Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 299/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-08-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 1996 nr 67 poz 329
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jedn.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Asystent sędziego Jowita Dudek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi Rady Miasta na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] w sprawie zmiany uchwały Nr [...] z dnia [...] w sprawie regulaminu określającego wysokość stawek dodatków dla nauczycieli oddala skargę.


UZASADNIENIE

Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] Wojewoda, działając na podstawie art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.) stwierdził nieważność uchwały Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] w sprawie regulaminu określającego wysokość stawek dodatków: motywacyjnego, za warunki pracy, mieszkaniowego i wysokości nagród oraz szczegółowe warunki ich przyznawania, sposobu obliczania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i za godziny doraźnych zastępstw dla nauczycieli zatrudnionych w szkołach i przedszkolu samorządowym, dla których organem prowadzącym jest Gmina.

W uzasadnieniu organ nadzorczy wskazał, że przedmiotową uchwałą Rada Miejska wprowadziła zmianę do uchwały Nr [...] Rady Miejskiej dodając w § 1 po ust. 7 kolejny ust. 8 w brzmieniu: "Ponadto dla nauczycieli pracujących w przedszkolu i nauczycieli pracujących z dziećmi 6-letnimi w szkołach, przeznacza się dodatek w wysokości 50 zł naliczany w stosunku miesięcznym dla każdego z nich".

W ocenie organu nadzoru uchwała podjęta została z istotnym naruszeniem prawa, tj. art. 30 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, ze zm.). Zgodnie z art. 30 ust. 1 Karty Nauczyciela, wynagrodzenie nauczycieli, z zastrzeżeniem art. 32 składa się z:

1) wynagrodzenia zasadniczego,

2) dodatków: za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego oraz za warunki pracy,

3) wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw,

4) nagród i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy, z wyłączeniem świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i dodatków socjalnych określonych w art. 54.

Zgodnie z art. 30 ust. 6 Karty Nauczyciela, organ prowadzący szkołę określa corocznie dla nauczycieli poszczególnych stopni awansu zawodowego, w drodze regulaminu obowiązującego od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia – m. in. wysokość stawek dodatków, oraz szczegółowe warunki przyznawania tych dodatków, z zastrzeżeniem art. 33 i 34,

Zdaniem organu, z art. 30 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela wynika, że brak jest podstaw do wprowadzenia w Regulaminie dodatku dla nauczycieli pracujących w przedszkolach i nauczycieli pracujących z dziećmi 6-letnimi w szkołach, naliczanego w stosunku miesięcznym dla każdego z nich.

Przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2005 r. określające wysokość minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagrodzenia w dniu wolnym od pracy (Dz. U. Nr 22, poz. 181) - dalej cytowanego jako rozporządzenie, nie przewidują przyznawania nauczycielom przedszkoli i nauczycielom pracujących z dziećmi 6-letnimi w szkołach dodatkowego wynagrodzenia w postaci dodatków, których wysokość określa organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego. Przepis art. 30 ust. 6 pkt 1 Karty Nauczyciela upoważnia radę gminy do określania w regulaminie wynagradzania nauczycieli, wysokości dodatku za wysługę lat, funkcyjnego, motywacyjnego, za warunki pracy oraz szczegółowych warunków przyznawania tych dodatków. Rada gminy posiada kompetencje w zakresie uszczegółowienia ogólnych warunków przyznawania dodatków, zawartych w rozporządzeniu. Powyższa kompetencja rady nie obejmuje uprawnień rady do przyznawania innych dodatków niż wymienione w art. 30 ust. 6 pkt 1 Karty Nauczyciela.

Wprowadzenie do regulaminu § 1 ust. 8 wiązałoby się z przyznaniem odrębnego dodatku branżowego, do którego uprawnieni byliby wszyscy nauczyciele przedszkoli, co sprowadzałoby się do podwyższenia płacy zasadniczej tej grupie nauczycieli. Wynagrodzenie zasadnicze nie zależy zaś od typu szkoły (placówki), w której pracuje nauczyciel, ale od stopnia awansu zawodowego, posiadanych kwalifikacji oraz wymiaru zajęć obowiązkowych (art. 42 ust. 4 Karty Nauczyciela). Zapis § 1 ust. 8 regulaminu, w ocenie organu nadzoru, ma cechy dyskryminacji, polegającej na preferowaniu określonej grupy nauczycieli bez jakiegokolwiek merytorycznego uzasadnienia.

Sprawy edukacji publicznej należą do zadań własnych gmin. Organ nadzoru argumentuje, że nie oznacza to, że gmina może przeznaczyć środki finansowe na to zadanie bez związku z ustawami szczególnymi. Warunkiem zgodności z prawem działalności uchwałodawczej rady gminy, także w odniesieniu do wydatkowania środków publicznych, jest nie tylko przestrzeganie przez ten organ zakresu własnych kompetencji oraz wymaganej procedury, ale także zgodność treści aktu z dyspozycją właściwego przepisu prawa materialnego. Zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie przyjmuje się, że w ramach gospodarki finansowej organom jednostek samorządu terytorialnego wolno to, na co zezwalają ustawy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 maja 1993 r. III SA 2017/93 ONSA 1993/4/13). Zasada samodzielności finansowej gminy nie ma charakteru absolutnego. Nie stosuje się zatem zasady "co nie jest zakazane, jest dozwolone". Reguła ta znalazła swój wyraz w art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104, ze zm.), zgodnie z którym jednostki sektora finansów publicznych dokonują wydatków zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych rodzajów wydatków. W przypadku wydatkowania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego świadczeń na rzecz określonej grupy osób oznacza to, że podstawą do dokonywania takich wydatków mogą być wyłącznie przepisy powszechnie obowiązujące, które przewidują między innymi rodzaj świadczeń i wskazują podmiot uprawniony do ich udzielenia. W analizowanej sprawie są to przepisy Karty Nauczyciela i wskazanego rozporządzenia.

Na rozstrzygnięcie nadzorcze skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła Rada Miejska, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego:

- art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela poprzez uznanie, że dodatek został wprowadzony bez podstawy prawnej oraz że nie zalicza się do katalogu składników wynagrodzenia określonych w tym artykule i stanowi odrębny dodatek branżowy, do którego uprawnieni byliby wszyscy nauczyciele przedszkoli, co spowodowałoby podwyższenie płacy zasadniczej tej grupie nauczycieli,

- art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela poprzez uznanie, że wprowadzenie dodatku uzależnione byłoby od typu szkoły (placówki), w której pracuje nauczyciel, w sytuacji, gdy dodatek ten przysługuje z tytułu sprawowanej przez nauczyciela funkcji wychowawstwa,

- art. 30 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela poprzez uznanie, że Minister Edukacji Narodowej i Sportu nie posiada upoważnienia ustawowego do określenia w drodze rozporządzenia dodatku funkcyjnego dla nauczycieli pracujących w przedszkolu i nauczycieli pracujących z dziećmi 6-letnimi w szkołach,

- art. 30 ust. 6 pkt l ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela poprzez uznanie, że organ prowadzący szkołę nie ma uprawnienia do przyznawania dodatku dla nauczycieli pracujących w przedszkolu i nauczycieli pracujących z dziećmi 6-letnimi w szkołach,

- § 5 pkt 2 lit. a) cyt. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2005 r. poprzez uznanie, że artykuł ten nie stanowi podstawy do przyznania nauczycielom pracującym w przedszkolu i nauczycielom pracującym z dziećmi 6-letnimi w szkołach, prawa do dodatku, naliczanego w stosunku miesięcznym,

- art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), przez przyjęcie, że przedmiotowa uchwała Rady Gminy jest sprzeczna z prawem.

Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że stanowisko Wojewody wyrażone w treści rozstrzygnięcia opiera się na stanowisku zastępcy Dyrektora Departamentu Pragmatyki Zawodowej Nauczycieli Ministerstwa Edukacji Narodowej wyrażonym w piśmie z dnia [...] listopada 2005 r. Przedstawiona w nim interpretacja przepisów w zakresie prawa do dodatku z tytułu funkcji nauczyciela wychowawcy, nakazuje przyjąć, że nauczyciele zatrudnieni w przedszkolach, realizują program wychowawczy w ramach swojego czasu pracy, a dodatek funkcyjny za wychowawstwo klasy przysługuje tylko nauczycielom zatrudnionym w szkołach, ponieważ wiąże się z dodatkowymi obowiązkami wykraczającymi poza zakres obowiązków pracowniczych (np. wypełnianie arkuszy ocen, wypisywanie ocen, realizacja dodatkowego programu wychowawczego itd.). Skarżąca podnosi, że stanowisko takie jest kontrowersyjne, zaś zgodnie z opinią ZG ZNP i opinią prawną Biura Studiów i Ekspertyz Kancelarii Sejmu RP z dnia 4 stycznia 2007 r. nauczyciel opiekun w oddziale przedszkolnym i przedszkolu powinien mieć zagwarantowane prawo do otrzymywania dodatku funkcyjnego z tytułu wykonywania dodatkowych zadań.

Zdaniem skarżącej, stanowisko organu nadzoru, oparte na wspomnianej wyżej opinii MEN, jest niesłuszne, a przedmiotowa uchwała nie narusza prawa. Karta Nauczyciela nie precyzuje żadnych warunków merytorycznych uzasadniających przyznanie dodatku funkcyjnego, pozostawiając właściwemu ministrowi określenie "funkcji uprawniających nauczyciela do dodatku funkcyjnego" (art. 30 ust. 5 pkt 3 Kart Nauczyciela). Rozporządzenie również nie stanowi, za jakie zadania (dodatkowe) przysługuje dodatek funkcyjny, tylko ustala, że przysługuje nauczycielom, którym "powierzono sprawowanie funkcji wychowawcy klasy" (§ 5 pkt 2 lit. a). W myśl § 5 rozporządzenia należy uznać, że dodatek funkcyjny w swojej istocie przysługuje nauczycielowi za wykonywanie dodatkowego zadania lub zajęcia, jakim jest m.in. wychowawstwo klasy.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 2 pkt 1 Karty Nauczyciela, że pod pojęciem "szkoły" należy rozumieć również przedszkola i inne placówki, wszystkie przepisy dotyczące szkoły należy odnieść do przedszkola, w tym także zapis o dodatku funkcyjnym za wychowawstwo klasy. Zapis w regulaminie wynagradzania jedynie doprecyzował to pojęcie zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 2 Karty Nauczyciela.

Zdaniem skarżącej, wprowadzenie dodatku funkcyjnego dla nauczycieli pracujących w przedszkolu i nauczycieli pracujących z dziećmi 6-letnimi w szkołach nie stanowi uzależnienia wynagrodzenia zasadniczego tych nauczycieli od typu szkoły (placówki), w której pracują, lecz od wykonywania przez nauczyciela dodatkowej funkcji - wychowawcy klasy. Wprowadzenie tego dodatku przez Radę Miejską do Regulaminu znajduje swoją podstawę zarówno w art. 30 ust. 1 pkt 2, ust. 6 pkt 2, jaki i w § 5 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2005 r. W przypadku nauczycieli zatrudnionych w przedszkolach i oddziałach przedszkolnych w szkołach praca wychowawczo - dydaktyczna z dziećmi wiąże się ze sprawowaniem dodatkowej funkcji wychowawcy oddziału, jak to ma miejsce w szkołach, gdzie wychowawca klasy wykonuje dodatkowe zadania, takie jak np. wypełnianie arkuszy ocen, wypisywanie świadectw. Za te dodatkowe obowiązki oraz inne, takie jak utrzymywanie kontaktów z rodzicami wychowanków, prowadzenie karty obserwacji dzieci, dziennika obecności, itp. nauczycielom wychowawcom powinien więc przysługiwać dodatek funkcyjny.

Skarżąca wskazuje, że funkcja wychowawcy klasy w szkole od wielu lat w polskiej tradycji legislacyjnej była utożsamiana z funkcją wychowawcy grupy przedszkolnej. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 19 marca 1997 r. w sprawie wynagradzania nauczycieli (Dz. U. Nr 29, poz. 160 ze zm.) w § 20 ust. 1 pkt 1 przewidywało, iż nauczycielowi przysługuje wynagrodzenie dodatkowe za wychowawstwo klasy. Rozporządzenie to określało kwotowo wysokość tego wynagrodzenia, różnicując je w zależności od tego, czy przysługiwało za wychowawstwo w przedszkolach czy w szkołach. Tym samym za wychowawcę klasy rozumiano nauczyciela pełniącego te funkcje w przedszkolu jak i w szkole. Analogiczną regulację zawierał § 19 poprzedniego zarządzenia MEN z dnia 22 czerwca 1995r. w sprawie wynagradzania nauczycieli (M.P. Nr 31, poz. 366 ze zm.). W obydwu tych aktach prawnych rozróżnienie wychowawców klasy na nauczycieli przedszkola i nauczycieli w szkołach wynikało jedynie z odrębnych stawek dodatku. Nowe rozporządzenie MEN z dnia 31 stycznia 2005 r. ustaliło w § 5 jedynie wykaz stanowisk oraz dodatkowych funkcji uprawniających do dodatku funkcyjnego (art. 30 ust. 5 pkt 3 ustawy - Karta Nauczyciela oraz § 5 rozporządzenia). W przepisie tym przewidziano dodatek funkcyjny dla nauczyciela, któremu powierzono m.in. wychowawstwo klasy. Przepis ten nie wskazuje czy chodzi o wychowawstwo rozumiane jak w poprzednich rozporządzeniach, a więc obejmujące przedszkola i szkoły, czy tylko szkoły. Literalna wykładnia tego przepisu nie uprawnia organu nadzoru do wyłączenia z kręgu adresatów normy w nim zawartej, nauczycieli w przedszkolach i w oddziałach przedszkolnych w szkołach, którym powierzono sprawowanie funkcji wychowawcy.

Nie zasługuje na uwzględnienie również taka interpretacja przepisu § 5 pkt lit a) rozporządzenia, zgodnie z którą nauczyciele - wychowawcy w przedszkolach nie mają prawa do dodatku, ze względu na użycie w tym przepisie pojęcia wychowawcy "klasy". Pojęcia tego nie określa ani sama Karta Nauczyciela, ani rozporządzenie. Określenie klasa pojawia się natomiast w ustawie o systemie oświaty, ale w znaczeniu bardzo ogólnym, na pewno nie w kontekście "powierzenia nauczycielowi wychowawstwa klasy". W rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół pojawiają się już inne określenia. Zarówno w stosunku do szkoły, jak i do przedszkola używane jest pojęcie "oddział", a nie klasa. Trudno zatem o stwierdzenie, że użyte w rozporządzeniu określenie "klasa" przesądza o tym, że dodatki z tytułu wychowawstwa przysługują wyłącznie nauczycielom w szkołach ze względu na to, że klasy występują tylko w szkołach.

Zmianą, w odniesieniu do brzmienia uchylanych jednocześnie przepisów rozporządzenia MEN z dnia 11 maja 2000 r. jest określenie w tym przepisie, w nowym rozporządzeniu MENiS z dnia 31 stycznia 2005 r., że wychowawstwo klasy jest sprawowaniem powierzonej nauczycielowi funkcji. Do wejścia w życie rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2005r. nie zgłaszano zastrzeżeń do uchwalanych w jednostkach samorządu terytorialnego rozwiązań regulaminowych uwzględniających przyznawanie dodatków z tytułu pełnionej funkcji wychowawczej przez nauczycieli grup przedszkolnych. Kwestia ustalenia wysokości dodatku została, zgodnie z art. 30 ust. 6 Karty Nauczyciela przekazana organowi prowadzącemu szkołę. Do tej pory zarówno ustawodawca jak i MEN przez "wychowawstwo klasy" rozumieli przydzielenie wychowawstwa w szkole jak i w przedszkolu. Brak rozróżnienia wychowawcy klasy na wychowawcę w szkole i w przedszkolu w rozporządzeniu MEN z dnia 31 stycznia 2005 r. oznacza, że decyzje dotyczące określenia wysokości dodatku funkcyjnego, podejmują właściwe organy prowadzące szkoły w drodze regulaminu. Dlatego też Rada Miejska uchwałą z dnia [...] marca 2007 r. zmieniła uchwałę Nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. w sprawie regulaminu poprzez wprowadzenie przedmiotowych dodatków w § 1 ust. 8.

W świetle art. 30 ust. 2 Karty Nauczyciela nie ulega również wątpliwości, że nauczyciel, który wykonuje funkcje wychowawcy w grupie przedszkolnej wykonuje dodatkowe czynności, które nie są czynnościami związanymi z zajęciami dydaktyczno - wychowawczymi i opiekuńczymi. Należą do nich m.in. prowadzenie i odpowiedzialność za prowadzenie dokumentacji oddziału: dziennik, frekwencja, usprawiedliwianie nieobecności, przekazywanie rodzicom poleceń dyrekcji, kontakty bieżące z rodzicami, organizowanie okresowych zebrań rodziców, współdziałanie z komitetem rodzicielskim oddziału, czynności związane z organizacją zajęć dodatkowych. W przypadku braku dodatku funkcyjnego należałoby przyjąć, że czynności te winien wykonywać dyrektor przedszkola, bowiem nie mieszczą się one w pojęciu czynności, za które nauczyciel otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze.

W odpowiedzi na skargę Organ nadzoru wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Nie budzi wątpliwości, że dodatek do wynagrodzenia nauczycieli może być ustalany wyłącznie na podstawie stosownych przepisów, w tym Karty Nauczyciela i cytowanego rozporządzenia.

Istotą sporu jest to, czy dodatek dla nauczycieli pracujących w przedszkolu i nauczycieli pracujących z dziećmi 6-letnimi w szkołach, może być uznany za przewidziany w § 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia dodatek funkcyjny należny nauczycielom, którym powierzono sprawowanie funkcji wychowawcy klasy. Skarżąca uznaje bowiem, że dodatek przyznany uchwałą ma charakter dodatku funkcyjnego związanego ze sprawowaniem funkcji wychowawcy oddziału przedszkolnego lub szkolnego. Organ nadzoru uznał zaś, że uchwała ta nie dotyczy jedynie nauczyli funkcyjnych, lecz wszystkich zatrudnionych w danej placówce.

W ocenie Sądu zgodzić się należy z poglądem skarżącej, że użycie w § 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia pojęcie "wychowawcy klasy", nie oznacza automatycznie, że przepis ten nie ma zastosowania do opiekunów grup przedszkolnych. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. nr 61 poz. 624 ze zm.) – załącznik nr 2 – Ramowy statut publicznej szkoły podstawowej:

- podstawową jednostką organizacyjną szkoły jest oddział (§ 5),

- oddziałem opiekuje się nauczyciel wychowawca (§ 15 ust. 1).

Załącznik nr 1 - Ramowy statut publicznego przedszkola – wskazuje, że:

- podstawową jednostką organizacyjną przedszkola jest oddział

(§ 5 ust. 1)

- dyrektor przedszkola powierza poszczególne oddziały opiece jednego lub dwu nauczycieli zależnie od czasu pracy oddziału lub realizowanych zadań oraz z uwzględnieniem propozycji rodziców (§ 13 ust. 1).

Ramowe statuty zostały wydane na podstawie delegacji zawartej w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. nr 67 poz. 329 ze zm.). Ustawa ta w art. 2 wskazuje, że system oświaty obejmuje m. in. przedszkola oraz szkoły, stosownie do art. 3 ust. 9 przez nauczyciela należy rozumieć także wychowawcę i innego pracownika pedagogicznego szkoły, zaś przez szkołę należy rozumieć także przedszkole (art. 3 ust. 1).

Trafnie jednak podnosi organ nadzoru, że uchwała nie dotyczy dodatku funkcyjnego dla nauczycieli, którym powierzono funkcję wychowawcy (opiekuna), lecz wszystkich nauczycieli zatrudnionych w określonych placówkach oświatowych – przedszkolach, lub nauczycieli pracujących w szkołach z dziećmi 6 – letnimi.

Zgodzić się trzeba z zarzutem, że wprowadzenie do regulaminu § 1 ust. 8 w brzmieniu: "ponadto dla nauczycieli pracujących w przedszkolu i nauczycieli pracujących z dziećmi 6-letnimi w szkołach, przeznacza się dodatek w wysokości 50 zł naliczany w stosunku miesięcznym dla każdego z nich" - wiązałoby się z przyznaniem dodatku, do którego uprawnieni byliby wszyscy nauczyciele przedszkoli i nauczyciele pracujący w szkołach z dziećmi 6 – letnimi, a nie tylko wychowawcy tych oddziałów, co sprowadzałoby się do podwyższenia płacy grupie wszystkich nauczycieli zatrudnionych w przedszkolach i wszystkich nauczycieli mających zajęcia z 6 – latkami w szkołach. Uchwała ta nie ogranicza się więc do nauczycieli – wychowawców poszczególnych oddziałów przedszkolnych i szkolnych dla 6 - latków, co można zakwalifikować jako dodatek funkcyjny na podstawie § 5 ust. 2 lit a rozporządzenia. Uchwała jest zatem zbyt szeroka a brak precyzji powoduje jej wadliwość, ponieważ stosowanie jej do innych niż wychowawcy nauczycieli stanowiłoby naruszenie omówionych zasad przyznawania dodatków funkcyjnych dla wychowawców klas.

Na marginesie dodać należy, że nie wiadomo, czy w świetle postanowień uchwały dodatek funkcyjny powinien dostać każdy nauczyciel, w którego klasie znajduje się choćby jeden uczeń, który nie ukończył 7 roku życia (gdy na wniosek rodziców naukę w szkole podstawowej rozpoczęło dziecko, które przed dniem 1 września kończy 6 lat, jeżeli wykazuje psychofizyczną dojrzałość do podjęcia nauki szkolnej – art. 16 ust. 1 ustawy o systemie oświaty), czy tylko nauczyciele prowadzący oddziały zorganizowane dla 6 – latków w ramach obligatoryjnego, rocznego przygotowania przedszkolne w oddziale przedszkolnym zorganizowanym w szkole podstawowej (art. 14 ust. 3 ustawy o systemie oświaty).

Skoro zatem zarzuty skargi są bezzasadne, a zaskarżona uchwała prawa nie narusza, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.