Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 926/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.88 ust3a pkt4 lit.a
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 05 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2005 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

ZASKARŻONĄ DECYZJĄ Z DNIA 5 LIPCA 2011 R. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ Z DNIA 4 KWIETNIA 2011 R., OKREŚLAJĄCĄ J. K. ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA GRUDZIEŃ 2005 R., WYSOKOŚCI 88.490 ZŁ.

W UZASADNIENIU ROZSTRZYGNIĘCIA DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WSKAZAŁ, ŻE POWODEM ODMIENNEGO OD ZADEKLAROWANEGO PRZEZ PODATNIKA, PROWADZĄCEGO DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ P.N. "A", K. K., ROZLICZENIA PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA GRUDZIEŃ 2005 R., BYŁO ZAKWESTIONOWANIE PRAWA DO ODLICZENIA OD PODATKU NALEŻNEGO PODATKU NALICZONEGO WYNIKAJĄCEGO Z FAKTUR ZA ZAKUP ZŁOMU, NA KTÓRYCH JAKO WYSTAWCA WIDNIEJE "B" SP. Z O.O., Z SIEDZIBĄ W W. (16 FAKTUR O ŁĄCZNEJ WARTOŚCI 361.748,64 ZŁ, VAT - 79.584,71 ZŁ).

ZDANIEM ORGANÓW FAKTURY TE DOKUMENTOWAŁY CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE, A TO STANOWIŁO NARUSZENIE ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A USTAWY Z DNIA 11 MARCA 2004 R., O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG (DZ. U. Z 2004 R. NR 54, POZ. 535, ZE ZM.), DALEJ "USTAWA O VAT".

W ODNIESIENIU DO WYSTAWCY TYCHŻE FAKTUR ORGANY PODATKOWE STWIERDZIŁY BRAK JAKICHKOLWIEK ŚRODKÓW OBECNOŚCI I PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI PRZEZ "B" W MIEJSCACH WSKAZANYCH NA FAKTURACH (G., UL. [...]) A TAKŻE W MIEJSCU SIEDZIBY (W., [...]), BRAK AKTUALIZACJI DANYCH (INNY PRZEDMIOT DZIAŁALNOŚCI "B" - MARKETING, REKLAMA, USŁUGI Z DZIEDZINY PUBLIC RELATIONS), BRAK WPISU DO KRAJOWEGO REJESTRU SĄDOWEGO. NADTO USTALIŁY, ŻE FAKTURY I DEKLARACJE VAT-7 PODPISYWAŁA OSOBA NIE MAJĄCA UMOCOWANIA DO DZIAŁANIA W IMIENIU SPÓŁKI – S. K.. DALEJ, ŻE "B" NIE ZŁOŻYŁA DEKLARACJI VAT-7 I CIT-2 ZA GRUDZIEŃ 2005 R., I NIE ZATRUDNIAŁA ŻADNYCH PRACOWNIKÓW (NIE SKŁADAŁA DEKLARACJI ZUS) ORAZ NIE POSIADAŁA MAJĄTKU TRWAŁEGO KONIECZNEGO DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI W ZAKRESIE OBROTU ZŁOMEM (ŚRODKÓW TRANSPORTU, BAZY MAGAZYNOWEJ). PRZEPROWADZONE CZYNNOŚCI NIE DOPROWADZIŁY DO USTALENIA SIEDZIBY "B" ORAZ DO NAWIĄZANIA KONTAKTU Z G. C., KTÓRY W PAŹDZIERNIKU 2003 R., NABYŁ UDZIAŁY "B", ANI TEŻ ZE S. K. PODPISUJĄCYM SPORNE FAKTURY. Z TYCH TEŻ PRZYCZYN NIE DOSZŁY DO SKUTKU CZYNNOŚCI KONTROLNE W "B".

DALEJ USTALONO, ŻE "B" NIE FIGURUJE W EWIDENCJI PODATNIKÓW WŁAŚCIWEGO URZĘDU SKARBOWEGO W G., JAK RÓWNIEŻ, ŻE NIE SKŁADAŁA W TYM URZĘDZIE DEKLARACJI PODATKOWYCH. BYŁA NATOMIAST ZAREJESTROWANYM PODATNIKIEM PODATKU VAT W URZĘDZIE SKARBOWYM

W W., OSTATNIĄ DEKLARACJĘ VAT-7 ZŁOŻYŁA ZA LUTY 2006 R., ZA ROK 2005 ZŁOŻYŁA DEKLARACJE VAT-7 ZA OKRESY OD STYCZNIA DO WRZEŚNIA ORAZ LISTOPAD. W ROKU 2005 SKŁADAŁA TEŻ DEKLARACJE CIT-2 ZA MIESIĄCE OD STYCZNIA DO SIERPNIA.

ORGANY NIE DAŁY WIARY ZEZNANIOM PODATNIKA, IŻ WSZYSTKIE TRANSAKCJE OPISANE W SPORNYCH FAKTURACH MIAŁY MIEJSCE, BOWIEM ZEZNANIA TE NIE ZNALAZŁY POTWIERDZENIA W POZOSTAŁYM MATERIALE DOWODOWYM SPRAWY. POZA SPORNYMI FAKTURAMI PODATNIK NIE PRZEDSTAWIŁ ŻADNYCH RZETELNYCH I WIARYGODNYCH DOWODÓW POTWIERDZAJĄCYCH FAKTYCZNE DOKONANIE TRANSAKCJI POMIĘDZY STRONAMI WSKAZANYMI W SPORNYCH FAKTURACH JAKO SPRZEDAWCA I NABYWCA, TJ.: UMÓW ZE "B", KTÓRE OKREŚLAŁYBY SPOSÓB ROZLICZEŃ W ODNIESIENIU DO SPRZEDAŻY ZŁOMU, CZY DOKUMENTÓW POTWIERDZAJĄCYCH FAKTYCZNE UREGULOWANIE NALEŻNOŚCI.

PONADTO WSKAZANO, ŻE PODATNIK POMIMO, IŻ JAK WYJAŚNIŁ, NAWIĄZAŁ OSOBIŚCIE KONTAKT Z PRZEDSTAWICIELAMI "B", TO JEDNAK NIE PAMIĘTAŁ JAK SIĘ OSOBY TE NAZYWAŁY. PODOBNIE NIE PAMIĘTAŁ ŻADNYCH NAZWISK OSÓB, KTÓRE ZŁOM DOSTARCZAŁY I KTÓRYM PRZEKAZYWAŁ ZAPŁATĘ ZA TOWAR.

W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ZGROMADZONY MATERIAŁ DOWODOWY POZWALA NA STWIERDZENIE, IŻ "B" W 2005 R., W RZECZYWISTOŚCI NIE PROWADZIŁA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W ZAKRESIE SPRZEDAŻY ZŁOMU, W TYM NIE DOKONYWAŁA DOSTAWY NA RZECZ PODATNIKA NA PODSTAWIE SPORNYCH FAKTUR. W KONSEKWENCJI STWIERDZIŁ, ŻE FAKTURY VAT WYSTAWIONE NA RZECZ PODATNIKA, DOKUMENTUJĄCE SPRZEDAŻ ZŁOMU, W KTÓRYCH JAKO SPRZEDAWCA WSKAZANA ZOSTAŁA "B", STWIERDZAJĄ CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE MIAŁY MIEJSCA POMIĘDZY PODMIOTAMI WSKAZANYMI W TYCH FAKTURACH JAKO SPRZEDAWCA I NABYWCA. W EFEKCIE TREŚĆ TYCH FAKTUR JEST NIEZGODNA ZE STANEM FAKTYCZNYM (NIERZETELNA), A ZATEM NIE STANOWIĄ - JAK WYNIKA TO Z TREŚCI ART. 88 UST. 3A PKT 4 USTAWY O VAT - PODSTAWY DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO ORAZ ZWROTU RÓŻNICY PODATKU LUB ZWROTU PODATKU NALICZONEGO, GDYŻ STWIERDZAJĄ CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE - W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ TYCH CZYNNOŚCI.

TAK WIĘC PODATEK NALICZONY WYNIKAJĄCY Z FAKTUR ZAKUPU ZŁOMU OD "B" NIE STANOWI PODSTAWY DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO ZA BADANY OKRES ROZLICZENIOWY 2005 R.

UWZGLĘDNIAJĄC POWYŻSZE DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ POTWIERDZIŁ ZASADNOŚĆ UZNANIA EWIDENCJI ZAKUPÓW ZA GRUDZIEŃ 2005 R., W CZĘŚCI ZAWIERAJĄCEJ WPISY DOKONANE NA PODSTAWIE ZAKWESTIONOWANYCH FAKTUR VAT ZA NIERZETELNĄ I NA PODSTAWIE ART. 193 § 4 I 6 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 Z PÓŹN. ZM.), DALEJ O.P., NIE UZNAŁ JEJ ZA DOWÓD TEGO CO WYNIKA Z ZAWARTYCH W NIE ZAPISÓW. DALEJ POTWIERDZIŁ, ŻE NIE BYŁO POTRZEBY SZACOWANIA PODSTAWY OPODATKOWANIA (ART. 23 § 2 O.P.), PONIEWAŻ DANE WYNIKAJĄCE Z EWIDENCJI ZAKUPÓW I SPRZEDAŻY, (FAKT I WIELKOŚĆ SPRZEDAŻY ZŁOMU WYKAZANEJ PRZEZ PODATNIKA ZA GRUDZIEŃ 2005 R., W WYSTAWIONYCH FAKTURACH VAT NIE BYŁ KWESTIONOWANY, ZATEM WIELKOŚĆ OBROTU I WARTOŚĆ PODATKU NALEŻNEGO PRZYJĘTO W ZADEKLAROWANEJ WARTOŚCI), PO UZUPEŁNIENIU DOWODAMI UZYSKANYMI W TOKU POSTĘPOWANIA, POZWOLIŁY NA OKREŚLENIE PODSTAWY OPODATKOWANIA.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODNIÓSŁ, ŻE NIE NEGUJE, PODOBNIE JAK ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI, NABYWANIA I SPRZEDAWANIA W GRUDNIU 2005 R., PRZEZ PODATNIKA ZŁOMU, JEDNAKŻE DOSTAWCĄ TEGO ZŁOMU NIE BYŁA "B". TO, ŻE PODATNIK DYSPONOWAŁ ZŁOMEM (A TO JAK JUŻ WSKAZANO, BYŁO OKOLICZNOŚCIĄ BEZSPORNĄ) NIE PRZESĄDZA - ZDANIEM DYREKTORA IZBY, ŻE ŹRÓDŁEM TEGO TOWARU BYŁ ZŁOM DOSTARCZONY PRZEZ "B".

REASUMUJĄC, ORGAN ODWOŁAWCZY POTWIERDZIŁ PRAWIDŁOWOŚĆ ROZLICZENIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA GRUDZIEŃ 2005 R., PRZEDSTAWIONEGO W DECYZJI TEGO ORGANU Z DNIA 4 KWIETNIA 2011 R., I OKREŚLENIE J. K. ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W TYM PODATKU NA KWOTĘ 88.490 ZŁ.

W SKARDZE SKIEROWANEJ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU NA OSTATECZNĄ DECYZJĘ ORGANU ODWOŁAWCZEGO ORAZ POPRZEDZAJĄCĄ JĄ DECYZJĘ PIERWSZOINSTANCYJNĄ, SKARŻĄCY, REPREZENTOWANY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA, WNIÓSŁ O UCHYLENIE ZASKARŻONYCH DECYZJI W CAŁOŚCI I ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA, W TYM KOSZTÓW ZASTĘPSTWA PROCESOWEGO.

ZASKARŻONYM DECYZJOM SKARŻĄCY ZARZUCIŁ RAŻĄCE NARUSZENIE PRAWA PROCESOWEGO I MATERIALNEGO.

W OCENIE SKARŻĄCEGO DECYZJA ORGANU ODWOŁAWCZEGO NIE ZAWIERA ROZSTRZYGNIĘCIA W PRZEDMIOCIE PODATKU NALEŻNEGO, CO OZNACZA, ŻE ORGAN TEN OKOLICZNOŚCI TEJ NIE BADAŁ, A MA ONA WPŁYW NA WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. STANOWI TO NARUSZENIE ZASADY DWUINSTANCYJNOŚCI POSTĘPOWANIA.

NIEZROZUMIAŁY DLA PEŁNOMOCNIKA SKARŻĄCEGO JEST TEŻ SPOSÓB PROWADZENIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO PRZEZ ORGAN PODATKOWY. PEŁNOMOCNIK WSKAZUJE, ŻE KONTROLA ZOSTAŁA ZAKOŃCZONA 30 GRUDNIA 2005 R., A POSTĘPOWANIE PODATKOWE W SPRAWIE ZOSTAŁO WSZCZĘTE DOPIERO W PAŹDZIERNIKU 2010 R., TJ. PRAWIE PO 5 LATACH OD OTRZYMANIA PRZEZ ORGAN EWENTUALNYCH INFORMACJI O NIEPRAWIDŁOWOŚCIACH. PROWADZENIE W TAKI SPOSÓB POSTĘPOWANIA MIAŁO NIEWĄTPLIWIE WPŁYW NA DOKONANE ROZSTRZYGNIĘCIE, W TYM W SZCZEGÓLNOŚCI NA USTALENIE STANU FAKTYCZNEGO I STANOWI NARUSZENIE ZASADY ZAUFANIA OBYWATELA DO ORGANÓW PAŃSTWA (ART. 121 O.P.). ZDANIEM PEŁNOMOCNIKA ORGAN PROWADZĄC W TEN SPOSÓB POSTĘPOWANIE POZBAWIŁ (A PRZYNAJMNIEJ MÓGŁ PRZYCZYNIĆ SIĘ DO POZBAWIENIA) PODATNIKA REALNYCH MOŻLIWOŚCI PRZEPROWADZENIA DOWODÓW Z PRZESŁUCHANIA ŚWIADKÓW ORAZ PRZYNAJMNIEJ MOŻLIWOŚCI SKONTAKTOWANIA SIĘ PODATNIKA Z ZAKWESTIONOWANYMI OBECNIE DOSTAWCAMI W CELU POTWIERDZENIA DOKONANYCH TRANSAKCJI.

PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEGO ZARZUCIŁ NADTO, ŻE ROZSTRZYGNIĘCIA ORGANÓW PODATKOWYCH OPARTE SĄ TYLKO I WYŁĄCZNIE NA ANALIZIE DOWODÓW (GŁÓWNIE PISM Z 2006 R.), PODWAŻAJĄCYCH PRAWIDŁOWE DZIAŁANIE DOSTAWCÓW PODATNIKA (KTÓRZY WBREW TWIERDZENIOM ORGANÓW - BYLI PODMIOTAMI LEGALNIE ZAREJESTROWANYMI PRZEZ WŁADZE PAŃSTWOWE. W OCENIE PEŁNOMOCNIKA STRONY ORGAN NIE ZGROMADZIŁ ŻADNYCH DOWODÓW NA POPARCIE STAWIANEJ PRZEZ SIEBIE TEZY, ŻE ZAKWESTIONOWANE PODMIOTY NIE DOKONYWAŁY SPRZEDAŻY ZŁOMU METALOWEGO SKARŻĄCEMU. BRAKI MATERIAŁU DOWODOWEGO NIE MOGĄ BYĆ ROZSTRZYGANE NA NIEKORZYŚĆ PODATNIKA.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE, WNIÓSŁ O ODDALENIE SKARGI.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA NIE ZASŁUGIWAŁA NA UWZGLĘDNIENIE, GDYŻ ZASKARŻONA DECYZJA I POPRZEDZAJĄCA JĄ DECYZJA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI - WBREW ZARZUTOM SKARGI - ODPOWIADAJĄ PRAWU.

ORGANY PODATKOWE W ZAKRESIE NIEZBĘDNYM DLA PRAWIDŁOWEGO ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY ZEBRAŁY MATERIAŁ DOWODOWY, KTÓRY WNIKLIWIE OCENIŁY W KONTEKŚCIE PRAWIDŁOWO PRZYWOŁANEGO STANU PRAWNEGO, ZAŚ WYCIĄGNIĘTYM WNIOSKOM NIE SPOSÓB ZARZUCIĆ DOWOLNOŚCI.

Z AKT SPRAWY NIESPORNIE WYNIKA, IŻ SKARŻĄCY W DEKLARACJI VAT-7 ZA GRUDZIEŃ 2005 R., OBNIŻYŁ PODATEK NALEŻNY O KWOTĘ PODATKU NALICZONEGO W WYSOKOŚCI 79.548,71 ZŁ WYNIKAJĄCEGO Z FAKTUR VAT (16 SZTUK), NA KTÓRYCH JAKO WYSTAWCA FIGURUJE "B" SPÓŁKA Z O.O., Z SIEDZIBĄ W W.. FAKTURY TE DOTYCZĄ ZAKUPU PRZEZ STRONĘ W GRUDNIU 2005 R., ZŁOMU METALOWEGO NA ŁĄCZNĄ WARTOŚĆ 361.748,64 ZŁ.

ZASADNICZY SPÓR MIĘDZY STRONAMI SPROWADZA SIĘ DO USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO A KONKRETNIE TEGO CZY FAKTURY, NA KTÓRYCH JAKO WYSTAWCA FIGURUJE "B" SP. Z O.O., Z SIEDZIBĄ W W. DOKUMENTUJĄ CZYNNOŚCI, KTÓRE ZOSTAŁY FAKTYCZNIE WYKONANE I W KONSEKWENCJI CZY SKARŻĄCEMU PRZYSŁUGIWAŁO PRAWO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO ZA GRUDZIEŃ 2005 R., O PODATEK NALICZONY WYNIKAJĄCY Z TYCHŻE FAKTUR. NA MARGINESIE NALEŻY ZAUWAŻYĆ, IŻ W BADANEJ SPRAWIE ZAKWESTIONOWANE ZOSTAŁY TYLKO FAKTURY VAT, NA KTÓRYCH JAKO WYSTAWCA WIDNIEJE "B", A WIĘC FAKTURY DOTYCZĄCEGO JEDNEGO TYLKO DOSTAWCY. NATOMIAST PEŁNOMOCNIK W SKARDZE FORMUŁUJĄC ZARZUTY, MÓWI O DOSTAWCACH, CZYLI CO NAJMNIEJ O KILKU KONTRAHENTACH.

W OCENIE SĄDU CHYBIONE SĄ ZARZUTY SKARŻĄCEGO DOTYCZĄCE RAŻĄCEGO NARUSZENIA PRAWA PROCESOWEGO W ZWIĄZKU Z PRZEPROWADZONYM PRZEZ ORGANY POSTĘPOWANIEM DOWODOWYM. MATERIAŁ DOWODOWY ZEBRANY W SPRAWIE - WBREW ZARZUTOM PEŁNOMOCNIKA SKARŻĄCEGO - BYŁ WYSTARCZAJĄCY DLA JEJ ROZSTRZYGNIĘCIA I ZOSTAŁ W CAŁOŚCI ROZPATRZONY PRZEZ ORGANY OBU INSTANCJI.

W SPRAWIE WYCZERPANO WSZYSTKIE MOŻLIWOŚCI DOWODOWE ZMIERZAJĄCE DO USTALENIA RZECZYWISTEGO PRZEBIEGU ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH. ISTOTNYM JEST PODKREŚLENIE, ŻE STRONA SKARŻĄCA OGRANICZYŁA SIĘ JEDYNIE DO PRZEDŁOŻENIA FAKTUR DOKUMENTUJĄCYCH ZAKWESTIONOWANE DOSTAWY ZŁOMU. POZA SPORNYMI FAKTURAMI, A TRZEBA ZAUWAŻYĆ, IŻ SAMA FAKTURA NIE TWORZY PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU (POGLĄD UTRWALONY W ORZECZNICTWIE), PODATNIK NIE PRZEDSTAWIŁ ŻADNYCH DOWODÓW POTWIERDZAJĄCYCH FAKTYCZNE DOKONANIE TRANSAKCJI POMIĘDZY STRONAMI WSKAZANYMI W SPORNYCH FAKTURACH JAKO SPRZEDAWCA I NABYWCA TJ. UMÓW ZE "B", CZY DOKUMENTÓW POTWIERDZAJĄCYCH FAKTYCZNE UREGULOWANIE NALEŻNOŚCI. SKARŻĄCY ZEZNAŁ, IŻ WIDZIAŁ DOKUMENTY KRS SPÓŁKI "B", TYMCZASEM NIE BYŁA ONA UJĘTA W KRS. SKARŻĄCY NIE POTRAFIŁ WSKAZAĆ OSÓB, Z KTÓRYMI Z RAMIENIA SPÓŁKI NEGOCJOWAŁ CENĘ TOWARU I WARUNKI DOSTAWY. NIE WIEDZIAŁ, GDZIE "B" POSIADAŁA BAZĘ SKŁADOWANIA ZŁOMU. NIE WSKAZAŁ TEŻ NAZWISK OSÓB, KTÓRE DOSTARCZAŁY ZŁOM I KTÓRYM UISZCZAŁ GOTÓWKĄ, NALEŻNOŚĆ, NIE ŻĄDAJĄC DOWODÓW POTWIERDZENIA ZAPŁATY. Z KOLEI ORGAN PODATKOWY PODJĄŁ SZEREG CZYNNOŚCI ZMIERZAJĄCYCH DO USTALENIA, CZY DOSTAWY ZŁOMU STWIERDZONE WYSTAWIONYMI NA RZECZ SKARŻĄCEGO FAKTURAMI, ZOSTAŁY RZECZYWIŚCIE WYKONANE PRZEZ "B" I W TYM ZAKRESIE WYSTĄPIŁ O INFORMACJE ODNOŚNIE "B" DO WŁAŚCIWYCH INSTYTUCJI, M.IN. ORGANÓW PODATKOWYCH, ZUS, WŁAŚCIWEGO SĄDU REJESTROWEGO, DOKONAŁ CZYNNOŚCI POD ADRESAMI WSKAZANYMI JAKO SIEDZIBY I MIEJSCE PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI W. I G.. NA PODSTAWIE TAK ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO ORGANY DOSZŁY DO PRZEKONANIA, ŻE FAKTURY WYSTAWIONE PRZEZ "B" NA ŁĄCZNĄ KWOTĘ 361.748,64 ZŁ NIE DOKUMENTUJĄ FAKTYCZNIE DOSTAWY TOWARU PRZEZ TEN PODMIOT.

