Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 997/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1  art. 14 w zw. z art. 68a, art. 178, 31
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
article: art. 232, art. 122
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 65 ust. 5
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik, Sędzia WSA Barbara Orzepowska – Kyć (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2010 r. przy udziale – sprawy ze skargi P. J. (J.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych, podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z [...] r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania P. J., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] r. nr [...], w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego, podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego marki [...], zgłoszonego na podstawie jednolitego dokumentu administracyjnego SAD OGL nr [...] z dnia [...] 2008 r.

W decyzji przedstawił następujący przebieg postępowania w sprawie:

W dniu [...] 2008 r. P. J. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony z USA towar opisany jako samochód osobowy marki [...] o nr nadwozia [...], z silnikiem o zapłonie iskrowym, o pojemności skokowej [...] ccm, rok produkcji [...]. W zgłoszeniu celnym zadeklarował kod CN 87032490 Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich (rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 286, z 31 października 2007 r.) właściwy dla pojazdów samochodowych i innych pojazdów mechanicznych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702) włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi - pozostałe pojazdy wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym, o pojemności skokowej przekraczającej 3000 ccm, używane. Dla ww. towaru zadeklarował stawkę celną dla krajów trzecich (erga omnes) w wysokości 10% (towar pochodzący z USA). Wartość celną pojazdu zadeklarował w kwocie [...] USD na podstawie załączonej do zgłoszenia umowy kupna-sprzedaży z [...] r. nr [...], która została powiększona o koszty transportu poniesione do miejsca wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty ([...] USD). Do zgłoszenia celnego załączył także: świadectwo pojazdu uszkodzonego, dokument "przekazanie pojazdu i formularz przeniesienia prawa własności", oświadczenie z [...] r. dot. poniesionych kosztów transportu kontenera, fakturę VAT z [...]r., dokument wygenerowany z systemu bankowego [...] "szczegóły i wykaz operacji na rachunkach", oświadczenie z [...] r. o okolicznościach dokonania przelewu bankowego, opinię z [...] r. sporządzoną przez rzeczoznawcę R. J. w zakresie oceny stanu technicznego pojazdu z wyliczeniem wartości rynkowej pojazdu.

W tym samym dniu przedmiotowe zgłoszenie - jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992 r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 4, str. 307, ze zm., dalej WKC) - zostało przyjęte na podstawie art. 63 WKC i zarejestrowane w ewidencji OGL pod nr [...].

W wyniku rewizji celnej stwierdzono samochód osobowy marki [...] używany. Numer nadwozia odczytano z natury (zgodny z dokumentami). Stwierdzono pojazd uszkodzony (brak zderzaka, prawego reflektora i prawego błotnika). Do zgłoszenia dołączono dokumentację fotograficzną.

Wobec wątpliwości co do zadeklarowanej wartości celnej towaru zgodnie z art. 248 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 253 z dnia 11 października 1993 r., str. 1 ze zm.; Dz. Urz UE Polskie Wydanie specjalne, roz. 2, t. 6 str. 3 ze zm., dalej powoływanym jako RWKC) organ wezwał stronę do złożenia zabezpieczenia w kwocie [...] PLN na poczet należności celnych i podatkowych. Zabezpieczenie złożono.

Postanowieniem z [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia prawidłowej kwoty długu celnego oraz należności podatkowych w związku z importem spornego samochodu, zaś postanowieniem z [...] r. powołał biegłego Certyfikowanego Rzeczoznawcę Samochodowego J. D. celem dokonania wyceny pojazdu. Ustalił przy tym następujący zakres opinii:

- ustalenie wartości pojazdu na rynku USA, przy uwzględnieniu identycznych danych technicznych i stanu jaki posiada pojazd, będący przedmiotem postępowania;

- ustalenie wartości pojazdu na rynku wspólnotowym z uwzględnieniem różnego rodzaju kryteriów możliwych do zastosowania, takich jak np.: rocznik, klasa,rodzaj, pojemność silnika, wyposażenie, przeznaczenie pojazdu;

- określenie stopnia zużycia pojazdu na dzień [...] r.

Strona była poinformowana o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu.

W sporządzonej opinii z [...] r. rzeczoznawca wskazał, iż na rynku amerykańskim we [...] r. wartość samochodu [...] w wersji [...] (rok prod. [...]) z uwzględnieniem powypadkowych uszkodzeń wynosiła znacząco mniej niż średnio [...] USD i była rzędu [...] USD (na podstawie: Kelley Blue Book, Consumer Guide, Internet Autoguide). Wartość ta pięciokrotnie przewyższała zadeklarowaną przez stronę w zgłoszeniu celnym wartość pojazdu ([...] USD). W oparciu o system CARFAX rzeczoznawca ustalił, iż badany pojazd posiadał udokumentowaną historię eksploatacji. W szczególności wskazał, że:

a) samochód był sprzedany i zarejestrowany [...]r.,

b) [...] r. został wykonany przegląd przedsprzedażny,

c) samochód był serwisowany w [...] (ostatni przegląd [...] r. przy stanie licznika [...] mil),

d) w dniu [...] r. został wydany dokument szkody całkowitej z adnotacją o przebiegu [...] mil ,

e) do [...] r. w bazie danych [...] USA nie odnotowano podjęcia naprawy samochodu,

f) w notowaniach na rynku amerykańskim przedmiotowy samochód jest określany marketingowo jako model roku [...] mimo że został wyprodukowany w [...] r., w USA rok modelowy zmienia się najpóźniej w maju, o trzy miesiące wcześniej niż w Europie,

h) samochód pochodzi z rynku wspólnotowego Niemcy.

W kolejnej opinii nr [...] z [...] r. skorygowanej [...] r. powołany rzeczoznawca wskazał, iż pojazdem podobnym pod względem klasy, rodzaju silnika i wyposażenia do przedmiotowego [...] jest [...] (rok produkcji [...], silnik o zapłonie iskrowym o pojemności skok. [...] ccm). Wartość bazowa w stanie nieuszkodzonym na rynku polskim w [...] roku wynosiła [...] zł, a po uwzględnieniu korekt szczegółowo opisanych w opinii z dnia [...] r. (dotyczącej [...]) a dotyczących wyposażenia dodatkowego, pierwszej rejestracji, przebiegu oraz uszkodzeń wyniosła [...] zł.

Wartość ta ([...] PLN) - ustalona przez rzeczoznawcę na podstawie notowań rynkowych z katalogu "Pojazdy Samochodowe - Wartości Rynkowe [...]", korekt mających wpływ na wartość pojazdu, analizy zbywalności pojazdu uszkodzonego - posłużyła do przeprowadzenia kalkulacji wartości celnej metodą "ostatniej szansy" opisaną w art. 31 ust.1 WKC.

W tym stanie rzeczy Naczelnik Urzędu Celnego w B. decyzją z [...] nr [...], dla towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z dnia [...] r., tj. samochodu osobowego marki [...] określił nie zaksięgowaną kwotę długu celnego w wysokości [...] PLN, kwotę należnego z tytułu importu towaru podatku akcyzowego w wysokości [...] PLN oraz kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] PLN. Była to kolejna decyzja w sprawie, wydana po uprzednim uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej przez organ odwoławczy, wobec stwierdzenia, że w sprawie znajdują się dwie opinie niezależnych rzeczoznawców, które różnią się od siebie w zakresie ustalenia stanu technicznego importowanego towaru.

Przy czym w decyzji tej działając w oparciu o art. 31 ust. 1 WKC organ ustalił wartość celną importowanego pojazdu na kwotę [...] PLN (tj. [...] USD - po przeliczeniu wg obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego kursu walut, gdzie 1 USD = 2,1805 PLN). Zastosowano stawkę celną konwencyjną w wysokości 10% - zgodnie z obowiązującą w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfą Celną Wspólnot Europejskich.

W odwołaniu P. J. wniósł o uchylenie w całości decyzji pierwszoinstancyjnej i o przyjęcie wartości spornego pojazdu zgodnie z przedstawioną przez niego opinią biegłego - uprawnionego rzeczoznawcy motoryzacyjnego R. J.. Zaznaczył, że z opinii tej i z przedstawionych przez skarżącego dowodów wynika, że realna wartość rynkowa pojazdu winna być przyjęta na kwotę [...] PLN i od tej kwoty powinny zostać określone należności celne i podatkowe.

Zaakcentował też, że przedstawiona przez stronę opinia wraz z dokumentacją jako w pełni wiarygodne i nie budzące wątpliwości zostały wykorzystane przez Naczelnika Urzędu Celnego w B. do wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie dokonania przez skarżącego nielegalnego wwozu do Polski odpadu w postaci uszkodzonego pojazdu marki [...] o numerze identyfikacyjnym nadwozia: [...].

Zaznaczył, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] r. nr [...], umorzył wszczęte postępowanie w sprawie sprowadzenia do Polski przedmiotowego pojazdu opierając się na dokumentach i opinii R. J. sporządzonej na zlecenie skarżącego. Zatem zaistniała sytuacja, gdzie na tle tego samego stanu faktycznego, na bazie identycznych dokumentów, jedna decyzja administracyjna została wydana przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska i stała się decyzją prawomocną, a w innym postępowaniu administracyjnym, prowadzonym na podstawie tej samej dokumentacji - składanym przez stronę dokumentom bezpodstawnie odmówiono waloru wiarygodności.

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności opinię sporządzoną przez Certyfikowanego Rzeczoznawcę Samochodowego, dane dostępne w Internecie, organ pierwszej instancji słusznie uznał, że wystąpiły przesłanki wyłączające możliwość ustalenia wartości na podstawie art. 29 ust. 1 WKC. Zaznaczył, że wartość transakcyjna towaru ([...] USD) rażąco odstaje od wartości towaru na rynku kraju zakupu ([...] USD) i jest pięciokrotnie niższa od wartości na rynku amerykańskim. Ponieważ kwota [...] USD wskazana w załączonej do zgłoszenia celnego umowie nie mogła zostać przyjęta jako wartość transakcyjna w niniejszej sprawie, konieczne było ustalenie wartości celnej importowanego samochodu metodą zastępczą w oparciu o art. 30 ust. 1 WKC. Następnie organ omówił kolejne metody ustalania wartości celnej określone w WKC i podał przyczyny braku możliwości ich zastosowania, wskazując na konieczność zastosowania tzw. metody ‚"ostatniej szansy" (art. 31 ust.1 WKC).

Wyjaśnił, że w sprawie nie mogło dojść do ustalenia wartości celnej metodą wartości transakcyjnej identycznych towarów, gdyż w przypadku samochodów używanych praktycznie niemożliwe jest ustalenie wartości celnej metodą wartości transakcyjnej identycznych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna (art. 30 ust. 2 lit. a WKC).

Wskazał, że decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] r. umarzająca wszczęte postępowanie w sprawie sprowadzenia odpadu nie ma wpływu na toczące się postępowanie w sprawie określenia wartości celnej importowanego towaru.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wniosła o . uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej, zarzucając jej:

1. naruszenie art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne z dnia 19 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.);

2. błędne zastosowanie przepisu art. 181 a ust.1 RWKC, poprzez błędne przyjęcie, iż w niniejszej sprawie istnieją uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana przez skarżącego wartość celna stanowi całkowitą, faktycznie należną sumę, określoną w przepisie art. 29 WKC i pominięcie procedur przewidzianych przepisem art. 29 ust.1 WKC, w sytuacji, gdy Naczelnik Urzędu Celnego w B. w swoim piśmie z dnia [...] r., w wyniku analizy zgłoszenia celnego skarżącego, do wyliczenia utraty wartości importowanego pojazdu przyjął jako bazowe, a zatem rzetelne i nie budzące u Naczelnika Urzędu Celnego w B. najmniejszych wątpliwości - elementy wskazane przez skarżącego, a przygotowane w oparciu o załączone przez niego do zgłoszenia dokumenty, stanowiące podstawę wydania prawomocnej decyzji administracyjnej;

3. błędne zastosowanie przepisu art. 31 ust. 1 WKC poprzez bezzasadne przyjęcie, iż wartość celna pojazdu sprowadzonego przez skarżącego nie mogła być ustalona na podstawie art. 29 i 30 WKC;

4. błędne zastosowanie przepisów: art. 20 ust.1, art. 201 ust.1 lit. a), ust. 2 ust. 3, art. 220 ust.1 WKC;

5. naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, przewidzianej dyspozycją przepisu art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez umożliwienie wydania prawomocnej decyzji administracyjnej na podstawie wniosku złożonego w oparciu o materiał dowodowy, któremu następnie waloru wiarygodności odmówiono;

6. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu za wiarygodną i rzetelną opinii biegłego powołanego w niniejszej sprawie przez Urząd Celny w B. z urzędu, pomimo, iż w opinii tej powołuje się on na ustalenia i zgromadzoną dokumentację - również dokumentację fotograficzną - zawartą w opinii innego biegłego rzeczoznawcy R. J., przy jednoczesnym stwierdzeniu przez Naczelnika Urzędu Celnego w B., który na str. 12 uzasadnienia decyzji z [...] r. wskazuje, że opinia R. J. zawiera: "uzasadnione wątpliwości co do rzetelności opinii".

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podniósł zarzut naruszenia zasady zaufania obywatela do państwa, poprzez odmienną interpretację przez organy opinii biegłego rzeczoznawcy z [...] r. przedstawionej przez skarżącego, w tym kontekście, że organy przyjęły dwa skrajnie różne założenia. Z jednej strony organ celny przyjął zawyżoną wartości sprowadzonego pojazdu, z drugiej zaś - zainicjował - poprzez zawiadomienie właściwego urzędu - procedurę zmierzającą do uniemożliwienia skarżącemu dokonania wprowadzenia pojazdu do obrotu z powodu przyjęcia założenia, iż sprowadzony pojazd jest odpadem.

Zacytował też fragment uzasadnienia decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. uchylającej decyzję pierwszoinstancyjną, z którego wynika, że organ pierwszoinancyjny naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów wynikającą z art. 191 Ordynacji podatkowej, gdyż z jednej strony odmówił wiarygodności dowodowej opinii R. J., a z drugiej strony na jej podstawie ustalił wysokość zabezpieczenia na podstawie art. 248 ust. 1 RWKC i uznał, że pojazd stanowi odpad i zawiadomił o tym Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

Pełnomocnik strony zawarł szerokie wywody dotyczące postępowania prowadzonego przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska dotyczącego uznania importowanego pojazdu za odpad w związku z informacjami przekazanymi mu przez Naczelnika Urzędu Celnego w B..

Zaakcentował w szczególności, że "w przedmiotowej sprawie zaistniała sytuacja, gdzie na tle tego samego stanu faktycznego, na bazie identycznych dokumentów, jedna decyzja administracyjna zostaje wydana przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska i staje się decyzją prawomocną, a w innym postępowaniu administracyjnym, prowadzonym na podstawie tej samej dokumentacji - składanym przez stronę dokumentom bezpodstawnie odmawia się waloru wiarygodności".

Powołał się również na ceny podobnych samochodów w polskich salonach samochodowych, które nawet z mniejszym uszkodzeniem niż sporny pojad mają niższe ceny.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Ponownie zaakcentował, że organy celne prawidłowo zastosowały przepis art. 181a ust.1 RWKC, albowiem w sprawie istniały uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna pojazdu wynikająca z kwoty wykazanej w umowie kupna-sprzedaży z dnia [...] r. stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC, w związku z czym uzasadnione było ustalenie wartości samochodu metodą ostatniej szansy zgodnie z art. 31. ust. 2 WKC.

Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia zasady zaufania obywatela do państwa, poprzez odmienną interpretację opinii biegłego rzeczoznawcy z [...] r. przedstawionej przez skarżącego, w tym kontekście, że organy przyjęły dwa skrajnie różne założenia, Dyrektor Izby Celnej zwrócił uwagę na fakt, iż Naczelnik Urzędu Celnego w B. rozpatrując ponownie sprawę (po uchyleniu przez organ odwoławczy decyzji nr [...] z dnia [...] r.) uwzględnił wskazane w decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. nr [...] z dnia [...]r. okoliczności faktyczne, które należało zbadać przy ponownym rozpatrywaniu sprawy.

Ponownie wyjaśnił, że załączona do zgłoszenia celnego opinia techniczna z dnia [...] r., z której dane zostały pierwotnie wykorzystane przez organ pierwszej instancji do określenia zabezpieczenia należności w wysokości [...] PLN w trybie art. art. 248 ust.1 RWKC oraz stanowiła podstawę do uznania pojazdu za odpad, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez Naczelnika Urzędu Celnego w B. została poddana wnikliwej analizie oraz ocenie.

Wskazał też, że w trakcie ponownego postępowania dowodowego organ pierwszej instancji wezwał obu rzeczoznawców do sporządzenia opinii uzupełniających i wyjaśnienia różnic w zakresie opisu technicznego samochodu.

Wyjaśnił, że w jego przekonaniu opinia nr [...]-korekta z dnia [...] r., sporządzona przez J. D. odzwierciedla stan faktyczny pojazdu w dniu dokonania zgłoszenia celnego i według tego stanu należało ustalić wartość celną towaru będącą jednym z elementów kalkulacyjnych służących do naliczenia należności celno-podatkowych dla importowanego pojazdu. W opinii biegły udokumentował wszystkie zastosowane korekty, zarówno dodatnie jak i ujemne. Uwzględnił wszystkie uszkodzenia wymienione w opinii nr [...] z [...] r. a koszty naprawy określił w oparciu oryginalne części zamienne, przy stawkach roboczogodzin jak w Autoryzowanej Stacji Obsługi [...]. W szczególności korekty ze względu na przebieg oraz ze względu na pierwszą rejestrację zostały udokumentowane szczegółową historią eksploatacji obejmującą okres od dnia wykonania przeglądu przedsprzedażnego do dnia wydania dokumentu powypadkowego. Biegły uzyskał te informacje z amerykańskiego systemu CARFAX. Z kolei drugi rzeczoznawca R. J., w ocenie organu odwoławczego, korekt dodatnich ze względu na przebieg oraz ze względu na pierwszą rejestrację nie zastosował, tłumacząc się brakiem danych. Natomiast zastosował szereg ujemnych korekt w łącznym wymiarze 72 %, co stanowiło kwotę [...] PLN. Organ podkreślił, iż wszystkie potrzebne dane dotyczące wyceny pojazdu potrafił ustalić powołany z urzędu biegły J. D..

Następnie Dyrektor Izby Celnej w K. zaakcentował, iż podstawowym przyczynkiem dyskredytującym opinie R. J. jako dowody mogące zostać wykorzystane przy ustalaniu wartości celnej importowanego pojazdu jest fakt, iż dotyczą wartości rynkowej pojazdu ([...]) wyprodukowanego na rynku wspólnotowym (w Niemczech), co pozostaje w sprzeczności z art. 31 ust. 2 WKC.

Zaznaczył, też iż J. D. w uzupełnionej opinii nr [...] korekta z dnia [...] r., wskazał, iż pojazdem podobnym pod względem klasy, rodzaju silnika wyposażenia do przedmiotowego [...] jest [...] (rok produkcji [...], silnik o zapłonie iskrowym o pojemności skok. [...] ccm). W opinii tej (dotyczącej [...]) - po uwzględnieniu szczegółowo opisanych korekt a dotyczących wyposażenia dodatkowego, pierwszej rejestracji, przebiegu oraz uszkodzeń - ustalił wartość rynkową tego pojazdu na kwotę [...] zł.

Zatem zdaniem Dyrektora Izby Celnej w K. organ pierwszej instancji słusznie przyjął ww. kwotę ([...] zł) jako wartość bazową do ustalenia wartości celnej importowanego pojazdu metodą zastępczą opisaną w art. 31 ust.1 WKC.

Tym samym, w ocenie organu celnego, zarzuty skarżącego dotyczące nierzetelności ww. opinii biegłego oraz wykorzystania zawartych w niej danych są bezpodstawne.

Odnosząc się do wywodów skargi w kwestii postępowania prowadzonego przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska dotyczącego uznania importowanego pojazdu za odpad w związku z informacjami przekazanymi temu organowi przez Naczelnika Urzędu Celnego w B.. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, iż to nie Naczelnik Urzędu Celnego w B. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie dokonania nielegalnego wwozu odpadu w postaci uszkodzonego pojazdu, ponieważ nie był właściwym organem w sprawie, a jedynie pismem z dnia [...] r. zawiadomił właściwy organ, tj. Głównego Inspektora Ochrony Środowiska o swoich podejrzeniach co do nielegalnego transgranicznego obrotu odpadami. Z kolei Główny Inspektor Ochrony Środowiska, prawomocną decyzją z [...] r. umorzył wszczęte postępowanie. Sprawa ta zatem pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie prowadzonej przez organ celny a dotyczącej m.in. ustalenia wartości celnej importowanego pojazdu.

Odpowiadając na zarzut, że na tle tego samego stanu faktycznego, na bazie identycznych dokumentów, jedna decyzja administracyjna zostaje wydana przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska i staje się decyzją prawomocną, a w innym postępowaniu administracyjnym, prowadzonym na podstawie tej samej dokumentacji - składanym przez stronę dokumentom bezpodstawnie odmawia się waloru wiarygodności, wyjaśnił, że materiał dowodowy zebrany w sprawie prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Celnego w B. nie jest tożsamy z materiałem dowodowym w sprawie prowadzonej przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska zakończonej decyzją ostateczną nr [...].

Nie zgodził się też z zarzutem naruszenia art. 191 O.p., wykazując, że organy celne przeprowadziły wnikliwe i szczegółowe postępowanie dowodowe. Znalazło to odzwierciedlenie szczególnie w postępowaniu prowadzonym przez organ pierwszej instancji po uchyleniu przez Dyrektora Izby Celnej w K. pierwotnej decyzji nr [...] z dnia [...]r., gdzie Naczelnik Urzędu Celnego w B. uwzględniwszy uwagi organu odwoławczego co do okoliczności, które należało zbadać przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, poddał wnikliwej analizie wszystkie dowody w sprawie, a w szczególności opinie techniczne rzeczoznawców. W przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji zebrał i w całości rozpatrzył cały materiał dowodowy, działając zgodnie z przepisami art. 121 i 122, a także przepisem art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej.

Organ wyjaśnił też, iż nie kwestionował w prowadzonym postępowaniu oryginalności załączonych do zgłoszenia celnego dokumentów dotyczących importowanego pojazdu, (W tym umowę kupna z dnia [...]r.), lecz jedynie wskazaną w umowie kwotę [...] USD jako wartość transakcyjną. Organy celne oceniają bowiem przedłożone dokumenty nie tylko pod względem formalnym ale również pod względem materialnym dotyczącym informacji w nich zawartych.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w K. uzasadnione były wątpliwości Naczelnika Urzędu Celnego w B., co do wysokości zadeklarowanej przez stronę wartości transakcyjnej i uprawniało to do odstąpienia od ustalania wartości celnej towaru na podstawie metody wartości transakcyjnej (art.29 ust.1 WKC). Organy celne - wbrew twierdzeniom skarżącego - wykazały, że cena podana przez stronę skarżącą ([...] USD) była rażąco niska w stosunku do cen analogicznych pojazdów na rynku eksportera ([...] USD).

W ocenie Dyrektora Izby Celnej w K. wątpliwości tej nie rozwiewa również dokument bankowy dotyczący przelewu zagranicznego w kwocie [...] USD (datowany na [...] r.) dokonanego przez J. D. z tytułu zapłaty za niezidentyfikowany pojazd firmie [...]. Z treści tego dokumentu nie wynika bowiem bezpośrednio, w sposób nie budzący wątpliwości, że dotyczy on całkowitej płatności za ten towar, mogącej stanowić podstawę do ustalenia wartości celnej w trybie art. 29 WKC.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w K. niezasadny okazał się też zarzut naruszenia przepisu art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne, albowiem rozstrzygnięcie w zakresie odsetek za zwłokę nie jest elementem rozstrzygnięcia decyzji "wymiarowej".

W przedmiocie tym wydawane jest zaskarżalne postanowienie. Dopiero skarga na takowe rozstrzygnięcie stwarza Sądowi możliwość weryfikacji prawidłowości obliczenia przez organy podatkowe należnych odsetek za zwłokę.

Nie zgodził się również z pozostałymi zarzutami procesowymi wskazując, iż w przedmiotowej sprawie organy celne zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 187 §1 Ordynacji podatkowej) oraz dopuściły jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 Ordynacji podatkowej).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.

Na wstępie należy podkreślić, iż zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a.

Dokonane w zakreślonych ramach badanie sprawy nie wykazało, że organy podatkowe przy wydawaniu zaskarżonej decyzji naruszyły przepisy prawa.

Przy czym zaznaczyć trzeba, że Sąd przyjął jako stan faktyczny sprawy stan wynikający z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. (zob.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09).

W punkcie wyjścia przypomnieć należy, iż organ celny określając należności wobec Skarbu Państwa powinien brać pod uwagę, jako wyznacznik ich wysokości, cenę transakcyjną, chyba że nie odzwierciedla ona rzeczywistej wartości celnej towaru. Takie rozwiązanie uzasadnione jest uniknięciem wyliczenia należności podatkowych na podstawie zaniżonej wartości celnej. Aby umożliwić ustalenie tej kwoty ustawodawca przewidział instrumenty, pozwalające na określenie wartości celnej towaru, jednocześnie wskazując kiedy uzasadnione jest uznanie przez organy celne ceny transakcyjnej za nieodzwierciedlającą wartości celnej i wskazał na środki służące weryfikacji danych powoływanych przez dokonującego zgłoszenia celnego. Wyrazem tego jest art. 78 ust. 2 WKC stanowiący, że: "Po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania". Jednocześnie przepis art. 13 WKC przewiduje, iż: "Zgodnie z warunkami określonymi obowiązującymi przepisami, organy celne mogą zastosować wszelkie środki kontroli, które uznają za niezbędne dla prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego".

Stosownie natomiast do art. 181 a ust. 1 RWKC jeżeli zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2, organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Kodeksu, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej.

Organowi celnemu, na podstawie art. 78 ust. 2 WKC przysługuje uprawnienie do badania wiarygodności dokumentów przedkładanych przez stronę zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym. Wiarygodność dokumentów służących do określenia wartości celnej towaru obejmuje nie tylko ich autentyczność, ale także wiarygodność podanej w nich ceny transakcyjnej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt I GSK 1167/06).

W przedmiotowej sprawie wątpliwości organu celnego wzbudziła cena importowanego samochodu wynikająca z załączonej do zgłoszenia umowy kupna-sprzedaży z [...] r. nr [...], z której wynikało, że strona skarżąca za samochód marki [...] rok produkcji [...] zapłaciła [...] USD. Z uwagi na fakt, że wynik rewizji celnej wykazał samochód używany uszkodzony, a dokumenty przedłożone przez importera w postaci wspomnianej umowy oraz potwierdzenia zapłaty kwoty [...] USD nie były wystarczające dla wyjaśnienia kwestii spornej organ zwrócił się do rzeczoznawcy samochodowego o sprawdzenie historii pojazdu na terenie USA oraz ustalenie jego wartości na rynku eksportera.

Ze sporządzonej opinii z [...] r. skorygowanej w dniu [...] r. wynikało, iż na rynku amerykańskim w [...] r. cena zakupu samochodu [...] (rok prod. [...]), ze względu na jego powypadkowe uszkodzenia wynosiła znacząco mniej niż średnio [...] USD i była rzędu [...] USD. Ponadto w oparciu o system CARFAX rzeczoznawca ustalił, iż badany pojazd posiadał udokumentowaną historię eksploatacji. Zaznaczył, że w notowaniach na rynku amerykańskim przedmiotowy samochód jest określany marketingowo jako model roku [...] mimo że został wyprodukowany w [...] r., w USA rok modelowy zmienia się najpóźniej w maju, o trzy miesiące wcześniej niż w Europie.

Mając na względzie powyższe należy zauważyć, iż trafnie organy celne zakwestionowały cenę nabycia przedmiotowego samochodu – [...] USD, porównując ją do średniej ceny samochodu tej samej marki na rynku amerykańskim wynoszącej [...] USD. Tym samym cena wskazana w umowie rażąco odbiegała od ceny ustalonej przez organ, a tym samym zaistniała podstawa do kwestionowania wiarygodności dokumentów, gdyż cena transakcyjna towaru powinna odzwierciedlać jego wartość.

Biorąc pod uwagę wskazaną cenę, organ celny zasadnie uznał, że istnieją uzasadnione wątpliwości, czy wartość towaru zadeklarowana w zgłoszeniu celnym stanowi całkowitą płatność za importowany towar. Tym samym zaistniały przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania celnego w niniejszej sprawie i odstąpienia od ustalenia wartości celnej towaru w oparciu o cenę transakcyjną.

Trzeba tutaj podkreślić, iż odstąpienie od zasady ustalania wartości celnej w oparciu o wartość transakcyjną musi znajdować uzasadnione podstawy w okolicznościach sprawy. Takie podstawy daje w szczególności stwierdzenie, że cena towaru była rażąco niska, co zakłada jej porównywanie z innymi cenami. Ustalenie tychże cen nie może być intuicyjne ani dowolne a ocena w tym zakresie musi być dokonana w oparciu o ceny obowiązujące w kraju sprzedawcy. Należy zatem wykazać, że treść zakwestionowanego dokumentu nie jest zgodna ze stanem faktycznym (por. wyrok NSA z 10 stycznia 2007 r. sygn. I GSK 3350/05; niepubl.).

Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że odrzucenie przez organy celne wartości transakcyjnej jako podstawy ustalenia wartości celnej importowanego towaru nie było dowolne, lecz opierało się na uzasadnionych przesłankach. Źródłem uzasadnionych wątpliwości organów celnych była analiza cen kształtujących się na rynku amerykańskim zawarta w opinii rzeczoznawcy. Zauważyć też należy, że poszukując informacji na temat cen pojazdu tego typu, co importowany w niniejszej sprawie organ zasięgnął opinii rzeczoznawcy, który posłużył się prawidłowymi metodami poszukując tylko właściwego modelu i rocznika. Opinia jest jednym z dowodów zebranych w postępowaniu dowodowym podlegającym ocenie na równi z innymi dowodami. Takie postępowanie odpowiada wymogom zasady prawdy obiektywnej, stanowiącej jeden z fundamentalnych standardów postępowania organów celnych (art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej).

Porównanie średnich cen sprzedaży samochodu marki [...], rok produkcji [...] z wartością pojazdu zadeklarowaną przez skarżącego w oczywisty sposób uzasadniało wątpliwości co do prawidłowości wartości zadeklarowanej i w świetle art. 181a RWKC stanowiło podstawy do odstąpienia przez organy celne od ustalania wartości celnej sprowadzonego pojazdu na podstawie wartości transakcyjnej.

Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej wynikającej z umowy była konieczność ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w art. 30 WKC. Odmowa przyjęcia wartości transakcyjnej w następstwie zakwestionowania materialnej wiarygodności zgodnie z przepisami prawa celnego nie tylko może, ale i powinna uwzględniać zastępcze metody ustalania wartości celnej podanej w prawie celnym.

W pierwszej kolejności należy zastosować ustalenie wartości celnej w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych bądź podobnych (art. 30 ust. 2 lit. a) i b) WKC) sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna.

Zastosowanie tej metody w przypadku importu samochodów osobowych, nie nabytych od producenta trafnie uznaje się za problematyczne. Niemożliwym jest bowiem znalezienie samochodu osobowego o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia. Takim materiałem porównawczym nie mogą być notowania cen rynkowych w USA.

Kolejna metoda - ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. c) WKC) dotyczy sprzedaży towarów masowych, odsprzedawanych we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach osobom niepowiązanym ze sprzedającym.

Wyklucza się również metodę wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d) WKC), opartej na kosztach produkcji i zysku. Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej WCO wypowiedział się również przeciwko ustalaniu wartości celnej używanych pojazdów samochodowych przy zastosowaniu tej metody, gdyż metoda ta może mieć zastosowanie do tych towarów, które są wytwarzane w stanie, w którym zostały zgłoszone do odprawy celnej. Dlatego zwykle nie jest możliwe zastosowanie tej metody w sytuacji importu towarów używanych, skoro w takim stanie nie są one wytwarzane (wyrok NSA z 22 marca 2007 r., sygn. akt I GSK 1167/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a taki status posiadał importowany samochód na rynku amerykańskim.

W przypadku braku możliwości zastosowania metod opisanych w art. 30 WKC wartość należy ustalić w oparciu o metodę opisaną w art. 31 WKC, tj. metodę "ostatniej szansy", co w przedmiotowej sprawie zasadnie zostało uczynione.

Przepis ten przewiduje, że jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 29 lub art. 30 WKC, ustalana jest na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu, Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu. W szczególności dokonuje się weryfikacji w oparciu o materiały porównawcze dla samochodów o parametrach zgodnych z danymi dla sprowadzonych przez importera, wyprodukowanych poza Wspólnotą, sprzedawanych na rynku Wspólnoty. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia, w sytuacji gdy wartość celna przywożonych używanych pojazdów samochodowych ustalana jest w oparciu o art. 31 WKC, istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających średnie ceny rynkowe tych pojazdów na obszarze Wspólnoty bądź z opinii biegłego.

Zauważyć należy, iż w przedmiotowej sprawie biegły rzeczoznawca, powołany przez organ, w opinii z [...] r. skorygowanej [...] r., przy ustalaniu wartości rynkowej przyjął bazową cenę pojazdu podobnego wytworzonego poza Wspólnotą, pod względem silnika, klasy i wyposażenia do [...], tj. samochodu marki [...] Automat rok produkcji [...], w kwocie [...] PLN, a następnie dokonał odpowiednich korekt ujemnych opisanych w opinii oraz korekt dodatnich za wyposażenie, za pierwszą rejestrację i za przebieg, za uszkodzenia. Jak wynika z wyceny, wartość rynkowa pojazdu została ustalona przy uwzględnieniu wskazanych w niej korekt mających wpływ na jego wartość, na kwotę [...] zł.

Do określenia wartości celnej metodą zastępczą organ I instancji przyjął wartość bazową wynikającą z oceny technicznej w kwocie [...] zł, odliczając od niej, zgodnie z obowiązującymi przepisami należności występujące w związku z importem towaru tj. 10% zwyczajowo przyjętej marży, 22% podatku od towarów i usług, 13,6% podatku akcyzowego, oraz 10% cła. Wartość tę określił na kwotę [...] PLN (tj. [...] USD, przy czym 1 USD=2,1805 zł).

Główną przesłanką do skorzystania z tej metody był fakt, iż dla organów celnych istotne znaczenie ma jedynie wartość pojazdu ustalona według stanu technicznego z dnia przyjęcia zgłoszenia celnego, t.j. z dnia [...] r.

W ocenie Sądu, zasadnie podważono wartość transakcyjną, a po wyeliminowaniu poszczególnych metod, prawidłowo zastosowano metodę "ostatniej szansy".

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że materiał dowodowy został zgromadzony zgodnie z regułami procesowymi, stanowił on wystarczającą podstawę do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jego oceny dokonano zaś w zgodzie z zasadami logiki. W wyniku prawidłowych działań procesowych zastosowano właściwie zinterpretowane regulacje prawa materialnego.

Sąd nie dopatrzył się w decyzji dotyczącej określenia wysokości długu celnego niczego, co usprawiedliwiałoby zarzut błędnej oceny materiału dowodowego.

Z dokumentów przedłożonych przez stronę w toku postępowania – umowy kupna-sprzedaży z [...] r. nr [...], świadectwa pojazdu uszkodzonego, potwierdzenia przelewu bankowego, opinii z [...] r. sporządzonej przez rzeczoznawcę R. J. w zakresie oceny stanu technicznego pojazdu z wyliczeniem wartości rynkowej pojazdu nie wynika jednoznacznie czy kwota [...] USD mogła stanowić całkowitą płatność za importowany samochód.

Reasumując w ocenie Sądu przedstawione przez skarżącego dokumenty nie ograniczyły uprawnień organu celnego co do weryfikowania wartości transakcyjnej i nie mogły rozwiać wątpliwości co do wartości transakcyjnej pojazdu. Tym bardziej, że zadeklarowana wartość samochodu rażąco odbiega od wartości tego typu samochodów na rynku kraju eksportu, co wykazały organy w postępowaniu.

Sąd zauważa, że organy celne nie kwestionowały możliwości okazjonalnego zakupu, o ile zostaną wiarygodnie wykazane okoliczności uzasadniające niską cenę i wzywały stronę do uwiarygodnienia ceny transakcji. Jednakże skarżący w toku postępowania administracyjnego nie wykazał z jakich powodów cena importowanego samochodu była pięciokrotnie niższa od średniej wartości odnoszących się do samochodów tej samej marki, typu i rocznika, co sprowadzony przez skarżącego, występujących na rynku kraju eksportu. Wskazane przez niego okoliczności mające wpływ na niską wartość transakcyjną pojazdu nie wynikały ze zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. Ponadto w ocenie Sądu w przypadku importowanego pojazdu niemożliwym jest znalezienie samochodu identycznego lub podobnego pod względem stopnia zużycia a w związku z tym w celu dokonania obiektywnej oceny i porównania należy wziąć pod uwagę wartość samochodu nieuszkodzonego, którą następnie należy pomniejszyć o stosowne upusty, co uczyniły organy w niniejszej sprawie, przyjmując jako samochód podobny do importowanego samochód marki [...].

Z powyższych względów stwierdzić trzeba, że zaskarżona decyzja dotycząca określenia wysokości długu celnego zapadła zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami prawa materialnego oraz z poszanowaniem zasad postępowania dowodowego wynikających z Ordynacji podatkowej. Zatem nie doszło do naruszenia przepisów art. 181 a ust. 1 RWKC, art. 29, art. 30, art. 31 ust. 1 WKC, ani też do błędnego zastosowania przepisów art. 20 ust. 1, art. 201 ust. 1 lit. a, ust. 2, ust. 3 i art. 220 ust. 1 WKC.

W ocenie Sądu także pozostałe zarzuty skargi okazały się bezpodstawne.

Odnośnie tych zarzutów Sąd podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej zawarte w odpowiedzi na skargę oraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W pierwszym rzędzie wskazać trzeba, że nie zasadne okazały się zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego a więc wskazanego przez stronę art. 191 O.p., w zakresie swobodnej oceny dowodów, ani też nie doszło do naruszenia zasady zaufania podatnika do organów podatkowych wyrażonej w art. 121 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej.

Sąd nie zgodził się z twierdzeniem, że wydanie decyzji przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w związku z informacjami przekazanymi mu przez Naczelnika Urzędu Celnego w B., w oparciu o dokumenty przedłożone przez stronę, którym następnie organ celny nie daje wiary narusza zasadę zaufania obywatela do organu.

Zaznaczyć trzeba, że jak wcześniej już wskazano, organy podatkowe prowadziły postępowanie dowodowe z zachowaniem wszelkich reguł przewidzianych w art. 122 Ordynacji podatkowej oraz art. 180 do art. 200 Ordynacji podatkowej. Dążąc do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy Dyrektor Izby Celnej uchylił decyzję pierwszoinstancyjną z [...] r. i nakazał Naczelnikowi Urzędu Celnego wyjaśnienie stanu technicznego spornego pojazdu. Słusznie zatem wskazały organy, że wprawdzie załączona do zgłoszenia celnego opinia techniczna R. J. z [...] r., została pierwotnie wykorzystana przez organ pierwszej instancji do określenia zabezpieczenia należności w trybie art. art. 248 ust.1 RWKC oraz stanowiła podstawę do uznania pojazdu za odpad i zawiadomienia o tym Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, jednakże przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez Naczelnika Urzędu Celnego w B. została poddana wnikliwej analizie oraz ocenie. Wynikało to z faktu, że w trakcie ponownego postępowania dowodowego organ pierwszej instancji wezwał obu rzeczoznawców do sporządzenia opinii uzupełniających i wyjaśnienia różnic w zakresie opisu technicznego samochodu.

W uzupełnionej opinii z [...] r. R. J. wartość rynkową brutto badanego pojazdu na rynku polskim wycenił na kwotę [...] zł, jednakże nie zastosował wszystkich dodatnich korekt. Zastosował natomiast korekty ujemne w łącznej wysokości 72,5 %, tj. na kwotę [...] PLN.

