Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 30/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 129 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 256 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
article: art. art. 7, 8, 77 par. 1, 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2011 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej C. Sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 1600 (jeden tysiąc sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej po rozpoznaniu na rozprawie sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy COLLAGEN Beauty [...] udzielonego na rzecz C. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na skutek sprzeciwu wniesionego przez H. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na podstawie art. 246 i 247 ust. 2 oraz art. 129 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawa własności przemysłowej (tj. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.- dalej, jako p.w.p.) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. orzekł o unieważnieniu prawa ochronnego na znak towarowy COLLAGEN Beauty [...] i przyznał wnioskodawcy zwrot kosztów postępowania.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, iż w dniu [...] sierpnia 2006 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw 3-H. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wobec udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy COLLAGEN Beauty [...] na rzecz U. T., R. T., R. W. – C. s.c. z siedzibą w [...] - obecnie C. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (decyzja z dnia [...] listopada 2005 r.).

Sporny znak towarowy został udzielony na: preparaty kosmetyczne do kąpieli, maseczki kosmetyczne, kosmetyki, kolagen do celów kosmetycznych, kremy kosmetyczne, preparaty do makijażu i do demakijażu, maści do celów kosmetycznych, mydła toaletowe, olejki do celów kosmetycznych, preparaty kosmetyczne do opalania się, preparaty do pielęgnacji paznokci, pomadki i szminki do ust, szampony, płyny do pielęgnacji włosów, tłuszcze do celów kosmetycznych, toniki kosmetyczne, wazelina kosmetyczna, produkty toaletowe; preparaty farmaceutyczne, kolagen do celów farmaceutycznych, biologiczne preparaty do celów medycznych, maści do celów farmaceutycznych, preparaty przeciw odmrożeniom i oparzeniom, podłoża dla kultur bakteryjnych, preparaty farmaceutyczne do pielęgnacji skóry; usługi w zakresie salonów kosmetycznych: klasy 03, 05, 44.

Według wnoszącego sprzeciw udzielenie prawa ochronnego na w/w znak towarowy nastąpiło z naruszeniem z art. 129 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 oraz art. 131 ust. 1 pkt 2 p.w.p. ponieważ sporny znak towarowy nie ma dostatecznych znamion odróżniających oraz jest sprzeczny z porządkiem publicznym i dobrymi obyczajami.

W odpowiedzi uprawniony uznał sprzeciw za bezzasadny, gdyż jego zdaniem znak posiada dostateczne znamiona odróżniające i nie składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania rodzaju, przeznaczenia, właściwości i funkcji towarów, dla jakich został zarejestrowany, jak również nie narusza dobrych obyczajów.

W związku z uznaniem sprzeciwu za bezzasadny sprawa została przekazana do rozstrzygnięcia w trybie postępowania spornego. Na rozprawach wnioskodawca podtrzymał sprzeciw, jednocześnie rozszerzając zarzuty o art. 131 ust. 1 pkt 3 oraz art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. zarzucając spornemu oznaczeniu możliwość wprowadzenia odbiorców w błąd oraz zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze.

Uprawniony wniósł o oddalenie sprzeciwu wskazując, iż Urząd udzielił ochrony na znak "Professional Collagen", przez co nie ma on monopolu na oznaczenie "COLLAGEN". Podkreślił, że nie tylko białko, ale również tłuszcze, jak i olejki mogą mieć dodatek kolagenu. Wskazał jednocześnie, iż sporny znak towarowy COLLAGEN Beauty posiada jeden element rodzajowy (słowo COLLAGEN), zaś pozostałe osiem elementów ma charakter odróżniający, co jego zdaniem wskazuje na dystynktywny charakter spornego oznaczenia.

Urząd Patentowy uznając, iż wniosek o unieważnienie spornego prawa ochronnego na podstawie art. 129 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 p.w.p. jest zasadny podzielił stanowisko wnoszącego sprzeciw, iż określenie "COLLAGEN Beauty" ma charakter opisowy względem towarów (usług), dla których znak został przeznaczony. Tym samym sporne oznaczenie informuje przeciętnego odbiorcę, że zakupując towary - oznaczone znakiem COLLAGEN Beauty może spodziewać się towarów (usług) zawierających kolagen. Zdaniem organu za unieważnieniem spornego prawa ochronnego przemawia również fakt, że przedmiotowy znak posiada skąpą i ubogą grafikę, która nie jest w stanie utkwić w pamięci przeciętnego odbiorcy. W konsekwencji oznaczenie nie wskazuje pochodzenia z konkretnego źródła, w tym wypadku od uprawnionego.

