Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1816/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 156
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2012 r. sprawy ze skargi J.W. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Sanitrny decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak: [...] na podstawie art. 156 § 1, art. 157 § 1, art. 158 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu wniosku J.W. z dnia [...] grudnia 2010 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 2003 r., znak [...] utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora S. w m. st. W. z dnia [...] stycznia 2003 r., znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia u J. W. choroby zawodowej - uszkodzenia słuchu wywołanego hałasem wym. w pozycji 15 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz. U. Nr 654, poz. 294 z późn. zm), odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...].02.2003 r., znak: [...].

W uzasadnienie decyzji organ wskazał, ze Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] stycznia 2003 r. o braku podstaw do stwierdzenia u J. W. choroby zawodowej - uszkodzenia słuchu wywołanego hałasem wym. w pozycji 15 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 654, poz. 294 z późn. zm). Powyższe decyzje zostały wydane na podstawie oceny narażenia zawodowego J.W. oraz orzeczenia lekarskiego wydanego przez Instytut Medycyny Pracy w Ł. z dnia [...] lipca 2001 r., nr [...] o braku podstaw do rozpoznania u J.W. choroby zawodowej. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 lutego 2004 r., sygn. akt I SA/Wa 527/03 oddalił skargę J. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 2003 r. Tym samym Sąd nie znalazł naruszenia prawa w prowadzonym przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej postępowaniu administracyjnym.

Pismem z dnia 15 grudnia 2010 r. J. W. wystąpił z wnioskiem o wydanie nowej decyzji w sprawie choroby zawodowej na podstawie art. 156 § 1 ust. 2 i 7 K.p.a., gdyż decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 2003 r. oraz decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [..] stycznia 2003 r. zostały wydane, jego zdaniem, na podstawie wadliwego orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy w L. z dnia [...] lipca 2001 r. Ponadto, zdaniem strony, istnieje niezgodność dokumentacji medycznej będącej w posiadaniu Instytutu Medycyny Pracy w L. z orzeczeniem lekarskim wydanym przez Instytut w dniu [...] lipca 2001 r.

Organ podał, ze Instytut Medycyny Pracy w L. w 2001 r. prowadził postępowanie diagnostyczno - orzecznicze jako placówka uprawniona do orzekania w sprawach chorób zawodowych w II instancji po złożeniu przez wniosku o ponowne przeprowadzenie badań diagnostycznych po otrzymaniu orzeczenia [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P. Oddziału w W. z dnia [..] grudnia 2000 r.

J.W. w swoim wniosku z dnia 15 grudnia 2010 r., jak i piśmie uzupełniającym z dnia 19 stycznia 2011 r. oraz piśmie z dnia 30 marca 2011 r., stanowiącym odpowiedź na zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 2003 r. nie przedstawił żadnych dowodów wskazujących na zasadność stawianych zarzutów. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lutego 2011 r., po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej J. W. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2004 r., sygn. akt I SA/Wa 527/03 stwierdził, że "Przedstawiona przez skarżącego odmienna interpretacja wyników badań w oparciu, o które zostały wydane orzeczenia lekarskie, nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania sądowego, gdyż ocena dowodu, w tym wyniku badania lekarskiego, nie jest okolicznością faktyczną ani środkiem dowodowym wskazanym w art. 273 § 2 p.p.s.a."

Ogan stwiedził, że w orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, iż oddalenie skargi przez Sąd administracyjny zamyka organom administracji publicznej drogę do stwierdzenia jej nieważności z uwagi na związanie organu prawomocnym orzeczeniem. Zatem nie jest możliwe stwierdzenie przez organ administracji publicznej nieważności decyzji, która była kontrolowana przez Sąd administracyjny.

W związku z powyższym brak jest podstaw do u stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 2003 r.

Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 156 § 1, 157 § 1, 158 § 1 K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku J. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak: [...]

Organ odwoławczy podał, że skarżący we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazał na niezgodność dokumentacji medycznej będącej w posiadaniu Instytutu Medycyny Pracy w Ł. z orzeczeniem lekarskim wydanym przez ten Instytut w dniu [...] lipca 2001 r. Ponadto powołał się na opinie lekarskie wydane po uprawomocnieniu się decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 2003 r. przez inne niż uprawnione do orzekania w sprawach chorób zawodowych jednostki medyczne: opinię prof. dr hab. H. S. Konsultanta Krajowego w dziedzinie audiologii i foniatrii, przytoczoną w piśmie Ministerstwa Zdrowia z dnia 11 października 2010 r., kartę informacyjną Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu z dnia 8 marca 2010 r., świadectwo lekarskie wydane przez Centralny Szpital Kliniczny w W. z dnia [...] marca 2010 r. Nadto wskazał, że wnioskował o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 K.p.a.

W ocenie organu odwoławczego zarzuty skarżącego, że badania wykonane w Instytucie Medycyny Pracy w Ł. w styczniu 2001 r., będące podstawą wydania orzeczenia lekarskiego z dnia [...] lipca 2001 r., nr [...] są niezgodne z jego stanem faktycznym narządu słuchu z roku 2001 r., były już przedmiotem wyjaśnień w 2002 r. Wyjaśnienia zostały przesłane pismem przez dr E. W. Konsultanta Krajowego w dziedzinie medycyny pracy do H. R. Rzecznika Praw Pacjenta [...] Regionalnej Kasy Chorych, które to pismo zostało załączone przez zainteresowanego do rozpatrywanego wniosku z dnia 10 maja 2011 r. J. W. nie przedstawił żadnych dokumentów, które wskazałyby zasadność stawianych zarzutów.

Opinie wydane po wielu latach od przeprowadzonego przez Instytut w 2001 r. postępowania diagnostyczno-orzeczniczego przez inne niż uprawnione do wydawania orzeczeń w sprawach chorób zawodowych jednostki, załączone przez stronę do rzeczonego wniosku, nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 2003 r. w trybie art. 156 § 1 ust. 2 i 7 K.p.a.

J. W. był po 2001 r. badany w różnych placówkach uprawnionych do wydawania orzeczeń w sprawach chorób zawodowych, ostatnio w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. (Karta wypisowa zainteresowanego z dnia 30 grudnia 2009 r.- postawiono rozpoznanie: "brak podstaw do rozpoznania zawodowego obustronnego trwałego odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo- nerwowego spowodowanego hałasem.

Niedosłuch obustronny odbiorczy o dominującej lokalizacji ślimakowej w uchu prawym i pozaślimakowej w uchu lewym. Zaburzenie funkcji układu przedsionkowego w wywiadzie. Podejrzenie choroby Meniere'a w wywiadzie. Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C. Żadna z uprawnionych do wydawania orzeczeń w sprawach chorób zawodowych jednostek medycznych nie rozpoznała u zainteresowanego choroby zawodowej narządu słuchu, wymienionej w wykazie chorób zawodowych z uwagi na brak spełnienia kryteriów diagnostyczno-orzeczniczych.

J. W. w swoim wniosku z dnia 10 maja 2011 r. nie przedstawił żadnych dowodów, które mogłyby stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 2003 r.

Organ odwoławczy podkreślił, że postępowanie administracyjne prowadzone przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego W. oraz przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. było przedmiotem weryfikacji sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 lutego 2004 r. oddalił skargę J.W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 2003 r. Tym samym Sąd nie znalazł naruszenia prawa w prowadzonym przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej postępowaniu administracyjnym. Orzeczenie to oznacza m.in., że Sąd z urzędu nie stwierdził w kontrolowanych decyzjach takich uchybień, które stanowiłyby podstawę stwierdzenia ich nieważności. Ponieważ wyrok Sądu wiąże organy administracji w niniejszej sprawie, organ odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 2003 r.

Odnosząc się do żądania strony dotyczącego wznowienia postępowania organ wskazał, że jest to postępowanie odrębne od postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Odrębnie są uregulowane przesłanki prowadzenia tych postępowań i odrębnie uregulowana jest właściwość organów właściwych do ich prowadzenia. W niniejszej sprawie, zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a. podanie o wznowienie wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji (czyli do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w. W.) w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania wraz z wykazaniem wystąpienia okoliczności wymienionych w art. 145 § 1, art. 145 a lub 145b K.p.a. Organ wskazał także, że istnieje możliwość złożenia podania o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, które to podanie składa się wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania.

Na powyższą decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył J. W., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 145 § 1 oraz art. 156 § 1 K.p.a.

W uzasadnieniu skargi stwierdził, że nieprawdziwe jest twierdzenie organu, iż nie przedstawił nowych dowodów w sprawie, które mogłyby prowadzić do stwierdzenia nieważności badanej decyzji. W jego ocenie nowe dowody stanowi:

- dokumentacja medyczna IPM w Ł. z której jednoznacznie wynika, iż podczas badań w dniu 26 stycznia 2001 r. niedosłuch przekroczył 30 dB,

- zaświadczenia lekarskie z Kliniki MSWiA oraz Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu w W. wykluczające chorobę Meniera.

Skarżący podniósł, że orzeczenie lekarskie na podstawie którego wydano decyzję z dnia [...] lutego 2003 r. jest wadliwe, ponieważ nie zamieszczono w nim uzyskanych wyników badań, ponadto stwierdza ono chorobę Meniera, która została u skarżącego wykluczona. Przedstawione przez skarżącego dowody są jasne i jednoznaczne, dlatego niezrozumiałe jest stanowisko organu, który nie chce ich uwzględnić.

W ocenie skarżącego przekłamaniem jest, że badane decyzje były kontrolowane w postępowaniu sądowoadmistracyjnym. Zdaniem skarżącego decyzja nie mogła być zmieniona przez Sąd pomimo oczywistych dowodów, ponieważ sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i nie może prowadzić własnego postępowania dowodowego Dlatego skarżący złożył wniosek do organu administracji, gdyż po 10 latach wyszły na jaw nowe istotne dowody nie znane skarżącemu, jak i organowi.

W ocenie skarżącego stanowisko organu jest stronnicze, ponadto organ działa celowo na niekorzyść strony.

Główny Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrolowana w niniejszym postępowaniu decyzja administracyjna została wydana w postępowaniu nieważnościowym należącym do postępowań nadzwyczajnych w administracji. Podkreślić należy, iż stwierdzenie nieważności jest wyjątkiem od zasady trwałości decyzji ostatecznych wyrażonej w art. 16 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98 poz. 1071, ze zm., zwanej dalej K.p.a.). W postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności bada się, czy sporna decyzja była dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 K.p.a. w chwili jej wydawania.

Kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało wydane zgodnie z prawem.

Na wstępie wskazać należy, że postępowanie to wszczęto na wniosek strony skarżącej z dnia 15 grudnia 2010 r. i dotyczyło ono decyzji wydanej w trybie zwykłym, tj. decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [.. ]lutego 2003 r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] stycznia 2003 r., znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia u J. W. choroby zawodowej - uszkodzenia słuchu wywołanego hałasem wym. w pozycji 15 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz. U. Nr 654, poz. 294 z późn. zm).

Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma fakt, [...] lutego 2003 r., znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] stycznia 2003 r., znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia u J. W. choroby zawodowej poddana była kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 3 lutego 2004 r., sygn. akt I SA/Wa 527/03.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 lutego 2004 r., sygn. akt I SA/Wa 527/03 oddalił skargę J. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 2003 r., znak: [...]

Zgodnie z przepisem art. 170 p.p.s. "orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby".

Zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w orzecznictwie sądowym moc wiążąca wyroku określona w art. 170 p.p.s.a. oznacza, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ona ponownie badana. "Istota bowiem mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia sądu wyraża się w tym, że także inne sądy i inne organy państwowe, a w wypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby muszą brać pod uwagę fakt istnienia i treść prawomocnego orzeczenia sądu. Skutkiem zasady mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia jest to, że przesądzenie we wcześniejszym wyroku kwestii o charakterze prejudycjalnym oznacza, że w postępowaniu późniejszym ta kwestia nie może być już w ogóle badana" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2008 r., sygn. II OSK 152/07).

W tej sytuacji znaczenie powołanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2004 r., sygn. akt I SA/Wa 527/03 dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy polega na jego wiążącej mocy co do braku podstaw do zarzucenia decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 2003 r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Powiatowego [...] o braku podstaw do stwierdzenia u J. W. choroby zawodowej nie tylko wadliwości kwalifikowanej, ale i jakiejkolwiek wadliwości branej pod uwagę w ramach wyznaczonej sądowi administracyjnemu przez przepisy prawa kognicji.

Ewentualne próby stwierdzenia nieważności decyzji rozpoznawanej już wcześniej przez sąd są w istocie niedopuszczalną ingerencją w prawomocne orzeczenie sądu.

Na datę wydawania decyzji przez organ, jego rozstrzygnięcie jest właściwe, bowiem oddalenie przez sąd administracyjny skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności tej decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku sądu w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2001 r., sygn. akt II SA 517/2000, LEX 51228).

Wychodząc z powyższych założeń należy przyjąć, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.