Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 815/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-06-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania wynarodzenia
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 20
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Ł. C. działającego z substytucji wyznaczonego adwokata K. K. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy umorzenia odsetek od zaległości podatkowej postanawia: odmówić przyznania adwokatowi K. K. wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 marca 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia z dnia "[...]", Nr "[...]". Jednocześnie Sąd zasądził na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokata K. K. wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną z urzędu.

W przedłożonej następnie do Sądu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej z dnia 24 kwietnia 2015 r., adwokat Ł. C. pełnomocnik substytucyjny ustanowionego z urzędu adwokata K. K. stwierdzając brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku, wniósł o "zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych".

Wskazać należy, iż w świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.;

w skrócie: p.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów

w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków. Regulacja ta zawiera się w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.)

Jak stanowi § 20 wskazanego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z przepisu tego wynika wyraźnie, iż oświadczenie tej treści jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Stanowi ono podstawę do ustalenia, że opłaty za czynności adwokata nie zostały zapłacone w całości lub w części. Pozwala tym samym określić zakres,

w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinien zatem zawierać oświadczenie, z którego jednoznacznie wynika, że opłaty za tę czynność nie zostały zapłacone w całości lub w części. Brak stosownego oświadczenia - a więc sytuacja, jaką stwierdzono w niniejszej sprawie - nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić w trybie art. 49 p.p.s.a., lecz wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Przedstawione stanowisko utrwalone zostało w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 390/08 i z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 615/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, należało orzec jak w sentencji.