Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1538/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 28
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 28 ust. 2, art. 3  pkt 20
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant spec. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi Miasta [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji oddala skargę


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VIISA/Wa 1538/16

UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2014r., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 - tekst jednolity), zatwierdził projekt budowlany i udzielił dla [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., pozwolenia na budowę stacji paliw BP wraz z infrastrukturą techniczną oraz dwoma podziemnymi zbiornikami paliwowymi, jednym podziemnym zbiornikiem LPG, dwukomorowym zbiornikiem retencyjnym, słupem cenowym, 4 miejscami parkingowymi dla samochodów osobowych, na dz. nr [...],[...],[...] oraz części działek [...] i [...] (fragment wjazdu), obręb [...], M. przy ul. E. i C. w gm. I.

Organ ustalił, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, obejmuje działki: nr ew. [...],[...],[...] oraz część działek [...] i [...] (fragment wjazdu), obręb [...], M. przy ul. E. i C. w gm. I.

Miasto [...] wniosło o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty Powiatu [...] z dnia [...].01.2014r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę stacji paliw, na działkach nr [...],[...],[...] oraz części działek [...] i [...] z obr. [...], położonych w M. gm. I. przy ul. E. i C.

W uzasadnieniu wniosku Miasto [...] wskazało, że będąc właścicielem działki nr [...] obr. [...], nie brało udziału w postępowaniu zakończonym ww. decyzją. Na przedmiotowej nieruchomości znajduje się szkoła publiczna prowadzona przez [...] - [...] podporządkowana organizacyjnie Szkole Podstawowej nr [...] im. dr A. w W. ul. B.

Realizacja inwestycji objętej pozwoleniem na budowę z dnia [...].01.2014 r. stanowić będzie źródło znacznych uciążliwości oraz zagrożenia bezpieczeństwa dzieci uczęszczających do tej placówki. Budowa stacji paliw BP w odległości około 30 metrów od szkoły spowoduje znaczący wzrost natężenia ruchu samochodowego w okolicach szkoły, w tym cystern paliwowych oraz innych pojazdów przewożących niebezpieczne ładunki, a także spotęguje hałas i zanieczyszczenie środowiska. Projektowany zjazd z ul. E. będzie kolidował z bramą wjazdową i zabudowaniami szkoły.

Tym samym nieruchomość stanowiąca działkę nr [...] obr. [...] będącą własnością [...] należało uznać za znajdującą się w obszarze oddziaływania obiektu, zaś [...] posiadało interes prawny w uczestnictwie w charakterze strony w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...].01.2014 r.

Starosta [...] decyzją z dnia [...] lutego 2016r., na podstawie art. 151 § 1 pkt 1, w związku z art. 145 § 1 pkt 4, art. 150 § 1 i art. 149 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2016 poz. 23- tekst jednolity) po wznowieniu postępowania na wniosek Miasta [...] - odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2014r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji paliw BP wraz z infrastrukturą techniczną oraz dwoma podziemnymi zbiornikami paliwowymi, jednym podziemnym zbiornikiem LPG, dwukomorowym zbiornikiem retencyjnym, słupem cenowym, 4 miejscami parkingowymi dla samochodów osobowych, na dz. nr [...],[...],[...] oraz części działek [...] i [...] (fragment wjazdu) , obręb [...], M. przy ul. E. i ul. C. w gm. I.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w toku postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę ustalono strony postępowania na podstawie obszaru oddziaływania inwestycji, określonego w projekcie budowlanym, obejmującym działki nr [...],[...],[...] oraz części działek [...] i [...] (fragment wjazdu) , obręb [...], M. przy ul. E. i ul. C. w gm. I.

Za strony postępowania uznano inwestora oraz właściciela nieruchomości objętych wnioskiem o pozwolenie na budowę.

We wniosku o wznowienie postępowania wskazane zostały następujące zarzuty:

1) inwestycja stanowić będzie źródło znacznych uciążliwości dla użytkowników działki nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. A., na której znajduje się szkoła publiczna, oraz zagrożenie bezpieczeństwa dzieci uczęszczających do tej placówki szkolnej;

2) budowa stacji paliw BP w odległości 30 metrów od szkoły spowoduje znaczny wzrost natężenia ruchu samochodowego w okolicy szkoły, w tym cystern paliwowych oraz innych pojazdów przewożących niebezpieczne ładunki, a także spotęguje hałas i zanieczyszczenie środowiska;

3) projektowany zjazd z ul. E. będzie kolidował z bramą wjazdową i zabudowaniami szkoły;

Odnosząc się do zarzutów wniosku o wznowienie, Starosta wskazał na treść decyzji Wójta Gminy I. Nr [...] z dnia [...].06.2013r. (zwanej "decyzją środowiskową"), stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia.

W decyzji tej wskazano, że przedmiotowe przedsięwzięcie zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010r. Nr 213, poz. 1397), zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisk, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2, dla którego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko może być stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, na środowisko.

Dalej, że organem właściwym do stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, na podstawie art. 64 ust. 1 i 75 ust. 1 pkt 4 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko jest wójt, po zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora ochrony Środowiska i organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Z treści decyzji wynika że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013r. wyraził opinię o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. Natomiast Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w terminie 14 dni od otrzymania wniosku o wyrażenie opinii co do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko nie zajął stanowiska.

Zgodnie z art. 78 ust. 4 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, na środowisko brak opinii został potraktowany jako brak zastrzeżeń. Po przeprowadzeniu postępowania dotyczącego przedmiotowej inwestycji kierując się uwarunkowaniami, zawartymi w art. 63 ust 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, takimi jak rodzaj i charakterystyka przedsięwzięcia, jego lokalizacja oraz rodzaj i skala możliwego oddziaływania, Wójt Gminy I. nie stwierdził potrzeby sporządzania raportu dla rozpatrywanego przedsięwzięcia.

Uznano, że na etapie realizacji inwestycji ewentualne występujące uciążliwości związane będą z emisją hałasu oraz z emisją pyłów i gazów, generowanych przez maszyny i urządzenia wykorzystywane do prac budowlanych oraz pojazdy transportujące materiały budowlane i elementy konstrukcyjne. Oddziaływanie to będzie miało charakter rozproszony i chwilowy.

Natomiast na etapie eksploatacji stacji oddziaływanie na środowisko będzie polegać na emisji substancji do atmosfery, emisji hałasu, powstawania odpadów i ścieków.

Źródłem emisji będzie palnik opalany olejem opałowym o mocy 30 kW, który wykorzystywany będzie zarówno na potrzeby ciepłej wody do mycia pojazdów jak i podgrzewania posadzki stanowiska mycia pojazdów. Ponadto na etapie eksploatacji przyszła stacja jako obiekt obsługi pojazdów będzie źródłem generowanych w sposób niezorganizowany spalin z manewrujących po obiekcie pojazdów klientów- osobowych, a także ciężarowych uzupełniających paliwa w zbiornikach.

W czasie tankowania występować będzie emisja oparów benzyn, etylin, oleju napędowego z otworów wlewnych zbiorników samochodowych. W celu ograniczenia emisji zastosowany zostanie system hermetyzacji procesu tankowania pojazdów poprzez instalację odsysania oparów węglowodorów w pistoletach nalewczych dystrybutorów do tankowania benzyn. Zgodnie z obliczeniami załączonymi do karty informacyjne} przedsięwzięcia dotyczącymi rozprzestrzeniania się substancji w powietrzu, emisja zanieczyszczeń będzie niższa od dopuszczalnej.

Na terenie stacji źródłami hałasu o charakterze stacjonarnym będą m. in. dystrybutory paliwowe oraz systemy wentylacyjne i klimatyzacyjne planowanych budynków. Ruchome źródła hałasu stanowić będą pojazdy ciężarowe i osobowe poruszające się po terenie stacji paliw. Zgodnie z przedstawionymi w karcie informacyjnej danymi poziom emisji hałasu nie będzie przekraczał norm określonych przepisami prawa, a tym samym poziom hałasu na terenach chronionych akustycznie zostanie dotrzymany.

Zgodnie z danymi przedstawionymi przez wnioskodawcę w celu ochrony środowiska gruntowo- wodnego zastosowane zostaną m.in. dwupłaszczowe zbiorniki na paliwa płynne z odpowiednią armaturą. Na etapie eksploatacji inwestycji zaopatrzenie w wodę będzie realizowane z sieci wodociągowej, powstające ścieki socjalno-bytowe odprowadzone będą do sieci kanalizacyjnej. Ścieki z myjni po podczyszczeniu na osadniku i separatorze substancji ropopochodnych będą odprowadzone do sieci kanalizacyjnej. Wody opadowe z powierzchni utwardzonych, po podczyszczeniu w separatorze odprowadzone będą do szczelnego otwartego zbiornika retencyjnego. Pozostałe wody opadowe (m. in. z połaci dachowych) będą odprowadzone powierzchniowo do gruntu w granicach terenu inwestycji.

Odpady powstające na terenie stacji będą magazynowane selektywnie, a następnie po zebraniu odpowiedniej ilości będą przekazywane specjalistycznym firmom, posiadającym stosowne zezwolenia.

Opisane powyżej urządzenia, stanowiące elementy infrastruktury technicznej planowanej inwestycji zostały zaprojektowane i oznaczone na rysunku z projektem zagospodarowania terenu.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia zawarte w decyzji Wójta Gminy I., Starosta wskazał, iż oddziaływanie obiektu nie przekracza granic działek objętych inwestycją. Właściciele działek sąsiednich, w tym miasto [...], nie są ograniczeni w korzystaniu z nieruchomości własnej, nie powinni być uważani za strony postępowania.

Odnosząc się do kolejnych zastrzeżeń dotyczących wzrostu natężenia ruchu samochodowego w okolicy szkoły, Starosta wskazał, że zlokalizowanie przedmiotowej inwestycji i istniejącej placówki szkolnej przy ruchliwym skrzyżowaniu ulicy E. i ulicy [...], dla których w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego została określona hierarchia funkcjonalności (ulica główna - ulica E.), powoduje, że nie można uznać, aby w wyniku wybudowania stacji paliw, zwiększyło się natężenie ruchu na danym obszarze. Samochody będą wjeżdżały i wyjeżdżały ze stacji paliw, ale wprost na drogę publiczną, bez konieczności przejeżdżania przez nieruchomości sąsiednie. Taki układ ruchu został zaakceptowany przez zarządcę drogi tj. jednostkę organizacyjną wnioskodawcy.

We wniosku o wznowienie zgłoszono również zastrzeżenie do projektowanego zjazdu z ul. E. Odnosząc się do tego organ wskazał, że w dokumentacji dotyczącej projektowanej inwestycji załączone zostało pismo z dnia 1.08.2012r. Zarządu Dróg Miejskich, w którym uzgodniono zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa ul. E. w zakresie możliwości włączenia do ul. E. ruchu drogowego, spowodowanego tą zmianą dla budowy stacji paliw. Jednocześnie Prezydent Miasta [...] opinią z dnia 8.08.2112r. dopuścił zmianę geometrii ul. E. w rejonie zjazdów na teren stacji paliw, potwierdzając to na planie sytuacyjnym będącym załącznikiem do ww. opinii.

Dalej Starosta podniósł, że rozpatrując dopuszczalność wznowienia miał za zadanie ustalić, czy przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa istotnie miała miejsce, oraz to czy wnoszący podanie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją.

Mając na uwadze art 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, organ stwierdził, że działka nr [...] w obrębie [...] położona w W. przy ulicy A., na której znajduje się szkoła, nie znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji.

