Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 484/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik WSA Ewa Partyka /spr./ Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 września 2011 r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 484/11

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi T. B. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako WINB) z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jak PINB) z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] umarzającą jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych (związanych z otworami okiennymi wykonanych w budynku mieszkalnym) zlokalizowanym na działce nr 752/2 położonej w miejscowości N., gm. [...].

W podstawie prawnej decyzji powołano przepisy art. 138 § 1 pkt 1 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., określanej dalej jako k.p.a.) w związku z art. 51 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm., określanej dalej jako p.b.).

Z akt sprawy wynika, że pismami z dnia 29 października 2008 r. E. B. i T. B. zwrócili się do PINB m.in. w sprawie sprawdzenia legalności otworów okiennych w budynku mieszkalnym ( 3 okna od strony działki nr 752/1, jedno od strony drogi gminnej, jedno od strony ogrodu oraz jedno balkonowe od strony drogi powiatowej) zlokalizowanym na działce nr 752/2 położonej w N., gm. [...].

W sprawie orzekał już WINB, który decyzją z dnia [...] października 2009 r., nr [...] uchylił w całości decyzję PINB z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] nakazującą O. J. jako właścicielowi nieruchomości, doprowadzenie budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 752/2 położonej w miejscowości N., gm. [...], do stanu zgodnego z przepisami poprzez zamurowanie materiałem ściennym niepalnym otworów okiennych usytuowanych w ścianie zachodniej w/w budynku zlokalizowanej w granicy działki, tj. dwóch otworów okiennych o wym. 60 cm x 140 cm (łazienka, korytarz na parterze) oraz otworu okiennego o wym. 60 cm x 60 cm (pomieszczenie gospodarcze) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

PINB po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych wykonanych w budynku mieszkalnym (związanych z otworami okiennymi) zlokalizowanym na działce o nr 752/2 położonej w miejscowości N., gm. [...].

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że sprawa dotyczyła robót budowlanych wykonanych przez O. J. - przy budynku mieszkalnym, (będącym jej własnością), zlokalizowanym na działce nr ewid. 752/2 w miejscowości N., gm. [...] przy otworach okiennych tj. m.in. wymiany stolarki, wykonania nowego otworu, czy zmiany wymiarów istniejącego. Ilość otworów objętych niniejszym postępowaniem została określona we wnioskach E. i T. B. z dnia 29 października 2008 r. i dotyczy ośmiu otworów. Organ ustalił, że przedmiotowy budynek mieszkalny w zakresie wymiarów zewnętrznych, kształtu oraz wysokości jest w takim stanie jak w chwili zakupu. O. J. od daty nabycia tej nieruchomości w 2002 r. wykonała jeden nowy otwór okienny w ścianie zewnętrznej strychu od strony południowej. Natomiast w pozostałych otworach okiennych i drzwiowych wymieniono stolarkę na nową. Organ I instancji ocenił roboty budowlane wykonane przy oknach od strony południowej, północnej i wschodniej w oparciu o przepisy § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm., określanego dalej jako Rozporządzenie). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie stwierdził naruszenia w/w przepisów techniczno-budowlanych. Wskazał, że od strony wschodniej i południowej zachowane są wymagane odległości od granicy działki, zaś otwór okienny wykonany w ścianie północnej budynku znajdujący się w odległości około 0,80 m – 2,30 m od krawędzi drogi gminnej nr 811/1 nie pogarsza warunków użytkowych działki sąsiedniej i jej ewentualnej przyszłej zabudowy, gdyż działka ta jest drogą gminną, czyli nie jest przewidywana pod jakąkolwiek zabudowę. Organ wyeksponował, że oba budynki mieszkalne wykonane są z materiałów niepalnych i nie stwierdzono, aby roboty budowlane związane z wymianą stolarki w otworach okiennych w elewacji zachodniej przedmiotowego budynku mieszkalnego spowodowały niebezpieczeństwo dla ludzi bądź mienia tym bardziej, że taki stan istnieje od momentu wybudowania obiektu i jak wskazują zgromadzone dokumenty dotychczas takiego zagrożenia nie spowodował. Nadto organ wskazał, że budynek mieszkalny na działce sąsiedniej nr 752/1 był przebudowany, stąd odległość między w/w budynkami uległa zmianie. Pomimo starań nie udało się ustalić daty podziału działki nr ewid. 752 na działki nr 752/1 i 752/2. Ustalono jedynie, że do 1975 r. na mapach brak jest podziału i naniesionych obiektów na w/w działce. Po 1975 r. na mapie działki widnieją już jako odrębne. Konkludując PINB stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające wydanie nakazu rozbiórki, ani też wydanie decyzji nakazującej wykonanie jakichkolwiek zmian czy przeróbek w oparciu o art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane. Naprowadził, że roboty budowlane objęte niniejszym postępowaniem administracyjnym wykonane zostały w latach 2002 – 2008, czyli w momencie gdy ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane utraciła moc prawną. Nadto wskazał, że w omawianym przypadku nie zachodzą także przesłanki wydania merytorycznej decyzji z art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Odwołanie od tej decyzji wniósł T. B. Nie zgodził się, że podział działki nr 752 nastąpił po 1975 r. Wyraził swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia organu wskazując, że ani obecne ani poprzednie przepisy nie zezwalały na umiejscowienie okien w budynku położonym w granicy.

