Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 462/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 92a ust. 1, art. 92b ust. 1, art. 92 ust. c
journal: Dz.U. 2001 nr 125 poz 1371
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2018 r. sprawy ze skargi P.S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] stycznia 2018 r., nr [...],Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej: WITD) nałożył na P P.S. karę pieniężną w wysokości 20.000 zł.

Podstawę faktyczną ww. rozstrzygnięcia stanowiły naruszenia opisane w załączniku nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2017 r., poz. 2200 ze zm., dalej: u.t.d.), tj.:

1) lp. 1.1 - wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji, sankcjonowane karą pieniężną w wysokości 8.000 złotych;

2) lp. 1.4 - niezgłoszenie na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa w art. 7a i art. 8, w wymaganym terminie, sankcjonowane karą pieniężną w wysokości 800 złotych.

3) lp. 5.2 - przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, sankcjonowane kara pieniężną: za przekroczenie o czas powyżej 35 minut do 30 minut w wysokości 150 złotych oraz za każde następne rozpoczęte 30 minut w wysokości 200 złotych;

4) lp. 5.3 - skrócenie dziennego czasu odpoczynku, sankcjonowane kara pieniężną: za skrócenie o czas powyżej 15 minut do jednej godziny w wysokości 100 złotych oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę w wysokości 200 złotych;

5) lp. 5.4 - skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku, sankcjonowane karą pieniężną: za skrócenie o czas do jednej godziny w wysokości 50 złotych oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę w wysokości 100 złotych;

6) lp. 6.1.4 - wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji, sankcjonowane karą pieniężną w wysokości 1.000 złotych;

7) lp. 6.2.1 - nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, sankcjonowane karą pieniężna w wysokości 5000 złotych;

8) lp. 6.3.7 - nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - sankcjonowane karą pieniężną w wysokości 500 złotych

- za każdy dzień;

9) lp. 6.3.11 - naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy -sankcjonowane karą pieniężną w wysokości 500 złotych - za każdego kierowcę;

10) lp. 6.3.12 - naruszenie obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego - sankcjonowane karą pieniężną w wysokości 500 złotych - za każdy pojazd.

Na podstawie upoważnienia nr [...] z [...].08.2017 r. przeprowadzono kontrolę w siedzibie przedsiębiorcy P.S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: P P.S., ul. [...].

Do kontroli strona okazała licencję Nr [...] na wykonywanie międzynarodowego autobusowego i autokarowego zarobkowego przewozu osób udzieloną w dniu [...].04.2017 r., z terminem ważności do [...].04.2022 r. Strona okazała również zezwolenie nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego.

Przedmiotem kontroli było przestrzeganie przez stronę obowiązków lub warunków przewozu drogowego wynikających z aktów' prawnych wymienionych w art. 4 pkt 22 u.t.d.

Kontrolą objęto okres od dnia [...].08.2016 r. do dnia [...].08.2017 r.

Zgodnie z okazanymi dokumentami, przedsiębiorca w okresie 6 miesięcy przed rozpoczęciem kontroli zatrudniał średnio 11 kierowców. Ustalenia kontroli utrwalono protokołem nr [...].

Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, WITD decyzją nr [...] z [...] stycznia 2018r. nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 20.000 (słownie: dwadzieścia tysięcy) złotych.

W złożonym odwołaniu strona wniosła o uchylenie decyzji. Skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwą wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Strona wskazała, iż organ nie zbadał sprawy pod względem faktycznym i prawnym i rozpoznał sprawę w oparciu o niekompletny materiał dowodowy. Zarzucił naruszenie art. 7, 77, 80, 107 K.p.a. Strona wnosła o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania. Skarżący wyjaśnił, iż Pani N. była upoważniona do reprezentowania go podczas kontroli a nie podczas postępowania administracyjnego i nie przekazała mu zawiadomienia o wszczęciu tego postępowania wobec strony. Wyjaśnił także, że przewozy drogowe zaczął wykonywać od dnia [...].04.2017 r. a wcześniej przewozy te wykonywał inny przedsiębiorca, który posiadał stosowne uprawnienia. W ocenie strony fakt zatrudniania kierowców nie świadczy o wykonywaniu przewozów. Odnośnie naruszenia z lp. 6.2.1 strona podniosła, że organ nie zbadał czy w okresach bez rejestracji aktywności nie były wykonywane przejazdy wyłączone spod przepisów rozporządzeń 165/2014 i 561/06, a także nie ustalono personaliów osoby prowadzącej pojazd.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: GITD) decyzją z [...] marca 2018 r. nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nałożył karę pieniężną w wysokości 20.000 zł.

Uzasadniając decyzję GITD wskazał, że stosownie do art. 92a ust. 1 u.t.d., podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 do 10 000 złotych za każde naruszenie.

Zgodnie z art. 92a ust. 3 u.t.d. suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć:

1) 15 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w7 okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

2) 20 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kieimyców7 w liczbie średnio od 11 do 50 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

3) 25 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w7 liczbie średnio od 51 do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

4) 30 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w7 liczbie większej niż 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli;

5) 40 000 złotych - dla podmiotu wykonującego inne czynności związane z przewozem drogowym.

Stosownie do art. 92a ust. 6 u.t.d., wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy.

Zgodnie z art. 92a ust. 4 u.t.d, za kierowców, o których mowa w ust. 3 pkt 1- 3, uważa się również osoby niezatrudnione przez podmiot wykonujący przewóz drogowy, wykonujące osobiście przewozy drogowe na jego rzecz.

Zgodnie z art. 92a ust. 5 u.t.d, jeżeli czyn będący naruszeniem przepisów, o których mowa w ust. 1, wyczerpuje jednocześnie znamiona wykroczenia, w stosunku do podmiotu będącego osobą fizyczną stosuje się wyłącznie przepisy o odpowiedzialności administracyjnej.

Zgodnie z art. 92a ust. 6 u.t.d, wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy.

Zgodnie z art. 92b ust. 1 - 2 u.t.d, nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił:

1) właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów:

a) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85,

b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym,

c) Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. (Dz. U. z1999 r. Nr 94, poz. 1086 i 1087);

2) prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników' wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania przepisów' rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 lit. a, lub do działań zagrażających bezpieczeństwa! ruchu drogowego.

Za naruszenie przepisów, o których mowa w ust. 1, karze grzywny, na zasadach określonych w art. 92, podlega kierowca lub inna osoba odpowiedzialna za powstanie tych naruszeń.

Zgodnie z art. 92c ust. 1 u.t.d., nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli:

1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub

2) za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ.

Zgodnie z art. 4 pkt 22 u.t.d. obowiązki lub warunki przewozu drogowego - obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz:

a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.Urz. L 370 z 31.12.1985, str. 21), h) rozporządzenia (WE) nr 561/2006,

j) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.Urz. L 300 z 14.11.2009, str. 51-71),

k) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz.Urz. L 300 z 14.11.2009, str. 72-87),

l) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006,

m) ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe,

o) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym,

r) ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz.U. z 2012 r. poz. 1155),

s) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz.U. Nr 180, poz. 1494, z późn. zm.7), y) wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych w zakresie przewozu drogowego.

Zgodnie z art. 4 pkt 22 lit. a), lit. h) i lit. s) u.t.d., obowiązki lub warunki przewozu drogowego oznaczają - obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. L 370 z 31.12.1985, str. 21), rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz. U. Nr 180, poz. 1494, z 2007 r. Nr 99, poz. 661 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 171, poz. 1016).

Odnosząc się do naruszenia z lp. 1.1 załącznika do u.t.d., GITD wskazał, że w

myśl art. 4 pkt 3 u.t.d., transport drogowy jest to krajowy transport drogowy lub międzynarodowy transport drogowy; określenie to obejmuje również:

a) każdy przejazd drogowy wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do działalności gospodarczej, niespełniający warunków, o których mowa w pkt 4,

b) działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy.

Zgodnie z art. 5 ust. 1, 2 i 3 u.t.d.:

1. Podjęcie i wykonywanie transportu drogowego, z zastrzeżeniem art. 5b ust. 1 i 2, wymaga uzyskania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, na zasadach określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającym dyrektywę Rady 96/26/WE, zwanym dalej "rozporządzeniem (WE) nr 1071/2009".

2. Zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego udziela się przedsiębiorcy, jeżeli:

1) spełnia wymagania określone w rozporządzeniu (WE) nr 1071/2009;

2) w stosunku do zatrudnionych przez przedsiębiorcę kierowców, a także innych osób niezatrudnionych przez przedsiębiorcę, lecz wykonujących osobiście przewóz na jego rzecz, nie orzeczono zakazu wykonywania zawodu kierowcy.

3. Zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego udziela się na czas nieoznaczony.

W myśl art. 5a u.t.d.:

1. Podjęcie i wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji wspólnotowej, na zasadach określonych w:

1) rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącym wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych, zwanym daiej "rozporządzeniem (WE) nr 1072/2009", lub

2) rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 561/2006, zwanym dalej "rozporządzeniem (WE) nr 1073/2009".

2. Licencji wspólnotowej udziela się przedsiębiorcy, jeżeli posiada zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego.

Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 1.1 załącznika do u.t.d., który wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 8.000 złotych.

Po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w szczególności z danych cyfrowych zarejestrowanych na kartach kierowców, zawartych umów o pracę z poszczególnymi kierowcami, udzielanie tym kierowcom urlopów wypoczynkowych, przekazanej przez przedsiębiorcę miesięcznej karty pracownika - ewidencji czasu pracy, oraz ewidencji czasu pracy dla innych umów, kontrolą zapisów na kartach kierowców co miało odzwierciedlenie w pisemnych pouczeniach jakie były kierowane do poszczególnych osób a także na podstawie zeznania kierowcy R.M., organ odwoławczy stwierdził, że wynika z niego jednoznacznie, że przedsiębiorca wykonywał przewozy osób w okresie objętym kontrolą czasu pracy kierowców od dnia [...] stycznia 2017 r. do chwili uzyskania stosownych uprawnień wynikających z licencji nr [...] w dniu [...].04.2017 r.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że z okazanych przez stronę do kontroli dokumentów wynika jednoznacznie, iż przed dniem [...] kwietnia 2017r., tj. datą uzyskania licencji, sześciu kierowców zatrudnionych było na umowę o pracę na pełny etat w tym jeden na pół etatu. Dwóch z nich otrzymało od przedsiębiorcy świadectwa pracy za okres zatrudnienia do [...] stycznia i [...] lutego 2017 r. Umowy o pracę zawierane były pomiędzy przedsiębiorstwem P P.S. reprezentowanym przez P.S. a poszczególnymi kierowcami. W umowach ustalano następujące warunki zatrudnienia: stanowisko - kierowca autobusu, miejsce wykonywania pracy- wszystkie województwa Polski, kraje Unii Europejskiej.

W okresie objętym kontrolą zatrudniano również kierowców na umowę zlecenie. Pięciu z wymienionych przez stronę kierowców, organ I instancji poddał kontroli, wzywając o szczegółowe dokumenty. Pobrano dokumenty zawarcia umowy zlecenia z poszczególnymi kierowcami. Umowa zawierała takie dane jak: numer, datę zawarcia oraz wskazanie strony tj. P P.S. zwany w treści umowy "zleceniodawcą" reprezentowanym przez P.S. a "zleceniobiorcą" - wskazany imiennie kierowcą. W umowie wskazywano okres na jaki została zawarta oraz określono, że: "zleceniodawca zleca, a zleceniobiorca zobowiązuje się do: przewóz osób". Wynagrodzenie płatne będzie w siedzibie zleceniodawcy w ciągu 7 dni od złożenia rachunku przez zleceniodawcę.

Strona w odwołaniu podniosła, iż kara jest niezasadna gdyż przed dniem [...].04.2017 r., nie prowadził działalności z zakresu przewozu osób i okazane podczas kontroli dane i dokumenty nie powinny być brane pod uwagę, iż nie dotyczą one prowadzonej przez niego działalności.

Odnosząc się do powyższego organ odwoławczy stwierdził, iż argumentacja strony nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem ma na celu jedynie uniknięcie odpowiedzialności za naruszenia jakie zostały orzeczone w zaskarżonej decyzji. Wskazać należy, iż organ I instancji w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli nr [...] z dnia [...].07.2017 r. wskazał, iż przedmiotem kontroli będzie przestrzeganie przez stronę obowiązków lub warunków przewozu drogowego wynikających z aktów prawnych wymienionych w art. 4 pkt 22 u.t.d. W piśmie wskazano jakie dokumenty winny być przygotowane na dzień rozpoczęcia kontroli. Wskazano m.in. takie dokumenty jak: zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika/licencja uprawniająca do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego. W dniu rozpoczęcia kontroli wezwano także przedsiębiorcę o przedłożenie do kontroli zapisów z kart kierowców: K.P., K.L., K.S., M.R., S.R., S.J., S.W., T.A., W.W., W.S., W.R. (wskazano, że należy okazać wszystkie odczyty z kart kontrolowanych kierowców za kontrolowany okres tj. od [...].01.2017 r. do [...].06.2017 r. oraz ostatni odczyt poprzedzający okres kontrolowany i pierwszy odczyt wykonany po okresie kontrolowanym, oraz zapisów z tachografów cyfrowych pojazdów, które prowadzili kontrolowani kierowcy.

Przedsiębiorca udzielając odpowiedzi organowi przedstawił pliki cyfrowe z kart poszczególnych kierowców, oraz pliki cyfrowe z pojazdów którymi kierowcy ci kierowali.

Podczas kontroli sporządzono protokół z okazania dokumentów.

Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, iż w przedmiotowym przypadku doszło do naruszenia polegającego na wykonywaniu transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji - lp. 1.1 załącznika nr 3 do u.t.d.

Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości 8.000 zł została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa.

Odnośnie naruszenia z lp. 1.4 załącznika nr 3 do u.t.d. GITD wskazał, że zgodnie z art. 7a ust. 1 u.t.d. zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego oraz licencji wspólnotowej udziela się na wniosek przedsiębiorcy złożony na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r., o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2013 r. poz. 235), po uiszczeniu opłat, o których mowa w art. 41 ust. ł pkt 1 i 11. W myśl art. 7a ust. 2 pkt 6 ww. ustawy, wniosek o którym mowa w ust. 1, zawiera: określenie rodzaju i liczby pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie wykorzystywał do wykonywania transportu drogowego.

Stosownie do art. 14 ust. 1 pkt 1 u.t.d., przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji wspólnotowej, zmiany danych o których mowa w art. 7a, nie później niż w terminie 28 dni od dnia ich powstania.

Organ odwoławczy na podstawie protokołu kontroli w przedsiębiorstwie nr [...], licencji nr [...], informacji udzielonych przez Główny Inspektorat Transportu Drogowego Biuro do spraw Transportu Międzynarodowego, zważył, że przedsiębiorca nie zgłosił w terminie 28 dni organowi wydającemu licencje nr [...] zmiany danych o których mowa w art. 7a ustawy.

Zgodnie z uzyskanymi podczas kontroli informacjami od przedsiębiorcy oraz w oparciu o okazane do kontroli dane cyfrowe z pojazdów i kart kierowców, należy uznać, iż:

Pojazd o nr rej. [...] - nie został zgłoszony do licencji. Na podstawie danych cyfrowych zapisanych na karcie kierowcy Pana K.L., S.J., S.R. wynika, że w okresie od dnia [...] kwietnia do dnia [...] maja 2017 r. ww. kierowcy wykonywali przewozy ww. pojazdem.

Pojazd o nr rej. [...] - nie został zgłoszony do ww. licencji. Na podstawie danych cyfrowych zapisanych na kartach kierowców: K.L., T.A. wynika, że w okresie od dnia [...] czerwca 2017 r. ww. kierowcy wykonywali przewozy ww. pojazdem.

Pojazd o nr rej. [...] - nie został zgłoszony do licencji nr [...]. Na podstawie danych cyfrowych zapisanych na karcie kierowcy Pana S.J., wynika, że w okresie od [...] maja 2017r., kierowca wykonywał przewozy ww. pojazdem.

Pojazd o nr rej. [...] - nie został zgłoszony do ww. licencji. Na podstawie danych cyfrowych zapisanych na kartach kierowców: S.W., T.A., wynika, że w okresie od [...] kwietnia do dnia [...] maja 2017r. ww. kierowcy wykonywali przewozy rzeczonym pojazdem.

Pojazd o nr rej. [...] - nie został zgłoszony do licencji wspólnotowej. Na podstawie danych cyfrowych zapisanych na karcie kierowcy Pana S.J., wynika, że dnia [...].06.2017r. kierowca wykonywał przewóz ww. pojazdem.

Pojazd o nr rej. [...] - nie został zgłoszony do licencji nr [...]. Na podstawie danych cyfrowych zapisanych na kartach kierowców: S.J., S.R. wynika, że w okresie od [...] maja do [...] czerwca 2017r. ww. kierowcy wykonywali przewóz ww. pojazdem.

Pojazd o nr rej. [...] - nie został zgłoszony do ww. licencji. Na podstawie danych cyfrowych zapisanych na karcie kierowcy Pana S.W. wynika, że w okresie od [...] kwietnia do [...] maja 2017r. kierowca wykonywał przewóz ww. pojazdem.

Pojazd o nr rej. [...] - nie został zgłoszony do licencji nr [...].

Na podstawie danych cyfrowych zapisanych na karcie kierowcy Pana S.W. wynika, że w okresie [...] maja 2017r. kierowca wykonywał przewóz ww. pojazdem.

Strona w odwołaniu nie kwestionuje naruszenia.

Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w łącznej wysokości 6.400 zł została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa.

Odnośnie naruszenia z Ip. 5.2 załącznika nr 3 do u.t.d. organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 4 lit. d) i lit. j) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r., "przerwa" oznacza okres, w którym kierowca nie może prowadzić pojazdu ani wykonywać żadnej innej pracy, wykorzystywany wyłącznie do wypoczynku, natomiast "czas prowadzenia pojazdu" oznacza czas trwania czynności prowadzenia pojazdu zarejestrowany:

- automatycznie lub półautomatycznie przez urządzenia rejestrujące określone w załącznikach I i IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85; lub

- ręcznie, zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3821/85.

Stosownie do art. 7 ww. rozporządzenia po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje przerwa trwająca co najmniej 45 minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego.

Konsekwencją powyższego jest treść lp. 5.2 załącznika nr 3 do u.t.d., który przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 150 zł oraz przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy za każdą następne rozpoczęte 30 minut, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 200 złotych.

Organ odwoławczy po przeprowadzeniu ponownej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności danych cyfrowych stwierdził, że kierowca Pan R.S. dniu [...] maja 20ł7r. prowadził pojazd przez 4 godziny i 50 minut w okresie od godziny 06:50 do godziny 20:07. Oznacza to przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 20 minut w stosunku do dopuszczalnego okresu prowadzenia pojazdu wynoszącego 4 godziny i 30 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 złotych.

Organ odwoławczy po przeprowadzeniu ponownej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności danych cyfrowych stwierdził, że kierowca Pan R.S. dniu [...] czerwca 2017r, prowadził pojazd przez 5 godzin i 7 minut w okresie od godziny 07:58 do godziny 14:29. Oznacza to przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 37 minut w stosunku do dopuszczalnego okresu prowadzenia pojazdu wynoszącego 4 godziny i 30 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 350 zł.

Strona w odwołaniu nie kwestionuje naruszenia.

Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości 500 zł została – zdaniem GITD - nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa.

Odnośnie naruszenia z lp. 5.3 załącznika nr 3 do u.t.d. GITD wskazał, że zgodnie z art. 4 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.5 "dzienny okres odpoczynku" oznacza dzienny okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny dzienny okres odpoczynku" lub "skrócony dzienny okres odpoczynku":

- "regularny dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 11 godzin. Alternatywnie, regularny dzienny okres odpoczynku można wykorzystać w dwóch częściach, z których pierwsza musi nieprzerwanie trwać co najmniej 3 godziny a druga co najmniej 9 godzin,

- "skrócony dzienny okres odpoczynku oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 9 godzin, ale krócej niż 11 godzin.

W myśl art. 8 ust. 1. 2. 4. 5 ww. rozporządzenia, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24 godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca może wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 2, w ciągu 30 godzin od zakończenia dziennego lub tygodniowego okresu odpoczynku, kierowca należący do kilkuosobowej załogi musi skorzystać z kolejnego dziennego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 9 godzin.

Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.3 załącznika nr 3 do u.t.d., który skłócenie dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 100 zł i skrócenie dziennego czasu odpoczynku za każdą następną rozpoczętą godzinę, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 200 zł.

Organ odwoławczy po przeprowadzeniu ponownej analizy danych cyfrowych z kart kierowców, z uwzględnieniem błędów lub zdarzeń w postaci braku napięcia stwierdził, że kierowca:

- S.K. w dniu [...].01.2017 r. o godzinie 17:16 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 9-godzmny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 42 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 06:38 dnia [...].01.2017r. do godziny 15:20 dnia [...].01.2017r, czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 18 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw' lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100 złotych.

- R.S. w dniu [...].02.2017 r. o godzinie 03:59 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, co najmniej 3 godziny i co najmniej 9 godzin. W okresie tym kierowca odebrał drugą część odpoczynku w wymiarze 8 godzin i 25 minut, tj. od godziny 19:34 dnia [...].02.2017r. do godziny 03:59 dnia [...].02.2017r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 35 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100 zł.

- R.S. w dniu [...].05.2017 r., o godzinie 08:51 rozpoczął 30-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 56 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 08:55 dnia [...].05.2017r. do godziny 14:51 dnia [...].05.2017r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 3 godziny i 4 minuty. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 700 złotych.

- R.S. w dniu [...].05.2017r. o godzinie 00:02 rozpoczął 30-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 10 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 22:52 dnia [...].05.2017r. do godziny 06:02 dnia [...].05.2017r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 50 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie

Okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw łub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 300 zł.

- R.S. w dniu [...].06.2017 r. o godzinie 21:57 rozpoczął 30-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 6 godzin i 31 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 21:26 dnia [...].06.2017r. do godziny 03:57 dnia [...].07.2017r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 29 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 500 złotych.

- J.S. w dniu [...].05.2017r. o godzinie 07:02 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 2ł minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 11:39 dnia [...].05.2017r. do godziny 20:00 dnia [...].05.2017r, czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dziemiy czas odpoczynku o 39 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100 zł.

- S.W. w dniu [...].01,2017r. o godzinie 04:18 rozpoczął 24-godzinny

okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzimiy nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 44 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 07:29 dnia [...].01.2017r. do godziny 16:13 dnia [...].0ł.2017r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 16 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej),

uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100 zł.

- S.W. w dniu [...].02.2017r. o godzinie 04:33 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 42 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 06:55 dnia [...].02.2017r. do godziny 15:37 dnia [...].02.2017r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 18 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100 złotych.

- Ł.W. w dniu [...].06.2017r. o godzinie 20:18 rozpoczął 30-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 23 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 18:55 dnia [...].06.2017r. do godziny 02:18 dnia [...].06.2017r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skłócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 37 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków7. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 300 złotych.

- R.W. w dniu [...].06.2017r. o godzinie 21:57 rozpoczął 30-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 6 godzin i 30 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 21:27 dnia [...].06.2017r. do godziny 03:57 dnia [...].07.2017r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czasu odpoczynku o 2 godziny i 30 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 500 złotych.

Strona w odwołaniu nie kwestionuje naruszenia.

Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości 2.800 (słownie: dwa tysiące osiemset) złotych została nałożona słusznie

i zgodnie z przepisami prawa.

Odnośnie naruszenia z lp. 5.4 załącznika nr 3 do u.t.d. GITD wskazał, że stosownie do art. 4 lit. h) i i) rozporządzenia (WE) 561/2006, "tygodniowy okres odpoczynku" oznacza tygodniowy okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny tygodniowy okres odpoczynku" lub "skrócony tygodniowy okres odpoczynku": "regularny tygodniowy okres odpoczynku" oznacza odpoczynek trwający co najmniej 45 godzin, "skrócony tygodniowy okres odpoczynku" oznacza odpoczynek trwający krócej niż 45 godziny, który można, na warunkach ustalonych w art. 8 ust. 6, skłócić do nie mniej niż 24 kolejnych godzin; "tydzień" oznacza okres od godz. 00.00 w poniedziałek do godz. 24.00 w niedzielę.

Zgodnie z art. 8 ust. 1, 6 i 7-9 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje, co najmniej:

- dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub

- jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający, co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu.

Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. Odpoczynek wykorzystywany, jako rekompensata za skłócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym, co najmniej dziewięć godzin. Jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza bazą można wykorzystywać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania dla każdego kierowcy i pojazd znajduje się na postoju. Tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie można zaliczyć do dowolnego z nich, ale nie obu.

W myśl art. 8 ust. 1, ust. 6 lit. (a) i ust. 7=9 ww. umowy, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku, które określone są w artykule 1 litera

(0) i (p). W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej: (1) dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub (ii) jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skłócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu.

Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24-godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. Odpoczynek wykorzystywany, jako rekompensata za skłócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym, co najmniej dziewięć godzin. Jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza bazą można wykorzystywać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania dla każdego kierowcy i pojazd znajduje się na postoju.

Tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie można zaliczyć do dowolnego z nich ale nie obu.

Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5,4 załącznika nr 3 do u.t.d., który skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku o czas do jednej godziny, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 50 złotych i skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku za każdą następną rozpoczętą godzinę, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 100 złotych.

Organ odwoławczy po przeprowadzeniu ponownej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności danych cyfrowych z kart kierowców i tachografów cyfrowych (uwzględniając błędy lub zdarzenia w postaci braku napięcia) stwierdził, że kierowca:

- L.K. w przyjętym okresie rozliczeniowym: od dnia [...].02.2017r., 00:00 do dnia [...].02.2017r. 23:59, odebrał jedynie 36 godzin i 54 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 00:33 dnia [...].02.2017 r. do godziny 13:27 dnia [...].02.2017r. czasu UTC+1, podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 45 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 8 godzin i 6 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 850 złotych.

- L.K. w przyjętym okresie rozliczeniowym: od dnia [...].02.2017r., 00:00 do dnia [...].02.2017r. 23:59, odebrał jedynie 19 godzin i 44 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 19:47 dnia [...].02.2017r. do godziny 15:31 dnia [...].02.2017r. czasu UTC+1, podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 24 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 4 godziny i 16 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 450 złotych.

- R.W. w przyjętym okresie rozliczeniowym: od dnia [...].05.2017 r., godz. 00:00 do dnia [...].06.2017 r., godz. 23:59 odebrał jedynie 22 godzin i 44 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 21:34 dnia [...].06.2017r. do godziny 20:18 dnia [...].06.2017 r. czasu UTC+1, podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 24 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 1 godzinę i 16 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 złotych.

- W.W. w przyjętym okresie rozliczeniowym: od dnia [...].01.2017 r., godz. 00:00 do dnia [...].01.2017 r., godz. 23:59 odebrał jedynie 20 godzin i 57 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 17:58 dnia [...].01.2017 r. do godziny 14:55 dnia [...].01.2017 r. czasu UTC+1, podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 45 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 24 godzin i 3 minuty. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 2.450 złotych.

- W.W. w przyjętym okresie rozliczeniowym: od dnia [...].01.2017 r., godz. 00:00 do dnia [...].02.2017 r., godz. 23:59 odebrał jedynie 44 godzin i 20 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 18:55 dnia [...].01.2017 r. do godziny 15:15 dnia [...].02.2017 r. czasu UTC+1, podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 45 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 40 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 50 złotych.

- J.S. w przyjętym okresie rozliczeniowym: od dnia [...].05.2017 r., godz. 00:00 do dnia [...].06.2017 r., godz. 23:59 odebrał jedynie 11 godzin i 8 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 17:36 dnia [...],06.2017r. do godziny 04:44 dnia [...].06.2017r. czasu UTC+1, podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 45 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 33 godzin i 52 minuty. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 3.350 złotych.

- W.S. w przyjętym okresie rozliczeniowym: od dnia [...].04.2017r., godz. 00:00 do dnia [...].04.2017r. godz. 23:59 odebrał jedynie 13 godzin i 8 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 20:43 dnia [...].04.2017r. do godziny 09:51 dnia [...].04.2017r. czasu UTC+1, podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 45 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 31 godzin i 52 minuty. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 3.150 złotych.

- W.S. w przyjętym okresie rozliczeniowym: od dnia [...].05.2017r., godz. 00:00 do dnia [...].05.2017r., godz. 23:59 odebrał jedynie 23 godzin i 17 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 22:01 dnia [...].05.20ł7r. do godziny 21:18 dnia [...].05.2017r. czasu UTC+1, podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca wanien był odebrać minimum 24 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 43 minuty. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw łub odpoczynków

. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 50 złotych.

- A.T. w przyjętym okresie rozliczeniowym: od dnia [...].04.2017r., godz. 00:00 do dnia [...].04.2017r., godz. 23:59 odebrała jedynie 16 godzin i 12 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 05:56 dnia [...].04.2017r. do godziny 22:08 dnia [...].04.2017r. czasu UTC+1, podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 45 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 28 godzin i 48 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 2.850 złotych.

- R.W. w przyjętym okresie rozliczeniowym: od dnia [...].05.2017r., godz. 00:00 do dnia [...].06.2017r. godz. 23:59 odebrał jedynie 22 godzin i 44 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 21:34 dnia [...].06.2017r. do godziny 20:18 dnia [...].06.2017r. czasu UTC+1, podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 24 godziny nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 1 godzinę i 16 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 złotych.

Strona w odwołaniu nie kwestionuje naruszenia.

Biorąc pod uwagę powyższe, za wyżej opisane naruszenia, na stronę powinna zostać nałożona kara pieniężna w wysokości 13.500 złotych.

Odnośnie naruszenia z lp. 6,1.4 załącznika nr 3 do u.t.d., organ odwoławczy wskazał, że według art. 13 rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r., pracodawca oraz kierowcy zapewnią poprawne działanie i odpowiednie stosowanie, z jednej strony, urządzeń rejestrujących, a z drugiej strony, karty kierowcy, w przypadku, gdy kierowca zobowiązany jest prowadzić pojazd wyposażony w urządzenie rejestrujące, zgodnie z załącznikiem IB.

Organ odwoławczy wskazał, że w dniu 02.03.2016 r. rozporządzenie EWG 3821/85 zostało uchylone przez Rozporządzenie Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego z dnia 4 lutego 2014 r. Powyższe naruszenie regulował art. 13 rozporządzenia 3821/85. Aktualnie w/w naruszenie reguluje art. 23 rozporządzenia 165/2014. Organ odwoławczy wskazał, że poprzednia regulacja jest tożsama z nową.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 165/2014, tachografy poddaje się regularnym przeglądom wykonywanym przez zatwierdzone warsztaty. Przeglądy te przeprowadza się przynajmniej raz na dwa lata. W myśl art. 23 ust. 2 ww. rozporządzenia zakres przeglądów, o których mowa w ust. 1, obejmuje co najmniej sprawdzenie:

- czy tachograf jest właściwie zainstalowany i czy jest odpowiedni dla danego pojazdu,

- czy tachograf działa prawidłowo,

- czy tachograf jest opatrzony znakiem homologacji typu,

- czy zamocowana jest tabliczka instalacyjna,

- czy wszystkie plomby są nienaruszone i spełniają swoją funkcję,

- czy do tachografu nie są podłączone urządzenia manipulacyjne lub czy nie ma śladów użytkowania takich urządzeń,

- rozmiaru opon i faktycznego obwodu tocznego opon.

Zgodnie z art. 23 ust. 3 ww. rozporządzenia, warsztaty przeprowadzające przeglądy sporządzają protokół przeglądu w przypadkach gdy konieczne było usunięcie nieprawidłowego działania tachografu, bez względu na to czy nastąpiło to w efekcie przeglądu okresowego, czy przeglądu przeprowadzonego na konkretne żądanie właściwego organu kraj owego. Prowadzą oni wykaz wszystkich sporządzonych protokołów przeglądu.

Jak stanowi art. 23 ust. 4 rozporządzenia nr 165/2014, protokoły przeglądu są przechowywane co najmniej przez dwa lata od czasu sporządzenia protokołu. Państwa członkowskie decydują, czy protokoły przeglądu mają być w tym okresie przechowywane, czy przesyłane właściwemu organowi. Jeżeli warsztat, który sporządził protokoły, przechowuje takie protokoły przeglądu, na żądanie właściwego organu udostępnia protokoły przeglądu i kalibracji wykonanych w tym okresie.

Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 6.1.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 17000 zł.

Organ odwoławczy wskazał, że analiza dokumentów okazanych do kontroli wykazała bezspornie, iż w pojeździe będącym w prawnej dyspozycji kontrolowanego przedsiębiorcy o nr rej. [...] zainstalowany jest tachograf, który nie spełniał wymogów stawianych przez rozporządzenie Rady (EWG) Nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, w szczególności nie przeprowadzono w wymaganym terminie kalibracji jakiej to urządzenie winno podlegać.

Na podstawie raportu danych tachografu zainstalowanego w ww. pojeździe stwierdzono, iż ostatnią kalibrację cyfrowego urządzenia rejestrującego przeprowadzono w dniu [...].07.2015r., a więc kolejna kalibracja urządzenia powinna być przeprowadzona najpóźniej w dniu [...].07.2017r. (czyli co 2 lata).

Przedsiębiorca dokonał powyższej czynności dopiero w dniu [...].08.2017r.

W związku z powyższym, bezspornym jest, iż przekroczono okres 2 lat od ostatniej kalibracji organ odwoławczy stwierdza, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci: protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z urządzenia rejestrującego, iż strona wykonywała przewozy drogowe pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące bez wymaganej kalibracji.

Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości 1000 złotych została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawda.

Odnośnie naruszenia z lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. organ wskazał, że zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r.,w sprawie tachografów stosowanych w transporcie

drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.Urz. UE L 60 z 28.2.2014, s. 1), kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów7. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Zgodnie z art. 34 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia, kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy.

W myśl art. 34 ust. 3 tego rozporządzenia, jeżeli zaś w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździć, to w myśl ustępu 3 okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv):

a) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub

b) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf. Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu.

Zgodnie z art. 34 ust. 4 przedmiotowego rozporządzenia, jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się w7ięcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapew7niają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd.

Jak stanowi art. 34 ust. 5 ww. rozporządzenia kierowcy:

a) zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z czasem urzędowym/oficjalnym kraju rejestracji pojazdu,

b) obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów:

(i) czas prowadzenia pojazdu;

(ii) "inna praca", która oznacza wszelkie czynności inne niż prowadzenie pojazdu, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. a) dyrektywy 2002/15/WE, a także wszelkie prace wykonywane dla tego samego lub innego pracodawcy w sektorze transportowym łub poza nim;

(iii) "okresy gotowości" zgodnie z definicją w art. 3 lit. b) dyrektywy 2002/15/WE;

(iv) przerwy łub odpoczynek.

W myśl art. 34 ust. 6 rozporządzenia, każdy kierowca pojazdu wyposażonego w analogowy tachograf nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje:

a) na początku używania wykresówki - swoje nazwisko i imię;

b) datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania;

c) numer rejestracyjny każdego pojazdu, do którego został przydzielony kierowca, zarówno na początku pierwszej jazdy zapisanej na wykresówce, jak i następnych, w przypadku zmiany pojazdu, w czasie używania tej samej wykresówki;

d) wskazania licznika długości drogi:

(i) przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej na wykresówce;

(ii) przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej na wykresówce;

(iii) w razie zmiany pojazdu w ciągu dnia pracy - wskazanie licznika w pierwszym pojeździe, do którego kierowca był przydzielony oraz wskazanie licznika w kolejnym pojeździe;

e) czas, kiedy miała miejsce zmiana pojazdu.

Zgodnie z art. 34 ust. 7 ww. rozporządzenia, kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy. Jednak państwo członkowskie może wymagać od kierowców pojazdów używanych w działalności transportowej prowadzonej na jego terytorium dodatkowych, bardziej szczegółowych niż symbol państwa, danych geograficznych, pod warunkiem że państwo członkowskie powiadomiło o tym Komisję przed dniem 1 kwietnia 1998 r.

Kierowcy nie muszą wprowadzać informacji, o których mowa w pierwszym zdaniu akapitu pierwszego, jeśli tachograf rejestruje automatycznie dane dotyczące lokalizacji zgodnie z art. 8.

Konsekwencją powyższego jest treść lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, sankcjonuje karą pieniężna w wysokości 5.000 złotych.

Organ odwoławczy po przeprowadzeniu ponownej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, na podstawie danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o numerze rejestracyjnym [...] stwierdził, że na karcie kierowcy nie zostały zarejestrowane wskazania w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi w dniu [...].04.2017r., w godzinach 09:17-09:34 (17 minut) kiedy to pojazdem przejechano 7,8 kilometra. Następnie na karcie kierowcy nie zostały zarejestrowane wskazania w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi w dniu [...].06.2017r., w godzinach 23:05-00:05 (ł godzina) kiedy to pojazdem przejechano 73 kilometry

Organ odwoławczy po przeprowadzeniu ponownej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, na podstawie danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o numerze rejestracyjnym [...] stwierdził, że na karcie kierowcy nie zostały zarejestrowane wskazania w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi w dniu [...].05.2017 r., w godzinach 10:02-10:21 (19 minut) kiedy to pojazdem przejechano 11 kilometrów. Nasiennie na karcie kierowcy nie zostały zarejestrowane wskazania w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi w dniu [...].05.2017 r., w godzinach 04:00-04:18 (18 minut) kiedy to pojazdem przejechano 15,6 kilometra. Następnie na karcie kierowcy nie zostały zarejestrowane wskazania w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi w dniu [...].05.2017r., w godzinach 19:03-19:19 (16 minut) kiedy to pojazdem przejechano 7 kilometrów.

Odnośnie naruszenia z lp. 6.2.1 strona wyjaśnia, że wymienione przez organ okresy jazdy mogły być wykonywane podczas przejazdów wyłączonych spod przepisów rozporządzeń 165/2014 i 561/06, a także, że nie ustalono personaliów osób prowadzących pojazdy.

Organ odwoławczy odnosząc się do powyższego, wskazał, iż argumentacja strony nie zasługuje na uwzględnienie i nie można dać jej wiary, bowiem strona wskazując, iż wykonywała przewozy wyłączone z obowiązku rejestracji aktywności powinna przedłożyć stosowne dowody potwierdzające takie przypadki, np. faktury napraw samochodów.

Zdaniem GITD w niniejszej sprawie nie znajdą również zastosowania wyłączenia z art. 3 rozporządzenia 561/2006 oraz art. 13 rozporządzenia 561/2006 w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o czasie pracy kierowców.

Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości 5.000 złotych została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa.

Odnośnie naruszenia z lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, GITD wskazał, że zgodnie z art. 33 ust. 2 rozporządzenie Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz.Urz. UE L 60 z 28.2.2014, s. 1), przedsiębiorstwa transportowe przechowują wykresówki i wydruki, w każdym przypadku sporządzenia wydruków' zgodnie z art. 35, w porządku chronologicznym oraz w czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydają ich kopie zainteresowanym kierowcom’ na ich wniosek. Przedsiębiorstwa transportowe wydają także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych pobranych z kart kierowcy oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych.

W myśl art. 25 ust. 1 ustawy o czasie pracy kierowców z dnia 16 kwietnia 2004 r., pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie:

1) zapisów na wykresówkach;

2) wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;

3) plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;

4) innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności;

5) rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mow'a w pkt 1-4.

Zgodnie z art. 25 ust. 2 w/w. ustawy, ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca:

1) udostępnia kierowcy na jego wniosek;

2) przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego.

W myśl art. 26e ustawy o czasie pracy kierowców:

1.ewidencję czasu pracy, o której mowa w art. 26d, przechowuje się przez okres dwóch lat po zakończeniu okresu nią objętego,

2. podmiot, na rzecz którego wykonywany jest przewóz drogowy wydaje osobom, o których mowa w art. 1 pkt lb, kopię ewidencji czasu pracy.

Konsekwencją powyższego jest treść lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub innego dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 500 złotych - za każdy dzień.

Organ zaznaczył, że w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli nr [...] z dnia [...].07.2017 r. strona został poinformowana, że do kontroli powinna ona przygotować m.in. wykresówki, dane cyfrowe z kart kierowców

i z tachografów cyfrowych z okresu objętego kontrolą, wydruki, dokumenty świadczące o nieprowadzeniu pojazdów i kartę ewidencji nieobecności.

Organ odwoławczy po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego stwierdził, że wynika z niego, iż strona nie okazała podczas kontroli w przedsiębiorstwie:

- danych cyfrowych z pojazdu o nr rej. [...] za okres od dnia [...] stycznia do dnia [...] czerwca 2017r. Łącznie za 174 dni, a nie jak wskazał organ I instancji 178 dni.

Z analizy zapisów cyfrowych zarejestrowanych na kartach kierowców: K.L., K.S., S.R., S.J., T.A. wynika, że ww. okresie kierowali wskazanym pojazdem.

Wskazać należy, iż strona okazała dwa pliki cyfrowe z pojazdu o nr rejestr. [...],[...], które zawierają dane cyfrowo tylko z dwóch dni tj. [...].09.2017r. Kara za powyższe wynosi 87.000 (osiemdziesiąt siedem tysięcy) złotych.

- danych cyfrowych z pojazdu o nr rej. [...] za okres od dnia [...] kwietnia do dnia [...] czerwca 2017r. kiedy to pojazd został użyczony na podstawie umowy z dnia [...].06.2017r. Łącznie za 43 dni. Z analizy zapisów cyfrowych zarejestrowanych na kartach kierowców: S.R., T.A. wynika, że ww. okresie kierowali wskazanym pojazdem. Kara za powyższe wynosi 21.500 (dwadzieścia jeden tysięcy pięćset) złotych.

Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny po rozpoznaniu przez organ odwoławczy wynosi łącznic 108.500 (sto osiem tysięcy pięćset) złotych.

Odnośnie naruszenia zip. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 561/2006, przedsiębiorstwo transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenie rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego. W myśl art. 10 ust. 5 lit. a) tiret drugie w/w rozporządzenia, przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenie rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 zapewniają, aby

wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich z zarejestrowaniu oraz na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa.

Stosownie do art. 23a ustawy o systemie tachografów cyfrowych, minister właściwy do spraw transportu, kierując się koniecznością zagwarantowania okresowego i regularnego pobierania danych z tachografu cyfrowego i karty kierowcy oraz przechowywania tych danych przez podmiot wykonujący przewozy drogowe z zachowaniem wymagań, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 1), określi, w drodze rozporządzenia, częstotliwość pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców' oraz warunki ich przechowywania przez podmioty wykonujące przewozy drogowe. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. z 2007 r., nr 159, poz. 1128), dane z karty kierowcy podmiot pobiera co najmniej raz na 28 dni. Zgodnie z § 5 ust. 1 przywołanego rozporządzenia, pobrane dane, o których mowa w § 3 i 4, podmiot przechowuje w oryginalnym formacie przez okres co najmniej dwunastu miesięcy licząc od daty ich zarejestrowania w tachografie cyfrowym lub na karcie kierowcy.

Zgodnie z art. 1 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych, rozporządzenie ustanawia maksymalne okresy na wczytanie odpowiednich danych z jednostki pojazdowej i karty kierowcy do celów art. 10 ust. 5 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 561/2006.

Do celów niniejszego rozporządzenia "odpowiednie dane" oznaczają wszelkie dane zarejestrowane przez tachograf cyfrowy oprócz szczegółowych danych dotyczących prędkości.

Maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza:

a) 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej;

b) 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy.

Konsekwencją powyższego jest treść lp. 6.3.11 załącznika do ustaw o transporcie drogowym, który naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy, sankcjonuje kara pieniężną w wysokości 500 (słownie: pięćset) złotych - za każdego kierowcę.

Na podstawie materiału dowodowego w postaci danych cyfrowych z kart kierowców, po dokonaniu ponownej ich analizy z uwzględnieniem błędów łub zdarzeń w postaci braku napięcia, organ odwoławczy stwierdził, iż strona nie dochowała wyznaczonego przepisami prawa., maksymalnego okresu na wczytywanie danych z karty kierowcy:

1. L.K.. Przedsiębiorca okazał plik potwierdzający pobranie danych cyfrowych kontrolowanego kierowcy w dniu [...].03.2017r. a następnie w dniu [...].05.2017r. Pomiędzy odczytami minęło 84 dni zarejestrowanej działalności. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 500 złotych.

2. S.K.. Przedsiębiorca okazał plik potwierdzający pobranie danych cyfrowych kontrolowanego kierowcy w dniu [...].02.2017r., zatem po upływie 28 dni licząc od dnia rozwiązania umowy zlecenia w dniu [...] stycznia 2017r., na podstawie, której świadczone były przewozy na rzecz podmiotu wykonującego przewozy drogowe. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 500 złotych.

3. R.M.. Przedsiębiorca okazał plik potwierdzający pobranie danych cyfrowych kontrolowanego kierowcy w dniu [...].04.2017r., zatem po upływie 28 dni licząc od dnia rozwiązania umowy o pracę w dniu [...] marca 2017r., na podstawie, której świadczone były przewozy na rzecz podmiotu wykonującego przewozy

drogowe. Przedsiębiorca nie okazał do kontroli odczytów z karty kierowcy dokonanych po dniu [...].06.2017r., kiedy to kierowca wykonywał przewozy na umowę zlecenie w okresie [...] czerwca 2017r. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 500 złotych.

4. R.S., Przedsiębiorca okazał plik potwierdzający pobranie danych cyfrowych kontrolowanego kierowcy w dniu [...],03.2017r. a następnie w dniu [...].04.2017r. Pomiędzy odczytami minęło 35 dni zarejestrowanej działalności. Przedsiębiorca następnie pobrał dane w dniu [...].06.2017r. Pomiędzy odczytami minęło 38 dni zarejestrowanej działalności. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 500 złotych.

5. W.S.. Przedsiębiorca okazał plik potwierdzający pobranie danych cyfrowych kontrolowanego kierowcy w dniu [...].02.2017r. a następnie w dniu [...].04.2017r. Pomiędzy odczytami minęło 57 dni kalendarzowych i dni zarejestrowanej działalności. Przedsiębiorca następnie pobrał dane w dniu [...].06.2017r. Pomiędzy odczytami minęło 34 dni zarejestrowanej działalności. Do kontroli nie został okazany plik z wczytanymi danymi z okresu przed dniem [...].01.2017r. pomimo wezwania z dnia [...].08.2017r. do przedłożenia do kontroli wszystkich odczytów z karty kierowcy za kontrolowany okres, oraz ostatni odczyt poprzedzający okres kontrolowany i pierwszy odczyt wykonany po okresie kontrolowanym. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 500 złotych,

6. A.T.. Przedsiębiorca okazał plik potwierdzający pobranie danych cyfrowych kontrolowanego kierowcy w dniu [...].03.2017r. a następnie w dniu [...].04.2017r. Pomiędzy odczytami minęło 55 dni zarejestrowanej działalności, Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 500 złotych.

7. W.W.. Przedsiębiorca okazał plik potwierdzający pobranie danych cyfrowych kontrolowanego kierowcy w dniu [...].01.2017r. a następnie w dniu [...].02.2017r. Pomiędzy odczytami minęło 29 dni zarejestrowanej działalności. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 500 złotych.

Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości 3.500 (słownie: trzy tysiące pięćset) złotych została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa.

Odnośnie naruszenia z ip. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 561/2006, przedsiębiorstwo transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenie rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego. W myśl art. 10 ust. 5 lit. a) tiret drugie w/w rozporządzenia przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenie rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa.

Stosownie do art. 23a ustawy o systemie tachografów cyfrowych, minister właściwy do spraw transportu, kierując się koniecznością zagwarantowania okresowego i regularnego pobierania danych z tachografu cyfrowego i karty kierowcy oraz przechowywania tych danych przez podmiot wykonujący przewozy drogowe z zachowaniem wymagań, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 1), określi, w drodze rozporządzenia, częstotliwość pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunki ich przechowywania przez podmioty wykonujące przewozy drogowe. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. z 2007 r., nr 159, poz. 1128), dane z tachografu cyfrowego podmiot pobiera co najmniej raz na 90 dni. Zgodnie z § 5 ust. 1 przywołanego rozporządzenia, pobrane dane, o których mowa w § 3 i 4, podmiot przechowuje w oryginalnym formacie przez okres co najmniej dwunastu miesięcy licząc od daty ich zarejestrowania w tachografie cyfrowym lub na karcie kierowcy.

Zgodnie z art. 1 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych, rozporządzenie ustanawia maksymalne okresy na wczytanie odpowiednich danych z jednostki pojazdowej i karty kierowcy do celów art. 10 ust. 5 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 561/2006.

Do celów niniejszego rozporządzenia "odpowiednie dane" oznaczają wszelkie dane zarejestrowane przez tachograf cyfrowy oprócz szczegółowych danych dotyczących prędkości.

Maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza:

c) 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej;

d) 28 dni w przypadku danych z karty kierowey.

Konsekwencją powyższego jest treść lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do u.t.d. , który naruszenie obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego, sankcjonuje kara pieniężną w wysokości 500 (słownie: pięćset) złotych - za każdy pojazd.

1. Na podstawie materiału dowodowego w postaci danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...], po dokonaniu ponownej ich analizy z uwzględnieniem błędów lub zdarzeń w postaci braku napięcia, organ odwoławczy stwierdził, że przedsiębiorca nie okazał żadnego pliku z wczytanymi danymi z okresu po dniu [...].06.2017 r. kiedy to pojazd został użyczony innemu podmiotowi. Strona była wszywana przez organ I instancji do okazania do kontroli wszystkich odczytów z tachografów' cyfrowych pojazdów za kontrolowany okres, oraz ostatni odczyt poprzedzający okres kontrolowany i pierwszy odczyt wykonany po okresie kontrolowanym, za pismem z dni a [...].08.201 7r. Kara za powyższe wynosi 500 złotych.

2. Na podstawie materiału dowodowego w postaci danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...], po dokonaniu ponownej ich analizy z uwzględnieniem błędów lub zdarzeń w postaci braku napięcia, organ odwoławczy stwierdził, że dane te zostały sczytane w dniu [...].03.2017r., a następnie w dniu [...].07.2017r., pomiędzy odczytami minęło 99 dni zarejestrowanej działalności. Kara za powyższe wynosi 500 złotych.

