Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1452/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont /spr./ Sędziowie NSA Janusz Ruszyński as.sąd. WSA Roman Wiatrowski Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 lutego 2007 r. sprawy ze skargi Spółki "A" w Z. na decyzję Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od [...] do [...] 2001r. oddala skargę /-/ R.Wiatrowski /-/ W.Zygmont /-/J.Ruszyński


UZASADNIENIE

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...] 2002r., na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, określił spółce "A" w K. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od [...] do [...] 2001 r., [...] 2001 r. – kwotę do zwrotu na rachunek podatnika i zaległość podatkową w tym podatku za miesiące od [...] do [...] 2001 r. oraz odsetki za zwłokę a także dodatkowe zobowiązanie podatkowe za poszczególne miesiące. W uzasadnieniu decyzji podał, że spółka dokonywała sprzedaży produkowanych przez siebie wyrobów z dzianiny wełnianej bez wkładki magnetycznej (poduszki, kołdry, prześcieradła, zagłówki, buty i pasy lędźwiowe), stosując na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 61 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług stawkę VAT w wysokości zero procent. Wyroby te klasyfikowała bowiem do symbolu SWW-2885-71 "sprzęt rehabilitacji leczniczej", posługując się świadectwami jakości z dnia [...] 2001 r. i [...] 2001 r. Instytutu Leków oraz informacją z dnia [...] 2001 r. Głównego Urzędu Statystycznego, stwierdzającą, że wyroby posiadające świadectwo dopuszczenia do obrotu wydane przez powyższy Instytut potwierdzające ich działanie rehabilitacyjne klasyfikowane są do SWW 2885-7 - sprzęt rehabilitacyjny.

Jednakże spółka wadliwie klasyfikowała sprzedawane wyroby do kodu 2885-71, zamiast do kodu 2182 lub 2013. Ze stanowiska Urzędu Statystycznego wyrażonego w piśmie z dnia [...] 2002 r., wynika, że wyroby wykonane z dzianiny wełnianej z wkładką magnetyczną lub bez, posiadające świadectwo dopuszczenia do obrotu wydane przez Instytut Leków lub Centralny Ośrodek Techniki Medycznej do momentu wydania przez Prezesa GUS Komunikatu z dnia 19 października 2001 r. w sprawie interpretacji SWW, klasyfikowane były do symbolu SWW 2885-7, 71 lub 79. Zgodnie z tym komunikatem wyroby nie posiadające wkładki magnetycznej klasyfikowane są w zależności od ich rodzaju do SWW 2182 – wyroby przemysłu odzieżowego dla gospodarstwa domowego osobno nie wymienione lub do SWW 2013 – ubiory z dzianin.

Konsekwencją tego stanowiska było przyjęcie, że skoro art. 18 ust. 1 ustawy przewiduje stawkę 22 %, z zastrzeżeniem ust. 2 dla towarów wymienionych w Załączniku Nr 3 do ustawy, przy sprzedaży których stosuje się stawkę 7 %, a do towarów tych nie zalicza się wyrobów produkowanych przez spółkę, to sprzedawane przez nią towary winny być opodatkowane stawką podstawową tj. 22 %.

W odwołaniu spółka domagała się stwierdzenia nieważności decyzji lub jej uchylenia wskazując na art. 247 § 1 pkt2, art. 247 § 1 pkt 3, art. 120, art. 121§ 1, art.122, art.187, art. 191, art.192 O.p., art. 18 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 37 ust. 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

Izba Skarbowa, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] 2003r. nr [...] uchyliła w całości zaskarżona decyzje i orzekła co do istoty sprawy określając spółce zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za okres od [...] do [...] 2001r. w łącznej wysokości [...] zł, odsetki za zwłokę oraz ustalając dodatkowe zobowiązanie podatkowego w łącznej wysokości [...] zł. Organ odwoławczy uzyskał od Głównego Urzędu Statystycznego opinię z dnia [...] 2003 r., że wyroby wełniane (komplet pościeli, buty i pasy nerkowe) z wkładką magnetyczną lub bez, posiadające atest wydany przez COTM lub Instytut Leków, klasyfikowane były w zakresie grupowania SWW 2885-79 Sprzęt rehabilitacyjny osobno nie wymieniony. Stanowisko to zostało powtórzone w opinii Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] 2003 r., w której jednak nie została potwierdzona prawidłowość stosowania przez spółkę symbolu SWW 2885-71 Sprzęt rehabilitacji leczniczej.

Opinia Głównego Urzędu Statystycznego okazała się niewystarczająca do przyjęcia, że spółka może korzystać z obniżonej do zera procent stawki podatku na podstawie § 61 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. W odniesieniu do towarów, o których mowa w załączniku Nr 3 Minister Finansów obniżył stawkę podatku do zero procent w przypadku ich sprzedaży w kraju. W pozycji 17 tego załącznika wymieniono grupowanie SWW 2885 – wyroby ortopedyczne, rehabilitacyjne i protetyczne z wyłączeniem towarów takich jak sprzęt rehabilitacyjny pozostały osobno nie wymieniony SWW 2885-79. W związku z tym sprzedaż m. in. wyrobów rehabilitacyjnych podlega opodatkowaniu stawka zero pod warunkiem, że nie są one zaliczane do grupowania SWW 2885-46, SWW 2885-79 i SWW-2885-89. Nadanie przez Główny Urząd Statystyczny w informacji z dnia [...] 2001 r. produkowanym przez spółkę wyrobom jedynie symbolu SWW 2885-7 bez szczegółowego określenia podgrupy, nie uzasadnia korzystania przez podatnika z obniżonej stawki opodatkowania w kontekście § 61 pkt 2 i załącznika Nr 3 poz. 17 powołanego rozporządzenia.

W skardze spółka domagała się stwierdzenie nieważności powyższej decyzji lub o jej uchylenie a także zwrotu kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Decyzji spółka zarzuciła nieważność, jako wydanej bez podstawy prawnej oraz wydanej z rażącym naruszeniem art. 120, art.121 § 1, art.122, art.187, art.191, art.192 oraz art. 124, art.210 § 1 pkt 4 i pkt 6 i § 4 O.p. przez ich niezastosowanie, a także art. 10 ust. 2, art. 18 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i § 37 ust. 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.XII.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W uzasadnieniu skargi spółka podważała stanowisko organu podatkowego w kwestii klasyfikacji SWW spornych wyrobów, podkreślając niejednolitość opinii organów statystycznych, i aby poprzeć tę argumentację, do skargi przed załączyła pismo Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] 2001 r. Spółka zarzuciła, że wbrew prawu jest wydanie jednej decyzji w sprawie dotyczącej podatku VAT za poszczególne miesiące roku 2001.

Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] 2005 r., sygn. akt I SA/Po 1859/03 uchylił decyzji podatkowe obu instancji. Z uzasadnienia wyroku wynika, że skoro organ odwoławczy uznał za niewystarczającą dla działań spółki klasyfikację Głównego Urzędu Statystycznego w piśmie z dnia [...] 2001 r. zaliczającą produkowane przez spółkę komplety pościeli do SWW 2885-7., jako nieprecyzyjną, bowiem nie określała podgrupy towaru co do drugiej cyfry, winien ją wyjaśnić a nie z góry przesądzać ją na niekorzyść podatnika. Jedynie w sytuacji, gdy organ statystyczny jednoznacznie stwierdzi, że wyroby wełniane bez wkładki magnetycznej, należy zaliczyć do SWW 2885-79 – sprzęt rehabilitacyjny pozostały osobno nie wymieniony możliwe byłoby przyjęcie, że nie podlegają one opodatkowaniu wg stawki zero procent ( poz. 17 załącznika Nr 3 do rozporządzenia). Należy więc w sposób nie budzący wątpliwości ustalić w Głównym Urzędzie Statystycznym do jakiego symbolu w roku 2001 należało kwalifikować produkowane przez spółkę wyroby i następnie ponownie rozpatrzyć sprawę kierując się zasadami postępowania określonymi w Ordynacji podatkowej.

Organ odwoławczy w skardze kasacyjnej domagał się uchylenia powyższego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz zasądzenia od spółki kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej organ odwoławczy stwierdził iż podjął wszystkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy. Zwrócił się ze stosownym zapytaniem do GUS, na co uzyskał odpowiedz z dnia [...] 2003 r. , iż wyroby wełniane rehabilitacyjne z wkładką lub bez, posiadające atest COTM lub Instytutu Leków, winny być zaklasyfikowane do SWW 2885-79 tj. sprzęt rehabilitacyjny osobno nie wymieniony. Wskazał ponadto, że sąd nie zwrócił uwagi na to, że Główny Urząd Statystyczny już w [...] 2001 roku w odpowiedzi na pytanie spółki stwierdził, że produkowane przez nią wyroby nie mogą być klasyfikowane do SWW 2885-71. Jednocześnie stwierdził iż wyroby wełniane z wkładką lub bez, dopuszczone do obrotu jako wyroby rehabilitacyjne, - a wiec takie wyroby jakie produkował skarżący - są klasyfikowane w SWW 2885-79 sprzęt rehabilitacyjny pozostały osobno nie wymieniony. Przy czym podatnik dysponując tą opinią stosował nadal symbol SWW 2885-71 i zerową stawkę podatku VAT, występując jednocześnie o kolejne opinie do organów uprawnionych do klasyfikacji SWW.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] 2006 r. sygn. akt I FSK 176/06 uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania, a także zasądził od spółki na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej kwotę 6.678 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu wyroku sąd ten podał, że do skargi spółka załączyła pismo Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] 2001 r., do którego to wniosku dowodowego sąd się nie ustosunkował, pomijając go w swoich rozważaniach. Skoro strona zawnioskowała przeprowadzenie tego dowodu, to rzeczą sądu było ustosunkować się do tego wniosku, tym bardziej, że wydaje się on mieć istotne znaczenie w sprawie, gdyż dotyczy podniesionych w zaskarżonym wyroku wątpliwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

W ocenie sądu organ odwoławczy ustalił prawidłowy stan faktyczny sprawy niezbędny zastosowania prawa materialnego. Działając z urzędu uzyskał w toku postępowania odwoławczego dodatkową opinię klasyfikacyjną z dnia [...] 2003r. GUS Nr [...]. wskazującą, że "wełniane wyroby rehabilitacyjne z wkładką magnetyczną lub bez, posiadające atest wydany przez lub Instytut Leków klasyfikowane były w zakresie grupowania SWW 2885-79 Sprzęt rehabilitacyjny pozostały osobno nie wymieniony.

Wystąpienie przez organ II instancji (także przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej) do jednostki statystycznej o opinię nie stanowiło według sądu naruszenia zasad postępowania. Wystąpienie o opinie stanowiło realizację obowiązków wynikających z art. 122 O.p., zgodnie z którym w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Ponadto z akt sprawy wynika, iż spółka w odniesieniu zarówno do wyrobów z wkładką magnetyczną, jak i wyrobów bez wkładki wskazywała na określone symbole SWW, w związku z tym nie było potrzeby uprzedniego wzywania jej do przedstawienia stosowanych przez nią symboli SWW, ani zobowiązania do uzyskania wypowiedzi właściwej jednostki autorskiej. Spółka klasyfikacji w niniejszej sprawie dokonała, aczkolwiek organy podatkowe ją zakwestionowały.

Sąd uważa, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej oceny zgromadzonych dowodów: świadectw i opinii statystycznych. Nie budzi wątpliwości, że opinie klasyfikacyjne GUS są zwykłym dowodem, podlegającym ocenie przez organ rozstrzygający sprawę (por. wyrok NSA z dnia 12 stycznia 2000 r., sygn. akt III SA 122/99, niepubl. oraz wyrok NSA z dnia 22 listopada 2000 r., sygn. akt III SA 2503/99, także niepubl.).

W ocenie sądu nie budzi wątpliwości, że opinie dawały organowi odwoławczemu podstawę do przyjęcia, że symbol statystyczny SWW 2885-71 Sprzęt rehabilitacji leczniczej byłby zasadny, w sytuacji gdyby świadectwo wydane przez Instytut Leków w lub ekspertyza wydana przez Centralny Ośrodek Techniki Medycznej określały, że wyroby nimi objęte - mają zastosowanie w rehabilitacji leczniczej. Tymczasem ze Świadectwa Jakości z dnia [...] 2001r. nr [...], wynika, iż są to wyroby profilaktyczno - rehabilitacyjne, a więc nieprzydatne do rehabilitacji i leczniczej. Omawiane świadectwo jest dokumentem urzędowym w rozumieniu treści art. 194 § 1 i § 2 O.p. z którym wiąże się domniemanie, iż stanowi ono dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone, i które nie zostało obalone przez spółkę przeciwdowodem. Również w opinii z dnia [...] 1998r. Akademia Medycznej – Klinika Rehabilitacji (k.56 akt adm.), omawiane wyroby do wyrobów o charakterze profilaktyczno - rehabilitacyjnym)

Według sądu trafna jest ocena organu odwoławczego, że w tej sytuacji opinia z dnia [...] 2001r. GUS nr [...] klasyfikująca omawiane wyroby do jedynie grupowania głównego SWW 2885-7 Sprzęt rehabilitacyjny, nie mogła na tle § 61 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o vat, przeważyć na prawidłowości klasyfikowania wyrobów przez spółkę i korzystania z obniżonej wysokości 0% stawki podatku od towarów i usług.

Sąd podkreśla, że ani organy podatkowe, ani też - w ramach swojej funkcji kontrolnej - sąd nie mogą kwestionować samej konstrukcji klasyfikacji SWW, czy też przyjętej w niej zasady grupowania poszczególnych wyrobów. Skoro pod pozycją 17 załącznika do rozporządzenia, znajduje się grupowanie statystyczne SWW 2885 - wyroby ortopedyczne, rehabilitacyjne i protetyczne (z wyłączeniem obuwia na stopy wrażliwe SWW 2885-46), sprzętu rehabilitacyjnego pozostałego osobno wymienionego SWW 2885-79, wyrobów protetycznych pozostałych osobno niewymienionych - SWW 2885-89) oraz wózki inwalidzkie (bez względu na symbol SWW), przeto sprzedaż wyrobów ortopedycznych, rehabilitacyjnych i protetycznych o symbolu 2885 podlega opodatkowaniu obniżoną do wysokości 0% stawką podatku od towarów, pod warunkiem, iż nie są to wyroby zaliczane do grupowania SWW 2885-46, SWW 5-79 i SWW 2885-89. W związku z powyższym nadanie przez Główny Urząd Statystyczny w opinii z dnia [...] 2001r. nr [...] wyrobom jedynie symbolu przynależności do grupy głównej SWW 2885-7, bez szczegółowego określenia podgrupy, nie mogło uzasadniać korzystania z obniżonej stawki podatku VAT.

Sąd uważa, że w sytuacji gdy przepisy regulujące kwestię opodatkowania sprzedaży wyrobów uzależniają właściwą stawkę podatku od pełnego (szczegółowego) symbolu statystycznego, warunkiem koniecznym dla określenia prawidłowej stawki podatku od towarów i usług jest oznaczenie podgrupy produkowanych wyrobów.

Nawiązując do wskazanych powyżej świadectw jakości, którymi legitymuje się spółka, sąd ponownie podkreśla wagę tego, że nadają wyrobom charakter profilaktyczno – rehabilitacyjny, a w związku z tym, iż grupowanie SWW 2885-7 Sprzęt rehabilitacyjny dzieli się na: SWW 2885-71 Sprzęt rehabilitacji leczniczej, SWW 2885-72 Sprzęt rehabilitacji zawodowej, SWW 2885-77 Sprzęt rehabilitacyjny do obsługi osobistej, SWW 2885-79 Sprzęt rehabilitacyjny pozostały osobno nie wymieniony, oraz w związku z tym, iż brak jest odrębnego grupowania dla wyrobów profilaktyczno - rehabilitacyjnych - prawidłowo organ odwoławczy przyjął, iż grupowanie SWW 2885-79 Sprzęt rehabilitacyjny pozostały osobno nie wymieniony, grupowanie obejmuje swoim zakresem wyroby spółki o charakterze profilaktyczno - rehabilitacyjne.

Ponadto sąd uznał za uzasadnione i konieczne włączenie w poczet dowodów w sprawie jeszcze jednej wspierającej stanowisko organu odwoławczego, opinią z tej samej daty - z dnia [...] 2001r. także GUS, o tym samym numerze - nr [...], a nawet podpisana prze tę samą osobę. Z jej literalnego brzmienia wynika, iż omawiane wyroby sklasyfikowane są w grupowaniu SWW 2885-79 Sprzęt rehabilitacyjny pozostały osobno nie wymieniony. Ponadto Główny Urząd Statystyczny w tej właśnie opinii poinformował podatnika, iż klasyfikowanie tych wyrobów do grupowania SWW 2885-71 jest nieprawidłowe. W grupowaniu tym mieszczą się jedynie wyroby posiadające świadectwo dopuszczenia do obrotu wydane przez Instytut Leków lub COTM, stwierdzające ich przydatność w rehabilitacji leczniczej np.: materace, poduszki, pasy, nakolanniki, kamizelki zawierające gorczycę stosowane jako wspomagające leczenie chorób reumatycznych.

Obie opinie z dnia [...] 2001r. Głównego Urzędu Statystycznego nr [...], ( z których jedna stanowi załącznik do skargi) tworzą całość, nie są sprzeczne ze sobą. Jedna z nich określa grupę główną klasyfikacji statystycznej spornych wyrobów (tj. SWW 2885-7), natomiast druga wskazuje na dokładny symbol statystyczny ze szczegółowym określeniem jego podgrupy (tj. SWW 2885-79).

Sąd na podstawie akt sprawy stwierdza, że do pozyskania powyższych opinii doszło bez naruszenia art. 192 O.p. Opinie oparte zostały o dane dotyczące towarów, rzetelnie przedstawione przez spółkę. Dowód w postaci opinii GUS może być uznany za dowód pełnowartościowy, jeżeli nie wiadomo, czy przy wydawaniu tej opinii organ statystyczny dysponował pełnią wiedzy o towarach, które klasyfikował, w tym o okolicznościach podnoszonych przez podatnika, istotnych z jego punktu widzenia. Tylko w sytuacji dysponowania dwoma opiniami o odmiennych treściach, należałoby podjąć starania o wyjaśnienie tych sprzeczności, gdyby ustalono, że opinie te były wydane w oparciu o te same dane odnośnie do klasyfikowanych towarów

Organ odwoławczy zasadnie uważał w odpowiedzi na skargę "drugą" opinię za istotny i wiarygodny dowód w sprawie. Według sądu taka ocena dowodu jest zgodna z zasadami logiki, uwzględnia wszystkie okoliczności sprawy i zasady doświadczenia, a więc mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów.

Sąd uznaje za trafną tezę organu odwoławczego, że spółka uzyskawszy tę jasną, a ujawnioną na etapie skargi opinię, od początku obowiązana była ją stosować ustalając prawidłowość klasyfikowania powyższych towarów. Spółka nie może podnosić zarzutu o wstecznych negatywnych konsekwencjach zmiany stanowiska organów statystycznych odnośnie klasyfikacji sprzedawanych wyrobów, ani twierdzić, że obie powyższe opinie nie powinny wywoływać żadnych skutków prawnych. Taka sytuacja nie ma miejsca w osądzanej sprawie.

Reasumując sąd stwierdza, że prawidłowo Izba Skarbowa na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy o VAT, w powiązaniu z poz. 24 załącznika nr 3 do ustawy uznała, iż sprzedaż wyrobów wełnianych bez wkładki magnetycznej jako sklasyfikowanych grupowaniu SWW 2885-79 Sprzęt rehabilitacyjny pozostały osobno nie wymieniony, podlegała w 2001r. opodatkowaniu według 7% stawki podatku od towarów i usług.

Zdaniem sądu, z formalnego punktu widzenia decyzja organu odwoławczego także nie narusza ustawy o vat przez fakt, że obejmuje ona określenie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kilka miesięcy roku kalendarzowego. Nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym, a w konsekwencji kwoty zaległości podatkowych określono za każdy miesiąc odrębnie. Wydanie jednej decyzji obejmującej określenie np. wysokości zwrotu różnicy podatku za kilka miesięcy jest możliwe z technicznego punktu widzenia i zastosowanej w sprawie formy nie można uznać za sprzeczną z prawem.

W ocenie sądu organ II instancji w decyzji dokładnie wyjaśnił stan faktyczny i prawny. Określenie opodatkowania sprzedaży przy zastosowaniu 7% stawki podatku VAT, a nie 0%, nie oznaczało sięgania do środka przymusu wobec spółki (art. 124 O.p.).

Ubocznie sąd stwierdza, że we wskazanych przez spółkę w piśmie procesowym z dnia [...] 2005r. orzeczeniach NSA nie zgadzają się podane dane - sprawy FSK 511-534/04 dotyczyły skarg kasacyjnych od wyroków NSA OZ. Oddalając skargi kasacyjne NSA stwierdził, że podatnik nie może ponosić z datą wsteczną negatywnych konsekwencji zmiany stanowiska organów statystycznych odnośnie klasyfikacji sprzedawanych wyrobów. Natomiast sprawa dotycząca skargi kasacyjnej od wyroku WSA o sygn. akt I SA/Łd 116-120/03 opatrzona jest sygn. akt FSK 1575/04, w której wyrok sądu I instancji oddalał skargę. Przedmiotem tej sprawy były korekty deklaracji, w których podatnik zmieniał wysokość podatku naliczonego i powiększał go o podatek naliczony przy zakupie samochodu osobowego przerobionego na ciężarowy. W sprawach tych nie zachodziła taka sytuacja, jak w osądzanej sprawie.

W świetle powyższego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

/-/ R. Wiatrowski /-/ W. Zygmont /-/ J. Ruszyński