Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 448/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-10-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 października 2009 r. sprawy ze skargi A.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący, składając urzędowy formularz, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, choć we wcześniejszym piśmie z dnia 5 sierpnia 2009 r. wspominał również o ustanowieniu "obrońcy

z urzędu". Uzasadniając wniosek, podkreślił, że jest osobą samotną w podeszłym wieku, mającą poważne problemy ze zdrowiem (wspomniał o [...],[...],[...] i [...]). Zaznaczył, że mieszka w niewielkim budynku stanowiącym spadek po rodzicach, wymagającym znacznych nakładów w związku z jego złym stanem technicznym oraz że nadto posiada niewielką działkę ugorowanego gruntu. Według wniosku dochody strony ograniczają się do emerytury, która wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym wynosi 1270 zł.

Na wezwanie referendarza sądowego wystosowane w sprawie o sygn. akt

I SA/Gl 446/09, w której postępowanie w przedmiocie prawa pomocy toczy się równolegle, skarżący nadesłał dokumenty, które generalnie potwierdzają powyższe okoliczności, w szczególności odpisy: "odcinka" otrzymanego przez skarżącego

w ostatnim miesiącu, orzeczenia Komisji Lekarskiej z dnia 28 kwietnia 1997 r. zaliczającego go "do [...] z ogólnego stanu zdrowia" i uznającego jego [...] za [...] i umożliwiającego mu jakąkolwiek pracę oraz kilku rachunków wystawionych przez apteki (najwyższa kwota, na jaką te rachunki opiewają, to [...] zł).

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

W pierwszej kolejności przyjąć trzeba, że skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, mimo iż we wcześniejszym piśmie z dnia 5 sierpnia 2009 r. zakres jego żądania został zakreślony szerzej, obejmując także ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Niewątpliwie jednak wnioskodawca zmodyfikował ów zakres

w późniejszym piśmie, czyniąc to, co istotne, w formie właściwej do składania wniosku o prawo pomocy, czyli na urzędowym formularzu, zaznaczając wyraźnie jedynie częściową postać tego prawa w przeznaczonej specjalnie do tego celu rubryce nr 4 formularza. Bezsprzecznie przecież gdyby chciał podtrzymać wcześniejszy zakres, dałby temu wyraz, zaznaczając także inne propozycje wyszczególnione w tej rubryce.

Zgodnie zatem z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.

Odnosząc te uwagi do niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, że powyższa przesłanka została spełniona. Skarżący otrzymuje bowiem stały dochód, który pozwala mu na bieżące pokrywanie wszystkich niezbędnych wydatków, jednak wysokość tego dochodu nie jest znaczna. Nie można przy tym tracić z pola widzenia, iż spora część środków pozostających do dyspozycji strony musi być przeznaczona na opłacenie kosztów leczenia. W ocenie rozpoznającego wniosek każdy dodatkowy wydatek może więc wiązać się dla wnioskodawcy z uszczerbkiem utrzymania koniecznego.

W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.