Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2021-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 marca 2021 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję. 2. zasadza od Wójta Gminy [...] na rzecz [...] sp. z o.o. w [...] kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy pismem z [...] lipca 2018 r. wezwał A. Sp. z o. o., zwaną dalej: "skarżącą" lub "spółką" do wypełnienia oświadczenia dotyczącego posiadania nieruchomości o powierzchni powyżej 3500,00 m˛, na której na skutek wykonywania robót lub obiektów budowlanych trwale związanych z gruntem, wyłączono więcej niż 70% powierzchni nieruchomości z powierzchni biologicznie czynnej na obszarach nieujętych w systemy kanalizacji otwartej lub zamkniętej mającej wpływ na zmniejszenie retencji.

W odpowiedzi na pismo skarżąca złożyła wypełnione oświadczenie z [...] lipca 2018 r. z którego wynika, że nie posiada nieruchomości, która spełnia przesłanki określone w art. 269 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2020 r. poz. 310), zwanej dalej: "u.p.w.".

[...] listopada 2018 r. organ przeprowadzili kontrolę nieruchomości skarżącej (działki nr [...] w miejscowości O.), z której wynika, że na nieruchomości nie istnieją urządzenia do retencjonowania wody i wyłączone jest 77,3 % terenu z powierzchni biologicznie czynnej. Ustalono, że działka [...] podłączona jest do systemu odprowadzającego z danego obszaru wody opadowe i roztopowe, dla której zostało podpisane trójstronne porozumienie na korzystanie z urządzeń spółki drenarskiej, pomiędzy skarżącą oraz Wójtem Gminy. Wyliczenia powierzchni wyłączonej z powierzchni biologicznie czynnej dokonano na podstawie mapy dostępnej na stronie www. geoportal,pl.

[...] czerwca 2020 r. organ dokonał wizji lokalnej, podczas której opisał sposób odprowadzania wód opadowych z kontrolowanej nieruchomości.

Wójt Gminy informacją z dnia [...] stycznia 2020 r. ustalił wysokość opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej za IV kwartał 2019 r. w kwocie [...]zł. [...] stycznia 2020 r. skarżąca złożyła reklamację od informacji Wójta Gminy z dnia [...] stycznia 2020 r., w której nie zgodziła się z nałożoną opłatą i podtrzymała treść swojego oświadczenia z [...] lipca 2018 r.

[...] lutego 2020 r., Wójt Gminy wydał decyzję nr [...] w której określił skarżącej opłatę za IV kwartał 2019 r. za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej na skutek wykonywania na nieruchomości o powierzchni powyżej 3500 m˛ robót lub obiektów budowlanych trwale związanych z gruntem, mających wpływ na zmniejszenie tej retencji przez wyłączenie więcej niż 70% powierzchni nieruchomości z powierzchni biologicznie czynnej na obszarach nieujętych w systemy kanalizacji otwartej lub zamkniętej, na działce [...] [...] w kwocie [...]zł.

Na skutek rozpoznania skargi spółki, wyrokiem z dnia 21 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w sprawie o sygn. akt. II SA/Bd 382/20 uchylił ww. decyzję z dnia [...] lutego 2020 r.

Informacją z [...] października 2020 r., Wójt Gminy ustalił skarżącej A. Sp. z o.o. w S. (powoływanej również jako "spółka") opłatę za usługi wodne za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej na skutek wykonywania na nieruchomości o powierzchni powyżej 3500m˛ robót lub obiektów budowlanych trwale związanych z gruntem, mających wpływ na zmniejszenie tej retencji przez wyłączenie więcej niż 70% powierzchni nieruchomości z powierzchni biologicznie czynnej na obszarach nieujętych w systemy kanalizacji otwartej lub zamkniętej, w kwocie: [...] zł.

We wniesionej reklamacji, spółka nie zgadza się z nałożona opłatą i wywodziła o braku podstaw do nałożenia opłaty. Twierdziła, że przedmiotowa, położona w miejscowości O. znajduje się na obszarze podłączonym do systemu kanalizacji, o której mowa w ustawie z dnia [...] lipca 2017r. prawo wodne. W jej ocenie, pojęcie to należy rozumieć jako zespół urządzeń służących do odprowadzania z danego obszaru wód opadowych i roztopowych.

Skarżąca wskazała, że jej nieruchomość, tj. działka [...] podłączona jest do systemu odprowadzającego z danego obszaru wody opadowe i roztopowe - korzysta ona z urządzeń spółki drenarskiej i w tym zakresie zostało podpisane trójstronne porozumienie ze Spółką Wodną, A. Sp. z o.o. oraz Wójtem Gminy z dnia [...] lipca 2013r.

Spółka wyjaśniła, że poza nią, z ww. systemu kanalizacji korzystają również znajdujące się w najbliższym sąsiedztwie działki na danym obszarze o następujących numerach: [...] Powyższe dane znajdują się w ewidencji gruntów i budynków. Kanał zbiorczy drenarski odprowadzający wody opadowe i roztopowe obejmuje jednak znacznie większy obszar niż wyżej wymienione działki. Woda z ww. kanału odprowadzana jest w dalszej części do rowu melioracyjnego szczegółowego, a następnie do rowu podstawowego, tj. Kanału S. (wyciąg z opracowania dokumentacji przekazania wód opadowo-roztopowych z działki nr [...], które kierowane są do kanału zbiorczego melioracyjnego znajduje się w posiadaniu organu, został bowiem załączony do reklamacji dotyczących opłat za kwartały I - IV w 2019r.). W ocenie skarżącej, świadczy to o tym, że teren spółki jest ujęty w obszar znacznie większy z którego odprowadzane są wody opadowe i roztopowe - kanał [...] obejmuje bowiem m.in. takie miejscowości jak [...]. Wpisuje się to w cały system zlewni [...] o dużym obszarze oddziaływania.

Spółka zakwestionowała twierdzenie, że na jej nieruchomości nie istnieją urządzenia do retencjonowania wody, albowiem funkcjonujący na danym obszarze kanał deszczowy został wykonany z rur kanalizacyjnych PVC-U kl. "S" 0 315 mm. Wpusty uliczne podłączono do studzienek kanalizacyjnych połączeniowych z rur betonowych, za pomocą rur PVC-U kl. "S" 0 160 mm. Na przedmiotowym obszarze znajdują się też studzienki rewizyjne. Woda z kanału zbiorczego drenarskiego odprowadzana jest w dalszej części do rowu melioracyjnego szczegółowego, a następnie do rowu podstawowego, tj. kanału [...].

Decyzją z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...], Wójt Gminy, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 10, art. 269 ust. 1 pkt 1, art. 270 ust. 7, art. 272 ust. 8 i art. 273 ust. 4, 6 i 8 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2020 r. poz. 310), zwanej dalej: "u.p.w.", § 9 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz. U. 2017 r. poz. 2502), określił skarżącej opłatę za III kwartał 2020 r. za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej na skutek wykonywania na nieruchomości o powierzchni powyżej 3500m˛ robót lub obiektów budowlanych trwale związanych z gruntem, mających wpływ na zmniejszenie tej retencji przez wyłączenie więcej niż 70% powierzchni nieruchomości z powierzchni biologicznie czynnej na obszarach nieujętych w systemy kanalizacji otwartej lub zamkniętej, na działce nr [...] w kwocie: [...] zł.

Powyższe rozstrzygnięcie organ oparł zasadniczo o następujące ustalenia i rozważania:

[...] listopada 2018 r. organ przeprowadził kontrolę, z której wynika, że na nieruchomości skarżącej nie istnieją urządzenia do retencjonowania wody i wyłączone jest 77,3 % terenu z powierzchni biologicznie czynnej. Działka [...] podłączona jest do systemu odprowadzającego z danego obszaru wody opadowe i roztopowe, dla której zostało podpisane trójstronne porozumienie na korzystanie z urządzeń spółki drenarskiej, pomiędzy Spółką Drenarską, A. Sp. z o.o. oraz Wójtem Gminy.

[...] czerwca 2020 r. podczas kontroli (protokół [...]) ustalono, że wody opadowe i roztopowe z nieruchomości o numerze [...] obręb O. są odprowadzane za pośrednictwem kratek i rur kanalizacyjnych. W końcowym odcinku wody te są podczyszczane w osadniku oraz separatorze węglowodorów ropopochodnych po czym za pośrednictwem rurociągu 0 315 mm odprowadzane poprzez studnię oznaczoną "DT" do rurociągu drenarskiego 0 400 mm. Przedmiotowe kwestie reguluje ww. porozumienie z 2013 r. Wody opadowe są odprowadzane poza granice nieruchomości do studni "DT" zlokalizowanej na dz. o numerze 70 obręb O. . Obszar zlokalizowany jest na obszarze jednolitych wód powierzchniowych o nr [...] - Kanał [...]. Wewnętrzna sieć Spółki A. za pomocą wypustów ulicznych i przykanalików 0 160 wpięta jest do rurociągu 0 315 mm. Na dz. 75/20 znajduje się rurociąg z 3 studniami rewizyjnymi: Dl, D2 i D3 po czym następuje wyżej opisane wpięcie do rurociągu melioracyjnego.

Artykuł 7 ust. 2 u.p.w., stanowi, iż przepisów ustawy nie stosuje się do korzystania z wody zgromadzonej za pomocą urządzeń oraz instalacji technicznych niebędących urządzeniami wodnymi. Tak więc urządzenia instalacja kanalizacji deszczowej nie mogą być uznane za urządzenia do retencjonowania, ani - tym bardziej - do urządzeń wodnych, działka oznaczona nr [...] podłączona jest do systemu odprowadzającego z danego obszaru wody opadowe i roztopowe, dla której zostało zawarte trójstronne porozumienie z dnia [...] lipca 2013 r. na korzystanie z urządzeń spółki drenarskiej, pomiędzy Spółką Wodną, Spółką A. oraz Wójtem Gminy.

Systemem kanalizacji otwartej lub zamkniętej byłby z pewnością gminny system kanalizacji deszczowej, odwadniający większą aglomerację - jednak w omawianym przypadku takowy nie istnieje. System odprowadzania wód znajdujący się na nieruchomości Spółki nie współfunkcjonuje z żadnym innym systemem kanalizacji na przedmiotowym obszarze. Wody opadowe i roztopowe odprowadzane są z poszczególnych nieruchomości bezpośrednio do rowu, a nie są wprowadzone do systemu który ze sobą współfunkcjonuje. Odbiornikiem wód opadowych i roztopowych z nieruchomości skarżącej jest urządzenie melioracyjne - (rów), a nie system kanalizacji deszczowej, której Gmina I. nie posiada na omawianym terenie.

Rów melioracyjny, zgodnie z art. 16 pkt 65 lit. a) u.p.w. jest urządzeniem wodnym, a zatem nie jest tożsamy z systemem kanalizacji otwartej. Melioracje wodne polegają na regulacji stosunków wodnych w celu polepszenia zdolności produkcyjnej gleby i ułatwienia jej uprawy, a nie realizacji zadań w zakresie odprowadzania i oczyszczania wód opadowych i roztopowych.

Na podstawie art. 197 ust. 1 pkt 1 u.p.w. urządzeniami melioracji wodnych są rowy wraz z budowlami związanymi z nimi funkcjonalnie. W myśl art. 389 pkt 1 u.p.w. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na usługi wodne - wprowadzanie wód opadowych do urządzenia wodnego, podczas gdy nie jest ono wymagane na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do systemu kanalizacji. Zatem rów nie może być tożsamy z systemem kanalizacji otwartej lub zamkniętej, którego wykonanie ani przebudowa nie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego.

W związku z powyższym z uwagi na fakt, iż art. 16 pkt 47 u.p.w. definiuje "rów", a jednocześnie wyklucza stosowanie ustawy do korzystania z wody zgromadzonej za pomocą urządzeń oraz instalacji technicznych niebędących urządzeniami wodnymi, rów nie jest tożsamy z "systemem kanalizacji otwartej lub zamkniętej".

W skardze na powyższą decyzję, skarżąca wniosła o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania administracyjnego; ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Ponadto wniosła o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1) przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. i 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez przyjęcie, że działka nr [...] jest obszarem nieujętym w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej podczas, gdy ze zebranego materiału dowodowego wynika, że wody opadowe i roztopowe z przedmiotowej nieruchomość oraz z sąsiednich nieruchomości na danym obszarze są odprowadzane za pomocą urządzeń spółki drenarskiej, co kwalifikuje ją jako nieruchomość objętą systemem kanalizacji otwartej lub zamkniętej,

2) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 269 ust. 1 pkt 1 u.p.w., poprzez jego błędną wykładnię polegającą na nieprawidłowym przyjęciu, że za "system kanalizacji otwartej lub zamkniętej" - o którym mowa w w/w przepisie -nie można uznać systemu kanalizacji, który wody opadowe i roztopowe odprowadza z danego obszaru za pomocą urządzeń spółki drenarskiej, gdzie następnie woda z kanału zbiorczego drenarskiego odprowadzana jest w dalszej części do rowu melioracyjnego, podczas gdy "system kanalizacji otwartej lub zamkniętej", którym posługuje się u.p.w., należy rozumieć jako zespół urządzeń służących do odprowadzania z danego obszaru wód opadowych i roztopowych, którymi mogą być zarówno urządzenia kanalizacji deszczowej, jak i ogólnospławnej, co oznacza, że rów melioracyjny -stanowi cześć systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej, o którym stanowi art. 269 ust. 1 pkt 1 u.p.w.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powołał się na wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (w sprawach o sygnaturach II SA/Sz 736/18, II SA/Sz 735/18 i II SA/Sz 483/19), które dotyczyły odmiennego od niniejszej sprawy stanu faktycznego. W sprawach rozpoznawanych przez WSA w Szczecinie system kanalizacji znajdował się jedynie na pojedynczej nieruchomości (jeden numer KW), a nie obejmował swoim zasięgiem większego obszaru, jak w przedmiotowej sprawie.

Stwierdzono, że nieruchomość skarżącej podłączona jest do systemu odprowadzającego z danego obszaru wody opadowe i roztopowe - korzysta z urządzeń spółki drenarskiej i tym zakresie zostało podpisane przez skarżącą trójstronne porozumienie ze Spółką Drenarską O. , oraz Wójtem Gminy z dnia [...] lipca 2013r. Poza działką skarżącej z w/w systemu kanalizacji korzystają również znajdujące się w najbliższym sąsiedztwie działki na danym obszarze o następujących numerach: [...] Nie jest zatem prawdą twierdzenie organu, że: "system odprowadzania wód znajdujący się na nieruchomości strony nie współfunkcjonuje z żadnym innym systemem kanalizacji na przedmiotowym obszarze.

Wyjaśniono, że funkcjonujący na danym obszarze kanał deszczowy został wykonany z rur kanalizacyjnych PVC-U kl. "S" 0 315 mm i 0 400 mm. Wody opadowe i roztopowe odprowadzane są z działki spółki za pośrednictwem kratek i rur kanalizacyjnych. W końcowym odcinku są podczyszczane w osadniku i separatorze, po czym za pośrednictwem rurociągu 0 315 mm odprowadzane do poprzez studnie oznaczoną "DT" do rurociągu drenarskiego 0 400 mm. Woda z kanału zbiorczego drenarskiego odprowadzana jest w dalszej części do rowu melioracyjnego szczegółowego, a następnie do rowu podstawowego, tj. kanału [...]. Podniesiono, że w światłe powyższego, teren spółki jest ujęty w obszar znacznie większy z którego odprowadzane są wody opadowe i roztopowe - kanał [...] obejmuje bowiem m.in. takie miejscowości jak [...], itd. Wpisuje się to w cały system zlewni [...] o dużym obszarze oddziaływania.

Wskazano, że wbrew twierdzeniom organu, rów melioracyjny może być częścią systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej, co przesądzono w orzecznictwie ( wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 18 lutego 2020 r. II SA/Bd 1172/19; wyrok WSA w Szczecinie z 6 grudnia 2018 r., sygn. II SA/Sz 1049/18; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 6 lutego 2020 r., sygn.II SA/Sz 949/19; wyrok WSA w Łodzi z dnia 9 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SA/Łd 355/19; wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 marca 2019 r. sygn. akt II SA/Kr 1574/18; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 5 września 2019 r. sygn. akt II SA/Sz 481/19).

W ocenie skarżącej, pojęcie "system kanalizacji otwartej i zamkniętej" należy interpretować zgodnie z potocznym znaczeniem, za czym opowiedział się również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w uzasadnieniach wyroków wydawanych w analogicznych sprawach. Taką definicję zamieścił także na stronie internetowej Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej (pod adresem https://www.kzgw.gov.pl/index.php/pl/materialy-informacyjne/informacja-dla-gmin-ws-oplat-za-zmniejszenie-naturalnej-retencji-terenowej ) w publikacji "Materiał pomocniczy dla gmin w sprawie ustalania opłat za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości oraz zasądzenie od skarżącej zwrotu kosztów niniejszego postępowania według norm przepisanych, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skargę należało uwzględnić.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej powoływana jako "p.p.s.a."), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Mając na uwadze powyższe wskazać trzeba, że Sąd był związany w tym zakresie wyrokiem WSA w Bydgoszczy z 21 lipca 2020 r., sygn. akt. II SA/Bd 382/20.

W uzasadnieniu ww. wyroku rozstrzygnięto istotną kwestię sporną między stronami, dotyczącą oceny rowu melioracyjnego, uznając go za element otwartego systemu kanalizacji deszczowej, w sytuacji, kiedy wykorzystywany jest do odprowadzania zrzutów wód opadowych do odbiornika, którym są wody powierzchniowe.

Sąd stwierdził, że w ramach naruszonego art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., koniecznym jest przeprowadzenie dowodu z porozumienia, na które powołuje się spółka z [...] lutego 2011 r., oraz ustalenia, jakim systemem urządzeń wodnych dysponuje przywołana przez skarżącą spółka drenarska w O. , czy jest to w istocie system pełniący na danym obszarze funkcje systemu kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, z czego się składa, czy i w jaki konkretnie sposób teren przedmiotowej nieruchomości jest podłączony do tak rozumianego systemu zorganizowanej kanalizacji deszczowej, celem dokonania konkluzji, czy urządzenia do odprowadzania wody z działki, na które powołuje się spółka, są elementem zorganizowanej kanalizacji deszczowej, obsługującej okoliczny obszar zapewniając odprowadzanie wód opadowych i roztopowych w szczególności do wód powierzchniowych, co może przesądzić o wyłączeniu tej nieruchomości z reżimu art. 269 ust. 1 pkt 1 u.p.w.

Ponadto WSA w Bydgoszczy zwrócił uwagę z urzędu na okoliczność, że organ nie poczynił wystarczających ustaleń pozwalających na zweryfikowanie twierdzenia także co do spełnienia warunku wyłączenia więcej niż 70 % powierzchni przedmiotowej nieruchomości z powierzchni biologicznie czynnej, albowiem oparł się w tym zakresie jedynie na mapie dostępnej na stronie www. goeportal.pl". W ocenie WSA w Bydgoszczy dowód ten, jako posiłkowy winien znaleźć stosowne odzwierciedlenie w aktach administracyjnych sprawy, lecz przede wszystkim koniecznym jest wskazanie przez organ dokładnej metodologii dokonywania ustaleń. Niezbędne jest zatem uzupełnienie materiału dowodowego w sposób umożliwiający na podstawie stosownych dokumentów, w tym urzędowych, w celu konkretnego ustalenia sposobu i charakteru prawnego zabudowy nieruchomości z odniesieniem się do robót budowlanych lub obiektów trwale związanych z gruntem, mających wpływ na zmniejszenie retencji.

Z powyższego wynika, że w ww. poprzednio rozpatrywanej przez organ sprawie, po pierwsze, nie doszło do wyczerpującego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy wpływających na ocenę, czy nieruchomość spełnia jedną z przesłanek z art. 269 ust. 1 pkt 1 u.p.w., tj. czy obszar, na którym znajduje się nieruchomość, jest ujęty w systemy kanalizacji otwartej lub zamkniętej, czy właściwie ustalono obszar powierzchni na potrzeby opłaty oraz a po wtóre, organ przyjął wadliwą wykładnie stosowanych przepisów, odnoszącą się do oceny systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej oraz znaczenia rowu melioracyjnego i systemów systemu kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej w odniesieniu błędnie uznając, że elementy te nie mogą być częściami systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w kontekście art. 153 p.p.s.a., stwierdzić trzeba, że organ (rozpoznając sprawę po raz drugi na skutek ww. wyroku z 21.07.2020 r., nie uwzględnił dokonanej w nim oceny prawnej i nie wyjaśnił okoliczności faktycznych we wskazanym zakresie. Zaskarżona decyzja narusza zatem przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Jakkolwiek organ potwierdził twierdzenia skarżącej, że jej działka podłączona jest do systemu odprowadzającego z danego obszaru wody opadowe i roztopowe, dla którego zostało podpisane trójstronne porozumienie na korzystanie z urządzeń spółki drenarskiej, pomiędzy Spółką Drenarską, A. Sp. z o.o. oraz Wójtem Gminy i wody opadowe są odprowadzane poza granice nieruchomości do studni "DT" zlokalizowanej na dz. o numerze 70 obręb O. , a ostatecznie do rurociągu melioracyjnego, jednakże organ - zamiast dokonać oceny, czy ww. urządzenia do odprowadzania wody z działki, są elementem zorganizowanej kanalizacji deszczowej, zapewniając odprowadzanie wód opadowych i roztopowych w szczególności do wód powierzchniowych, - uznał, że urządzenia instalacji kanalizacji deszczowej nie mogą być uznane za urządzenia do retencjonowania, ani - tym bardziej - do urządzeń wodnych.

Powyższa konkluzja została oparta nie na wymaganej przez WSA w Bydgoszczy w ww. wyroku ustaleniach i analizie stanu faktycznego, lecz na innych następujących przesłankach:

Po pierwsze, że systemem kanalizacji otwartej lub zamkniętej byłby gminny system kanalizacji deszczowej, odwadniający większą aglomerację, który jednak nie istnieje. Powyższe twierdzenie organu nie wnosi nic do sprawy, albowiem analizą winny być objęte istniejące urządzenia do odprowadzania wody, w tym z działki skarżącej, a nie postulowany przez organ system gminny.

Po drugie, organ wskazał, że system odprowadzania wód znajdujący się na nieruchomości spółki nie współfunkcjonuje z żadnym innym systemem kanalizacji na przedmiotowym obszarze, albowiem wody opadowe i roztopowe odprowadzane są z poszczególnych nieruchomości bezpośrednio do rowu, a nie są wprowadzone do systemu który ze sobą współfunkcjonuje. Powyższe twierdzenie organu nie jest w wystarczający sposób przeanalizowane. Nie jest bowiem wiadomym jakie znaczenie ma ww. "współfunkcjonowanie", oraz z jakich względów ono nie zachodzi, skoro poza działką spółki, inne nieruchomości również uwalniane są z wód opadowych i roztopowych.

Po trzecie, organ stwierdził, że odbiornikiem wód opadowych i roztopowych z nieruchomości skarżącej jest urządzenie melioracyjne - (rów), a nie system kanalizacji deszczowej, której Gmina I. nie posiada na omawianym terenie. Ten argument również nie wnosi nic do sprawy, skoro rolą organu było dokonanie oceny roli ww. rowu, który pełni w odprowadzaniu ww. wód.

Po czwarte, organ podniósł, że rów melioracyjny nie jest tożsamy z systemem kanalizacji otwartej lub zamkniętej, co należy ocenić podobnie, jak ostatni argument organu, zwłaszcza, że w przytoczonym i wiążącym zarazem organ wyroku WSA w Bydgoszczy, rów melioracyjny uznano za element otwartego systemu kanalizacji deszczowej, w sytuacji, kiedy wykorzystywany jest do odprowadzania zrzutów wód opadowych do odbiornika, którym są wody powierzchniowe.

