Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1691/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: par. 20  ust. 73
journal: Dz.U. 1996 nr 16 poz 82
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji  Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji.
article: art. 24 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
article: art. 141  par. 4,  art. 145  par. 1  pkt 1  lit. a i c,  art. 152,  art. 190
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie WSA Daniela Kozłowska WSA Maria Tarnowska Protokolant Małgorzata Kulińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2009 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego na złagodzenie skutków suszy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...], utrzymało w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] odmawiającą J. L. udzielenia jednorazowej pomocy społecznej w formie zasiłku celowego na złagodzenie skutków suszy.

W uzasadnieniu decyzji przedstawiono następujący stan faktyczny sprawy:

Decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. odmówił przyznania J. L. zasiłku celowego w związku z suszą w 2006 roku. Jako powód odmowy przyznania świadczenia organ I instancji wskazał, że zainteresowana nie dołączyła do dokumentacji protokołu oszacowania strat, który jest niezbędny do rozpatrzenia wniosku.

Z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. Nr 155, póz. 1109) pomocy udziela się rodzinie rolniczej, jeżeli:

1) co najmniej jedna osoba w rodzinie rolniczej jest rolnikiem w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników i podlega temu ubezpieczeniu z mocy ustawy,

2) w gospodarstwie rolnym, w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, w którym szkody w uprawach rolnych spowodowane suszą oszacowane przez komisję powołaną przez wojewodę na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji (Dz. U. Nr 16, poz.82 ze zm.) wynoszą średnio powyżej 30 %.

W ocenie organu pierwszej instancji wnioskodawczyni nie spełnia powyższych warunków, ponieważ nie posiada protokołu oszacowania szkód sporządzonego przez komisję, na podstawie którego kierownik ustala średnią wysokość szkód w gospodarstwie rolnym.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła J. L. podnosząc, że komisja do spraw szacowania strat szacowała w dniu 22 sierpnia 2006 r. szkody tylko tym rolnikom, którzy byli zainteresowani udzieleniem kredytu klęskowego. W związku z tym protokół oszacowania szkód w jej gospodarstwie nie został sporządzony.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. Nr 155, poz. 1109) pomocy udziela się rodzinie rolniczej, jeżeli zostały spełnione warunki określone w § 2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r.

Kolegium nie zgodziło się z poglądem wyrażonym w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, iż nie dołączenie do wniosku - przez osobę ubiegającą się o zasiłek celowy - protokołu oszacowania szkód może stanowić podstawę odmowy przyznania przedmiotowego świadczenia. Zgodnie bowiem z § 6 ust. 3 powołanego rozporządzenia obowiązek przekazania protokołu szkód organowi I instancji ciążył na wojewodzie a nie na wnioskodawcy. W sytuacji jednak, gdy protokół oszacowania szkód w gospodarstwie skarżącej nie został w ogóle sporządzony, to nie można ustalić, że szkody w uprawach rolnych tego gospodarstwa przekroczyły średnio 30%, a w konsekwencji przyznać skarżącej zasiłek celowy.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie złożyła J. L.

Wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji, zarzucając im naruszenie przepisów § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy – poprzez odmowę przyznania świadczenia z pomocy społecznej oraz naruszenie art. 7, 8, 9, 10 i 35 kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 czerwca 2007 r. sygn. akt 438/07 uchylił obie decyzje uznając, że skarga zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje są niezgodna z prawem.

Sąd stwierdził, że z treści § 3 ust. 1 i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. Nr 155 poz. 1109) wynika, że pomoc, o jakiej mowa w przepisach tego rozporządzenia ma formę zasiłku celowego i zgodnie z § 4 ust. 1 jest przyznawana na wniosek osoby zainteresowanej, złożony w ośrodku pomocy społecznej gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkiwania tej osoby. Zaś stosownie do § 4 pkt 2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r., po wszczęciu postępowania w sprawie udzielenia pomocy kierownik ośrodka pomocy społecznej ustala średnią wysokość szkód w danym gospodarstwie rolnym na podstawie protokołu oszacowania szkód sporządzonego przez komisję powołaną przez wojewodę na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji, przekazanego przez wojewodę za pośrednictwem wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Zgodnie zaś z § 5 rozporządzenia z dnia 29 sierpnia 2006 r. wojewodowie, w terminie do 15 września 2006 r., przekażą właściwym wójtom (burmistrzom, prezydentom miast) protokoły oszacowania szkód sporządzone przez komisje. Oznacza to, iż rzeczą wojewody jest spowodowanie dokonania przez komisję czynności oszacowania szkód w gospodarstwach rolnych na obszarze dotkniętym suszą i dostarczenia sporządzonych przez komisję protokołów właściwym wójtom (burmistrzom, prezydentom miast). Potwierdza to przyjęty w rozporządzeniu terminarz czynności, który zakłada, iż przekazanie przez wojewodę wójtom (burmistrzom, prezydentom miast) protokołów szacowania szkód następowało do dnia 15 września 2006 r., natomiast upływ terminu do złożenia wniosku o przyznanie pomocy ustalony został na dzień 15 października 2006 r. Wynika stąd, że przekazanie przez wojewodę wójtom (burmistrzom, prezydentom miast) protokołów szacowania szkód następowało jeszcze przed ustaleniem, który z poszkodowanych wskutek suszy rolników wystąpi o udzielenie mu pomocy. Z żadnego natomiast przepisu rozporządzenia nie wynika obowiązek zgłoszenia przez rolnika szkody w gospodarstwie rolnym, czy to do wójta (burmistrza, prezydenta miasta), czy do wojewody, czy też do komisji powołanej przez wojewodę. W szczególności obowiązku tego, zdaniem Sądu, nie można wyprowadzać z treści wzorca wniosku stanowiącego załącznik do rozporządzenia, w którym składający wniosek oświadcza, że szkody spowodowane suszą zostały oszacowane przez komisję powołaną przez wojewodę.

Poza tym - jak wynika z akt sprawy – J. L. w dniu 15 września 2006 r., a więc przed upływem terminu przewidzianego w rozporządzeniu (15 października 2006 r.), złożyła w Ośrodku Pomocy Społecznej w G. wniosek o przyznanie jej zasiłku celowego. Wniosek ten podlegał rozpoznaniu przez Kierownika tego Ośrodka w oparciu o protokół szacowania szkody przekazany wójtowi wcześniej (do 15 września 2006 r.) przez wojewodę.

Wobec tego Sąd uznał, że odmowa przyznania skarżącej zasiłku celowego z powodu nie sporządzenia przez właściwe organy protokołu oszacowania szkody w gospodarstwie rolnym osoby ubiegającej się o przyznanie zasiłku celowego - nie znajduje podstawy prawnej w przepisach rozporządzenia z dnia 29 sierpnia 2006 r., a stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu decyzji obu instancji polega na niewłaściwej interpretacji § 4 i § 6 ust. 3 tego rozporządzenia.

W związku z tym, powyższa wada rozstrzygnięcia podjętego w sprawie wniosku J. L. - jako mająca istotny wpływ na wynik sprawy - skutkowała koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji - co oznacza obowiązek ponownego rozpatrzenia tego wniosku w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony zgodnie z przepisami rozporządzenia z dnia 29 sierpnia 2006 r.

Skargę kasacyjną od tego wyroku złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. – wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Jako podstawę kasacji powołało:

1) naruszenie prawa materialnego:

– przez błędną wykładnię przepisu § 4 ust.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. Nr 155, poz.1109), polegającą na przyjęciu, że odmowa przyznania zasiłku celowego z powodu nie sporządzenia przez komisję powołaną przez wojewodę protokołu oszacowania szkód w gospodarstwie rolnym osoby ubiegającej się o to świadczenie, nie znajduje podstawy prawnej,

– przez niezastosowanie przepisu § 2 pkt 2 powołanego rozporządzenia, który to przepis w odniesieniu do ustaleń faktycznych sprawy, jako materialna podstawa rozstrzygnięcia winien być również zastosowany,

2) naruszenie przepisów postępowania, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

– art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. przez nieuzasadnione przyjęcie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, kiedy w rzeczywistości Kolegium zastosowało właściwą interpretację tychże przepisów,

– art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. poprzez przyjęcie w zaskarżonym wyroku, że decyzję wydano z naruszeniem innych przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bez wskazania jednak jakie to przepisy procedury administracyjnej zostały naruszone w stopniu uzasadniającym uchylenie decyzji Kolegium,

- art. 141 § 1 pkt 4 P.p.s.a. przez nie zawarcie w uzasadnieniu wyroku wyjaśnienia jego podstawy prawnej wyrażonej w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. oraz nie zawarcie wskazań co do dalszego postępowania organów administracji,

- art. 151 P.p.s.a. przez niezastosowanie normy tego przepisu, kiedy to skarga jako nieuzasadniona winna być oddalona.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Kolegium - przypominając wywody zawarte w uzasadnieniu własnej decyzji - skonstatowało, że w świetle regulacji § 2 pkt 1 i 2 oraz § 4 ust.2 rozporządzenia, organ administracji nie ma prawa samodzielnie szacować wysokości szkód w uprawach rolnych, w oparciu o inne środki dowodowe, jak choćby zeznania świadków, wobec braku protokołu komisji. Kolegium podniosło, że realizacja normy art. 153 P.p.s.a. wymaga sformułowania w uzasadnieniu wyroku, zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a., niewątpliwych i niewymagających interpretacji zaleceń co dalszego postępowania. Sąd natomiast nie zawarł niezbędnych i jednoznacznych wskazań co do dalszego postępowania, a jedynie ogólnikowo podał, że organy administracji mają obowiązek ponownego rozpatrzenia wniosku w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony zgodnie z przepisami powołanego rozporządzenia.

Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 października 2008 r. sygn. akt I OSK 1530/07 uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – uznając, że skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy.

Sąd stwierdził, że gdy w skardze kasacyjnej zarzuca się zarówno naruszenie prawa materialnego, jak i naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega zarzut naruszenia przepisów postępowania.

Sąd uznał za zasadny zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez brak stanowiska, co do podstawy prawnej dokonywania ustaleń w sytuacji braku protokołu oszacowania szkód i braku wskazań co dalszego postępowania.

Zauważył, iż w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazano podstawę prawną poprzez przywołanie i analizę przepisów § 3, § 4 i § 6 ust.3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. Nr 155, poz.1109). Nie oznacza to jednak, że został w ten sposób spełniony wymóg art. 141 § 4 zdanie pierwsze P.p.s.a., zawarcia podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienia.

Po pierwsze, Sąd nie wskazał materialnoprawnych przesłanek przyznania zasiłku celowego.

Po drugie, krytycznie oceniając weryfikowane postępowanie dowodowe i zajmując stanowisko, według którego odmowa przyznania zasiłku nie może być rezultatem braku protokołu oszacowania szkód, sporządzonego przez komisję powołaną przez wojewodę - nie wskazał jednocześnie podstawy proceduralnej ustaleń w zakresie wysokości szkody. Obowiązkiem Sądu pierwszej instancji było wskazanie tych unormowań, które mimo braku protokołu oszacowania szkód umożliwiają ustalenie wysokości szkody oraz udzielenie zasiłku.

Sąd orzekający w sprawie opowiedział się za poglądem, zgodnie z którym zaniechanie tego obowiązku uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu kontrolę prawidłowości stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i skutkuje uwzględnieniem skargi kasacyjnej, opartej na zarzucie naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a.

Przepis art. 141 § 4 zdanie drugie P.p.s.a. stanowi, że jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi, sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno zawierać wskazania, co do dalszego postępowania. Brak tych wskazań jest naruszeniem mającym wpływ na wynik sprawy zwłaszcza wtedy, gdy w uzasadnieniu wyroku uwzględniającego skargę nie ma stanowiska Sądu, co do pozytywnej podstawy materialnej i proceduralnej załatwienia sprawy (patrz: w/w wyrok NSA z dnia

19 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 1346/07; wyrok NSA z dnia 13 września 2006 r., sygn. akt II FSK 1099/05, niepublikowany, treść [w:] System Informacji Prawnej LEX nr 262073).

Poza tym Naczelny Sąd Administracyjny - w zakończeniu swojego uzasadnienia - odnotował odmienną ocenę, podobnie sformułowanego uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji, dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia

2 lipca 2008 r., sygn. akt I OSK 1373/08.

W związku z tym nie wykluczył prawidłowości merytorycznego poglądu tam wyrażonego, zwłaszcza wzbogacanego o wywód zawarty w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 2 lipca 2008 r., sygn. akt I OSK 1356/07.

Jednakże uznał, że wyartykułowanie takiego merytorycznego poglądu jest przedwczesne, w sytuacji opisanej wyżej konieczności uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone decyzje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.

Natomiast w myśl art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny - uchylając zaskarżony wyrok - uznał za zasadny zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez brak stanowiska, co do podstawy prawnej dokonywania ustaleń w sytuacji braku protokołu oszacowania szkód i brak wskazań co dalszego postępowania. Dodał, że obowiązkiem Sądu pierwszej instancji było wskazanie tych unormowań, które mimo braku protokołu oszacowania szkód umożliwiają ustalenie wysokości szkody oraz udzielenie zasiłku.

Jednocześnie jednak Sąd nie wykluczył prawidłowości merytorycznego poglądu wyrażonego w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2008 r., sygn. akt I OSK 1373/08 - zwłaszcza wzbogacanego o wywód zawarty w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2008 r., sygn. akt I OSK 1356/07.

W uzasadnieniu wyroku sygn. akt I OSK 1373/08 (dotyczącego takiego samego stanu prawnego – odmowa przyznania zasiłku celowego na złagodzenie skutków suszy z uwagi na brak protokołu oszacowania strat) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną uznając, że nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach prawnych. Dodał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny przeprowadził w pełni prawidłową wykładnię przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. Nr 155, poz. 1109).

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że na wojewodów został nałożony obowiązek powołania komisji na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji (Dz. U. Nr 16, poz. 82 ze zm.) oraz obowiązek przekazania, w terminie do dnia 15 września 2006 r. właściwym wójtom (burmistrzom, prezydentom miast) protokołów oszacowania szkód. Nie wykonanie tego obowiązku nie może powodować negatywnych następstw dla jednostki w ubieganiu się o przyznanie pomocy społecznej. Powoduje to zastosowanie ogólnych reguł ustalenia stanu faktycznego obowiązujących w kodeksie postępowania administracyjnego. Rozwiązania prawne przyjęte w rozporządzeniu nie mogą podważać reguł przyjętych w ustawie - kodeksie postępowania administracyjnego. Wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 24 ust. 2 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) rozporządzenie mogło regulować szczegółowe warunki realizacji programu rządowego pomocy społecznej - ale nie łamanie reguł ustawowych organizujących prawo pomocy społecznej.

W związku z tym Sąd uznał, że zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów powołanego rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy nie są zasadne.

Uznał również za niezasadne zarzuty dotyczące naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy powołanego rozporządzenia zawierają regulację o charakterze mieszanym - materialno-procesowym. Regulują bowiem przesłanki materialne przyznania pomocy społecznej i procesowe w zakresie wszczęcia postępowania i ustalenia stanu faktycznego. Uzasadnia to uchylenie decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dodał, że w uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że należy ustalić stan faktyczny sprawy przy stosowaniu przepisów rozporządzenia, a należy to uzupełnić przez wskazanie obowiązku stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekający ponownie w niniejszej sprawie - w pełni podziela powyższy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w uzasadnieniu wyroku wydanego w sprawie sygn. akt I OSK 1373/08.

Sąd całkowicie zgadza się ze stanowiskiem, że rozwiązania prawne przyjęte w rozporządzeniu nie mogą podważać reguł przyjętych w ustawie - kodeksie postępowania administracyjnego.

Jeżeli nie ma możliwości zastosowania środków dowodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (brak dokumentacji dotyczącej oszacowania strat z uwagi na brak stosownego protokołu) - to logicznym jest fakt, że powoduje to konieczność zastosowania ogólnych reguł ustalenia stanu faktycznego obowiązujących w kodeksie postępowania administracyjnego. Inaczej skarżąca zostałaby pozbawiona możliwości uwzględnienia jej wniosku – i to z przyczyn nie zawinionych przez nią (skarżąca nie miała obowiązku zgłoszenia szkody w gospodarstwie rolnym).

W związku z powyższym, rozpoznając ponownie wniosek skarżącej, organ administracji weźmie pod uwagę ocenę prawną i wskazania, co do dalszego postępowania, wyrażone – w analogicznym stanie faktycznym - przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt I OSK 1373/07.

Organ ustali stan faktyczny sprawy - w szczególności średnią wysokość szkód w gospodarstwie rolnym - stosując ogólne reguły ustalania stanu faktycznego określone w kodeksie postępowania administracyjnego.

Następnie organ rozpatrzy całokształt zgromadzonego materiału dowodowego i dokona jego oceny zgodnie z zasadą dochodzenia prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 kpa, a także zasadą swobodnej oceny dowodów określoną w art. 80 kpa.

Z przedstawionych przyczyn Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c oraz art. 152 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.