Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 609/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 52 par. 1 i par. 2, art.3 par. 1, art. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o. o., z siedzibą w B. na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy L. [...] z dnia [....] nr sprawy [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: odrzucić skargę /-/A. Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Burmistrz Miasta i Gminy L., na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.; Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 7 ust. 1 pkt 1 i art 39 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 59 ust. 1 i art 60 ust. 1 w związku z art 4 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na eksploatacji odkrywkowej złóż piasku [...] na działkach oznaczonych numerami ewidencyjnymi nr [...], o łącznej powierzchni [...] ha, położonych w J., gmina L.

Od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy L. A. Sp. z o. o., z siedzibą w B. wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W skardze spółka wskazała, iż decyzja posiada liczne błędy prawne, które sprawiają, że nie może się ona stać prawomocna, a zawarte w uzasadnieniu decyzji sugestie i wyjaśnienia stanowią celowe wprowadzanie w błąd stron postępowania oraz organów odwoławczych.

W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o nakazanie organom kontroli Urzędu Gminy i Rady zbadanie zasadności zaskarżonej decyzji, przy udziale skarżącej.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy L. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wskazał, iż zaskarżona decyzja jest ostateczna. Organ podniósł, że w sprawie nie wniesiono odwołania, co oznacza, iż nie wyczerpano środków zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w szczególności w sprawach skarg na decyzje, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym i inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie A. Sp. z o.o. w B. wniosła skargę na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy L. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Mimo, że w decyzji zawarto stosowne pouczenie skarżąca nie złożyła odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.

Wbrew zatem art. 52§1 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do Sądu nie wyczerpała środków zaskarżenia.

W tej sytuacji wniesienie skargi należy uznać za niedopuszczalne zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Podlegała ona zatem odrzuceniu i dlatego orzeczono jak w sentencji.

/-/ A. Łaskarzewska