Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1219/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200 w zw. z art. 205 par. 2, art. 106 par. 3,
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 33 ust. 4 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
article: art. 145 par. 1, art 6, art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 10 par. 1, art. 81, art. 107 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji udzielającej pozwolenia na rozbiórkę części budynku I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej J. P. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

1. Decyzją z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., przywoływanej dalej jako: "k.p.a."), Wojewoda (przywoływany dalej jako "Organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu odwołania J. P. (przywoływanej dalej jako: "Skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] (przywoływanego dalej jako: "Organ pierwszej instancji") z dnia [...] września 2019 r., nr [...] uchylającą w toku wznowionego postępowania decyzję własną nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. w sprawie pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego (nr ewid. [...]), położonego na terenie działki nr [...] w obrębie ewidencyjnym L. i odmawiającej udzielenia pozwolenia na rozbiórkę ww. części budynku gospodarczego.

2. W uzasadnieniu ww. decyzji Organ odwoławczy przedstawił następujące ustalenia stanu faktycznego sprawy.

Starosta [...] decyzją z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] udzielił Skarżącej pozwolenia na rozbiórkę ww. części budynku gospodarczego.

Do Organu wpłynęło pismo W. D. i G. D.

z prośbą o wstrzymanie rozbiórki przedmiotowego budynku gospodarczego, bowiem stwierdzono niezgodność granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...].

Organ pierwszej instancji wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] maja 2019 r.

Następnie decyzją z dnia [...] września 2019 r. ww. Organ uchylił, we wznowionym postępowaniu, decyzję w sprawie pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego i orzekł o odmowie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę ww. części budynku gospodarczego. W uzasadnieniu wskazano, że na skutek błędu przy digitalizacji mapy przedmiot rozbiórki, na mapie ewidencyjnej załączonej do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę ujęty został jako w całości położony w granicach działki nr [...]. Na skutek dokonanej korekty granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] ustalono, że omawiany budynek położony jest na obu wskazanych działkach, zaś przedmiot rozbiórki położony jest na działce nr [...] stanowiącej własność W. i G. D.. Jest to nowa okoliczność w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

3. Od powyższej decyzji Organu pierwszej instancji Skarżąca wniosła odwołanie. Wskazywała, że wydana decyzja opiera się na protokole z grudnia 1984 r. i podważa dokumenty znajdujące się w posiadaniu Skarżącej. Nie wzięto pod uwagę późniejszych ustaleń i zmian, których dokonali poprzedni właściciele tych nieruchomości, co stanowić ma podważenie zmian dokonanych w aktach notarialnych i księgach wieczystych. Nadto korekty przebiegu granic dokonano w czasie, kiedy już wydana została ww. decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę.

4. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Organu pierwszej instancji z dnia [...] września 2019 r.

Jak wskazał ww. Organ, omawiany budynek położony jest na dwóch działkach nr [...] należącej do Skarżącej oraz nr [...] należącej do W. i G. D.. Z przedstawionych dokumentów w postaci wypisów z ewidencji gruntów i budynków, a także pisma Starostwa Powiatowego z dnia [...] czerwca 2019 r. wynika, że na skutek błędu przy digitalizacji mapy budynek gospodarczy nr [...] ujęty został w ewidencji jako w całości położony na działce nr [...]. Wydział Geodezji, Kartografii i Katastru Starostwa skorygował przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] w taki sposób, że przesunął ją w głąb działki nr [...], co zostało ujawnione na nowej mapie ewidencyjnej z dnia [...] czerwca 2019 r. Na skutek powyższej korekty okazało się, że budynek gospodarczy nr [...] częściowo znajduje się również na działce nr [...].

Według Organu odwoławczego, w takiej sytuacji Wnioskodawczyni winna była wskazać we wniosku o pozwolenie na rozbiórkę, że przeznaczony do rozbiórki budynek znajduje się na dwóch działkach, a ponadto że posiada zgodę właścicieli obiektu co do części budynku położonej na działce nr [...]. W sentencji decyzji Organu z dnia [...] maja 2019 r. również powinna być wskazana działka nr [...]. W toku wznowionego postępowania właściciele ww. działki oświadczyli, że nie wyrażali i nie wyrażają zgody na rozbiórkę budynku gospodarczego.

Organ odwoławczy uznał, że okoliczność innego przebiegu granicy pomiędzy ww. działkami istniała w dniu wydania decyzji z dnia [...] maja 2019 r., ale nie była znana Organowi. Korekta przebiegu granicy pomiędzy tymi działkami, stanowi jedynie potwierdzenie tej okoliczności. W tej sytuacji bez znaczenia na gruncie prawidłowego zastosowania przepisu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. pozostaje fakt, że ww. pismo Wydziału Geodezji wydane zostało później niż badana decyzja. Podstawą wznowienia jest okoliczność wskazana w piśmie Wydziału Geodezji, a nie sam fakt wydania tego pisma.

Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu argumentów, Organ uznał, że są bez znaczenia. Istotny jest bowiem rzeczywisty przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] oraz wynikający z tego fakt, że przewidziany do rozbiórki budynek gospodarczy nr [...] usytuowany jest na obu tych działkach i stanowi przedmiot współwłasności właścicieli tych działek.

5. J. P. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na ww. decyzję Organu odwoławczego. Według Skarżącej, nie wystąpił żaden błąd w digitalizacji, gdyż informacje o tym, że właścicielem spornej części nieruchomości jest rodzina Skarżącej widnieje w piśmie z 1948 r. Argumentowała, iż z protokołu objęcia gruntów wynika, że właścicielem budynku gospodarczego był F. K. (poprzedni właściciel części nieruchomości Skarżącej). Po przejęciu nieruchomości przez J.. K., budynek nr [...] i ˝ stodoły należały do ww. Obecnie cała stodoła leży na działce nr [...] należącej do Państwa D. . W czasie, gdy właścicielem posesji został J.. K. dokonana została zamiana. Z.. B. przejął całą stodołę i przekazał J.. K.. Budynek gospodarczy nr [...], tj. "północy z budynkiem o nr [...]", którego właścicielem od początku był J.. K.. Powyższa zmiana (przekazanie) została potwierdzona przez notariusza i zapisana w księgach wieczystych. Skarżąca przejęła aktem darowizny od swoich rodziców ziemię wraz z zabudowaniami. Świadczy o tym wypis z rejestru gruntów działki nr [...].

Jak podniosła Skarżąca, z zaskarżonej decyzji wynika, że dostarczone przez Skarżącą dokumenty (umowa darowizny, wypis z map, wypis z rejestru gruntów oraz nakaz płatniczy podatków) nie były brane pod uwagę. Natomiast z wszystkich tych dokumentów wynika, że nie nastąpiło żadne przesunięcie granic i budynek nr [...] znajduje się na działce Skarżącej. Dodała, że nic nie wie o powołanym w zaskarżonej decyzji protokole z 1984 r. Uważa, że wszystkie informacje z decyzji opierają się na zmianach w mapach z dnia [...] czerwca 2019 r. Zmian tych dokonano bez wiedzy Skarżącej i po tym jak otrzymała pozwolenie na rozbiórkę.

6. W odpowiedzi na skargę Organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

7. Na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2020 r. pełnomocnik Skarżącej, będący adwokatem, wniósł o uchylenie decyzji Organów pierwszej i drugiej instancji, wskazując że Skarżąca nie posiada żadnych dokumentów na okoliczność, iż część budynku przeznaczonego do rozbiórki położona jest na działce stanowiącej własność uczestników postępowania. Drugi z pełnomocników Skarżącej wniósł o uwzględnienie skargi i podniósł, że uczestnicy postępowania utrudniają mu korzystanie z jego własności. Uczestniczka postępowania W. D. wniosła o oddalenie skargi i okazała mapę ewidencji gruntu z dnia [...] czerwca 2019 r. w skali 1:5 obr. L. [...], działki nr [...] i [...], pismo Kierownika Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w G. z dnia [...] czerwca 2019 r. dot. błędów popełnionych podczas digitalizacji mapy ewidencyjnej L. ; kopię mapy z Archiwum Państwowego w S. sygn. [...] dot. nowej granicy po podziale parceli nr [...]; kopię szkicu podziału siedliska z Archiwum Państwowego w S. sygn. [...] wykonaną przez S. K.; oryginał aktu nadania [...] sierpnia 1947 r. Z. B. gospodarstwa nr [...] w gromadzie C. , gmina D. pow. G.; kopię wniosku o przyznanie prawa własności ww. gospodarstwa Z. B. sporządzoną w Archiwum Państwowym w S. sygn. akt [...], kserokopię protokołu posiedzenia Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] listopada 1981 r. w sprawie zniesienia współwłasności sygn. akt I [...] z wniosku Z. B..

Pełnomocnik Skarżącej okazał kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] kwietnia 1986 r. w sprawie [...] [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego z uwagi na zgon J. K.. Uczestnicy postępowania domagają się przeprowadzenia dowodu z ww. dokumentów. Pełnomocnik Skarżącej kwestię dopuszczenia dowodu z ww. dokumentów pozostawił do oceny Sądu. Sąd postanowił odmówić przeprowadzenia dowodów uzupełniających z ww. dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

8. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., przywoływana dalej jako: "p.p.s.a."), sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem.

Sądowa kontrola sprawy przeprowadzona według ww. kryterium legalności wykazała, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

9. Należy na wstępie nakreślić ramy prawne sprawy, której przedmiotem objęta jest decyzja wydana w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na rozbiórkę części budynku.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., przywoływanej dalej jako: "k.p.a."), w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;

2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;

3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27;

4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;

5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;

6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;

7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2);

8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

Osią sporu w sprawie pozostaje prawidłowość rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji, wobec ustalenia, że wystąpiła w sprawie nowa okoliczność (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.), nieznana Organowi wydającemu decyzję w sprawie rozbiórki części obiektu budowlanego, że obiekt ten znajduje się częściowo na działce sąsiedniej. Wnioskodawczyni winna była posiadać zgodę na rozbiórkę właścicieli działki sąsiedniej, na której znajduje się pozostała część budynku. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 1 z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r. poz. 1202), do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę należy dołączyć zgodę właściciela obiektu.

10. Wobec przyjętej przez Organy obu instancji przesłanki wznowienia, wskazać należy, że na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., wznawia się postępowanie, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki:

- ujawnione okoliczności lub dowody, istotne dla sprawy są nowe,

- "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody" istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej,

- "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody" nie były znane organowi, który wydał decyzję.

Podkreślić przy tym należy, że w postępowaniach prowadzonych w trybach nadzwyczajnych, do których zalicza się wznowienie postępowania administracyjnego, także znajdują zastosowanie zasady ogólne postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 6 k.p.a. organy działają na podstawie przepisów prawa (zasada praworządności). Stosownie do art. 7 k.p.a. organ organu administracji publicznej ma obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, co jest niezbędnym elementem właściwego zastosowania normy prawa materialnego. Realizację tej zasady zapewniają przede wszystkim przepisy regulujące postępowanie dowodowe. Zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać materiał dowodowy, a więc podjąć ciąg czynności procesowych mających na celu zebranie całego materiału dowodowego. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego obowiązkiem organu administracji publicznej jest jego rozpatrzenie. Obowiązek ten jest ściśle związany z przyjętą w k.p.a. zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a). Z kolei zasada swobodnej oceny dowodów, obowiązująca w postępowaniu administracyjnym, nie oznacza dowolności oceny mocy i wiarygodności dowodu, lecz jego ocenę wraz z całym materiałem dowodowym sprawy. Obowiązek zebrania całokształtu materiału dowodowego, z którego będzie wynikać dowodzona okoliczność, spoczywa na organie. Organ może przy tym posiłkować się wszelkimi środkami dowodowymi przewidzianymi w k.p.a.

11. Odnosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja w zakresie ustalenia stanu faktycznego nie poddaje się kontroli sądowej.

Należ wskazać, że przedstawione Sądowi akta administracyjne nie cechują się uporządkowaniem w zakresie numeracji stron, ale przede wszystkim nie zawierają dowodów, mających potwierdzać ustaloną przez Organy przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego, tj.: wydruku z rejestru gruntów, dokumentów z Wydziału Geodezji Starostwa, protokołu w sprawie podziału zabudowań z 1948 r., mapy z ewidencji gruntów, kserokopii protokołu Sądu Rejonowego w G. sygn. akt [...] [...]. W aktach sprawy znajduje się pismo Organu pierwszej instancji z dnia [...] września 2019 r., kierowane do Organu odwoławczego, w którym jest mowa o przesłaniu dokumentów dotyczących sprawy, dostarczonych przez strony postępowania, jednakże nie zostały one dołączone do teczki przekazanej Sądowi. Akta administracyjne nie zawierają też dokumentów potwierdzających prawidłowość prowadzenia postępowania administracyjnego jak choćby: postanowienia o wszczęciu postępowania wznowieniowego.

Sąd stwierdza, że w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji nie zostały wyjaśnione należycie wszystkie okoliczności, które legły u podstaw rozstrzygnięcia. Przedmiotem decyzji z dnia [...] maja 2019 r. była rozbiórka części obiektu budowlanego nr [...] znajdującego się na działce nr [...], obr. L. . Organy obu instancji uznając zaistnienie podstawy z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., postępowaniem wznowieniowym objęły cały ww. budynek, nie wyjaśniając w należyty sposób, że nie jest możliwe prawidłowe wykonanie rozbiórki części przedmiotowego budynku zgodnie z decyzją z dnia [...] maja 2019 r., bez zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości. W sprawie sporne są stanowiska właścicieli działki nr [...] oraz właścicieli działki nr [...] co do faktycznego przebiegu granicy pomiędzy ich nieruchomościami. Ma to natomiast zasadnicze znaczenie dla ustalenia obowiązku Inwestora z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, a w tym zakresie nie wszystkie dowody spotkały się z oceną Organu w postępowaniu odwoławczym, na co słusznie uwagę zwróciła Skarżąca.

Przed podjęciem decyzji, organ ma obowiązek zagwarantować stronom prawo czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym (art. 10 § 1 k.p.a.). Strona ma prawo do zajęcia stanowiska wobec całości dowodów i żądań zawartych w aktach sprawy. W tym zakresie ww. przepis, należy interpretować w powiązaniu z art. 81 k.p.a., który stanowi, że okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2. Treść wypowiedzenia się strony co do przeprowadzonych dowodów organ jest obowiązany uwzględnić, dokonując na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.).

W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.), która powinna być rozumiana jako dwukrotne rozstrzygnięcie i rozpoznanie sprawy administracyjnej. Dwukrotne rozpoznanie oznacza obowiązek przeprowadzenia m.in. dwukrotnie postępowania wyjaśniającego z uwzględnieniem ww. prawa strony z art. 10 § 1 k.p.a.

W odwołaniu od decyzji Organu pierwszej instancji Skarżąca podniosła istnienie szeregu dokumentów mających wskazywać na odmienne ustalenia, niż przyjęte przez Organ w postępowaniu wznowieniowym co do prawa własności i położenia budynku nr [...], np. wskazała na wyrys z mapy ewidencyjnej oraz na umowy sporządzone w formie aktu notarialnego.