W celu jednoznacznego ustalenia wyposażenia dodatkowego jaki posiadał sporny pojazd oraz rodzaju, pojemności i mocy zamontowanego w nim silnika, organ pierwszej instancji pismem z dnia [...] r. zwrócił się o pomoc do generalnego przedstawiciela marki [...] w Polsce. W odpowiedzi uzyskał informację, iż samochód osobowy [...] o numerze identyfikacyjnym nadwozia [...] miał fabrycznie zamontowany silnik o pojemności [...] ccm i mocy [...] kW. Jednocześnie do pisma załączono wykaz wyposażenia ponadstandardowego jaki pojazd posiadał.

Organ pierwszej instancji wezwał również biegłego J. D. do złożenia dodatkowych wyjaśnień w sprawie.

W uzupełnionej opinii nr [...]-korekta z dnia [...] r. biegły zastosował korekty dodatnie za wyposażenie dodatkowe (w łącznej kwocie + [...] PLN), ze względu na pierwszą rejestrację (+[...] PLN), ze względu na przebieg (+[...] PLN) oraz korektę ujemną ze względu na uszkodzenia pojazdu w wysokości 16,12%. Wartość pojazdu na rynku polskim po uwzględnieniu wszystkich korekt (w tym uszkodzeń) została ustalona na kwotę [...] PLN.

W tym stanie rzeczy zasadnie Dyrektor Izby Celnej w K. wskazał, że opinia nr [...]-korekta z dnia [...] r. odzwierciedla stan faktyczny pojazdu w dniu dokonania zgłoszenia celnego i według tego stanu należało ustalić wartość celną towaru będącą jednym z elementów kalkulacyjnych służących do naliczenia należności celno-podatkowych dla importowanego pojazdu. W opinii biegły udokumentował wszystkie zastosowane korekty, zarówno dodatnie jak i ujemne. Uwzględnił wszystkie uszkodzenia wymienione w opinii nr [...] z dnia [...] r. a koszty naprawy określił w oparciu o oryginalne części zamienne, przy stawkach roboczogodzin jak w Autoryzowanej Stacji Obsługi [...].

Organ dokonał również oceny opinii drugiego rzeczoznawcy R. J., z którą to oceną należy się zgodzić, albowiem skoro biegły ten nie zastosował korekt dodatnich, tłumacząc się brakiem danych, to organy celne zasadnie uznały, iż sporządzone przez rzeczoznawcę R. J. opinie z [...] r. oraz z [...] r. zawierają nierzetelne dane i nie mogą zostać uznane jako dowody w przedmiotowej sprawie.

Nadto słusznie wskazały, że przy zastosowaniu metody "ostatniej szansy" określonej w art. 31 ust. 2 WKC, opinie R. J. nie mogą być wykorzystane przy ustalaniu wartości celnej importowanego pojazdu, gdyż dotyczą wartości rynkowej pojazdu ([...]) wyprodukowanego na rynku wspólnotowym (w Niemczech).

Zasadna jest zatem konkluzja organów celnych, że Główny Inspektor Ochrony Środowiska po wszczęciu postępowania w sprawie prowadził postępowanie dowodowe i na podstawie zgromadzonego materiału wydał prawomocną decyzję, która pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie prowadzonej przez organ celny. Tym bardziej, że w postępowaniu celnym, prowadzonym po uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej, zebrano jeszcze inne dowody dotyczące m.in. ustalenia wartości celnej importowanego pojazdu. Stąd też zarzut, że na tle tego samego stanu faktycznego, na bazie identycznych dokumentów, jedna decyzja administracyjna zostaje wydana przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska i staje się decyzją prawomocną, a w innym postępowaniu administracyjnym, prowadzonym na podstawie tej samej dokumentacji - składanym przez stronę dokumentom bezpodstawnie odmawia się waloru wiarygodności, nie zasługuje na uwzględnienie.

Reasumując nie doszło do naruszenia art. 191 Ordynacji podatkowej, organy celne poddały wnikliwej analizie wszystkie dowody w sprawie, a organ pierwszej instancji zebrał i w całości rozpatrzył cały materiał dowodowy, działając zgodnie z przepisami art. 121, art. 122, oraz art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej.

Niezasadny okazał się również zarzut naruszenia art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne. W myśl tego przepisu organ celny pobiera odsetki, w przypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych, podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, chyba że dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych było spowodowane okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Odsetki pobierane są od niezaksięgowanej i niepobranej na podstawie zgłoszenia celnego kwoty należności wynikającej z długu celnego, od dnia następującego po dniu powstania długu celnego do dnia powiadomienia o tej kwocie.

Odsetki, o których mowa w ust.3-5, pobiera się w wysokości i według zasad określonych w odrębnych przepisach, dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych, chyba że przepisy prawa celnego stanowią inaczej (art. 65 ust. 6 w/w ustawy). Z kolei zgodnie z art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej: "Odsetki za zwłokę nalicza podatnik, płatnik, inkasent, następca prawny lub osoba trzecia odpowiadająca za zaległości podatkowe..."

W decyzji z [...] r. organ pierwszoinstancyjny przytoczył treść tych przepisów i poinformował, iż od [...] r. należy wyliczyć odsetki od niezaksięgowanej kwoty długu celnego. W uzasadnieniu zaś zaskarżonej decyzji organ zwrócił uwagę na fakt, iż zaskarżona decyzja nie zawiera rozstrzygnięcia w zakresie kwoty odsetek (pobieranych w wysokości i według zasad określonych w odrębnych przepisach, dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych).

Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego wyrażone w odpowiedzi na skargę, że rozstrzygnięcie w zakresie odsetek za zwłokę nie jest elementem rozstrzygnięcia decyzji "wymiarowej". Organy podatkowe weryfikują działanie podatnika dokonując zaliczenia dokonanych przez niego wpłat na poczet zaległości podatkowych na podstawie art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej. W przedmiocie tym wydawane jest zaskarżalne postanowienie, na które przysługuje skarga do Sądu.

Reasumując powyższe rozważania Sąd nie podzielił zarzutów skargi odnośnie naruszenia przez organy wskazanych przez skarżącego przepisów prawa i oddalił skargę w trybie art. 151 P.p.s.a.