Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 775/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-09-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zwolniono od kosztów sądowych, ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art 246 par 1 pkt 1, art 258 par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

I SA/Bd 775/10 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2010 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 24 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanowił zwolnić skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowić adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Bydgoszczy


UZASADNIENIE

I SA/Bd 775/10

UZASADNIENIE

Skarżąca wnosząc w o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu podała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1028,51 zł. Ubiegająca zamieszkuje wraz z bezrobotnym synem w lokalu stanowiącym jej własność. Jest osobą w podeszłym wieku, ukończyła 90 lat, poważnie choruje i wymaga pomocy ze strony osób trzecich. 700 zł z uzyskiwanego dochodu przeznacza na utrzymanie mieszkania oraz leczenie i rehabilitację

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Ustawodawca jako odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony stworzył instytucję pomocy prawnej, która ma zagwarantować możliwość realizacji konstytucyjnego prawa do Sądu, wyrażonego w art. 45 ust.1 Konstytucji ( Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz.483 ze zm.). Instytucja ta – uregulowana w oddziale 2 rozdziału 3 p.p.s.a.- stanowi lex specialis względem normy z art.199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed Sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić wymaganych opłat. Jako, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania budżetu państwa, to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków umożliwiających udział w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Stosownie do art.245 § 1 p.p.s.a. pomoc prawna może być przyznana w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, o które ubiega się wnioskująca, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz uprawnienie do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez ponoszenia kosztów jego wynagrodzenia. Ze względu na tak określone granice prawa pomocy, skarżąca winna uprawdopodobnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje przepis art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Podsumowując, przyznanie bądź odmowa przyznania prawa pomocy winny zawsze wynikać ze wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej.

W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

Z oświadczeń złożonych pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy, wynika, iż miesięczny dochód skarżącej wynosi 1028,51 zł. Wysokość świadczenia wskazuje, bez konieczności wzywania o przedstawienie dodatkowych dokumentów, że wobec zainteresowanej spełniona została przesłanka materialna, od której zależy udzielenie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W ocenie referendarza, pomimo, że wnioskująca nie zadeklarowała wysokości wydatków związanych z zakupem żywności, to bez wątpienia je ponosi. Ponadto sytuacja majątkowa podatniczki podlegała badaniu przez organ podatkowy, co odzwierciedlają akta administracyjne. Wprawdzie emerytura wypłacana z budżetu Państwa jest stałym i pewnym dochodem, lecz w tej konkretnej sprawie obiektywnie niewystarczającym do opłacenia chociażby wpisu sądowego od niniejszej skargi, który zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z 16.12. 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz.2193 ze zm.) wynosi 100 zł, jak i minimalnego wynagrodzenia za czynności adwokackie.

Reasumując, oczekiwania wnioskującej nie kłócą się z ratio legis instytucji prawa pomocy i z tego powodu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, w związku z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.