Postanowienie NSA, sygn. akt II OPP 11/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6059 Inne o symbolu podstawowym 605
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 2, art. 12 ust. 1, art. 14
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska - Szary (spr.) Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J.J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 819/14 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.


UZASADNIENIE

Skarżący J. J. pismem z dnia 1 marca 2016 r., uzupełnionym pismem z dnia 11 marca 2016 r., wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku (sygn. akt III SA/Gd 819/14) w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych.

Z akt sprawy wynika, że skarga wraz z odpowiedzią na skargę wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 14 października 2014 r. W związku z tym, że w skardze zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 14 października 2014 r. Przewodniczący Wydziału polecił przesłać skarżącemu urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący wykonał to wezwanie w dniu 28 października 2014 r. W związku z tym że złożone przez skarżącego oświadczenie było niewystarczające, referendarz sądowy wezwał do dwukrotnie - zarządzeniami z dnia 31 października 2014 r. i z dnia 11 grudnia 2014 r. - do przedłożenia dodatkowych dokumentów. Następnie postanowieniem z dnia 31 grudnia 2014 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Skarżący w dniu 12 stycznia 2015 r. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. W tym samym dniu wniósł pierwszą skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Następnie zarządzeniem z dnia 4 lutego 2015 r. akta sprawy przedstawiono Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu celem rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania.

Dnia 16 lutego 2015 r. J. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kolejną skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania oraz zażalenie na postanowienie z dnia 30 stycznia 2015 r. w przedmiocie prawa pomocy. Powyższe pisma przesłano w ślad za aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Postanowieniem z dnia 27 lutego 2015 r., sygn. akt II OPP 3/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę J. J. na przewlekłość postępowania. Następnie po wpływie do NSA w dniu 2 marca 2015 r. pism z dnia 16 lutego 2015 r. poinformowano skarżącego, że jego pismo w sprawie przewlekłego prowadzenia postępowania zostało dołączone do akt z uwagi na to, że NSA postanowieniem z dnia 27 lutego 2015 r. skargę na przewlekłość w tej sprawie oddalił.

Postanowieniem z dnia 17 marca 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 stycznia 2015 r. odmawiające przyznania prawa pomocy. Dnia 20 marca 2015 r. przesłano skarżącemu odpis powyższego postanowienia.

Po zwróceniu akt sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, zarządzeniem z dnia 27 marca 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi.

W dniu 2 kwietnia 2015 r. do Sądu wpłynęły pisma J. J., w których wniósł on o udzielenie informacji o stanie przedmiotowej sprawy a także o sporządzenie i doręczenie mu odpisów dokumentów z akt sprawy w całości bez kopert i zwrotnych potwierdzeń odbioru (zpo) oraz o przyznanie mu prawa pomocy. Następnie dnia 14 kwietnia 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu ponownie wniósł on o przyznanie prawa pomocy.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 17 kwietnia 2015 r. wezwano skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, który jednocześnie mu przesłano.

W dniu 21 kwietnia 2015 r. do Sądu wpłynęła skarga J. J. na przewlekłość postępowania w sprawie III SA/Gd 819/14. Dnia 27 kwietnia 2015 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 23 kwietnia 2015 r., przekazano akta sprawy wraz z powyższą skargą Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Dnia 7 maja 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 11 maja 2015 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do przedłożenia dodatkowych dokumentów w celu rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 12 maja 2015 r., sygn. akt II OPP 11/15, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania.

Po zwróceniu akt sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, dnia 22 maja 2015 r. do Sądu I instancji wpłynęła odpowiedź skarżącego na wezwanie z dnia 11 maja 2015 r.

Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Dnia 12 czerwca 2015 r. do Sądu wpłynęły pisma J. J., w których wniósł on o udzielenie informacji o stanie przedmiotowej sprawy, sporządzenie i doręczenie mu odpisów dokumentów z akt sprawy w całości bez kopert, przyznanie mu prawa pomocy a także skarga na przewlekłość postępowania.

Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2015 r. udzielono odpowiedzi skarżącemu, a akta sprawy przedstawiono Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Dnia 19 czerwca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła kolejna skarga skarżącego na przewlekłe prowadzenia postępowania, która po jej przesłaniu Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zarządzeniem z dnia 21 maja 2015 r. została uznana za uzupełnienie oczekującej na rozpoznanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania.

Ponadto 19 czerwca 2015 r. do Sądu I instancji wpłynął wniosek skarżącego o udzielenie informacji o stanie sprawy, o sporządzenie i doręczenie mu odpisów dokumentów z akt sprawy w całości bez kopert i zpo oraz dwóch odpisów skargi na przewlekłość postępowania a także o przyznanie prawa pomocy jak również sprzeciw od postanowienia z dnia 3 czerwca 2015 r. wydanego w przedmiocie prawa pomocy. Skarżący ponowił powyższe wnioski w pismach, które do Sądu I instancji wpłynęły w dniu 29 czerwca 2015 r.

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II OPP 15/15, Naczelny Sąd Administracyjny ponownie odrzucił skargę J. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania. Odpis powyższego postanowienia wraz z aktami sprawy przesłano dnia 7 lipca 2015 r. Sądowi I instancji.

Dnia 20 lipca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła kolejna skarga J. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania oraz wniosek o udzielenie informacji o stanie sprawy, o sporządzenie i doręczenie skarżącemu dokumentów z akt sprawy w całości bez kopert i zpo oraz o przyznanie prawa pomocy.

Pismem z dnia 21 lipca 2015 r. akta sprawy przedstawiono Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 3 sierpnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu stosownego wniosku skarżącego, przesłał skarżącemu kserokopie żądnych dokumentów. Następnie postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2015r., sygn. akt II OPP 16/15, odrzucił skargę J. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania. Odpis powyższego postanowienia wraz z aktami sprawy przesłano dnia 26 sierpnia 2015 r. Sądowi I instancji.

Postanowieniem z dnia 7 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

W dniach 9 września 2015 r., 15 września 2015 r., 18 września 2015 r. i 22 września 2015 r. do Sądu wpłynęły kolejne wnioski skarżącego o udzielenie informacji o stanie sprawy, o sporządzenie i doręczenie skarżącemu odpisów dokumentów z akt sprawy a także o przyznanie mu prawa pomocy. Dodatkowo w dniu 9 września 2015 r. wpłynęła do Sądu skarga na przewlekłość postępowania a dnia 22 września 2015 r. zażalenie na postanowienie z dnia 7 września 2015 r. wydane w przedmiocie prawa pomocy i kolejna skarga na przewlekłość postępowania. Pismem z dnia 11 września 2015 r. Sąd I instancji udzielił skarżącemu żądanych informacji. Następnie zarządzeniem z dnia 23 września 2015 r. akta sprawy przedstawił Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Dnia 6 października 2015 r. do WSA w Gdańsku wpłynęły kolejne wnioski skarżącego o udzielenie informacji o stanie sprawy, o sporządzenie i doręczenie skarżącemu odpisów dokumentów z akt sprawy a także o przyznanie mu prawa pomocy. Dnia 7 października 2015 r. udzielono skarżącemu informacji o stanie sprawy.

Postanowieniem z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt II OZ 985/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie na postanowienie z dnia 7 września 2015 r. i zwrócił akta sprawy Sądowi I instancji.

Dnia 29 października 2015 r. do WSA w Gdańsku wpłynęły kolejne wnioski skarżącego o udzielenie informacji o stanie sprawy, o sporządzenie i doręczenie skarżącemu odpisów dokumentów z akt sprawy a także o przyznanie mu prawa pomocy.

Zarządzeniem z dnia 30 października 2015 r. Przewodniczący Wydziału WSA w Gdańsku wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia oraz do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 592 zł od wniosku o sporządzenie kserokopii dokumentów z akt, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Następnie akta sprawy przedstawiono Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu celem rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania.

W tym samym dniu do NSA wpłynęła kolejna skarga J. J. na przewlekłość postępowania w sprawie III SA/Gd 819/14 wraz z wnioskami o udzielenie informacji o stanie sprawy, o sporządzenie i doręczenie skarżącemu odpisów dokumentów z akt sprawy a także o przyznanie mu prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt II OPP 20/15, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę na przewlekłość postępowania i dnia 12 listopada 2015 r. zwrócił akta sprawy Sądowi I instancji.

Dnia 16 listopada 2015 r. do WSA w Gdańsku wpłynął kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. W wykonaniu zarządzenia z dnia 17 listopada 2015 r. przesłano skarżącemu, celem wypełnienia, formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, który uzupełniony przez skarżącego wpłynął do Sądu 3 grudnia 2015 r.

Zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2015 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do przedłożenia dodatkowych dokumentów w celu rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W tym samym dniu do Sądu wpłynęły kolejne wnioski skarżącego o udzielenie informacji o stanie sprawy, o sporządzenie i doręczenie skarżącemu odpisów dokumentów z akt sprawy a także o przyznanie mu prawa pomocy. Pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. Sąd udzielił skarżącemu informacji o stanie sprawy.

W pismach, które wpłynęły do Sądu dnia 29 grudnia 2015 r. skarżący powtórzył powyższe wnioski i udzielił odpowiedzi na wezwanie referendarza z dnia 8 grudnia 2015r.

Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2015 r. referendarz sądowy WSA w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Dnia 18 stycznia 2016 r. do WSA w Gdańsku wpłynął sprzeciw skarżącego od ww. postanowienia oraz skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania.

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2016 r. WSA w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Następnie przekazał akta Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wraz ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania i zażaleniem skarżącego na postanowienie z dnia 26 stycznia 2016 r.

Dnia 9 lutego 2016 r. do WSA w Gdańsku wpłynęła kolejna skarga J. J. na przewlekłość postępowania.

Postanowieniem z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt II OPP 4/16, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę na przewlekłość postępowania. Następnie postanowieniem z dnia 3 marca 2016 r., sygn. akt II OZ 202/16, oddalił zażalenie na postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 stycznia 2016 r. Akta sprawy zwrócono Sądowi I instancji.

Dnia 15 marca 2016 r. do WSA w Gdańsku wpłynął wniosek skarżącego o sporządzenie i doręczenie odpisów dokumentów z akt sprawy a także o zwolnienie od kosztów sądowych w tym zakresie.

Zarządzeniem z dnia 21 marca 2016 r. WSA w Gdańsku pozostawił wniosek skarżącego o sporządzenie i doręczenie kopii dokumentów z akt sprawy bez rozpoznania. Następnie postanowieniem z dnia 21 marca 2016 r. odrzucił skargę J. J. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 5 września 2014r. z uwagi na nieuiszczenie od niej wpisu.

W tych okolicznościach do WSA w Gdańsku wpłynęła przekazana przez Prezesa Sądu Rejonowego [...] skarga J. J. z dnia 1 marca 2016 r. na przewlekłość postępowania, uzupełniona pismem z dnia 11 marca 2016 r. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w sprawie zaszła nieuzasadniona zwłoka w okresie od 15 grudnia 2014 r. do 11 marca 2016 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, ponieważ nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) Konieczne jest, więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Co należy podkreślić, ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy, nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy mimo, że postępowanie sądowe trwa ponad 12 miesięcy. Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że to wyłącznie działania skarżącego przyczyniły się do tak znacznego przedłużenia postępowania sądowego. Skarżący wnosił do Sądu liczne pisma procesowe, w tym środki odwoławcze, skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania oraz wnioski o przyznanie prawa pomocy w różnym zakresie, które nie zawierały żadnych informacji o sytuacji materialnej skarżącego, co za każdym razem rodziło po stronie Sądu obowiązek wzywania go do przedstawienia dodatkowych informacji. Te wszystkie szczegółowo przedstawione powyżej okoliczności przemawiają za uznaniem, że długi czas trwania postępowania w tej sprawie przed Sądem I instancji był konsekwencją zachowania skarżącego, które nie wskazywało na dążenie do szybkiego zakończenia postępowania sądowego.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.