Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 2300/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda Sędziowie WSA : Małgorzata Brachel- Ziaja Mariusz Kotulski / spr. / Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2006 r. sprawy ze skargi M. S. i B. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących M. S. i B. S. kwotę [...] /[...] / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2002r.. nr [...], znak [...] Burmistrz Miasta [...] działając na podstawie art.28. art.33 ust.1, art.34 ust.4 i art.36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. z 2000r. Dz.U. nr 106, poz.1126 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku J. S. i K. S. zatwierdził projekt budowlany oraz wydał pozwolenie na budowę zagrody tj. budynku mieszkalnego jednorodzinnego wg proj. powtarzalnego "[...]"- mgr inż. arch. L. K. i budynku gospodarczego w [...] na dz. Nr A i B.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż projekt zagospodarowania działki jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] (uchwała Rady Miasta i Gminy [...] z [...].1991 r., nr [...]), z wymaganiami decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z [...].2001 r., nr [...] oraz przepisami prawa budowlanego, w tym techniczno-budowlanymi. "Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] wniosło swoje uwagi odnośnie odległości projektowanych budynków od lasu. Ponieważ, nie ma możliwości zachować wymaganych odległości, inwestorzy złożyli oświadczenie, że w razie wystąpienia jakichkolwiek szkód związanych z bliskim sąsiedztwem lasu nie będą wnosić o odszkodowanie." Odnośnie uwag właściciela działki sąsiedniej uznano, że "nie ma podstaw do odmowy wydania pozwolenia na budowę."

W odwołaniu od tej decyzji, podpisanym z up. B. S. i M. S. zarzucono, iż narusza ona prawo budowlane, ustawę o inspekcji sanitarnej, przepisy k.p.a. oraz normy współżycia społecznego i wnieśli ojej uchylenie w całości. W uzasadnieniu podnieśli, iż działki nr A i B znajdują się "niemal w całości na terenie zagrożonym osuwiskiem. Jeśli nawet lokalizacja budynków przy linii energetycznej jest bezpieczniejsza od dotychczasowej, to równie dogodne do zabudowy są te działki, które od dawna są w posiadaniu Państwa S. (...) Zgodnie z ustawą z dnia 14.03.85r. o inspekcji sanitarnej, a w szczególności art.3 ww. decyzja wymagała uzgodnienia z inspekcją sanitarną ze względu na bliskość zakładu żywienia zbiorowego, którego usytuowanie nieprzypadkowo zostało wybrane na terenie czystym ekologicznie. Planowana inwestycja poprzez szczególne ukształtowanie terenu (nachylenie stoku) stwarza zagrożenie dla bytu restauracji. Ww. decyzja została wydana również bez zasięgnięcia opinii z ochrony środowiska, gdyż wg ukształtowania terenu inwestycja zagraża jedynemu w okolicy czystemu potokowi, do którego przez nasz teren będą spływać nieczystości z obory. W decyzji lakonicznie stwierdzono również, iż nie uwzględniono zastrzeżeń Lasów Państwowych "bo nie było takiej możliwości." Nie bardzo rozumiemy, jak przestrzeganie prawa może być uzależnione od możliwości. Jeżeli działka nie spełnia określonych wymogów - to nie powinna być uznana za budowlaną."

Wskazano także, iż organ I instancji nie ustosunkował się merytorycznie do uwag wniesionych w toku postępowania administracyjnego, a pobudowanie zagrody przez inwestorów może spowodować "wydanie przez Sanepid negatywnej opinii dotyczącej dalszego funkcjonowania Karczm}, w którą zostały zainwestowane niemałe pieniądze" i co może wiązać się z żądaniem odszkodowania od Urzędu Miasta.

Pismem z dnia [...].2002r.. nr [...] organ odwoławczy zwrócił akta sprawy w celu uzupełnienia poprzez: doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z wydaną decyzją w.z. i z.t. z dnia [...].2001r. w zakresie uzbrojenia działki z Zespołem Uzgadniania Dokumentacji Projektowej; wrysowania przez autora na rysunku projektu zagospodarowania działki projektowanego przyłącza energetycznego; uzupełnienie rysunku projektu zagospodarowania poprzez zaznaczenie brakującego układu istniejących i projektowanych sieci uzbrojenia terenu; przedstawienia oświadczeń właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, ciepła i gazu; brak jest schematu instalacji elektrycznej, wodnej i kanalizacyjnej, rysunków konstrukcyjnych i podstawowych obliczeń, nadto wyjaśnienia wymaga czy karta dokumentacji osuwiska stanowi opinię geotechniczną wymaganą warunkami decyzji w.z. i z.t.

Decyzją z dnia [...] 2002r., nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § l pkt l k.p.a., utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda [...] krótko omówił stan faktyczny sprawy oraz poprzedzającą jej wydanie procedurę. Stwierdzono także, że zarzuty odwołania nie zasługują na uwzględnienie. Wskazano, że w aktach sprawy znajduje się dokumentacja dotycząca geotechnicznych warunków posadowienia obiektów, wykonana przez Rzeczoznawcę Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w zakresie geologii. Wynikać ma z niej. że obrębie działek objętych inwestycją występują proste warunki gruntowe i nie jest wymagany program dodatkowych badań geologicznych, a także nie występują zagrożenia osuwiskowe. Zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie jest sprzeczna z ustaleniami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego, który określa te tereny jako rolne z dopuszczeniem zabudowy zagrodowej i nie wymaga opiniowania przez instytucje do spraw ochrony środowiska czy inspekcję sanitarna. "Odnosząc się do zarzutu zignorowania zastrzeżeń odwołujących należy stwierdzić, że organ I instancji wziął je pod uwagę, jednakże zastrzeżenia te nie zasługiwał) na uwzględnienie. W prowadzonym postępowaniu odwoławczym tut. Urząd zwrócił się z telefonicznym zapytaniem do sąsiadującego z przedmiotową inwestycję właściciela - Nadleśnictwa [...] - Lasy Państwowe, czy wnosi zastrzeżenia do planowanej (opisanej wyżej) inwestycji na działce nr A i B w [...]. Otrzymano informację, że wobec uzyskania przez Nadleśnictwo oświadczenia od Państwa S. o nie wnoszeniu w przyszłości roszczeń w stosunku do Nadleśnictwa o odszkodowanie za wystąpienie ewentualnych szkód związanych z bliskim sąsiedztwem lasu. Nadleśnictwo [...] - Lasy Państwowe nie wnosi zastrzeżeń do przedmiotowej inwestycji. Ponadto brak jest przepisów regulujących kwestię odległości sytuowania obiektów mieszkalnych i gospodarczych od granicy lasu."

Decyzję Wojewody [...] z dnia [...]2002r., nr [...] zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie B. S. i M. S. (zwani dalej skarżącymi) działając} przez pełnomocnika adw. J. Z. W uzasadnieniu swojej skargi skarżący wskazali, iż zaskarżona decyzja narusza art.35 ust.3 prawa budowlanego poprzez zastosowanie go w toku postępowania odwoławczego. podczas gdy jego prawidłowa interpretacja prowadzi do wniosku, że może mieć to miejsce wyłącznie w postępowaniu przed organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji, a nadto zarzucili naruszenie art.10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącym wypowiedzenia się przed wydaniem zaskarżonej decyzji co do zebranych w postępowaniu odwoławczym dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W uzasadnieniu skargi kwestionują prawidłowość wydania decyzji przez organ I instancji (ustaleń faktycznych i prawnych) ''skoro w toku postępowania odwoławczego okazało się. że projekt ten wymaga uzupełnienia w znacznej części. Zdaniem skarżących projekt inwestycji budowlanej nie może być uzupełniony o brakujące elementy na etapie postępowania odwoławczego; jeżeli bowiem projekt nie spełnia wymogów przewidzianych Prawem Budowlanym to zgodnie z art. 35 ust.3 tej ustawy w razie stwierdzenia naruszeń zgodności projektu np. z przepisami techniczno-budowlanymi, jak również jego niekompletności właściwy organ ( w niniejszej sprawie był nim Burmistrz Miasta [...]) nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając stosowny po temu termin, zaś po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę. Tymczasem tu mamy do czynienia z sytuacją, w jakiej organ administracji I instancji zatwierdził co najmniej niekompletny projekt zamierzenia budowlanego, niekompletność ta /ostała ujawniona przez organ II instancji i ten - w nieznanej przepisami prawa materialnego, ani procedury administracyjnej formie - nie decydując się na uchylenie zaskarżonej decyzji potraktował braki projektu jako podlegające uzupełnieniu, zarządził ich uzupełnienie, a następnie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję stwierdzając, że projekt jest już prawidłowy i zgodny z prawem." Takie postępowanie Wojewody zdaniem strony skarżącej, nosi znamiona uzupełniającego postępowania dowodowego przewidzianego w art. 136 k.p.a. "Projekt budowlany nie może być jednak traktowany jako dowód w postępowaniu administracyjnym. Przedstawienie takiego projektu w toku postępowania o jego zatwierdzenie i wydanie pozwolenie na budowę nie jest wnioskiem dowodowym, a niezbędną przesłanką wydania dla ubiegającej się o zatwierdzenie inwestora." Brak jest zatem możliwości uzupełnienia projektu w toku postępowania odwoławczego, "gdyż podjęcie takiego działania co ipso przesądza o tym. że w momencie zatwierdzania projektu przez organ administracji pierwszej instancji projekt był niekompletny i stan taki winien był stwierdzić w toku postępowania pierwszoinstancyjnego Burmistrz Miasta [...] podejmując stosowne kroki w oparciu o art.35 ust.3 Prawa Budowlanego. Nie czyniąc tego doprowadził zaś do wydania decyzji wadliwej, którą w obrocie prawnym utrzymał Wojewoda [...]." Uzasadniając zarzut naruszenia art.10 k.p.a. wskazano, iż organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przede wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. "Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w niepublikowanym wyroku z dnia 7 marca 1989r. w sprawie SA/Kr 11/89 jeżeli organ odwoławczy przeprowadza w sprawie uzupełniające postępowanie dowodowe, to zgodnie z art.10 § 1 w związku z art.140 k.p.a. przed wydaniem decyzji zobowiązany jest umożliwić stronom wypowiedzenie się co do zebranych dodatkowo dowodów i materiałów. O prawie takim strony winny być przez organ pouczone. Brak w aktach sprawy końcowego oświadczenia strony albo dowodu, że organ prowadzący postępowanie pouczył stronę o przysługującym jej prawie uzasadnia wniosek, że naruszono obowiązek ustalony w art.10 § 1 k.p.a. (vide: B.Adamiak [red.] "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Warszawa 1996r. i cytowana tam literatura)." Zarzut ten skarżąc) odnoszą także do postępowania przed organem odwoławczym - zwłaszcza do dokonanych ustaleń z jedną ze stron postępowania. '"Ustalenia te noszące jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wszelkie znamiona przesłuchania strony nastąpiły w formie telefonicznej. W wyniku tej rozmowy organ administracji drugiej instancji stwierdził, że wszystkie dotychczasowe zarzuty Lasów Państwowych stały się nieaktualne, a to wobec zawarcia Państwem S. bliżej niesprecyzowanego porozumienia. Nota bene treść tego pozaprocesowego porozumienia nie jest moim mandantom znana, gdyż o jego istnieniu dowiedzieli się dopiero z treści zaskarżonej obecnie decyzji Wojewody [...]. Tymczasem poczynione w tej mierze przez ten ostatni organ ustalenia winny były być dokonane w toku przesłuchiwania strony, o którym mandanci moi mieli być powiadomieni i w której to czynności należało im zapewnić udział (argumentum ex art.86 w związku z art.79 k.p.a. oraz art.81 k.p.a.). Ich udział mógłby z kolei ujawnić rzeczywiste intencje stron owego porozumienia, a także to czy dotychczasowych zarzutów Lasów Państwowych nie należało podjąć z urzędu." Skarżący podnoszą także, że w zaskarżonej decyzji niezasadnie przyjęto, iż projektowana inwestycja nie naruszy interesów osób trzecich (zwłaszcza w zakresie zapewnienia bezpiecznego ujęcia wody, prowadzonej działalności gospodarczej w formie zajazdu i hotelu) oraz narusza przepisy sanitarne. W piśmie procesowym z [...].2006r. pełnomocnik skarżących powtórzył podstawowe zarzuty skargi co do niekompletności projektu budowlanego - co mogło być usunięte wyłącznie w toku postępowania przed organem I instancji oraz uniemożliwienia się wypowiedzenia skarżącym co do zebranych dowodów i materiałów sprawy. Podniesiono także, iż "nietrafnym jest twierdzenie strony przeciwnej podnoszącej, że kwestie wzajemnych porozumień miedzy inwestorem, a Nadleśnictwem [...] mają charakter cywilno-prawny. Znajduje się ono bowiem chociażby w sprzeczności z uzasadnieniem skarżonej decyzji Wojewody [...], w którym powołuje się on na przeprowadzona w postępowaniu dowodowym rozmowę telefoniczną z Nadleśnictwem [...], wobec czego jego działanie miało niewątpliwie charakter przesłuchania, o którego przebiegu, miejscu i czasie oraz wyniku zgodnie z art.79 k.p.a. powinni być skarżący poinformowani."

