Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 460/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 153
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 54 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 105 par1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par 1 pktlit. c art. 153 , ary. 200, art. 205
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Windak,, Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 września 2010 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Prezydenta Miasta kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta [...] pismem z dnia [...] r. wypowiedział Fabryce Papieru "[...] " S.A. w upadłości w [...] ze skutkiem na dzień [...] r. wysokość dotychczasowej opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa, składającego się z działki nr [...] o pow. [...] m2 położonej w obrębie ewidencji gruntów [...] . Jednocześnie zaproponował przyjęcie z dniem [...] r. nowej wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste. W dniu [...] r. Syndyk Masy Upadłości Fabryki Papieru "[...] " S.A. w upadłości w [...] złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w[...] wniosek o ustalenie, że zmiana wysokości opłaty rocznej jest nieuzasadniona oraz wniosek

o przywrócenie terminu do wniesienia ww. wniosku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia

[...] r., numer [...] stwierdziło, że wniosek Syndyka Masy Upadłości Fabryki Papieru "[...] S.A. w upadłości o ustalenie, że podwyższenie opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste działki gruntu nr 4-5

o pow. [...] m2 jest nieuzasadnione w wysokości jaką zaproponował Prezydent Miasta [...] w wypowiedzeniu z dnia 7 listopada 2007 r. – został wniesiony

z uchybieniem terminu przewidzianego do jego złożenia.

Syndyk Masy Upadłości Fabryki Papieru "[...] " S.A. zaskarżył powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] , domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia z uwagi na naruszenie przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego tj.:

- art. art. 39, 40 § 1, 44 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 45 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w związku z art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004r., Nr 262, poz. 2603 ze zm.) poprzez błędne przyjęcie, że wypowiedzenie skarżącej wysokości dotychczasowej opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste działki gruntu nr [...] dokonane pismem z dnia 7 listopada 2007 r. zostało skarżącej skutecznie doręczone w dniu 19 listopada 2007 r., podczas gdy, wskutek błędu doręczającego wypowiedzenie nie zostało doręczone skarżącej, ani osobie uprawnionej do odbioru korespondencji w siedzibie skarżącej. Doręczenia dokonano zastępczyni głównej księgowej "[...] " Sp. z o.o. w [...] – [...] , która to Spółka ma siedzibę pod tym samym adresem co siedziba skarżącej z uwagi na nabycie przedsiębiorstwa upadłej spółki. W sytuacji zatem, gdy doręczyciel nie miał możliwości doręczenia korespondencji w trybie art. 45 K.p.a., winien postąpić zgodnie z art. 44 K.p.a., czego zaniechał,

- art. 78 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, poprzez bezzasadne przyjęcie, że wniesienie przez skarżącą wniosku z dnia

20 lutego 2008 r. o ustalenie, iż zmiana wysokości opłaty rocznej jest nieuzasadniona, nastąpiło z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jego wniesienia, podczas gdy skarżąca w treści tego wniosku wykazała, że wskutek wadliwego doręczenia termin do wniesienia wniosku wogóle nie zaczął biec,

a ponadto wnioskowała o przywrócenie terminu do jego złożenia,

- art. art. 57, 58 i 59 K.p.a. w związku z art. 79 ust. 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami poprzez ich niezastosowanie, pomimo, że wniosek skarżącej o ustalenie, iż zmiana wysokości opłaty rocznej jest nieuzasadniona, zawierał wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia,

a organ wniosek ten przemilczał, nie przeprowadził powołanych na jego uzasadnienie dowodów i zaniechał wydania postanowienia o przywróceniu bądź

o odmowie przywrócenia terminu.

Po przekazaniu skargi do sądu administracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] r., nr [...] , wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz art. 58 w związku z art. 40 § 1 K.p.a.:

1) uchyliło w całości zaskarżone orzeczenie własne z dnia 20 sierpnia 2008 r., numer SKO.W.M.443/928/08 stwierdzające, że wniosek Syndyka Masy Upadłościowej Fabryki Papieru "[...] S.A. w upadłości z siedzibą w [...] o ustalenie, że podwyższenie opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste działki gruntu nr [..] pow. [...] m2 położonej w obrębie [...] w [...] przy ul. jest nieuzasadnione w wysokości jaką zaproponował Prezydent Miasta [...] w wypowiedzeniu z dnia [...] r. – został wniesiony do z uchybieniem terminu do jego złożenia,

2) umorzyło postępowanie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym

w [...] .

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ podniósł, że zgodnie z art. 40 § 1 K.p.a. pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela – temu przedstawicielowi.

