Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 830/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 40 ust. 1 i 3, art. 13, art. 106 ust. 1 i 4
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Masternak - Kubiak Protokolant Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 21 lutego 2007 r. sprawy ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia z zakresu pomocy społecznej z tytułu szkód powodziowych w nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 40 ust. 1 i 3, art. 13, art. 106 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r.

o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.), zwanej dalej ustawą, art. 104 kpa Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. G. odmówiła G. K. świadczenia z zakresu pomocy społecznej z tytułu szkód powodziowych.

W uzasadnieniu wskazano, że G. K. odmówiono

wnioskowanego świadczenia, bowiem zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń z pomocy społecznej. Zdaniem organu orzekającego istotnie, budynek strony rzeczywiście ucierpiał w czasie powodzi. Woda w pokoju, w którym stały sprzęty, sięgała 30 cm, zaś linoleum w przedpokoju nadaje się do wymiany. W niniejszej sprawie nie może być jednak zastosowany przepis art. 40 ustawy z którego wynika możliwość udzielenia pomocy osobie lub rodzinie, które poniosły straty w wyniku zdarzenia losowego i to niezależnie nawet od dochodu rodziny. Zarówno bowiem wnioskodawca, jak i jego żona D. G. – K., którzy są współwłaścicielami budynku i wszystkich mebli oraz wyposażenia budynku, przebywają w zakładach karnych, gdzie odbywają kary pozbawienia wolności. Jednocześnie udzielono stronie informacji, że może ubiegać się o uzyskanie pomocy w innym trybie prawnym niż pomoc społeczna.

Od decyzji organu I instancji G. K. wniósł odwołanie, w którym podniósł, jego dom został zalany przez powódź i zostały wyrządzone w nim szkody wymagające napraw i nakładów finansowych. Ponieważ odbywa karę pozbawienia wolności nie jest w stanie bez pomocy finansowej ponieść nakładów i usunąć zniszczeń powodziowych w budynku położonym na terenie zalewowym i przez to cyklicznie podtapianym podczas wylewów. Uważa, że powódź jest zdarzeniem nadzwyczajnym i dlatego pomoc należy się dotkniętym tym zdarzeniem. Prosi więc o ludzkie spojrzenie na jej sytuację.

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 13 ust. 1-2 ustawy utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazano, że z zebranych w sprawie materiałów wynika, iż posiadany przez stronę dom uległ zalaniu podczas powodzi oraz że w następstwie zalania wystąpiły szkody. Współwłaściciele nieruchomości D. G. – K. i G. K.8 odbywają kary pozbawienia wolności. Zatem w oparciu o przepis art. 13 ust. 1 ustawy należy stwierdzić, że nie jest dopuszczalne przyznanie stronie świadczenia z pomocy społecznej. Przepis ten bowiem stanowi, że osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń z pomocy społecznej. Decyzja organu I instancji jest zatem zgodna z obowiązującym prawem. Wyjaśniono ponadto, że zgodnie z przepisem art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483) organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Skoro więc ustawa nie obejmuje osób odbywających kary pozbawienia wolności, wobec tego organy pomocy społecznej muszą się do tego prawa stosować. Zatem, stosownie do informacji zawartych w wydanej decyzji, strona poszkodowana podczas powodzi może ubiegać się przed organem administracji samorządowej o uzyskanie wsparcia w innym trybie niż przepisy ustawy o pomocy społecznej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu

G. K. podniósł, że jest osobą która ucierpiała na skutek powodzi i z tego względu powinna mu być udzielona pomoc. Obecnie przebywa w Zakładzie Karnym co miesiąc wychodzi na przepustki i chciałby w tym czasie poczynić prace remontowe w domu, ale nie ma na to środków finansowych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z powodów podanych w uzasadnieniu decyzji ostatecznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń z pomocy społecznej.

Istotnie, jak ustaliły organy, w rozpatrywanej sprawie posiadany przez skarżącego dom ucierpiał podczas powodzi i w następstwie tego wystąpiły szkody. Jednakże

G. K. jako współwłaściciel zalanej nieruchomości odbywa karę pozbawienia wolności.

Zatem trafnie organy orzekające stwierdziły brak przesłanek do przyznania skarżącemu wnioskowanego świadczenia. Sąd podzielił również stanowisko organu odwoławczego, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem,

a zgodnie z art. 7 Konstytucji RP organy władzy publicznej działają na podstawie

i w granicach prawa. Skoro ustawa nie ma zastosowania wobec osób odbywających kary pozbawienia wolności, wobec tego organy pomocy społecznej są obowiązane te przepisy stosować.

Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego braku informacji o możliwości uzyskania pomocy z tytułu poniesionych szkód powodziowych należy wskazać, że

o przyznanie wsparcia skarżący może ubiegać się przed organami administracji samorządowej, o czym został pouczony w uzasadnieniu decyzji organu I i II instancji.

Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organy administracyjne wydając zaskarżone decyzje, nie naruszyły prawa.

W związku z tym, stosownie do art. 151 ustawy - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.