Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1039/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 25 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp.j. z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do października 2011 roku postanawia: 1. przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w kwocie powyżej 2.000 zł /słownie: dwa tysiące złotych/; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałej części.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na formularzu PPPr w dniu 1 września 2017 r., którego braki formalne zostały uzupełnione w dniu 3 października 2017 r. (data stempla pocztowego), skarżąca spółka zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi określonego w kwocie 21.908 zł.

W myśl art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Częściowe zwolnienie od opłat może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4 p.p.s.a.).

Z oświadczenia spółki o jej stanie majątkowym i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów (bilansu sporządzonego na dzień 31 lipca 2017 r., rachunku zysków i strat za okres od 1 stycznia do 31 lipca 2017 r., wyciągu z rachunku bankowego za okres od 31 stycznia do 31 sierpnia 2017 r.), wynika, że kapitał podstawowy spółki wynosi 2.885.278,69 zł, spółka posiada środki trwałe (urządzenia techniczne i maszyny) o wartości 6.988,61 zł, rok 2016 zakończyła stratą o wartości 14.642,55 zł, osiągając przychody ze sprzedaży oraz finansowe w łącznej kwocie 9.049.605,95 zł, natomiast na koniec lipca br. poniosła stratę w wysokości 233.411,19 zł, deklarując przychody (ze sprzedaży i finansowe) w łącznej kwocie 31.259,15 zł, na dzień 24 sierpnia br. na rachunku bankowym, który podlega zajęciu egzekucyjnemu, posiadała środki w kwocie 3.097,19 zł, a w kasie zgromadziła kwotę 800 zł. Spółka wyjaśniła, że na dzień złożenia wniosku nie posiadała środków w kwocie pozwalającej na uiszczenie wpisu od skargi w całości, wskazując iż może pokryć go w części odpowiadającej kwocie 2.000 zł. Spółka podniosła, że prowadzona egzekucja, w toku której zajęte zostały środki na rachunku bankowym, wierzytelności oraz składniki majątku ruchomego niezbędne do wykonywania działalności gospodarczej, skutkowała zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej – jej obroty zmniejszyły się do kwoty 30.000 zł. Spółka wskazała, że bieżące koszty dotychczas finansowała z zysków osiągniętych w latach ubiegłych. Obecnie koszty te w postaci drobnych zobowiązań finansuje z kwoty 800 zł, którą posiada w kasie.

W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca spółka wykazała, że nie ma dostatecznych środków, aby uiścić wpis od skargi w pełnej wysokości. Przedłożone dokumenty potwierdzają fakt zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez spółkę, którą dotychczas prowadziła w znacznym rozmiarze osiągając przychody na poziomie kilku milionów złotych. Jednocześnie spółka zadeklarowała, że może uiścić tytułem wpisu od skargi kwotę 2.000 zł, wobec czego referendarz sądowy przyjął, że w tej części spółka może partycypować w powstałych kosztach sądowych.

Z tych wszystkich względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.