Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 222/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
659
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Stwierdzono przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ - art. 149 §1a ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 3 § pkt. 8; art.12 § 1 i 2 kpa; art. 35 § 3 kpa; art. 36 kpa; art 37 § 1 kpa
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (sprawozdawca), Eugeniusz Wasilewski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 lipca 2016 r. sprawy ze skargi Z. B. na przewlekłe prowadzenie postepowania przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi dotyczącej przetwarzania danych osobowych 1. stwierdza, że Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

UZASDNIENIE

Z.B. w skardze z dnia 1 marca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucił Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych przewlekłe prowadzenie jego sprawy o ochronę danych osobowych.

W uzasadnieniu skargi wskazał, iż w listopadzie 2013 r. skierował do GIODO skargę na nieprawidłowe przetwarzanie jego danych osobowych przez Biuro Oddziału [...] w P.. Do dnia złożenia skargi do Sądu, organ nie rozpoznał sprawy merytorycznie.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu swojego stanowiska organ odniósł się do meritum skargi na przetwarzanie danych osobowych i wskazał, iż organ jest zobowiązany, zgodnie z treścią art. 77 Kpa, do wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego, nadto zobowiązany jest do wykorzystywania instrumentów prawnych określonych w art. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, co tłumaczy długotrwałość postępowania.

Wyjaśnił, że wniosek inicjujący postępowanie wpłynął do organu w dniu 9 grudnia 2013 r. i pierwsze czynności w związku ze skargą strony, zostały podjęte w dniu 2 kwietnia 2014 r. kiedy to zwrócono się do wskazanego w skardze podmiotu, o zajęcie stanowiska w sprawie. Odpowiedz na ww. pytanie wpłynęła do organu 17 kwietnia 2014 r.

Dnia 13 listopada 2014 r. organ wystosował do podmiotu, którego postępowanie objęte było skargą, pismo wzywając do dodatkowych wyjaśnień. Wyjaśnienia te wpłynęły do organu 26 listopada 2014 r.

Pismem z 5 sierpnia 2015 r. poinformował strony, że został zebrany w sprawie wystarczający do rozstrzygnięcia materiał dowodowy.

Dnia 11 sierpnia 2015 r. pełnomocnik związku [...] zapoznał się z zawartością akt, a 24 sierpnia 2015 r. wpłynęło stanowisko strony skarżącej.

Dnia 2 września 2015 r. organ przesłał wnioskodawcy odpisy dokumentów, o które wnioskował.

Dnia 11 lutego 2016 r. do organu wpłynęło zażalenie strony na przewlekłe prowadzenie postępowania, a 3 marca 2016 r. skarga do Sądu Administracyjnego.

W skardze do Sadu strona wniosła o stwierdzenie przewlekłego działania organu, stwierdzenie rażącego naruszenia prawa przez organ i przyznania od organu kwoty 15 000 zł.

Dnia [...] kwietnia 2016 r. organ wydał decyzję w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Rozwinięcie zasad orzekanie w tego typu sprawach stanowią postanowienia przepisu art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Badana, zgodnie z powyższymi przepisami, skarga jawiła się jako zasadna.

Polska procedura administracyjna wskazuje na obowiązki organu w zakresie terminowego i sprawnego prowadzenia postępowania administracyjnego.

Zgodnie z treścią art. 12 § 1 i § 2 Kpa i wyrażoną tym przepisem zasadą szybkości postępowania, organy administracji publicznej powinny działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji i wyjaśnień, powinny być załatwione bezzwłocznie. W myśl art. 35 § 1 Kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie zaś sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (§ 3). Z kolei artykuł 36 § 1 Kpa nakłada na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, a także o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie szczególnym, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Z kolei strona postępowania administracyjnego może, zgodnie z przepisem art. 37 § 1 Kpa wnosić zażalenie na przewlekłość załatwiania sprawy – tu ponieważ GIODO jest organem centralnym – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki formalnoprawne wniesienia skargi na przewlekłość postępowania administracyjnego. W szczególności skarżący wyczerpał tryb przewidziany w art. 37 § 1 Kpa, co potwierdza m.in. sam organ.

