Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 428/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 pkt 20 , art. 3 pkt 2a , art. 28 ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi L.G. na decyzję Wojewody z dnia 31 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę skargę oddala.


UZASADNIENIE

IISA/Kr 428/09

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. ([...]) Starosta K. zatwierdził projekt i wydał pozwolenie na budowę dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej z instalacjami wewnętrznymi i garażami wbudowanymi na działkach nr 1, 2, 3, 4, 5 z wjazdem z działki nr 6 poprzez dz. 7 w Z.

Decyzją z dnia [...] września 2006r. ([...]), po rozpatrzeniu wniosku L.G. (współwłaściciela działek nr 8 i 9 znajdujących się w otoczeniu planowanej inwestycji) o wznowienie postępowania i uchylenie decyzji Starosta K. odmówił wznowienia postępowania.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2006r. ([...]), na skutek rozpatrzenia odwołania L.G. , Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006r. Starosta K. wznowił postępowanie administracyjne, natomiast decyzją z dnia [...] stycznia 2007r. [...] odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] czerwca 2006r.

W wyniku rozpatrzenia odwołania od powyższej decyzji Wojewoda w dniu [...] września 2007r. (decyzja: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty K.

Po rozpoznaniu skargi L. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 31 marca 2008r. sygn. akt II SA/Kr 1269/07 uchylił decyzję Wojewody .

W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził m. in., iż:

Uznanie przez organ I instancji, że wnioskodawcy nie przysługuje przymiot strony postępowania nastąpiło bez stosownych ustaleń oraz wskazania podstawy prawnej takiej oceny.

Prawidłowe zastosowanie art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego wymaga przeprowadzenia odpowiedniej analizy przepisów prawa materialnego wprowadzających ograniczenia w zagospodarowaniu terenu, np.: ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717), ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. jedn. Dz.U. z 2006r.Nr 129, poz. 2019), ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t. jedn. Dz.U. z 2005r., Nr 239, poz. 2019), Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Natomiast w przedmiotowej sprawie ograniczono ustalenia i ocenę prawną stanu faktycznego tylko do kwestii odległości projektowanych budynków od granicy z działkami skarżącego.

Ponownie rozpoznając sprawę Starosta K. decyzją z dnia [...] października 2008r. [...] na podstawie art. 151§1 pkt 1 i art. 104 kpa oraz art. 82 ustawy z dnia 7 lipca 1997 r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r. ([...]) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla wymienionej na wstępie inwestycji.

Starosta K. podał co następuje:

L.G. w postępowaniu w sprawie uchylenia decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r. nie został uznany za stronę postępowania, gdyż działki, do których posiada tytuł prawny, nie znajdują się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji.

Mające powstać budynki zostały usytuowane w stosunku do działek nr 8 i 9 z zachowaniem wymagań przewidzianych w § 272 ust. 1 Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowane. Budynki te spełniają również wymagania w zakresie bezpieczeństwa pożarowego, ich lokalizacja nie wpływa nadto na przesłanianie i na zagospodarowanie w/w działek.

Analizując obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji oprócz w/w przepisów wzięto też pod uwagę, zgodnie z sugestią zawartą w wyroku WSA w Krakowie z dnia 31 marca 2008r. inne akty prawne, ustalając iż:

Realizacja przedmiotowej inwestycji nie jest przedsięwzięciem znacząco oddziaływującym na środowisko i mającym wpływa na powstanie obszaru ograniczonego użytkowania (art. 135 Prawa ochrony środowiska).

Ani inwestycja, ani działki sąsiednie nie znajdują się na terenie w stosunku do którego należałoby zastosować ograniczenia przewidziane w art. 53, 54, 85 Prawa wodnego.

Mające powstać budynki zostały zaprojektowane z uwzględnieniem wytycznych przewidzianymi w art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych. Nadto warunki włączenia projektowanej zabudowy na działkach nr 4 , 1 , 5 , 2 do sieci dróg gminnych podane zostały w piśmie z dnia 18 stycznia 2005r. ([...]).

Warunki geologiczne niniejszej inwestycji zostały przedstawione w dołączonej do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, zawierającej korzystne dla inwestycji informacje dotyczące podłoża jak i gospodarki wodnej. Również pozytywnie, pod względem warunków geologicznych i hydrologicznych, zaopiniowano przedsięwzięcie w opinii z dnia [...] września 2008r.

Nadto, w aktach sprawy znajduje się pismo Wójta Gminy Z. (z dnia 28 lipca 2005r.) dotyczące zgody na włączenie przyłącza kanalizacji opadowej z działek należących do inwestora do kanalizacji opadowej z osiedla [...].

Organ I instancji wskazał nadto, iż brak jest tożsamości pomiędzy stronami postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy, a stronami w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W stosunku do działki inwestora złożono kilka wniosków o wydanie pozwolenia na budowę. W sprawach z wniosków zarejestrowanych pod numerami [...] oraz [...] L.G. był stroną postępowania administracyjnego. Wnioski te zostały jednak przez inwestora wycofane, a postępowanie umorzono. W dniu 27 marca 2006r. w odmiennym stanie prawnym i faktycznym inwestor złożył nowy wniosek o wydanie pozwolenia na budowę (zarejestrowany pod nr sprawy [...]). Na etapie tego postępowania L.G. nie posiada przymiotu strony.

Od powyższej decyzji L.G. złożył odwołanie do Wojewody i wniósł o jej uchylenie.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2008r. ( [...]) na podstawie art. 138 §1 pkt kpa oraz art. 80 ust. 1 pkt2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane (t. jedn. Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Wojewoda wskazał, że w rozpatrywanej sprawie kwestią zasadniczą było ustalenie czy L.G. przysługuje status strony i przychylił się do przedstawionego powyżej przez organ I instancji stanowiska.

Na powyższą decyzję L.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się uchylenia decyzji organu I i II instancji.

Wskazał, że Starosta K. i Wojewoda nie odnieśli się do kwestii podnoszonych przez skarżącego, ani do stanowiska Sądu zawartego w wyroku z dnia 31 marca 2008 r.

Skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja dotyczy zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej z instalacjami wewnętrznymi i garażami wbudowanymi, podczas gdy w uzasadnieniu decyzji organów obu instancji powoływano się na przepisy dotyczące budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Zdaniem skarżącego różnica jest istotna, gdyż zespół budynków mieszkalnych jednorodzinnych to w rzeczywistości bloki mieszkalne.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269 z póź.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest więc zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie ppsa ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest kontrola legalności decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu l instancji odmawiającej uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla w/w inwestycji po wznowieniu postępowania.

Słusznie zauważył organ odwoławczy, iż kwestią kluczową w niniejszej sprawie było ustalenie obszaru oddziaływania przedmiotowej inwestycji na nieruchomości znajdujące się w jej otoczeniu, a tym samym ustalenie osób posiadających przymiot strony w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę.

Definicję strony w ogólnym postępowaniu administracyjnym zawiera art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego; w myśl tego przepisu stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Ustawodawca jednak w szeregu aktach prawnych zmodyfikował pojęcie strony na użytek konkretnego postępowania administracyjnego. Uczynił tak m.in. w odniesieniu do postępowania w sprawach o pozwolenie na budowę. Zgodnie bowiem z treścią art. 28 ust. 2. - Prawa budowlanego stronami w postępowaniu w sprawie o pozwolenie na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Ostatnio wymieniony przepis stanowi więc uregulowanie szczególne w stosunku do ogólnej normy art. 28 kpa zawierającej definicję strony.

Legalna definicja "obszaru oddziaływania obiektu" zawarta została w art. 3 pkt 20. Przepis ten stanowi, że "ilekroć w ustawie mowa jest o obszarze oddziaływania obiektu - należy przez to rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu". Z regulacji powyższej wynika, że w sprawie o pozwolenie na budowę na potrzeby konkretnej inwestycji organ administracji architektoniczno-budowlanej winien każdorazowo ustalić wszystkie przepisy odrębne, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu danego terenu i na ich podstawie wyznaczyć teren w otoczeniu projektowanego obiektu budowlanego. Wyznaczenie takiego obszaru w oparciu o powyższe przesłanki winno nastąpić przy uwzględnieniu funkcji, formy, konstrukcji projektowanego obiektu i innych jego cechy charakterystycznych oraz sposobu zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji.

W procesie wyznaczania obszaru oddziaływania obiektu istotną rolę pełni odnalezienie i właściwe odczytanie norm prawnych zawartych w przepisach odrębnych, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Kwestia ta została już wyjaśniona w w/w wyroku WSA w Krakowie z dnia 31 marca 2008 r., w którym sąd wskazał na regulacje ustawowe określające specjalne obszary, strefy związane z możliwością spowodowania szkodliwego oddziaływania inwestycji na otaczający teren i powodujące ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości. Źródłem interesu prawnego uzasadniającego udział w postępowaniu o pozwolenie na budowę nie są więc jakiekolwiek ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, lecz tylko takie, które dotyczą obszaru wyznaczanego na podstawie konkretnego, odrębnego przepisu prawa.

W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest, że zaprojektowany sporny obiekt usytuowany został w odległości 8, 0 m i 8, 2 od granicy z działkami, do której tytuł prawny przysługuje L.G. . Nie narusza to postanowień §272 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z projektu zagospodarowania terenu wynika nadto, że działki ewidencyjne nr 8 i 9 , których współwłaścicielem jest skarżący są działkami niezabudowanymi. Zatem, przy uwzględnieniu w/w odległości, spełnione zostały również wymagania w zakresie bezpieczeństwa pożarowego. Lokalizacja projektowanych budynków nie spowoduje przesłaniania działek ewidencyjnych nr 8 i 9 , jak i nie spowoduje ograniczenia w ich zagospodarowaniu. Nie ulega również wątpliwości, że inwestycja polegająca na budowie budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zakresie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę nie spowoduje obowiązku utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania i nie będzie znacząco oddziaływać na środowisko w znaczeniu ustawy Prawo ochrony środowiska. W niniejszej sprawie wykluczone zostało również zastosowanie przepisów prawa wodnego wprowadzających ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Mając zaś na uwadze przepisy ustawy o drogach publicznych, wskazać należy, że wchodzące w skład inwestycji budynki zostały usytuowane najbliżej w odległości 19, 7 m. od granicy z działka ewidencyjna nr 7 stanowiąca własność Gminy Z. , co nie narusza art. 43 ust. 1 tej ustawy. Organy orzekające w niniejszej sprawie zbadały również planowaną inwestycję pod kątem warunków geologicznych i hydrologicznych terenu, na którym ma być zlokalizowane przedsięwzięcie. Z dokumentacji dotyczącej tej kwestii wynika, iż również pod tym względem inwestycja jest prawidłowa i nie będzie wywoływać ujemnych skutków dla okolicznych terenów.

Mając na uwadze powyższe ustalenia, nie można zgodzić się z zarzutem skarżącego, że organy administracji nie uwzględniły przy ponownym rozpatrywaniu sprawy wskazówek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawartych w wyroku z dnia 31 marca 2008r.

Co się zaś tyczy kwestionowanej przez skarżącego nazwy inwestycji, to wskazać należy, że zgodnie z definicją "budynku mieszkalnego jednorodzinnego" zawartą w art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego budynek mieszkalny jednorodzinny to również "budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej".

Z tych wszystkich względów za zgodną z prawem należało uznać zaskarżoną decyzję Wojewody . Po analizie przepisów prawa materialnego w zakresie wskazanym przez Sąd organ prawidłowo wywiódł, że skoro L.G.

nie służy przymiot strony postępowania, to należy stwierdzić brak podstawy do wznowienia postępowania.

Skoro więc decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji była prawidłowa, a zarzuty skargi okazały się niezasadne Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ppsa.