Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 569/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na skargę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], wskazując, iż jest ono bezprawne i pozbawione kompetencji, stanowi powielenie ciągle tej samej argumentacji i nie wnosi niczego nowego, co więcej nie służy załatwieniu spraw, z którymi skarżąca zwraca się do organów. Podkreśliła, iż w kontekście otrzymywanej korespondencji nasuwa się wniosek, że biednym, niepełnosprawnym, bezrobotnym i samotnie gospodarującym, w świetle ustawy o pomocy społecznej, nie przysługuje pomoc.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. W tym zakresie Sąd bada przede wszystkim dopuszczalność skargi, to znaczy czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Właściwość sądu określa przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Nadto granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.

Zgodnie z art. 3 § 2 ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy

zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające

sprawę co do istoty;

Sygn. akt II SA/Go 569/11

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na

które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej

dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i

terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż

określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

6) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach

określonych w pkt 1 -4.

W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Wyjaśnić należy, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze zakwalifikowało skargę D.B. na pismo tego organu z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], jako skargę na pismo przewodnie, adresowane do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie WIkp., a przesłane stronie jedynie do wiadomości (oznaczone w/w symbolem i datą). Jednakże w ocenie Sądu, wobec merytorycznych zarzutów dotyczących prowadzonych w sprawach skarżącej postępowań, należało uznać, iż skarżąca kwestionuje pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], zatytułowane "Odpowiedź na skargę", skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie WIkp. Zaskarżone pismo jest pismem procesowym organu, skierowanym do Sądu w związku ze skargą D.B. na pismo z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...].

W pierwszej kolejności należy rozważyć, czy zaskarżone przez D.B. pismo z dnia z dnia [...] maja 2011r. nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest aktem lub czynnością o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 8 ppsa. Z powyższego wynika w sposób jednoznaczny, iż zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie może być uznane za decyzję administracyjną

Sygn. akt II SA/Go 569/11

(art. 3 § 2 pkt 1 ppsa), czy też postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ppsa) oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 ppsa. W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było zatem to, czy zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 ppsa. W szczególności należało rozważyć, czy akt ten mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.

W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki:

1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia,

2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego

podmiotu,

3) mają charakter publicznoprawny oraz

4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P.

Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz,

LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska,

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa

2009,s.29-31).

Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32).

Zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], jako pismo procesowe, o którym mowa w art. 54 § 2 ppsa, zawierające stanowisko organu w sprawie (innej) skargi D.B. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., nie dotyczy uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, bowiem brak jest

Sygn. akt II SA/Go 569/11

bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącej. Zaskarżone pismo Kolegium ma charakter wyłącznie wyjaśniający, natomiast nie zawiera konkretyzacji praw i obowiązków skarżącej, a więc nie może podlegać zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Na marginesie jedynie należy wskazać, iż także pismo Kolegium przewodnie, adresowane do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], nie ma charakteru żadnej z czynności wymienionej w art. 3 § 2 pkt 1 - 8 ppsa. Tak więc, nawet kwalifikując, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie byłoby to właśnie pismo, skarga podlegałaby odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa.

W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skarga podlega odrzuceniu.