Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 454/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2019-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35, art. 267 pkt.1, art. 268 ust.1 pkt.3, art. 271 ust.1
journal: Dz.U. 2017 poz 1566
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia NSA Janina Kosowska Sędziowie sędzia WSA Marzenna Glabas sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Marta Kudła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie opłaty za usługi wodne oddala skargę.


UZASADNIENIE

Spółka A w E. (dalej: Spółka, skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...], nr [...], którą określono Spółce opłatę stałą w wysokości 360 zł za odprowadzenie do wód: wód opadowych lub roztopowych za okres 1 stycznia 2019r. - 31 grudnia 2019 r.

Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z 10 kwietnia 2019r., stanowiącym informację roczną, Dyrektor Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej jako: PGW WP lub organ), na podstawie art. 271 ust. 1 pkt 3 ustawy z 20 lipca 2017r. Prawo wodne, ustalił Spółce za okres 1 stycznia 2019r. - 31 grudnia 2019r. opłatę stałą w wysokości 360 zł, za odprowadzanie do wód: wód opadowych lub roztopowych. Wskazano, że opłatę należy uiścić w czterech ratach w wysokości po 90 zł.

W złożonej reklamacji Spółka nie zgodziła się z wysokością opłaty, gdyż nie odprowadza wód opadowych lub roztopowych do wód, a odbiornikiem wód opadowych z terenu zakładu jest rów melioracji szczegółowej [...].

Skarżoną decyzją z [...], Dyrektor PGW WP Zarząd Zlewni w E., na podstawie art. 273 ust. 6 w zw. z art. 271 ust. 1 pkt 3 lit. a), art. 14 ust. 2 i 6 pkt 2 Prawa wodnego (dalej: p.w.), określił Spółce A, za okres 1 stycznia 2019r. - 31 grudnia 2019r., opłatę stałą w wysokości 360 zł za odprowadzanie do wód: wód opadowych lub roztopowych.

Uznano, że opłatę stałą za usługi wodne ustala się na podstawie obowiązującego pozwolenia wodnoprawnego, natomiast z posiadanego pozwolenia wodnoprawnego wynika, że odbiornikiem wód opadowych jest rów melioracyjny szczegółowy [...] wchodzący w skład polderu [...], który poprzez rowy szczegółowe i kanał [...] odprowadza wody do pompowni [...], skąd następnie za pomocą przepompowni [...], wody opadowe odprowadzane są do rzeki [...]. Wskazany rów melioracji szczegółowej jedynie pośredniczy w odprowadzeniu wód opadowych do rzeki [...]. Podkreślono, że Spółka korzysta z usługi wodnej na podstawie pozwolenia wodnoprawnego wydanego przez Prezydenta Miasta z [...] nr [...] na wprowadzanie do wód: wód opadowych i roztopowych w ilości 395 dm³/s, co oznacza, że zgodnie z art. 298 pkt 1 p.w. obowiązana jest ponosić opłatę za usługi wodne. Określenia wysokości opłaty stałej dokonano w oparciu o art. 271 ust. 4 pkt 1 p.w. oraz § 6 rozporządzenia z 22 grudnia 2017r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. poz. 2502) dalej jako: rozporządzenie z 22.12.2017r., z którego wynika, że jednostkowa stawka opłaty za odprowadzanie do wód: wód opadowych lub roztopowych w formie opłaty stałej wynosi 2,50zł za 1 m³/s określoną w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalną ilość wód odprowadzanych do wód z otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzenia odpadów atmosferycznych.

W skardze, złożonej do tut. Sądu, Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania oraz zasądzenie zwrotu poniesionych z tego tytułu kosztów. Zarzucono skarżonej decyzji:

1. naruszenie art. 270 pkt 11 p.w. poprzez błędne przyjęcie, iż skarżący odprowadza wody opadowe lub roztopowe do wód, zaś zgodnie ze stanem faktycznym wody opadowe lub roztopowe zebrane z terenu zajmowanego przez zakład ujęte są w kanalizację deszczową wewnętrzną i odprowadzane do rowu melioracyjnego;

2. naruszenie art. 18-28 p.w. poprzez błędne przyjęcie, iż rowy melioracyjne są wodami;

3. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewystarczające rozpatrzenie materiału dowodowego oraz jego dowolną ocenę polegającą na przyjęciu przez organ, że każde odprowadzenie wód opadowych tożsame jest z wprowadzeniem wód opadowych do wód.

W motywach uzasadnienia wskazano, że w art. 268 p.w. określono zamknięty katalog usług wodnych za jakie uiszcza się opłaty i opłata taka jest należna jedynie za odprowadzanie wód opadowych do wód. Katalog usług wodnych określa zaś art. 35 p.w. i jest on szerszy niż usług wymienionych w art. 268, za które ponosi się opłaty. Nadto w art. 35 ust. 3 pkt 7 p.w. wskazano, że usługą wodną jest odprowadzanie wód do wód lub urządzeń wodnych. Z przytoczonych przepisów wynika, że opłata należna jest tylko za odprowadzanie wód opadowych do wód, zaś wyłączona jest opłata za takie odprowadzanie do urządzeń wodnych czy ziemi. Wskazana sytuacja ma miejsce w tej sprawie, gdyż wody opadowe z terenu zakładu odprowadzane są do urządzenia wodnego - rowu melioracyjnego. W rozumieniu prawa wodnego woda w rowach melioracyjnych nie została zaliczona do wód płynących ani stojących, nie można zatem wywodzić, że odprowadzając wody do rowu skarżący odprowadza je do wód w rozumieniu tej ustawy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor PGW WP Zarząd Zlewni wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że skarżąca korzysta z usługi wodnej na podstawie pozwolenia wodnoprawnego, gdyż uzyskała uprawnienie do wprowadzania do wód - rowu melioracyjnego, który stanowi urządzenie wodne - wód opadowych. Oznacza to, że została zobowiązana do ponoszenia opłaty za usługi wodne. Opłata stała za usługi wodne jest ściśle związana z pozwoleniem wodnoprawnym, co oznacza, że każdy podmiot legitymujący się takim pozwoleniem wodnoprawnym jest obowiązany do ponoszenia opłaty stałej za usługi wodne. Opłata stała stanowi rekompensatę za gotowość środowiska naturalnego do przyjęcia wód opadowych i roztopowych określonych w pozwoleniu wodnoprawnym. Co do zarzutu, iż odprowadzenie wód opadowych odbywa się do rowu melioracji szczegółowej [...] wyjaśniono, że zgodnie z pozwoleniem odbiornikiem wód opadowych jest rów melioracji szczegółowej [...] wchodzący w skład polderu [...], który poprzez rowy szczegółowe i kanał [...] odprowadza wody do pompowni, skąd następnie za pomocą przepompowni [...] wody odprowadzane są do rzeki [...]. Wskazany rów melioracji szczegółowej jedynie pośredniczy w odprowadzeniu wód opadowych do rzeki [...] pełniąc rolę otwartej kanalizacji. Z art. 16 pkt 65 p.w. wynika, że rów stanowi urządzenie wodne służące do kształtowania zasobów wodnych lub korzystania z tych zasobów, zaś z art. 16 pkt 47 p.w. wynika, iż przez rów rozumie się sztuczne koryto prowadzące wodę w sposób ciągły lub okresowy, o szerokości dna mniejszej niż 1,5 m przy ujściu. Z tego wynika, że zrzut wody opadowej do rowu wpływa na kształtowanie zasobów wodnych na danym terenie i na korzystanie z zorganizowanego systemu odwadniania, co oznacza ostatecznie, że woda trafia do wód. Takie stanowisko zostało już wyrażone w wyroku WSA w Olsztynie z 19.02.2019r. sygn. akt II SA/Ol 21/19 i wyroku WSA w Szczecinie z 06.12.2018r. sygn. akt II SA/Sz 1049/18, gdzie wskazano, iż sieć połączonych ze sobą rowów i kanałów oprócz funkcji melioracyjnej pełni funkcję otwartej kanalizacji. Nadto podano, iż nie bez znaczenia pozostaje okoliczność obciążenia Spółki częściową partycypacją w kosztach utrzymania stacji pomp [...], zgodnie z wydanym jej pozwoleniem wodnoprawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2018r., poz. 2107) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.) dalej jako: p.p.s.a., sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego, czyli jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa w dacie jego wydania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd ma obowiązek uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego aktu administracyjnego, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżoną decyzją organ określił opłatę stałą za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do wód za okres 1 stycznia 2019r. do 31 grudnia 2019r. w wysokości 360 zł, płatną w czterech kwartalnych ratach. Istota sporu sprowadza się jednak nie tyle do kwestii wysokości naliczonej opłaty, co do zasadności jej naliczenia w sytuacji, gdy opady atmosferyczne zbierane z terenu zakładu miałyby być odprowadzane nie do wód lecz do rowu melioracji szczególnej.

