Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 364/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 110
journal: Dz.U. 2011 nr 287 poz 1687
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.), Sędziowie sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Protokolant Z-ca Kierownika Sekretariatu Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 11 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania nagrody rocznej za [...] r. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi K. J. (skarżąca) jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. nr [...] z dnia [...], która utrzymała w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji we W. nr [...] z dnia [...] w sprawie odmowy przyznania skarżącej policjantce nagrody rocznej za 2014 r.

W uzasadnieniu decyzji ostatecznej stwierdzono:

Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] Komendant Miejski Policji we W. odmówił skarżącej przyznania nagrody rocznej za 2014 rok. Decyzja ta wydana została na podstawie art. 110 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r., o Policji (Dz. U. nr 287 poz. 1687 z 2011 r. ze zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 21 grudnia 2006 roku w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. nr 251, poz. 1859) w związku z art. 15 ustawy z dnia 24 stycznia 2014 r. - o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, ustawy o Biurze Ochrony Rządu, ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawy o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego, ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 502).

W odwołaniu od tej decyzji skarżąca powołała się na przepis art. 15 ustawy z dnia 24 stycznia 2014 r. - o zmianie ustawy o Policji....iż funkcjonariuszom, którzy rozpoczęli służbę przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nagrodę roczną za rok 2014 wylicza się według zasad dotychczasowych, z tym że do okresu, od którego uzależnione jest przyznanie nagrody rocznej, zalicza się okresy niewykonywania zadań służbowych z powodu: korzystania z urlopu wychowawczego, urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego, urlopu na warunkach macierzyńskiego, dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego. Według skarżącej to wyraźnie stanowi, iż prawo do nagrody rocznej za rok 2014 przysługuje również funkcjonariuszom, którzy w tym okresie korzystali z urlopu wychowawczego, okres ten bowiem jest zaliczany do okresu stanowiącego podstawę do przyznania nagrody rocznej.

Skarżąca została przyjęta do służby w dniu [...] lipca 2004 roku, zatem spełnia warunki do zaliczenia jej okresów służby do nagrody rocznej na dotychczasowych zasadach określone w przepisie przejściowym art. 15 ust. 1 cyt. ustawy zmieniającej.

Skarżąca od dnia 18 czerwca 2013 r. przebywała na urlopie wychowawczym, który zgodnie z jej wolą został udzielony do dnia 10 kwietnia 2015 r. Zatem w okresie całego 2014 roku nie pełniła obowiązków służbowych.

Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że do dnia 31 maja 2014 roku kwestia ustalania uprawnień do nagrody rocznej była uregulowana w art. 110 ustawy o Policji oraz w wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 110b powołanej ustawy rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród, zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz.U. nr 251, poz. 1859). Zgodnie z powołanymi regulacjami policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia, przy czym wysokość nagrody rocznej ustalano w relacji do okresu służby pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługiwała nagroda, z wyłączeniem okresów niewykonywania zadań służbowych z innych przyczyn niż wymienione w art. 121 ust. 1 ustawy o Policji. Ustawodawca zatem w sposób jednoznaczny wskazał, że okresy niewykonywania zadań służbowych z powodu choroby, urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz pozostawania bez przydziału służbowego pozostają bez wpływu na wysokość nagrody rocznej.

Wobec powyższego zgodnie z dotychczas obowiązującymi przepisami skarżąca nie nabyła uprawnień do nagrody rocznej, gdyż w 2014 roku nie pełniła służby w danym roku kalendarzowym.

Decyzji tej skarżąca zarzuciła:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy: art. 110 ust. 3 i ust. 4 pkt 1 ustawy o Policji poprzez jego niezastosowanie i błędne uznanie, że za rok 2014 nagroda roczna nie przysługuje w przypadku pozostawania przez funkcjonariusza na urlopie wychowawczym;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego – rozporządzenia z dnia 25 września 2014 r. Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie nagród i zapomóg dla policjantów oraz tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. z 2014 r., poz. 1314) poprzez jego zastosowanie - w sytuacji gdy nie odnosi się on do przyznawania nagród rocznych a jedynie nagród i zapomóg określonych w art. 110a ustawy;

3. naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. (Dz. U. Nr 251, poz. 1859) w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów poprzez

jego zastosowanie w sytuacji gdy dla celów obliczania nagrody rocznej za 2014 r. przepis ten nie miał zastosowania z uwagi na jego obowiązywanie do dnia

8 października 2014 r.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającego ją rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji we W. nr [...] z dnia [...], oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi zarzuty te następnie rozwinęła.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Spór w sprawie sprowadza się do tego, czy skarżącej policjantce, przebywającej w 2014 r. na urlopie wychowawczym, przysługuje nagroda roczna.

W ustawie o Policji, cytowanej już w części wstępnej uzasadnienia wyroku, o nagrodzie rocznej stanowi art. 110. Wynika zeń, że policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda przysługuje (ust. 1). Nagroda roczna przysługuje, jeżeli policjant w danym roku kalendarzowym pełnił służbę przez okres co najmniej 6 miesięcy kalendarzowych. Okresy służby krótsze od miesiąca kalendarzowego sumuje się, przyjmując, że każde 30 dni służby stanowi pełny miesiąc kalendarzowy (ust. 3). Warunku, o którym mowa w ust. 3 nie stosuje się przy ustalaniu uprawnień do nagrody rocznej za rok kalendarzowy, w którym policjant: 1) korzystał z urlopu wychowawczego, urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego.

W dniu 1 stycznia 2007 r. weszło w życie rozporządzenie wykonawcze do ustawy o Policji – rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. nr 251, poz. 1859), które w § 3 ust. 1 pkt 1 stanowi, że do okresu służby dla celów obliczania nagrody rocznej nie wlicza się okresów: korzystania z urlopu bezpłatnego lub wychowawczego.

Z kolei od 1 czerwca 2014 r. zaczęła obowiązywać ustawa z dnia 24 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, ustawy o Biurze Ochrony Rządu, ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ustawy o Centralnym Biurze Anty korupcyjnym, ustawy o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego, ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 502), którą dokonano nowelizacji m. in. przepisów regulujących zasady przyznawania nagrody rocznej.

Art. 15 tej noweli stanowi, iż funkcjonariuszom, którzy rozpoczęli służbę przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nagrodę roczną za rok 2014 wylicza się według zasad dotychczasowych, z tym że do okresu, od którego uzależnione jest przyznanie nagrody rocznej, zalicza się okresy niewykonywania zadań służbowych z powodu: korzystania z urlopu wychowawczego, urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego.

Jest to norma szczególna mająca pierwszeństwo przed normą ogólną ujętą w art. 110 ustawy o Policji. Nadto trzeba mieć na uwadze, że zgodnie z regułą hierarchiczną, norma hierarchicznie wyższa (np. ustawa) uchyla niezgodną z nią normę hierarchicznie niższą bez względu na to w jakim czasie obie normy zostały wydane i bez względu na to, która z nich jest bardziej ogólna.

Do tego trzeba stwierdzić, że kiedy w art. 15 noweli mówi się o "zasadach dotychczasowych" to odnoszą się one do wyliczenia nagrody rocznej, a nie do tego czy do okresu służby dla celów obliczenia tej nagrody wlicza się, czy nie wlicza, okresu korzystania z urlopu wychowawczego od czego uzależniona została kwestia czy skarżąca będzie mieć prawo do nagrody rocznej. To jednakże zostało przesądzone przez ustawodawcę w cytowanym wcześniej art. 15. Nie ma więc racji organ odwoławczy, jak i organ I instancji, łącząc nabycie prawa do nagrody rocznej z pełnieniem przez policjanta służby w danym roku kalendarzowym, co uprawniałoby go do tej nagrody.

W sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżąca rozpoczęła pełnienie służby przed dniem 1 czerwca 2014 r. (organ odwoławczy wskazał dzień [...] lipca 2004 r., jako datę rozpoczęcia służby), wobec czego nagrodę roczną za rok 2014 r., należało jej wyliczyć według zasad dotychczasowych.

Na marginesie dodać można, że w dniu 9 października 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 września 2014 r. w sprawie nagród i zapomóg dla policjantów oraz tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. poz. 1314). Z dniem wejścia w życie tego rozporządzenia rozporządzenie z dnia 21 grudnia 2006 r. utraciło moc (art. 17 pkt 1 noweli z dnia 24 stycznia 2014 r.). Nowe rozporządzenie określa m.in. szczegółowe warunki i tryb przyznawania policjantom nagród motywacyjnych i zapomóg, tryb postępowania oraz przełożonych właściwych w zakresie przyznawania tych nagród i zapomóg. Brak już w nich tego rodzaju kategorii prawnej jak nagroda roczna, co dodatkowo może potwierdzić, że nagroda roczna za 2014 r., przyznawana jest na zasadach dotychczasowych.

Z tych względów, wobec naruszenia przepisu art. 15 ustawy nowelizującej, które miało wpływ na wynik sprawy, sąd uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania gdyż skarżąca nie przedstawiła jakie koszty i w jakiej wysokości zostały przez nią poniesione.

PM 12.01.2016 r.