Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 156/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 8, 9
journal: Dz.U. 2004 nr 286 poz 2870
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie  gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich

SENTENCJA

Dnia 8 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie WSA Beata Sokołowska (spr.) WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2011 roku przy udziale sprawy ze skargi R. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia .... r. nr .... w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego o d d a l a s k a r g ę


UZASADNIENIE

Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia 30 listopada 2010 roku wydaną na podstawie § 13 ust. 1 w zw. z § 9 ust. 1 i § 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich ( Dz. U. Nr 286 z 2004 r. ,poz. 2870 ze zm. ) wstrzymał płatność dla gospodarstwa niskotowarowego przyznaną decyzją z dnia 7 marca 2007 r. – w czwartym i piątym roku jej wypłaty.

W uzasadnieniu podniesiono, iż powyższą decyzją z dnia 7 marca 2007 r. wydano stronie decyzję o przyznaniu przedmiotowej płatności. Pouczono beneficjenta, iż zgodnie z § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich warunkiem płatności w czwartym i piątym roku będzie zrealizowanie przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty trzeciej płatności. W ciągu 7 dni po upływie tego terminu należy złożyć specjalne oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięcia wraz z potwierdzającymi to dokumentami ( § 8 ust. 1 pkt. 2 ). Trzecia rata płatności dokonana została w dniu 14 maja 2009 r., wobec czego ostateczny termin dostarczenia oświadczenia mijał w dniu 23 listopada 2009 r. Wobec upływu tego terminu organ I instancji wysłał zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wstrzymania wypłaty 4 i 5 raty. W dniu 15 lutego 2010 r. do organu wpłynął wniosek strony o przywrócenie terminu do złożenia powyższego oświadczenia z uwagi na wypadek losowy, do którego doszło w dniu 16 września 2009 r. Do wniosku załączono oświadczenie wraz z dokumentami potwierdzającymi zakup określonych urządzeń rolniczych.

Organ I instancji postanowieniem z dnia 2 marca 2010 r. odmówił stronie przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia, gdyż w jego ocenie nie uprawdopodobniła ona braku winy w niedochowaniu terminu w rozumieniu art. 58 kpa. R. nie wykazał m. in., iż nie mógł się wyręczyć pomocą innej osoby, bądź

też wysłać oświadczenia pocztą. W dniu 1 października 2009 r. miał ponadto przebywać osobiście w Placówce Terenowej KRUS celem zgłoszenia wypadku. Organ II instancji postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2010 r. utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji.

Organ I instancji stwierdził ostatecznie, iż strona nie złożyła wymaganego oświadczenia w przepisanym terminie, wobec czego należało orzec o wstrzymaniu wypłaty przedmiotowej płatności. Była świadoma wymogów dotyczących terminu do złożenia oświadczenia, co wynikało z jej oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie płatności oraz z pouczenia zawartego w decyzji z dnia 7 marca 2007 r.

W odwołaniu od tej decyzji strona zarzuciła naruszenie art. 58 kpa, wnosząc o jej uchylenie. W ocenie odwołującego się wykazał on w dostatecznym stopniu brak winy w niedochowaniu terminu do złożenia oświadczenia.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia 17 stycznia 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, w całości podzielając ustalenia faktyczne i rozważania prawne organu I instancji.

Organ odwoławczy wskazał, iż przedmiotowe oświadczenie zostało złożone przez stronę po upływie wymaganego terminu, a wniosek producenta rolnego o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności został oddalony prawomocnym postanowieniem organu. Organ II instancji powtórzył za Kierownikiem Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, że w niniejszej sprawie nie było przesłanek do przywrócenia terminu wskazanych w art. 58 kpa.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu R. powtórzył zarzuty dotyczące błędnego przyjęcia przez organ I i II instancji, iż nie wykazał on przesłanek z art. 58 kpa, warunkujących możliwość przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowego oświadczenia. Skarżący podkreślił, iż działał w sprawie z największą możliwą starannością.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu swojej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądowa kontrola zaskarżonej decyzji sprawowana jest w oparciu o kryteria zgodności z prawem, a według art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Mając na względzie powyższe kryteria Sąd stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt. 1 i 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich ( Dz. U. Nr 286 z 2004 r. ,poz. 2870 ze zm. ) płatność dla gospodarstwa niskotowarowego w 4 i 5 roku wypłaty tej płatności wypłaca się, jeżeli producent rolny zrealizował określone przedsięwzięcie zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa oraz złożył organowi I instancji oświadczenie o zrealizowaniu tego przedsięwzięcia zgodnie z planem – w terminie 7 dni od upływu 6 miesięcy od dnia wypłaty płatności w trzecim roku realizacji planu. Termin do złożenia powyższego oświadczenia jest przy tym terminem procesowym, podlegającym przywróceniu w trybie art. 58 kpa.

Po przeanalizowaniu akt administracyjnych sprawy Sąd uznał, iż organy obu instancji zasadnie stwierdziły, iż ostateczny termin do złożenia powyższego oświadczenia, warunkującego otrzymanie 4 i 5 raty płatności upływał w niniejszej sprawie z dniem 23 listopada 2009 roku. Była to zresztą okoliczność niekwestionowana przez stronę skarżącą. W terminie tym strona nie złożyła oświadczenia. Oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i Planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego skarżący wniósł do organu wraz z odpowiednimi załącznikami dopiero z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności tj. w dniu 15 lutego 2010r.

Organ I instancji postanowieniem z dnia 2 marca 2010 r. odmówił przywrócenia terminu, powołując się na brak przesłanek z art. 58 kpa, czyli na nieuprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminowi. Zażalenie strony złożone od tego orzeczenia zostało nieuwzględnione na mocy postanowienia

organu II instancji z dnia 16 kwietnia 2010 r.. Postanowienie to nie zostało zaskarżone przez prawidłowo pouczoną stronę do tutejszego Sądu i wywołuje konkretne skutki prawne w postaci konieczności przyjęcia, iż oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięcia związanego z gospodarstwem niskotowarowym (zawarte w piśmie z dnia 15 lutego 2010 r. ) zostało złożone po wymaganym terminie, czyli po dniu 23 listopada 2009 r.

Należy wyraźnie podkreślić, iż w przedmiotowym postępowaniu sądowym nie bada się prawidłowości i legalności postanowień organów obu instancji wydanych w zakresie odmowy przywrócenia terminu, gdyż orzeczenia te podlegały odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego, z którego to uprawnienia strona ostatecznie nie skorzystała.

W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania administracyjnego było wydanie decyzji o wstrzymaniu wypłaty 4 i 5 raty płatności w trybie przepisu § 9 ust. 1 powyżej cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, zgodnie z którym płatność podlega wstrzymaniu w 4 i 5 roku jej wypłaty, jeżeli producent rolny nie dotrzymał warunków określonych w § 8 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 2 ( dotyczącego sytuacji, w których realizacja celów wskazanych w planie rozwoju gospodarstwa była niemożliwa ze względu na zaistnienie określonych okoliczności, które nie wystąpiły w stanie faktycznym niniejszej sprawy ).

Sąd oceniając akta sprawy stwierdził, iż strona nie złożyła skutecznie wymaganego oświadczenia, nie spełniając wobec tego przesłanki z § 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Z tego też powodu należało uznać, iż zaistniały podstawy prawne z § 9 ust. 1 rozporządzenia skutkujące koniecznością wstrzymania wypłaty 4 i 5 raty płatności i decyzje organów obu instancji odpowiadają prawu.

Jednocześnie wskazać trzeba, że zarzuty podnoszone w skardze dotyczyły praktycznie wyłącznie kwestii spełnienia warunków do przywrócenia terminu do wniesienia oświadczenia wskazanych w art. 58 kpa, które podlegały już ocenie organów obu instancji w odrębnym postępowaniu administracyjnym i na skutek niewniesienia przez stronę skargi do tutejszego Sądu od postanowienia organu II instancji z dnia 16 kwietnia 2010 nie podlegały też ostatecznie ocenie legalności dokonywanej w trybie niniejszego postępowania sądowego.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż zaskarżone decyzje organu II i I instancji zostały wydane zgodnie z prawem, wobec czego skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ).