Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2487/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędziowie WSA Marzenna Kosewska Asesor sąd. Małgorzata Bejgerowska ( spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Teresa Matuszewska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2006r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki "A" na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki "A" kwotę 94,- (dziewięćdziesiąt cztery ) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ M. Bejgerowska /-/ M. Kwiecińska /-/ M. Kosewska


UZASADNIENIE

W dniu [...] Agencja Celna [...] - działająca z upoważnienia Spółki "A" - zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar m. in. nabyty od [...] a mianowicie żel neutralny do dekoracji wyrobów cukierniczych, który zakwalifikowała do kodu taryfy celnej 2106 90 98 0. Do zgłoszenia celnego nr E13 [...] załączono fakturę zakupu, deklarację wartości celnej i świadectwo pochodzenia EUR -1.

Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie dotyczące prawidłowości powyższego zgłoszenia celnego. Podstawą wszczęcia postępowania była kontrola przeprowadzona w siedzibie Spółki, która wykazała, iż zadeklarowany przez importera, w opisanym dokumencie SAD, w polu 33, kod towaru jest nieprawidłowy.

Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 207 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 13 § 1 i § 3 pkt 1 i 2, art. 23 § 1, art. 65 § 4 pkt 2 lit. b i c, art. 83 § 3, art. 85 § 1 i art. 262 Kodeksu celnego oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej i rozporządzenia Ministra Finansów

z dnia 20 listopada 1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania, uznał zgłoszenie celne zawarte w Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD [...] z dnia [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej zgłoszonego towaru, zastosowanej stawki celnej i określił niedobór cła na kwotę [...] zobowiązując Spółkę także do naliczenia i zapłaty odsetek wyrównawczych poczynając od dnia powstania długu celnego.

W opisanej powyżej decyzji organ celny I instancji przypisał zgłoszony towar - żel neutralny do dekoracji wyrobów cukierniczych - [...] do kodu PCN 1704 90 65 0.

Organ celny, dokonując kontroli przedmiotowego zgłoszenia uznał, że importowany towar winien być zaklasyfikowany do pozycji 17 04 90 65 0, która obejmuje wyroby żelowe i galaretki, łącznie z pastami owocowymi w postaci wyrobów cukierniczych. Podkreślił, że zgodnie z informacjami zawartymi w certyfikatach jakościowo ilościowych produkty te w swoim składzie zawierają: cukier, glukozę, wodę oraz dodatki zapachowo - smakowe, a w swej strukturze zbliżone są do pasty, wykonanej na bazie cukru, orzechów lub kawy z dodatkiem kakao lub bez, a przechodzą w żel podczas stosowania (powlekania i nabłyszczania wyrobów cukierniczych).

Uzasadniając decyzję organ celny podał, że oparł swoje stanowisko na oświadczeniu firmy [...] odnośnie podstawowego składnika zawartego w pastach owocowych,

zawartości procentowej cukru w żelach cukrowych oraz opisie zastosowania wyrobów żelowych tej firmy.

Pismem z dnia [...] Spółka "A" złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Domagając się jej uchylenia zarzuciła naruszenie § 1 Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy Celnej w części dotyczącej kodów towaru 2106 90 98 0 oraz 1704 90 65 0 poprzez ich błędną wykładnię oraz naruszenie art. 197§li210 § 4 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego, które polega na nieprawidłowym uzasadnieniu faktycznym i prawnym zaskarżonej decyzji. Strona podniosła również, że uzasadnienie decyzji nie zawiera wyjaśnień dlaczego organ nie dał wiary przedstawionym dowodom. Zdaniem odwołującej organ nie wskazał też podstaw zmiany dotychczas akceptowanej taryfikacji towaru [...]. Ponadto dodała, że zaskarżona decyzja została oparta na niewłaściwych dowodach, bo dotyczących towarów, których producentem jest [...] zamiast na dowodach dotyczących towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem, wyprodukowanego przez belgijską firmę [...] Według Spółki, w celu ustalenia prawidłowego kodu Taryfy celnej, zasadne było powołanie biegłego w szczególności kiedy organ nie pobrał próbek kwestionowanego towaru. Spółka podniosła także, że dotychczas wskazywany kod PCN tożsamego towaru nie był kwestionowany przez organy celne.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, art. 85 § 1 i

art. 262 Kodeks celny oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że niesporne w sprawie jest to, że przedmiotem importu był żel [...] występujący w postaci półpłynnej, który służy do wykańczania i dekoracji wyrobów deserowych i jest gotowym do użycia produktem, nie wymagającym wcześniejszego przygotowania.

Powołując się na certyfikaty analityczne producenta organ II instancji uznał sporne produkty za mieszaninę substancji słodzących, wody, dodatków kształtujących strukturę, dodatków kształtujących określone cechy sensoryczne oraz regulatorów kwasowości ułatwiających żelowanie. Z przedstawionych receptur, zawartych w ofercie handlowej firmy wynika, że [...] są bardzo ekonomiczne wskutek wysokiej absorpcji wody, do 100% przedłużają okres trwałości ciastek oraz zabezpieczają owoce przed wysychaniem.

Wnioskowana przez Spółkę "A" pozycja 2106 obejmuje przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone (pasty na bazie cukru, zawierające dodatek cukru w stosunku do dużej proporcji i czasami mleko lub orzechy, nie nadające się do bezpośredniego przetworzenia wyroby cukiernicze, ale używane jako nadzienie itd. do czekolad, herbatników czy ciast).

Natomiast pozycja 1704 Taryfy celnej obejmuje wyroby cukiernicze, nie zawierające kakao, większość słodzonych produktów spożywczych, które występują na rynku w postaci stałej lub półstałej, zazwyczaj nadające się do bezpośredniej konsumpcji i zbiorowo odnoszące się do słodyczy, wyrobów cukierniczych lub cukierków. Wskazany powyżej kod obejmuje m. in.: galaretki owocowe i masy owocowe występujące w postaci wyrobów cukierniczych, masy na bazie cukru, zawierające lub nie tłuszcz, przeznaczone do wyrobów cukierniczych objętych niniejszą pozycją, albo mogące służyć jako nadzienie do wyrobów objętych tą pozycją lub innymi, na przykład: masy pomadkowe, masy nugatowe lub masy migdałowe. Pozycja ta nie obejmuje jednak wyrobów cukierniczych zawierających kakao (1806), jak również mas na bazie cukru, zawierających tłuszcz, nawet w dużych ilościach, niekiedy mleko i orzechy i nie nadających się do bezpośredniego przetworzenia na wyroby cukiernicze (2106).

Z powyższych względów, opierając się na składzie surowcowym, organ celny uznał kwestionowany towar za żel, będący gotowym wyrobem.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i została podjęta na podstawie całego materiału dowodowego. Zawiera wyjaśnienia dotyczące stanu faktycznego oraz prawnego. Podkreślił też, że strona sporny towar deklarowała uprzednio do kodu 1704 90 99 0, co wynika z protokołów pokontrolnych oraz, że według certyfikatu produkt o nazwie [...] nie jest karmelem.

W ocenie organu II instancji zarzut nie pobrania próbek towaru i nie powołania biegłego nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem na zgłaszającym ciąży odpowiedzialność dostarczenia towaru do miejsca, gdzie mają zostać poddane rewizji, a opinia jest konieczna jedynie wówczas, gdy zachodzą wątpliwości dotyczące przedmiotu importu oraz ustalenia tożsamości towaru. Stan towaru został ustalony w oparciu o specyfikacje producenta, określające jego skład procentowy. Skład spornego towaru potwierdził stanowisko organu, że powinien być on klasyfikowany do kodu 1704 90 65 0, wobec czego brak było podstaw do powołania biegłego.

