Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1280/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 października 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 40/18 w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 3 października 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 40/18 wydanym w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił zażalenie K. J. na postanowienie tego Sądu z dnia 10 sierpnia 2018 r. Na mocy tego postanowienia oddalono wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 kwietnia 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 40/18. W uzasadnieniu wskazano, że żalący nie uzupełnił w przepisanym terminie braku formalnego zażalenia, tj. nie przedłożył odpisu wniesionego środka zaskarżenia.

Zażalenie na to postanowienie złożył K. J., podnosząc, że Sąd błędnie wezwał go do doręczenia podpisanego odpisu zażalenia. W ocenie wnoszącego zażalenie w sytuacji złożenia zażalenia wraz z niepodpisanym odpisem, Sąd winien wystosować wezwanie do uzupełnienia braku formalnego odpisu poprzez jego podpisanie w siedzibie Sądu lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania dotyczące pism w postępowaniu sądowym zasadniczo zawarte są w rozdziale 1 działu III ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 tej ustawy). Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 178 p.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nakazuje sądowi jej odrzucenie. Norma ta na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający sprawę podziela w pełni stanowisko wyrażone w uchwale NSA z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, zgodnie z którym niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Pogląd ten będzie miał również zastosowanie do zażalenia.

W przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest definicji legalnej odpisu pisma procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 774/06, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 927/09, dostępne w CBOSA). A zatem istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Nie budzi również wątpliwości, iż elementem treści pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wprost wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., podpis musi być własnoręczny.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że K. J. złożył zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 10 sierpnia 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 40/18 o oddaleniu jego wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 17 kwietnia 2018 r. Jako odpis wniesionego zażalenia przedłożył jedynie niepodpisaną jego kserokopię. W tej sytuacji Przewodniczący Wydziału III tego Sądu wezwał żalącego zarządzeniem z dnia 4 września 2018 r. do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez złożenie jednego jego odpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Dodatkowo poinformowano żalącego o powodzie, dla którego złożona przez niego kserokopia nie mogła zostać uznana za prawidłowy odpis pisma ("brak podpisu"). Powyższe wezwanie jest w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego sprawę prawidłowe, swoją podstawę znajduje w cytowanym art. 47 § 1 p.p.s.a. Zostało ono skutecznie doręczone żalącemu w dniu 11 września 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 75), zatem termin na uzupełnienie braku upływał w dniu 18 września 2018 r. W tym terminie żalący nie zadośćuczynił zadość wezwaniu, co jest okolicznością bezsporną. Wobec tego Sąd I instancji słusznie zażalenie odrzucił na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 tej ustawy.

W konsekwencji powyższego zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.