Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 822/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 29 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. ww. postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś., z dnia [...] 2008 r., nr [...]

w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.

Postanowienie zawierające prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie do wniesienia skargi doręczono skarżącemu w dniu 30 maja 2008 r.

Skarżący wniósł osobiście skargę w dniu 27 czerwca 2008 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś., który skargę następnie przesłał do Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. w dniu 1 lipca 2008 r. W ślad za skargą skarżący wniósł o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 6 października 2008 r. Sąd odrzucił wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Od powyższego postanowienie nie wniesiono skutecznie środka zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na niezachowanie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skargę na decyzję administracyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia jej skarżącemu.

Skarga wniesiona po upływie terminu lub za pośrednictwem niewłaściwego organu podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 ust 2 p.p.s.a.

Na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Z kolei na podstawie art. 111 § 1 k.c. termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Jak wynika z akt sprawy, decyzja organu drugiej instancji została prawidłowo doręczona skarżącej w dniu 30 maja 2008 r.

Od tego dnia należało zatem liczyć bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który zakończył się w dniu 30 czerwca 2008 r. (poniedziałek).

Termin ten upłynął bezskutecznie. W myśl bowiem art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wniesienie skargi do organu pierwszej instancji, zamiast organu odwoławczego nie może być zatem uznane za skuteczne. Jednocześnie należy wskazać, że w przepisach p.p.s.a. nie ma regulacji, zgodnie z którymi podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami prawa uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. A zatem termin do wniesienia skargi nie mógł być uznany za zachowany w momencie wpływu skargi do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. i dlatego biegł nadal. Natomiast organ pierwszej instancji przesłał skargę J. N. do organu odwoławczego dopiero w dniu 1 lipca 2008, gdy ta była już spóźniona.

Z tych też względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.