Przedmiotowa inwestycja nie wprowadza ograniczeń w sposobie zagospodarowania powyższej działki nr [...]. Nie powoduje ograniczenia dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej. Nie pozbawia wnioskodawcy dostępu do światła słonecznego oraz nie wpływa na warunki ochrony przeciwpożarowej. Planowane przedsięwzięcie nie narusza również prawa własności, gdyż inwestycja została zaprojektowana na działkach, które nie graniczą bezpośrednio z działką, na której znajduje się budynek szkoły. Inwestycję oddziela od działki szkolnej ulica E. Odległość od granicy działki do budynku szkoły wynosi około 57m.

W związku z powyższym, zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego brak było podstaw do uznania za stronę postępowania miasta [...], w zakończonym postępowaniu administracyjnym dotyczącym decyzji Starosty [...] z dnia [...].01.2014r.

Miasto [...] wniosło odwołanie od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2016 r. odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji własnej z dnia [...] stycznia 2014 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji paliw BP.

Zaskarżonej decyzji zarzuciło:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 28 ust. 2 oraz art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

2) naruszenie przepisów postępowania - art, 6, art. 7, art. 10 § 1 oraz art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu wskazano, że status strony w rozumieniu przepisu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego został przypisany wszystkim tym podmiotom, których prawa gwarantowane przepisami szczególnymi lub techniczno-budowlanymi powinny zostać uwzględnione w toku postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę. Zdaniem m.st. Warszawy istotna jest sama możliwość naruszenia interesów osób trzecich, wskutek realizacji inwestycji. Przepis zaś art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, nie wymaga naruszenia interesu prawnego właściciela nieruchomości, aby ten miał przymiot strony w postępowaniu. Przy ocenie, czy podmiot jest stroną postępowania w przedmiocie pozwolenia na budową, nie ma znaczenia, czy został naruszony interes prawny tego podmiotu, a jedynie czy interes taki podmiotowi przysługiwał. Kategoria interesu prawnego w postępowaniu o pozwolenie na budowę zawiera element potencjalności. Stroną tego postępowania powinny być zatem nie tylko osoby, których interes prawny zostaje naruszony określonym rozwiązaniem projektowym, ale też takie, na których nieruchomości obiekt projektowany może oddziaływać - nawet jeśli z projektu budowlanego wynika, że spełniono wszystkie wymagania wynikające z przepisów Prawa budowlanego i przepisów odrębnych.

Skarżący biorąc udział w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę ma możliwość zgłaszania zastrzeżeń, wątpliwości, czy też uwag co do prawidłowości wymogów zawartych w wydanym pozwoleniu na budowę. Z powyższego względu nie można z góry założyć, że [...] nie ma interesu prawnego w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę stacji paliw przy ul. A. w W. i że nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu.

Obiekty objęte pozwoleniem na budowę, ze względu na ich rodzaj, należą do inwestycji mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, co samo przez się oznacza, że obszar ich oddziaływania może wykraczać poza nieruchomość inwestora i obejmować nieruchomości sąsiadujące, w tym nieruchomość, na której znajduje się wskazana wyżej [...].

Do przepisów odrębnych należą nie tylko przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przepisy rozporządzenia określające warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Takimi przepisami są także przepisy z zakresu prawa cywilnego o ochronie prawa własności.

Organ I instancji odwołując się do decyzji Wójta Gminy I. Nr [...] z dnia [...].06.2013 r., stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oddziaływania na środowisko przyjął, iż oddziaływanie obiektu z uwagi na nieprzekroczenie norm dotyczących emisji hałasu, pyłów i gazów na etapie realizacji inwestycji oraz emisji zanieczyszczeń (w tym spalin, oparów benzyn, etylin, oleju napędowego) oraz hałasu w związku z funkcjonowaniem stacji benzynowej nie będzie przekraczać granic działek objętych inwestycją.

Stanowisko to w świetle faktu, iż na sąsiedniej nieruchomości znajduje się szkoła podstawowa należy uznać za nieprawidłowe.

Realizacja inwestycji objętej pozwoleniem na budowę stanowić będzie źródło znacznych uciążliwości dla użytkowników nieruchomości stanowiącej własność [...], a przede wszystkim zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa dzieci uczęszczających do ww placówki. W bezpośredniej bliskości szkoły nastąpi bowiem znaczący wzrost natężenia ruchu samochodowego, w tym cystern paliwowych oraz innych pojazdów przewożących niebezpieczne ładunki, a także spotęguje się hałas i zanieczyszczenie środowiska. W ocenie wnoszącego odwołanie oczywiste jest zatem negatywne oddziaływanie inwestycji na teren szkoły. Miasto [...] jako organ prowadzący ww. szkołę publiczną posiada w związku z tym określone obowiązki, nałożone nań przepisami prawa oświatowego, w szczególności ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2015 r., poz. 2156). Także zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków w otoczeniu szkoły.

Organ wydając decyzję naruszył także art. 6, art. 7, art. 10 § 1 oraz art. 77 § 1 kpa. Starosta [...] nie wyjaśnił należycie okoliczności faktycznych sprawy i nie uwzględnił podnoszonych przez [...] we wniosku o wznowienie postępowania okoliczności będących podstawą domagania się dopuszczenia do udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Organ poczynił nieprawidłowe ustalenia w zakresie m.in. usytuowania terenu inwestycji względem obiektów szkolnych. Stwierdził, iż odległość od terenu inwestycji do budynku szkoły wynosi około 57 m. Tymczasem odległość terenu inwestycji od boisk szkolnych, na których praktycznie przez cały rok odbywają się zajęcia sportowe wynosi zaledwie 30 m. Wobec powyższego w szczególności uczniowie korzystający z obiektów sportowych na terenie szkoły będą bezpośrednio narażeni na szkodliwe efekty funkcjonowania stacji benzynowej oraz myjni samochodowej. Należy bowiem podkreślić, że eksploatacja stacji i towarzyszącej jej infrastruktury będzie powodować emisję oparów benzyn, etylin, oleju napędowego oraz spalin wydzielanych w związku z manewrami pojazdów. Z myjni samochodowej unosi się mgła wodna z dodatkiem środków myjących i zanieczyszczeń z pojazdów. Wszystkie te zanieczyszczenia stanowić będą zagrożenia dla uczniów szkoły.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2016r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r, poz. 23), po rozpatrzeniu odwołania [...], od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2016r., odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2014r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji paliw BP wraz z infrastrukturą techniczną oraz dwoma podziemnymi zbiornikami paliwowymi, jednym podziemnym zbiornikiem LPG, dwukomorowym zbiornikiem retencyjnym, słupem cenowym, 4 miejscami parkingowymi dla samochodów osobowych, na dz. nr [...],[...],[...] oraz części działek [...] i [...] (fragment wjazdu), obręb [...], M. przy ul. E. i ul. C. w gm. I. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że stosownie do art. 145 §1 pkt 4 K.p.a. wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W sytuacji oparcia żądania na wymienionej przesłance wznowienia, wyłączona została możliwość dokonywania oceny legitymacji do wystąpienia o wznowienie (czyli dopuszczalności wznowienia z przyczyn podmiotowych), bowiem w tym jedynym wypadku, jeśli chodzi o całość przesłanek wyszczególnionych w art. 145 §1 K.p.a., badanie, czy dany podmiot jest stroną staje się równocześnie elementem badania, czy ta przesłanka wznowienia rzeczywiście wystąpiła, a czynność ta, może być dokonana dopiero po wydaniu postanowienia wznawiającego postępowanie.

Badanie, czy w przypadku określonym w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., podstawa wznowienia faktycznie zaistniała musi obejmować zarówno ustalenie, czy podmiot zgłaszający żądanie jest stroną (czy uznawany był za stronę w poprzedzającym wydanie decyzji ostatecznej postępowaniu, a jeśli nie, to czy może wskazać istnienie swego interesu prawnego lub obowiązku w rozumieniu art. 28 K.p.a.), jak i ustalenie, czy istotnie nie uczestniczył w całym postępowaniu lub konkretnych dokonanych w jego toku czynnościach i to bez jego winy (na skutek braku zawiadomienia przez organ o tych czynnościach).

Wojewoda [...] uznał, iż w niniejszym postępowaniu organ I instancji prawidłowo ustalił krąg stron postępowania wznowieniowego. Zastosowanie miał bowiem art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, będący normą szczególną do art. 28 K.p.a. Przepis ten stanowi, że stronami w sprawie o pozwolenie na budowę są inwestor oraz właściciele i wieczyści użytkownicy lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

W niniejszym przypadku Wójt Gminy I. decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2013r. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a ponadto Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013r. wyraził opinię o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. Decyzja Wójta Gminy I. jest ostateczna i nie została do chwili obecnej wzruszona.

Powyższa decyzja została wydana przez uprawniony do tego organ, w związku z czym brak jest podstaw do jej kwestionowania.

Również Powiatowy Inspektor Sanitarny nie zajął stanowiska w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku, co oznacza brak zastrzeżeń w stosunku do planowanej inwestycji.

Omawianą inwestycję od terenu szkoły oddziela ulica E., przedsięwzięcie to zaplanowano po drugiej stronie ulicy, co wynika z uzasadnienia decyzji Starosty [...] jak i dokumentacji fotograficznej załączonej przez stroną skarżącą.

Zarzut dotyczący ewentualnego przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu nawiązujący do art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, może być przedmiotem badania po uruchomieniu działalności na nieruchomości, gdyż dopiero wówczas możliwe będzie wykonanie przez kompetentny organ stosownych pomiarów hałasu pochodzących z nieruchomości inwestora i wydanie decyzji określającej dopuszczalny poziom hałasu.

Wojewoda [...] odnosząc się do naruszenia art. 10 K.p.a. stwierdził, że między datą otrzymania postanowienia o wznowieniu postępowania administracyjnego Starosty [...] nr [...] z dnia [...] września 2015 roku, tj. w dniu [...] października 2015 roku, a datą wydania skarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2016 roku, minęło 4 miesiące i w tym czasie strona skarżąca mogła zapoznać się z aktami sprawy i wnosić uwagi. Żadne pismo [...] do organu I instancji w tym czasie nie wpłynęło.

Miasto [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2016r.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

1) przepisów prawa materialnego, tj. art. 28 ust. 2 oraz art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że skarżący nie jest stroną postępowania oraz, że działka nr [...], której jest właścicielem nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu, podczas gdy budowa stacji paliw wpłynie bezpośrednio na ograniczenie korzystania z przedmiotowej działki;

2) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., poprzez brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego, a także brak rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji Wojewody [...] oraz decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2016 r.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ II instancji nieprawidłowo uznał, iż skarżący nie zalicza się do kręgu podmiotów, którym można przyznać przymiot strony w postępowaniu o wydanie kwestionowanej decyzji o pozwoleniu na budowę stacji paliw BP.

Działka nr [...] z obrębu [...] w W. przy ul. A., której właścicielem jest skarżący znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu stanowiącego przedmiot inwestycji w postaci budowy Stacji paliw BP. Na działce tej mieści się szkoła publiczna prowadzona przez [...]. Nieruchomość znajduje się w sąsiedztwie działek, których dotyczy decyzja o pozwoleniu na budowę. Odległość od terenu inwestycji do budynku szkoły wynosi zaledwie około 57 metrów, natomiast do boisk szkolnych, na których przez cały rok odbywają się zajęcia sportowe dla uczniów (głównie dzieci w wieku 6-13 lat) - jedynie 30 metrów.

W ocenie skarżącego oczywiste jest negatywne oddziaływanie inwestycji na teren działki, na której znajduje się szkoła. Oddziaływanie to powodować może zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa dzieci uczęszczających do ww. placówki. W bezpośredniej bliskości szkoły nastąpi bowiem znaczący wzrost natężenia ruchu samochodowego, w tym cystern paliwowych oraz innych pojazdów przewożących niebezpieczne ładunki, a także spotęguje się hałas i zanieczyszczenie środowiska. Miasto [...] jako organ prowadzący ww. szkołę publiczną posiada w związku z tym określone obowiązki, nałożone przepisami prawa oświatowego, w szczególności ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2015 r., poz. 2156 z późn. zm.). Stosownie do treści art. 5 ust. 7 pkt 1 ww. ustawy, do podstawowych zadań organu prowadzącego należy zapewnianie uczniom bezpiecznych i higienicznych warunków nauki. Obowiązek ten odnosi się także do zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków w otoczeniu szkoły.

