Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 129/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 par.3 i par 5 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 15 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpatrzeniu w dniu 15 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika pismem z dnia 24 grudnia 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia

[...] r.nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...], rok produkcji [...], pojemność silnika [...] cm3.

W piśmie z dnia 29 kwietnia 2014 r. skarżąca skierowała do sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że odebrała wystawiony przeciwko niej tytuł wykonawczy Dyrektora Izby Celnej w S. i podniosła, iż w sytuacji, gdyby postępowanie sądowoadministracyjne nie doprowadziło do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zostanie pozbawiona środków utrzymania rodziny, tj. dwóch synów uczęszczających odpowiednio do I klasy szkoły ogólnokształcącej oraz publicznej szkoły podstawowej, a dodatkowo utraci potencjalną możliwość spełnienia zobowiązania w przyszłości. Także, wszczęcie postępowania egzekucyjnego grozi niebezpieczeństwem wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.).

Nadto, skarżąca poinformowała, że nie pozostaje w stosunku zatrudnienia, jednakże podlega społecznemu ubezpieczeniu rolników (w KRUS) w związku z prowadzoną przez męża działalnością rolniczą. Mąż skarżącej jest właścicielem gospodarstwa o powierzchni [...] ha; z tytułu dopłat rolniczych otrzymuje kwotę [...] zł rocznie. Dodatkowo mąż skarżącej prowadzi pozarolnicza działalność gospodarczą (tj. [...]), na którą zaciągnął kredyt w wysokości [...] zł.

Do wniosku załączono kopię tytułu wykonawczego Dyrektora Izby Celnej w S., zaświadczenie KRUS z dnia [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153.1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skarżąca nie wykazała, że ewentualna szkoda wywołana wykonaniem zaskarżonej decyzji, nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanych kwot pieniężnych oraz nie poparła swoich twierdzeń dokumentami źródłowymi dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji.

Skarżąca poza złożeniem stosownego wniosku nie wskazał okoliczności,

które przemawiałyby za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji. Nie można bowiem uwzględnić argumentów skarżącej, że nie dysponuje odpowiednimi środkami finansowymi na pokrycie kwoty zobowiązania podatkowego. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym podatnika, a takich informacji nie przedłożono.

Ocena, czy wykonanie przez organ decyzji określającej zobowiązanie podatkowe odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku strony skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, powinno uwzględniać dane o sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach.

Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość powodującą określony skutek finansowy. Sam fakt wykonania zaskarżonej decyzji poprzez uiszczenie świadczenia publicznoprawnego nie jest jednoznaczny z wystąpieniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków.

Nadto, podkreślenia wymaga, że zaskarżona decyzja w przedmiocie

podatku akcyzowego od nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego dotyczy luksusowego samochodu marki [...], rok produkcji [...], pojemność silnika [...] cm3, zatem pośrednio wskazuje, że skarżąca jest osobą majętną i wykonanie decyzji obejmującej podatek w wysokości [...] zł nie zagrozi egzystencji jej i jej rodziny.

Dodać także należy, że zainicjowane postępowanie egzekucyjne (na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] r.) podlega rygorom określonym w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.2012.1015 ze zm.). Ustawa egzekucyjna reguluje m. in. prawa i obowiązki dłużników, sposób postępowania wierzycieli, środki przymusu służące doprowadzeniu do wykonania lub zabezpieczenia zobowiązania, środki zaskarżenia, środki ochrony prawnej dłużników, z których skarżąca może korzystać.

Mając powyższe okoliczności na względzie sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.