Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1099/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Straż pożarna
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2167
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
article: art. 3, art. 151, art. 106 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 26 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1313
law: Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Klimek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi V. na decyzję Z. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zakazu eksploatacji lokalu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 26 ust. 1 pkt. 2 oraz ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1313 z późn. zm. - zwanej dalej: "u.p.s.p"), art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm. - zwanej dalej: "k.p.a."), Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w S. zakazał eksploatacji lokalu pod nazwą: "T. (zwanego dalej: lokalem) znajdującego się w budynku przy ul. [...] w S. , ze względu na zagrożenie życia ludzi, tj. :

1. Brak instalacji oświetlenia ewakuacyjnego na wyposażeniu dróg ewakuacyjnych

z lokalu oświetlonych wyłącznie światłem sztucznym - dotyczy klatek schodowych od strony ul. [...] i Osiedla [...]

2. Brak przedstawienia dokumentacji potwierdzającej klasę reakcji na ogień co najmniej:

a) trudno zapalną dla materiałów stanowiących okładziny ścienne i wykładzinę podłogową na klatce schodowej od strony ul. [...] stanowiącej drogę ewakuacyjną z jednym kierunkiem ewakuacji;

b) niezapalną i niekapiącą pod wpływem ognia dla okładziny sufitowej wraz ze stelażem występującej na klatce schodowej od strony ul. [...] stanowiącej drogę ewakuacyjną;

c) trudno zapalną dla okładziny ściennej klatki schodowej od strony Osiedla [...] stanowiącej drogę ewakuacyjną z jednym kierunkiem ewakuacji -dotyczy elewacji zewnętrznej budynku (ocieplenie zewnętrzne ściany budynku).

3. Brak przedstawienia dokumentacji potwierdzającej klasę reakcji na ogień co najmniej:

a) trudno zapalną dla materiałów zastosowanych wewnątrz lokalu i stanowiących okładzinę na ścianach wraz z drewnianym stelażem oraz wykładzinę podłogową wraz z podestami pod lożami w sali głównej i sali małej;

b) niezapalną i niekapiącą pod wpływem ognia dla materiałów zastosowanych na suficie wraz ze stelażem w sali głównej i sali małej.

Jednocześnie stwierdzono, że niniejsza decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ I instancji wskazał, że w dniach

14 i 15 marca, na terenie lokalu zostały przeprowadzone, przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w S. , czynności kontrolno-rozpoznawcze. Na podstawie przeprowadzonych czynności organ ustalił charakterystykę pożarową lokalu i stwierdził, że znajduje się on w budynku użyteczności publicznej o przeznaczeniu handlowo - biurowym wybudowanym w 2000 r. i posiadającym cztery kondygnacje, w tym jedną podziemną, w której zlokalizowany jest opisywany lokal, o powierzchni około [...] m2 z przeznaczeniem na prowadzenie klubu nocnego - dyskoteki. Większą jego część stanowią dwie sale, tj. sala główna o powierzchni do ok. [...] m2 i sala mała o powierzchni do [...] m2. Lokal można zakwalifikować do kategorii zagrożenia ludzi ZL I (pomieszczenia do pobytu ponad 50 osób niebędących ich stałymi użytkownikami).

W oparciu o protokół z dnia [...] marca 2019 r. z wykonanych czynności kontrolno-rozpoznawczych organ stwierdził, że okładzinę ścian w sali głównej i sali małej w części stanowią podświetlane panele z tworzywa sztucznego przymocowane do ścian na drewnianym stelażu, a w pozostałej części elementy tapicerowane (pianka/gąbka pokryta elastyczny tworzywem sztucznym) mocowane bezpośrednio do ściany. Sufit w ww. pomieszczeniach prawie na całej ich powierzchni pokryty jest podświetlanymi panelami z wytłaczanego tworzywa sztucznego. Wskazane elementy powieszone zostały na stelażu stalowym. Filary oraz kanały wentylacji mechanicznej pokryte są twardym tworzywem sztucznym. Ściany klatki schodowej od strony ul. [...] pokryte są twardym tworzywem sztucznym i pianką pokrytą elastycznym tworzywem sztucznym (element tapicerowany). Sufit wyłożony jest panelami z twardego tworzywa sztucznego, a schody wykładziną podłogową. Natomiast jedną ze ścian klatki schodowej od strony Osiedla [...] stanowi ściana zewnętrzna budynku, która stanowi jej obudowę. Dodatkowo stwierdzono występowanie wykładziny podłogowej w sali głównej, w części loż i w sali małej. Klatki schodowe od strony ul. [...] i Osiedla [...] posiadają jeden kierunek ewakuacji.