Kolegium wskazało też, że do uznania, iż zawiadomienie Prezydenta Miasta [...] in o zmianie wysokości dotychczasowej opłaty za użytkowanie wieczyste zostało stronie skutecznie doręczone, niezbędne jest wyjaśnienie, czy osoba potwierdzająca odbiór korespondencji była do tej czynności upoważniona. Stosownie do art. 42 § 1 i art. 43 K.p.a. fakt doręczenia pisma określonej osobie w oznaczonym czasie i miejscu może być stwierdzony wtedy, gdy pewne jest, że otrzymała je właściwa osoba. Organ ustalił, że zawiadomienie Prezydenta Miasta [...] z dnia

7 listopada 2007 r. zostało doręczone w dniu 19 listopada 2007 r. w Fabryce Papieru [..] w [...] przy ul. [...] , a odebrała je D.S. – sekretarka (dowód: zwrotne poświadczenie odbioru), a nie D. B. z firmy "[...] " Sp. z o.o. w upadłości z siedzibąw [...] przy ul.[...] , jak to podnosił Syndyk Masy Upadłości Fabryki Papieru "[...] " S.A. we wniosku z 21 lutego 2008 r.

W zaistniałej sytuacji organ, działając na podstawie art. 78 ust. 2 w zw. z art. 79 ust. 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004r., Nr 261 poz. 2603 ze zm.) oraz art. 57 K.p.a., uznał, że zawiadomienie z dnia

7 listopada 2007 r. zostało prawidłowo doręczone, a wniosek Syndyka został złożony

z uchybieniem terminu przewidzianego przepisami do jego złożenia.

Następnie organ wyjaśnił, że dopiero w wyniku skargi z dnia [..] na orzeczenie Kolegium wniesionej przez Syndyka Masy Upadłościowej Fabryki Papieru "[...] " S.A. w upadłości w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [..] oraz na podstawie zebranych dowodów, organ jednoznacznie ustalił, że zawiadomienie Prezydenta Miasta [..] z dnia 7 listopada 2008r. odebrała w dniu 19 listopada 2007r. D. S., która nie była upoważniona przez stronę skarżącą do jego odbioru.

W konsekwencji Kolegium uznało, że powyższe zawiadomienie nie zostało doręczone skutecznie. Dlatego też na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo

o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi Kolegium uchyliło własne orzeczenie z dnia 20 sierpnia 2008 r., a na podstawie art. 105 K.p.a. umorzyło postępowanie jako bezprzedmiotowe, gdyż zawiadomienie z dnia [...] r. nie istnieje w obrocie prawnym, stąd nie można było skutecznie złożyć przedmiotowego wniosku.

Organ stwierdził dalej, że stronę obowiązuje dotychczasowa opłata roczna za użytkowanie wieczyste działki gruntu nr [...] .

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. wniósł Prezydent Miasta [...] zarzucając przedmiotowej decyzji naruszenie:

1) art. 45 K.p.a. w związku z art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r.

o gospodarce nieruchomościami, przez chybione przyjęcie, że zawiadomienie Prezydenta Miasta [...] z dnia 7 listopada 2008r., w którym zostało dokonane wypowiedzenie opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste Fabryce Papieru [...]w [...] nie zostało skutecznie doręczone albowiem D. S, – sekretarka zatrudniona w tej spółce nie była upoważniona do odbioru pism,

2) art. 105 K.p.a. w związku z art. 45 k.p.a. w związku z art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami przez błędne przyjęcie, że zawiadomienie Prezydenta Miasta [...] z dnia 7 listopada 2008 r. nie funkcjonuje w obrocie prawnym, co spowodowało umorzenie postępowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] i Syndyk Masy Upadłości Fabryki Papieru "[...]" S.A. w upadłości odpowiadając na skargę wnieśli o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wyrokiem z dnia [...] r., sygn. akt II SA/Sz [...] oddalił skargę Prezydenta Miasta [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia

[...] r., numer[...] .

Sąd I instancji stwierdził w uzasadnieniu wyroku, że Prezydent Miasta [...] wysyłając zawiadomienie o wypowiedzeniu dotychczasowej opłaty za użytkowanie wieczyste, nieprawidłowo określił adresata pisma wskazując Fabrykę Papieru "[...] " S. A. z siedzibą w[..] , zamiast wskazać Syndyka Masy Upadłości Fabryki Papieru "[..] " S. A. w upadłości.

W konsekwencji tego nie można uznać, że doręczenie przesyłki nieprawidłowo adresowanej osobie będącej pracownikiem jeszcze innej Spółki wyczerpuje przesłankę skutecznego doręczenia w rozumieniu art. 45 K.p.a.

Niezależnie od powyższego Sąd I instancji podniósł, że już po wydaniu wyroku spostrzegł, iż nie objął kontrolą zaskarżonego orzeczenia w zakresie w jakim powinien działać z urzędu z uwagi na treść art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd pominął kwestię, iż zaskarżone orzeczenie zostało wydane w trybie autokontroli określonej w art. 54

§ 3 P.p.s.a., co wymagało zbadania zgodności zaskarżonego aktu z tym przepisem.

W rezultacie Sąd nie dostrzegł, że organ z naruszeniem tego przepisu uchylił własne orzeczenie wydane w kwestii proceduralnej i umorzył własne postępowanie wychodząc nie tylko poza granice skargi, ale również poza granice dopuszczalnej autokontroli. Powinien był bowiem poprzestać na uchyleniu własnego orzeczenia, co otworzyłoby dopiero drogę do rozpoznania dotychczas nie rozpatrzonego wniosku

o przywrócenie terminu.

Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia WSA w [...] wniósł Prezydent Miasta [...] , wnosząc o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w [..] do ponownego rozpoznania.

Przedmiotowemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 105 K.p.a. poprzez błędne jego zastosowanie i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki do wydania przez SKO w [..] orzeczenia o umorzeniu postępowania wskutek jego bezprzedmiotowości.

Ponadto zarzucił naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj.

- art. 141 § 4 w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez przyjęcie, iż czynności

i ustalenia poczynione przez SKO w [...] , w wyniku których umorzyło ono postępowanie były zgodne z prawem,

- niezastosowanie art. 134 § 1 P.p.s.a. poprzez nieobjęcie kontrolą zaskarżonego orzeczenia SKO w zakresie, w jakim Sąd winien działać z urzędu,

- błędne zastosowanie art. 54 § 3 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że SKO wydało zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej umorzenia postępowania w zakresie swojej właściwości,

- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 10 K.p.a. tj. poprzez niedostrzeżenie przez Sąd, iż w przedmiotowej sprawie wydanie przez SKO w [...] orzeczenia o umorzeniu postępowania nastąpiło z naruszeniem zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, a w konsekwencji wydanie wyroku oddalającego skargę było nieuzasadnione.

Odpowiedź na skargę kasacyjną wniósł Syndyk Masy Upadłości Fabryki Papieru "[...]" S. A. w upadłości w [...] podzielając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.

Wyrokiem z dnia [...] r., sygn. akt [...] Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Sąd II instancji uznał za zasadny zarzut naruszenia art. 54 § 3 P.p.s.a

i stwierdził, iż wszystkie pozostałe, zasadnie postawione zarzuty, wiążą się

z naruszeniem przez Sąd I instancji tego przepisu.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie powołując się na treść art. 54 § 3 P.p.s.a. wskazał, że przepis ten daje organowi administracji możliwość dokonania autokontroli aktu, który został zaskarżony do sądu administracyjnego. Jedyny warunek jaki winien organ spełnić przy wydawaniu aktu w ramach autokontroli to uwzględnienie skargi w całości, co oznacza uznanie za zasadne zarówno zawartych w niej zarzutów, podstawy prawnej a także wniosków.

Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r, stwierdzające, że wniosek Syndyka Masy Upadłości Fabryki Papieru "[..] " o ustalenie, że opłata roczna za użytkowanie wieczyste działki gruntu nr [..] o pow. [...] [...] m2 jest nieuzasadniona, został wniesiony

z uchybieniem terminu do jego złożenia. W konkluzji skargi Syndyk domagał się uchylenia objętego skargą postanowienia. W tej sytuacji rzeczą organu, który dokonał autokontroli, zgodnie z treścią art. 54 § 3 P.p.s.a., było jedynie uchylenie zaskarżonego postanowienia. Tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło objęte skargą postanowienie i umorzyło postępowanie uznając je za bezprzedmiotowe wobec braku wniosku. Stwierdziło bowiem, iż złożenie wniosku

z uchybieniem terminu jest równoznaczne z jego nie wniesieniem przez stronę.

Sąd II instancji podkreślił, że powyższy fakt został pominięty przez Sąd

I instancji przez co Sąd ten naruszył przepisy art. 54 § 3 P.p.s.a. oraz art. 134 §1 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny również za trafny uznał zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisów art. art. 141 § 4 w zw. z art. 3 § 1 P.p.s.a. poprzez , że umorzenie postępowanie były zgodne z prawem.

Sąd wskazał, że przepis art. 105 § 1 K.p.a., na który powołał się organ, wiąże bezprzedmiotowość postępowania z brakiem któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, co w konsekwencji powoduje niemożność wydania decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Umorzenie postępowania następuje w szczególności, gdy strona rezygnuje z ubiegania się o rozstrzygnięcie określonej treści, gdy przyznanie określonego uprawnienia stało się zbędne lub gdy organ stwierdzi oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Analiza akt niniejszej sprawy wskazywała, iż brak było przesłanek do umorzenia postępowania. Złożenie wniosku o ustalenie, że zmiana opłaty rocznej jest nieuzasadniona, z uchybieniem terminu, nie uprawnia organu orzekającego do umorzenia postępowania, lecz zobowiązuje organ do jego merytorycznego rozpoznania po przywróceniu terminu do jego wniesienia. Złożenie takiego wniosku z uchybieniem terminu nie stanowi podstawy do uznania postępowania za bezprzedmiotowe i jego umorzenia. Istota postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym sprowadza się do rozstrzygnięcia sporu co do zasadności zmiany wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste. Od orzeczenia kolegium rozstrzygającego spór o wysokość opłaty nie przysługuje środek odwoławczy, natomiast strona może od tego orzeczenia wnieść sprzeciw do sądu powszechnego. Orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego co do meritum umożliwia stronie przeniesienie sporu co do wysokości opłaty rocznej

