Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 873/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 14 ust. 1, art. 12 ust. 6, art. 37a i art. 84a
journal: Dz.U. 2005 nr 41 poz 398
law: Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jolanta Rajewska Sędziowie sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Protokolant asystent sędziego Katarzyna Myślińska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1631/10 w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego oraz zobowiązania do uiszczenia należnych opłat i odszkodowania 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania; 2. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych na rzecz M.W. kwotę 380zł (trzysta osiemdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1631/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M.W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego oraz zobowiązania do uiszczenia należnych opłat i odszkodowania.

Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia 6 sierpnia 2010 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz na podstawie art. 37a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1996 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej ZZM MSWiA) z dnia 28 czerwca 2010 r. nr [...]nakazującą M.W. opróżnienie i przekazanie do dyspozycji ZZM MSWiA lokalu mieszkalnego nr 3 przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie oraz zobowiązującą stronę do uiszczenia opłat za używanie lokalu i odszkodowania w wysokości łącznej 598,41 zł miesięcznie, płatne do 15 dnia każdego miesiąca, do czasu opróżnienia przez stronę wymienionego lokalu mieszkalnego.

W uzasadnieniu powyższej decyzji Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji podniósł, iż zajmowany przez M.W. lokal mieszkalny nr 3 usytuowany w budynku przy ul. Czerskiej nr 21 w Warszawie stanowi własność Skarbu Państwa, co potwierdza wypis z kartoteki lokali – zaświadczenie Biura Geodezji i Katastru Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 15 marca 2010 r. nr BG-IV-A-AC-74540-944-2425/10.

Na podstawie znajdujących się w aktach lokalu dokumentów (decyzje o przydziale) ustalono, że do 1962 r. lokal pozostawał w dyspozycji jednostek wojskowych Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (późniejsze MSW). Z zaświadczenia wydanego w dniu 17 września 1966 r. przez Kierownika Administracji Nadwiślańskiej Jednostki Wojskowej MSW wynika, że wymieniony lokal pozostawał w dacie wydania zaświadczenia w dyspozycji Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej Warszawa Śródmieście. Ponadto, w piśmie Szefostwa Zakwaterowania i Budownictwa Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW z dnia 7 listopada 1994 r. nr 1609 stwierdzono, że omawiany lokal mieszkalny nr 3 pismem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych nr 2158 z dnia 21 września 1962 r. przekazany został do dyspozycji Dzielnicowej Rady Narodowej Warszawa-Śródmieście. Wspomnianego pisma przekazującego brak jest w aktach lokalu, ale od sierpnia 1962 r. decyzje w sprawie uprawnień do przedmiotowego lokalu wydawane były przez organy administracji państwowej nie będące w strukturze resortu spraw wewnętrznych. Ostatnią decyzją wydaną, przez organy administracji miasta była decyzja Urzędu Dzielnicowego Warszawa Mokotów nr L.2/VIII/60/90 z dnia 29 maja 1990 r. o przydziale lokalu nr 3 na rzecz I.S.. Wymieniona była jedyną osobą uprawnioną do zajmowania przedmiotowego lokalu na podstawie wymienionej decyzji. W dniu 4 czerwca 1998 r. I.S. zmarła. W lokalu nr 3 przy ul. Czerskiej nr 21 w Warszawie pozostały A.W. i jej córka M.W.. Od chwili śmierci najemcy lokalu, A.W. podjęła działania zmierzające do uzyskania tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego. Po zakończeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie opróżnienia przedmiotowego lokalu A.W. opuściła go w styczniu 2006 r.

Podjęte w 2005 r. postępowanie administracyjne w przedmiocie opróżnienia omawianego lokalu wobec M.W. zakończone zostało wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 652/06, którym uchylone zostały decyzje Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 listopada 2005 r. nr 32 oraz Dyrektora ZZM MSWiA z dnia 7 września 2005 r. nr 132/D/2005, z powodu braku możliwości jednoznacznego ustalenia, w zasobach której jednostki pozostaje sporny lokal, a wobec powyższego, który organ właściwy jest do wydania decyzji w przedmiocie opróżnienia lokalu.

Kwestia ta została wyjaśniona w toku ponownie przeprowadzonego postępowania. Pismem z dnia 9 lipca 2008 r. nr [...] Burmistrz Dzielnicy Mokotów Miasta Stołecznego Warszawy zrzekł się prawa dysponowania lokalami nr 3 i 18 w budynku przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie, a z przedłożonego pisma Zastępcy Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 26 października 2007r. nr [...] wynika, iż był on uprawniony do podjęcia tej decyzji. W wypisie z kartoteki budynków, sporządzonym w dniu 23 kwietnia 2007 r. przez Biuro Geodezji i Katastru Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy (nr [...]) potwierdzono własność lokalu nr 3 przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie na rzecz Skarbu Państwa oraz Zarządu ZZM MSWiA.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 14 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1511/09, z uwagi na wsteczną datę wypisu z kartoteki budynku oraz ujawnienie treści niezgodnych ze stanem faktycznym, zakwestionował moc dowodową wymienionych dokumentów i uchylił decyzje Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 maja 2009 r. nr [...] oraz utrzymaną przez nią w mocy decyzję Dyrektora ZZM MSWiA z dnia 9 października 2008 r. nr [...] nakazującą M.W. opróżnienie lokalu nr 3 przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie.

Z tych samych względów wyrokiem z dnia 14 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1512/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 maja 2009 r. nr [...] i utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora ZZM MSWiA z dnia 9 października 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłat za używanie lokalu, opłat pośrednich i zapłaty odszkodowania.

Następnie Dyrektor ZZM MSWiA decyzją z dnia 28 kwietnia 2010 r., wydaną na podstawie art. 37a ust. 1 i 2, w zw. z 84a ust. 1 oraz 13 ust. 6 ustawy z dnia 22 czerwca 1996 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 października 2005 r. w sprawie gospodarowania lokalami mieszkalnymi przez Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. Nr 211, poz. 1764) oraz art. 104 § 1 k.p.a., nakazał M.W. opróżnienie i przekazanie do dyspozycji ZZM MSWiA lokalu mieszkalnego nr 3 przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie oraz zobowiązał stronę do uiszczania opłat za używanie lokalu i odszkodowania w wysokości łącznej 598,41 zł miesięcznie, płatne do 15 dnia każdego miesiąca, do czasu opróżnienia przez stronę wymienionego lokalu mieszkalnego.

Od powyższej decyzji M.W. wniosła odwołanie, w którym zarzuciła organowi I instancji naruszenie art. 84a ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej przez jego błędną interpretację polegającą na przyjęciu, iż przepis ten uprawnia Dyrektora ZZM MSWiA do wydawania decyzji o opróżnieniu lokalu. Zdaniem skarżącej przepis ten uprawnia ZZM MSWiA jedynie do sprzedaży lokali, po wydaniu decyzji o wygaszeniu trwałego zarządu. Strona zarzuciła ponadto organowi I instancji naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 4 października 2005 r. w związku z art. 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) przez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że lokal nr 3 przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie pozostaje w dyspozycji ZZM MSWiA, gdyż jest niewyodrębnionym lokalem mieszkalnym stanowiącym własność Skarbu Państwa reprezentowanego przez ZZM MSWiA pomimo braku podstawy prawnej, z której wynikałoby to uprawnienie. Skarżąca wskazała, iż zamieszkuje w przedmiotowym lokalu od 1994 r. Od lat czyni starania o uregulowanie stanu prawnego lokalu i pomimo że, jak twierdzi, spełnia wymagane przesłanki, organy m.st. Warszawy odmówiły przyznania jej prawa najmu lokalu. Wobec powyższego zainteresowana postanowiła dochodzić swoich praw do omawianego lokalu mieszkalnego przed sądem powszechnym. Organ MSWiA nie przeprowadził zaś postępowania w celu zbadania przysługujących skarżącej uprawnień do lokalu.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania i rozstrzygnięciem z dnia 6 sierpnia 2010 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż ZZM MSWiA jest państwową jednostką utworzoną przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zarządzeniem MSWiA z dnia 3 lipca 2001 r. nr 15 (Dz. Urz. MSWiA Nr 9, poz. 26 ze zm.), celem realizacji zadań wynikających z ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a w szczególności - gospodarowania zasobami mieszkaniowymi i realizacji uprawnień mieszkaniowych osób określonych w ustawie.

Budynek mieszkalny przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie będący własnością Skarbu Państwa, na podstawie decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 4 listopada 2003 r. nr [...] pozostawał w trwałym zarządzie ZZM MSWiA. Decyzją Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 15 marca 2006 r. nr [...] orzeczono o wygaszeniu trwałego zarządu. Wniosek ZZM MSWiA o wygaszenie trwałego zarządu związany był z przeznaczeniem usytuowanych w budynku lokali mieszkalnych do sprzedaży na rzecz osób uprawnionych. Zgodnie bowiem z art. 84a ust. 3 ustawy lokale mieszkalne będące w trwałym zarządzie ZZM MSWiA, po uprawomocnieniu się decyzji właściwego organu o wygaśnięciu trwałego zarządu, w imieniu Skarbu Państwa i na zasadach określonych w ustawie mogą być zbywane przez ten Zarząd na rzecz osób uprawnionych (wymienionych w art. 84a ust. 1 i 3).