Organ I instancji podkreślił, że w toku postępowania, odnośnie materiałów zastosowanych jako okładziny ścienne, okładziny sufitowe, wykładziny podłogowe oraz elementy drewniane (stelaż, drewniane podesty pod loże) strona nie przedstawiła dokumentacji potwierdzającej klasę reakcji na ogień tych materiałów.

W tej sytuacji uznano, że materiały zastosowane jako okładziny ścienne, sufitowe, wykładziny podłogowe oraz elementy drewniane mogą być łatwo zapalne i kapiące pod wpływem ognia (dotyczy okładziny sufitowej).

Wymagania dotyczące, co najmniej trudnej zapalności okładziny ściennej

i wykładziny podłogowe w sali głównej i sali małej, jak też okładziny ściennej, okładziny sufitowej i wykładziny podłogowej zastosowanych na klatkach schodowych od strony ul. [...] i Osiedla [...] wynikają z § 258 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym w strefach pożarowych m.in. ZL I stosowanie do wykończenia wnętrz materiałów i wyrobów łatwo zapalnych, których produkty rozkładu termicznego są bardzo toksyczne lub intensywnie dymiące, jest zabronione. Stosownie do § 262 ust. 1 ww. rozporządzenia okładziny sufitów oraz sufity podwieszane należy wykonywać z materiałów niepalnych lub niezapalnych, niekapiących i nieodpadających pod wpływem ognia zarówno w lokalu jaki i na drogach ewakuacyjnych.

W podsumowaniu, powołując się na przepis § 16 ust. 2 pkt 3 lit. a i lit. b rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków oraz mając na uwadze niezapewnienie przez występujące w obiekcie warunki techniczne możliwości ewakuacji, organ stwierdził podstawę do uznania lokalu za zagrażający życiu ludzi oraz stwarzający bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania pożaru, a w rezultacie zakazał jego eksploatacji.

Nie zgadzając się z przedmiotową decyzją V. Spółka z o.o.

z siedzibą w S. złożyła od niej odwołanie, w którym wniosła o jej uchylenie, zarzucając jej:

1. w zakresie punktu 1 ww. decyzji - naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie przez organ I instancji podjęcia wszelkich czynności zmierzających do załatwienia sprawy oraz zebrania wyczerpującego materiału dowodowego w sprawie przejawiające się błędnym ustaleniem faktycznym, iż przedmiotowy lokal nie posiada awaryjnego oświetlenia ewakuacyjnego na wyposażeniu dróg oświetlanych wyłącznie światłem sztucznym (dotyczy klatek schodowych od strony ul. [...] i Osiedla [...]).

2. w zakresie punktu 2 lit. "a" i "b" - naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie przez organ I instancji podjęcia wszelkich czynności zmierzających do załatwienia sprawy oraz zebrania wyczerpującego materiału dowodowego przejawiające się w wydaniu przedmiotowej decyzji pomimo wniosku strony

o przedłużenie terminu na dostarczenie dokumentacji potwierdzającej klasy reakcji na ogień dla zastosowanych w lokalu i na drogach ewakuacyjnych materiałów, w postaci okładzin ściennych, sufitowych oraz wykładzin podłogowych, z uwagi na ich utrudnione odzyskanie po zalaniu pomieszczeń biurowych w maju 2018 r.

3. w zakresie punktu 2 lit. c - naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie przez organ I instancji podjęcia wszelkich czynności zmierzających do załatwienia sprawy oraz zebrania wyczerpującego materiału dowodowego w sprawie przejawiające się w błędnym uznaniu, iż na stronie ciąży obowiązek przedstawienia dokumentacji potwierdzającej klasę reakcji na ogień okładziny ściennej klatki schodowej od strony Osiedla Tysiąclecia, dotyczącej elewacji zewnętrznej budynku.

Jednocześnie odwołująca zakwestionowała istnienie nieprawidłowości dotyczących elementów wykończenia wnętrz oraz przedstawiła kserokopie dokumentów potwierdzających w jej ocenie spełnienie wymagań przeciwpożarowych poszczególnych elementów wyposażenia wnętrza lokalu.

Decyzją z dnia [...] września 2019 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 i art. 27 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz § 16 ust. 2 pkt 3 lit. a i b rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010 r. Nr 109, poz. 719 z późn. zm.), Z. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w S. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy zgodził się

z organem I instancji, że w niniejszej sprawie wystąpiło szereg nieprawidłowości związanych z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej i przepisami techniczno-budowlanymi, w tym nieprawidłowości pozwalających uznać przedmiotowy lokal za zagrażający życiu ludzi. Wedle organu zasadnicze znaczenie w sprawie mają nieprawidłowości dotyczące braku na drogach ewakuacyjnych awaryjnego oświetlenia ewakuacyjnego (dotyczy klatek schodowych od strony ul. [...] i Osiedla [...]) oraz niewykazania stosownych klas reakcji na ogień materiałów zastosowanych w lokalu jako okładziny ścienne, sufitowe i wykładziny podłogowe. Wskazane nieprawidłowości przesądzają o występowaniu w przedmiotowym lokalu stanu zagrożenia życia ludzi.

Organ odwoławczy mając na uwadze treść dokumentów załączonych do odwołania strony z dnia 30 kwietnia 2019 r. oraz dokumentów stanowiących załącznik do protokołu z czynności kontrolno-rozpoznawczych przeprowadzonych w dniu [...] sierpnia 2019 r. stwierdził, iż stosowne cechy pożarowe posiada jedynie wykładzina podłogowa o nazwie Chablis położona na głównej klatce schodowej. W przypadku pozostałych elementów wykończeniowych uznał, iż przedstawiona dokumentacja jest niekompletna i na jej podstawie nie można ustalić klasy reakcji na ogień zastosowanych materiałów. Jednocześnie podkreślił, iż strona również nie miała pewności, w którym miejscu zastosowano dany materiał. Znaczną część przedstawionych dokumentów strona załączyła w języku angielskim, podczas gdy dokumenty będące zasadniczym dowodem, które wpływają na rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej powinny być przetłumaczone na język polski.

Odnosząc się do oświadczenia strony w kwestii zabezpieczenia płyt OSB, elementów drewnianych i układu tapicerskiego (mebli) preparatem o nazwie "Tytan Impregnat Ogniochronny Do Drewna" organ II instancji powołując się na oświadczenie złożone podczas rozmowy telefonicznej w dniu [...] września 2019 r. przez przedstawiciela handlowego firmy S. S.A. we W. stwierdził, iż powyższego preparatu nie można stosować do zabezpieczenia płyt OSB, a wyłącznie do zabezpieczenia elementów drewnianych. Nadto podkreślił, iż płyty OSB stanowią podłoże układu tapicerskiego, płyt Max Exterior oraz wykładziny podłogowej w salach.

W dalszej części uzasadnienia organ zaznaczył, że na drogach ewakuacyjnych oświetlanych wyłącznie światłem sztucznym zainstalowano awaryjne oświetlenie ewakuacyjne oraz przeprowadzono badanie tej instalacji (protokół nr [...] z dnia [...] lipca 2019 r.), jednakże w tym wypadku stan zagrożenia życia nadal występuje ze względu na zastosowane okładziny ścienne, sufitowe oraz wykładzinę podłogową w przedmiotowym lokalu.

Wobec braku dowodów, iż zastosowane okładziny ścienne, sufity podwieszane oraz wykładziny podłogowe posiadają stosowne cechy pożarowe organ założył, iż są to materiały stwarzające zagrożenie pożarowe w zakresie palności i toksyczności produktów spalania. Gąbka tapicerska, plastiki, płyty OSB są bowiem materiałami powszechnie uznanymi za niebezpieczne pod kątem pożarowym oraz intensywnie dymiące (gąbka, plastik).

Nadto podkreślono, że dokumenty dotyczące klasyfikacji ogniowej materiałów wykorzystanych do wykończenia wnętrz dostarczono dopiero z odwołaniem od decyzji organu I instancji. Natomiast część z nich przedstawiono podczas kolejnych czynności, które zostały przeprowadzone w przedmiotowym lokalu w dniu [...] lipca 2019 r.

Odnosząc się do zarzutów odwołania, mając na uwadze zapis § 11 pkt 2 c umowy z dnia [...] listopada 2009 r. zawartej pomiędzy I. Sp. z o. o z siedzibą w S., a "S. S.C. D. D. i T. K. organ ustalił, że to wynajmujący odpowiada za przestrzeganie przepisów przeciwpożarowych w lokalu, tym samym to na stronie ciąży obowiązek przedstawienia dokumentacji potwierdzającej odpowiednią klasę reakcji okładziny ściennej klatki schodowej od strony Osiedla [...] która stanowi drogę ewakuacyjną z przedmiotowego lokalu.

Podsumowując organ odwoławczy stwierdził, że w lokalu występuje bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania pożaru oraz szereg nieprawidłowości z zakresu bezpieczeństwa pożarowego, w tym nieprawidłowości klasyfikujące obiekt do budynków zagrażających życiu ludzi, co w rezultacie uzasadniało nałożenie sankcji przez organ I instancji.

Pismem z dnia [...] października 2019 r. V. Spółka z o.o.

w S. złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Jednocześnie zarzuciła zaskarżonej decyzji:

1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji poprzez uznanie,

że nie potwierdzono klasy reakcji na ogień dla materiałów:

a) stanowiących okładziny ścienne na klatce schodowej od strony

ul. [...],

b) stanowiących okładzinę sufitową wraz ze stelażem występujących na klatce schodowej od strony ul. [...],

c) stanowiące okładzinę ścienną klatki schodowej od strony Osiedla [...]

d) zastosowanych wewnątrz lokalu i stanowiących okładzinę ścian wraz

z drewnianym stelażem oraz wykładziny podłogowe znajdujące się w sali głównej i sali małej,

e) zastosowanych na suficie wraz ze stelażem w sali głównej i sali małej, podczas gdy skarżąca w toku postępowania przedłożyła dokumenty potwierdzające klasy reakcji na ogień materiałów zastosowanych w powyższych miejscach,

2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji poprzez uznanie

że podłoże układu tapicerskiego, płyt Max Exterior oraz wykładziny podłogowe stanowią płyty OSB, podczas gdy stanowi je specjalistyczna płyta wiórowa P5-FR o oznaczeniu B-fl, s1,

3. mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania,

tj. art. 7 k.p.a. i 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie przez organ podjęcia wszelkich czynności zmierzających do załatwienia sprawy oraz wyczerpującego zebrania materiału dowodowego przejawiające się w błędnym uznaniu, że na stronie ciąży obowiązek przedstawienia dokumentacji potwierdzającej klasę reakcji okładziny ściennej klatki schodowej od strony Osiedla [...] w zakresie elewacji zewnętrznej budynku (ocieplenie zewnętrzne ściany budynku), podczas gdy nie sposób obowiązku takiego nakładać na stronę.

Skarżąca mając powyższe na uwadze wniosła o uwzględnienie skargi w całości przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości, jak też zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Nadto, na podstawie art. 106 § 2 p.p.s.a. wniosła o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z przedłożonych dokumentów, na okoliczność zgodności zastosowanych w jej lokalu materiałów z normami przeciwpożarowymi.

Wedle skarżącej, wbrew ustaleniom faktycznym organu II instancji, skarżąca

w toku postępowania przedłożyła dokumenty potwierdzające klasy reakcji na ogień materiałów:

1. stanowiących okładziny ścienne na klatce schodowej od strony ul. [...], które zostały wykonane z płyt litych z poliwęglanu Makrolon, układu tapicerskiego Porofleks/Poroprint i płyt litych z poliwęglanu PC 2UV Makrolife 2mm,

2. W zakresie okładziny sufitowej wraz ze stelażem występujących na klatce schodowej od strony ul. [...], które wykonane zostały z płyt litych z poliwęglanu PC 2UV Makrolife 2mm,

3. zastosowanych wewnątrz lokalu i stanowiących okładzinę ścian wraz

z drewnianym stelażem oraz wykładziny podłogowe znajdujące się w sali głównej

i sali małej, które wykonane zostały z płyt litych z poliwęglanu Makrolon, układu tapicerskiego Porofleks/Poroprint i płyt litych z poliwęglanu PC 2UV Makrolife

2 mm,

4. zastosowanych na suficie wraz ze stelażem w sali głównej i sali małej, które wykonane zostały z płyt litych z poliwęglanu PC 2UV Makrolife 2mm na stelażu aluminiowym (certyfikat stelażu również został złożony do akt sprawy).

Odnośnie materiałów stanowiących okładzinę ścienną klatki schodowej od strony Osiedla [...] skarżąca wskazuje, iż jest to klatka właściciela budynku; po zakończeniu budowy budynek przeszedł wszystkie wymagane prawem przeglądy i kontrole i na podstawie decyzji Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2000 r. otrzymał pozwolenie na użytkowanie, a po tym czasie nie był prowadzone żadne prace remontowe, ani przebudowy, które mogłyby wpłynąć na zmianę parametrów i właściwości elewacji; nadto zastosowane materiały został zatwierdzone pozwoleniem na budowę i nie zostały wymienione.

Skarżąca nie zgadza się z domaganiem się od niej dokumentacji potwierdzającej klasę reakcji w zakresie elewacji zewnętrznej klatki schodowej od strony Osiedla [...]

W odpowiedzi na skargę Z. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w S. wniósł o jej oddalenie oraz utrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Przedmiotem niniejszej kontroli Sądu jest decyzja Z. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia

[...] września 2019 r., utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...] kwietnia 2019 r., zakazująca skarżącej Spółce eksploatacji lokalu "T. ", zlokalizowanego w budynku przy

ul. [...] w S. , ze względu na zagrożenie życia ludzi.

Jak wynika z treści skargi, skarżąca nie zgadza się z zaskarżoną decyzją

w zakresie uznania przez organ braku przedstawienia przez nią dokumentacji potwierdzającej klasę reakcji na ogień materiałów użytych do wykończenia wnętrza należącego do niej lokalu, w którym jest klub nocny, oraz elewacji zewnętrznej budynku - odnośnie klatki schodowej od strony Osiedla [...]

Podstawę materialnoprawną decyzji organów obu instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2018 r.

poz. 1313, zwanej dalej "u.p.s.p.") i ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2018, poz. 620 ze zm.) oraz rozporządzenie wykonawcze, tj. rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010 r. nr 109, poz. 719), jak również rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.).

Dokonując, oceny zarówno zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji według kryterium zgodności z prawem Sąd doszedł do przekonania, iż nie naruszają one prawa.

Ustawa o ochronie przeciwpożarowej w art. 3 ust. 1 zobowiązuje osoby fizyczne, osoby prawne, organizacje lub instytucje korzystające ze środowiska, budynku, obiektu lub terenu do zabezpieczenia ich przed zagrożeniem pożarowym lub innym miejscowym zagrożeniem, wskazując jednocześnie, że odpowiedzialność za naruszenie przepisów przeciwpożarowych ponoszą: właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu (art. 3 ust. 2). Do obowiązków właściciela budynku w zakresie ochrony przeciwpożarowej należy m.in. zapewnienie osobom przebywającym w budynku, obiekcie budowlanym lub na terenie, bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji (art. 4 ust. 1 pkt 4).

Z uwagi na szereg nieprawidłowości, które stwierdzono podczas czynności kontrolno-rozpoznawczych przedmiotowego lokalu przeprowadzonych w dniach

[...] i [...] marca 2019 r., za prawidłowe należy uznać rozstrzygnięcie organu I instancji podjęte na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 u.p.s.p. uprawniające Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej m.in. do wydania zakazu eksploatacji pomieszczeń, obiektów lub ich części - w razie stwierdzenia uchybień, które mogą powodować zagrożenie życia ludzi lub bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania pożaru.

W ocenie Sądu, analiza zgromadzonego w aktach administracyjnych materiału dowodowego i argumentów, przedstawionych w uzasadnieniu zaskarżonego aktu, nie budzi wątpliwości co do prawidłowości zaskarżonej decyzji. Organ poczynił wyczerpujące ustalenia z których wynika, iż w niniejszej sprawie wystąpiło szereg nieprawidłowości związanych z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej i przepisów techniczno-budowlanych, klasyfikujących lokal jako zagrażający życiu ludzi przez bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania pożaru.

W szczególności trafne są ustalenia organu dotyczące zakwalifikowania lokalu, użytkowanego jako klub nocny – dyskoteka, do kategorii zagrożenia ludzi ZL I, bowiem zawiera on pomieszczenia przeznaczone do jednoczesnego przebywania ponad 50 osób niebędących jego stałymi użytkownikami, a przede wszystkim nie jest przeznaczony do użytku ludzi o ograniczonej zdolności poruszania się (§ 209 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie).

Istotne jest, że w trakcie kontroli stwierdzonych zostało szereg naruszeń zarówno zasad, jak i warunków bezpieczeństwa pożarowego.

Odnosząc się do dołączonych przez stronę do skargi dokumentów, na poparcie jej argumentacji dotyczącej spełnienia wymagań przeciwpożarowych dla zastosowanych przez stronę do wykończenia wnętrza materiałów, stwierdzić należy, że Sąd nie mógł uwzględnić zgłoszonych w tym zakresie wniosków. Rola Sądu nie polega bowiem na samodzielnym ustaleniu spełnienia wymagań przeciwpożarowych poszczególnych elementów wyposażenia lokalu w oparciu o rekonstrukcję dokonaną na podstawie przedłożonych Sądowi materiałów, które nie stanowiły nadto przedmiotu oceny organów na etapie postępowania administracyjnego.

Sąd nie ma bowiem możliwości przyporządkowania dokumentów określających klasę reakcji na ogień do poszczególnych elementów wykończeniowych zastosowanych w lokalu.

Tego rodzaju dokumenty nie stanowią dokumentów, o których mowa w art. 106§ 3 p.p.s.a.

Stosownie do § 16 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków - użytkowany budynek uznaje się za zagrażający życiu ludzi, gdy występujące w nim warunki techniczne nie zapewniają możliwości ewakuacji ludzi. Podstawą do stwierdzenia, że w budynku występują warunki techniczne, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem § 45, może być: występowanie w pomieszczeniu strefy pożarowej zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL I, ZL II lub ZL V albo na drodze ewakuacyjnej: okładziny sufitu lub sufitu podwieszonego z materiału łatwo zapalnego lub kapiącego pod wpływem ognia, bądź wykładziny podłogowej z materiału łatwo zapalnego, okładziny ściennej z materiału łatwo zapalnego na drodze ewakuacyjnej, jeżeli nie zapewniono dwóch kierunków ewakuacji (§ 16 ust. 2 pkt 3 lit. a i b). Jednocześnie w § 16 ust. 3 powołanego rozporządzenia wskazano, że właściciel lub zarządca budynku, o którym mowa w ust. 1, zobowiązany jest zastosować rozwiązania zapewniające spełnienie wymagań bezpieczeństwa pożarowego w sposób określony w przepisach techniczno-budowlanych.

Z kolei w § 258 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków techniczno- budowlanych wskazano, że zabronione jest stosowanie w strefach pożarowych ZL I, ZL II, ZL III i ZL V do wykończenia wnętrz materiałów i wyrobów łatwo zapalnych, których produkty rozkładu termicznego są bardzo toksyczne lub intensywnie dymiące. Podobnie zabronione jest stosowanie materiałów i wyrobów budowlanych łatwo zapalnych na drogach komunikacji ogólnej, służących celom ewakuacji, co wynika z treści § 258 ust. 2 ww. rozporządzenia. Nadto w pomieszczeniach, przeznaczonych do jednoczesnego przebywania ponad 50 osób oraz w pomieszczeniach produkcyjnych, zabronione jest stosowanie łatwo zapalnych przegród, stałych elementów wyposażenia i wystroju wnętrz oraz wykładzin podłogowych (§ 260 ww. rozporządzenia). Zaś okładziny sufitów oraz sufity podwieszone należy wykonywać z materiałów niepalnych lub niezapalnych, niekapiących i nieodpadających pod wpływem ognia (§ 262 ust. 1 ww. rozporządzenia).

Odnosząc się do poszczególnych zarzutów skargi za niezasadny należy uznać zarzut określony w punkcie 1a, dotyczący błędu organu w ustaleniach faktycznych poprzez uznanie, że nie potwierdzono klasy reakcji na ogień dla materiałów stanowiących okładziny ścienne na klatce schodowej od strony ul. [...], stanowiącej drogę ewakuacyjną z jednym kierunkiem ewakuacji. Jak prawidłowo ustalił organ w oparciu o protokół z czynności z dnia [...] sierpnia 2019 r. okładzinę ścian na wskazanej klatce schodowej stanowiły płyty PVC Simona oraz materiał tapicerski. Przedstawione przez stronę w toku postępowania dokumenty, w tym stanowiące załącznik do odwołania, dotyczące tego materiału zostały sporządzone w języku angielskim oraz są niekompletne, bowiem - jak wynika z pierwszej strony ogólnego atestu budowlanego dla tego produktu - atest ten zawiera 7 stron, gdy tymczasem strona przedstawiła jedynie 3 strony. W tej sytuacji zgodzić się należy z organem, że przedstawione materiały nie potwierdzają stosownej klasy reakcji na ogień.

Mając powyższe na względzie zgodzić się należy z organem, że strona nie udokumentowała klasy reakcji na ogień dla materiałów stanowiących wykończenie lokalu na drodze służącej celom ewakuacyjnym, czyli zastosowanych na klatkach schodowych od strony ul. [...] oraz Osiedla [...], jak też zastosowanych w dwóch salach lokalu (głównej oraz małej).

Podobnie brak było podstaw do uwzględnienia zarzutu określonego w pkt 1 b skargi, kwestionującego zasadność twierdzenia organu o braku przedstawienia stosownych materiałów dotyczących okładziny sufitowej wraz ze stelażem występujących na klatce schodowej od strony ul. [...]. W protokole ustaleń z czynności kontrolno-rozpoznawczych z dnia [...] sierpnia 2019 r. ustalono, że do tego elementu lokalu zostały wykorzystane wskazane wyżej płyty PVC Simona oraz Makrolon GP. Jak prawidłowo zwrócił na to uwagę organ karta produktu Makrolon GP została - po pierwsze sporządzona w języku angielskim, a po drugie - nie zawiera danych w zakresie klasy reakcji na ogień.

Nadto, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutu (pkt 1 c) odnoszącego się do trudno zapalnych materiałów użytych jako okładzina ścienna klatki schodowej od strony Osiedla [...], bowiem w tym zakresie strona przedstawiła jedynie pismo I. Spółki z o.o. z dnia [...] kwietnia 2019 r., w którym wskazano, że od czasu otrzymania pozwolenia na użytkowanie z dnia [...] kwietnia 2000 r. nie były prowadzone żadne prace remontowe, przebudowy, zaś zastosowane materiały, w tym elewacyjne, zostały zatwierdzone pozwoleniem na użytkowanie przedmiotowego obiektu. Za trafne należy uznać stwierdzenie organu, że jedynym dowodem potwierdzającym odpowiednią klasę reakcji na ogień zastosowanych materiałów mogą stanowić dokumenty. Zatem dla rozstrzygnięcia tej kwestii nie ma znaczenia okoliczność, kiedy klatka schodowa została wybudowana i czy była przebudowywana, a także kwestia, że obowiązki związane z zabezpieczeniem ściany zewnętrznej budynku, należą do właściciela budynku, a nie najemcy znajdującego się w nim lokalu.

Nie można zgodzić się też ze skarżącą odnośnie potwierdzenia klasy reakcji na ogień dla materiałów zastosowanych wewnątrz lokalu i stanowiących okładzinę ścian wraz z drewnianym stelażem oraz wykładziny podłogowe znajdujące się w sali głównej i małej (pkt 1d skargi). Jak prawidłowo ustalił organ – na podstawie protokołu z dnia [...] sierpnia 2019 r. – okładzinę ścian wewnątrz lokalu oraz wykładziny podłogowe znajdujące się w sali głównej i małej stanowią płyty o nazwie PVC Simona, płyty Max Exterior F-Qualitat, układ tapicerski oraz wykładzina podłogowa o nazwie Hilton.

Brak potwierdzenia klasy reakcji na ogień płyt PVC Simona został przedstawiony wyżej. Natomiast sprawozdanie z badań klasyfikacji ogniowej płyt Max Exterior F-Qualitat potwierdza, że posiadają one klasę reakcji na ogień i są niezapalne i niekapiące pod wpływem ognia. Jednakże ta klasa odporności ogniowej dotyczy wyłącznie produktu o grubości 6-22 mm, tymczasem – jak trafnie zauważa organ – strona nie przedstawiła dokumentu, wskazującego jakiej grubości płyty zostały zastosowane, co oznacza, że w rezultacie nie wykazała jego ognioodporności.

Z kolei przedłożone świadectwo z badania odporności na zapalenie układu tapicerskiego nie zawiera wyniku tych badań oraz dotyczy palności mebli. Odnośnie zastosowanej wykładziny o nazwie Hilton, to pomimo, że - jak wynika z jej deklaracji użytkowej - jest ona trudno zapalna, to jak trafnie zwrócił na to uwagę organ, zamontowana jest na płytach OSB, zaś strona nie przedstawiła dokumentu potwierdzającego, czy taki sposób montażu potwierdza jej cechę odporności na ogień. Ponadto brak jest dokumentów zawierających informacje na jakim systemie nośnym płyty Max Exterior oraz układ tapicerski powinny być montowane, aby stwierdzić ich odporność na ogień.

Nie można też zgodzić się ze skarżąca, że przedłożyła ona dokumenty potwierdzające klasę reakcji na ogień materiałów zastosowanych na suficie wraz ze stelażem w sali głównej i małej (zarzut 1e). Jak wynika z protokołu z dnia [...] sierpnia 2019 r., okładzinę sufitową wraz ze stelażem w tych miejscach lokalu stanowią płyty PVC Simona oraz Makrolon G, których właściwości zostały przedstawione wyżej,

a w rezultacie należy za trafne uznać twierdzenia organu, że materiały te nie posiadają dokumentów potwierdzających stosowne klasy reakcji na ogień.

