Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 72/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-03-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie niezawiadomienia o przekazaniu odwołania od decyzji nr [...] - w zakresie wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a: odmówić przyznania Z. W. prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Z. W. złożył do Sądu skargę na bezczynność Wójta Gminy polegającą na niezawiadomieniu skarżącego o przekazaniu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu jego odwołania od decyzji z dnia [...] r., nr [...], wydanej z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, w przedmiocie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych.

Jednocześnie skarżący zwrócił się o "pomoc prawną".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Nawet zatem, jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 P.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy.

Oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 P.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Taka sytuacja ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731).

Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na:

- decyzje administracyjne (pkt 1);

- postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2);

- postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3);

- inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4);

- bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych wyżej (pkt 8).

W myśl art. 149 § 1 zd. 1 P.p.s.a. sąd administracyjny, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Czynność, o której mowa w art. 131 K.p.a., polegająca na zawiadomieniu stron o wniesieniu odwołania, pozostaje poza kategorią spraw objętych kognicją sądu administracyjnego, w szczególności nie należy ona do innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, określonych w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Takiego aktu lub czynności, podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, nie stanowi również samo "przekazanie" odwołania organowi odwoławczemu przez organ pierwszej instancji (art. 133 K.p.a.).

Wyłączona jest zatem, w myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., możliwość składania skargi na bezczynność przypadku "niezawiadomienia strony o przekazaniu odwołania".

Sąd nie jest właściwy do rozpoznania skargi złożonej w niniejszej sprawie, co oznacza oczywistą bezzasadność tej skargi w rozumieniu art. 247 P.p.s.a.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.