Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 318/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-10-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, , , po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 8 lutego 2018r. sygn. akt IV SA/Gl 879/17 odrzucił skargę M.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr[...] w przedmiocie zasiłku okresowego z powodu wniesienia skargi po terminie w dniu 17 sierpnia 2017 r.

Skarżący w piśmie z dnia 1 marca 2018 r. (złożonym w tym samym dniu) zawarł ponowną skargę na decyzję z dnia [...] oraz wniósł o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Podniósł, że winę za doręczenie po terminie zaskarżonej decyzji ponosi pracownik Poczty Polskiej.

Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2018 r. skarżący został wezwany do uprawdopodobnienia w terminie 7 dni okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, w tym i wyjaśnienie, na czym miał polegać błąd pracownika urzędu pocztowego przy uwzględnieniu, że w razie nieobecności adresata pisma, zastosowanie ma sposób doręczenia określony w art. 44 P.p.s.a. (awizowanie), a przewidziany w art. 44 § 3 P.p.s.a. 14 – dniowy termin do odbioru przesyłki liczy się od daty pierwszego zawiadomienia (awizowania), które miało miejsce 3 lipca 2017 r. Ponadto skarżący został zobowiązany do wyjaśnienia, o jakim błędnym pouczeniu wypowiedział się we wniosku o przywrócenie terminu.

Skarżący w odpowiedzi z dnia 14 maja 2018r. poinformował, że skoro pierwsze awizo było w dniu 3 lipca 2017 r., a powtórne awizo nastąpiło w dniu 11 lipca 2017 r. (a prawidłowe powinno być w dniu 10 lipca 2017 r.), to termin odebrania przesyłki z dnia 3 lipca 2017r. upływał w dniu 18 lipca 2017 r. Zarzucił pracownikom Poczty błędne interpretowanie przepisów o doręczeniu przesyłek oraz dołączył kserokopie zawiadomień.

Zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2018 r. skarżący został wezwany do przedstawienia w terminie 7 dni oryginału lub poświadczonego odpisu otrzymanego przez niego powtórnego awiza, które według twierdzeń skarżącego zawiera informację, że termin (do odbioru awiza) upływa w dniu 18 lipca 2017 r., bowiem dołączone do pisma skarżącego zawiadomienia nie dotyczą tej sprawy.

Skarżący w odpowiedzi z dnia 27 czerwca 2018 r. poinformował, że złożył reklamację przesyłki i został poinformowany w Urzędzie Pocztowym, że będzie ona trwać do 30 dni. Nadto przedłożył kserokopię koperty, w której doręczono mu zaskarżoną decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako: P.p.s.a.), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 54 § 1 tej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.

Z przepisu art. 85 P.p.s.a. wynika, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo takie wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Zważyć także należy, że przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa zasad dokonywania oceny zachowania strony, w związku z czym ocena braku winy, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, pozostawiona jest uznaniu sądu. Niewątpliwym jest nadto, że strona, która uchybiła terminowi, powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Badając tę kwestię, sąd powinien przeanalizować wszystkie okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

Zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił winy w uchybieniu terminu. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że termin do odbioru "przesyłki z dnia 3 lipca 2017r." upływał w dniu 18 lipca 2017 r. Zdaniem Sądu przytoczone przez skarżącego okoliczności nie znajdują uzasadnienia w świetle akt sprawy, a skarżący nie przedstawił żadnych przekonujących argumentów, które przeczyłyby temu domniemaniu. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji oraz z kserokopii koperty (k. 37 akt sądowych) wynika, że przesyłka została awizowana w dniu 3 lipca 2017 r. oraz powtórnie w dniu 11 lipca 2017 r. Zatem okres 14-dniowy zapoczątkowany awizowaniem w dniu 3 lipca 2017 r., upłynął w dniu 17 lipca 2017 r. i zgodnie z przyjętą w art. 73 P.p.s.a. fikcją prawną rozpoczął wtedy swój bieg 30-dniowy termin do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 16 sierpnia 2017 r. Okoliczność, że skarżący odebrał decyzję w placówce pocztowej już po terminie jej doręczenia określonego według art. 73 P.p.s.a. nie wywołuje już żadnych skutków prawnych (por. postanowienie NSA z dna 15 lutego 2016 r. sygn. akt II FSK 1762/15). Ponadto skarżący nie poinformował Sądu o zakończeniu procedury reklamacyjnej i jej wyniku.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi od zaskarżonej decyzji.