Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 259/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W., M. W., J. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 1 lipca 2014 r., sygn. akt II SO/Wr 10/12 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z dnia 13 maja 2013 r. w sprawie z wniosku D. W., M. W., J. W. i M. W. o wymierzenie Burmistrzowi Gminy T. grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi w terminie postanawia: 1. odrzucić zażalenie M. W. i J. W.; 2. oddalić zażalenie D. W. i M. W.


UZASADNIENIE

D. W., M. W., działając w imieniu własnym oraz w imieniu J. W. i M. W. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Gminy T. grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi w terminie.

Postanowieniem z dnia 1 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek J.W. i M. W.

W dniu 20 marca 2013 r. do Sądu Wojewódzkiego wpłynęło pismo D. i M. W. zatytułowane "wniosek o uzupełnienie i wykładnię postanowienia II SA/Wr 879/12".

Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 15 kwietnia 2013 r. wezwano skarżących do wskazania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania – jak należy traktować powyższe pismo.

W dniu 13 maja 2013 r. skarżący wnieśli pisma oznaczone jako zażalenie na postanowienie z dnia 15 kwietnia 2013 r.

Z uwagi jednak na niejednoznaczne sformułowanie osnowy tego pisma oraz fakt braku wydania przez Sąd postanowienia w tej dacie, zarządzeniem z dnia 14 maja 2013 r. wezwano skarżącą do sprecyzowania jego treści w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia tego pisma bez rozpoznania.

W zakreślonym terminie D. W., nie sprecyzowała ww. pisma wobec czego Przewodniczący, zarządzeniem z dnia 1 lipca 2014. r. – wydanym na podstawie art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a." – pozostawił pismo z dnia 13 maja 2013 r. bez rozpoznania.

Zażalenie na ww. zarządzenie złożyli: D. W., M. W., M. W. i J. W., wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że M.W. i J. W. nie byli legitymowani do wniesienia zażalenia na powyższe zarządzenie z dnia 1 lipca 2014 r., bowiem nie zostało ono do nich skierowane, co skutkowało koniecznością jego odrzucenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zaś wniosek J. W. i M. W. o wymierzenie organowi grzywny.

Zażalenie D. W. i M. W. nie ma zaś usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w myśl art. 49 § 2 zdanie pierwsze wskazanej ustawy, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Wskazać przy tym należy, że siedmiodniowy termin, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie jest terminem ustawowym, a terminy takie nie mogą być przez przewodniczącego przedłużane ani skracane.

Wobec brzmienia przedstawionej regulacji prawnej i niesprecyzowania przez skarżącą – mimo upływu wyznaczonego terminu i zawartego w wezwaniu pouczenia – pisma z dnia 13 maja 2013 r., uznać należy, że Przewodniczący zasadnie pozostawił je bez rozpoznania.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. i art. 198 P.p.s.a. odrzucił zażalenie M. W. i J. W. oraz na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu zażalenia D. W.i M. W.