Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 472/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędzia WSA Monika Świerczak Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz - Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 marca 2021 r. sprawy ze skargi Spółki A z siedzibą w B. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją Wojewody W. z dnia [...] lutego 2020 r. Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Spółki A z siedzibą w B. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. Nr [...]:

I. Uchylono w całości punkty II.4.1. i II.4.2. na stronie 3. zaskarżonej decyzji.

II. Uchylono w całości załącznik nr 1 do zaskarżonej decyzji: rys. nr 2.1.÷2.3. Mapa z proponowanym przebiegiem, zawierający linie rozgraniczające teren i orzeczono w tym zakresie poprzez zatwierdzenie, w miejsce uchylenia, nowego załącznika: rys. nr 2.1.÷2.3. Mapa z proponowanym przebiegiem drogi, który stanowi integralną część niniejszej decyzji Wojewody jako załącznik nr 1.

III. Uchylono w całości wiersz 7. na str. 6. zaskarżonej decyzji, dotyczący działki nr ewid.[...] ark. [...] obr. B. .

IV. Uchylono w części załącznik nr 2 do zaskarżonej decyzji: mapę z projektem podziału nieruchomości dotyczącą działki nr ewid.[...] ark. [...] obr. [...], B. .

V. Uchylono w części załącznik nr 2 do zaskarżonej decyzji: mapy z projektami podziału nieruchomości dotyczące działek: nr ewid. [...] ark. [...] obr. [...], R. , i nr ewid. [...] ark. [...] obr. [...], B. i orzeczono w tym zakresie poprzez zatwierdzenie, w miejsce uchylenia, nowych map z projektami podziału nieruchomości dotyczących działek: nr ewid. [...] ark. [...] obr. [...], R. , i nr ewid. [...] ark. [...] obr. [...], B. , które stanowią integralną część niniejszej decyzji Wojewody jako załącznik nr 2.

VI. Uchylono w całości stronę tytułową tomu I/II projektu budowlanego stanowiącego załącznik nr 3 do zaskarżonej decyzji i orzeczono w tym zakresie poprzez zatwierdzenie, w miejsce uchylenia, nowej strony tytułowej tomu I/II, która stanowi integralną część decyzji Wojewody jako załącznik nr 3.

VII. Uchylono w całości stronę tytułową tomu II/II projektu budowlanego stanowiącego załącznik nr 3 do zaskarżonej decyzji i orzeczono w tym zakresie poprzez zatwierdzenie, w miejsce uchylenia, nowej strony tytułowej tomu II/II, która stanowi integralną część niniejszej decyzji Wojewody jako załącznik nr 4.

VIII. Uchylono w całości strony 3, 4 i 114 tomu I/II projektu budowlanego stanowiącego załącznik nr 3 do zaskarżonej decyzji i orzeczono w tym zakresie poprzez zatwierdzenie, w miejsce uchylenia, nowych stron 3, 4 i 114 tomu I/II, które stanowią integralną część decyzji Wojewody jako załącznik nr 5.

IX. Uchylono rysunki nr 2.1.÷ 2.2. Plan zagospodarowania terenu zawarte na stronach 117-118 tomu I/II projektu budowlanego stanowiącego załącznik nr 3 do zaskarżonej decyzji i orzeczono w tym zakresie poprzez zatwierdzenie, w miejsce uchylenia, nowych rysunków nr 2.1.÷2.2. Plan zagospodarowania terenu, które stanowią integralną część mniejszej decyzji Wojewody jako załączniki nr 6.

X. Uchylono rysunek nr 1.2. Projektowane oświetlenie uliczne. Plan sytuacyjny zawarty na stronie 77. tomu Il/II projektu budowlanego stanowiącego załącznik nr 3 do zaskarżonej decyzji i orzeczono w tym zakresie poprzez zatwierdzenie, w miejsce uchylenia, nowego rysunku nr 1.2. Projektowane oświetlenie uliczne. Plan sytuacyjny, który stanowi integralną część niniejszej decyzji Wojewody jako załączniki nr 7.

W punkcie XI i XII orzeczono o dodaniu, w Tabeli nr 8 i 9 konkretnych wierszy. W pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy.

W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda wskazał, że decyzją Nr [...] z dnia [...].12.2018 r. Starosta P. na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1474 j.t., dalej jako "specustawa drogowa", "ustawa"), udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie ulicy [...] w R. od ul. [...] do skrzyżowania z ul. [...], gmina R. , powiat p., województwo w..

Odwołanie od decyzji Starosty [...] wniosła, Spółka A

Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy w pierwszej kolejności przytoczył stan faktyczny sprawy. Wskazano, że w dniu [...].06.2018 r. do organu I instancji wpłynął wniosek z dnia [...].06.2018 r., podpisany przez Pełnomocnika zarządcy drogi, działającego z upoważnienia Wójta Gminy R. . Wniosek został częściowo uzupełniony pismem z dnia [...].06.2018 r.

Zgodnie z art. 11b ust. 1 ustawy, wniosek został złożony po uzyskaniu opinii Zarządu Województwa (postanowienie nr [...] z dnia [...].01.2018 r., znak: [...]), Zarządu Powiatu w P. (uchwała Nr [...] z dnia [...].02.2018 r.) oraz Wójta Gminy R. (pismo z dnia [...].02.2018 r., znak: [...]).

W ocenie Wojewody wszystkie wymagane w niniejszej sprawie elementy wniosku znajdują się w aktach sprawy. Z uwagi jednak na fakt, iż projekt budowlany zawierał nieścisłości i braki, zostały one wyjaśnione i skorygowane dopiero w toku postępowania odwoławczego.

Do wniosku załączono opinie, o których mowa w art. 1 d ust. 1 pkt 8 ustawy oraz wymagane przepisami odrębnymi decyzje administracyjne. W aktach sprawy znajdują się następujące dokumenty:

- pismo Powiatowego Konserwatora Zabytków z dnia [...].01.2018 r.;

- pismo Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. z dnia [...].01.2018 r.;

- ostateczna decyzja Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w P. z dnia [...].02.2018 r. udzielająca pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego i rozbiórkę istniejącego urządzenia wodnego.

W aktach sprawy znajdują się również oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, a także postanowienie Starosty [...] z dnia [...].03.2018 r. udzielające zgody na odstępstwo od przepisów rozporządzenia, tj. na wykonanie zjazdu publicznego z drogi gminnej nr [...] (ul. [...]) klasy L w obszarze oddziaływania skrzyżowania z drogą gminną nr [...] (ul. [...] klasy D w m. R. (projekt budowlany Tom I str. 99).

W przedmiotowej sprawie stwierdzono brak obowiązku dołączenia dokumentów wynikających z : art. 11d ust. 1 pkt 7a, pkt 8 lit. a, b, c, d, e, g, ga ustawy.

Na podstawie złożonego wniosku Starosta P. wszczął postępowanie administracyjne - o czym, zgodnie z art.. 11d ust. 5 ustawy, zawiadomił pisemnie Pełnomocnika zarządcy drogi i właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem (pismo z dnia [...].08.2018 r.), zgodnie z danymi widniejącymi w katastrze nieruchomości (wypisy z rejestru gruntów z dnia [...].07.2018 r.). Pozostałe strony organ I instancji zawiadomił o wszczęciu postępowania w drodze obwieszczenia umieszczonego na tablicy ogłoszeń w BIP Starostwa Powiatowego w P. oraz na tablicy ogłoszeń i w BIP UG w R. od dnia [...].08.2018 r. do dnia [...].08.2018 r. Obwieszczenie zostało również zamieszczone w prasie lokalnej ("Głos W.") dnia [...].08.2018 r.

Organ odwoławczy wskazał, że decyzja Starosty [...] została wydana na podstawie ustawy mającej charakter wyjątkowy i epizodyczny, której celem jest uproszczenie i przyśpieszenie procedur dotyczących wydawania aktów administracyjnych warunkujących rozpoczęcie budowy dróg publicznych, w tym przyśpieszenie nabywania gruntów na potrzeby inwestycji drogowych. Temu też służy objęcie jedną decyzją administracyjną rozstrzygnięć dotyczących różnych kwestii (występujących przy realizacji tego typu inwestycji), jak ustalenie lokalizacji drogi, zatwierdzenie podziału nieruchomości i przejmowanie jej na własność publiczną oraz zatwierdzenie projektu budowlanego stanowiącego pozwolenie na budowę. Decyzja Starosty [...] została wydana na rzecz właściwego zarządcy drogi, tj. na rzecz Wójta Gminy R. .

