym, że uchybienie nastąpiło bez winy zainteresowanego. Zdaniem Sądu skarżący w niniejszej sprawie takie minimum zachował.

Jednocześnie z wniesieniem żądania o przywrócenie terminu dopełnił czynności, dla której określony był termin. Poza tym przepis art. 9 kpa obliguje organy administracji do "wyczerpującego informowania stron". Skarżący jest osobą fizyczną, nie korzystającą z pomocy prawnej. W okolicznościach sprawy i stosownie do treści zażalenia obowiązkiem organu było wyjaśnienie charakteru żądania. Skoro zatem strona wnosiła zażalenie, wskazując jednocześnie na okoliczności świadczące w jej mniemaniu o zachowaniu terminu do wniesienia tego środka prawnego, to zasadnie można organowi zarzucić, że nie zastosował art. 9 kpa i nie wezwał skarżącego do wyjaśnienia charakteru tej części pisma.

Wobec ustalenia, że S. W. zawarł w zażaleniu wniosek o przywrócenie uchybionego terminu, wydanie przez organ postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu nie mogło mieć miejsca przed ostatecznym rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu, gdyż ewentualne postanowienie przywracające termin wyłączałoby możliwość wydania postanowienia o jego uchybieniu.

W tych okolicznościach przy ponownym rozpoznaniu sprawy obowiązkiem organu będzie rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, a dalsze postępowanie organu zależeć będzie od wyniku ustaleń co do przyczyny uchybienia terminowi .

Ponieważ zaskarżone postanowienie narusza wskazane wyżej przepisy postępowania w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.), należało orzec jak w sentencji.