Wojewoda [...] wskazał, że Wójt Gminy I. ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...].06.2013 r. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. Jednak została ona wydana z pominięciem działki nr [...], której właścicielem jest skarżący. Wobec czego nie można uznać, że ustalenia decyzji Wójta Gminy I. obejmują również skutki ewentualnego oddziaływania inwestycji na działkę skarżącego, na której usytuowana jest szkoła publiczna.

Organ nie zbadał wszystkich okoliczności sprawy, nie uwzględnił faktu, że na terenie działki nr [...] z obrębu [...] w W. znajduje się szkoła publiczna. Wojewoda [...] nie wziął pod uwagę interesu społecznego, nie podjął czynności w celu wyjaśnienia, jakie zagrożenia i inne negatywne skutki niesie za sobą realizacji inwestycji w postaci budowy stacji paliw BP w bezpośrednim sąsiedztwie szkoły.

Działanie organu odwoławczego w zakresie wyjaśnienia okoliczności sprawy i ustalenia stanu faktycznego pozostają w sprzeczności z art. 7 kpa - zasadą prawdy obiektywnej oraz z art. 77 § 1 k.p.a., nakazującym wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.)

Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle tych kryteriów, skarga nie mogła być uwzględniona.

Stroną postępowania administracyjnego stosownie do dyspozycji art. 28 Kpa jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowania albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.

Pojęcie interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja procesowa strony w postępowaniu administracyjnym, należy ustalać według norm prawa materialnego. Natomiast mieć interes prawny oznacza tyle, co ustalić powszechnie obowiązujący przepis prawa, na podstawie którego można skutecznie żądać czynności organu w związku z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby.

W postępowaniu w sprawie dotyczącej decyzji o pozwoleniu na budowę tak rozumiany interes prawny ustala się w oparciu o przepis art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane który, jako przepis szczególny względem przywołanego wyżej art. 28 Kpa, ogranicza pojęcie strony w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę do następujących osób: inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych łub zarządców nieruchomości, znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

Przez obszar oddziaływania obiektu budowlanego należy natomiast rozumieć, zgodnie z unormowaniem art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, teren wyznaczony w otoczeniu projektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. W każdym przypadku obszar oddziaływania obiektu musi być określony w oparciu o powszechnie obowiązujące przepisy prawa.

Obszar oddziaływania obiektu dla wnioskowanej inwestycji na etapie uzyskania pozwolenia na budowę został określony tylko dla działek inwestycyjnych nr [...],[...],[...] oraz części działek [...] i [...] (fragment wjazdu) w obrębie [...] M. w gminie I.

Odnosząc się do zarzutów wniosku o wznowienie, Starosta słusznie wskazał z dokumentacji technicznej zgromadzonej w toku postępowania głównego wynikało, że na etapie eksploatacji stacji oddziaływanie na środowisko będzie polegać na emisji substancji do atmosfery, emisji hałasu, powstawania odpadów i ścieków. Na etapie eksploatacji przyszła stacja jako obiekt obsługi pojazdów będzie źródłem generowanych w sposób niezorganizowany spalin z manewrujących po obiekcie pojazdów klientów - osobowych, a także ciężarowych uzupełniających paliwa w zbiornikach.

W czasie tankowania występować będzie emisja oparów benzyn, etylin, oleju napędowego z otworów wlewnych zbiorników samochodowych. W celu ograniczenia emisji zastosowany zostanie system hermetyzacji procesu tankowania pojazdów poprzez instalację odsysania oparów węglowodorów w pistoletach nalewczych dystrybutorów do tankowania benzyn. Zgodnie z obliczeniami załączonymi do karty informacyjne} przedsięwzięcia dotyczącymi rozprzestrzeniania się substancji w powietrzu, emisja zanieczyszczeń będzie niższa od dopuszczalnej.

