Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 549/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-04-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: 246 § 1 pkt 1, art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać skarżącemu J. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 549/09

Uzasadnienie

Pismem z dnia 5 października 2009 r. J. D. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania.

W dniu 29 grudnia 2009 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wobec nieprzedłożenia wniosku na urzędowym formularzu - stosownie do treści art. 252 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący został wezwany do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wobec niezłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na przesłanym urzędowym formularzu w wyznaczonym terminie, referendarz sądowy, zarządzeniem z dnia 4 lutego 2010 r., pozostawił wniosek bez rozpoznania.

W dniu 26 marca 2010 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym wyjaśnia on przyczyny uchybienia terminowi do złożenia formularza. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2010 r., uznając, iż w tym przypadku mamy do czynienia ze zmianą okoliczności sprawy, na podstawie art. 165 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił uchylić zarządzenie Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 4 lutego 2010 r. Wniosek w sprawie przyznania prawa pomocy skierowany został w związku z tym do referendarza sądowego celem ponownego jego rozpoznania.

Rozpoznając w tym stanie faktycznym wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy ustalił, że w uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł w szczególności, że utrzymuje się jedynie z emerytury, jest osobą schorowaną i dużą cześć jego dochodów pochłaniają świadczenia zdrowotne i zakup leków. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córką B. D. Jedyne osiągane dochody gospodarstw domowego stanowi emerytura w wysokości 1.016,28 zł. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 132,80 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,49 ha i innej nieruchomości (las) o powierzchni 0,59 ha. Zaznaczył też, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Skarżący nie uzyskuje także żadnych dodatkowych dochodów.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 powoływanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek skarżącego, referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż jedyny dochód w dwuosobowym gospodarstwie domowym skarżącego stanowi emerytura w wysokości 1.016,28 zł miesięcznie. Daje to średniomiesięczny dochód na jednego członka rodziny w wysokości ok. 500 zł. Skarżący nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów wartościowych. Wskazać ponadto należy, że skarżący – jak wskazał – jest osobą schorowaną, w związku z czym ponosi zwiększone wydatki na świadczenia zdrowotne i zakup leków.

W tej sytuacji, w ocenie referendarz sądowego, zachodzą przesłanki do uznania, ze skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.