Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 141/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 60 pkt 1;  art. 61 ust. 1 pkt 2;  art. 67;  art. 251
journal: Dz.U. 2009 nr 157 poz 1240
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
article: art. 7;  art. 77 par. 1;  art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała, Sędziowie Sędzia NSA Józef Kremis (sprawozdawca), Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz, Protokolant Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi "A" w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu Gminy P. I. Uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza P. z dnia [...] listopada 2012 r. (nr [...]); II. Stwierdza, że decyzje opisane w punkcie I nie podlegają wykonaniu do dnia prawomocności wyroku.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. – po rozpatrzeniu odwołania "A" w P. od decyzji Burmistrza P. z dnia [...] listopada 2012 r. w sprawie ustalenia kwoty dotacji [...] zł przypadającej do zwrotu do budżetu Gminy P. przez Klub oraz określenia terminu naliczenia odsetek należnych od tej kwoty, naliczanych jak dla zaległości podatkowych od dnia [...] stycznia 2012 r. – utrzymało w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie, powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Organy stwierdziły, że stan faktyczny jest bezsporny, rozbieżność zaś dotyczy interpretacji i oceny stanu faktycznego z pozycji unormowań prawa materialnego.

W postępowaniu wyjaśniającym ustalono, że Klub nie wykorzystał do końca roku budżetowego ([...] grudnia 2011 r.) części dotacji.

Zasadniczy dokumentem w sprawie jest umowa nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. między Gminą P. a Klubem, dotycząca dotacji na realizację zadania publicznego – "Rozwój aktywności fizycznej członków klubu sportowego poprzez zorganizowane uprawianie sportu oraz udział we współzawodnictwie sportowym, w tym w rozgrywkach ligowych, w dyscyplinie piłka ręczna kobiet".

Termin realizacji zadania przewidziano od [...] października do [...] grudnia 2011 r. (§ 2 ust. 1 umowy). Klub zobowiązał się wykonać zadanie według zaktualizowanego wniosku o udzielenie dotacji z dnia [...] października 2011 r. oraz wykorzystać dotację zgodnie z celem, na jaki uzyskał, i na warunkach określonych w umowie (§ 2 ust. 2 i ust. 3 umowy).

Gmina zobowiązała się przekazać Klubowi dotację w wysokości [...] zł (§ 3 ust. 1 umowy).

Klub zobowiązał się do:

• wykorzystania środków finansowych do [...] grudnia 2011 r. (§ 13 ust. 1 umowy);

• zwrotu do dnia [...] stycznia 2012 r. środków niewykorzystanych do [...] grudnia 2011 r. (§ 13 ust. 2 umowy);

• przekazania na rachunek bankowy Gminy odsetek naliczonych na zasadach ujętych w § 13 ust. 3 w zw. z ust. 5 umowy).

Organy ustaliły, że Klub nie wydał części dotacji (8 357,35 zł) na uregulowanie:

• zobowiązań podatkowych – zaliczek na podatek dochodowy z tytułu wypłaconych wynagrodzeń w ramach umowy – [...] zł;

• składek ZUS z tytułu wynagrodzeń (sfinansowanych z dotacji) – [...] zł.

Klub odprowadził na konto urzędu skarbowego [...] zł na poczet zaliczek na podatek dochodowy z tytułu wypłaconych wynagrodzeń w ramach umowy z [...] listopada 2011 r., w tym: [...] zł z dotacji, [...] zł ze środków własnych.

Istotną w sprawie okolicznością jest ustalenie terminów odprowadzenia tych kwot:

• do [...] grudnia 2011 r. KLub odprowadził ze wspomnianego wcześniej tytułu – [...] zł, w tym z dotacji – [...] zł (dowód – polecenia przelewów).

• [...] kwietnia 2012 r. Klub uregulował kwotę [...] zł – będącą, według tytułów wykonawczych z [...] marca 2012 r., zaległością podatkową (po terminie realizacji zadania określonego w umowie).

Na podstawie dokumentów księgowych i wyjaśnień Klubu organy ustaliły, że kwota składek ZUS od wypłaconych wynagrodzeń wynosi [...] zł, w tym z dotacji – [...] zł.

W dniu [...] stycznia 2012 r. Klub odprowadził do ZUS [...] zł, w tym [...] zł z dotacji (dowód – przelew). Organ uznał, że ta kwota została zapłacona w terminie do [...] grudnia 2011 r. (przelew wprowadzony rzeczywiście do systemu [...] grudnia 2011 r.), a jedynie z przyczyn technicznych (odrzucenie przelewu przez system) nie mógł być zrealizowany do końca 2011 r.

Składki ZUS z tytułu wynagrodzeń I. M. i L. P. nie zostały odprowadzone w pełnej wysokości.

Stwierdzono przy tym, że kwota [...] zł – wyliczona jako różnica między [...] zł (cała kwota składek ZUS z dotacji, która powinna być odprowadzona w terminie realizacji zadania) a [...] zł (część składek ZUS sfinansowana z dotacji i rzeczywiście odprowadzona w terminie realizacji zadania) – powinna być zwrócona do budżetu Gminy.

Zdaniem organu, nie można się zgodzić z twierdzeniem strony, że pokrycie z dotacji wydatków poniesionych po terminie realizacji zadania (tj. po 31 grudnia 2011 r.) z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń jest równoznaczne z wykorzystaniem dotacji zgodnie z umową.

Klub znał zasady rozliczania dotacji i sankcje za naruszenie procedur określonych w umowie. Wydatkowanie środków publicznych podlega ostrzejszym rygorom i szczególnej kontroli, niż w pozostałym obrocie.

W umowie przewidziano możliwość jej zmiany (aneks), z czego Klub nie skorzystał. Nie można zatem teraz kwestionować niektórych postanowień umowy.

Stosownie do uchwały Rady Miejskiej w P. nr [...] z [...] października 2010 r. w sprawie warunków i trybu finansowania rozwoju sportu w gminie P., Klub ubiegał się o [...] zł, a więc powinien dysponować własnym wkładem co najmniej [...] zł ([...] zł x 30%), co jednak nie oznacza, że nie mógł wykazać tego wkładu w wyższej kwocie (nie jest to sprzeczne z uchwałą i umową).

Klub zobowiązał się do przekazania na realizację zadania ze środków własnych i ze środków finansowanych z innych źródeł – [...] zł.

Chybiony jest zarzut wadliwego skonstruowania umowy, co – zdaniem strony – miałoby doprowadzić do "zwiększonych kosztów związanych z realizacją zadania".

Uzasadnione jest zdaniem organu twierdzenie, że faktyczne wykorzystanie części środków z dotacji w przypadku zaliczek na podatek dochodowy z tytułu wynagrodzeń w kwocie [...] zł – po wiążącym stronę terminie ([...] grudnia 2011 r.) oraz nieuregulowanie części składek ZUS w kwocie [...] zł – nastąpiło z naruszeniem zasad dysponowania takimi środkami.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Klub nie podzielił stanowiska organów i wniósł o uchylenie decyzji.

Strona skarżąca przedstawiła wielkość wydatków na zakup sprzętu i odzieży sportowej, na organizację zawodów oraz imprez sportowych, na uczestnictwo w zawodach i imprezach sportowych, na organizację obozów sportowych, na stypendia dla zawodniczek oraz wynagrodzenie kadry szkoleniowej, na materiały promocyjno-informacyjne.

Według skargi, w kalkulacji przewidywanych kosztów realizacji zadania przyjęto, że całkowity koszt przedsięwzięcia wyniesie [...] zł, z czego [...] zł miało pochodzić z dotacji a [...] zł stanowić wkład Klubu. Zdaniem strony, w sprawozdaniu końcowym z wykonania zadania wykazano, że Klub wykonał je z nawiązką.

Dodatkowo w dniu [...] kwietnia 2012 r. zostały uregulowane zaległości wobec Urzędu Skarbowego – wpłacono [...] zł.

W skardze podkreślono, że zaległości w płatnościach powstały wskutek niewywiązania się sponsora z umowy. Dlatego też w Sądzie Okręgowym w L. toczy się proces z powództwa Klubu przeciw firmie "B" w J. G. o wykonanie zobowiązania przez sponsora z umowy (sygn. akt [...]).

Z powodu niewykonania umowy przez sponsora, Gmina P. ukarała Klub nieprzyznaniem dotacji w 2012 r. W ten sposób Klub poniósł podwójne konsekwencje: nie uzyskał dotacji w 2012 r., a przy tym zaskarżoną decyzją został zobowiązany do zwrotu części dotacji – [...] zł z odsetkami za 2011 r. Wskutek tych okoliczności Klub nie prowadzi już działalności sportowej.

Strona nie kwestionuje okoliczności, że wpłata nastąpiła po terminie realizacji zadania. Jednakże i bez tej spóźnionej wpłaty do Urzędu Skarbowego – jak ujęto w skardze – strona udowodniła pełne rozliczenie z przyznanej dotacji. Zadanie zostało wykonane zgodnie z umową.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w kwestionowanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Oceniając zaskarżoną decyzję według kryterium zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd nie mógł pozostawić decyzji organów obu instancji w zbiorze legalnych aktów administracji publicznej, albowiem niepełne uzasadnienia tych rozstrzygnięć nie pozwalają zweryfikować poprawności ustaleń faktycznych mających istotny wpływ na wynik sprawy, a w konsekwencji i prawidłowości odniesienia stanu faktycznego do normy materialnoprawnej.

W badanych decyzjach organy wskazały na art. 251 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), który został zastosowany w powiązaniu z art. 60 pkt 1 i art. 61 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

Ponieważ w rozpoznawanej sprawie dotacja udzielona Uczniowskiemu Klubowi Sportowemu pochodziła z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, tj. Gminy P., przeto – stosownie do dyspozycji art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych – do orzekania o zwrocie niewykorzystanej części tej dotacji właściwy był Burmistrz P.

Prowadząc postępowanie w trybie przewidzianym w art. 251 (w zw. z art. 60) ustawy o finansach publicznych, organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego – w sprawach nieuregulowanych wspomnianą ustawą – stosuje przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 67 ustawy o finansach publicznych). Takie odesłanie obliguje organ nie tylko do zachowania dyrektywy proceduralnej dającej się wyprowadzić z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., ale także do sporządzenia uzasadnienia decyzji według wymagań sformułowanych w art. 107 § 3 k.p.a.

Odniesienie wspomnianych unormowań do decyzji wydawanych na podstawie art. 251 ustawy o finansach publicznych pozwala twierdzić, że na organie orzekającym o zwrocie dotacji w części niewykorzystanej przez beneficjenta ciąży obowiązek wykazania przesłanek określonych w tym przepisie i przedstawienia w uzasadnieniu rozstrzygnięcia procesu myślowego, który doprowadził wydającego decyzję do obliczenia "części niewykorzystanej" dotacji, podlegającej zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Adresat decyzji administracyjnej musi mieć bowiem możliwość zrozumienia i weryfikacji działań organu w tym zakresie.

W uzasadnieniach kwestionowanych decyzji trudno doszukać się relacji między kwotą przyznanej dotacji, jej części wykorzystanej przez Klub zgodnie z przeznaczeniem a wreszcie "części niewykorzystanej". Zabrakło tu przede wszystkim przejrzystego bilansu, z którego powinna wynikać liczba odzwierciedlająca różnicę między pełną dotacją a faktycznie wykorzystaną przez Klub, gdyż dopiero wtedy można mówić o "części niewykorzystanej".

Tymczasem organy ustaliły kwotę dotacji przypadającej do zwrotu ([...] zł) w taki sposób, że lektura uzasadnienia nie pozwala jednoznacznie stwierdzić jaka jest faktycznie suma poszczególnych wydatków Klubu uznana za "wykorzystaną", która zaś stanowi "część niewykorzystaną", i czy zsumowanie tych składników odzwierciedli pełną kwotę dotacji.

Wobec dostrzeżonych braków w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji należało uchylić kwestionowane rozstrzygnięcia, by organy miały możliwość ponownej weryfikacji poczynionych ustaleń, i by w uzasadnieniu rozstrzygnięcia mogły przedstawić jasne wyliczenia ewentualnej "części niewykorzystanej" dotacji.

W kontekście dotychczasowego uzasadnienia ocena poprawności kwestionowanych decyzji wymyka się spod kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne.

Z tych względów – stosownie do dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec, jak w punkcie I sentencji wyroku.

Orzeczenie zawarte w punkcie II sentencji znajduje umocowanie w art. 152 tej ustawy.