Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 872/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 101  ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk, Sędziowie WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Wojciech Gapiński, Protokolant Katarzyna Czabaj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi B. J. na uchwałę Rady Gminy Bojszowy z dnia 9 lutego 2015 r. nr IV/27/2015 w przedmiocie uchwały Rady Gminy Bojszowy w sprawie dokonania wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem datowanym na 6 czerwca 2018 r. złożonym osobiście w siedzibie organu w dniu 9 lipca 2018 r. B. J. (dalej: skarżący) wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy Bojszowy z dnia 9 lutego 2015 r. nr IV/27/2015 w przedmiocie dokonania wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty. Skarżący wniósł o uchylenie powyższej uchwały.

Odpowiadając na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie lub alternatywnie o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania od skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie została złożona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1875, dalej: u.s.g.).

Zaakcentować należy, że zgodnie z brzmieniem ww. przepisu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie w dniu 1 czerwca 2017 r. – każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, mógł zaskarżyć taką uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego, po wcześniejszym bezskutecznym wezwaniu organu gminy do usunięcia naruszenia prawa.

Wskazana nowelizacja u.s.g. zmieniła m.in. treść art. 101 ust. 1 tej ustawy i zgodnie z jego aktualnym brzmieniem – każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego, bez obowiązku wzywania organu do usunięcia naruszenia prawa.

Należy jednak zwrócić uwagę na treść przepisów przejściowych, tj. art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), zgodnie z którym przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy. Oznacza to, że nowe brzmienie przepisu art. 101 ust. 1 u.s.g. ma zastosowanie wyłącznie do aktów organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy zauważyć należy, że zaskarżona uchwała została wydana przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, zatem w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r.

Powyższe oznacza, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego strona powinna wezwać organ gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący dopełnił obowiązku w zakresie dotyczącym wezwania organu do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego. Stosowne wezwanie zostało skierowane do organu pismem z dnia 24 maja 2018 r. (co znajduje też potwierdzenie w samej skardze), doręczonym organowi drogą elektroniczną również w dniu 24 maja 2018 r.

Należało zatem ocenić, czy skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w ustawowym terminie.

Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Podkreślić należy, że uchwała rady gminy należy do przypadków, do których odnosi się przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2006 r. sygn. akt II OSK 1009/06).

Z akt sprawy wynika, że na wezwanie skarżącego z dnia 24 maja 2018 r. odpowiedź została udzielona pismem z dnia 4 czerwca 2018 r. doręczonym skarżącemu w dniu 5 czerwca 2018 r. drogą elektroniczną. Wprawdzie pełnomocnik organu wskazywał, że na wezwanie skarżącego organ nie udzielił odpowiedzi w formie uchwały, jednakże taka forma działania organu w zakresie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia nie jest konieczna a zdaniem Sądu pismo z dnia 4 czerwca 2018 r. posiada wszelkie cechy, pozwalające uznać je za odpowiedź na wezwanie skarżącego.

Ponieważ odpowiedź powyższa doręczona została skarżącemu w dniu 5 czerwca 2018 r., ostatni (trzydziesty) dzień terminu do wniesienia skargi, liczonego od dnia doręczenia tejże odpowiedzi, upływał z dniem 5 lipca 2018 r. Przedmiotowa skarga natomiast została wniesiona (poprzez jej osobiste złożenie w siedzibie organu) dopiero w dniu 9 lipca 2018 r. a więc po terminie.

Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Jednocześnie wskazać należy skarżącemu, że w przypadku uprawomocnienia się niniejszego postanowienia zostanie mu zwrócony cały uiszczony wpis od odrzuconej skargi, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skargę odrzucono na rozprawie, ale zdaniem Sądu zawarte w powołanym przepisie zastrzeżenie "do dnia rozpoczęcia rozprawy" dotyczy tylko umorzenia postępowania w związku z cofnięciem pisma (skargi). Cofnięcie skargi jest bowiem czynnością zależną od woli skarżącego, który samodzielnie decyduje kiedy (przed rozprawą, czy w jej trakcie) tego dokona. Odrzucenie skargi jest rozstrzygnięciem podejmowanym autorytatywnie przez Sąd, który decyduje także, czy uczynić to na posiedzeniu niejawnym (a więc przed rozprawą), czy po przeprowadzeniu rozprawy (art. 58 par. 1 pkt 5a i par. 3 oraz art. 90 par. 2 p.p.s.a.).