Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2133/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. art. 9, 52, 58 par. 1 pkt 6, 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. art. 72a, 72b, 73 ust. 1 i ust. 6
journal: Dz.U. 2013 poz 1450
law: Ustawa z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. z siedzibą w [...] na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lipca 2015 r., znak [...] w przedmiocie ustanowienia zarządcy komisarycznego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej – K. z siedzibą w [...] kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego (dalej "KNF") z dnia

[...] lipca 2015 r., znak [...] w przedmiocie ustanowienia zarządcy komisarycznego w Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. [...] w W. (dalej "Kasa"), skarżąca – K. z siedzibą w S. (dalej "K.", "skarżąca"), wniosła o uchylenie tej decyzji.

K. postawiła zarzuty naruszenia prawa materialnego, tj. przepisu art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (j.t. Dz.U. z 2013 r. poz. 1450 ze zm.; dalej "ustawa

o skok"), poprzez skorzystanie z przyznanego KNF w tym przepisie uprawnienia przedwcześnie, pomimo braku zaistnienia opisanych w nim przesłanek i pomimo tego, że płynność finansowa Kasy nie była zagrożona, a udzielona przez K. pomoc stabilizacyjna zapewniała utrzymanie wskaźnika wyrażonego procentowo stosunku funduszy własnych do aktywów na poziomie, o jakim mowa w art. 74c ust. 3 ustawy o skok, zaś Zarząd K. sporządził program postępowania naprawczego, a prowadzone przez niego działania naprawcze były celowe i efektywne. K. sformułowała też zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7 i art. 77 § 1 Kpa., poprzez wydanie decyzji w oparciu o nieprawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy,

z pominięciem aktualnej wersji programu postępowania naprawczego, przygotowanego przez Zarząd K., wydanie decyzji zanim program ten został zaopiniowany przez K..

W odpowiedzi na skargę KNF wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, a na wypadek uznania przez Sąd, że nie zachodzą przesłanki do jej odrzucenia,

o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Jak wynika z akt sprawy, K. zaskarżyła do Sądu decyzję KNF, którą ustanowiono w Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. [...] z dniem [...] lipca 2015 r. zarządcę komisarycznego do czasu wykonania zadań określonych w pkt 4 tej decyzji.

Podkreślenia wymaga, że Sąd, dokonując kontroli sprawy ze skargi

na decyzję KNF o wskazanej wyżej treści, w pierwszej kolejności ocenia dopuszczalności takiej skargi. Oceniając wniesioną przez skarżącą skargę

na wspomnianą wyżej decyzję z tej perspektywy, należy uznać

ją za niedopuszczalną z uwagi na brak po stronie K. legitymacji skargowej.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Jednocześnie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), określają zasady wnoszenia i rozpatrywania skarg na akty i inne czynności administracji publicznej podlegające kognicji sądów administracyjnych. Zakres podmiotów uprawnionych do złożenia skargi zawiera się w treści art. 50 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym może ją wnieść każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna, w sprawach dotyczących interesu prawnego innych osób, jeżeli sprawa mieści się w zakresie jej statutowej działalności i brała ona udział w postępowaniu administracyjnym.

Od tej ogólnej zasady przepisy p.p.s.a. przewidują jednak wyjątek, o którym mowa w art. 50 § 2 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W przypadku skargi wniesionej przez K. powyższy przepis znajduje zastosowanie, z uwagi na uregulowania szczególne, zawarte w ustawie

z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (ustawa o skok).

Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy o skok. Zgodnie z treścią tego przepisu, w przypadku powstania groźby zaprzestania spłacania zobowiązań przez kasę lub Kasę K. lub jeżeli zarząd kasy lub Kasy K. nie przekaże programu postępowania naprawczego zgodnie z art. 72a i art. 72b albo gdy realizacja tego programu okaże się nieskuteczna, Komisja Nadzoru Finansowego może podjąć decyzję o ustanowieniu zarządcy komisarycznego. W myśl art. 73 ust. 6 ustawy o skok, od decyzji, o której mowa

w art. 73 ust. 1 tej ustawy, rada nadzorcza kasy lub Kasy Krajowej może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie 7 dni od daty doręczenia decyzji. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Ponadto przepisu art. 127 § 3 Kpa. nie stosuje się.

Powyższa regulacja stanowi szczególny tryb postępowania w tego rodzaju sprawach, zarówno w trybie administracyjnym (brak możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), jak również sądowoadministracyjnym (wniesienia skargi na decyzję o ustanowieniu zarządcy komisarycznego), w terminie 7 dni przez uprawniony do tego organ, którym jest rada nadzorcza kasy lub Kasy K..

W ocenie Sądu, ustawodawca, mając na uwadze potrzebę ochrony stabilności rynku finansowego i bezpieczeństwa środków zgromadzonych na rachunkach spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, celowo pozbawił stronę postępowania administracyjnego prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz wprowadził ekstraordynaryjny tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, ograniczając również krąg podmiotów uprawnionych do jej wniesienia wyłącznie do rady nadzorczej spółdzielczej kasy oszczędnościowo- kredytowej lub Kasy K..

Wskazać należy, że przepis art. 73 ust. 6 ustawy o skok nadaje takie uprawnienie ściśle określonemu organowi nadzoru kasy będącej adresatem decyzji

o ustanowieniu zarządcy komisarycznego. Jest to uprawnienie przypisane temu konkretnemu organowi i nie obejmuje innych organów tego podmiotu np. zarządu oraz organów innej spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, w tym także Kasy K.. Dotyczy to także sytuacji, w której inny podmiot był uczestnikiem postępowania administracyjnego na prawach strony.

Podkreślenia wymaga, że ww. przepis stanowi lex specialis w stosunku

do przytoczonego wyżej art. 50 § 1 p.p.s.a, będącego normą o charakterze generalnym. Oznacza to, że inny uczestnik postępowania administracyjnego nie ma legitymacji materialnoprawnej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i nie może w tym względzie zastąpić rady nadzorczej spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, w której doszło do ustanowienia zarządcy komisarycznego. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz Rzecznika Praw Dziecka, tj. podmiotów posiadających nieograniczoną przesłankami materialnoprawnymi formalną legitymację skargową, której podstawę stanowi odpowiednio: ochrona praworządności, ochrona wolności oraz praw człowieka i obywatela, jak również ochrona praw dziecka (patrz: Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – Komentarz pod red. R Hausera i M. Wierzbowskiego - wyd.2, s. 298 i nast.). Tryb wnoszenia skarg w takim przypadku został uregulowany w art. 52 § 1 oraz art. 53 § 3 p.p.s.a.

Nadmienić należy, że przedmiotowe uprawnienie dotyczy wyłącznie wniesienia skargi, a nie udziału organizacji społecznej jako uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego, stosownie do treści art. 9 p.p.s.a., jeżeli już zostanie ono skutecznie wszczęte. W tym zakresie brak jest bowiem odrębnych ograniczeń ustawowych.

Powyższe oznacza, że w sprawie, w której zapadała wskazana na wstępie decyzja o ustanowieniu zarządcy komisarycznego, skarga mogła zostać wniesiona przez Radę Nadzorczą Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. [...]

z siedzibą w W..

Zważywszy, że istnienie uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi,

a skarżąca takiej legitymacji nie posiada, skarga taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 orzekł, jak

w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na postawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.