Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 328/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-07-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 85; art. 86 par. 1; art. 87 par. 1, 2 i 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia dochodu ze stosunku pracy postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem

z 18 czerwca 2013 r. odrzucił skargę J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] w przedmiocie określenia dochodu ze stosunku pracy, z powodu wniesienia jej po terminie. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej 24 czerwca 2013 roku. J. B. 26 czerwca 2013 r. (data stempla pocztowego) złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek podała, że skarga została złożona przez pełnomocnika, który nie poinformował jej, że nie ma uprawnień do występowania przed sądem. Osoba będąca pełnomocnikiem od dłuższego czasu prowadzi kancelarię prawno-podatkową. W związku z tym skarżąca nie sprawdzała jego uprawnień i kwalifikacji. Podniosła, że już sama nazwa "Kancelaria" u osoby bez wykształcenia prawniczego wskazuje na działalność profesjonalnego pełnomocnika. Dodatkowo 2 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego) wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej, reprezentującej ją w postępowaniu administracyjnym, w którym przyznał, że termin do złożenia skargi został uchybiony z jego winy na skutek błędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Bezspornym w sprawie jest, że skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Stosownie zaś do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Instytucją procesową, której celem jest ochrona strony przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest uregulowana w art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. instytucja przywrócenia terminu. Zgodnie z powołanym przepisem jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2, § 4 ustawy p.p.s.a.).

Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest zatem brak winy strony

w uchybieniu terminu. Pod pojęciem braku winy rozumieć należy przeszkody zaistniałe niezależnie od strony, nie dające się przewidzieć zdarzenia nagłe, którym strona nie była w stanie zapobiec, a następnie usunąć ich skutków bez uchybienia terminom, do zachowania których była zobowiązania. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie tej przesłanki należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu.

Oceniając podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, Sąd stwierdził, że nie uprawdopodobniła braku winy

w uchybieniu terminu. Nie wykazała bowiem, że w okresie od dnia

23 marca 2013 r. do dnia 22 kwietnia 2013 r. zaistniały niezależne od niej przyczyny, które stanowiłyby przeszkodę w dokonaniu czynności w terminie.

Z przytoczonych przez skarżącą argumentów wynika, że przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia skargi był błąd pełnomocnika.

Wymaga wyjaśnienia, że powierzając prowadzenie swoich spraw pełnomocnikowi strona winna liczyć się z tym, że wszelkie jego działania, jak również jego zaniechania w podejmowaniu określonych czynności procesowych, będą odnosić wobec niej bezpośredni skutek prawny. Dlatego też nie ulega wątpliwości, że błędy czy pomyłki popełnione przez pełnomocnika strony muszą być traktowane jak błędy i pomyłki samej strony. Pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi

w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. postanowienie NSA

z 7 lutego 2013 r. sygn. akt II FZ 64/13; dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

O braku winy strony w uchybieniu terminowi nie świadczy też okoliczność, że skarżąca powierzając prowadzenie sprawy nie wiedziała, że powierza ją osobie nie będącej profesjonalnym pełnomocnikiem. W ocenie Sądu dochowując należytej staranności skarżąca mogła zorientować się, że wybrany przez nią pełnomocnik nie jest, jak chciała: adwokatem, radcą prawnym czy doradcą podatkowym. Pisma składane przez tego pełnomocnika w toku postępowania administracyjnego (znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo czy odwołanie) nie zawierają określeń świadczących o takich uprawnieniach tego pełnomocnika.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia.