Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1060/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi Z.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia (...) marca 2007r. Nr (...) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Z.G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Jego wniosek dotyczy sprawy wszczętej ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania piwnic i niektórych pomieszczeń budynku mieszkalnego.

Sprawa ze skargi Z.G. została zakończona przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - wyrokiem z dnia 20 grudnia 2007r. Sąd skargę oddalił.

O przyznaniu prawa pomocy mają według skarżącego decydować następujące względy.

Z.G. zamieszkuje wraz żoną, teściową oraz dwójką dzieci w domu

o powierzchni 240 m2 Jego rodzina utrzymuje się z kwoty 4500 zł brutto. Żona wnioskodawcy jest osoba bezrobotną.

Ponieważ oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazało się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, Sąd pismem z dnia13 marca 2008r. wezwał stronę skarżącą do:

1) nadesłania wyciągów z kont bankowych będących w posiadaniu strony skarżącej oraz jego żony, teściowej i dzieci uwzględniających operacje na rachunkach bankowych za miesiąc grudzień 2007r., styczeń, luty i marzec 2008r,

2) podanie przybliżonej kwoty miesięcznych wydatków związanych

z utrzymaniem lokalu mieszkalnego (domu), zakupem żywności

i lekarstw oraz jej uprawdopodobnienia przez nadesłanie dowodów ponoszenia tych kosztów,

3) podanie wysokości świadczeń z zakresu pomocy społecznej bądź innych świadczeń z zakresu zabezpieczenia społecznego oraz dokładne wyszczególnienie rodzaju otrzymywanych świadczeń,

4) podanie wysokości wynagrodzenia wnioskodawcy oraz przedłożenie dokumentu potwierdzającego ten stan rzeczy,

5) przedłożenie zaświadczenia z powiatowego urzędu pracy

o posiadaniu statusu osoby bezrobotnej przez E.G..

Wskazane oświadczenia i dokumenty należało nadesłać w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

Według zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma, wezwanie Sądu Z.G. otrzymał w dniu 13 1 kwietnia 2008r.. Pomimo upływu terminu do złożenia żądanych oświadczeń i dokumentów, wezwanie Sądu nie zostało przez skarżącego wykonane.

Stwierdzono, co następuje:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika. Oznacza to, że wnioskodawca powinien wykazać, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wymogi te zostały ustalone przez ustawodawcę w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Powołany przepis zobowiązuje stronę do wykazania, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Wykazanie tego stanu rzeczy stanowi jedyny sposób uzyskania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wnioskodawca nie nadesłał do Sądu żadnych dokumentów i oświadczeń.

W rezultacie nie przedstawił on Sądowi żadnej argumentacji, która potwierdzałaby niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie kosztów postępowania. Niewyjaśnione pozostały bowiem podstawowe okoliczności dotyczące ponoszonych przez skarżącego kosztów utrzymania oraz źródłach ich finansowania.

Skoro wnioskodawca nie wykazał okoliczności, które pozwoliłby mu otrzymać prawo pomocy, na podstawie przepisu art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.