Z NIE BUDZĄCYCH WĄTPLIWOŚCI USTALEŃ FAKTYCZNYCH WYNIKAŁO, ŻE "B" W BADANYM OKRESIE ROZLICZENIOWYM - GRUDZIEŃ 2005 R., - NIE PROWADZIŁA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ.

"B" - NIE BYŁA ZNANA POD ADRESEM WSKAZANYM JAKO JEJ SIEDZIBA (W W.), I WSKAZANYM NA FAKTURACH (G.), NIE ZATRUDNIAŁA ŻADNYCH PRACOWNIKÓW, NIE POSIADAŁA ŻADNYCH POJAZDÓW ANI MAGAZYNÓW. ANI W REJESTRZE HANDLOWYM, ANI W URZĘDACH SKARBOWYCH NIE UWIDOCZNIONO ŻADNYCH ZMIAN DOTYCZĄCYCH SIEDZIBY LUB CZŁONKÓW ZARZĄDU SPÓŁKI, A TAKŻE ZMIAN DOTYCZĄCYCH PRZEDMIOTU DZIAŁALNOŚCI.

Z AKTUALNEGO ODPISU Z REJESTRU WYNIKA, ŻE "B" JEDNOOSOBOWO MOŻE REPREZENTOWAĆ A.K., A PRZEDMIOTEM JEJ DZIAŁALNOŚCI JEST DZIAŁALNOŚĆ PROMOCYJNA I HANDLOWA. TYMCZASEM FAKTURY WYSTAWIANE W IMIENIU SPÓŁKI PODPISYWANE BYŁY IMIENIEM I NAZWISKIEM S. K., A WIĘC OSOBY, KTÓRA NIE BYŁA UMOCOWANA DO DZIAŁANIA W IMIENIU SPÓŁKI ZGODNIE Z ZAPISAMI W REJESTRZE. PODJĘTE PRZEZ ORGANY PRÓBY USTALENIA FAKTYCZNEJ SIEDZIBY WW. SPÓŁKI ORAZ USTALENIA OSÓB DZIAŁAJĄCYCH W JEJ IMIENIU NIE POWIODŁY SIĘ, CO UNIEMOŻLIWIŁO PRZEPROWADZENIE CZYNNOŚCI KONTROLNYCH W TEJ SPÓŁCE.

W TYCH OKOLICZNOŚCIACH UZNAĆ NALEŻY, ŻE "B" NIE PROWADZIŁA FAKTYCZNEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ POLEGAJĄCEJ NA SPRZEDAŻY ZŁOMU. DANE WW. SPÓŁKI SŁUŻYŁY NIEUSTALONYM OSOBOM DO LEGALIZACJI TRANSAKCJI SŁUŻĄCYCH WPROWADZENIU DO OBROTU ZŁOMU O NIEUSTALONYM ŹRÓDLE POCHODZENIA. POMIMO SZEROKO ZAKROJONYCH DZIAŁAŃ ORGANY NIE ZDOŁAŁY NATRAFIĆ NA JAKIKOLWIEK ŚLAD PROWADZENIA PRZEZ WW. SPÓŁKĘ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W ZAKRESIE HANDLU ZŁOMEM W 2005 R. NIE MOŻNA BYŁO TEŻ PRZEPROWADZIĆ DOWODU Z ZEZNAŃ ŚWIADKÓW G. C. ORAZ S. K.. ORGANY KILKAKROTNIE PODJĘŁY PRÓBĘ PRZEPROWADZENIA TYCH DOWODÓW, JEDNAKŻE WEZWANIA NA PRZESŁUCHANIE NIE BYŁY ODBIERANE PRZEZ ICH ADRESATÓW. NIE MOŻNA WIĘC SKUTECZNIE ZARZUCIĆ - JAK CZYNI TO PEŁNOMOCNIK W SKARDZE, ŻE ROZSTRZYGNIĘCIA OPARTO GŁÓWNIE NA PISMACH - NARUSZENIA ART. 122 ORDYNACJI PODATKOWEJ, NAKAZUJĄCEGO ORGANOM PODJĘCIE WSZELKICH, A TYM SAMYM NIEZBĘDNYCH DZIAŁAŃ W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO, TAKIE DZIAŁANIA ZOSTAŁY BOWIEM PODJĘTE, OKAZAŁY SIĘ JEDNAK NIESKUTECZNE Z PRZYCZYN NIEZALEŻNYCH OD ORGANÓW. NIE MOŻNA PRZYJĄĆ, ŻE NIEMOŻNOŚĆ PRZEPROWADZENIA DOWODÓW Z TAKICH PRZYCZYN MA PARALIŻOWAĆ PRZEBIEG POSTĘPOWANIA, TYM BARDZIEJ ŻE W ŚWIETLE POZOSTAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO DOWODY TE NIE MOGŁYBY MIEĆ ISTOTNEGO WPŁYWU NA TREŚĆ ROZSTRZYGNIĘCIA. SKORO "B" NIE PROWADZIŁA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W MIEJSCU WSKAZANYM JAKO SIEDZIBA I NIE POSIADAŁA ZAPLECZA GOSPODARCZEGO DO ŚWIADCZENIA USŁUG SPRZEDAŻY ZŁOMU (JEGO MAGAZYNOWANIA, PRZEWOZU, ROZŁADUNKU ITP.), CO JEDNOZNACZNIE WYNIKA Z POZOSTAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO SPRAWY, TO ZASADNIE ORGAN UZNAŁ, ŻE SPÓŁKA TA NIE BYŁA FAKTYCZNYM DOSTAWCĄ ZŁOMU DLA SKARŻĄCEGO, A TYM SAMYM FAKTURY, W KTÓRYCH SPÓŁKA TA WSKAZANA ZOSTAŁA JAKO ICH WYSTAWCA, NIE DOKUMENTUJĄ RZECZYWISTEJ OPERACJI GOSPODARCZEJ.

SĄD - MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE - ZA ZASADNE UZNAŁ STANOWISKO ORGANÓW PODATKOWYCH, IŻ SPORNE FAKTURY NIE ODZWIERCIEDLAJĄ RZECZYWIŚCIE DOKONANYCH CZYNNOŚCI PRZEZ "B" – A TO - ZGODNIE Z ART. 88 UST. 3A PKT 4A USTAWY O VAT, - POZBAWIŁO SKARŻĄCEGO PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO WYNIKAJĄCEGO Z TYCH FAKTUR OD PODATKU NALEŻNEGO ZA GRUDZIEŃ 2005 R. PRZEPIS ART. 88 UST. 3A PKT 4A USTAWY O VAT (W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W 2005 R.), STANOWI JEDNOZNACZNIE, ŻE NIE STANOWIĄ PODSTAWY DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO ORAZ ZWROTU RÓŻNICY PODATKU LUB ZWROTU PODATKU NALICZONEGO FAKTURY I DOKUMENTY CELNE W PRZYPADKU, GDY STWIERDZAJĄ CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE - W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ TYCH CZYNNOŚCI.

NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI SĄDU, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE MAMY DO CZYNIENIA - JAK WSKAZANO POWYŻEJ - WŁAŚNIE Z FAKTURAMI STWIERDZAJĄCYMI CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE. W KONSEKWENCJI POWYŻSZEGO PRAWIDŁOWO PRZYJĘŁY ORGANY PODATKOWE, ŻE PROWADZONA PRZEZ SKARŻĄCEGO EWIDENCJA DLA POTRZEB PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG (EWIDENCJA ZAKUPU W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ WYKAZANYCH W NIEJ FAKTUR ZAKUPU ZŁOMU OD "B") BYŁA NIEZGODNA ZE STANEM RZECZYWISTYM I W TEJ SYTUACJI - ZGODNIE Z ART. 193 § 4 I 6 O.P., NIE STANOWIŁA DOWODU W ODNIESIENIU DO STWIERDZONYCH NIEPRAWIDŁOWOŚCI.

W OCENIE SĄDU SŁUSZNIE RÓWNIEŻ UZNAŁY ORGANY, ŻE W SPRAWIE NIE ZACHODZI KONIECZNOŚĆ OKREŚLENIA PODSTAWY OPODATKOWANIA W DRODZE SZACOWANIA, PONIEWAŻ - JAK PODKREŚLIŁ ORGAN ODWOŁAWCZY W UZASADNIENIU SWOJEJ DECYZJI - DANE WYNIKAJĄCE Z KSIĄG, PO WYELIMINOWANIU PRZEDMIOTOWYCH FAKTUR NA ŁĄCZNĄ KWOTĘ 361.748,64 ZŁ, VAT: 79.584,71 ZŁ I UZUPEŁNIENIU DOWODAMI UZYSKANYMI W TOKU POSTĘPOWANIA, POZWOLIŁY W TYM ZAKRESIE NA OKREŚLENIE PODSTAWY OPODATKOWANIA.