Skoro zostały spełnione przesłanki do wywiedzenia skargi na przewlekłość postępowania administracyjnego organu, to w dalszej kolejności zważyć należało czy skarga ta jest zasadna, czyli – czy organ rozpatrując niniejszą sprawę działał przewlekle.

Na to pytanie należy odpowiedzieć twierdząco.

Jak wynika z materiału sprawy, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych po wpłynięciu do niego w dniu 9 grudnia 2013 r. skargi w przedmiocie przetwarzania jego danych osobowych, dopiero po trzech miesiącach, bo dopiero w dniu 2 kwietnia 2014 r. dokonał pierwszych czynności w sprawie, to jest wezwał wskazany w skardze podmiot do złożenia wyjaśnień. Zatem już chociażby tak długa reakcja organu wskazuje, że organ prowadził sprawę w sposób przewlekły, uchybiając przepisom K.p.a.

O kolejnym naruszeniu podstawowej zasady szybkości postępowania świadczy fakt, że od dnia otrzymania odpowiedzi od badanego podmiotu, tj. od 17 kwietnia 2014 r. do dnia wezwania tego podmiotu o dodatkowe wyjaśnienia, upłynęło kolejne siedem miesięcy.

Nadto od dnia 26 listopada 2014 r. kiedy to wpłynęły do organu dodatkowe wyjaśnienia od badanego podmiotu, do dnia 5 sierpnia 2015 r. gdy powiadomiono strony o ukończeniu postępowania i możliwości zapoznania się z aktami sprawy, organ nie działał w sprawie. Organ nie działał też od 2 września 2015 r. gdy przesłał stronie żądane odpisy, aż do kwietnia 2016 r., gdy wydał merytoryczne rozstrzygnięcie.

W ocenie tutejszego Sądu, w materiale sprawy brak jest usprawiedliwienia w braku działania organu w powyższych okresach. Także w odpowiedzi na skargę nie wskazano przekonywujących przyczyn opieszałego prowadzenia postępowania administracyjnego.

Nadto podczas całego postępowania organ nie udzielił skarżącemu informacji w trybie art. 36 Kpa o nowym terminie załatwienia sprawy, mimo, że sprawy nie załatwił w terminie przewidzianym w przepisach art. 35 § 3 Kpa.

Zatem pasywność organu w załatwieniu sprawy administracyjnej skarżącego jest tu oczywista. Podkreślić przy tym należy, iż sam fakt wydania decyzji administracyjnej przez GIODO w kwietniu 2016 r. nie ma wpływu na ocenę przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działania organu w aspekcie przewlekłości prowadzenia przedmiotowego postępowania administracyjnego.

Reasumując, taki stan rzeczy, przy uwzględnieniu obowiązków organu wynikających z art. 35 i 36 w zw. z art. 12 Kpa oraz zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do organów władzy publicznej, wyrażonej w art. 8 Kpa, uzasadnia stanowisko, iż przewlekłość organu w zakresie procedowania w sprawie omawianej skargi była oczywista.

Rozpoznając niniejszą sprawę tutejszy Sąd nie dopatrzył się zaś w stwierdzonej przewlekłości znamion rażącego naruszenia prawa. Przewlekłość organu nie wynikała bowiem lekceważenia strony, czy chęci odsunięcia w czasie obowiązku rozstrzygnięcia sprawy. Należy mieć na uwadze to, że organ, którego przewlekłe działanie było skarżone, jest jedynym urzędem działającym na całą Polskę. Nie posiada on jednostek pomocniczych ani oddziałów zamiejscowych. Liczba skarg wpływających do organu rośnie zaś w tempie lawinowym i w ciągu ostatnich 4 lat wzrosła o 100%. Powyższe okoliczności obiektywne i niezależne od organu, wpłynęły więc na długość trwania niniejszego postępowania. W takiej zaś sytuacji nie zachodziła konieczność karania organu stwierdzeniem rażącego naruszenia prawa, grzywną, czy przyznawaniem od organu na rzecz strony zadośćuczynienia. Przewlekłość wyniknęła bowiem z przyczyn niezależnych od organu.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 149 § 1 pkt 3 i § 1 lit. a, a w sprawie kosztów na podstawie art. 200 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji wyroku.

Orzeczenie określone w pkt 3 wyroku wydano na podstawie art. 151 P.p.s.a.