Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 210/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 39, art. 42, art. 43, art. 44, art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 83 ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki /spr./, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 maja 2009 r. sprawy ze skargi J. i S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 134 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez J. i S. M. od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., znak: [...], nakazującej inwestorom doprowadzenie obiektów budowlanych znajdujących się na działce nr [...], obręb [...] do stanu zgodnego z warunkami pozwolenia na budowę z dnia [...] r., znak [...] wydanego dla A. M. na wybudowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku garażowego i przeniesionych decyzją Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r., znak BN. [...] na rzecz J. i S. M.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w dniu [...] r. organ I instancji za pośrednictwem Poczty Polskiej wysłał pismo opatrzone sygnaturą [...] na adres skarżących za zwrotnym potwierdzeniem odbioru.

Z treści załączonego do akt sprawy potwierdzenia przesyłki listowej wystawionego przez doręczyciela wynika, że adresowana do skarżących przesyłka awizowana była dwukrotnie, a mianowicie w dniu [...] r. i powtórnie

[...] r. Skoro skarżący nie podjęli tego pisma w terminie 14 dni od pierwszego powiadomienia należało uznać, że w dniu [...] r. skutecznie dokonano doręczenia zastępczego. Procedurę dokonywania doręczeń pism reguluje Rozdział 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl art. 39 k.p.a. organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Tryb tzw. doręczenia zastępczego unormowany został w art. 44 k.p.a. stanowiącym, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a., poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej (art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a.), z zachowaniem procedur określonych w art. 44 § 2 i 3 k.p.a. Natomiast art. 44 § 4 k.p.a. stanowi, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a.

Uznanie doręczenia za skuteczne oznacza rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia odwołania. W myśl art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

J. i S. M. w dniu [...] r. (data stempla pocztowego na kopercie) wnieśli odwołanie od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak [...], a więc po upływie ustawowego terminu do wniesienia środka zaskarżenia.

Ponowne wysłanie korespondencji w przedmiotowej sprawie nie może wywoływać skutków prawnych w przedmiocie możliwości wniesienia odwołania, gdyż termin określony w przepisach procedury administracyjnej został naruszony.

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli J. i S. M. wnosząc o jego uchylenie oraz zarzucając, że zostało wydane z naruszeniem prawa, zasad współżycia i sprawiedliwości społecznej.

Zdaniem skarżących organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego

z dnia [...] r. błędnie przyjmując, że nieprawidłowo adresowana przesyłka pocztowa rodzi skutki skutecznego doręczenia zastępczego. Na przesyłce wskazano adres: J. i S. M., ul. [...] w [...]. Jest to pustostan, gdyż skarżący tam nie zamieszkują. Ich adres zamieszkania to ul. [...] w [...]. Tu otrzymują wszelką korespondencję, nawet tę w przedmiotowej sprawie. Z tego adresu wysyłają wszelką korespondencję, także w niniejszą skargę. Skarżący nie rozumieją, dlaczego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego swoją korespondencję kieruje na adres przy ul. [...] w [...], natomiast stwierdzając uchybienie terminu wskazuje adres pod którym nie zamieszkują. Skarżący sprawdzili na poczcie i według ich dokumentacji pismo organu I instancji, przesyłka polecona nr [...], było awizowane na adres przy ul. [...] w [...] w dniach [...] i [...] r. Awizowanie nie mogło rodzić skutków prawnych, gdyż adres zamieszkania adresatów pisma jest inny, a mianowicie ul. [...] w [...]. Pismo skarżący otrzymali powtórnie, a odwołanie złożyli w dniu [...] r. W związku z tym poprawna jest interpretacja Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż odwołanie wpłynęło w terminie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności

z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna.

Istotne znaczenie w rozpoznawanej sprawie miał adres zamieszkania strony.

Z zebranych w sprawie dokumentów w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że J. i S. M. jako swój adres zamieszkania wskazywali: [...],

ul. [...]. Adres ten podany jest na: decyzji z dnia [...] r.

nr [...] wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę (k. [...] akt administracyjnych), na ich wspólnym wniosku o pozwolenie na budowę datowanym na dzień [...]r. (akta administracyjne), na wspólnym oświadczeniu dotyczącym przejęcia wszystkich przyłączy w związku z darowizną działki dokonaną przez ich syna A. M. (akta administracyjne), projekcie budowlanym instalacji wewnętrznych (akta administracyjne), informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia z [...] r. (akta administracyjne), projekcie budowlanym zamiennym, a także pokwitowaniu uiszczenia opłaty skarbowej związanej z zatwierdzeniem tego projektu (akta administracyjne), decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak [...], nakładającej na J. i S. M. obowiązek sporządzenia projektu zamiennego i potwierdzenie odbioru tej decyzji (k. [...] akt administracyjnych).

Pod ten adres była kierowana w toku postępowania administracyjnego korespondencja do inwestorów, którzy odbierali ją i nie kwestionowali prawidłowości tego adresu. Poza tym nie zawiadamiali organu o jego zmianie. Natomiast adres: [...], ul. [...] wskazuje na miejsce inwestycji, tzn. budowy domu jednorodzinnego i budynku garażowego.

Należy podkreślić, że decyzja organu I instancji została skierowana do inwestorów na adres przy ul. [...], pod tym adresem odebrana, ale już po ponownym wysłaniu (k. [...] akt administracyjnych). Dokonane ustalenia pozwalają więc na stwierdzenie, że przy wydaniu zaskarżonego postanowienia nie naruszono przepisów prawa.

W związku z tym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.