Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 351/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2009-01-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 3 września 2008 r. Nr 380000-WO-9116-11/08/RK w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym po rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 2 października 2008r. pełnomocnik skarżącego R. G. w związku z wywiedzeniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 3 września 2008 r. nr 380000-WO-9116-11/08/RK w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W ocenie wnioskodawcy, konieczność zapłaty należności wynikających z decyzji organu określających zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiące październik i grudzień 2004r. w łącznej wysokości 13.148,53 zł. oraz należnych odsetek za zwłokę jest nie do pogodzenia z uzasadnionym interesem podatnika i spowoduje wyrządzenie mu niewymiernej szkody. Konieczność uregulowania ciążącego na skarżącym zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji a także innych zobowiązań związanych z przeprowadzonym postępowaniem kontrolnym, spowoduje bowiem likwidację działalności gospodarczej i wyprzedaż składników majątkowych. Tym samym powstanie po stronie skarżącego szkoda niemożliwa do naprawienia.

W uzupełnieniu złożonego wniosku, na wezwanie Sądu, przedłożono informacje o posiadanym majątku, dochodach uzyskanych w 2007r., deklarację VAT-7 za miesiąc listopad 2008 r. oraz wyciągi z rachunku bankowego [...] – R.G. posiadanego w [..] Bank [...].

Z powyższej informacji wynika, że na stan majątkowy skarżącego składają się ruchomości: samochód osobowy Volvo 40, rocznik 1996, o wartości 13 000 zł, samochód osobowy Volvo 40TDI, rocznik 1998, o wartości 18 000 zł, samochód osobowy Ford Mondeo, rocznik 1994, o wartości 11 000 zł oraz nieruchomość –dom jednorodzinny o wartości ok. 450.000 zł. Ponadto posiada otwarty kredyt obrotowy w [...] Bank [...] w kwocie 270.000 zł, z miesięcznym obciążeniem należnymi odsetkami -2800 zł. Dochód za 2007r. wynosił 16.339,16 zł.

W tym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje .

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie .

Stosownie do treści art. 61 § 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej ustawą - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Zasadą jest więc wykonywanie zaskarżonych aktów mających przymiot ostateczności. Wstrzymanie wykonania może nastąpić bądź przez organ, którego decyzja jest skarżona, bądź przez sąd administracyjny, na etapie postępowania sądowego.

W myśl art. 61 § 3 ustawy po przekazaniu sądowi skargi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania – co w rozpatrywanej sprawie nie ma miejsca.

W złożonym do Sądu wniosku strona wskazała na obie ustawowe przesłanki wymienione w art. 61 § 3 ustawy, zarówno na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jak też spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku powołano się na zagrożenie likwidacją prowadzonej działalności gospodarczej w razie dojścia do egzekucji należności wynikających z zaskarżonej decyzji oraz innych ciążących na podatniku w łącznej wysokości 13.148,53 zł wraz z należnymi od tej kwoty odsetkami za zwłokę.

Oceniając poczynione w sprawie ustalenia faktyczne oraz argumentację prezentowaną przez skarżącego, Sąd nie znalazł podstaw do przychylenia się do żądania wniosku.

Dokonując analizy aktualnej sytuacji osobistej i majątkowej skarżącego, w aspekcie podjęcia wobec niego ewentualnych czynności egzekucyjnych, w ocenie Sądu w chwili obecnej nie wystąpiły okoliczności pozwalające na uznanie, że wystąpiło już realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a w szczególności wskazywanego we wniosku zagrożenia dla prowadzonej działalności gospodarczej, poprzez między innymi konieczność wyprzedaży majątku trwałego.

O spełnieniu przesłanek ustawowych określonych w art. 63 § 3 p.p.s.a. można bowiem mówić dopiero w sytuacji, gdy ich zaistnienie jest realne z uwagi na aktualną sytuację finansową podatnika, jak i zakres faktycznie podejmowanych wobec niego czynności egzekucyjnych. Dlatego też dla oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji decydujące znaczenie ma ocena aktualnego stanu faktycznego, a nie ewentualnych możliwych zagrożeń, jakie mogą się pojawić w bliżej nieokreślonej przyszłości.

Odnosząc się do aktualnej kondycji finansowej wnioskodawcy, dokonana przez Sąd analiza zebranego materiału dowodowego z równoczesnym uwzględnieniem ciążącego łącznie na skarżącym zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego wynikającego z rozstrzygnięć organów, pozwala na stwierdzenie, iż na chwilę obecną nie wystąpiły jeszcze wskazywane we wniosku zagrożenia prowadzonej działalności gospodarczej.

Jak wynika z przedłożonej Sądowi przez wnioskodawcę informacji o stanie majątkowym, dysponuje on majątkiem ruchomym i nieruchomym znacznej wartości. Nie wskazano też, aby któryś z wykazanego mienia podlegał jakiemukolwiek ograniczeniu w dysponowaniu, czy też stanowił zabezpieczenie ewentualnych zobowiązań ciążących na wnioskodawcy. Również z przedłożonych do wniosku wyciągów z rachunku bankowego Przedsiębiorstwa [...] – R. G.posiadanego w [...] Bank [...] wynika, że w ramach przyznanego limitu kredytu obrotowego, występuje w znaczne zróżnicowanie wysokości dostępnych środków finansowych. I tak np. w wyciągu nr 204 na dzień 31.12.2008r saldo dostępne wynosiło 7.166,01 zł, zaś dzień wcześniej 17 001,31 zł (nr wyciągu 203), a w dniu 22.12.2008 r. stan wolnych środków wynosił 60 454,65 zł.

Wprawdzie, niewątpliwie posiadany przez stronę kredyt obrotowy z limitem zadłużenia 100 000 zł, ma na celu umożliwienie jej finansowania bieżącej działalności gospodarczej, jednakże w ramach posiadanych wolnych środków kredytowych możliwe jest też dokonywanie, choćby cząstkowej spłaty zobowiązań wynikających z zaskarżonej decyzji, a związanych z działalnością gospodarczą.

Ponadto, szczegółowa analiza dokonywanych uznań i obciążeń konta bankowego wskazuje też na dużą aktywność prowadzonej działalności gospodarczej, a zatem i o uzyskiwaniu przez podatnika bieżących dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Okoliczność tą potwierdza także wysokość obrotów wykazana w przedłożonej Sądowi deklaracji VAT-7 za miesiąc listopad 2008r., jak również wykazana w zeznaniu PIT-36L za 2007r. wysokość przychodów i kosztów jego uzyskania.

W tej sytuacji Sąd nie znalazł także podstaw do stwierdzenia, iż dotychczasowe czynności egzekucyjne mogą prowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a musi mieć taki charakter, że nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Takich zaś działań, które wywoływałyby trudne do odwrócenia skutki prawne, na obecnym etapie postępowania egzekucyjnego wobec swojego majątku wnioskodawca nie wykazał.

Sąd na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji umożliwił stronie przedstawienie wszelkich istotnych w jej ocenie informacji dotyczących bieżącej sytuacji majątkowej. Samo wskazanie pewnych niezbędnych w ocenie Sądu informacji, nie ograniczało w tym zakresie samodzielnej inicjatywy wnioskodawcy w dowodzeniu istnienia przesłanek do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji.

Wobec braku uprawdopodobnienia przez skarżącego zaistnienia przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., tak dotyczących niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody wskutek wykonania zaskarżonej decyzji, jak i spowodowania tym trudnych do odwrócenia skutków, wniosek skarżącego należało oddalić.