Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 488/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-05-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. i M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji;


UZASADNIENIE

W treści skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., Nr [...] K.L., działająca jako przedstawiciel ustawowy swoich małoletnich synów – M. L. i M. L. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, utrzymującego w mocy decyzję pierwszoinstancyjną wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Z. o ustaleniu wysokości nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego za okres od [...] października 2009 r. do [...] lipca 2010 r., w kwocie [...] zł oraz o zobowiązaniu skarżących do zwrotu tych świadczeń wraz z ustawowymi odsetkami.

W uzasadnieniu powyższego żądania powołano się na trudną sytuację materialną skarżących oraz na fakt, iż pobrane świadczenia zostały wydatkowane na ich utrzymanie i dlatego zwrot uzyskanych w tym zakresie środków pieniężnych nie jest możliwy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Stosownie do art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie jednak z treścią §3 przywołanego przepisu, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania takiego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przesłanka wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej określona w cytowanym unormowaniu polegać może na prawdopodobieństwie zaistnienia poważnej szkody (majątkowej czy też niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia bądź na ograniczeniu możliwości przywrócenia rzeczy do stanu pierwotnego.

Jak więc wynika z powyższego, rozstrzygnięcie w omawianym zakresie uzależnione jest od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Niebezpieczeństwo zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia

Sygn. akt IV SA/Gl 488/11

skutków" musi przy tym wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej.

Sąd, wydając orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności powinien oprzeć je zarówno na ocenie treści samego wniosku, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Konieczność uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa natomiast na wnioskodawcy i to on jest obowiązany do wskazania okoliczności, które pozwolą rozstrzygnąć, czy w danej sprawie zachodzą przesłanki, od których cytowany art. 61 §3 p.p.s.a. uzależnia uwzględnienie zgłoszonego w tym zakresie żądania (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08 -orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W świetle zaprezentowanych wyżej rozważań prawnych uznano, że w rozpoznanym przypadku brak jest podstaw do wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia stanowiącego przedmiot skargi. W niniejszej sprawie nie można bowiem dopatrzeć się ewentualnych zagrożeń uzasadniających zastosowanie tej instytucji prawnej. Zawarty w skardze wniosek uzasadniony został "trudną sytuacją majątkową". Przedstawiciel ustawowy skarżących nie wskazał jednak, na czym sytuacja ta polega ani nie przybliżył żadnych jej szczegółów. Ograniczył się bowiem wyłącznie do użycia tego ogólnikowego sformułowania, nie powołując się na jakiekolwiek okoliczności składające się na tą sytuację ani nie wskazując konkretnych faktów, które mogłybv świadczyć o tym, że jest ona rzeczywiście ciężka i w związku z tym wykonanie kwestionowanej decyzji wywoła znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.

Tym samym nie sposób przyjąć, aby żądanie skarżących zostało należycie uzasadnione w kontekście przesłanek wynikających z art. 61 §3 p.p.s.a. Istnienia takich przesłanek nie można również wywodzić analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Dokumenty dołączone do akt administracyjnych sprawy potwierdzają wprawdzie wysokość dochodów rodziny skarżących, jednak wynikające z nich dane dotyczą lat: 2008, 2009 i do czerwca 2010, czyli odnoszą się do okresu, który zakończył się niemal rok temu. Trudno zatem na ich podstawie konstruować miarodajny obraz aktualnej sytuacji finansowej tego gospodarstwa domowego, skoro mogła ona przecież w międzyczasie ulec istotnym zmianom.

Sygn. akt IV SA/Gl 488/11

W tym stanie rzeczy Sąd nie miał wystarczających podstaw do tego, aby przyjąć, że wykonanie zaskarżonego aktu stwarza niebezpieczeństwo wywołania dla skarżących znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a w rezultacie postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 61 §3 i §5 p.p.s.a.