Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1270/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7 i 77 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędziowie WSA Marta Kołtun-Kulik WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant starszy referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2016 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., decyzją z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], odmawiającą prawa do świadczenia wychowawczego, wnioskowanego na pierwsze dziecko J. Z.

Z ustaleń organu wynika, że powodem odmowy przyznania świadczenia wychowawczego na J. Z. było przekroczenie kryterium dochodowego. Ustalony przez organ dochód rodziny wynosi 1784,97 zł, a w przeliczeniu na osobę – 892,49 zł. Kwota ta przekracza wymagane kryterium dochodowe, które wynosi 800 zł o 92,49 zł. Ustalając dochód za 2014 r., organ przyjął dochody uzyskane z tytułu renty rodzinnej na córkę J. Z. w kwocie 14 279,76 zł.

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., K. B. zarzuciła naruszenie art. 5, art. 2 pkt 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu w zw. z art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz przepisów postępowania i art. 7, 8, 9, 77 § 1 i § 2 oraz art. 86 k.p.a.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że organ błędnie ustalił dochód, gdyż uwzględnił kwoty brutto i nie pomniejszył świadczenia o należne podatki i składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Organ uznał, że miesięczny dochód rodziny Skarżącej stanowi cała wysokość renty rodzinnej, wynosząca 1784,97 zł, która w przeliczeniu na osobę wynosi 892,49 zł miesięcznie i przekracza przyjęte w ustawie kryterium dochodowe uprawniające do uzyskania świadczenia wychowawczego. Jednocześnie organ utrzymuje, że za 2014 r. Skarżąca praktycznie nie uiściła podatku dochodowego. Organ to stanowisko oparł na wydruku z systemu informatycznego z ZUS z dnia 26 kwietnia 2016 r., z którego wynika zerowa składka zdrowotna za 2014 r., a z renty rodzinnej nie potrąca się składki na ubezpieczenie społeczne.

Natomiast z systemu informatycznego Ministerstwa Finansów wynika, że należny podatek z dochodów uzyskanych przez Skarżącą w 2014 r. stanowił 0. Skarżąca nie załączyła PIT-37, ale z ogólnego rozliczenia wynika, że podatek za 2014 r. był nienależny. Tak więc organ uznał, że Skarżąca nie zapłaciła podatku za 2014 r., a więc nie można od dochodu brutto odliczyć kwoty podatku, której nie zapłaciła.

W aktach sprawy znajduje się PIT-40A – roczne obliczenie podatku przez organ rentowy za 2014 r., dotyczący K. B. W dokumencie tym Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P., w punkcie [...], wskazał jako przychód kwotę 14 279, 76 zł. I taką kwotę przyjął organ dla wyliczenia dochodu dla potrzeb świadczenia wychowawczego. Jednakże w tym dokumencie, w punkcie [...], wpisano również, że zaliczka na podatek pobrana i odprowadzona przez płatnika wyniosła 2385 zł. Organ pomocowy tej kwoty nie uwzględnił i nie pomniejszył o tę kwotę dochodu, uznając, że podatek dochodowy przez Skarżącą nie został zapłacony za 2014 r. Powołał się w tym względzie na informację z systemu informatycznego Ministerstwa Finansów, w której podano, że należny podatek za 2014 r. z rozliczenia PIT-37 wynosi 0. Powołany PIT-40A wystawiony przez ZUS wskazuje, że zaliczka na podatek została pobrana i odprowadzona przez płatnika w wysokości 2385 zł. Informacja z Ministerstwa Finansów zaś wskazuje, że należny podatek z rocznego rozliczenia PIT-37 wynosi 0. Oznaczać to może, że tak jak to przyjął organ w zaskarżonej decyzji, Skarżąca podatku nie płaciła, bądź też taka informacja może oznaczać, że odprowadzony podatek przez ZUS w kwocie 2385 zł, stanowił całość zobowiązania Skarżącej z tytułu podatku dochodowego za 2014 r. i już żadna kwota podatku jest nienależna i dlatego wynosi 0.

Tej kwestii organ nie wyjaśnił, a jest ona bardzo istotna dla prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie. Przyjęcie przez organ, że Skarżąca nie płaciła w ogóle

podatku dochodowego z tytułu renty rodzinnej w 2014 r., jest w świetle dokumentu PIT-40A dowolna. Wobec tego zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, zapadły z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 k.p.a., a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia ich uchylenie.

Ponownie rozpoznając sprawę, organ wyjaśni w sposób nie budzący wątpliwości czy K. B. od renty rodzinnej uzyskanej w 2014 r. zapłaciła podatek dochodowy i w jakiej kwocie, czy też pobrany i odprowadzony przez ZUS podatek, a wykazany w PIT-40A, w kwocie 2385 zł, został jej zwrócony. Wyjaśnienie tej kwestii pozwoli organowi na prawidłowe obliczenie dochodu w przeliczeniu na osobę w rodzinie Skarżącej w 2014 r., a tym samym na prawidłową ocenę, czy dochód ten przekracza kwotę 800 zł i tym samym świadczenie wychowawcze nie może być przyznane.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.