Organ II instancji powołał treść art. 11 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, art. 14 ust. 2 i ust. 2a pkt 2 oraz art. 84a ust. 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz stwierdził, że wynika z nich, iż z chwilą wygaśnięcia trwałego zarządu ZZM MSWiA nieruchomością przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie uprawnienia Dyrektora ZZM MSWiA stały się szersze, bowiem uprawnienia organu wykonującego w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa prawo własności nieruchomości, obejmują również jej zarząd. Zgodnie zaś z art. 43 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami trwały zarząd jest prawną formą władania nieruchomością, który ustanawiany jest na rzecz jednostki organizacyjnej w drodze aktu administracyjnego, tj. decyzji (art. 45 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Natomiast wykonywanie prawa własności wynika wprost z przepisów ustawy - art. 13 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który stanowi, że nieruchomości mogą być m.in. przedmiotem sprzedaży, zamiany, oddania w najem lub dzierżawę, użyczenia lub oddania w trwały zarząd.

Organ odwoławczy podkreślił, iż trwały zarząd nieruchomością przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie ustanowiony został decyzją Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 4 listopada 2003 r., natomiast uprawnienia starosty wynikające z art. 14 ust. 2a ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP nadane zostały Dyrektorowi ZZM MSWiA z dniem 1 lipca 2004 r., wprowadzonym do ustawy art. 84a ust. 2, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. zmieniającą m.in. ustawę o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz. U. Nr 116, poz. 1203 ze zm.). Zatem w niniejszej sprawie Dyrektor ZZM MSWiA pierwotnie realizował zadania jednostki organizacyjnej, której powierzony został trwały zarząd nieruchomością przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie, a od dnia 1 lipca 2004 r. jako organ bezpośrednio reprezentujący Skarb Państwa.

Zgodnie z art. 84a, w związku z art. 13 ust. 6 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, Dyrektor ZZM MSWiA uprawniony jest do wydawania decyzji administracyjnych w sprawach określonych w tej ustawie. Zakres zadań związanych z gospodarowaniem lokalami mieszkalnymi, poza wymienioną ustawą określa statut ZZM MSWiA, nadany tej jednostce zarządzeniem MSWiA z dnia 27 lipca 2006 r. Nr 41 (Dz. Urz. MSWiA Nr 11, poz. 57 ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 października 2005 r. w sprawie gospodarowania lokalami mieszkalnymi przez Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. Nr 211, poz. 1764). Przepis § 2 ust. 1 wymienionego rozporządzenia z dnia 4 października 2005 r. określa zasób mieszkaniowy w dyspozycji Zarządu. Są to m.in. lokale pozostające w trwałym zarządzie ZZM MSWiA (pkt 1) oraz lokale niewyodrębnione (pkt 2), będące własnością Skarbu Państwa reprezentowanego przez Zarząd, znajdujące się w budynkach wspólnot mieszkaniowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 80 , poz. 903 ze zm.). Takim lokalem, którego własność nie została wyodrębniona jest lokal nr 3 przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie.

Zgodnie z przepisami powołanego rozporządzenia MSWiA z dnia 4 października 2005 r. gospodarowanie zasobem lokalowym przez ZZM MSWiA obejmuje m.in. obsługę administracyjną i eksploatacyjną lokali, zasiedlanie i zwalnianie lokali, pobieranie i rozliczanie opłat i opłat pośrednich za używanie lokali mieszkalnych (§ 2 ust.2 pkt 1,2 i 3 rozporządzenia), wydawanie decyzji w sprawie opróżnienia lokalu oraz opłat i odszkodowania za używanie lokalu (§ 2 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia). Zadania te obejmują również wydawanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym na rzecz osób uprawnionych (§ 4 ust. 1 rozporządzenia).

W ocenie organu powołane wyżej akty prawne, a w szczególności art. 14 ust. 2a pkt 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, w związku z art. 84a ust. 2 tej ustawy stanowią podstawę prawną władania przez Zarząd Zasobów Mieszkaniowych MSWiA w przeszłości całym budynkiem mieszkalnym przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie, a aktualnie lokalami, których własność nie została wyodrębniona, w tym również lokalem nr 3, a także podstawę wykonywania jako reprezentant Skarbu Państwa w stosunku do tych lokali, czynności związanych z zarządzaniem nimi oraz orzekaniem w sprawach wymienionych w ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Wobec powyższego brak jest podstaw do stwierdzenia, iż decyzja Dyrektora ZZM MSWiA z dnia 28 kwietnia 2010 r. narusza art. 84a ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych oraz § 2 ust.1 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 4 października 2005 r. w związku z art. 11 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Minister wskazał, iż art. 84a ust. 1 pkt 1-3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP określa osoby, wobec których ZZM MSWiA uprawniony jest do wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu. M.W. będąca osobą niezwiązaną w przeszłości ani obecnie stosunkiem służbowym z resortem spraw wewnętrznych, ani więzami rodzinnymi z osobami wymienionymi w powołanym przepisie, które uprzednio posiadałyby uprawnienia do zajmowanego przez nią lokalu na podstawie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, nie jest uprawniona do uzyskania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu w zasobach Zarządu.

Z kolei art. 37a ust. 1 ustawy stanowi, że osoby zajmujące lokal mieszkalny bez tytułu prawnego są obowiązane do jego opróżnienia, uiszczenia opłaty za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz zapłaty odszkodowania w wysokości 200% wartości należnych opłat za używanie lokalu za każdy rozpoczęty miesiąc jego zajmowania. Ust. 2 art. 37a stanowi natomiast, że w przypadku, o którym mowa w ust. 1, organ wydaje decyzję w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego oraz wysokości należnych opłat i odszkodowań. Powołany zapis jest przepisem obligatoryjnym, co oznacza, że organ zobowiązany jest do wydania decyzji, o ile spełnione zostały przesłanki w nim wymienione. Sytuacja wskazana w powołanym art. 37a ma miejsce w rozpatrywanej sprawie.

Decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 września 2010 r. stała się przedmiotem skargi wniesionej przez M.W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora ZZM WSWiA z dnia 28 kwietnia 2010 r. oraz zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych strona podniosła zarzut naruszenia art. 84a w związku z art. 13 ust. 6 ustawy o zakwaterowaniu Sil Zbrojnych RP - przez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż ZZM MSWiA, pomimo wygaśnięcia trwałego zarządu, jest organem uprawnionym do wydania decyzji nakazującej opróżnienie lokalu mieszkalnego numer 3 w budynku przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie, a także przyjęcie, że z chwilą wygaśnięcia trwałego zarządu ZZM MSWiA nad nieruchomością przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie uprawnienia Dyrektora ZZM MSWiA stały się szersze. Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przez niezastosowanie się do wiążących organ administracji wskazań co do dalszego postępowania wyrażonego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1511/09 i pominięcie przy rozstrzygnięciu sprawy faktu, iż sporny lokal nie znajduje się już w zasobach MSWiA, gdyż trwały zarząd został wygaszony decyzją Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 15 marca 2006 r.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd I instancji uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W uzasadnieniu podał, że w niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do ustalenia, w czyjej dyspozycji - ZZM MSWiA, czy m.st. Warszawy - znajduje się zajmowany przez skarżącą lokal mieszkalny.

Wskazał, iż w świetle art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

W uzasadnieniu wyroku z dnia 14 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1512/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż organ nie wykazał aby, jako zarządca lokalu mieszkalnego numer 3 w budynku przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie (wypis z kartoteki budynków z 2007 r. wskazujący na organ jako zarządcę nie był aktualny), był uprawniony do wszczęcia postępowania i wydania decyzji w sprawie wnoszenia opłat i odszkodowania za zajmowany bez tytułu prawnego lokal mieszkalny do czasu jego opróżnienia. Sąd podniósł, iż: "Organ powinien dysponować pewnym dokumentem określającym niezbicie jego zarząd do przedmiotowego lokalu. Dokument ten powinien być aktualny i prezentować stan prawny z okresu wszczęcia postępowania administracyjnego i wydawania decyzji o opróżnieniu lokalu oraz decyzji w sprawie wnoszenia opłat i odszkodowania. Dokumentem takim wykazującym prawa zarządu może być aktualny wypis z księgi wieczystej, jeżeli jest prowadzona dla danego lokalu, albo aktualny wypis z kartoteki danego budynku".

Sąd I instancji podkreślił, iż jak wynika z akt administracyjnych, Dyrektor ZZM MSWiA zastosował się do wskazań Sądu i w toku postępowania wyjaśniającego uzyskał od Prezydenta m.st. Warszawy aktualne, wg stanu na dzień 15 marca 2010 r., wypisy: z rejestru gruntów, z rejestru budynków i wypis z rejestru lokali (k. 266-268 akt administracyjnych). W wypisie z rejestru gruntów dla działki ewidencyjnej nr 12/4 (nr jednostki rejestrowej G.1036, nr KW WA2M/00433719/8) położonej przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie jako właściciel ww. działki gruntowej został ujawniony Skarb Państwa, władający – Prezydent m.st. Warszawy, zaś ZZM MSWiA został ujawniony jako zarządca z udziałem w gruncie 39700/192796. Z wypisu rejestru budynku nr ew. budynku 30 położonego na działce ewidencyjnej nr 12/4 (nr jedn. rej. B.31, poz. kartoteki budynku 146505_8.0302.G1036) wynika, iż współwłaścicielem tego budynku są osoby fizyczne i Skarb Państwa w udziale wynoszącym 39700/192796. Lokal mieszkalny nr 3 w tym budynku nie posiada statusu lokalu o wyodrębnionej własności, zatem też nie posiada Księgi Wieczystej. Natomiast wypis z kartoteki lokali wskazuje, iż lokal mieszkalny przy ul. Czerskiej 21 m. 3 stanowi własność Skarbu Państwa, władającym jest Prezydent m.st. Warszawy, a zarządcą pozostaje ZZM MSWiA w Warszawie, któremu przysługuje 39700/192796 części udziału w gruncie działki ewidencyjnej nr 12/4.