WINB decyzją z dnia [...] marca 2011 r., opisaną na wstępie, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że decyzja objęta odwołaniem nie narusza prawa i nie wymaga uchylenia, zaś zarzuty zawarte w odwołaniu nie mają wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Podobnie jak organ I instancji WINB przedstawił przedmiot sprawy dotyczący robót budowlanych związanych z otworami okiennymi w budynku mieszkalnym na działce nr 752/2 w N. Ocenił, że roboty budowlane polegające na zamurowaniu istniejącego otworu okiennego oraz wykonaniu nowego otworu okiennego w innym miejscu tej samej ściany (od strony północnej) noszą cechy przebudowy budynku i podlegają zakwalifikowaniu pod ogólne pojęcie "przebudowy" obiektu, w wyniku której nastąpiła zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego zgodnie z definicją z art. 3 pkt 7 a p.b. Organ naprowadził, że takiej samej kwalifikacji podlegają roboty związane ze zmianą wymiarów istniejącego otworu okiennego, tj. jego powiększeniem, czyli przebudową otworu, a tym samym przebudową budynku, czego dokonano od strony południowej. WINB ocenił, że wymianę stolarki okiennej i drzwiowej w istniejących otworach należy zakwalifikować jako "remont", którego definicję zawarto w art. 3 pkt 8 p.b. Organ wyeksponował, że główną kwestią sporną w sprawie są trzy otwory okienne znajdujące się w zachodniej ścianie budynku mieszkalnego na działce nr 752/2, przy granicy z działką sąsiednią nr 752/1. Wskazał, że zostały one wykonane w trakcie realizacji budynku mieszkalnego pod koniec lat 50-tych na podstawie pozwolenia na budowę i istnieją one do chwili obecnej w niezmienionym stanie. Reasumując organ odwoławczy naprowadził, że roboty budowlane objęte przedmiotowym postępowaniem, wykonane przy poszczególnych oknach w istniejącym budynku mieszkalnym na działce nr 752/2 podlegają ocenie w oparciu o tę samą podstawę prawną i jednakowe przepisy techniczno-budowlane, tj. art. 50 i art. 51 aktualnie obowiązującej ustawy - Prawo budowlane. Sprawa tych robót wymagałaby rozstrzygnięcia decyzyjnego w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2 p.b. tj. decyzją nakazującą wykonanie określonych robót lub czynności w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem, ewentualnie jedną z decyzji, o których mowa w pkt 1 tj. nakazującą zaniechanie dalszych robót, przywrócenie do stanu poprzedniego, ewentualnie rozbiórkę obiektu lub jego części, w zależności od tego czy określone roboty budowlane naruszają – czy nie naruszają przepisów. W tej sytuacji organ stwierdził, że rozstrzygając niniejszą sprawę dotyczącą robót budowlanych, wykonanych przez właścicielkę obiektu, związanych z otworami okiennymi w istniejącym już budynku - zasadnym jest umorzenie postępowania, ze względu na brak podstaw do wydania rozstrzygnięcia merytorycznego, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2 p.b.

