Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 899/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku od gier p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą A Sp. z o.o. w N. stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za grudzień 2011 r. w kwocie [...]zł.

Na powyższą decyzję A Sp. z o.o. w N., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Zarządzeniem z dnia 17 lipca 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wyżej oznaczoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi strona skarżąca złożyła urzędowy formularz wniosku

o przyznanie prawa pomocy, wskazując, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 10 września 2013 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, a następnie wskutek złożonego sprzeciwu tak samo orzekł Sąd w postanowieniu z dnia 7 października 2013 r.

Na powyższe postanowienie z dnia 7 października 2013 r. wniesiono zażalenie, które zostało rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu

7 stycznia 2014 r. i oddalone.

W konsekwencji na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału

z dnia 17 stycznia 2014 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lipca 2013 r.

o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona

w dniu 24 stycznia 2014 r.

Wymagany wpis sądowy od skargi nie został uiszczony do chwili obecnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie ppsa), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga

o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z orzecznictwem, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność; gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt II FZ 125/05, publ. ONSAiWSA 2006/1/12).

W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem

z dnia 7 stycznia 2014 r. oddalił zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia

7 października 2013 r., którym odmówiono przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego wezwano pełnomocnika strony skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Termin zaś do uiszczenia wpisu, liczony od dnia doręczenia wezwania, tj. od dnia 24 stycznia

2014 r., upłynął z dniem 31 stycznia 2014 r.

W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzeczono jak

w sentencji.