Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1780/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 88 ust. 1 pkt 1, pkt 6, art. 11 ust. 4 , art. 10 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2003 nr 128 poz 1175
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach
article: art. 75 par. 1, art. 78 par. 1, art. 79 par. 2, art. 154
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska, Protokolant - Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2010 r. sprawy ze skargi Y. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... sierpnia 2009 r. nr ... w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Komendant Placówki Straży Granicznej w T. w dniu ... października 2008 r. zwrócił się z wnioskiem do Wojewody ... o wydalenie obywatela ... – Y. T. - z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z uwagi na nielegalny pobyt i niezgodne z przepisami przekroczenie granicy w kierunku – do Polski.

Decyzją z ... października 2008 r. nr ... Wojewoda ... orzekł o wydaleniu cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie do dnia 14 października 2008 r. przez każde prawnie dozwolone przejście graniczne.

Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, że cudzoziemiec został zatrzymany przez funkcjonariuszy Straży Granicznej w dniu ... października 2008 r. w związku z nielegalnym wjazdem i pobytem na terytorium RP. Cudzoziemiec do kontroli granicznej przedstawił ... dokument podróży (paszport) serii ... wydany w dniu ...października 2005 r. ważny do dnia ... października 2019 r. wraz z ... pobytową krajową wizą typu . ... wydaną dnia ... lutego 2008 r. ważną do dnia ... grudnia 2008 r. uprawniającą do pobytu na terytorium ... przez okres 253 dni. Wiza uprawniała wyłącznie do jednokrotnego przejazdu tranzytem przez terytorium państw członkowskich grupy Schengen do kraju wydającego wizę, zaś obywatel ... nie posiadał innych dokumentów stwierdzających legalny wjazd i pobyt na terytorium RP. Na podstawie zgromadzonych materiałów w sprawie i sporządzonej dokumentacji w postaci notatki urzędowej funkcjonariusza SG, protokołu przesłuchania strony dokumentu podróży ustalono, że cudzoziemiec wjechał do Polski w dniu ... lutego 2008 r. przez przejście kolejowe w T. deklarując tranzyt do ..., gdzie przebywał na podstawie powyższej wizy do dnia wyjazdu. W dniu ... października 2008 r. jadąc pociągiem relacji ... przekroczył granicę ...-polską nie posiadając tytułu prawnego dającego mu prawo przebywania na terytorium Polski.

Orzekając w sprawie na skutek odwołania strony Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z ... sierpnia 2009 r. nr ... utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy odniósł się do argumentów podniesionych w odwołaniu oraz podał, że w przypadku, gdyby wiza pobytowa miała być równocześnie ważna jako wiza krótkoterminowa w rozumieniu Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen oznaczona byłaby symbolami D+C, co wynika z art. 18 tej Konwencji oraz rozdziału VI pkt 1.7 Wspólnych Instrukcji Konsularnych dla misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych dotyczących wiz [Dz. Urz. UE C 326 z 22 grudnia 2005 r. str. 17]. Organ stwierdził, że posiadana wiza pobytowa krajowa uprawniała cudzoziemca jedynie do przejazdu przez terytorium Polski w celu dotarcia do państwa, które wystawiło wizę tj. do ..., natomiast na podstawie posiadanej wizy pobytowej zainteresowany nie był uprawniony do wjazdu i pobytu na terytorium Polski w celu powrotu do kraju pochodzenia. Organ wskazał, że w sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 89 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach – cudzoziemiec nie posiada na terytorium Polski rodziny, a materiał dowodowy nie uzasadnia stwierdzenia, by w kraju pochodzenia wnioskodawcy zagrożone było jego prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa osobistego, czy też że mógłby on zostać poddany torturom albo nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu lub być zmuszony do pracy lub pozbawiony prawa do rzetelnego procesu sądowego albo być ukarany bez podstawy prawnej w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

W skardze złożonej na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie cudzoziemiec wniósł o jej uchylenie w całości.

Skarżący podniósł naruszenie następujących przepisów:

1. art. 11 ust. 4 w zw. z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o cudzoziemcach poprzez nieuzasadnione przyjęcie - wbrew treści dokumentów zebranych w sprawie, że został przesłuchany z udziałem tłumacza, podczas gdy z protokołu wynika jednoznacznie, że czynność zatrzymania odbyła się bez udziału osób trzecich, a zatem bez obecności tłumacza, zaś jedyną osobą uczestniczącą w powyższej czynności poza zatrzymanym był funkcjonariusz Straży Granicznej,

2. art. 76 § 1 oraz art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego [t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. ], dalej: k.p.a. poprzez przyjęcie niezgodnie z treścią dokumentu, iż protokół zatrzymania strony zawiera adnotacje dotyczące sporządzenia go w obecności tłumacza oraz oświadczenie strony, iż zna język ... w stopniu umożliwiającym zrozumienie zadawanych pytań i udzielenie na nie odpowiedzi,

3. art. 7, art. 9, art. 10 § 1, art. 79 § 2 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie czynnego udziału w czynności zatrzymania, w tym w szczególności złożenia wyjaśnień, w sytuacji gdy wnioskodawca nie posługuje się językiem polskim ani ...m, a czynność została przeprowadzona pod nieobecność tłumacza,

4. art. 7, art. 8, art. 10 § 1, art. 75§ 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 79 § 2 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych złożonych przez pełnomocnika skarżącego z uwagi na fakt, iż wpłynęły do organu po wydaniu przedmiotowej decyzji w sytuacji, gdy decyzja została wydana ... sierpnia 2009 r. zaś wnioski dowodowe zostały złożone w dniu 17 sierpnia 2009 r. a więc przed wydaniem ostatecznej decyzji,

5. art. 77 § 2 k.p.a. poprzez odmowę uwzględnienia wniosków dowodowych złożonych w piśmie skarżącego w dniu 17 sierpnia 2009 r. w formie niezgodnej z przepisami postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy właściwą formą negatywnego stanowiska powinno być wydanie postanowienia,

6. art. 7, art. 8, art. 77, art. 107 § 3, art. 154 k.p.a. i utrzymaniem w mocy zaskarżonej decyzji bez należytego ustalenia stanu faktycznego sprawy i nie wyjaśnienia sytuacji osobistej i rodzinnej skarżącego jak również nieuwzględnienia ważnego interesu strony przy wydaniu niniejszej decyzji, co skutkowało w następstwie naruszeniem art. 8 i 14 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r. z Rzymu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pełnomocnik skarżącego wniósł na podstawie art. 106 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej – p.p.s.a. o dopuszczenie dowodu z dokumentu – zezwolenia na pobyt stały w ... – wydanego skarżącemu w dniu 9 grudnia 2009 r. Sąd na podstawie art. 106 §3 p.p.s.a. postanowił dopuścić ten dowód uzupełniający.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Uprawnienia Sądu określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Oceniając wniesioną skargę w powyższym kontekście - w ocenie Sądu - zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Stanowiący podstawę prawną decyzji organu odwoławczego art. 88 ust. 1 pkt 1 i 6 ustawy o cudzoziemcach z dnia 13 czerwca 2003 r. w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji przez organ I instancji jednoznacznie stwierdza, iż cudzoziemcowi wydaje się decyzję o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli:

pkt 1) przebywa na tym terytorium bez wymaganej wizy, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta,

pkt 6) niezgodnie z przepisami przekroczył lub usiłował przekroczyć granicę.

Na gruncie art. 88 ust. 1 powstało jednolite orzecznictwo (przykładowo wyrok WSA z dnia 15 maja 2007 r., sygn. VSA/Wa 1794) stojące na stanowisku, iż artykuł 88 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175 ze zm.) należy do kategorii przepisów dla organu wiążących, a to oznacza, że jeżeli ustalony stan faktyczny sprawy odpowiada treści przepisu - skutek jest określony w przepisie, a organ nie ma wyboru co do treści rozstrzygnięcia.

Z nie budzących wątpliwości ustaleń organów orzekających wynika, że skarżący został zatrzymany w dniu 11 października 2008 r. przez Straż Graniczną podczas odprawy granicznej w Placówce SG w T. w kierunku wyjazdowym z Polski. Skarżący posiadał ... wizę pobytową krajową z terminem ważności od dnia ... lutego 2008 r. do dnia ... października 2008 r. na czas pobytu 253 dni.

W ocenie Sądu organ prawidłowo stwierdził, że zgodnie z art. 18 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach czeska wiza pobytowa krajowa uprawniała cudzoziemca jedynie do przejazdu przez terytorium Polski w celu dotarcia do państwa, które wystawiło wizę tj. do ..., natomiast na podstawie posiadanej wizy pobytowej zainteresowany nie był uprawniony do wjazdu i pobytu na terytorium Polski w celu powrotu do kraju pochodzenia.

Odnosząc się natomiast do okoliczności przedstawienia na rozprawie w dniu 17 lutego 2010 roku przez pełnomocnika skarżącego dokumentu – zezwolenia na pobyt stały w ... z dnia ... grudnia 2009 r. to należy stwierdzić, iż zostało ono udzielone po wydaniu zaskarżonej decyzji i okoliczność ta nie mogła mieć wpływu na jej treść.

Również zarzut naruszenia art. 11 ust. 4 w zw. z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach [tj. Dz.U. z 2006 r. Nr 234 poz. 1694 z późn. zm.] nie jest zasadny, bowiem skarżący w dniu zatrzymania własnoręcznym podpisem potwierdził fakt pouczenia go w języku ...m o zasadach i trybie postępowania oraz o przysługujących mu prawach i ciążących na nim obowiązkach. Okoliczności sprawy zostały utrwalone w protokole przesłuchania strony, a dokument przesłuchania sporządzony był w obecności tłumacza. Na etapie prowadzonych czynności cudzoziemiec nie podnosił zastrzeżeń co do znajomości języka ...ego, a nawet udzielał odpowiedzi na zadawane przez tłumacza pytania, a następnie podpisał protokół na każdej z jego stron.

Wzruszenia zaskarżonej decyzji nie uzasadnia również zarzut naruszenia art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. Należy bowiem podkreślić, iż analiza akt sprawy wskazuje, iż postępowanie organów orzekających było prawidłowe. Organy obydwóch instancji zbadały wnikliwie wszystkie okoliczności sprawy, poczyniły prawidłowe ustalenia faktyczne, dokonały oceny wyjaśnień złożonych przez skarżącą, co znalazło wyraz w obszernym uzasadnieniu faktycznym i prawnym ich decyzji.

Odnośnie do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Sąd wskazuje, że nie jest on zasadny - pełnomocnik skarżącego pismem datowanym na 9 czerwca 2009 r. został poinformowany o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz złożenia oświadczenia.

Również zarzut dotyczący naruszenia art. 75 § 1 k.p.a., art. 78 § 1 k.p.a. i art. 79 § 2 k.p.a. jest niezasadny, bo z natury rzeczy organ nie mógł uwzględnić wniosków dowodowych, o których powziął wiadomość po wydaniu decyzji.

Sąd nie podziela także stanowiska strony dotyczącego naruszenia art. 154 k.p.a., bowiem postępowanie prowadzone na podstawie art. 154 k.p.a. jest postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem jest przeprowadzenie weryfikacji decyzji ostatecznej, na mocy której strona nie nabyła prawa. W niniejszej sprawie natomiast decyzja wydana w pierwszej instancji nie stała się ostateczna, ponieważ zostało od niej skutecznie wniesione odwołanie.

Decyzja wydane w przedmiotowym postępowaniu miały charakter związany, co jednoznacznie wynika z art. 88 ust. 1 pkt 1 i 6 ustawy o cudzoziemcach, a zatem inna treść rozstrzygnięcia w bieżącym stanie faktycznym musiałaby skutkować jego wyeliminowaniem z obrotu prawnego.

Biorąc powyższe pod uwagę i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.

-----------------------

1