Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1517/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 83 par 1 art 58 par 1 pkt 3  art 49 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. K. (dalej "Skarżąca") działając przez A.M. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2016 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 12 maja 2016 r., pismem z 24 maja 2016 r. wezwano A.M. , która podpisała skargę do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 8 czerwca 2016 r. (k. 8 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powyższego przepisu wynika, że na pełnomocniku strony skarżącej, wnoszącemu do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej.

Nieprzedstawienie dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 P.p.s.a. Nieuzupełnienie wspomnianych braków skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.

W rozpoznawanej sprawie Sąd, pismem z 24 maja 2016 r. wezwał pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone 8 czerwca 2016 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych rozpoczął bieg następnego dnia tj. 9 czerwca 2016 r. Termin ten upłynął z dniem 15 czerwca 2016 r. - zgodnie z zasadami obliczania terminów, przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a.

Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić.