Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 305/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-04-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i pkt 1lit. c, par. 2 ust. 3,  par. 15 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. F. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości wyższej niż stawki minimalne w sprawie ze skargi A. W. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2006, 2007 i 2009 wraz z należnymi odsetkami p o s t a n a w i a 1. przyznać radcy prawnemu J. F. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 147,60 zł (sto czterdzieści siedem 60/100 złotych). 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał A. W. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym m.in. ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy radcę prawnego J. F. (k. 64).

W piśmie procesowym z dnia 30 marca 2015 r. radca prawny J. F. wniosła o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wydanego w tej sprawie według stawki wyższej niż stawki minimalnej oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone. Wskazała również, iż skarga kasacyjna została uwzględniona przez NSA (k. 184).

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach

o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 j.t.) -

w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawę prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zatem biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w pkt 1 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %).

Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia oraz rozstrzygnięcia należy uznać, że kwota 147,60 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.

Pełnomocnik procesowy wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej

według stawki wyższej niż stawki minimalnej (k. 184). Stosownie do treści § 15 pkt 1 cytowanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę

w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa

w rozdziałach 3 - 4. Dodatkowo pełnomocnik z urzędu domagając się podwyższonego wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach pomocy prawnej powinien swój wniosek uzasadnić, przedstawić argumenty świadczące o takim nakładzie pracy oraz charakterze sprawy, które usprawiedliwiałyby podwyższenie stawki przyznanego wynagrodzenia (vide: S. Babiarz i inni, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009, s. 361).

W sprawie niniejszej działania podjęte przez radcę prawnego J. F. nie dają podstawy do zastosowania w przedmiotowej sprawie 150% stawki minimalnej, nie przekraczają, bowiem granic zwykłej staranności pełnomocnika. Ponadto podnieść należy, iż pełnomocnik poza samym wnioskiem nie przedstawiła żadnych argumentów świadczących o zwiększonym nakładzie pracy.

W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i pkt 1 lit. c oraz § 2 ust. 3 i § 15 pkt 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, orzeczono jak w sentencji.