Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 504/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-05-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 243,245,246
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 maja 2012 r. A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.

Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę.

W złożonym na urzędowym formularzu wniosku z dnia 8 lutego 2013 r. A. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego i zwolnienia z kosztów sądowych.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójką dzieci, a dochody jego, żony oraz stypendium uzyskiwane przez córkę dają łączną kwotę 2 480,95 zł miesięcznie. Ponadto A. W. oświadczył, że nie posiada majątku, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

Na mocy zarządzenia z dnia 11 lutego 2013 r. skarżący został poinformowany, że sprawa z jego skargi objęta jest ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych, zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy zostanie rozpoznany jedynie w zakresie przyznania pełnomocnika z urzędu.

Ponadto zarządzeniem z dnia 14 marca 2013 r. A. W. został wezwany do uprawdopodobnienia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenia o jego stanie majątkowym poprzez nadesłanie odpowiednich dokumentów. Skarżący w wyznaczonym terminie nadesłał do Sądu formularz PIT-11, kopie rachunków za gaz, umowę zlecenia na podstawie której zatrudniona jest żona skarżącego, decyzję o uznaniu J. W. za osobę bezrobotną, zaświadczenie, że skarżący nie ma prawa do zasiłku dla bezrobotnych, dwa zaświadczenia o wykonywaniu przez skarżącego pracy na umowę zlecenie, decyzję o przyznaniu A. W. stypendium oraz wyciąg z rachunku bankowego.

Skarżący oświadczył również, że nieruchomość, której był właścicielem darował swojemu synowi w 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym w myśl art. 245 § 1 P.p.s.a.

Odnosząc się do wniosku A. W. należy w pierwszej kolejności przywołać zasady wynikające z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a stanowiącego, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dokonana w kontekście wyżej przywołanej przesłanki przyznania prawa pomocy ocena sytuacji materialnej A. W. doprowadziła do konkluzji, że spełnił on wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczenia skarżącego oraz przedłożonych przez niego dokumentów wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani majątku. Posiadany przez J. W. samochód został sprzedany przez małżonków w lutym 2013 r. za kwotę 250 zł. A. W. i jego małżonka od lutego 2013 r. są osobami bezrobotnymi.

Mając na uwadze powyższe okoliczności przyjąć należy, że nie jest on w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności.

W ocenie Sądu sytuacja materialna strony jest trudna i pozwala uznać, że obecnie nie dysponuje środkami umożliwiającymi poczynienie oszczędności powalających na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono jak sentencji.