Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 136/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
658
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18 § 1pkt 1-7, art 19, art 184 w zw z art 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 stycznia 2012 r., sygn. akt II SAB/Ol 52/11 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Alicji Jaszczak-Sikory od rozpoznania sprawy w sprawie ze skargi A. U. na bezczynność Prezydenta Olsztyna w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 23 stycznia 2012 r., sygn. akt II SAB/Ol 52/11 oddalił wniosek A. U. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Alicji Jaszczak-Sikory od rozpoznania sprawy.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że nie ma przeszkód prawnych, aby sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora, która brała udział w wydaniu wyroku w sprawie ze skargi A. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, sygn. akt II SA/Ol 1003/07, uczestniczyła w rozpoznaniu skargi na bezczynność Prezydenta Olsztyna w przedmiocie wydania zaświadczenia.

W ocenie WSA skarga na bezczynność organu nie mieści się w dyspozycji art. 18 § 1 pkt 6a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", bowiem nie jest to skarga na decyzję lub postanowienie.

Ponadto Sąd I instancji wskazał, że w złożonym wniosku nie zostały wskazane żadne okoliczności, które byłyby przesłanką wynikającą z art. 18 i 19 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. U. podnosząc zarzuty naruszenia art. 2, art. 7 i art. 45 Konstytucji RP, art. 18 i 19, 101 P.p.s.a., art. 6 k.p.a. oraz art. 1 i 4 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

W uzasadnieniu wnoszący zażalenie powołał się na wyroki Trybunału Konstytucyjnego w sprawach o sygn. akt SK 6/07 i P 8/07 oraz podniósł, że w sprawach o sygn. akt: II SA/Ol 748/10, II SA/Ol 1003/07, II SA/Ol 860/10 oraz II SA/Ol 933/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie naruszył przepisy postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym kwestię wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18 - 24 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyczerpujący katalog przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy wymieniony został w art. 18 P.p.s.a., natomiast art. 19 P.p.s.a. zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia wskazując, że niezależnie od wymienionych w art. 18 P.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący zarówno we wniosku z dnia 5 stycznia 2012 r., jak i w zażaleniu nie wskazał żadnych ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziego. Skarżący nie przedstawił przy tym żadnej racjonalnej argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności wskazanego sędziego. Również analiza akt sprawy nie daje podstaw do stwierdzenia, że zaistniała którakolwiek z przesłanek wyłączenia określona w art. 18 § 1 pkt 1 - 7 P.p.s.a bądź art. 19 P.p.s.a.

Żądając wyłączenia sędziego w trybie art. 19 P.p.s.a. nie wystarczy powołać się na abstrakcyjne przyczyny, które w przekonaniu wnioskodawcy dają wszelką podstawę do wyłączenia. Konieczne jest wskazanie konkretnych i uzasadnionych okoliczności, które przemawiają za takim stanowiskiem. Niezadowolenie skarżącego odnoszące się do sposobu prowadzenia innych postępowań sądowych nie stanowi automatycznej podstawy do wyłączenia sędziego wcześniej orzekającego w tych sprawach.

Jednocześnie należy powtórzyć za Sądem I instancji, iż niniejsza sprawa nie była dotąd oceniana przez sądy administracyjne. Nie jest to zatem sprawa tożsama z innymi sprawami A. U. Nie ma zatem podstaw by wyłączać sędziego z tej tylko przyczyny, że orzekał we wcześniejszych sprawach skarżącego.

Reasumując, wobec złożonego przez sędziego oświadczenia uznać należy, że właściwie oceniono, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wyłączenie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego istnieje bowiem ugruntowany pogląd, że jeżeli sędzia, którego wniosek dotyczy złożył oświadczenie, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi wątpliwości, to wniosek taki nie zasługuje na uwzględnienie (por. np. postanowienie z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 864/10).

Wskazując na powyższe stwierdzić należy, że zarzuty zawarte w zażaleniu są nieuzasadnione. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie odniósł się zarzutów naruszenia przepisów postępowania w innych sprawach toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie, gdyż mogą być one podnoszone jedynie w środkach odwoławczych od orzeczeń wydanych we wskazanych sprawach. Nie mają natomiast znaczenia przy rozpoznawaniu wniosku o wyłączenie sędziego.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.