Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 514/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 19
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 1009/17 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego NSA Stefana Kłosowskiego w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek skarżącego R. S. o wyłączenie sędziego NSA Stefana Kłosowskiego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że podstawą zgłoszonego wniosku o wyłączenie ww. sędziego jest "w szczególności kierowanie się przez niego omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego, jakim jest reżim komunistyczno-peerelowski i stosowanie metod impoderabiliów i peerelowskiego pozytywizmu prawniczego z okresu reżimu komunistycznego w szczególności w sprawach SA/Sz 2337/02, SA/Sz 2847/02, II SA/Sz 501/08". Dotyczy to w szczególności protokołów jawnych posiedzeń w sprawach SA/Sz 2337/02 i II SA/Sz 501/08, których treść sędzia Stefan Kłosowski jako Przewodniczący konstruował tak, aby nie oddawały prawdziwego kontekstu sytuacyjnego zaistniałego na sali sądowej i aby fakty zaistniałe na sali sądowej były przedstawiane w treści protokołów w sposób fałszywy. Skarżący wskazał, że integralną treść jego wniosku stanowi wniosek z dnia 8 września 2016 r. w sprawie II SA/Sz 50/16.

Oddalając powyższy wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że skarżący nie wskazał takich przyczyn wymienionych w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), które w racjonalny sposób uzasadniałyby wyłączenie sędziego. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że między ww. sędzią, a skarżącym zachodził stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwość co do bezstronności tego sędziego. Wniosek oparty jest na odczuciach wnioskodawcy, które nie znajdują oparcia w materiałach sprawy, a zatem brak jest podstaw prawnych w ramach art. 18 § 1 P.p.s.a. do ich uwzględnienia. Subiektywne przekonanie wnioskodawcy o braku bezstronności sędziego, oparte wyłącznie na okoliczności orzekania sędziego w innych sprawach, nie daje podstawy do ich wyłączenia, jeśli nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak tej bezstronności. Argumentacja skarżącego to w istocie przejaw jego subiektywnych przeświadczeń i ocen o braku obiektywizmu sędziego z powodu niesatysfakcjonujących stronę czynności. Złożony wniosek nie zawiera takiej argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w przedmiotowej sprawie i dlatego czyni żądanie skarżącego niezasadnym. Z tych też przyczyn Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. S. Zdaniem skarżącego pomiędzy nim a sędzią zachodzi stosunek osobisty przejawiający się chociażby w tym, że sędzia odmawiał wpisywania jego wniosków do protokołu rozprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli wcześniej, wskazanych w ustawie związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 P.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego (art.19 P.p.s.a.).

W związku z wywodami zaprezentowanymi we wniesionym zażaleniu wymaga podkreślenia, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić, tzn. nie może mieć charakteru potencjalnego. Nie może stanowić jej niezadowolenie strony z wydawanych przez sędziego orzeczeń lub zarządzeń w innych sprawach zainicjowanych jej skargami, czy też sposób prowadzenia przez danego sędziego sprawy. Te mogą być bowiem weryfikowane w toku instancji.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia w odniesieniu do sędziego objętego wnioskiem i prezentowane w tym zakresie stanowisko Sądu pierwszej instancji należy w pełni podzielić. Wskazywanie przez skarżącego na sprawy, w których rozpoznaniu uczestniczył sędzia Stefan Kłosowski, nie świadczyło o wystąpieniu przesłanek z art. 18 § 1 ani z art. 19 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw.