Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1040/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. , art. 33 ust. 4 pkt 9
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Halina Jakubiec (spr.) Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2010 r. sprawy ze skargi J. T. na decyzję Wojewody z dnia 12 sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej skargę oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżoną przez J. T. decyzją z dnia 12.08.2009r. znak [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2009r. znak [...] o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem 29.06.2009r.

Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 33 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r.

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 69, poz. 415).

Decyzja zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego:

W dniu 01.06.2001r. J. T. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy.

W dniu [...] 2009r. Starosta wydał na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 10 ust. 7 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 9 ustawy

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy decyzję o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem 29.06.2009r., uzasadniając decyzję okolicznością, iż skarżący przedstawił zwolnienia lekarskie, z których wynika, że pozostawał przez okres ponad 90 dni na zwolnieniu lekarskim. Przedstawił bowiem w dniu 02.04.2009r. zwolnienie obejmujące okres od 01.04.2009r. do 30.04.2009r., w dniu 04.05.2009r. za okres od 01.05.2009r. do 30.05.2009r., oraz

w dniu 01.06.2009r. za okres od 31.05.2009r. do 29.06.2009r.

W odwołaniu od w/w decyzji J. T. podniósł, że wydana decyzja jest krzywdząca z tego powodu, iż mając 59 lat i jeden rok do uzyskania wieku emerytalnego pozbawiony zostaje jakiejkolwiek możliwości leczenia, gdyż tracąc status osoby bezrobotnej, traci prawo do ubezpieczenia. Zdaniem skarżącego należy wziąć pod uwagę okoliczność, iż bezskutecznie stara się o uzyskanie prawa do emerytury. Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 06.05.2004r. sygn. akt [...] oddalił jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego z 25.02.2003r. sygn. akt [...] w przedmiocie prawa do emerytury. Również w sprawie przyznania mu renty inwalidzkiej zapadły niekorzystne decyzje ZUS – u i niekorzystne wyroki sądów.

Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda wydał opisaną na wstępie decyzję.

Podzielając ustalenia faktyczne dokonane przez organ pierwszej instancji Wojewoda zaznaczył, że organ ten był zobligowany do wydania decyzji o pozbawieniu skarżącego statusu osoby bezrobotnej, gdyż ustalenia faktyczne wykazały, że skarżący przez okres nieprzerwany 90 dni był niezdolny do pracy. Sam skarżący nie kwestionuje tego faktu, a jedynie nie zgadza się ze skutkami decyzji. Organ nie ma możliwości wydania decyzji w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej w drodze uznania administracyjnego.

W skardze na w/w decyzję J. T. ponownie odwołał się do braku celowości wydania decyzji pozbawiającej go statusu osoby bezrobotnej, akcentując, że w sytuacji nieposiadania innego tytułu prawnego do ubezpieczenia, pozbawienie go statusu osoby bezrobotnej powoduje, że traci prawo do jedynej podstawy ubezpieczenia, a co za tym idzie, traci możliwość uzyskania świadczeń zdrowotnych w ramach tego ubezpieczenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a

(Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej

a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie

w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie

z obrotu prawnego decyzję, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Kierując się wskazanymi kryteriami należy stwierdzić, że Sąd nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi J. T.

Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy stanowi: że ilekroć w ustawie jest mowa o bezrobotnym - oznacza to osobę niezatrudnioną, niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymierza czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej. Natomiast zgodnie z treścią przepisu art. 33 ust. 4 pkt 9 ww. ustawy starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który pozostaje niezdolny do pracy wskutek choroby lub przebywania w zamkniętym ośrodku odwykowym przez nieprzerwany okres 90 dni, przy czym za okres nieprzerwany uważa się również okresy niezdolności do pracy wskutek choroby oraz przebywania w zamkniętym ośrodku odwykowym w sytuacji, gdy każda kolejna przerwa między okresami niezdolności do pracy wynosi mniej niż 30 dni kalendarzowych, pozbawienie statusu bezrobotnego następuje z upływem ostatniego dnia wskazanego okresu 90-dniowego. Takie brzmienie ww. przepisu art. 33 ust. 4 pkt 9 nadane zostało ustawą nowelizującą z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r., Nr 6, poz. 33 z dnia 17 stycznia 2009 r.).

Z przepisów tych wynika więc w sposób jednoznaczny, że obowiązkiem Starosty jest orzeczenie o utracie statusu bezrobotnego w sytuacji wskazanej treścią art. 33 ust. 4 pkt 9.

Z akt sprawy natomiast wynika, że w dniu 01.06.2001 r. J. T. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna, oświadczając, że jest osobą zdolną i gotową do podjęcia pracy. W 2009 r. w okresie od 01.04.2009r. do 29.06.2009r., łącznie przez nieprzerwany okres 90 dni w rozumieniu w/w przepisu skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim, tj. przez okres, który ustawa o promocji (...) wiąże ze skutkiem utraty statusu osoby bezrobotnej. W związku z tym prawidłowo orzeczono wobec skarżącego utratę statusu osoby bezrobotnej z dniem 29.06.2009r.

Analiza przepisów ustawy o promocji (...) wskazuje tymczasem, że status osoby bezrobotnej nie wynika tylko z faktu dokonania rejestracji i pozostawania

w ewidencji osób bezrobotnych, lecz wiąże się ze spełnieniem określonych tą ustawą warunków. Warunkiem zasadniczym, który powinna spełnić osoba bezrobotna jest oczywiście jego zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia, rozumiana jako gotowość do przyjęcia przez bezrobotnego proponowanego zatrudnienia, co nie zachodzi w odniesieniu do osoby przebywającej na zwolnieniu lekarskim.

W związku z powyższym w ocenie Sądu wydane w sprawie decyzje zostały podjęte w zgodzie z przepisami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i skarga została na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalona.