Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 2980/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 247 par. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński Sędziowie: Sędzia NAS Barbara Hnatiuk Asesor WSA Marta Semiczek (sprawozdawca) Protokolant: Małgorzata Jakubiak po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2004 sprawy ze skargi Szkoły Podstawowej nr [...] we W. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 1999 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego W.-S. M. z dnia [...] nr [...]; 2. oddala wniosek o umorzenie postępowania; 3. odstępuje od orzekania o wykonalności zaskarżonych decyzji;


UZASADNIENIE

2

Uzasadnienie

Podatnik w dniu [...] złożył korektę pierwotnej deklaracji VAT-7 za miesiąc listopad 1999 r. Następnie w dniu [...] złożono kolejną korektę deklaracji VAT-7 za wyżej wymieniony miesiąc. W złożonych deklaracjach korygujących podatnik zadeklarował kwoty zobowiązania w kwotach niższych niż w pierwotnie złożonej deklaracji. Strona wraz z w/w korektami złożyła wniosek o zwrot nadpłaconego podatku.

W piśmie uzupełniającym z dnia [...] podatnik wskazał, iż nadpłata podatku od towarów i usług nastąpiła w wyniku pomyłki w zakwalifikowaniu usług wynajmu basenu oraz sali gimnastycznej. Podatnik powołał się na pismo Urzędu Statystycznego we W. nr [...] z dnia [...] zgodnie z którym usługi te zaliczane są do grupowania PKWiU 92.62.12 " Pozostałe usługi związane ze sportem" , KWiU 92.62.12 " Usługi związane z imprezami sportowymi pozostałe, gdzie indziej nie sklasyfikowane". Klasyfikacja ta zdaniem strony przesądza o uznaniu przedmiotowych usług jako zwolnionych od podatku od towarów i usług.

Urząd Skarbowy w decyzji z dnia [...][...] odmówił podatnikowi stwierdzenia nadpłaty za miesiąc listopad 1999 r. ponieważ uznał, iż wynajem basenu i sali gimnastycznej nie korzysta ze zwolnienia od opodatkowania.

Organ drugiej instancji decyzją z dnia [...][...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia celem wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy kwotami deklarowanymi przez podatnika a zestawieniami kwot ustalonych przez kontrolujących w rejestrze sprzedaży podatku VAT.

Urząd Skarbowy W.-S. M. postanowieniem z dnia [...] wszczął postępowanie podatkowe, zakończone decyzją nr [...] z dnia [...], w której Urząd określił kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 1999 r. w wysokości [...], oraz stwierdził nadpłatę w podatku VAT w wysokości [...].

W związku z określeniem w w/w decyzji kwoty zobowiązania Urząd Skarbowy -decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty za miesiąc listopad 1999 r.

Od powyższej decyzji dnia [...] podatnik złożył odwołanie, w którym wniósł o jej uchylenie i wydanie decyzji uwzględniającej, iż wykonywana usługa jest usługą związaną z rekreacją, kulturą i sportem o symbolu KWiU 92., a zatem stosownie do załącznika nr 2 ustawy o podatku od towarów i usług jest zwolniona z podatku VAT.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Izba Skarbowa utrzymała w mocy

Sygn. Akt I S.A./Wr 2980/01 3

decyzję Urzędu Skarbowego określającą kwotę zobowiązania podatkowego za miesiąc listopad 1999 i stwierdzającą nadpłatę.

Jednocześnie decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymała w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nadpłaty.

W skardze na tą ostatnią decyzję podatnik zarzuca, nieprawidłowe przyjęcie przez organy podatkowe klasyfikacji świadczonych przez Skarżącego usług. Skarżący powołuje się przy tym na posiadane interpretacje Organów Statystyki Państwowej.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wnosi o jej oddalenie. Jednocześnie Izba informuje, że na w związku z otrzymanym zmienionym stanowiskiem Urzędu Statystycznego w sprawie klasyfikacji spornych usług uznała, że istnieją przesłanki do wznowienia postępowania, wznowiła postanowieniem nr [...] postępowanie w wymiarowe.

Na rozprawie podatnik oświadczył, że wobec uzgodnienia stanowisk z organami skarbowymi cofa skargę.

Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego ośrodek zamiejscowy we W. przed dniem 1 stycznia 2004 i postępowanie w sprawie do tego dnia nie zostało zakończone. Wobec tego - zgodnie z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi ( Dz U 153 poz. 1271) , sprawa podlega rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. i na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz U 153 poz. 1270 z późn. zm. ) Sąd stwierdza nieważność decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kpa lub w innych przepisach. W myśl art. 247 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej jest jej wydanie w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Chodzi tu o sytuację, w której rozstrzygnięto dwa razy tę samą sprawę.

Działając w wyniku wniosku strony z dnia [...] Urząd Skarbowy wydał dwie decyzje: z dnia [...] określającą podatek od towarów i usług z miesiąc listopad 1998 i stwierdzająca nadpłatę w tym podatku oraz z [...], którą odmówiono stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za ten sam okres.

W istocie więc Urząd orzekł dwukrotnie w tej samej sprawie - to jest o wysokości

Sygn. Akt I S.A./Wr 2980/01 4

zobowiązania w podatku VAT za ten sam miesiąc. Należy bowiem uwzględnić, że pojęcie nadpłaty nie może być traktowane w oderwaniu od zobowiązania podatkowego jako całości. Nadpłata podatku powstaje wówczas gdy podatnik zapłacił wyższą kwotę podatku (zaliczek) niż ta, którą powinien zapłacić w ramach ciążącego na nim zobowiązania podatkowego. Dlatego też podstawowe znaczenie w decyzji określającej wielkość nadpłaty ma deklaratoryjne ustalenie zobowiązania podatkowego, czego niejako rachunkowym wyrazem może być nadpłata. Wynika bowiem ona (tak samo jak zaległość podatkowa) z różnicy pomiędzy zobowiązaniem jakie powstało z mocy prawa z chwilą zaistnienia zdarzenia powodującego powstanie tego zobowiązania, a jego wysokością ustaloną w złożonej przez podatnika deklaracji (por. R. Mastalski, Prawo podatkowe I - część ogólna, Warszawa 1998 r., str. 229). Jeżeli organ podatkowy poddał już kontroli zobowiązanie podatkowe podatnika za dany okres podatkowy i dał temu wyraz w decyzji określającej wymiar tego zobowiązania, a w konsekwencji i wysokości nadpłaty przysługującej podatnikowi, w sposób ostateczny ustalone zostały elementy tego zobowiązania jako całości, a zatem i wielkość nadpłaty ( wyrok NSA z dnia 12.05.1999r I S.A./Wr 349/98 LEX nr 37249 ). Odrębne rozpatrywanie wniosku podatnika o stwierdzenie nadpłaty było w tym wypadku bezprzedmiotowe, a wydanie w tym postępowaniu decyzji doprowadziło do istnienia dwóch ostatecznych decyzji w tej samej sprawie co - zgodnie z art. 247 § 1 pkt. 4 Ordynacji podatkowej stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli spowodowałoby to utrzymanie w mocy czynności dotkniętej wadą nieważności. Ponieważ - jak wykazano wyżej zaskarżona decyzja dotknięta była wadą nieważności - nie było możliwe uwzględnienie cofnięcia skargi i umorzenie postępowania.

Ponieważ decyzja o odmowie stwierdzenia nadpłaty nie nadaje się do przymusowego wykonania Sąd odstąpił od orzekania o jej wykonalności.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku