Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 444/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "T." S.A. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 września 2012 r., sygn. akt VI SA/WA 1510/12 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "T." S.A. w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

T. S.A. z siedzibą w W. wniosła skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych. W piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 28 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że stosownie do przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Następnie Sąd przypomniał stanowisko orzecznictwa dotyczące przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej.

WSA wskazał, że uzasadniając wniosek, skarżąca podniosła, że wskutek wykonania decyzji poniosła szkodę w wysokości ok. [...] zł, polegające na utracie miesięcznych przychodów z prowadzonej do czasu wydania decyzji działalności w wysokości [...] zł oraz konieczności ponoszenia bieżących kosztów utrzymania zamkniętych punktów sprzedaży w wysokości [...] zł.

Sąd podkreślił, że przedstawione w ten sposób argumenty nie zostały uprawdopodobnione w wystarczający sposób ani poprzez przedstawienie w opisie stanu faktycznego – sytuacji finansowej skarżącej ani poprzez przedłożenie jakichkolwiek dokumentów (np. zeznania podatkowego, kopii opłacanych rachunków itp.) wspierających wyrażony we wniosku ogólny pogląd, że wykonanie decyzji grozi interesom majątkowym skarżącej.

Następnie Sąd I instancji, powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 259/09, podkreślił, że skarżąca, prowadząca szeroko zakrojoną działalność, na co wskazuje chociażby edmiot jej działalności określony w załączonym do skargi odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego i posiadająca profesjonalną obsługę finansową powinna przedstawić dokumenty określające jej aktualną sytuację finansową wraz z ekonomicznym uzasadnieniem wskazywanych możliwych strat, podczas gdy w rozpoznawanej sprawie strona nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów dla poparcia swojego stanowiska.

WSA wskazał, że punkty, których dotyczy zaskarżona decyzja nie są jedynymi punktami, w których prowadzona jest przez skarżącą działalność, ponieważ spółka posiada ponad 400 punktów w różnych częściach całego kraju.

W ocenie Sądu, strona nie wykazała, w jaki sposób szkoda w postaci wartości utraconej średniej miesięcznej sprzedaży (prowadzonej do czasu wydania kwestionowanej decyzji Ministra Finansów) w 6 punktach w różnych częściach kraju, wpłynie negatywnie na jej kondycję finansową. Spółka nie przedstawiła także, jaki jest rzeczywisty udział utraconych przychodów z tytułu prowadzonej działalności w zamkniętych punktach w stosunku do jej ogólnych przychodów. Tym samym skarżąca nie wykazała, jakie określone konsekwencje finansowe poniesie w związku z brakiem uzyskania ochrony tymczasowej przed sądem.

Zażalenie na wskazane postanowienie złożyła spółka, wnosząc o jego uchylenie w całości. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a., poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podczas gdy w sprawie zachodzą przesłanki pozytywne, przy jednoczesnym braku przesłanek negatywnych, wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu zażalenia spółka wskazała, że błędne są wnioski Sądu I instancji, że działalność skarżącej nie ogranicza się do urządzania zakładów wzajemnych, gdyż jest to jej główna działalność. Wpis w KRS określa przedmiot działalności gospodarczej szerzej niż wykonywana w rzeczywistości, podczas gdy potwierdzenie przeważającego przedmiotu działalności podmiotu znajduje odzwierciedlenie w odpisie REGON (dostępnym w Internecie). Poza tym, powszechnie wiadomym jest, że w jej punktach przyjmowane są zakłady wzajemne.

W ocenie skarżącej, brak jest podstaw do przyjęcia, że skoro decyzja nie obejmowała wszystkich punktów przyjmowania zakładów, to odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie spowoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Spółka wskazała, że uniemożliwienie jej prowadzenia działalności i osiągania dochodów w objętych decyzją punktach przy jednoczesnej konieczności bieżącego utrzymania tych punktów jest szkodą, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia.

Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem Sądu, że nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów dla poparcia swojego stanowiska, ponieważ poparła swoje stanowisko poprzez informację zarządu z dnia [...] sierpnia 2012 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. precyzyjnie określa przesłanki dopuszczające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy, i w tej kwestii stanowisko orzecznictwa i doktryny jest zgodne i zniezmienne (por. postanowienie NSA z dni 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 140/12, postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1116/10, postanowienie NSA z dnia 6 listopada II OZ 975/09, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168, Tarno J.P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2010, s. 207). Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś samo twierdzenie strony jest niewystarczające. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające dopiero żądać oceny, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Okolicznościami takimi mogą być m.in. wykazanie dochodu przedsiębiorstwa czy przedstawienie rozliczenia rocznego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych (vide: postanowienie NSA z 31 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 632/11, postanowienie NSA z 6 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1976/11).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku, jak prawidłowo zauważył Sąd I instancji, nie powołano żadnych okoliczności uprawdopodobniających zaistnienie przesłanek przemawiających za zastosowaniem w rozpoznawanej sprawie ochrony tymczasowej. Żądanie wstrzymania wykonania decyzji bez wskazania konkretnych okoliczności i dowodów na potwierdzenie istnienia przesłanek uzasadniających takie żądanie należy, w świetle dokonanej wyżej wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a., uznać za niewystarczające. Za dowody mogłyby posłużyć dokumenty finansowe, zestawienie dochodów i wydatków, wykazanie dochodów z danych punktów oraz przedstawienie rachunków za energię elektryczną i inne opłaty w punktach objętych zaskarżoną decyzją. Samo oświadczenie zarządu spółki z dnia [...] sierpnia 2012 r. o wysokości szkody poniesionej wskutek zaprzestania prowadzenia działalności w punktach objętych decyzją jest niewystarczające do wykazania przesłanek uprawdopodobniających wstrzymanie wykonania decyzji.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro strona takich dokumentów nie przedłożyła, należy uznać, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został odpowiednio umotywowany. Innymi słowy, strona nie wykazała, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków

W następnej kolejności należy odnieść się do argumentu skarżącej, że jej główny przedmiot działalności wynika z odpisu REGON dostępnego w Internecie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczność ta nie ma znaczenia dla wyniku rozpoznawanej sprawy, ponieważ rozważania Sądu I instancji dotyczące przedmiotu działalności gospodarczej skarżącej i wpływu zaprzestania prowadzenia głównej działalności spółki, były jedynie pomocnicze w stosunku do faktu niewykazania przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. Wobec tego, okoliczność, że spółka musiała zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej w 4 punktach w różnych częściach kraju nie zmienia faktu, że skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia w sprawie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej.

Jedynie na marginesie należy wskazać, że na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania decyzji mogą być zmieniane lub uchylane w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Cytowany przepis warunkuje możliwość uchylenia bądź zmiany tych postanowień zmianą okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć zarówno zmianę okoliczności faktycznych, jakie sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wcześniej wydane. Zmiana okoliczności musi zostać również uprawdopodobniona przez stronę.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w i art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.