Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 46/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej za zajecie pasa drogowego 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu A. G. uiszczony od skargi wpis w wysokości 100 zł (słownie sto złotych).


UZASADNIENIE

W dniu 16 lipca 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga A. G. na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej za zajecie pasa drogowego. Skarga została wniesiona przez skarżącego w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem Zarządu Dróg i i Zieleni Miasta G.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lipca 2018 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni oraz do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł w tym samym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi Sąd poinformował jednocześnie skarżącego, że postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018r., poz. 1302 ), a nie przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Wskazano, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dopuszcza obecnie możliwości skutecznego składania przez strony pism opatrzonych podpisem elektronicznym.

Przesyłka pocztowa, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu, została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).

W dniu 13 sierpnia 2018 r. do Sądu wpłynął dokument elektroniczny, w którym skarżący poinformował, że uiścił wpis od skargi, dołączając potwierdzenie dokonania przelewu bankowego w dniu 10 sierpnia 2018 r. Skarżący przesłał jednocześnie do Sądu oświadczenie, że na podstawie art. 391 Kodeksu postępowania administracyjnego wyraża zgodę na dostarczanie korespondencji za pomocą środków elektronicznych na podany adres platformy elektronicznej e-PUAP, a także że dokument zawierający ww. oświadczenie został podpisany i aby go zweryfikować należy użyć oprogramowania do weryfikacji podpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że skarga do sądu administracyjnego jest pismem procesowym, które aby mogło zostać merytorycznie rozpoznane musi spełniać określone wymogi formalne. Jednym z nich stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018r., poz. 1302), dalej w skrócie zwanej "p.p.s.a.", jest opatrzenie skargi podpisem strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis pod skargą potwierdza bowiem, że pochodzi ona od osoby ją podpisującej oraz sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu.

Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieusunięcie, pomimo wezwania, określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Podkreślić trzeba, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym, z uwagi na treść art. 46 § 1 p.p.s.a. nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z 2001 r. o podpisie elektronicznym, w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Pismo takie, po jego wydrukowaniu, jest bowiem dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony przez autora pisma poprzez złożenie podpisu własnoręcznego na jego wydruku (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., I OPS 10/13, publ. ONSAiWSA z 2014 r., nr 5, poz. 70; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2014 r., I OZ 884/14; z dnia 9 października 2014 r., I OZ 854/14, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z uwagi na powyższe skarżący został wezwany do podpisania skargi i pouczony, że ustawa p.p.s.a. nie dopuszcza obecnie możliwości skutecznego składania przez strony pism opatrzonych podpisem elektronicznym. Wskazane wezwanie wraz z pouczeniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2018 r. Zatem termin do usunięcia wskazanego przez Sąd braku skargi upływał z dniem 13 sierpnia 2018 r. Termin ten upłynął bezskutecznie. Złożenie przez stronę w dniu 13 sierpnia 2018 r. kolejnego pisma opatrzonego podpisem elektronicznym nie mogło usunąć wskazanego przez Sąd braku.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. G. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

O zwrocie wpisu od odrzuconej przez Sąd skargi orzeczono na postawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.