Zgodnie z art. 11f ust. 1 ustawy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności: 1) wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich kategorii; 2) określenie linii rozgraniczających teren, w tym określenie granic pasów drogowych innych dróg publicznych w przypadku gdy wniosek, o którym mowa w art. 11d, zawiera określenie granic tych pasów; 3) warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa; 4) wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich; 5) zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 12 ust. 1; 6) oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego; 7) zatwierdzenie projektu budowlanego; 8) w razie potrzeby inne ustalenia dotyczące: a) określenia szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych, b) określenia obowiązku budowy i okresu użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych, c) określenia obowiązku i terminów rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania oraz tymczasowych obiektów budowlanych, d) określenia szczegółowych wymagań dotyczących nadzoru na budowie, e) obowiązku budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu, f) obowiązku budowy lub przebudowy urządzeń wodnych lub urządzeń melioracji wodnych szczegółowych; g) obowiązku budowy lub przebudowy innych dróg publicznych, h) obowiązku budowy lub przebudowy zjazdów, i) określenia ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązków, o których mowa w lit. b, c oraz e-h, j) zezwolenia na wykonanie obowiązków, o których mowa w lit. b, c oraz e-h.

Dokonując z punktu widzenia cytowanego przepisu kontroli decyzji Starosty [...] (z uwzględnieniem sprostowania dokonanego postanowieniem Starosty [...] z dnia [...].09.2019 r.) stwierdzono, że:

1. Decyzja Starosty [...] spełnia wymogi art. 11f ust. 1 pkt 1 ustawy. Organ I instancji w punkcie I. prawidłowo ustalił wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi.

2. Decyzja Starosty [...] spełnia wymogi art. 11f ust. 1 pkt 2 ustawy, w punkcie II. na stronie 2. określając linie rozgraniczające teren. Biorąc jednak pod uwagę korektę wykazu nieruchomości objętych inwestycją, złożoną przez Pełnomocnika zarządcy drogi w toku postępowania odwoławczego, organ II instancji uznał za konieczne skorygowanie zapisów punktu II.

Ponadto w toku postępowania przed organem II instancji Pełnomocnik zarządcy drogi dokonał korekty mapy z przebiegiem drogi w zakresie dotyczącym zmiany linii rozgraniczających teren, w związku z czym organ II instancji uznał za konieczne uchylenie załącznika nr [...] do zaskarżonej decyzji, zawierającego linie rozgraniczające teren i zastąpienie go nowym rysunkiem.

3. Decyzja Starosty [...] spełnia wymogi art. 11f ust. 1 pkt 3 ustawy, w punkcie III. na stronie 3. ustalając warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa.

4. Decyzja Starosty [...] spełnia wymogi art. 11f ust. 1 pkt 4 ustawy, w punkcie IV. na stronach 3.-4. ustalając wymogi dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym wynikające z Prawa budowlanego.

5. Decyzja Starosty [...] spełnia wymogi art. 11f ust. 1 pkt 5 ustawy. Organ I instancji w punkcie V. na stronach 5.-6. prawidłowo zatwierdził podział nieruchomości, przedstawiony na załączonej do wniosku dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, opatrzonej stosownymi klauzulami ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej.

Biorąc jednak pod uwagę korektę wykazu nieruchomości objętych inwestycją, złożoną przez Pełnomocnika zarządcy drogi w toku postępowania odwoławczego wraz z wnioskiem o wycofanie mapy z projektem podziału nieruchomości dla działki o numerze ewid. [...] obr. [...] B. , a także z uwagi na konieczność poszerzenia pasa drogowego na działkach [...] i [...] i związaną z tym zmianę projektów podziału dla ww. działek, organ II instancji uznał za konieczne stosowne skorygowanie zapisów punktu V. oraz uchylenie w części załącznika nr [...] do decyzji Starosty [...].

6. Decyzja Starosty [...] spełnia wymogi przepisu art. 11f ust. 1 pkt 6 ustawy. Organ I instancji w punkcie VI. na stronie 6. prawidłowo wskazał nieruchomości lub ich części, które stają się z mocy prawa własnością Gminy R. .

7. Decyzja Starosty [...] tylko częściowo spełnia wymogi przepisu art. 11f ust. 1 pkt 7 ustawy, w punkcie VII. zatwierdzając projekt budowlany.

