Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 737/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 486
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant specjalista Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2017 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w Z. na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia planu gospodarki odpadami dla województwa oddala skargę.


UZASADNIENIE

Uchwałą Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...]r. w sprawie przyjęcia Planu gospodarki odpadami dla województwa [...] na lata [...]podjętą, na podstawie art. 18 pkt 20 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 486 z późn. zm., dalej też jako u.s.w.) oraz art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 1987 z późn. zm., zwanej dalej ustawą lub u.o.) w związku z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (dz. U. z 2015 r., poz. 122), Sejmik Województwa [...] uchwalił Plan gospodarki odpadami dla województwa [...] na lata [...], stanowiący załącznik do uchwały.

Pismem z dnia [...]r. (złożonym [...]r.) "A" w Z. zaskarżyła do sądu administracyjnego powyższą uchwałę wraz z załącznikiem w postaci Planu inwestycyjnego (dalej też jako [...]) w zakresie w jakim:

- w Tabeli 28 "Planowane nowe instalacje do termicznego przekształcania odpadów komunalnych i odpadów pochodzących z przetworzenia odpadów komunalnych" Planu inwestycyjnego (str. 317) – Załącznika nr 1 do Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami dla Województwa [...] na lata [...], nie zostały ujęte zgodnie z wnioskiem skarżącej dwie instalacje do termicznego przekształcania paliwa alternatywnego, zlokalizowane w Z.: instalacja o mocy przerobowej 12 000 Mg/rok oraz instalacja o mocy przerobowej 6 000 Mg/rok (dalej łącznie określanych jako ITPOK),

- w Tabeli 30 "Inne planowane nowe instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych" Planu inwestycyjnego (str. 318) – Załącznika nr 1 do Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami dla Województwa [...] na lata [...]nie została ujęta zgodnie z wnioskiem skarżącej instalacja do zgazowania odpadów z wykorzystaniem pirolizy, zlokalizowana w gminie R.,

- w Tabeli 23 "Planowane nowe instalacje do przetwarzania odpadów zielonych i innych bioodpadów" Planu inwestycyjnego (str. 312) – Załącznika nr 1 do Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami dla Województwa [...] na lata [...] nie została ujęta zgodnie z wnioskiem skarżącej biogazownia do przetwarzania frakcji biologicznej odpadów, o mocy przerobowej 10 000 Mg/rok (dla odpadów komunalnych, ogółem – 90 000 Mg/rok), zlokalizowana w gminie R., zarzucając naruszenie:

- art. 34 ust. 1 w zw. z art. 35a ust. 1 i art. 35 ust. 8 u.o., poprzez sformułowanie zaskarżonych zapisów [...] bez uwzględnienia nakazu, aby plany gospodarki odpadami realizowały cele ustawodawcy w zakresie potrzebnej infrastruktury: wdrażanie hierarchii sposobów postępowania z odpadami oraz zasady samowystarczalności i bliskości, a także utworzenie i utrzymanie w kraju zintegrowanej i wystarczającej sieci instalacji gospodarowania odpadami, spełniających wymagania ochrony środowiska,

- art. 35 ust. 7 u.o. poprzez sformułowanie treści [...] w zaskarżonym zakresie w sposób niezgodny z Uchwałą Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2016 r. w sprawie Krajowego planu gospodarki odpadami [...] (dalej "KPGP"),

- art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1829 ze zm., dalej: u.s.d.g.) w zw. z art. 22 i z art. 32 ust. 1 Konstytucji R.P., poprzez ograniczenie możliwości prowadzenia działalności gospodarczej bez podstawy prawnej i nierówne potraktowanie podmiotów gospodarczych, w tym poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że skarżąca obowiązana była do spełnienia wymagań formalnoprawnych odnośnie wniosku o ujęcie jej instalacji w [...], nie wynikających z przepisów prawa.

W oparciu o sformułowane zarzuty wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały wraz z załącznikiem w postaci Planu inwestycyjnego w zakresie zawartych w tym załączniku Tabel 23, 28 i 30 oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania.

W obszernym uzasadnieniu skargi podniesiono, że spółka prowadzi kilka instalacji do zagospodarowania odpadów, w tym [...] zlokalizowany w Z.. W ramach procedury aktualizacji Planu gospodarki odpadami dla województwa [...] na lata [...]w dniu [...]. w trakcie trwających konsultacji społecznych złożyła wniosek o ujęcie w nim w rejonie III dwóch instalacji termicznego przekształcania paliwa alternatywnego (ITPOK), instalacji do zgazowania odpadów z wykorzystaniem pirolizy oraz biogazowni do przetwarzania frakcji biologicznej odpadów.

Energia uzyskana z termicznego przekształcenia odpadów przeznaczona byłaby na potrzeby mieszkańców powiatu Z... Funkcjonowanie wnioskowanych [...] zapewniłoby więc mieszkańcom powiatu Z.. możliwość korzystania z energii cieplnej i elektrycznej odzyskanej z odpadów komunalnych wytwarzanych na obszarze tego regionu. Wskazane instalacje mają bowiem przetwarzać termicznie odpad [...] pochodzący z przetworzenia odpadów komunalnych przez RIPOK prowadzony przez Spółkę. [...] ten przetwarza odpady komunalne odebrane z powiatu [...]. Dzięki temu, po uzupełnieniu o wnioskowane I[...]zlokalizowane w Z., oraz o instalację do zgazowania odpadów z wykorzystaniem pirolizy i biogazownię do przetwarzania frakcji biologicznej odpadów, lokalny system gospodarowania odpadami komunalnymi uzyskałby charakter gospodarki o obiegu zamkniętym, gdzie, po pierwsze, odpady mieszkańców stanowiłyby paliwo, z którego otrzymywaliby energię cieplną i elektryczną, a ponadto istniałaby możliwość zagospodarowania innych frakcji odpadów powstających w związku z funkcjonowaniem [...] prowadzonej przez Spółkę.

Wymienione instalacje, to jest instalacje do termicznego przetwarzania paliwa alternatywnego, jak również biogazownia oraz instalacja do zgazowania odpadów metodą pirolizy, popierane są przez wszystkie gminy z powiatu [...]. Wskazane instalacje planowane przez spółkę domykałyby system gospodarowania odpadami komunalnymi na obszarze powiatu [...], zmniejszając tym samym koszty ponoszone przez mieszkańców za zagospodarowanie odpadami komunalnymi, a także ograniczając konieczność transportowania odpadów, co z kolei pozytywnie wpłynęłoby na ograniczenie emisji gazów i pyłów do powietrza, redukując znacząco istniejące w regionie bardzo duże zagrożenie smogiem. W ostatecznej wersji planu instalacje te nie zostały uwzględnione, i w tym zakresie uchwała narusza jej interes prawny i daje podstawę do wniesienia skargi na podstawie art. 91 ust. 1 w zw. z art. 90 ustawy o samorządzie województwa.

Jej wezwanie pismem z dnia [...]r. do usunięcia naruszeń skarżoną uchwałą jej interesu prawnego, skierowane do Sejmiku Województwa [...] pozostało bez odpowiedzi.

Zaskarżona uchwała dotyczy niewątpliwie zdaniem Spółki czynności podjętej w sprawie z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 90 ust. 1 u.s.w.

Gdy chodzi o naruszenie kwestionowaną uchwałą interesu prawnego skarżącej to wynika on w pierwszej kolejności z faktu, że nie ujęcie w niej przedmiotowych instalacji skutkuje brakiem możliwości uzyskania ich finansowania ze środków unijnych oraz środków pochodzących z[...], tj. uzyskania wsparcia pochodzącego ze środków publicznych, co praktycznie uniemożliwia ich realizację. Brak ujęcia tych instalacji w [...] skutkuje zgodnie z treścią art. 38a ustawy o odpadach odmową wydania dla tych instalacji decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, pozwolenia na budowę, pozwolenia zintegrowanego lub zezwolenia na przetwarzanie w tych instalacjach odpadów. Podobny zakaz wynika też w takim przypadku z treści art. 186 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (dz. U. z 2016 r. poz. 672 ze zm., dalej p.o.ś.) oraz art. 46 ust. 1 pkt 2 i art. 127 ust. 5 ustawy o odpadach.

W konsekwencji dla ustalenia czy doszło kwestionowaną uchwałą do naruszenia interesu Spółki nie może mieć w świetle powołanych wyżej przepisów znaczenia, że akt ten nie jest aktem prawa miejscowego, w sytuacji gdy przepisy rangi ustawowej nakazują jego powszechne przestrzeganie dla uzyskania określonych skutków prawnych.

Uzasadniając naruszenie poszczególnych powołanych w petitum skargi przepisów podniesiono, że w sytuacji gdy było zgłoszone do ujęcia w [...] więcej instalacji danego typu niż wymagana i przewidywana ich moc przerobowa, Sejmik powinien dokonać ich selekcji biorąc pod uwagę zasady wynikające z ustawy, mając na uwadze, która ze zgłoszonych instalacji najlepiej zapewni osiągnięcie celów wyznaczonych w przepisach oraz w Krajowym Planie Gospodarki Odpadami. Podejmując zaskarżoną uchwałę Sejmik w odniesieniu do instalacji skarżącej naruszył zasadę samowystarczalności i bliskości w zagospodarowaniu odpadów. Realizacja tych zasad w odniesieniu do proponowanych instalacji skarżącej doprowadziłaby zaś do tego, że lokalny system gospodarowania odpadami uzyskałby charakter gospodarki o biegu zamkniętym z korzyścią dla środowiska (wyeliminowanie emisji z transportu, optymalizacja procesów, brak wtórnego zawilgocenia paliwa i utraty jego kaloryczności).

W odniesieniu do planowanych mocy przerobowych instalacji termicznego przekształcenia odpadów komunalnych wskazano na niewielką moc przerobową proponowanych instalacji Spółki oraz dużą dysproporcję mocy w rejonach III i II

(niczym nieusprawiedliwioną),co spowoduje konieczność transportu odpadów do rejonu II. Jest to niekorzystne dla środowiska oraz w ujęciu ekonomicznym i społecznym. W tym zakresie stanowisko Sejmiku należy uznać za arbitralne oraz prowadzi ono bez racjonalnego uzasadnienia do ograniczenia swobody prowadzenia działalności gospodarczej skarżącej, naruszenia zasady równości wobec prawa i równego traktowania podmiotów gospodarczych, tj. naruszenia zasad konstytucyjnych.

Podniesiono też, że nie ujęcie instalacji skarżącej nie może wynikać z faktu zgłoszenia ich dopiero w końcowej fazie konsultacji społecznych nad planem. Ograniczenie takie tj. zgłaszania jedynie na wstępnym etapie nie wynika bowiem z obowiązujących przepisów. Taka argumentacja Sejmiku narusza art. 76 Kpa.

W konsekwencji stwierdzono, że Sejmik dokonał nieprawidłowej oceny zgłoszonych wniosków o wpis instalacji do [...], wyboru dokonał z pominięciem ustawowych kryteriów i wynikających z przepisów zasad.

W odpowiedzi na skargę reprezentowany przez radcę prawnego Sejmik Województwa [...] wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 91 ust. 1 i art. 90 ustawy o samorządzie województwa, względnie o jej oddalenie w całości.

Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi odpowiadający na skargę stwierdził, że przesłanką jej wniesienia w związku z treścią art. 90 ust. 1 i art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa jest wykazanie po stronie skarżącej interesu prawnego, którego to wymogu skarżąca nie spełniła.

Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi przedstawiono sposób w jakim doszło do uwzględnienia w zaskarżonej uchwale (Planie inwestycyjnym) 8 planowanych instalacji termicznego przekształcenia odpadów komunalnych, z pominięciem dwóch proponowanych instalacji skarżącej. Podkreślono przy tym, że wbrew twierdzeniom skarżącej jej projektowane instalacje nie były najkorzystniejsze gdy chodzi o realizację zasady bliskości. Nadto podkreślono, że przy przekraczających znacznie dopuszczalne, a wynikające z Krajowego programu gospodarki odpadami, moce przerobowe zgłoszonych do przyjęcia w uchwale instalacji, skarżąca zgłoszenia swoich instalacji dokonała dopiero w ostatnim dniu konsultacji społecznych. Wtedy zaś projekt uchwały zawierał już planowane instalacje, które w pełni pokrywały braki i potrzeby poszczególnych regionów w zakresie przetwarzania odpadów. Jakkolwiek ustawodawca nie określił terminu na składanie wniosków uwzględnienia w [...] planowanych inwestycji to biorąc pod uwagę procedurę uchwalania tego aktu, w tym wymóg jego zaopiniowania przez uprawnione podmioty, po wcześniejszym opracowaniu prognozy oddziaływania na środowisko oraz wymóg przeprowadzenia konsultacji społecznej i wymóg uchwalenia planu w określonym w ustawie terminie należy stwierdzić, że wnioski do planu powinny być zgłoszone w pierwszym (początkowym) etapie jego opracowywania. W związku z tym podkreślono też, że wszystkie planowane biogazownie zgłoszone na etapie opracowywania planu zostały w nim ujęte bez konieczności dokonywania ich selekcji.

Zdaniem Sejmiku zaskarżona uchwała spełnia też wymogi w zakresie wymaganego zakresu merytorycznego wynikającego z obowiązujących przepisów. Wbrew zarzutom skarżącej przy opracowaniu uchwały wzięto też pod uwagę stanowisko organów opiniujących. Zdaniem odpowiadającego na skargę Zarząd Województwa, jako organ opracowujący projekt realizował uprawienia planistyczne wynikające z obowiązujących przepisów prawa krajowego i w żadnym przypadku ich nie przekroczył. Uwzględnienie w Planie inwestycyjnym planowanych do budowy (rozbudowy) instalacji, zgłoszonych w trakcie prac nad projektem [...], było wynikiem rzetelnie przeprowadzonej, szczegółowej analizy aktualnego stanu gospodarki odpadami na obszarze, dla którego jest sporządzany plan. Do planowanej przez skarżącą budowy instalacji do termicznego przetwarzania paliwa alternatywnego oraz biogazowni do przetwarzania frakcji biologicznej zdaniem organu (z przyczyn wskazanych w odpowiedzi na skargę) nie ma zastosowania art. 38a i art. 76 ust. 1 pkt 2 ustawy o odpadach oraz art. 186 ust. 1 Prawa ochrony środowiska.

Ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę skarżąca Spółka w obszernym piśmie procesowym z dnia [...]r. podtrzymała w całości argumentację zawartą w skardze.

Podkreślono istnienie i naruszenie interesu prawnego skarżącej związane m.in. z ograniczeniem jej działalności gospodarczej oraz fakt kwalifikacji kwestionowanej uchwały jako podjętej w sprawie z zakresu administracji publicznej. Rozbudowano argumentację co do niewłaściwego rozmieszczenia zgodnie z uchwałą w poszczególnych rejonach mocy instalacji termicznego przekształcenia paliwa alternatywnego z naruszeniem zasady samowystarczalności i bliskości.

Podkreślono wagę procedur konsultacyjnych, które zdaniem skarżącej miały w niniejszej sprawie jedynie abstrakcyjny charakter. W szczególności nie uwzględniono opinii Burmistrza Z. i Wójtów Gmin Powiatu [...] z [...] . i opinii Zarządu Powiatu w Z. wyrażonej w uchwale z [...]r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Skarga jest dopuszczalna, ale nie zasługuje na uwzględnienie.

Za utrwalony należy uznać w orzecznictwie pogląd (zobacz m.in. wyrok NSA z dnia 5 listopada 2014 r. sygn. akt II OSK 977/13 i z dnia 14 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OSK 2154/13), że wojewódzki plan gospodarki odpadami przyjmowany w formie uchwały przez sejmik województwa może być zaskarżony do sądu administracyjnego jako akt o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) w zw. z art. 91 u.s.w. W związku z treścią art. 58 § 1 pkt 5a ustawy p.p.s.a. przesłanką dopuszczalności takiej skargi jest naruszenie zaskarżoną uchwałą interesu skarżącego.

Przesłanki te zostały w niniejszej sprawie spełnione. Skarżąca ma niewątpliwie interes prawny w kwestionowaniu [...] w sytuacji gdy nie ujęto w nim zgłoszonych przez nią do ujęcia planowanych przez nią instalacji. Należy też przyjąć, że interes ten został naruszony. W tym względzie Sąd przychyla się do argumentacji zawartej w skardze. Niewątpliwie bowiem poprzez nieujęcie w zaskarżonej uchwale wskazywanych instalacji skarżącej została ona ograniczona w możliwości rozwoju w tym zakresie prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Wbrew stanowisku zaprezentowanemu w odpowiedzi na skargę ograniczenie to może wynikać m.in. z treści art. 38a i art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o odpadach. Przy przywołanych przez organ w odpowiedzi na skargę wątpliwościach interpretacyjnych co do treści art. 46 ust. 1 pkt 2 tej ustawy ostateczne ich rozstrzygnięcie mogłoby nastąpić dopiero w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Nadto organ nie zanegował twierdzeń skargi wskazujących na brak, w związku z treścią zaskarżonej uchwały, możliwości uzyskania przez skarżącą finansowania projektowanych instalacji ze środków publicznych. Ograniczenie w tym zakresie wynika m.in. z treści art. 35 ust. 9 u.o.

Wykazane naruszenia zaskarżoną uchwałą interesu prawnego skarżącej nie dają jednak podstaw do uwzględnienia skargi.

W związku z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.), konieczne jest bowiem wykazanie, że do tego naruszenia doszło jednocześnie z naruszeniem obowiązującego prawa, do czego zdaniem Sądu brak jest podstaw w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy.

W tym względzie należy w pierwszej kolejności podnieść, że rzeczywistym przedmiotem skargi jest bezczynność Sejmiku Województwa [...] w zakresie w jakim w załączniku nr 1 do uchwały w postaci Planu inwestycyjnego nie umieścił on wnioskowanych instalacji skarżącej. Skarżąca nie zarzuciła bowiem aby konkretne wymienione w poszczególnych tabelach załącznika instalacje zostały tam umieszczone bezprawnie i dlaczego. W oczywistej sprzeczności z takim stanowiskiem pozostaje zatem żądanie skargi stwierdzenia nieważności przedmiotowego załącznika w zakresie całości Tabel 23, 28, 30. W przypadku uwzględnienia takiego żądania doszłoby zatem również do wyeliminowania z obrotu prawnego tej części uchwały, których skarżąca nie kwestionuje i co do których nie zostało wykazane aby zostały one podjęte z naruszeniem prawa. W konsekwencji do stwierdzenia nieważności w tej części zaskarżonej uchwały doszłoby z naruszeniem art. 147 § 1 ustawy p.p.s.a w zw. z art. 1 § 2 w/w ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Prowadzi to do wniosku, że w praktyce dopuszczenie skargi do sądu administracyjnego na uchwały w przedmiocie uchwalenia planu gospodarki odpadami stanowi jedynie iluzoryczną ochronę interesów podmiotów, których instalacje nie zostały w takim planie ujęte.

Jednocześnie w świetle obowiązujących przepisów p.p.s.a. (art. 3 pkt 9 i art. 149) brak jest podstaw do przyjęcia, że dopuszczalna byłaby skarga na bezczynność sejmiku województwa w zakresie w jakim w wojewódzkim planie gospodarki odpadami nie uwzględnił on instalacji skarżącego podmiotu.

W literaturze podkreśla się również, że niedopuszczalna jest także w takiej sytuacji skarga na bezczynność wnoszona na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, a to w związku z treścią ust. 2 tej normy prawnej (zobacz: Prawne problemy górnictwa i ochrony środowiska nr 1/2017 Wyd. Un. Śl. w Katowicach, artykuł dr Gabriela Radeckiego, str. 91-108).

Już tylko z powyższych względów skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Nie mogła ona zostać uwzględniona również z tego względu, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem obowiązujących przepisów, gdy chodzi o nieujęcie w jej załączniku nr 1 wskazanych instalacji skarżącej. Strona skarżąca nie wykazała bowiem konkretnego przepisu z którego w stanie faktycznym niniejszej sprawy taki obowiązek na Sejmiku Województwa [...] by spoczywał i który w zakresie jej uprawnienia zostałby naruszony. Wskazane przepisy art. 34 ust. 1, art. 35a ust. 1 i art. 35 ust. 8 u.o. mają ogólny charakter, stanowią wytyczne jakimi powinien kierować się organ uchwałodawczy województwa przy podejmowaniu uchwały [...]. Brak jest szczegółowych przepisów normujących procedurę uchwalania planów zapewniających realizację tych ogólnych zasad i wymogów. Tym samym brak jest w zasadzie praktycznej możliwości weryfikacji przestrzegania tych zasad w stopniu pozwalającym na kontrolę, w tym zwłaszcza w postępowaniu sądowym. W konsekwencji nie ma też możliwości jednoznacznego przesądzenia, że te ogólne w swojej treści przepisy zostały naruszone, a w szczególności, iż ich dochowanie doprowadziłoby do uwzględnienia w [...]proponowanych instalacji skarżącej. Instrumenty pozwalające na taką weryfikację powinny wynikać z konkretnych przepisów. Postulat w tym względzie powinien być zatem skierowany do prawodawcy .

Należy też przyznać rację organowi, że biorąc pod uwagę procedurę uchwalania planu i obowiązujące organy terminy, nie bez znaczenia dla ujęcia w planie danej instalacji pozostaje też data w jakiej wniosek o jej umieszczenie został zgłoszony. Jakkolwiek ograniczenie w tym względzie nie wynika z konkretnych przepisów to ma ono praktyczne uzasadnienie, zwłaszcza w sytuacjach, na które powołano się w odpowiedzi na skargę, gdy dany podmiot (jak w niniejszej sprawie skarżąca) zgłasza do ujęcia w planie swoją instalację już po zaopiniowaniu przez uprawnione podmioty opracowanego przez zarząd województwa projektu planu i w końcowej fazie konsultacji społecznych, a nadto gdy instalacje zawarte w konsultowanym i zaopiniowanym już projekcie planu w pełni pokrywają braki i potrzeby poszczególnych rejonów w zakresie przetwarzania odpadów. Nietrafne jest też powoływanie się przez skarżącą w piśmie z dnia [...] r. na stanowisko Zarządu Powiatu w Z. oraz stanowisko Burmistrza Z. i wójtów gmin powiatu [...], w sytuacji gdy były one wyrażone dopiero na kilka dni przed podjęciem zaskarżonej uchwały.

Brak jest też zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że powoływanie się na takie ograniczenia stanowi naruszenie powołanych w skardze przepisów konstytucyjnych oraz ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

Odnośnie naruszenia przepisów tej ostatniej ustawy wypowiedział się przy tym w podobnej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 września 2017 r. sygn. akr II OSK 58/16 stwierdzając, że podmioty prowadzące działalność gospodarczą muszą się liczyć z ryzykiem ekonomicznym gdy chodzi o planowane, względnie realizowane inwestycje w zakresie instalacji związanych z przetwarzaniem odpadów. Stwierdził też NSA, "że żaden przepis ustawy o odpadach, czy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, nie daje podstaw do formułowania obowiązku organu uchwałodawczego dostosowania aktu planistycznego do potrzeb podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą polegającą na przetwarzaniu odpadów".

Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.