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] odniósł się do podniesionych w skardze zarzutów i wniósł o jej oddalenie. Wyjaśniono także okoliczności dotyczące postępowania odwoławczego oraz wskazano, że "wszelkie kwestie dotyczące wzajemnych porozumień pomiędzy inwestorem a Nadleśnictwem [...] mają charakter cywilno-prawny i jako takie nie podlegają badaniu ze strony organów administracji architektoniczno-budowlanej. Uzyskane zaś w tym zakresie informacje od wzmiankowanego Nadleśnictwa nie miały charakteru przesłuchania strony, a wyłącznie stanowiły oświadczenie strony co do ewentualnych zastrzeżeń odnośnie planowanej inwestycji."

Zgodnie z brzmieniem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż jak wynika z pisma Wojewody [...] z dnia [...].2002r. przesłał on Sądowi poza odpowiedzią na skargę m.in. akta administracyjne sprawy. Składają się na nie: akta I instancji liczące tylko 9 ponumerowanych kart oraz trzy teczki (projekty budynku mieszkalnego i gospodarczego oraz uzgodnienie przyłączy - energetycznego, wodociągowego, kanalizacyjnego i dokumentacja geotechniczna warunków posadowienia budynków), natomiast akta II instancji liczą 26 ponumerowanych kart. Zakładając, iż ograny administracyjne przesłały całość posiadanych akt i zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego materiału dowodowego (do czego są zobowiązane) to stwierdzić należy, że brak jest wśród nich m.in. kilku istotnych dokumentów: wniosku inwestorów o wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i pozwolenie na budowę, decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z [...].2001r.. nr [...]. dowodu dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zawiadomienia stron postępowania o wszczęciu postępowania administracyjnego. Zgodnie z brzmieniem art. 32 ustawy z 7.07.1994r. prawo budowlane pozwolenie na budowę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, uzgodnień, pozwoleń lub opinii innych organów. Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu. kto:

1) złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzeniu m.

2) wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Nadto przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:

a) miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,

b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu.

c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,

2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

(art.35 cyt. ustawy prawo budowlane).

Nie sposób zatem wszcząć i prowadzić postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę bez wniosku inwestora i wymaganych prawem dokumentów. W związku ze wskazanymi wyżej brakami dokumentacji nie sposób stwierdzić czy w ogóle został złożony wniosek w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, czy nastąpiło to w terminie ważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, czy inwestorzy legitymują się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz czy organ I instancji zawiadomił wszystkie strony postępowania o wszczętym w przedmiotowej sprawie postępowaniu administracyjnym. W konsekwencji w świetle posiadanych akt sprawy uznać należy, iż organ I instancji wszczął i prowadził postępowanie bez wniosku inwestorów, innych wskazanych wyżej dokumentów oraz nie zawiadomił stron przedmiotowego postępowania administracyjnego - co stanowi naruszenie art. 6. - 10 k.p.a., art.61§ 4 i art.77 k.p.a. oraz art.32 i art.35 prawa budowlanego. W konsekwencji uchybienia te skutkują wadliwością decyzji z dnia [...] 2002r., nr [...], znak [...] Burmistrza Miasta [...] . Budzi zdziwienie, iż organ odwoławczy nie zauważył owych uchybień i utrzymując w mocy decyzje organu I instancji wydał tym samym również wadliwe orzeczenie, które nie może ostać się w obrocie prawnym.

Jeżeli nawet przyjąć, iż Wojewoda [...], z niezrozumiałych dla Sądu względów, nie przesłał całości akt administracyjnych przedmiotowej sprawy to podniesione wyżej braki dokumentacji uniemożliwiają Sądowi pełną i prawidłową kontrolę prowadzonego postępowania administracyjnego oraz wydanych przez organy administracyjne orzeczeń - co również skutkuje uchyleniem wydanych w sprawie decyzji administracyjnych.

Odnośnie oceny szczegółowej oceny zaskarżonej decyzji i dokumentacji zawartej w aktach będących w dyspozycji Sądu stwierdzić, należy następujące uchybienia:

- Odwołanie do Wojewody [...] wniesione przez B. S. i M. S. nie zostało przez nich podpisane, lecz z ich upoważnienia przez osobę, której tożsamość nie została w odwołaniu wskazana. Z akt postępowania odwoławczego wynika, iż Wojewoda [...] przyjął owo nie podpisane przez strony odwołanie i prowadził postępowanie odwoławcze (!) w żaden sposób nie wyjaśniając, czy odwołanie zostało wniesione przez podmiot mający do tego stosowne umocowanie np. przez pełnomocnika odwołujących się. W aktach administracyjnych brak jest śladu jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie oraz pełnomocnictwa B. S. i M. S. do reprezentowania ich interesów w postępowaniu administracyjnym. Jeżeli w sprawie ustanowiony został pełnomocnik skarżących, to decyzje administracyjne (a przynajmniej organu odwoławczego) winna być skierowana do pełnomocnika, a nie do skarżących (z pominięciem pełnomocnika), jak wynika to z analizy zaskarżonej decyzji Wojewody [...].

- Uzasadnienie decyzji organu I instancji nie spełnia podstawowych nawet kryteriów wynikających z art.107 § - co samo w sobie stanowiło już wystarczającą przesłankę do jej uchylenia. Zasadnie skarżący podnosili, iż w szczególności organ I instancji nie ustosunkował się do ich uwag wniesionych w toku postępowania przed tym organem zadawalając się ogólnym stwierdzeniem, że "nie ma podstaw do odmowy wydania pozwolenia na budowę". W przedstawionych Sądowi aktach sprawy brak jest zresztą tych uwag wniesionych przez skarżących pismem z dnia [...].2002r.

- W nawiązaniu do powyższej uwagi podzielić należy również stwierdzić, iż w uzasadnieniu decyzji organu I instancji lakonicznie stwierdzono, iż nie uwzględniono zastrzeżeń Lasów Państwowych Nadleśnictwo [...] odnośnie odległości projektowanych budynków od lasu, gdyż "nie ma możliwości zachować wymaganych odległości." Stwierdzenie to jest niejasne, gdyż albo prawo administracyjne bezwzględnie nakazuje zachowanie określonych odległości od granicy lasu i wówczas owe odległości muszą być bezwzględnie uwzględnione przez inwestora, albo takiego obowiązku nie ma, a żądanie jednej ze stron postępowania organ uznaje za bezpodstawne i wyjaśnia to jednoznacznie w uzasadnieniu decyzji. W przedstawionych Sądowi aktach sprawy brak jest zresztą tych uwag wniesionych przez Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...].

