Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 3174/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 4, 5, 22
journal: Dz.U. 2019 poz 2407
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz (spr.) Sędzia WSA Monika Sawa po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...];


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] października 2021 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z [...] sierpnia 2021 r. nr [...] zmieniającą wysokość ustalonego świadczenia wychowawczego na dzieci.

Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Burmistrz [...] [...] lutego 2021 r. przyznał [...] świadczenie wychowawcze na dziecko [...] w kwocie [...] miesięcznie na okres od 1 czerwca 2021 r. do 31 maja 2022 r. oraz na dziecko [...] w kwocie [...] miesięcznie od 1 czerwca 2021 r. do 31 maja 2022 r.

[...] - były mąż [...] [...] lutego 2021 r. złożył wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego, dołączając do wniosku wyrok rozwodowy Sądu Okręgowego w [...] sygn. akt [...] z [...] kwietnia 2019 r., w którym miejsce zamieszkania dzieci ustalono w miejscu zamieszkania matki. W toku prowadzonego postępowania ustalono, że zgodnie z ustalonym między rodzicami planem więcej czasu dzieci spędzają z ojcem. [...] lipca 2021 r. przeprowadzony został wywiad środowiskowy, który potwierdził, że opieka nad dziećmi jest sprawowana przez oboje rodziców w równym stopniu i naprzemiennie. Rodzice dzielą się obowiązkami, ojciec dzieci płci alimenty, ale dodatkowo opłaca wszelkie inne wydatki, tj. ubranie, wyżywienie i inne potrzebne rzeczy.

W oparciu o ustalenia ww. wywiadu środowiskowego pracownik socjalny w sposób jednoznaczny ocenił, że ojciec dzieci [...] jest uprawniony do połowy świadczenia.

Następnie [...] sierpnia 2021 r., na prośbę [...], przeprowadzony został kolejny wywiad środowiskowy. W opinii pracownika socjalnego trudno jest jednoznacznie stwierdzić, które z rodziców faktycznie w większym stopniu czy zakresie sprawuje opiekę nad dziećmi.

W tej sytuacji Burmistrz [...] decyzją z [...] sierpnia 2021 r. zmienił wysokość kwoty świadczenia wychowawczego ustalonej w informacji z [...] lutego 2021 r. ustalając świadczenie wychowawcze na [...] w kwocie [...] na okres od 1 czerwca 2021 r. do 31 maja 2022 r. oraz świadczenie wychowawcze na [...] w kwocie [...] na okres od 1 czerwca 2021 r. do 31 maja 2022 r.

[...] złożyła odwołanie od powyższej decyzji podnosząc, że charakter opieki sprawowanej przez ojca dziecka nie stanowi opieki naprzemiennej. Aby uznać daną opiekę za naprzemienną konieczne jest orzeczenie sądu, które wprost wskazuje, że dana opieka ma właśnie taki charakter.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznając sprawę stwierdziło, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa.

Organ odwoławczy wskazał, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2019 r. poz. 2407 ze zm.).

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy prawo do świadczenia wychowawczego przysługuje obywatelom polskim oraz cudzoziemcom na podstawie ściśle określonych przesłanek. Świadczenie wychowawcze przysługuje matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu matki albo ojca, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 2a ustawy, który odnosi się do tzw. opieki naprzemiennej (art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy). Świadczenie wychowawcze może przysługiwać także opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu opiekuna faktycznego (art. 4 ust. 2 pkt 2).

Kolegium zaznaczyło, że przepisy powołanej ustawy nie pozwalają na przyznanie prawa do świadczeń wychowawczych na dzieci jednocześnie jednemu i drugiemu rodzicowi. Zbieg uprawnień obojga rodziców do świadczeń wychowawczych reguluje art. 22 ww. ustawy, zgodnie z którym w przypadku zbiegu prawa rodziców do świadczenia wychowawczego, świadczenie wypłaca się temu rodzicowi, który sprawuje faktyczną opiekę nad dzieckiem. Jeżeli opieka nad dzieckiem jest sprawowana równocześnie przez oboje rodziców, świadczenie wychowawcze wypłaca się temu rodzicowi, który pierwszy złożył wniosek.

Z powołanego art. 22 ustawy wynika, że jeżeli po złożeniu wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego przez rodzica, opiekuna prawnego dziecka lub opiekuna faktycznego dziecka drugi rodzic, opiekun prawny dziecka lub opiekun faktyczny dziecka złoży wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego w związku z opieką nad tym samym dzieckiem, organ właściwy ustala, kto sprawuje opiekę i w tym celu może zwrócić się do kierownika ośrodka pomocy społecznej o przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego, o którym mowa w ustawie z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w celu ustalenia osoby sprawującej opiekę nad dzieckiem.

Stosownie do art. 5 ust. 2a powołanej ustawy, w przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia wychowawczego.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 28 k.c., w tym samym czasie można mieć tylko jedno miejsce zamieszkania. Rozstrzygnięcie w zakresie miejsca zamieszkania dziecka odwołującej się jest zatem konsekwencją powyższego unormowania i nie ma żadnego wpływu na zakres opieki sprawowanej przez obojga rodziców.

W świetle powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało, że rozstrzygnięcie organu I instancji odpowiada prawu.

Zdaniem Kolegium organ I instancji podjął wszystkie niezbędne czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 7 k.p.a.), w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), a następnie dokonał oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Z okoliczności sprawy wynika, że istotnie opieka sprawowana nad dziećmi może zostać zakwalifikowana jako opieka naprzemienna.

Kolegium podniosło ponadto, że celem postępowanie w przedmiocie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego nie jest rozstrzyganie konfliktów pomiędzy byłymi małżonkami co do sposobu sprawowanej opieki. Jeżeli pojawiają się wątpliwości w tym zakresie to właściwym do ich rozstrzygnięcia jest sąd powszechny.

[...] wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że przyznane [...] lutego 2021 r. świadczenie wychowawcze na dzieci [...] w kwocie po [...] na każde dziecko ustalone zostało na mocy wyroku rozwodowego Sądu Okręgowego w [...] sygn. akt [...] z [...] kwietnia 2019 r., który został przedłożony w siedzibie organu. Wyrok ten jasno i wyraźnie określa sposób sprawowania opieki nad dziećmi [...]. W pkt 2 wyroku Sąd ustalił miejsce zamieszkania dzieci w miejscu zamieszkania matki, w pkt 4 ustalone zostały kontakty ojca z dziećmi, zaś w pkt 3 wyroku ustalono alimenty [...] wobec [...].

Skarżąca zaznaczyła, że w momencie obciążenia jednego z rodziców alimentami według prawa nie ma mowy o opiece naprzemiennej.

Skarżąca opisała ponadto szczegółowo jak wyglądają kontakty ojca z dziećmi, kwestionując prawdziwość podnoszonych twierdzeń, że opieka nad dziećmi sprawowana jest w równym stopniu i naprzemiennie przez oboje rodziców.

Zdaniem skarżącej decyzje organów obu instancji są błędne, wydane na podstawie przypuszczeń i domysłów, które nie mają nic wspólnego z prawdą, stanem prawnym i stanem faktycznym. Prawo do opieki i sposób kontaktu z dziećmi wyznaczył sąd.

Skarżąca podniosła ponadto, że występowanie opieki naprzemiennej określonej w art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. nie może wywodzić się z samego faktu powierzenia przez sąd obojgu rodzicom wykonywania władzy rodzicielskiej. Czym innym jest bowiem wykonywanie przez oboje rodziców władzy rodzicielskiej, a czym innym sprawowanie przez oboje rodziców opieki nad dziećmi. Sam fakt określenia w wyroku sądu kontaktów z dziećmi nie wystarcza do uznania takiego stanu za opiekę naprzemienną. Idea opieki naprzemiennej sprowadza się do faktu, że sąd orzekając o opiece wskazuje okresy, w jakich rodzice będą naprzemiennie zamieszkiwać z dziećmi i sprawować nad nimi opiekę, natomiast nie stanowi opieki naprzemiennej sytuacja, gdy dzieci zgodnie z orzeczeniem sądu zamieszkują z jednym z rodziców (w tym przypadku z matką), a drugi rodzic ma jedynie ustalone w określonym wymiarze i okresie tylko i wyłącznie kontakty. Według art 5 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, uregulowanie o opiece naprzemiennej obydwojga rodziców musi być zawarte wprost w rozstrzygnięciu sądu, a jeżeli nie została ona w sposób wyraźny w tym rozstrzygnięciu przewidziana, to nie ma możliwości domniemywania, czy też ustalenia występowania takiej opieki na podstawie jakichkolwiek innych okoliczności. Sąd Okręgowy w [...] w wyroku z [...] kwietnia 2019 r. jednoznacznie określa sposób spędzania przez ojca czasu z dziećmi i jest to sposób polegający na kontaktach ojca z dziećmi, a nie wyrazem sprawowania przez niego opieki naprzemiennej. Ponadto zgodnie ze stanem faktycznym dzieci większość czasu spędzają z matką.

W odpowiedzi na skargę SKO w [...] wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zdaniem Sądu skarga podlega uwzględnieniu.

Materialnoprawną podstawą podjętych przez organy rozstrzygnięć stanowiły przepisy ustawy z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, która określa warunki nabywania prawa do świadczenia wychowawczego oraz zasady przyznawania i wypłacania tego świadczenia.

Przepis art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy określa, że świadczenie wychowawcze przysługuje matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu matki albo ojca, z zastrzeżeniem art. 5 ust 2a. Z kolei art. 5 ust. 2a ustawy stanowi, że w przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu, sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia wychowawczego. Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy, w wysokości 500 złotych miesięcznie na dziecko (art. 5 ust. 1 ustawy). Natomiast z art. 22 ustawy wynika, że "W przypadku zbiegu prawa rodziców,(...) do świadczenia wychowawczego, świadczenie to wypłaca się temu z rodziców,(...) który faktycznie sprawuje opiekę nad dzieckiem. Jeżeli opieka nad dzieckiem sprawowana jest równocześnie przez oboje rodziców,(...) świadczenie wychowawcze wypłaca się temu, kto pierwszy złoży wniosek. W przypadku gdy po złożeniu wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego przez rodzica,(...) drugi rodzic,(...) złoży wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego w związku z opieką nad tym samym dzieckiem, organ właściwy ustala kto sprawuje opiekę i w tym celu może zwrócić się do kierownika ośrodka pomocy społecznej o przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego (...)." Ponadto, stosowanie do brzmienia § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 czerwca 2019 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz zakresu informacji, jakie muszą być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach niezbędnych do ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego (Dz. U. z 2019 r., poz. 1177), powoływanej dalej jako: "rozporządzenie z dnia 18 czerwca 2019 r.", ustalając prawo do świadczenia wychowawczego uwzględnia się również odpis orzeczenia sądu wskazującego na pozostawanie dziecka pod opieką naprzemienną obojga rodziców sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach.

Okolicznością bezsporną w sprawie niniejszej jest, że na mocy wyroku Sądu Okręgowego w [...] z [...] kwietnia 2019 r., sygn. [...] związek małżeński Skarżącej i [...] został rozwiązany przez rozwód, jak też to, że Sąd ustalił zakres kontaktów ojca i dzieci w określony sposób. Zgodnie z powyższym orzeczeniem Sądu, wykonywanie władzy rodzicielskiej powierzono obojgu rodzicom. Jednocześnie w wyroku tym Sąd ustalił, że miejscem pobytu dzieci jest każdorazowe miejsce zamieszkania matki. Kosztami utrzymania dzieci obciążeni zostali obydwoje rodzice przy czym [...] został zobowiązany do płacenia na rzecz dzieci alimentów.

Istotą sporu w sprawie jest, czy stosownie do ustaleń wywiadu środowiskowego [...] sprawuje nad dziećmi opiekę naprzemienną, co w światle przepisu art. 4 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 2a ustawy, uprawnia go do uzyskania prawa do części świadczenia wychowawczego, w sytuacji gdy ubiegają się o nie obydwoje rodzice, którzy są rozwiedzeni.

Wyjaśnić należy, że instytucja "opieki naprzemiennej" do polskiego porządku prawnego wprowadzona została przez ustawodawcę ustawą z 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy– Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2015 r. poz. 1062), która weszła w życie 29 sierpnia 2015 r. Na gruncie powyższej regulacji pojęcie "opieki naprzemiennej" nie zostało jednak zdefiniowane.

Stosownie do treści art. 58 § 1 i 1a ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2019 r. poz. 2086 ze zm.) dalej jako "K.r.o.", w wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków i o kontaktach rodziców z dzieckiem oraz orzeka, w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Sąd uwzględnia pisemne porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia. Ustalenie zatem przez sąd pieczy naprzemiennej nad dzieckiem jest możliwe tylko w przypadku porozumienia rozwodzących się małżonków. Pomimo, że w przepisach K.r.o. brak jest wyraźnej podstawy prawnej uprawniającej sąd do takiego regulowania sposobu wykonywania przez rozwiedzionych rodziców opieki nad dzieckiem, to jednak zdaniem Sądu, należy mieć na uwadze także brzmienie przepisów art. 59822 oraz art. 7562 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2019 r. poz. 1460 ze zm.), które to przepisy posługują się pojęciem "orzeczenie, w którym sąd określił, że dziecko będzie mieszkać z każdym z rodziców w powtarzających się okresach". W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się przy tym, który to pogląd akceptuje również Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że "opiekę naprzemienną" należy wiązać z sytuacją, w której rodzice żyjący w rozłączeniu, w separacji lub będący po rozwodzie sprawują opiekę nad wspólnym dzieckiem na przemian, w mniej więcej równych, powtarzających się, następujących po sobie okresach, i że obojgu rodzicom pozostawiono wykonywanie władzy rodzicielskiej. Dla uznania opieki naprzemiennej konieczne jest zatem ustalenie przez sąd rozwodowy względnie równego, proporcjonalnego podziału opieki nad dzieckiem przez oboje rodziców bez potrzeby ustalania zakresu alimentacji (por. wyroki WSA w Kielcach: z 7 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 275/17, z 22 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 18/17, wyrok WSA we Wrocławiu z 13 lipca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wr 63/17, wyrok WSA w Gdańsku z 18 maja 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 295/17 – wyroki opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA"). Opiekę naprzemienną w rozumieniu ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci konstytuują trzy elementy: 1) rodzice dziecka powinni być rozwiedzeni, w separacji lub żyć w rozłączeniu; 2) w przedmiocie opieki winno zapaść orzeczenie sądu; 3) opieka nim orzeczona winna cechować się naprzemiennością (wyrok NSA z 26 lutego 2019 r. sygn. akt I OSK 878/17, CBOSA).

Organy administracji rozstrzygające w niniejszej sprawie stanęły na stanowisku, że [...] przysługuje świadczenie wychowawcze na dzieci, z uwagi na to, że sprawuje on nad nimi opiekę naprzemienną. Organy wywiodły taki wniosek z faktu, że chociaż w wyroku rozwodowym, miejscem zamieszkania dzieci jest miejsce zamieszkania ich matki, to pobyt dzieci u ojca ma charakter opieki naprzemiennej sprawowanej przez rodziców.

Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, zaprezentowany przez organy obu instancji pogląd nie jest prawidłowy. Z treści opisanego wyżej wyroku rozwodowego Sądu Okręgowego w [...] z [...] kwietnia 2019 r. wprost wynika, że kontakty ojca z dziećmi zostały ujęte w sztywne ramy czasowe. Ponadto ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że [...] nie przedstawił żadnego orzeczenia sądu powszechnego, z którego wynikałoby, że sprawuje nad dziećmi opiekę naprzemienną. W ocenie Sądu poza sporem jest, że stałym miejscem zamieszkania dzieci jest miejsce zamieszkania ich matki. W konsekwencji prowadzi to do wniosku, że chociaż opieka Skarżącego jest częsta i odbywa się w powtarzalnych okresach to jednak nie niesie za sobą elementu porównywalności z opieką matki dzieci, która sprawuję pieczę nad nimi w większym zakresie czasowym niż [...]. Zdaniem Sądu, przyznanie dzieciom alimentów od ojca również przemawia za tym, że nie jest nad nimi sprawowana opieka naprzemienna obydwojga rodziców.

Ponadto Sąd orzekający w niniejszej sprawie prezentuje pogląd, że pozostawanie dziecka pod opieką naprzemienną nie jest okolicznością możliwą do ustalania przez organ administracji prowadzący postępowanie, a w konsekwencji również przez sąd administracyjny. Okoliczność ta powinna wynikać bezpośrednio z orzeczenia sądu powszechnego, jako wyłącznie właściwego do jej ustalenia. Brak jest przy tym jakiegokolwiek uprawnienia po stronie organów administracji publicznej, realizujących zadania w zakresie świadczeń wychowawczych, do badania faktu istnienia opieki naprzemiennej w ramach ustaleń w drodze wywiadu środowiskowego, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Rozstrzygnięcia w sprawach opieki naprzemiennej podejmowane muszą więc być przez sąd wyspecjalizowany w sprawach rodzinnych, uwzględniający przy określaniu warunków tejże opieki okoliczności indywidualnej sprawy i z uwzględnieniem dobra dziecka jako wartości dominującej (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 19 września 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 923/17, LEX nr 2400815, wyrok WSA w Łodzi z 25 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Łd 971/19, CBOSA, ja też wyroki NSA: z 17 stycznia 2018 r., I OSK 1674/17, LEX nr 2468105, z 11 kwietnia 2018 r. sygn. I OSK 2088/17, z 22 marca 2018 r. sygn. I OSK 2302/17, z 4 października 2017 r., sygn. I OSK 788/17, z 17 listopada 2017 r. sygn. I OSK 1046/17, CBOSA).

Podsumowując, w ocenie Sądu, organy obu instancji nieprawidłowo stwierdziły, że Skarżąca i [...] sprawują opiekę naprzemienną nad swoimi małoletnimi dziećmi, ponieważ nie wynika to z treści wyroku rozwodowego. Z powyższych względów Sąd ocenił, że doszło w sprawie do naruszenia art. 5 ust. 2a ustawy oraz do naruszenia przepisów prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy. Organy obu instancji wadliwie oceniły zgromadzony materiał dowodowy uznając, że zebrany materiał dowodowy pozwala na uznanie, że dzieci stron znajdują się pod opieką naprzemienną obojga rozwiedzionych rodziców. W konsekwencji powyższego podjęły rozstrzygnięcie o przyznaniu podzielonego świadczenia wychowawczego na ww. dzieci.

Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt pkt 1 lit. a i c P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak na wstępie.

Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 2 w związku z art. 120 P.p.s.a.