Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1337/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 233 par. 1 pkt 1 w zw. z  art. 239;
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 8.
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2014 r. sprawy ze skargi "G." Sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r.; 2. stwierdza, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz skarżącej "G." Sp. z o.o. z siedzibą w B. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w W. (zwany także dalej organem) postanowieniem z [...] lutego 2014 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez G. Spółka z o.o. z siedzibą w B. (zwanej także dalej spółką/skarżącym) na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w P. z [...] grudnia 2013 r. (zwany także dalej organem I instancji) utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Naczelnik Urzędu Celnego w Pruszkowie prowadząc postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych HOT SPOT, nr fabryczny [...], poświadczenie rejestracji [...], postanowieniem z [...] grudnia 2013 r. zawiesił to postępowanie, które uprzednio wszczął z urzędu postanowieniom z [...] listopada 2010 r. Zawieszenie nastąpiło do czasu przeprowadzenia badan przez jednostkę badającą upoważnioną przez Ministra Finansów i uzyskania opinii wykonanej przez tę jednostkę.

Spółka zaskarżyła ww. postanowienie organu I instancji z [...] grudnia 2013 r. w całości i wniosła o jego uchylenie oraz o umorzenie postępowania. Zarzuciła naruszenie przepisu art. 201 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa. Wskazała, że wycofała przedmiotowy automat z eksploatacji i jej zdaniem fakt ten uzasadnia umorzenie niniejszego postępowania. Zauważyła, że przeprowadzanie badań sprawdzających przedmiotowego automatu przez jednostkę badającą jest bezprzedmiotowe, bowiem przestał istnieć przedmiot postępowania.

Dyrektor Izby Celnej w W. w uzasadnieniu skarżonego postanowienia z [...] lutego 2014 r. podał, że jego zdaniem art. 201 § 1 ustawy - Ordynacji podatkowej wskazuje, że organ podatkowy zawiesza postępowanie w następujących przypadkach:

1. w razie śmierci strony, jeżeli postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe;

2. gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd;

3. w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony;

4. w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych;

5. w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej - do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 108 § 2, stanie się ostateczna, z zastrzeżeniem art. 108 § 3 oraz art. 115 § 4;

6. w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego.

Uznał, że tylko zaistnienie jednej z enumeratywnie wymienionych w tym przepisie przesłanek rodzi obowiązek zawieszenia postępowania. W razie zajścia takiej sytuacji organ podatkowy zobowiązany jest do wydania postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania. Jego zdaniem nie ma znaczenia, przed którym organem podatkowym sprawa się toczy, bowiem każdy organ podatkowy rozpatrujący daną sprawę zobligowany jest zawiesić postępowanie. Po ustaniu przyczyn warunkujących zawieszenia postępowania organ podatkowy podejmuje je w drodze postanowienia.

Powołując się na akta sprawy, organ wskazał, że Spółka nie powiadomiła Naczelnika Urzędu Celnego w P. o wycofaniu z eksploatacji ww. automatu do gier o niskich wygranych HOT SPOT, nr fabryczny [...]. Wskazał, że także do zażalenia na ww. postanowienie nie załączono żadnych dowodów, które uprawdopodobniłyby te twierdzenie Spółki.

Skargę na powyższe postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, zarzucając:

1. naruszenie przepisu art. 201 § 1 pkt 2 o.p. poprzez jego bezzasadne zastosowanie w przedmiotowej sprawie oraz uznanie, że w realiach przedmiotowego postępowania zachodzi konieczność zawieszenia postępowania do czasu przeprowadzenia badań przez jednostkę badającą upoważnioną przez Ministra Finansów, podczas gdy zawieszenie postępowania jest w całości nieuzasadnione, w związku bowiem z wycofaniem automatu z eksploatacji więc postępowanie stało się bezprzedmiotowe;

2. naruszenie przepisu art. 208 § 1 o.p., poprzez jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie, pomimo zaistnienia okoliczności warunkującej umorzenie postępowania zgodnie z dyspozycją tego przepisu, mianowicie faktu wycofania przez Spółkę przedmiotowego automatu z eksploatacji, co z kolei spowodowało, że przestał istnieć przedmiot postępowania.

Wobec powyższego Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w P., a także o zasądzenie na jej rzecz od Dyrektora Izby Celnej w W. kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. 2012 r., poz.270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lutego 2014 r., utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w P. z [...] grudnia 2013 r.

Sąd podziela stanowisko organu, że zgodnie z art. 208 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy (rejestrowy) wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

Słuszne jest twierdzenie organu, że bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Bezprzedmiotowość może wynikać z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych, ale zawsze oznacza brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Podobne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 kwietnia 2003 r., sygn. akt III SA 2225/01.

Zasadnie organ powołując się na akta sprawy wskazuje, że Spółka nie powiadomiła Naczelnika Urzędu Celnego w P. o wycofaniu z eksploatacji automatu do gier o niskich wygranych HOT SPOT, nr fabryczny [...]. Jak słusznie zauważył organ do zażalenia na zaskarżone postanowienie nie załączono także żadnych dowodów, które uprawdopodobniłyby to twierdzenie Spółki. Zasadne jest twierdzenie organu, że "organy podatkowe nie mają obowiązku w dochodzeniu prawdy materialnej poszukiwać bez końca dowodów mających potwierdzić dany fakt, jeżeli argumentów w tym zakresie nie dostarcza sama strona i nie wskazuje na istnienie w sprawie tych okoliczności (por. wyrok NSA z dnia 26 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1044/10).".

Niemniej jednak należy zauważyć, że Skarżącą reprezentowana jest przez pełnomocnika zawodowego - adwokata [...]. Zarówno w zażaleniu, jak i skardze do Sądu adwokat [...] oświadcza, że "Spółka wycofała urządzenie z eksploatacji, co z kolei spowodowało, że przestał istnieć przedmiot niniejszego postępowania. W związku z tym należy uznać, że postępowanie w sprawie powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe". Stosownie do art. 32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Przepis ten dopuszcza zatem ustanowienie pełnomocnictwa, ograniczając jedynie zakres działania pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym, a tym wypadu do takiego ograniczenia nie doszło. Biorąc pod uwagę, ustanowienie przez stronę zawodowego pełnomocnika (art. 32 k.p.a.) które oznacza, że wynikające dla niej z przepisów prawa materialnego uprawnienia, bądź obowiązki dotyczą także pełnomocnika wyprowadzić należy wniosek co do możliwości pełnej reprezentacji zobowiązanego przez pełnomocnika w postępowaniu. Zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 19, poz. 93 ze zm.) pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. Pełnomocnictwo ogólne jest pełnomocnictwem o najszerszym zakresie umocowania, gdyż obejmuje umocowanie do dokonywania czynności zwykłego zarządu. Oznacza to, że pełnomocnictwo takie przyznaje kompetencję do dokonywania wszelkich czynności, jakie mieszczą się w zakresie zwykłego zarządu. (A. Kidyba (red.), K. Kopaczyńska-Pieczniak, E. Niezbecka, Z. Gawlik, A. Janiak, A. Jedliński, T. Sokołowski, Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna, LEX, 2009). Tak więc zgodnie z udzielonym pełnomocnictwem, działając w imieniu skrzącej oświadczył, że "Spółka wycofała urządzenie z eksploatacji...". Z treści przytoczonego pełnomocnictwa jednoznacznie wynika zatem, że obejmuje ono swoim zakresem złożenie oświadczenie. Skoro pełnomocnik został upoważniony do składania w imieniu mocodawców "wszelkich wniosków" oraz, że "w zakresie niniejszego pełnomocnictwa pełnomocnik może działać na warunkach według własnego uznania oraz dokonywać wszelkich czynności, które celowi niniejszego pełnomocnictwa będą służyły", to również z takiego sposobu umocowania wynikało upoważnienie dla pełnomocnika.

W konsekwencji należy przyjąć, że wszelkie czynności dokonane przez pełnomocnika obciążają samą skarżącą. Tak więc zdaniem Sądu skarżąca ponosi pełną odpowiedzialność, za czynności dokonane w jej imieniu przez ustanowionego pełnomocnika. Następstwem bowiem udzielenia pełnomocnictwa jest powstanie po stronie pełnomocnika uprawnienia do działania w imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy.

Rozpoznając ponownie sprawę organy wezmą pod uwagę powyższe rozważania Sądu.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Stosownie do przepisu art. 152 p.s.a. orzeczono o niewykonywaniu zaskarżonego postanowienia do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 p.p.s.a.