Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 911/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-07-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 par. 1-2, art. 87 par. 1-2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 26 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 189 poz 1159
law: Ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A S.A. z siedzibą w Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi 14 stycznia 2010r. w sprawie ze skargi A S.A. z siedzibą w Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A S.A. z siedzibą w Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 31 sierpnia 2009r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono stronie skarżącej w dniu 10 lutego 2010r.

W dniu 22 marca 2010r. A S.A. złożyła skargę kasacyjną od tego wyroku z dnia 14 stycznia 2010r., od której uiściła wpis sądowy. Jednocześnie skarżąca spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu wniosku wyjaśniła, że w dniu 8 marca 2010r., czyli przed upływem 30 – dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, została nadana przesyłka polecona zawierająca skargę kasacyjną, która została sporządzona przez pełnomocnika będącego radcą prawnym. Jednakże w jej sekretariacie podczas czynności komputerowego wypełniania adresu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi błędnie wpisano adres Sądu "ul. Piotrkowska 90", zamiast "ul. Piotrkowska 135". W treści samej skargi został natomiast podany prawidłowy adres, czyli "ul. Piotrkowska 135". Przesyłka została wysłana na adres "ul. Piotrkowska 90", a następnie w dniu 18 marca 2010r. zwrócona spółce przez pocztę z adnotacją na kopercie "adresat nieznany". Zdaniem skarżącej spółki przesyłkę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi mimo nieprawidłowego adresu, poczta powinna była doręczyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi posiada tylko jedną siedzibę przy ul. Piotrkowskiej 135 i trudno w tych okolicznościach uznać, że operator nie znał prawidłowego adresu. Nie istniały zatem żadne powody do zwrotu przesyłki nadawcy. Skarżąca spółka podniosła także, iż uchybienie polegające jedynie na wskazaniu w adresie sądu niewłaściwego numeru ulicy jest nieznaczne, co z uwagi na liczbę codziennej korespondencji w jej sekretariacie sporadycznie może mieć miejsce. Wskazane okoliczności świadczą o tym, że w pozostałych kwestiach dochowała staranności by skutecznie złożyć środek zaskarżenia. Nieznaczne uchybienie nie powinno więc powodować dla niej negatywnych konsekwencji polegających na zamknięciu dalszej drogi sądowej do zaskarżenia niekorzystnego wyroku.

Postanowieniem z dnia 30 marca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek skarżącej spółki o przywrócenie terminu.

Na powyższe postanowienie skarżąca spółka wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Na skutek rozpoznania tego zażalenia postanowieniem z dnia 28 maja 2010r., sygn. akt II OZ 477/10 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie z dnia 30 marca 2010r. i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu tego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił jedynie uwagę na sprzeczność pomiędzy sentencją a uzasadnieniem i powołaną podstawą prawną zaskarżonego postanowienia z dnia 30 marca 2010r. Wskazał, iż jeżeli sąd postanowił odrzucić wniosek strony skarżącej to, nie powinien się zajmować kwestią winy strony skarżącej. Jeżeli natomiast intencją sądu było merytoryczne negatywne rozpoznanie wniosku, to powinien był odmówić przywrócenia terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucję przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Z treści powołanych przepisów wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym termin do dokonania przez stronę czynności, któremu uchybiła należy przywrócić, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

1. strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu;

2. wniosek ten zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu;

3. jednocześnie strona dokona czynności, dla której określony był termin;

4. we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu;

5. uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki procesowe.

W niniejszej sprawie nieprawidłowo zaadresowana przesyłka zawierająca skargę kasacyjną została zwrócona skarżącej spółce w dniu 18 marca 2010r. Tym samym składając w dniu 22 marca 2010r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w związku z powzięciem wiadomości o nieskutecznym nadaniu przesyłki zawierającej skargę kasacyjną z powodu jej nieprawidłowego zaadresowania, skarżąca spółka zachowała siedmiodniowy termin do jego złożenia od ustania przyczyny uchybienia terminu.

Tym niemniej jednak nie można uznać, iż argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uzasadniają jego uwzględnienie.

W orzecznictwie i w literaturze nie budzi wątpliwości, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i jest uzasadnione wówczas, gdy strona mimo dołożenia wszelkich starań, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, nie mogła usunąć przeszkody, która była przyczyną uchybienia terminu. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się na przykład: przerwę na komunikacji, nagłą chorobą, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest więc uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie. Kwestię oceny braku winy ustawodawca pozostawił natomiast do uznania sądu.

Innymi słowy jedynie zaistnienie wyjątkowych, nieprzewidywalnych i niezależnych od strony okoliczności, których nie mogła usunąć w terminie do dokonania danej czynności, może uzasadniać jego przywrócenie. Do takich niedających się przezwyciężyć i przewidzieć przeszkód, niezależnych od strony, nie można jednakże zaliczyć błędu pracownika skarżącej spółki polegającego na nieprawidłowym zaadresowaniu przesyłki zawierającej skargę kasacyjną. Niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie może bowiem stanowić podstawy do przywrócenia terminu. Należy przy tym zauważyć, iż w orzecznictwie przyjmuje się, iż niezachowanie należytej staranności przez pracownika strony bądź osobę, której powierzyła ona stosowne obowiązki pociąga również konsekwencje dla niej samej i nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu.

Błędne zaadresowanie przesyłki świadczy z pewnością o nienależytej staranności skarżącej spółki. Poza tym nie można również podzielić argumentacji skarżącej spółki, iż operator powinien był jednak doręczyć przesyłkę, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi ma tylko jedną siedzibę. Z treści art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2003r. Prawo pocztowe (tekst jedn. – Dz.U. z 2008r., nr 189, poz. 1159 ze zm.) wynika ciążący na operatorze obowiązek doręczenia przesyłki adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce. Tym samym podmiot świadczący tego usługi pocztowe w oparciu o przepisy tej ustawy nie może dowolnie doręczać przesyłki, nawet jeżeli z urzędu jest mu znany prawidłowy adres, na który przesyłka winna być doręczona. Nie może więc strona skarżąca skutecznie przerzucić ciężaru odpowiedzialności za swoje niestaranne działanie na operatora, z którym zawarła umowę o świadczenie usługi pocztowej. O braku winy w uchybieniu terminu nie świadczy poza tym fakt, iż uchybienie to było nieznaczne, a strona dołożyła należytej staranności w pozostałych kwestiach, uiszczając wpis sądowy i dopełniając czynności, której uchybiła. Każde uchybienie terminu, nawet jednodniowe, w myśl art. 85 p.p.s.a. powoduje, iż czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna.

Mając na uwadze powyższe przesłanki oraz stan faktyczny mający miejsce w niniejszej sprawie, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Z tych też względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.