Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 315/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-03-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Gabriela Nowak (spr.) asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2007 r. sprawy ze skargi S. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie pomocy pieniężnej na usamodzielnienie. oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Wa 315/07

UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania S. O. od decyzji Dyrektora [...] Centrum Pomocy Rodzinie w P. z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] uchylającej swoją decyzję z dnia [...] stycznia

2001 r. nr [...] w sprawie przyznania zainteresowanej pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki, mającej na celu życiowe usamodzielnienie się osoby zainteresowanej utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż w dniu [...] stycznia 2005 r. Dyrektor [...] Centrum Pomocy Rodzinie w P. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie uchylenia swojej decyzji z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...] w sprawie przyznania Pani S. O. pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki, mającej na celu życiowe usamodzielnienie się osoby zainteresowanej.

W ocenie organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo ustalił i zinterpretował stan faktyczny sprawy, a mianowicie S. O. ukończyła [...]. Jak wynika z zaświadczenia Z. w P. z dnia [...] września 2003 r. nr [...], skarżąca od [...] 2003 r. była słuchaczką [...] w roku szkolnym [...]. Nauka w tej placówce trwa [...] lata. Z pisma Z. w P. z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] wynika z kolei, że S. O. [...] i od dnia

[...] września 2004 r. nie jest słuchaczką ww. placówki oświatowej. W protokole przesłuchania z dnia [...] stycznia 2005 r. skarżąca wyjaśniła co następuje: [...]. W dalszej części protokołu skarżąca stwierdza, że [...]. S. O. nie podpisała ww. protokołu; w odwołaniu skarżąca podkreśla, że nie dopełniła tej czynności z uwagi na fakt, że protokół był pisany pod dyktando Pani B. i mijał się z prawdą. Organ odwoławczy podniósł, że wyjaśnienia te są niewiarygodne zwłaszcza w świetle pisma Z. w P. z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] ([...]). W pkt 2 tego dokumentu stwierdza się, że Pani O. "W semestrze drugim od [...] lutego 2004 r. do [...] czerwca 2004 r. [...]. Dalej Szkoła informuje, że Pani O. nie uzyskała promocji na semestr [...] nauki, a z dniem [...] września 2004 r. przestała być formalnie słuchaczem ww. Szkoły. Organ odwoławczy wskazał, że wobec tego należy stwierdzić, że skarżąca od [...] 2004 r. marnotrawiła środki z pomocy społecznej przyznane jej na kontynuowanie nauki, mającej na celu życiowe usamodzielnienie się osoby zainteresowanej, gdyż zaniedbała swoje obowiązki szkolne. Organ odwoławczy podniósł, że przedmiotowe świadczenie z pomocy społecznej ma charakter celowy i ściśle sprecyzowany; w sytuacji, gdy skarżąca nie mogła lub nie chciała kontynuować nauki w ww. placówce oświatowej jak sama podaje z powodów [...] powinna poinformować niezwłocznie o tym fakcie organ I instancji, czego, jak wskazuje materiał dowodowy, nie dopełniła.

W ocenie organu odwoławczego skarżąca nie współdziałała również z organem I instancji w przezwyciężaniu swojej trudnej sytuacji życiowej. W przedmiotowym przypadku współdziałanie skarżącej z ww. organem powinno przejawiać się przede wszystkim informowaniem tego organu o każdej zmianie w życiu osobistym, szkolnym i zawodowym skarżącej, która mogła mieć wpływ na zasadność przyznanej pomocy społecznej, a także na przyszłość skarżącej w ogóle. Organ administracji publicznej podniósł, że z materiału dowodowego wynika, że skarżąca nie poinformowała we właściwym czasie (to jest niezwłocznie po zaistnieniu określonych faktów) Dyrektora PCPR-u w P. o rezygnacji z nauki w ww. szkole w P., podjęciu i rezygnacji z pracy zawodowej w [...] w P. w [...] 2004 r., a także o utracie statusu [...] z dniem [...] sierpnia 2004 r.

Organ odwoławczy wskazał, że za przejaw braku współdziałania skarżącej w przezwyciężaniu jej trudnej sytuacji życiowej należy również uznać jej niewłaściwą postawę wobec obowiązków szkolnych w P., a także niedopełnienie przez zainteresowaną obowiązku stawienia się w [...] Urzędzie [...] w P. w wyznaczonym terminie, czego efektem była utrata przez zainteresowaną statusu [...]. W ocenie organu odwoławczego, wyrejestrowanie skarżącej z rejestru [...] pozbawiło ją nawet szansy otrzymania oferty pracy, co skutkuje wnioskiem, że skarżąca nie była w swoim czasie tym zainteresowana.

Skargę na powyższa decyzję złożyła S. O. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie. Wnosiła o uchylenie obu decyzji administracyjnych, zarzucając, że wadliwie przyjęto iż zachodzą przesłanki ustawowe dla cofnięcia przyznanej pomocy. Skarżąca podniosła, że współdziałała z organem, a o swojej sytuacji informowała jego pracowników.

Wyrokiem z dnia 2 lutego 2006 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w P. z dnia [...] marca 2005 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylając zaskarżoną decyzję zważył, iż z materiału dowodowego wynika, że zainteresowana była słuchaczką [...] w P. ([...]) i dopiero od dnia [...] 2004 r. przestała być słuchaczką tej placówki (vide zaświadczenie szkoły z dnia [...] października 2004 r.), a zatem zgodnie z tym dokumentem należy przyjąć, iż do tego dnia kontynuowała naukę, na którą pobierała świadczenie. Wskazane przez organ okoliczności opuszczenia zajęć dydaktycznych i przesuwania terminów egzaminacyjnych pozostają w sprzeczności z zaświadczeniem, którego treść wskazuje datę, od której zainteresowana przestała być słuchaczem [...], a więc zaprzestała nauki. Zainteresowana przedstawiła organowi w październiku 2004 r. zaświadczenie z [...] w C., z którego wynikało, iż rozpoczęła naukę w tejże szkole o profilu [...] (vide zaświadczenie z dnia [...] października 2004 r.). Na rozprawie w dniu [...] lutego 2006 r. zainteresowana oświadczyła, że w dniu [...] 2006 r. ukończyła powyższą szkołę i [...].

Wojewódzki Sad Administracyjny podniósł, że z akt administracyjnych wynika, iż przed wydaniem decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. co do wcześniej ustanowionej pomocy pieniężnej na kontynuację nauki, organ pierwszej instancji (tj. Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w P.), który decyzją z dnia

[...] marca 2005 r. pomoc tę uchylił, został zobowiązany przez organ odwoławczy do dostarczenia dowodów marnotrawstwa zainteresowanej, przyjętego jako podstawa do cofnięcia pomocy (vide postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...]). Pomimo tego, iż organ pierwszej instancji zamiast żądanych dowodów przedstawił tylko pismo wyjaśniające z dnia

[...] kwietnia 2005 r. (w odpowiedzi na zobowiązanie do przedstawienia dowodów), organ drugiej instancji podjął decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji opierającej się na marnotrawstwie, którego dowodów nie przedłożono.

Wojewódzki Sad Administracyjny podniósł również, że decyzja z dnia [...] marca 2005 r. nie wskazuje od jakiego okresu zostaje wstrzymane świadczenie pieniężne na kontynuowanie nauki.

Jako podstawę uchylenia decyzji obu instancji Sad wskazał naruszenie przepisów proceduralnych art. 7, 77 i 80 K.p.a

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 stycznia 2007 r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Naczelny Sad Administracyjny w uzasadnieniu wyroku wskazał, że zdaniem Sądu z zaświadczenia Szkoły ([...] w P.) z [...] października 2004 r. wynika, że S. O. [...] września 2004 r. przestała być słuchaczem [...] w P. W związku z tym, do tego dnia kontynuowała naukę, na którą pobierała świadczenie (przyznane decyzją Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w P. z [...] stycznia 2001 r.). Zdaniem Sądu wskazane przez organ okoliczności opuszczenia zajęć dydaktycznych i przesuwanie terminów egzaminów pozostają w sprzeczności z zaświadczeniem, którego treść - według Sądu - wskazuje datę, od której zainteresowana przestała być słuchaczem szkoły, a więc zaprzestała nauki.

Naczelny Sad Administracyjny wskazał, że twierdzenia te pozostają w sprzeczności z dokumentacją sprawy. Uszło uwadze Sądu zarówno pismo [...] w P. z [...] stycznia 2005 r., którego stwierdzenia znajdują poparcie w sporządzonym - z udziałem strony - w organie pomocy społecznej protokole z [...] stycznia 2005 r. Z dokumentów tych wynika, że zainteresowana, jakkolwiek była słuchaczem [...] P. do [...] września 2004 r., ale w [...] semestrze praktycznie nauki nie pobierała. [...], również we wrześniu w terminie przyznanym jej przez Radę Pedagogiczną dodatkowo, nie stawiała się na egzaminy, w związku z czym po posiedzeniu Rady Pedagogicznej Szkoły została wykreślona z dniem [...] 2004 r. z listy słuchaczy Szkoły.

Naczelny Sad Administracyjny podkreślił, że odróżnić należy kontynuację nauki w rozumieniu art. 33p ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej, w trybie, którego zostało przyznane S. O. przedmiotowe świadczenie, od formalnego figurowania w spisie słuchaczy Szkoły. Świadczenie, o którym mowa, jest przeznaczone tylko na kontynuację nauki, a więc na uczenie się. Jeżeli osoba, której przyznano omawiane świadczenie nie kontynuuje nauki a pobiera świadczenie, to w takim przypadku zachodzi marnotrawstwo środków pomocy społecznej przeznaczonych na kontynuację nauki, o jakim mowa w art. 6 ust 1 cyt. ustawy o pomocy społecznej dające podstawy do zmiany decyzji przyznającej świadczenie na niekorzyść strony. Wprawdzie, jak stwierdza Sąd I instancji S. O. od października 2004 r. rozpoczęła naukę w innej szkole [...] tj. [...] w C., którą ukończyła, ale z wyżej wskazanych dokumentów wynikałoby, że od [...] do [...] 2004 r. nauki w poprzedniej szkole [...], tj. [...] w P. nie kontynuowała a świadczenie na naukę w tym okresie pobierała.

Ponadto, nie jest zasadny zarzut Sądu postawiony organowi odwoławczemu, że zamiast żądanych w jego postanowieniu z [...] kwietnia 2005 r. od organu I instancji dowodów mogących potwierdzić marnotrawstwo przez stronę świadczenia oraz brak współdziałania przez nią z organem pomocy społecznej przyjął jako miarodajne w tej kwestii pismo wyjaśniające organu pierwszoinstancyjnego z [...] kwietnia 2005 r., gdyż organ ten przytoczył w tym piśmie daty i numery dokumentów, na których się oparł przyjmując marnotrawstwo świadczenia i brak współdziałania ze stroną zainteresowaną.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji wynika, że uchylenie decyzji Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w P. z [...] stycznia 2001 r. przyznającej S. O. miesięczną pomoc pieniężną w związku z kontynuowaniem przez nią nauki było skutkiem zaistnienia, zdaniem organów, dwóch przesłanek normatywnych a mianowicie marnotrawstwa przyznanych środków oraz braku współdziałania ze strony adresatki świadczenia z organem pomocy społecznej (art. 6 ust 1 i 1 a ww. ustawy). Organy przedstawiły w swych decyzjach na czym ten brak współdziałania ich zdaniem ze strony zainteresowanej polegał. Sąd do tych rozważań i argumentacji organów w ogóle nie odniósł się.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 190 ustawy prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny może odstąpić od zawartej w orzeczeniu wykładni prawa, jeżeli stan faktyczny sprawy ustalony w wyniku ponownego jej rozpoznania uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego nie mają zastosowania przepisy wyjaśnione przez Naczelny Sąd Administracyjny oraz wówczas, gdy po wydaniu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zmieni się stan prawny (zob. J.P. Tano: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, wyd. Lexis Nexis 2004, str. 268).

Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego oraz analizy stanu prawnego stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej nie zaszły okoliczności wskazane wyżej, a oceniając legalność zaskarżonego aktu stosownie do postanowień, art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 1 i § 2 pkt 1, art. 133 § 1 zdanie pierwsze u .p. p.s.a. Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie pomoc społeczna została przyznana skarżącej na podstawie art. 33p ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 z późn. zm.)

Stosownie do art. 154 ust. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.) do pomocy przyznanej na podstawie powołanego art. 33p ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 43 ust. 2a ustawy o pomocy społecznej z 1990 r. upoważnia organ administracji do obligatoryjnego uchylenia lub zmiany decyzji na niekorzyść strony bez jej zgody w dwóch przypadkach (zmiana przepisów prawa lub wystąpienie zmian w sytuacji dochodowej lub osobistej strony otrzymującej świadczenie) albo do fakultatywnego uchylenia lub zmiany decyzji na niekorzyść strony, o ile wystąpiły przesłanki, o których mowa w:

1) ustępach 4 i 5 art. 43 ustawy o pomocy społecznej z 1990 r., to jest wystąpienie rażących dysproporcji między wysokością dochodu udokumentowaną przez rodzinę ubiegającą się o pomoc a rzeczywistą sytuacją majątkową stwierdzoną przez pracownika i odmowa złożenia oświadczenia o dochodach i stanie majątkowym

2) artykule 6 ustawy o pomocy społecznej z 1990 r., to jest stwierdzenie marnotrawstwa przyznanych świadczeń, ich celowego niszczenia bądź też marnotrawstwa własnych zasobów materialnych oraz braku współdziałania osoby z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu jej trudnej sytuacji, a także nieuzasadniona odmowa podjęcia pracy przez osobę bezrobotną lub podjęcia leczenia odwykowego w zakładzie lecznictwa odwykowego przez osobę uzależnioną,

3) artykule 34 ust. 4a ustawy o pomocy społecznej z 1990 r., to jest uznanie świadczenia z pomocy społecznej za świadczenie nienależnie pobrane podlegające zwrotowi.

Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej jak również z treści pisma organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2005 r. wynika, że powodem uchylenia przez Dyrektora PCPR-u w P. własnej decyzji z 2001 r. było marnotrawstwo przyznanych świadczeń i brak współdziałania S. O. z pracownikiem socjalnym w przezwyciężaniu jej trudnej sytuacji życiowej, a więc stwierdzenie wystąpienia przesłanek uzasadniających uchylenie ww. decyzji, o których mowa w art. 6 ustawy o pomocy społecznej z 1990 r.

Jak wskazał Naczelny Sad Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia

16 stycznia 2007 r. należy odróżnić kontynuację nauki w rozumieniu art. 33p ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej od formalnego figurowania w spisie szkoły.

Z pisma [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. wynika, że S. O. w semestrze pierwszym [...] w okresie od [...] września 2003 r. do [...] stycznia 2004 r. opuściła [...] zajęć dydaktycznych, ale przystąpiła do egzaminów semestralnych i uzyskała promocję na semestr drugi.

W drugim semestrze zaniechała uczęszczania na zajęcia dydaktyczne - na [...] dni zajęć w tym semestrze pojawiła się tylko [...] razy i to nie na wszystkich zajęciach ([...]). [...]. Na pisma wzywające w [...] do szkoły się nie zgłosiła. Na telefony nie odpowiadała. Na początku [...] 2004 r. S. O., stwierdziła w rozmowie telefonicznej, że prosi o zgodę na egzaminy w terminie dodatkowym i we wrześniu do nich przystąpi. Rada Pedagogiczna podjęła uchwałę, że wyraża zgodę na zdawanie egzaminów przez S. O. we wrześniu 2004 r. We wrześniu S. O. nie zgłosiła się na żaden egzamin. Rada Pedagogiczna uchwałą z dnia [...] września 2004 r. postanowiła, że S. O. nie może być słuchaczką semestru [...], gdyż musi powtórzyć semestr [...].

Z powołanego pisma wynika, że S. O. pojawiła się w szkole

[...] października 2004 r. i prosiła o wydanie zaświadczenia, że była słuchaczką do dnia [...] września 2004 r. Takie zaświadczenia otrzymała, gdyż formalnie jej nazwisko wykreślono z listy słuchaczy w dniu [...] września 2004 r po posiedzeniu Rady Pedagogicznej.

Skarżąca w protokole przesłuchania z dnia [...] stycznia 2005 r. stwierdziła, że chciała zrezygnować z tej szkoły i od razu nie przystąpiła do egzaminów pierwotnym terminie w czerwcu, stwierdziła również, że szkoła dawała jej cały czas szansę i wyznaczała terminy, ale ponieważ chciała zrezygnować ze szkoły nie przystąpiła do egzaminu poprawki.

Treść obu tych dokumentów wskazuje, iż organ administracji publicznej prawidłowo ocenił, ze udzielona pomoc skarżącej na kontynuowanie nauki w tej szkole została przez nią zmarnotrawiona.

Skarżąca jedynie z formalnego punktu widzenia pozostawała słuchaczem tej szkoły.

Organ prawidłowo ocenił, że pozostawanie formalnie słuchaczem szkoły w P. do dnia [...] września 2004 r. nie jest równoznaczne z kontynuowaniem nauki, na którą skarżąca pobierała świadczenie do tego dnia, co oznacza, ze środki przeznaczone na kontynuację nauki nie zostały wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem, a efekcie zmarnotrawione przez skarżącą.

Organ administracji publicznej dokonał również w sposób prawidłowy ustaleń odnośnie braku współdziałania skarżącej z pracownikiem socjalnym w rozwiązaniu jej trudnej sytuacji życiowej.

Wskazał, że skarżąca nie poinformowała niezwłocznie po zaistnieniu faktów Dyrektora PCPR-u w P. o rezygnacji z nauki w ww. szkole w P., podjęciu i rezygnacji z pracy zawodowej w [...] w P. w [...] 2004 r., a także o utracie statusu [...] z dniem [...] sierpnia 2004 r.

Organ wskazał, na niewłaściwą postawę skarżącej wobec obowiązków szkolnych w P., a także niedopełnienie przez zainteresowaną obowiązku stawienia się w [...] w P. w wyznaczonym terminie, czego efektem była utrata przez zainteresowaną statusu [...].

Brak współdziałania jest to druga niezależna od przesłanki marnotrawstwa przyznanych świadczeń podstawa uchylenia decyzji Dyrektora PCPR-u w P. z 2001 r.

Przede wszystkim należy mieć na uwadze, że pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki mająca na celu życiowe usamodzielnienie się osoby zainteresowanej jest świadczeniem celowym, które powinno być wykorzystywane w sposób ścisły zgodnie z jego przeznaczeniem.

Organ w piśmie z dnia [...] kwietnia 2005 r. przytoczył daty oraz dokumenty w oparciu, o które ustalił, ze doszło do marnotrawstwa świadczenia i braku współdziałania skarżącej z organem I instancji.

Wskazane przez organ dowody znajdują się w aktach administracyjnych.

Organ powołał się na zobowiązanie się S. O. na kontynuowanie nauki z dnia [...].01.2001 roku oraz na realizację poszczególnych postanowień indywidualnego planu pomocy wraz z własnym projektem usamodzielnienia.

Powołał się na informacje uzyskane od dyrektora [...] w P. na zapytanie organu działającego z urzędu (pismo [...])

Powołał się również na protokół z dnia [...].01.2005 r. w którym znajdują się oświadczenia S. O. odnośnie jej nauki w szkole w P.

Organ wskazał na pismo [...] Urzędu [...] w P. z dnia [...].01.2005 r. z którego wynika, że zainteresowana w Urzędzie [...] jako [...] była jedynie od [...] do [...].

Organ powołał pismo właścicielki [...] z dnia [...].01.2005 r. z którego wynika, że w październiku 2004 roku S. O. odbyła [...], następnie otrzymała propozycję pracy od [...] listopada 2004 roku, lecz zgłosiła się do pracy dopiero [...].12.2004 roku i od tego dnia została zatrudniona na czas określony na okres jednego roku do [...].11.2005 roku, jednak po miesiącu pracy na własna prośbę skarżąca z dniem [...].12.2004 roku zwolniła się z pracy.

Organ wskazał na plan i projekt usamodzielnienia oraz zobowiązanie się do jego realizacji.

Organ podniósł, ze dowodem na nie realizowanie planu usamodzielnienia i tym samym brak współdziałania Pani S. O. z Centrum są między innymi pisma dyrektora [...] w P. o zaprzestaniu od [...].02.2004 roku kontynuowania nauki i nie informowania o tym fakcie w stosownym czasie Centrum, lecz mimo tego pobieranie nadal świadczeń na kontynuowanie nauki.

Takim dowodem jest również zaświadczenie z Urzędu [...], że w rejestrze [...] figurowała jedynie od [...].03.2004 r. do [...].08.2004 r. pomimo, że obowiązek taki miała od dnia przyznania pomocy, tj. od [...].01.2001 roku przez cały okres udzielania świadczeń z pomocy społecznej, jak również na własną prośbę rezygnowanie z pracy pomimo jej zawarcia na [...], które to stanowią nieuzasadnioną odmowę podjęcia pracy przez osobę korzystającą ze świadczeń, co z kolei może stanowić podstawę do zaprzestania świadczeń z pomocy społecznej.

Ocena powołanych przez organ dowodów wskazuje, ze potwierdzają one okoliczności będące podstawą wydania zaskarżonej decyzji, a mianowicie marnotrawstwo oraz brak współdziałania skarżącej.

Organy w swoich decyzjach przedstawiły, na czym polega marnotrawstwo i brak współdziałania skarżącej.

Ocena organów jest prawidłowa i znajduje odzwierciedlenie w materiale dowodowym znajdującym się w aktach sprawy.

Tym samym należy stwierdzić, że przedstawiona sprawa została przez organ zbadana w sposób wnikliwy i prawidłowy, gdyż Organ zebrał oraz odniósł się w swoich wyjaśnieniach do całego materiału dowodowego.

Uznać, zatem należy, że decyzje organów obu instancji nie naruszają prawa.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zarzuty skargi są nieuzasadnione i na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.