Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1100/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na pismo Prezydenta [...] z dnia [...] października 2019 r., nr [...] postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S. L. pismem z [...] listopada 2019 r., sprecyzowanym następnie pismem z [...] marca 2020 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Prezydenta [...] z [...] października 2019 r., nr [...] informujące, że okresy na jakie są wydawane zaświadczenia do ZTM, uprawniające do bezpłatnych przejazdów komunikacją miejską, są uzależnione indywidualnego zaangażowania w zmianę sytuacji życiowej. Jak też, że zaświadczenia takie nie wymagają wydania decyzji.

W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wskazał, że zaświadczenia do [...], uprawniające do bezpłatnych przejazdów nie wymagają wydawania decyzji administracyjnej, lecz są realizowane na podstawie zaświadczenia, którego podstawę stanowi Rady [...] z [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w sprawie ustalenia cen za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ppsa., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a ww. art.).

Ponadto Sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach § 3 tego art.).

W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W ocenie Sądu skarga S. L. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, bowiem będące przedmiotem skargi pismo Prezydenta [...] nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną.

Jak wyżej wskazano zaskarżone pismo stanowiło odpowiedź na wystąpienie skarżącego o wydanie zaświadczenia, uprawniającego do bezpłatnych przejazdów komunikacją miejską [...] i zawierało informację o przyczynach odmowy jego wydania. Powyższa informacja nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach skarżącego, wynikających z jego prawa do zabezpieczenia społecznego, tj. ustawy o pomocy społecznej, lecz z uchwały z [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w sprawie ustalenia cen za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego w [...] , która wydana została na podstawie art. 50a ust. 1 i art. 50b ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1440, 1045, 1753, 1890 i 1893) w związku z art. 24 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2014 r. poz. 915). Zgodnie z ust. 1 powołanego art. 50a rada gminy może ustalać ceny za usługi przewozowe w publicznym transporcie zbiorowym w zakresie zadania o charakterze użyteczności publicznej w gminnych przewozach pasażerskich. W mieście [...] uprawnienia te przysługują Radzie [...]. Wydanie powyższego zaświadczenia stanowi zatem czynność faktyczną, związaną z realizacją zadania jednostki samorządu terytorialnego w zakresie transportu zbiorowego.

W tych okolicznościach nie sposób uznać, ze wydanie zaświadczenia, jest realizowane w oparciu o przepisy prawa krajowego a jego odmowa jego wydania następuje na podstawie przepisów Kodeksu postepowania administracyjnego i podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jego podstawę stanowi uchwała na mocy której jednostka samorządu terytorialnego władna jest ustalić taryfę za przejazd środkami transportu publicznego, a co za tym idzie zwolnić pewne kategorie osób z jej ponoszenia.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.