W takiej sytuacji, obowiązkiem Organu odwoławczego było zweryfikowanie twierdzenia Organu pierwszej instancji w kwestii spornej i przeprowadzenie dowodu

z dokumentów przedstawionych przez Skarżącą celem ustalenia czy ujawniły się okoliczności faktyczne i dowody istotne dla sprawy, które są nowe. Organ odwoławczy nie podjął jednak żadnych działań w tym kierunku, poprzestając na stwierdzeniu, że istotny jest rzeczywisty przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] oraz wynikający z tego fakt, że przewidziany do rozbiórki budynek gospodarczy usytuowany jest na obu działkach i stanowi przedmiot współwłasności, tymczasem takie ustalenia nie sposób oprzeć na analizie akt administracyjnych sprawy. Z treści uzasadnienia decyzji Organu pierwszej instancji wynika przy tym, że niezgodność dotyczy działek nr [...] i nr [...].

Podkreślenia wymaga, że organ administracyjny obowiązany jest rozpatrzyć

nie tylko poszczególne dowody z osobna, ale wszystkie dowody we wzajemnej łączności. Swobodna ocena dowodów, aby nie przekształciła się w samowolę, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz zachowaniem reguł tej oceny, stanowisko takie, które skład orzekający Sądu w niniejszej sprawie w pełni podziela, jest ugruntowane w judykaturze (por. wyrok NSA z dnia 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt I OSK 1427/13).

Organ odwoławczy ograniczył się tymczasem do wskazania ustaleń – położenia budynku nr [...] na dwóch działkach w oparciu wypis z ewidencji gruntów, treść pisma Starosta [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. i korekty przebiegu granic ujawnionej na nowej mapie ewidencyjnej z dnia [...] czerwca 2019 r., z których wynikać ma istnienie faktów, wskazujących nowe okoliczności istotne nieznane organowi w dniu wydania decyzji o nakazie rozbiórki części budynku gospodarczego. Dokumentów tych nie ma w aktach sprawy. Nie sposób więc zweryfikować prawidłowość ww. ustaleń. Organ odwoławczy zaniechał jednocześnie poddania ocenie dowodów przedstawionych przez Skarżącą w odwołaniu. Postępowanie administracyjne Organu odwoławczego nie zostało więc przeprowadzone prawidłowo, tj. z zachowaniem zasad prawdy obiektywnej oraz swobodnej oceny dowodów. W konsekwencji, za przedwczesne należy uznać rozstrzygnięcie Organu odwoławczego o utrzymaniu w mocy decyzji Organu pierwszej instancji z dnia [...] września 2019 r.

12. Na rozprawie sądowej Uczestnicy postępowania zgłosili wniosek o przeprowadzenie dowodu z przedłożonych dokumentów, jednak nie mógł być on uwzględniony przez Sąd. W postępowaniu sądowym możliwość złożenia wniosku o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu wynika z art. 106 § 3 p.p.s.a. Jednakże stosowanie tego przepisu nie może prowadzić do zastępowania organów administracyjnych w ocenie materiału dowodowego i przeprowadzania (uzupełniania) postępowania dowodowego. Sąd administracyjny ocenia zgodność z prawem zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, nie może więc dokonać za organ ustaleń stanu faktycznego, muszą być one dokonane w postępowaniu administracyjnym z poszanowaniem reguł prowadzenia tego postępowania.

13. Podsumowując, kwestionowana skargą decyzja narusza przepisy prawa procesowego, kształtujące rygory gromadzenia i oceny materiału dowodowego w sprawie: art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 81 i art. 107 § 3 k.p.a., w sposób istotny mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Powoduje to konieczność wyeliminowania

z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Organ odwoławczy winien uwzględnić kierunek koniecznych ustaleń mających służyć prawidłowemu zastosowaniu podstawy wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz uwzględnić dowody przedstawione również przez Skarżącą, a następnie dokonać pełnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i przedstawić jego wynik w uzasadnieniu rozstrzygnięcia spełniającego wymagania z art. 107 § 1 i 3 k.p.a.

14. Mając powyższe na uwadze, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, orzekając w pkt I sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania Sąd orzekł, w pkt II sentencji wyroku, w oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 2 ww. ustawy.