Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 487/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-07-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, par. 2 i par. 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 27 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.P. i P. P. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Z. P. i P. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę postanawia: odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. A.B.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 28 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę Z. P. i P. P. na decyzję Wojewody [...] z [...] r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę, z powodu nieusunięcia braków formalnych skargi.

Pismem z 16 lipca 2018 r. pełnomocnik skarżących wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżących wyjaśniła, że przesyłka zawierająca wezwania do nadesłania brakujących odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona na adres jej kancelarii 28 maja 2018 r. W związku z zaplanowanym urlopem od 31 maja do 3 czerwca 2018 r. pełnomocnik skarżących poprosiła skarżących o jak najszybsze uiszczenie wpisu sądowego, natomiast sama postanowiła uzupełnić braki formalne w ostatnim dniu ustawowego terminu, tj. 4 czerwca 2018 r. W tym celu zostawiła pracownicy swojej Kancelarii dwa podpisane egzemplarze odpisów skargi, które pracownica miała złożyć w biurze podawczym sądu 4 czerwca 2018 r.

Pełnomocnik skarżących dodała, że podczas powrotu z urlopu zachorowała i przebywała na zwolnieniu lekarskim od 2 czerwca do 8 czerwca 2018 r. Nie mogła zatem osobiście zweryfikować, czy pracownica jej Kancelarii uzupełniła braki formalne skargi, wobec czego zaufała jej telefonicznym zapewnieniom o wykonania tego obowiązku.

Pełnomocnik skarżących wyjaśniła, że po powrocie do pracy ze zwolnienia lekarskiego (tj. 9 czerwca 2018 r.) ww. pracownica oświadczyła, że pragnie rozwiązać z nią stosunek pracy na mocy porozumienia stron z uwagi na zmianę zatrudnienia. Pracownica nigdy nie poinformowała jej, że nie złożyła wymaganych odpisów skargi w biurze podawczym sądu. O nieuzupełnieniu braków formalnych skargi pełnomocnik skarżących dowiedziała się dopiero po nadejściu postanowienia o odrzuceniu skargi z 28 czerwca 2018 r.

W ocenie pełnomocnika skarżących niedochowanie terminu stanowiło skutek okoliczności, na które nie miała żadnego wpływu. W sytuacji losowej, w jakiej się znalazła, nie była w stanie, nawet przy dołożeniu należytej staranności, osobiście uzupełnić ww. braki formalne skargi, zwłaszcza jeżeli zważyć, że zadanie to zleciła zaufanemu pracownikowi Kancelarii. Tym samym jej brak winy w uchybieniu terminu można uznać za co najmniej uprawdopodobniony, zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – w skrócie: "p.p.s.a.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi musi jednak spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., a zatem po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po drugie we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy, zatem strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w CBOSA).

Okoliczności powołane przez pełnomocnika skarżących nawet w najmniejszym stopniu nie usprawiedliwiają uchybienia terminowi do wniesienia skargi w ustawowym terminie. Co prawda zarówno nagła choroba pełnomocnika może co do zasady stanowić podstawę do przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi, ale jedynie pod warunkiem, że pełnomocnik nie miał innej osoby, którą mógł się posłużyć w celu wykonania nałożonych na niego obowiązków. Tymczasem jak wynika z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżących zlecił złożenie brakujących odpisów skargi pracownicy swojej Kancelarii. Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika natomiast, że ustanowiony profesjonalny pełnomocnik odpowiada za błędy i zaniechania pracownika kancelarii. Jeżeli pracownik kancelarii odpowiedzialny za wysłanie skargi do sądu dopuści się zaniedbania to jest ono traktowane jako wina pełnomocnika profesjonalnego, który jako jego przełożony zlecił mu wykonanie takiego zadania. Fachowy pełnomocnik zobowiązany jest w taki sposób zorganizować pracę prowadzonej przez siebie kancelarii, aby z powodu jego nieobecności reprezentowane przez niego strony nie poniosły szkody związanej z uchybieniem terminu do dokonania czynności procesowych (por. postanowienia NSA: z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II OZ 412/14; z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OZ 336/14; z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OZ 310/13; z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt II GZ 165/12; z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt I GSK 1554/11 – orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż pełnomocnik skarżących nie uwiarygodniła stosowną argumentacją faktu, że przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do wniesienia skargi była od niej niezależna, a skoro tak, to należy również stwierdzić, że pełnomocnik skarżących nie wykazał należytej staranności w prowadzeniu spraw swoich mocodawców, a więc ponosi wyłączną odpowiedzialność za uchybienie terminu do usunięcia braków formalnych skargi.

W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak sentencji.

A.B.