Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 700/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 3 §  2 pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 2 ust. 1 pkt 2, § 2 ust. 1 pkt 6, § 2 ust. 6
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. Z. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1197/14 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 lipca 2014 r., II SA/Wa 1197/14 wezwano K. Z. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie w przedmiocie odmowy dostępu do informacji publicznej, w kwocie 200 złotych.

W zarządzeniu powołano art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), określono termin wykonania zarządzenia oraz konsekwencję braku uiszczenia wskazanej kwoty w tym terminie.

W zażaleniu na opisane zarządzenie skarżący wskazał, że wysokość wpisu powinna zostać ustalona na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 cyt. rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej wynosi 100 zł. Z treści skargi jednoznacznie wynika, że skarżący zarzuca Prezesowi Sądu Apelacyjnego nienależyte rozpoznanie jego odwołania od decyzji. Bezczynność organu administracji zachodzi nie tylko wtedy, gdy w ustawowym terminie nie wydaje on odpowiedniego aktu administracyjnego, ale również wtedy gdy taki akt wydaje pomijając istotne argumentu strony skarżącej, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Wniesiona skarga jest w istocie skargą na "bezczynne rozpoznanie odwołania", bezczynność w "ustosunkowaniu się do zarzutów skarżącego podniesionych w odwołaniu od decyzji". Alternatywnie wskazany został § 2 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia, dotyczący wysokości wpisów od skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zdaniem skarżącego, zaskarżona decyzja dotyczy uprawnienia, jakim jest prawo każdego do informacji publicznej, wynikające z art. 2 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782).

Do zażalenia skarżący dołączył również wniosek o przedłużenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, powołując art. 84 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawierało usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 199 p.p.s.a., strony zobowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie w sprawie, na skarżącym spoczywa obowiązek uiszczenia wpisu (por. art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodnicząca Wydziału miała zatem obowiązek wezwać skarżącego, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

W zarządzeniu prawidłowo określono wysokość wpisu, podstawę prawną jego nałożenia, termin wykonania obowiązku i konsekwencję nieuiszczenia wpisu, a także wskazano osobę uprawnioną do wydania zarządzenia i jej podpis (k. 14 akt sądowych).

O rodzaju wpisu sądowego decyduje, co do zasady, charakter sprawy, w której wniesiono skargę, przedmiot i zakres zaskarżonego aktu. Skarżący domagał się udostępnienia informacji publicznej, a ostatecznie wniósł skargę na decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W orzecznictwie wskazuje się, że przepis § 2 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy przedmiotem skargi są inne niż decyzja lub postanowienie akty lub czynności organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA z 8 lipca 2010 r., II OZ 656/10, z 23 kwietnia 2010 r., II OZ 362/10, z 13 kwietnia 2010 r., II GZ 55/10, czy z 28 stycznia 2010 r., II OZ 21/10). Przepisów cytowanego rozporządzenia nie można odczytywać w oderwaniu od przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do treści art. 3 § 2 tej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; (...).

Stwierdzić zatem należy, że skargę na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. ustawy wnieść można w przypadkach, kiedy zaskarżony akt jest aktem innym niż decyzje i postanowienia określone w pkt 1-3 ustawy. W tych też przypadkach wpis sądowy od skargi określany jest na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. W sytuacji, gdy zaskarżony akt jest decyzją, a sprawa nie jest objęta wpisem stosunkowym, konieczne jest określenie i wpłacenie wpisu stosownie do właściwej regulacji § 2 ust. 2 – 6 rozporządzenia. W niniejszej sprawie właściwą podstawą określenia wpisu był przepis § 2 ust. 6.

Ponadto, stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekającego w niniejszej sprawie, że w sprawach skarg na decyzje w przedmiocie dostępu do informacji publicznej wpis należy określić z powołaniem § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r., jest podzielane w orzecznictwie (tak m.in. NSA w postanowieniach z 14 maja 2007 r., I OZ 339/07, czy z 12 czerwca 2007 r., I OZ 416/07 i I OZ 417/07).

W dalszej kolejności należy stwierdzić, że skoro skarga została wniesiona na decyzję, a skarżący kwestionuje sposób postępowania organu prowadzący do wydania wadliwego – jego zdaniem – aktu administracyjnego, to nie może skutecznie powoływać się na bezczynność tego organu i żądać, aby wpis został ustalony na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 cyt. rozporządzenia.

Na marginesie, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia skarżącemu, że siedmiodniowy termin wykonania zarządzenia wynika z art. 220 § 1 zd. 2 p.p.s.a., co oznacza że jest on terminem ustawowym – a więc nie może zostać przedłużony na podstawie art. 84 p.p.s.a.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 227 § 1, art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.