Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1634/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c,  art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1 ust. 1 i 2  pkt 1-2
journal: Dz.U. 1982 nr 3 poz 19
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska, Adam Lipiński, Protokolant Sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi Z. U. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

[...] Kurator Oświaty, decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) powoływanej dalej jako k.p.a., w związku z art. 9 b ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, ze zm.) powoływanej dalej jako ustawa – Karta Nauczyciela, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] odmawiającą Z. U. nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego.

Organ ustalił następujący stan faktyczny i prawny:

Skarżąca złożyła w dniu 18 grudnia 2009 r. do Biura Burmistrza Dzielnicy [...] W. wniosek o nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego.

Prezydent W. decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] odmówił nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego.

Skarżąca w dniu 1 lutego 2010 r. za pośrednictwem Urzędu Dzielnicy [...] W. złożyła odwołanie od powyższej decyzji datowane na dzień 26 stycznia 2010 r.

Organ po zapoznaniu się z odwołaniem wydał decyzję z dnia [...] marca 2010 r., uchylającą decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Prezydenta W., który decyzją z dnia [...] maja 2010 r., odmówił skarżącej nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego Przedmiotową decyzję uzasadniono faktem przekroczenia przez stronę okresu 5 lat przerwy w zatrudnieniu w szkole, co wypełnia przesłanki art. 10 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 19, poz. 239 ze zm.).

Skarżąca za pośrednictwem Prezydenta W. wniosła do organu odwołanie. od ww. decyzji.

Organ po zapoznaniu się z odwołaniem skarżącej wydał wskazaną na wstępie decyzję z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], uznając niniejszą decyzję Prezydenta W. za prawidłową i utrzymał ją w mocy.

W jej uzasadnieniu powołał się na treść art. 10 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela, z której to normy prawnej wynika iż skarżąca mając przerwę w zatrudnieniu przekraczającą 5 lat, nie mogła otrzymać nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego.

W skardze z dnia 15 września 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie powyższej decyzji organu. Zarzuciła organowi dokonanie błędnej wykładni art. 10 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela w związku z art. z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy – Karta Nauczyciela. Ponadto skarżąca podniosła, że organ naruszył przepisy art. 6, art. 7 i art. 76 § 1 k.p.a., gdyż nie wziął pod uwagę okoliczności istnienia w obrocie prawnym prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego dla W. – Sądu Pracy z dnia [...] lutego 2009 r. ustalającego że w roku szkolnym 2003/2004 skarżąca była zatrudniona na stanowisku nauczyciela mianowanego.

W dniu 27 stycznia 2011 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe skarżącej, w którym zarzuciła dodatkowo organowi naruszenie zasady równości obywateli wobec prawa.

W odpowiedzi na skargę organ, powołując się na ustalony stan faktyczny

i prawny, wskazał na niezasadność skargi i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego jako wadliwa.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy stan faktyczny sprawy usprawiedliwiał odmowę nadania skarżącej stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego.

Jak wynika z ustaleń organu, wnioskodawczyni w okresie od 1 września 1996 r. do 31 sierpnia 2003 r. nie była zatrudniona w przedszkolu, szkole, placówce oraz innej jednostce organizacyjnej wymienionej w art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy – Karta Nauczyciela. W oparciu o powyższe fakty organ wywiódł, iż skarżąca nie nabyła z mocy prawa stopnia nauczyciela mianowanego w myśl regulacji zawartej w przepisie art.10 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 19, poz. 239 ze zm.).

Przy dokonywaniu powyższej oceny stanu faktycznego, organ pominął jednakże okoliczność, iż w obrocie prawnym znajduje się prawomocny wyrok Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] lutego 2009 r. wydany w sprawie o sygn. akt [...]. Wyrokiem tym Sąd nakazał Zespołowi Szkół nr [...] w W., by wydał skarżącej zaświadczenie stwierdzające, iż w roku szkolnym 2003/2004 była zatrudniona w przedmiotowym zespole szkół ze stopniem awansu zawodowego nauczyciela mianowanego.

W świetle treści wyżej powołanego wyroku, jako zbędne jawiło się badanie przez organ okresu w jakim skarżąca pozostawała poza zatrudnieniem w placówkach wskazanych w art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela, przed rokiem 2003. Niezależnie bowiem od wyniku powyższego badania organ był związany prawomocnym wyrokiem Sądu, który nakazał wydanie zaświadczenia, potwierdzającego fakt, iż w roku 2003/2004 skarżąca posiadała już stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego.

Podkreślenia wymaga okoliczność, że zgodnie z art. 365 § 1 Kodeksu Postępowania Cywilnego orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i Sąd, który je wydał, lecz również inne Sądy i inne organy państwowe. Przedmiotowy przepis nakładał więc na organ obowiązek uwzględnienia treści prawomocnego wyroku z dnia [...] lutego 2009 r. Tym wyrokiem organ był więc przede wszystkim związany, niezależnie od innych ustaleń, które samodzielnie poczynił. Zakres związania wynikający z art. 365 § 1 k.p.c. nie może bowiem budzić w niniejszej sprawie wątpliwości. Skoro Sąd nakazał wydanie określonego zaświadczenia potwierdzającego fakt posiadania przez skarżącą stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, przesądził tym samym, iż w roku szkolnym 2003/2004 nabyła powyższy stopień awansu.

Tak więc do czasu pozostawania w obrocie prawnym w/powołanego wyroku z [...] lutego 2009 r. organ nie będzie mógł skutecznie pomijać skutków tego orzeczenia, jakie wywołuje w sferze uprawnień skarżącej.

Rozpoznając sprawę ponownie organ będzie zobligowany do tego, aby ocenić wniosek skarżącej uwzględniając treść wyroku Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] lutego 2009 r. wydanego w sprawie o sygn. akt [...].

W związku z powyższym, uznając, że skarżona decyzja narusza prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 1 wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku zostało wydane w myśl art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).