Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 940/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-12-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 255, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 grudnia 2012r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012r. [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K.Witkowicz-Grochowska


UZASADNIENIE

Wnioskodawca Z. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Argumentował, że jest osobą starszą z I grupą inwalidzką. Wraz z żoną utrzymują się tyko z renty w wysokości [..] zł i [...] zł miesięcznie. Stan zdrowia nie pozwala na osobiste uczestnictwo postępowaniu. Oświadczył, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi tylko z żoną. Posiadają dom o powierzchni 220 m².

Z uwagi na fakt, że wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu był niepełny, co do sytuacji finansowej i majątkowej, wnioskodawca został wezwany, w oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) do osobistego uzupełniania wniosku poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych.

W piśmie z dnia 12 grudnia 2012r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wnioskodawca podał, że jedynym dochodem jego oraz żony jest emerytura w wysokości po [...] zł miesięcznie. Nie prowadzą żadnej działalności gospodarczej, ani prac dorywczych. Jedyny majątek stanowi dom jednorodzinny, w którym mieszkają, a drugi dom z 1910 r. nadaje się do rozbiórki, ale mieszka w nim syn z rodziną. Na nieruchomości jest garaż i budynek gospodarczy. Miesięczne utrzymanie nieruchomości (gaz, prąd, wod.–kan.) to około 1.000 zł.

Dołączył kserokopie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności oraz zeznania podatkowego PIT-36 za 2011r. z którego wynika, że skarżący oraz jego żona uzyskali z tytułu świadczeń z ubezpieczenia społecznego [...] zł i [...] zł, a nadto, że żona skarżącego uzyskała z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej [...] zł.

Stosownie do 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zauważyć należy, że regulacja zawarta w powyższym przepisie stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., stosownie do której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Dlatego podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy ma służyć przede wszystkim osobom, które nie mają możliwości zgromadzenia środków na opłacenie kosztów związanych z obroną swoich praw przed sądem lub następuje to kosztem utrzymania własnej rodziny. A zatem przytoczone we wniosku okoliczności powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanej regulacji. Tak więc, to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego prawa. Wnioskodawca winien, więc wykazać w sposób niebudzący wątpliwości, że zdobycie środków niezbędnych do uczestniczenia w postępowaniu sądowym, jest obiektywnie niemożliwe.

W niniejszej sprawie wnioskodawca opierał się na twierdzeniu, że emerytura stanowi jedyny dochód jego oraz żony. Tymczasem z przedłożonego przez wnioskodawcę zeznania rocznego PIT wynika, że dochody w tytułu działalności gospodarczej uzyskiwała jego żona. Wprawdzie zeznanie dotyczy 2011r., to wnioskodawca mimo wezwania nie przedłożył żadnych dokumentów świadczących o zakończeniu tej działalności, poprzestał na stwierdzeniu że nie prowadzą żadnej działalności gospodarczej ani prac dorywczych. Pomimo wezwania do uzupełniania wniosku o prawo pomocy wnioskodawca nie wyjaśnił tej wątpliwości. Oświadczenie wnioskodawcy w zakresie wysokości uzyskiwanych dochodów budzi, zatem wątpliwości, co uniemożliwia ustalenie rzeczywistej jego sytuacji finansowej pozwalającej na przyznanie prawa pomocy chociażby w części.

Skoro wnioskodawca zadeklarował, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną należało ocenić aktualną sytuację majątkową i finansową zarówno jego, jak i żony. Brak informacji w zakresie możliwości finansowych do poniesienia kosztów niniejszego postępowania przez żonę wnioskodawcy należało, zatem zinterpretować na niekorzyść skarżącego.

Nadto wnioskodawca uchylił się od przedłożenia wyciągów z posiadanych rachunków bankowych wskazujących wszystkie wpływy i wypływy środków. Wyciągi z rachunków bankowych najpełniej wskazują bowiem na to, jakimi realnie środkami wnioskodawca dysponuje, co pozwala na ocenę jego możliwości poniesienia kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Nie podał także, że takich rachunków nie posiada.

Niemożliwe okazało się poczynienie ustaleń faktycznych w rozpatrywanym zakresie, uzasadniających stwierdzenie, że sytuacja finansowa nie pozwala na pokrycie kosztów postępowania w niniejszej sprawie, chociażby w części. W tym stanie rzeczy, oddalić należało wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.

/-/ K.Witkowicz-Grochowska