W dniu 10 października 2003r. Spółka "A" wniosła skargę na powyższą decyzję domagając się jej uchylenia w całości. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie art. 122, art. 187, art. 197 § 1 i art. 216 § 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego poprzez ich niezastosowanie i niepowołanie biegłego, art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez dowolne odmówienie mocy dowodowej niemieckiemu odpowiednikowi polskiej Wiążącej Informacji Taryfowej, art. 121, art. 124 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego poprzez niezgodne z prawem uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji, art. 222 § 4 Kodeksu celnego i § 1 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich obliczania.

W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że zaskarżona decyzja nie zawiera wyjaśnień dotyczących zasadności przypisywania spornego towaru do kodu 1704 90 65 0. W ocenie skarżącej nie jest to wyrób cukierniczy przeznaczony do bezpośredniego spożycia. Nie jest też żelem, albowiem jak wynika z zaskarżonej decyzji, w stan żelu przechodzi dopiero po poddaniu dalszej obróbce. Skarżąca zakwestionowała też sposób i wysokość naliczenia odsetek wyrównawczych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie należy wyjaśnić, że niniejsza sprawa

zainicjowana wniesieniem skargi do Naczelnego Sądu

Administracyjnego podlega rozpoznaniu przez

Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, nie są natomiast uprawnione do merytorycznego rozstrzygania o przedmiocie sprawy. Również w myśl art. 3 § 1 powołanej powyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne kontrolują zaskarżone akty tylko w zakresie ich zgodności z prawem i nie mają uprawnień do merytorycznego rozstrzygania sprawy. Jednocześnie przepis art. 134 § 1 ostatnio cytowanej ustawy stanowi, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przedmiotowej sprawie kwestią sporną między stronami jest klasyfikacja taryfowa sprowadzonego w dniu 9 grudnia 200Ir. przez Spółkę "A" towaru o nazwie: [...].

W ocenie organu celnego sporny towar jest żelem służącym do powlekania, nabłyszczania i dekoracji wyrobów deserowych, cukierniczych oraz owoców i odpowiada opisowi pozycji 1704. Skarżąca spółka kwestionując to stanowisko podaje, że właściwym kodem dla przedmiotowego towaru jest kod 2106.

Organy celne wskazały, iż głównym kryterium decydującym o zakwalifikowaniu importowanego produktu do kodu PCN 1704 był jego skład chemiczny i zastosowanie, a jak wynika z decyzji I instancji stanowisko to oparte zostało na oświadczeniu firmy [...].

Z przedstawionymi wyżej argumentami nie zgadza się skarżąca Spółka twierdząc, że dokument, na który powołuje się organ celny nie może stanowić podstawy wydanego orzeczenia, albowiem nie dotyczy spornego towaru, objętego zgłoszeniem z dnia [...] . Skarżąca podkreśliła, że producentem [...] jest belgijska firma [...].

Okoliczność ta ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem dokument, który dotyczy innych produktów nie może stanowić podstawy wydanego przez organ I instancji orzeczenia. W tej sytuacji w ocenie Sądu zarzut skargi okazał się słuszny.

Podkreślić należy, że organ odwoławczy w żaden sposób nie odniósł się do tego zarzutu strony. Pozostałe zarzuty również zostały potraktowane w zaskarżonej decyzji w sposób ogólnikowy.

Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę będącą przedmiotem decyzji organu I instancji. Nie może zatem ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu I instancji, ale jest zobowiązany ponownie merytorycznie rozstrzygnąć sprawę, a więc rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji (por. wyrok NSA z dnia 14 sierpnia 1987r., IV SA 385/87; wyrok NSA z dnia 12 listopada 1992r., V SA 721/92, ONSA 1992 nr 3-4, poz. 95).

