Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 410/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-03-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 165
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2011r.na posiedzeniu niejawnym wniosku P. H. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 kwietnia 2010r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 1 lutego 2011r. złożonym na urzędowym formularzu P. H. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Wskazał, iż jest osobą chorą, nie posiada aktualnie żadnych dochodów, nie otrzymuje renty chorobowej. Przedstawił zaświadczenie o zawieszeniu działalności gospodarczej od dnia 4 stycznia 2009r. Z zaświadczenia z US wynika iż dochód wnioskodawcy w 2009r. wyniósł 1.951,05 zł. Wnioskodawca oświadczył, iż w utrzymaniu pomaga mu rodzina.

Z przedstawionych na żądanie referendarza dokumentów wynika, iż skarżący posiada samochód osobowy marki Audi 100, rok. prod. 1991r. Skarżący pozostaje bez pracy, oczekuje na rozstrzygniecie sądu w przedmiocie odebranej renty chorobowej. Zła kondycja finansowa skarżącego spowodowana jest chorobą wnioskodawcy i niemożnością podjęcia jakiejkolwiek pracy.

Skarżący oświadczył, iż nie posiada rachunków bankowych, nie wskazał wysokości pomocy finansowej udzielanej mu przez rodzinę.

Rozpatrując przedmiotowy wniosek referendarz sadowy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż jest to drugi wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości złożony przez skarżącego w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 17 września 2010r. skarżącemu zostało przyznane zwolnienie od kosztów sądowych. Obecnie wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych nie będzie rozpoznawany, gdyż takie zwolnienie zostało już skarżącemu przyznane.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powyższa regulacja jednoznacznie wskazuje, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane. Mając zaś ponadto na uwadze fakt, że wnioskodawca po raz kolejny zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, a jego wcześniejszy wniosek został prawomocnie rozstrzygnięty w/w postanowieniem referendarza z 17 września 2010 r. - należało dokonać porównania jego sytuacji majątkowej i możliwości zarobkowych istniejących w dacie złożenia uprzedniego wniosku z sytuacją przedstawioną w niniejszym wniosku. Zgodnie bowiem z treścią art. 165 cytowanej wyżej ustawy postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Analiza ta winna być zatem dokonana pod kątem przytoczenia przez wnioskodawcę nowych okoliczności faktycznych, nieznanych w chwili rozpoznawania pierwszego wniosku, które uzasadniałyby odmienną ocenę jego sytuacji i w konsekwencji - przyznanie prawa pomocy.

Weryfikacja danych ujawnionych przez wnioskodawcę w uzasadnieniu jego obecnie złożonego wniosku wskazuje, że nie uległy żadnej zmianie okoliczności faktyczne, które były podstawą wydania wcześniejszego postanowienia. Zarówno wówczas, jak i obecnie skarżący wskazywał, że nie osiąga żadnych dochodów i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Podnosił też fakt pozostawania na utrzymaniu rodziny i okoliczność złego stanu zdrowia oraz braku uprawnień do renty chorobowej. W tej sytuacji, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, bowiem nie zaoferował on nowych okoliczności, które mogłyby skutkować odmienną oceną jego sytuacji materialnej i rodzinnej w kontekście istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy. Na marginesie też przypomnieć należy, że skarżący obowiązany jest do ujawnienia wszelkich okoliczności związanych z jego sytuacją majątkową, a więc w szczególności – powinien ujawnić swoje dochody – pomoc rodziny, majątek- mieszkanie i nieruchomość zabudowana domkiem letniskowym, gdyż mają one wpływ na ocenę przesłanek przyznania prawa pomocy.

Wobec powyższego, Sąd na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 165 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.