Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1169/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 10 ust. 1
journal: Dz.U. 1998 nr 78 poz 511
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 czerwca 1998 r. w sprawie wzoru i trybu wydawania licencji pracownika  ochrony fizycznej i licencji pracownika zabezpieczenia technicznego oraz trybu i częstotliwości wydawania przez organy Policji opinii o pracownikach  ochrony
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c)
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2009 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Komendanta Policji z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie wydania opinii o licencjonowanym pracowniku zabezpieczenia technicznego II stopnia oddala skargę


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Pana J. K. na postanowienie nr [...] Komendanta Policji z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie okresowej opinii licencjonowanego pracownika zabezpieczenia technicznego II stopnia.

Do wydania postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym

i prawnym.

Komendant Rejonowy Policji [...], działając na podstawie art. 30 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. Nr 145, poz. 1221 ze zm.) – dalej ustawa o ochronie w związku z § 10 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 czerwca 1998 r. w sprawie wzoru i trybu wydawania licencji pracownika ochrony fizycznej i licencji pracownika zabezpieczenia technicznego oraz trybu i częstotliwości wydawania przez organy Policji opinii o pracowniku ochrony (Dz. U. Nr 78, poz. 511) – dalej rozporządzenie, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. w związku z obowiązkiem okresowego opiniowania licencjonowanego pracownika zabezpieczenia technicznego wydał pozytywną opinię dla Pana J. K. Organ stwierdził, iż opiniowany jest zatrudniony w S., posiada pozytywną opinię w miejscu zamieszkania, nie utrzymuje kontaktów z osobami podejrzanymi o prowadzenie działalności przestępczej, a także nie nadużywa alkoholu, czy środków o działaniu odurzającym. Organ dodał, iż opiniowany sprawdzony w Policyjnej Bazie Danych posiada rejestrację procesową jako podejrzany z art. 193 K.k. W podsumowaniu uzyskanych danych Komendant Rejonowy Policji uznał, że J. K. daje należytą rękojmię do wykonywania zawodu pracownika zabezpieczenia technicznego II stopnia.

Na powyższe postanowienie zainteresowany złożył zażalenie, argumentując, iż zawarta w uzasadnieniu postanowienia informacja o rejestracji procesowej jako podejrzanego z art. 193 K.k. jest nieaktualna, ponieważ postępowanie karne w tejże sprawie zostało umorzone prawomocnym już postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r. Sądu Rejonowego dla [...] Wydział Karny (sygn. akt [...]). Na tej podstawie skarżący J. K. wniósł o zmianę uzasadnienia wydanej opinii przez pominięcie wzmianki o wspomnianej rejestracji procesowej jako nieuzasadnionej i bezprzedmiotowej, dodając iż zawarta w opinii nieaktualna informacja stanowi dla niego ujmę.

Komendant Policji utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie

i stwierdził, iż organ I instancji miał prawo zamieścić w nim kwestionowany zapis,

a podstawą dla tego działania była faktyczna rejestracja procesowa zamieszczona

w Policyjnej Bazie Danych. Jak dalej wyjaśnił, w toku wykonywanych czynności ustalone zostało, że postępowanie karne w sprawie z dokonanej rejestracji zostało umorzone, zaś kwestionowany zapis został pozytywnie dla zainteresowanego zinterpretowany, ponieważ w przeciwnym wypadku opinia byłaby najpewniej negatywna.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skarżący domaga się sprostowania w uzasadnieniu kwestionowanej opinii przez usunięcie wzmianki o rejestracji procesowej, która narusza dobra osobiste skarżącego jako osoby niekaranej. Zdaniem skarżącego wydanie pozytywnej opinii nie uprawnia organu do zamieszczania w jej treści danych według uznania, nieaktualnych, dezinformujących i naruszających dobra osobiste skarżącego jako osoby opiniowanej. W ocenie skarżącego zawarcie w opinii, ostatecznie pozytywnej, nieaktualnych danych sugerujących, że przeciwko skarżącemu toczy się postępowanie karne jest oczywiście krzywdzące i uzasadnia aby uczynić zadość wnioskom zażalenia i skargi. Tymczasem organy Policji nie potrafią uzasadnić dlaczego przywołują w wydanej opinii o skarżącym dane dezinformujące.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, utrzymując

iż zarzuty skarżącego co do tego, że organ podaje w opinii "treści według uznania", nieaktualne, dezinformujące i naruszające jego dobra osobiste są bezzasadne. Organ nie znalazł też podstaw, aby zgodzić się ze stwierdzeniem skarżącego,

iż kwestionowany zapis opinii mógłby w jakikolwiek sposób wpłynąć na wykonywanie zadań licencjonowanego pracownika zabezpieczenia technicznego, gdyż przedmiotowa opinia pozostaje w aktach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, a zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

