Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1193/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji dotyczącej nakazania rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją ostateczną z dnia [...] r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nr [...] z dnia [...] r. znak: [...] stwierdzającą wygaśnięcie decyzji tego organu z dnia [...] r. znak: [...] o nakazie rozbiórki [...] wraz z zapleczem gospodarczym zlokalizowanym na działce nr [...] (przed podziałem na działce nr [...] ) w M.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, decyzja organu II instancji została doręczona "[...]" Sp. z o.o. reprezentowanej przez S. P. w dniu [...] r. i zawierała prawidłowe pouczenie o prawie i trybie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego.

Pismem z dnia [...] r. "[...]" Sp. z o.o. w M. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu [...] r. W związku z powyższym Sąd przekazał skargę organowi w dniu [...] r., celem nadania jej biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Organ przekazał Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w dniu [...]r. (data wpływu do Sądu).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej

dalej p.p.s.a, skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy stanowi natomiast, iż skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd.

Wskazać należy, iż w okresie przejściowym od dnia 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., stosownie do art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy

wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.),

w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie wskazanym w art. 53 § 1 p.p.s.a. była ona prawnie skuteczna. Sąd ten był jednakże obowiązany do jej przekazania organowi celem nadania skardze dalszego biegu. Po tej dacie, tj. od dnia 1 stycznia 2006 r. ustawa wymaga, aby skargi wnoszone były za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast wpływ skargi bezpośrednio do sądu skutkuje koniecznością przekazania jej właściwemu organowi, a za datę wniesienia skargi uważa się dzień nadania tej skargi przez sąd do organu administracyjnego.

Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu [...] r. Tym samym termin do złożenia skargi upływał bezskutecznie w dniu [...] r. Skarga natomiast została wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu [...] r. (data wpływu do Sądu), w związku z czym przekazano ją organowi w dniu [...] r. Skargę należy zatem uznać za wniesioną z uchybieniem terminu do jej złożenia.

Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.