Wyrok NSA oz. we Wrocławiu, sygn. akt SA/Wr 171/83
NSA oz. we Wrocławiu
Data orzeczenia: 1983-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Administracyjne postępowanie
Egzekucyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 1974 nr 14 poz. 85
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych.
article: art. 104
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: ze zm.
journal: Dz.U. 1966 nr 24 poz. 151
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Teza: 1. Przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. nr 14 poz. 85/ normującej problematykę meldunkową nie przewidują zarządzania przez organy administracji dokonania zameldowania na pobyt stały w miejscu faktycznego zamieszkiwania.

Obowiązek meldunkowy wynika bezpośrednio z ustawy - jest w niej skonkretyzowany - i dlatego brak jest podstawy do nakazania w formie decyzji administracyjnej tego obowiązku.

2. Organ administracji jest jedynie uprawniony co wynika z zestawienia treści art. 8 ust. 2 z brzmieniem ust. 1 tego artykułu - do stwierdzenia, że pobyt określonej osoby w danej miejscowości utracił charakter pobytu czasowego, względnie nie utracił tego charakteru - do ustalenia, iż pobyt ten jest nadal pobytem czasowym, lub, że jest on pobytem stałym.

W następstwie takiego ustalenia, osoba, której ono dotyczy, jest zobowiązana z mocy ustawy do dokonania określonych czynności rejestracyjnych, względnie w razie uznania, że pobyt jest nadal pobytem czasowym, dotychczas dokonane czynności meldunkowe stają się wystarczające.

W sytuacji gdy będzie istniał niespełniony obowiązek meldunkowy doprowadzenie do jego realizacji powinno nastąpić w drodze postępowania egzekucyjnego i postępowania przed Kolegium do spraw Wykroczeń.

3. W myśl art. 8 ust. 2 cyt. ustawy ustalenie co do charakteru pobytu może mieć miejsce tylko wówczas gdy istnieją wątpliwości, czy dokonane zameldowanie na pobyt czasowy odpowiada istniejącemu stanowi faktycznemu, nie znajduje natomiast uzasadnienia takie ustalenie w odniesieniu do pobytu, co do którego nie spełniono żadnych czynności meldunkowych.

TEZY

1. Przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. nr 14 poz. 85/ normującej problematykę meldunkową nie przewidują zarządzania przez organy administracji dokonania zameldowania na pobyt stały w miejscu faktycznego zamieszkiwania.

Obowiązek meldunkowy wynika bezpośrednio z ustawy - jest w niej skonkretyzowany - i dlatego brak jest podstawy do nakazania w formie decyzji administracyjnej tego obowiązku.

2. Organ administracji jest jedynie uprawniony co wynika z zestawienia treści art. 8 ust. 2 z brzmieniem ust. 1 tego artykułu - do stwierdzenia, że pobyt określonej osoby w danej miejscowości utracił charakter pobytu czasowego, względnie nie utracił tego charakteru - do ustalenia, iż pobyt ten jest nadal pobytem czasowym, lub, że jest on pobytem stałym.

W następstwie takiego ustalenia, osoba, której ono dotyczy, jest zobowiązana z mocy ustawy do dokonania określonych czynności rejestracyjnych, względnie w razie uznania, że pobyt jest nadal pobytem czasowym, dotychczas dokonane czynności meldunkowe stają się wystarczające.

W sytuacji gdy będzie istniał niespełniony obowiązek meldunkowy doprowadzenie do jego realizacji powinno nastąpić w drodze postępowania egzekucyjnego i postępowania przed Kolegium do spraw Wykroczeń.

3. W myśl art. 8 ust. 2 cyt. ustawy ustalenie co do charakteru pobytu może mieć miejsce tylko wówczas gdy istnieją wątpliwości, czy dokonane zameldowanie na pobyt czasowy odpowiada istniejącemu stanowi faktycznemu, nie znajduje natomiast uzasadnienia takie ustalenie w odniesieniu do pobytu, co do którego nie spełniono żadnych czynności meldunkowych.