3. Na podstawie materiału dowodowego w postaci danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...] (poprzedni numer rej. [...]), po dokonaniu ponownej ich analizy z uwzględnieniem błędów lub zdarzeń w postaci braku napięcia, organ odwoławczy stwierdził, że dane te zostały sczytane w dniu [...].02.2017r., a następnie w dniu [...].09.2017r., pomiędzy odczytami minęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności. Jednakże wskazać należy, że do kontroli nie został okazany plik z wczytanymi danymi z okresu [...].02.2017r. - [...].09.2017r. pomimo wezwania organu I instancji za pismem z dnia [...].08.2017r. do przedłożenia do kontroli wszystkich odczytów z tachografów cyfrowych pojazdów za kontrolowany okres, oraz ostatni odczyt poprzedzający okres kontrolowany i pierwszy odczyt wykonany po okresie kontrolowanym. Strona nie okazała żadnych plików w odpowiedzi na wezwanie organu. Kara za powyższe wynosi 500 złotych.

Organ kontrolny na podstawie materiału dowodowego w postaci danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...], stwierdził, że dane te zostały sczytane jedynie w dniu [...].08.2017r. Do kontroli nie został okazany żaden plik z wczytanymi danymi z okresu przed dniem [...].08.20ł7r, Strona była wzywana przez organ I instancji do okazania do kontroli wszystkich odczytów z tachografów cyfrowych pojazdów za kontrolowany okres, oraz ostatni odczyt poprzedzający okres kontrolowany i pierwszy odczyt wykonany po okresie kontrolowanym, za pismem z dnia [...].08.2017r.

Organ odwoławczy po dokonaniu ponownej analizy materiału dowodowego w postaci danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...], stwierdza, że w przedmiotowym przypadku naruszenie nie miało miejsca, bowiem nie został naruszony 90 dniowy okres na sczytanie danych z jednostki pojazdowej (dni zarejestrowanej działalności).

Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny po rozpoznaniu przez organ odwoławczy wynosi 1.500 (słownie: jeden tysiąc pięćset) złotych.

Odnośnie lp. 6.3.11 i 6.3.12 strona w odwołaniu podnosi, że organ I instancji liczył dni kalendarzowe a nie dni zarejestrowanej działalności, zatem kara jest niezasadna.

Odnosząc się do powyższego organ odwoławczy wyjaśnił, iż organ I instancji prawidłowo stwierdzi! naruszenie, bowiem ponowna analiza danych cyfrowych pobranych z kart ww. kierowców, dokonana przez organ II instancji, potwierdza, że w każdym ze stwierdzonych przypadków naruszenia, pomiędzy odczytami dokonanymi przez przedsiębiorcę upłynęło ponad 28 dni zarejestrowanej działalności.

Skarżący w odwołaniu podniósł, iż Pani N. była upoważniona do reprezentowania go podczas kontroli a nie podczas postępowania administracyjnego i nie przekazała mu zawiadomienia o wszczęciu tegoż postępowania wobec strony. Wyjaśnia także, że przewozy drogowe zaczął wykonywać od dnia [...].04.2017 a wcześniej przewozy te wykonywał inny przedsiębiorca, który posiadał stosowne uprawnienia. W ocenie strony fakt zatrudniania kierowców nie świadczy o wykonywaniu przewozów.

Odnosząc się do powyższego organ odwoławczy wskazał, iż z dokumentów zgromadzonych podczas kontroli w siedzibie podmiotu, przedsiębiorca pismem z dnia [...].11.2017r;, upoważnił Panią J.N. do reprezentowania go podczas prowadzonej kontroli przez Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Ww. osoba w dniu 29.11.2017r., pokwitowała odbiór zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego jak również pokwitowała odbiór protokołu kontroli.

Wobec posiadania przez Panią J.N. stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania przedsiębiorcy podczas trwania kontroli, zarzut skarżącego jest niezasadny i nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem działania organu kontrolnego były prawidłowe.

Odnośnie argumentacji strony, iż przewozy były wykonywane tylko po dacie uzyskania stosowanej licencji, organ odwoławczy stwierdził, iż teza ta stanowi tylko próbę uniknięcia odpowiedzialności za stwierdzone przez organ kontrolny naruszenia. Nadto nie znajduje ona poparcia w dokumentacji okazanej podczas trwania kontroli w siedzibie podmiotu. Co więcej skarżący po wszczęciu postępowania okazał wszystkie dokumenty i dane cyfrowe z pojazdów jak i kierowców związane z prowadzoną przez niego działalnością, dopiero w toku postępowania kiedy ujawniono naruszenia skarżący zaprzeczył, iż przed dniem [...].04.2017 r., nie wykonywał przewozów. Za prawidłowością ustaleń dokonanych przez organ kontrolny przemawiają takie dowody jak zapisy cyfrowe zarejestrowane na kartach kierowców, zawarte umowy o pracę z poszczególnymi kierowcami, dokumenty potwierdzające udzielanie urlopów wypoczynkowych, przekazanie miesięcznej karty pracownika - ewidencji czasu pracy, oraz ewidencji czasu pracy dla innych umów. Przedsiębiorca także kontrolował zapisy cyfrowe na kartach kierowców i w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, upominał pisemnie kierowców. Nadto za prawidłowością ustaleń organu przemawia także treść zeznań złożonych przez Pana R.M., który w obecności pana P.S. właściciela kontrolowanego przedsiębiorstwa, zeznał, iż podczas zatrudnienia w przedsiębiorstwie otrzymywał wynagrodzenie za wykonaną pracę w postaci kierowania autobusami marki [...] w zakresie przewozu osób na terenie kraju jak i poza granicami. Jeden raz otrzymał od właściciela przedsiębiorstwa P P.S. dokumenty tzn. harmonogram wycieczki, dokumenty pojazdu oraz kluczyki. W innych przypadkach otrzymywał polecenia jazd od innych pracowników zajmujących się transportem w przedsiębiorstwie w formie smsa. Przewozy wykonywał indywidualnie oraz w ramach załogi dwuosobowej. Pojazdy były odbierane z bazy w [...] jak i z terenu miasta [...]. Nie można określić jednoznacznie jak wskazywała strona, że wynagrodzenie kierowca otrzymywał z innej firmy gdzie występuje nazwisko S.. Świadek nie potwierdził faktu podpisywania umów o kierowanie autobusami na rzecz innych firm. Jak stwierdził są firmy prawdopodobnie spółka S, i mógł chyba pracować w takiej firmie, ale nie pamięta czy takie sytuacje miały miejsce. Na zakończenie świadek zeznał , że wszystkie dane o jego pracy są zarejestrowane na karcie kierowcy.

Wobec całokształtu zebranego materiału dowodowego bezspornie należy uznać, że przedsiębiorca wykonywał przewozy osób w okresie objętym kontrolą czasu pracy kierowców począwszy od dnia [...].01,2017r. do chwili uzyskania stosownych uprawnień w dniu [...].04.2017r.

Organ odwoławczy zważył, że strona nie przedstawiła m.in. żadnych dowodów potwierdzających, że w jej przedsiębiorstwie, prawidłowo organizowane są zadania transporotowe - nie wykazała w żaden sposób, że zlecała swoim pracownikom zadania transportowe, których realizacja pozwalałyby na przestrzeganie norm czasu pracy kierowców. W przedmiotowym przypadku brak jest zatem podstaw do zastosowanie art. 92b u.t.d.

Odpowiadając na powyższe GITD wskazał, że błędnym jest pogląd strony, iż to wyłącznie na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek zgromadzenia dowodów, które świadczą na jej korzyść i mogą być podstawą do zmniejszenia lub uchylenia kary pieniężnej. Powyższe potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2008 r. sygn. akt. I SA/Wa 661/08.

Organ uznał także, że w przedmiotowym przypadku brak jest ponadto podstaw do zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi P.S. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonej decyzji skarżący zrzucił naruszenie:

1. prawa materialnego, przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie norm prawnych – niewłaściwą subsumpcję stanu faktycznego do stanu prawnego, poprzez nieuzasadnione nałożenie kary za domniemane popełnienie naruszenia pod lp. 1.1 zał. nr 3 do u.t.d. – wykonywania transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji, - nieuzasadnione nałożenie kary za domniemane popełnienie naruszenia określonego pod pl. 6.2.1 zał. nr 3 do u.t.d. – nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi – nieuzasadnione nałożenie kary za domniemane popełnienie naruszenia określonego pod lp. 6.3.7 zał. nr 3 do u.t.d. – nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – za każdy dzień,

2. art. 99 i art. 78 K.p.a. przez niezbadanie sprawy pod względem fatycznym i prawnym, rozpatrzenie sprawy na podstawie niekompletnego i niewystarczającego materiału dowodowego, brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz uchylenie się organu I instancji od ustalenia całokształtu okoliczności faktycznych, decydujących o zaistnieniu zarzucanych nieprawidłowości,

3. art. 42 Konstytucji RP, bowiem wydano decyzję na podstawie domniemania winy przedsiębiorcy,

4. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 11 K.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przez całkowity brak ustaleń, kto prowadził pojazd bez użycia karty do tachografu oraz czy dany przewóz nie podlegał wyłączeniu ze stosowania przepisów rozporządzenia WE 165/2014 i 561/06,

5. zasad ogólnych postępowania administracyjnego, tj. brak skutecznego doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego,

6. art. 8 K.p.a, tj. zasady zaufania do organu Państwa przez prowadzenie postępowania w sposób zakładający dokonanie przez stronę zarzucanych jej naruszeń, bez oceny okoliczności branych pod uwagę podczas analizy przesłanek, w szczególności braku rozpatrzenia możliwego zastosowania art. 92b i art. 92c u.t.d.,

7. terminów i przepisów przewidzianych w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej – czas trwania kontroli rażąco przekroczył dopuszczalny wymiar określony w ww. ustawie.

Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu I instancji w całości i umorzenie postępowania lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Odpowiadając na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując sądowej kontroli według kryteriów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, a jej wydanie poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom prawa procesowego.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, tj. zarzutu braku skutecznego doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania, należy wskazać, iż istotnie zawiadomienie w wszczęciu niniejszego postępowania z 28 listopada 2017 r. doręczono J.N. – pracownikowi skarżącego, która była upoważniona wyłącznie do reprezentowania skarżącego podczas kontroli. Zawiadomienia tego nie doręczono skarżącemu. Zarzut nieskutecznego zawiadomienia o wszczęciu postępowania może jednak odnieść skutek w postaci uchylenia decyzji organu odwoławczego jak i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji, tylko wówczas gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych i zaniechanie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. To na stronie stawiającej zarzut spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał takich okoliczności. Zatem ten zarzut skargi jest nieuzasadniony.

Skarżący zarzuca także w skardze, iż organ I instancji rażąco przekroczył terminy przewidziane w ustawie z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2017 r., poz. 2168) na przeprowadzenie kontroli. W związku z tym zarzutem należy przypomnieć, że zgodnie z okazanymi przez skarżącego dokumentami, jego przedsiębiorstwo zatrudniało w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli średnio 11 kierowców zatrudnionych na umowę o pracę oraz umowy zlecenia. W związku z tym skarżącego – zgodnie z art. 105 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej – należało uznać za małego przedsiębiorcę. Czas trwania kontroli – zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy - nie mógł zatem trwać dłużej niż 18 dni roboczych. Należy jednak wskazać, że w orzecznictwie podkreśla się, że samo przekroczenie czasu kontroli, choćby miało charakter rażący, nie może automatycznie dezawuować jej wyników, a limity czasowe wynikające z art. 83 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej należy traktować jako dyscyplinujące organ w załatwieniu sprawy (por. wyrok NSA z 29 sierpnia 2006 r., sygn. akt I FSK 1045/05). Wobec powyższego zarzut przekroczenia czasu kontroli w niniejszej sprawie, również należało uznać za nieuzasadniony.

Nieuzasadnione są także zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego. Zarzuty te stanowią powielenie zarzutów sformułowanych w odwołaniu od decyzji organu I instancji i dotyczą stwierdzonych przez ten organ naruszeń określonych pod pozycją 1.1., 6.2.1. oraz 6.3.7. załącznika nr 3 do u.t.d.

Jeżeli chodzi o pierwsze z tych naruszeń, tj. wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji, należy zgodzić się ze stanowiskiem organów, iż skarżący dopuścił się tego naruszenia. Takie dowody jak dane cyfrowe z kart kierowców, umowy o pracę z poszczególnymi kierowcami, dokumenty potwierdzające udzielenie urlopów, miesięczne karty pracownika a także treść zeznań kierowcy R.M., potwierdzają, że skarżący wykonywał przewozy osób w okresie objętym kontrolą czasu pracy kierowców od [...] stycznia 2017 r. do [...] kwietnia 2017 r., a więc do chwili uzyskania stosownych uprawnień. Skarżący natomiast twierdząc, że przed [...] kwietnia 2017r. nie prowadził przewozów drogowych, nie przedstawił w tym zakresie żadnych dokumentów, chociażby dokumentów w postaci umów z innymi przedsiębiorcami, którzy zatrudniali kierowców objętych kontrolą w przedsiębiorstwie.

Jeżeli chodzi o naruszenie polegające na nierejestrowaniu za pomocą urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, organ I instancji zasadnie nałożył karę za to naruszenie w wysokości 5 000 zł. Podkreślenia bowiem wymaga, że w przypadku gdy organ inspekcji transportu drogowego stwierdzi nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi na kilku pojazdach lecz nie ustali tożsamości kierowców, którzy nie rejestrowali swojej aktywności, należy nałożyć jedną karę w wysokości 5 000 zł, zgodnie z lp. 6.2.1. zał. nr 3 do u.t.d. W rozpoznawanej sprawie nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi dotyczyło dwóch pojazdów, tj. pojazdu o nr rej. [...] oraz [...]. Skoro więc organ I instancji nie ustalił tożsamości kierowców, którzy nie rejestrowali swojej aktywności, należało za to naruszenie nałożyć karę w wysokości 5 000 zł a nie dwukrotną karę, i tak organ uczynił. Natomiast jeżeli skarżący twierdził, że wykonywał przewozy wyłączone z obowiązku rejestracji aktywności, powinien przedłożyć stosowne dokumenty w tym zakresie (np. dokumenty dotyczące napraw pojazdów), czego nie zrobił.

Nieuzasadniony jest także zarzut dotyczący nałożenia kary z pozycji 6.3.7. zał. nr 3 do u.t.d . Jak słusznie bowiem uznały organy obu instancji, podczas kontroli nie okazano wykresówki, danych z kart kierowcy, za tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu. Materiał dowodowy potwierdza, że łącznie stwierdzono nieokazanie podczas kontroli wykresówki, danych z kart kierowcy, za tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu za 220 dni.

Odnosząc się do zarzutu sformułowanego w punkcie 6 skargi, tj. naruszenia art. 8 K.p.a, tj. zasady zaufania do organu Państwa przez prowadzenie postępowania w sposób zakładający dokonanie przez stronę zarzucanych jej naruszeń, bez oceny okoliczności branych pod uwagę podczas analizy przesłanek, w szczególności braku rozpatrzenia możliwego zastosowania art. 92b i art. 92c u.t.d., należy wskazać, że przepis art. 92b ust. 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 u.t.d. stanowi, że nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił: 1) właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów: a) rozporządzenia nr 561/2006, b) rozporządzenia nr 3821/85, c) umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie z dnia 1 lipca 1970 r., 2) prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania przepisów rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 lit. a, lub do działań zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. Za naruszenia przepisów, o których mowa w ust. 1, karze grzywny, na zasadach określonych w art. 92, podlega kierowca lub inna osoba odpowiedzialna za powstanie tych naruszeń (art. 92b ust. 2 u.t.d.).

Natomiast art. 92c ust. 1 u.t.d. stanowi, że nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli: 1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub 2) za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ lub 3) od dnia ujawnienia naruszenia upłynął okres ponad 2 lat.

Treść powołanych wyżej przepisów wskazuje, że warunkiem wyłączenia odpowiedzialności przedsiębiorcy, jest wykazanie zapewnienia właściwej organizacji i dyscypliny pracy ogólnie wymaganej w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiających i egzekwujących od osób wykonujących transport w imieniu na rzecz przedsiębiorcy, przepisów prawa. Obowiązkiem przedsiębiorcy jest bowiem takie zapewnienie organizacji pracy, aby wykonujący w jego imieniu i na jego rzecz pracownicy mogli przestrzegać obowiązujących przepisów prawa.

W rozpoznawanej sprawie skarżący w toku postępowania administracyjnego nie przedłożył dowodów na istnienie okoliczności egzoneracyjnych. Przedłożenie tych dowodów spoczywa na stronie chcącej uzyskać korzystne dla siebie rozstrzygnięcie. Przedsiębiorca nie może oczekiwać od organu, który ujawnił naruszenia, iż będzie on niejako w interesie strony poszukiwał dodatkowych dowodów na okoliczności mogące wyłączyć jego odpowiedzialność za ujawnione naruszenia. Prawidłowo więc organ I instancji odmówił zastosowania powyższych przepisów.

W tym stanie rzeczy i z powyżej wymienionych względów, skarga podlegała oddaleniu w całości na podstawie art. 151 P.p.s.a.