Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 479/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 art. 58 par. 3 w zw. z art. 3 i 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.F. na działalność Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca J.F. zaskarżyła skargą, która wpłynęła do organu dnia [...] "postępowanie przeprowadzonego przez Urząd Skarbowy w W. (...), wskutek czego zostało naruszone prawo do czynnego udziału strony". W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że " w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym nieuregulowanej należności wynikającej z mandatu karnego kredytowanego nałożonego na mojego męża został naruszony art. 27 c postępowania egzekucyjnego w administracji. W ww. sprawie Urząd Skarbowy w W. w żaden sposób nie poinformował mnie o przeprowadzonej egzekucji".

W odpowiedzi na skargę z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. wniósł o jej oddalenie wskazując m.in., że kwestia sporna była już przedmiotem rozpatrzenia w trybie kontrolnym przez Dyrektora Izby Skarbowej w K., który nie dopatrzył się żadnych nieprawidłowości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak wynika z art. 177 i art. 184 Konstytucji RP oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwaną dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosowanie środków w sprawach ustawowo zastrzeżonych do ich właściwości.

Zakres spraw podległych orzekaniu sądów administracyjnych, czyli istnienia dopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej, określa art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 P.p.s.a. Po pierwsze, zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., kontroli poddane zostały szeroko rozumiane akty i czynności z zakresu administracji publicznej. Z przepisu tego wyraźnie wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1/ decyzje administracyjne;

2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8/ bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Po drugie, sąd administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 P.p.s.a.).

W końcu, po trzecie, orzeka także w sprawach nie objętych powyższymi przepisami, czyli w sprawach spoza zakresu administracji publicznej, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Wówczas ma obowiązek stosować środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Z regulacji powyższych wynika, że w przypadku, gdy przepisy szczególne poddają kontroli sądowoadministracyjnej dany rodzaj spraw, to ich zakres stosowania, w tym rodzaje aktów objętych kontrolą na drodze sądowoadministracyjnej, będzie wynikał tylko z tych przepisów.

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że ani przepisy ustawy podstawowej tj. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani przepisy szczególne nie przewidują możliwości zaskarżenia szeregu czynności organu mających zarówno władczy, jaki niewładczy charakter, jakim jest "postępowanie przeprowadzone przez Urząd Skarbowy", w tym zaskarżenia uzasadnionego naruszeniem w tym postępowaniu prawa do czynnego udziału strony w postępowaniu.

Brak możliwości objęcia skuteczną skargą przedmiotu zaskarżenia wskazanego przez skarżącego skutkuje odrzuceniem skargi. Jest to następstwo obligatoryjne, od którego Sąd nie może odstąpić, ze względu na jasne brzmienie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Przepis tego artykułu stanowi, że Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wobec braku przedmiotowych przesłanek do prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego, których następstwem jest odrzucenie skargi nie na potrzeby rozważania kwestii podmiotowych, tj. legitymacji skarżącej do skutecznego wniesienia tego środka zaskarżenia.

Wobec powyższego Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a, w związku z art. 58 § 3 tego aktu orzekł jak w sentencji.