Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 130/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 113
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch Sędziowie Asesor WSA Iwona Kosińska (spr.) Asesor WSA Agnieszka Miernik Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2008 r. sprawy ze skargi Uniwersytetu [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku Uniwersytetu [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] dotyczące sprostowania oczywistej pomyłki w numerze ewidencyjnym działki [...] o powierzchni [...] m2 położonej w W. przy ul. [...].

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Uniwersytetu [...] umorzyło postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] zatwierdzającej wykonany z urzędu podział nieruchomości położonych w W. w tym m.in. działki o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni [...] m2 z obrębu ewidencji gruntów nr [...], położonej przy ul. [...]. W wyniku tego podziału działka ta została podzielona na działki o numerach ewidencyjnych [...] i [...].

Postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku jednego z uczestników postępowania P. J., w trybie art. 113 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. sprostowało w swojej decyzji z dnia [...] marca 2007 r. oczywistą omyłkę w numerze ewidencyjnym działki [...] oraz sprostowało błąd w adresie jednej ze stron postępowania znajdującym się w rozdzielniku korespondencji.

Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem Uniwersytet [...] złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie dotyczącym sprostowania omyłki w numerze działki powstałej po podziale. W jego uzasadnieniu podniósł, że numery działek są elementem merytorycznego rozstrzygnięcia i z uwagi na powyższe nie mogą podlegać sprostowaniu w trybie art. 113 kpa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpatrując złożony wniosek stwierdziło, że nie może on zostać uwzględniony. W uzasadnieniu takiego rozstrzygnięcia przytoczyło treść art. 113 kpa oraz odpowiednie orzecznictwo sądów administracyjnych i stanęło na stanowisku, że celem przytoczenia w treści decyzji konkretnego numeru ewidencyjnego działki jest precyzyjne wskazanie, jakiej nieruchomości dotyczy treść podjętej decyzji. Nie jest to jednak jedyny element pozwalający na taką identyfikację. Do takich elementów zaliczyć należy również np. numer księgi wieczystej, wskazanie adresu nieruchomości czy jej powierzchni. W sytuacji, kiedy zawarte w decyzji istotne dla jednoznacznej identyfikacji działki elementy są prawidłowe i nie budzą żadnych zastrzeżeń, to nie można oceniać, że omyłka pisarska w decyzji organu odwoławczego dotycząca numeru jednej z działek powstałych po podziale jest wadą merytoryczną, która pociąga za sobą konieczność wyeliminowania z obrotu całej decyzji administracyjnej i nie podlega sprostowaniu w trybie art. 113 kpa.

Mając powyższe na uwadze, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] maja 2007 r. dotyczące sprostowania oczywistej omyłki.

Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2007 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Uniwersytet [...] wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że nie zgadza się z przedmiotowym rozstrzygnięciem ponieważ sprostowana kwestionowanym postanowieniem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 957/07. Skoro zatem sprostowana decyzja została uchylona, to taki sam los prawny powinno podzielić również postanowienie. Zdaniem skarżącego nie powinno dojść do uprawomocnienia się postanowienia o sprostowaniu decyzji, jeżeli decyzja której dotyczy została uchylona. Ponadto strona skarżąca podtrzymała zawarty we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzut, że sprostowanie decyzji nie może wykraczać poza granice oczywistej pomyłki, co oznacza, że trybowi określonemu w art. 113 kpa nie podlegają wady istotne, czyli takie, które ingerują w treść decyzji administracyjnej, i co do zasady ich usunięcie mogłoby przyczynić się do zmiany rozstrzygnięcia merytorycznego. Zdaniem strony skarżącej numery działek powstałych w wyniku podziału mają charakter istotny i nie można ich traktować jako cyfr, które nic nie znaczą. Z tego stanowiska strona skarżąca wyciągnęła wniosek, że co do zasady nie można w trybie art. 113 § 1 kpa prostować numerów działek powstałych w wyniku podziału.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi.

Postępowanie administracyjne w przedstawionej sprawie zostało wszczęte na skutek złożenia przez uczestnika postępowania (P. J.) wniosku z dnia 7 maja 2007 r. o sprostowanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. poprzez zmianę w adresie strony postępowania B. J. numeru bloku położonego przy ulicy [...] - z numeru "[...]" na numer "[...]" oraz dwukrotnie pomylonego w wydanej decyzji numeru ewidencyjnego jednej z dwóch działek powstałych po podziale działki ewidencyjnej numer [...] położonej w W. przy ulicy [...], t.j. z numeru "[...]" na numer "[...]".

Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd wbrew stanowisku strony skarżącej uznał, że fakt uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 października 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 957/07 decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. nie stoi na przeszkodzie rozpatrzeniu sprawy prawidłowości postanowienia prostującego tę decyzję. Zwrócić bowiem należy uwagę, że w dacie wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. kwestionowanego postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie z dnia [...] maja 2007 r., czyli w dniu [...] listopada 2007 r. nadal w obiegu prawnym pozostawała decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2007 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 168 § 1 w związku z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) decyzja ta została skutecznie wycofana z obrotu prawnego dopiero z dniem uprawomocnienia się orzeczenia z dnia 30 października 2007 r., co nastąpiło zgodnie z treścią postanowienia o stwierdzeniu prawomocności dopiero dnia 10 stycznia 2008 r. W związku z tym organ związany przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego (w tym przede wszystkim art. 12 i art. 35 kpa) miał obowiązek rozpatrzyć wniosek z dnia 7 maja 2007 r. biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania postanowienia. W takim też zakresie obecnie Sąd rozpatruje prawidłowość wydanego postanowienia.

Skarżący zarzucił organowi ponadto, że nie można w trybie art. 113 § 1 kpa prostować numerów działek powstałych w wyniku podziału, ponieważ mogłoby to przyczynić się do zmiany rozstrzygnięcia merytorycznego. Sąd także i ten zarzut uznał za chybiony. Artykuł 113 kpa stanowi, że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Sądowi znane jest orzecznictwo sądowe, w tym również powołane przez stronę skarżącą, dotyczące możliwości zastosowania trybu określonego we wspomianym przepisie i co do zasady Sąd podziela wyrażone w orzecznictwie stanowisko, że przyjęta w normie prawnej art. 113 § 1 kpa klasyfikacja wadliwości jest wyczerpująca i są to błędy pisarskie, rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki oraz że redakcja tego przepisu pozwala stwierdzić, że wszystkie wymienione wyżej wady orzeczenia charakteryzuje cecha oczywistości, która stanowi zarazem granicę przedmiotowej dopuszczalności sprostowania wyrażającą się tym, że sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji. Sąd podziela także pogląd, że nie mogą podlegać sprostowaniu w tym trybie błędy i omyłki istotne, których organ dopuścił się w stosowaniu prawa, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej mocy prawnej.

Jednakże zwrócić należy uwagę, że strona skarżąca kwestionując prawidłowość wydanego postanowienia wskazała jedynie na treść orzeczeń sądowych zapadłych w różnych sprawach z których wynika, że omyłki polegającej na błędnym wpisaniu numerów ewidencyjnych działek nie można sprostować w trybie art. 113 kpa, z uwagi na to, iż oznaczenie nieruchomości jest jednym z podstawowych elementów decyzji. Stanowisko takie wyrażone zostało m.in. w wyrokach NSA z dnia 12 listopada 2002 r., sygn. akt IV SA 136/02, publ. M. Prawn. 2002/24/1108 oraz z dnia 19 stycznia 1998 r., sygn. akt IV SA 618/96. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie podziela argumentacji strony skarżącej, że niezależnie od konkretnych okoliczności, które na skutek wydania decyzji administracyjnej wystąpiły w indywidualnej sprawie, bez rzetelnej analizy zebranego materiału dowodowego oraz przedmiotu sprawy, należy uznać wyższość wynikającej z orzecznictwa tezy i co do zasady zakwestionować możliwość sprostowania w trybie art. 113 kpa nawet oczywistej omyłki tylko i wyłącznie dlatego, że dotyczy ona numeru ewidencyjnego działki. Podkreślić należy, że w art. 113 kpa ustawodawca, mówiąc o możliwości prostowania błędów pisarskich i rachunkowych, czy też oczywistych omyłek, nie daje ustawowej definicji tych pojęć. W związku z tym stosując ten przepis należy mieć na uwadze ich powszechnie przyjęte znaczenie. Omyłka pisarska to między innymi widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie słów czy wyrazów. Oczywistość tego rodzaju błędu można, zdaniem Sądu, stwierdzić porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami (patrz wyrok NSA z dnia 22 stycznia 1998 r. sygn. akt IV SA 531/96, LEX 43134). Z przedstawionych akt niniejszej sprawy bez wątpienia wynika (nie jest to również kwestionowane przez stronę skarżącą), że decyzja Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] zatwierdziła wykonany z urzędu podział położonych w W. działek o numerach ewidencyjnych [...] (o powierzchni [...] m2), [...] (o powierzchni [...] m2) i [...] (o powierzchni [...] m2), wszystkie z obrębu ewidencji gruntów nr [...]. W wyniku tego podziału działka nr [...] została podzielona na działki o nr [...],[...],[...] i [...], działka nr [...] została podzielona na działki o nr [...],[...] i [...], natomiast działka nr [...] została podzielona na dwie działki o numerach ewidencyjnych [...] i [...]. Fakt takiego podziału potwierdzają także znajdujące się w aktach sprawy: "Mapa sytuacyjna do celów prawnych nieruchomości KW [...], Kolonia [...], Kolonia [...] z projektowanym podziałem" zarejestrowana w Państwowym Zasobie Geodezyjnym i Kartograficznym pod numerem [...], stanowiąca załącznik do tej decyzji, na której znajduje się "Szkic nieruchomości KW [...]" wykonany na podstawie operatu ewidencji gruntów obr. [...] dotyczący działki nr [...] i jej podziału na działki o numerach [...] oraz [...], odwołanie strony skarżącej z dnia 19 kwietnia 2006 r., z którego treści wynika, że nie zgłaszał on żadnych wątpliwości, iż kwestionowany podział dotyczył m.in. działki nr [...] położonej przy ul. [...], a także nadesłana do akt sprawy o sygn. I SA/Wa 957/07 odpowiedź na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 maja 2007 r., której treść również potwierdza fakt, że w kwestionowana w tym postępowaniu sądowym decyzja dotyczyła m.in. działki nr [...] z obrębu ewidencji gruntów nr [...] o powierzchni [...] m2.

Stwierdzenie więc przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działające jako organ odwoławczy jedynie w decyzji z dnia [...] marca 2007 r., że działka nr ew. [...] z obrębu ewidencji gruntów nr [...] o pow. [...] m2 na działki ewidencyjne: nr [...] o pow. [...] m2 położoną przy ul. [...] oraz nr [...] o pow. [...] m2 położoną przy ul. [...] nie znajduje w niczym uzasadnienia ani jakiegokolwiek odniesienia do złożonych do akt dokumentów. Z tego względu można tu mówić o oczywistej omyłce organu w potocznym znaczeniu tego pojęcia (wyrok NSA z dnia 13 marca 1998 r. sygn. akt I SA/Lu 1091/96), która w żaden sposób nie wywarła wpływu na merytoryczną treść wydanej decyzji, a nawet nie wprowadziła stron postępowania w błąd co do jej rzeczywistej treści. Stąd też w opinii Sądu zaistniałą pomyłkę z uwagi na jej "oczywistość" można było sprostować stosując przepis powołanego art. 113 kpa i czyniąc to organ nie naruszył przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Z wyżej wyjaśnionych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.