z tytułu użytkowania wieczystego przed sąd powszechny, ponieważ sprawa ta ma

w istocie charakter cywilnoprawny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w[...] z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone

w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną natęży rozumieć sąd o prawnej wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania

z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji. W pojęciu ocena prawna mieści się przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i prawa procesowego. Związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu komentowanego przepisu, oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych

z wyrażonym wcześniej poglądem lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Jan Paweł Tamo, LexisNexis, Warszawa 2008 r).

Przepis art. 153 P.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący co oznacza, że ani organ administracji publicznej ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Nieprzestrzeganie tego przepisu w istocie podważałoby obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji

i prowadziłoby do niespójności działania systemu władzy publicznej.

Rozstrzygając niniejszą skargę Sąd był zatem związany ustaleniami, które zapadły w toku rozpoznawania skargi Prezydenta Miasta [...] zakończonej prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2010 r. (I OSK 875/09).

Skarga Prezydenta Miasta [...] n wniesiona na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]] r. uchylającą orzeczenie tego organu z dnia [...] r. stwierdzające, że wniosek Syndyka Masy Upadłościowej Fabryki Papieru "[...] " SA o ustalenie, że podwyższenie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego jest nieuzasadnione, został wniesiony z uchybieniem terminu do jego złożenia oraz umarzającą postępowanie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym [..] , jest uzasadniona.

W pierwszej kolejności zauważyć należało, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., a przepis ten daje organowi administracji możliwość dokonania autokontroli aktu, który został zaskarżony do sądu administracyjnego. Jedyny warunek jaki winien organ spełnić przy wydawaniu aktu

w ramach autokontroli to uwzględnienie skargi w całości, co oznacza uznanie za zasadne zarówno zawartych w niej zarzutów, podstawy prawnej a także wniosków.

W skardze do Sądu na orzeczenie Kolegium z dnia [...] r., Syndyk Masy Upadłości Fabryki Papieru "[..] " domagał się uchylenia objętego skargą postanowienia. W tej sytuacji rzeczą organu, który dokonał autokontroli, zgodnie z treścią art. 54 § 3 P.p.s.a., było jedynie uchylenie zaskarżonego postanowienia. Tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło objęte skargą postanowienie i umorzyło postępowanie uznając je za bezprzedmiotowe wobec braku wniosku. Stwierdziło bowiem, iż złożenie wniosku

z uchybieniem terminu jest równoznaczne z jego nie wniesieniem przez stronę.

Podkreślenia wymaga, że w myśl art. 105 § 1 K.p.a., na który powołał się organ, przepis ten wiąże bezprzedmiotowość postępowania z brakiem któregoś

z elementów materialnego stosunku prawnego, co w konsekwencji powoduje niemożność wydania decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Umorzenie postępowania następuje w szczególności, gdy strona rezygnuje

z ubiegania się o rozstrzygnięcie określonej treści, gdy przyznanie określonego uprawnienia stało się zbędne lub gdy organ stwierdzi oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Analiza akt niniejszej sprawy wskazywała, iż brak było przesłanek do umorzenia postępowania. Złożenie wniosku o ustalenie, że zmiana opłaty rocznej jest nieuzasadniona,

z uchybieniem terminu, nie uprawnia organu orzekającego do umorzenia postępowania, lecz zobowiązuje organ do jego merytorycznego rozpoznania po przywróceniu terminu do jego wniesienia albowiem kwestia wniosku o przywrócenie terminu została przez organ całkowicie pominięta

Mając na uwadze powołane wyżej okoliczności, Kolegium ponownie rozpatrując sprawę w pierwszej kolejności odniesie się do wniosku Syndyka

o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że podwyższenie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego działki nr [...] w obrębie [...] .

W następnej kolejności, w zależności od treści rozstrzygnięcia, które zapadnie co do przywrócenia terminu, odniesie się do wniosku Syndyka dotyczącego opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 153 P.p.s.a. – orzekł jak w pkt I wyroku. W kwestii wykonalności wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej ustawy, natomiast o kosztach w oparciu o treść art. 200 i 205 P.p.s.a, oraz § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu( Dz.U.

Nr 163, poz. 1349 ze zm.).