Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 2113/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-06-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 602  ceny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka Jawna w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej w kwestii skargi kasacyjnej strony skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 2113/15 postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gliwicach oddalił skargę A Spółka Jawna w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej.

W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącej wniósł do Sądu skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 maja

2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisem tego pisma celem doręczenia organowi administracji.

W zakreślonym terminie do akt sprawy nadesłano pismo procesowe

z 5 czerwca 2017 r., w którego treści zawarto żądany wniosek. Pismo to jednak nadesłano bez odpisu dla strony przeciwnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 176 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądania uchylenia lub zmiany. Na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna dodatkowo czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Natomiast stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika.

Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a p.p.s.a.). Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika skarżącej nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Pełnomocnik został zatem wezwany do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na wezwanie nadesłał wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie tylko w jednym egzemplarzu pomimo wyraźnego wezwania o złożenie wniosku wraz z jego odpisem dla organu administracji. Zatem braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały prawidłowo uzupełnione.

Jednocześnie należy podkreślić, że powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Dla przykładu można wskazać postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2016 r. I FZ 380/16, którym oddalił zażalenie w podobnej sprawie stwierdzając, że prawidłowo Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a. Przepis ten jednoznacznie bowiem wskazuje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Również postanowieniem z dnia 3 marca 2017 r. I GZ 19/17 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie w analogicznej sytuacji wskazując, że "Sąd I instancji prawidłowo wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy w dwóch egzemplarzach, natomiast wykonanie tego wezwania było niewłaściwe. Skutkiem niewykonania w terminie lub nieprawidłowego wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej jest jej odrzucenie, nie natomiast, jak sugeruje wnoszący zażalenie, ponowne wezwanie do uzupełnienia braków formalnych. W niniejszej sprawie wezwanie było precyzyjne i zostało skierowane do zawodowego pełnomocnika. Z uwagi na powyższe Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie."

Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawie art. 178 p.p.s.a., art. 176 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.