Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 493/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-02-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wyłączenia sędziego
Powołane przepisy: article: art. 18,19,22 par. 1i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku skarżącego z dnia 25 grudnia 2013 r. o wyłączenie sędziów: NSA Tadeusza Michalika, WSA Małgorzaty Walentek i WSA Andrzeja Matana postanawia odmówić wyłączenia sędziów


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek P. L. wyłączenie sędziego WSA Teresy Kurcyusz – Furmanik.

Pismem z dnia 25 grudnia 2013 r. P. L. wniósł o wyłączenie trzech sędziów, którzy brali udział w wydaniu wyżej wymienionego postanowienia, tj.: Tadeusza Michalika, Andrzeja Matana i Małgorzaty Walentek.

Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał, że wskazani sędziowie przedwcześnie rozpoznali wniosek o wyłączenie sędziów, przed rozpoznaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi na bezczynność służbową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów nie może zostać uwzględniony.

Stosownie do art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "P.p.s.a"., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki: swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia, osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron: w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skarg na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Po myśli § 3 tego przepisu wyłączeniu podlega sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać, co do tej skargi.

Niezależnie od wskazanych przyczyn, zgodnie z art. 19 P.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

W ramach rozpatrywanej sprawy, w oświadczeniach złożonych w związku z wnioskiem skarżącego sędziowie: Tadeusz Michalik, Małgorzata Walentek i Andrzej Matan stwierdzili, że brak jest podstaw do wyłączenia ich od rozpatrywania sprawy z mocy art. 18 i 19 P.p.s.a.

Odnosząc się zatem do wniosków skarżącego o wyłączenie sędziów, podnieść należy, że w świetle przywołanych wyżej przepisów nie mogły one odnieść oczekiwanego skutku. Skarżący podobnie jak w poprzednich wnioskach o wyłączenie sędziów nie wskazał jakiejkolwiek istniejącej przesłanki mogącej spowodować konieczność ich wyłączenia. Ponownie przyjdzie skarżącemu wyjaśnić, że wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.

Ewentualna okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony i wydał odmienne z jej oczekiwaniami rozstrzygnięcie (sędziowie objęci wnioskiem z dnia 25 grudnia 2013 r., postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. odmówili wyłączenia sędziego WSA Teresy Kurcyusz-Furmanik na wcześniejszy wniosek skarżącego), nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego i taka sytuacja nie może być oceniana jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Skarżący niezadowolony z podjętych przez Sąd rozstrzygnięć może wykorzystać przysługujące mu środki zaskarżenia. Jednocześnie należy zauważyć, że zgłaszanie przez skarżącego kolejnych wniosków o wyłączenie sędziów, opartych w zasadzie na tych samych przesłankach skutkuje przede wszystkim przedłużeniem toczącego się postępowania i uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy. Ostatecznie można wskazać, że nie istniały przesłanki do wstrzymania się sędziów od wydania postanowienia z dnia 18 listopada 2013 r., a ponadto nie odnotowano skargi na bezczynność WSA w Gliwicach.

Nie zachodzą również przyczyny opisane w art. 18 P.p.s.a. powodujące wyłączenie sędziów z mocy ustawy.

Mając na względzie wskazane okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 22 §1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji