Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 521/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 50 ust. 1 pkt 4, art. 51, art. 84 ust. 1, art. 84 a ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 29
journal: Dz.U. 2001 nr 115 poz 1229
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne.
article: par. 29
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
article: art. 6, art. 7, art. 20, art. 77 par. 1, art. 80, art. 156 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 134, art. art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135, art. 152, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2010r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak [...], II. zasądza od Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu na rzecz skarżącego kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ E.Podrazik /-/ W.Batorowicz /-/D.Rzyminiak-Owczarczak


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 roku umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie spływu wód opadowych z terenu działki nr [...], położonej przy ul. L. w W. w kierunku działki nr [...], położonej przy ul. L. w W., Gmina K.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż w dniu [...] marca 2009 roku wpłynęło pismo P. K., który wniósł o skontrolowanie działki nr [...] w W. z uwagi m.in. na występowanie zalewania jego nieruchomości. W toku postępowania zostało ustalone, że właścicielka sąsiedniej posesji, M. C. (obecnie M.), wybudowała na niej budynek mieszkalny w oparciu o pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...] grudnia 1995 wydane przez Kierownika Urzędu Rejonowego w P. na rzecz poprzednich właścicieli, tj. K. i A. S., i przeniesione decyzją Starosty P. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 roku. Inwestor uzyskał ponadto zaświadczenie o zakończeniu budowy nr [...] z dnia [...] listopada 2007 roku. W wyniku przeprowadzonych oględzin nie stwierdzono wywyższenia terenu, co prowadzi do wniosku, że nie zachodzi obawa zalewania działki nr [...]. W toku przeprowadzanych kontroli nie stwierdzono zmian w zagospodarowaniu działki za wyjątkiem drewnianego ogrodzenia z elementów prefabrykowanych, położonego w granicy, a zrealizowanego na długości utwardzonego podjazdu. Nadto, właścicielka działki nr [...] osadziła krawężnik betonowy w wysokości ok. 10 cm. Kontrola wykazała, że przedmiotowe urządzenie zostało wykonane na podstawie planu zagospodarowania, stanowiącego załącznik do decyzji z dnia [...] grudnia 1995 roku. Podjazd zrealizowano zgodnie z naturalnym spadkiem terenu; przebiega on od ulicy w głąb nieruchomości nr [...]. Utwardzenie wykonano tylko na długości budynku mieszkalnego. Między nim a ogrodzeniem w granicy pozostaje nieutwardzony pas o szerokości ok. 0,7 m. Oprócz tego całość wody opadowej z połaci dachowej kierowana jest rurami spustowymi do dołów chłonnych, zlokalizowanych w tylnej części działki. Nie ma wobec tego podstaw do stwierdzenia zalewania działki sasiedniej. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał także, iż w równolegle toczącym się postępowaniu Wójt Gminy K. nie stwierdził, by występowały różnice w terenie obu działek. Z notatki służbowej, sporządzonej przez K. S., podinsp. ds. Ochrony Środowiska Urzędu Gminy K., wynika, że w dniu [...] listopada 2009 roku podczas oględzin działki M. M. w obecności S. K. zgodziła się na usuniecie ziemi na odcinku, na którym stoi budynek gospodarczy. W treści tego pisma wskazuje się ponadto, iż w dniu [...] października 2009 roku zrealizowano prace zabezpieczające w postaci usunięcia ziemi oraz zaizolowania ściany budynku w obecności dodatkowo sołtysa wsi, B. K. Z materiału zgromadzonego w aktach nie wynika by powstało wywyższenie terenu, mogące prowadzić do zalewania działek sąsiednich. Notatka, sporządzona przez K. S., wskazuje natomiast, iż strony uzgodniły między sobą zabezpieczenie budynków gospodarczych, położonych w granicy. Poza tym, M. M. wykonała ogrodzenie na podmurówce w granicy z działką nr [...] na długości podjazdu, chroniące przez możliwym spływem wód. Jednocześnie, do odrębnego rozpoznania wydzielono kwestię wybudowania tarasu na działce nr [...].

P. K. odwołał się od wyżej wymienionej decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 30 poz. 168) przez nierozpatrzenie wszystkich okoliczności sprawy oraz nieprzeprowadzenie rozprawy i art. 10 powołanej ustawy przez niedopuszczenie skarżącego do udziału w sprawie oraz wskazał na ogólne naruszenie przepisów procedury, polegające na uznaniu, iż S. K. jest stroną postępowania, pomimo, że od 1997 roku przestał być właścicielem przedmiotowej nieruchomości. P. K. podniósł, iż w dniu [...] marca 2009 roku zwrócił się o zbadanie (1) zgodności z prawem budynku mieszkalnego i tarasu, zrealizowanych na działce sąsiadki, (2) nieuzasadnionego podwyższenia terenu, grożącego zalewaniem oraz (3) wykorzystywania ściany budynku gospodarczego, usytuowanego na jego posesji, jako ściany oporowej. Odnosząc się do zarzutów, skarżący wskazał, iż nie został poinformowany o tym, dlaczego nie występują różnice w terenie. Tym bardziej, że z protokołu z dnia [...] sierpnia 2009 roku wynika, iż działka nr [...] jest nachylona w stronę jego działki. Nie dokonano poza tym pomiarów poziomu gruntu, ani też nie zbadano różnic w wysokości terenu na całości nieruchomości, poprzestając na przyjęciu drogi jako punktu odniesienia. Poza tym nie przeprowadzono oględzin ściany budynku gospodarczego, zlokalizowanego przy granicy z działką nr [...], w celu ustalenia różnic poziomu przy tylnej ścianie obiektu. Nie odniesiono się do kwestii zagrożenia zawilgoceniem jego ścian, powodowanym wyższym poziomem gruntu na działce sąsiedniej w bezpośredniej odległości od budynku. Rozważania organu nie objęły wreszcie innych wątpliwości, jakie zostały zgłoszone, w szczególności tych, dotyczących tarasu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie jest przy tym zwolniony od zbadania, czy budynek został wykonany zgodnie z przepisami prawa i pozwoleniem na budowę, przez sam fakt uzyskania zaświadczenia o zakończeniu budowy. Dokument ten wydaje się bowiem jedynie na podstawie oświadczeń inwestora. Ponadto, w ocenie P. K. decyzja wskazuje, iż organ umorzył całe postępowanie, a nie tylko to w przedmiocie wód opadowych. Należy również zauważyć, że skarżący nie był stroną ustaleń, o jakich mowa w notatce służbowej z dnia [...] listopada 2009 roku, a S. K. nie jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości. Dokonywanie z nim ustaleń jest bezzasadne. Czynności kontrolne powinny być natomiast utrwalone w protokole, a nie za pomocą notatki, która z tej racji nie może być dowodem w sprawie.

Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Poznaniu decyzją z dnia [...] czerwca 2010 roku, znak [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy uzasadniał, iż z zebranego materiału dowodowego wynika, że M. M. wykonała m.in. umocnienie terenu (wjazd na działkę) kostką z pozbruku na długości ok. 15 m, w odległości ok. 0,7 m od granicy obu nieruchomości. Zarówno działka nr [...], jak i nr [...] posiadają na szerokości 0,7 – 0,8 m obniżenie w kierunku granicy działki. W granicy działek znajdują się krawężniki betonowe, na których ustawiono ogrodzenie drewniane. Można wobec tego uznać, iż działka nr [...] nie została sztucznie wywyższona i posiada naturalne ukształtowanie, a ze strony M. M. nie dochodzi do kierowania wód opadowych na działkę skarżącego. Do takich też wniosków doszedł Wójt Gminy K., który w podobnym zakresie umorzył postępowanie decyzją z dnia [...] września 2009 roku. Niezależnie od powyższych uwag trzeba zwrócić, że rzędne działki nr [...] (72.69 i 72.74) są wyższe od rzędnych działki nr [...] (72.54 i 72.65), co może prowadzić do sytuacji odwrotnej, tj. spływu wody z działki P. K. Centymetrowe różnice mogą być jednak wynikiem naturalnego ukształtowania terenu, a zatem nie stanowią przedmiotu działania organów nadzoru budowlanego. Jak wskazują mapy geodezyjne, wody opadowe będą odprowadzane w kierunku torów PKP, na tyłach działek, przy czym naturalne pochylenie działek na ul. L. przebieg właśnie w kierunku torów kolejowych. Nie można zatem twierdzić, że teren działki nr [...] znajduje się na wyższym poziomie niż teren działki nr [...]. Organ odwoławczy powołał się także na ustalenia, zawarte w protokole kontrolnym z dnia [...] sierpnia 2009 roku. Jednocześnie trzeba odnotować, że prowadzone przez organ I instancji postępowanie dotyczyło wyłącznie zagadnienia spływu wód opadowych i w tym zakresie je umorzono. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie może zatem odnieść się do zarzutów dotyczących budynku mieszkalnego. Sentencja zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazuje wyraźnie, w jakiej części zakończone zostało niniejsze postępowanie. Nie prowadzono go natomiast w przedmiocie zaizolowania ścian budynków gospodarczych, znajdujących się w granicy działek i usunięcia ziemi. Jednocześnie, z dokumentów zebranych w sprawie wynika, iż działka nr [...] stanowi współwłasność P. i S. K. W pozostałym zakresie zarzuty są bezzasadne.

P. K. zaskarżył tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, formułując te same zarzuty, co w odwołaniu oraz wnosząc o zasądzenie kosztów postępowania. Oprócz podniesionych już wcześniej argumentów, skarżący zauważył, iż organ II instancji błędnie uznał, iż nie doszło do wywyższenia działki nr [...]. W trakcie postępowania administracyjnego skarżący podnosił, że ziemia z wykopu została rozsypana na terenie nieruchomości, co doprowadziło do zmiany poziomu. Dowodem nie może być jednak mapa geodezyjna, gdyż geodeta dokonujący inwentaryzacji budynku po jego wybudowaniu, nie dokonuje pomiarów wysokościowych. Zatem dane wskazane na mapie mogą różnić się od rzeczywistych w terenie. Organ I instancji nie wykonał również oględzin ściany budynku gospodarczego, usytuowanego w granicy działek w celu ustalenia różnic w poziomie terenu przy tylnej ścianie budynku. Nie zwrócono także uwagi na kwestię zawilgocenia ściany tego obiektu. Zabezpieczenie budynku gospodarczego nie stanowi izolacji, lecz ma tylko charakter doraźny, a ogrodzenie pozbawione jest podmurówki.

W odpowiedzi na skargę Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Poznaniu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniejsze stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga okazała się zasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem – art. 1 § 2 powyższej ustawy. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.

W świetle z kolei z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym – jak wynika z treści art. 145 § 1 – Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i orzeka o ich uchyleniu w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie należy podkreślić, iż podstawę działania organów nadzoru budowlanego stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89 poz. 414). Normy prawne zawarte w tej ustawie mają bowiem centralne znaczenie dla określenia stanów faktycznych, podległych orzecznictwu organów nadzoru budowlanego, oraz dla precyzyjnego wskazania zakresu działań, jakie te jednostki mogą podjąć.

Analizując zaskarżone rozstrzygnięcia ogranów obu instancji należy dojść do wniosku, iż organy te nieprawidłowo określiły przedmiot prowadzonego postępowania, a w konsekwencji nie zebrały wystaraczającego materiału dowodowego i nie ustaliły wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

Jak wynika z art. 84 ust. 1 powołanej ustawy do obowiązków organów nadzoru budowlanego zalicza się przede wszystkim: (1) kontrolę przestrzegania i stosowania prawa budowlanego, (2) kontrolę działania organów administracji architektoniczno-budowlanej, (3) badanie przyczyn powstania katastrof budowlanych i (4) współdziałanie z organami kontroli państwowej. Ustawodawca wymienia na pierwszym miejscu badanie legalności przedsięwzięcia, co oznacza, iż przypisuje on szczególną wagę do tych właśnie działań inspekcyjnych organów nadzoru budowlanego. Jak wynika ponadto z art. 84a ust. 1 pkt 1 ustawy, kontrola przestrzegania i stosowania norm prawa budowlanego polega na badaniu zgodności wykonywanych robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym oraz warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. Ustawodawca nakazuje tym samym organom zestawiać prace budowlane faktycznie wykonane z ich materialnoprawną podstawą. Dopiero w razie łącznego analizowania obu składników zaktualizuje się podstawa prawna, w oparciu o którą Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego może wywodzić swoją właściwość do załatwienia sprawy.

Należyt zwrócić uwagę, iż postępowanie, którego przedmiotem jest spływ wód reguluje art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 roku – Prawo wodne (Dz. U. Nr 115 poz. 1229). W razie niedozwolonej ingerencji właściciela posesji w kierunek spływu wód Wójt, Burmistrz albo Prezydent Miasta może nakazać przywrócenie do stanu poprzedniego, bądź wykonanie urządzeń zabezpieczających. Inaczej jednak niż na gruncie art. 84 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, zakres działania organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego nie wymaga prowadzenia robót budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego. Wójt, Burmistrz albo Prezydent Miasta może zatem wydać decyzję w razie dokonania jakiejkolwiek niedozwolonej ingerencji. Natomiast organy nadzoru budowlanego działają nie w oparciu o przepisy ustawy Prawo wodne, a w oparciu o stosowne przepisy Prawa budowlanego i przepisy techniczno-budowlane (w szczególności art. 51 ustawy i § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). W konsekwencji ingerencja organów nadzoru budowlanego jest możliwa tylko wtedy, gdy zmiana kierunku spływu wód wynika z faktycznie wykonanych robót budowlanych. W przeciwnym razie należałoby prowadzić dwa odrębne postępowania, przez dwa różne organy, w co do zasady tym samym przedmiocie, co nie daje się pogodzić nie tylko z ekonomiką procesową, ale i założeniem o racjonalności ustawodawcy.

Odnosząc dotychczasowe uwagi do specyfiki rozpatrywanej sprawy, trzeba zauważyć, iż organy nadzoru budowlanego nie wykazały w sposób bezsprzeczny, iż określony przez nie przedmiot postępowania mieścił się istotnie w ich kompetencji. W tej mierze decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 kwietnia 2010 roku expresis verbis wskazuje, iż postępowanie toczyło się w sprawie "spływu wód opadowych" z terenu działki nr [...], położonej w Wirach. Trudno jednak uznać by sama okoliczność kierunku spływu wody jako taka zawierała się w zakresie pojęcia wykonywania robót budowlanych, będących, jak już wskazano, warunkiem sine qua non uzyskania kompetencji przez organ nadzoru budowlanego. Może ona co prawda stanowić podstawę do wywodzenia właściwości, lecz jedynie wtedy, gdy pozostaje w związku z faktycznie zrealizowanymi pracami budowlanymi. W tym też świetle trzeba odczytać § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690).

Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazuje natomiast, że organy administracji publicznej nie odniosły się w ogóle do podnoszonej przez P. K. kwestii wykorzystania przez właścicielkę gruntu sąsiedniego ziemi – pochodzącej z wykopu pod fundamenty budowanego budynku mieszkalnego – do wyrównania powierzchni jej działki. Nie poczyniono w tym zakresie żadnych ustaleń, w tym czy taki fakt miał rzeczywiście miejsce, czy niwelacja terenu była objęta zatwierdzonym projektem budowlanym i czy wpłynęła na zmianę naturalnego spływu wód opadowych. Ustalenia te mają natomiast w omawianej sprawie kluczowe znaczenie. Gdyby bowiem okazało się, że rzeczywiście zrealizowana przez M. M. inwestycja pozostawała w związku ze zmianą kierunku spływu wód, to tym samym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nabyłby właściwość do wydania decyzji.

O wadliwości przeprowadzonego przez organy nadzoru budowlanego postępowania dowodowego świadczą także wyjaśnienia inwestorki M. M. złożone w dniu [...] listopada 2010 roku trakcie rozprawy przed Sądem. Inwestorka wyjaśniła, iż nawiozła 3 wywrotki piasku w celu wyrównania terenu działki, do tego celu wykorzystała także część ziemi z wykopu pod fundamenty budynku. W toku postępowania administracyjnego należało co najmniej przesłuchać strony na tę okoliczność. Niepoczynienie natomiast koniecznych ustaleń nie pozwala w obecnym stanie ani potwierdzić, ani wykluczyć kompetencji organu nadzoru budowlanego. Tym bardziej, że wedle wyjaśnień M. M., postępowanie z art. 29 Prawa wodnego prowadzone przez Wójta Gminy K. nie zakończyło się jeszcze wydaniem ostatecznej decyzji.

Nie ulega przy tym wątpliwości, iż adekwatne wyznaczenie przedmiotu sprawy warunkuje prawidłowe określenie kompetencji. W myśl bowiem art. 20 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 30 poz. 168), właściwość rzeczową ustala się według przepisów o zakresie działania danego organu, a zatem w niniejszej sprawie – wedle Prawa budowlanego. Jednocześnie, art. 19 kpa ustawy przewiduje, iż organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej kompetencji rzeczowej i miejscowej. Wymienione wyżej przepisy stanowią z kolei uszczegółowienie art. 6 kpa, statuującego generalna zasadę legalności. Całość tej regulacji, włącznie z sankcją nieważności z art. 156 § 1 pkt 1 kpa, pozwala na przyjęcie, iż ustawodawca wprowadza zakaz domniemywania kompetencji.

Ponadto, organy nadzoru budowlanego nie dokonały, wbrew art. 84a ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, pełnej kontroli wykonanych na działce nr [...] robót budowlanych. Jak już wskazano wyżej nie poczyniono żadnych ustaleń czy inwestorka M. M. – w ramach robót związanych z budową domu jednorodzinnego – wykonała jakieś roboty mające na celu niwelację terenu działki. Stwierdzenie wykonania prac niwelujących teren działki skutkuje koniecznością dalszego wyjaśnienia, czy tego typu prace były przewidziane zatwierdzonym projektem budowlanym i objęte decyzją o pozwoleniu na budowę, czy też roboty te wykonano z przekroczeniem pozwolenia na budowę. W takim przypadku podstawę do prowadzenia postępowania stanowiłby art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, w ramach tego postępowania należało ocenić wykonane samowolnie roboty w aspekcie ich zgodności z prawem, w tym z przepisami techniczno-budowlanymi (w szczególności z § 29 powoływanego wyżej rozporządzenia w sprawie warunków technicznych).

Podzielić należy również podniesiony w skardze zarzut oparcia się przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego przy rozstrzyganiu sprawy na mapie geodezyjnej nieprzedstawiającej – w zakresie rzędnych terenu – aktualnego stanu faktycznego. Jak wynika z adnotacji znajdującej się na tej mapie, odzwierciedla ona stan na dzień [...] czerwca 1995 roku (k. 14 akt administracyjnych organu I instancji). Tymczasem zakończenie budowy na działce nr [...], zgodnie z zawiadomieniem, nastąpiło w dniu [...] listopada 2007 roku (k. 16 akt administracyjnych organu I instancji), a więc 12 lat po sporządzeniu przedmiotowej mapy. Tak znaczny upływ czasu w połączeniu z brakiem ustaleń co do faktycznego zakresu wykonanych robót budowlanych na działce nr [...], sprawia, że wymienione opracowanie geodezyjne nie pozwala już obecnie na jednoznaczne stwierdzenie, iż przedstawione tam rzędne odpowiadają rzeczywistości. W szczególności nie wiadomo czy ich wartości nie uległy zmianie, a jeśli tak – to, w jakim stopniu i czy oddziaływało to na kierunek spływu wód opadowych. Ustalenia te dotyczyć muszą terenu całej działki nr [...], a nie tylko jej fragmentu – pasa o szerokości około 70 cm przy granicy z działką skarżącego.

W świetle dotychczasowych uwag nie ulega wątpliwości, że organy administracji publicznej nie zebrały i nie rozważyły materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Zgodnie z art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, organy te powinny stać na straży praworządności, podejmując kroki niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego. Uszczegółowieniem tej zasady jest art. 77 § 1 powołanej ustawy, przewidujący, iż materiał dowodowy należy zebrać w sposób wyczerpujący oraz rozpatrzyć go jako całość. Jak wynika nadto z art. 80 cytowanej ustawy, dopiero na podstawie całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego możliwe jest uznanie, czy dana okoliczność została w istocie udowodniona. Uchybienie tym obowiązkom stanowi wadę postępowania, mogącą mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W takiej sytuacji Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę zmuszony był na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ja poprzedzającej ze względu na naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 84 ust. 1 i art. 84a ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego oraz z uwagi na naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynika sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organy nadzoru budowlanego rozpatrujące ponownie sprawę powinny uwzględnić rozważania Sądu, w szczególności zbadać, czy na terenie działki nr [...] doszło do wykonania robót budowlanych niwelujących teren działki, a jeśli tak – czy były objęte pozwoleniem na budowę i czy spowodowały zmianę kierunku spływu wód opadowych.

Sąd orzekł o kosztach na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd orzekł o wykonalności zaskarzonej decyzji na podstawie art. 152 powołanej ustawy.

/-/ E. Podrazik /-/ W. Batorowicz /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak