Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 980/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 18 września 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1141/14 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) w Ciechanowie z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej.

W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 25 kwietnia 2014 r. [...] wniosła do WSA w Warszawie skargę na decyzję SKO w Ciechanowie z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Dzierzgowo z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] o nałożeniu na [...] kary pieniężnej w wysokości 500 zł za przekazywanie nierzetelnego sprawozdania oraz kary pieniężnej w wysokości 500 zł za nieprzekazywanie odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych do regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych wskazanej w uchwale Nr [...] w sprawie uchwalenia Wojewódzkiego Planu Gospodarkami Odpadami dla Mazowsza na lata 2012-2017 z uwzględnieniem lat 2018-2023 z załącznikami oraz uchwale Nr 212/12 w sprawie wykonania Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami dla Mazowsza na lata 2012-2017 z uwzględnieniem lat 2018-2023.

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano, że w konsekwencji wykonania ostatecznej decyzji skarżąca spółka może zostać zmuszona do podjęcia działań całkowicie niezgodnych z rachunkiem ekonomicznym.

Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że lakoniczne stwierdzenie, że wyniku wykonania zaskarżonej decyzji spółka będzie zmuszona podjąć działania niezgodne z rachunkiem ekonomicznym nie pozwala temuż sądowi w żaden sposób ocenić czy w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zwłaszcza jeśli sąd ten weźmie pod uwagę łączną wysokość kary, tj. 1000 zł i stąd nie uwzględnił wniosku.

Zażaleniem [...] zaskarżyła w całości ww. postanowienie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) poprzez odmowę wstrzymania wykonania decyzji, w sytuacji, gdy zachodzą wskazane w powołanym wyżej przepisie przesłanki do jej wstrzymania.

Skarżąca spółka wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca spółka podnosi, że sąd I instancji rozważając zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji pominął, iż zgodnie z art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1399 ze zm.) w wypadku, gdy przedsiębiorca po raz drugi przekazuje odpady do instalacji innych niż regionalne zostaje wykreślony z rejestru działalności regulowanej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu ciąży na stronie składającej wniosek w trybie powołanego przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno zaś odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają - lub nie - za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd może dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II OZ 905/12; z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II OZ 408/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl).

Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338-339/07).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie analizuje w wystarczający sposób złożony przez skarżącą spółkę wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka we wniosku nie wskazała żadnych konkretnych argumentów, uzasadniających wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku tak, aby przekonać sąd, co do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ograniczał się tylko do gołosłownego twierdzenia, że "w konsekwencji wykonania ostatecznej decyzji skarżąca spółka może zostać zmuszona do podjęcia działań całkowicie niezgodnych z rachunkiem ekonomicznym". Tak sformułowany wniosek nie jest wystarczający w zakresie uzasadnienia wystąpienia przesłanek do wstrzymania wykonania aktu.

Tym samym prawidłowo odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżąca spółka nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. To obowiązkiem strony było sprecyzowanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności wskazujących na zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Na marginesie tylko, Sąd zauważa, iż przywołana przez skarżąca spółkę w zażaleniu okoliczność nie może być uznana za przesłankę uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca spółka we wniesionym środku zaskarżenia upatruje bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, nie na skutek wykonania samej decyzji nakładającej łączną wysokość kary 1000 zł, lecz ewentualnego zdarzania mogącego nastąpić w przyszłości. Przesłanką do wykreślenia z rejestru działalności regulowanej jest jednakże fakt ponownego naruszenia określonego w art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji nie skutkowałoby wobec tego ochroną tymczasową przed zastosowaniem przez organ powyższej regulacji. Skarżąca spółka nie przywołała natomiast okoliczności wskazujących, że uiszczenie nałożonej kary pieniężnej pociągnie za sobą jedną z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.