Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 517/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2004-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 277, art. 273 § 2, art. 281
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 403 § 2, art. 411
journal: Dz.U. 1964 nr 43 poz 296
law: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz, Asesor sądowy Urszula Wiśniewska, Protokolant Daniel Łuczon, po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi W. G. o wznowienie postępowania w sprawie SA/Bd 1893/03 ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania


UZASADNIENIE

I SA/Bd 517/04

UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 19 listopada 2003r. sygn.akt SA/Bd 1893/03 oddalił skargę W. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w T. z dnia [...] Nr [...] uznającą zgłoszenie celne [...] z dnia 25 kwietnia 2000r. za nieprawidłowe w części określenia kwoty długu celnego oraz zapisów w polach 22,36,42,46,47B,47C i określającą kwotę wynikającą z długu celnego. Tym samym Sąd uznał, że zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji nie narusza prawa materialnego oraz przepisów postępowania.

Od powyższego orzeczenia W. G. wniósł skargę kasacyjną, którą Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2004r.sygn.akt GSK 13/04.

Pismem z dnia 21 lipca 2004r. strona skarżąca powołując się na art.273 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonego

Skarżący w uzasadnieniu podnosi, iż decyzja organu I instancji mająca charakter decyzji deklaratoryjnej potwierdziła powstanie z dniem 25 kwietnia 2000r. określonego stanu prawnego i kwota niedopłaty została zarejestrowana na zasadzie art.229 ustawy Kodeks celny. Do chwili obecnej organ nie powiadomił skarżącego o zarejestrowaniu kwoty wynikającej z długu celnego, co stanowi naruszenie przepisu art.230 ustawy Kodeks celny. Okoliczność ta została ujawniona w dniu 31 marca 2004r. Zdaniem skarżącego nie ponosi on odpowiedzialności za powstały dług celny. Skarżący zarzuca, iż Sąd prowadząc postępowanie nie stwierdził i nie usunął naruszenia prawa w zakresie ujawnionej okoliczności, a zdaniem skarżącego ten nowy fakt jest przesłanką uzasadniającą wznowienie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem odwoławczym, którego istota polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, - poz. 1270) skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym.

Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. W przedmiotowej sprawie strona podnosi, że okoliczność będąca podstawą wznowienia została przez nią ujawniona w dniu 31 marca 2004r. Zatem termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania upłynął z dniem 30 czerwca 2004r. Strona natomiast złożyła skargę po tym terminie tj. w dniu 22 lipca 2004r. (data stempla pocztowego).

Ponadto podkreślić należy, że ustawa wylicza enumeratywnie przyczyny, które są podstawą żądania wznowienia postępowania. Zgodnie z art.273 § 2 powoływanej ustawy można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Unormowanie zawarte w art.273 §2 i art.281 cyt. ustawy jest powtórzeniem unormowania zawartego w art.403 §2 i 411 Kodeksu postępowania cywilnego, a zatem dotychczasowe orzecznictwo tak Sądu Najwyższego jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego wypracowane na tle przepisów kpc zachowuje swoją aktualność przy stosowaniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając sprawę należało zgodnie z art. 281 cyt. ustawy ustalić, czy istotnie została spełniona przesłanka określona w art.273 § 2 , a więc czy dopiero po wydaniu prawomocnego wyroku nastąpiło wykrycie takich okoliczności faktycznych czy środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Zwrot "wykrycie" zawarty w treści art.273 §2 odnosi się tylko do takiej sytuacji, gdy nowe okoliczności i dowody nie zostały ujawnione w poprzednim postępowaniu, gdyż nie były stronom znane (por. postanowienie SN z dnia 15 maja 1968r.OSNC 1969/2/36).

W niniejszej sprawie nie zaistniała merytoryczna przesłanka do wznowienia postępowania sądowego na podstawie art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc się do argumentacji zawartej w skardze o wznowienie postępowania należy stwierdzić, iż powiadomienie o zarejestrowaniu kwoty należności nie wpływa na uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe jak i na wysokość długu celnego. Jest to czynność materialno-techniczna. Kwestia prawidłowego poinformowania dłużnika o zarejestrowaniu długu celnego może mieć znaczenie dla egzekwowania należności celnych, natomiast nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie określenia wysokości należności celnych. Przyczyna restytucyjna charakterystyczna dla instytucji wznowienia postępowania polega bowiem na tym, że opiera się na okolicznościach, które pozostają w związku przyczynowym z treścią rozstrzygnięcia sprawy (art. 273 § 2 ) . Nie mogą być więc brane pod uwagę przyczyny, które nie wchodziły w zakres okoliczności które składały się na podstawę stanu rzeczy istniejącego w chwili orzekania przez Sąd (por. postanowienie SN z dnia 30 listopada 1984 r. w sprawie sygn. akt I CO 18/84, LEX nr 8655). Ponadto należy zwrócić uwagę, iż w momencie doręczenia decyzji organów celnych o uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe skarżący został poinformowany o wysokości długu celnego. Zdaniem Sądu, skoro nie zaistniała w sprawie przesłanka określona w art.273 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to brak jest podstaw do wznowienia postępowania także z tej przyczyny.

Z tych względów na mocy art.281 powołanej ustawy w związku z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania.