Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 39/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1-4, art. 141 par. 4.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 261/10 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] lutego 2010 r., którą odmówiono skarżącej przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w zakresie płatności bezpośrednich do gruntów za 2007 r. będących przedmiotem tej sprawy, zapadł w dniu 17 listopada 2009 r. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 613/08, na który wniesiona została skarga kasacyjna. W ocenie Sądu pierwszej instancji, wynik postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wywołanego skargą kasacyjną A. W. mieć będzie wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, a tym samym zasadnym było zawieszenie postępowania w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.

Zażaleniem A. W. zaskarżyła powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie.

Postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a.

W uzasadnieniu wnosząca zażalenie wskazała, iż w jej ocenie postanowienie nie spełnia wymogów stawianych w art. 141 § 4 p.p.s.a. z uwagi na to, iż nie zawiera ono wyjaśnienia zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W szczególności Sąd pierwszej instancji nie wskazał jaką kwestię w ramach prejudycjalności o jakiej mowa w powołanym przepisie, miałoby rozstrzygać drugoinstancyjne postępowanie sądowoadministracyjne. Ten brak uniemożliwia stwierdzenie czy w ogóle istnieje kwestia prejudycjalna i czy istotnie może mieć wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie.

Podniesiono również, że w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 613/08 skarga kasacyjna odnosi się do uchybień postępowania pierwszoinstancyjnego polegających na tym, że Sąd pierwszej instancji w tamtym postępowaniu występował w ocenie skarżącej również w roli źródła dowodowego w zakresie wiadomości specjalnych. Przedmiotowe postępowanie ma na celu zbadanie legalności decyzji administracyjnej odmawiającej przyznania płatności rolnośrodowiskowych za rok 2007, a zatem dotyczy ono, w ocenie żalącej się, innego przedmiotu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie znajduje usprawiedliwione podstawy.

Zgodnie z treścią art. 125 § 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu w przypadku wystąpienia okoliczności opisanych w punktach od 1 do 4 tego przepisu. Użycie przez ustawodawcę zwrotu "sąd może" oznacza, iż to właśnie temu Sądowi pozostawia się do uznania, czy w sprawie, w danym przypadku zaistniały wystarczające podstawy do zawieszenia postępowania z uwagi na wystąpienie okoliczności opisanych w pkt 1 – 4 powołanego przepisu i czy ewentualne zawieszenie postępowania będzie celowe. Skoro mamy do czynienia, wobec takiej konstrukcji art. 125 p.p.s.a. z uznaniem sądu w kwestii zawieszenia postępowania, to postanowienie o zastosowaniu tego przepisu, tj. zawieszeniu toczącego się postępowania, powinno być tak uzasadnione, także z uwzględnieniem wytycznych określonych w art. 141 § 4 p.p.s.a., aby nie było wątpliwości co do przesłanek jakimi kierował się sąd w określonym stanie sprawy i aby nie było wątpliwości, iż postanowienie o zawieszeniu postępowania nie nosi znamion dowolności. Innymi słowy, sąd powinien wskazać na okoliczności sprawy, które w jego ocenie przemawiają za zawieszeniem postępowania z uwagi na spełnienie się któregoś z warunków określonych w art. 125 § 1 pkt 1 - 4, p.p.s.a. oraz wskazać w jaki sposób okoliczności te przemawiają za celowością bądź zasadnością zawieszenia postępowania.

W przedmiotowej sprawie Sąd pierwszej instancji jako podstawę zawieszenia postępowania wskazał konieczność oczekiwania na rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy wywołanej skargą kasacyjną wniesioną przez A. W. do wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 613/08, której przedmiotem były, jak wskazał to Sąd pierwszej instancji, płatności bezpośrednie za rok 2007.

Zauważyć w tym miejscu należy, iż przedmiotem niniejszego postępowania (sygn. akt III SA/Wr 261/10) jest odmowa przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych za 2007 rok.

Z treści zażalenia wynika natomiast, iż sprawa III SA/Wr 613/08 dotyczyła przyznania płatności z systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2007, a dokładniej przyznania płatności do gruntów rolnych (JPO i UPO), gdzie na skarżącą nałożono 3% sankcję za zaistniałe uchybienia w zakresie utrzymania gruntów w dobrej kulturze rolnej. Ponadto podniesiono, iż skarga kasacyjna wniesiona w tej sprawie przede wszystkim odnosi się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania przed sądem administracyjnym.

Wobec okoliczności przedstawionych w zażaleniu, a przytoczonych powyżej, powstają poważne wątpliwości co do przesłanek, jakimi kierował się Sąd pierwszej instancji zawieszając postępowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a to poprzez lakoniczność uzasadnienia postanowienia w tym przedmiocie, w szczególności przez niewskazanie jakie elementy sprawy III SA/Wr 613/08 mogą rzutować na sprawę niniejszą oraz jaki wpływ i w jakim zakresie mieć będzie rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wniesionej w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych dla postępowania w tej sprawie.

Wskazane powyżej mankamenty zaskarżonego postanowienia powodują konieczność jego uchylenia w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.