Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 285/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 134  w zw. z art. 144
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.), Sędzia WSA Halina Jakubiec, Sędzia WSA Janusz Bociąga, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 maja 2019 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność zażalenia złożonego przez Stowarzyszenie [...] w L (dalej, jako strona skarżąca) na postanowienie Marszałka Województwa z dnia [...] 2018 r, nr [...] orzekające o uzgodnieniu wydania zezwolenia przedsiębiorcy B Sp. z o.o. na linię komunikacyjną W - Z.

Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie prawnymi i faktycznym:

W dniu 18 października 2018 r. Marszałek Województwa wydał postanowienie orzekające o uzgodnieniu wydania zezwolenia przedsiębiorcy B Sp. z o.o. na linię komunikacyjną W - Z.

Na powyższe postanowienie strona skarżąca złożyła zażalenie w dniu 15 listopada 2018 r., w którym zarzuciło naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, a mianowicie art. 7 i 77 w zw. z art. 106 § 5 K.p.a., poprzez wydanie postanowienia w przedmiocie uzgodnienia planowanego przebiegu linii komunikacyjnej bez przeprowadzenia w tym zakresie postępowania dowodowego, tj. bez wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, a w szczególności bez dokonania sprawdzenia czy projektowana linia stanowić będzie zagrożenie dla istniejących linii regularnych oraz art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, poprzez niedokonanie w toku postępowania uzgodnieniowego sprawdzenia czy projektowana linia stanowić będzie zagrożenie dla istniejących już linii regularnych. Stowarzyszenie podkreśliło, że bez swojej winy nie brało udziału w postępowaniu uzgodnieniowym, tj. nie miało zapewnionego czynnego udziału w postępowaniu wpadkowym, którego wynik ma w sposób oczywisty wpływ na wynik postępowania głównego. Wskazało również, że o treści postanowienia dowiedziało się dopiero 7 sierpnia 2018 r., po uzyskaniu dostępu do akt postępowania.

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu orzeczenia organ odwoławczy powołał art. 134 i art. 144 K.p.a. oraz wskazał, że w przedmiotowej sprawie zachodzi niedopuszczalność zażalenia z przyczyn podmiotowych, bowiem zażalenie zostało złożone przez Stowarzyszenie, które nie było stroną postępowania w sprawie o uzgodnieniu wydania zezwolenia przedsiębiorcy B Sp. z o.o. na linię komunikacyjną W - Z. Stowarzyszenie nie zostało także dopuszczone do udziału w postępowaniu, ponieważ nie złożyło wniosku o dopuszczenie do udziału w tym postępowaniu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Stowarzyszenie [...] w L domagało się uchylenia w całości postanowienia Samorządowego Kolegi Odwoławczego z dnia 21 grudnia 2018 r.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciło naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, a w szczególność naruszenie art. 134 w związku z art. 8 § 1 i art. 9 K.p.a. poprzez stwierdzenie, że zażalenie strony skarżącej jest niedopuszczalne z uwagi na fakt, że strona skarżąca nie brała udziału w postępowaniu prowadzonym przez Marszałka Województwa w sprawie uzgodnienia i nie ma legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia w sytuacji gdy strona skarżąca bez swojej winy nie brała udziału w postępowaniu uzgodnieniowym i dowiedziała się rozstrzygnięciu organu uzgadniającego dopiero 7 listopada 2018 roku. Strona skarżąca podkreśliła, że przedmiotowe postanowienie nigdy nie zostało jej doręczone. Ponieważ Stowarzyszenie bez własnej winy nie brało udziału w postępowaniu uzgadniającym, dlatego przedsięwzięło niezwłocznie działania mające na celu usunięcie z obiegu prawnego, jego zdaniem, wadliwego postanowienia. Po stwierdzeniu, iż takie postanowienie zostało wydane, w dniu 9 listopada 2018 r. Stowarzyszenie skierowało pismo, którego celem było wzruszenie tego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w całości podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016.1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonego postanowienia z przepisami prawa.

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Na wstępie zaznaczyć należy, iż złożona w sprawie niniejszej skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (2018.1302), dalej p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skarg na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony.

Podkreślić także należy, że podobne sprawy były już rozpoznawane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela i przyjmuje za własne stanowisko zaprezentowane w wyrokach tut. Sądu z dnia 26 marca 2019 r. sygn. akt 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 171/19, z dnia 11 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 111/19 oraz w z dnia 29 marca 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 175/19.

Przedmiotem oceny Sądu w przedmiotowym postepowaniu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 grudnia 2018 r., stwierdzające niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez stronę skarżącą - Stowarzyszenie [...] w L.

Podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia był art. 134 K.p.a. zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania (...). Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zgodnie z art. 144 K.p.a. w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.

Przepis art. 134 k.p.a. nakłada na organy administracji obowiązek przeprowadzenia kontroli wniesionego środka odwoławczego pod względem formalnym, tj. sprawdzenia, czy środek zaskarżenia jest dopuszczalny i czy został złożony w przepisanym prawem terminie.

W orzecznictwie, jak i w doktrynie utrwalony jest pogląd, iż przesłanki niedopuszczalności odwołania obejmują przyczyny zarówno o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Podstawowe przyczyny niedopuszczalności odwołania natury przedmiotowej to: nieistnienie w sensie prawnym przedmiotu zaskarżenia (nieistnienie decyzji), niezaskarżalność określonych rodzajów decyzji administracyjnych wydawanych w postępowaniu jednoinstancyjnym czy też wyczerpanie toku instancji. Podmiotowy charakter mają natomiast przyczyny w postaci oczywistego braku po stronie określonego podmiotu legitymacji odwoławczej oraz niezdolności odwołującego się do czynności prawnych.

W przedmiotowej sprawie postanowienie uzgodnieniowe z dnia 18 października 2018 r., znak: [...] zostało doręczone stronie postępowania głównego B Sp. z o.o. z siedzibą w W w dniu 24 października 2018 r. (k. nr 31 akt adm.). Postanowienie dotyczyło wydania zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na linii komunikacyjnej W – Z. Powyższe postanowienie z uwagi na nie wniesienie zażalenia przez ww. spółkę (jedyną stronę w postępowaniu uzgodnieniowym) i upływu terminu do jego zaskarżenia, stało się ostateczne.

W konsekwencji złożone przez zażalenie złożone przez Stowarzyszenie w dniu 9 listopada 2019 r. (data nadania) dotyczyło postanowienia ostatecznego (od dnia 1 listopada 2018 r.) , a zatem jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a..

Podkreślić należy, że upływ terminu do wniesienia odwołania (zażalenia) skutkuje tym, że decyzja (postanowienie) uzyskuje walor ostateczności. Odwołanie (zażalenie) złożone po uzyskaniu przez decyzję (postanowienie) waloru ostateczności jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, gdyż odwołanie (zażalenie) przysługuje jedynie od decyzji (postanowień) nieostatecznych. Decyzje ostateczne można z kolei zwalczać jedynie nadzwyczajnymi środkami zaskarżenia między innymi poprzez wznowienie postępowania zakończonego taką decyzją (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 stycznia 2017 r. II SA/Łd 565/16, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 29 kwietnia 2014 r. IV SA/Wa 2020/13, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Łodzi z dnia 14 marca 2011 r. II SA/Łd 1299/10).

Nadto wskazać należy, że w art. 134 K.p.a. ustawodawca przyjął kolejność, w jakiej organ odwoławczy powinien dokonać kontroli zachowania warunków formalnych odnośnie wniesionego odwołania (zażalenia), a z regulacji tej wynika, że kontrola zachowania terminu może nastąpić dopiero po rozstrzygnięciu przez organ odwoławczy kwestii dopuszczalności odwołania (zażalenia). Uchybić terminowi do wniesienia odwołania (zażalenia) można więc tylko w przypadku, gdy wniesienie odwołania (zażalenia) było dopuszczalne (zob. NSA w wyroku z 5 stycznia 2016 r., sygn. akt II OSK 1067/14).

Wobec powyższego, skoro zażalenie wniesiono wówczas, gdy postanowienie organu uzgodnieniowego było już ostateczne, należało orzec o niedopuszczalności wniesionego zażalenia. Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zatem prawidłowe. Kwestia legitymacji strony do wniesienia zażalenia, wbrew zarzutom skargi, nie ma w tym stanie rzeczy istotnego znaczenia.

Z tych względów Sąd skargę oddalił na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi.