Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 26/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 6, art. 35 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 par. 2 pkt. 1 - 4, art. 149, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Protokolant St. sekretarz sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2009r. sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w w przedmiocie warunków zabudowy I. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia odwołania J. B. od decyzji Burmistrza P. z dnia (...) nr (...) w terminie 1 (jednego) miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę (...) zł (...) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Pismem z dnia (...) kwietnia 2002 r. J. B. złożyła wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki położonej w P. przy ul. (...), obręb P., ark. Nr (...), działka (...).

Burmistrz Miasta i Gminy P. decyzją z dnia (...) czerwca 2002 r. nr (...) odmówił wydania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej przez J. B. budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przyłączami, dwóch garaży, dwóch pomieszczeń gospodarczych i zbiornika bezodpływowego na działce nr (...), ark. (...) w P.

Po rozpatrzeniu odwołania J. B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia (...) października 2002 r. nr (...) uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji wskazując, że złożony pod rządami ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) wniosek winien zostać rozpoznany w oparciu o przepisy tej właśnie ustawy.

Kolejnymi 4 decyzjami, to jest decyzją z dnia (...) lutego 2003 r., decyzją z dnia (...) grudnia 2003 r., decyzją z dnia (...) lutego 2005r. i decyzją z dnia (...) listopada 2005 r. Burmistrz Miasta i Gminy P. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania działki, co jednak nie spotkało się z aprobatą skarżącej, która wnosiła od nich odwołania, w rozpatrzeniu których Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchylało zaskarżone decyzje organu I instancji, do którego sprawa wracała do ponownego rozpatrzenia.

Decyzją z dnia (...) czerwca 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia (...) listopada 2005 r. podtrzymując, że sprawa winna zostać rozstrzygnięta w oparciu o przepisy ustawy z dnia (...) marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie wniesionej do tut. sądu administracyjnego przez J. B. zaskarżone zostało "działanie i bezczynność" Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżąca podniosła, że postępowanie wszczęte z jej wniosku z dnia (...) kwietnia 2002 r. prowadzone było z naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Domagała się uchylenia decyzji organu I instancji i wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji w trybie art. 138 kpa i merytoryczne rozpoznanie sprawy.

Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Po 516/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium z dnia (...) czerwca 2006 r. podnosząc, że Kolegium winno rozpatrzyć sprawę samodzielnie, w ramach uprawnienia przysługującego mu na mocy art. 138 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Rozpoznając ponownie odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zleciło uprawnionej osobie opracowanie projektu decyzji.

Pismem z dnia (...) września 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. zwróciło się do J. B. o oświadczenie, czy akceptuje treść załączonego do pisma projektu decyzji o warunkach zabudowy. Jednocześnie poinformowano stronę, że do czasu otrzymania tego oświadczenia przedłuży się termin do rozpatrzenia odwołania.

J. B. pismem z dnia (...) maja 2008 r. zwróciła się do Kolegium o wyjaśnienie na jakim etapie jest jej postępowanie.

W odpowiedzi, pismem z dnia (...) czerwca 2008 r. Kolegium wyjaśniło, że pismem z dnia (...) września 2007 r. wystąpiło do strony o akceptację projektu decyzji, które to pismo pozostało bez odpowiedzi.

Pismem z dnia (...) marca 2009 r. J. B., reprezentowana przez radcę prawnego – M. K., ponownie zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o wyjaśnienie, na jakim etapie znajduje się obecnie postępowanie zapoczątkowane wnioskiem z dnia (...) kwietnia 2002 r. Wskazano, że w przypadku braku wydania rozstrzygnięcia w sprawie zachodzi ewidentna bezczynność organów, która uzasadnia złożenia skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Pełnomocnik J. B. wniosła o zakończenie postępowania wszczętego wnioskiem z dnia (...) kwietnia 2002 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia (...) marca 2009 r. powtórzyło, że pismem z dnia (...) września 2007 r. wystąpiło do strony o akceptację projektu decyzji. Akceptacja powyższa nie została jednak uzyskana, pomimo powtórnego doręczenia jej projektu decyzji wraz z pismem z dnia (...) czerwca 2008 r. Tym samym, zdaniem Kolegium, milczenie wnioskodawcy nie może stanowić przesłanki przypisania winy Kolegium co do braku rozpatrzenia przedmiotowej sprawy.

W dniu (...) kwietnia 2009 r. J. B. reprezentowana przez radcę prawnego - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działki położonej w P., przy ul. (...), obręb P., ark. nr (...), działka (...). W uzasadnieniu skargi przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania oraz wskazano, w odniesieniu do orzecznictwa sądów administracyjnych, że Kolegium pozostaje w przedmiotowej sprawie w bezczynności. Pokreślono, że przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie warunkują możliwości wydania decyzji o warunkach zabudowy od wcześniejszej akceptacji projektu decyzji przez wnioskodawcę.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko, iż wydanie decyzji było niemożliwe ze względu na brak akceptacji projektu decyzji przez wnioskodawczynię. Podkreślono, że z dokumentów dostarczonych przez wnioskodawczynię nie wynika planowana lokalizacja budynku mieszkalnego, dwóch budynków garażowych i dwóch budynków gospodarczych. Tym samym w sprawie konieczne jest ustalenie dokładnej treści wniosku skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Stosownie do treści art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z powyższego przepisu wynika - gdy chodzi o decyzję administracyjną, że nakazanie jej wydania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji, będąc do tego właściwym, nie załatwił toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest doprowadzenie do wydania przez właściwy organ decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej żądaniem strony.

Skarga na bezczynność stanowi środek dyscyplinujący organ administracji publicznej, służący przeciwdziałaniu przewlekłości postępowania administracyjnego. Tym samym skarga na bezczynność może być wniesiona do sądu administracyjnego tylko w razie niepodejmowania przez organy nakazanych prawem aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Formę działania organu administracji w konkretnej sprawie administracyjnej określają natomiast przepisy prawa materialnego lub w szczególnych przypadkach przepisy proceduralne. W przedmiotowej sprawie zarzut bezczynności dotyczy organu odwoławczego, który po wyroku sądu administracyjnego nie rozpoznał sprawy z odwołania skarżącej od decyzji Burmistrza z dnia (...) listopada 2005 r.

Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, przy czym w postępowaniu odwoławczym termin załatwienia sprawy wynosi miesiąc od daty otrzymania odwołania przez organ odwoławczy. W przedmiotowej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze po uprawomocnieniu wyroku Sądu z dnia 12 stycznia 2007 r. co prawda rozpoznało sprawę, przeprowadzając ponowne postępowanie, w ramach którego zwrócono się do uprawnionej osoby o opracowanie projekt decyzji, lecz nie wydało decyzji w związku z odwołaniem skarżącej. Podnoszone przez Kolegium argumenty, iż dla wydania decyzji konieczne było uzyskanie wcześniejszej akceptacji projektu decyzji przez wnioskodawczynię nie mogą znaleźć uzasadnienia. Konieczności uzyskania powyższej zgody nie przewidują bowiem zarówno przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jak i przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jakkolwiek obowiązkiem organu jest zapewnienie stronie czynnego udziału w toczącym się postępowaniu, obowiązek ten nie może być utożsamiany z koniecznością uzyskania akceptacji działań podejmowanych przez administrację publiczną. Sprowadza się on bowiem jedynie do przyznania stronie uprawnienia do zapoznania się z materiałem dowodowym w sprawie oraz możliwości wypowiedzenia się odnośnie tego materiału. Z uprawnienia powyższego strona może, lecz nie musi skorzystać.

Również podnoszona przez organ okoliczność, iż wniosek skarżącej o wydanie decyzji o warunkach zabudowy był niepełny i wymagał skonkretyzowania, nie może stanowić okoliczności wyłączającej kodeksowy bieg terminów do rozpatrzenia sprawy. W przypadku powzięcia wątpliwości co do zakresu wniosku, organ winien wezwać skarżącą do jego uzupełnienia, w trybie przewidzianym przepisami prawa. W rozpatrywanym przypadku takiego wezwania do skarżącej nie skierowano, tym samym Kolegium było zobligowane do rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o zebrany materiał dowodowy. Z obowiązku powyższego nie zwalnia Kolegium dotychczasowa postawa skarżącej, która uzyskawszy wcześniej wnioskowane warunki zabudowy, każdorazowo je zaskarżała. W ocenie Sądu okoliczność, że w okresie od stycznia 2007 r. do października 2009 r. nie wydano rozstrzygnięcia, nie tylko narusza zasadę szybkości postępowania administracyjnego oraz zakreślone przepisami Kodeksu terminy do załatwienia sprawy, ale i podważa nadrzędną zasadę praworządności określoną w art. 6 kpa. W tym przypadku sposób prowadzenia postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze podważa zaufanie do organów administracji publicznej, a tym samym narusza zasadę pewności prawa.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powyższej ustawy.

/-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska

MK