W przedmiotowej sprawie kwestionowana jest wydana, na podstawie § 10 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia, w formie postanowienia Komendanta Policji, pozytywna opinia o skarżącym jako o licencjonowanym pracowniku zabezpieczenia technicznego z uwagi na zamieszczenie w niej nieaktualnej wzmianki o rejestracji procesowej w Policyjnej Bazie Danych. Zdaniem skarżącego organy Policji, podając w skarżonych postanowieniach informacje

o rejestracji procesowej, nie respektują prawomocnych orzeczeń sądów i naruszają dobra osobiste osoby opiniowanej.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1) lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i uchyla taki akt, jeżeli stwierdzi inne (poza naruszeniami dającymi podstawę do wznowienia postępowania, a także naruszeniami będącymi podstawą stwierdzenia nieważności) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powyższe oznacza, że dostrzeżone przez sąd administracyjny nieistotne dla rozstrzygnięcia naruszenie przez organ administracyjny przepisów postępowania nie stwarza temu sądowi podstawy do zastosowania cyt. przepisu. Jak przyjmuje się

w doktrynie, sąd uchylając decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. "c" p.p.s.a. będzie musiał wykazać, że gdyby nie stwierdzone naruszenie przepisów postępowania, to rozstrzygnięcie sprawy byłoby najprawdopodobniej inne (vide: J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, Komentarz Wyd. Prawnicze LexisNexis wyd. 2, str. 310 pkt 7).

W świetle powyższego i w sytuacji, gdy wydana o skarżącym opinia jest dla niego korzystna, brak jest podstawy do uchylenia wskazanych w skardze postanowień. Opinia wystawiona została w oparciu o zebrany przez organ materiał dowodowy, który został całościowo oceniony przez organ jako dający podstawę do wydania pozytywnej opinii o skarżącym. Fakt, iż jeden z dowodów – rejestracja procesowa w Policyjnej Bazie Danych – nie odpowiada aktualnemu w dacie opiniowania stanowi faktycznemu, co narusza określona w art. 7 Kpa. zasadę prawdy obiektywnej, nie może zaważyć na bycie prawnym zaskarżonych postanowień. Dzieje się tak dlatego, że naruszenie zasady, o której wyżej mowa miało miejsce wyłącznie w odniesieniu do jednego dowodu, który po włączeniu go przez organ do materiału dowodowego i przeprowadzeniu na podstawie art. 80 Kpa. całościowej, swobodnej oceny dowodów, nie wpłynął na pozytywną ocenę skarżącego jako licencjonowanego pracownika zabezpieczenia technicznego.

Informacja oparta na bazie danych prowadzonej przez uprawniony organ, która została przywołana przez organ w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, powinna odpowiadać rzeczywistej treści prowadzonego zbioru danych. Jeżeli zbiór ten nie jest aktualizowany dość szybko, może zdarzyć się, że dotycząca strony postępowania administracyjnego informacja jako nieaktualna będzie częściowo nieprawdziwa, jednak błędu takiego nie można naprawić ani poprzez uzupełnienie rozstrzygnięcia, ani poprzez sprostowanie. Uzupełnienie odnosi się bowiem wyłącznie do samego rozstrzygnięcia (sentencji) lub do pouczenia o środkach zaskarżenia (Janusz Borkowski w B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. C.H. Beck, wyd. 6 str. 521), zaś sprostowanie nie może dotyczyć mylnych ustaleń faktycznych (wyrok NSA z 4 maja 1988 r. sygn. akt IIISA 1466/87; OSP 1990, Nr 11-12, poz. 398 ). Jak już wyżej podkreślono, wadliwość uzasadnienia decyzji czy postanowienia polegająca na przywołaniu dowodu według jego pierwotnej, nie zaś aktualnej na dzień załatwienia sprawy treści, nie może również prowadzić do uchylenia rozstrzygnięcia, jeśli jego wynik nie będzie opierał się na takim wadliwym dowodzie.

W przedmiotowej sprawie, w oparciu o zebrane dane, organ wydał skarżącemu opinię pozytywną. Powołana w uzasadnieniu postanowienia informacja ze sprawdzenia skarżącego w Policyjnej Bazie Danych odpowiadała co do treści dokumentowi uzyskanemu z Centralnej Bazy KSIP, jednakże organ oparł swoje rozstrzygnięcie na innych przywołanych w uzasadnieniu, a korzystnych dla skarżącego dowodach. Jest rzeczą niezrozumiałą dlaczego organy Policji nie zawarły w treści uzasadnienia opinii danych z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego co do ujawnionej rejestracji, skoro uzyskane przez organ dowody jednoznacznie potwierdziły fakt zakończenia postępowania karnego wobec skarżącego poprzez umorzenie (k. 51, 49 akt adm.). Jak już jednak Sąd podkreślił, stwierdzona wadliwość nie kwalifikuje zaskarżonego rozstrzygnięcia do zastosowania przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. zaś skarżący, twierdząc iż naruszone zostały jego dobra osobiste, może dochodzić swoich racji na drodze postępowania cywilnego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.