Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 310/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-08-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi H. K. i R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2016r. Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. /-/ E.Brychcy


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 16 czerwca 2016r. odrzucił skargę H. K. i R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] lutego 2016r. w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego wybudowaniem drogi na ul. G. w P. Skarga okazał się bowiem spóźniona. Postanowienie zostało doręczone skarżącym w dniu 22 czerwca 2016r.

W dniu 24 czerwca 2016r. skarżący nadali na poczcie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2016r. W uzasadnieniu wniosku skarżący argumentowali, że przekroczenie terminu było wynikiem braku koncentracji i odpowiedniej uważności ze względu na kuriozalne spiętrzenie negatywnych zdarzeń losowych, które dotknęły rodzinę skarżących. W dniu 3 kwietnia 2016r. nastąpił gwałtowny nawrót choroby syna skarżących, nadto skarżący w tych okolicznościach także podupadł na zdrowiu. Skarżąca musiała opiekować się dwiema osobami i jednocześnie pracować, zatem przekroczyła termin do złożenia skargi o jeden dzień.

Zarządzeniem z 4 lipca 2016r. Sąd zwrócił się do obojga skarżących oddzielnie o uprawdopodobnienie w terminie 7 dni okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi przedkładając stosowne wyjaśnienia, zaświadczenia lekarskie, czy informacje o pobycie w szpitalu pod rygorem oddalenia wniosku o przywrócenie terminu. Obie przesyłki z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" powróciły do Sądu. Pozostawiono je w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 22 lipca 2016r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm. dalej "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 §1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym uprawdopodobnić należy okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 §1 i §2 p.p.s.a.).

Wobec powyższego w pierwszej kolejności Sąd bada, czy wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny i czy został złożony w terminie, o którym mowa w treści przepisu art. 87 §1 p.p.s.a. Sąd przyjął, że termin 7 dni do złożenia wniosku o przywrócenie terminu w niniejszej sprawie liczyć należy od dnia kiedy rzeczywiście skarżący dowiedzieli się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi, czyli od dnia kiedy otrzymali postanowienie Sądu z 16 czerwca 2016r. tj. od 22 czerwca 2016r. Skarżący stosowny wniosek o przywrócenie terminu złożył za pośrednictwem poczty w dniu 24 czerwca 2016r., zatem w ustawowym 7-dniowym terminie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku skarżących wskazać należy, że podstawową kwestią jest uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w naruszeniu ustawowego terminu. Wniosek powinien zatem zawierać na tyle konkretną argumentację, by przekonała ona Sąd, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżących. Oceniając okoliczności mające uprawdopodobnić brak winy w naruszeniu terminu Sąd bierze, bowiem pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Instytucja przywrócenia terminu jest stosowana jedynie w sytuacjach wyjątkowych, tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Wniosek skarżących, tymczasem nie zawierał wystarczającej argumentacji uprawdopodobniającej brak ich winy. Skarżący zostali zatem wezwani do uzupełnienia tego wniosku i przedłożenie dodatkowych wyjaśnień i poparcia ich zaświadczeniami lekarskimi, informacjami o pobycie w szpitalu, czy innymi dokumentami, które uwiarygodniłyby twierdzenia skarżących powołujących się na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wezwanie to pozostało jednak bez odpowiedzi i skarżący nie uzupełnili wniosku.

Oceniając, zatem podnoszone przez skarżącego okoliczności, Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu 30-dniowego terminu do wniesienia skargi. Potwierdzili, że decyzję organu odwoławczego otrzymali 15 marca 2016r. Nawrót choroby syna nastąpił dopiero w dniu 3 kwietnia 2016r. Od tego też dnia nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia skarżącego. Skarżący nie wskazali przy tym, że do tego dnia nie mieli możliwości złożenia skargi do Sądu. Nadto nie podali, jak długo choroba syna i męża trwała i czy rzeczywiście uniemożliwiała złożenie skargi w terminie. Nie wyjaśniono, czy skarżący w tym czasie korzystał ze zwolnienia lekarskiego lub przebywał w szpitalu, czy dysponował zaświadczeniem lekarskim o stanie zdrowia uniemożliwiającym prawidłowe funkcjonowanie skarżącego i podjęcie czynności zmierzających do złożenia skargi w terminie. Nadto skarżąca podała, że mimo choroby członków rodziny jednocześnie pracowała. Wnioskować można, zatem że stan zdrowia skarżącego nie wymagał stałej i osobistej opieki osoby trzeciej, uniemożliwiającej podjęcie czynności procesowych przez skarżącą. Okoliczność choroby członków rodziny i wykonywania pracy jest niewystarczająca dla uprawdopodobnienia braku winy skarżącej w uchybieniu przedmiotowego terminu. Skarżący nie wykazali, a i z przedmiotowej sprawy nie wynika, by podnoszone we wniosku okoliczności stanowiły przeszkodę w dokonaniu czynności złożenia skargi w 30-dniowym terminie.

W oparciu o powyższe - mając na względzie, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją zostanie uprawdopodobniony brak winy jego uchybieniu - należy stwierdzić, iż w niniejszym postępowaniu przesłanka warunkująca przywrócenie terminu z art. 87 § 2 p.p.s.a. nie została spełniona.

W ocenie Sądu okoliczności podnoszone przez skarżących nie usprawiedliwiają, braku należytego działania i uchybienia terminu do złożenia skargi. Odmówić zatem należało przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 86 §1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu.

/-/ E.Brychcy