Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SO/Ol 9/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o wymierzenie grzywny Wojewodzie w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia odrzucić wniosek. WSA/post.1 – sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 kwietnia 2013r. A. Z. zwrócił się do tut. Sądu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. o wymierzenie Wojewodzie grzywny w wymiarze do jej górnej granicy z powodu nie przekazania przez ten organ skargi wraz z aktami sprawy Sądowi.

Zarządzeniem z dnia 22 maja 2013r. A. Z. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od ww. wniosku o wymierzenie grzywny, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia wniosku.

W odpowiedzi wnioskodawca zwrócił się na urzędowym formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 11 września 2013r. odmówił zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2013r., II OZ 918/13.

Następnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 12 listopada 2013r., w związku z wyżej wspomnianym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2013r., wnioskodawca został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 22 maja 2013r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.

W odpowiedzi wnioskodawca zwrócił się na urzędowym formularzu PPF o częściowe zwolnienie go od kosztów sądowych w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od wniosku z dnia 26 kwietnia 2013r.

Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił częściowego zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2014r., II OZ 245/14.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 3 kwietnia 2014r., w związku z wyżej wspomnianym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2014r., wnioskodawca został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 22 maja 2013r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.

Następnie wnioskodawca złożył wniosek o wyłączenie sędziów i składu orzekającego od orzekania m.in. w niniejszej sprawie. Ponadto przedłożył wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy tut. Sądu od udziału w sprawie II SO/Ol 9/13 i od rozpoznania złożonego w tej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Pismem z dnia 22 grudnia 2014r. wnioskodawca złożył kolejny wniosek o wyłączenie sędziów i składu sędziowskiego od orzekania m.in. w niniejszej sprawie.

Postanowieniem z dnia 6 lutego 2015r., II OW 13/15 Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 22 grudnia 2014r.

Natomiast postanowieniem z dnia 13 marca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił częściowego zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych i ustanowienia dla niego radcy prawnego. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2015r., II OZ 348/15.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Wniosek o wymierzenie organowi grzywny podlega odrzuceniu.

W myśl art. 230 § 1 ustawy z dnia sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. określonej dalej jako p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w tym przepisie są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 63 p.p.s.a jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek.

Wnioskiem, o którym mowa w art. 63 p.p.s.a jest m. in. wniosek uregulowany w art. 55 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Obowiązek określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. obejmuje przekazanie sądowi przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Z treści art. 220 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Z § 3 tego przepisu wynika natomiast, że skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z mocy art. 64 § 3 p.p.s.a. przepisy art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a stosuje się odpowiednio do wniosku o wymierzenie organowi grzywny, uregulowanego w art. 55 § 2 p.p.s.a.

W myśl § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł.

Uwzględniając powyższe regulacje prawne zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 22 maja 2013r. wnioskodawca został wezwany (odpis zarządzenia doręczono skutecznie w dniu 10 czerwca 2014r., potwierdzenie odbioru – akta sądowe, k. – 12) do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia wniosku.

Wnioskodawca nie uiszczał wymaganego wpisu, tylko przedkładał kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy. Prawomocnymi postanowieniami tut. Sąd odmawiał przyznania wnioskowanego prawa pomocy, a wnioskodawca był wzywany do wykonania zarządzenia z dnia 22 maja 2013r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia wniosku. Na podstawie ostatniego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 3 kwietnia 2014r., w związku ze wspomnianym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2014r., wnioskodawca został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 22 maja 2013r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku. Kolejny złożony przez A. Z. wniosek o przyznanie prawa pomocy został zaś negatywnie rozpoznany postanowieniem tut. Sądu z dnia 13 marca 2015r., którym odmówiono częściowego zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych i ustanowienia dla niego radcy prawnego. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone ostatecznym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2015r., II OZ 348/15. Skarżący w dalszym ciągu nie uiścił stosownego wpisu od swojego wniosku o wymierzenie grzywny.

Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., wniosek należało odrzucić.