Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1122/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 107 ust 1, ust 3, ust 4
journal: Dz.U. 2014 poz 752
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity
article: art. 122, art. 187
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 1122/16 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 listopada 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz (spr.), Sędziowie: WSA Paweł Dąbek, WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: specjalista Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2016 r., sprawy ze skargi M.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 11 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego od samochodu - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z 8 kwietnia 2016 r. znak [...] , po rozpatrzeniu wniosku o zwrot akcyzy, odmówił M.C. zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki S. nr [...]

Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej: O.p.), art. 107 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2014 r., poz. 752 ze zm., dalej: u.p.a.).

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że pismem z 22 stycznia 2016 r. M.C. wniósł o zwrot podatku akcyzowego zapłaconego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki S. nr [...] , w związku z dokonaniem eksportu pojazdu.

Organ dokonał sprawdzenia nr nadwozia przedmiotowego samochodu w Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców. Uzyskany wynik potwierdził tymczasową rejestrację przedmiotowego pojazdu. M.C. otrzymał tablice rejestracyjne [...] , pozwolenie czasowe znak [...] i kartę pojazdu nr [...].

Organ przywołał art. 107 u.p.a., wskazując, że rejestracja czasowa na terenie RP w myśl przepisów o ruchu drogowym, jest złamaniem jednego z wymogów określonych tym przepisem zwrotu akcyzy.

Stwierdził, że czasowa rejestracja z urzędu po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu (art. 74 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym) jest częścią procesu rejestracji pojazdów, których celem było trwałe dopuszczenie do ruchu na terytorium kraju. Ten rodzaj rejestracji czasowej wyklucza prawo domagania się zwrotu akcyzy.

M.C. wniósł od powyższej decyzji odwołanie. Zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 107 ust. 1 u.p.a. w zw. z art. 74 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że czasowa rejestracja przedmiotowego pojazdu jakiej dokonał Skarżący zmierzała do trwałego dopuszczenia do ruchu na terytorium kraju, podczas gdy prawidłowa wykładnia nie może się opierać wyłącznie na analizie językowej powołanych przepisów i należy przeprowadzić ich wykładnię funkcjonalną i celowościową. Wskazał na konieczność uwzględnienia faktury VAT eksportowej z 9 września 2015 r., dokumentów potwierdzających zgłoszenia do wywozu z kraju i wywóz przedmiotowego samochodu oraz decyzji Prezydenta W. o uchyleniu pozwolenia czasowego z 1 kwietnia 2016 r.

W związku z powyższym Skarżący wniósł o:

1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania,

2. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przypisanych oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej.

Dyrektor Izby Celnej, na podstawie przepisu art. 233 § 1 pkt 1 O.p. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przywołał art. 122, art. 180 i art. 187 O.p.

Wskazał dalej, że kwestią sporną przedmiotowego postępowania jest ustalenie czy w związku z dokonaniem przez Skarżącego eksportu pojazdu należny jest zwrot ówcześnie zapłaconego podatku akcyzowego z tytułu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Organ stwierdził, że z akt sprawy wynika, że Skarżący otrzymał dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju od nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu. Równocześnie, w związku z wnioskiem o zwrot akcyzy, przedłożył m.in. dokumenty potwierdzające eksport pojazdu w postaci faktury eksportowej nr [...] z 9 września 2015 r. oraz potwierdzenie wywozu nr [...] z 17 września 2015 r. jak również dokument potwierdzający jego wyrejestrowanie w postaci decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia 1 kwietnia 2016 r.

Organ wskazał również, że ze wskazanej decyzji wynika, iż pojazd był zarejestrowany czasowo na terytorium kraju uzyskując pozwolenie czasowe w postaci dowodu rejestracyjnego nr [...] oraz tablice rejestracyjne nr [...] jak również nalepkę kontrolną i kartę pojazdu nr [...] . Fakt rejestracji czasowej na terytorium kraju potwierdza również wydruk z systemu CEPiK-CEP, z którego wynika, iż pierwszej rejestracji czasowej dokonano dnia 9 września 2015 r.

Organ podkreślił, że w przedmiocie rejestracji przedmiotowego pojazdu stanowisko Skarżącego i organu są tożsame, a fakt czasowej rejestracji jest bezsporny.

Organ wskazał, że podmiot, o którym mowa w art. 107 ust. 1 ww. ustawy, jest obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem (art. 107 ust. 3). Do wniosku o zwrot podatku akcyzowego załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, o których mowa w art. 107 ust. 3.

Przesłankami zwrotu podatku akcyzowego, zgodnie z treścią powołanych przepisów, są:

nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel,

dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu we własnym imieniu lub zlecenie we własnym imieniu realizacji tych czynności,

brak zarejestrowania samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym,

zapłata akcyzy od samochodu osobowego na terytorium kraju,

złożenie wniosku właściwemu Naczelnikowi Urzędu Celnego,

zachowanie terminu jednego roku do złożenia wniosku, liczonego od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego.

Dla pozytywnego rozpoznania wniosku o zwrot podatku akcyzowego konieczne jest, aby wszystkie przesłanki zostały spełnione łącznie. Niespełnienie choćby jednej z nich uniemożliwia dokonanie przez organ zwrotu podatku.

W katalogu przesłanek, od kumulatywnego spełnienia których uzależnione zostało prawo zwrotu akcyzy z tytułu dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy/eksportu samochodu osobowego, ustawodawca wymienił również warunek "niezarejestrowania wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym samochodu osobowego" stanowiącego przedmiot wymienionej czynności. Fakt, że w analizowanym zakresie ustawodawca generalnie odwołał się do instytucji rejestracji zgodnie z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym, bez wprowadzania w tej mierze jakiegokolwiek zróżnicowania - gdy chodzi o skutek prawnopodatkowy - na rejestrację czasową lub rejestrację stałą, nie może pozostawać bez wpływu na rezultat wykładni omawianego przepisu, z punktu widzenia spełniania omawianej pozytywnej przesłanki zwrotu akcyzy.

Skoro z art. 107 ust. u.p.a. wynika, że przesłankę tę stanowi niezarejestrowanie wcześniej na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, samochodu osobowego, to w sytuacji, gdy przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym, do której odsyła u.p.a., stanowią o rejestracji czasowej oraz o rejestracji stałej, to przyjąć należy, że wolą racjonalnie działającego ustawodawcy było, aby zakresem normowania wymienionego przepisu ustawy podatkowej objąć, co do zasady, fakt wcześniejszej rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju, i to niezależnie od tego, czy miałaby to być rejestracja czasowa, czy też stała. Oznacza to, że chodzi o wszystkie przewidziane ustawą Prawo o ruchu drogowym sposoby rejestracji samochodu osobowego

W analizowanym zakresie podkreślić należy i to, że przepis art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym zawiera ogólną normę odnoszącą się do każdej rejestracji, a więc również i do rejestracji czasowej pojazdu, o której mowa w art. 74 tej ustawy. Tym samym, stwierdzić należy, że gdyby rzeczywiście zamiarem racjonalnie działającego ustawodawcy miało być zróżnicowanie określonych wart. 107 ust. 1 u.p.a. skutków prawnopodatkowych rejestracji stałej oraz rejestracji czasowej, to z pewnością wyraziłby swoją wolę w omawianej kwestii w zdecydowanie inny sposób, niż to uczynił.

Mając powyższe na względzie, w świetle dowodów zgromadzonych w sprawie, organ wskazał, że niespełniona została przesłanka braku rejestracji w kraju przedmiotowego pojazdu, w związku z czym niezasadne jest dokonywanie analizy pozostałych przesłanek niezbędnych do dokonania zwrotu podatku.

Organ stwierdził, że potwierdzeniem jego stanowiska jest ugruntowana linia orzecznicza sądów administracyjnych.

M.C. wniósł od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, powtarzając argumentację odwołania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając sprawę zważył, co następuje.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Na podstawie art. 135 P.p.s.a. Sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.).

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji - w granicach i według kryteriów określonych cytowanymi wyżej przepisami Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób powodujący konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Istota sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w związku z dokonaniem przez Skarżącego eksportu pojazdu należny jest zwrot zapłaconego podatku akcyzowego z tytułu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Jak słusznie podkreślił organ, fakt i okoliczności dokonania czasowej rejestracji przedmiotowego pojazdu są w sprawie bezsporne i niekwestionowane przez strony.

Zgodnie z art. 107 ust. 1 u.p.a. (w brzmieniu obowiązującym między 1 stycznia 2015 r. a 1 stycznia 2016 r.) podmiot, który nabył prawo rozporządzania jak właściciel samochodem osobowym niezarejestrowanym na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym w momencie dokonywania jego dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, ma prawo do zwrotu akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej tego samochodu osobowego albo jego eksportu.

Z kolei pojęcie "dostawy wewnątrzwspólnotowej", którym ustawodawca operuje na gruncie przywołanej regulacji, i dokonanie której stanowi przesłankę zwrotu akcyzy, rozumieć należy jako przemieszczanie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego (art. 2 ust. 1 pkt 8 u.p.a.). Ustawodawca ponadto postanowił, że podmiot, o którym mowa w cyt. art. 107 ust. 1 u.p.a., jest obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem (art. 107 ust. 3 u.p.a.).

Do wniosku o zwrot podatku akcyzowego (art. 107 ust. 4 u.p.a.) załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, o których mowa w art. 107 ust. 3 u.p.a.

Przesłankami zwrotu podatku akcyzowego, zgodnie z treścią powołanych przepisów, są:

1) nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel,

2) dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu we własnym imieniu lub zlecenie we własnym imieniu realizacji tych czynności,

3) brak zarejestrowania samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym,

4) zapłata akcyzy od samochodu osobowego na terytorium kraju,

5) złożenie wniosku właściwemu Naczelnikowi Urzędu Celnego,

6) zachowanie terminu jednego roku do złożenia wniosku, liczonego od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego.

Dla pozytywnego rozpoznania wniosku o zwrot podatku akcyzowego konieczne jest, aby wszystkie przesłanki zostały spełnione łącznie. Warunki jakie ustawodawca sformułował w tym przepisie, odnoszą się do samochodu, do podmiotu ubiegającego się o zwrot akcyzy i do samego wniosku.

Te dotyczące samochodu polegają na tym, że musi to być samochód osobowy, niezarejestrowany wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju i podlegający eksportowi.

Podmiot ubiegający się o zwrot akcyzy musi być tym podmiotem, który nabył prawo rozporządzania samochodem jak właściciel i który dokonuje eksportu lub w jego imieniu eksport jest realizowany, ponadto podmiot ten powinien posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie tego eksportu.

Natomiast odnośnie wniosku, to winien on być złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego, w terminie roku od dnia dokonania dostawy oraz spełniać wymagania cyt. art. 107 ust 4 u.p.a. i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz.U. z 2009 r., nr 32, poz. 246, dalej: rozporządzenie w sprawie zwrotu akcyzy).

Odnosząc się do spornej w rozpatrywanej sprawie kwestii rejestracji samochodu przypomnieć należy, że kwestie rejestracji reguluje ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm., dalej: P.r.d.), do której przepisów odwołuje się art. 107 u.p.a.

W myśl art. 73 ust. 1 P.r.d., rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną jeżeli jest wydana. Z kolei stosownie do postanowień art. 74 ust. 2 pkt 1 czasowej rejestracji dokonuje się: z urzędu - po złożeniu wniosku o rejestrację.

Przepisy art. 71 ust. 1 i art. 74 ust. 1, powołanej ustawy stanowią, że dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Czasowej rejestracji pojazdu dokonuje się w przypadkach określonych w art. 74 ust. 2 ustawy. W myśl zaś art. 72 ust. 1 pojazdy rejestruje się na podstawie:

1) dowodu własności pojazdu,

2) karty pojazdu, jeżeli była wydana,

3) świadectwa homologacji, albo odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji lub zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli są wymagane,

4) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany,

5) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z zagranicy i jest rejestrowany po raz pierwszy.

Art. 74 ust. 2 P.r.d., wskazuje na dwa rodzaje rejestracji czasowej: z urzędu oraz na wniosek. Zgodnie z ust. 2 pkt 1 tego artykułu, rejestracji z urzędu dokonuje się w przypadku złożenia wniosku o rejestrację. Rejestracja na wniosek dopuszczalna jest w przypadku wywozu pojazdu za granicę, przejazdu pojazdu z miejsca jego zakupu lub odbioru na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w sytuacji przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy.

W art. 107 u.p.a. ustawodawca generalnie odwołał się do instytucji rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (P.r.d.), bez wprowadzania w tej mierze jakiegokolwiek zróżnicowania - gdy chodzi o skutek prawnopodatkowy - na rejestrację czasową lub rejestrację stałą, nie może pozostawać bez wpływu na rezultat wykładni omawianego przepisu, z punktu widzenia spełniania omawianej pozytywnej przesłanki zwrotu akcyzy. Skoro z art. 107 ust. 1 u.p.a. wynika, że przesłankę tę stanowi niezarejestrowanie wcześniej na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, samochodu osobowego, to w sytuacji, gdy przepisy P.r.d., do której odsyła ustawa o podatku akcyzowym, stanowią o rejestracji czasowej oraz o rejestracji stałej, to przyjąć należy, że wolą racjonalnie działającego ustawodawcy było to, aby zakresem normowania wymienionego przepisu ustawy podatkowej objąć, co do zasady, fakt wcześniejszej rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju, i to niezależnie od tego, czy miałaby to być rejestracja czasowa, czy też stała. Oznacza to, że chodzi o wszystkie przewidziane w P.r.d. sposoby rejestracji samochodu osobowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 października 2014 r., sygn. I GSK 124/13, z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt II FSK 1094/07 wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W analizowanym zakresie podkreślić należy i to, że przepis art. 72 ust. 1 P.r.d. zawiera ogólną normę odnoszącą się do każdej rejestracji, a więc również i do rejestracji czasowej pojazdu, o której mowa w art. 74 tej ustawy (por. wyrok NSA z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 1168/10). Tym samym, stwierdzić należy, że gdyby rzeczywiście zamiarem racjonalnie działającego ustawodawcy miało być zróżnicowanie określonych w art. 107 ust. 1 u.p.a. skutków prawnopodatkowych rejestracji stałej oraz rejestracji czasowej, to z pewnością wyraziłby swoją wolę w omawianej kwestii w zdecydowanie inny sposób, niż to uczynił.

W niniejszej sprawie rejestracji czasowej dokonano w celu rejestracji pojazdu, na podstawie art. 74 ust. 2 pkt 1, a nie ust. 2 pkt 2 P.r.d. Wynika to bezpośrednio z decyzji Prezydenta W.nr [...] z dnia 1 kwietnia 2016 r.

Zatem formalnie powodem rejestracji czasowej pojazdu nie było pozwolenie czasowe, w celu wywozu za granicę (art. 74 ust. 2 pkt 2 lit. a ww. ustawy). Sąd podkreśla, że czasowa rejestracja z urzędu po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu (art. 74 ust. 2 pkt 1 P.r.d.) jest częścią procesu rejestracji pojazdów, których celem było trwałe dopuszczenie do ruchu na terytorium kraju.

W konsekwencji należy stwierdzić, że przedmiotowy samochód został zarejestrowany na terytorium kraju. W ocenie Sądu, ten rodzaj rejestracji czasowej wyklucza prawo domagania się zwrotu akcyzy. Skoro rejestracji czasowej dokonano w celu rejestracji pojazdu, to należy uznać, że pojazd ten zostały po raz pierwszy zarejestrowany na terytorium kraju, co potwierdza wydana decyzja oraz wydruk z CEPiK, a z tego tytułu co do zasady podatek akcyzowy nie jest zwracany.

W przedmiotowej sprawie Skarżący złożył wniosek o rejestrację z urzędu i uzyskał czasową rejestrację pojazdu z urzędu, tablice rejestracyjne, pozwolenie czasowe i kartę pojazdu. Powyższe dokumenty uprawniały Skarżącego do używania pojazdu w ruchu drogowym.

Bez znaczenia pozostaje tu dokonany później eksport samochodu i fakt jego wyrejestrowania. Należy podkreślić, że zarejestrowanie nastąpiło 9 września 2015 r., natomiast eksport samochodu zgodnie z oświadczeniem Skarżącego z 30 grudnia 2015 r. (s. 10 akt administracyjnych) miał miejsce 21 września 2015 r.

Sąd stwierdza, że organy działały w sprawie z poszanowaniem art. 122 w zw. z art. 187 w zw. z art. 191 O.p. poprzez dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego. Jak słusznie wskazał Dyrektor Izby Celnej, organy podatkowe na podstawie zgromadzonych dokumentów, w tym wydanych decyzji, miały podstawy do stwierdzenia, że Skarżący nie spełnił warunku przedmiotowego do zwrotu akcyzy. Z dokumentów tych jasno wynika bowiem, że Skarżący dokonał pierwszej, czasowej rejestracji pojazdów przed dokonaniem wywozu pojazdu za granicę.

W świetle powyższego zarzuty skargi w zakresie dotyczącym naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego uznać należy za nieuzasadnione, a jednocześnie Sąd nie stwierdził po stronie organu istnienia uchybień naruszających prawo, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę.

Mając powyższe na uwadze skarga jako niezasadna podlega oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.