Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 842/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par.1 pkt. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par.6 ust.5
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2196
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie podatku akcyzowego

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej S. S. T. Spółka Jawna w J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 3 lipca 2008 r. sygn. akt I SA/Wr 370/08 w sprawie ze skargi S. S. T. Spółka Jawna w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 370/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalił skargę S. S.T. Spółka Jawna w J. (zwana dalej: skarżącą) na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...], na mocy której określono zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za marzec 2004 r. w kwocie 20 184 zł.

Od powyższego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną, w której zarzuciła naruszenie prawa materialnego, m.in. § 6 ust. 1 – 4 i ust. 5 w zw. z § 5 ust. 1 i § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 221, poz. 2196 ze zm.). Skarga kasacyjna zakwestionowała m.in. dokonanie przez Sąd I instancji błędnej wykładni przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2003 r., która prowadzi do niezgodnego z art. 87 Konstytucji RP katalogu źródeł prawa powszechnie obowiązującego, gdyż nie wynikającego ani z przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) ani rozporządzenia, a tym samym sprzecznej również z art. 21 Konstytucji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej: p.p.s.a.). Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Mając na uwadze treść powyższego przepisu, Naczelny Sąd Administracyjny rozważył kwestię dopuszczalności zawieszenia postępowania w związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I FSK 817/07, w którym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 193 Konstytucji RP zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego m.in. z pytaniem czy przepis § 6 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie podatku akcyzowego, odsyłający - w zakresie określenia stawki podatku z tytułu sprzedaży oleju opałowego, w sytuacji niezłożenia oświadczenia przez nabywcę stwierdzającego, iż nabywany wyrób jest przeznaczony na cele opałowe - do odpowiedniego stosowania § 5 tegoż rozporządzenia, jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Wobec faktu toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, dotyczącego kwestii zgodności z przepisami Konstytucji tych przepisów, które wskazuje skarga kasacyjna i których interpretacja jest kluczowa dla rozstrzygnięcia sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny uznał jako zasadne zawieszenie toczącego się postępowania w niniejszej sprawie. Jest to tym bardziej zasadne, gdyż sama skarżąca podnosiła w skardze kasacyjnej kwestię konstytucyjności wskazanych przepisów, w kontekście ich wykładni dokonanej przez Sąd I instancji. Rozstrzygnięcia, które zapadną przed Trybunałem Konstytucyjnym będą zatem miały wpływ na wynik niniejszego postępowania.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej oraz postępowania sądowoadminstracyjnego w oparciu o art. 272 p.p.s.a. nie może stanowić negatywnej przesłanki do zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wręcz przeciwnie, jak podkreślono w piśmiennictwie, celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, Kraków 2005, s. 302). Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego nie powinno być traktowane jako naruszenie zasady ekonomii procesowej. Pierwszą bowiem zasadą, i to zasadą naczelną, jest zasada państwa prawa. W państwie prawa liczą się przede wszystkim: stabilność orzecznicza sądów administracyjnych, trwałość i niewzruszalność prawomocnych wyroków, spójność systemu prawnego i konstytucyjna eliminacja wadliwych aktów normatywnych (por. P. Brzozowski, Glosa do postanowienia NSA z dnia 28 marca 2006 r., sygn. akt I FZ 99/06, Lex/el 2007).

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w sprawie do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym .