Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 762/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6044 Ewidencja   przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych  i  wykonywanie  działalności  przez   przedsiębiorców  zagr
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Anna Apollo ( spr.) Sędziowie : NSA Krzysztof Wujek WSA Małgorzata Juźków Protokolant : referent Magdalena Kurpis po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2005r., na rozprawie przy udziale - sprawy ze skargi A. K. – O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wystąpienia do sądu o ustanowienie kuratora do sprawowania czynności zwykłego zarządu przedsiębiorstwem zagranicznym w Polsce oddala skargę.


UZASADNIENIE

A. K. – O. we wniosku z [...] 1999r. domagał się wystąpił do sądu powszechnego o ustanowienie kuratora do sprawowania czynności zwykłego zarządu Przedsiębiorstwa zagranicznego "A" z siedzibą w K..

Wniosek uzasadnił tym, że wyrokiem [...] r. Sąd Apelacyjny w K. w sprawie o sygnaturze [...] ustalił, iż wnioskodawca z dniem [...] 1994r. skutecznie odwołał pełnomocnictwo udzielone p. H. D.. Zatem, biorąc pod uwagę regulację zawartą w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne, nie reprezentuje już wnioskodawcy i nie może zaradzać przedsiębiorstwem. Ponadto czynił to źle doprowadzając do znacznego jego zadłużenia i rozkradzenia.

Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta K. odmówił wystąpienia do sądu o ustanowienie kuratora. Swoje stanowisko uzasadnił tym, iż wyrok, na który powołał się wnioskodawca nie był prawomocny, gdyż wszczęte zostało postępowanie kasacyjne. A nadto postanowieniem z [...] r. zawieszono postępowanie zainicjowane wnioskiem p. A. K. – O. o zmianę decyzji – zezwolenia z dnia [...] r. poprzez wykreślenie pełnomocnika wnioskodawcy p. H. D., któremu wypowiedział pełnomocnictwo.

W wyniku odwołania wniesionego przez wnioskodawcę, który ponownie powołał się na wyrok Sądu Apelacyjnego potwierdzający skuteczność dokonanej przez niego czynności odwołania pełnomocnictwa udzielonego p. H. D.. sprawę rozpoznało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., które decyzją z dnia [...] r. uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie prowadzone przez organ I instancji.

W uzasadnieniu decyzji wskazało, że wystąpienie przez organ administracji do sądu powszechnego o ustanowienie kuratora w trybie art. 6 pkt 5 ustawy zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne nie przybiera formy decyzji administracyjnej. Jest czynnością materialno – techniczną. Natomiast formą załatwienia takiego wniosku jest postanowienie sądu powszechnego. Dlatego prowadzenie postępowania administracyjnego było niezasadne, gdyż nie miało ono swojego przedmiotu i nie mogło być zakończone decyzją administracyjną. Zatem należało je umorzyć.

Wskazało także, iż czynność materialno –techniczna może być zaskarżona do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa.

Pismem z [...] 1999r. p. A. K. – O. wezwał Prezydenta Miasta K. o usunięcie naruszenia prawa poprzez zwrócenie się do sądu powszechnego o ustanowienie kuratora do sprawowania czynności zwykłego zarządu Przedsiębiorstwem Zagranicznym "A" Na uzasadnienie swojego żądania powtórzył argumenty przytoczone już we wniosku z [...] 1999r. W odpowiedzi na to żądanie Prezydent Miasta K. w piśmie z [...] 2000r. nr [...] odmówił zwrócenia się do sądu z wnioskiem o ustanowienie kuratora. Podkreślił, iż wyrok Sądu Apelacyjnego w K. z [...] r. na którym oparł swoje żądanie p. K. – O. nie był prawomocny, bowiem wniesiono od niego kasację. Zatem należało uznać, iż. p. H. D. nadal jest pełnomocnikiem PZ. "A".

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 6 marca 2000r. sygn. akt II SA / Ka 243 / 00 odrzucił skargę p. A. K. – O. na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy wystąpienia do Sądu o ustanowienie kuratora do sprawowania czynności zwykłego zarządu przedsiębiorstwem zagranicznym. Uznał, iż odmowa wystąpienia do sądu przez organ administracji z wnioskiem o ustanowienie kuratora winna nastąpić w formie decyzji administracyjnej bowiem ma wpływa na uprawnienia i obowiązki przedsiębiorcy. Stwierdził, iż wprawdzie pismo Prezydenta Miasta K. z [...] 2000r., chociaż wprost nie zostało nazwane decyzją administracyjną zawierało wszystkie niezbędne elementy decyzji administracyjnej określone w art. 107 § 1 Kpa, poza pouczeniem o środkach zaskarżenia.

W konkluzji uznał, iż skargę na tę decyzję wniesiono bez wyczerpania toku instancji, a wiec z naruszeniem art. 34 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

W skardze – odwołaniu z dna [...] 2000r. p. A. K. – O. ponownie domagał się wystąpienia przez Prezydenta Miasta K. do sądu powszechnego z wnioskiem o ustanowienie kuratora do sprawowania czynności zwykłego zarządu. Zarzucił organom administracji wprowadzanie go w błąd, ignorowanie faktów i dowodów. Podkreślił raz jeszcze, iż pełnomocnik doprowadził do znacznego zadłużenia P.Z. "A" wobec Skarbu Państwa, co potwierdziło pismo I Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] 2000r. Uznał także, że błędy i matactwa organów administracji nie pozbawiły go prawa wniesienia odwołania. Wniósł także o przywrócenie mu terminu do wniesienia odwołania.

Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta K. przywrócił p. A. K. – O. termin do wniesienia odwołania od swojej decyzji z dnia [...] r. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. uchyliło zaskarżone orzeczenie organu I instancji i przekazało mu sprawę do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu wyjaśniło, iż art. 6 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagranicznej osoby prawne i fizyczne wprowadza obowiązek ustanowienia przez przedsiębiorcę zagranicznego pełnomocnika do reprezentowania go wobec polskich organów administracji publicznej oraz w stosunkach prawnych z polskimi podmiotami. Ust. 2 tego artykułu zawiera wyjątki od tej zasady. W szczególności nie jest to wymagane, gdy zagraniczny przedsiębiorca ma stałe miejsce pobytu lub siedzibę na terytorium Polski. W razie odwołania pełnomocnika, jego śmierci lub zrzeczenia się pełnomocnictwa i niewyznaczenia przez zagranicznego przedsiębiorcę nowego pełnomocnika w terminie miesięcznym organ, który wydał zezwolenia wystąpi do sądu o ustanowienie kuratora do sprawowania czynności zwykłego zarządu – art. 6 ust. 5 cytowanej ustawy. Zatem obowiązek wystąpienia z takim wnioskiem powstaje dopiero w razie ziszczenia się wymienionych przesłanek bądź warunków wymienionych w ust. 2 art. 6 cytowanej ustawy.

Zgodnie z informacją przekazana przez stronę Sąd Najwyższy oddalił kasację od wyroku Sadu Apelacyjnego w K. z [...] r. stwierdzającego skuteczność odwołania przez skarżącego pełnomocnictwa udzielonego H. D.. Zatem wyrok Sądu Apelacyjnego uzyskałby przymiot prawomocnego orzeczenia.

Dalej organ odwoławczy podkreślił, iż fakt stałego pobytu przedsiębiorcy zagranicznego na terytorium Polski zwalnia go z obowiązku ustanowienia pełnomocnika. Dlatego należało ustalić, czy odwołujący się faktycznie przebywa, co w ocenie Kolegium nie było tożsame ze stałym zamieszkaniem, na terenie Polski, czy też nie. A w konsekwencji, czy ciążył na nim obowiązek ustanowienia pełnomocnika, czy też nie.

Kolejną decyzją z dnia [...] r. Prezydent K. wydaną na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 listopada 1995r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz miejskich strefach usług publicznych ( Dz. U. nr 36, poz. 224 z 1997r. ze zm. ), art. 5 i art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne odmówił wystąpienia przez Prezydenta K. do sądu o ustanowienie kuratora do sprawowania czynności zwykłego zarządu Przedsiębiorstwem Zagranicznym "A"

Organ I instancji uznał, iż dla przyjęcia, ze przedsiębiorca zagraniczny ma stałe miejsce pobytu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej wystarczy, by faktycznie tu przebywał. A p. K.- O. faktycznie przebywa na terenie Polski od wiosny [...] r., meldując się z dniem [...] r. przy u. [...] w K.. Potwierdził ten fakt sam wnioskodawca w oświadczeniu z [...] r. odwołującym pełnomocnictwo udzielone H. D.. Zatem nie było podstaw do wystąpienia do sądu o ustanowienia kuratora, skoro na wnioskodawcy nie ciążył obowiązek ustanowienia pełnomocnika.

W odwołaniu p. A. K.– O. domagał się uchylenia decyzji organu I instancji będącej przejawem matactwa mającego na celu wprowadzenie wszystkich w błąd. Nie zgodził się z argumentacją przedstawioną w decyzji, w szczególności z powołaniem się przez organ I instancji na jego oświadczenie złożone w [...] r. Stwierdził, iż organ I instancji nie wykonał zaleceń Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. i nie zbadała, czy faktycznie przebywa on terytorium Polski, czy tez nie. Powtórzył wszystkie argumenty podnoszone już w toku całego postępowania administracyjnego. Zarzucił, iż postępowanie organów administracji publicznej pozbawia go kontroli nad firmą. Streścił przebieg innych postępowań administracyjnych dotyczących działania P.Z. "A".

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. wydana z powołaniem się na art. 138 § 1 pkt 1 Kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu podkreśliło, iż przepis art. 6 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne wprowadził obowiązek ustanowienia przez zagranicznego przedsiębiorcę pełnomocnika do reprezentowania go wobec polskich organów administracji publicznej oraz w stosunkach prawnych z polskimi podmiotami w zakresie związanym z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Jednocześnie w ust. 2 twego art. przewidziano przypadki, kiedy ustanowienie pełnomocnika nie jest konieczne. W szczególności nie jest to konieczne, gdy zagraniczny przedsiębiorca ma miejsce pobytu na terytorium Polski.

Po drugie w razie odwołania pełnomocnika, jego śmierci, zrzeczenia się pełnomocnictwa i niewyznaczenia przez przedsiębiorcę w terminie miesiąca nowego pełnomocnika właściwy organ administracji występuje do sadu o ustanowienie kuratora do sprawowania czynności zwykłego zarządu przedsiębiorstwem. Zatem taki obowiązek powstaje, gdy ziszczą się przesłanki wymienione w ust. 5 art. 6 i nie zaistnieją warunki określone w art. 6 ust. 2 cytowanej ustawy.

W ocenie organu odwoławczego p. A. K.– O. przebywał na terytorium Polski. Wskazywał na to fakt odbierania tutaj adresowanej do niego korespondencji, wskazywanie, jako adresu do doręczeń adresu polskiego, osobiste wnoszenie podań do organu I instancji, czy, znany organowi odwoławczemu z urzędu fakt osobistego wnoszenia przez niego odwołań w różnych sprawach prowadzonych przez Kolegium.

W konkluzji organ uznał, iż skoro odwołujący się przebywa w Polsce i nie ma obowiązku ustanowienia pełnomocnika, to tym samym nie ma podstaw do wystąpienie przez organ administracji o ustanowienie kuratora do sprawowania czynności zwykłego zarządu.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. K. – O. domagał się uchylenia decyzji organu odwoławczego, jako wydanej z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 1 i 6 ustawy o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej ( .... ) . W jego ocenie działalności organów administracji publicznej przyczynia się do stałego powiększania ponoszonych przez niego szkód spowodowanych wadliwym zarządzaniem Przedsiębiorstwem Zagranicznym "A". Dalej zarzucił organom administracji przewlekłe i opieszałe załatwienie sprawy, permanentna manipulacje przepisami prawa.

Podkreślił, iż ciążył na nim obowiązek ustanowienia, po odwołaniu pełnomocnictwa udzielono H. D., nowego pełnomocnika. On tego obowiązku nie wykonał. Natomiast zaczął zabiegać o ustanowienie kuratora i skuteczne odsunięcie pełnomocnika od prowadzenia przedsiębiorstwa. Wskazał także, iż w [...]r. wymeldował się z adresu w K.. Nie zgodził się ze stwierdzeniem organu administracji, iż przebywa na terytorium Polski i z przytoczoną na poparcie tego stwierdzenia argumentacją. Stwierdził, iż nie ma zamiaru stałego pobytu w Polsce. A jedynie był tutaj zameldowany. Zasadnicze czynności życiowe skarżący wykonuje poza Polską. Zatem ciążył na nim obowiązek ustanowienia pełnomocnika, a na organie administracji obowiązek wystąpienia do sądu o ustanowienie kuratora, skoro skarżący z tego obowiązku się nie wywiązał.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi powtórzył argumenty przytoczone już w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy).

Wreszcie wskazać należy, iż zgodnie z art. 134 ostatnio powołanej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nadto Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dniu wydania zaskarżonego aktu.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne ( Dz. U. z 1987r. nr 27, poz. 148 ze zm.) zagraniczny przedsiębiorca jest obowiązany ustanowić pełnomocnika do reprezentowania go wobec polskich organów administracji państwowej oraz w stosunkach prawnych z polskimi podmiotami, w zakresie związanym z prowadzeniem działalności na podstawie ustawy. Pełnomocnikiem może być obywatel polski lub uprawniona polska osoba prawna, mający stałe miejsce pobytu lub siedzibę w Polsce. Ustanowienie pełnomocnika nie jest wymagane, gdy: zagraniczny przedsiębiorca ma stałe miejsce pobytu lub siedzibę na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej; zagraniczny przedsiębiorca będący osobą prawną ma swoje przedstawicielstwo na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej; działalność zagranicznego przedsiębiorcy polega wyłącznie na uczestnictwie w spółce będącej osobą prawną z siedzibą w Polsce – art. 6 ust. 2 cytowanej ustawy. Wreszcie w razie odwołania pełnomocnika, jego śmierci lub zrzeczenia się pełnomocnictwa i niewyznaczenia przez zagranicznego przedsiębiorcę nowego pełnomocnika w terminie miesięcznym, organ, który wydał zezwolenie, występuje do sądu o ustanowienie kuratora do sprawowania czynności zwykłego zarządu przedsiębiorstwem - art. 6 ust. 5 powołanej ustawy.

Z przytoczonych przepisów wynika, że obowiązek ustanowienia pełnomocnika obciąża przedsiębiorcę zagranicznego, a więc zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia na terytorium ( ..... ) osoby prawne mające siedzibę za granicą, obywateli państw obcych, obywateli polskich mających stałe miejsce zamieszkania za granicą oraz utworzone przez te osoby spółki z siedzibą w Polsce z wyłącznym ich udziałem. Ustanowienie pełnomocnika, za wyjątkiem przypadku określonego w art.,. 6 ust. 2 jest warunkiem udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej. Natomiast obowiązek ustanowienia w terminie miesiąca nowego pełnomocnika w razie odwołania pełnomocnictwa, śmierci pełnomocnika, zrzeczenia się pełnomocnictwa obciąża przedsiębiorcę, któremu udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej. Wreszcie w rozumieniu ustawy o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne) podmiotem stosunku administracyjno-prawnego, zawiązanego w wyniku udzielonego zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej, jest właściciel przedsiębiorstwa zagranicznego, a nie jego przedsiębiorstwo. Przy czym za właściciela przedsiębiorstwa należy także uznać osobę legitymująca się tytułem prawnym do przedsiębiorstwa - art. 3 pkt 5 cytowanej ustawy.

W tym miejscu Sad z urzędu stwierdza w oparciu o akta już zakończonych spraw, w tym akta o sygn. II SA / Ka 2805 / 01, sygn. II SA / Ka 2410 / 01, pełne akta administracyjne dołączone do sprawy o sygn. III SA / Gl 176 / 04, iż w obrocie prawnym pozostaje decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. mocą której do decyzji – zezwolenia na prowadzenie przedsiębiorstwa zagranicznego z [...] r. wprowadzono kolejną zmianę polegającą na wpisaniu jako jedynego przedsiębiorcę właściciela P.Z. "A" S. D.. Do dnia wydania zaskarżonej decyzji postępowanie administracyjne w sprawie uchylenia decyzji z dnia [...] r.nie zostało zakończone .

Wskazać w tym miejscu należy, iż art. 16 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego statuuje zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Wynika z niego, iż decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji ( decyzje wydane przez organ odwoławczy oraz decyzje organu I instancji, w stosunku do których upłynął termin do wniesienia odwołania ) są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpi c tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. Oznacza to, iż tak długo, jak we wspominanych szczególnych postępowaniach decyzja ostateczna nie zostanie uchylona, zmieniona, lub nie zostanie stwierdzona jej nieważność, tak długo wiąże ona organy administracji i sądy.

Zgodnie z art. 11 ustawy o zasadach prowadzenia na terytorium (...) zezwolenie na działalność gospodarczą określa w szczególności:

1) przedmiot i miejsce działalności gospodarczej przedsiębiorstwa oraz jego formę prawną,

2) siedzibę przedsiębiorstwa,

3) czas, na jaki zezwolenie zostało udzielone,

4) dopuszczalną wielkość zatrudnienia,

5) imię i nazwisko lub nazwę pełnomocnika, z zastrzeżeniem przepisu art. 6 ust. 2.

Zatem do zezwolenia można wpisać tylko nowego pełnomocnika ustanowionego przez przedsiębiorcę, na którego rzecz wydano zgodę lub który nabył przedsiębiorstwo zgodnie z art. 18 powołanej ustawy i ustanowił swojego pełnomocnika, a zarazem ubiega się o zmianę zezwolenia. Jednocześnie obowiązek ustanowienia nowego pełnomocnika obciąża, co już wcześniej wyjaśniono przedsiębiorcę, który otrzymał już zgodę na prowadzenie działalności gospodarczej na warunkach określonych w ustawie o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej ( .... ). W konsekwencji niewykonanie przez niego obowiązku ustanowienia pełnomocnika rodzi po stronie organu administracji obowiązek wystąpienia do sądu z wnioskiem o ustanowienie kuratora do sprawowania czynności zwykłego zarządu.

W rozpoznawanej sprawie skarżący nie jest przedsiębiorcą, któremu na podstawie decyzji z dnia [...] r. udzielono zgody na prowadzenie działalności gospodarczej w formie Przedsiębiorstwa Zagranicznego "A". W nadal obowiązującym zezwoleniu jako pełnomocnik przedsiębiorcy S. D. wpisany jest H. D.. Skarżący w tym zezwoleniu nie figuruje. Podnoszone przez niego argumenty wskazują na istnienie po jego stronie interesu faktycznego, a nie prawnego. Chce doprowadzić do sytuacji, by do czasu rozstrzygnięcia się sporu o prawo własności majątku P.Z. "A" zarządzał nim kurator, tj. osoba niezależna od S. D. i H. D.. Lecz to nie uzasadnia jego żądania, aby organ administracji wystąpił do sądu o ustanowienie kuratora sądowego. Nie mają w tym przypadku także znaczenia wywody organu odwoławczego dotyczące miejsca pobytu skarżącego.

W konkluzji należy stwierdzić, iż co prawda z błędnym uzasadnieniem, to jednak zaskarżona decyzja w istocie odmawiająca wystąpienia przez właściwy organ do sądu o ustanowienie kuratora do sprawowania czynności zwykłego zarządu przedsiębiorstwem zagranicznym odpowiada prawu.

Dlatego na podstawie art. 151 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oddalono.