Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 625/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-03-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono zmiany postanowienia WSA
Powołane przepisy: article: art. 165 art. 246 par. 1 art. 245 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.G. o zmianę prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 października 2010 r. poprzez przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 października 2010 r. sygn. akt I SA/Sz 625/10 odmawiającego przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił skarżącemu – L.G. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym z uwagi na to, że przedstawione we wniosku dane okazały się być niewystarczające do oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej strony oraz jej możliwości płatniczych a strona, wzywana do przedstawienia stosownych dokumentów i oświadczeń, nie wywiązała się należycie z nałożonego na nią zobowiązania.

Po uprawomocnieniu się ww. postanowienia wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, które to wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 20 grudnia 2010 r.

Pismem z dnia 29 listopada 2011 r. skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.

W związku z powyższym w dniu 6 grudnia 2010 r. wezwano skarżącego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF i nadesłania dokumentów dotyczących sytuacji materialnej skarżącego, tj.:

- zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia skarżącego, stwierdzającego czy skarżący jest zdolny do podjęcia pracy,

- zaświadczenia z urzędu pracy, czy skarżący jest obecnie zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku,

- zaświadczenia z urzędu pracy, czy siostra skarżącego B.G. jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku,

- zaświadczenia z właściwej do spraw opieki społecznej jednostki organizacyjnej gminy, czy skarżący i członkowie jego rodziny prowadzący z nim wspólne gospodarstwo domowe korzystają od początku 2010 r. z pomocy społecznej oraz czy ubiegali się o jej przyznanie,

- aktualnych dokumentów, z których wynika miesięczna wysokość otrzymywanych emerytur przez rodziców skarżącego (np. kserokopii decyzji o ich przyznaniu, o waloryzacji, odcinki przekazów pocztowych, dowody otrzymania przelewów bankowych),

- wykazu ponoszonych miesięcznie koniecznych wydatków związanych z utrzymaniem rodziny (obejmującego miesięczne opłaty za mieszkanie, energię elektryczną, wydatki na zakup żywności, lekarstw), a także - w miarę możliwości - dokumentów potwierdzających wysokość tych wydatków z ostatnich dwóch miesięcy (faktury, dowody wpłat, dowody przelewów itp.),

- wyciągów z posiadanych przez rodziców skarżącego rachunków bankowych z ich stanem z ostatnich trzech miesięcy,

- dodatkowego oświadczenia skarżącego dotyczącego posiadanej działki budowlanej o pow. 375 m kw. (gdzie jest położona, w jaki sposób i przez kogo jest wykorzystywana, czy skarżący otrzymuje z niej korzyści materialne).

Wezwanie to doręczone zostało w trybie zastępczym w dniu 21grudnia 2011 r.

Po jego bezskutecznym upływie, pismem z dnia 21 stycznia 2011 r. strona wystąpiła z wnioskiem "o przywrócenie terminu do i zwolnienie jej od opłat" wskazując, że z uwagi na trudne warunki zimowe, okres przedświąteczny oraz chorobę nie dopełniła wezwania Sądu. Skarżący podał, że otrzymuje świadczenie w wysokości [...], a żona K.G. w kwocie [...]. Natomiast siostra B. jest bezrobotna.

Uwzględniając wniosek strony, ponownie wezwano ja w dniu 26 stycznia 2011 r. do nadesłania żądanych w poprzednim wezwaniu dokumentów, jednakże strona nie przedłożyła ich w zakreślonym przez Sąd terminie (wezwanie doręczono w trybie zastępczym w dniu 14 lutego 2011 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Stosownie do treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przepis ten dotyczy również prawomocnych orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy, pod warunkiem jednak, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy, która to zmiana powinna była zaistnieć po tym, jak sąd rozstrzygnął pierwszy wniosek strony w tej materii. Zmiana ta powinna dotyczyć stanu majątkowego strony i jej możliwości płatniczych. Kwestie te muszą być udokumentowane w tak samo rzetelnym stopniu, jak w pierwotnym wniosku o prawo pomocy.

Na podstawie złożonych oświadczeń i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, Sąd stwierdza, że nie zachodzą przesłanki do zmiany rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy.

Wskazać należy, że w pismach kierowanych do Sądu strona podniosła wyłącznie okoliczności mogące świadczyć o tym, że miała trudności z nadesłaniem dokumentów (trudne warunki zimowe, choroba), co zresztą Sąd uwzględnił, dwukrotnie wzywając stronę do nadesłania dokumentów. Pomimo wezwania strona nie nadesłała żadnych dokumentów dotyczących jej sytuacji materialnej, a jedynie wskazała wysokość otrzymywanego świadczenia w kwocie [...] oraz świadczenie K.G. w kwocie [...], co nie uprawnia jeszcze do zmiany oceny jej sytuacji materialnej, gdyż w pierwszym wniosku strona w ogóle nie wykazała wysokości osiąganych dochodów. Dodać należy, że z pisma z dnia 9 września 2010 r. jak i z dnia 21 stycznia 2001 r. wynika, że skarżący mieszka z rodzicami, którzy otrzymują rentę, jednakże pomimo wezwania Sądu w ogóle nie przestawił dokumentów świadczących o wysokości ponoszonych wydatków na utrzymanie siebie i rodziny. Dane te były niezbędne do porównania i oceny, czy w sytuacji materialnej skarżącego (po stronie dochodów lub wydatków), wystąpiły takie okoliczności, które uzasadniałyby zmianę stanowiska Sądu zajętego w postanowieniu z dnia 25 października 2010 r. i przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie.

W tych warunkach, uznając, iż skarżący nie wykazał, że po wydaniu prawomocnego postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy jego sytuacja majątkowa i rodzinna uległa istotnej zmianie w stosunku do tej, jaka została wykazana we wniosku z dnia 9 września 2010 r., a będąca przedmiotem oceny zawartej w tymże postanowieniu, stwierdzić należało, iż nie zachodzą określone w art. 165 p.p.s.a. przesłanki konieczne dla dokonania zmiany prawomocnego postanowienia w tym zakresie, co oznacza konieczność oddalenia jego wniosku.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd działając na podstawie art. 165 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 1 i art. 245 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.