Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 167/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-05-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, 2 i 3, art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 maja 2012 r. sprawy ze skargi spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dnia 22 grudnia 2011 r. /-/ Maria Kwiecińska


UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2011 r. R. S. (podpisany na skardze) wniósł za spółkę A skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności. Zaskarżona decyzja została doręczona Spółce (pełnomocnikowi) w dniu 22 kwietnia 2011 r. (k. 100 akt adm. II inst.). Wraz ze skargą przedłożono podpisany również przez R. S. wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Po 524/11.

Wobec niewykazania przez wnoszącego skargę, że spełnia warunki, o których mowa w art. 35 § 1 lub 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wezwał Spółkę do podpisania skargi oraz wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia przez osoby wchodzące w skład organu uprawnionego do reprezentacji Spółki lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi - pod rygorem odrzucenia skargi z przyczyn formalnych. Doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 15 grudnia 2011 r., przesyłkę odebrał P. M. (k. 46 i 48 akt sąd. o sygn. II SA/Po 524/11).

W zakreślonym terminie Spółka nie wykonała wezwania, lecz bezpośrednio do Sądu nadesłała nową skargę z dnia 22 grudnia 2011 r. (data pisma i nadania) na tę samą decyzję oraz "wniosek o przywrócenie terminu" z tej samej daty, podpisane przez P. M. - Prezesa Zarządu tej Spółki (k. 44 - 62 akt sygn. jw.).

Prawomocnym postanowieniem z dnia 26 stycznia 2012 r. Sąd odrzucił skargę z dnia 26 maja 2011 r., wniesioną przez R. S. za spółkę A. Odpis postanowienia został doręczony Spółce w dniu 7 lutego 2012 r. (k. 74 akt sygn. jw.). Skarga kasacyjna nie została wywiedziona.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 26 stycznia 2012 r. z akt sprawy o sygn. II SA/Po 524/11 wyłączono skargę spółki A z dnia 22 grudnia 2011 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu z dnia 22 grudnia 2011 r., która w dniu 2 lutego 2012 r. została przekazana Dyrektorowi Izby Celnej w Poznaniu celem nadania jej prawidłowego biegu (k. 70 akt sygn. jw.). Skarga, po jej powrotnym nadesłaniu przez organ administracyjny wraz z odpowiedzią na skargę, została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Po 167/12 (k. 1 akt sąd.).

Zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2012 r. Sąd wezwał Spółkę (reprezentowaną przez Prezesa Zarządu) do sprecyzowania wniosku o przywrócenie terminu z dnia 22 grudnia 2011 r. poprzez wskazanie jakiego terminu i jakiej czynności procesowej dotyczy oraz jego uzupełnienie poprzez uzasadnienie wniosku, w tym przedstawienie przyczyn uchybienia terminu i okoliczności wskazujących na datę ustania przeszkody do dokonania czynności procesowej; w wezwaniu zawarto zastrzeżenie, że w razie nieuzupełnienia braków w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania Sąd przyjmie, iż przedmiotowy wniosek dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia nowej skargi datowanej na dzień 22 grudnia 2011 r. i pozbawiony jest uzasadnienia.

Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania Spółka w wyznaczonym terminie nie uzupełniła wniosku (k. 45 i 47 akt sygn. II SA/Po 167/12).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek strony przywrócić termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, któremu strona uchybiła bez swojej winy. W art. 86 i 87 zostały wskazane przesłanki, których łączne zaistnienie jest warunkiem uwzględnienia wniosku. Należy do nich uprawdopodobnienie przez stronę braku winy uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku oraz dopełnienie uchybionej czynności.

Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednakże wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z treścią art. 88 tej ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu.

Termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu zaczyna biec od ustania obiektywnej przeszkody uniemożliwiającej zachowania terminu do dokonania czynności, a nie od chwili dowiedzenia się o tym (por. Komentarz do art. 87 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2011, wyd. IV.).

W rozpatrywanej sprawie termin do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2011 r., liczony zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., został przekroczony, bowiem zaskarżona decyzja została doręczona Spółce w dniu 22 kwietnia 2011 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dnia 22 grudnia 2011 r. był dopuszczalny.

Z uwagi na niewypowiedzenie się Spółki co okoliczności uchybienia terminu i daty ustania przeszkody do jej terminowego wniesienia, Sąd przyjmując najkorzystniejszy dla skarżącej Spółki wariant, uznał, iż przeszkoda do terminowego wniesienia skargi ustała w dniu doręczenia Spółce wezwania do podpisania skargi oraz wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia przez osoby wchodzące w skład organu uprawnionego do reprezentacji spółki w sprawie o sygn. akt II SA/Po 524/11. Miało to miejsce w dniu 15 grudnia 2011 r., w konsekwencji termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upływał z dniem 22 grudnia 2012 r. W tym też dniu Spółka skierowała bezpośrednio do Sądu nową skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Wobec złożenia skargi (wraz z wnioskiem) z naruszeniem trybu, o którym mowa w art. 54 § 1 p.p.s.a., Sąd w dniu 2 lutego 2012 r. przekazał skargę organowi, który wydał zaskarżony akt, i to właśnie ten dzień należy uznać za datę wniesienia skargi. Wniosek taki wypływa z ugruntowanego już orzecznictwa sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z 23 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 1600/04; postanowienie WSA w Warszawie z 5 października 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 824/06, Lex nr 291155 - orzeczenia dostępne w centralnej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Analogicznie sytuacja przedstawia się w odniesieniu do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dnia 22 grudnia 2012 r. W konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu, podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a., jako spóźniony, bowiem złożony został już po upływie ustawowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Należy dodać, iż gdyby Sąd przekazał właściwemu organowi skargę z dnia 22 grudnia 2011 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu niezwłocznie po jej wpłynięciu, nie miałoby to znaczenia dla rozstrzygnięcia, wobec upływu z dniem 22 grudnia 2011 r. terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Ponadto warto zauważyć, iż nawet gdyby wniosek został złożony w terminie, to wobec całkowitego braku - mimo wezwania strony do uzupełnienia wniosku w tym zakresie - uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), podlegałby z tej przyczyny oddaleniu.

W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji.

/-/ Maria Kwiecińska