Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 770/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2021 poz 137
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 30 ust. 5, ust. 6 pkt 2, art. 29 ust. 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi D. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Starosta G. decyzją z dnia [...] maja 2022 r. na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351, z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.) - po rozpatrzeniu zgłoszenia z dnia 5 maja 2022 r. D. C., reprezentującego N. z/s w L. zgłosił sprzeciw wobec zamiaru budowy cyt. "budynków tymczasowych hali namiotowej - przeznaczonych na prowadzenie działalności nieuciążliwej w postaci handlu odzieżą i tekstyliami", na nieruchomości położonej w m. P. gm. R., na działce o numerze geodezyjnym [...] w obrębie P..

Odwołanie od decyzji wniósł D. C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji gdy przesłanki do wniesienia sprzeciwu do dokonanego zgłoszenia nie istniały.

Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda decyzją z dnia [...] lipca 2022 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższe rozstrzygnięcia zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu 17.02.2022r. do Starostwa Powiatowego w G. wpłynął wniosek (dalej "zgłoszenie") D. C. - reprezentującego N. z siedzibą w L., (dalej "inwestor"), dotyczący zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na wybudowaniu dwóch obiektów tymczasowych - hal namiotowych - przeznaczonych na prowadzenie działalności nieuciążliwej w postaci handlu odzieżą i tekstyliami na nieruchomości położonej w P. gm. R., oznaczonej nr [...] Do zgłoszenia inwestor dołączył projekt budowalny - wraz z opisem - składający się z kopii mapy zasadniczej w skali 1:500 z wkreślonymi konturami posadowienia planowanych obiektów, a także oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania działką nr [...] na cele budowlane, przekroje konstrukcyjne wraz wymiarami planowanych obiektów (rzuty pionowe i poziome elementów konstrukcyjnych budynków), rysunki elewacji oraz zwymiarowane elementy mocowania obydwu hal. Poza tym dokumentacja zawiera wydruk zaświadczenia potwierdzającego przynależność autora projektu do Zachodniopomorskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa oraz decyzję o nadaniu projektantowi stosownych uprawnień budowlanych.

Starosta G. jako organ I instancji decyzją z dnia [...] maja 2022 r. zgłosił sprzeciw.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia organu stanowił przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy.

Organ powołał się na treść obowiązującego m.p.z.p. przyjętego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w R. w sprawie zmiany planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy R.. Zgodnie z jego brzmieniem dla terenu na którym znajduje się działka nr [...] - oznaczonego na rysunku planu i w części opisowej symbolem 27 MPU - obowiązują następujące ogólne ustalenia planistyczne - teren zabudowy wolnostojącej mieszkaniowej z częściowym wykorzystaniem dla potrzeb letniskowych i usług nieuciążliwych - przeznacza się na mieszkalnictwo-pensjonatowe. Z kolei ustalenia szczegółowe zawarte w pkt. 2.2 ww. Uchwały przewidują, że - dopuszcza się organizowanie usług na działkach przeznaczonych na usługi, w budynkach mieszkalnych oraz pensjonatowych.

Zgodnie z art. 35 ust.l pkt. 1) podpunkt a) Prawa budowlanego - organy mają obowiązek sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu.

W ocenie organów, ustalenia obowiązującego m.p.z.p. dotyczące terenu, na którym znajduje się działka nr [...] nie dopuszczają innych usług niż związane z głównym przeznaczeniem tj. związanych z zabudową mieszkaniowo pensjonatową. M.p.z.p. określa także, że usługi które mogą być realizowane w jednostce planistycznej oznaczonej "27 MPU", muszą być wykonywane w określony sposób tj. jedynie w budynkach mieszkalnych oraz pensjonatowych. W przedmiotowej sprawie budowa obiektów tymczasowych w postaci samodzielnych hal namiotowych nie jest wypełnieniem zapisów planu miejscowego.

Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska odwołującego się, że skoro m.p.z.p. nie zawiera zakazów posadowienia obiektów tymczasowych, to należy domniemywać że zezwala na tego typu zabudowę. W opinii organu II instancji treść zapisów m.p.z.p. jest na tyle jasna, iż nie wymaga interpretacji i precyzyjnie podaje, że usługi mogą być realizowane jedynie w budynkach mieszkaniowo pensjonatowych. Z kolei brak wskazań planistycznych co do tymczasowych obiektów w postaci hal handlowych, oznacza wprost brak możliwości posadowienia tergo typu obiektów w tej jednostce planistycznej.

Pismem z dnia 3 sierpnia 2022 r. pełnomocnika skarżącego wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Szczecinie, w której zaskarżonej decyzji zarzucił:

a) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 75 i art. 77 § 1 k.p.a. polegające na nie zgromadzeniu i nierozpatrzeniu w sposób zgodny z zasadami postępowania administracyjnego materiału dowodowego, a także pominięciu konieczności jednoznacznego wyjaśnienia okoliczności stanowiących podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, co spowodowało powstanie błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na nieprawidłowym przyjęciu, że zgłoszony przez skarżącego obiekt narusza postanowienia uchwały Nr [...] Rady Gminy w R. z dnia [...] grudnia 1995 roku w sprawie zmiany planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy R.,

b) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego i bezpodstawne przyjęcie, że zgłoszony obiekt narusza postanowienia uchwały Nr [...] Rady Gminy w R. z dnia [...] grudnia 1995 roku w sprawie zmiany planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy R.,

c) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego Prawa budowlanego wskutek jego bezpodstawnego zastosowania.

Wobec tak postawionych zarzutów wniósł o:

1) uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty G. znak [...] Z dnia [...] maja 2021 r.

2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu strona nie zgodziła się z interpretacją organów dotyczącej zapisów planu w odniesieniu do zamierzenia inwestycyjnego. W ocenie skarżącego pogląd organów jest błędny, bowiem zapisy planu ogólnego uchwalonego na podstawie przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r. nie mogą być interpretowane przez pryzmat obowiązujących przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem skarżącego zapis części 3 załącznika nr 1 do ww. uchwały określającego ustalenia szczegółowe dla obszaru elementarnego 27MPU nie wyłączają lokalizacji zamierzonego obiektu tymczasowego stanowiącego usługi nieuciążliwe dla docelowej zabudowy pod mieszkalnictwo pensjonatowe. "Skoro plan wyraźnie wskazuje, że przeznaczenie terenu pod mieszkalnictwo pensjonatowe jest docelowe to nie sposób z planu uchwalonego 1995 r. wyprowadzić wniosku o zakazie zabudowy tymczasowej jaka jest planowana przez inwestora tym bardziej, że w pkt 2 lit a i e tekstu planu zakazuje się zabudowy określonego rodzaju zabudowy i obszaru, a zakazy nie dotyczą działki nr [...] obr. P. ".

Zdaniem pełnomocnika skarżącego istotne jest także to, że cały tekst planu nie odnosi się w ogóle do obiektów tymczasowych i zwrócił uwagę, że w 1995 r. kategoria tymczasowych obiektów budowlanych istniała, a plan obowiązujący nie wprowadzał żadnych ograniczeń w zakresie zabudowy tego rodzaju obiektami.

W odpowiedzi na skarg Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło oddalenie skargi podtrzymując argumentacją zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2021 r., poz. 137 – j.t.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - dalej "p.p.s.a.") stanowiący, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, przepisów postępowania, bądź też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Zgłoszenie budowy lub wykonywania innych robót budowlanych w trybie art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm.) inicjuje uproszczone postępowanie administracyjne. Zgłoszenie jest sui generis wnioskiem o milczącą akceptację organu względem zgłaszanego zamierzenia budowlanego (Z. Niewiadomski (red.), Prawo budowlane. Komentarz. Wyd. 10, Warszawa 2021, art. 30).

Zgodnie z art. 30 ust. 5 zdanie drugie ustawy - Prawo budowlane organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw.

Zgodnie z treścią art. 30 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli:

1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę;

2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy;

3) zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 7, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje;

4) roboty budowlane zostały rozpoczęte z naruszeniem ust. 5.

Stwierdzając sprzeczność planowanego zamierzenia inwestycyjnego z zapisami obowiązującego planu miejscowego, organ administracji architektoniczno-budowlanej zobligowany jest do zgłoszenia, na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 P.b., sprzeciwu wobec dokonanego zamiaru zgłoszenia budowy. Przyczyny wniesienia sprzeciwu wymienione w art. 30 ust. 6 P.b. mają charakter bezwzględny, gdyż całkowicie wykluczają możliwość realizacji danej inwestycji na podstawie dokonanego zgłoszenia. Tym samym, zakres swobodnego uznania organu w tym przypadku został zmniejszony do minimum lub zniesiony, co również wynika z kategorycznego sformułowania "organ wnosi sprzeciw".

Okoliczności faktyczne kontrolowanej sprawy są w istocie bezsporne pomiędzy organem a skarżącym.

Skarżący w dniu 17.02.2022r. złożył wniosek do Starostwa Powiatowego w G. dotyczący zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na wybudowaniu dwóch obiektów tymczasowych - hal namiotowych - przeznaczonych na prowadzenie działalności nieuciążliwej w postaci handlu odzieżą i tekstyliami na nieruchomości położonej w P. gm. R., na nieruchomości, oznaczonej nr [...] Starosta decyzją z dnia [...] maja 2022 r. zgłosił sprzeciw.

Kwestią sporną jest to czy przedmiotowa inwestycja na działce o numerze geodezyjnym [...] jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w R. w sprawie zmiany planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy R..

Działka inwestycyjna nr [...] jest objęta zmianą miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy R., uchwaloną uchwałą Nr [...] Rady Gminy w R. z dnia [...] grudnia 1995 r. (ogłoszoną w Dz. Urz. Woj. [...]). Teren elementarny, na którym znajduje się działka nr [...] oznaczony jest symbolem 27MPU tj. teren zabudowy wolnostojącej mieszkaniowej z częściowym wykorzystaniem dla potrzeb letniskowych, usług nieuciążliwych i przeznaczeniem na mieszkalnictwo pensjonatowe.

Z kolei ustalenia szczegółowe planu zostały zawarte w pkt.2.2 cyt. Uchwały gdzie przewiduje się dopuszczenie organizowania usług na działkach przeznaczonych pod usługi nieuciążliwe, w określonym miejscu tj. w budynkach mieszkalnych i pensjonatowych. Zapis planu nie przewiduje innego miejsca na prowadzenie tego rodzaju usług jak tylko budynki mieszkalne i pensjonatowe.

Wobec takiego zapisu planu należy uznać, że w przedmiotowej sprawie budowa obiektu tymczasowego w postaci samodzielnej hali namiotowej, w której skarżący zamierzał prowadzić nieuciążliwe usługi w postaci handlu odzieżą i tekstyliami naruszałaby ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zatem twierdzenia skarżącego, że ustalenia szczegółowe dla obszaru elementarnego 27MPU nie wyłączają lokalizacji zamierzonego obiektów tymczasowego stanowiącego usługi nieuciążliwe dla docelowej zabudowy pod mieszkalnictwo pensjonatowe nie zasługują na uwzględnienie.

W tym stanie rzeczy wobec braku podstaw do uznania zasadności skargi na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w wyroku.