Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 817/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59
journal: Dz.U. 2014 poz 1619
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 16 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Małgorzata Górecka (spr.) WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi x na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia[...]. nr [..] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec majątku zobowiązanej x na podstawie wskazanych tytułów wykonawczych wystawionych przez [...] obejmujących zaległości z tytułu nieuiszczonych składek na ubezpieczenie społeczne zdrowotne i FPiFGŚP w kwocie należności głównej [...] zł ( na dzień [...] r. ).

Powyższe orzeczenia zapadły w następującym stanie faktycznym.

Organ I instancji prowadził wobec [...] jako zobowiązanej postępowanie egzekucyjne na podstawie powyższych tytułów wykonawczych. Podejmował próby zajęcia rachunków bankowych, na których nie było środków finansowych. Wystąpił do organów ewidencyjnych o podanie danych o ewentualnych nieruchomościach czy pojazdach należących do [...] . Zajęto ponadto [...] sprzedane w drodze sprzedaży egzekucyjnej. W protokole z [...] r. [...] oświadczyła, że nie posiada ruchomości, nieruchomości, ani rachunków bankowych ze środkami finansowymi. Nie ustalono wobec tego majątku mogącego stanowić przedmiot egzekucji. Nie ma zatem podstaw do uznania, że dalsza egzekucja będzie skuteczna. Z tego względu organ I instancji wydał postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2014r., poz. 1619, ze zm.) , dalej u.p.e.a..

W zażaleniu na postanowienie [...] wskazała, że posiada wierzytelności wobec kontrahentów w kwocie powyżej dochodzonej egzekucyjnie należności. Z tych wierzytelności będzie można prowadzić skuteczną egzekucję po zakończeniu postępowań dotyczących sporu co do możliwości stosowania wobec przedsiębiorców zapisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

Organ II instancji podtrzymał stanowisko w zakresie braku podstaw do prowadzenia przedmiotowej egzekucji, co skutkować winno umorzeniem postępowania egzekucyjnego. Wierzytelności wskazywane przez [...] dotyczą innych [...], które również posiadają wysokie zaległości stanowiące przedmiot egzekucji. Kwestionowanie regulacji prawnych na rynku gier hazardowych nie może skutkować umorzeniem postępowania egzekucyjnego. Przy ocenie możliwości prowadzenia egzekucji ocenia się aktualny stan majątkowy zobowiązanego, a nie hipotetyczny stan w przyszłości.

W skardze do WSA w Poznaniu [...] wniosła o uchylenie orzeczenia organu II instancji powołując się na argumenty podniesione w zażaleniu.

Skarżąca [...] stwierdziła, że posiada wierzytelności wobec kontrahentów w kwocie powyżej dochodzonej egzekucyjnie należności. Z tych wierzytelności będzie można prowadzić skuteczną egzekucję po zakończeniu postępowań dotyczących sporu co do możliwości stosowania wobec przedsiębiorców zapisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 59 § 1 u. p. e. a. postępowanie egzekucyjne umarza się:

1) jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania;

2) jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał;

3) jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa;

4) gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego;

5) jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny;

6) w przypadku śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek jest ściśle związany z osobą zmarłego;

7) jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu;

8) jeżeli postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania;

9) na żądanie wierzyciela;

10) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

Na podstawie § 2 postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku stwierdzenia, że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.

Jak wskazuje się w orzecznictwie badanie istnienia przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego z art. 59 § 2 u.p.e.a. musi odnosić się do aktualnego stanu faktycznego, czyli na dzień podjęcia postanowienia na podstawie art. 59 § 2 u.p.e.a., przy czym celowość podjęcia takiego rozstrzygnięcia musi także uwzględniać okoliczność, że w przypadku gdy koszty egzekucyjne nie mogą być ściągnięte od zobowiązanego pokrywa je wierzyciel. Użycie przez ustawodawcę w art. 59 § 2 u.p.e.a. zwrotu "może być umorzone" oznacza, iż po stronie organu nie istnieje obowiązek umorzenia postępowania egzekucyjnego, ale tylko uprawnienie do jego umorzenia, którego warunkiem jest stwierdzenie, że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.

