Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1046/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Asesor WSA Jacek Fronczyk, Protokolant Monika Czekałowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2006 r. sprawy ze skargi I. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] października 2005 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 856 z późn. zm.), a ponadto art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 i ust. 3, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.), utrzymało w mocy decyzję Burmistrza G. z dnia [...] września 2005 r. nr K. [...], wydaną na podstawie art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 2 ust. 1, art. 3, art. 4, art. 5 ust. 1, 4, 5, art. 6 ust. 1, 2, 3, 4, 7, art. 7 ust. 1, 2, 5, 7, 8, 10, art. 8 ust. 4 powołanej ustawy o dodatkach mieszkaniowych, a ponadto na podstawie § 2, § 3, § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 z późn. zm.), którą przyznano I. P. od września 2005 r. dodatek mieszkaniowy na okres sześciu miesięcy, w wysokości 22,81 zł miesięcznie. W uzasadnieniu podano, że I. P. mieszka w lokalu położonym w G. przy ul. [...] o powierzchni 29,80 m2. W gospodarstwie domowym pozostają 4 osoby, tj. wnioskodawczyni oraz jej troje dzieci. Dochód rodziny wg deklaracji wynosi kwotę 291,37 zł miesięcznie, w przeliczeniu na jednego członka gospodarstwa domowego. Z załączonych do akt decyzji w sprawie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego wynika, że dodatki te przyznane zostały w trybie i na zasadach ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.), za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, oraz na ubezpieczenie chorobowe. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego.

Określenie "wszelkie przychody", o którym mowa w art. 3 ust. 3 powołanej ustawy o dodatkach mieszkaniowych obejmuje to, co zostało uzyskane faktycznie. Biorąc powyższe pod uwagę, Kolegium uznało, że organ I instancji ustalił właściwie łączny dochód wszystkich członków gospodarstwa domowego I. P. i na tej podstawie wyliczył wysokość przysługującego jej dodatku mieszkaniowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie I. P. zarzuciła, że do dochodu stanowiącego podstawę do wyliczenia dodatku mieszkaniowego bezpodstawnie przyjęto dodatek w wysokości 500 zł, jaki otrzymała z tytułu urodzenia 14 kwietnia 2005 r. najmłodszego syna M. Jej zdaniem, jest to krzywdzące, gdyż została ukarana z tytułu urodzenia dziecka. Podniosła, że jest matką samotnie wychowującą troje nieletnich dzieci. Na tej podstawie wniosła o rozpoznanie skargi na jej korzyść, mając na uwadze dobro rodziny.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., powołując się na ustalony stan faktyczny i prawny, wnosiło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej.

Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Rozpatrując skargę p. I. P. pod tym kątem, Sąd uznał, że jej skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przyznanie prawa i ustalenie wysokości dodatku mieszkaniowego dla najemcy lokalu mieszkalnego regulują postanowienia art. 3 ust. 1 i ust. 3, art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.).

Przepisy te stanowią, że dodatek mieszkaniowy przysługuje lokatorowi mieszkania w gospodarstwie wieloosobowym, jeżeli średni dochód na jednego członka gospodarstwa domowego, w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, nie przekracza 125% najniższej emerytury.

Za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, oraz ubezpieczenie chorobowe.

Do dochodu nie wlicza się:

─ dodatków dla sierot zupełnych,

─ jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia dziecka,

─ dodatku z tytułu urodzenia dziecka ,

─ pomocy w zakresie dożywiania,

─ zasiłków pielęgnacyjnych,

─ zasiłków okresowych z pomocy społecznej,

─ jednorazowych i świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej,

─ dodatku mieszkaniowego.

Wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6 art. 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 12% dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie 4-osobowym.

Bezspornym jest w sprawie, że I. P. w dniu 22 sierpnia 2005 r. złożyła wniosek w Urzędzie Miasta G. o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego do wynajmowanego mieszkania o pow. 29,80 m2 przy ul. [...] w G. W gospodarstwie domowym pozostają 4 osoby, tj. skarżąca oraz troje jej małoletnich synów. Do wniosku skarżąca załączyła deklarację o wysokości dochodów członków jej gospodarstwa domowego za okres maj, czerwiec, lipiec 2005 r., z którego treści wynika, że w tym okresie jej przychody wynosiły łącznie kwotę 3 496,40 zł.

Łączna kwota wydatków, o których mowa w art. 6 ust. 3-6 powołanej ustawy o dodatkach mieszkaniowych w m-cu sierpniu 2005 r. wynosiła kwotę 77,30 zł. Wysokość dodatku mieszkaniowego przyznanego skarżącej na okres 6 miesięcy, począwszy od września 2005 r., wyliczonego według zasad określonych w powołanych art. 3 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 6 ust. 1 ww. ustawy o dodatkach mieszkaniowych wynosi kwotę 22,81 zł miesięcznie.

Nietrafny jest zarzut skarżącej, że do dochodów jakie osiągnęła w okresie od maja do lipca 2005 r., bezpodstawnie zaliczono jej jednorazowy dodatek jaki otrzymała z tytułu urodzenia najmłodszego syna M., bowiem świadczenie to przyznano jej i wypłacono w trybie i na zasadach ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.), a świadczenia takie nie podlegają odliczeniu przy ustalaniu dochodów koniecznych do ustalenia prawa do dodatku mieszkaniowego.

Wyłączeniu zaliczenia do dochodów, przy ustalaniu prawa i wysokości dodatku mieszkaniowego, o których mowa w art. 3 ust. 3 powołanej ustawy o dodatkach mieszkaniowych, podlegają jedynie świadczenia otrzymywane na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.).

Biorąc powyższe pod uwagę, wobec tego, że przy wydawaniu zaskarżonych decyzji nie doszło do naruszenia prawa materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego, należało stwierdzić brak uzasadnionych podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji i dlatego też Sąd, na podstawie art. 151 w związku z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.