Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1130/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 56 ust. 6
journal: Dz.U. 2001 nr 99 poz 1079
law: Ustawa z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Skarbu Państwa Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na wykonanie czynności zakazanych wobec gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu Skarbowi Państwa Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Skarb Państwa Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] wywiodło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] lutego 2017 r. w przedmiocie zezwolenia Fundacji [...] z siedzibą w [...] na wykonanie czynności zakazanych wobec gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną.

Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, bowiem została wniesiona przez podmiot nie posiadający legitymacji skargowej.

Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze. zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z opisanej regulacji wynika, że postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem opartym na zasadzie skargowości i może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić we wstępnym etapie rozpoznawania skargi, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi.

Przedmiotem skargi jest decyzja wydana na podstawie art. 56 ust. 2 pkt 1 i 2 w związku z art. 52 ust. 1 pkt 14, art. 56 ust. 4 pkt 1 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2015 r. poz. 1651 ze zm.) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na wykonanie czynności zakazanych wobec gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną. Jak wynika, w sposób pośredni, z postanowień art. 56 ust. 6 ustawy o ochronie przyrody, postępowanie w sprawie wydania zezwolenia może być wszczęte wyłącznie na wniosek podmiotu zainteresowanego. Oznacza to, że przymiot strony postępowania przysługuje tylko podmiotowi inicjującemu postępowanie (wnioskodawcy). Z uregulowań ustawy o ochronie przyrody oraz istoty zezwolenia na odstępstwa od zakazów ochrony gatunkowej nie wynika natomiast, aby przymiot strony w tym postępowaniu miał podmiot (podmioty), na terenie których realizowane będzie to zezwolenie. Uzyskanie zezwolenia nie tworzy bowiem uprawnienia do korzystania z cudzej rzeczy, a korzystanie z niej możliwe będzie jedynie w takim zakresie, w jakim określają to przepisy dotyczące korzystania z własności.

Wnioskodawcą w niniejszej sprawie była Fundacja [...] z siedzibą w [...], reprezentowana przez Prezesa. Decyzja upoważnia Wnioskodawcę na odstępstwa od zakazów w stosunku do dziko występujących zwierząt gatunków objętych ochroną gatunkową na terenie obszarów Natura 2000: [...], [...], [...]. Teren ten pozostaje w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, tj. Nadleśnictw: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...].[...], [...], [...]. Nie jest to jednak równoznaczne z przyznaniem tym podmiotom statutu strony w postępowaniu. Zasady korzystania z mienia Skarbu Państwa, jakim w niniejszym przypadku są lasy, zarządzane przez właściwe nadleśnictwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe określają przepisy odrębne, w szczególności art. 26 ustawy z 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2017 r. poz. 788).

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i prawny Sąd stanął na stanowisku, że Skarbowi Państwa Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu, którego przedmiotem było zezwolenie na wykonanie czynności zakazanych wobec gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną. W konsekwencji podmiotowi temu nie służyło prawo do złożenia skargi do sądu administracyjnego na wydane w toku tego postępowania rozstrzygnięcie. Tym samym wskazane okoliczności czynią skargę niedopuszczalną i obligują Sąd do jej odrzucenia, z uwagi na brak legitymacji skargowej.

W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 50 § 1 i § 2 w związku art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie I postanowienia.

O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zważywszy, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.