Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 223/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 3, art. 54 par.1, art. 52 par. 1, art. 3 par. 2 pkt 4, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 apr. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Taniewska – Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.R. na akt Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dnia [...] r. wpłynęła adresowana bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarga Z.R. "na Starostwo Powiatowe w K.", przy czym zważając na treść art. 54 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwana dalej p.p.s.a.) w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 marca 2011 r. przekazano powyższą skargę do właściwego organu, tj. Staroście [...] celem nadania jej dalszego biegu. Skarga z dnia [...] r. wraz z aktami administracyjnymi

i odpowiedzią na skargę wpłynęła do Sądu w dniu [...] r.

Wobec braku jednoznacznego oznaczenia przedmiotu skargi, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 kwietnia 2011 r., strona skarżąca została wezwana do sprecyzowania - w terminie 7 dniu - treści skargi,

w szczególności do dokładnego wskazania jej przedmiotu pod rygorem przyjęcia, że Z.R. skarży dokonany przez Starostę [...] wpis w ewidencji gruntów i budynków. Ponadto, gdyby powyżej ustalony przedmiot skargi był prawidłowy, skarżący został wezwany - w tym samym terminie - do wykazania, że przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu zwrócił się on do Starosty [...]

z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. Równocześnie pouczono Z.R., że konsekwencją niedochowania wspominanego terminu będzie odrzucenie skargi. Z uwagi na adnotację na kopercie informującą o opuszczeniu przez skarżącego dotychczasowego miejsca pobytu - Zakładu Karnego w Z. - wezwanie z dnia 7 kwietnia 2011 r. zostało skierowane na adres wskazany w treści skargi jako adres zamieszkania. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 czerwca 2011 r. przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została uznana za skutecznie doręczoną na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a., a tym samym uznano, że przedmiotem skargi jest akt Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...], którym dokonano zmian w ewidencji gruntów i budynków na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia [...] r., sygn. akt [...]. Następnie skarżący ponownie został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu zwrócił się on do Starosty [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie zarządzenia Sędziego Sprawozdawcy z dnia 11 lipca 2011 r. przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono na znany Sądowi z urzędu adres, który Z.R. podał w piśmie

z dnia [...] r. jako adres do korespondencji, a które to pismo zostało skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w związku

z innym, toczącym się przed tym Sądem postępowaniem o sygn. akt II SA/Gl 802/10. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka skierowana na ten adres została prawidłowo doręczona za pośrednictwem poczty w trybie doręczenia zastępczego - do rąk dorosłego domownika - w dniu 14 lipca 2011 r. (art. 72 § 1 p.p.s.a.), a powyższe oznacza, że wyznaczony termin upłynął w dniu 21 lipca 2011 r. Sąd przyjął zatem, że Z.R. wymaganego wezwania nie wniósł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia

w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W tym przypadku termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, a w przypadku braku odpowiedzi - sześćdziesiąt dni od doręczenia wezwania.

Czynność polegającą na wpisaniu zmian w ewidencji gruntów i budynków, której dokonują organy właściwe do prowadzenia tej ewidencji, zalicza się - co do zasady - do kategorii czynności materialno – technicznych. W odróżnieniu zatem od decyzji i postanowień, wydawanych w toku postępowania administracyjnego, jedynym środkiem ich weryfikacji, a zarazem warunkiem zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego jest wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Pismo z dnia 6 czerwca 2011 r. skierowane do skarżącego, aby wykazał w terminie

7 dni, że przed wniesieniem skargi zwrócił się on do Starosty [...] z takim wezwaniem, pozostało bez odpowiedzi, przy czym Z.R. został pouczony

o konsekwencjach niedochowania wyznaczonego tam terminu do dokonania tej czynności, a przesyłka zawierająca przedmiotowe pismo została prawidłowo doręczona na adres wskazany przez skarżącego. Z uwagi na bierną postawę skarżącego, jak również na fakt, że w aktach administracyjnych brak jest wzmianki, aby wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane do organu w trybie art. 52

§ 3 p.p.s.a zostało wniesione, należało przyjąć, że Z.R. nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia.

W związku z powyższym jego skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.