Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1049/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zarząd Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Gabriela Nowak Protokolant ref. staż. Ewa Czarnota po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2010 r. sprawy ze skargi T.B. na rozstrzygnięcie Zarządu [...]. W. z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie najmu lokalu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T.B., pismem z dnia 23 kwietnia 2010 r., sprecyzowanym następnie pismem z dnia 9 sierpnia 2010 r. r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie Zarządu [...] W. z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie najmu lokalu.

W uzasadnieniu skargi oraz w pismach procesowych stanowiących uzupełnienie skargi skarżąca zarzuciła Zarządowi [...] W. liczne nieprawidłowości mające miejsce przy podejmowaniu uchwał kwalifikujących poszczególne osoby do udzielenia pomocy z zasobów lokalowych miasta.

W ocenie T.B. zaskarżone rozstrzygnięcie z dnia [...] lutego 2010 r. stanowi uchwałę podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego i przed wniesieniem skargi na powyższą uchwałę wypełniła ona wszelkie wymogi formalne przewidziane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) warunkujące jej dopuszczalność. Skarżąca zarzuciła, że przedmiotowa uchwała odmawiająca zakwalifikowania jej do udzielenia pomocy mieszkaniowej, pomimo spełnienia przez nią warunków do skorzystania z takiej pomocy, jest wadliwa i powinna zostać uchylona.

W odpowiedzi na skargę udzielonej w dniu 30 sierpnia 2010 r. podniesiono, że skarga jest niedopuszczalna, bowiem zaskarżona uchwała z dnia [...] lutego 2010 r. w istocie nie istnieje. Organ podkreślił, że przy skomplikowanych sprawach mieszkaniowych, a do takich należała sprawa skarżącej, wymagana jest szczegółowa analiza sprawy i do tego służy dokument wewnętrzny zatytułowany "Protokół rozpatrzenia sprawy zgodnie z uchwałą nr [...] Rady W....".

W przedmiotowej sprawie poszczególne podmioty zaangażowane i uprawnione do oceny złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie lokalu (tj. Wydział Zasobów Lokalowych, Komisja Mieszkaniowa i członkowie Zarządu) formułowały swoje wnioski w protokole j.w., aby przedstawić je następnie na posiedzeniu Zarządu do ostatecznego rozstrzygnięcia. W ten sposób powstał Protokół nr [...] dotyczący sprawy T.B.. Dopiero ten protokół był podstawą do zajęcia oficjalnego stanowiska przez Zarząd [...], co nastąpiło w uchwale nr [...]. Nieporozumienie wynikło stąd, że Wydział Zasobów Lokalowych nie czekając na oficjalne rozstrzygnięcie sprawy, przedwcześnie zawiadomił skarżącą o jej odmownym załatwieniu opierając się na treści protokołu, a nie na uchwale podjętej na posiedzeniu Zarządu (której jeszcze nie było).

Organ zaznaczył, że stanowisko Zarządu zawarte w protokole nie ma żadnych cech decyzji administracyjnej. Nie określa strony, treści wniosku strony, podstaw prawnych rozstrzygnięcia, ani też samego rozstrzygnięcia. Twierdzenie skarżącej, że skarga dotyczy uchwały Zarządu [...] z dnia [...] lutego 2010 r. jest więc bezzasadne, bowiem uchwały takiej nigdy nie było i nie mogła ona być przedmiotem skutecznej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 powołanej ustawy).

Zdaniem Sądu skarga T.B. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie Zarządu [...] W. z dnia [...] lutego 2010 r. (nazwane przez skarżącą uchwałą) nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną.

W szczególności podkreślić należy, że - wbrew twierdzeniom skarżącej - zaskarżone rozstrzygnięcie z dnia [...] lutego 2010 r., zawarte w Protokole nr [...] z rozpatrzenia sprawy zgodnie z uchwałą nr [...] Rady W. z dnia [...] lipca 2009 r., nie stanowi uchwały, a więc aktu organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowanego w sprawach z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zauważyć trzeba, że w doktrynie podkreśla się, iż uchwałą organu samorządowego jest taka forma działania kolegialnego organu samorządowego, której wynikiem jest akt woli tego organu podjęty w trakcie jego posiedzenia (sesji, zebrania), w drodze głosowania, zmierzający z reguły do rozstrzygnięcia określonej sprawy publicznej o charakterze lokalnym (gminnym, powiatowym lub regionalnym) będącej przedmiotem obrad, najczęściej ze skutkiem wiążącym. Jednym z elementów, które czynią z określonego dokumentu akt woli organu, jest podstawa prawna, legitymująca organ gminy do podjęcia określonych działań (komentarz do art. 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. A. Szewc, G. Jyż., Z. Pławecki. Samorząd gminny. Komentarz. Dom Wydawniczy ABC. 2010).

Zdaniem Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie Zarządu [...] W. z dnia [...] lutego 2010 r., które obejmuje jedynie stwierdzenie "brak podstaw do regulacji", nie spełnia wskazanych wyżej kryteriów i nie może być uznane za uchwałę organu samorządu terytorialnego. Jak wskazano w odpowiedzi na skargę tzw. "protokół z rozpatrzenia sprawy" stanowi dokument wewnętrzny, w którym podmioty zaangażowane i uprawnione do oceny wniosków o przyznanie lokalu (w tym m.in. członkowie Zarządu [...]) wyrażają swoje stanowisko, które następnie brane jest pod uwagę w momencie podejmowania uchwały w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu. Zaskarżone rozstrzygnięcie, zawarte w Protokole nr [...], stanowi zatem swego rodzaju czynność wstępną, dokonaną przed podjęciem uchwały w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu, czynność przygotowującą podjęcie uchwały.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarga T.B. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zaskarżone przez nią rozstrzygnięcie nie mieści się bowiem w zakresie przedmiotowym powołanego wyżej przepisu art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wyżej wskazano rozstrzygnięcie to – wbrew twierdzeniom skarżącej - nie jest uchwałą w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 powołanej ustawy. Nie stanowi też ono żadnego innego aktu lub czynności, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-8 tej ustawy, podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.