Urząd Patentowy przyjął, że w badanym oznaczeniu decydującym i przewodnim elementem jest słowo COLLAGEN, co, do którego nie ma sporu, iż stanowi ono oznaczenie rodzajowe.

Oceniając znak pod kątem grafiki organ doszedł do wniosku, że jest ona uboga, ponieważ składa się na nią dominujące słowo, COLLAGEN oraz mało wyeksponowane, falowane podkreślenie, jak i niewielkie, pisane kursywą słowo Beauty, które nie stanowi o dystynktywnym charakterze spornego znaku towarowego. Powyższego nie zmienia argumentacja uprawnionego, iż sporne oznaczenie posiada osiem (z dziewięciu) elementów odróżniających, gdyż zgodnie z judykaturą, jak i utrwaloną literaturą przedmiotu należy uwzględnić ogólne wrażenie, jakie oznaczenie wywołuje na odbiorcy, tym bardziej, iż kieruje się on przy wyborze jedynie pewnymi przewodnimi elementami oznaczenia. Jednocześnie organ uznał, że polskim odpowiednikiem słowa "beauty" jest "piękno", co w sposób bezpośredni wskazuje, iż produkty w stosunku, do których przeznaczane jest przedmiotowe oznaczenie, mają prowadzić do uzyskania "piękna z kolagenu".

W konsekwencji, w ocenie organu, utrzymanie ochrony spornego prawa wyłącznego na rzecz jednego podmiotu, prowadziłoby do nieuzasadnionej monopolizacji oznaczenia.

Pozostałe zarzuty sprzeciwu organ uznał za niezasadne.

Wskazując na bezzasadność zarzutów naruszenia art. 131 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. Urząd Patentowy podkreślił, że w tym zakresie ocenie podlega forma przedstawieniowa znaku (elementy przedmiotowe) a nie zachowanie podmiotu (elementy podmiotowe) objęte dyspozycją art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. Tradycyjnie za oznaczenia naruszające dobre obyczaje uznaje się w szczególności znaki o wulgarnej treści lub formie albo o treści lub formie obraźliwej, zaś sporny znak nie realizuje żadnego ze wskazanych warunków. Organ nie podzielił stanowiska dotyczącego naruszenia art. 131 ust. 1 pkt 3 p.w.p., bowiem wnioskodawca nie podniósł zarzutu ryzyka konfuzji spornego oznaczenia ze znakiem towarowym z wcześniejszym pierwszeństwem. Natomiast zarzut naruszenia art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. w ocenie Urzędu, również nie zasługuje na uwzględnienie wobec nieudowodnienia zaistnienia okoliczności uzasadniających przyjęcie złej wiary po stronie uprawnionego.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie C. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], zwana dalej skarżącą, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i o zasądzenie kosztów postępowania.

Podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez przyjęcie, iż przedmiotowy znak towarowy nie ma dostatecznych znamion odróżniających w świetle art. 129 ust. 1 ustawy p.w.p. oraz zawiera wyłącznie elementy mogące służyć w obrocie do wskazania rodzaju towaru (art. 129 ust. 2 p.w.p.) a także pominięcie przez organ art. 130 p.w.p.

Natomiast naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności przepisów art. 7. art. 8 art. 77 §1 i § 4. art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. nastąpiło przez;

- niedokładne wyjaśnienie okoliczności sprawy i brak wyczerpującej oceny całego materiału dowodowego, w szczególności zaniechanie analizy wszystkich elementów nadających przedmiotowemu znakowi towarowemu cechy odróżnialności,

- nierozpatrzenie analizy cech odróżniających znaku opracowanej przez skarżącą i pominięcie tego materiału dowodowego w decyzji bez podania przyczyn.

W uzasadnieniu skargi została przedstawiona tabelka wskazująca, iż, zdaniem skarżącej, w przedmiotowym znaku towarowym znajduje się jeden element rodzajowy, w postaci słowa "COLLAGEN", który jedynie w warstwie werbalnej nie jest elementem wyróżniającym, zaś pozostałe osiem z dziewięciu elementów zawartych w znaku towarowym są elementami odróżniającymi, włączając w to krój i barwę liter słowa "COLLAGEN", krój, barwę i samo słowo "BEAUTY" oraz krój i barwę stylizowanej fali, która jest najdłuższym elementem znaku. Nie ulega wątpliwości, że pokazana wyżej całościowa forma słowna i graficzna przedmiotowego znaku towarowego, jest oryginalna i odróżniająca w zwykłych warunkach obrotu. Natomiast Urząd Patentowy pominął słowo "wyłącznie" zawarte w treści przepisu art. 129 ust. 2 pkt 2 p.w.p. przyjmując w konsekwencji, iż znak zawiera "wyłącznie" element rodzajowy, to znaczy słowo KOLAGEN. W opinii skarżącego organ naruszył w ten sposób w/w zapis art. 129 ust. 2 pkt. 2 p.w.p., co doprowadziło do wydania błędnej decyzji.

Skarżąca stwierdziła, iż, wbrew twierdzeniom organu, nie ma towaru "COLLAGEN BEAUTY", poza siecią placówek sprzedających jej wyroby. Określenie "COLLAGEN BEAUTY" nie jest określeniem rodzajowym (byłoby nim słowo KOLAGEN), lecz fantazyjnym i oryginalnym w odniesieniu do towaru i usługi.

W dalszej części skargi skarżąca podniosła, że stanowisko Urzędu Patentowego, iż przedmiotowy znak towarowy posiada skąpą i ubogą grafikę jest nieprawdziwe i głęboko niesprawiedliwe, gdyż cały wyżej przedstawiony obraz graficzny znaku, zastosowana zharmonizowana, wyraźna kolorystyka, fantazyjny krój liter, niebieska fala w znaku, wzajemne ułożenie elementów znaku - wszystko to sprawia ogólne wrażenie oryginalności delikatności i lekkości, a jednocześnie, jako całość zapada w pamięć odbiorcy. Tymi stwierdzeniami organ naruszył, więc zaufanie do organu Państwa, o którym mowa w przepisie art. 8 k.p.a.

Zdaniem skarżącej, Urząd Patentowy pominął zapis art. 130 p.w.p., czym naruszył dyspozycję art. 129 ust. 2 p.w.p, bowiem do akt sprawy został złożony dokument pt. "Dane bilansowe sprzedaży wyrobów Collagen Beauty w latach 2004 - 2007", z którego wynika, że w 2004 r. sprzedaż netto wyrobów "COLLAGEN BEAUTY' wyniosła kwotę [...] zł. W związku z tym, skoro znak towarowy zgłoszony został do ochrony w dniu [...] października 2004 r., nabrał on przed datą zgłoszenia dodatkowego charakteru odróżniającego w przeciętnych warunkach obrotu na skutek znacznej wartościowo sprzedaży na rynku wyrobów "COLLAGEN BEAUTY".

Skarżąca wskazała, iż w następstwie decyzji Urzędu Patentowego RP o rejestracji przedmiotowego znaku towarowego, uzyskała rejestrację międzynarodową tego znaku w trybie Porozumienia Madryckiego w szeregu krajach (załącznik nr 2 do skargi). Błędna decyzja Urzędu Patentowego, o unieważnieniu prawa ochronnego 169706, spowoduje wygaśnięcie tej ochrony na obszarze Austrii, Beneluxu, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Czech, Francji, Niemiec, Węgier, Włoch, Łotwy, Lichtensteinu, Monaco, Portugalii, Słowenii, Hiszpanii, Szwajcarii, Macedonii, Litwy, Słowacji.

Skarżąca powołała się na fakt rejestracji nr [...] przedmiotowego znaku towarowego, jako znaku towarowego Wspólnoty na obszar Unii Europejskiej. Natomiast zaskarżona decyzja o unieważnieniu prawa ochronnego postawiła skarżącą, jako zgłaszającą w Urzędzie Patentowym RP w niekorzystnej pozycji, w porównaniu do skarżącej zgłaszającej ten sam znak towarowy w Biurze OHIM w Alicante, w trybie CTMR. Oznacza to uprzywilejowaną pozycję osoby ubiegającej się o ochronę znaku towarowego w trybie CTMR w OHIM w Alicante na obszarze Unii Europejskiej obejmującym obszar Polski - w porównaniu do osób ubiegających się o ochronę identycznego znaku towarowego na obszarze Polski w trybie krajowym w Urzędzie Patentowym RP. Zdaniem skarżącej sytuacja tego rodzaju jest sprzeczna z zasadą harmonizacji prawa wynikającą z dokumentów akcesyjnych przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej. Urząd Patentowy nie ustosunkował się w żaden sposób do złożonej przez skarżącą na rozprawach informacji o rejestracji przedmiotowego znaku towarowego [...] w trybie CTMR na obszarze Unii Europejskiej, w tym na obszarze Polski.

