Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 343/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-09-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6552
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, 2, 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 15 lipca 2013r. sygn. akt: II SA/Ke 343/13 w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr: [...] w przedmiocie przyznania pomocy na zalesienie we wznowionym postępowaniu p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 lipca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, po rozpoznaniu niniejszej sprawy na rozprawie w dniu 10 lipca 2013r., oddalił skargę

S. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie przyznania pomocy na zalesienie we wznowionym postępowaniu.

W dniu 26 sierpnia 2013r. (data nadania przesyłki) S. M. zwrócił się do tut. Sądu z wnioskiem o przesłanie mu uzasadnienia wydanego w niniejszej sprawie orzeczenia, domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że nie ma doświadczenia procesowego, w niniejszej sprawie działał bez pomocy fachowego pełnomocnika, a na pierwszej rozprawie został poinformowany o tym, że jego obecność na drugiej rozprawie nie jest konieczna. S. M. podkreślił, że nie został poinformowany o tym, że ma tylko 7 dni na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienie wyroku – wobec czego oczekiwał na jego przesłanie drogą pocztową. Dopiero w dniu 23 sierpnia 2013r. – w wyniku rozmowy telefonicznej z pracownikiem Sądu – skarżący posiadł wiedzę o ww. terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., Sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast art. 87 § 4 ustawy P.p.s.a. stanowi, że równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zgodnie z powyższym, jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy jej ocenie przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2005r. o sygn. akt II SA/Bk 369/05, LEX nr 173671).

Oceniając wniosek S. M. stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tut. Sądu z dnia 15 lipca 2013r. Dla rozstrzygnięcia żądania wnioskodawcy nie ma znaczenia podnoszona przez niego nieobecność na odroczonej publikacji ww. orzeczenia. Jak wynika bowiem z doręczonego stronie w dniu 28 maja 2013r. zawiadomienia o terminie rozprawy (k. 29) skarżący został prawidłowo pouczony o tym, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę sporządzane jest na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, a złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną (pkt 3). Natomiast z urzędu jest doręczane jedynie uzasadnienie wyroku uwzględniającego skargę (pkt 4 pouczenia). Skarżący powinien zatem mieć świadomość zarówno konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, jako warunku koniecznego do jego otrzymania, jak też terminu w jakiej ta czynność musi zostać przez nią zrealizowana. Mimo to w przewidzianym terminie S. M. nie tylko nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku, ale przez przeszło miesiąc od jego wydania w ogóle nie wykazywał jakiegokolwiek zainteresowania treścią wydanego w sprawie orzeczenia. Z oświadczenia skarżącego wynika bowiem, że po 15 lipca 2013r. pierwszą próbę kontaktu z Sądem podjął dopiero w dniu 23 sierpnia 2013r. Dodatkowo wyjaśnić trzeba, że stawiennictwo stron tak na rozprawie, jak i ogłoszeniu orzeczenia jest nieobowiązkowe – o czym skarżący został prawidłowo pouczony przez przewodniczącego składu orzekającego. Usprawiedliwieniem braku winy S. M. w uchybieniu terminowi nie może być także brak zrozumienia skierowanego do niego wezwania, czy też brak doświadczenia w sprawach sądowych (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008r., sygn. akt: II OZ 712/08, LEX nr 493641). W tym zakresie ponownie należy podnieść, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2011r., sygn. akt: I OZ 402/11, LEX nr 821331).

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a.