Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2207/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Dariusz Pirogowicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 1 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego.

W tym stanie sprawy skarżący, wskazując na zamiar wniesienia skargi kasacyjnej, wnioskiem z dnia 3 lutego 2011 r. wystąpiła o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu wniosku podniósł on, że nie stać go na opłacenie usług adwokata, gdyż od dłuższego czasu pozostaje bez pracy. Jest osobą niepełnosprawną i trudno mu znaleźć zatrudnienie. Skarżący zamieszkuje wspólnie z matką, jednak prowadzi odrębne gospodarstwo domowe, jego jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek stały w kwocie 327 złotych, wypłacany przez Ośrodek Pomocy Społecznej. Zgodnie z oświadczeniem, nie posiada on oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.

W tym stanie rzeczy stwierdzono co następuje.

zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

Stosowanie do art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).

Mając na uwadze sytuację materialną skarżącego wykazaną we wniosku oraz wynikającą z akt sprawy stwierdzić należy, że uzasadnione jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w sytuacji gdy jedynym dochodem skarżącego jest zasiłek stały w kwocie 327 złote miesięcznie, nie ma ona żadnych możliwości zabezpieczenia, w ramach własnych oszczędności, środków finansowych niezbędnych dla ustanowienia w sprawie adwokata z wyboru, bez ryzyka uszczerbku swojego koniecznego utrzymania. Zważyć przy tym należy, że udział adwokata w sprawie, na obecnym etapie postępowania, jest niezbędny z uwagi na ustanowiony w art. 175 § 1 powołanej wyżej ustawy przymus adwokacki.

Powyższe oznacza, że w sprawie spełniona została, określona w art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przesłanka przyznania stronie prawa pomocy w ww. zakresie.

Jednocześnie wyjaśnić należy, iż podejmując niniejsze rozstrzygnięcie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem skarżący zwolniony jest z obowiązku ich uiszczania z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., w myśl którego strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Taka sytuacja ma zaś miejsce w rozpoznawanej sprawie.

W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.