Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 469/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska /spr./ Sędzia WSA Barbara Drzazga Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Sekr.sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2005 r. sprawy ze skargi M.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; I. Uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...], II. Zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 10,- zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. Określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ E.Podrazik /-/ B.Kamieńska /-/ B.Drzazga


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał M.M. rozbiórkę budynku garażowego stanowiącego segment zespołu garaży w S. przy ul. [...], wybudowanego na działce nr [...] w 2000 r. bez pozwolenia na budowę. Obiekt ten zrealizowany został w trakcie budowy na przedmiotowej działce garaży objętych pozwoleniem na budowę z dnia [...]r. Inwestor M. zawarł w dniu [...]2002 r. (a zatem już po jego wybudowaniu) z Zarządem Miasta i Gminy umowę dzierżawy gruntu o pow. 18 m2 pod zabudowę garażową. Organ I instancji przy podejmowaniu decyzji o rozbiórce nie brał pod uwagę trudności inwestora związanych z kwestią przydzielenia gruntu pod zabudowę garażu, albowiem spory z zakresu najmu nie mają wpływu na kontrolę przestrzegania nakazów i zakazów wynikających z przepisów prawa budowlanego.

Powyższą decyzję zaskarżył M.M., według którego sporny garaż został wybudowany przez Społeczny Komitet Budowy Garaży na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...]r. dotyczącego 16 garaży. Składał on w stosownym czasie wniosek o przydzielenie miejsca na budowę garażu (organ administracji nie ustosunkował się do niego) oraz wpłacił pieniądze wykonawcy obiektu. Według odwołującego się został on w ten sposób "dzikim inwestorem" wbrew swojej woli. Podniósł ponadto, iż rozbiórka obiektu jest konstrukcyjnie niemożliwa do wykonania, albowiem spowodowałaby naruszenie struktury garaży sąsiednich.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Według niego organ I instancji prawidłowo stwierdził dokonanie przez odwołującego się samowoli budowlanej w postaci dobudowania spornego obiektu do ciągu istniejących garaży bez pozwolenia na budowę wymaganego prawem.

M.M. zaskarżył decyzję organu II instancji do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie obu decyzji wydanych w przedmiotowej sprawie. Podniósł argumenty dotyczące wybudowania garażu "w dobrej wierze". W ocenie skarżącego "nie ma podstaw do uznania, że to właśnie jego segment został pobudowany "poza pozwoleniem na budowę".

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ustalenia poczynione przez organy nadzoru budowlanego nie są wystarczające do potwierdzenia, że segment garażowy użytkowany przez skarżącego został pobudowany w warunkach samowoli budowlanej.

Na podstawie materiału dowodowego dotychczas zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym wiadomo jedynie tyle, że Wójt Gminy decyzją z dnia [...]r. - wydaną na wniosek Burmistrza Miasta i Gminy - ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na uzupełnieniu zespołu garażowego na działkach nr [...],[...] i [...] w rejonie ulic [...] i [...] w S. Teren lokalizacji inwestycji naniesiono na mapę zasadniczą, stanowiącą załącznik do decyzji, bez uwidocznienia, o jaką liczbę segmentów można uzupełnić zespół garażowy.

Z kolei decyzja Starosty Powiatowego nr [...] z dnia [...] r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu dla Urzędu Miasta i Gminy pozwolenia na budowę zespołu garaży precyzuje jedynie, że chodzi o budowę 16 segmentów według projektu budowlanego sporządzonego przez mgr inż. architekta W.V.

Te dwa dokumenty nie pozwalają na sprawdzenie, bądź wykluczenie obrony skarżącego, który twierdził, że budowa przedmiotowego segmentu odbywała się w ramach powyższego pozwolenia na budowę, a Urząd Miasta i Gminy - po zapłaceniu przez skarżącego wykonawcy kosztów budowy segmentu - oddał skarżącemu grunt pod garażem w dzierżawę umową z dnia [...]r. z mocą obowiązującą od dnia [...]r.

Wątpliwości, co do tego, które segmenty garażowe obejmowało pozwolenie na budowę potęguje dodatkowo informacja zawarta we wszczynającym postępowanie piśmie G.R., M.D., K.W. i J.M. z dnia [...]r. (k. 1 akt administracyjnych), iż doszło już do rozebrania 5 garaży. Jeśli bowiem pozwolenie na budowę dotyczyło 16 segmentów garaży, a w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podaje, że "w rzeczywistości wybudowano 18 segmentów", to nie miałaby uzasadnienia rozbiórka pięciu garaży oprócz przedmiotowego garażu oraz segmentu garażowego użytkowanego przez A.M.

W toku ponownego rozpatrzenia sprawy organy nadzoru budowlanego powinny jednoznacznie wyjaśnić, przede wszystkim po dokonaniu analizy dokumentów stanowiących załączniki do udzielonego pozwolenia na budowę 16 garaży, czy przedmiotowy segment garażowy był objęty decyzją Starosty Powiatowego nr [...] z dnia [...]r., czy też skarżący zrealizował go w warunkach samowoli budowlanej.

Naruszenie przepisów art. 7 i 77 § 1 kpa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy powoduje konieczność uchylenia decyzji organów obu instancji. Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, art. 152 i art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi )Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

/-/ E.Podrazik /-/ B.Kamieńska /-/ B.Drzazga

MK