Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2444/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej dotyczącej rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od maja do września 2006 r. w zakresie terminu płatności ostatniej raty postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca – J. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej dotyczącej rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od maja do września 2006 r. w zakresie terminu płatności ostatniej raty.

Skarżąca w dniu 12 listopada 2016 r. zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wyjaśniła, iż jest osobą schorowaną, utrzymującą się ze świadczenia organu rentowego, którego wysokość nie przekracza określonej przez państwo granicy ubóstwa. Nie posiada żadnych oszczędności oraz innych źródeł, z których mogłaby zapłacić podatek. Wskazała, że egzekucja pozbawi ją płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z codziennym życiem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z analizy przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd zgadza się ze Skarżącą, iż znajduje się ona w trudnej sytuacji materialnej, co potwierdza także organ dokonując rozłożenia należności na dalsze raty. Jednakże wymaga podkreślenia, że wstrzymanie wykonania decyzji o systemie ratalnym powoduje powrót do sytuacji, w której wymagalne stałaby się należność wynikająca z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2011r. w zobowiązująca Skarżącą do zapłaty ostatniej raty zaległości z tytułu podatku od towarów i usług w wysokości 43.539,24 zł.

Sam wniosek o rozłożenie na raty należności, do których stosuje się art. 67a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., zwana dalej : "Ordynacja podatkowa") nie powoduje wstrzymania płatności. Ponadto jak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2013 r., w sprawie II FSK 1316/11, procedura wszczęcia postępowania o rozłożenie zaległości na raty nie obliguje organów egzekucyjnych do wstrzymania postępowania egzekucyjnego (publ. LEX nr 1358245). Tym samym na skutek ewentualnego uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o rozłożeniu na raty płatności ostatniej raty wynikającej z ww. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W., mogłoby dojść do pogorszenia sytuacji procesowej Skarżącej. Nie byłoby bowiem wówczas przeszkód do przymusowego egzekwowania wobec niej należności wynikającej z tej decyzji. Należy bowiem podkreślić, że przyznanie stronie Skarżącej ochrony tymczasowej nie powoduje anulowania jej zobowiązania.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.