Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1190/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-12-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 10 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców postanawia: odmówić wstrzymania wykonanie zaskarżonej decyzji. k.p.


UZASADNIENIE

P. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że ośrodek szkolenia kierowców jest jego oraz jego najbliższych jedynym źródłem utrzymania. Wyjaśnił, że poniósł koszty związane z uruchomieniem działalności gospodarczej oraz zdobył renomę na rynku usługi szkolenia. Zdaniem skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki w zakresie możliwości skutecznego prowadzenia działalności w przyszłości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek, wymienionych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Katalog przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, iż art. 61 § 3 powołanej ustawy zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Uprawdopodobnienie nie może jednak opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym pozwalającym zająć w sprawie stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która ze swych twierdzeń wywodzi określone skutki prawne (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, str. 426).

Należy również podkreślić, że Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie. Samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2008r. sygn. akt I OZ 896/08 LEX nr 564272 oraz postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004r., GZ 121/04 oraz postanowienie NSA z dnia 29 wrzesień 2009 r. sygn. akt I OSK 1333/09 publ. Baza orzeczeń CBOIS).

Odnosząc powyższe rozważania natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, iż wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji objętej wnioskiem wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Strona skarżąca uzasadniając złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, że jej wykonanie spowoduje nieodwracalne skutki w zakresie możliwości skutecznego prowadzenia działalności w przyszłości. Podkreślił, że prowadzona działalność jest jedynym źródłem dochodu skarżącego oraz jego najbliższych. Skarżący wyjaśnił, że rozpoczynając prowadzenie działalności gospodarczej zainwestował znaczne środki pieniężne, zdobył klientów i uzyskał renomę na rynku usługi szkolenia.

Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że skarżący nie wskazał konkretnych okoliczności uzasadniających zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej. Uzasadnienie takiego wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2011 r. II GSK 49/2011 LexPolonica nr 2485552).

Zaznaczyć należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji ma niewątpliwe skutek odwracalny, a twierdzenia skarżącego są bardzo ogólnikowe , niepotwierdzone żadnymi dowodami, a więc gołosłowne. Skarżący nie przedstawia swojej sytuacji rodzinnej i finansowej w świetle dowodów, które potwierdzałyby jego wniosek. Do skargi nie załączył ani dokumentów wskazujących na stan rodziny, ani jej sytuację finansową poprzez przedstawienie źródeł dochodów, ich wysokości oraz ponoszonych wydatków. Jak podkreślono wyżej instytucja wstrzymania wykonania decyzji jest instytucją wyjątkową dlatego winny ją uzasadniać szczególne okoliczności, których zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji.

k.p.