Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 817/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, asesor WSA Marta Laskowska,, Protokolant Dorota Kozub, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2006r. sprawy ze skargi T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] września 2005 roku 2. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2006r., Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, wydanym na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) i art. 35 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych ( jedn. tekst Dz. U. z 2004r. Nr 204, poz. 2086 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 kpa, po rozpatrzeniu wniosku T. Sp. z o.o. z siedzibą w K.

o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] października 2005r. Zastępcy Dyrektora Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w L. odmawiające uzgodnienia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji polegającej na budowie budynku handlowego wraz

z przyłączami oraz budowie zjazdu z ul. [...], przewidzianej do realizacji przy ul. [...] na działkach o nr ewid. [...],[...],[...] w L. W uzasadnieniu postanowienia podano, że teren planowanej inwestycji położony jest przy drodze krajowej nr [...], w pobliżu skrzyżowania z ul. [...], którego zachodni wlot stanowi droga wojewódzka nr [...],

a wschodni droga gminna. Przedmiotowa inwestycja wymaga wykonania zjazdu publicznego zgodnie z § 55 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu

i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 43, poz. 430). Jak stanowi § 113 ust. 7 pkt 1 w związku z § 78 ust.1 cyt. rozporządzenia zjazdy publiczne nie mogą być usytuowane w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, do których zalicza się obszar skrzyżowania.

W ocenie organu zajazd publiczny do planowanego obiektu budowlanego usytuowany będzie w obszarze oddziaływania skrzyżowania, bowiem początek tego obszaru wyznacza tablica przeciwdrogowskazowa ( znak E-1), umieszczona w odległości kilkudziesięciu metrów przed przedmiotową nieruchomością. Na to, iż planowana inwestycja znajduje się w tymże obszarze wskazują zmiany w przekroju porzecznym drogi ( poszerzenie jezdni) i organizacji ruchu ( wydzielenie dodatkowego pasa ruchu dla pojazdów skręcających w lewo na skrzyżowaniu). Zdaniem organu , w świetle powyższych ustaleń wykonanie zjazdu z drogi krajowej nr [...] do budynku handlowego mającego powstać na działkach nr [...] i [...] w L. jest niedopuszczalne ze względów bezpieczeństwa, i dlatego należało odmówić uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji. Poza tym organ podniósł, iż jego wcześniejsze pozytywne stanowisko z dnia [...] września 1998r. co do planu zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości nie ma znaczenia, gdyż wówczas nie obowiązywało wyżej powołane rozporządzenia z dnia 2 marca 1999r., a nadto przeprowadzona w 2005 roku analiza warunków i stanu bezpieczeństwa ruchu na drodze krajowej nr [...] wykazała konieczność przebudowy tej drogi , w tym jej skrzyżowań. Z projektu przebudowy tej drogi wynika, że zjazd do przedmiotowego budynku będzie kolidować z mającymi nastąpić na drodze zmianami.

W skardze skarżąca T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] października 2005r., zarzucając nienależytą wykładnię i zastosowanie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych oraz naruszenie przepisów postępowania - art. 6, art. 7, art. 77 i art. 107 kpa.

W obszernym uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, iż przepis art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych wyraźnie nakazuje organowi dokonanie w trakcie postępowania wnikliwej analizy planowanej inwestycji w zakresie jej konsekwencji na zwiększenie ruchu, jak i obecnego układu drogowego i możliwości przejęcia przez niego nowych użytkowników dróg. W ocenie skarżącego organ uzgadniający,

w ogóle takiej analizy nie przeprowadził, a jedynie oparł się na przesłankach, które mogą być przedmiotem przyszłego postępowania o wydanie zezwolenia na lokalizację wjazdu, a nadto błędnie ustalił okoliczności, na których oparł swoje rozstrzygnięcie. Organ wskazując, iż zasadniczym argumentem odmowy uzgodnienia, jest usytuowanie zjazdu w strefie oddziaływania skrzyżowani

i początek tej strefy, jak też początek poszerzenia jezdni wyznacza znak E-1

w ogóle nie wziął pod uwagę, iż znak ten znajduje się w odległości 127 metrów od skrzyżowania, co jest niezgodne z pkt. 6.3.1.4 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach ( Dz. U. Nr 220, poz. 2181) nakazującym umieszczenie tego znaku w odległości 100 metrów od skrzyżowania, zaś poszerzenie jezdni następuje za znakiem informującym

o dodatkowym pasie ruchu dla pojazdów skręcających w lewo, który umieszczony jest w odległości 110 metrów od skrzyżowania, a to oznacza ,że wykonanie zjazdu jest możliwe , gdyż południowa część działki nr [...], z której ma nastąpić włączenie do drogi krajowej znajduje się w odległości 165 metrów od skrzyżowania, pomimo iż znak E-1 znajduje się w nieprawidłowej odległości od skrzyżowania o 27 metrów. W ocenie skarżącej Spółki, organ oparł się na ogólnikowych sformułowaniach zamiast na jednoznacznych, precyzyjnych ustaleniach co do stanu faktycznego.

Strona skarżąca podniosła, iż nietrafne jest stanowisko organu , że nie jest związany wcześniejszym uzgodnieniem z 1998 roku, z trzech powodów: po pierwsze- narusza konstytucyjną zasadę ochrony praw nabytych, po drugie - rozporządzenie z 1999 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie nie stanowiły podstawy wydania tego uzgodnienia, po trzecie - rozporządzenie to zostało wydane o tę samą podstawę prawną, a art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych nie był nowelizowany.

W konstatacji skarżący podkreślił, iż organ nie dokonał ustalenia faktycznego w zakresie niezbędnym do wydania rozstrzygnięcia, a takie postępowanie narusza podstawo zasady kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności art. 6, art. 8 oraz art. 7 kpa.

W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodał nadto, iż błędne określenie miejsca umieszczenia na drodze znaku E-1 nie miało wpływu na wynik sprawy, gdyż zasadniczym powodem odmowy uzgodnienia były względy bezpieczeństwa ruchu drogowego.

W dniu 24 maja 2006r. wpłynęło pismo procesowe organu z dnia 22 maja 2006r., informujące, iż decyzją z dnia [...] listopada 2005r. Wojewoda [...] ustalił warunki lokalizacji drogi krajowej nr [...] - przejście przez L. na odcinku od km [...] do km [...] załączając opis tej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] września 2005 r. zostało wydane

z naruszeniem przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Zgodzić się należy ze stroną skarżąca, iż w przedmiotowej sprawie dotyczącej uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji planowej na terenie przylegającym do drogi krajowej i wymagającej wykonania zjazdu publicznego w myśl § 55 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu

i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 43, poz. 430) stan sprawy nie został należycie wyjaśniony. Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zawarta w art. 7 kpa zasada nakazująca organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością.

Z kolei art. 77 § 1 kpa mówi, że organ administracji publicznej zobowiązany jest

w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

W rozpatrywanej sprawie organ prowadząc postępowanie wyjaśniające zmierzające do ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w ogólne nie podjął żadnych czynności w celu sprawdzenia, czy znaki drogowe znajdujące

w obrębie skrzyżowania drogi krajowej, a które jego zdaniem wyznaczają obszar oddziaływania skrzyżowania, są usytuowane zgodnie z przepisami Załącznika 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach ( Dz. U. Nr 220, poz. 2181), na co trafnie zwrócono uwagę w skardze. Jeżeli , wspomniany znak E-1, jak twierdzi strona skarżąca, znajduje się w odległości 127 metrów od tego skrzyżowania, a zgodnie z przepisami powołanego rozporządzenia powinien się być usytuowany w odległości 100 metrów, to w tej sytuacji strefa oddziaływania skrzyżowania kończy się w miejscu, w którym znak ten powinien być umieszczony zgodnie z obowiązującymi przepisami. Również jak twierdzi skarżący, początek poszerzenia jezdni o dodatkowy pas dla pojazdów skręcających w lewo wyznacza znak E-1. Natomiast, według inwestora, zjazd publiczny dla planowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego przewidywany jest do wykonania w odległości 165 metrów od skrzyżowania, a zatem poza obszarem jego oddziaływania.

Jako dowolne należy więc traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy też nie

w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony dopiero ustaleniami dokonanymi w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 kpa), zgromadzonego

i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący (powołany wyżej art. 77 § 1 kpa), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania rozstrzygnięcia o przekonującej treści.

Nietrafny jest zarzut skargi, że organ związany jest uzgodnieniem wydanym

w 1998 roku, bowiem zgodnie z art. 6 kpa - organ administracji publicznej wydaje rozstrzygnięcie w oparciu o stan prawny obowiązujący w dniu jego wydania.

Wskazane wyżej braki w ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, stanowią, w ocenie Sądu, takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ wyjaśni dokładnie stan faktyczny sprawy i wówczas w oparciu o te ustalenia podejmie rozstrzygnięcie, uwzględniając przy tym decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005r. ustalającą warunki dla lokalizacji drogi krajowej nr [...] przez L.

Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.