Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 350/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant Monika Staniszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2007 r. sprawy ze skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję w pkt 3 w zakresie kary pieniężnej z tytułu nieokazania 64 wykresówek, a także uchyla w tym zakresie decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w L. z dnia [...] maja 2006 r.; 2. w pozostałym zakresie skargę oddala; 3. stwierdza, że decyzje w uchylonym zakresie nie podlegają wykonaniu; 4. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącej K. sp. z o.o. z siedzibą w L. kwotę 882 (osiemset osiemdziesiąt dwa) złote tytułem kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w L. przeprowadził kontrolę w przedsiębiorstwie K. Sp. z o.o. w L., zwanej "skarżącą", za okres od [...] grudnia 2005 r. do [...] stycznia 2006 r., która obejmowała kontrolę:

1. dokumentów związanych z wykonywaniem transportu drogowego,

2. dokumentów przewozowych związanych z wykonywaniem transportu drogowego,

3. ruchu drogowego w zakresie transportu, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.), na zasadach określonych w przepisach działu V ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), a w tym stanu technicznego pojazdu,

4. przestrzegania przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdu i obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy.

Kontrola została zakończona sporządzeniem protokołu z kontroli z dnia [...] marca 2006 r., podpisanym przez przeprowadzającego kontrolę oraz przedstawiciela skarżącej. Z uwagi na stwierdzone przypadki naruszenia prawa w zakresie objętym kontrolą Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w L. w dniu [...] marca 2006 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne.

Na podstawie ustaleń protokołu kontroli decyzją Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w L. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] nałożono na skarżącą karę pieniężną w kwocie 30.000 zł z tytułu następujących naruszeń prawa:

1. Przekroczenia w dwóch przypadkach maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas powyżej 15 minut do 30 minut. Uchybienie to jest sankcjonowane karą pieniężną w kwocie 150 zł. co stanowi łącznie kwotę 300 PLN (art. 92 ust. 1 pkt 2, art. 92 ust. 4 oraz lp. 10.3. lit. a załącznika do ustawy o transporcie drogowym). Nakładając tę karę organ nie uwzględnił zarzutów skarżącej, która tłumaczyła przekroczenie czasu prowadzenia pojazdu trudnymi warunkami atmosferycznymi, powołującej się przy tym na art. 12 rozporządzenia Rady/EWG/3820/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. WE L.370). W myśl powołanego wyżej przepisu, pod warunkiem, że nie zagraża to bezpieczeństwu na drodze oraz w celu umożliwienia kierowcy dojazdu do odpowiedniego miejsca postoju, kierowca może odstąpić od przepisów niniejszego rozporządzenia w zakresie niezbędnym do zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu lub jego ładunku. Kierowca musi podać rodzaj i powód odstąpienia od rejestracji w wykresówce przyrządu kontrolnego lub w swojej karcie dziennej. Tłumaczenia skarżącej organ uznał za nieudokumentowane, a to z uwagi na brak zamieszczenia przez kierowcę odpowiedniej adnotacji na wykresówce.

2. Przekroczenia w trzech przypadkach maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego za każde następne rozpoczęte 30 minut, co zagrożone jest karą pieniężną w kwocie 200 PLN, a zatem łączna kara z tego tytułu wynosi 600 PLN (art. 92 ust. 1 pkt 2, art. 92 ust. 4 oraz lp. 10.3. lit. b załącznika do ustawy o transporcie drogowym.).

3. Nieokazanie 64 wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie – za każdy dzień, co zagrożone jest karą pieniężną w kwocie 500 zł, a łącznie 32.000 zł (art. 92 ust. 1 pkt 2, art. 92 ust. 4 oraz lp. 11.4.1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym). Według ustaleń organu skarżąca nie okazała wspomnianych wykresówek podczas kontroli, mimo żądania kontrolującego. Dopiero przy piśmie z dnia [...] marca 2006 r. skarżąca przedłożyła 64 wykresówki, uwzględniające dni wolne od pracy poszczególnych kierowców, których to wykresówek, jak podkreśliła skarżąca, organ kontroli wyraźnie nie żądał. Wykresówki te organ uznał za niewiarygodne, jako z wysokim prawdopodobieństwem wytworzone już po przeprowadzonej kontroli. Na wspomnianych wykresówkach brak jest obowiązkowych wpisów, tj. miejsca i daty wystawienia oraz podpisu osoby uprawnionej do reprezentowania skarżącej. Organ wskazał na przepis art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady/EWG nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370), stosownie do którego przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki, ułożone w odpowiednim porządku, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek, kopie wykresówek. Wykresówki są okazywane lub przekazywane na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Według ustaleń organu w okresie objętym kontrolą skarżąca nie wystawiała kierowcom zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu, o których mowa w art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 92, poz. 879 ze zm.).

4. Okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie 5 wykresówek, które nie zawierały przepisanych wpisów, takich jak: imiona lub nazwiska kierowcy, miejsca lub daty końcowej używania wykresówki, stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia użytkowania pojazdu. Powyższe nieprawidłowości naruszają art. 15 ust. 5 powołanego rozporządzenia Rady nr 3821, co jest penalizowane karą pieniężną w kwocie 50 zł za wykresówkę, zatem łącznie kwotą 2500 PLN (art. 92 ust. 1 pkt 2, art. 92 ust. 4 oraz lp. 11.4.7 załącznika do ustawy o transporcie drogowym). Nakładając powyższą karę wzięto pod uwagę brak ustosunkowania się skarżącej na powyższe naruszenia prawa.

5. Nieprawidłowego operowania w jednym przypadku przełącznikiem grup czasowych, z naruszeniem art. 15 ust. 3 powołanego rozporządzenia Rady/EWG nr 3821/85. Powyższa nieprawidłowość jest zagrożona karą pieniężną w kwocie 100 PLN (art. 92 ust. 1 pkt 2, art. 92 ust. 4 oraz lp. 11.2.4 załącznika do ustawy o transporcie drogowym). Skarżąca nie ustosunkowała się do tego uchybienia stwierdzonego w protokole kontroli.

6. Zapisywania w jednym przypadku wykresówki ponad ustawowy czas, z naruszeniem art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady/EWG nr 3821, nakładającego na kierowcę stosowania wykresówki w każdym dniu (24 godziny). Uchybienie temu obowiązkowi jest zagrożone karą pieniężną w kwocie 200 PLN (art. 92 ust. 1 pkt 2, art. 92 ust. 4 oraz lp. 11.2.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym). Organ nie uwzględnił tłumaczenia kierowcy, że omawiana nieprawidłowość była spowodowana nagłą chorobą i wysoką gorączką kierowcy.

7. Wykonywania w dwóch przypadkach transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie prowadzenia dokumentacji dotyczącej pracy kierowcy. Organ ustalił naruszenie przez skarżącą przepisu art. 39e ust. 1 pkt 4 ustawy o transporcie drogowym. W świetle tego przepisu przewoźnik drogowy jest obowiązany do prowadzenia dokumentacji: dotyczącej pracy kierowcy, a w szczególności pojazdów, którymi kierowca wykonywał przewozy, oraz czasu pracy kierowcy; przepis ten dotyczy dokumentacji prowadzonej niezależnie od ewidencji czasu pracy, o której mowa w art. 12911 Kodeksu pracy. Powyższa nieprawidłowość jest zagrożona karą pieniężną w kwocie 500 PLN, a więc łącznie 1000 PLN (art. 92 ust. 1 pkt 2, art. 92 ust. 4 oraz lp. 1.8.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym).

8. Wykonywania w dniu [...] stycznia 2006 r. transportu drogowego osób, z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu, co skutkuje nałożenie kary pieniężnej w kwocie 2000 zł (art. 18b ust. 2 pkt 5 oraz lp. 2.2.1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym). Organ nie uwzględnił zarzutu skarżącej, tłumaczącej wykonanie przewozu niezgodnie z rozkładem jazdy prośbą dyżurnego ruchu PKS.

9. Wykonywania transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu, dotyczących godzin odjazdu i przyjazdu. W świetle ustaleń organu, badającego zapisy 76 wykresówek, oraz urządzeń kontrolno-pomiarowych, w następstwie przekraczania prędkości jazdy nie przestrzegano godzin przyjazdu w stosunku do rozkładu jazdy. Nałożono na skarżącą karę pieniężną w kwocie 500 zł (art. 92 ust. 1 pkt 2, art. 92 ust. 4 oraz lp. 2.2.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym), nie uwzględniając tłumaczeń skarżącej, iż powodowane jest to naciskami ze strony pasażerów.

Zważywszy, iż suma kar cząstkowych przekraczałaby kwotę 30.000 PLN, nałożono karę pieniężną w kwocie 30.000 PLN (art. 92 ust. 2 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym).

W następstwie odwołania skarżącej decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w pkt 1) uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej w kwocie 100 PLN za nieprawidłowe operowanie przełącznikiem grup czasowych i w tym zakresie przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Ponadto w pkt 2) uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej w kwocie 500 PLN za wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu, dotyczących godzin odjazdu i przyjazdu, umarzając w tym zakresie postępowanie w pierwszej instancji. W pozostałym zakresie utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W obszernej skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca zarzuciła:

• naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 6, 7, 8, 9, 12, 77, 80, 107 k.p.a.,

• art. 92 ust. 1 i 4 ustawy o transporcie drogowym w związku z lp. 11.4.1 załącznika do tej ustawy w związku z art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców,

• art. 12 rozporządzenia Rady/EWG nr 3820/85 z dnia 20 grudnia 1985 r.

Skarżąca skoncentrowała się na wykazaniu bezpodstawności naliczenia kary pieniężnej związanej z nieokazaniem 64 wykresówek, a także niespełnieniem wymogów formalnych zaświadczeń potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdów. Podtrzymała stanowisko wcześniej prezentowane, iż w odniesieniu do 64 wykresówek, których żądał organ w czasie kontroli, wspomniana grupa kierowców, których dotyczyły te wykresówki, nie prowadziła pojazdu w dniach, w których organ domagał się okazania wspomnianych wykresówek. Okazane, już po zakończeniu kontroli, 64 wykresówki stanowią zaświadczenie potwierdzające nieprowadzenie przez kierowców pojazdu w dniach wskazanych na tych wykresówkach (art. 31 ustawy o czasie pracy). Takich dowodów, jak podkreśliła skarżąca, organ nie żądał od niej w czasie kontroli. Natomiast przepis lp. 11.4.1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym penalizuje nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu na żądanie organu, co w sprawie nie miało miejsca.

Skarżąca podtrzymała wcześniejszy zarzut, usprawiedliwiający remontami dróg i trudnymi warunkami atmosferycznymi, przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, co uzasadniało zastosowanie przez organ przepisu art. 12 powołanego rozporządzenia nr 3820/85.

Skarżąca zakwestionowała zasadność nałożenia kary pieniężnej odnoszącej się do dokumentacji pracy kierowcy.

Skarżąca podtrzymała również brak podstaw do nałożenia kary pieniężnej z tytułu zbyt długiego zapisywania wykresówki, a to z uwagi na nagłą chorobę kierowcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając skargę według powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż w zaskarżonej decyzji, oraz decyzji wydanej w I instancji, organy administracji publicznej dopuściły się naruszenia prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie na plan pierwszy wysuwa się kwestia zasadności nałożenia na skarżącą kary pieniężnej związanej z nieokazaniem 64 wykresówek, gdyż potencjalna kwota kar z tego tytułu wyczerpuje górny pułap kwoty 30.000 zł, możliwej do nałożenia w związku z nieprawidłowościami stwierdzonymi podczas kontroli w przedsiębiorstwie.

Jak wynika z materiału dowodowego sprawy pismem z dnia [...] marca 2006 r. organ wezwał skarżącą do przedłożenia za okres od [...] grudnia 2005 r. do [...] stycznia 2006 r. wszystkich pozostałych wykresówek. W dniu [...] marca 2006 r. dostarczono wykresówki za styczeń 2006 w ilości 26 sztuk. W odniesieniu do owych 64 wykresówek, wymienionych w protokole z kontroli, które nie zostały dostarczone, w aktach sprawy, z czym zgodzić się należy ze skarżącą, brak jest dowodu na okoliczność żądania od skarżącej dostarczenia tych wykresówek. Zdaniem skarżącej, na co wskazuje treść pisma z dnia [...] marca 2006 r., w omawianych dniach wspomniani kierowcy mieli dni wolne od pracy, stąd brak wykresówek, gdyż ich celem jest rejestracja faktu prowadzenia pojazdu przez kierowcę. Jednocześnie, jak wskazano w tym piśmie, ... "Strona, jako pracodawca, nie ponosi odpowiedzialności za nieścisłości wynikające ze zmian uzgodnionych indywidualnie przez kierowców między sobą, których nie zgłoszono do pracodawcy".

W części związanej z niedostarczeniem 64 wykresówek zaskarżona decyzja, podobnie zresztą jak i decyzja organu I instancji, nie precyzują wyraźnie, a co jest ich mankamentem, na jakiej podstawie faktycznej nałożono na skarżącą karę pieniężną. Z jednej strony powołano się na przepis art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady/EWG nr 3821/85, mówiący o obowiązku przechowywania przez przedsiębiorstwo wykresówek co najmniej przez rok po ich użyciu, z drugiej zaś wskazano na przepis art. 31 ust. 1 ustawy o czasie pracy kierowców, który z kolei odnosi się do wymogów jakim winno odpowiadać zaświadczenie pracodawcy o nieprowadzeniu pojazdu przez kierowców, a którym to wymogom nie odpowiadały 64 wykresówki przekazane przy piśmie z dnia [...] marca 2006 r.

Zdaniem Sądu należałoby zbadać, czego organy administracji publicznej nie uczyniły, czy w dniach, w których organ domagał się przedłożenia od kierowców wykresówek, wspomniani kierowcy rzeczywiście nie wykonywali transportu pojazdami. Organ powinien poddać szczegółowej analizie listy obecności kierowców (zał. 77 i 78 protokołu). Należałoby przyjąć domniemanie faktyczne, jako zgodne z zasadami doświadczenia życiowego (art. 231 k.p.c.), że kierowca podpisujący danego dnia listę obecności w przedsiębiorstwie, prowadził pojazd, a zatem obowiązany był użyć wykresówki. Dowód przeciwny obciążałby wówczas skarżącą. W przypadku, gdyby organ ustalił fakt prowadzenia pojazdu przez kierowcę danego dnia, skarżąca winna była okazać organowi kontrolnemu wykresówkę, stosownie do wezwania zawartego w piśmie z dnia [...] marca 2006 r. W piśmie tym, o czym była już mowa, organ wezwał skarżącą do przedłożenia za okres od [...] grudnia 2005 r. do [...] stycznia 2006 r. wszystkich pozostałych wykresówek. Niedostarczenie takiej wykresówki w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie uzasadniałoby więc nałożenie na skarżącą kary pieniężnej, o której mowa w art. 11.4.1 zał. do ustawy o transporcie drogowym. Jednocześnie nie sposób podzielić argumentacji skarżącej, zawartej w piśmie z dnia [...] marca 2006 r., w której uchyla się ona od skutków uzgodnień zmiany czasu pracy dokonanych indywidualnie przez kierowców między sobą, jeżeli tym sposobem naruszono by przepisy o czasie pracy kierowców. Przepisy te są bowiem bezwzględnie obowiązujące i w pierwszej kolejności nakładają na przedsiębiorcę (pracodawcę) obowiązek ich przestrzegania. Podmiot ten ma obowiązek tak zorganizować kontrolę w przedsiębiorstwie, aby zapobiegać zmianom w czasie pracy kierowców, jeżeli prowadziłoby to do naruszenia przepisów o czasie pracy kierowców.

Na tle sprawy wyłania się również istotna kwestia, czy w czasie kontroli w przedsiębiorstwie organ może zasadnie domagać się od przedsiębiorcy wykonującego transport drogowy okazania, obok wykresówki, również zaświadczeń o nieprowadzeniu w danym dniu pojazdu przez kierowcę, pod rygorem nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w lp. 11.4.1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym. Przepis ten wskazuje na taką możliwość. W świetle bowiem tego przepisu, o czym była już mowa, zagrożone jest karą pieniężną w kwocie 500 zł za każdy dzień nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu.

Powyższa regulacja niejako wymusza na przedsiębiorcy wykonującym transport drogowy obowiązek przechowywania, obok wykresówek, co nie jest kwestionowane, także wspomnianych spornych zaświadczeń. W obowiązujących przepisach prawa brak jest jednakże wyraźnie takiego obowiązku po stronie wspomnianego przedsiębiorcy w odniesieniu do dokumentu (zaświadczenia) o nieprowadzeniu w danym dniu pojazdu przez kierowcę. I tak, ustawa o transporcie drogowym w art. 39L ust. 1pkt 3, precyzując dokumenty jakie obowiązany jest przechowywać przedsiębiorca wykonujący transport drogowy, nie wymienia zaświadczenia o nieprowadzeniu pojazdu przez kierowcę. Takiego obowiązku nie nakłada na przedsiębiorcę również ustawa o czasie pracy kierowców. Natomiast na mocy art. 14 ust. 2 powołanego rozporządzenia Rady/EWG nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym obowiązek przechowywania ograniczony jest zasadniczo do wykresówek. Innymi słowy, nie ma, przynajmniej dostatecznie sprecyzowanego normatywnie, obowiązku przechowywania przez przedsiębiorcę zaświadczeń o nieprowadzeniu danego dnia pojazdu przez kierowcę. W świetle wyroku NSA z 4 lipca 2007 r., I OSK 1144/06, pracodawca nie ma obowiązku przechowywania, a tym samym okazania organowi kontroli zaświadczeń potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu, a zatem nie ma podstaw do nałożenia z tego tytułu kary pieniężnej. Sąd w niniejszej sprawie podziela to stanowisko.

Przechodząc do oceny zasadności skargi w części odnoszącej się do nałożenia kary pieniężnej za naruszenie warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Jak już wskazano przedmiotem kontroli była działalność skarżącej w okresie od [...] grudnia 2005 r. do [...] stycznia 2006 r. W sprawie jest niesporne, że na dzień kontroli kierowca R. S. nie posiadał wymaganego orzeczenia psychologicznego, które uzyskał dopiero w dniu [...] stycznia 2006 r. Okoliczność ta, zdaniem Sądu, uzasadniała nałożenie na skarżącą kary pieniężnej w kwocie 500 zł, stosownie do lp. 1.8.1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym. Również skarżąca nie zakwestionowała stwierdzonego w protokole kontroli naruszenia przez nią przepisu § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie postępowania z dokumentacją związaną z pracą kierowcy (Dz. U. Nr 230, poz. 2303), nakładającego na przedsiębiorcę obowiązek prowadzenia, odrębnie dla każdego kierowcy, dokumentacji, m.in. w zakresie orzeczeń lekarskich i psychologicznych. Brak takiego prowadzenia dokumentacji uzasadnia nałożenie na skarżącą kary pieniężnej w kwocie 500 zł (lp. 1.8.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym). Reasumując, skarżąca dopuściła się dwóch odrębnych naruszeń prawa, toteż zasadnie nałożono na nią karę pieniężną w łącznej kwocie 1000 zł.

Sąd nie znalazł podstaw dla uwzględnienia skargi w zakresie niezastosowania przez organy administracji publicznej przepisu art. 12 powołanego rozporządzenia Rady EWG nr 3820 dla usprawiedliwienia odstąpienia od norm czasu pracy kierowcy. Jak to trafnie ustaliły organy skarżąca nie zastosowała się do wstępnych wymogów proceduralnych jakie są wymagane dla powołania się na okoliczności wskazane w omawianym przepisie. W myśl tego przepisu kierowca musi podać rodzaj i powód odstąpienia od rejestracji w wykresówce przyrządu kontrolnego lub w swojej karcie dziennej. W każdym zaś razie skarżąca nie wykazała zaistnienia przesłanek dla niezastosowania się do obowiązujących przepisów w zakresie przestrzegania przez kierowcę czasu pracy.

Nie zasługuje również na uwzględnienie skarga odnosząca się do nałożenia na skarżącą kary pieniężnej w kwocie 200 zł z tytułu zapisywania zbyt długo wykresówki (lp. 11.2.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym). Takie zachowanie stanowi przejaw deliktu administracyjnego i jest sankcjonowane bez względu na kwestię winy. Toteż tłumaczenie się skarżącej, z powołaniem się na nagłą chorobę kierowcy, nie uzasadnia zwolnienia od zapłaty kary pieniężnej.

Pozostałych kar pieniężnych skarżąca nie zakwestionowała, przynajmniej wyraźnie, zaś zebrany w sprawie materiał dowodowy nie uzasadnia, aby decyzje dotyczące tych kar zawierały tego rodzaju uchybienia, które Sąd powinien wziąć pod uwagę z urzędu, stosownie do przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a.

Z powyższych względów Sąd uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt 3, a także decyzję organu I instancji, w zakresie kary pieniężnej tytułu nieokazania 64 wykresówek. W pozostałym zakresie skargę oddalono.

O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., nie znajdując podstaw do zastosowania art. 206 p.p.s.a., a to z uwagi, że uchylone decyzje, odnoszące się do kary pieniężnej z tytułu nieokazania 64 wykresówek, potencjalnie mogą wyczerpywać pełny przedmiot zaskarżenia.