T. B. zaskarżył tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnosząc o uchylenie jej i decyzji ją poprzedzającej oraz obciążenie organu kosztami postępowania sądowego. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1) naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. poprzez jego błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie,

2) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że odległość od budynku położonego na działce nr 752/1 do ściany zachodniej budynku położonego na działce nr 752/2 wynosi od 6,9 m do 7,0 m oraz art. 10 i 79 k.p.a. przez ich niezastosowanie,

3) naruszenie art. 7 k.p.a. przez brak kompleksowego i całościowego wyjaśnienia sprawy polegający na pominięciu kwestii ustalenia daty podziału działki nr ewid. 752,

4) naruszenie przepisów § 12 oraz § 226 rozporządzenia,

5) art. 66 ust. 1 p.b. przez jego niezastosowanie.

W obszernym uzasadnieniu skarżący rozwinął zarzuty dotyczące naruszenia w/w przepisów. W jego ocenie należało przyjąć, że obecny stan stwierdzony na działce nr 752/2 jest prawnie niedopuszczalny i nie był też dopuszczalny w chwili sytuowania przedmiotowego obiektu. Przedstawił argumentację zmierzającą do stwierdzenia, że organy winny orzec o konieczności usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości przez zamurowanie otworów okiennych od strony zachodniej działki nr 752/2.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, z przyczyn, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje;

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności

z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

W ramach kontroli legalności Sąd stosuje przewidziane prawem środki

w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

Po zbadaniu sprawy w powyższych aspektach Sąd wyżej wskazanych naruszeń nie stwierdził.

W pierwszej kolejności należało rozważyć zarzucane naruszenia przepisów postępowania związane z wadliwością ustalenia stanu faktycznego sprawy, gdyż ewentualne naruszenia prawa materialnego można oceniać tylko po stwierdzeniu, że stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo.

W ocenie Sądu stan faktyczny został ustalony prawidłowo, wyjaśnione zostały wszystkie te okoliczności faktyczne, które były istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Jak podkreślają organy postępowanie prowadzone było i zaskarżone decyzje zostały wydane w sprawie robót dotyczących otworów okiennych wykonanych w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr ewid. 752/2 położonej w miejscowości N. w gminie [...]. Mimo, że postępowanie zostało zainicjowane pismami T. B. i E. B. z dnia 29 października 2008 r. to było to postępowanie prowadzone z urzędu, podczas którego zbadano legalność robót wykonanych przy otworach okiennych. Pisma te wywołały czynności kontrolne organu nadzoru budowlanego, w efekcie których nastąpiło wszczęcie postępowania w zakresie określonym w zawiadomieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 stycznia 2009 r.

W toku postępowania w oparciu o zebrany materiał dowodowy organy ustaliły, że roboty wykonane przy oknach od strony wschodniej i zachodniej polegały jedynie na wymianie stolarki okiennej. Od strony południowej powiększony został wcześniej istniejący otwór okienny na poddaszu, zaś od strony północnej zamurowano wcześniej istniejący otwór okienny i wykonano nowy otwór – również na poddaszu. Roboty polegające na zamurowaniu otworu okiennego i wykonaniu go w innym miejscu oraz powiększeniu otworu okiennego organy zakwalifikowały jako przebudowa obiektu – zgodnie z przytoczoną definicją z art. 28 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 P.b. wymagały uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę (przebudowę), którego inwestorka nie posiadała. Natomiast pozostałe roboty polegające na wymianie stolarki okiennej zostały zakwalifikowane jako remont (art. 3pkt 8 P.b.), który winien być stosownie do art. 29 ust. 2 pkt 1 i art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego zgłoszony właściwemu organowi.