- O ile Sąd nie podziela zarzutu skarżących, iż projekt inwestycji budowlanej nie może być uzupełniony o brakujące elementy na etapie postępowania odwoławczego i że może mieć to miejsce wyłącznie w postępowaniu przed organem I instancji, to podziela wniosek skarżących, iż decyzja organu I instancji zatwierdzająca projekt budowlany, który nie spełnia wymogów przewidzianych Prawem Budowlanym jest decyzją wadliwą, która winna być uchylona przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy stwierdzając braki postępowania administracyjnego przed organem I instancji może je uzupełnić na zasadzie art.136 k.p.a. Wówczas jednak ma zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i organ odwoławczy winien uchylić wadliwą decyzję organu I instancji w całości lub w części i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy. Tymczasem zaskarżona decyzja Wojewody [...] utrzymała w mocy decyzję organu administracji I instancji zatwierdzającą niekompletny projekt inwestycji. Tym samym nadal pozostaje w obrocie prawnym niekompletna dokumentacja techniczna inwestycji zatwierdzona decyzją organu I instancji, gdyż wszystkie brakujące elementy projektu budowlanego, które uzupełnione zostały w toku postępowania odwoławczego, nie został) zatwierdzone przez żaden z organów administracji architektoniczno-budowlane j.

- Podzielić także należy zarzut skarżących naruszenia przez organ odwoławczy art.10 § 1 k.p.a. Organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przede wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Otóż jeżeli organ odwoławczy przeprowadza w sprawie uzupełniające postępowanie dowodowe, to zgodnie z art.10 § 1 w związku z art.140 k.p.a. przed wydaniem decyzji zobowiązany jest umożliwić stronom wypowiedzenie się co do zebranych dodatkowo dowodów i materiałów. W aktach postępowania odwoławczego brak jest jakiegokolwiek śladu, aby organ odwoławczy zawiadomił strony o zakończeniu postępowania odwoławczego i możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w jego toku. Fakt, iż od stron postępowania skierowano odpisy pisma organu I instancji z dnia [...].2002r. skierowanego do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] o uzupełnieniu dokumentów w przedmiotowej sprawie, nie wyczerpuje wymogu zawiadomienia tychże stron o zakończeniu postępowania przez organ odwoławczy.

W aktach dokumentujących postępowanie odwoławcze brak jest jakiejkolwiek wzmianki (notatki służbowej, zapisku itp.) o przeprowadzeniu rozmowy telefonicznej i jej treści z podmiotem reprezentującym jedną ze stron postępowania administracyjnego -Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...]. Samo powoływanie się przez organy administracyjne na fakt, który w żaden sposób nie został udokumentowany budzi istotne wątpliwości. W konsekwencji Sąd nie jest w stanie w pełni odnieść się do zarzutów skarżących w tym zakresie. Jeżeli jednak chodzi o kwestię zawarcia porozumienia pomiędzy inwestorem a Nadleśnictwem [...] o nie wnoszeniu w przyszłości roszczeń o odszkodowanie za wystąpienie szkód związanych z bliskim sąsiedztwem lasu, to stwierdzić należy jednoznacznie, iż takie porozumienie (oświadczenie inwestorów) mają wyłącznie charakter cywilno-prawny i jako takie nie podlega badaniu ze strony organów administracji architektoniczno-budowlanej, jak również nie ma żadnego wpływu na prowadzone postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę.

Podsumowując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa, w stopniu powodującym konieczność ich uchylenia na podstawie art.145 § l pkt l lit. a i lit c ustawy z dnia 30.08.2()()2r. (Dz.U. nr 153. poz.1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na zasadach ogólnych, gdyż pełnomocnik skarżących nie przedstawił żadnego zestawienia kosztów, dokumentującego ich poniesienie w wyższej wysokości.