Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 797/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 20, art. 22 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ewy Pisuli – Dąbrowskiej od udziału w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. postanawia -oddalić wniosek-


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 września 2009 r. A. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wyłączenie sędziego WSA w Warszawie Ewy Pisuli – Dąbrowskiej od udziału w sprawie z jego skargi na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Uzasadniając złożony wniosek skarżący stwierdził, że sędzia Ewa Pisula – Dąbrowska jest w powyższej sprawie sprawozdawcą i wydała zarządzenie o wyznaczeniu rozprawy podczas, gdy obligatoryjne dokumenty, do których złożenia w toku postępowania sądowoadministracyjnego zobowiązany jest organ, tzn. pełnomocnictwo i odpowiedź na skargę, nie spełniają podstawowych kryteriów i są nieważne.

Następnie skarżący odniósł się tak do formy, jak i do treści wymienionych dokumentów i wskazał, że złożona kserokopia pełnomocnictwa nie zawiera daty uwierzytelnienia, a odpowiedź na skargę zamiast przedstawiać stanowisko organu zawiera obronę osoby przygotowującej orzeczenia do podpisu Ministra.

Nadto, zarzucił, że w aktach sprawy znajdują się trzy podpisane przez Ministra Obrony Narodowej dokumenty, które nie odpowiadają ani prawu ani stanowi faktycznemu.

W ocenie skarżącego, tylko zatem zmiana sędziego sprawozdawcy pozwoli, aby Sąd wydał postanowienie, o którym mowa w art. 155 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a to z kolei umożliwi Ministrowi Obrony Narodowej zapoznanie się z zaistniałymi naruszeniami prawa.

W dniu 8 września 2009 r. sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska złożyła pisemne oświadczenia, że po jej stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyłączające ją od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Wa 797/09 oraz, że nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności w tej sprawie. Oświadczenie znajduje się w aktach sprawy.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadniona wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek

o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 cytowanej ustawy).

Zdaniem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, przyczyna podana przez skarżącego w złożonym żądaniu wyłączenia sędziego, tj. okoliczność, że sędzia sprawozdawca wyznaczyła rozprawę w sytuacji, gdy skarżący kwestionuje prawidłowość złożonych pism przez pełnomocnika Ministra Obrony Narodowej, nie wskazuje na czym miałaby polegać wątpliwość co do bezstronności sędziego. Sam fakt, że pełnomocnik organu składa określone pisma do akt, a skarżący jako strona przeciwna tego postępowania kwestionuje ich prawidłowość nie podważa w jakikolwiek sposób bezstronności sędziego sprawozdawcy. Prawem skarżącego jest bowiem kwestionowanie pism organu – przeciwnika procesowego strony, które to prawo może m.in. realizować poprzez składanie do akt własnych pism, zawierających odmienne od organu stanowisko. Negatywny zaś stosunek skarżącego do działań pełnomocnika organu pozostaje bez wpływu na stosunek Sądu (sędziego sprawozdawcy) do skarżącego, ponieważ Sąd bierze zawsze pod uwagę stanowiska obydwu stron postępowania.

Natomiast wyrażone przez skarżącego stanowisko, że dopiero po zmianie sędziego sprawozdawcy Sąd wyda postanowienie sygnalizacyjne wymienione w art. 155 § 1 ustawy jest w istocie próbą wpłynięcia na Sąd w sposób pozaprocesowy. Należy bowiem podkreślić, że skarżący może domagać się, jako strona postępowania, zastosowania przez Sąd określonych prawem instytucji procesowych składając stosowne wnioski procesowe, w tym także wniosek o wydanie postanowienia w trybie przywołanego wyżej przepisu. Jednak celowi temu nie służy na pewno wniosek o wyłączenie sędziego, który stanowi gwarancję bezstronności rozpoznania sprawy, a nie gwarancję podejmowania przez Sąd czynności procesowych zgodnych z wolą skarżącego.

W konsekwencji skarżący nie podał okoliczności uprawdopodabniającej przyczynę wyłączenia określoną w art. 19 ustawy, co w rezultacie czyni wniosek bezpodstawnym.

Z akt sprawy nie wynika, aby zachodziły także bezwzględne przyczyny wyłączenia, o których mowa w art. 18 § 1 cyt. ustawy. W szczególności sędzia Ewa Pisula – Dąbrowska nie brała udziału w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, ani w jego sporządzeniu.

Tym samym wniosek A. K. nie zawiera żadnych zarzutów wskazujących na istnienie przyczyn wyłączenia. Z kolei autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego przez niego wyjaśnienia (oświadczenia), tym bardziej, że prawdziwości tego wyjaśnienia składający wniosek w żaden sposób nie podważył.

Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 20 i art. 22 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.