Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 114/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3,  art. 184,  art. 197  par. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 1529/20 o odrzuceniu skargi T. Z. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 29 czerwca 2020 r. znak: DOZ-OAiK.650.95.2020.MW w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 października 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 1529/20 odrzucił skargę T. Z. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 29 czerwca 2020 r. znak: DOZ-OAiK.650.95.2020.MW w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata.

Po prawomocnym rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy (postanowieniem referendarza sądowego z 12 listopada 2020 r. sygn. akt VII SPP/Wa 296/20 o odmowie przyznania prawa pomocy) zarządzeniem z 8 lutego 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu 3 marca 2021 r.

W terminie do uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 8 lutego 2021 r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2021 r. sygn. akt II OZ 471/21 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 17 sierpnia 2021 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 8 lutego 2021 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu 13 września 2021 r., zatem siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu sądowego upływał w dniu 20 września 2021 r.

Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Sądu stwierdzono, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi. Skarżący pomimo prawidłowo doręczonego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego nie dopełnił ww. czynności. Sąd wyjaśnił, że wprawdzie skarżący złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, to jednak w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu.

W związku z powyższym skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz.U. z 2022 r., poz. 329; dalej: p.p.s.a.).

T. Z. pismem z 12 listopada 2021 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie z 20 października 2021 r. odrzucające skargę. W piśmie nie sformułowano zarzutów stawianych Sądowi pierwszej instancji ani nie zawarto argumentacji dotyczącej zasadności odrzucenia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne). W niniejszej sprawie takie wyjątki jednak nie wystąpiły.

Jak wynika z akt sprawy T. Z. zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 17 sierpnia 2021 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia 8 lutego 2021 r., tj. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe było konsekwencją tego, że prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 listopada 2020 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Kwestia prawidłowości wezwania o wpis z 8 lutego 2021 r. została zaś rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 sierpnia 2021 r. sygn. akt II OZ 471/21. Powyższe wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 13 września 2021 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 20 września 2021r. Skarżący nie uiścił jednak przedmiotowego wpisu w wyznaczonym terminie. Tym samym należy stwierdzić, że zasadnie zaskarżonym postanowieniem odrzucono skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.