Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1131/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37h, art. 37k, art. 37j
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2571
law: Ustawa z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Sędzia WSA Joanna Tarno Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2012 r. sprawy ze skargi C. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty paliwowej za grudzień 2007 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Celnej Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z [...] r. określającą C. M. opłatę paliwową za grudzień 2007 r. w kwocie 4.439 zł.

W wyniku kontroli ustalono, że podatnik nie odprowadził należnej opłaty paliwowej, w związku z czym Naczelnik Urzędu Celnego w P. wszczął postępowanie w tej sprawie, a następnie wydał wskazaną na wstępie decyzję. Obliczając opłatę paliwową organ przyjął ilość paliwa wynikającą z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...] r. nr [...] określającej C. M. zobowiązanie w podatku akcyzowym m.in. za grudzień 2007 r. (utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej z [...] r. nr [...]). Gęstość produktu wynoszącą 820 kg/m³ organ ustalił korzystając z załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Gospodarki z 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. Nr 221, poz. 1441) i przyjął na korzyść strony najmniejszą wskazaną w nim wartość.

W odwołaniu podatnik zarzucił naruszenie art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej "O.p.") poprzez uznanie, że wystarczającą przesłanką do określenia opłaty paliwowej jest fakt wydania decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że zgodnie z art. 37h ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 ze zm.; dalej "ustawa o autostradach") wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu z wyłączeniem biokomponentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 oraz z 2007 r. Nr 35 poz. 217), stanowiących samoistne paliwa, wykorzystywanych do napędu pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, podlega opłacie zwanej "opłatą paliwową". Obowiązek uiszczenia opłaty od paliw silnikowych powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i ciąży na innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych (art. 37k ust. 1 i 37j ust. 1 pkt 4 ustawy o autostradach). Podmioty, na których spoczywa obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej są obowiązane składać informację o opłacie paliwowej właściwemu naczelnikowi urzędu celnego oraz obliczać i wpłacać opłatę w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek zapłaty (art. 37o ust. 1 pkt 1 ustawy).

Jak wskazał organ, podatnik nie wykonał powyższego obowiązku, mimo że w grudniu 2007 r. zużył olej napędowy na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Przy obliczeniu wysokości opłaty paliwowej organ przyjął ilość paliwa ustaloną w decyzji w sprawie podatku akcyzowego oraz stawkę określoną w obwieszczeniu Ministra Transportu z 28 grudnia 2006 r. w sprawie wysokości stawki opłaty paliwowej za rok 2007, która wynosiła 108,60 zł.

W skardze podatnik podniósł zarzuty naruszenia: art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. poprzez uznanie, że wystarczającą przesłanką do określenia wysokości opłaty paliwowej jest fakt wydania decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym, mimo że przyczyną wydania tej decyzji było rozszerzenie listy warunków, które zużywający wyroby akcyzowe na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej winien spełnić celem uniknięcia opodatkowania podatkiem akcyzowym.

W ocenie podatnika istotne znaczenie w sprawie ma ustalenie, czy kwota akcyzy została uiszczona w prawidłowej wysokości we wcześniejszej fazie obrotu. Ustalenia w tym zakresie powinien poczynić organ nie zaś podatnik.

Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w uzasanienieu zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z 23 lutego 2012 r. Sąd zawiesił postępowanie sądowe do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie I SA/Łd 1104/10 w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące od maja do grudnia 2007 r.

Postanowieniem z 27 września 2012 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że opłata paliwowa jest należnością publicznoprawną związaną z podatkiem akcyzowym. Świadczy o tym treść art. 37h ust. 1 i ust. 2 oraz art. 37k ust. 1 ustawy o autostradach. Zgodnie z pierwszym z podanych przepisów, opłatę paliwową pobiera się z tytułu wprowadzania na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu (z wyłączeniem biokomponentów), stanowiących samoistne paliwa, wykorzystywane do napędu pojazdów (ust. 1), zaś przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz. W myśl art. 37k ust. 1 ustawy, obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem, w którym podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1, są obowiązane do zapłaty podatku akcyzowego od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h. Podmiotami, o których mowa w art. 37j ust. 1 są:

1) producent paliw silnikowych lub gazu,

2) importer paliw silnikowych lub gazu,

3) podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym paliw silnikowych lub gazu, albo

4) inny podmiot podlegający na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu.

