Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 744/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 58 par. 1, par.2, art. 59 par.2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek ( spr. ) Sędziowie : WSA Halina Jakubiec WSA Tadeusz Wołek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2010 r. sprawy ze skargi G. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 26 maja 2010 r. , Nr : [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania s k a r g ę o d d a l a .


UZASADNIENIE

wyroku WSA w Krakowie z dnia 23 listopada 2010r.

Decyzją z dnia [...] 2008r. Nr [...], znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. nie stwierdził u G. Z. choroby zawodowej narządu głosu spowodowanej nadmiernym wysiłkiem głosowym, trwającym co najmniej 15 lat, wymienionej w pozycji 15 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132, poz. 1115). Decyzja została doręczona G. Z. w dniu 11 czerwca 2008r.

Pismem z dnia 8 marca 2010r. G. Z. zwróciła się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z prośbą o rozpoznanie u niej choroby zawodowej, gdyż cały czas pozostaje w leczeniu, a dotąd nie wyczerpała całej możliwej drogi do rozpoznania u niej choroby zawodowej i nie było ostatecznej decyzji.

W piśmie z dnia 25 marca 2010r. znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. wyjaśnił, iż zgodnie z rozporządzeniem z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 105, poz. 869), chorobę zawodową narządu głosu spowodowaną nadmiernym wysiłkiem głosowym można rozpoznać do dwóch lat od zakończenia pracy zawodowej, czyli ustania narażenia na nadmierny wysiłek głosowy, natomiast G. Z. zakończyła pracę zawodową 14 stycznia 2007r. Ponadto organ stwierdził, iż dwukrotnie przeprowadzone badania w kierunku choroby zawodowej w Ośrodku Medycyny Pracy oraz w trybie odwoławczym w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., nie stwierdziły zmian chorobowych typowych dla skutków zawodowego przeciążenia narządu głosu, natomiast stwierdzony przewlekły prosty nieżyt gardła i krtani nie figuruje w wykazie chorób zawodowych. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. podniósł, iż na podstawie zebranego materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniach lekarskich w dniu [...] 2008r. wydał decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej narządu głosu spowodowanej nadmiernym wysiłkiem głosowym, trwającym co najmniej 15 lat. Organ wskazał, iż odbiór przedmiotowej decyzji G. Z. potwierdziła w dniu 11 czerwca 2008r., a z uwagi na to, że nie wniosła od niej odwołania decyzja ta stała się ostateczna.

Pismem z dnia 29 marca 2010r. G. Z. wniosła o przywrócenie terminu na podstawie art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego. Oświadczyła, iż dopiero pismem z dnia 25 marca 2010r. znak: [...] została poinformowana, iż decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] 2008r. Nr [...] stała się ostateczna.

Po otrzymaniu akt sprawy, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny pismem z dnia [...] 2010r. nr [...] wezwał G. Z. do usunięcia braków wniesionego podania poprzez sprecyzowanie żądania i jednoznaczne wskazanie jakiej czynności dotyczyć ma przywrócenie terminu. Równocześnie organ poinformował G. Z. o tym, które przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mają zastosowanie w przypadku przywrócenia terminu do złożenia odwołania, a które w przypadku wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną.

W dniu 13 maja 2010r. do Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w K. wpłynęło pismo G. Z., w którym wyjaśniła, iż jej prośba dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] 2008r. Nr [...]. Jako podstawę prawną swojego żądania G. Z. wskazała art. 9, art. 58 i art. 59 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdzając, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. Do pisma zostało dołączone odwołanie.

Postanowieniem z dnia 26 maja 2010r. nr [...], wydanym na podstawie art. 59 § 2 w zw. z art. 58 § 1 i § 2 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późń. zm.) i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006r. nr 122, poz. 851 z późn. zm.), Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny odmówił przywrócenia G. Z. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] 2008r. Nr [...], znak: [...]. Organ wskazał, iż decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. G. Z. odebrała w dniu 11 czerwca 2008r., a więc 14-dniowy termin do złożenia odwołania przypadał na dzień 25 czerwca 2008r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie prawie do odwołania, lecz G. Z. nie skorzystała z niego. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził, iż nie znalazł podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, gdyż G. Z. nie podała żadnej przyczyny, z powodu której nie złożyła odwołania od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. w przewidzianym prawem terminie, a tym samym nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. Z tej samej przyczyny organ nie mógł ocenić, czy został dochowany termin (nieprzywracalny) do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

