Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 153/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 18/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 6 listopada 2020 r. Nr SKO.Oś/4170/428/2020 w przedmiocie umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z 30 marca 2021 r., I SA/Kr 18/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 46 § 2 pkt 1 lit. b w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę T. W. (dalej: "skarżący", "strona") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 6 listopada 2020 r. w przedmiocie umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

2. Jak wynika z akt sprawy, na skutek zarządzenia referendarza sądowego z 20 stycznia 2021r., pismem z 9 lutego 2021r., wezwano skarżącego pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia jej braków formalnych przez podanie numeru PESEL skarżącego - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Ponadto w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 9 lutego 2021r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. przesyłka, zawierająca wezwanie o podanie numeru PESEL oraz wezwanie o uiszczenie wpisu sądowego od skargi została dwukrotnie awizowana (I awizo: 15 lutego 2021r., II awizo: 23 lutego 2021r.), adresat nie podjął przesyłki z placówki pocztowej i powróciła ona do nadawcy.

Odrzucając skargę sąd pierwszej instancji wskazał, że datą skutecznego doręczenia zastępczego był dzień 1 marca 2021r. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi, upłynął 8 marca 2021r., jednak braki te nie zostały usunięte. W konsekwencji, w okolicznościach faktycznych sprawy, pomimo skutecznego doręczenia skarżącemu wezwania do usunięcia braków skargi formalnych i fiskalnych skargi wraz z zakreśleniem terminu i stosownym pouczeniem, skarżący nie usunął tych braków w wymaganym terminie. Wobec powyższego nie było możliwe nadanie skardze dalszego biegu.

3. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji żądając jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia wyjaśniono, że strona nie otrzymała wezwania do uiszczenia wpisu, zaś doręczenia w trybie tzw. awizo "pozbawia adresata praw". Skarżący wskazał ponadto, że skoro w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej nie wytwarzał odpadów komunalnych, nie było podstaw do żądania opłaty.

4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.

W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje ustalenie, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego i fiskalnego skargi. Kwestią sporną pozostaje natomiast skuteczność doręczenia wezwania do dokonania tych czynności.

Wobec tak zakreślonej kwestii spornej należy wskazać, że do skutecznego doręczenia pism wzywających do uzupełnienia braków skargi doszło w trybie doręczenia zastępczego, o którym stanowi art. 73 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie zaś z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Stosownie do art. 73 § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Ww. przepisy stwarzają możliwość skorzystania przez sąd administracyjny z instytucji tzw. "fikcji" doręczenia. Oznacza to, że pismo "fizycznie" nie dociera do adresata, ale doręczyciel podejmuje odpowiednie, przewidziane powołanymi przepisami, próby doręczenia przesyłki, o czym informuje sąd w postaci właściwych adnotacji na zwróconej do nadawcy przesyłce. W takiej sytuacji sąd może ustalić, że pismo zostało skutecznie doręczone. Domniemanie to może zostać obalone przez stronę jeśli wykaże, że nie zostały zachowane warunki skuteczności doręczenia zastępczego.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący nie podważył skuteczności doręczenia zastępczego. Znajdująca się w aktach sprawy informacja o umieszczeniu zawiadomienia (o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej) w oddawczej skrzynce pocztowej jest dokumentem urzędowym i stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Strona, chcąc udowodnić okoliczność przeciwną od wynikającej z dokumentu urzędowego, powinna przedstawić na to dowód. Z koperty jak również ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdujących się w aktach sprawy wynika, że listonosz podjął pierwszą próbę doręczenia przesyłki 15 lutego 2021 r., a następnie przesyłkę pozostawił w urzędzie pocztowym (k. 19 akt). Zawiadomienie o tym fakcie pozostawił w skrzynce listowej. Powtórne awizowanie nastąpiło 23 lutego 2021 r., o czym świadczy umieszczona na kopercie pieczęć zawierająca datę oraz podpis doręczyciela. Zwrot do nadawcy nastąpił 3 marca 2021 r., co również zostało potwierdzone stosowną pieczęcią i podpisem. Okoliczności te nie zostały skutecznie podważone przez skarżącego. Za skuteczny przeciwdowód nie mogą zostać uznane wyłącznie gołosłowne twierdzenia strony zawarte w zażaleniu, że skarżący "ma stałe miejsce zamieszkania i przesyłki powinny być mi doręczone".

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sąd pierwszej prawidłowo stwierdził, iż skarżący w ustawowym terminie nie uzupełnił braku formalnego i fiskalnego skargi, mimo prawidłowego wezwania, trafnie uznanego za skutecznie doręczone. W takiej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu, zatem orzeczenie sądu pierwszej instancji odpowiada prawu.

Odnosząc się zaś do treści zażalenia wyjaśnić należy skarżącemu, że na tym etapie postępowania ewentualna zasadność wniesionej skargi nie ma żadnego znaczenia, a kontroli podlegają jedynie stwierdzone przez sąd pierwszej instancji przesłanki do odrzucenia skargi. Merytorycznemu rozpoznaniu przez sąd administracyjny podlegają skargi, które nie zawierają braków formalnych i zostały należycie opłacone.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.