Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1600/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 16 UST. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędzia del. WSA Tomasz Szmydt (spr.) Protokolant: starszy asystent sędziego Paweł Konicki po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2019 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 544/16 w sprawie ze skargi A.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 3 listopada 2016 r. oddalił skargę A.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Wyrok ten został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

A.Z. wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2015 r. wystąpił do Prezydenta [...] o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: "udostępniania kopii tabel obejmujących listy pracowników, którym przyznany został dodatek motywacyjny wraz z kwotą tego dodatku ze wszystkich biur Urzędu [...] w okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do chwili udostępniania wnioskowanej informacji", "w formie prostej bez żadnego przetwarzania informacji i wytwarzania nowej informacji, nawet jeśli nowa informacja posiada szerszy niż wnioskowany zakres i więcej informacji".

Prezydent [...] uznał żądaną informację publiczną za przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058, dalej: u.d.i.p.) i pismem z dnia [...] września 2015 r. wezwał wnioskodawcę do wskazania szczególnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie informacji publicznej przetworzonej w żądanym zakresie.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia [...] października 2015 r. A.Z. podniósł, że żądana informacja jest informacją prostą nie wymagającą żadnego przetwarzania posiadanych dokumentów, a udostępnienie danych ma formę technicznego przeniesienia danych z bazy organu. Wskazał, iż przygotowuje materiał prasowy dotyczący dodatków motywacyjnych i procedury ich przyznawania w zależności od różnych kryteriów i efektywności pracowników. Z tego powodu niezbędne są mu (niekoniecznie z personalnym wskazaniem osoby) materiały źródłowe dotyczące tej właśnie materii.

Decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. Prezydent [...] odmówił udostępnienia żądanej informacji wskazując, że wnioskodawca domagał się udostępnienia informacji przetworzonej i nie wykazał istnienia szczególnego interesu społecznego w udostępnieniu mu tej informacji. Organ podkreślił, iż posiada wiele informacji prostych, które dopiero ewentualnie mogłyby służyć do sporządzenia interesujących wnioskodawcę informacji, które nie wynikają wprost z komputerowych systemów kadrowych. W celu przetworzenia i następnie udostępnienia informacji żądanych przez wnioskodawcę należałoby podjąć następujące czynności:

1) wyodrębnienie z list pracowników Urzędu [...], którym został przyznany dodatek motywacyjny pracowników wykonujących funkcje publiczne - spowodowane jest to tym, iż listy pracowników biur Urzędu [...], którym został przyznany dodatek motywacyjny, obejmują zarówno pracowników, którzy nie wykonują funkcji publicznej i tym samym prawo do informacji publicznej wobec nich podlega ograniczeniu na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., z uwagi na prywatność osoby fizycznej oraz pracowników, których dane podlegają udostępnieniu, z uwagi na wykonywaną funkcję publiczną; wyselekcjonowanie pracowników wykonujących funkcje publiczne wymaga:

a) wyodrębnienia z rejestru zawierającego informacje o wydanych upoważnieniach w skali całego Urzędu [...] jedynie pracowników biur Urzędu [...] - pracodawca nie prowadzi odrębnego rejestru w powyższym zakresie dla pracowników biur Urzędu [...],

b) wyodrębnienia z rejestru zawierającego informacje o złożonych oświadczeniach majątkowych pracowników urzędu [...] jedynie pracowników biur [...] - pracodawca nie prowadzi odrębnego rejestru w powyższym zakresie dla pracowników biur Urzędu [...],

c) zweryfikowania danych uzyskanych w wyniku przeprowadzonych czynności określonych w lit. a) i b) z danymi zawartymi w aktach osobowych, ze szczególnym uwzględnieniem okresów, w których poszczególni pracownicy dysponowali upoważnieniami do wydawania decyzji administracyjnych, z uwagi na możliwość odwołania upoważnienia w trakcie okresu wskazanego przez wnioskodawcę we wniosku,

2) weryfikacja list pracowników biur Urzędu [...], którym we wskazanym przez wnioskodawcę okresie przyznano dodatki motywacyjne z danymi uzyskanymi w wyniku przeprowadzonych czynności określonych w pkt 1,

3) z uwagi na to, że tabele obejmujące listy pracowników biur Urzędu [...] zawierają dane oraz informacje, których wnioskodawca nie żądał lub nie podlegają udostępnieniu wobec powyższego na kserokopii należy zanonimizować dane prezentowane na listach dotyczące innych składników wynagrodzenia niż żądane przez wnioskodawcę oraz informacje dotyczące pracowników podlegające ochronie na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p.,

4) po dokonaniu czynności określonych w pkt 3 należałoby wykonać ponownie kserokopie dokumentów, na których pozostaną dane wskazane we wniosku, które mogą być udostępnione z uwagi na obowiązujące przepisy.

Opisane w pkt 1 czynności obejmują ok. 700 pracowników zatrudnionych w [...] biurach Urzędu [...]. Z uwagi, iż zgodnie z obowiązującym regulaminem wynagradzania pracowników Urzędu [...] (...) i wypracowaną praktyką dodatki motywacyjne przyznawane są na okres trzech miesięcy, czynności określone w pkt 2-4 należy powtórzyć kilkakrotnie. Działania określone w pkt 3 i 4 można zastąpić jedną tabelą, z tym, iż wymagałoby to przeniesienia wielu informacji prostych wyodrębnionych na podstawie pkt 1 i 2, tj. ok. 700 informacji prostych dotyczących pracowników wykonujących funkcje publiczne zatrudnionych w [...] biurach Urzędu, dodatkowo zwielokrotnionych (np. trzy razy). Zatem realizacja wniosku A.Z. byłaby wyjątkowo czasochłonna i pracochłonna oraz w konsekwencji wiązałaby się z takim zaangażowaniem środków osobowych i organizacyjnych, które negatywnie wpłynęłyby na normalny tok działania podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej i utrudniłoby wykonywanie przypisanych mu zadań ustawowych. Zatem sporządzenie tych informacji stanowiłoby jakościowo nową informację, która aktualnie nie istnieje.

Jednocześnie organ I instancji nie znalazł uzasadnienia do przetworzenia wnioskowanej informacji, albowiem w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek przesłanek, z których wynikałoby, że uzyskanie danych przez wnioskodawcę stwarza realną możliwość wykorzystania ich dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. W ocenie organu, wnioskodawca takiego szczególnego interesu publicznego nie wykazał. Sam zamiar publikacji artykułu prasowego nie uzasadnia istnienia szczególnie ważnego interesu publicznego. Zamiar publikacji informacji o działalności organu administracji publicznej szerszemu gronu obywateli nie może uzasadniać żądania wytworzenia jakościowo nowej informacji w stosunku do już istniejącej.

W odwołaniu od opisanej wyżej decyzji A.Z. zarzucił jej wydanie z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj.: art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 14 ust. 2 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p., poprzez uznanie, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną oraz art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 2, art. 13 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., poprzez uznanie za prawidłowe żądania wykazania szczególnego interesu publicznego dla informacji nie wymagającej przetworzenia. Podniósł również zarzut naruszenia art. 7 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak właściwego i rzetelnego ustalenia stanu faktycznego i właściwego uzasadnienia decyzji w tym zakresie, w tym w przedmiocie braku wykazania przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego do złożenia wniosku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], na podstawie art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a., art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594, ze. zm.), art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1659, ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...]. Zdaniem Kolegium, chęć opublikowania artykułu prasowego nie uzasadnia domagania się od Prezydenta [...] działań mających na celu przetworzenie posiadanych przezeń danych tak, by zaspokoić żądanie zawarte we wniosku z dnia [...] sierpnia 2015 r. Za ich udostępnieniem - po uprzednim przetworzeniu - opowiada się jedynie indywidualny interes wnioskodawcy, zamierzającego napisać artykuł prasowy. Żadną miarą nie da się go utożsamić z interesem publicznym. Reasumując organ II instancji stwierdził, iż na Prezydencie [...] nie ciążył obowiązek udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, a taką bez wątpienia jest informacja, o którą wystąpił wnioskodawca w piśmie z dnia [...] sierpnia 2015 r., ponieważ nie wykazał on istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu mu takiej informacji.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2016 r. stała się przedmiotem skargi A.Z., w której podniesiono zarzut naruszenia: 1) art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zw. z art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności poprzez nieudostępnienie informacji publicznej, 2) art. 3 ust. 1. pkt 1 u.d.i.p., poprzez uznanie, że wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną, 3) art. 6 – 8 oraz art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw prawnych i faktycznych rozstrzygnięcia.

Na rozprawie w dniu 3 listopada 2016 r. skarżący przedłożył pismo sekretarza [...] skierowane do Międzyzakładowej Organizacji Związkowej NSZZ "Solidarność" Nr [...] Urząd Dzielnicy [...], do którego załączono "Procedurę przyznawania dodatku motywacyjnego". Z pkt 5 tej procedury wynika, iż Dyrektor Biura lub Burmistrz Dzielnicy dysponuje listą pracowników, którym przyznawany jest dodatek motywacyjny z podaniem kwoty dodatku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za nieuzasadnioną i oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Sąd podkreślił, że pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Analiza dotychczasowego orzecznictwa sądowego wskazuje natomiast, że informacja publiczna przetworzona to taka informacja publiczna, która:

- w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste;

- jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów;

- jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu – przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, iż ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej; proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego;

- może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego;

- nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją – informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona;

- której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów – informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej.

Biorąc pod uwagę wyżej przedstawione rozumienie pojęcia informacji publicznej przetworzonej oraz odnosząc je do realiów niniejszej sprawy, Sąd I instancji doszedł do przekonania, że informacja publiczna, której udostępnienia domagał się skarżący ma charakter informacji przetworzonej. Przyjmując za twierdzeniem skarżącego, popartym dokumentami złożonymi na rozprawie, iż Burmistrzowie (Dyrektorzy Biura) poszczególnych Dzielnic dysponują listami prawników poszczególnych komórek organizacyjnych, którym przyznano dodatek motywacyjny w określonej wysokości, - zdaniem Sądu - nie oznacza to, że takie listy mogą zostać udostępnione na potrzeby realizacji wniosku skarżącego. Trzeba bowiem z tego zbioru wyodrębnić tych pracowników, którzy pełnią funkcje publiczne (funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu art. 115 § 13 k.k.; pracowników, którym powierzono zadania o charakterze ogólnospołecznym, uczestniczącym w procesie decyzyjnym) i tych, którzy funkcji publicznych nie pełnią, a zatem korzystają z prawnej ochrony swej prywatności. Dokonanie weryfikacji wszystkich pracowników z poszczególnych Urzędów Dzielnic [...], posługując się jako wyznacznikiem zakresem obowiązków i zadań realizowanych na poszczególnych stanowiskach pracy, trudno sprowadzić do prostej czynności anonimizacji danych personalnych, co postuluje skarżący. Skoro nie tworzy się odrębnych list dla pracowników pełniących funkcje publiczne i niepełniących takowy funkcji, a którym przyznano dodatek motywacyjny, to organ zobowiązany do udostępnienia informacji w istocie nie dysponuje informacją tzw. prostą. Realizacja wniosku skarżącego wymaga sporządzenia jakościowo nowej informacji publicznej.

Jak podkreślił Sąd, nie bez znaczenia na sposób rozpoznania wniosku ma wpływ czynnik ilościowy wnioskowanej informacji. Sporządzenie odpowiedzi na żądanie oznacza konieczność zweryfikowania 700 pozycji tylko na liście z jednego kwartału i dalsze weryfikowanie list co kwartał, z uwagi na zmienną liczbę pracowników uprawnionych do otrzymania dodatku motywacyjnego. Byłoby to 2100 pozycji na listach sporządzonych w 3 kwartałach 2015 r. W związku z powyższym Sąd uznał za prawidłową ocenę organów wydających decyzje, według której w realiach niniejszej sprawy dokonanie weryfikacji znacznej liczby dokumentów źródłowych, według kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę, związane byłoby również z istotnym i takim zaangażowaniem pracowników, które w konsekwencji mogłoby wpłynąć negatywnie na bieżące wykonywanie zadań przez ten podmiot. Wnioskowana do udzielenia informacja publiczna miała zatem charakter informacji publicznej przetworzonej.

Uwzględniając, że skarżący wnioskowaną informację publiczną zamierza wykorzystać celem opracowania i opublikowania artykułu prasowego przedstawiającego społeczności miasta zasady przyznawania dodatków oraz kwoty przyznawane urzędnikom, Sąd stwierdził, że wskazany argument nie przemawia za działaniem wnioskodawcy na rzecz szczególnie istotnego interesu publicznego. Skarżący bowiem nie wyjaśnił w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej. Powołując się na potrzebę informowania społeczeństwa o sposobie wydatkowania środków publicznych na wynagrodzenia pracowników urzędu m.st. Warszawy, skarżący wykazał jedynie istnienie zwykłego interesu publicznego w otrzymaniu żądanej informacji publicznej. W przypadku informacji przetworzonej jest to stanowczo za mało. Ustawa wymaga tu wykazanie kwalifikowanego interesu społecznego. W szczególności skarżący nie wykazał w jaki sposób żądane przez niego informacje, poza walorem przedstawiającym pewien stan rzeczy, przyczynią się do lepszej pracy, wydajności pracowników, efektywności oddziaływania czynnika finansowego na ilość i jakość realizowanych zadań. Sam zamiar upublicznienia żądanej informacji przetworzonej nie będzie miał wpływu ma usprawnienie działania aparatu urzędniczego [...].

W świetle powyższego Sąd stwierdził, że kwestionowane przez skarżącego decyzje nie naruszają prawa w stopniu pozwalającym na uwzględnienie skargi.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł A.Z., reprezentowany przez adwokata, podnosząc następujące zarzuty:

I. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw faktycznych i prawnych wyroku, a przede wszystkim orzekanie bez prawidłowo zebranego materiału dowodowego, prowadzącego do pominięcia oceny odnośnie do konkretnych informacji, jakie posiada podmiot zobowiązany.

II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.

1) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, w zakresie w jakim przepis ten stanowi normatywną podstawę konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, poprzez nieuprawnione – bowiem zbyt daleko idące – ograniczenie prawa do informacji publicznej;

2) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie w jakim przepis ten normuje instytucję informacji przetworzonej, poprzez nieprawidłową wykładnię polegającą na uznaniu, że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona oraz błędne zastosowanie w niniejszej sprawie;

3) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego nie została spełniona w niniejszej sprawie.

Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślono, że Sąd I instancji dokonał błędnej wykładni tzw. informacji publicznej przetworzonej. Przetworzenie informacji publicznej należy bowiem odróżnić od jej przekształcenia lub wyszukania. Pojęcie przekształcenia pojawia się w art. 15 ust. 1 u.d.i.p. Będzie nim zatem dokonanie czynności czysto technicznych związanych z udostępnieniem informacji publicznej. Wyszukanie zaś informacji nie świadczy o jej przekształceniu. Wyszukanie wnioskowanej informacji wiązać się może ze znaczną pracochłonnością, zwłaszcza gdy podmiot zobowiązany nie zadba o odpowiednią organizację pracy i archiwizację posiadanych dokumentów, ale brak na tę okoliczność jakiegokolwiek dowodu w aktach sprawy poza gołosłownymi twierdzeniami organu zobowiązanego. Natomiast wyszukanie informacji publicznej, choć mogące wiązać się z nakładem pracy i kosztami, nie stanowi o jej przetworzeniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie stwierdzono żadnej z przesłanek nieważności wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., wobec czego rozpoznanie sprawy nastąpiło w granicach zgłoszonych podstaw i zarzutów skargi kasacyjnej.

Odmawiając słuszności podniesionemu w skardze kasacyjnej zarzutowi naruszenia przepisu postępowania tj. art. 141 § 4 p.p.s.a. należy zauważyć, że w świetle uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09 (ONSAiWSA 2010, nr 3, poz. 39) przepis art. 141 § 4 p.p.s.a. może stanowić samodzielną postawę kasacyjną, jeżeli uzasadnienie wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego nie zawiera stanowiska sądu co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, co w tej sprawie oczywiście nie nastąpiło. Po drugie, stwierdzić należy, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie jest obarczone wykazywaną w skardze kasacyjnej wadliwością polegającą na niedostatecznym wyjaśnieniu podstaw faktycznych i prawnych wyroku. Zauważyć trzeba, że uzasadnienie wyroku Sądu I instancji zawiera wszystkie wymagane przez art. 141 § 4 p.p.s.a. elementy, a w szczególności podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie, a także odniesienie się do zarzutów podniesionych w skardze.

Nie sposób również uznać, by zaskarżony wyrok został wydany z podnoszonym w skardze kasacyjnej naruszeniem przepisów prawa materialnego.

Po pierwsze, brak jest uzasadnienia dla podnoszonego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 61 ust. 1 Konstytucji RP. W myśl tego przepisu obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo zakwalifikował żądaną przez A.Z. informację jako informację publiczną. Nie ulega wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że tego typu dane mieszczą się w zakresie, określonego w powołanych przepisach Konstytucji prawa do informacji publicznej.

Po drugie, nie sposób zgodzić się z podnoszonymi w skardze kasacyjnej zarzutami naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie przetworzonej informacji publicznej nie posiada definicji legalnej. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że informacją przetworzoną jest informacja opracowana przez podmiot obowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli innymi słowy informacja, która zostanie przygotowana specjalnie dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok NSA 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1852/14, CBOSA). Co do zasady informacja przetworzona to "nowa" informacja wytworzona przez organ. Niemniej jednak w pewnych przypadkach za przetworzoną informację publiczną można uznać również takie dane, które nie wymagają nakładu intelektualnego związanego z koniecznością wytworzenia nowej informacji. Niekiedy, bowiem suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może się przekształcić w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania.

W świetle powyższego nie sposób skutecznie zarzucić Sądowi I instancji dokonania błędnej wykładni przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i przyjęcia, że objęta żądaniem udostępnienia informacja polegająca na przedstawieniu tabel obejmujących listy pracowników, którym przyznany został dodatek motywacyjny wraz z kwotą tego dodatku ze wszystkich biur [...] w okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do chwili udostępniania wnioskowanej informacji, wymagałaby podjęcia niestandardowych czynności absorbujących znaczny czas, siły osobowe oraz finansowe. Konieczność weryfikacji znacznej ilości dokumentów źródłowych czyni uzasadnionym przyjęcie, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Powyższe czyni uzasadnionym stwierdzenie, że wnioskodawca powinien wykazać szczególny interes publiczny jako podstawę żądania udzielenia informacji przetworzonej, na co wyraźnie wskazuje brzmienie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W wyroku z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 866/14 (CBOSA) Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że uzyskanie przetworzonej informacji publicznej wiąże się z poniesieniem określonych środków, zwłaszcza finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami konkretnych organów. W związku z tym udzielanie informacji publicznej przetworzonej podmiotom, które nie zapewniają, iż zostanie ona wykorzystana w celu usprawnienia funkcjonowania danego organu państwa przemawia za przyjęciem, iż po ich stronie nie występuje szczególnie istotny interes publiczny uzasadniający udzielenie im żądanej przetworzonej informacji publicznej.

Biorąc pod uwagę powyższe Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.