Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 275/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie WSA Bożena Popowska WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant sekr. sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 22 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr[...] w przedmiocie pomocy w naturze 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. z dnia [...] r. nr [...], 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ I.Kucznerowicz /-/ M.Dybowski /-/ B.Popowska


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] r. K. K. zwróciła się do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. z prośbą o przyznanie pomocy z funduszu pomocy społecznej w formie dożywiania dzieci w szkole, dla Ł., M., Z. w ramach realizacji programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" w 2007 r.

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. działający z upoważnienia Wójta Gminy J. (dalej jako Kierownik GOPS) przyznał pomoc w ramach wieloletniego programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" w formie posiłków przez 5 dni w tygodniu, w tym gorący posiłek jednodaniowy, od dnia [...] r. do dnia [...] r. wskazując jako biorących Ł. K., Z. K. i M. K..

W uzasadnieniu organ wskazał, iż dochód rodziny nie przekracza 150 % kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64, poz. 593 ze zm. – dalej ustawa o pomocy społecznej).

W piśmie z dnia [...] r. adresowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. H. K. podał, iż gorący posiłek jest podawany tylko 3 razy w tygodniu.

Postanowieniem z dnia [...] r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. przekazało według właściwości pismo z dnia [...] r. dotyczące realizacji pomocy w formie posiłków przyznanych decyzją z dnia [...] r.

Decyzją z dnia [...] r. [...] po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] r. [...].

Decyzją z dnia [...] r. [...] Kierownik GOPS przyznał pomoc w ramach wieloletniego programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" w formie posiłków przez 5 dni w tygodniu, w tym gorący posiłek jednodaniowy, realizowany w dni nauki szkolnej zgodnie z programem nauczania od dnia [...] r. do dnia [...] r. wskazując jako biorących Ł. K., Z. K. i M. K..

W uzasadnieniu organ wskazał, iż dochód rodziny skarżącej nie przekracza 150 % kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r., Nr 115, poz.728 ze zm).

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła K. K. wskazując, iż na polecenie Wójta program pomocy państwa w zakresie dożywiania nie jest realizowany. Ponadto odwołująca podniosła, iż również na polecenie wójta nie wydaje się przyznanej szklanki mleka.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, iż w niniejszej sprawi bezspornym jest, że dochód rodziny skarżącej w przeliczeniu na członka rodziny nie przekracza kwoty określonej w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" (Dz. U. Nr 267, poz. 2259). Ponadto organ zauważył, iż jeżeli w ocenie zainteresowanej Wójt Gminy J. nie realizuje przedmiotowego programu dożywiania, to odwołująca ma w myśl art. 229 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; ze zm. - dalej jako Kpa) prawo wystąpienia ze skargą do właściwego wojewody.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła K. K. wskazując, iż na polecenie Wójta program pomocy państwa w zakresie dożywiania nie jest realizowany oraz nie wydaje się przyznanej szklanki mleka.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia [...] r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej opisując stan sprawy wskazał, iż od decyzji z dnia [...] r. zostało wniesione odwołanie, a organ stosując się do zaleceń organu II instancji ponowne rozpoznając sprawę wydał decyzję z dnia [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd zobowiązany jest do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze.

W sprawie zaistniały okoliczności, które Sąd miał obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu, a które dawały podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. z dnia [...] r. [...].

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 ppsa Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kpa lub w innych przepisach.

Natomiast w myśl art. 156 § 1 pkt 3 Kpa organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji administracyjnej, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną. W przepisie tym chodzi zatem o wydanie kolejno po sobie decyzji załatwiających sprawę co do istoty, a jego zastosowanie następuje tylko w przypadku stwierdzenia, że istnieje tożsamość sprawy rozstrzygniętej kolejno po sobie dwoma decyzjami, z których pierwsza jest ostateczna. Tożsamość ta będzie istniała, gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym tej sprawy.

W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu, niewątpliwym jest, że zachodzi tożsamość zarówno podmiotów, jak i przedmiotu rozstrzygnięcia, co oznacza, że zaskarżoną decyzją orzeczono w tej samej sprawie oraz w stosunku do tych samych stron, co w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. z dnia [...] r. [...]

Przypomnieć należy, że zaskarżoną decyzją, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. z dnia [...] r. [...] mocą której, jak wynika z sentencji, przyznano pomoc w ramach wieloletniego programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" w formie posiłków przez 5 dni w tygodniu, w tym gorący posiłek jednodaniowy, realizowany w dni nauki szkolnej zgodnie z programem nauczania od dnia [...] r. do dnia [...] r. wskazując jak biorących Ł. K., Z. K. i M. K..

Wcześniej, ostateczną decyzją wydaną w dniu [...] r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. przyznano, jak wynika z treści sentencji, pomoc w ramach wieloletniego programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" w formie posiłków przez 5 dni w tygodniu, w tym gorący posiłek jednodaniowy, od dnia [...] r. do dnia [...] r. wskazując jak biorących Ł. K., Z. K. i M. K..

Porównanie treści sentencji obu wskazanych wyżej decyzji - pomimo występujących w nich drobnych różnic mających, zdaniem Sądu, tylko charakter redakcyjny - prowadzi do wniosku, że mamy do czynienia z rozstrzygnięciem tej samej sprawy w stosunku do tych samych stron, przy niezmienionym stanie faktycznym i prawnym. Z akt sprawy wynika, iż decyzja Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r. nie została ani zmieniona, ani uchylona w trybie określonym obowiązującymi przepisami i nadal wiąże organ, który ją wydał.

Wskazać należy, iż w postanowieniu z dnia [...] r. o przekazaniu według właściwości pisma skarżącej z dnia [...] r., utrzymanym następnie w mocy decyzją z dnia [...] r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyraźnie wskazało, iż pismo to traktować należy nie jako odwołanie od decyzji z dnia [...] r. ale jako skargę na niepełną jej realizację do której rozpoznania właściwy jest Wójt Gminy J. jako organ sprawujący nadzór nad Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej.

Zatem w niniejszej sprawie w dniu orzekania zarówno przez organ II jak i I instancji pozostawała w obrocie prawnym decyzja ostateczna z dnia [...]r. korzystająca z powagi rzeczy osądzonej.

Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ppsa, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej. O wstrzymaniu wykonaniu zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 ppsa

/-/B. Popowska /-/M. Dybowski /-I. Kucznerowicz

za nieobecnego sędziego

WSA Bożenę Popowską

/-/ M. Dybowski

JH