Organy ustaliły, że w/w roboty zostały wykonane w latach 2002 -2008 a inwestorem była aktualna właścicielka O. J., która nabyła prawo własności nieruchomości w 2002 roku.

W zaskarżonej decyzji organ wskazał na jakich dowodach oparł swoje ustalenia, którym dowodom dał wiarę a którym jej odmówił i czym się kierował przy ocenie materiału dowodowego. Ani powyższa ocena ani też ustalony stan faktyczny nie budzi wątpliwości, zarówno w aspekcie logiki spójności jaki i zgodności z zasadami doświadczenia życiowego. W związku z tym brak uzasadnionych podstaw do ich zakwestionowania.

Organy co prawda przeprowadziły w ramach jednego postępowania i rozstrzygnęły jedną decyzją kwestie, które powinny być przedmiotem dwóch odrębnych postępowań (oddzielnie winno być prowadzone postępowanie dotyczące robót wymagających pozwolenia na budowę i odrębnie postępowanie dotyczące robót, które wymagały zgłoszenia), co przesądza o naruszeniu przepisu art. 62 k.p.a. lecz powyższe naruszenie nie miało wpływu na wynik sprawy, w której postępowanie zostało umorzone.

Roboty wykonane w latach 2002 - 2008 przy otworach okiennych budynku mieszkalnego położonego na działce 752/2 w N. zostały ocenione przez organy nadzoru budowlanego jako nie naruszające przepisów techniczno-budowlanych. Powiększony do obecnych rozmiarów znajdujący się na ścianie południowej otwór okienny na strychu, w którym także wstawiono nową stolarkę okienną znajduje się w ścianie budynku w odległości około 18 m od południowej granicy działki, co odpowiada wymogom Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. przewidzianym w § 12 ust. 3 pkt 1 i 2.

Nie narusza także przepisu powyższego otwór okienny wykonany w ścianie północnej budynku na poddaszu, gdyż dotyczy on granicy z sąsiednią działką budowlaną a w tym wypadku działka sąsiednia nr ewid. 811/11 jest drogą gminną. Usytuowanie nowego okna nie pogarsza też warunków użytkowych kolejnej znajdującej się od tej strony działki budowlanej i nie ogranicza możliwości jej zabudowy. Roboty zaś polegające wyłącznie na wymianie stolarki okiennej na nową jako roboty remontowe nie podlegają wymogom przepisów techniczno-budowlanych, co wyraźnie wynika z zapisów § 2 ust. 1 Rozporządzenia z 2002 r. ("Przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także związanych z nimi urządzeń budowlanych").

Przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją były – jak to wyżej wskazano i co podkreślają organy – roboty wykonane przy otworach okiennych w latach 2002 - 2008.

Roboty przy tych otworach od strony zachodniej budynku polegały jedynie na wymianie stolarki okiennej. Były więc to roboty przy trzech otworach okiennych, które zgodnie z prawidłowymi ustaleniami organów istniały od chwili wybudowania budynku zrealizowanego pod koniec lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Na budowę budynku mieszkalnego było wydane pozwolenie na budowę Nr [...] z dnia [...] marca 1957 r. do którego co prawda organom nie udało się dotrzeć bo w archiwach się nie zachowało, jednakże organy ustaliły, że otwory te istniały w budynku od jego wzniesienia i nie zostały one wykonane, ani powiększone czy przebudowane w późniejszym okresie.

Skoro w trzech otworach okiennych od strony zachodniej została jedynie wymieniona stolarka okienna to oznacza – jak prawidłowo wskazują organy – że ściana zachodnia od początku istnienia budynku nie posiadała cech i nie pełniła funkcji ściany oddzielenia pożarowego. Wymiana stolarki okiennej nie spowodowała żadnego pogorszenia wcześniej istniejącego stanu faktycznego lub warunków użytkowych sąsiedniej działki będącej przedmiotem prawa własności E. i T. B.

Jak słusznie podkreśliły organy, przedmiotem tego postępowania administracyjnego nie była sprawa legalności budowy budynku na działce 752/2 czy prawidłowości jego usytuowania ani zgodności tego budynku z udzielonym pozwoleniem na budowę, stąd także decyzje nie mogły rozstrzygać w/w kwestii. Ostateczne i prawomocne pozwolenie na budowę jest decyzją administracyjną, która może być wzruszona jedynie w trybach nadzwyczajnych takich jak wznowienie postępowania czy stwierdzenie nieważności. W tej sytuacji słusznie wskazano w zaskarżonej decyzji, że jeśli otwory okienne w ścianie zachodniej budynku istniały w niej od początku, to kwestia ich wykonania niezgodnie z przepisami mogła być rozstrzygana w zupełnie innym postępowaniu dotyczącym wykonania samego budynku. Tymczasem postępowanie w niniejszej sprawie dotyczyło jedynie robót wykonanych przy otworach okiennych, które istniały od początku na tej ścianie i w tych miejscach.

W postępowaniu administracyjnym, które zostało wszczęte i było prowadzone przez organy nadzoru budowlanego podlegały ocenie wyżej wymienione roboty w aspekcie przepisów art. 50 i 51 aktualnie obowiązującej ustawy Prawo budowlane. Sprawa wymagałaby merytorycznego rozstrzygnięcia, gdyby wykonane w latach 2002 – 2008 r. roboty przy otworach okiennych naruszały przepisy prawa w tym sensie, że istniałaby konieczność wykonania określonych czynności lub robót budowlanych do stanu zgodnego z przepisami. Ocenie nie podlegała przy tym zgodność z przepisami wykonania otworów okiennych w zachodniej ścianie w momencie budowy budynku, lecz zgodność z przepisami wykonania remontu polegającego na wymianie stolarki okiennej w tych oknach bo to było m.in. przedmiotem postępowania i oceny pod kątem art. 51 P.b. Ponieważ nie ma konieczności nałożenia obowiązku wykonania określonych w w/w przepisie działań, stąd zasadne było umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Dla potrzeb rozstrzygnięcia niniejszej sprawy wszczętej i prowadzonej z uwagi na wykonanie w latach 2002 – 2008 przez inwestora robót budowlanych bez wymaganego przepisami prawa pozwolenia na budowę i bez wymaganego zgłoszenia nie było istotną, mającą jakikolwiek wpływ na wynik sprawy okolicznością ustalenie, kiedy działka 752 uległa podziałowi na działki 752/1 i 752/2, dlatego także ten zarzut był bezzasadny.

Także z uwagi na przedmiot i zakres tych robót oraz przedmiot postępowania i jego zakres nie miała znaczenia odległość zachodniej ściany budynku 752/2 od budynku skarżącego.

Organy nie naruszyły także przepisu art. 66 ust. 1 P.b. z tego powodu, że prowadzone postępowanie i jego zakres nie dawało podstaw do zastosowania powyższego przepisu. Gdyby materiał dowodowy zebrany w sprawie pozwalał na stwierdzenie, że budynek mieszkalny na działce 752/2 może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowisku, albo był użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo że jest w nieodpowiednim stanie technicznym, lub powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia, to takie stwierdzenie stwarzałoby podstawy do wszczęcia odrębnego postępowania opartego na tej właśnie podstawie prawnej i wydania stosownej decyzji w tym odrębnym postępowaniu. Organy nie naruszyły także przepisu § 226 Rozporządzenia z 2002 r. bo jak to wyżej wskazano – nie ma on zastosowania do remontów.

Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 P.p.s.a.