Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 284/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 121 § 2 i art. 125 § 1
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S WSA Grzegorz Panek /spr./ Sędziowie WSA Kazimierz Włoch SO del. Tomasz Smoleń Protokolant st.sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 17 czerwca 2010r. spraw ze skarg A. R. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2010r. nr [...], [...] w przedmiocie unieważnienia zgłoszenia celnego - oddala skargi -


UZASADNIENIE

W dniu 10 lipca 2009r. A.R. reprezentowany przez przedstawiciela bezpośredniego Agencję Celną K. z siedzibą w D., zgłosił do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towary w postaci dwóch wózków widłowych marki Mitsubishi, używanych, uszkodzonych, rok produkcji 1998, nr seryjny [...]

Tego samego dnia przedmiotowe zgłoszenia celne zostały przyjęte i zarejestrowane w ewidencji Oddziału Celnego w D. pod pozycjami nr [...] i nr [...] . Do zgłoszenia celnego strona dołączyła m.in. listę kontrolną - arkusz oceny nr P 044-3/2009 określającą minimalne wymagania dla maszyn mobilnych, a także deklarację za zgodność z dyrektywą maszynową 98/37/WE wystawione przez "A" Biuro Ekspertyz Motoryzacyjno - Technicznych i Doradztwa Finansowego inż. T. S.z T.

W związku z tym, iż nie przedstawiono dokumentu upoważniającego ww. firmę do wystawienia deklaracji zgodności z zasadniczymi wymaganiami, organ celny przystąpił do weryfikacji przedmiotowych zgłoszeń celnych, w tym do rewizji celnej. Z uwagi między innymi na brak oznaczenia CE i oznaczeń ostrzegawczych w języku polskim, jak również wątpliwościami co do bezpieczeństwa użytkowania towaru oraz faktu wystawienia przez niewyspecjalizowany podmiot deklaracji zgodności organ celny zawiesił dopuszczenie towarów do swobodnego obrotu.

W dniu 13 lipca 2009r. sporządzono protokoły zatrzymania towarów nr [...] nr [...] oraz zwrócono się do Państwowej Inspekcji Pracy z wnioskiem o wydanie opinii w przedmiocie spełniania przez zgłoszone do odprawy celnej towary wymagań zasadniczych.

Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy Państwowej Inspekcji Pracy w R. wydał w dniu 15 lipca 2009r. postanowienia nr [...] i nr [...] w których wyraził opinię, że przedmiotowe wyroby nie spełniają wymagań zasadniczych.

Mając powyższe na uwadze pismami z dnia 29 lipca 2009r. i 25 września 2009r. wezwano Stronę do nadania właściwego przeznaczenia celnego towarom zarejestrowanym pod pozycją nr [...] i nr [...] / . Strona nie zastosowała się do powyższych wezwań. Natomiast pismami z dnia 30 września 2009r. i 9 października 2009r. zawnioskowała o objęcie towarów procedurą dopuszczenia do obrotu ewentualnie wyznaczenia dodatkowego terminu na przedłużenie wymaganej dokumentacji pozwalającej stwierdzić, iż towary spełniają wymogi zasadnicze.

W dniu 3 listopada 2009r. Strona ponownie zawnioskowała o objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu w oparciu o przedłożoną w dniu 13 października 2009r. oryginalną deklarację zgodności WE - European Declaration of Conformity jak również o ponowne zajęcie stanowiska przez Państwową Inspekcję Pracy w przedmiotowej sprawie. Organ celny przychylił się do prośby wnioskodawcy i zwrócił się do organu wyspecjalizowanego w wydanie opinii w niniejszej sprawie.

Państwowa Inspekcja Pracy w R przeprowadziła ponownie czynności kontrolne, w wyniku których wydano negatywne opinie nr [...] i nr [...] z dnia [...] listopada 2009r. w sprawie nie spełniania zasadniczych lub innych wymagań przez towary będące przedmiotem zgłoszeń celnych.

Decyzjami z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] i nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w R. unieważnił zgłoszenie celne zarejestrowane pod nr [...] i nr [...] z dnia [...] lipca 2009r. ponieważ do zgłoszeń celnych nie dołączono wymaganych przepisami prawa właściwych dokumentów. Aby uregulować sytuację prawną zatrzymanych towarów oraz z uwagi na fakt, że Strona nie podjęła żadnych działań w celu nadania innego przeznaczenia celnego postanowieniami nr [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2009r. dokonano zajęcia towarów.

A.R. złożył odwołania od powyższych decyzji wnosząc o ich zmianę poprzez przyjęcie zgłoszeń celnych nr [...] nr [...]z dnia [...] lipca 2009r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zarzucił, iż decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o systemie zgodności, tj. artykułu 8 poprzez jego niezastosowanie i art. 43a poprzez błędne zastosowanie oraz przepisów art. 121 § 2 i art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej.

Dyrektor Izby Celnej decyzjami z dnia [...] lutego 2010r. nr [...]i nr [...] utrzymał zaskarżone decyzje w mocy.

Jako podstawę swoich rozstrzygnięć organ II instancji wskazał przepisy:

- art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.),

- art. 73 ust.1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.),

- art. 75a tiret drugie i czwarte rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19 października 1992r. ze zm. Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.2, t. 4, str. 307 ze zm.),

- art. 250 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11 października 1993r. ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.2, t. 6, str. 3 ze zm.),

- art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o systemie zgodności (Dz. U. z 2004r. Nr 204, poz. 2087 ze zm.),

- rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 lutego 2008r. w sprawie działań podejmowanych w związku z zatrzymaniem wyrobów, co do których istnieją uzasadnione okoliczności wskazujące, że nie spełniają one zasadniczych lub innych wymagań (Dz. U. Nr 38, poz. 215).

W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż objęcie sprowadzonych towarów procedurą dopuszczenia do obrotu uzależnione było od wydania przez Państwową Inspekcję Pracy w R. pozytywnej opinii w sprawie spełniania przez wyroby zasadniczych lub innych wymagań. Badania wyrobów - wózków widłowych, wykazały, że nie spełniają one takiego wymogu. Organ II instancji wskazał na zasady postępowania w przypadkach, w których zgłaszający nie dopełnił ciążących na nim obowiązków w związku z nadaniem towarom przeznaczenia celnego określone w przepisie art. 75 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Przepis ten stwarza podstawę dla organów celnych do podjęcia wszelkich niezbędnych działań dla uregulowania statusu takich towarów, włącznie z ich przepadkiem lub sprzedażą. Natomiast zgodnie z art. 250 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego jeżeli z powodu określonego w art. 75 litera a) tiret drugie Kodeksu zgłaszający nie przedłożył wymaganych dokumentów, dane zgłoszenie uważane jest za nieważne i organy celne unieważniają je. Wobec powyższego, prawidłowo Naczelnik Urzędu Celnego w R., postanowił unieważnić zgłoszenia celne z uwagi na nie przedstawienie dokumentów potwierdzających, że wyroby spełniają zasadnicze wymagania.

W skardze na decyzje organu II instancji pełnomocnik A.R. wnosząc o ich uchylenie zarzucił, iż strona przedłożyła organowi celnemu deklaracje zgodności. Zgodnie z domniemaniem wynikającym z przepisu art. 8 ustawy o systemie zgodności na organie ciąży obowiązek wykazania, iż deklaracje nie spełniają zasadniczych wymagań. W ocenie autora skargi organy przekroczyły własne kompetencje uznając, iż przedłożone deklaracje nie maja wpływu na treść decyzji wydanych w sprawie. Ponadto brak było podstaw do występowania do Państwowej Inspekcji Pracy o zajęcie stanowiska i sporządzenie opinii w przedmiocie zgodności wyrobów z wymaganiami zasadniczymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. zważył, co następuje:

Sąd administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości, poddając kontroli decyzje wydawane przez organy administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, badając czy właściwie zastosowano przepisy prawa materialnego oraz przestrzegano przepisów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym. Tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa Sąd władny jest wzruszyć zaskarżoną decyzję. Nie każde wszak naruszenie prawa przez organy administracji publicznej daje Sądowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.) określa w jakich sytuacjach decyzje podlegają uchyleniu.

Oceniając zaskarżone decyzje w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skargi są niezasadne.

Tryb postępowania organów celnych przy zatrzymaniu wyrobów określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 lutego 2008r. w sprawie działań podejmowanych w związku z zatrzymaniem wyrobów, co do których istnieją uzasadnione okoliczności wskazujące, że nie spełniają one zasadniczych lub innych wymagań (Dz. U. Nr 38, poz. 215).

Zgodnie z art. 6 ustawy o systemie zgodności wyroby wprowadzone do obrotu lub oddawane do użytku podlegają ocenie zgodności z:

1) zasadniczymi wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 albo

2) szczegółowymi wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 1, albo

3) zasadniczymi lub szczegółowymi wymaganiami określonymi w odrębnych ustawach.

Z kolei art. 8 tej ustawy stanowi, że producent lub jego upoważniony przedstawiciel, który potwierdził zgodność wyrobu z zasadniczymi wymaganiami, wystawia deklarację zgodności i umieszcza na wyrobie oznakowanie CE. Jednocześnie zabrania się wprowadzania do obrotu lub oddawania do użytku wyrobu nieposiadającego oznakowania zgodności, jeżeli wyrób ten podlega takiemu oznakowaniu.

Stosownie do treści art. 2 obowiązującego w dniu kontroli rozporządzenia Rady (EWG) nr 339/93 z dnia 8 lutego 1993r. w sprawie kontroli zgodności z przepisami w sprawie bezpieczeństwa produktów przywożonych z państw trzecich, (Dz. Urz. WE L 40 z 17.02.1993, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 12, str. 3-6, ze zm.) jeśli w ramach kontroli wykonywanej w związku z towarami przeznaczonymi do swobodnego obrotu organy celne stwierdzą że istnieją uzasadnione okoliczności wskazujące, że produkt nie spełnia ogólnych lub szczegółowych wymagań dotyczących bezpieczeństwa lub gdy danemu produktowi lub grupie produktów nie towarzyszy dokumentacja lub oznakowanie zgodne ze wspólnotowymi lub krajowymi przepisami bezpieczeństwa obowiązującymi w państwie członkowskim, w którym dopuszczenie do swobodnego obrotu nastąpi, organy te zawieszą dopuszczenie danego produktu lub grupy produktów do swobodnego obrotu i niezwłocznie zawiadomią organy krajowe odpowiedzialne za kontrolowanie rynku.

Należy w tym miejscu podkreślić, iż w sprawie istniały uzasadnione wątpliwości, czy zgłoszone do odprawy celnej towary w postaci wózków widłowych, spełniały wymagania zasadnicze. Nie były one bowiem oznaczone znakiem zgodności CE. Ponadto nie został przedłożony certyfikat zgodności oraz instrukcja w języku polskim a napisy informacyjno-ostrzegawcze umieszczone na wózkach były w języku angielskim. Dlatego konieczne było przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i uzyskanie opinii organu wyspecjalizowanego, którym zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy o systemie zgodności są między innymi inspektorzy pracy. Organ ten w wydanych przez siebie opiniach zajął stanowisko, iż sprowadzone towary nie spełniają wymagań zasadniczych. W uzasadnieniu swoich opinii z dnia 20 listopada 2009r. wskazał między innymi, iż nie przedłożono właściwych deklaracji zgodności odnoszących się do wszystkich dyrektyw wskazujących na zgodność z wymaganiami zasadniczymi tj. dyrektywy 97/23/WE dotyczącej urządzeń ciśnieniowych i 2000/14/WE dotyczącej emisji hałasu do środowiska. Załączona przez stronę deklaracja zgodności dotyczyła tylko dyrektywy maszynowej 98/37/EC.

Jak trafnie wskazały organy celne kontrola wyrobów podlegających ocenie zgodności jest bardzo istotną kwestią z punktu widzenia konsumentów i użytkowników wyrobów, ponieważ wyroby te mogą stwarzać zagrożenie dla życia, zdrowia i mienia, jak również dla środowiska. Celem nadzoru rynku jest dbanie, aby do użytkowników Unii Europejskiej trafiały tylko wyroby spełniające zasadnicze wymagania, niezależnie od tego, gdzie zostały wyprodukowane.

Prawidłowe jest także stanowisko organów, iż umieszczenie na wyrobie znaku CE nie jest nieodwołalnym uznaniem tego wyrobu za zgodny z zasadniczymi wymaganiami. W przypadku takiego rozumowania organ wyspecjalizowany nie mógłby poddać kontroli wyrobów wprowadzonych już do obrotu jedynie z uwagi na fakt, że zostały one opatrzone znakiem CE. Organy dokonały w tej mierze prawidłowej analizy przepisu art. 8 ustawy o systemie oceny zgodności.

Z omawianych przepisów wynika zatem, iż objęcie sprowadzonych wózków widłowych procedurą dopuszczenia do obrotu uzależnione było od wydania przez Państwową Inspekcję Pracy w R. pozytywnej opinii w sprawie spełnienia przez wyrób zasadniczych lub innych wymagań. Badania tych wózków widłowych wykazały, że nie spełniają one takiego wymogu.

W tym stanie rzeczy Naczelnik Urzędu Celnego w R., prawidłowo stosując przepisy art. 75 Wspólnotowego Kodeksu Celnego i art. 250 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, zasadnie postanowił unieważnić zgłoszenia celne z uwagi na nie przedstawienie dokumentów potwierdzających, że wyroby spełniają zasadnicze wymagania.

Wskazany przepis art. 75 Wspólnotowego Kodeksu Celnego stwarza podstawę dla organów celnych do podjęcia wszelkich niezbędnych działań dla uregulowania statusu takich towarów, włącznie z ich przepadkiem lub sprzedażą. Natomiast zgodnie z art. 250 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego jeżeli z powodu określonego w art. 75 litera a) tiret drugie Kodeksu zgłaszający nie przedłożył wymaganych dokumentów, dane zgłoszenie uważane jest za nieważne i organy celne unieważniają je.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że zaskarżone decyzje nie naruszają prawa, dlatego skargi nie zasługują na uwzględnienie i podlegają oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.