Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 991/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6361 Rejestr  zabytków
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3  par. 2 pkt 4, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Małgorzata Brachel- Ziaja Sędzia WSA Mariusz Kotulski Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2011 r. sprawy ze skargi A. spółki z o.o. spółki komandytowo-akcyjnej w K. na czynność Prezydenta Miasta K. z zakresu administracji publicznej skargę oddala.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 maja 2011 r. poprzedzonym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z dnia 12 kwietnia 2011 r. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" spółka komandytwo-akcyjna z siedzibą w K. wniosła skargę na czynności podjęte w imieniu Prezydenta Miasta Krakowa polegające na założeniu karty zabytku obiektu zabytkowego oraz dokonaniu wpisu w systemie informatycznym zwanym gminną ewidencją zabytków obiektu hotel "Cracovia" położonego w K. przy [...].

Skarżąca spółka zarzuciła organowi naruszenie prawa materialnego, a to:

- art. 22 ust. 4 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z dnia 23 lipca 2003 roku (Dz. U. Nr 162, poz. 1568) poprzez dokonanie czynności polegającej na założeniu karty adresowej zabytku i dokonanie wpisu w systemie informatycznym pomimo braku rozporządzenia wykonawczego będącego podstawą do dokonywania takich czynności oraz

- art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w związku z § 32 ust. 2 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 roku w sprawie zasad techniki prawodawczej poprzez przyjęcie, że obowiązujące jest rozporządzenie Ministra Kultury w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem z dnia 14 maja 2004 r. (Dz.U. Nr 124, poz. 1305).

W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o stwierdzenie, że przedmiotowa czynność została wykonana z naruszeniem prawa i nakazanie Prezydentowi Miasta Krakowa usunięcie wpisu w systemie informatycznym oraz anulowanie założonej adresowej karty obiektu zabytkowego oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" spółka komandytowo-akcyjna w K. w dniu 22 marca 2011 r. nabyła prawo użytkowania wieczystego nieruchomości obejmującej działki gruntu o numerach ewidencyjnych: "1" i "2’, położonej w K. przy [...], zabudowanej budynkiem hotelowym "Cracovia" stanowiącym odrębny od gruntu przedmiot własności.

W dniu 31 marca 2011 r. spółka powzięła wiadomość, że w dniu 29 marca 2011 r. Miejski Konserwator Zabytków podjął czynność w postaci założenia karty obiektu zabytkowego i umieszczenia hotelu Cracovia na elektronicznej liście zabytków uznając, że czynność taka skutkuje wpisem budynku do gminnej ewidencji zabytków ze skutkami opisanymi w ustawie z dnia 18 marca 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2010 r. Nr 75, poz. 474).

W dniu 11 kwietnia 2011 r. spółka wystosowała do Prezydenta Miasta Krakowa wezwanie do usunięcia naruszenia prawa polegającego na dokonaniu wpisu hotelu Cracovia do gminnej ewidencji zabytków. Do dnia wniesienia skargi organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia.

Podano, że w dniu 18 marca 2010 r. uchwalono nowelizację ustawy o zabytkach, która wprowadziła szereg zmian w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z dnia 23 lipca 2003 r. (Dz.U. z 2003 r. Nr 162, póz. 1568 z późn. zm.) Dotychczas gminna ewidencja zabytków odzwierciedlała jedynie wykaz prowadzony przez wojewódzkiego konserwatora zabytków. Obecnie gminna ewidencja zabytków jest ewidencją niezależną, prowadzoną dla zabytków nieruchomych z terenu gminy i obejmuje: zabytki nieruchome wpisane do rejestru zabytków, inne zabytki nieruchome znajdujące się w wojewódzkiej ewidencji zabytków oraz inne zabytki nieruchome wyznaczone przez wójta w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków.

Wskazano, że zgodnie z art. 7 nowelizacji ustawy o zabytkach wojewódzki konserwator zabytków do dnia 5 grudnia 2010 r. przekaże wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) i staroście wykaz zabytków, które powinny znaleźć się w nowej gminnej ewidencji zabytków oraz wykaz zabytków nieruchomych wyznaczonych przez wojewódzkiego konserwatora zabytków do ujęcia w wojewódzkiej ewidencji. Hotel Cracovia nie znalazł się wykazie zabytków przekazanym przez wojewódzkiego konserwatora zabytków do dnia 5 grudnia 2010 r. Dokonując zmiany art. 24 ust. 3 ustawy o zabytkach, zmieniono zakres delegacji dla właściwego ministra, wprowadzając między innymi obowiązek określenia wzorów kart adresowych. Artykuł ten przed nowelizacją brzmiał: "W rozporządzeniu należy określić, jakie dane powinny być ujęte w poszczególnych księgach rejestru, w karcie ewidencyjnej i adresowej zabytku oraz w karcie informacyjnej, a także sposób gromadzenia dokumentów dotyczących zabytku.", zaś po nowelizacji brzmi: "W rozporządzeniu należy określić wzory krajowych, wojewódzkich i gminnych kart ewidencyjnych oraz dane jakie powinny być ujęte w poszczególnych księgach rejestru, karcie ewidencyjnej i adresowej zabytku oraz w karcie informacyjnej, a także sposób gromadzenia dokumentów dotyczących zabytku."

Zgodnie zaś z § 32 ust. 2 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej "jeżeli zmienia się treść przepisu upoważniającego do wydania aktu wykonawczego w ten sposób, że zmienia się rodzaj aktu wykonawczego albo zakres spraw przekazanych do uregulowania aktem wykonawczym lub wytyczne dotyczące treści tego aktu, przyjmuje się, że taki akt wykonawczy traci moc obowiązująca z dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej treść przepisu upoważniającego."

Zdaniem skarżącej spółki dokonano zmiany wytycznych dotyczących treści aktu wykonawczego. Oznacza to, że rozporządzenie Ministra Kultury w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem z dnia 14 maja 2004 r. (Dz.U. Nr 124, poz. 1305) utraciło moc obowiązującą.

W ocenie skarżącej strony przemawia za tym również okoliczność, że nowelizacja ustawy o zabytkach wprowadziła nową gminną ewidencję zabytków o odmiennych do dotychczasowej skutkach prawnych (expresis verbis wyrażono to w art. 6 ust. 2 nowelizacji ustawy o zabytkach), w związku z tym rozporządzenie wydane na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów nie może być podstawą do dokonywania czynności sprowadzających się do zakładania nowej ewidencji zabytków, w szczególności do dokonywania czynności wprowadzania do ewidencji "innych zabytków nieruchomych wyznaczonych przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków". Podkreślono, że do wprowadzenia do gminnej ewidencji zabytków "innych zabytków nieruchomych..." upoważniła organ gminy dopiero nowelizacja ustawy o zabytkach. Ustawa w starym brzmieniu jak i wydane na jej podstawie rozporządzenie nie przewidywało takich czynności. Nadmieniono, że tak sformułowane upoważnienie organu gminy do uzupełniania gminnej ewidencji zabytków o nowe zabytki nieruchome poza procedurą wydawania decyzji administracyjnej, jak to ma miejsce w przypadku wpisu do rejestru zabytków, niesie za sobą szerokie ograniczenia uprawnień właścicielskich i budzi przez to uzasadnione wątpliwości w kontekście zgodności z Konstytucją RP. Wpis do gminnej ewidencji zabytków prowadzonej na podstawie nowelizacji ustawy o zabytkach (dokonywany bez konieczności wydania decyzji administracyjnej) skutkuje między innymi koniecznością uzgadniania z wojewódzkim konserwatorem zabytków pozwolenia na budowę oraz pozwolenia na rozbiórkę obiektu ujętego w ewidencji a nie wpisanego do rejestru zabytków (art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994. Prawo budowlane).

Podniesiono, że do dnia 29 marca 2011 r., kiedy podjęto próbę wpisania Hotelu Cracovia do gminnej ewidencji zabytków nowe rozporządzenie właściwego ministra nie zostało wydane. Tezę o utracie mocy obowiązującej rozporządzenia z dnia 14 maja 2004 r. potwierdza wzmianka na projekcie nowego rozporządzenia, które można aktualnie odszukać na stronie internetowej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Znalazła się tam adnotacja, że projekt nowego rozporządzenia powstał w związku z utratą mocy z dniem 6 grudnia 2010 r. rozporządzenia z dnia 14 maja 2004 r.

Skarżąca spółka wskazała, że bez wątpienia gminna ewidencja zabytków może być założona tylko i wyłącznie na podstawie nowego rozporządzenia ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Czynności faktyczne wpisujące obiekty na elektroniczną listę zabytków prowadzoną w oparciu o nieobowiązujące rozporządzenie z dnia 14 maja 2004 r. nie mogą stanowić podstawy skutecznego wpisu do gminnej ewidencji zabytków prowadzonej w oparciu o znowelizowaną ustawę o zabytkach i są czynnością dokonywaną z naruszeniem prawa.

Na marginesie zaznaczono, że art. 8 ust. 3 nowelizacji ustawy o zabytkach, wprowadzający obowiązek uzgadniania decyzji o warunkach zabudowy czy decyzji, o których mowa w art. 39 ust. 3 i art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane do czasu założenia gminnej ewidencji dotyczy jedynie zabytków znajdujących się w Wykazie Zabytków, który nie ujmuje Hotelu Cracovia.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Krakowa wniósł o jej oddalenie.

Prezydent podał, iż pismem z dnia 25 marca 2011 r. Małopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Krakowie wystąpił z wnioskiem do Miejskiego Konserwatora Zabytków o włączenie nieruchomości hotel "Cracovia" do gminnej ewidencji zabytków Gminy Miejskiej Kraków. Jako podstawę prawną wskazał m.in. art. 22 pkt 5 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

Pismem z dnia 28 marca 2011 r. Miejski Konserwator Zabytków wystąpił do Małopolskiego Konserwatora Zabytków o ujęcie w wojewódzkiej ewidencji zabytków wskazanych w tym piśmie obiektów m.in. Hotelu Cracovia załączając do tego pisma karty ewidencyjne siedmiu obiektów. Karty te zostały wygenerowane z informatycznej bazy danych System Ewidencji Obiektów Zabytkowych.

Pismem z dnia 29 marca 2011 r. Małopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków poinformował Urząd Miasta Krakowa o przyjęciu załączonych kart obiektów zabytkowych i potwierdził, że stanowią one podstawę do wykonania kart gminnej ewidencji zabytków, ale także sporządzania lub aktualizowania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, programu opieki nad zabytkami oraz do ewentualnych decyzji o warunkach i zabudowy wskazując za podstawę prawną art. 22 pkt 4 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

Organ wskazał, że zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zbytkami, w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 18 marca 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, wójt (burmistrz, prezydent miasta) miał prowadzić gminną ewidencję zabytków w formie zbioru kart adresowych zabytków nieruchomych z terenu gminy, objętych wojewódzką ewidencją zabytków, a po nowelizacji prowadzi gminną ewidencję zabytków w formie zbioru kart adresowych zabytków nieruchomych z terenu gminy. Przy czym regulację prawną w przedmiocie co powinna obejmować gminna ewidencja zabytków zawiera art. 22 ust. 5 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami wskazując, iż w gminnej ewidencji zabytków powinny być ujęte: zabytki nieruchome wpisane do rejestru, inne zabytki nieruchome znajdujące się w wojewódzkiej ewidencji zabytków oraz inne zabytki nieruchome wyznaczone przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków.

Zauważono, iż zgodnie z art. 8 i 9 powołanej ustawy rejestr zabytków prowadzi wojewódzki konserwator zabytków dokonując wpisu zabytków na podstawie wydanej przez siebie decyzji. Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy wojewódzką ewidencję zabytków prowadzi wojewódzki konserwator zabytków w formie kart ewidencyjnych zabytków znajdujących się na terenie województwa. Biorąc powyższe pod uwagę ujęcie przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w gminnej ewidencji zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru oraz innych zabytków nieruchomych znajdujących się w wojewódzkiej ewidencji zabytków stanowi jedynie czynność techniczną, uwarunkowaną uprzednią decyzją administracyjną wojewódzkiego konserwatora zabytków w przypadku rejestru i uprzednim dokonaniem przez wojewódzkiego konserwatora zabytków innej czynności z zakresu administracji publicznej w przypadku wojewódzkiej ewidencji zabytków.

Organ podniósł, że jedynie czynności polegające na ujęciu w gminnej ewidencji zabytków innych zabytków nieruchomych (tj. nie wpisanych do rejestru i nie znajdujących się w wojewódzkiej ewidencji zabytków) wyznaczonych przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków (vide art.22 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami) stanowić może inną czynność prezydenta miasta z zakresu administracji publicznej podlegającą kontroli sądowoadministracyjnej.

Wskazano, że Prezydent Miasta Krakowa w toku opisanej na wstępie odpowiedzi na skargę, pisemnej korespondencji z Małopolskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków uzyskał jego konieczną akceptację przewidzianą w art. 22 ust. 5 pkt. 3 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami dla uznania obiektu hotel Cracovia za zabytek podlegający ujęciu w gminnej ewidencji zabytków. Dla potrzeb uzyskania tej akceptacji wykorzystana została baza danych o nazwie System Ewidencji Obiektów Zabytkowych, który nie jest tożsamy z gminną ewidencją zabytków, bowiem stanowi on także bazę danych o obiektach dla potrzeb sporządzania planów miejscowych i planów ochrony.

Organ podał, że szczegółowe regulacje dotyczące prowadzenia wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków określały przepisy rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 14 maja 2004 r. w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem, które przestało obowiązywać z dniem 5 czerwca 2010 r. W związku z czym w dacie uzgodnień, wymaganych treścią art. 22 ust.5 pkt.3 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z Małopolskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków poprzedzających ujęcie w gminnej ewidencji zabytków rozporządzenie to nie obowiązywało. Dlatego też Prezydent Miasta Krakowa nie dokonał, poza porozumieniem się z Małopolskim Konserwatorem Zabytków, innych czynności w przedmiocie ujęcia obiektu hotel Cracovia w gminnej ewidencji zabytków.

Zauważono, że w dniu 2 czerwca 2011 r. zostało opublikowane w Dzienniku Ustaw Nr 113 poz. 661 Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego dnia 26 maja 2011 r. w sprawie rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicą niezgodnie z prawem. W związku z powyższym domaganie się przez skarżącego stwierdzenia, że czynności polegające na założeniu karty zabytku hotelu "Cracovia" zostały wykonane z naruszeniem prawa oraz domaganie się usunięcia wpisu w systemie informatycznym zwanym gminną ewidencją zabytków obiektu hotel "Cracovia", a także anulowania założonej karty adresowej obiektu zabytkowego nie zasługuje na uwzględnienie jako przedwczesne, o czym skarżący został powiadomiony w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 10 maja 2011 r. doręczone mu w dniu 17 maja 2011r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, iż sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego aktu lub czynności podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania tego aktu lub dokonywania czynności.

