Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 14/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2022-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 3 ust. 1 i  ust. 2, art. 4, art. 7, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 i ust. 2, art. 16
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 110 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1192
law: Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie - t.j.
article: art. 361 ust. 4
journal: Dz.U. 2019 poz 2204
law: Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka (spr.) Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 marca 2022 r. sprawy ze skargi A. D. – M. na bezczynność Burmistrza W. w sprawie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. B.A.


UZASADNIENIE

A.D.-M. złożyła skargę na bezczynność Burmistrza W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skarżąca zarzuciła naruszenie:

- art. 61 Konstytucji RP;

- art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020r., poz. 2176 ze zm.);

- art 10 ust. 1 ww. ustawy w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej;

- art. 13 ust. 1 ww. ustawy w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku;

- art. 13 ust. 2 ww. ustawy w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

W oparciu o te zarzuty skarżąca wniosła o:

- zobowiązanie organu do załatwienia w całości wniosku z dnia 22 września 2021r.;

- ustalenie, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

- na podstawie art 149 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.) wymierzenie organowy grzywny w wysokości 20.000 zł i przyznanie od organu na rzecz skarżącej 10.000 zł;

- zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że w dniu 22 września 2021r. złożyła do Urzędu Miejskiego w W. wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Dodała przy tym, że ostatni - 14 dzień na udostępnienie informacji to 6 października 2021r. W powyższym terminie informacja – jak wskazała skarżąca - nie została udostępniona, ani nie poinformowano wnioskodawczyni o tym, że wniosek zostanie załatwiony w późniejszym terminie.

Skarżąca podniosła, że pismo z Urzędu Miejskiego – [...] - zostało wysłane dopiero po 20 dniach (12 października 2021r.). Udostępniono przy tym jedynie część żądanych informacji (wyciąg z rachunku) i poproszono o wskazanie w terminie 14 dni, jakie informacje zawarte w akcie notarialnym mają zostać udostępnione.

Skarżąca wyjaśniła, że w dniu 21 października 2021r., odpowiadając w terminie na pismo [...], poprosiła o udostępnienie wszystkich informacji zawartych w akcie notarialnym za wyjątkiem tych, na które nie zezwalają ustawy. Dodała przy tym, że po kolejnych 20 dniach (50 od dnia złożenia wniosku) - 11 listopada 2021r. - Urząd Miejski w W. przesłał jej pismo [...]. Nie było to jednak udostępnienie informacji publicznej, ale pismo, w którym poproszono o uszczegółowienie w ciągu 14 dni wniosku poprzez konkretne wskazanie, których danych oczekuje, ponieważ żądanie udostępnienia wszystkich danych za wyjątkiem tych, na które nie zezwalają ustawy nie jest - zdaniem organu - wystarczająco precyzyjne.

Skarżąca podniosła, że w piśmie Burmistrza W. [...] z dnia 12 października 2021r. wskazano, że z uwagi na fakt, że stroną aktu notarialnego, była Gmina W., a więc umowa zawarta na jego podstawie dotyczyła spraw publicznych, treść tego dokumentu stanowi informację publicznego.

W dalszej kolejności skarżąca wyjaśniła, że w związku z pismem organu z dnia 11 listopada 2021r. wniosła w dniu 15 listopada 2021r. ponaglenie w sprawie nieudostępniania informacji publicznej i załatwiania sprawy w sposób przewlekły do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., ale pomimo tego do dnia dzisiejszego nie została udostępniona wnioskowana informacja.

W ocenie skarżącej, niepokoi fakt, że Burmistrz W. nie wie, których danych zawartych w akcie notarialnym stanowiącym informację publiczną nie może udostępnić z tego powodu, że nie zezwalają na to inne ustawy i oczekuje od wnioskodawczyni, że to ona ma mu je wskazać.

Zdaniem skarżącej, postępowanie prowadzone było w sposób przewlekły, opieszały, a organ administracji publicznej uchylał się od załatwienia sprawy przez podejmowanie zbędnych czynności poprzez przesyłanie do wnioskodawczyni pism, które nie mają podanej żadnej podstawy prawnej i ponadto nie mieścił się w ustawowych terminach. W ocenie skarżącej, od dłuższego czasu organ pozostaje w bezczynności i do dnia dzisiejszego nie udostępnił - wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi - żądanej informacji publicznej.

Skarżąca podniosła, że opóźnienie to powoduje dotkliwe skutki dla interesu społecznego. Ponadto dodała, że jest radną w swojej gminie i wnioskowana informacja jest jej niezbędna do właściwego wypełniania swoich obowiązków. Skarżąca wskazała również, że ponieważ wielokrotnie Burmistrz W. utrudniał jej działanie zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym - w związku z powyższym - postanowiła uzyskiwać informacje w trybie dostępu do informacji publicznej i w przypadku nieudostępnienia żądanej informacji publicznej egzekwować swoje prawa przy pomocy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz W. wniósł o umorzenie postępowania w całości, względnie o uchylenie postępowania w całości i zasądzenie od skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Wyjaśnił również, że w dniu 22 września 2021r. A.D.-M. złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udostępnienia aktu notarialnego rep[...], obejmującego sprzedaż prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z prawem własności naniesień budowlanych znajdujących się na działce nr 62/3 obręb [...] W., oraz wyciągu z rachunku bankowego potwierdzającego tą transakcję. W dniu 12 października 2021r. skierowane zostało do skarżącej pismo, w którym udostępnił kopię wnioskowanego wyciągu z rachunku bankowego i jednocześnie prosił o wskazanie w terminie 14 dni, jakie informacje zawarte we wnioskowanym akcie notarialnym mają być udostępnione, gdyż na podstawie przepisów szczególnych postać dokumentu aktu notarialnego jest chroniona prawnie i nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednakże z uwagi na fakt, że stroną umowy zawartej w formie aktu notarialnego jest Gmina W., a umowa dotyczy spraw publicznych, Urząd udostępni wnioskowane dane po sprecyzowaniu żądania jakie dane mają być udostępnione. W odpowiedzi w dniu 21 października 2021r. skarżąca wystąpiła o udostępnienie wszystkich informacji zawartych w akcie notarialnym, z wyjątkiem tych, na które nie zezwalają ustawy. Urząd Miejski w W. w dniu 10 listopada 2021r. skierował do skarżącej pismo, w którym ponownie poprosił o uszczegółowienie wniosku poprzez konkretne wskazanie, których danych wnioskodawczyni oczekuje, gdyż w opinii Urzędu określenie zawarte w piśmie wnioskodawczyni nie jest wystarczająco precyzyjne.

Organ wskazał, że w odpowiedzi na ponaglenie skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 26 listopada 2021r. stwierdziło, że tryb ponaglenia na bezczynność lub przewlekłość przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 735 z późn. zm.) nie jest właściwy w przypadku spraw dotyczących udzielenia informacji publicznej, uregulowanych w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 2176 z późn. zm.), dalej u.d.p.

Organ wyjaśnił również, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem nieprecyzyjny wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie stanowi wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W związku z powyższym wniósł o umorzenie postępowania jako bezzasadnego.

Ponadto organ podniósł, że nie uchyla się od udzielenia odpowiedzi na przedmiotowy wniosek - jak sugeruje skarżąca - natomiast podejmuje czynności zmierzające do ustalenia treści żądania poprzez wskazanie przez wnioskodawczynię o jakie konkretnie treści wnioskuje. Organ stwierdził, że pismem z dnia 12 października 2021r. zrealizował wniosek skarżącej w zakresie udostępnienia wyciągu bankowego, natomiast w pozostałym zakresie stwierdził, że nie ma możliwości udostępnienia aktu notarialnego z uwagi na przepisy szczególne. Zdaniem organu, skarżąca nie wskazała konkretnie o jakie treści występuje. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem z treści wniosku o udostępnienie informacji publicznej jasno musi wynikać co jest jego przedmiotem. Organ dodał, że nie uchyla się od udzielenia informacji, gdyż w jego opinii, dotyczy ona spraw publicznych, oczekuje jednak skonkretyzowania jej zakresu poprzez wskazanie przez skarżącą o udostępnienie jakich treści wnioskuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 137). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w zakresie wskazanym w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – w skrócie: "p.p.s.a.".

Zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 ustawy p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z tego względu sprawa niniejsza została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym – bez wyznaczania rozprawy.

Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a ustawy p.p.s.a. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a ustawy p.p.s.a.).

W przypadku skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej sąd bada, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 z późn. zm.) – w skrócie "u.d.i.p.".

Nie ulega wątpliwości, że sprawa niniejsza mieści się w zakresie podmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przepis art. 4 ust. 1 pkt 1 tej ustawy stanowi bowiem, że do udostępniania informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. W świetle powyższego nie ma wątpliwości, że Burmistrz W. jest podmiotem obowiązanym na gruncie powołanej ustawy.

Stosownie do treści art. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie.

Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań w zakresie władzy publicznej. Informacja odnosi się do faktów. Informacją publiczną w świetle przepisów art. 1 i 6 ustawy jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2006 r., I OSK 123/06, LEX nr 291357).

Art. 6 ust. 1 u.d.i.p. wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych. Za informację taką uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym bądź Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Tak więc pojęcie informacji publicznej odnosi się do wszelkich spraw publicznych, również wówczas, gdy informacja nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie się do nich odnosi. Wspomniana wykładnia pojęcia informacji publicznej opiera się przede wszystkim na treści art. 61 Konstytucji RP, wskazującego jako kryterium udostępniania informacji, czy dotyczy ona działalności organów władzy publicznej lub osób pełniących funkcje publiczne (wyrok WSA w Łodzi z dnia 3 marca 2022 r., II SAB/Łd 229/21, LEX nr 3325890).

Zgodnie z art. 7 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej (pkt 1), udostępniania na wniosek zainteresowanego podmiotu, o którym mowa w art. 10 i 11 (pkt 2), wstępu na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia (pkt 3); umieszczania informacji publicznych w centralnym repozytorium (pkt 4).

Według art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1).

Ustawa o dostępie do informacji publicznych wymienia trzy formy załatwienia sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. Mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek, winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.) bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

Stosownie do treści art. 1 ust. 2 u.d.i.p. przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. W konsekwencji, jeżeli obowiązują odmienne regulacje udostępniania informacji, mają one pierwszeństwo przez przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Do takich odmiennych regulacji należy ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1192 z późn. zm.), ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2204 z późn. zm.) oraz ustawa z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1990 z późn. zm.).

Art. 110 § 1 i 2 Prawa o notariacie stanowi, że akty notarialne wydaje się stronom aktu lub osobom, dla których zastrzeżono w akcie prawo otrzymania wypisu oraz ich następcom prawnym. Wydanie wypisu aktu notarialnego innym osobom nastąpić może za zgodą stron lub na podstawie prawomocnego postanowienia sądu okręgowego. W orzecznictwie wskazuje się, że zakładając racjonalność ustawodawcy należy uznać, iż zamierzał on ograniczyć dostęp do aktów notarialnych. Przy przyjęciu, że dostęp taki mógłby uzyskać każdy w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej istnienie normy art. 110 § 1 i 2 Prawa o notariacie nie miałoby sensu, a sytuacja osób mających interes prawny w zakresie dostępu do aktu notarialnego byłaby gorsza niż każdej z osób ubiegających się o udostępnienie w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2015 r., I OSK 1373/14, LEX nr 1814859). Należy wskazać także na treść art. 361 ust. 4 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, zgodnie z którym akta ksiąg wieczystych, w których znajdują się również akty notarialne może przeglądać tylko osoba mająca interes prawny oraz notariusz. Ponadto z mocy art. 24 ust. 5. ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne dostęp do informacji zawartych w operacie ewidencyjnym, którego częścią są akty notarialne ograniczony jest do kręgu osób wskazanych w tym przepisie.

Wykładnia systemowa wskazuje zatem, że dokument aktu notarialnego jest chroniony w systemie prawa w sposób komplementarny i nie może być ujawniony w drodze dostępu do informacji publicznej z uwagi na treść art. 1 ust. 2 u.d.i.p. Jeżeli bowiem istnieją przepisy regulujące w sposób szczególny dostęp do informacji publicznej, to wyłączone jest stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2015 r., I OSK 1373/14 LEX nr 1814859; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dni 21 listopada 2019 r., II SAB/Wa 381/19, LEX nr 3041471, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2018 r., I OSK 59/17, LEX nr 2591648)

Nie budzi wątpliwości, że akt notarialny w swej treści może zawierać informację publiczną, która podlega udostępnieniu na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Udostępnienie informacji publicznej w zakresie treści aktu notarialnego, z przyczyn o których mowa powyżej, nie może być jednak rozumiane jako przekazanie kopii, odpisu czy skanu tego aktu (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2019 r., II SA/Kr 242/19, LEX nr 2671338).

Zgodnie z art. 10 u.d.i.p. jednym ze sposobów udostępniania informacji publicznej jest udostępnianie na wniosek. Wówczas to wniosek wszczyna postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej, zakreślając krąg podmiotów tego postępowania oraz jego przedmiot. Złożenie wniosku do organu administracji przesądza o tym, że w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić, czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów u.d.i.p., do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej oraz czy podjął stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością.

Wniosek o udzielenie informacji publicznej może przybrać każdą formę, jeśli wynika z niego w sposób jasny, co jest przedmiotem wniosku. Wniosek taki wszczyna postępowanie w sprawie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2009 r., I OSK 1277/08, ONSAiWSA 2010/5/91). Żądanie oczywiście niejasne, niezrozumiałe nie stanowi wniosku o udostepnienie informacji publicznej, a brak wyraźnej podstawy prawnej do uzupełnienia wniosku powoduje, że organ powinien ograniczyć się do poinformowania, że wniosek nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej.

Podmiot, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jest związany żądaniem wnioskodawcy i nie może żądać od niego sprecyzowania lub uzupełnienia żądania. W tym zakresie nie stosuje się bowiem art. 64 § 2 k.p.a., pozwalającego organowi na wezwanie strony do uzupełnienia braków podania, ponieważ przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach dostępu do informacji publicznej stosuje się jedynie do decyzji wydanych na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Tak więc w sytuacji, gdy wniosek o udostepnienie informacji publicznej jest niejasny, zawiły lub wychodzi poza zakres uprawnień statuowanych przez ustawę o dostępie do informacji publicznej, uznać należy, że nie dotyczy on informacji publicznej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2018 r., I OSK 59/17, LEX nr 2591648)

Żądając informacji publicznej wnioskodawca powinien wskazać konkretne informacje zawarte w akcie notarialnym, których dotyczy żądanie. Dopiero takie wskazanie pozwoli bowiem organowi udzielić informacji lub wydać decyzję o odmowie na podstawie art. 16 u.d.i.p. Wniosek, który nie precyzuje jakich informacji dotyczy żądanie, jest pozbawiony jednego z elementów niezbędnych do jego rozpoznania i nie może być załatwiony w oparciu o przepisy u.d.i.p. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 9 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 7/13, wskazał, że nie można uznać, że prawidłowy jest wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jeżeli wnioskodawca nie wskazuje konkretnie określonej informacji, lecz czyni to bardzo ogólnie. Wnioski tak sformułowane nie są żądaniem udostępnienia informacji publicznej i nie mogą być prawidłowo rozpoznane, bowiem nie jest określony zakres żądania.

Zauważyć należy, że organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu (wyroki NSA z dnia 27 stycznia 2016 r., I OSK 127/15 LEX nr 2032706 i z dnia 18 stycznia 2017 r., I OSK 1789/16, LEX nr 2220927).

W niniejszej sprawie w dniu 22 września 2021 r. skarżąca złożyła wniosek o udostępnienie aktu notarialnego z dnia 23 grudnia 2020 r. Rep. [...], obejmującego umowę sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z prawem własności naniesień budowlanych, położonej w obrębie [...] W. oznaczonej jako działka 62/3 o powierzchni 1,4311 ha oraz o udostępnienie wyciągu z rachunku bankowego potwierdzającego tę transakcję.

W odpowiedzi Burmistrz W., w dniu 12 października 2021 r. przekazał żądany wyciąg z rachunku bankowego natomiast odnośnie żądania udostępnienia aktu notarialnego poinformował, że jego udostępnienie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej jest niedopuszczalne.

Ponadto w tym samym piśmie Burmistrz W. zawarł informację, że z uwagi na fakt, że stroną aktu notarialnego była Gmina W., umowa zawarta na jego podstawie dotyczyła spraw publicznych a zatem treść aktu zawiera informację publiczną. Organ pouczył skarżącą, że udostępnienie danych ze wskazanego aktu może nastąpić po sprecyzowaniu przez wnioskodawcę jakich informacji oczekuje i zawarł prośbę o wskazanie jakie informacje zawarte w akcie notarialnym mają być udostępnione, wyznaczając w tym celu 14-dniowy termin.

W dniu 21 października 2021 r. skarżąca złożyła wniosek, w którym prosi o udostępnienie wszystkich informacji zawartych w akcie notarialnym za wyjątkiem tych, na które nie zezwalają ustawy.

W odpowiedzi z dnia 10 listopada 2021 r. organ wskazał, że tak sformułowane żądanie nie jest wystarczająco precyzyjne oraz zawarł prośbę o uszczegółowienie wniosku w terminie 14 dni.

W ocenie Sądu należy stwierdzić, że w dacie składania skargi Burmistrz W. nie pozostawał w bezczynności. W odpowiedzi na wniosek z 22 września 2021 r. w zakresie żądania udostępnienia aktu notarialnego poinformował skarżącą o swoim stanowisku odnośnie niedopuszczalności udostępnienia kopii aktu, które to stanowisko należy ocenić jako prawidłowe.

W odpowiedzi na wniosek z dnia 21 października 2021 r. organ prawidłowo stanął na stanowisku, że żądanie sformułowane przez skarżącą nie jest wystarczająco precyzyjne, o czym poinformował skarżącą.

W sprawie nie jest kwestionowane, że akt notarialny żądany przez skarżącą dotyczy majątku, którym dysponuje jednostka samorządu terytorialnego i zawiera informacje publiczne. Do informacji takich należą bowiem informacje o pozostających w dyspozycji gminy nieruchomościach, rzeczach ruchomych oraz innych prawach majątkowych, prawach na dobrach niematerialnych, ukształtowane jako prawa bezwzględne albo względne zobowiązania. Zatem zasadnie organ przyjął, że akt notarialny, którego dotyczył wniosek skarżącej zawiera w swej treści informacje publiczne. Nie można zatem odmówić skarżącej prawa do uzyskiwania informacji zawartej w tym akcie notarialnym. Jednakże informacja taka podlega udostępnieniu na wniosek spełniający minimalne wymogi w postaci jasnego wskazania informacji objętej żądaniem. Zauważyć przy tym należy, że brak jest podstawy prawnej pozwalającej organowi na wezwanie strony do uzupełnienia wniosku w tym zakresie.

Wniosek o udzielenie informacji publicznej złożony przez skarżącą w rozpoznawanej sprawie w dniu 21 października 2021 r. nie zawiera precyzyjnego określenia zakresu żądanych informacji. W sytuacji, gdy udostępnieniu podlegać mają informacje zawarte w treści aktu notarialnego, konieczne jest, aby to wnioskodawca sprecyzował jakich informacji dotyczy jego żądanie. Brak takiego wskazania powoduje, że wniosek nie stanowi wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

W konsekwencji nie można mówić o naruszeniu przez organ przepisów art. 3 ust. 1 i 2, art. 10 ust. 1, 13 ust. 1 i ust.2. u.d.i.p. Przepisy te dotyczą bowiem sytuacji, w której złożony został wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W niniejszej sprawie wniosek taki został złożony w dniu 22 września 2021 r. w zakresie żądania udostępnienia wyciągu z rachunku bankowego. Organ udostępnił tę informację skarżącej co nie jest kwestionowane. W pozostałym zakresie, wniosek ten został załatwiony poprzez zawiadomienie skarżącej, że udostępnienie aktu notarialnego na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej jest niedopuszczalne.

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 61 Konstytucji RP wskazać należy, że zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP "prawo do uzyskiwania informacji" to prawo do informacji o "działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne", co oznacza, że jest to prawo do informacji o działalności organów władzy publicznej oraz o działalności osób pełniących funkcje publiczne. Ponadto prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji "o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa", co oznacza, że jest to prawo do informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego oraz prawo do informacji o działalności innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Z kolei art. 61 ust.2. Konstytucji RP określa formy dostępu do informacji publicznej stanowiąc, że "Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu". W niniejszej sprawie organ nie dopuścił się naruszenia powyższych norm konstytucyjnych, w szczególności w zakresie publicznego charakteru informacji zawartych w akcie notarialnym z 23 grudnia 2020 r. Rep. [...] oraz prawa skarżącej do uzyskania informacji zawartych w tym akcie dotyczących działalności organów władzy publicznej.

Z tych wszystkich względów zarzut skarżącej odnośnie bezczynności organu należało uznać za bezzasadny.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

k.ż.