Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 393/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik po rozpoznaniu w 10 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta G. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uregulowania zasad wydawania przez Miasto G. periodyków postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Rada Miejska w G. w dniu [...] wydała uchwałę nr [...] w sprawie uregulowania zasad wydawania przez Miasto G. periodyków: [...], [...] oraz innych informacyjnych publikacji periodycznych.

Pismem z dnia [...], złożonym w Urzędzie Miejskim w G. w tym samym dniu, pełnomocnik Prezydenta Miasta G. wezwał Radę Miejską w G. do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie wskazanej uchwały.

W odpowiedzi z dnia [...] Przewodniczący Rady Miejskiej w G., w imieniu Komisji Statutowej Rady Miejskiej, wskazując, iż działa ona jako wnioskodawca, poinformował pełnomocnika, że nadzór prawny Wojewody [...] nie wniósł zastrzeżeń do powyższej uchwały. Z tego powodu o jej ewentualnej nieważności powinien zadecydować sąd. Powyższe pismo zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...], co wynika z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach administracyjnych.

Pismem z dnia [...] (data nadania – [...]) pełnomocnik Prezydenta Miasta G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powołaną na wstępie uchwałę Rady Miejskiej w G. Pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 5b ust. 1, art. 7 ust. 1 pkt 9, 17, 18, art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym oraz art. 8 ust. 1, art. 25 ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. Prawo prasowe oraz wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w całości.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rady Miejskiej w G. wniósł o odrzucenie skargi ze względu na jej złożenie po terminie. Podniósł, iż warunkiem wniesienia skargi na uchwałę organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W ocenie pełnomocnika bezskuteczność wezwania występuje wtedy, gdy właściwy organ gminy nie uwzględnił wezwania w odpowiedzi na wezwania oraz wtedy, gdy nie zajął stanowiska w sprawie wezwania i nie udzielił odpowiedzi skarżącemu. Jednocześnie w przypadku skargi na uchwałę rady gminy, odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powinien udzielić ten organ w formie uchwały zgodnie z art. 14 ustawy o samorządzie gminnym. Pełnomocnik zaznaczył, że w niniejszej sprawie skarżącemu informację przedstawił Przewodniczący Rady Miejskiej, który nie był umocowany do działania za organ kolegialny oraz wystąpił w imieniu Komisji Statutowej. Z tego powodu odpowiedź udzielona przez Przewodniczącego bez podjęcia przez organ kolegialny stosownej uchwały, nie przerywa biegu terminu do wniesienia skargi. Zatem 60-dniowy termin wniesienia skargi upłynął w dniu [...]. Z tego powodu wniesienie skargi w dniu [...] nastąpiło z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność oraz to, czy skarga została wniesiona w terminie z zachowaniem jej wymogów formalnych. W tym aspekcie chodzi mianowicie o to, czy przed wniesieniem skargi strona skarżąca wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia.

W niniejszej sprawie skarga pełnomocnika Prezydenta Miasta G. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uregulowania zasad wydawania przez Miasto G. periodyków została wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

W orzecznictwie podkreślono, że w sprawach skarg wnoszonych w trybie art. 101 ust. 1 omawianej ustawy stosuje się regulację art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 LEX 26435). W myśl tego przepisu w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zatem po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg drugi z ww. terminów - sześćdziesięciodniowy. Jeśli natomiast przed jego upływem organ doręczy stronie odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2012r., sygn. akt II OSK 522/12).

Pełnomocnik strony skarżącej wezwał Radę Miejską w G. do usunięcia naruszenia prawa, jednakże organ gminy nie udzielił w rozpoznawanej sprawie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem Sądu za taką odpowiedź nie można bowiem uznać pisma Przewodniczącego Rady Miejskiej w G. z dnia [...] sporządzonego w imieniu Komisji Statutowej, wnioskodawczyni uchwały, w którym informuje on, że nadzór prawny Wojewody [...] nie wniósł zastrzeżeń do powyższej uchwały. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 14 ustawy o samorządzie gminnym rada gminy podejmuje rozstrzygnięcia w formie uchwały, które zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Uchwała organu samorządowego jest więc taką formą działania kolegialnego organu samorządowego, której wynik stanowi akt woli tego organu podjęty w trakcie jego posiedzenia (sesji, zebrania), w drodze głosowania, zmierzający z reguły do rozstrzygnięcia określonej sprawy publicznej o charakterze lokalnym (gminnym, powiatowym lub regionalnym) będącej przedmiotem obrad, najczęściej ze skutkiem wiążącym (por. A. Szewc, T. Szewc: Uchwałodawcza działalność organów jednostek samorządu terytorialnego, s. 48-49; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2009r., sygn. Akt I OSK 696/09; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 października 2011r., sygn. akt II SA/Wr 527/11)). Jak wynika z akt sprawy oraz akt administracyjnych, Rada Miejska w Gliwicach nie zajęła natomiast żadnego stanowiska wobec wezwania do usunięcia naruszenia prawa w niniejszej sprawie. Przewodniczący Rady Miejskiej w G. w piśmie z dnia [...] działał w imieniu Komisji Statutowej Rady, do której nie zwracał się skarżący. Taka Komisja jest organem wewnętrznym Rady i nie jest organem właściwym do udzielenia odpowiedzi. Działa na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o samorządzie gminny, który przewiduje, że rada może powoływać stałe i doraźne komisje do określonych zadań, określając przedmiot działania oraz skład osobowy.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że Rada Miejska w G. nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z tej przyczyny w niniejszej sprawie miał zastosowanie sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pełnomocnik strony skarżącej złożył wezwanie w dniu [...], zatem wskazany termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...]. Tymczasem pełnomocnik wniósł skargę w dniu [...], a zatem po upływie wskazanego sześćdziesięciodniowego terminu.

Jak wynika z powyższego, pełnomocnik wniósł skargę z uchybieniem terminu do jej wniesienia, co winno skutkować odrzuceniem skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.