Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 799/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 165,245 par. 3 art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym kolejnego wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia ... w przedmiocie odmowy podjęcia postępowania administracyjnego w sprawie wybudowanego pawilonu handlowego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II OZ 1135/13) oddalił zażalenie wnioskodawcy złożone na ww. postanowienie.

W dniu 27 listopada 2014 r. skarżący złożył ponownie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, że gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, utrzymuje się z "bezumownego odszkodowania" w wysokości 700 zł, a wśród posiadanych składników majątkowych skarżący wymienił "nieukończony pawilon handlowy" o pow. 88, 80 m2.

W piśmie z dnia 29 grudnia 2014 r. wnioskodawca oświadczył, że jego żona nie wyraża zgody na ujawnienie swojej sytuacji finansowo- majątkowej, a z kolei była żona "nie zgadza się na podanie danych w zakresie toczącego się postępowania działowego".

Przesłanką do uwzględnienia kolejnego wniosku strony o przyznanie prawa pomocy może być jedynie stwierdzenie, iż od chwili wydania poprzedniego orzeczenia w tym przedmiocie uległa zmianie (na niekorzyść) sytuacja finansowa i majątkowa wnioskodawcy. Co więcej- jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 2013 r., I OZ 712/13, www.orzeczenia.nsa.gov.pl– Sąd nie ma obowiązku przy kolejnym wniosku zajmować się w ogóle ponownie oceną tych samych okoliczności i argumentów przedstawionych już we wcześniejszym wniosku. To na osobie skarżącego ciąży obowiązek wykazania, które ze zmienionych okoliczności uzasadniały obecnie przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W niniejszej sprawie taki warunek nie został spełniony, bowiem po pierwsze- skarżący w ogóle nawet nie wypowiedział się w tej kwestii. Po drugie- przedstawione przez niego we wniosku okoliczności są tożsame z ujawnionymi w poprzednim wniosku, a nawet aktualne uzasadnienie wniosku jest jeszcze bardziej lakoniczne, a właśnie wybiórcze przedstawienie przez skarżącego swojej sytuacji majątkowo- finansowej było głównym powodem dotychczasowego nie uwzględnienia wniosku. Wnioskodawca był zobligowany przedstawić w sposób czytelny swój stan finansowy i majątkowy prezentując w niebudzący wątpliwości sposób źródła swego utrzymania, jak również ponoszone przez siebie wydatki. Przedstawiona przez skarżącego sytuacja materialna ma jednak charakter selektywny i sprowadza się wyłącznie do wskazania tylko niektórych okoliczności, jak dochód (w postaci tajemniczego "bezumownego odszkodowania") oraz prawo własności nieukończonego budynku o pow. 88, 80 m2. Skarżący nie przedłożył jednak dokumentu potwierdzającego wysokość uzyskiwanego ww. dochodu, nie wskazał z jakiego tytułu je otrzymuje i dlaczego kwota ta uległa zmniejszeniu (na 700 zł) w stosunku do kwoty, którą deklarował w swoich wcześniejszych wnioskach (1.400 zł). Skarżący nie wyjaśnił dlaczego nie wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą "Z" i jaki z tego tytułu osiąga dochód. Nie wspomniał również – do czego z kolej przyznał się w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 799/12 (pismo tamże z dnia 3.11.2014 r. k. 275-276)- że wykonuje często "różne prace dorywcze" w stawce godzinowej 25 zł. Wnioskodawca nie określił i nie udokumentował wysokości swoich niezbędnych wydatków. Pomimo pouczenia go, że samo posiadanie umowy o rozdzielności majątkowej (czy rzekoma niechęć współmałżonki do ujawniania ww. danych) nie zwalnia go z obowiązku przedstawienia jej sytuacji finansowo- majątkowej, skarżący ponownie odmówił podania tych danych. Skarżący bezpodstawnie odmówił również poinformowania Sądu jak zakończyło się postępowanie o podział majątku (o znacznej wartości) z byłą żoną (rozprawa w tej sprawie miała odbyć się na początku września br.). Wnioskodawca nie przedłożył aktualnych pełnych wyciągów z wszystkich posiadanych przez siebie rachunków bankowych, w szczególności tego rachunku, na które wpływa jego dochód z tytułu tzw. "bezumownego odszkodowania". Nie złożył również deklaracji podatkowych za rok 2013 oraz kserokopii ostatniej strony z księgi przychodów i rozchodów lub innego dokumentu z którego wynikałaby wysokość przychodów uzyskiwanych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej PHU "Z.i rodzaj ponoszonych kosztów. Skarżący nie wyjaśnił czyją własnością jest mieszkanie położone przy ul. J.B.. Nie wyjaśnił także co stało się z dotychczas wykazywanymi przez niego składnikami majątkowymi: mieszkaniem o pow. 50, 60 cm2 oraz działkami: o pow. 253 m2 oraz 137 m2 i nie określił z jakich źródeł czerpał dotychczas środki na pokrycie kosztów sądowych w tej i w innych sprawach toczących się przed tut. Sądem. Skarżący nie wskazał dlaczego nie korzysta aktualnie ze wsparcia osób trzecich lub pomocy społecznej (choć we wcześniejszych wnioskach wskazywał, że korzysta np. z pomocy finansowej swoich sióstr). Nie wyjaśnił dlaczego nie rejestruje się jako osoba bezrobotna lub nie czyni starań o uzyskanie świadczenia rentowego i dlaczego do tej pory nie uzyskał świadczenia emerytalnego o którym od dłuższego czasu pisze, że "już mają mu przyznać". Nadto nie określił czy posiadany przez niego pawilon handlowo- usługowy jest rzeczywiście położony przy ul. J.B., czy jest użytkowany, a jeśli tak to przez kogo i do prowadzenia jakiej działalności służy, jakie skarżący czerpie z tego korzyści. Nie wyjaśnił także co stało się z zadłużeniem w wysokości ok. 59 000 zł, o którym przez wiele lat wspominał w swoich wnioskach.

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. A wskazać m.in. należy, że skarżący w tej i w innych prowadzonych przed tut. Sądem postępowaniach uiszcza należne opłaty sądowe, a w sprawach o sygn. akt II SA/Wr 385/06 i o sygn. akt II SAB/Wr 49/11 zatrudnił nawet zawodowego pełnomocnika.

Sąd rozpoznający wniosek [o przyznanie prawa pomocy] bada nie tylko stan majątkowy i sytuację materialną strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy, ale także wszystkich osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie. Brak jest w aktach dokumentu świadczącego o prawnym rozwiązaniu związku małżeńskiego skarżącego i jego drugiej żony, w tej sytuacji nawet umowa o rozdzielności majątkowej nie zniosła obowiązków wynikających z art. 23 i z art. 27 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. jedn. z 2012, Dz. U. poz. 788) nakazującego obojgu małżonkom wzajemną pomoc oraz przyczynianie się do zaspokajania potrzeb rodziny według swych sił i swych możliwości zarobkowych oraz majątkowych. W tej sytuacji każdy z małżonków ma obowiązek łożenia na utrzymanie współmałżonka, który utracił zdolność finansową, w tym nie posiada środków na poniesienie kosztów postępowania. Dla oceny wniosku istotne, zatem było przedstawienie sytuacji finansowej i majątkowej współmałżonki, czego skarżący- mimo kilkukrotnych pouczeń- nie uczynił (zob. postanowienia NSA: z dnia 10.02.2014 r. sygn. akt I FZ 530/13 LEX nr 1422571; z dnia 27.11.2013 r. sygn. akt I FZ 434/13 LEX nr 1394354; z dnia 25.08.2011 r. sygn. akt II FZ 441/11 LEX nr 896371).

W ocenie Sądu skarżący nie wykazał w przekonujący sposób, że od czasu rozpoznania poprzedniego wniosku zmieniła się na niekorzyść jego sytuacja materialno- finansowa, która uzasadniałaby uwzględnienie wniosku. Z przyczyn leżących po stronie skarżącego niemożliwe okazało się ustalenie jego rzeczywistej sytuacji dochodowej i majątkowej.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 165 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.