Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 556/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Środowiska
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 30 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.Z. z dnia 28 kwietnia 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T.Z. na decyzję Ministra Środowiska z dnia (...) kwietnia 2007 r. znak: (...) w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

T.Z. w dniu 13 sierpnia 2008 r. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 lipca 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 556/08 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej również jako ppsa, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 246 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Stosownie zaś do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.

Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów Sąd może wydać prawidłowe orzeczenie w tym zakresie.

W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Skarżący bowiem, pomimo dwukrotnego wezwania Sądu - pierwszego dokonanego pismem z dnia 9 maja 2008 r., drugiego - pismem z dnia 1 września 2008 r., do złożenia w zakreślonym terminie dokumentów źródłowych, takich jak: odpisy zeznań podatkowych, dokumenty potwierdzające wysokość aktualnie uzyskiwanych dochodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, wyciągi z kont bankowych, dokumenty potwierdzające wskazane w formularzu wniosku z dnia 28 kwietnia 2008 r. obciążenia finansowe, kopie dokumentów wskazujących wysokość stałych miesięcznych opłat związanych z eksploatacją mieszkania i wysokość innych stałych miesięcznych wydatków w gospodarstwie domowym - nie zadośćuczynił żądaniu Sadu. Przy czym przedmiotem wezwań były dokumenty, które pozwoliłyby w sposób pełny i jednoznaczny ocenić stan majątkowy i możliwości płatnicze wnioskodawcy. W dniu 23 września 2008 r. w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaksięgowano natomiast wpływ wpisu sądowego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 556/08.

Nieprzedłożenie przez skarżącego żądanych przez Sąd dokumentów źródłowych uniemożliwia pełną ocenę jego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Trzeba przy tym podkreślić, że Sąd nie jest zobligowany do prowadzenia z urzędu postępowania w tym zakresie, jeżeli wnioskodawca uchyla się od złożenia niezbędnych dokumentów źródłowych. Rzecz jasna, Sąd nie może uzupełnić powstałych wątpliwości w drodze jakichkolwiek domniemań.

Tym samym T.Z., odstępując od złożenia wymaganych dokumentów, nie usunął budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a w konsekwencji nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Brak jest zatem podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.