Poczyniona przez organ argumentacja w powyższym zakresie ani nie stanowi niezbędnych ustaleń stanu faktycznego, ani tym samym jego niezbędnej analizy. Skoro skarżąca twierdzi, że konkretnie podane działki i miejscowości są objęte systemem kanalizacji - odbioru wód opadowych i roztopowych, to konieczne jest przeprowadzenie dowodu z materiałów, które można byłoby zweryfikować, np. graficznych (czytelnie opisanych) i które dałyby odpowiedź na pytanie, czy i w jaki sposób z każdej z wymienionych wyżej działek i miejscowości odprowadzane są wody opadowe i roztopowe, jakim szlakiem, czy szlaki te są ze sobą powiązane, a jeżeli tak, to w jaki sposób, a jeżeli są od siebie odrębne, to czy fakt ten wyklucza uznanie ich wzajemnego powiązania, a jeżeli wyklucza, to dlaczego. Istotnym będzie przy dokonaniu tej oceny nie tylko fizyczny przebieg dróg odprowadzania wód, ale też funkcja poszczególnych szlaków, w szczególności, czy może ona wpłynąć na ocenę, że zachodzi system kanalizacji, a jeżeli nie, to dlaczego. Istotnym jest też wyjaśnienie na jakim odcinku poszczególnych szlaków odprowadzania wód występuje rurociąg melioracyjny, a na jakim rów melioracyjny, gdzie każdy ze szlaków rozpoczyna swój bieg, a gdzie kończy. W szczególności czy wody opadowe i roztopowe są odprowadzane do wód powierzchniowych. Konkretne dowody winny być przez organ wskazane.

Przytoczenie powyższych faktów i ich analiza, może dopiero być przedmiotem możliwej do przeprowadzenia, a więc skutecznej kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonej decyzji.

Przypomnieć w tym miejscu należy, że jak to już wskazano wyżej, w niniejszej sprawie przesądzona została kwestia, iż rów melioracyjny można uznać za element systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej. Bezcelowe są więc odmienne wywody organuw tym zakresie. Nie budzi wątpliwości, że brak jest podstaw do utożsamiania pojęcia "rowu melioracyjnego" z pojęciem "systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej". Chodzi jednak o zbadanie, czy rów melioracyjny stanowi element istniejącego systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej, rozumianego jako zespół urządzeń służących do odprowadzania z danego obszaru wód opadowych i roztopowych.

Organ winien jednoznacznie wyjaśnić, czy urządzenia do odprowadzania wody z działek, na które powołuje się spółka, są elementem zorganizowanej kanalizacji deszczowej, obsługującej okoliczny obszar w sposób opisany wcześniej, tj. zapewniając odprowadzanie wód opadowych i roztopowych, w szczególności do wód powierzchniowych. Sytuacja taka może przesądzać o wyłączeniu tej nieruchomości z reżimu art. 269 ust. 1 pkt 1 u.p.w.

Należy też zauważyć, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ pominął fakt wydania ww. wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 21 lipca 2020 r. sygn. akt. II SA/Bd 382/20, jak również nie wykonał dyrektyw wynikających z tego wyroku tyczących się ustaleń pozwalających na zweryfikowanie twierdzenia także co do spełnienia warunku wyłączenia więcej niż 70 % powierzchni przedmiotowej nieruchomości z powierzchni biologicznie czynnej.

Wobec powyższego, uwzględniając skargę, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. z uwagi na naruszenie przez organ art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. Sąd nie stwierdził jednocześnie podstaw do umorzenia postępowania administracyjnego. Zgromadzony w postępowaniu administracyjnym materiał dowodowy nie daje podstaw do jednoznacznego ustalenia, czy przedmiotowa nieruchomość znajduje się, czy nie na obszarze nieujętym w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącej spółki 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi i koszty zastępstwa procesowego wraz z opłatą od pełnomocnictwa.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ II instancji zastosuje się do oceny i wskazań wynikających z powyższych rozważań.

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842).