Kalkulacja powinna zostać przeprowadzona zarówno w sytuacji, gdy art. 59 § 2 u.p.e.a. ma być zastosowany na wniosek, jak i z urzędu. Dokonując takiej kalkulacji, organ egzekucyjny ma obowiązek przeprowadzenia rachunku, w którym uwzględni przewidywaną wysokość kosztów egzekucyjnych i kwoty, która mogłaby być ewentualnie uzyskana w postępowaniu egzekucyjnym, przy czym uwzględnić musi wszystkie środki egzekucyjne zastosowane w sprawie na dzień wydawania postanowienia w tym przedmiocie.

W przypadku natomiast, gdy w przyszłości (po umorzeniu postępowania na podstawie art. 59 § 2 u.p.e.a. ) okaże się, że majątek zobowiązanego pozwala na zaspokojenie wierzyciela, organ egzekucyjny będzie mógł ponownie wszcząć postępowanie egzekucyjne – powyższe tezy zob. wyrok WSA w Lublinie z dnia 13.5.2016 r. sygn. I SA/Lu 1377/15, lex nr 2104008.

Sąd po przeanalizowaniu akt sprawy uznał, że organy zasadnie stwierdziły istnienie podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego w trybie art. 59 § 2 u.p.e.a.

Organ I instancji prowadził wobec [...] jako zobowiązanej postępowanie egzekucyjne na podstawie przedmiotowych tytułów wykonawczych. Podejmował próby zajęcia rachunków bankowych, na których nie było środków finansowych. Wystąpił do organów ewidencyjnych o podanie danych o ewentualnych nieruchomościach czy pojazdach należących do [...]. Zajęto ponadto[...] sprzedane w drodze sprzedaży egzekucyjnej. W protokole z [...] r. [...] oświadczyła, że nie posiada ruchomości, nieruchomości, ani rachunków bankowych ze środkami finansowymi. Nie ustalono wobec tego majątku mogącego stanowić przedmiot egzekucji. Pod adresem wskazanym jako siedziba [...] nie jest prowadzona działalność gospodarcza, co oznacza, że [...] nie generuje dochodów.

Nie ma zatem podstaw do uznania, że dalsza egzekucja będzie skuteczna. Z tego względu organ I instancji zasadnie wydał w ocenie Sądu postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dalej u.p.e.a..

W zażaleniu na postanowienie [...] wskazała, że posiada wierzytelności wobec kontrahentów w kwocie powyżej dochodzonej egzekucyjnie należności. Z tych wierzytelności będzie można prowadzić skuteczną egzekucję po zakończeniu postępowań dotyczących sporu co do możliwości stosowania wobec przedsiębiorców zapisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

Wskazać należy w tym miejscu, że w ramach postępowania egzekucyjnego organ nie jest uprawniony do merytorycznej oceny regulacji prawnych stanowiących podstawę do nałożenia na stronę obowiązku podlegającego przymusowej egzekucji. Bez znaczenia dla wyniku sprawy są zatem zarzuty skargi dotyczące polskich przepisów regulujących prowadzenie gier hazardowych.

Bez znaczenia są również oczekiwania [...] wobec ewentualnych przychodów mających nastąpić w przyszłości, albowiem przy ocenie przesłanek do umorzenia postępowania egzekucyjnego organ analizuje wyłącznie aktualny stan majątkowy zobowiązanego na dzień podejmowania postanowienia.

Jak już wskazano powyżej - gdy w przyszłości (po umorzeniu postępowania na podstawie art. 59 § 2 u.p.e.a. ) okaże się, że majątek zobowiązanego pozwala na zaspokojenie wierzyciela, organ egzekucyjny będzie mógł ponownie wszcząć postępowanie egzekucyjne

Z uwagi na powyższe w niniejszej sprawie nie zaktualizowała się żadna z przesłanek uwzględnienia skargi o których mowa w art. 145 § 1 w zw. z § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Z uwagi na powyższe skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić w oparciu o art. 151 P.p.s.a.