Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 885/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-07-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1i  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy straży pożarnej w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] M. C. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] nr[...], utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...]nr [...] obniżającą skarżącej nagrodę roczną za 2010 r. do 50% uposażenia brutto za miesiąc grudzień 2010 r.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniony wystąpieniem niebezpieczeństwa spowodowania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków w postaci rażącego naruszenia prawa. Zdaniem skarżącej organ pozbawił ją praw nabytych poprzez otrzymanie zmniejszonej nagrody rocznej oraz stwarza obawę wydania nowych dokumentów, które będą miały negatywne dla niej skutki finansowe i dyscyplinarne.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie zawartego w niej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na brak istnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wstrzymanie wykonania dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne, przez co należy rozumieć szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z 20.12.2004 r. Sygn. akt GZ 138/04).

Szczegółowa analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje jednocześnie, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Stanowisko to znajduje potwierdzenie między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r., I OSK 916/10 (dostępnym w internecie poprzez Centralną Bazę Orzeczeń i Informacji o Sprawach), w którym stwierdzono, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i podanie konkretnych faktów uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

W związku z powyższym ciężar wykazania, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego szkody i to o znacznych rozmiarach lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy. Wniosek w tym zakresie powinien wobec tego zawierać konkretne informacje o stanie faktycznym oraz okoliczności pozwalające na przyjęcie, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

Tymczasem z podniesionych w uzasadnieniu wniosku okoliczności nie wynika, by wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało realne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, bądź powstania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo ich wystąpienia nie wynika również ze stanu faktycznego i okoliczności niniejszej sprawy. Zmniejszenie wysokości nagrody rocznej może wprawdzie skutkować pogorszeniem sytuacji finansowej skarżącej, jednakże nie ma to charakteru nieodwracalnego, bowiem zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja niewątpliwe nie wywołuje skutku, który byłby nieodwracalny, gdyż chodzi o wymierne świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28.04.09 r., sygn. akt II GZ 80/09).

Również obawa skarżącej, że w przyszłości zostaną wydane "nowe dokumenty, które będą miały negatywne dla niej skutki finansowe i dyscyplinarne" nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Ostatecznie przyjdzie stwierdzić, iż podniesione zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji i jej wdania z rażącym naruszeniem prawa nie stanowią przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu. Legalność wydanej decyzji będzie bowiem przedmiotem merytoryczne oceny w dalszym toku postępowania.

W tych okolicznościach uznano, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem należało sprawę rozstrzygnąć, na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. jak w sentencji.