Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 504/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności skarżącego jako osoby trzeciej za zaległość podatkową A Sp. z o.o. z siedzibą w P. z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2002 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz za koszty postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia [...], doręczonym stronie osobiście w dniu [...], skarżący - S. R. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie [...], w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W ostatnim dniu terminu jaki został wyznaczony na uzupełnienie braku formalnego skargi, tj. pismem z dnia [...], skarżący zwrócił się o przedłużenie terminu do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi do dnia [...]. W uzasadnieniu wskazał, iż jest rencistą i zebranie w tak krótkim czasie kwoty niezbędnej do opłacenia wpisów w sprawach o sygn. akt I SA/Wr 504/06 - I SA/Wr 540/06 jest w jego sytuacji niemożliwe.

Pismem z dnia [...] skarżący zmodyfikował swój wniosek zgłoszony w piśmie z dnia [...] w ten sposób, iż zgłosił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jak podniósł skarżący w uzasadnieniu, utrzymuje się on jedynie ze świadczenia rentowego, co pozwala stronie jedynie w niezbędnym zakresie zaspokoić najbardziej podstawowe potrzeby życiowe. Wskazując na powyższe skarżący podniósł, iż jego sytuacja materialna nie pozwala na uiszczenie wymaganego wpisu sądowego od skarg wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Zarządzeniem z dnia [...] wezwano stronę do sprecyzowania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, czy pismo z dnia [...] jest wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, czy też, w związku z późniejszym pismem z dnia [...] prośbę strony należy potraktować jako wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Powyższe zarządzenie, doręczone stronie osobiście w dniu [...], zawierało również pouczenie, iż w przypadku zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, strona powinna - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania - uzupełnić braki formalne pisma z dnia [...] tj., musi uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, w szczególności zaś podać przyczynę dla której wpis nie został uiszczony w terminie i uprawdopodobnić okoliczności, które spowodowały to opóźnienie.

Pomimo tak sformułowanego pouczenia, skarżący nie ustosunkował się do wezwania Sądu. Mając na uwadze wskazane okoliczności, zarządzeniem z dnia [...]. Przewodniczący pozostawił pismo strony z dnia [...] bez rozpoznania.

Jak wynika z materiału aktowego sprawy, na powyższe zarządzenie strona skarżąca nie wniosła zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z 2004 r. Nr 162, poz. 1692; z 2005 r. Nr 94, poz. 788; Nr 169, poz. 1417; zwana dalej u.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 u.p.s.a.).

Jak stanowi zaś dyspozycja art. 220 § 1 u.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma od którego nie została uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3, Przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 u.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd.

W stanie faktycznym sprawy, skarżący w czasie biegu terminu do uzupełnienia braku skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu sądowego złożył wniosek o jego przedłużenie, co uzasadnił swoją trudną sytuacją materialną. Podkreślił przy tym iż wydłużenie terminu do opłacenia skargi, pozwoli mu na zebranie niezbędnej kwoty. Następnie, pismem z dnia [...] - co nastąpiło już po upływie siedmiodniowego terminu wyznaczonego na uzupełnienie braku skargi - skarżący zmodyfikował uprzednio zgłoszony wniosek o wydłużenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w ten sposób, iż złożył wniosek o zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.

Nawiązując do zgłoszonych przez stronę wniosków należy podnieść, iż prośba strony zawarta w piśmie z dnia [...], a dotycząca przedłużenia terminu do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi nie mogła zasługiwać na uwzględnienie jako że wyznaczony stronie na podstawie art. 220 § 1 u.p.s.a., siedmiodniowy termin na uzupełnienie tego braku jest terminem ustawowym, który nie ulega wydłużeniu (wynika to a contrario z art. 84 u.p.s.a.). Możliwe jest natomiast jego przywrócenie na ogólnych zasadach o jakich mowa w art. 86 i 87 u.p.s.a.

Odnosząc się natomiast do treści późniejszego pisma strony tj. pisma z dnia [...] i zawartego tam wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należy podnieść, iż warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku jest m.in. złożenie go w terminie zakreślonym na uiszczenie opłaty sądowej, który to termin w stanie faktycznym sprawy upływał z dniem [...] (poniedziałek).

Z tych względów wniosek strony zgłoszony w piśmie z dnia [...] należało ocenić jako spóźniony.

Niezależnie od powyższego należy podnieść, iż pismo z dnia [...] skarżący złożył w terminie do opłacenia skargi, w tym w szczególności w terminie do złożenia wniosku o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z dnia [...] Sąd wezwał stronę do sprecyzowania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, czy pismo z dnia [...] jest w istocie wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, czy też, w związku z późniejszym pismem z dnia [...] prośbę strony należy potraktować jako wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Powyższe zarządzenie, doręczone stronie osobiście w dniu [...], zawierało również pouczenie, iż w przypadku zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, strona powinna - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania - uzupełnić braki formalne pisma z dnia [...] tj. uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Jak wynika z materiału aktowego sprawy, skarżący nie ustosunkował się do wezwania Sądu, co skutkowało pozostawieniem bez rozpoznania pisma strony z dnia

[...].

Mając na uwadze wskazane okoliczności, należało przyjąć, iż bieg siedmiodniowego terminu wyznaczonego stronie na uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie należnego wpisu sądowego rozpoczął swój bieg w dniu i upłynął bezskutecznie w dniu [...]. Pismo strony, złożone w dniu [...] - jako bezskuteczne - nie mogło bowiem wywrzeć skutku w postaci przerwania biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej (por. postanowienie Sądu Antymonopolowego z dnia 7 stycznia 1998 r., XVII Ama 86/97, LEX nr 55922).

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 220 § 3 u.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd.

Z tych względów, na podstawie powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.