SĄD ZWRACA UWAGĘ, ŻE ORGANY OBU INSTANCJI NIE ZAKWESTIONOWAŁY FAKTU NABYWANIA I SPRZEDAWANIA PRZEZ SKARŻĄCEGO W GRUDNIU 2005 R. ZŁOMU. FAKT SPRZEDAŻY ZŁOMU I RZETELNOŚĆ WYSTAWIONYCH NA TĘ OKOLICZNOŚĆ FAKTUR VAT POTWIERDZILI KONTRAHENCI SKARŻĄCEGO. NIE BYŁO ZATEM POWODÓW, ABY NIE UWZGLĘDNIĆ WIELKOŚCI OBROTU I WYSOKOŚCI PODATKU NALEŻNEGO ZADEKLAROWANEGO PRZEZ SKARŻĄCEGO. TO ZAŚ POWODOWAŁO, IŻ WYLICZENIE PODATKU NALEŻNEGO - JAK SŁUSZNIE PODNOSI DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ODPOWIADAJĄC NA ZARZUT SKARGI - WYNIKAŁO WPROST Z KONSTRUKCJI PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG I ZWIĄZANEGO Z NIM UPRAWNIENIA DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO O PODATEK NALICZONY. SKORO SKARŻĄCY W DEKLARACJI VAT-7 ZA GRUDZIEŃ 2005 R., WYKAZAŁ PODATEK NALEŻNY W KWOCIE 97.372 ZŁ (NIE KWESTIONOWANY) A ORGANY ZASADNIE ZAKWESTIONOWAŁY PODATEK NALICZONY W KWOCIE 79.584 ZŁ, PRZY WYKAZANYM W DEKLARACJI 88.466 ZŁ, TO NADWYŻKA PODATKU NALEŻNEGO NAD NALICZONYM WYNIOSŁA KWOTĘ 88.490 ZŁ. ORGAN ODWOŁAWCZY W UZASADNIENIU SWOJEJ DECYZJI POTWIERDZIŁ PRAWIDŁOWOŚĆ TEGO ROZLICZENIA. TAK WIĘC ZARZUT PODNIESIONY W SKARDZE, IŻ ORGAN ODWOŁAWCZY NARUSZYŁ ZASADĘ DWUINSTANCYJNOŚCI, GDYŻ NIE ROZSTRZYGNĄŁ O PODATKU NALEŻNYM, NALEŻAŁO UZNAĆ ZA CHYBIONY.

PODOBNIE NIEZASADNY JEST ZARZUT PRZEPROWADZENIA W SPRAWIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO Z NARUSZENIEM ZASADY ZAUFANIA OBYWATELA DO ORGANÓW PAŃSTWA (ART. 121 O.P.). Z AKT SPRAWY NIEWĄTPLIWIE WYNIKA, ŻE KONTROLA, NA KTÓRĄ POWOŁUJE SIĘ PEŁNOMOCNIK W SKARDZE, ZAKOŃCZONA 30 GRUDNIA 2005 R., NIE DOTYCZYŁA BADANEGO W SPRAWIE OKRESU ROZLICZENIOWEGO A JEJ PRZEDMIOTEM BYŁO SPRAWDZENIE PRZEZ URZĄD SKARBOWY W S. PRAWIDŁOWOŚCI WYKAZANEGO ZOBOWIĄZANIA W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄC PAŹDZIERNIK 2005 R. W NINIEJSZEJ NATOMIAST SPRAWIE POSTĘPOWANIE KONTROLNE WSZCZĘTE ZOSTAŁO DNIA 20 WRZEŚNIA 2010 R., CO JEDNOZNACZNIE ŚWIADCZY O NIEZASADNOŚCI STAWIANEGO ZARZUTU NARUSZENIA ZASADY ZAUFANIA DO ORGANÓW PAŃSTWA.

Z TYCH WZGLĘDÓW SĄD NIE ZNAJDUJĄC NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA PROCESOWEGO, JAK I PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO UZASADNIAJĄCYCH WYELIMINOWANIE ZASKARŻONYCH DECYZJI Z OBROTU PRAWNEGO, NA PODSTAWIE ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.), ORZEKŁ JAK W SENTENCJI WYROKU.

DSZ