Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 202/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. P. (dalej "skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia złożonych przez nią uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w rejonie ul. [...].

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie wskazując, że jest niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt, czynność lub bezczynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz.1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej w skrócie: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5) oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6).

Sąd rozpoznaje również skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, czy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach

Przedmiotem wniesionej do Sądu skargi skarżąca uczyniła bezczynność Prezydenta W. polegającą na nierozpatrzeniu złożonych przez nią uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w rejonie ul. [...].

Przechodząc do oceny wniesionej skargi, jak wskazano powyżej, w pierwszej kolejności należało zbadać, czy zaskarżona bezczynność organu administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego.

Należy mieć na uwadze, iż na podstawie obowiązującej aktualnie ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.; dalej "u.p.z.p.") jednym z etapów procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest umożliwienie wyrażenia stanowiska wobec projektu planu przez podmioty kwestionujące jego ustalenia, m.in. poprzez wniesienie uwag do projektu planu.

Zgodnie art. 18 ust. 1 u.p.z.p. uwagi do projektu planu miejscowego może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu, o którym mowa w art. 17 pkt 10 u.p.z.p. Wprowadzenie instytucji uwag do projektu planu ma na celu uwzględnienie udziału podmiotów indywidualnych w kształtowaniu treści planu. Rozpatrzenie uwag odbywa się w dwóch etapach. Pierwszy etap dotyczy rozpatrzenia uwag przez organ wykonawczy gminy, drugi zaś etap dotyczy rozpatrzenia nieuwzględnionych uwag tym razem przez organ stanowiący gminy (radę gminy). Niniejsza skarga dotyczy pierwszego etapu, a mianowicie nierozpatrzenia uwag przez Prezydenta W.

Należy jednak wyraźnie podkreślić, iż ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności organu planistycznego poprzedzających uchwalenie planu. Zgodnie z art. 7 u.p.z.p. rozstrzygnięcia wójta, burmistrza, prezydenta miasta albo marszałka województwa o nieuwzględnieniu odpowiednio wniosków dotyczących studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, uwag dotyczących projektu tego studium, wniosków dotyczących miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uwag dotyczących projektu tego planu albo wniosków dotyczących planu zagospodarowania przestrzennego województwa - nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Skoro skarga złożona przez skarżącą odnosi się do bezczynności organu dotyczącej rozpatrzenia uwag, a czynność ta z mocy prawa została wyłączone spod kontroli sądu administracyjnego należy uznać, że jest ona niedopuszczalna.

Jednocześnie należy mieć na względzie, że w obowiązującym stanie prawnym istnieje możliwość zakwestionowania prawidłowości przeprowadzonych przez organ planistyczny czynności poprzedzających uchwalenie planu, poprzez zaskarżenie uchwalonego planu przez podmiot posiadający w tym względzie legitymację skargową. Wskazać bowiem należy, iż każdy, czyje prawo, bądź interes prawny zostałyby naruszony w toku procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zachowuje prawo do zaskarżenia uchwały o planie miejscowym do sądu w trybie i na zasadach określonych w art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. tj. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.).

Uregulowanie zawarte w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminny daje zatem prawną możliwość poddania kontroli sądowej również ewentualnego naruszenia procedury uchwalania planu, przy czym możliwość ta istnieje dopiero po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd administracyjny kontrolując w trybie powyższego przepisu uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w przypadku stwierdzenia naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotnego naruszenia trybu jego sporządzania, a także naruszenia właściwości organów w tym zakresie zobowiązany jest do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w całości lub części (art. 28 u.p.z.p.).

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż niedopuszczalna jest skarga zarówno na czynność organu wykonawczego gminy (wójta, burmistrza, czy prezydenta miasta) w postaci uwzględnienia lub nieuwzględnienia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jak i bezczynność organu w tym przedmiocie.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.