Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 536/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność postępowania i że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 149 par. 1 pkt 3, art. 149 par. 1a
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Piotr Borowiecki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Kancelarii Senatu RP w przedmiocie rozpoznania pkt 2 wniosku z dnia [...] kwietnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Kancelarii Senatu RP na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r., Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] dalej, jako "Stowarzyszenie", "wnioskodawca" i "skarżący", skierowało do Kancelarii Senatu wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

1. łącznych kwot wszystkich nagród (w tym uznaniowych), premii i dodatków służbowych wypłaconych pracownikom Kancelarii Senatu RP w poszczególnych latach: 2015, 2016, 2017, 2018, 2019 oraz do wykonania wniosku w 2020 r.

2. podania imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji każdej osoby wraz z kwotami nagród (w tym uznaniowych), premii i dodatków służbowych w latach 2015, 2016, 2017, 2018, 2019 oraz do wykonania wniosku w 2020 r. i uzasadnienie przyznania nagród, premii i dodatków służbowych dla każdej z tych osób.

W odpowiedzi z dnia [...] czerwca 2020 r., Kancelaria Senatu przesłała wnioskodawcy informację o nagrodach wypłaconych pracownikom Kancelarii Senatu w latach 2015-2020 (do [...] czerwca 2020 r.) - oraz wyjaśnienie o rodzajach i podstawie wypłacanych nagród.

Pismem z dnia [...] września 2020 r. Stowarzyszenie, skierowało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Kancelarii Senatu w zakresie rozpatrzenia pkt 2 wniosku z dnia [...] kwietnia 2020 r., tj. w części dotyczącej podania imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji każdej osoby wraz z kwotami nagród (w tym uznaniowych), premii i dodatków służbowych w latach 2015, 2016, 2017, 2018, 2019 oraz do wykonania wniosku w 2020 r. i uzasadnienie przyznania nagród, premii i dodatków służbowych dla każdej z tych osób.

Pismem z dnia [...] września 2020 r. Kancelaria Senatu udzieliła informacji, podając, że w latach 2015-2020 osobom pełniącym funkcję Szefa Kancelarii Senatu nie

wypłacano premii i dodatków służbowych.

Stosownie do postanowień art. 3b ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, na zasadach określonych w art. 23 i 24 ust. 2 ustawy o pracownikach urzędów państwowych, osobom pełniącym funkcję Szefa Kancelarii Senatu wypłacono nagrodę jubileuszową i nagrody z funduszu nagród.

Wysokość nagród Szefa Kancelarii Senatu wyniosła:

Pani E. P.:

- nagroda jubileuszowa: rok 2015 - 21.795,51 zł brutto;

- nagrody z funduszu nagród: rok 2015 - 94.341,28 zł brutto, rok 2016 - 29.040,68 zł brutto.

Nagrody zostały przyznane za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej, w szczególności za skuteczność w działaniu w zakresie zarządzania Kancelarią Senatu,

czego wyrazem były mi. in. pozytywne wyniki kontroli przeprowadzanej przez NIK, za współorganizację obchodów 1050. rocznicy Chrztu Polski i powstania państwa Polskiego oraz organizację innych wydarzeń jubileuszowych.

Pan J. K.:

- nagrody z funduszu nagród: rok 2016 - 27.260,08 zł brutto, rok 2017 - 55.630,00

zł brutto, rok 2018 - 28,015,40 zł brutto, rok 2019 - 52.904,66 zł brutto.

Nagrody zostały przyznane za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej, w szczególności za wkład pracy wniesiony w koordynację i realizację zadań, jakie podejmowała Kancelaria Senatu, za podejmowanie nowych działań wzmacniających wizerunek Senatu, za znaczący wkład pracy wniesiony w nadzorowanie procesu rozpatrywania ofert na realizację zadań publicznych w zakresie opieki nad Polonią i Polakami za granicą w 2017 r. i koordynowanie uzgodnień międzyresortowych w tym zakresie, za współorganizację V Światowego Zjazdu Polonii i Polaków z Zagranicy, za wdrożenie w Kancelarii Senatu systemu Elektronicznego Zarządzania Dokumentacją, za kontynuowanie procesu cyfryzacji w Kancelarii Senatu, za udział Kancelarii Senatu

w programie Gov-Tech, za organizację obchodów jubileuszy 30-stu lat odrodzonego Senatu i 450-tej rocznicy Unii Lubelskiej.

W roku 2020, osobie pełniącej funkcję zastępcy Szefa Kancelarii Senatu, Pani K. P. nie wypłacano nagród, premii i dodatków służbowych.

Również w dacie [...] czerwca 2020 r. Kancelaria Senatu wydała decyzję administracyjną nr [...] na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 w związku z art. 17 ust. 1 i 2 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1429, ze zm.), art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.) oraz art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), o odmowie udostępnienia informacji publicznej w części pkt 2 wniosku z [...] kwietnia 2020 r. dotyczącej podania imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji pracowników Kancelarii Senatu wraz z kwotami (wypłaconych) nagród (w tym uznaniowych), w latach 2015-2020 r. i uzasadnienia przyznania nagród dla każdej z tych osób w zakresie dotyczącym pracowników Kancelarii Senatu innych niż Szef Kancelarii Senatu i zastępca Szefa Kancelarii Senatu;

W odpowiedzi na skargę Kancelaria Senatu wniosła o:

1. umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

ewentualnie

2. o oddalenie skargi,

3. rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.,

4. uznanie Kancelarii Senatu za właściwą do występowania w przedmiotowej sprawie.

Organ, biorąc pod uwagę wnioski Stowarzyszenia zawarte w skardze oraz wyżej

zaprezentowane stanowisko, uwzględnił skargę w całości w ten sposób, że:

1) udzielił informacji publicznej w zakresie pkt 2 wniosku Stowarzyszenia z [...] kwietnia 2020 r. w odniesieniu do Szefów Kancelarii Senatu oraz zastępcy Szefa Kancelarii Senatu pełniących te funkcje publiczne w okresie objętym wnioskiem oraz 2) wydał decyzję o odmowie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej w odniesieniu do pozostałych pracowników Kancelarii Senatu.

Powyższe działanie organu, w jego ocenie, powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w zakresie bezczynności organu i uzasadnia jego umorzenie, a tym samym czyni zasadnym wniosek zawarty w pkt 1 odpowiedzi na skargę.

Jednocześnie organ zobowiązany treścią przepisu art. 54 § 3 p.p.s.a., stwierdza, że w sprawie o udostępnienie informacji publicznej na wniosek z [...] kwietnia 2020 r. nie miało miejsca działanie Kancelarii Senatu bez podstawy prawnej ani z rażącym naruszeniem prawa. Kancelaria Senatu, bowiem częściowo odniosła się do pkt 2 wniosku Stowarzyszenia z [...] kwietnia 2020 r. w odpowiedzi z [...] czerwca 2020 r. informując, że pracownikom Kancelarii Senatu nie wypłacano premii i dodatków służbowych oraz wskazując uzasadnienie przyznawania w Kancelarii Senatu nagród jubileuszowych, nagród z funduszu nagród i nagród kadencyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167, z późn. zm.), w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.); dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., a więc wówczas, gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność, Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a.

Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym bądź w przepisach ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.); dalej: "k.p.a.", bądź w przepisach szczególnych, m.in. w u.d.i.p., bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz. 87).

Dla stwierdzenia przez sąd administracyjny bezczynności konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: istnienia ustawowego obowiązku podjęcia określonego działania oraz braku jego podjęcia w terminach określonych przepisami postępowania. W konsekwencji zakres sądowej kontroli skargi na bezczynność sprowadza się do ustalenia, czy organ był zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności oraz czy w zakreślonym przepisami procesowymi terminie, dokonał powyższych działań.

Stosownie do przepisu art. 13 ust. 1 ustawy u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 cytowanej ustawy).

W sprawie nie budzi wątpliwości, że Kancelaria Senatu nie załatwiła wniosku strony z dnia [...] kwietnia 2020 r. w zakresie pkt 2 w terminie wyznaczonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., wobec czego zachodzą podstawy do stwierdzenia, że na dzień złożenia skargi do sądu administracyjnego, tj. 3 września 2020 r., pozostawała w bezczynności.

Załatwienie wniosku po wniesieniu skargi nie zwalnia Sądu z badania bezczynności i jej charakteru. Rozpoznanie skargi na bezczynność organu na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu. Stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, nawet, jeżeli wniosek strony został załatwiony przez organ w toku postępowania sądowego (już po wniesieniu skargi), obliguje Sąd do oceny czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.), a także stwarza możliwość orzeczenia organowi grzywny lub przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.

W tej sytuacji, stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 149 § 1a p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając skargę na bezczynność stwierdził, że Kancelaria Senatu dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu pkt 2 wniosku z dnia [...] kwietnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, która to bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Należy wyjaśnić, że w przedmiotowej sprawie nie było możliwe zastosowania przez organ autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., z tego względu, że podstawowym warunkiem zastosowania tego trybu jest uwzględnienie skargi w całości, co oznacza uznanie za zasadne zarówno zawartych w niej zarzutów, podstawy prawnej, jak i wniosków. Organ może skorygować zaskarżone działanie wyłącznie w kierunku pożądanym przez skarżącego. Przez uwzględnienie skargi w całości należy zatem rozumieć doprowadzenie do stanu, w którym istota sprawy zostaje rozstrzygnięta ostatecznie, zgodnie z oczekiwaniem strony wynikającym z jej skargi skierowanej do sądu, przy czym oczekiwania strony co do załatwienia sprawy odnosić należy do meritum sprawy, a nie do formalnej kwestii brzmienia rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie organ pismem z dnia [...] września 2020 r. uwzględnił tylko częściowo pkt 2 wniosku z dnia [...] kwietnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, ponieważ w pozostałej części odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji decyzją nr [...] z dnia [...] września 2020 r. Z tych też przyczyn nie można uznać, że rozstrzygnięcie nie uwzględniające części zarzutów zawartych w skardze jest rozstrzygnięciem uwzględniającym skargę w rozumieniu art. 54 § 3 p.p.s.a.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 149 §1a p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w pkt 3 sentencji wyroku. Do kosztów postępowania niezbędnych do dochodzenia praw Sąd zaliczył uiszczony przez stronę skarżącą wpis sądowy.