Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 670/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art 154
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Mirosław Bator SWSA Piotr Fronc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 września 2022 r. sprawy ze skargi F. B. na niewykonanie przez Rektora Uniwersytetu Rolniczego im. H. K. w K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 maja 2021 roku, sygnatura akt II SAB/Kr 37/21 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. wymierza Rektorowi Uniwersytetu Rolniczego im. H. K. w K. grzywnę w wysokości 300 (trzysta) złotych; II. zasądza od Rektora Uniwersytetu Rolniczego im. H. K. w K. na rzecz F. B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 maja 2022r. F. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na Rektora Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie, zarzucając niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6.05.2021 r. sygn. akt. II SAB/Kr 37/21.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, iż w/w organ został zobowiązany do wydania aktu lub dokonania czynności w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 2 września 2019 roku w terminie 14 dni. W reakcji na to organ pismem z dnia 10.08.2021r. wezwał wnioskodawcę do wykazania, że udostępnienie informacji publicznej w punkcie 4 pisma z dnia 2 września 2020r. jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Pismem z dnia 10.09.2021 skarżący udzielił odpowiedzi na to wezwanie. Organ nie zakwestionował zaś zasadności odpowiedzi, ale z kolei pismem z dnia 20 września 2021r. udzielił na punkt 4 wniosku odpowiedzi niepełnej i niewiarygodnej, co uzasadniał tym, iż jakoby w archiwum uczelni prowadzone są prace remontowo-budowalne, co czyni niemożliwym ustalenie liczby prac zarchiwizowanych lub ewentualnie zaginionych. Nie przedstawił jednak żadnych dowodów na to, że faktycznie w tymże archiwum są prowadzone prace remontowo-budowlane, a także kiedy się one zaczęły i kiedy zostaną zakończone.

Wniesiono wymierzenia organowi grzywny oraz o zasądzenie kosztów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podając, iż pismem z dnia 20 września 2021 r. udzielił odpowiedzi na pytanie nr 4 wskazane we wniosku w następującym brzmieniu:

Aktualny stan inwentaryzacji prac dyplomowych absolwentów Wydziału Ogrodniczego między 1969 a 2000 rokiem, opiera się o kilka pomocy ewidencyjnych. Stanowią je: Księga inwentarzowa z lat 1978-2000, karty katalogowe oraz wpisy do bazy REPO (od 2016 r.), gdzie również wstecznie kataloguje się prace dyplomowe. Ze względu na prowadzone prace remontowo-budowlane w obiekcie archiwum uczelnianego prace inwentaryzacyjne są wstrzymane do czasu zakończenia remontu. Aktualnie, ze względu na prowadzone prace remontowo-budowlane w obiekcie archiwum uczelni niemożliwym jest ustalenie liczby prac zarchiwizowanych, ewentualnie prac zaginionych. Na podstawie Inwentarza z lat 1978-2000" oraz Księgi jubileuszowej Uczelni z 2003 roku, we wskazanych rocznikach było a) 1991 -118 absolwentów oraz 104 prace; b) 1992 — 65 absolwentów, 64 prace. W zbiorach Archiwum Uczelni, wg. wpisów z bazy REPO, które powstały w oparciu o w/w inwentarz oraz aktualne wpływy z jednostek WBiO, zachowało się 33 prace z 1991 r. oraz 20 z 1992.

W ocenie organu udzielona pismem z dnia 20 września 2021 r. odpowiedź była spełnieniem polecenia zawartego w wyroku. Odpowiedź poprzedzona została analizą, którą wykonały jednostki wewnętrzne uczelni, w wyniku której sporządzona została konkretna odpowiedź na pytanie Wnioskodawcy. Odpowiedź udzielona została zgodnie ze stanem na dzień sporządzania pisma tj. 20 września 2021 r., zaś jej treść odzwierciedlała stan wiedzy właściwych jednostek w przedmiocie, o który pytał Wnioskodawca. Odpowiedź była rzetelnie przygotowana, konkretna i w pełni realizowała rozstrzygnięcie WSA w Krakowie w tym zakresie. W ocenie organu skarga stanowi jedynie wyraz niezadowolenia z treści jakie zostały przekazane skarżącemu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w oparciu o zarządzenia przewodniczącego wydziału wydane na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV (Dz.U. 2020.875).

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Na wstępie wskazać należy, że przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. W wypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, termin jego wykonania mija z upływem terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności. Wyznaczony przez sąd administracyjny termin do wydania aktu lub podjęcia czynności jest terminem dodatkowym w stosunku do terminu, w jakim sprawa powinna być załatwiona, i nie może ulec przedłużeniu. Termin należy liczyć od dnia doręczenia akt organowi po uprawomocnieniu się wyroku - art. 286 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."

W kontrolowanej sprawie wyrokiem z dnia 6.05.2021r. sygn. akt. II SAB/Kr 37/21 zobowiązano skarżony organ do wydania aktu lub dokonania czynności w przedmiocie wniosku skarżącego F. B. zawartego w punkcie 4 pisma z dnia 2 września 2019 roku – w terminie 14 dni. Pytanie z tego punktu brzmiało: Jaki jest aktualny stan inwentaryzacji prac magisterskich absolwentów Wydziału Ogrodniczego Akademii Rolniczej im. Hugona Kołłątaja w Krakowie dla lat 1969- 2000 w Archiwum Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie? Ile z tych prac zaginęło w rozbiciu na poszczególne lata studiów, z podaniem liczby absolwentów dla tych roczników i liczby zaginionych prac magisterskich?

W ocenie Sądu wniosek w zakresie tego pytania nie został wykonany w całości, gdyż treść odpowiedzi z dnia 20 września 2021 r. nie obejmuje całości żądania wniosku. Dotyczył on stanu inwentaryzacji prac magisterskich, w tym liczby tych, które uległy zaginięciu. Tymczasem odpowiedź wskazuje na to, że skarżony organ sam przyznaje, iż prace remontowe uniemożliwiają wykonanie wyroku poprzez brak możliwości dokonania pełnej inwentaryzacji w zakresie archiwizowanych prac dyplomowych. Jednakże wbrew argumentacji organu remont to kwestia przejściowa, a zatem jeśli z tego powodu organ nie mógł udzielić wnioskowanej informacji w całości, to powinien zastosować odpowiednie przepisy w tym względzie i udzielić kolejnej wyczerpującej odpowiedzi w późniejszym terminie. Niedopuszczalne zatem było, aby powołując się na okoliczność remontu czyli przeszkody przejściowej i usuwalnej, zignorować wnioskodawcę, w efekcie w zaistniałym stanie nie udostępnić w całości informacji publicznej. Nie mogło być zatem żadnych wątpliwości, że w określonym przez Sąd terminie organ nie wykonał prawomocnego wyroku WSA w Krakowie. Niewykonanie wyroku w całości prowadzi zatem do wymierzenia grzywny.

W opisanym stanie faktycznym i prawnym w oparciu o przepis art. 154 § 1 p.p.s.a., Sąd wymierzył organowi grzywnę, określając jej wysokość, zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a na kwotę 300 zł. Przy określeniu wysokości grzywny Sąd wziął pod uwagę znaczny okres zwłoki w niewykonaniu wyroku, jednakże z drugiej strony Sąd wziął pod uwagę, że organ całkowicie nie zlekceważył wyroku Sądu, lecz udzielił częściowej informacji publicznej o jaką wnioskowano, a zatem podjął działania celem zadośćuczynienia wnioskowi.

Z przytoczonych względów Sąd na podstawie art. 154 § 1 i § 6 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., które obejmują uiszczony przez skarżącego wpis w wysokości 200 zł.