Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 6/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Spółka skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2015 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...], nakazującą skarżącej spółce rozbiórkę nośnika reklamowego.

W skardze zawarto wniosek o wytrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że nakaz rozbiórki ze swej istoty wiąże się z powstaniem nieodwracalnych skutków i może stanowić podstawę do wstrzymania wykonania decyzji. W razie uwzględnienia skargi może powstać kwestia powrotu do stanu poprzedniego, co wiązałby się z poniesieniem znacznych kosztów. Mając na uwadze rodzaj działalności gospodarczej prowadzonej przez stronę skarżącą wykonanie nakazu rozbiórki wpłynie w sposób oczywisty na spadek dochodów osiąganych z tego tytułu i spowoduje utratę dotychczasowego udziału rynkowego strony skarżącej w rejonie instalacji przedmiotowego nośnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/04; publ: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; publ: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle powołanego przepisu prawa oraz argumentacji zwartej we wniosku, Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem zaskarżonej decyzji, której dotyczy rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania, jest orzeczony na stronę skarżącą nakaz rozbiórki nośnika reklamowego o nr [...] znajdującego się na działce nr ew. [...] w rejonie ul. P. i ul. S. w W. Przedmiotowy nośnik reklamowy składa się z tablicy reklamowej o wymiarach 2.4 m x 5,0 m zamontowanej do konstrukcji wsporczej z profili stalowych, postawionej na powierzchni terenu, obciążonej obrzeżami betonowymi

Sąd podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, co nie oznacza jednak, że w każdym przypadku rozbiórka rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki.

Samo powołanie się na charakter nakazu rozbiórki nałożonego zaskarżoną decyzją nie zwalnia strony z obowiązku szczegółowego uzasadniania wniosku o wtrzymanie jej wykonania. Strona skarżąca wskazała jedynie, na konieczność udzielenia ochrony tymczasowej z uwagi na możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, m.in. powrotu do stanu poprzedniego, co wiązałby się z poniesieniem znacznych kosztów a także utraty dotychczasowego udziału w rynku w rejonie reklamy i spadek dochodów z tego tytułu.

W ocenie Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła ziszczenia się w odniesieniu do niej którejkolwiek z przesłanek zawartej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Twierdzenia strony skarżącej cechują się dużym stopniem ogólności, użyte zostało wiele pojęć nieostrych, jak również powtarzają one treść ustawy. Ponadto pozbawione są one wnikliwego uzasadnienia, a strona skarżąca nie zadała sobie trudu przedstawienia odnoszących się do nich dowodów. Nie zostały również przedstawione żadne dowody, które mogą świadczyć o tym, że w okolicy przedmiotowego nośnika konkurencja na rynku reklamowym w istocie duża. Ponadto Sąd nie wie i nie jest w stanie, na podstawie akt sprawy, ustalić jaka jest rzeczywista pozycja rynkowa skarżącej spółki i czy wykonanie zaskarżonej decyzji w sposób faktyczny pozbawi ją udziału w rynku. Strona skarżąca nie przedstawiła także, jaki byłby rzeczywisty udział utraconych przychodów z tytułu braku w tym miejscu nośnika reklamowego. Strona skarżąca nie wskazała też wysokości kosztów związanych z przywróceniem stanu poprzedniego. Sąd ustalił również, że w aktach sprawy nie znajdują się również żadne dokumenty, mogące wskazywać na zaistnienie ww. przesłanek.

W tym stanie rzeczy, Sąd stanął na stanowisku, że strona skarżąca nie uzasadniła w należyty sposób wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. Należało również stwierdzić, że przedstawiona lakoniczna argumentacja jest niewystarczająca do uznania, że wykonanie obowiązku rozbiórki nośnika reklamowego wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., a zatem, że zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania wnioskowanej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.