Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 94/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.T. na bezczynność Narodowego Funduszu Zdrowia –[...] Oddział Wojewódzki w K. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na skargę dotyczącą zachowania personelu medycznego postanawia skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. J.T. wniosła skargę w przedmiocie nieudzielenia przez Narodowy Fundusz Zdrowia-[...] Oddział Wojewódzki w K. odpowiedzi na skargę z dnia 1 lutego 2012 r. dotyczącą zachowania personelu medycznego przychodni [...]" w N. oraz skargę na bezczynność Narodowego Funduszu Zdrowia- [...] Oddział Wojewódzki w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Sprawa ze skargi na bezczynność Narodowego Funduszu Zdrowia-[...] Oddział Wojewódzki w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest przedmiotem odrębnego postępowania toczącego się pod sygnaturą II SAB/Kr 89/12.

Skarżąca podniosła, że zgodnie z art. 237 § 1 k.p.a. organ powinien rozpoznać skargę bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca.

W swojej skardze z dnia 1 lutego 2012 r. skarżąca opisała naruszenie prawa, jak i obowiązków służbowych przez personel medyczny przychodni dotyczące m.in. zachowania wobec pacjentów, jak i ujawniania danych pacjentów i ich dokumentacji medycznej.

W odpowiedzi na skargę Odział Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Niniejsza skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.), z uwagi na to, że nie dotyczy spraw objętych zakresem działania sądów administracyjnych, który został wyczerpująco określony w art. 3 i 4 cytowanej ustawy.

Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) określa zakres spraw, jakie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Jest to katalog zamknięty, co oznacza, że kategorie spraw nie mieszczące się w tym przepisie nie podlegają rozpoznaniu przez sądy administracyjne. W konsekwencji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych albowiem wniesienie skargi jest wtedy niedopuszczalne. Powołany wyżej art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Dodatkowo w art. 3 § 3 postanowiono, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Bezsporne jest, że pismo skarżącej z dnia 1 lutego 2012 r. stanowi skargę na zachowanie personelu medycznego przychodni "[...]" w N. , która powinna być przez organ rozpatrzona w trybie skarg i wniosków określonym w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Sama skarżąca tak kwalifikuje jej wystąpienie powołując się na treść art. 237 § 1 k.p.a.

Jak zaś wynika z powołanego powyżej przepisu oraz z ugruntowanego orzecznictwa sądowoadministracyjnego, działalność organów państwowych i samorządowych uregulowana w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego dotycząca skarg i wniosków obywateli nie podlega rozpoznaniu przez sądy administracyjne. Przepisy zamieszczone w tym dziale stanowią tzw. tryb skargowy. Od czynności organów podjętych w związku z rozpatrzeniem skarg i wniosków nie służy skarga do wojewódzkich sądów administracyjnych (tak: postanowienie NSA z dnia 9 września 1999 r., III SAB 7/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 27; wyrok NSA z dnia 20 lipca 2004 r., OSK 650/04, niepublikowany, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 2006 r., I SA/Wa 1785/06, LEX nr 320599, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r., II SAB/Wa 193/04, LEX nr 165916). Zatem w konsekwencji nie jest dopuszczalna również skarga do sądu administracyjnego na bezczynność w zakresie rozpatrzenia skargi uregulowanej w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.

W związku z powyższym zaistniały podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.