Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 71/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 91, art. 4 ust. 1 pkt 1a, art. 89 ust. 1 pkt 2, art. 14
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 122, art. 208 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 269 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 1998 nr 204 poz 37 art. 8 ust. 1
law: Dyrektywa  98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w dziedzinie  norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędzia WSA Barbara Rennert Protokolant: ref. staż. Karolina Samolczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi LK na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry oddala skargę


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Po [...]

U Z A S A D N I E NI E

Naczelnik Urzędu Celnego w L. decyzją z [...].05.2015r. nr [...] działając na podstawie art. 207 ustawy Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2012r. poz.749 z późn.zm.), dalej: "O.p.", w związku z art. 2 ust. 3, art. 3, art. 4 ust. 1 pkt 1a, art. 89 ust. 1 pkt 2 art. 89 ust. 2 pkt 2, art. 90, art. 91 ustawy z [...].11.2009r. o grach hazardowych ( Dz.U. z 2009r., Nr 201, poz. 1540 z późn.zm ), dalej: "u.g.h.", wymierzył L. K. ( dalej: "skarżąca") karę pieniężną z tytułu urządzania gry na automacie, o nazwie "[...]" numer [...], poza kasynem gry, na Stacji Paliw "[...] w miejscowości G., w wysokości [...] zł. Z uzasadnia decyzji wynika, że [...].03.2014r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w L. przeprowadzili kontrolę znajdującego się w lokalu stacji paliw urządzenie o nazwie "[...]" numer [...] w zakresie zgodności z przepisami ustawy o grach hazardowych. W drodze eksperymentu o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy z [...].08.2009r. o Służbie Celnej (Dz.U Nr [...], poz. 1323 z późn. zm.), kontrolujący ustalili, że urządzenie spełnia przesłanki zapisane w art. 2 ust. 3 ustawy grach hazardowych, czyli jest to automat do gier, na którym istnieje możliwość uzyskania wygranej pieniężnej, a gra zawiera element losowy. Naczelnik Urzędu Celnego w L. wszczął wobec L. K. postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na jednym automacie poza kasynem gry. Włączył do materiału dowodowego ekspertyzę biegłego sądowego z dnia [...].09.2014r., powołanego do prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Celnego w L. postępowania karnego skarbowego w sprawie RKS [...]/[...], z badania automatu do gier "[...] [...]" nr [...].

W oparciu o wyniki eksperymentu oraz o opinię biegłego sądowego Naczelnik Urzędu Celnego uznał, że gry na urządzeniu elektronicznym o nazwie "[...]" numer [...] urządzane na Stacji Paliw "[...]" w miejscowości G. spełnia kryteria wymienione w art. 2 ust. 3 u.g.h. na którym w grze istnieje możliwość uzyskania wygranej pieniężnej a gra zawiera element losowy. Na podstawie treści umowy o wspólnym przedsięwzięciu zawartej w dniu [...].10.2013r., i załącznika do tej umowy, za urządzającego gry na automacie poza kasynem gry, uznał L. K., która z tytułu eksploatacji urządzenia do gier rozrywkowych czerpała korzyści finansowe.

W odwołaniu L. K. wniosła o uchylenie tej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Decyzji zarzuciła naruszenie:

- art. 208 § 1 O.p. w związku z art. 89 u.g.h. , w związku z art. 1 pkt 11 dyrektywy [...], poprzez jego niezastosowanie i tym samym nieumorzenie postępowania, które jest bezprzedmiotowe,

- art. 187 O.p. polegającego na nieprawidłowej analizie materiału dowodowego zebranego w sprawie.

W uzasadnieniu odwołania skarżąca stwierdziła, że Naczelnik Urzędu Celnego wymierzył karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry w sytuacji, gdy jako osoba fizyczna nie może doznać sankcji wynikającej z art. 89 u.g.h. ze względu na fakt, że nie jest podmiotem, który może otrzymać zezwolenie na urządzanie gier hazardowych. Do dnia wniesienia odwołania nie została prawomocnie skazana za przestępstwo określone w art. 107 § 1 K.k.s. i tym samym niesłuszny jest pogląd jakoby była podmiotem urządzającym gry hazardowe bez zezwolenia. Ustawa o grach hazardowych nie została wbrew przepisom prawa unijnego notyfikowana Komisji Europejskiej przed jej uchwaleniem. Skoro skarżąca nie mogła naruszyć art. 14 u.g.h., gdyż jest on bezskuteczny, to tym samym nie można wobec niej stosować sankcji przewidzianej w art. 89 u.g.h. Zatem organ, wydając zaskarżoną decyzję, naruszył treść przepisu art. 208 § 1 O.p. Dlatego postępowanie jest bezprzedmiotowe i powinno zostać umorzone.

Dyrektor Izby Celnej decyzją z [...].11.2015r. nr [...] [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p. w związku z art. 2 ust. 3, ust. 4, ust. 5, art. 3, art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 89 ust. 1 pkt 2, art. 89 ust. 2 pkt 2, art. 90, art. 91 u.g.h. , po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy przedstawił następującą argumentację. W myśl przepisu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. karze pieniężnej podlega urządzający gry hazardowe bez koncesji lub zezwolenia. Kara, o której mowa w tym przepisie dotyczy zarówno podmiotów które po wygaśnięciu posiadanej koncesji/zezwoleń, będą nadal urządzały gry tak jakby koncesje lub zezwolenia posiadały, jak również wtedy, kiedy podmioty zorganizują przedsięwzięcia wyczerpujące znamiona takich gier jak gra bingo pieniężne, zakłady wzajemne, loterie, czy gra bingo fantowe, nie legitymując się w trakcie ich trwania odpowiednimi zezwoleniami. Ustawa przewiduje procedurę urządzania gier hazardowych tylko na podstawie zgłoszenia, wobec podmiotów urządzających tak zwane "małe loterie fantowe", o których mowa w art. 7 ust. 1a oraz art. 7 ust. 1b ustawy. Przepis art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. stanowi , że karze pieniężnej, w wysokości określonej w art. 89 ust. 2 pkt 1 ustawy, podlega także ten, kto urządza gry bez wymaganej rejestracji automatu lub urządzenia do gry. Kara ta odnosi się do sytuacji, w której podmiot urządzający gry na automacie w kasynie gry, lub na podstawie zezwolenia (na prowadzenie salonu gier na automatach, na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych), w ramach posiadanej koncesji lub zezwolenia będzie eksploatował automat do gier (lub do gier o niskich wygranych), który nie będzie posiadał odpowiedniego poświadczenia rejestracji. Karze pieniężnej w wysokości [...] zł, za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry, nie może podlegać podmiot, który co prawda urządza gry na automatach poza kasynem gry, ale czyni to na podstawie stosownego zezwolenia. T. L. [...] nie posiadała i nie ubiegała się o zezwolenie, w związku z czym znajduje wobec niej zastosowanie kara w wysokości [...] zł od każdego automatu.

Zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h., grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Aby uznać, że gra miała charakter losowy, wystarczy by jeden z jej elementów był losowy. Tak samo wprowadzenie dodatkowego elementu gry w postaci np. wiedzy, zręczności, nie przesądza, że gra nie ma charakteru losowego. Funkcjonariusze ustalili, że grający na tym automacie nie ma żadnego wpływu na końcowe ustawienie bębnów, a tym samym na wynik gry. Świadczy to o losowym charakterze tych gier. W trakcie eksperymentu na opisywanym urządzeniu kontrolujący funkcjonariusze celni uzyskali wygraną rzeczową w postaci punktów do gry, które po przelaniu na licznik kredytów wykorzystali do dalszych gier bez wnoszenia dodatkowej opłaty za te punkty. Dodatkowo udowodnili, że automat ten wypłaca pieniądze za punkty - przy stanie licznika kredytów 55 klawiszem "Wypłata" wypłacili kwotę [...]zł (za 50 pkt), którą ponownie wprowadzili do urządzenia i wykorzystali do dalszych gier (por. protokół z czynności kontrolnych nr [...], protokół oględzin). Automat ten realizował także wygrane rzeczowe, o których mowa w art. 2 ust. 4 u.g.h., czyli wygrane polegające na możliwości przedłużenia gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. Ustalenia kontrolujących zostały potwierdzone przez biegłego sądowego - mgr inż. W. K., który po dokonaniu oględzin automatu, w ekspertyzie z [...].09.2014r. o nr [...] stwierdził, że badany automat jest urządzeniem elektronicznym symulującym gry na automatach bębnowych i gry karciane. Zatem, że gry na opisywanym automacie podlegały przepisom ustawy o grach hazardowych jest fakt, że toczyły się one o wygrane, zarówno rzeczowe jak i pieniężne. Ponadto były one organizowane w celach komercyjnych, a nie ma wątpliwości co do tego, że charakter gier jest losowy.

L. K. jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą podlega karze administracyjnej za delikt urządzania gier hazardowych w sytuacji, nawet gdy ustawa o grach hazardowych, nie wskazuje jej jako podmiotu uprawnionego do uzyskania stosownej koncesji, czy też zezwolenia. Brak takiej możliwości nie usprawiedliwia nieprzestrzegania zasad przewidzianych w ustawie o grach hazardowych i trwania przy poglądzie, że jako osoba fizyczna nie podlega karze z art. 89 ust. 2 pkt 2 tej ustawy. Urządzającego gry nie należy utożsamiać z podmiotem, który mógłby ubiegać się o uzyskanie stosownej koncesji na prowadzenie kasyna, ale takiej nie posiada. Niezakończone postępowanie karne wobec L. K. o przestępstwo z art. 107 K.k.s., nie wyklucza możliwości równoległego, niezależnego prowadzenia postępowania podatkowego i karnego. Postępowanie podatkowe jest postępowaniem samodzielnym, odrębnym od postępowania karnego. Inne są cele i zadania postępowania podatkowego.

Przepis art. 14 ust. 1 u.g.h., nie stanowił podstawy rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, tj. podstawy prawnej do ukarania za naruszenie przepisów ustawy. W ocenie organu odwoławczego przepis ten odnosi się do podmiotów, które działały, na podstawie zezwolenia udzielonego pod rządami poprzednio obowiązującej ustawy z 29.07.1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. Nie sposób uznać, że przepis art. 89 u.g.h. podlegał obowiązkowi notyfikacji. Z pewnością przepis art. 89 ust. 1 u.g.h. nie dyskryminuje nielegalnie działające podmioty. L. K. była niewątpliwie urządzającym gry na automacie poza kasynem gry, co znajduje potwierdzenie w znajdującej się w aktach sprawy umowie o wspólnym przedsięwzięciu nr [...] z [...].10.2013 r. Podsumowując, Dyrektor Izby Celnej nie znalazł podstaw do zakwestionowania prawidłowości decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w L. i podtrzymał stanowisko, że gry na kontrolowanym automacie urządzane były z naruszeniem przepisów ustawy o grach hazardowych, a w związku z tym należało wymierzyć karę pieniężną.

W skardze L. K. wniosła o uchylenie tej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto wniosła o zasądzenie od organu na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

- art. 208 § 1 O.p. poprzez jego niezastosowanie i tym samym nieumorzenie postępowania, które jest bezprzedmiotowe;

- art. 89 u.g.h. w związku z art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE w zw. z art. 91 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez oparcie rozstrzygnięcia w sprawie na podstawie przepisu bezskutecznego;

- art. 188 w zw. z art. 199 O.p. , poprzez jego niezastosowanie i tym samym odmówienie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony, podczas gdy przedmiotem tego dowodu były okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy;

- art. 56 TFUE w zw. z art. 89 u.g.h., poprzez orzeczenie kary pieniężnej, uniemożliwiającej prowadzenie w sposób swobodny działalności gospodarczej w sytuacji gdy żaden przepis szczególny takiej działalności nie zabrania.

Zdaniem skarżącej, w związku z uznaniem przez ETS przepisów takich jak art. 14 ust. 1 u.g.h. za przepisy podlegające notyfikacji należy uznać (w związku z niedopełnieniem tego obowiązku przez państwo polskie w stosunku do art. 14 u.g.h. , że przepis (gdy osoba powoła się na brak jego notyfikacji) nie podlega stosowaniu. Skoro przepis art. 14 ustawy wyrażający w swojej treści normę sankcjonowaną nie może być stosowany, to tym bardziej nie może być stosowany przepis art. 89 tej ustawy wyrażający normę sankcjonującą. Skarżąca nie mogła naruszyć art. 14 u.g.h. gdyż jest bezskuteczny i tym samym nie może być wobec niej zastosowana sankcja z art. 89 tej ustawy. Prezes zarządu spółki "[...]", która jest właścicielem urządzenia do gier, M. R. nie został skazany za przestępstwo. Postępowanie karne za rzekome urządzanie gier hazardowych w lokalu skarżącej ostało wobec niego umorzone ze względu na wystąpienie negatywnej przesłanki procesowej w postaci braku znamion czynu zabronionego. Pełni funkcję w organach zarządzających tej spółki bowiem nie złamał zakazu wyrażonego w treści art. 14 u.g.h. Wobec tego działalność L. K. również jest działalnością legalną. Tym samym nie jest możliwe zastosowanie wobec niej sankcji administracyjnej przewidzianej w treści art. 89 u.g.h. Zakaz wynikający z art. 14 u.g.h. ze względu na błąd legislacyjny nie wiąże podmiotów krajowych. Tym samym działalność w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych nie podlega żadnym ograniczeniom. Ponadto oddalenie wniosków o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania strony stanowi naruszenie art. 188 O.p.

Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi. Po zapoznaniu się z argumentami skargi, podtrzymał w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Organy celne przeprowadziły postępowanie w sprawie wymierzenia kary w sposób zgodny z przepisami procedury podatkowej ( art. 91 u.g.h. stanowi, że do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Ordynacja podatkowa). W toku postępowania nie naruszyły ustanowionej art. 122 O.p. zasady prawdy obiektywnej nakładającej na organy podatkowe obowiązek ustalenie stanu faktycznego zgodnie ze stanem rzeczywistym. Nałożenie kary na podmiot prowadzący gry na automatach poza kasynem gry wymagało przeprowadzenia postępowania, w którym organy celne są obowiązana do samodzielnego zbadania czy zachodzą ustawowe przesłanki nałożenia takiej kary. Jednakże postępowanie dowodowe nie może być prowadzone w dalszym ciągu, bez końca. Wymaga zaakcentowania, że jakkolwiek organy podatkowe mają obowiązek zebrania całego materiału dowodowego, to jednak jego gromadzenie nie może polegać na zbieraniu wszelkich informacji dotyczących zjawisk i zdarzeń, a jedynie tych, które są przedmiotem postępowania dowodowego, które winno doprowadzić do zrekonstruowania konkretnego prawnopodatkowego stanu faktycznego, czyli winno obejmować te fakty i dowody, które mają prawne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy podatkowej, co w sprawie niniejszej uczyniono (por. wyrok NSA z 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FSK 391/05, dostępny: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie chodzi przede wszystkim o ustalenie miejsca i sposobu funkcjonowania automatów do gier. Organy celne prowadząc postępowanie nie są związane wnioskami dowodowymi, samodzielnie decydują o przeprowadzeniu dowodu. ( tak: Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8.12.2015 r., sygn. akt: II GSK 2046/15). Organy celne mogą korzystać ze środków dowodowych przewidzianych w art. 180 i art. 181 O.p.

Organy celne zebrały wystarczający do rozstrzygnięcia materiał dowodowy. W jego skład wchodzi: protokół z kontroli z [...].03.2014r. nr [...] 2014 opisujący przebieg i wnioski z eksperymentu na automacie, protokół z 30.04. 2014r. z oględzin automatu, protokół z [...].03.2014r. z przesłuchania L. K. w charakterze świadka w postępowaniu karno-skarbowym, umowa z [...].10.2013r., (i załącznik do tej umowy) o wspólnym przedsięwzięciu zawartej przez L. [...] ze spółką "[...]", a nadto włączona do postanowieniem z [...].04.2015r. do zbioru dowodów ekspertyza biegłego sądowego W. K. z [...].09.2014r., powołanego do prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Celnego w L. postępowania karno-skarbowego w sprawie RKS [...]/[...], z badania zabezpieczonego automatu do gier "[...] [...] nr [...].

W opinii sądu stwierdzenia, że organy celne zebrały cały niezbędny do wydania decyzji materiał dowodowy nie podważa wywód skargi o odmowie przesłuchania L. K. w charakterze strony. Przede wszystkim na żadnym etapie postępowania skarżąca nie wnosiła o przeprowadzenie takiego dowodu. Ponadto mając zapewnione prawo do uczestniczenia w postępowaniu, nie wskazała na jakiekolwiek dodatkowe istotne według niej, wymagające wyjaśnienia okoliczności faktyczne, ani na ewentualne braki w swoich dotychczasowych zeznaniach wymagające wyjaśnienia w toku tego postępowania. Organy celne nie miały więc podstaw do przeprowadzenia z urzędu dowodu z zeznań skarżącej. Organy celne prowadząc postępowanie samodzielnie decydują o przeprowadzeniu dowodu. W zebranym materiale dowodowym sprawy znajduje się protokół przesłuchania L. K. z [...].03.2014r. w postępowaniu karno-skarbowym. W tych okolicznościach powtórzenie w postępowaniu podatkowym dowodu z przesłuchania skarżącej, uprzednio przesłuchanej w postępowaniu karnym, byłoby bezzasadne (por. wyrok z 6.08.2009 r., sygn. akt. I FSK 917/08).

Ocena dowodów, jakiej dokonały organy celne w tej sprawie nie wykraczała poza ramy swobodnej oceny dowodów bowiem została dokonana z poszanowaniem zasad logiki, wiedzy i zasad doświadczenia. Z zasady tej wynika, że organ celny, przy ustalaniu stanu faktycznego, nie jest ograniczony regułami ustalającymi wartość poszczególnych dowodów; organ ten, według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania, ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych i wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne okoliczności.

Prawidłowo dowód z eksperymentu został uznany za wiarygodny. Dowód ten podlegał ocenie na tych samych zasadach, jak inne dowody. Dotyczył funkcjonowania automatów z chwili ich zatrzymania, a zatem odnosił się do faktycznego funkcjonowania w określonym czasie i miejscu, a nie jedynie do celu i charakteru gier, do jakich zostały przeznaczone. W przeciwieństwie do eksperymentu, opinia np. sporządzona wyłącznie na podstawie dokumentacji producenta charakteryzującej urządzenie , nie ocenia jak opisane cechy urządzenia mają się do rzeczywistego funkcjonowania urządzenia w konkretnych okolicznościach.

Wiarygodna jest opinia biegłego sądowego W. K. dotycząca odnośnego automatu. Opinia ta jest zgodna z wynikami eksperymentu. W opinii sądu fakt, że organ celny zlecał wydanie opinii temu biegłemu , określił zakres zagadnień, nie pozbawia mocy dowodowej tej opinii. Biegły sądowy W. K. w opinii w sposób zrozumiały opisał zasady działania automatów i sformułował przekonywujące wnioski końcowe.

W opinii sądu nie budzi zastrzeżeń przyjęta przez organy celne ocena, że w kontekście pozostałych dowodów, w tym zeznań L. K., umowa o wspólnym przedsięwzięciu zawarta [...].10.2013r. (rozwiązana [...].04.2014r.), skarżąca jest osobą urządzającą gry. Z treści umowy wynika, że L. K. (Partner l) oraz spółka "[...]"(Partner lI) zamierzają prowadzić wspólne przedsięwzięcie oraz osiągać dochody w zakresie poszerzenia oferty dla klientów p. L. K. przy pomocy wspólnej eksploatacji urządzeń do gier rozrywkowych należących do spółki "[...]" . Ponadto w § 4 umowy stanowi, że "Partner I zobowiązany jest do sprawowania stałej opieki nad ustawionymi w lokalu określonym w § 1 ust.1 urządzeniami Partnera II, do dbania o ich czystość, właściwe eksponowanie i atrakcyjny wygląd oraz do informowania niezwłocznie Partnera II lub jego uprawnionego serwisanta o wszystkich stwierdzonych usterkach, uszkodzeniach i nieprawidłowościach. Następnie w § 2 umowa stanowi, że dochody ze wspólnej eksploatacji urządzeń do gier rozrywkowych w ramach realizacji wspólnego przedsięwzięcia będą przez strony umowy dzielone wg zasady, że kwoty dokonanych do urządzeń do gier rozrywkowych wpłat klientów Partnera I będą stanowiły przychód Partnera II, który z tytułu wspólnej eksploatacji urządzeń, będzie wypłacać Partnerowi I od chwili uruchomienia urządzeń do gier rozrywkowych miesięczną opłatę ryczałtową w wysokości netto [...] zł za powierzchnię 3m2 za każdy miesiąc trwania umowy.

Zdaniem sądu ustalony przez organy celne stan faktyczny sprawy jest obiektywny. Badany automat jest urządzeniem elektronicznym symulującym gry na automatach bębnowych i gry karciane. W celu przeprowadzenia gry należy wprowadzić do niego środki pieniężne, które następnie przeliczane są na punkty kredytowe niezbędne do rozgrywania gier w przeliczniku 1 zł to 10 punktów kredytowych. Rozegranie polega na wybraniu odpowiedniej stawki i naciśnięciu przycisku "Start", w celu uruchomienia bębnów wyświetlanych na ekranie lub rozpoczęcia losowania kart. Bębny (karty) zatrzymują się samoczynnie bez żadnego udziału gracza. Jeżeli końcowy układ symboli na bębnach (układ kart) nie będzie żadnym z układów premiowanych wygraną (zgodnie z tabelą wygranych dla danej gry) wtedy ilość posiadanych punktów kredytowych jest zmniejszana o wysokość stawki. Jeżeli natomiast końcowy układ symboli na bębnach będzie zgodny z jednym z układów premiowanych wygraną, do wyboru są dwie możliwości, tj. podjęcie wygranej i wówczas punkty kredytowe uzyskane w wyniku wygranej są dodawane do posiadanych punktów kredytowych i mogą być wykorzystywane w kolejnych grach, albo poddanie wygranej "gamblingowi" czyli podwajaniu, który to proces ma również charakter losowy. Automat umożliwia realizację wypłat wygranych pieniężnych, a świadczą o tym przycisk "Wypłata" oraz obecność tzw. hoppera - tj. urządzenia niezbędnego do automatycznego wypłacania przez automat wygranych pieniężnych. S. L. [...] zeznała, że "tyle, co ludzie mi mówią, to na automacie, na mojej stacji można dużo wygrać". Gry mają charakter losowy, końcowy układ symboli na bębnach nie zależy od zręczności gracza, ma charakter wyłącznie losowy, oprogramowanie automatu zawiera generator losowy. S. L. [...] jest osobą urządzającą gry w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Gry na automacie urządzane były w lokalu, który nie posiadał statusu kasyna gry, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1a ustawy o grach hazardowych. Skarżąca nie miała stosownego zezwolenia ani się o takowe nie ubiegała.

Sąd ustalenia organów celnych przyjmuje za własną faktyczną podstawę rozstrzygnięcia, w ramach sądowej kontroli zaskarżonej decyzji.

W świetle ustalonego stanu faktycznego nie został naruszony art. 208 § 1 O.p. bowiem postępowanie nie było bezprzedmiotowe. Wbrew stanowisku skarżącej przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. (stanowiący podstawę wydania decyzji poddanej sądowej), nie jest przepisem technicznym w rozumieniu Dyrektywy 98/34/WE. Natomiast art. 14 u.g.h. nie stanowił podstawy prawnej zaskarżonej decyzji. Kwestię techniczności art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. wyjaśniła uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16.05.2016 r., o sygn. akt II GPS 1/16, (dostępna: orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdzająca, że przepis ten nie jest przepisem, którego projekt powinien być przekazany Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy. Przepis ten może zatem stanowić podstawę wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych. Dla rekonstrukcji znamion deliktu administracyjnego, o którym mowa w omawianym przepisie, oraz jego stosowalności w sprawach o nałożenie kary pieniężnej, nie ma znaczenia brak notyfikacji oraz techniczny (w rozumieniu Dyrektywy 98/34/WE) – charakter art. 14 ust. 1 tej ustawy.

Sąd podkreśla, że powyższa uchwała ma charakter wiążący w niniejszej sprawie, zgodnie bowiem z art. 269 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.– dalej: "P.p.s.a."), jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu tego sądu, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Przepis art. 187 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Stanowisko zajęte w uchwale podjętej przez Naczelny Sąd Administracyjny wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Dopóki zatem nie nastąpi zmiana tego stanowiska, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować (por.: wyrok NSA z 26.11.2014 r., sygn. akt II FSK 1474/14, dostępny: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze, że przepis art. 89 u.g.h. nie stanowił przepisu technicznego w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE, organy podatkowe były zobowiązane prowadzić postępowanie w przedmiocie nałożenia kary finansowej przewidzianej tym przepisem, jeśli stwierdziły, że jakikolwiek podmiot urządzał gry na automatach poza kasynem gry. Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji i umorzenia postępowania ani do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Dlatego sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.