Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1242/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art.116 par.1, art. 116 par. 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędzia WSA Maciej Kurasz, Protokolant Agata Rogosz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za okres od lipca do grudnia 2003 r. oraz za poszczególne miesiące 2004 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], 2) stwierdza, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz E. K. kwotę 740 zł (słownie: siedemset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] orzekł o odpowiedzialności podatkowej E.K. (w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako Skarżąca lub Strona) jako członka zarządu spółki z o.o. "I." z siedzibą w W. za zaległości podatkowe tej spółki w podatku od towarów i usług za okres od lipca do grudnia 2003 r., za styczeń, luty, marzec, lipiec, sierpień 2004r. w łącznej kwocie 28.218,37 zł, za odsetki za zwłokę od tych zaległości podatkowych w wysokości 17.845 zł oraz koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie 1.391 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ powołując się na treść art. 107 i art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), dalej powoływana jako "O.p." wskazał, iż Skarżąca pełniła obowiązki członka zarządu spółki z o.o. "I." w okresie kiedy powstały zaległości podatkowe tej spółki objęte niniejszym postępowaniem. Skarżąca została powołana na członka zarządu Spółki Uchwałą nr V Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 17 lipca 2002r. i funkcję tą pełniła do dnia 21 marca 2006r.

Organ wskazał, że prowadzone w stosunku do tej spółki postępowanie egzekucyjne okazało się bezskuteczne. W toku przeprowadzonych czynności egzekucyjnych poborca skarbowy ustalił, że spółka nie prowadzi działalności gospodarczej pod dotychczasowym adresem wskazanym przez wierzyciela, tj. w W. przy ul. C. [...] W wyniku dokonanych zajęć wierzytelności w ING Banku Śląskim S.A. uzyskano środki pieniężne w łącznej kwocie 541,03 zł, z których na poczet kosztów egzekucyjnych przekazano 204,21 zł a pozostałą część tj. 211,72 zł wierzycielowi. Zajęcie wierzytelności w Banku PKO S.A. VI O/Warszawa okazało się nieskuteczne, ponieważ bank nie prowadzi rachunku dla w/w spółki. Z protokołu sporządzonego z udziałem członków zarządu o stanie majątkowym spółki wynikało natomiast, że spółka nie prowadzi działalności i nie posiada środków transportu. W dniach 11 i 12 października 2005r. dokonano 50-ciu zajęć wierzytelności, w wyniku czego uzyskano środki w kwocie 2.124,50zł, które rozliczono na koszty egzekucyjne w kwocie 1221,80 zł, a kwotę 902,70 zł przekazano wierzycielowi. W wyniku zapytania skierowanego do Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców otrzymano informację, iż spółka nie posiada zarejestrowanych środków transportu.

W dniu [...] marca 2006r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec majątku zobowiązanego, ze względu na fakt, iż w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.

Postępowanie egzekucyjne prowadzone było także przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. Z akt przesłanych do organu wynika, że w toku egzekucji podjęto próbę zajęcia rachunku bankowego w Banku Śląskim S.A. II O/Warszawa. Bank pismem z dnia 7 kwietnia 2004 r. odpowiedział, że nie dokonał zajęcia rachunku z powodu braku środków. Bezskuteczność egzekucji potwierdza również raport poborcy skarbowego.

W dniu [...] października 2007r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone w stosunku do spółki z o.o. "I.".

Postanowieniem z dnia [...] maja 2008r Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie odpowiedzialności podatkowej Skarżącej jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki "I." Sp. z o. o. w podatku od towarów i usługa okres od lipca do grudnia 2003 r., za styczeń, luty, marzec, lipiec, sierpień 2004 r. oraz za odsetki za zwłokę od tych zaległości podatkowych i koszty postępowania egzekucyjnego.

W uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji wskazano, że pismem z dnia 21 lipca 2008r, Skarżąca ustosunkowała się do postanowienia o wszczęciu postępowania w zakresie jej odpowiedzialności za zaległości spółki I. Sp. z o. o. w podatku od towarów i usług. Strona potwierdziła fakt wykonywania przez nią funkcji Wiceprezesa Zarządu Spółki od dnia 17 lipca 2002r. jednocześnie informując, iż do jej obowiązków należało utrzymywanie kontaktów z partnerem Spółki w Niemczech oraz techniczna opieka nad serwerem AS 400, a także wykonywanie prac związanych z aktualizacją i tworzeniem bazy danych oraz innych czynności przynależnych temu procesowi, tj. tworzenie ogłoszeń reklamowych, merytoryczna obsługa przedstawicieli handlowych. Strona podkreśliła, że była w spółce zatrudniona na podstawie umowy o pracę na stanowisku kierownika redakcji i zakresem jej obowiązków nie były objęte żadne czynności administracyjne, kadrowe ani też księgowe. Skarżąca pismem z dnia 20 marca 2000r. złożyła rezygnację ze stanowiska Wiceprezesa zarządu Spółki I. Sp. z o. o. W roku 2006 Skarżąca kierowała pisma do pozostałych wspólników w/w spółki w celu wyjaśnienia dalszego bytu spółki. Skarżąca podnosiła, że nie otrzymała od spółki całego należnego jej wynagrodzenia za pracę oraz świadectwa pracy a także, że nie wpłacono do ZUS należnych od jej wynagrodzenia składek na ubezpieczenie.

Organ wskazał, że Skarżąca podnosiła, że nie miała żadnej możliwości realizowania swoich obowiązków jako członka zarządu Spółki a przez to także wiedzy na temat tego czy istnieją przesłanki do ewentualnego zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Prezes zarządu w/w spółki nie informował pozostałych członków zarządu o kondycji finansowej spółki oraz o jej zobowiązaniach w tym także o zobowiązaniach podatkowych. Skarżąca podniosła, iż członek zarządu spółki ponosi odpowiedzialność tylko za zobowiązania podatkowe powstałe w czasie pełnienia przez niego obowiązków członka zarządu, gdy egzekucja prowadzona przeciwko spółce okazała się bezskuteczna. Przy czym bezskuteczność tą należy rozumieć w ten sposób, że egzekucja prowadzona była do całego majątku Spółki, a wierzyciel wykorzystał wszelkie sposoby egzekucji. Zdaniem Strony postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w dniu [...] października 2007r. oraz w dniu [...] marca 2006r. oparte są wyłącznie na bezskuteczności egzekucji z zastosowaniem jednego środka egzekucyjnego tj. z rachunku bankowego i tym samym przesłanka bezskuteczności egzekucji nie została spełniona, gdyż oprócz wierzytelności z rachunków bankowych istniał inny majątek spółki, z którego można było prowadzić egzekucję.

Organ w uzasadnieniu decyzji nie uznał tej argumentacji za zasadną i stwierdził, że Skarżąca zgodnie z treścią art. 208 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000r, Kodeksu spółek handlowych (Dz.U. Nr 94 z 2000r., poz. 1037 ze zm.) w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako k.s.h., miała prawo do prowadzenia wszystkich spraw spółki w tym także spraw związanych z rozliczeniami z tytułu podatków. Organ wskazał, że argumentacja Skarżącej świadczy o tym, że Skarżąca wskutek niedbalstwa nie potrafiła zrealizować tych uprawnień. Zdaniem organu w sytuacji, gdy Skarżąca nie była w stanie prowadzić spraw spółki powinna była zrezygnować z funkcji członka zarządu. Organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 116 § 2 O.p. podział obowiązków w zakresie prowadzenia spraw spółki dokonany pomiędzy członkami zarządu jest okolicznością, która nie ma znaczenia dla odpowiedzialności, o której mowa w art. 116 § 1 O.p. W ocenie organu Skarżąca bezzasadnie twierdziła, że nie została spełniona przesłanka bezskuteczności egzekucji. Okoliczność, że Skarżąca jest wierzycielem wobec spółki także nie ma znaczenia dla zakresu jej odpowiedzialności wynikającej z przepisów art. 116 O.p.

W odwołaniu z 23 grudnia 2008 r. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 116 § 2 O.p., przez przyjęcie, że Skarżąca w okresie, kiedy powstały zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług, których dotyczy zaskarżona decyzja, rzeczywiście pełniła obowiązki wiceprezesa zarządu spółki "I." Sp. z o. o.

Zdaniem Skarżącej odpowiedzialność członków zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o. obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, które powstały w okresie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu. Podniosła, że w okresie pełnienia funkcji prezesa zarządu Strona nie miała faktycznego wpływu na bieżące sprawy "I." Sp. z o. o. (np. rozliczenia Spółki z Urzędem Skarbowym) poza tymi, które w umowie o pracę (zmienionej aneksem) zostały jej wprost powierzone. Skarżąca nigdy nie zajmowała się sprawami finansowymi Spółki, co za tym idzie nie zajmowała się księgowością i rozliczeniami podatkowymi Spółki. Te sprawy wchodziły w zakres obowiązków innych członków zarządu "I." Sp. z o. o.

Skarżąca wskazała, że w związku z liczbą osób tworzących zarząd (3), a także w związku z faktem, że zgodnie z umową Spółki do jej reprezentowania wystarczą oświadczenia wyłącznie prezesa zarządu lub dwóch członków zarządu łącznie lub jednego członka zarządu wraz z prokurentem, Skarżąca nie uczestniczyła w bieżącym zarządzaniu Spółką, gdyż było to zbędne. Strona wierzyła, że pozostałe osoby wchodzące w skład zarządu Spółki należycie wywiązują się ze swoich obowiązków. Z czasem, gdy pojawiły się sygnały świadczące o nieprawidłowościach w zarządzaniu Spółką tj. w czasie, gdy faktycznie przeniesiono siedzibę Spółki na ul. M. w W., Skarżąca próbowała podejmować czynności wyjaśniające sytuację formalnoprawną "I." Sp. z o. o. , jednak jej działania nie spotkały się z żadnym odzewem ze strony prezesa zarządu Spółki A. P., który przejął faktyczny zarząd spółką.

W tych okolicznościach zdaniem Skarżącej nie można uznać jej za członka zarządu pełniącego obowiązki w okresie, w którym powstały zaległości podatkowe spółki tj. członka zarządu wskazanego w art. 116 § 2 O.p. W ocenie Skarżącej osoby, które nie miały faktycznej możliwości wykonywania funkcji członka zarządu spółki nie mogą ponosić odpowiedzialności za zobowiązania spółki na podstawie art. 116 § 2 O.p. Na poparcie tej tezy skarżącą powołała wyrok NSA z dnia 18 listopada 2005 r., sygn. akt I FSK 257/2005.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] maja 2009 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organu drugiej instancji stwierdzono, że organ pierwszej instancji prawidłowo wykazał, iż Strona, w okresie powstania zaległości, za które orzeczono odpowiedzialność zaskarżoną decyzją, pełniła funkcję członka zarządu "I." Sp. z o. o. Organ dodał, że w złożonym odwołaniu Skarżąca nie kwestionuje faktu, iż w dniu 17 lipca 2002r. została powołana na członka zarządu Spółki oraz tego, iż funkcję tą przestała pełnić w dniu 21 marca 2006r.

Organ drugiej instancji w uzasadnieniu zgodził się z argumentacją zawartą w decyzji organu pierwszej instancji i nie podzielił stanowiska Strony odnośnie zwolnienia jej z odpowiedzialności, z racji nie zajmowania się sprawami finansowymi spółki. Organ powołując się na treść art. 201 § 1 oraz art. 208 k.s.h. wskazał, że każdy członek zarządu ma obowiązek posiadania elementarnej wiedzy o najważniejszych sprawach spółki, w tym - w szczególności - o jej kondycji finansowej. Organ powołując się na treść art. 116 O.p. dodał, że charakter prawny funkcji członka zarządu (nawet w przypadku, gdy funkcja ta jest wykonywana w ramach stosunku pracy) oznacza nie tylko obowiązek wykonywania czynności zarządzających (obowiązek wykonywania powierzonych zadań), oznacza też zwiększony zakres odpowiedzialności, w tym odpowiedzialności za skutki działań kierowanej spółki, a więc i skutki działań osób w tej spółce zatrudnionych. Jest to zakres odpowiedzialności wykraczający poza zakres charakterystyczny dla stosunku pracy, gdzie pracownik odpowiada jedynie za skutki swoich działań i to w ograniczonym zakresie, a nie skutki działań podmiotu, w którym jest zatrudniony. Dlatego też twierdzenia Strony, że nie zajmował się finansami spółki pozostają przy orzekaniu o jego odpowiedzialności bez znaczenia.

Na decyzję organu drugiej instancji Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnioskując, o uchylenie zaskarżonej decyzji, o zwrot kosztów postępowania zgodnie z właściwymi przepisami a także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi przeciwko zaskarżonej decyzji podniesiono takie same zarzuty jakie podniesiono w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu 12 stycznia pełnomocnik Skarżącej rozszerzył zarzuty skargi o zarzut naruszenia art. 107 w związku z art. 116 i art. 133 § 1 O.p. przez braku w zaskarżonej decyzji oraz w decyzji organu pierwszej instancji rozstrzygnięcia o solidarnej odpowiedzialności skarżącej za zaległości podatkowe spółki z o.o. "I." razem z pozostałymi członkami zarządu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

skarga zasługiwała na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie organy podatkowe orzekły o odpowiedzialności Skarżącej jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o. Odpowiedzialność ta została ustalona na podstawie art. 116 § 1 O.p. , który stanowi "Za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu:

1) nie wykazał, że:

a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo

b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy,

2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części."

Przytoczony przepis ma charakter normy materialnoprawnej regulującej zakres odpowiedzialności członków zarządu za zaległości podatkowe spółek w nim wymienionych. Wydanie decyzji podatkowej na podstawie powołanego przepisu oznacza skonkretyzowanie uregulowań zawartych w tym przepisie na gruncie konkretnego stanu faktycznego w stosunku do indywidualnie określonego podmiotu. W wyniku wydania decyzji o odpowiedzialności podatkowej na podstawie art. 116 § 1 O.p. powinno dojść do stworzenia konkretnego indywidualnego rozstrzygnięcia, które ustali odpowiedzialność podatkową adresata decyzji w sposób wskazany w tym przepisie.

Z tego względu należało stwierdzić, że decyzja wydana na podstawie art. 116 § 1 O.p. powinna ustalać solidarną odpowiedzialność adresata decyzji za zobowiązania podatkowe spółki wraz z innymi członkami zarządu tej spółki w zakresie przedmiotowym wskazanym w art. 116 § 2 O.p. (zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu). Szczegółowe i kompleksowe rozważania w zakresie solidarnego charakteru odpowiedzialności podatkowej na podstawie art. 116 § 1 O.p. zawarte zostały w uchwale NSA z dnia 9 marca 2009 r. sygn. akt I FPS 4/08, publ. ONSAiWSA 2009/3/47.

W zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji nie zawarto rozstrzygnięcia o solidarnej odpowiedzialności Skarżącej za zaległości podatkowe spółki z o.o. "I.", pomimo że Skarżąca w okresie, którego dotyczy decyzja nie była jedynym członkiem zarządu i jak wynika z akt sprawy w stosunku do innych członków zarządu tej spółki było prowadzone postępowanie w sprawie ich odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki (kserokopie decyzji i postanowienia o wszczęciu postępowania bez numeru, znajdujące się w aktach administracyjnych przed kartą 25 tych akt).

Wskazany brak w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w decyzji stanowił naruszenie art. 116 § 1 O.p. który miał wpływ na wynik sprawy.

Zawarte w skardze twierdzenia Skarżącej, według których w okresie, którego dotyczy zaskarżona decyzja, nie pełniła ona faktycznie funkcji członka zarządu spółki z o.o. "I.", nie mogły zostać uznane za argumenty uzasadniające uwzględnienie skargi. W ocenie Sądu twierdzenia te nie mają potwierdzenia w dowodach znajdujących się w aktach sprawy. Skarżąca swoje przekonanie o tym, że nie pełniła faktycznie funkcji członka zarządu opiera na stwierdzeniu, że w spółce "I." zajmowała się wyłącznie utrzymywanie kontaktów z partnerem Spółki w Niemczech oraz techniczną opieką nad serwerem AS 400, a także wykonywaniem prac związanych z aktualizacją i tworzeniem bazy danych oraz innych czynności przynależnych temu procesowi, tj. tworzenie ogłoszeń reklamowych, merytoryczna obsługa przedstawicieli handlowych. Skarżąca twierdziła, że sprawami rozliczeń podatkowych w spółce zajmował się A. P. będący członkiem zarządu spółki. W ocenie Sądu twierdzenia te nie mogły być uznane za zasadne. Skarżąca jako członek zarządu spółki z o.o. "I." na podstawie art. 208 § 2 k.s.h. miała prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki. W sytuacji, gdyby nie mogła wykonywać tego prawa z winy innych członków zarządu lub innych osób powinna była o tym zawiadomić wspólników lub ewentualnie zrezygnować z pełnienia funkcji członka zarządu. Natomiast, w sytuacji gdy Skarżąca zgodziła się na ograniczenie zakresu jej uprawnień i obowiązków jako członka zarządu tylko do w/w czynności wskazanych w umowie o pracę nie może twierdzić, że nie pełniła funkcji członka zarządu. W rozważanej sytuacji, uznając twierdzenia Skarżącej za prawdziwe należało stwierdzić, że Skarżącej w umowie o pracę przydzielono określone obowiązki, jednakże umowa ta nie mogła mieć wpływu na jej uprawnienia jako członka zarządu określone w art. 208 § 2-4 k.s.h., gdyż znajdująca się w aktach sprawy umowa spółki (karta 6 akt administracyjnych) nie przewidywała takiej możliwości (art. 208 § 1 k.s.h.)

Dokonanie przez członków zarządu spółki z. o.o. podziału miedzy nich uprawnień do prowadzenia poszczególnych spraw spółki, przekraczających zakres zwykłego zarządu, jakimi będą się oni zajmować w ramach pełnienia funkcji członka zarządu, zgodnie z treścią art. 208 § 3 k.s.h. wymaga uchwały zarządu. Podział ten odbywa się przy udziale wszystkich członków zarządu, zatem następuje on w wyniku realizacji przez nich ich uprawnień jako członków zarządu. Dlatego w ocenie Sądu następstwa działań i zaniechań członka zarządu w zakresie określonego rodzaju spraw objętych tą uchwałą obciążają wszystkich członków zarządu. W oparciu o tę konstatację należało stwierdzić, że nawet jeżeli w stanie faktycznym występującym w niniejszej sprawie doszłoby do powierzenia prowadzenia spraw związanych z rozliczeniami podatkowymi jednemu członkowi zarządu to nie zwalniałoby to pozostałych członków zarządu od odpowiedzialności ustanowionej w art. 116 § 1 O.p. Niezależnie od powyższych rozważań należało wskazać, że w rozpoznanej sprawie Skarżąca nie przedstawiła dowodu potwierdzającego powierzenie rozliczeń podatkowych spółki z o.o. "I." A. P..

Sąd uznał, że w toku postępowania Skarżąca nie przedstawiła dowodów potwierdzających pozbawienie jej możliwości prowadzenia spraw spółki, w okresie, którego dotyczyła zaskarżona decyzja. Za dowody na tę okoliczność nie mogły być uznane pisma kierowane przez Skarżącą w roku 2006 do pełnomocnika wspólników spółki z o.o. "I." oraz do prezesa zarządu tej spółki A. P. w celu rozwiązania umowy o pracę o i odwołania Skarżącej z funkcji członka zarządu, wniosek do ZUS o podanie wysokości składek wpłaconych na ubezpieczenie społeczne Skarżącej, wniosek do Urzędu Skarbowego W. o informacje na temat zaległości podatkowych spółki, skarga do Państwowej Inspekcji Pracy oraz pozew o wydanie świadectwa pracy. Z dokumentów tych wynika, że Skarżąca w roku 2006 podjęła działania w celu wyjaśnienia sytuacji spółki a także w celu zaprzestania pełnienia w tej spółce funkcji członka zarządu. Jednakże dokumenty te, zdaniem Sądu, nie zawierają jakichkolwiek informacji, świadczących o tym, że w latach 2003-2004 Skarżąca faktycznie nie mogła wykonywać uprawnień członka zarządu spółki z o.o. "I.".

W takiej sytuacji organy podatkowe opierając się na treści uchwały wspólników spółki z o.o. "I." z dnia 17 lipca 2002 r. (karta 6 akt administracyjnych) i odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (karta 8 akt administracyjnych) zasadnie przyjęły, że Skarżąca pełniła faktycznie funkcje członka zarządu spółki z o.o. "I.". Zdaniem Sądu treść tych dokumentów oraz treść umowy spółki była wystarczającym dowodem pełnienia przez Skarżącą funkcji członka zarządu ponoszącego na podstawie art. 116 § 1 O.p. odpowiedzialność za zaległości podatkowe w/w spółki, powstałe w latach 2003-2004.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją art. 116 § 2 O.p. był niezasadny.

Bezzasadne były podnoszone na rozprawie twierdzenia pełnomocnika Skarżącej, że Skarżącą wskazała mienie, z którego mogła być prowadzona egzekucja przeciwko spółce. W aktach sprawy brak jest dowodów potwierdzających to twierdzenie.

Organy prowadząc ponownie postępowanie powinny uwzględnić stanowisko Sądu wyrażone w niniejszym wyroku w zakresie treści rozstrzygnięcia jakie powinna zawierać decyzja wydana na podstawie art. 116 § 1 O.p. a także stanowisko wyrażone w uchwale NSA z dnia 9 marca 2009 r. sygn. akt I FPS 4/08, publ. ONSAiWSA 2009/3/47.

Mając na względzie występujące w niniejszej sprawie, w decyzjach organów obydwu instancji naruszenie art. 116 § 1 O.p., Sąd na podstawie art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.