Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 555/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-09-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel w dniu 21 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. nr [...] w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowego "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2004 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji


UZASADNIENIE

Strona skarżąca P.P.U. "A" spółka z o.o. z siedzibą w C. B. złożyła jednocześnie ze skargą na oznaczoną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] roku wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że egzekucja zaskarżonej decyzji przyniesie jej znaczne straty finansowe z uwagi na fakt prowadzenia egzekucji na maszynach i urządzeniach niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej.

W odpowiedzi z dnia [...] roku na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej we W. wskazał, że zaskarżona decyzja nie podlega przymusowemu wykonaniu w drodze postępowania egzekucyjnego z uwagi na to, że określa ona kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie podlega uwzględnieniu.

Zasadą jest, że wszczęcie postępowania skargowego przed sądem administracyjnym nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Zgodnie jednak z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm., dalej nazywaną p.p.s.a.) sąd, na wniosek strony, może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części wykonania zaskarżonej decyzji administracyjnej, jeżeli zostanie spełniona jedna z następujących przesłanek:

a) zajdzie niebezpieczeństwo wywołania u strony znacznej szkody wykonaniem tego aktu lub

b) spowodowania nim trudnych do odwrócenia skutków.

Poprzez pojęcie "znacznej szkody" należy rozumieć szkodę, powstałą w wyniku przymusowego wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, która nie będzie mogła zostać zrekompensowana późniejszym zwrotem spełnionego świadczenia. Natomiast przez pojęcie "spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć brak możliwości lub znaczne utrudnienie, z punktu widzenia ekonomicznego, przywrócenia stanu poprzedzającego wykonanie zaskarżonej decyzji.

Nie ulega wątpliwości, że treść art. 61 § 3 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. W żadnym wypadku nie można uznać za wystarczający w tym względzie jedynie sam wywód strony, w którym nie przytoczono żadnych okoliczności faktycznych ani dowodów na ich poparcie. W przypadku świadczeń pieniężnych, strona powinna w szczególności przedstawić dokumenty dotyczące jej sytuacji finansowej oraz majątkowej. Takie też stanowisko przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 30 listopada 2004 roku, GZ 120/04 (niepubl.).

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności nie przedstawiła dokumentacji świadczącej o jej sytuacji finansowej i majątkowej, nie wskazała jakie postępowania egzekucyjne są aktualnie skierowane przeciwko jej majątkowi.

Braki te uniemożliwiły w istocie dokonanie merytorycznej oceny zasadności wniosku i ustalenia czy w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Wobec czego, w oparciu o wskazany wyżej przepis orzeczono jak na wstępie.