Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 350/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 13 zd. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk (spr.) Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk – Drozda Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2013 r. sprawy ze skargi P. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług dla towarów dopuszczonych do obrotu zgłoszeniem celnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w Ł. zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z [...] r. nr [...] określającą P. T. podatek od towarów i usług w wysokości 18.701 zł.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że 1 października 2010 r. podatnik zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu towar opisany jako "wózki inwalidzkie napędzane elektrycznie z wyposażeniem J80FL – 25 szt." Towar zaklasyfikowano do kodu 8713 90 00 00 (pozostałe wózki dla osób niepełnosprawnych nawet z silnikiem lub napędzane mechanicznie w inny sposób).

Naczelnik Urzędu Celnego zakwestionował przyjętą przez podatnika klasyfikację celną i decyzją z [...] r. nr [...], zmienił zastosowany przez importera kod taryfy celnej wózków inwalidzkich J80FL – 25 szt. na kod 8703 10 18 00 oraz określił niezaksięgowaną kwotę należności wynikających z długu celnego w wysokości 7.435 zł. Następnie decyzją z [...] r. nr [...], określił stronie kwotę podatku akcyzowego w wysokości 2.556 zł. W dalszej kolejności Naczelnik Urzędu Celnego decyzją też z [...] r. określił stronie podatek od towarów i usług w wysokości 18.701 zł.

W odwołaniu od tej ostatniej decyzji podatnik wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania, zarzucając organowi naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez zastosowanie nieprawidłowej stawki podatku od towarów i usług, a także naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 120–122, art. 124, art. 187 i art. 197 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej "o.p.").

Utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji Dyrektor Izby Celnej wskazał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego utrzymał w mocy decyzję celną organu l instancji, orzekając, że klasyfikacja taryfowa zastosowana przez Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. jest prawidłowa w świetle brzmienia Wspólnej Taryfy Celnej oraz ustaleń dokonanych na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy także decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. w przedmiocie określenia podatku akcyzowego z tytułu importu ww. towarów.

W związku z powyższym, za miarodajny organ uznał stan faktyczny i prawny ustalony w zakończonym postępowaniu celnym i akcyzowym zauważając przy tym, że jednocześnie powstał obowiązek podatkowy w imporcie (art. 19 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej "ustawa o VAT").

Za datę powstania zobowiązania podatkowego przyjął dzień 1 października 2009 r., kiedy towary zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu, a P. T. za zobowiązanego do uiszczenia podatku.

Biorąc pod uwagę treść art. 29 ust. 13 i 15, a także art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, organ odwoławczy wskazał, że uwzględniając wartość celną pojazdów określoną w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. w wysokości 74.346 zł oraz kwotę cła w wysokości 7.435 zł, a także koszty transportu do pierwszego miejsca przeznaczenia w kwocie 669,40 zł, jak również określony w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. podatek akcyzowy w wysokości 2.556 zł - podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynosi 85.006 zł.

Stosując stawkę podatku 22% w stosunku do obliczonej powyżej podstawy opodatkowania prawidłowa wysokość kwoty VAT należna z tytułu importu ww. towarów została określona na 18.701 zł.

Dyrektor Izby Celnej wskazał, że decyzja określająca podatek od towarów i usług w imporcie ma charakter techniczny. Organ podkreślił, że wartość celna i wysokość cła nie mogą być w postępowaniu podatkowym określane w sposób niezależny od ostatecznych rozstrzygnięć w takiej samej materii dokonanych wcześniej w postępowaniu celnym.

Decyzja Dyrektora Izby Celnej w Ł. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. przez P. T., który wniósł o stwierdzenie jej nieważności i uchylenie decyzji organu pierwszej instancji, ewentualnie — o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie:

— przepisów prawa materialnego, tj. rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik l do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, w szczególności naruszenie Reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, a także wyjaśnień do Taryfy celnej, poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie;

— przepisów postępowania, tj. art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 o.p.

W uzasadnieniu skarżący podniósł szereg argumentów przemawiających, w jego ocenie, przeciwko przyjętej przez organ podatkowy klasyfikacji celnej importowanego towaru. Zdaniem strony klasyfikacja przez nią zastosowana była prawidłowa (pozycja 8713 obejmująca wózki dla osób niepełnosprawnych, nawet z silnikiem lub napędzane mechanicznie w inny sposób). Organ odwoławczy, dokonując odmiennej klasyfikacji, nie dostrzegł, że pojazdy sprowadzone przez podatnika, nie były zwykłymi pojazdami przystosowanymi dla osób niepełnosprawnych, lecz pojazdami z założenia przeznaczonymi specjalnie dla osób niepełnosprawnych. Ta cecha przesądzała o ich zaliczeniu do pozycji 8713 WTC.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Przed złożeniem rozpatrywanej skargi P. T. wniósł do tutejszego sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego. Wyrokiem z 24 marca 2011 r., w sprawie III SA/Łd 58/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę, natomiast wyrokiem z 26 czerwca 2012 r., w sprawie I GSK 1028/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną złożoną w tej sprawie.

Przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Ł. zawisła również sprawa o sygn. akt I SA/Łd 1023/12, w której prawomocnym wyrokiem z dnia 16 października 2012 r. oddalono skargę P. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia podatku akcyzowego w wysokości 2.556,- zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, że wartość celna importowanego towaru nie jest kategorią (wielkością) podatkową, lecz celną. Podlega bowiem weryfikacji i ewentualnemu określeniu na podstawie przepisów prawa celnego zawartych w WKC. Wszelkie zastrzeżenia dotyczące wartości celnej towarów kwestionować można we właściwym trybie, wynikającym z przywołanych wyżej przepisów celnych. W przypadku zaś, gdy wielkość ta określona została ostatecznym orzeczeniem uprawnionej do orzekania w tej materii władzy, to rozstrzygnięcie podjęte w tej sprawie staje się wiążące dla innych organów orzekających w sprawach pochodnych dopóty, dopóki orzeczenie zawierające to ustalenie nie zostanie wyeliminowane z obrotu prawnego (por. wyrok NSA z 4 grudnia 2007 r., I FSK 1005/07), a to z kolei oznacza, że "sprawa celna" dotycząca wartości celnej towarów nie może być tożsama ze "sprawą podatkową" dotyczącą podatku akcyzowego lub podatku od towarów i usług (por. wyrok WSA w Gdańsku z 28 kwietnia 2011 r., I SA/Gd 214/11, cbois).

W niniejszej sprawie organ podatkowy trafnie uznał, że wiążą go ustalenia dokonane mocą decyzji z [...] r., którą Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. określił stronie niezaksięgowaną kwotę należności wynikających z długu celnego. W decyzji tej organ zmienił zastosowaną przez stronę klasyfikację przedmiotowego towaru, przypisując go do kodu 8703 10 18 00 Wspólnotowej Taryfy Celnej. Decyzja pierwszej instancji została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej z [...] r. Sądowi z urzędu jest wiadome, że skargę na tę decyzję WSA w Ł. oddalił wyrokiem z 24 marca 2011 r., w sprawie III SA/Łd 58/11, zaś skarga kasacyjna od wskazanego rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 26 czerwca 2012 r. w sprawie I GSK 1028/11. Powyższe oznacza, że zarzuty dotyczące klasyfikacji taryfowej, które były przedmiotem rozważań organu celnego i sądu administracyjnego w postępowaniu dotyczącym tamtej sprawy, nie mogą być rozstrzygane ponownie, jak tego oczekuje skarżący.

Kwoty wartości celnej, cła oraz podatku akcyzowego zostały wyznaczone ostatecznymi decyzjami odpowiednio organu celnego i organu podatkowego. Te odrębne decyzje wiązały organ podatkowy w sprawie określenia podatnikowi zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu rozpatrywanego importu. Przypomnieć bowiem należy, że w przypadku podatku od towarów i usług, jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy (art. 29 ust. 13 zd. 2 ustawy o VAT).

Wspomniane decyzje wiążąco zatem wyznaczyły elementy kalkulacyjne podstawy opodatkowania w niniejszej sprawie. Raz jeszcze podkreślić należy, że sądowa kontrola legalności tych odrębnych decyzji zakończyła się prawomocnym oddaleniem skarg na decyzje organu celnego w sprawie III SA/Łd 58/11 i I SA/Łd 1023/12.

W tej sytuacji sąd nie podzielił zarzutów podniesionych w skardze. Organy podatkowe prawidłowo bowiem ustaliły stan faktyczny sprawy, wyciągając z niego właściwe wnioski prawne.

Z powyższych względów sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270), oddalił skargę.

AKE.