Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA 1335/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jan Rudowski ( spr. ), asesor WSA Sylwester Golec, asesor WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Teresa Iwaćkowska, po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. B. i R. B. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie : podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 6 ust. 4, art. 7 ust. 1 i art. 13 ust. 3 i 7 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 1997r. Nr 16, poz. 89 ze zm.) Izba Skarbowa w W. uchyliła decyzję Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2003r. Nr [...] ustalającą W. B. i R. B. podatek od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po zmarłej A.B. i ustaliła wymiar tego podatku w kwocie 840,90 zł należnej od każdego ze zobowiązanych.

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że postanowieniem Sądu Rejonowego [...] z dnia [...].10.2002 r sygn. akt [...] spadek po zm. [...].08.1945" r. A. B. nabyli na podstawie ustawy po - części synowie R. T. B. i W. R. B., natomiast mężowi T. B. przysługiwało prawo dożywotniego użytkowania do - części spadku.

W złożonym w dniu [...].12.2002 r. zeznaniu podatkowym ujawniono, iż

przedmiot spadku stanowi udział - części zabudowanej nieruchomości o

powierzchni [...] m2 przy ul. [...] w W. Oszacowana przez organ

podatkowy wartość masy spadkowej w kwocie 86 000 zł została zaaprobowana

przez spadkobierców (oświadczenie z dnia [...].12.2002 r.). Po odliczeniu

kosztów pogrzebu wg ryczałtu w kwocie 4100 zł czysta wartość masy

spadkowej wynosiła 81 900 zł. Podstawę opodatkowania każdego z podatników

stanowiła kwota 40 950 zł.

Po zastosowaniu kwoty wolnej określonej w art. 9 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynikającej z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18.02.2000 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. Nr 13, poz. 169) w wysokości 9057 zł obowiązującej w dacie powstania obowiązku podatkowego, Urząd Skarbowy decyzją z dnia [...].01.2003 r. ustalił podatek w kwocie 2 x 1652,90 zł. Od powyższej decyzji R. B. i W. B. złożyli odwołanie domagając się jej uchylenia. Jak wynika z treści odwołania domagano się uznania, iż w konkretnej sprawie obowiązek podatkowy powstał z chwilą przyjęcia spadku (spadkodawczyni zmarła [...].08.1945 r.) oraz że nieprawidłowo została określona wartość netto masy spadkowej.

Izba Skarbowa nie podzieliła pierwszego z zarzutów i w tym zakresie odwołała się do treści art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, zgodnie z którym wobec nie zgłoszenia do opodatkowania spadku z chwilą przyjęcia, obowiązek podatkowy powstał z chwilą uprawomocnienia się postanowienia Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] października 2002r. Sygn. akt [...] tj. w dniu [...] października 2002r.

Uwzględniono natomiast zarzut dotyczący zaliczenia do ciężarów spadku przysługującego T. B. prawo dożywotniego użytkowania - części spadku. Określono zgodnie z art. 13 ust. 3 i 7 ustawy o podatku od spadków i darowizn wartość tego użytkowania wyniosła 32.200 zł, a czysta wartość spadku po potrąceniu tego ciężaru oraz zryczałtowanych kosztów pogrzebu w kwocie 4100 zł wyniosła 58.700 zł. Obliczony ponownie podatek od spadków i darowizn przy uwzględnieniu kwoty wolnej według skali 1 określonej w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn dla każdego zobowiązanego wyniósł kwotę 840,90 zł.

W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez W. B. i R. B. domagając się jej uchylenia w części przewyższającej kwotę 596,45 zł od każdego ze skarżących zarzucono, iż dokonując obliczenia należnego podatku organ odwoławczy popełnił błąd polegający na przyjęciu ciężarów z tytułu dożywotniego użytkowania nie w kwocie prawidłowo wyliczonej 32.200 zł lecz kwocie 23.200 zł. Wpłynęło to na określenie czystej wartości spadku, a następnie podstawy opodatkowania i ustalonego podatku.

Izba Skarbowa w W. odpowiadając na skargę wniosła o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację. Ponowiono ponadto prezentację obliczenia należnego podatku z uwzględnieniem obliczenia ciężarów z tytułu dożywotniego użytkowania podając wartość tych ciężarów w kwocie 23.200 zł.

Na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2004r., strona skarżąca cofnęła skargę składając oświadczenie do protokołu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który przejął sprawę do rozpoznania na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności rozpatrzeniu podlegało oświadczenie skarżących cofających skargę. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej nieważnością.

Mając powyższy stan prawny na uwadze, należy stwierdzić, iż aby uznać za skuteczne cofnięcie skargi przez skarżących należało zbadać, czy w przedmiotowej sprawie nie występują negatywne przesłanki określone w powołanym przepisie art. 60 ustawy.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie takich przesłanek nie może się dopatrzyć. W złożonej skardze kwestionowano samo obliczenie podatku przy niekwestionowanych na tym etapie postępowania i niespornych wszystkich danych do obliczenia podatku. W ocenie Sądu to obliczenie, które ostatecznie było podstawą do wydania zaskarżonej decyzji było prawidłowe i znajdowało oparcie w treści przepisów art. 6 ust. 4, art. 7 ust. 1 oraz art. 13 ust. 3 i 7 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 1997r., Nr 16, poz. 89 ze zm.). Organ odwoławczy dokonując w zaskarżonych decyzjach ostatecznie prawidłowego wyliczenia podatku - wynik będący zobowiązaniem podatkowym odpowiadał treści obowiązujących przepisów - nie ustrzegł się błędów w podawanych w uzasadnieniu danych liczbowych. Przykładowo w uzasadnieniu zamiast kwoty ciężarów spadkowych prawidłowo obliczonej 23.200 zł [(29 000x4%)x20], podano kwotę 32.200 zł (str. 2 uzasadnienia). W odpowiedzi na skargę w prezentowanych obliczeniach popełniono kolejny błąd podając, iż wynik działania polegający na obliczeniu 4% z kwoty 29 000 zł wynosi 1 600 zł zamiast 1 160 zł oraz 20 krotność kwoty 1 600 zł - 23 200 zł zamiast 32 000 zł. Te błędne dane wskazywane jako podstawa obliczenia nie doprowadziły do ostatecznie wadliwego ustalenia podstawy opodatkowania, podstawy obliczenia podatku oraz należnego podatku, który określono w kwocie 840,90 zł dla każdego ze skarżących. Sąd przyjął w tej sytuacji, iż powodem złożenia skargi mogły być te błędne informacje zamieszczone w uzasadnieniu decyzji, które jednak jak wyjaśniono nie doprowadziły do błędnego obliczenia kwoty zobowiązania podatkowego.

Z tych względów w ocenie Sądu wycofanie skargi przez skarżących nie mogło zostać uznane za zmierzające do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.

Należało zatem uznać, iż skarżący skutecznie cofnęli skargę i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - postępowanie sądowe wszczęte wniesioną skargą umorzyć.

O zwrocie wpisu nie orzeczono z uwagi na treść przepisu art. 232 § 1 pkt 2 tej ustawy.