Na powyższe postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego G. Z. wniosła skargę, w której stwierdziła, iż nie zgadza się z zarzutem, że nie uprawdopodobniła braku swojej winy. Wskazała, iż w piśmie z dnia 8 marca 2010r. zaznaczyła, że nie wyczerpała całej możliwej drogi do rozpoznania u niej choroby zawodowej i nie została wydana ostateczna decyzja. Natomiast w piśmie z dnia 29 marca 2010r. skarżąca informowała, że dopiero pismem nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. pouczył ją, że jego decyzja z dnia [...] 2008r. stała się ostateczna. Skarżąca stwierdziła także, że również pismem z dnia 29 marca 2010r. informowała, że "w oparciu o art. 9 kpa wnoszę jak we wstępie, ponieważ uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez mojej winy". Ponadto skarżąca wskazała, że jej odpowiedź na wezwanie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego do usunięcia braków wniesionego podania była precyzyjna. Na zakończenie skarżąca przytoczyła treść art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego i wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor sanitarny podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, iż we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, skarżąca nie podała żadnej przyczyny, dla której termin do wniesienia odwołania nie został zachowany. Podała jedynie ogólnie, że nie złożenie odwołania w terminie nastąpiło bez jej winy. Organ odwoławczy stwierdził, iż nie znając przyczyny uchybienia nie mógł ocenić, czy skarżąca rzeczywiście nie ponosi winy za niedochowanie terminu do złożenia odwołania od decyzji, mimo że została prawidłowo pouczona o takim prawie w decyzji, której odbiór potwierdziła własnoręcznie. Organ nie mógł również ocenić, czy prośba o przywrócenie terminu została złożona z zachowaniem siedmiodniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia. Pomiędzy terminem doręczenia decyzji (11 czerwca 2008r.), a pismem skarżącej z dnia 8 marca 2010r., które jednak nie było wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, minął 1 rok i 9 miesięcy. Formalny wniosek o przywrócenie terminu wpłynął do organu w dniu 30 marca 2010r. Zdaniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego , sam fakt pozostawania w leczeniu nie jest okolicznością stanowiącą przesłankę uprawdopodobniającą uchybienie terminu bez winy strony. Brak zatem było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej i przywrócenia jej terminu do wniesienia odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując w niniejszej sprawie kontroli legalności zaskarżonego przez G. Z. postanowienia, Sąd ocenił, że organ administracyjny nie naruszył prawa.

Stanowiący podstawę zaskarżonego postanowienia art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późń. zm.) przewiduje, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. § 2 tego przepisu stanowi, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Z kolei art. 59 § 2 kpa przewiduje, że o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.

Na podstawie cytowanych powyżej przepisów Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny odmówił przywrócenia G. Z. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] 2008r. Nr [...], znak: [...]. Z akt niniejszej sprawy wynika, że decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. G. Z. odebrała w dniu 11 czerwca 2008r., a więc 14-dniowy termin do złożenia odwołania przypadał na dzień 25 czerwca 2008r. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie prawie do odwołania. Dopiero niemal dwa lata później, pismem z dnia 29 marca 2010r., sprecyzowanym następnie w dniu 13 maja 2010r., G. Z. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji. Skarżąca oświadczyła, iż dopiero pismem z dnia 25 marca 2010r. znak: [...] została poinformowana, że decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] 2008r. Nr [...] stała się ostateczna. Jako podstawę prawną swojego żądania G. Z. wskazała art. 9, art. 58 i art. 59 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdzając, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. Do pisma skarżąca dołączyła odwołanie.

W ocenie Sądu organ administracyjny stwierdzając w niniejszej sprawie, że nie znajduje podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, prawidłowo zastosował przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące zasad przywracania terminów. G. Z. nie podała żadnej przyczyny, z powodu której nie złożyła odwołania od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. w przewidzianym prawem terminie, a tym samym skarżąca nie spełniła ustawowego wymogu polegającego na uprawdopodobnieniu braku swojej winy w uchybieniu terminu. Wobec braku wskazania okoliczności, które spowodowały uchybienie terminu do wniesienia odwołania, niemożliwe w niniejszej sprawie było także dokonanie oceny tego, czy został przez skarżącą dochowany 7-dniowy termin od ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Skarżąca wskazuje, że dopiero pismem z dnia 25 marca 2010r. została poinformowana, że decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] 2008r. stała się ostateczna, jednak nie wyjaśnia dlaczego, mimo prawidłowego pouczenia w otrzymanej prawie dwa lata wcześniej decyzji, uważała że decyzja ta nie jest ostateczna. Skarżąca nie sprecyzowała zatem w sposób wyraźny i jednoznaczny kiedy, jej zdaniem, ustały przyczyny uchybienia terminu.

Skoro zatem we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, skarżąca nie podała żadnej przyczyny, z powodu której termin do wniesienia odwołania nie został zachowany, ograniczając się jedynie do wskazania, że niezłożenie odwołania w terminie nastąpiło bez jej winy, organ administracyjny orzekający w niniejszej sprawie nie naruszył prawa oceniając, że nie znając przyczyny uchybienia nie mógł uznać, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania od decyzji. Sam fakt pozostawania przez skarżącą w leczeniu nie jest okolicznością stanowiącą przesłankę uprawdopodobniającą uchybienie terminu bez winy strony. Brak zatem było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej i przywrócenia jej terminu do wniesienia odwołania.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdza, że organ administracyjny nie naruszył prawa odmawiając G. Z. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] 2008r. Nr [...], znak: [...]. Z tego powodu niniejsza skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Mając powyższe na uwadze, sąd skargę oddalił, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.