Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 999/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 285/16 odrzucające skargę K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1344/12 postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 285/16 (dalej postanowienie z 7 lipca 2016 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1344/12 (dalej wyrok z 22 lutego 2013 r.).

K. J. (dalej skarżący) pismem z 7 marca 2016 r. (dalej skarga z 7 marca 2016 r.), wniesionym 8 marca 2016 r. (data stempla urzędu pocztowego) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji po wyroku z 22 lutego 2013 r.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że jest to kolejna skarga (po skardze z 11 lutego 2016 r.) wniesiona przez skarżącego w przedmiocie bezczynności Komendanta Głównego Policji po wyroku z 22 lutego 2013 r., ewentualnie o połączenie przedmiotowego postępowania z postępowaniem zainicjowanym przez skarżącego dnia 11 lutego 2016 r. w sprawie ze skargi na bezczynność Komendanta Głównego Policji po wyroku z 22 lutego 2013 r.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarga z 11 lutego 2016 r. została dnia 29 marca 2016 r. zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 192/16. Sprawa objęta skargą z 11 lutego 2016 r. jest w toku (zarządzeniem z 22 kwietnia 2016 r., II SAB/Wa 192/16 sprawa została wyznaczona do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzyosobowym).

Sąd I instancji uznał, że zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa postępowania wszczętego skargą z 7 marca 2016 r., z będącą w toku sprawą II SAB/Wa 192/16 ze skargi na bezczynność Komendanta Głównego Policji po wyroku z 22 lutego 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa odrzucił skargę (k. 45-47 akt II SAB/Wa 285/16).

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zobowiązanie WSA w Warszawie do włączenia przedmiotowej skargi do akt postępowania sprawy II SAB/Wa 192/16, jako dookreślenie nowych zarzutów i wniosków (k. 56-57 akt II SAB/Wa 285/16).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej ppsa), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Słusznie wskazał Sąd I instancji, że warunkiem skutkującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość rozpoznawanej sprawy z wcześniej wszczętą sprawą sądowoadministracyjną w znaczeniu zarówno podmiotowym, jak i przedmiotowym. Sąd dokonał prawidłowej subsumcji stanu faktycznego pod normę z art. 58 § 1 pkt 4 ppsa, uznając, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi przesłanka tożsamości przedmiotowej i podmiotowej.

Porównanie obu skarg K. J. z dnia: 11 lutego 2016 r. (k. 2-5 akt II SAB/Wa 192/16) i 7 marca 2016 r. (k. 2-6 akt II SAB/Wa 285/16) prowadzi do wniosku, że obie skargi zostały wniesione na bezczynność Komendanta Głównego Policji po wyroku z dnia 22 lutego 2013 r., co obligowało Wojewódzki Sąd do odrzucenia skargi z 7 marca 2016 r. (art. 58 § 1 pkt 4 ppsa; A. Kabat w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer 2016, uw. 5 do art. 58).

Nie ma przeszkód, by skarżący w sprawie II SAB/Wa 192/16 wniósł pismo (w dwu wykonaniach), w którym dookreśli zarzuty skargi z 11 lutego 2016 r., pogłębi ich uzasadnienie i zmodyfikuje wnioski.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa postanowił jak w sentencji.