Odnosząc się do zarzutu określonego w pkt 2 skargi dotyczącego błędu

w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że podłoże układu tapicerskiego, płyt

Max Exterior oraz wykładziny podłogowej stanowią płyty OSB, gdy wedle strony stanowi je specjalistyczna płyta wiórowa P5-FR o oznaczeniu B-fl, s1 stwierdzić należy, że jak wynika z prawidłowych ustaleń organu opartych o protokół z czynności z dnia [...] sierpnia 2019 r. – podłoże układu tapicerskiego, płyt Max Exterior oraz wykładziny podłogowej w salach stanowią płyty OSB. Odnosząc się do stanowiska strony o zabezpieczeniu płyt OSB i układu tapicerskiego preparatem: Tytan Impregnat Ogniochronny należy zgodzić się z organem, że jak wynika z informacji uzyskanych od przedstawiciela handlowego firmy SELENA S.A. we W. – wskazanego preparatu nie można stosować do zabezpieczenia płyt OSB, a tylko elementów drewnianych.

Za niezasadny należy ponadto uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia przepisów art. 7 i art. 77 k.p.a. i przejawiający się w błędnym uznaniu, że to na stronie ciąży obowiązek przedstawienia dokumentacji potwierdzającej klasę reakcji na ogień w zakresie elewacji zewnętrznej budynku klatki schodowej od strony Osiedla [...] Jak prawidłowo bowiem ustalił organ na podstawie § 11 pkt 2c umowy zawartej pomiędzy I. Sp. z o.o. z siedziba w S., a S. s.c. D. D. i T. K. – że to wynajmujący odpowiada za przestrzeganie przepisów przeciwpożarowych w lokalu, do którego obowiązków należy m.in. dostarczenie dokumentacji potwierdzającej odpowiednią klasę odporności na ogień okładziny ściennej, w tym stanowiącej drogę ewakuacyjną z lokalu – klatki schodowej od strony Osiedla [...]

Przedmiotem zaskarżonej decyzji nie jest bowiem nałożenie na skarżącą obowiązku wykonania określonego zabezpieczenia tego elementu lokalu lecz wykazanie bezpieczeństwa pożarowego związanego z prowadzeniem lokalu.

Podsumowując, w ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, iż liczne nieprawidłowości w zakresie ochrony przeciwpożarowej - znajdujące odzwierciedlenie w stanie faktycznym i ustalone w ramach prawidłowo przeprowadzonych czynności kontrolno-rozpoznawczych i wyjaśniających – uzasadniały zastosowanie regulacji art. 26 ust. 1 pkt 2 u.p.s.p. Zgodzić się należy z organem, że odpowiedzialny za bezpieczeństwo pożarowe użytkownik lokalu, prowadzący w nim działalność związaną z gromadzeniem się dużej ilości ludzi, nie wykazał w pełni, że lokal ten spełnia obowiązujące normy przeciwpożarowe w zakresie wykorzystanych w nim materiałów. Okoliczność, że ocena ta nie jest tożsama z oceną skarżącej nie świadczy o naruszeniu przepisów postępowania. Ustalenia organów nie zostały bowiem przez skarżącą podważone wiarygodnym materiałem dowodowym. Podkreślenia wymaga, że strona w toku postępowania na poparcie swoich twierdzeń przedstawiała dokumentację, która była niekompletna, nie zawsze była sporządzona w języku polskim i sama strona nie miała pewności, w którym miejscu dany materiał został użyty. Nie jest zadaniem i obowiązkiem organu dopasowywanie przedstawianej przez stronę dokumentacji do konkretnego elementu wyposażenia wnętrza lokalu. Nadto kwestia zapewnienia bezpieczeństwa ludziom przebywającym w lokalu powinna być ustalona jednoznacznie, zatem przedłożona przez stronę dokumentacja powinna niewątpliwie wykazywać, że zastosowane we wnętrzu lokalu materiały są bezpieczne z punktu widzenia przepisów przeciwpożarowych.

Taka dokumentacja powinna być na bieżąco dostępna organom kontroli

w zakresie bezpieczeństwa pożarowego i okazywana przez osoby prowadzące działalność o danej kategorii zagrożenia pożarowego na bieżąco w toku postępowania kontrolnego. Brak takiej dokumentacji może być podstawą zakazania eksploatacji takiego lokalu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.