Przedmiotem skargi jest czynność rejestracji w gminnej ewidencji zabytków zabytku nieruchomego wyznaczonego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), a charakter taki ma w ocenie strony skarżącej karta obiektu zabytkowego hotelu Cracovia znajdująca się w Systemie Ewidencji Obiektów Zabytkowych. Sama czynność rejestracji w gminnej ewidencji zabytków zabytku nieruchomego wyznaczonego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, gdyż w wyniku jej podjęcia przez organ administracji publicznej powstają skutki prawne zwłaszcza w zakresie obowiązków i ograniczeń związanych z utrzymaniem obiektów zabytkowych, czy też możliwością ich rozbudowy lub rozbiórki. Z tego względu skargę należało merytorycznie rozpoznać, a w pierwszej kolejności ustalić, czy zasadne jest stanowisko strony skarżącej, że "czynności podjęte w imieniu Prezydenta Miasta Krakowa polegające na założeniu karty zabytku obiektu zabytkowego oraz dokonaniu wpisu w systemie informatycznym zwanym gminną ewidencją zabytków obiektu hotel "Cracovia" położonego w Krakowie przy [...] mają charakter czynności, o jakich stanowi art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Analiza dokumentacji zgromadzonej w sprawie wskazuje, że nie jest zasadne powyższe stanowisko strony skarżącej w zakresie kwalifikacji karty obiektu zabytkowego hotelu Cracovia znajdującej się w Systemie Ewidencji Obiektów Zabytkowych. Z pisma Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie z dnia 29 marca 2011 r. (k. 20) kierowanego do Wydziału Kultury i Dziedzictwa Narodowego Urzędu Miasta Krakowa Oddziału Ochrony Zabytków wynika jednoznacznie, że Wojewódzki Konserwator Zabytków w Krakowie po przyjęciu przesłanych mu kart obiektów zabytkowych (w tym karty obiektu hotelu Cracovia) potwierdza, że stanowią one dopiero podstawę do wykonania kart gminnej ewidencji zabytków w rozumieniu art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2003 r., nr 162, poz. 1568 ze zm). Pismo z dnia 29 marca 2011 r. jest zatem wyrazem porozumienia pomiędzy organami, o jakim mowa w art. 22 ust. 5 pkt 3 ustawy, które nie zstępuje utworzenia karty adresowej zabytku nieruchomego z terenu gminy, a stanowi dopiero podstawę do dokonania tego rodzaju czynności rejestracji zabytku nieruchomego, o jakim mowa w art. 22 ust. 5 pkt 3 ustawy.

Skoro nie doszło przed dniem 29 marca 2011 r. do zarejestrowania hotelu Cracovia w Krakowie w gminnej ewidencji zabytków, skarga na "czynności podjęte w imieniu Prezydenta Miasta Krakowa polegające na założeniu karty zabytku obiektu zabytkowego oraz dokonaniu wpisu w systemie informatycznym zwanym gminną ewidencją zabytków obiektu hotel "Cracovia" położonego w Krakowie przy [...]" nie mogła odnieść skutku. Zasadnie podniesiono w odpowiedzi na skargę, że jedynie czynność polegająca na ujęciu w gminnej ewidencji zabytków innych zabytków nieruchomych (tj. nie wpisanych do rejestru i nie znajdujących się w wojewódzkiej ewidencji zabytków) wyznaczonych przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków (art. 22 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami) stanowić może czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Charakteru tego nie ma stworzenie bazy danych o nazwie System Ewidencji Obiektów Zabytkowych i będąca wydrukiem z tej bazy karta obiektu zabytkowego. Znajdujące się w aktach sprawy karty obiektów zabytkowych nie wskazują autorów tych opracowań, nie są też opatrzone podpisami, czego wymaga Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem (niezależnie od tego, że rozporządzenie to obowiązuje dopiero od dnia 2 czerwca 2011 r.).

W tym stanie rzeczy tracą na znaczeniu zarzuty podnoszone w skardze, którymi sąd – mając na uwadze treść art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest związany.

Wobec powyższego skargę należało oddalić jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.