Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2514/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art 097 § 1 pkt 4, 31 § 1 pkt 2, 77 § 1, 80,28
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz - Kluj Sędziowie sędzia WSA Iwona Owińska - Gwiazda ( spr. ) sędzia WSA Anna Szymańska Protokolant st. sekr. sąd. Julia Durka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2017 r. ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej N. Sp. z o.o. z siedzibą w M. kwotę 797 ( siedemset dziewięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją, nr [...] z dnia [...] lipca 2016 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej jako: "SKO", "organ", "organ odwoławczy") po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia [...] (dalej jako: "Stowarzyszenie") od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...], stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i modernizacji zakładu produkcji paliwa alternatywnego, w miejscowości [...], gmina [...] - uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna:

W dniu [...] listopada 2015 r. N. Sp. z o.o. (dalej: "skarżąca") złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pod nazwą: "zmiana sposobu użytkowania (modernizacji) zakładu produkcji paliwa alternatywnego, na dz. ew. nr [...],[...],[...] (obręb [...],[...]), w miejscowości [...], gmina [...]" Do wniosku załączona została karta informacyjna, kopia mapy ewidencyjnej w skali 1:2000, z zaznaczeniem obszaru na który będzie oddziaływać inwestycja, wypisy z rejestrów gruntów obejmujące przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz tereny na które będzie oddziaływać.

W dniu [...] listopada 2015 r. Wójt Gminy [...] wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] Wydziału Spraw Terenowych I w [...] o wyrażenie opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i ewentualnego zakresu raportu dla planowanego przedsięwzięcia. Przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane na podstawie § 3 ust. 1 pkt. 80 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] w dniu [...] grudnia 2015r. wezwał Wójta Gminy [...] do złożenia wyjaśnień dotyczących inwestycji: w sprawie rozbieżności zapisów w karcie informacyjnej, że przedmiotowa inwestycja polegać będzie na rozbudowie zakładu produkcji paliwa alternatywnego z zapisem iż zakład paliwa alternatywnego dopiero jest planowany do realizacji, wskazał o jednoznaczne i szczegółowe podanie zakresu przedmiotowej inwestycji. Ponadto RDOŚ wskazał, że w związku z faktem iż woda na cele przemysłowe i przeciwpożarowe będzie pochodzić ze studni wierconej, należy określić czy realizacja ww. ujęcia kwalifikuje się do ww. rozporządzenia.

W dniu [...] grudnia 2015r. wezwanie do uzupełnienia raportu przekazano Inwestorowi, do wiadomości przekazano stronom postępowania, a także Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie odniósł się w żaden sposób do pisma zarówno z dnia [...] listopada 2015r. oraz pisma z dnia [...].12.2015r., nie przedstawił żadnej opinii, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i ewentualnego zakresu raportu dla planowanego przedsięwzięcia.

Po wezwaniu przez RDOŚ do uzupełnienia Karty informacyjnej i wyjaśnienia wynikłych rozbieżności w jej zapisach Inwestor pismem z dnia [...].12.2015r, wniósł o zmianę nazwy przedsięwzięcia na "rozbudowa i modernizacja zakładu produkcji paliwa alternatywnego w miejscowości [...], gmina [...]" oraz terenu realizacji inwestycji, teren ten ograniczył do "działki ew. nr [...] i [...] (obręb [...],[...]), woj. [...]." Jednocześnie przedłożył nową kartę informacyjną dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i modernizacji zakładu produkcji paliwa alternatywnego, w miejscowości [...], gmina [...], lokalizacja dz.ew. nr [...] i [...] (obręb [...],[...]), woj. [...].

RDOŚ w [...] w dniu [...] stycznia 2015r. wydał opinię znak: [...] w której wskazał, że dla przedsięwzięcia pn. "Rozbudowa i modernizacja zakładu produkcji paliwa alternatywnego, na działkach o nr ew. [...] i [...], obręb [...],[...], gmina [...]" istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko powinien być zgodny z art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu

informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016r.,poz. 353, zwanej dalej "ustawą") ze szczególnym uwzględnieniem: przedstawienia szczegółowego zakresu planowanej inwestycji; oddziaływania skumulowanego planowanej inwestycji z oddziaływaniami całego zakładu oraz planowanego bioreaktora, planowanego składowiska azbestu oraz planowanego do rozbudowy składowiska odpadów komunalnych; gospodarki odpadami - scharakteryzowania planowanych do przetwarzania w przedmiotowej instalacji odpadów o kodzie [...] oraz podaniem źródła ich powstawania, przeanalizowania czy przedmiotowa instalacja nie powinna uzyskać statusu Regionalnej Instalacji Przetwarzania Odpadów Komunalnych (RIPOK) i spełniać wymagania dotyczące przetwarzania odpadów komunalnych jak dla RIPOK, w zakresie oddziaływania na środowisko gruntowo-wodne oraz gospodarki wodno-ściekowej, oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na powietrze atmosferyczne.

W dniu [...] marca 201r. do Wójta Gminy [...] wpłynęła informacja złożona przez Inwestora, będąca odpowiedzią na opinię RDOŚ dotyczącą konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Inwestor wskazał, że plany inwestycyjne N. Sp. z o.o. związane z zakładem zlokalizowanym w miejscowości [...] zostały zrewidowane i ograniczone, inwestor zrezygnował z przewidywanych wcześniej planów budowy na terenie zakładu bioreaktora, składowiska azbestu. Wnioski w tej sprawie zostały wycofane, co skutkowało umorzeniem przedmiotowych postępowań, N. Sp. z o.o. nie występowała z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia obejmującego rozbudowę składowiska odpadów komunalnych, zatem zdaniem Inwestora nie istnieje możliwość, aby spełnić zawarte w opinii RDOŚ w [...]. Inwestor wyjaśnił również, że przedmiotowa inwestycja nie spełnia kryteriów regionalnej instalacji określonych w art 35 ust. 6 ustawy o odpadach, dlatego nie jest zobowiązany do spełnienia wymogów dotyczących przetwarzania odpadów, jakie zostały nałożone na instalacje regionalne.

W dniu [...] kwietnia 2016 r. Wójt Gminy [...] wydał na podstawie art. 63 ust. 2 ustawy postanowienie znak: [...] stwierdzając brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i modernizacji zakładu produkcji paliwa alternatywnego, w miejscowości [...], gmina [...].

W dniu [...] kwietnia 2016r. Wójt Gminy [...] wydał decyzję znak: [...] stwierdzając brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i modernizacji zakładu produkcji paliwa alternatywnego, w miejscowości [...], gmina [...].

W dniu [...] maja 2016 r. postanowieniem znak [...] sprostowanym

postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. w wyniku złożonego zażalenia na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...].03.2016 r. dopuściło Stowarzyszenie zwykłe [...] (dalej: "Stowarzyszenie") do udziału na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu.

Od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2016r. odwołanie złożyło Stowarzyszenie. W uzasadnieniu wskazuje, że na obszarze, na którym ma być zrealizowana inwestycja znajduje się Główny Zbiornik Wód Podziemnych (ONO), wskazuje na ten fakt również Wójt w decyzji , iż działki, których dotyczy planowana inwestycja położone są na obszarze oznaczonym symbolem WP - obszar ochrony cennych wód podziemnych. Choćby z tego względu należy przeprowadzić ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, aby przeanalizować czy taka inwestycja nie stwarza realnego zagrożenia dla zlokalizowanego w miejscowości [...] zbiornika wód podziemnych.

Odpowiedź na odwołanie złożył Inwestor N. Sp. z o.o. przede wszystkim wnosząc o zawieszenie postępowania odwoławczego, do czasu rozstrzygnięcia przez WSA w Warszawie postępowania dotyczącego kwestii dopuszczenia Stowarzyszenia na prawach strony do udziału do przedmiotowego postępowania. W ocenie Spółki odwołanie jest niezasadne, a decyzja zasługuje na pozostanie w obrocie prawnym.

Decyzja z [...] lipca 2016 r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2016 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż organ I instancji w uzasadnieniu decyzji pomimo tego, że wskazuje że przeprowadził analizę materiałów dostarczonych przez Inwestora, a także przeanalizował opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, to w żaden sposób nie wyjaśnił, dlaczego nie dał wiary opinii organu ochrony środowiska, pomimo że organ w bardzo szczegółowy sposób wypunktował i umotywował swoje stanowisko. Organ stwierdził jedynie, że analizując posiadane dokumenty wyraził odmienne stanowisko niż Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska i postanowieniem znak: [...] z dnia [...].04.2016r. Stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Zdaniem składu orzekającego Kolegium organ nie dokonał samodzielnie żadnych ustaleń, a uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji sprowadza się jedynie do powtórzenia ustaleń przyjętych w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia, bez jakiejkolwiek ich oceny i powtórzeniem uzasadnienia wydanego w sprawie postanowienia oraz uzasadnienie i wyjaśnienia przedłożonego organowi pismem z dnia [...] marca 2016 r Inwestora.

Organ odwoławczy ponadto wskazał na konieczność określenia przez Inwestora i poddania ocenie organu dokładnego wskazania na czym będzie polegała rozbudowa i modernizacja zakładu produkcji paliwa alternatywnego. Inwestor w przedłożonej karcie informacyjnej winien przedstawić w jakim zakresie inwestycja jest zrealizowana, czy na terenie inwestycyjnym w chwili obecnej funkcjonuje zakład produkcji paliwa alternatywnego, czy prowadzone jest przetwarzanie odpadów oraz dokładnie wskazać na czym będzie polegała rozbudowa i modernizacja zakładu produkcji paliwa alternatywnego. Wg karty informacyjnej będzie to doposażenie i montaż elementów instalacji do produkcji paliwa alternatywnego i określono z jakich urządzeń składać się będzie linia produkcyjna paliwa alternatywnego po rozbudowie. Inwestor winien uzupełnić kartę informacyjną o informację, dotyczącą obecnie zakładu produkcji paliwa alternatywnego i jaka jest ilość przetwarzanych odpadów w chwili obecnej w zakładzie.

Odnosząc się do odpowiedzi na odwołanie Inwestora, który wnosił o zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] dotyczącego kwestii dopuszczenia Stowarzyszenia na prawach strony do przedmiotu postępowania, SKO wskazało, że sprawa zawisła przed WSA w Warszawie nie jest zdaniem Kolegium zagadnieniem wstępnym, bez rozstrzygnięcia którego nie może toczyć się postępowanie odwoławcze.

Pismem z 25 sierpnia 2016 r. N. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na powyższą decyzję. Wnosząc o stwierdzenie nieważności ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, mianowicie:

• art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez wydanie przez SKO decyzji, pomimo zaistnienia przesłanek do zawieszenia przedmiotowego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie dopuszczenia Stowarzyszenia [...] na prawach strony do postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia;

• art. 134 K.p.a. w zw. z art. 127 § 1 K.p.a. poprzez rozpoznanie odwołania Stowarzyszenia [...] od ostatecznej decyzji administracyjnej Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. skutkiem czego wydana decyzja SKO obarczona jest wadą nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.);

• art. 64 § 2 w zw. z art. 140 K.p.a. poprzez zaniechanie wezwania przedstawiciela Stowarzyszenia [...] do uzupełnienia braków formalnych odwołania poprzez wykazanie legitymacji do jego podpisania;

• art. 107 § 3 K.p.a. poprzez wydanie decyzji z pominięciem całokształtu okoliczności sprawy i zgromadzonego materiału dowodowego, w tym niedostateczne i niepełne uzasadnienie decyzji wydanej przez SKO ograniczające się do zakwestionowania zasadności wydania przez Wójta Gminy [...] decyzji środowiskowej, bez jej merytorycznego zbadania oraz z pominięciem jej analizy poprzez stwierdzenie, że organ I Instancji nie wyjaśnił, dlaczego nie dał wiary opinii organu ochrony środowiska, bez jakiegokolwiek wskazania przez SKO na jakich to podstawach oparła ona swoje rozstrzygnięcie;

• art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności nie wzięcie pod uwagę faktu, iż organ I Instancji w sposób szczegółowy wskazał motywy, którymi kierował się wydając decyzję środowiskową bez potrzeby oceny przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko;

• art. 80 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie całokształtu materiału dowodowego, w tym dokonanie jego wybiórczej oceny pomijając dodatkowe wyjaśnienia Inwestora w związku z opinią RDOŚ oraz nieuwzględnienie stanowiska PPIS, które należy odczytywać jako brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;

• art. 138 § 2 K.p.a. poprzez uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji wszechstronnego wyjaśnienia przez Wójta Gminy [...] podstaw i przesłanek uzasadniających wydanie decyzji środowiskowej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Kolegium z dnia [...] listopada 2015 r. wydana na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej: "k.p.a."). Organ II instancji decyzję kasacyjną wydał w wyniku rozpoznania odwołania Stowarzyszenia [...] od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i modernizacji zakładu produkcji paliwa alternatywnego, w miejscowości [...].

Zainteresowane Stowarzyszenie nie zostało uznane przez organ I instancji za stronę postępowania – czemu też organ ten dał wyraz w postanowieniu z dnia [...] marca 2016 r. odmawiającym uznania Stowarzyszenia za stronę postępowania. Postanowieniem z [...] maja 2016 r. SKO w [...] uchyliło powyższe postanowienie i orzekło o dopuszczeniu Stowarzyszenia do przedmiotowego postępowania. Powyższe orzeczenie zostało zaskarżone przez skarżącą skargą z 10 czerwca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, co jest składowi orzekającemu wiadome z urzędu, wyrokiem z 16 września 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa1746/16 uchylił zaskarżone postanowienie.

Taki kontekst wniesienia odwołania powoduje, że podstawową kwestią, od której zależało merytoryczne rozpatrzenie sprawy przez organ II instancji, było przede wszystkim ustalenie przez ten organ, czy podanie (odwołanie) pochodzi od strony postępowania.

Postępowanie odwoławcze oparte jest na zasadzie skargowości, a zatem organ do którego wniesiono odwołanie obowiązany jest zweryfikować, czy podanie pochodzi od uprawnionego podmiotu, któremu przysługuje status strony postępowania. Przymiot strony jest niezwykle istotną przesłanką, gdyż skutecznie inicjować postępowanie odwoławcze może jedynie strona. W przypadku stwierdzenia w toku badania dopuszczalności tego odwołania, że podmiot ten nie ma jednak interesu prawnego w sprawie, organ ten na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego.

Wobec tego Sąd w pierwszej kolejności skontrolował zaskarżoną decyzję pod tym kątem, bowiem wszelkie merytoryczne rozważania organu II instancji mogły zachować aktualność tylko w razie stwierdzenia, że wniesione odwołanie pochodzi od strony postępowania. Należy jeszcze raz podkreślić, że do podstawowych obowiązków organu odwoławczego należy przeprowadzenie analizy, czy odwołanie pochodzi od strony danego postępowania, czy też od osoby niemającej takiego statusu. Zgodnie bowiem z art. 127 § 1 K.p.a. jedyne stronie przysługuje legitymacja do wniesienia odwołania i to na tym etapie winna mieć miejsce analiza tego aspektu sprawy administracyjnej.

Organ II instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. rozpoznał odwołanie merytorycznie uznając, że Stowarzyszenie posiada interes prawny w sprawie zakończonej decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Z akt sprawy wynika, że kwestia legitymacji procesowej skarżącego w postępowaniu dotyczącym odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko nie została prawomocnie rozstrzygnięta. Do dnia wydania decyzji przez organ II instancji, nie zostało bowiem prawomocnie zakończone postępowanie wpadkowe wszczęte wnioskiem Stowarzyszenia o dopuszczenie do udziału w sprawie - na podstawie art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a.

Gdy toczy się postępowanie wpadkowe dotyczące kwestii, czy odwołanie od decyzji organu I instancji zostało złożone przez podmiot mający przymiot strony, to organ odwoławczy nie może rozpoznać odwołania przed uprawomocnieniem się postanowienia rozstrzygającego tę kwestię. Nie ulega bowiem wątpliwości, że kwestia ustalenia przymiotu strony przez wnoszącego odwołanie ma podstawowe znaczenie dla wyniku postępowania odwoławczego.

Powyższe okoliczności wskazują na naruszenie przez Kolegium przepisów art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. w zw. z art. 28 K.p.a., a tym samym jednoczesne naruszenie art. 138 § 2 K.p.a., który był zastosowany przedwcześnie. W chwili bowiem wydania zaskarżonej decyzji nie ustalono bowiem w sposób ostateczny, że Stowarzyszenie jest stroną takiego postępowania. Zauważyć należy, że w dacie orzekania przez sąd rozstrzygnięcie dopuszczające stowarzyszenie do udziału w postepowaniu zostało wyeliminowane z obrotu prawnego cyt. wyżej wyrokiem WSA z 16.09.2016 r.

Wbrew stanowisku organu odwoławczego, dopiero wynik postępowania w sprawie dopuszczenia do udziału Stowarzyszenia przesądzi o możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy, stąd też kwestia ta stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Wystąpienie zagadnienia wstępnego jest zaś obligatoryjną przesłanką zawieszenia istniejącego postępowania administracyjnego w sprawie niniejszej.

Rozpatrując ponownie sprawę obowiązkiem organu będzie uwzględnić powyższe uwagi sądu, gdyż wskazane uchybienia skutkowały uchyleniem decyzji. Organ odwoławczy winien zawiesić postępowanie do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie dopuszczenia do udziału Stowarzyszenia w postępowaniu. Dopiero rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowić może podstawę rozpatrzenia odwołania od decyzji organu I instancji.

Należy też zauważyć, że rozpoznając odwołanie SKO nie pochyliło się nad kwestią zachowania przez odwołującego się terminu do jego wniesienia. Termin ten winien być liczony analogicznie jak dla pozostałych stron postępowania od chwili doręczenia decyzji stronom.

Mając na względzie powołane wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. i orzekł jak w pkt I sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 wyżej powołanej ustawy i §14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804).

-----------------------

9