Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 20/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3, art. 134, art. 145. art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: Art. 17, art. 17c, art. 27, art. 30
journal: Dz.U. 2017 poz 1952
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

SENTENCJA

|Sygn. akt III SA/Kr 20/19 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 marca 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Renata Czeluśniak, Sędziowie: WSA Janusz Kasprzycki, WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.), Protokolant: Tomasz Famulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2019 r., przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Śródmieście Zachód Mariusza Olesia, sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego skargę oddala.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 19 listopada 2018 r., sygn. akt [...], wydaną po rozpatrzeniu odwołania skarżącej B. S. od decyzji Burmistrza nr [...] z dnia [...] 2018 r. orzekającej o odmowie przyznania B. S. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z rezygnacją z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad dzieckiem: W. S. (ur. [...] 2005 r.) w okresie od dnia 1.01.2017 r. do dnia 30.06.2017 r.; o przyznaniu B. S. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z rezygnacją z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad dzieckiem: W. S. (ur. [...] 2005 r.) w okresie od dnia 1.07.2017 r. do dnia 31.12.2017 r. w wysokości 1406.00 zł miesięcznie oraz w okresie od dnia 1.01.2018 r. do dnia 31.01.2020 r. w wysokości 1477,00 zł miesięcznie, na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 i ust. 1 b, art. 27 ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz.U. 2017 r. poz. 1952) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096) utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy.

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją opisaną wyżej organ I instancji orzekł, w wyniku rozpoznania wniosku skarżącej, o odmowie przyznania skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z rezygnacją z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad dzieckiem: W. S. (ur. [...] 2005 r.) w okresie od dnia 01.01.2017 r. do dnia 30.06.2017 r.

Jednocześnie mocą tej decyzji organ orzekł o przyznaniu skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z rezygnacją z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad dzieckiem W. S. (ur. [...] 2005 r.), w okresie od dnia 1.07.2017 r. do dnia 31.12.2017 r. w wysokości 1406,00 zł miesięcznie oraz w okresie od dnia 1.01.2018 r. do dnia 31.01.2020 r. w wysokości 1477,00 zł miesięcznie.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła skarżąca, kwestionując odmowę przyznania wnioskowanego świadczenia pielęgnacyjnego za okres od dnia 1.01.2017 r. do dnia 30.06.2017 r. i wnosząc o jego przyznanie również za wskazany okres. Skarżąca wyjaśniła, że spełniła wszystkie przesłanki do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego również za powyższy okres, natomiast świadczenie rodzicielskie pobierała w tym czasie na inne dziecko, tj. na S. S. (ur. [...] 2016 r.).

Skarżąca zwróciła uwagę, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją sygn. [...] z dnia 05.01.2017 r. przyznało jej świadczenie rodzicielskie w związku z opieką nad córką S. S. (ur. [...] 2016 r.) na okres od dnia 1.07.2016 r. do dnia 30.06.2017 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołując treść art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1952) wskazało, że we wniosku z dnia 27.07.2018 r. skarżąca zwróciła się do Burmistrza o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad córką W. S. (ur. [...] 2005 r.), posiadającą orzeczenie o niepełnosprawności Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 31.03.2017 r., zmienione wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 26.06.2018 r. sygn. [...] w ten sposób, że małoletnia W. S. jest osobą niepełnosprawną wymagającą stałej opieki i pomocy drugiej osoby ze względu na ograniczone możliwości samodzielnej egzystencji. W oświadczeniu z dnia 7.09.2018 r. skarżąca oświadczyła, że cały rok 2017 r. i nadal nie podejmowała żadnego zatrudnienia oraz że sprawuje osobistą opiekę nad córką W. S.

Jednocześnie Kolegium stwierdziło, iż decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5.01.2017 r. sygn. [...] przyznano skarżącej świadczenie rodzicielskie w związku z opieką nad córką S. S. (ur. [...] 2016 r.) na okres od dnia 1.07.2016 r. do dnia 30.06.2017 r. w wysokości 1.000,00 zł miesięcznie.

Kolegium stwierdziło, iż w jego ocenie, kwestią bezsporną w sprawie jest zasadność przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego za okres wskazany w zaskarżonej decyzji organu I instancji.

Zdaniem Kolegium nie ulega wątpliwości, że skarżąca spełnia wymogi do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego na dziecko: W. S. (ur. [...] 2005 r.), gdyż jej córka posiada orzeczenie o niepełnosprawności ze wskazaniem konieczności sprawowania stałej opieki i pomocy ze strony drugiej osoby ze względu na ograniczone możliwości samodzielnej egzystencji (orzeczenie zmienione wskazanym wyżej wyrokiem sądowym). Nadto skarżąca oświadczyła, że nie podejmuje zatrudnienia i sprawuje osobistą opiekę nad córką W. S. Stąd też zasadnicze przesłanki do przyznania przedmiotowego świadczenia pielęgnacyjnego zostały spełnione.

Kwestią sporną pozostaje okres, za który organ I instancji odmówił skarżącej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, powołując się na fakt pobierania przez skarżącą świadczenia rodzicielskiego na inne dziecko.

Odnosząc się do powyższego Kolegium wyjaśniło, iż zgodnie z art. 27 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych - który to przepis został zmieniony przez art. 6 pkt 17 ustawy z dnia 7.07.2017 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z systemami wsparcia rodzin - w przypadku zbiegu uprawnień do następujących świadczeń:

świadczenia rodzicielskiego lub

świadczenia pielęgnacyjnego, lub

specjalnego zasiłku opiekuńczego, lub

dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 10, lub

5) zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r.

o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów - przysługuje jedno z tych świadczeń wybrane przez osobę uprawnioną – także w przypadku, gdy świadczenia te przysługują w związku z opieką nad różnymi osobami.

Brzmienie powyższego przepisu powoduje, że obecnie nie jest już dopuszczalne - w przypadku zbiegu uprawnień - jednoczesne pobieranie świadczenia rodzicielskiego i świadczenia pielęgnacyjnego za ten sam okres, nawet jeśli świadczenia te pobierane byłyby w związku z opieką nie nad tym samym dzieckiem. Wobec powyższego Kolegium zobligowane jest przyjąć, że zaskarżona decyzja organu I instancji jest prawidłowa.

Organ odwoławczy podkreślił, iż ma świadomość trudnej sytuacji życiowej skarżącej, jednakże w przedmiotowej sprawie przyznanie wnioskowanego świadczenia byłoby sprzeczne z jednoznacznym brzmieniem powoływanych przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła skarżąca B. S. Skarżąca podniosła, że Kolegium niezasadnie stwierdziło brak spełnienia przesłanek do przyznania wnioskowanego świadczenia pielęgnacyjnego. Skarżąca podniosła, że sprawuje osobiście opiekę nad swoim dzieckiem W. S., która posiada orzeczenie o niepełnosprawności od dnia 1.01.2017 r. Skarżąca wniosła o przyznanie jej świadczenia pielęgnacyjnego również za okres od dnia 1.01.2017 r. do dnia 30.06.2017 r., gdyż w tym okresie do sprawy odnosiły się poprzednie przepisy i sprawa winna być rozpatrywana na starych zasadach. Zdaniem skarżącej fakt otrzymywania świadczenia rodzicielskiego na inne dziecko, to jest na córkę S. S., w okresie od 1.01.2017 r. do 30.06.2017 r., nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego na córkę W. S., gdyż w okresie tym obowiązywały poprzednie przepisy, a nowe regulacje obowiązują od sierpnia 2017 r. Skarżąca wniosła o przyznanie jej świadczenia pielęgnacyjnego również za wskazany wyżej okres.

W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoje stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 listopada 2018 r., sygn. akt [...], wydana po rozpatrzeniu odwołania skarżącej B. S. od decyzji Burmistrza nr [...] z dnia 7 września 2018 r. orzekającej m.in. o odmowie przyznania B. S. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z rezygnacją z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad dzieckiem: W. S. (ur. [...] 2005 r.) w okresie od dnia 1.01.2017 r. do dnia 30.06.2017 r. Z treści skargi wynika, że skarżąca kwestionuje rozstrzygnięcie organu tylko w tym zakresie, w którym orzeczono o odmowie przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego w zakresie wyżej opisanym.

Materialnoprawną podstawę decyzji wydanych w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2220 ze zm.; powoływanej dalej jako "u.ś.r.").

Stan faktyczny ustalony przez organy orzekające w niniejszej sprawie był bezsporny. W szczególności bezspornym jest, że w okresie od dnia 1.01.2017 r. do dnia 30.06.2017 r. skarżąca świadczenie rodzicielskie na dziecko S. S. (ur. [...] 2016 r.). Bezspornym jest również, że skarżąca spełnia kryteria do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na dziecko W. S., co znalazło zresztą odzwierciedlenie w treści decyzji, w części uwzględniającej żądanie skarżącej.

Niemniej organy orzekające prawidłowo uznały, że skarżącej świadczenie pielęgnacyjne na córkę W. S. w okresie od 1.01.2017 r. do 30.06.2017 r. nie przysługuje ze względu na zbieg prawa z prawem do świadczenia rodzicielskiego na córkę S. S.

W kontekście powyższego należy wskazać, że istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do tego, czy na gruncie obowiązujących przepisów skarżącej może przysługiwać jednocześnie świadczenie pielęgnacyjne, o którym mowa w art. 17 u.ś.r. oraz świadczenie rodzicielskie przyznawane na podstawie art. 17c u.ś.r. w związku ze sprawowaniem opieki nad dwójką dzieci.

Zgodnie z art. 27 ust. 5 u.ś.r., w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 sierpnia 2017 r., w przypadku zbiegu uprawnień do następujących świadczeń:

1) świadczenia rodzicielskiego lub

2) świadczenia pielęgnacyjnego, lub

3) specjalnego zasiłku opiekuńczego, lub

4) dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 10, lub

5) zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów

- przysługuje jedno z tych świadczeń wybrane przez osobę uprawnioną.

Z dniem 1 sierpnia 2017 r. art. 27 ust. 5 ustawy został zmieniony na mocy art. 6 pkt 17 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z systemami wsparcia rodzin (Dz. U. poz. 1428). Zgodnie z tym przepisem, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, w przypadku zbiegu uprawnień do wymienionych w pkt 1- 5 świadczeń, przysługuje jedno z tych świadczeń wybrane przez osobę uprawnioną - także w przypadku gdy świadczenia te przysługują w związku z opieką nad różnymi osobami.

Zgodnie z art. 17 ww. ustawy nowelizującej art. 27 ust. 5 w nowym brzmieniu ma zastosowanie po raz pierwszy przy ustalaniu prawa do świadczeń na okres zasiłkowy rozpoczynający się od dnia 1 listopada 2017 r.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że nowe brzmienie art. 27 ust. 5 u.ś.r. nie znajdowało zastosowania w niniejszej sprawie. Wyjaśnić trzeba, że ustawa nowelizująca nie zawiera przepisów przejściowych, w szczególności nakazujących stosować "nowe" regulacje do wniosków dotyczących okresów sprzed wejścia w życie nowelizacji. Skoro ustawodawca w sposób wyraźny nie nakazał stosować znowelizowanych przepisów do nierozstrzygniętych ostatecznie wniosków o przyznanie świadczeń - należało się zastosować do ogólnych zasad wykładni związanej z rozstrzyganiem spraw w przypadku zmian przepisów wpływających na uprawnienia i obowiązki obywateli. Jedną z takich podstawowych zasad jest zasada niedziałania prawa wstecz (lex retro non agit) wywodzona z art. 2 Konstytucji RP.

Sąd orzekający w niniejszym składzie stoi na stanowisku, zgodnie z którym art. 27 ust. 5 u.ś.r. w brzmieniu obowiązującym przez 1 sierpnia 2017 r. wykluczał możliwość jednoczesnego pobierania świadczenia pielęgnacyjnego i rodzinnego również wówczas, gdy świadczenia te miałyby być pobierane na różne dzieci. Sąd nie podzielił tym samym prezentowanej w orzecznictwie sądów administracyjnych linii orzecznictwa, że "zbieg uprawnień", o którym mowa w ww. przepisie należy rozumieć jako sytuację, w której ta sama osoba jest uprawniona równocześnie do co najmniej dwu wskazanych tam świadczeń, przysługujących na tego samego podopiecznego (np. dziecko).

Sąd opowiada się za stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1543/17 (dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), gdzie odnosząc się do uregulowanej w art. 27 ust. 5 u.ś.r. kwestii zbiegu wymienionych tam świadczeń Sąd ten uznał, że nieprawidłowe jest stanowisko, iż powołany w tym przepisie zbieg uprawnień do określonych w nim świadczeń ma zastosowanie tylko w sytuacji, gdy mamy do czynienia z łączeniem uprawnień w sensie podmiotowym (zarówno co do osoby sprawującej opiekę lub wychowanie, jak i osoby wymagającej tej opieki). NSA zwrócił uwagę na to, że oba rodzaje powyższych świadczeń mają charakter świadczeń pieniężnych i przysługują osobie, która opiekę wykonuje, mają one za zadanie zapewnienie środków utrzymania rodzicowi (opiekunowi) w okresie, w którym on nie pracuje z tego powodu, że sprawuje wspomnianą wyżej opiekę. Przyjęcie zaś poglądu, że osoba sprawująca opiekę nad dwojgiem dzieci miałaby prawo do pobierania dwóch różnych świadczeń, z których każde, stanowiąc namiastkę wynagrodzenia za pracę, ma na celu dostarczenie jej (a nie podopiecznym) środków utrzymania, stawiałoby taką osobę w pozycji uprzywilejowanej w stosunku do osób, które - niezależnie od ilości posiadanych dzieci - pozostając w zatrudnieniu, otrzymują tylko jedno wynagrodzenie za pracę.

Na kwestię tę zwrócił również uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 8 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Lu 421/17 (dostępny j.w.) wskazując, że brak jest w tego rodzaju sprawach wyjątkowych okoliczności uzasadniających odstąpienie od jasnego i niebudzącego wątpliwości rezultatu wykładni językowej art. 27 ust. 5 pkt 1 i pkt 2 u.ś.r., z którego wynika, że ratio legis przepisu art. 27 ust. 5 u.ś.r. jest zapobieżenie pobieraniu dwóch świadczeń mających podobny charakter oraz podobny cel. W uzasadnieniu powyższego wyroku zwrócono uwagę również na to, że "przyjęcie odmiennej wykładni tego przepisu prowadzi do naruszenia równości między osobami pobierającymi zasiłek macierzyński a osobami uprawnionymi do świadczenia rodzicielskiego. Niewątpliwie bowiem obecnie osoba uprawniona do zasiłku macierzyńskiego nie może nabyć prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, nawet jeśli sprawuje opiekę nad dzieckiem innym niż nowonarodzone lub przyjęte na wychowanie, gdyż pozostawanie przez tę osobę w zatrudnieniu lub wykonywanie innej pracy zarobkowej, połączone z ubezpieczeniem chorobowym, wyklucza ją z kręgu podmiotów uprawnionych do tego świadczenia".

Również w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt I OSK 2632/18 (dostępny j.w.) Naczelny Sąd Administracyjny zaakcentował, że "mimo że obecne brzmienie art. 27 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie obowiązywało jeszcze w chwili podejmowania decyzji przez organ pierwszej instancji to ostatnią jego nowelizację należy traktować jako doprecyzowanie poprzedniego brzmienia przepisu, a nie zmianę normy. Należy więc go wykładać zgodnie z obecnym brzmieniem (por. wyroki NSA: z dnia 13 czerwca 2018 r., sygn. akt I OSK 236/18 i z dnia 28 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 2315/17, wyroki dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem cbois.nsa.gov.pl.).".

W świetle powyższego, przyjęcie za prawidłową wykładni art. 27 ust. 5 u.ś.r. z której wynika, że "zbieg uprawnień", o którym mowa w powyższym przepisie należy rozumieć jako sytuację, w której ta sama osoba jest uprawniona równocześnie do co najmniej dwu wskazanych tam świadczeń, przysługujących na tego samego podopiecznego, prowadzi do preferencyjnego traktowania osób, o których mowa w tym przepisie w stosunku do osób pobierających zasiłek macierzyński lub pozostających w zatrudnieniu.

Odwołując się do konstytucyjnej zasady równości obywateli wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP) należy podnieść, że w doktrynie przyjmuje się, że oznacza ona nakaz nadawania takich treści unormowaniom prawnym, aby kształtowały one w jednakowy (podobny) sposób sytuację prawną podmiotów jednakowych (podobnych); równość w prawie wymaga, by przepisy prawne ujmowały prawa i obowiązki jednostki w sposób wolny od dyskryminacji oraz bez wprowadzania nieuzasadnionych przywilejów (M. Masternak-Kubiak (w:) B. Banaszak (red.), A.Preisner (red.), Prawa i wolności obywatelskie w Konstytucji RP, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2002, s. 121).

Dodatkowo należy zauważyć, że wprowadzona ustawą z dnia 7 lipca 2017 r. zmiana art. 27 ust. 5 u.ś.r., o czym była mowa wcześniej, miała na celu jego doprecyzowanie poprzez jednoznaczne wskazanie, że nie jest możliwa kumulacja wielu rodzajów świadczeń finansowych z budżetu państwa, które są związane z brakiem aktywności zawodowej spowodowanej opieką nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny. Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy zmieniającej uczyniono to, by zapewnić jednolitość stosowania przepisów ustawy przez organy (pkt II.7 uzasadnienia projektu ustawy, druk nr 1625).

Zauważyć należy, że w sytuacji, jaka miejsce w rozpoznawanej sprawie, uwzględniając przedstawioną wyżej interpretację art. 27 ust. 5 u.ś.r., skarżącej - zgodnie z treścią tego przepisu - w dacie złożenia wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, wobec zbiegu prawa do tego świadczenia i świadczenia pielęgnacyjnego, przysługiwało prawo wyboru świadczenia, które chciałaby pobierać. Skarżąca takiego wyboru nie dokonała. Nie mogło to jednak wpłynąć na zmianę przyjętego przez Sąd stanowiska w sprawie. Należy bowiem zauważyć, że w przypadku wyboru przez skarżącą świadczenia pielęgnacyjnego, skarżąca musiałaby złożyć równocześnie oświadczenie o rezygnacji z pobierania świadczenia rodzicielskiego. To dawałoby podstawę do uchylenia decyzji o jego przyznaniu. Należy mieć na uwadze, że w sytuacji, gdy przyznane uprawnienie jest realizowane, istnieją podstawy prawne do uchylenia lub zmiany w trybie art. 32 ust. 1 u.ś.r. decyzji przyznającej to świadczenie. Postępowanie w sprawie zmiany lub uchylenia decyzji administracyjnej przyznającej świadczenia rodzinne może dotyczyć jedynie aktu administracyjnego, który nadal reguluje sytuację prawną osoby otrzymującej bieżące świadczenia z funduszu, a rozstrzygnięcie wydane w tym postępowaniu może dotyczyć jedynie prawa strony do świadczeń dotąd przez nią nie otrzymanych.

W świetle powyższego, uznając skargę za nieuzasadnioną, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.