Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 80/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r. w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 grudnia 2012 r. A. R. (nazywany dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] , w której zawarł wniosek o jej wstrzymanie.

Skarżący nie uzasadnił złożonego wniosku.

Zarządzeniem Sędziego z dnia 7 sierpnia 2013 r. skarżący został wezwany do uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r. oraz do przesłania dokumentów obrazujących jego sytuację materialną, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do nadesłania ww. informacji została doręczona skarżącemu w dniu 13 sierpnia 2013 r.

Pismem z dnia 18 sierpnia 2013 r. skarżący udzielił żądanych przez Sąd wyjaśnień, podając, że wraz z żoną ma na utrzymaniu trzech synów, pozostających na bezrobociu. Jeden z synów kończy studia na Uniwersytecie [...].

Skarżący pracuje na ¾ etatu jako kierowca w [...] Centrum Kultury w G., otrzymując wynagrodzenie miesięczne w wysokości 1242,20 złotych, z której od czterech miesięcy komornik pobiera kwotę 300 złotych. Z wypłatach faktycznie 700 złotych skarżący opłaca telefon (100 złotych) oraz ratę pożyczki w wysokości 250 złotych. Reszta opłata oraz bieżące wydatki opłacane są z pensji żony zatrudnionej jako nauczycielka w przedszkolu.

Do pisma skarżący dołączył PIT-11 oraz pismo z dnia 17 sierpnia 2013 r., w którym podał, ze Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] października 2012 r. nałożył na niego karę pieniężną w wysokości 3000 złotych, a następnie wydał kolejne pięć decyzji, każda nakładająca na skarżącego karę w wysokości 3000 złotych za nieuiszczenie opłaty elektronicznej za przejazd po tym samym odcinku drogi pod różnymi bramownicami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Dokonując oceny wystąpienia w sprawie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd uwzględnił informacje o sytuacji rodzinnej i stanie majątkowym skarżącego, z których wynika, ze ma on wraz z zoną na utrzymaniu trzech synów bezrobotnych oraz jednego studiującego. Wynagrodzenie za pracę otrzymywane przez skarżącego w wysokości 1242,20 złotych w części zajmowane jest przez komornika, z niego pokrywane są również opłaty.

Z wyjaśnień zawartych w piśmie skarżącego z dnia 17 sierpnia 2013 r. wynika, że Główny Inspektor Transportu Drogowego nałożył na niego w sumie sześć kar pieniężnych w wysokości 3000 złotych każda.

Rozpatrując wniosek, Sąd wziął pod uwagę dysproporcję pomiędzy wysokością nałożonej na skarżącego kary w wysokości 3.000 złotych, jak również kwoty 18.000 złotych powstałej w wyniku zsumowania wszystkich kar nałożonych na stronę za wykonywanie przejazdów bez uiszczenia opłaty elektronicznej a wysokością comiesięcznych dochodów osiąganych przez niego, z których część zajmowana jest przez komornika.

Zdaniem Sądu wyjaśnienia skarżącego pozwoliły na ocenę jego sytuacji osobistej i finansowej, wskazując na konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.