Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 1500/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 247
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie kopii akt sprawy nr [...] postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

P. S. pismem z [...] maja 2015 r., uzupełnionym w dniu [...] listopada 2016 r. (k-9 akt sądowych), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] kwietnia 2015 r. o udostępnienie kopii akt sprawy nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie, wskazując, że nie istnieje sprawa o wskazanym przez skarżącego numerze. W tej sytuacji nie istnieje również możliwość przekazana akt tego postępowania..

Skarżący pismem z [...] listopada 2016 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.

O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. postanowienia NSA z 18 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 273/08, z 14 lutego 2012 r. sygn. akt II GZ 41/12, z 24 listopada 2015 r. sygn. akt I OZ 1534/15; http://orzeczenia.nsa.gov.pl; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 572; M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 980).

Potrzeba zastosowania art. 247 P.p.s.a. będzie zatem zachodziła przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731 oraz powołane tam orzecznictwo, a także postanowienia NSA: z 28 października 2015 r. sygn. akt II OZ 1007/15; z 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 37/13; z 19 czerwca 2013 r. sygn. akt II GZ 291/13; http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przesłanki odrzucenia skargi określa natomiast art. 58 § 1 P.p.s.a., który w pkt 6 stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w pkt 1-5a tego przepisu. Jedną z takich przyczyn jest wniesienie w sprawie skargi na bezczynność w przypadkach, które nie zostały wyszczególnione w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a.

Taka natomiast sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem skarżący zarzucił organowi bezczynność w sprawie rozpoznania jego wniosku o udostępnienie kopii akt sprawy, która nie istnieje. Wniosek skarżącego nie nadaje się zatem do załatwienia poprzez władcze rozstrzygnięcie organu i nie może powodować skutku w postaci wszczęcia postępowania administracyjnego. Nie ulega bowiem wątpliwości, że organ nie może skarżącemu udostępnić akt, których nie podsiada, jak również wydać postanowienia w trybie art. 74 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23), o odmowie ich udostępnienia. Skoro więc organ na drodze postępowania administracyjnego nie mógł rozstrzygnąć wniosku skarżącego, to również nie można temu organowi czynić zarzutu bezczynności w tym zakresie. Skarżący nie mógł oczekiwać od organu wszczęcia postępowania dotyczącego "udostępnienia kopii akt sprawy nr [...]", gdyż nie było do tego podstaw prawnych.

Skoro zatem nie istniała sprawa administracyjna, która wymagałaby od organu władczego stanowiska w formie przewidzianej przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego (organ nie był obowiązany do wydania decyzji, postanowienia oraz innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 P.p.s.a.)), to tym samym skarżącemu nie przysługiwała w niniejszej sprawie skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia akt takiej sprawy. Reasumując, w ocenie Sądu skarga w niniejszej sprawie jest oczywiście bezzasadna, a w tej sytuacji prawo pomocy nie przysługuje.

Z powyższych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 247 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.