Sąd wojewódzki podał, że z powyższych dokumentów jednoznacznie wynika, iż w dacie prowadzenia postępowania o nakazanie opróżnienia lokalu i uiszczenia opłat i odszkodowania lokal mieszkalny przy ul. Czerskiej 21 m. 3 w Warszawie pozostawał w zarządzie ZZM MSWiA. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 października 2005 r. w sprawie gospodarowania lokalami mieszkalnymi przez Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. Nr 211, poz. 1764), zasób mieszkaniowy będący w dyspozycji Zarządu stanowią lokale niewyodrębnione, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (...), stanowiące własność Skarbu Państwa reprezentowanego przez Zarząd, znajdujące się w budynkach wspólnot mieszkaniowych. Zatem, biorąc pod uwagę ocenę prawną Sądu zawartą w ww. wyroku z dnia 14 stycznia 2010 r. oraz przepis § 2 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia stwierdził, iż przedmiotowy lokal znajduje się w dyspozycji ZZM MSWiA i wchodzi w zasób mieszkaniowy tego resortu, a to z kolei, wbrew twierdzeniom skarżącej, uprawnia ZZM MSWiA w Warszawie do wydania decyzji w oparciu o przepis art. 37a ustawy z dnia 22 czerwca 1996 r. o Zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., poz. 398 ze zm.).

Zgodnie z art. 37a ust.1 ustawy o Zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2010 r. (na postawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o Zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw /Dz. U. Nr 28, poz. 143/ - do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ostatecznymi decyzjami administracyjnymi lub zawarciem umowy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 ( ustawy o Zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP/ w brzmieniu dotychczasowym), osoby zajmujące lokal mieszkalny bez tytułu prawnego są obowiązane do jego opróżnienia, uiszczenia opłaty za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz zapłaty odszkodowania w wysokości 200 % wartości należnych opłat za używanie lokalu za każdy rozpoczęty miesiąc jego zajmowania. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dyrektor oddziału regionalnego Agencji (Wojskowej Agencji Mieszkaniowej) wydaje decyzję w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego oraz wysokości należnych opłat i odszkodowań – ust. 2 powołanego art. W świetle postanowień art. 84a ust. 2 ww. ustawy, w zakresie gospodarowania nieruchomościami uprawnienia przewidziane dla dyrektorów oddziałów regionalnych Agencji w art. 14 ust. 2a (w zakresie gospodarowania nieruchomościami, o których mowa w ust. 1, przysługują: 1) Prezesowi Agencji - uprawnienia wojewody; 2) dyrektorom oddziałów regionalnych Agencji - uprawnienia starosty wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, z wyjątkiem uprawnień dotyczących wywłaszczania nieruchomości) przysługują odpowiednio Dyrektorowi Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Sąd I instancji podkreślił, iż skarżąca nie jest zawodowo związana z resortem Spraw Wewnętrznych i Administracji i nie posiada tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu mieszkalnego na podstawie przydziału w formie decyzji lub umowy najmu. Nie jest zatem osobą uprawnioną do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym pozostającym w zasobie mieszkaniowym MSWiA, zgodnie bowiem z art. 84a ust. 1 ustawy o Zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, ZZM MSWiA, jako państwowa jednostka budżetowa, wykonuje zadania w zakresie zabezpieczania potrzeb mieszkaniowych w stosunku do: 1) żołnierzy służby stałej, którzy w dniu 31 grudnia 2001 r. pełnili zawodową służbę wojskową w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo pozostawali w dyspozycji tego ministra, 2) emerytów wojskowych i rencistów wojskowych, którzy zostali zwolnieni z zawodowej służby wojskowej z jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, 3) członków rodziny osób, o których mowa w pkt 1 i 2 oraz wymienionych w art. 26 ust. 2, wspólnie zamieszkujących z żołnierzem służby stałej, emerytem wojskowym lub rencistą wojskowym w dniu jego śmierci, 4) osób innych niż wymienione w pkt 1 i 2, które zajmują lokal mieszkalny w zasobie ministra właściwego do spraw wewnętrznych, na podstawie decyzji o przydziale lub umowy najmu na czas nieoznaczony.

Mając powyższe na uwadze stwierdził, iż Dyrektor ZZM MSWiA wydając decyzję nakazującą skarżącej opróżnienie i przekazanie do dyspozycji ZZM MSWiA lokalu mieszkalnego nr 3 przy ul. Czerskiej w Warszawie oraz zobowiązującą do uiszczenia opłat za używanie lokalu i odszkodowania w wysokości łącznej 598,41 zł miesięcznie, płatne do 15 dnia każdego miesiąca, do czasu opróżnienia przez stronę wymienionego lokalu mieszkalnego, nie naruszył prawa. Sama zaś decyzja spełnia warunki określone przepisem art. 37a ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP.

Odnosząc się do zarzutu skargi, iż z chwilą wygaszenia trwałego zarządu, decyzją z dnia 15 marca 2006 r. ZZM MSWiA utracił uprawnienia do wydawania decyzji administracyjnych w sprawach określonych w ustawie o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP Sąd I instancji stwierdził, iż okoliczność ta w sprawie nie ma większego znaczenia.

Wyjaśnił, że w sprawie istotne jest to, że przedmiotowy lokal mieszkalny nie stanowi własności jednostki samorządu terytorialnego, lecz własność Skarbu Państwa, nad którą zarząd sprawuje ZZM MSWiA. Jak przyjmuje się w doktrynie, Skarb Państwa jest synonimem państwa, o ile występuje ono w obrocie cywilnoprawnym, będąc właścicielem, wierzycielem, dłużnikiem itp. Funkcjonuje on nie w sferze władztwa publicznego (imperium), mogąc nakazać lub zakazać rozmaitym osobom, pod groźbą sankcji, takie lub inne zachowania, lecz w sferze władztwa majątkowego (dominium), gdzie występuje w relacjach ze swoimi partnerami jako podmiot równorzędny (M. Dziurda, Reprezentacja Skarbu Państwa w procesie cywilnym, Kraków 2005, s. 32 i n.). Ponadto Skarbu Państwa nie reprezentują szczególne instytucje zarządzające, lecz właściwe państwowe jednostki organizacyjne.

Z treści art. 14 ust. 1, 2 i 2a pkt 1 i 2 ustawy o Zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2004 r. wynika, iż Skarb Państwa powierzył WAM wykonywanie w jego imieniu i na jego rzecz prawa własności i innych praw rzeczowych w stosunku do nieruchomości stanowiących jego własność (określonych w pkt 1-5 tego ust.), w celu gospodarowania tymi nieruchomościami, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z wyjątkiem przepisów dotyczących wywłaszczania nieruchomości, oraz z uwzględnieniem zmian wynikających z niniejszej ustawy. W zakresie gospodarowania nieruchomościami, o których mowa w ust. 1, przysługują: 1) Prezesowi Agencji - uprawnienia wojewody, 2) dyrektorom oddziałów regionalnych Agencji - uprawnienia starosty wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, z wyjątkiem uprawnień dotyczących wywłaszczania nieruchomości. Zgodnie zaś z art. 84a ust. 2 tej ustawy, w zakresie gospodarowania nieruchomościami uprawnienia przewidziane dla dyrektorów oddziałów regionalnych Agencji w art. 14 ust. 2a przysługują odpowiednio Dyrektorowi Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. W świetle powyższych uregulowań, w ocenie Sądu rację ma Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji twierdząc, iż od dnia 1 lipca 2004 r. z mocy prawa uprawnienia ZZM MSWiA do zajmowanego przez skarżącą lokalu mieszkalnego stały się szersze, niż wynikały z decyzji o oddaniu tego lokalu w trwały zarząd. ZZM MSWiA stał się bowiem reprezentantem Skarbu Państwa. W tej sytuacji, wygaszenie trwałego zarządu ZZM MSWiA decyzją Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 15 marca 2006 r., w celu sprzedaży lokalu mieszkalnego, zgodnie z art. 84a ust. 3 ustawy o Zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, nie skutkowało jego wyłączeniem z zasobów MSWiA. Nie jest zatem zasadne twierdzenie strony, iż powołany przepis uprawnia ZZM MSWiA tylko i wyłącznie do sprzedaży lokalu mieszkalnego, bowiem przynależne Skarbowi Państwa uprawnienia właścicielskie do ww. lokalu, jeszcze przed wygaszeniem trwałego zarządu, zostały z mocy ustawy powierzone ZZM MSWiA.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła M.W., zaskarżając wyrok w całości zarzuciła naruszenie prawa materialnego tj.

1. art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1996 roku o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych rzeczpospolitej Polskiej (tekst jedn. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.) w związku z art. 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami przez niewłaściwe zastosowanie poprzez przyjęcie, że przedmiotowy lokal wykorzystywano do zakwaterowania żołnierzy zawodowych, choć od 1962 roku lokal pozostawał w dyspozycji Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej Warszawa Śródmieście i nie zamieszkiwali w nim żołnierze zawodowi, ani członkowie ich rodziny,

2. art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1996 roku o zakwaterowaniu Sil Zbrojnych rzeczpospolitej Polskiej (tekst jedn. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.) w związku z art. 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami przez błędną wykładnię i uznanie, iż z art. 14 w/w ustawy z dnia 22 czerwca 1996 roku wynika powierzenie Dyrektorowi Zarządu Zasobów Mieszkaniowym MSWiA wykonywania w imieniu Skarbu Państwa i na jego rzecz prawa własności i innych praw rzeczowych w stosunku do nieruchomości przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie, w sytuacji gdy nieruchomość ta w okresie od 4 listopada 2003 r. pozostawała w trwałym zarządzie ZZM MSWiA, który został wygaszony decyzją Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 15 marca 2006 r., co wskazuje na niekonsekwencję, skoro bowiem — jak błędnie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny — już z art. 14 w/w ustawy wynika powierzenie zarządu ZZM MSWiA, zbędne byłoby oddawanie tej samej nieruchomości w trwały zarząd;

3. § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 4 października 2005 r. przez niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że sporny lokal numer 3 w budynku przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie pozostaje w dyspozycji Zarządu Zasobów Mieszkaniowych MSWiA, gdyż jest niewyodrębnionym lokalem mieszkalnym stanowiącym własność Skarbu Państwa reprezentowanego przez Zarząd pomimo braku podstawy prawnej — tj. przepisu prawa powszechnie obowiązującego, gdyż nie jest nim art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1996 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej, lub czynności prawnej zdziałanej przez właściwy, uprawniony do reprezentowania Skarb Państwa organ — z której wynikałoby, że Zarządowi Zasobów Mieszkaniowych MSWiA powierzono wykonywanie w imieniu Skarbu Państwa i na jego rzecz prawa własności i innych praw rzeczowych w stosunku do nieruchomości przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie;

4. art. 84a w związku z art. 12 ust. 6 oraz art. 37a ustawy z dnia 22 czerwca 1996 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej przez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż Zarząd Zasobów Mieszkaniowych MSWiA - pomimo wygaśnięcia trwałego zarządu – jest organem uprawnionym do wydania decyzji nakazującej skarżącej opróżnienie lokalu mieszkalnego numer 3 w budynku przy ul. Czerskiej 2 w Warszawie, a także przyjęcie, że z chwilą wygaśnięcia trwałego zarządu ZZM MSWiA nad nieruchomością przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie uprawnienia Dyrektora ZZM MSWiA stały się szersze.

Ponadto zarzucono Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.

1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nieuwzględnienie skargi pomimo naruszenia przez organ administracji przepisów postępowania administracyjnego, a mianowicie art. 7 Kpa, przez brak wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i przyjęcie, że przedmiotowy lokal był wykorzystywany do zakwaterowania żołnierzy zawodowych, pomimo, iż od 1966 r. pozostawał w dyspozycji Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej Warszawa Śródmieście i nie zamieszkiwali w nim żołnierze zawodowi ani ich rodziny, a ponadto przyjęcie, ze wpis w ewidencji gruntów lub kartoteki lokali, w zakresie ujawnionego nim podmiotu władającego lub zarządzającego, korzysta z domniemania zgodności z prawem.

W konkluzji skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr. 1253, poz. 1270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę wyłącznie nieważność postępowania.

W rozpoznawanej sprawie granice skargi kasacyjnej wyznaczone zostały przez stawiane wobec Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzuty naruszenia przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego, które w istocie zmierzają do podważenia właściwości organu – Dyrektora Zarządu Zasobów Mieszkaniowych MSWiA do wydania decyzji w przedmiocie opróżnienia przez Małgorzatę Więckowską lokalu mieszkalnego.

Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c i art. 151 Ppsa w zw. z art. 7 Kpa poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia sprawy w zakresie pozwalającym na jednoznaczne ustalenie w czyich zasobach pozostaje lokal nr. 3 przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie, jest uzasadniony.

Sąd I instancji, na co wskazuje uzasadnienie zaskarżonego wyroku stwierdził jedynie, że wymieniony lokal pozostaje w zarządzie ZZM MSWiA, a ustalenia w tym zakresie dokonał w oparciu o aktualne wypisy z rejestrów gruntów, budynków i lokali zgromadzone w toku postępowania administracyjnego w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2010r. II SA/Wa 1512/09.

Wyrokiem tym uchylone zostały wcześniejsze decyzje nakazujące M.W. opróżnienie lokalu w związku z brakiem ustalenia, czy ZZM MSWiA posiada prawo zarządu do przedmiotowego lokalu. W powołanym wyroku Sąd stwierdził, że" organ powinien dysponować pewnym dokumentem określającym niezbicie jego zarząd do przedmiotowego lokalu. Dokument ten powinien być aktualny i prezentować stan prawny z okresu wszczęcia postępowania administracyjnego i wydawania decyzji o opróżnieniu lokalu oraz decyzji w sprawie wnoszenia opłat i odszkodowania. Dokumentem takim wykazującym prawa zarządu może być aktualny wypis z księgi wieczystej, jeżeli jest prowadzona dla danego lokalu, albo aktualny wypis z kartoteki danego budynku."

Przedstawione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 stycznia 2010r. wskazania co do dalszego postępowania stosownie do art. 153 Ppsa wiązały Sąd obecnie rozpoznający sprawę, chociaż nie sposób się z nimi zgodzić.

Przede wszystkim ustawa z dnia 22 czerwca 1996r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP ( Dz. U. z 2005r. Nr. 41, poz. 398 ze zm. ) nie uzależnia właściwości organu do podjęcia decyzji nakazującej opróżnienie lokalu na podstawie art. 37a od wykazania, że dany lokal pozostaje w zarządzie organu, lecz od wykazania, że dany lokal znajduje się w zasobach mieszkaniowych ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Zgodnie z art. 84a ust. 1 pkt. 4 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP Zadania Agencji w stosunku do osób innych niż wymienione w pkt. 1 i 2, które zajmują lokal mieszkalny w zasobie ministra właściwego do spraw wewnętrznych, na podstawie decyzji o przydziale lub umowy najmu na czas oznaczony – wykonuje jednostka budżetowa - Zarząd Zasobów Mieszkaniowych MSWiA.

Podstawową przesłanką do ustalenia kompetencji Dyrektora Zarządu Zasobów Mieszkaniowych MSWiA do orzekania w zakresie określonym w art. 84a ust.2 ustawy, w którym mieści się przecież wydawanie decyzji na podstawie jej art. 37a, jest zatem wykazanie, że konkretny lokal mieszkalny znajduje się w zasobie ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Ustalenie w zaskarżonym wyroku, że lokal nr. 3 przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie, którego właścicielem jest Skarb Państwa pozostaje w zarządzie ZZM MSWiA jest bez znaczenia w niniejszej sprawie, ponieważ nie dowodzi o pozostawaniu tego lokalu w zasobach mieszkaniowych będących w dyspozycji Zarządu Zasobów Mieszkaniowych MSWiA.

Należy zauważyć, że ostatnia decyzja o przydziale w/wym. lokalu została wydana przez Wydział Spraw Lokalowych Urzędu Dzielnicowego Warszawa – Mokotów w dniu 29 maja 1990r. Po tej dacie w aktach sprawy brak jest dokumentu, z którego wynikałoby przekazanie lokalu do zasobów MSWiA.

Wprawdzie na k. 170 akt złożone zostało pismo Burmistrza Dzielnicy Mokotów z dnia 9 lipca 2008r. skierowane do Dyrektora ZZM MSWiA informujące o rezygnacji z prawa dysponowania lokalem nr. 3 i 18 przy ul. Czerskiej 21 w Warszawie, jednak w aktach brak jest dowodu na okoliczność, że lokal nr. 3 istotnie został przekazany i wszedł do zasobów mieszkaniowych MSWiA, a tylko w takiej sytuacji Dyrektor ZZM MSWiA z mocy art. 84a ust. 1 pkt. 4 i ust. 2 w zw. z art. 14 ust. 1 i 2a ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP byłby upoważniony do wydania decyzji w niniejszej sprawie.

Określone w art. 84a ust. 2 uprawnienia Dyrektora ZZM MSWiA w zakresie gospodarowania nieruchomościami są pochodną uprawnień przewidzianych w art. 14 ust. 2a dla dyrektorów oddziałów regionalnych Agencji. W myśl wymienionego przepisu w zakresie gospodarowania nieruchomościami uprawnienia przewidziane dla dyrektorów regionalnych Agencji w art. 14 ust.2a przysługują odpowiednio Dyrektorowi ZZM MSWiA.

Oznacza to, że Dyrektorowi ZZM MSWiA w zakresie gospodarowania nieruchomościami Skarbu Państwa wymienionymi w art. 14 ust. 1 ustawy, a znajdującymi się w zasobie mieszkaniowym ministra spraw wewnętrznych, w stosunku do osób wymienionych w art. 84a ust. 1 ustawy będą przysługiwały kompetencje takie jak przysługują dyrektorom oddziałów regionalnych Agencji.

Zgodnie z art.37a ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP osoby zajmujące lokal mieszkalny bez tytułu prawnego są obowiązane do jego opróżnienia, uiszczenia opłaty za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz zapłaty odszkodowania w wysokości 200 % wartości należnych opłat za używanie lokalu za każdy rozpoczęty miesiąc jego zajmowania. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego oraz wysokości należnych opłat i odszkodowań (ust. 2 ). Dyrektor ZZM MSWiA byłby zatem uprawniony do wydania decyzji, o której mowa w art. 37a ustawy pod warunkiem, że lokal zajmowany przez Małgorzatę Więckowską, która należy do innych osób niż wymienione w art. 84a ust. 1 pkt. 1 – 3 znajduje się w zasobie ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Ponieważ jak wcześniej zostało wykazane do chwili obecnej okoliczność ta nie została udowodniona, co powoduje iż stan faktyczny sprawy jest niejednoznaczny, skarga kasacyjna w zakresie zgłaszanych zarzutów o charakterze procesowym zasługiwała na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny wobec nie wyjaśnienia istotnych okoliczności stanu faktycznego nie mógł ocenić zarzutów skargi kasacyjnej dotyczących naruszenia zaskarżonym wyrokiem przepisów prawa materialnego, gdyż na obecnym etapie są one przedwczesne.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art., 185 §1 i art. 203 pkt. 1 Ppsa w zw. z § 18 ust. 1 pkt. 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr. 163, poz. 1448 ze zm. ) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.