Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 49/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant asystentka sędziego Dominika Janicka, po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. i T. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w przedmiocie samowoli budowlanej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. -


UZASADNIENIE

II SAB/Łd 49/05

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 21 lipca 2005 r. Z. i T. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie wykonanej przez M. i M. R., zam. w D. ul. A 31, nadbudowy budynku mieszkalnego na nieruchomości zlokalizowanej w D., ul. B 19. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, iż latem 2001 r. M. i M. R. dopuścili się samowoli budowlanej polegającej na tym, że na własnym parterowym budynku mieszkalnym dokonali nadbudowy piętra bez pozwolenia budowlanego i bez zgody skarżących. Z. i T. W. powiadomili o fakcie popełnienia samowoli Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. pismem z dnia 2 sierpnia 2001 r. Skarżący wskazali, iż od tego momentu zostało wydanych przez organy nadzoru budowlanego kilka decyzji, ale sprawa do dnia dzisiejszego nie została ostatecznie załatwiona. Podkreślili, iż postępowanie organów administracji w niniejszej sprawie, a zwłaszcza Powiatowego inspektora Nadzoru Budowlanego w O. jest w istocie działaniem pozorowanym, zmierzającym do ochrony M. i M. R., którzy dopuścili się samowoli budowlanej. Skarżący dodali, iż postępowanie organów nadzoru budowlanego wskazuje na to, że można oczekiwać, iż upłynie jeszcze kilka lat do momentu, aż sprawa samowoli budowlanej zostanie ostatecznie załatwiona. Podkreślili, iż pomimo tego, że w sprawie niniejszej wydawane są postanowienia i decyzje, to jednak w gruncie rzeczy jest to bezczynność organów administracji. Skarżący podnieśli, iż samowola budowlana spowodowała, iż ich mieszkanie jest zacienione, co powoduje szkody materialne, ale również te o charakterze moralnym. Z. i T. W. w uzasadnieniu skargi wskazali ponadto, iż w niniejszej sprawie można mówić również o bezczynności [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., który ogranicza się jedynie do uchylania postanowień i decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. i zalecania tylko ogólnych wytycznych.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, iż zgodnie z art. 37 § 1 kpa , na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w art. 36 kpa służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Uwzględniając powyższe, tutejszy organ zgodnie z posiadanymi kompetencjami uczynił przedmiotem swojego rozpoznania skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. i ustalił, iż skarga ta jest zasadna, bowiem jak wynika z rozmowy telefonicznej przeprowadzonej w dniu 16 sierpnia 2005 r. przez pracownika tutejszego organu z Powiatowym Inspektorem Nadzoru budowlanego w O., organ ten nie dokonał ponownego rozstrzygnięcia w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa, po uchyleniu decyzją ostateczną [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] decyzji z dnia [...].

Zatem wypełniając dyspozycję art. 37 § 2kpa, zgodnie z którym organ wyższego stopnia, uznając za uzasadnione zażalenie strony na niezałatwienie sprawy przez organ niższego stopnia w terminie określonym w art. 35 kpa wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w O. dodatkowy termin załatwienia spornej sprawy do dnia 10 września 2005 r.

Zarządzeniem Sędziego z dnia 23 września 2005 r. wezwano skarżących Z. i T. W., w terminie 7 dni, do wskazania dowodów na wyczerpanie trybu z art. 37 kpa, poprzez wykazanie, czy złożyli zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy we wskazanym w przepisach kpa terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia 20 października 2005 r. Z. i T. W. wskazali, iż złożyli zażalenie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w trybie art. 37 kpa. i było to pismo zatytułowane ,,skarga,, z 19 lipca 2005 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 wyżej powołanego aktu). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.

W niniejszej sprawie Z. i T. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w sprawie wykonanej przez M. i M. R., zam. w D. ul. A 31, nadbudowy budynku mieszkalnego na nieruchomości zlokalizowanej w D., ul. B 19..

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, ( innych niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 ) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 52 § 1 powołanej wyżej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie - § 2 art. 52 ustawy. A zatem skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność organu administracji publicznej winien wyczerpać tryb, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a.

Zgodnie z przepisami działu I rozdziału 7 kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. (art. 35 § 1 k.p.a). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § 1 k.p.a.). Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości - art. 37 § 1 k.p.a.

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednym z koniecznych warunków dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Takim środkiem w przypadku skargi na bezczynność organu jest zażalenie z art.37 k.p.a. Złożenie zażalenia w trybie art.37 k.p.a. do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie stanowi warunek skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji publicznej. Niezłożenie takiego zażalenia oznacza niewyczerpanie środków zaskarżenia, a to skutkuje odrzuceniem skargi.

Skarżący zostali wezwani do złożenia dowodów na wyczerpanie trybu z art. 37 § 1 kpa. W odpowiedzi poinformowali Sąd w swym piśmie z dnia 17 października 2005 roku, że złożyli zażalenie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w trybie art. 37 kpa. i było to pismo zatytułowane ,,skarga,, z 19 lipca 2005 roku. Pismo powyższe zostało również przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zgodnie z jego tytułem do adresata i potraktowane jako skarga małżonków W. na bezczynność Powiatowego inspektora Nadzoru Budowlanego w O..

Złożenie skargi do Sądu na etapie zażalenia do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. jest przedwczesne i nie wyczerpuje trybu z art. 37 § 1 k.p.a. Skarżący winni poczekać na wyznaczenie terminu przez organ wyższego stopnia do załatwienia sprawy przez organ I instancji i dopiero w przypadku niedochowania tego terminu wnieść skargę do Sądu. Wyznaczenie takiego terminu miało miejsce dopiero na podstawie postanowienia organu wyższego szczebla z dnia [...], gdzie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. zakreślił termin do załatwienia sprawy organowi I instancji na dzień 10 września 2005 roku. Niezadowolenie skarżących, które wyrażają w swych pismach z powodu trwania sprawy od roku 2001, nie może też być podstawą do uwzględnienia skargi, gdyż wcześniejsze uchybienia terminu zostały skonsumowane przez wydane wcześniej decyzje administracyjne i to niezależnie od ich treści.

Fakt wydania w dniu 9 grudnia 2005 roku przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. decyzji pierwszoinstancyjnej nie zmienia, zdaniem Sądu oceny stanu faktycznego w sprawie, gdyż skarga na bezczynność od samego początku, czyli jej wniesienia była przedwczesna z uwagi na brak wyczerpania trybu z art. 37 § 1 kpa.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę odrzucił.