Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 83/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3, art. 58 par. 1 pkt. 3, art. 46 par 1 pkt 4, art. 47 par 1, art. 58 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 17 stycznia 2011 r. A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną.

Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniami z dnia 9 lutego 2011 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 107 zł, tj. w wysokości określonej w § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), a ponadto zobowiązał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 1 poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego odpisu skargi, celem doręczenia uczestnikowi postępowania, oraz podpisanie skargi, skarżący został poinformowany, iż powyższy brak może zostać uzupełniony przez podpisanie oryginału skargi w siedzibie Sądu, bądź przez nadesłanie jej odpisu własnoręcznie podpisanego. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym powinna nadto spełniać określone wymagania, o których mowa między innymi w art. 47 § 1 p.p.s.a. – zgodnie z którym do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, oraz w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w świetle którego każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca wskazane wezwania została w dniu 2 marca 2011 r. odebrana przez dorosłego domownika – matkę skarżącego, która zobowiązała się przekazać przesyłkę adresatowi. W świetle przepisu art. 72 p.p.s.a. korespondencję sądową należało uznać za skutecznie doręczoną. Oznacza to, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął dla A. W. w dniu 9 marca 2011 r.

Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił, nie złożył odpisu skargi i nie podpisał skargi.

Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 §1 pkt 4 i art. 47 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.