Z okoliczności ujawnionych w sprawie, w tym z treści pozwolenia wodnoprawnego z dn. [...] wynika, że udzielono go Spółce na odprowadzanie istniejącym wylotem o współrzędnych geograficznych [...], oczyszczonych wód opadowych z powierzchni 5,17 ha terenu zakładów położonych przy zbiegu ulic [...] w E., w ilości 395 dm³/s do rowu melioracji szczegółowej [...] przy ul. [...]. Nadto w ramach określenia obowiązków Spółki wskazano m.in. na obowiązek utrzymania rowu [...] na odcinku 30 m w dobrym stanie technicznym, jak też partycypacji w kosztach eksploatacji i utrzymania przepompowni [...] proporcjonalnie do rocznej ilości odprowadzanych wód przez Spółkę tj. 30 165 m³/rok. Nadto z uzasadnienia pozwolenia wodnoprawnego wynika, że odbiornikiem wód opadowych jest rów melioracji szczegółowej [...] wchodzący w skład polderu [...], który poprzez rowy szczegółowe i kanał [...] odprowadza wody do pompowni [...]. Rów [...] położony jest na działkach stanowiących własność Gminy Miasta E.

Z wyjaśnień Spółki zawartych w skardze wynika, że organ nie przeprowadził postępowania, które uprawniałoby do stwierdzenia, że woda spływająca z terenu zakładu odprowadzana jest do wód, gdyż w jej ocenie woda opadowa i roztopowa odprowadzana jest do rowu melioracji [...], a tego rodzaju działalność nie jest równoznaczna z przyjęciem, że rów jest kanalizacją, bowiem kanalizacja nie jest urządzeniem wodnym i wprowadzanie do niej wód opadowych nie wymaga pozwolenia.

Z kolei organ administracji wodnej przyjął, że odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do wód w ilości określonej w pozwoleniu wodnoprawnym następuje za pośrednictwem rowu melioracji szczególnej [...] (urządzenia wodnego), wchodzącego w skład polderu [...], z którego spływają rowami szczegółowymi i kanałem [...] do pompowni [...], skąd następnie za pomocą przepompowni [...], wody opadowe odprowadzane są do rzeki [...].

Wyjaśnić należy, że wskazana opłata została ustalona w oparciu o ustawę z 20 lipca 2017r. Prawo wodne (Dz.U. poz. 1566 ze zm.) dalej: p.w., której wejście w życie było wynikiem realizacji obowiązku implementacji przez Polskę do krajowego porządku prawnego Dyrektywy nr 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 23 października 2000r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.Urz. WE L 327 z 22.12.2000, str. 1, ze zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 5, str. 275), dalej: dyrektywa ramowa. Zgodnie z art. 9 ust. 1 tej dyrektywy, państwa członkowskie uwzględniają zasadę zwrotu kosztów usług wodnych, włączając koszty ekologiczne i materiałowe, uwzględniając analizę ekonomiczną wykonaną zgodnie z załącznikiem III oraz w szczególności zgodnie z zasadą "zanieczyszczający płaci". Na państwa członkowskie nałożono obowiązek kształtowania polityki opłat za wodę, która przewiduje działania zachęcające użytkowników do wykorzystywania zasobów wodnych efektywnie oraz przyczynia się do osiągnięcia celów środowiskowych dyrektywy ramowej, a także zapewnia odpowiedni wkład różnych użytkowników wody, podzielonych przynajmniej na przemysł, gospodarstwa domowe i rolnictwo, do zwrotu kosztów usług wodnych, oparty na analizie ekonomicznej wykonanej zgodnie z załącznikiem III i przy uwzględnieniu zasady "zanieczyszczający płaci". Przy czym, państwa członkowskie mogą uwzględniać skutki społeczne, ekologiczne i ekonomiczne zwrotu kosztów, jak również warunki geograficzne i klimatyczne określonego regionu lub regionów. Zgodnie z załącznikiem III do dyrektywy ramowej, analiza ekonomiczna zawiera informacje w celu wykonania odpowiednich obliczeń niezbędnych dla uwzględnienia określonej w art. 9 ww. dyrektywy zasady zwrotu kosztów za usługi wodne, przy uwzględnieniu prognoz długoterminowych dotyczących zaopatrzenia i zapotrzebowania na wodę w obszarze dorzecza, oraz w miarę potrzeby oszacowania dotyczące wielkości, cen i kosztów związanych z usługami wodnymi, oraz oszacowania odpowiednich inwestycji, obejmujące prognozowanie takich inwestycji. W analizie winny się znaleźć także informacje mające na celu dokonanie oceny najbardziej efektywnego ekonomicznie połączenia środków w odniesieniu do korzystania z wód, które będą zawarte w programie środków działania na mocy art. 11 dyrektywy ramowej, opartego na oszacowaniach potencjalnych kosztów takich środków. W związku z takimi zapisami, wprowadzono katalog instrumentów ekonomicznych służących gospodarowaniu wodami, który ma się przyczynić do efektywnego i sprawnego gospodarowania zasobami wodnymi oraz do wydatkowania środków na działania związane z zapewnieniem dostępności wód o odpowiednich parametrach jakościowych i we właściwej ilości.

Jednym z takich instrumentów - zgodnie z art. 267 pkt 1 p.w., są opłaty za usługi wodne, w tym za usługi polegające na odprowadzaniu do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast (art. 268 ust. 1 pkt 3 p.w.). Stosownie do art. 270 ust. 11 p.w. opłata za usługi wodne za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej zależnej od istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych.

Natomiast z art. 35 ust.1 p.w. wynika, że usługi wodne polegają na zapewnieniu gospodarstwom domowym, podmiotom publicznym oraz podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą możliwości korzystania z wód w zakresie wykraczającym poza zakres powszechnego korzystania z wód, zwykłego korzystania z wód oraz szczególnego korzystania z wód. Usługi te obejmują m.in. odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo

w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast - art. 35 ust. 3 pkt 7. W ocenie Sądu z treści art. 35 ust. 3 pkt 7 p.w. wynika, że usługa w postaci odprowadzania do wód - wód opadowych lub roztopowych jest nierozerwalnie związana z istnieniem otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych albo istnieniem systemów kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Konsekwentnie, z art. 268 ust. 1 pkt 3 p.w. wynika, że obowiązek poniesienia opłat za usługi wodne wiąże się z odprowadzaniem do wód - wód opadowych lub roztopowych uprzednio ujętych w oznaczone rodzaje urządzeń wodnych, tzn. w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej. Przez systemy kanalizacji deszczowej rozumie się zbiór urządzeń wodnych, takich jak kanały, rowy, rury, kolektory, przeznaczone do odprowadzania wód opadowych lub roztopowych.

Podstawę ustalenia wysokości opłaty w niniejszej sprawie stanowił art. 271 ust. 4 p.w. oraz § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 22 grudnia 2017r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. poz. 2502) dalej jako: rozporządzenie z 22.12.2017r. Zgodnie z art. 271 ust. 4 p.w., wysokość opłaty stałej za odprowadzanie do wód: 1) wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast, 2) wód pochodzących z odwodnienia gruntów w granicach administracyjnych miast - ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości wód, wyrażonej w m³/s, odprowadzanych do wód. W związku z tym, organ przyjął jednostkową stawkę opłaty w wysokości 2,50 zł, ilość dni w roku - 365 oraz odpływ określony w pozwoleniu wynoszący po przeliczeniu 0,395 m³/s (395dm³/s).

W ocenie sądu, jak wskazano już wyżej usługa w postaci odprowadzania do wód - wód opadowych lub roztopowych jest immanentnie związana z istnieniem otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych albo istnieniem systemów kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Oznacza to, że o ile rzeczywiście opłata stała za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych wiąże się ze skutkami opadów atmosferycznych, o tyle obowiązek jej ponoszenia dotyczy ściśle określonych sposobów odprowadzania takich wód opadowych lub roztopowych. Wynika z tego, że ustawodawca ograniczył zakres obowiązku uiszczenia opłaty stałej do odprowadzania do wód - wód opadowych lub roztopowych wcześniej już ujętych w określone urządzenia wodne: kanalizacji deszczowej bądź systemy kanalizacji zbiorczej. Urządzenia te bowiem służą przechwytywaniu wód odpadowych lub roztopowych i ich dalszemu odprowadzaniu do wód. Warunkiem uznania urządzeń wodnych za urządzenia kanalizacji deszczowej bądź kanalizacji zbiorczej jest stwierdzenie, że zostały one zrealizowane, że funkcjonują realizując przypisaną im funkcję przechwytywania wód opadowych lub roztopowych i dalszego ich odprowadzania do wód. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w poglądach wyrażanych w piśmiennictwie administracyjnym (M. Białek, D. Chojnacki, T. Grabarczyk, Opłaty za usługi w nowym prawie wodnym, Warszawa 2018, s. 41) oraz orzecznictwie sądów administracyjnych.

Oznacza to, że organy uprawione do ustalenia opłaty za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych nie mogą abstrahować od okoliczności faktycznych każdej sprawy i poprzestawać na okoliczności pozyskania przez podmiot ostatecznego pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych (według terminologii ustawy z dnia 18.07.2001r. Prawo wodne), gdyż rzeczywista możliwość korzystania z takiej usługi obecnie, zgodnie z obowiązującą ustawą prawo wodne, aktualizuje się dopiero wówczas, gdy istnieją urządzenia wodne, tzn. otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej, które mogą posłużyć do przechwytywania i odprowadzania opadów atmosferycznych do wód. W braku tego rodzaju urządzeń wodnych, ujmujących uprzednio wody opadowe lub roztopowe zanim zostaną odprowadzone dalej do wód, nie ma możliwości realizowania usługi odprowadzania wód określonej w art. 35 ust. 3 pkt 7 p.w.

Istnienie urządzeń wodnych składających się na otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej jest niezbędne dla możliwości ustalenia opłaty za usługę odprowadzania wód opadowych lub roztopowych do wód. Proces ten musi się odbywać nie powierzchniowo, ale przy pomocy urządzeń kanalizacyjnych, co czyni z ich istnienia warunek niezbędny dla ustalenia opłaty. Dlatego o ile pozwolenie wodnoprawne jest źródłem danych niezbędnych do ustalenia wysokości opłaty stałej, o tyle samo jego istnienie nie jest warunkiem wystarczającym do ziszczenia się przesłanek do określenia tej opłaty.

Taka wykładnia przepisów Prawa wodnego odnoszących się do odpłatności za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód jest zgodna z zasadami odpłatności za usługi wodne wynikającymi z tej ustawy, a zwłaszcza z zasadą zwrotu kosztów usług wodnych oraz zasadą "korzystający płaci". Odpłatność za usługę wodną należy się wówczas, gdy podmiot uprawniony ma możliwość korzystania z niej , która to okoliczność ma miejsce w tej sprawie.

Odnosząc te rozważania do niniejszej sprawy Sąd podkreśla, że skarżąca uzyskała pozwolenie wodnoprawne na odprowadzanie wód opadowych z terenu zakładu. Opisując zakres korzystania z wód w pozwoleniu wskazano, że wody opadowe ze wskazanego obszaru wprowadzane będą poprzez dwa kolektory Ø 500 mm i Ø 600 mm za pomocą istniejącego wylotu do rowu melioracyjnego [...] w pasie drogowym ul. [...]. Organ ustalił nadto, co wynika z treści uzyskanego pozwolenia wodnoprawnego, że ten rów melioracji szczegółowej wchodzi w skład polderu [...], który poprzez rowy szczegółowe i kanał [...] odprowadza wody do pompowni [...], skąd następnie za pomocą przepompowni [...] wody odprowadzane są do rzeki [...].

Wbrew zarzutowi skargi nie sposób uznać aby organy administracji wodnej nie dokonały ustalenia rzeczywistego przebiegu trasy odprowadzanych z terenu zakładu wód opadowych i roztopowych, któremu to przebiegowi odprowadzania wód z terenu zakładu nie oponuje skarżąca, gdyż jak wynika z uzasadnienia decyzji jednoznacznie wyjaśniono sposób odprowadzania wód z terenu zakładu. Ustalono, że wskazany rów wraz z pozostałymi urządzeniami wodnymi tj. rowami, polderem, kanałem oraz przepompownią, pełni rolę kanalizacji otwartej odprowadzającej wody opadowe do rzeki [...]. Nadto pozostaje zwrócić uwagę, że wody opadowe lub roztopowe objęte opłatą stałą są ujęte w określone urządzenia wodne, które niejako z definicji służą dalszemu odprowadzaniu ich do wód. Inaczej niż w przypadku ich naturalnej retencji w ziemi, czy też infiltracji. Temu bowiem służy przechwytywanie wód opadowych lub roztopowych za pomocą urządzeń melioracji wodnych, do których należą m.in. rowy wraz z budowlami związanymi z nimi funkcjonalnie (art. 197 ust. 1 P.w.).

Wprawdzie zasadą jest, na co zwróciła uwagę skarżąca, że przechwytywanie wód opadowych lub roztopowych za pomocą urządzeń melioracji wodnych nie stanowi usługi wodnej w rozumieniu art. 35 ust. 1 i 3 P.w., lecz stanowi korzystanie z wód niewymagające uzyskania zgody wodnoprawnej, jednak w rozpoznawanej sprawie przedmiotowy rów melioracji szczegółowej [...] nie stanowi li tylko urządzenia melioracji, gdyż jak wskazano wyżej został on wkomponowany w sieć otwartej kanalizacji odprowadzającej wody opadowe nie do ziemi lecz do wód - rzeki [...].

Mając powyższe na względzie podzielono stanowisko zaprezentowane w skarżonej decyzji, że ustalona opłata stała za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych w oparciu o art. 271 ust. 4 p.w. została ustalona od wielkości odprowadzanej z terenu zakładu ilości wód. W tym względzie należy także wskazać, że ustalona odpłatność została wyliczona w sposób prawidłowy od wielkości odprowadzanych wód opadowych i roztopowych określonych w posiadanym pozwoleniu wodnoprawnym.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.