Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 297/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 18, 19, 20 , 22  par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Chołuj Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2016 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. z dnia 17 grudnia 2015 r. o wyłączenie sędziów: sędziego NSA Henryki Łysikowskiej, sędziego WSA Ewy Kamienieckiej oraz sędziego WSA Jadwigi Danuty Mróz w sprawie ze skargi A. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2009-2012 postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziów.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. D. na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z powodu jej nieopłacenia.

Pismem z dnia 13 października 2015 r. skarżący zaskarżył to postanowienie, składając jednocześnie w jego treści wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie sędziego WSA Katarzyny Borońskiej. W motywach wniosku skarżący podniósł, że ww. sędzia WSA bezpodstawnie i bezprawnie odmówiła skarżącemu zwolnienia ustawowego od kosztów sądowych w sprawie. Jako podstawę wyłączenia skarżący wskazał art. 18, art. 19 i art. 20 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: sędzia NSA Henryka Łysikowska (Przewodniczący Sprawozdawca), sędzia WSA Ewa Kamieniecka, sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, postanowieniem z dnia 30 listopada 2015 r. oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie od orzekania w sprawie sędziego WSA Katarzyny Borońskiej. W uzasadnieniu podał, że skarżący nie uprawdopodobnił przyczyn wyłączenia sędziego WSA Katarzyny Borońskiej od orzekania w sprawie, a sędzia, którego dotyczył wniosek złożył oświadczenie o tym, że nie zachodzą w stosunku do niego żadne okoliczności z art. 18 i art. 19 p.p.s.a.

Pismem z dnia 17 grudnia 2015 r. skarżący zaskarżył to postanowienie (żądając stwierdzenia jego nieważności) oraz zgłosił wniosek o wyłączenie w związku ze skargą z dnia 13 października 2015 r. następujących sędziów: sędziego NSA Henryki Łysikowskiej, sędziego WSA Ewy Kamienieckiej oraz sędzia WSA Jadwigi Danuty Mróz. Jako podstawę wyłączenia wyżej wymienionych sędziów skarżący wskazał art. 18, art. 19 i art. 20 p.p.s.a.

Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie skarżącego z dnia 13 października 2015 r. z uwagi na braki formalne zażalenia, które, pomimo wezwania o ich uzupełnienie, nie zostały uzupełnione przez skarżącego.

W dniu 18 lutego 2016 r. i 22 lutego 2016 r. sędziowie, których dotyczy zawarty w treści pisma z dnia 17 grudnia 2015 r. wniosek o wyłączenie złożyli pisemne oświadczenia, że w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 297/15 nie zachodzą podstawy ich wyłączenia określone w art. 18 p.p.s.a., jak również nie istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów: sędziego NSA Henryki Łysikowskiej, sędziego WSA Ewy Kamienieckiej i sędziego WSA Jadwigi Danuty Mróz podlegał oddaleniu.

Wyjaśnić trzeba, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi reguluje w sposób ścisły przypadki, w których sędzia może zostać wyłączony od rozpoznania konkretnej sprawy. Wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy, stosownie do treści art. 18 § 1 p.p.s.a. następuje w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawi; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 p.p.s.a.).

Niezależnie od ww. przyczyn zgodnie z art. 19 p.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Obowiązkiem strony zgłaszającej wniosek jest natomiast uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu, w sprawie brak jest przesłanek uzasadniających wyłączenie objętych wnioskiem sędziów zarówno na podstawie ww. art.18, jak i art. 19 p.p.s.a.

Wskazać należy, że skarżący nie uprawdopodobnił spełnienia przesłanki wyłączenia, a sędziowie których dotyczy wniosek oświadczyli, że nie zachodzą w stosunku do nich żadne okoliczności z art. 18 oraz art. 19 p.p.s.a.

Wypada podkreślić, że w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że brak podstaw do wyłączenia sędziego występuje zwłaszcza, gdy sędzia złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w powołanych ww. przepisach, dające podstawę do wyłączenia go i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi wątpliwości (zob. postanowienia NSA z 11 września 2012 r., II OZ 704/12, CBOSA - orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślić w tym miejscu również należy, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (zob. postanowienie SN z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 212/71, OSNC 1972/3/55).

W tym stanie rzeczy, wobec braku przesłanek do wyłączenia sędziów: sędziego NSA Henryki Łysikowskiej, sędziego WSA Ewy Kamienieckiej oraz sędziego WSA Jadwigi Danuty Mróz na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.