Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 843/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Bożena Miliczek - Cieszewska Sędzia WSA Małgorzata Walentek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 lutego 2016 r. sprawy ze skargi E.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania w sprawie uznania dodatku do zasiłku rodzinnego za nienależnie pobrane świadczenia rodzinne oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Marszałek Województwa [...] uznał dodatek do zasiłku należnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2009/2010, wypłacony E.S. w kwocie 100 zł, za nienależnie pobrane świadczenie rodzinne. Decyzja ta została doręczona stronie [...].

W dniu [...] strona wniosła o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu wniosku powołała się na swoją nieznajomość prawa, brak pomocy ze strony organu oraz okoliczność, że z decyzji nie wynika dlaczego ma się odwoływać, skoro otrzymane środki spożytkowała zgodnie z przeznaczeniem.

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w K. na podstawie art. 58 i 59 § 2 kpa odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania uznając, że strona nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Podniesione przez nią okoliczności nie dają podstaw do przywrócenia terminu, gdyż decyzja prawidłowo ją pouczyła o trybie i terminie wniesienia odwołania, a brak znajomości prawa nie usprawiedliwia uchybienia terminu.

W skardze E.S. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 kpa. W uzasadnieniu skarżąca powieliła argumentację wniosku o przywrócenie terminu, a jedynie bardziej zaakcentowała niejasny dla niej związek pouczenia w decyzji I instancji z jej merytoryczną treścią. Uprawdopodobnienia braku winy dopatrzyła się nadto w tym, że w jednej kopercie otrzymała więcej decyzji, co spowodowało jej dezorientację.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważyć, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

W świetle okoliczności przedstawionych we wniosku o przywrócenie terminu trafnie organ odwoławczy uznał bowiem, że skarżąca nie uprawdopodobniła uchybienia, i to znacznego, terminu do złożenia odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej. Decyzja ta zawiera dokładne i prawidłowe pouczenie

o sposobie i terminie wniesienia odwołania, w związku z czym chybione jest powoływanie się przez skarżącą na brak stosownych informacji ze strony organu administracyjnego. Także merytoryczna treść decyzji jest dostatecznie zrozumiała zarówno co do rozstrzygnięcia jak i jego konsekwencji, które podano w dalszej części pouczenia. Negatywny dla skarżącej charakter decyzji jest ewidentny i percepcja tego faktu nie wymaga wykształcenia prawniczego. Tym niemniej 14 – dniowy termin do wniesienia odwołania jest wystarczający do tego, by strona mogła rozwiać swoje ewentualne wątpliwości, choćby przez konsultację z kompetentną osobą, i po tej czynności wnieść odwołanie, które nie wymaga szczególnych warunków, poza wyrażeniem niezadowolenia z decyzji. Nie stanowi również usprawiedliwionej przyczyny spóźnienia odwołania fakt doręczenia kilku decyzji w jednej kopercie, co nie było zresztą podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu. Pomijając wskazaną już kwestię prawidłowego pouczenia w decyzji, to nawet dezorientacja skarżącej w chwili otrzymania urzędowej korespondencji nie usprawiedliwia uchybienia 14 – dniowego terminu, nie mówiąc już o opóźnieniu 4 – miesięcznym.

W tym stanie rzeczy skarga nie podważyła legalności zaskarżonego postanowienia, w związku z czym na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.