Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 682/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3  par. 1 ,  par. 2 i  par. 3 oraz  art. 58  par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na dokonaną kontrolę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 12 marca 2010 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na E. K. na przeprowadzoną kontrolę uprawnienia do przejazdu publicznym środkiem komunikacji W. przez osobę jakoby reprezentującą Zarząd Transportu Miejskiego w W., niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa lokalnego.

Zarządzeniem z dnia 18 marca 2010 r. wezwano skarżącego o sprecyzowanie złożonej skargi poprzez wskazanie daty, numeru oraz organu, który wydał akt zaskarżony do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

W dniu 31 marca 2010 r. wnioskodawca wskazał, że kontrola biletów miała miejsce dnia 4 stycznia 2004 r. Skarżący podniósł, iż W. M. był "rzekomym" kontrolerem biletów, nie był zgodny z zapisem zawartym w uchwale Rady Miasta W. (uchwała Nr [...] Rady Miasta W. z dnia [...] maja 2004 r. ze zmianami).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada,

czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), zgodnie,

z którą sądy administracyjne, w zakresie swej właściwości, sprawują kontrolę

pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie z § 2 wskazanego powyżej przepisu wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na, cyt:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,

na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.

Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W niniejszej sprawie E. K. wniósł skargę na kontrolę uprawnienia do przejazdu publicznym środkiem komunikacji W. przez osobę podobno reprezentującą Zarząd Transportu Miejskiego w W. Skarga ta nie dotyczy zatem aktów, czynności czy spraw wymienionych w powołanym art. 3 § 1 i § 2 i § 3 p.p.s.a podlegających kontroli sądowoadministracyjnej i jest niedopuszczalna.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzeczono

jak w sentencji postanowienia.