Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 399/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 4 ust.1, art. 6 ust. 1 i 2, art. 13 ust. 1 i 2, art. 14 ust.2, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 64 par 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński,, Sędzia SO del. Arkadiusz Mrowiec, Protokolant Starszy referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 listopada 2014 sprawy ze skargi E.D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do załatwienia wniosku E. D. z dnia 19 sierpnia 2014 r. w części dotyczącej udostępnienia informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz E.D. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

E. D., reprezentowana przez radcę prawnego P. B., wniosła w dniu 9 września 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego ....

Skarżąca wskazała, że wnioskiem z dnia 19 sierpnia 2014r. wysłanym drogą mailową (ponowionym w dniu 22 sierpnia 2014r.) zwróciła się do tego organu o udostępnienie informacji publicznej w postaci jednej – dowolnie wybranej – decyzji administracyjnej z lipca 2014r., jednak organ dotychczas nie udostępnił jej żądanej decyzji. Organ wprawdzie mailem z dnia 22 sierpnia 2014r. wezwał ją - trybie art. 64 § 2 kpa - do uzupełnienia wniosku poprzez jego własnoręczne podpisanie bądź złożenie podpisu elektronicznego, wymaganego zgodnie z art. 63 § 3 a kpa, a następnie – wobec niewykonania przez skarżącą tego wezwania – pismem z dnia 9 września 2014r. pozostawił wniosek bez rozpoznania, jednak skarżąca się nie zgadza z takim rozstrzygnięciem, zarzucając organowi bezczynność. W skardze podniosła, że we wniosku zawarła swoje dane, w tym adres oraz wskazała, żeby decyzję przesłać jej na adres domowy.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego ..wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 9 września 2014r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zasady udzielania informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej "u.d.i.p."). Ustawa ta definiuje "informację publiczną (art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2), podmioty zobowiązane do jej udzielenia (art. 4 ust. 1 - 3) oraz tryb jej udostępniania i ograniczenia w tym zakresie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Informacją taką jest w szczególności informacja o danych publicznych, w tym "treść i postać dokumentów urzędowych", a zwłaszcza "treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć" (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret 1 u.d.i.p.). Bez wątpienia dokumentem urzędowym w rozumieniu u.d.i.p. jest w świetle art. 6 ust. 2 tej ustawy decyzja administracyjna. Zawiera ona bowiem treść oświadczenia woli, utrwaloną i podpisaną przez funkcjonariusza publicznego. Decyzja taka traci charakter indywidualny poprzez usunięcie z niej danych chronionych ustawą z 1997 r. o ochronie danych osobowych. Tak spreparowana kserokopia decyzji administracyjnej staje się ważną informacją o sposobie działania organu administracji oraz o treści i formie podejmowanych przez ten organ rozstrzygnięć (por. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 609/12, Lex nr 1247188).

Decyzje administracyjne, których udostępnienia domagała się skarżąca E. D., stanowią zatem przedmiot informacji publicznej.

Z kolei zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jest organem administracji publicznej, a zatem jest on zobowiązany do udzielenia informacji publicznej.

Z przepisów u.d.i.p. wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w tej ustawie czynności, nawet jeśli żądane informacje nie stanowią informacji publicznej - w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeśli zatem wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną organ ma obowiązek:

1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno – technicznej w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub

2) wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 u.d.i.p. lub

3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie (nie dłuższym jednak niż 2 miesiące), w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (w sytuacji powiadomienia wnioskodawcy o braku możliwości realizacji jego żądania w sposób lub w formie określonych we wniosku, ze wskazaniem innego sposobu lub formy bezzwłocznego udostępnienia informacji, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) lub

4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji.

Jak wskazano, żądanie skarżącej E. D. zawarte we wniosku z dnia 19 sierpnia 2014r. dotyczyło informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., tj. decyzji administracyjnej, a wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej, organ miał zatem obowiązek podjąć jedną z wyżej wymienionych czynności, czego nie uczynił.

Wbrew stanowisku organu, wobec braku jakichkolwiek ustawowych wymagań formalnych wniosku, dopuszczalne jest złożenie wniosku za pośrednictwem poczty elektronicznej i to nawet wtedy, gdy do jego autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny. Pogląd ten uzasadniony jest brakiem konieczności pełnego zidentyfikowania wnioskodawcy, a to ze względu na to, że żądając informacji nie musi się on wykazać jakimkolwiek interesem prawnym lub faktycznym (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2009r., I OSK 1277/08 ONSAiWSA 2010, nr.5, poz. 91). Postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej jest odformalizowane i uproszczone, co wynika z celu ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz przepisu art. 10 ust. 2 tej ustawy, który przewiduje, że informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku (por. wyroki NSA z 16 marca 2009r., I OSK 1277/08 i 30 listopada 2012r., I OSK 1991/12). Poza tym, jak wskazał NSA w wyroku z dnia 5 marca 2013r. (I OSK 2889/12) – wniosek o udzielenie informacji w trybie u.d.i.p. nie stanowi podania w indywidualnej sprawie administracyjnej w rozumieniu art. 63 kpa.

Stosowanie przepisów kpa w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej ma bowiem miejsce jedynie w ograniczonym zakresie wskazanym w art. 16 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 oraz wynikającym z regulacji art. 15 ust. 2. W konsekwencji wniosek o udzielenie informacji publicznej może mieć dowolną postać i nie może być uzupełniany w trybie art. 64 § 2 kpa.

W świetle powyższego pozostawienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego ... wniosku skarżącej bez rozpoznania na podstawie powołanego 64 § 2 kpa było nieusprawiedliwione, co świadczy o bezczynności tego organu.

Z tych względów Sąd - na podstawie art. 149 § 1 zdanie 1 P.p.s.a. - zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego ... do załatwienia wniosku skarżącej z dnia 19 sierpnia 2014r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku.

Jednocześnie na podstawie art. 149 § 1 zdanie 2 P.p.s.a. Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ jego zachowanie nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na niego z mocy u.d.i.p.; o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.