Uzasadniając zarzuty proceduralne skarżąca wskazała, iż organ winien był dokonać analizy wszelkich znamion odróżniających przedmiotowego znak towarowy, jednakże tego nie uczynił. Organ jednocześnie pominął analizy wykonane przez skarżącą w złożonych do akt stanowiskach, a także nie podał przyczyn, dla których zostały one pominięte.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie.

a rozprawie przed Sądem strona skarżąca podniosła dodatkowo, że w zaskarżonej decyzji został umieszczony obraz graficzny spornego znaku, pozbawiony rzeczywistych kolorów, w których został zarejestrowany.

Uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi.

Powyższa decyzja Urzędu Patentowego została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2009 roku sygn. akt VI SA /Wa 394/09 na skutek skargi wniesionej przez C. Sp. z o.o. z siedzibą w [...].

Sąd, uchylając zaskarżoną decyzję stwierdził, podkreślił, iż Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję był związany rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy (art. 256 § 1 p.w.p.) Zdaniem Sądu, organ administracji był obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, 77 i 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w przepisach art. 107 § 3 k.p.a.. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie spełniła omówionych wyżej kryteriów.

Sąd zwrócił uwagę na okoliczność, iż przedmiotowy znak towarowy w oryginale decyzji (jak też w odpisach) jest odtworzony, jako czarno-biały, a zatem pozbawiony został elementów kolorystycznych takich, w których został zarejestrowany. Natomiast z decyzji przyznającej prawo ochronne na znak wynika, że zastrzeżono kolory: szary, niebieski i różowy. Zdaniem Sądu powyższa okoliczność świadczy o tym, że Urząd Patentowy dokonał oceny innego znaku towarowego, niż znak zarejestrowany. W ocenie Sądu powstałą wątpliwość pogłębia fakt, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie ma żadnej wzmianki o kolorystyce analizowanego znaku towarowego, co mogłoby ewentualnie usunąć powstały stan niepewności, co do zakresu badania znaku dokonanej przez organ. Oznacza to, że w rzeczywistości organ nie rozpoznał istoty sprawy, co z kolei nie pozwala na pełne skontrolowanie legalności zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się natomiast do poruszanej w skardze kwestii rejestracji nr [...] przedmiotowego znaku towarowego, jako znaku towarowego Wspólnoty na obszar Unii Europejskiej, Sąd zaznaczył, że wspólnotowy znak towarowy podlega własnej autonomicznej regulacji, która jest samodzielnym źródłem prawa, odrębnym od regulacji prawa krajowego państw członkowskich.

W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku przez 3-H. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 listopada 2010 r. w sprawie II GSK 903/09 uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił poglądu Sądu I instancji, że Urząd Patentowy dokonał oceny innego znaku niż znak zarejestrowany. Stwierdził m.in., iż okoliczność, iż sporny znak towarowy na oryginale zaskarżonej decyzji (jak też w jej odpisach) był odtworzony, jako czarno-biały, a zatem pozbawiony elementów kolorystycznych takich, w których został zarejestrowany (zastrzeżono kolory: szary, niebieski i różowy), jest bez znaczenia dla sprawy. Zaskarżona decyzja została, bowiem wydana na skutek sprzeciwu wobec udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy nr [...] decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. W tej ostatniej decyzji zastrzeżono zaś wyżej wymienione kolory, a znak został odtworzony w tych kolorach. Rozpoznając sprzeciw UP odniósł się do tej właśnie decyzji oraz dokonanych w niej ustaleń, a zatem nie zachodziła konieczność ponownego odtwarzania tego znaku, skoro znak ten był wystarczająco zindywidualizowany. Nie można przy tym pomijać, iż przy rozpoznawaniu sprzeciwu wobec decyzji UP o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy, przedmiotem postępowania jest właśnie ta decyzja. Cały, zatem materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy dotyczącej udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy stanowi integralną część materiału dowodowego związanego z unieważnieniem tego prawa na skutek złożonego sprzeciwu. Nadto, NSA nie podzielił też stanowiska Sądu I instancji, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie ma żadnej wzmianki o kolorystyce analizowanego znaku, co mogłoby ewentualnie usunąć powstały stan niepewności, co do zakresu badań znaku dokonanej przez organ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji, albowiem decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie.

Podnieść należy, iż stosownie do treści art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny

W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku wskazał, iż w toku ponownego rozpoznania sprawy Sąd I instancji oceni, czy w okolicznościach niniejszej sprawy UP miał podstawy do unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy na podstawie art. 129 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 p.w.p. W szczególności zaś, czy znak ten mógł służyć w obrocie do wskazania jedynie rodzaju towaru – kolagenu, jak to ustalił organ (art. 129 ust. 2 pkt 2 p.w.) oraz czy i jakie znaczenie do przyjęcia dostatecznych znamion odróżniających (art. 129 ust. 1 pkt 2 p.w.p.) miała grafika oraz zastrzeżona kolorystyka tego znaku.

Należy podkreślić, iż Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję administracyjną w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji spornego znaku był związany rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy (vide: art. 256 ust. 1 p.w.p.).

Naczelną zasadą postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej. Została ona wyrażona w art. 7 kpa. Z zasady tej wynika obowiązek organu administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, co jest niezbędnym elementem właściwego zastosowania normy prawa materialnego. Tak, więc organy administracji mają obowiązek dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i swoje stanowisko wyrazić w uzasadnieniu podjętej decyzji (v. wyrok NSA z 17 października 2001 r., sygn. I SA 1110/01, Lex nr 75516). Realizację tej zasady zapewniają przede wszystkim przepisy regulujące postępowanie dowodowe. Zgodnie z art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać materiał dowodowy, a więc podjąć ciąg czynności procesowych mających na celu zebranie całego materiału dowodowego i następnie go rozpatrzyć. Dokładne ustalenie stanu faktycznego możliwe jest tylko na podstawie wszystkich istotnych dowodów i poprzez wyjaśnienie wszystkich nasuwających się w sprawie wątpliwości. Jak stanowi, bowiem art. 80 kpa organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Organ może odmówić wiary określonym dowodom, jednakże dopiero po wszechstronnym ich rozpatrzeniu, wyjaśniając przyczyny takiej ich oceny, co winno mieć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. W sytuacji, gdy wyniki postępowania dowodowego zawierają sprzeczne ustalenia, organ ma obowiązek ustosunkować się do tych sprzeczności przez wskazanie dowodów, które przyjął, jako podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, oraz uzasadnienie, dlaczego innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Ponadto w ocenie Sądu spełnienie normy wynikającej z przepisu art. 8 kpa wymaga prowadzenia postępowania administracyjnego w taki sposób, aby w szczególności w uzasadnieniu decyzji przekonać stronę, że jej stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę, a jeżeli zapadło inne rozstrzygnięcie, to przyczyną tego są istotne powody.

Możliwość dokonania oceny legalności decyzji warunkowana jest spełnieniem wymogów formalnych określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie decyzji ma, bowiem na celu wykazanie procesu myślowego, który doprowadził do ustalenia treści rozstrzygnięcia

Pamiętać należy, że uzasadnienie (faktyczne i prawne) stanowi integralną część decyzji. A zatem ocenie Sądu nie podlega jedynie jej osnowa, ale decyzja, jako całość, łącznie z uzasadnieniem. Tym samym, więc uzasadnienie, którego treść nie pozwala na poznanie motywów, którymi organ kierował się przy załatwianiu sprawy skutkuje wadliwością uzasadniającą uchylenie decyzji z tego powodu, że nie poddaje się kontroli i ocena jej legalności nie jest możliwa (por. wyrok NSA z 28 października 1998 r., sygn. akt I SA/Gd 1651/96; wyrok NSA z 14 grudnia 1998 r., sygn. akt II SA 1756/99).

W ocenie Sądu, aby zaskarżone rozstrzygnięcie ocenić w sposób prawidłowy, trzeba dysponować stanowiskiem organu zawierającym precyzyjne odniesienie do wszystkich istotnych elementów oraz wszystkich zarzutów stawianych przez stronę skarżącą. Sąd administracyjny nie czyni, bowiem własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt administracyjny pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę.

W rozpoznawanej sprawie decyzja Urzędu Patentowego nie spełnia omówionych wyżej kryteriów..

Uzasadnienie zaskarżonej decyzji sprowadza się w głównej mierze do części opisowej, przedstawienia stanowiska stron i przytoczenia treści przepisów p.w.p. mających zastosowanie w sprawie.

Bezspornym jest, iż prawo ochronne na znak towarowy COLLAGEN BEAUTY zostało udzielone na towary z klasy 03, 05, 44. Urząd Patentowy RP, orzekając o unieważnieniu ochrony ocenił, iż znak ten ma charakter opisowy w wymienionych klasach, albowiem wszystkie te towary/ usługi mają związek z kolagenem.

Lapidarnie i hipotetycznie uznał, że oznaczenie COLLAGEN BEAUTY informuje przeciętnego odbiorcę, że zakupując towary oznaczone tym znakiem takie jak: preparaty kosmetyczne do kąpieli, maseczki kosmetyczne, kosmetyki, kolagen do celów kosmetycznych, kremy kosmetyczne, preparaty do makijażu i do demakijażu, maści do celów kosmetycznych, mydła toaletowe, olejki do celów kosmetycznych, preparaty kosmetyczne do opalania się, preparaty do pielęgnacji paznokci, pomadki i szminki do ust, szampony, płyny do pielęgnacji włosów, tłuszcze do celów kosmetycznych, toniki kosmetyczne, wazelina kosmetyczna, produkty toaletowe; preparaty farmaceutyczne, kolagen do celów farmaceutycznych, biologiczne preparaty do celów medycznych, maści do celów farmaceutycznych, preparaty przeciw odmrożeniom i oparzeniom, podłoża dla kultur bakteryjnych, preparaty farmaceutyczne do pielęgnacji skóry; usługi w zakresie salonów kosmetycznych, może spodziewać się towarów/usług zawierających kolagen.

Tym samym, w ocenie Sądu, organ nie dokonał analizy pod kątem odniesienia spornego oznaczenia do konkretnych, różnych towarów.

W związku z powyższym nie zostały w sposób dostateczny zindywidualizowane przesłanki unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak w klasach 03, 05, 44, a w konsekwencji nie ma możliwości zbadania przez Sąd, czy ogólna ocena, skwitowana jednym zdaniem, co do całości towarów/usług - została dokonana przez organ w sposób prawidłowy.

Nie ulega wątpliwości, że badanie podstaw unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy powinno być odniesione do konkretnych klas towarów i usług. Urząd Patentowy w dokonanych ustaleniach faktycznych pominął istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności, nie dokonał, bowiem jakiejkolwiek analizy in concreto posiadania bądź nie posiadania charakteru opisowego w odniesieniu do każdej z klas towarowych czy usług.

Takie uogólnienie jest niezrozumiałe i nie zostało dostatecznie i w sposób przekonywujący uzasadnione w oparciu o podstawę prawną ujętą w osnowie i motywach decyzji. Podstawa materialno-prawna unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy, by oprzeć się zarzutowi dowolności i arbitralności, musi być oparta na konkretnych ustaleniach i pogłębionej analizie dokonanej przez Urząd Patentowy.

Podkreślenia wymaga, iż opisowy charakter znaku wyraża się tym, że jedyną i bezpośrednio przekazywaną informacją jest ta, która wskazuje na cechę towaru. Nie mają natomiast opisowego charakteru te znaki, które dopiero drogą pośredniego wnioskowania mogą stanowić oznaczanie takich cech.

W konkluzji należy stwierdzić, iż Urząd Patentowy nie rozpoznał sprawy w sposób wszechstronny i wyczerpujący, a tym samym naruszył art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Biorąc pod uwagę konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego, Sąd nie odniósł się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze, uznając, iż zajmowanie stanowiska odnośnie trafności rozstrzygnięcia zawartego w uchylonej decyzji jest przedwczesne.

Rozpoznając ponownie sprawę organ administracji przeprowadzi postępowanie administracyjne stosownie do zasad ogólnych zawartych w kpa, odniesie się do wszystkich okoliczności faktycznych i całego materiału dowodowego, który zgromadził w sprawie, oceni czy sporny znak ma charakter opisowy do konkretnych towarów i usług w klasach 03, 05 i 44, w szczególności, czy mógł on służyć w obrocie do wskazania jedynie rodzaju towaru- kolagenu, oraz jakie znaczenie do przyjęcia dostatecznych znamion odróżniających miała grafika oraz zastrzeżona kolorystyka znaku, by następnie podjąć decyzję administracyjną prawidłowo uzasadnioną o przekonywującej treści.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.

O wykonalności uchylonych decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a.

O kosztach postępowania Są orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.