Postanowienie Sądu Najwyższego, sygn. akt III PO 16/95
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia: 1995-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 6
journal: Dz.U. 1983 nr 35 poz. 163
law: Ustawa z dnia 24 czerwca 1983 r. o społecznej inspekcji pracy.
article: art. 190 par. 1
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Wybór społecznego inspektora pracy przez pracowników zakładu pracy /art. 6 ust. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1983 r. o społecznej inspekcji pracy - Dz.U. nr 35 poz. 163 ze zm./ nie podlega żadnej kontroli zewnętrznej.

TEZY

Wybór społecznego inspektora pracy przez pracowników zakładu pracy /art. 6 ust. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1983 r. o społecznej inspekcji pracy - Dz.U. nr 35 poz. 163 ze zm./ nie podlega żadnej kontroli zewnętrznej.


SENTENCJA

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym, z udziałem prokuratora Włodzimierza Skoniecznego, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 1995 r. na posiedzeniu jawnym sprawy z wniosku Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność 80" przy Państwowym Przedsiębiorstwie Komunikacji Samochodowej w K. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Okręgowym Inspektoratem Pracy w K. a Sądem Rejonowym-Sądem Pracy w K. w sprawie organu właściwego dla oceny legalności wyboru zakładowego społecznego inspektora pracy postanowił:

oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Komisja Zakładowa NSZZ "Solidarność 80" przy PPKS w K. zwróciła się do Kolegium Kompetencyjnego przy Sądzie Najwyższym o ustalenie, jaki organ powinien rozstrzygnąć spór na tle zgodności z prawem wyboru Zakładowego Społecznego Inspektora Pracy w PPKS w K. W sprawie tej uznały się za niewłaściwe zarówno organ administracji państwowej /Okręgowy Inspektor Pracy w K./, jak i Sąd Rejonowy w K.

Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco:

W dniu 6 października 1994 r. odbyły się w Przedsiębiorstwie Państwowej Komunikacji Samochodowej w K. wybory Zakładowego Społecznego Inspektora Pracy. Wybory odbyły się w oparciu o regulamin uchwalony przez komisję wyborczą /nie zaś przez działające w zakładzie organizacje związkowe/. Wzięło w nich udział 227 pracowników /na ogólną liczbę 663 pracowników/. Legalność wyborów została zakwestionowana przez Komisję Zakładową NSZZ "Solidarność 80" przy PPKS w K. Podjęła zatem starania o uzyskanie w tym zakresie korzystnej dla niej decyzji lub orzeczenia nadzorczego organu zewnętrznego. Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w K. stwierdził jednak swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Okręgowemu Inspektoratowi Pracy w K. Także i ten organ uznał się jednak za niewłaściwy. W tej sytuacji - zgodnie z opinią Ministerstwa Sprawiedliwości - Komisja Zakładowa NSZZ "Solidarność 80" zwróciła się o rozstrzygnięcie problemu Właściwości do Kolegium Kompetencyjnego przy Sądzie Najwyższym.

Kolegium Kompetencyjne zważyło, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1983 r. o społecznej inspekcji pracy /Dz.U. nr 35 poz. 163 ze zm./, społecznych inspektorów pracy powołują i odwołują pracownicy zakładu pracy. Ustawodawca nie przewidział w tym zakresie żadnej kontroli zewnętrznej - ani o charakterze nadzoru administracyjnego, ani sądowego - i nie należy traktować tego jako przeoczenie, czy też niedopowiedzenie, lecz jako świadome dążenie do tego, by wybór społecznego inspektora pracy leżał tylko i wyłącznie w gestii pracowników danego zakładu i by żaden czynnik zewnętrzny w procesie wybierania takiego inspektora nie brał udziału. Jeśli pracownicy zakładu - np. na wniosek organizacji związkowej - uznają, że wybór inspektora został dokonany nieprawidłowo, lub też, że inspektor źle wywiązuje się ze swych obowiązków, mogą zawsze /art. 7 ust. 1 i 2 cyt. ustawy/ odwołać go z tej funkcji i przeprowadzić nowe /uzupełniające/ wybory. W każdym jednak razie decyzja zebrania pracowników co do wyboru społecznego inspektora pracy jest ostateczna i podważanie jej przez jakikolwiek organ zewnętrzny należałoby - w świetle wyraźnego stanowiska ustawodawcy - uznać za naruszające prawo. A skoro w świetle obowiązujących przepisów ani sąd, ani organ administracji nie są w tego rodzaju sprawie właściwe, to wniosek zmierzający do ustalenia organu kompetentnego dla oceny legalności wyboru przez pracowników społecznego inspektora pracy powinien być uznany za niezasadny.

W tej sytuacji Kolegium Kompetencyjne postanowiło oddalić wniosek.