Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1720/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak (spr.), Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2011 r. sprawy ze skargi L.H. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; oddala skargę


UZASADNIENIE

L.H. wystąpił w dniu [...].02.2009 r. do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z uwagi na wykonywanie pracy oraz zamiar prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. We wniosku podał, że nie był karany sądownie, nie toczy się przeciwko niemu postępowanie karne lub postępowanie w sprawie o wykroczenie oraz że nie ciążą na nim zobowiązania wynikające z orzeczeń sądowych , postanowień i decyzji administracyjnych. Decyzją z dnia [...].03.2010 r. Nr [...] Wojewoda [...] odmówił udzielenia Cudzoziemcowi wnioskowanego zezwolenia. W uzasadnieniu decyzji organ l instancji stwierdził, iż wobec Cudzoziemca zachodzą przesłanki określone w art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o cudzoziemcach.

Od powyższej decyzji L.H. złożył odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Twierdził w nim, że nie jest prawdą, że podał nieprawdziwe informacje w trakcie starania się o zezwolenie na zamieszkanie i że decyzja jest dla niego krzywdząca.

Decyzją z [...] kwietnia 2010r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, a jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o cudzoziemcach oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.).

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że z materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy ( pismo z Prokuratury Rejonowej w P. z dnia [...].11.2009 r. ) wynika, iż przeciwko L.H. , podejrzanemu o czyn z art. 305 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej ( Dz. U z 2003 r. Nr 119 poz. 1117 z późn. zm.) w dniu 30.07.2004 r. zostało zakończone postępowanie i skierowany akt oskarżenia do Sądu Rejonowego w P. Wydział V Grodzki ( sygn. akt. [...] ) – wyrok w tej sprawie zapadł w dniu 26.08.2004 r. Natomiast postępowanie dotyczące popełnienia przez Cudzoziemca czynu z art. 178a § 1.ustawy z dnia 6 czerwca 1997r. – Kodeks karny (Dz.U. z 1997r., Nr 88, poz. 553 z późn. zm.) zostało zakończone w dniu 20.12.2004 r. skierowaniem aktu oskarżenia do Sadu Rejonowego w P. Wydział V Grodzki . Dalej organ wskazał, że w trakcie przesłuchania w dniu 6 września 2009 r. Cudzoziemiec przyznał, że zapłacił grzywnę za jazdę w stanie nietrzeźwym. Pytany o zdarzenie z 2004 r. przyznał, że był przesłuchany przez policję, a jego towar zatrzymany i nałożono na niego mandat karny w wys. 300 lub 500 zł. Podał, że grzywnę tę zapłacił. Dalej organ wskazał, że ta informacja także nie jest prawdziwa, gdyż z pisma Sądu Rejonowego w P. wynika, że grzywna w wys. 60 stawek dziennych , przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na 10 PLN została zapłacona dopiero w dniu 08.02.2010 r.

W ocenie organu tłumaczenie Cudzoziemca, że wniosek wypełniał pełnomocnik, on go tylko podpisał, a po polsku nie czyta i za bardzo nie pisze, nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Szefa Urzędu Cudzoziemiec w chwili wypełnienia wniosku winien dochować należytej staranności, w tym posiadać świadomość co do jego treści i zapisów przez niego (lub osobę przez niego do tego upoważnioną) w nim zamieszczanych, a przypadku braku takiej świadomości do jego obowiązku i w jego interesie leżało zlecenie uwierzytelnionego tłumaczenia przysięgłego wniosku, bądź sygnalizowanie niezrozumienia wniosku w chwili jego składania osobie ten wniosek przyjmującej.

Z tych względów organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że wobec L.H. zachodzi przesłanka z art.57 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o cudzoziemcach, stosownie do której cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli w postępowaniu o udzielenie przedmiotowego zezwolenia złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców przypomniał też, że powyższy przepis stanowi obligatoryjną przesłankę odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie i nie daje organowi swobody wyboru decyzji.

Od powyższej decyzji L.H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazał, że spełnia przesłanki zawarte w art. 53 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach do udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, decyzja Wojewody [...] i Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców jest dla niego krzywdząca i nie bierze pod uwagę wszystkich okoliczności sprawy. Podkreślił, że nie jest prawdą, że zataił fakty dotyczące karalności, nie miał zamiaru niczego ukrywać , ani wprowadzać w błąd organów, a jego wyjaśnienia były zgodne z jego wiedzą na ten temat.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej – p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, Sąd stwierdził, że orzeczenie to jest prawidłowe - wydane w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny i prawidłowo zastosowane przepisy prawa.

Zgodnie z treścią przepisu art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach ( tekst jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 234 poz. 1694 z późn. zm.), cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje.

Skarżący wypełniając w dniu [...] lutego 2009 r. wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, w części E pkt VII na str. 6 tegoż dokumentu podał nieprawdziwą informację. Udzielił bowiem negatywnej odpowiedzi na pytanie: "Czy był Pan karany sądownie?"; Kiedy, za jaki czyn, jaki zapadł wyrok i czy został wykonany?", podczas, gdy w rzeczywistości skarżący był karany wyrokiem Sądu Rejonowego w P. Wydział V Grodzki z dnia 26 sierpnia 2004 r. (sygn. akt [...]). Na mocy tego wyroku wymierzono karę 60 stawek dziennych grzywny. Ponadto z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika , że przeciwko Skarżącemu toczyło się także postępowanie w tym samym Sądzie pod sygn. akt [...] o przestępstwo z art.178a k.k. Organowi nie udało się uzyskać informacji z Sądu jak się to postępowanie zakończyło, jednak z akt administracyjnych wynika, że Cudzoziemiec w 2007 i 2008 roku spłacał grzywnę orzeczoną w tej sprawie, a postanowieniem z [...] grudnia 2008 r. Komornik Sądowy umorzył egzekucję co do kwoty [...] zł z uwagi na bezskuteczność egzekucji. Należy też wskazać, że w chwili wypełniania wniosku na L.H. ciążył obowiązek opłacenia grzywny orzeczonej w pierwszej wymienionej sprawie , która została zapłacona dopiero 8 lutego 2010 r. , a więc także w części E punkcie IX. podał nieprawdziwe informacje.

Fakt udzielenia fałszywej informacji w powyższym zakresie pozostaje więc w niniejszej sprawie poza sporem. W skardze podniesiono natomiast, że organ nie wziął pod uwagę, iż Skarżący wypełnił wniosek zgodnie ze swoją wiedzą. Należy przy tym zwrócić uwagę na fakt, iż w trakcie przesłuchania Cudzoziemiec "zrzuca winę" na pełnomocnika, który w jego imieniu wypełniał wniosek. W skardze jego wersja się zmienia , ale i ona nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż z protokołu wspomnianego przesłuchania wynika, że w toku postępowania miał on wiedzę na temat obu spraw karnych . O tej , która dotyczyła prowadzenia pojazdu mechanicznego pod wpływem alkoholu wspomniał też w poprzednim wniosku o udzielenie zezwolenia w 2007 r .

W ocenie Sądu powyższe zarzuty - w obu wersjach - są całkowicie bezzasadne. Należy bowiem zauważyć, iż każdy cudzoziemiec ma obowiązek starannego wypełnienia wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony po zaznajomieniu się z zawartym w nim pouczeniem i z przewidzianymi w nim konsekwencjami prawnymi udzielenia błędnych lub fałszywych informacji. To wnioskodawcę konsekwencje te obciążają. Skarżący opatrzył wniosek własnoręcznym podpisem, powinien być więc świadom skutków wiążących się ze złożeniem wniosku zawierającego nieprawdziwe informacje. Jeśli nie włada dostatecznie językiem polskim powinien posłużyć się tłumaczem lub zgłosić ten problem pracownikom organu przyjmującego wniosek.

Podkreślenia wymaga również, że wniosek z dnia [...] lutego 2009 r. był kolejnym wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony złożonym przez Skarżącego. W ocenie Sądu okoliczność ta dodatkowo uzasadnia twierdzenie, że Skarżący znał procedurę związaną ze składaniem ww. wniosku, tym bardziej że w poprzednim wniosku podał, aczkolwiek niepełne, informacje dot. karalności.

Zdaniem Sądu, w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy organ zasadnie więc przyjął, że Skarżący był zobowiązany do udzielenia twierdzącej odpowiedzi na pytanie czy był karany sądownie oraz czy ciążą na nim zobowiązania wynikające z orzeczeń sądowych zawarte w pkt VII i IX części E przedmiotowego wniosku.

Podana przez Cudzoziemca fałszywa informacja nie należy, w ocenie Sądu, do kategorii tzw. oczywistych omyłek, a ponadto kwestia karalności ma bardzo duży wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. To czy cudzoziemiec był karany ma istotne znaczenie dla jego dalszej drogi życiowej, a udzielenie fałszywej informacji w tym zakresie uwidacznia stosunek Skarżącego do obowiązującego porządku prawnego. Tak więc Sąd podzielając orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyroki z dnia 28 marca 2007 r. sygn. akt II OSK 488/06 i z dnia 12 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 125/07) stwierdza, że podana przez Skarżącego we wniosku fałszywa informacja w kwestii karalności ma duże znaczenie w przedmiotowej sprawie i nie może być uznana, za kwestię błahą nie mającą żadnego wpływu na rozstrzygnięcie. Nadto należy wskazać, że ustawodawca także uznał ją za istotną skoro umieścił pytania w tym przedmiocie we wniosku , którego wzór określony jest urzędowo.

Podsumowując stwierdzić należy, że organ zasadnie przyjął, że wobec Skarżącego zachodzi przesłanka z art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy cudzoziemcach, stosownie do której cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli w postępowaniu o udzielenie przedmiotowego zezwolenia złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje.

Należy przy tym mieć na względzie, że wydane w sprawie decyzje obydwu instancji są tzw. decyzjami związanymi, z uwagi na użyte w treści przepisu art. 57 ustawy o cudzoziemcach sformułowanie "odmawia się". Powyższe oznacza, że ustawodawca nie pozostawił swobody organom orzekającym, lecz zobligował je – w przypadku spełnienia określonych cytowanym przepisem przesłanek – do wydania konkretnego, przewidzianego przepisem rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie zarówno Wojewoda [...] jak też Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zobowiązani zostali, mocą przepisu art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o cudzoziemcach, do odmowy L.H. udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z uwagi na spełnienie jednej z negatywnych przesłanek – w przedmiotowym przypadku – złożenia wniosku zawierającego fałszywe informacje.

Sąd podzielił ustalenia i oceny dokonane przez organy orzekające w sprawie uznając, że zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o zebrane dowody wszechstronnie rozważone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, bez naruszenia zasad ich swobodnej oceny oraz na podstawie prawidłowo zastosowanego prawa materialnego.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.