Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 196/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zarząd Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Fabryki [...] Systemów [...] i [...] sp. z o.o. w T. oraz M. M. na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Rada M. T. podjęła w dniu [...] września 2014 r. uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "[...] [...]" położonego w rejonie ulic: [...] [...] L., [...] i L..

Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. pełnomocnik Fabryka Systemów Sp. z o.o. w oraz M. M. zgłosił uwagi do projektu ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Jak wynika z treści pisma Miejskiej Pracowni Urbanistycznej z dnia [...] września 2016 r., wniesione przez pełnomocnika skarżących uwagi na projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zostały rozpatrzone przez Prezydenta Miasta w dniu [...] sierpnia 2016 r. i nie zostały uwzględnione.

Pismem z dnia [...] października 2016 r. pełnomocnik Fabryka Systemów Sp. z o.o. w oraz M. M. wezwał Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa poprzez uwzględnienie zgłoszonych uwag wnioskujących spółek złożonych dnia [...] sierpnia 2016 r., a zwłaszcza uwzględnienia, że na terenie zajmowanym przez spółki możliwe jest prowadzenie działalności produkcyjnej zgodnie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta T. oraz rozpatrzenie uwag, które zostały przez organ pominięte w całości bądź w części.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Prezydent Miasta pismem z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] wyjaśnił, że uchwała Rady Miejskiej T. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...] [...]" położonego w rejonie ulic[...], [...] L., [...] i L. została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 14 października 2016 r. poz. 3529. Nadto wyjaśnił, że zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2016 r., poz. 778 ze zm., dalej powoływana jako u.p.z.p.), rozstrzygnięcie prezydenta miasta o nieuwzględnieniu uwag dotyczących projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie podlega zaskarżeniu ani w administracyjnym toku instancyjnym (gdyż rozstrzygnięcia tego organu nie są decyzja administracyjną), ani do sądu administracyjnego.

Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. pełnomocnik Fabryka Systemów Sp. z o.o. w oraz M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na powyższą czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] listopada 2016 r. polegającą na odmowie uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w zakresie zgłoszonych uwag do projektu planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Zgodnie z treścią art. 184 zdanie 1 Konstytucji, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej tylko w zakresie określonym w ustawie. Katalog aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego został zawarty w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej powoływana jako P.p.s.a. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Sprawa, w której skarżący zarzuca bezczynność, a więc rozstrzygnięcie wezwania do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z uchwalenia aktu prawa miejscowego, nie podlega załatwieniu przez radę gminy w żadnej z form aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a., czy też w drodze innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.).

Zakwestionowana czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] listopada 2016 r. jest odpowiedzią organu na pismo wnioskodawców z dnia [...] października 2016 r. stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym nie jest dopuszczalna skarga na odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź organu na wezwanie stanowi jedynie element procedury otwierającej drogę do sądowej kontroli legalności przedmiotu zaskarżenia. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej, lecz ma charakter stricte procesowy - nie rozstrzyga w najmniejszym stopniu o uprawnieniach lub obowiązkach strony postępowania. Co więcej, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego strona ma jedynie obowiązek wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Nie musi natomiast czekać na odpowiedź organu (por. m.in.: postanowienia NSA z: 26.09.2012 r., II FSK 2130/12 i II FSK 1950/12; wyrok WSA w Gliwicach z 22.10.2012 r., IV SA/Gl 551/12 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl;). W związku z tym należy stwierdzić, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z art. 52 § 3 P.p.s.a. nie należy do kategorii aktów, o których mowa w powołanym art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., w szczególności nie należy ono do "innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (pkt 4). Odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest jedynie pismem procesowym organu, stanowiącym element procedury zmierzającej do zaskarżenia wskazanych aktów lub czynności organów administracji publicznej, nie może natomiast stanowić przedmiotu odrębnej skargi. Celem zaś wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest m.in. uniknięcie postępowania przed sądem administracyjnym, czyli chodzi o usunięcie naruszenia prawa bez niepotrzebnego wdawania się w spór przed sądem administracyjnym. Skoro wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy ewentualnemu wyeliminowaniu naruszenia prawa, którego dopuszczono się wcześniejszą uchwałą z zakresu administracji publicznej, to zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega nie odpowiedź wydana na skutek rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ale czynność, którą to prawo w ocenie jednostki naruszono (postanowienie NSA z 16.10.2012 r., I OSK 2377/12, LEX nr 1269649).

Prawo skargi do sądu administracyjnego przysługuje tylko na akt z zakresu administracji publicznej mający cechy aktu, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Tym samym pismo organu podjęte w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie podlega odrębnemu zaskarżeniu.

Uznając zatem, że sprawa ze skargi Fabryka Systemów Sp. z o.o. w oraz M. M. na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.