Skarżącego zaliczyć należy do kategorii podmiotów wymienionych w pkt 4.

W powyższych unormowań jednoznacznie wynika zatem, że obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej jest konsekwencją istnienia obowiązku podatkowego w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych. W związku z tym, bezzasadne są zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego poprzez brak ustalenia przez organy celne, czy akcyza została zapłacona w prawidłowej wysokości we wcześniejszej fazie obrotu. Tego rodzaju zarzuty powinny być podnoszone w postępowaniu dotyczącym podatku akcyzowego, a nie w niniejszej sprawie.

W postępowaniu w przedmiocie opłaty paliwowej organy nie dokonywały ponownie ustaleń dotyczących pochodzenia paliwa, zużytej jego ilości, jak i tego czy została zapłacona akcyza na wcześniejszym etapie obrotu tym paliwem, lecz odwołały się do ustaleń, które były podstawą stwierdzenia obowiązku podatkowego skarżącego w zakresie podatku akcyzowego. Podkreślić należy, że obowiązek podatnika w podatku akcyzowym m.in. za grudzień 2007 r. został określony w ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Celnej z [...] r. nr [...]. W tym stanie rzeczy, organy zasadnie przyjęły poczynione w tej decyzji ustalenia za wiążące na gruncie sprawy dotyczącej opłaty paliwowej.

Podkreślić należy, że wskazana wyżej decyzja w sprawie podatku akcyzowego była kontrolowana przez sądy administracyjne obu instancji. Wyrokiem z 27 stycznia 2011 r. (I SA/Łd 1104/10) tutejszy Sąd oddalił skargę C. M., zaś Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 15 czerwca 2012 r. (I GSK 888/11) oddalił skargę kasacyjną podatnika.

Mając powyższe na uwadze, organy słusznie stwierdziły brak podstaw do powtarzania szczegółowych ustaleń postępowania w przedmiocie podatku akcyzowego w decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie. Należy przy tym dodać, że strona skarżąca uczestniczyła w postępowaniu w przedmiocie podatku akcyzowego, w którym mogła zgłaszać odpowiednie zarzuty w zakresie ustaleń faktycznych.

W rezultacie, w odrębnie przeprowadzonym postępowaniu w przedmiocie opłaty paliwowej, wystarczające było ustalenie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem był olej napędowy oraz ilości tego oleju, od których podatnik był zobowiązany zapłacić podatek akcyzowy. W niniejszej sprawie powyższe okoliczności wynikały z ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Celnej z [...] r. nr [...] określającej stronie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące od maja do grudnia 2007 r. Okoliczności te stanowiły dostateczną podstawę do wszczęcia postępowania w przedmiocie opłaty paliwowej i stwierdzenia obowiązku uiszczenia tej opłaty.

W tej sytuacji stwierdzić trzeba, że organy obu instancji, zgodnie z art. 37h, art. 37j i art. 37k ustawy o autostradach, prawidłowo orzekły o powstaniu obowiązku zapłaty opłaty paliwowej i określiły skarżącemu wysokość tej opłaty za grudzień 2007 r. (jako następstwo określonego uprzednio obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym za powyższy okres), bez konieczności dokonywania odrębnych ustaleń, czy akcyza została zapłacona na wcześniejszym etapie obrotu i czy winna zostać uiszczona przez inny podmiot aniżeli strona skarżąca.

Jak już wykazano powyżej tego rodzaju ustalenia – istotne dla określenia obowiązku w podatku akcyzowym – były przedmiotem odrębnego postępowania, które zostało ostatecznie i prawomocne zakończone. Dodać przy tym należy, że w niniejszym postępowaniu skarżący nie wykazał, że dokonał wcześniej zapłaty opłaty paliwowej, a ponadto nie kwestionował przyjętej przez organy podstawy wyliczenia oraz ustalonej wysokości opłaty paliwowej.

Skoro decyzje organów obu instancji odpowiadają prawu Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), oddalił skargę.

J.Z.