Kolejnym argumentem uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji jest to, że oparta została na dokumentach, których w aktach brak. W aktach sprawy znajduje się zaledwie kilka dokumentów dotyczących zakwestionowanego towaru (faktura nr [...] z dnia [...] k. 19, Jednolity Dokument SAD k. 23-25 i informacja producenta o składzie

produktu - w języku angielskim - k.30 akt administracyjnych). Brak jest natomiast certyfikatu, na podstawie którego uznano, że produkt [...] nie jest karmelem, a także wiążącej informacji o taryfie wydanej przez niemiecki organ celny wraz z tłumaczeniem, który wskazuje jako dowód strona i do którego odnosi się organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji. W decyzji II instancji opisano skład chemiczny [...] poprzez samodzielne dokonanie tłumaczenia fragmentu dokumentu nie sporządzonego w języku polskim z k. 30 akt administracyjnych. Organ nie wyjaśnił również dlaczego używa innej nazwy produktu niż ta wskazana w dokumencie odprawy celnej i czy jest to ten sam produkt. Organ celny wprawdzie podaje skład chemiczny spornego produktu, jednak nie podaje nazwy jego producenta. Domyślać się jedynie można, że chodzi o firmę [...] z uwagi na zbieżność nazw produktów z tymi, które wynikają z faktury z dnia [...]. Decyzja administracyjna nie może jednak opierać się na domysłach i zawierać ewidentne sprzeczności. Braki podstawowych dokumentów dotyczących niniejszej sprawy nie pozwalają w sposób pełny dokonać oceny prowadzonego przez organ celny postępowania.

Rzeczą organu prowadzącego postępowanie jest zgromadzenie i skompletowanie pełnego materiału dowodowego w każdej indywidualnej sprawie, a w rozpatrywanym przypadku, w każdej objętej odrębnym zgłoszeniem celnym. Obowiązek ten wynika z treści art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.), zgodnie z którym organ jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 maja 1985r., II SA 318/85, podkreślił m. in., że obowiązek przeprowadzenia całego postępowania co do wszystkich istotnych okoliczności spoczywa na organie i nie może być przerzucony na stronę. Jeżeli strona przedstawi niepełny materiał dowodowy, organ ma obowiązek z własnej inicjatywy go uzupełnić. W orzecznictwie przyjmuje się, że jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zaniechanie przez organy celne podjęcia w niniejszej sprawie czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, powodującym wadliwość decyzji (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 4 lipca 2001r., I SA 1768/99).

W doktrynie podkreśla się też, że swobodna ocena dowodów, aby nie przekształciła się w samowolę, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz zachowaniem określonych reguł tej oceny. Jedna z podstawowych reguł wskazuje, iż należy opierać się na materiale dowodowym zebranym przez organ. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 191 cytowanej powyżej Ordynacji podatkowej), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonywującej treści (art. 122 Ordynacji podatkowej).

Wobec powyższego trudno uznać za przekonywujący argument wyrażony w zaskarżonej decyzji, że na stronie ciążył obowiązek przedstawienia próbek kwestionowanego towaru. Zdaniem Sądu poważne wątpliwości budzi fakt, że wobec braku próbek towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem i braku opinii biegłego organ w sposób kategoryczny ustalił kod Taryfy celnej, opierając się wyłącznie na specyfikacji producenta, która dodatkowo nie została przetłumaczona na język polski, zgodnie z wymogami procesowymi. Ponadto w aktach niniejszej sprawy brak jest innych dokumentów np. etykiet lub ofert handlowych producenta dotyczących towaru [...]. Natomiast z niezrozumiałych dla Sądu powodów, do akt załączono dokumenty dotyczące zupełnie innych produktów, które nie są przedmiotem analizowanej sprawy /k. 29, 31-36 akt administracyjnych/.

Skoro zatem materiał dowodowy nie zwiera istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy dokumentów dotyczących spornego produktu nie sposób uznać, aby organy celne uczyniły zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 187 § 1 powołanej powyżej Ordynacji podatkowej. Waga tych dokumentów jest o tyle istotna, że rozstrzygnięcie sprawy opiera się na składzie chemicznym i zastosowaniu przedmiotowego towaru, które mają wynikać z brakujących dokumentów.

W aktach sprawy brak jest nadto protokołu kontroli postimportowej, który zainicjował postępowanie celne w zakresie nieprawidłowego kodu przedmiotowego towaru.

Rzeczą organów celnych było ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości, jaki jest charakter, zastosowanie, a przede wszystkim skład chemiczny towaru sprowadzonego przez skarżącą w dniu 9 grudnia 200Ir. Zakładając, mimo braku tłumaczenia, że specyfikacja producenta, na którą powołuje się organ, pochodzi od [...] to sam skład chemiczny nie daje podstaw do ustalenia charakteru tego produktu, a tym bardziej jego zastosowania. Skoro o przypisaniu do kodu 1704 decyduje m. in. czy produkt nadaje się do bezpośredniego użycia, to organ winien rozważyć, czy mieszanie, rozpuszczanie i podgrzewanie wyłącza możliwość zastosowania tego kodu PCN, z uwagi na konieczność przeprowadzenia tych procesów. Ponadto, istotne pozostawało też ustalenie, czy kwestionowany produkt jest rzeczywiście wyrobem cukierniczym, objętym kodem 1704, czy może półproduktem, jak twierdzi skarżąca, wykorzystywanym w przemyśle cukierniczym oraz, czy spożycie tego produktu w postaci jakiej został sprowadzony jest możliwe, czy też spożycie jest możliwe dopiero w połączeniu z innymi produktami.

Wobec sporu co do klasyfikacji celnej towaru [...] i jego zastosowania nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem organów celnych, że "niesporne jest, że przedmiotem importu były m. in. żele". Podkreślić należy, że argumentem uzasadniającym przypisanie do właściwego kodu Taryfy nie jest przytoczenie treści Wyjaśnień do Taryfy Celnej,

ale wnikliwa analiza składu produktu, jego zastosowania i stopnia przetworzenia. Tymczasem organ odwoławczy w dużej mierze skupił się na przytaczaniu treści Wyjaśnień, a nie na analizie właściwości produktów.

Odnośnie wspomnianego wcześniej dokumentu znajdującego się na k. 30 akt administracyjnych, Sąd zauważa, że został on załączony do akt w języku angielskim i nie został przetłumaczony na język polski.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że obcojęzyczne dokumenty bez ich urzędowego przetłumaczenia na język polski nie mogą być uznane - w świetle art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej - za dowód w sprawie, gdyż posługiwanie się nimi w postępowaniu prowadzonym przez organ administracji publicznej jest sprzeczne z prawem - art. 27 Konstytucji RP oraz art. 4 pkt 3 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999r. o języku polskim - Dz. U. nr 90, poz. 999 ze zm. (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 9 lutego 2001r., III SA 2339/99, wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2004r., III SA 2719/02 i wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2004r., III SA 2512/02).

Zatem przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy celne zobowiązane będą zlecić urzędowe przetłumaczenie powyższego obcojęzycznego dokumentu stanowiącego dowód w sprawie i umożliwić stronie zapoznanie się z nim w trybie art. 200 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy rzeczą organu będzie uwzględnienie wskazanych powyżej okoliczności i poczynienie stosownych ustaleń oraz wydanie decyzji w oparciu o uzupełniony materiał dowodowy zebrany w tej sprawie.

W ocenie Sądu opisane wyżej pozostałe uchybienia organów celnych, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy prowadzą do uchylenia zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego uznając, iż decyzja organu II instancji nie odpowiada prawu, Sąd na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie przepisu art. 200 powołanej powyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono z mocy art. 152 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ M. Bejgerowska /-/ M. Kwiecińska /-/ M. Kosewska