W toku postępowania odwoławczego organ II instancji stwierdził nieścisłości w projekcie budowlanym, które zostały wyjaśnione i skorygowane. Wskutek dokonanych przez Pełnomocnika zarządcy drogi korekt i uzupełnień organ II instancji uznał za konieczne:

- z uwagi na brak wskazania IV kategorii obiektu budowlanego na stronie tytułowej projektu - uchylenie stron tytułowych tomu I/II i tomu II/II projektu budowlanego i zastąpienie ich skorygowanymi stronami tytułowymi,

- z uwagi na braki w części opisowej projektu danych określających wpływ eksploatacji górniczej - uchylenie stron 3., 4. i 114. tomu I/II i zastąpienie ich skorygowanymi stronami,

- w związku z wprowadzonymi korektami odnośnie przebiegu linii rozgraniczających teren oraz z uwagi na konieczność spełnienia wymogów art. 34 ustawy o drogach publicznych - uchylenie i zastąpienie rysunków planu zagospodarowania terenu z tomu I/II i planu sytuacyjnego projektowanego oświetlenia ulicznego z tomu II/II.

W ocenie Wojewody po analizie uzupełnionego i skorygowanego projektu budowlanego stwierdzono, że został on sporządzony zgodnie z Prawem budowlanym, obowiązującymi przepisami dotyczącymi projektowania dróg - w tym rozporządzeniem, oraz rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2018 r. poz. 1935), a także zgodnie ze skorygowanym wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

Projekt budowlany zawiera też informację o obszarze oddziaływania obiektu, wymaganą na podstawie art. 34 ust. 3 pkt 5 Prawa budowlanego.

8. Decyzja Starosty [...] spełnia wymogi przepisu art. 11f ust. 1 pkt 8 ustawy.

9. Decyzja Starosty [...] czyni zadość wymaganiom art. 16 ust. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy. Organ I instancji w punkcie XX. prawidłowo określił termin wydania nieruchomości oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Dokonując analizy decyzji Starosty [...] organ II instancji stwierdził także, że spełnia ona wymogi art. 107 § 1 k.p.a. Organ I instancji prawidłowo wskazał w decyzji jej adresata oraz strony postępowania.

Ustalenia w zakresie, w którym uchylono decyzję Starosty [...] i orzeczono w sprawie, nie naruszają zasady dwuinstancyjności postępowania, o której mowa w art. 15 k.p.a.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji bardzo szczegółowo odniósł się również do każdego z zarzutów wniesionych w odwołaniu.

Końcowo Wojewoda podkreślił, że organy orzekające w sprawach zezwoleń na realizację inwestycji drogowych są związane wnioskiem zarządcy drogi i mogą działać tylko w granicach tego wniosku, oceniając jedynie zgodność z prawem planowanego przedsięwzięcia i nie mając możliwości ingerowania w lokalizację inwestycji. Wskazanie w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej konkretnych nieruchomości, jako przechodzących na własność odpowiedniej jednostki samorządu terytorialnego, następuje wskutek wskazania tych nieruchomości przez właściwego zarządcę drogi we wniosku. Ocena dopuszczalności ingerencji w prawo własności w toku postępowania zmierzającego do wydania decyzji pozwalającej na realizację inwestycji drogowej polega na zbadaniu, czy wywłaszczenie uzasadnione jest konkretną potrzebą związaną z realizacją inwestycji drogowej. Skoro więc z załączonej do wniosku dokumentacji budowlanej wynika, że na wskazanych nieruchomościach lub ich częściach zostały zaprojektowane elementy drogi, to organ nie ma podstaw do podważania zasadności wywłaszczenia. Ochrona interesu osób trzecich nie może stanowić wyłącznej podstawy do odmowy wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w kształcie wskazanym przez zarządcę drogi.

Skargę na powyższą decyzję Wojewody wywiodła do Sądu Spółka A , reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji w całości oraz zasądzenie od Organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 97 § 1 pkt 3 kpa poprzez brak zawieszenia z urzędu prowadzonego w przedmiotowej sprawie postępowania administracyjnego, w sytuacji w której ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż zaistniała przesłanka określona w art. 97 § 1 pkt 3 kpa, tj. strona postępowania utraciła zdolność do czynności prawnych stanowiąca obligatoryjną podstawę do zawieszenia postępowania administracyjnego z urzędu.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że Spółka A jest stroną prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania administracyjnego. W jego toku, tj. w dniu [...] października 2018 r. Prezes Zarządu Spółki złożył oświadczenie o rezygnacji.

W ocenie skarżącej złożenie oświadczenia o rezygnacji przez jedynego członka zarządu Spółki spowodowało, iż Spółka nie posiada zarządu, tj. organu uprawnionego do reprezentacji. Fakt ten został potwierdzony przez Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki. Skład zarządu na dzień dzisiejszy nie został uzupełniony. Obecnie podejmowane są czynności celem powołania organów uprawnionych do reprezentacji. Brak zarządu w spółce stanowiącej stronę po-stępowania, powodujący utratę zdolności do czynności prawnych, stanowił przesłankę do obligatoryjnego zawieszenia postępowania.

Wydanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji pomimo istnienia podstaw do obligatoryjnego zawieszenia stanowi zdaniem skarżącej o wadliwości decyzji. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 3 kpa, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie., podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 z późn. zm.) oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, p.p.s.a. (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje w razie, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 p.p.s.a. stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody z dnia [...] lutego 2020 r., którym to rozstrzygnięciem organ odwoławczy w części uchylił rozstrzygniecie Starosty [...] z dnia [...].12.2018 r. i orzekł co do istoty, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie ulicy [...] w R. od ul. [...] do skrzyżowania z ul. [...], gmina R. .

Nie ulega wątpliwości, że sporna inwestycja służy celowi publicznemu. Jest oczywiste, że szybka i sprawna budowa, czy przebudowa dróg publicznych w Polsce i w związku z tym poprawa infrastruktury drogowej leży w interesie społecznym i gospodarczym, stanowiąc tym samym cel publiczny.

Mając powyższe na uwadze wskazać przyjdzie, że skarżąca nie kwestionuje zaskarżonej decyzji pod względem merytorycznym. Przedmiotowa skarga Spółki A zawiera jedynie zarzut, dotyczący naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 97 § 1 pkt 3 kpa poprzez brak zawieszenia z urzędu prowadzonego w przedmiotowej sprawie postępowania administracyjnego, w sytuacji w której ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż zaistniała przesłanka określona w art. 97 § 1 pkt 3 kpa, tj. strona postępowania utraciła zdolność do czynności prawnych stanowiącą obligatoryjną podstawę do zawieszenia postępowania administracyjnego z urzędu.

Należy wskazać, że Spółka A jest stroną prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania administracyjnego. W jego toku, tj. w dniu [...] października 2018 r. Prezes Zarządu Spółki złożył oświadczenie o rezygnacji. W ocenie skarżącej złożenie oświadczenia o rezygnacji przez jedynego członka zarządu Spółki spowodowało, iż Spółka nie posiada zarządu, tj. organu uprawnionego do reprezentacji. Fakt ten został potwierdzony przez Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki. Skład zarządu na dzień dzisiejszy nie został uzupełniony.

Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przy czym na podstawie art. 29 p.p.s.a. organ lub osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a., jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie, sąd odrzuca skargę. Zgodnie zaś z § 2 art. 58 p.p.s.a, z powodu m.in. braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony.

Wskazania wymaga w świetle przytoczonych regulacji prawnych, że działanie osoby prawnej przez jej organy w postępowaniu sądowym związane jest z jej zdolnością procesową w tym sensie, że brak takiego organu (lub brak w jego składzie) uniemożliwia osobie prawnej korzystanie z posiadanej zdolności procesowej.

W niniejszej sprawie stroną skarżącą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, a zatem organem uprawnionym do jej reprezentowania jest zarząd. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (teks jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1010 ze zm.; dalej: k.s.h.), zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę. Stosownie zaś do § 2 art. 201 k.s.h., zarząd składa się z jednego albo większej liczby członków, a w myśl art. 204 § 1 k.s.h. prawo członka zarządu do prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania dotyczy wszystkich czynności sądowych i pozasądowych spółki. Jako, że zarząd składa się członka lub członków będących osobami fizycznymi, to funkcję członka zarządu osoba fizyczna może skutecznie czynić tylko wtedy, gdy nie utraciła zdolności do pełnienia tych obowiązków, np. w wyniku rezygnacji ze sprawowania tej funkcji (art. 202 § 4 k.s.h.).

Mając na uwadze zagadnienie prawne związane ze sposobem reprezentacji osoby prawnej w postępowaniu sądowowadministarcyjnym, wskazania wymaga, że w razie stwierdzenia nieprawidłowości w organie, które mają charakter usuwalny, sąd zobowiązuje stronę do usunięcia braków w tym zakresie w wyznaczonym terminie lub podejmuje działania z urzędu, o których mowa w art. 31 § 1 p.p.s.a. W postanowieniu NSA z dnia 15 maja 2007 r. sygn. akt II FSK 261/07 (LEX nr 338295) podkreślono bowiem, że odrzucenie skargi z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron może nastąpić dopiero wtedy, gdy strona zostanie wcześniej wezwana do uzupełnienia takiego braku, przy czym wezwanie w trybie art. 31 § 1 p.p.s.a. można wystosować wówczas, gdy brak w postaci zdolności sądowej daje się uzupełnić (Komentarz do art. 31 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, M. Niezgódka-Medek). Jednocześnie wyjaśnić trzeba, że wprawdzie ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje zawiesić postępowanie, jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie (art. 124 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), to jednak obowiązek taki dotyczy wyłącznie postępowań wszczętych skutecznie wniesioną skargą, a więc czyniącej zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a także spełniającej inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Do takich wymogów należy m.in. wykazanie przez stronę skarżącą, że na dzień wniesienia skargi posiadała organ uprawniający do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym. Zatem, na gruncie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, braki w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą, mogą powodować dwojakie skutki uzależnione od momentu ich ujawnienia, tj. odrzucenie skargi bądź zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Podkreślić jednak należy, że braki istniejące w chwili wnoszenia skargi skutkują odrzuceniem skargi, a nie zawieszeniem postępowania (por.: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 3, Wolters Kluwer, W. 2009, s. 103 -105 i 348).

Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, Sąd w dniu [...] maja 2021 r. wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia skargi poprzez przedłożenie odpisu KRS skarżącej w celu wykazania, że T. M. był upoważniony do jednoosobowego udzielania pełnomocnictwa. W dniu [...] czerwca 2018 r. zostało udzielone pełnomocnictwo adwokatom T. G. oraz T. G. i nie zostało cofnięte, a podpisane przez T. M., który w dniu [...] października 2018 r. złożył oświadczenie o rezygnacji z pełnienia funkcji prezesa zarządu, co zostało potwierdzone przez Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki, a która to okoliczność jest bezsporna i potwierdzona przez stronę skarżącą. Na marginesie należy wskazać, że T. M. jako osoba fizyczna jest również stroną niniejszego postępowania administracyjnego.

W ocenie Sądu, wskazana okoliczność faktyczna oznacza, że z dniem [...] października 2018 r. w wyniku rezygnacji jedynego członka zarządu T. M., skarżąca spółka utraciła zdolność do podejmowania skutecznych czynności procesowych. Zatem skarga wniesiona przez skarżącą spółkę w dniu [...] marca 2020 r. nastąpiła w momencie, gdy spółka nie posiadała już organu uprawnionego do jej reprezentacji. W konsekwencji przyjąć należało, że skarga na opisaną powyżej decyzję nie zainicjowała skutecznie postępowania sądowoadministracyjnego, którego celem miała być kontrola legalności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Nie został też usunięty brak w organie skarżącej spółki, uniemożliwiający jej działanie. Dołączony na wezwanie Sądu odpis KRS, w którym na dzień [...].05.2020 r. T. M. figuruje nadal jako prezes zarządu jest niezgodny ze stanem faktycznym. Dodatkowo należy stwierdzić, że ustawa o KRS odpowiedzialnością za brak zarządu w spółce obciąża organ uprawniony do powołania członków zarządu. Na wspólniku spółki spoczywa odpowiedzialność za utrzymanie ciągłości zarządu w spółce. Zatem w chwili wnoszenia skargi zarząd spółki był nieobsadzony co oznacza, że po złożeniu rezygnacji przez jej Prezesa T. M. – będącego jedynym członkiem zarządu – spółka, aż do czasu uzupełnienia braków w zakresie reprezentacji, nie mogła podejmować żadnych czynności procesowych. W tej sytuacji należało uznać, że spółka w okresie, w którym nie posiadała zarządu nie mogła zainicjować skutecznie postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy nie zaistniały podstawy faktyczne i prawne do zawieszenia tego postępowania, skarga podlegała bowiem odrzuceniu.

Mając zatem na uwadze tak ukształtowane okoliczności faktyczne niniejszej sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.