Na terenie stacji źródłami hałasu o charakterze stacjonarnym będą m. in. dystrybutory paliwowe oraz systemy wentylacyjne i klimatyzacyjne planowanych budynków. Ruchome źródła hałasu stanowić będą pojazdy ciężarowe i osobowe poruszające się po terenie stacji paliw. Zgodnie z przedstawionymi w karcie informacyjnej danymi poziom emisji hałasu nie będzie przekraczał norm określonych przepisami prawa, a tym samym poziom hałasu na terenach chronionych akustycznie zostanie dotrzymany.

Zgodnie z danymi przedstawionymi przez inwestora w celu ochrony środowiska gruntowo- wodnego zastosowane zostaną m.in. dwupłaszczowe zbiorniki na paliwa płynne z odpowiednią armaturą. Na etapie eksploatacji inwestycji zaopatrzenie w wodę będzie realizowane z sieci wodociągowej, powstające ścieki socjalno-bytowe odprowadzone będą do sieci kanalizacyjnej. Ścieki z myjni po podczyszczeniu na osadniku i separatorze substancji ropopochodnych będą odprowadzone do sieci kanalizacyjnej. Wody opadowe z powierzchni utwardzonych, po podczyszczeniu w separatorze odprowadzone będą do szczelnego otwartego zbiornika retencyjnego. Pozostałe wody opadowe (m. in. z połaci dachowych) będą odprowadzone powierzchniowo do gruntu w granicach terenu inwestycji.

Odpady powstające na terenie stacji będą magazynowane selektywnie, a następnie po zebraniu odpowiedniej ilości będą przekazywane specjalistycznym firmom, posiadającym stosowne zezwolenia. Opisane powyżej urządzenia, stanowiące elementy infrastruktury technicznej planowanej inwestycji zostały zaprojektowane i oznaczone na rysunku z projektem zagospodarowania terenu.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia zawarte zasadnie Starosta wskazał, iż oddziaływanie obiektu nie przekracza granic działek objętych inwestycją. Właściciele działek sąsiednich, w tym miasto stołeczne Warszawa, nie są ograniczeni w korzystaniu z nieruchomości własnej, nie powinni być uważani za strony postępowania.

Odnosząc się do wzrostu natężenia ruchu samochodowego w okolicy szkoły, Starosta prawidłowo ocenił, że lokalizacja przedmiotowej inwestycji i lokalizacja istniejącej placówki szkolnej przy ruchliwym skrzyżowaniu ulicy E. i ulicy [...], powoduje, iż nie można uznać, aby w wyniku wybudowania stacji paliw, zwiększyło się natężenie ruchu na danym obszarze. Samochody będą wjeżdżały i wyjeżdżały ze stacji paliw, wprost na drogę publiczną, bez konieczności przejeżdżania przez nieruchomości sąsiednie. Taki układ ruchu został zaakceptowany przez zarządcę drogi.

Stosując przepis art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego organ prawidłowo stwierdził, że działka nr [...] w obrębie [...] położona w W. przy ulicy A., na której znajduje się szkoła, nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji.

W szczególności inwestycja nie wprowadza ograniczeń w sposobie zagospodarowania działki nr [...]. Nie powoduje ograniczenia dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej. Nie pozbawia wnioskodawcy dostępu do światła słonecznego oraz nie wpływa na warunki ochrony przeciwpożarowej. Nie narusza prawa własności, gdyż inwestycja została zaprojektowana na działkach, które nie graniczą bezpośrednio z działką, na której znajduje się budynek szkoły. Inwestycję oddziela od działki szkolnej ulica E. Odległość od granicy działki do budynku szkoły wynosi około 57m.

W ocenie Sądu, nie można zarzucić organom naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, wskazanych w skardze, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Dokonano prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, zgodnie z obowiązującymi przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016r., poz. 718), skargę jako nieuzasadnioną oddalił.