Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 608/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie sprzeciwu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: ART. 64A, 64B, 58 PAR. 1 PKT 3, 29,28,184,197 PAR. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak, po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia "T." w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 23 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Bk 201/19 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu Stowarzyszenia "T." w S. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 26 lutego 2019 r. nr ... w przedmiocie uchylenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 23 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Bk 201/19 odrzucono sprzeciw Stowarzyszenia "T." w S. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 26 lutego 2019 r. nr ... w przedmiocie uchylenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że Stowarzyszenie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 26 lutego 2019 r. wydanej w przedmiocie uchylenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Sprzeciw został podpisany przez D. S. Wraz ze sprzeciwem skarżące Stowarzyszenie złożyło uchwałę Walnego Zebrania Członków Stowarzyszenia nr ... z dnia 27 kwietnia 2018 r. w sprawie wyboru członka Zarządu (Prezesa) Stowarzyszenia, na mocy której D. S. wybrano na członka Zarządu (Prezesa) Stowarzyszenia.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 28 marca 2019 r. wezwano Stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu przez złożenie statutu Stowarzyszenia. Wezwanie to doręczono Stowarzyszeniu 2 kwietnia 2019 r. (k. 12). W wyznaczonym terminie, tj. do dnia 9 maja 2019 r. Stowarzyszenie nie uzupełniło ww. braku formalnego. W dniu 23 kwietnia 2019 r. skierowało zaś do Sądu pismo, w którym wskazało, że statut Stowarzyszenia znajduje się już w aktach sprawy oraz, że jego przedłożenie nie należy do wymogów formalnych sprzeciwu od decyzji, zgodnie z art. 64b w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wywiódł, że jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 713) sposób reprezentowania stowarzyszenia określa statut stowarzyszenia, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 28 marca 2019 r. wezwano skarżące Stowarzyszenie do złożenia jego statutu, którego strona skarżąca nie przedłożyła w wyznaczonym terminie (tj. do dnia 9 kwietnia 2019 r.). Po upływie tego terminu wskazała zaś, że nie widzi konieczności jego przedkładania. Sąd wyjaśnił, że podnoszona przez stronę okoliczność, że statut znajduje się aktach administracyjnych sprawy, nie stanowi realizacji obowiązku z art. 29 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sąd uznał, że nie ulega wątpliwości, że brak wykazania przez skarżącego sposobu reprezentacji, a w konsekwencji brak wykazania umocowania osoby, która sprzeciw podpisała, do reprezentacji Stowarzyszenia, był brakiem uniemożliwiającym nadanie sprzeciwowi prawidłowego biegu, stosownie do brzmienia art. 49 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wobec powyższego, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił sprzeciw.

W zażaleniu Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego podtrzymując stanowisko, że przedłożenie Statutu Stowarzyszenia nie należy do wymogów formalnych sprzeciwu od decyzji, zgodnie z art. 64b w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wskazując na fakt, że Statut został złożony do akt postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 64b § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 64b § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Powyższa regulacja dotycząca skargi ma odpowiednie zastosowanie do instytucji sprzeciwu od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 Kodeku postępowania administracyjnego (art. 64b § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że Sąd pierwszej instancji wzywał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych sprzeciwu pismem z dnia 29 marca 2019 r. (doręczonym 2 kwietnia 2019 r.). W piśmie tym pouczono Stowarzyszenie, że nieusunięcie braków formalnych w terminie siedmiu dni skutkować będzie odrzuceniem sprzeciwu. Termin do wykonania wezwania Sądu upływał w dniu 9 kwietnia 2019 r. Wezwanie sądu zostało skonstruowane poprawnie i jednoznacznie wskazywało o jaki dokument chodzi, a mianowicie wskazywało, że braki formalne sprzeciwu z dnia 12 marca 2019 r. powinny zostać uzupełnione poprzez "złożenie statutu Stowarzyszenia".

Przepis art. 29 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Obowiązek ten obejmuje zatem wymóg wykazania umocowania dokumentem. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że do wykazania umocowania należało przedstawić dokument szczególnego rodzaju jakim jest Statut stowarzyszenia. Możliwość taka wynika z przepisu art. 10 ust. 1 Prawa o stowarzyszeniach, który wskazuje, że statut stowarzyszenia określa w szczególności cele stowarzyszenia i sposoby ich realizacji (pkt 3), władze stowarzyszenia, tryb dokonywania ich wyboru, uzupełniania składu oraz ich kompetencje (pkt 5), sposób reprezentowania stowarzyszenia oraz zaciągania zobowiązań majątkowych, a także warunki ważności uchwał władz stowarzyszenia (pkt 6). Statut stowarzyszenia może zatem stanowić jeden z niezbędnych elementów wykazania umocowania pełnomocnika reprezentującego stowarzyszenie.

Reasumując, skoro statut stowarzyszenia określa m.in. jego władze, ich kompetencje, sposób reprezentowania stowarzyszenia, jak i warunki ważności uchwał to stwierdzić należy, że przedstawienie samej uchwały walnego zebrania członków stowarzyszenia w sprawie wyboru członka zarządu stowarzyszenia (uchwała nr 9/2018) nie stanowiło wystarczającego dokumentu, który miałby potwierdzać legitymację Prezesa do występowania w imieniu Stowarzyszenia. Nadmienić należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego w aktach sądowych nie znajduje się Statut skarżącego Stowarzyszenia. Brak jest również wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Zgodnie z treścią art. 49 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustawodawca zobligował sąd do wzywania strony do uzupełnienia pisma, jeśli nie może ono otrzymać biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, bez względu na to, jakiego rodzaju brak wystąpi, nie czyniąc wyłomu dla wykazywania umocowania osób podejmujących czynności w imieniu Stowarzyszeń. Stąd Sąd pierwszej instancji zmierzając do ustalenia czy Prezes Zarządu jest legitymowany do reprezentowania Stowarzyszenia mógł wezwać Stowarzyszenie do nadesłania jego Statutu. Ze względu na fakt, że strona w zakreślonym terminie, nie uzupełniła braku formalnego WSA w Białymstoku zasadnie postanowił o odrzuceniu sprzeciwu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

-----------------------

4