Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 310/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Powszechny obowiązek obrony
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 29
journal: Dz.U. 2004 nr 241 poz 2416
law: Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r.  o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 czerwca 2008r. sprawy ze skargi D. K. na orzeczenie [...] Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...]lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej 1. uchyla zaskarżone orzeczenie, 2. stwierdza, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 310/08

Uzasadnienie

Orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2007 r. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska z (TWKL) w [...] rozpoznała u poborowego D. K. zespół budowy odcinka lędźwiowo - krzyżowego kręgosłupa i astygmatyzm krótkowzroczny oka prawego oraz krótkowzroczność oka lewego, uznając go za zdolnego do czynnej służby wojskowej z kategorią "A". Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska (RKWL) w [...] rozpatrując sprawę wskutek odwołania D. K. ponownie, uchyliła orzeczenie TKWL w części dotyczącej rozpoznania poprzez zmianę w pkt 1 na: dyskretne skrzywienie odcinka lędźwiowo - krzyżowego kręgosłupa z wtórnym zespołem bólowym (§ 34 pkt 1, § 62 pkt 1); w pozostałej części utrzymała to orzeczenie w mocy. Orzeczenie RKWL w [...] wydane zostało w dniu [...] lutego 2008 r., na podstawie art. 29 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (tj. Dz. U. z 2004 r., Nr 241, poz. 2416 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich ... (Dz. U. Nr 151, poz. 1594, ze zm.) oraz w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej... (Dz. U. Nr 151, poz. 1595, ze zm.).

Skargę na powyższe orzeczenie złożył D. K.. Wskazał w niej, że jest osobą chorą, systematycznie korzysta z konsultacji lekarskich, stosuje rehabilitację leczy się farmakologicznie i chciałby, aby komisje lekarskie odroczyły na kilka miesięcy powołanie go do odbycia zasadniczej służby wojskowej, dając tym samym szansę na zakończenie leczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269; z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd rozpatruje skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego. Ponadto zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych względów aniżeli to w skardze wskazano. Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. podstawą wyrokowania przez sąd są akta sprawy. Z akt przedłożonych sądowi w niniejszej sprawie wynika, że orzeczenie TKWL w [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. zostało doręczone na adres skarżącego

w dniu [...] grudnia 2007 r. (vide: pismo Naczelnika Urzędu Pocztowego z [...] stycznia 2008 r.). Czternastodniowy termin do złożenia odwołania wynikający z przepisu art. 129 § 2 kpa minął więc dla skarżącego z dniem [...] stycznia 2008 r. Najpóźniej w tym dniu skarżący powinien złożyć odwołanie osobiście w TKWL w [...] lub nadać je w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego (art. 57 § 5 kpa). Tymczasem na odwołaniu skarżącego znajduje się pieczęć TKWL w [...] z datą wpływu [...] stycznia 2008 r. i brak jest adnotacji urzędnika o osobistym złożeniu odwołania przez skarżącego. W aktach administracyjnych nie ma koperty, w której skarżący nadał swoje odwołanie pocztą, na której widniałaby data stempla pocztowego umożliwiająca ustalenie dochowania przez niego terminu do złożenia odwołania. W zamian do akt załączono pismo Przewodniczącego TKWL w [...] z dnia [...] lutego 2008 r. (karty nieponumerowane), w którym stwierdza on, że odwołanie skarżącego wpłynęło do TKWL w dniu [...] stycznia 2008 r., a nadane zostało pocztą w dniu [...] stycznia 2008 r. Jeżeliby na podstawie oświadczenia Przewodniczącego TKWL przyjąć, że skarżący faktycznie nadał swoje odwołanie w palcówce pocztowej w dniu [...] stycznia 2008 r., to niewątpliwie odwołanie to byłoby spóźnione o jeden dzień. Wymaga to wyjaśnienia przez organ II instancji przede wszystkim poprzez załączenie do akt sprawy koperty, w której nadano odwołanie, na istnienie, której powołuje się w swym piśmie Przewodniczący TKWL. Organ II instancji jest bowiem zobowiązany w postępowaniu wstępnym podjąć czynności mające na celu ustalenie czy odwołanie jest dopuszczalne czy zostało wniesione z zachowaniem terminu.

Jednoznaczne ustalenie, że odwołanie złożono po terminie spowoduje konieczność stwierdzenia przez organ odwoławczy (RKWL) w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania, stosownie do treści przepisu art. 134 kpa. Skutkiem tego orzeczenie TKWL w [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. stałoby się ostatecznie. Rozstrzygnięcie przez organ II instancji w sprawie zakończonej decyzją ostateczną organu I instancji, a więc korzystającą z ochrony trwałości (art. 16 § 1 kpa), skutkowałoby nieważnością decyzji organu II instancji, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). Ma to wiec istotne znaczenie podczas ustalenia legalności zaskarżonego orzeczenia przez sąd. Nie poczynienie przez organ II instancji jednoznacznych ustaleń, co do zachowania przez skarżącego ustawowego terminu do wniesienia odwołania, stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a, jak w pkt 1 sentencji oraz na podstawie art. 152 p.p.s.a, jak w pkt 2 sentencji wyroku.