Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 455/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 marca 2010 r., sygn. akt II SO/Rz 14/09 odmawiające przyznania J. K. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] września 2009 r., [...] w przedmiocie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia polegającego na wykonaniu odwiertu studni głębinowej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, oddalił wniosek J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi tego skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] września 2009 r., w przedmiocie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia polegającego na wykonaniu odwiertu studni głębinowej. W uzasadnieniu Sąd wskazał poziom dochodów osiąganych przez skarżącego oraz wysokość koniecznych wydatków, uznając, że podane przez wnioskodawcę okoliczności uniemożliwiają uwzględnienie żądania strony.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. K. nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Sądu I instancji, podtrzymując jednocześnie swoje dotychczasowe stanowisko co do konieczności przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadą ogólną postępowania przez sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez stronę kosztów tego postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.

Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje na podstawie oświadczeń strony mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody. Z powyższego wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie przez nią wnioskowanym.

W rozpatrywanej sprawie Sąd I instancji dokonał wnikliwej oceny sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżącego, która zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zasługuje na aprobatę. Analizie zostały poddane zarówno dochody uzyskiwane przez stronę jak również zwykłe wydatki.

Ubocznie należy zauważyć, że z akt sprawy wynika, iż skarżący, mimo wezwania przez sąd, nie uprawdopodobnił okoliczności podniesionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych dokumentów. Strona również nie wskazała przyczyn braku udokumentowania sytuacji materialnej pomimo żądania sądu.

Zaskarżone postanowienie jest zatem słuszne i zgodne z prawem, wniesiony przez skarżącego środek odwoławczy nie zawiera argumentów, które mogłyby podważyć jego prawidłowość, w konsekwencji czego zażalenie należało oddalić.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 ppsa.