Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 179/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 3 par 2, art 3 par 2 pkt 1-4a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie sędzia WSA Paweł Groński (spr.), sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. P. i J. P. na bezczynność Burmistrza Miasta M. w przedmiocie przywrócenia stanu wody na działce p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga I. P. i J. P. na bezczynność Burmistrza Miasta M. w przedmiocie przywrócenia stanu wody na działce oznaczonej nr ew. [...] z obr. [...] do stanu przed modyfikacją profilu poprzecznego na ulicy [...].

Skarżący wskazali, że postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zobowiązało Burmistrza Miasta M. do załatwienia sprawy w terminie do dnia [...] r. Podnieśli także, że wprawdzie Burmistrz Miasta M. decyzją z dnia [...] r. nakazał przywrócenie stanu poprzedniego na działce o nr. ew. [...] obr. [...], jednakże do chwili obecnej żadne prace na ww. działce nie zostały wykonane, a opady śniegu i wiosenne deszcze spowodują ponowne zalewanie należącej do nich działki.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta M. wniósł o jej oddalenie podnosząc, że od daty wydania decyzji przez ten organ tj. od [...] r. nie pozostaje on w bezczynności, zaś aktualna skarga dotyczy czynności faktycznych podejmowanych przez Burmistrza Miasta M. w celu realizacji decyzji dotyczącej przywrócenia stanu poprzedniego. Zwrócił uwagę, że w postanowieniu z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie zobowiązał Burmistrza Miasta M. do wykonania określonych robót i w określonym terminie. Organ powołał się na wysokie koszty przebudowy drogi, która będzie realizowana łącznie z jej odwodnieniem i na brak środków w budżecie Miasta M.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) dalej zw. p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta - stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. - obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Stosownie do powołanego przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego przysługuje w sprawach, w których organ administracji publicznej wydaje rozstrzygnięcie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu, czyli ma zasadniczo dyscyplinować organ administracji publicznej do wydania aktu administracyjnego kończącego sprawę, otwierając drogę sądowoadministracyjną przez możliwość wniesienia skargi na akt administracyjny. Zgodnie z ww. przepisem skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (patrz również: Andrzej Kabat "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz" Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska, Warszawa, 2006 r., str. 30). Tym samym nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu administracji publicznej podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.

Z akt sprawy wynika, że skarga J. P. i I. P. nie jest skierowana przeciwko niezałatwieniu sprawy administracyjnej, gdyż Burmistrz Miasta M. rozstrzygnął sprawę administracyjną w drodze decyzji z dnia [...] r., nr [...], którą na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r. poz. 469) nakazał właścicielowi działki o nr ew. [...] obr. [...] w M. przywrócenie stanu poprzedniego na gruncie. Skarżący w oczywisty sposób zarzucają organowi nie podejmowanie czynności faktycznych związanych z wykonaniem ww. decyzji. Tymczasem niepodejmowanie działań zmierzających do wykonania decyzji nie mieści się w pojęciu bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.

Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie Burmistrz Miasta M.– po wydaniu decyzji z dnia [...] r. - nie był zobowiązany do wydania żadnego z aktów wymienionych w powołanym wyżej art. 3 p.p.s.a., ani dokonania żadnej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków - indywidualnych wynikających z przepisów prawa. Przedmiot skargi w niniejszej sprawie, jako nieobjętej zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez sąd, a to oznacza, że skargę należało odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Powyższe nie oznacza, że skarżący pozbawieni są możliwości ochrony prawnej w przypadku niepodejmowania czynności zmierzających do wykonania decyzji administracyjnej. Należy bowiem zaznaczyć, że decyzja Burmistrza Miasta M. z dnia [...] r., nr [...] jest ostateczna i podlega niezwłocznemu wykonaniu, zaś to wykonanie może być egzekwowane przez wierzyciela. Zgodnie z art. 6 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.) na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1 (tj. zastosowania środków egzekucyjnych), służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie.

W związku z powyższym należy wskazać, że właściwym trybem w przypadku niewykonywania ostatecznej decyzji jest postępowanie prowadzone w oparciu o art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.