Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 2543/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Janina Antosiewicz Sędziowie WSA Emilia Lewandowska a. WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka /spr./ Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Rektora Uniwersytetu [...] na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia uprawnień do kwatery stałej postanawia umorzyć postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

I SA 2543/02

Uzasadnienie

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją nr [...] z dnia [...] września 2002 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania Uniwersytetu [...] w K., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie nabycia uprawnień do osobnej kwatery stałej.

Dyrektor Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją [...] z dnia [...] maja 2002 r. orzekł o nabyciu uprawnień do osobnej kwatery stałej przez M. A..

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że zgodnie z art. 23 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. – o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP ( Dz. U. Nr 42, poz. 368) – osoba uprawniona do wojskowej renty rodzinnej po zmarłym emerycie wojskowym resortu spraw wewnętrznych i administracji, nabyła uprawnienia do osobnej kwatery stałej.

Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Uniwersytet [...] w K.. Podnosząc, że w wykonaniu uchwały Rady Miejskiej w N. i decyzji Wojewody [...] w dniu [...] maja 1993 r. Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w N. przekazało uczelni budynek położony w N. przy ul. [...]. Natomiast brak było między innymi: protokołu z dnia 13 stycznia 1959 r. zastrzegającego, że lokal nr [...] jest lokalem będącym w dyspozycji K. i został przydzielony decyzją Dowódcy K. z dnia [...] lipca 1966 r., nr [...] R. F., jako kwaterę stałą. Po przejęciu przez skarżącego w 1993 r. budynku przy ul. [...] w N. wraz z wykazem imiennym najemców lokali i umowami najmu między innymi i umową najmu zawartą w dniu 11 lipca 1966 r. pomiędzy MZBM w N., a R. F., Uniwersytet [...] na podstawie art. 678 § 1 kc wstąpił w stosunek najmu na miejsce zbywcy.

Wobec powyższego zdaniem skarżącego zostały naruszone przepisy art. 678 § 1 kc oraz art. 7 ustawy z dnia 2.07.1994 r. – o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych i art. 36 ust. 2 w zw. z art. 1 ust.1 ustawy – zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, albowiem , nie wyjaśnione zostały wszystkie okoliczności faktyczne istotne w sprawie, a także sprzeczność decyzji z zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje argumenty zawarte w skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Rozpoznając skargę po wprowadzeniu z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwy, w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) obowiązany był stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U . Nr 153,poz. 1270) Stosownie do art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem

Po wniesieniu skargi, w dniu 28 maja 2004 r. - skarżący nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo procesowe wraz z załącznikami, które miało potwierdzić zasadność skargi, a wyjaśniające, że Pani M. A., w związku z zamiarem opuszczenia lokalu nr [...], w budynku przy ul. [...] w N., zwróciła się w 2003 r. do Uniwersytetu [...] o wypłacenie ekwiwalentu pieniężnego za ulepszenia standardu technicznego zajmowanego lokalu mieszkalnego. Skarżący w trybie art. 676 kc rozliczył się z najemcą i zwrócił mu ich wartość w chwili zwrotu przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

W związku z ujawnionymi na rozprawie okolicznościami oraz wyjaśnieniem pełnomocnika, strony skarżącej, iż lokal nr [...] w budynku przy ul. [...], został zwrócony w dniu 27 listopada 2003 r. właścicielowi - Uniwersytetowi [...], a załączony do pisma z dnia 28 maja 2004 r. protokół zdawczo-odbiorczy potwierdza ten fakt., mimo nie cofnięcia skargi przez skarżącego, rozpoznanie jej stało się bezprzedmiotowe.

Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas, gdy zabraknie któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego.

W doktrynie uważa się, iż bezprzedmiotowość postępowania może powstać na skutek faktów naturalnych, lub zdarzeń prawnych. Przykładowo może być to śmierć osoby fizycznej, ustanie bytu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej – przy braku następstwa prawnego, zmianę tytułu własności rzeczy, jej zniszczenie, zniesienie uprawnień lub obowiązków, uchylenie podstaw prawnych do działania administracji publicznej w formach władczych w określonych sprawach.

W powyższej sprawie należy stwierdzić, że zaistniały okoliczności, które spowodowały, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie stało się bezprzedmiotowe.

Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji.