Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 92/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
article: art. 79 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Dudra Sędziowie Sędzia WSA Izabela Najda – Ossowska Sędzia WSA Teresa Liwacz (spr.) Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Kujawa po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 października 2009 r. sprawy ze skargi J. L. i H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych z tytułu I i II raty za 2006 r. oraz I i II raty za 2007 r. 1. oddala skargę, 2. przyznaje adwokatowi J. M. od Skarbu Państwa (Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 732 (siedemset trzydzieści dwa) zł z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, 3. przyznaje adwokatowi G. M. od Skarbu Państwa (Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 732 (siedemset trzydzieści dwa) zł z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

I SA/Bd 92/09

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2008r. nr [...] Prezydent Miasta W. określił J. L. i H. B. wysokość podatku od środków transportowych z tytułu I i II raty za 2006r. oraz I i II raty za 2007r. w kwocie 2.400 zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, że ww. osoby były współwłaścicielami pojazdu o numerze rejestracyjnym [...]. Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach. Na podstawie art. 11 tej ustawy podatnik jest obowiązany z mocy prawa zapłacić na rachunek budżetu gminy należny podatek od środków transportowych. Prezydent stwierdził, że skoro brak jest decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu, to brak jest przesłanek do uznania, że skarżący nie są zobowiązani do zapłaty

ww. podatku.

Od decyzji organu I instancji podatnicy złożyli odwołania, w których wnieśli

o jej uchylenie. Podatnicy podnieśli, że samochód [...] o numerze rejestracyjnym

[...] nie istnieje od 1998r., bowiem został rozkradziony i przekazany na złom. Dodatkowo odwołujący wskazali, że w grudniu 2002r. złożono do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta we W. wniosek o wyłączenie pojazdu z ruchu, ale do dnia dzisiejszego nie wydano decyzji w tej sprawie.

Rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z dnia [...] 2008r. nr [...] utrzymało

w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy w oparciu o przepis art. 9 ustawy o podatkach

i opłatach lokalnych stwierdził, że podatek od środków transportowych jest podatkiem typu majątkowego, związanym z posiadaniem prawa własności. Istnienie prawa własności, jak i fakt, że pojazd jest zarejestrowany oznacza, że osoba figurująca w rejestrze jako właściciel pojazdu jest obciążona obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku od środków transportowych. Organ wskazał również, ze z treści art. 9 ust. 5 cyt. ustawy wynika, że obowiązek podatkowy wygasa z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został wyrejestrowany lub wydana została decyzja organu rejestrującego o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu. Wyrejestrowanie pojazdu zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) następuje na wniosek właściciela w drodze decyzji uchylającej decyzję o wydaniu dla danego pojazdu dowodu rejestracyjnego. Dla wygaśnięcia obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych w drodze wyrejestrowania istotne jest, więc wydanie decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu. Porzucenie pojazdu, bądź jego fizyczna likwidacja, np. poprzez złomowanie, brak możliwości faktycznego korzystania z zarejestrowanego środka transportowego, np. na skutek kradzieży nie zwalnia właściciela z obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych.

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że dopóki nie doszło do wydania decyzji uchylającej decyzję o rejestracji spornego pojazdu lub decyzji o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu nie można stwierdzić, że ustał obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych, nawet jeżeli środek ten nie był już w posiadaniu skarżących, nie był przez nich użytkowany i nawet jeżeli został fizycznie zlikwidowany.

Ponadto organ wyjaśnił, iż wbrew twierdzeniom skarżących postępowanie wszczęte na podstawie wniosku skarżących z grudnia 2002r. w sprawie o wyrejestrowanie pojazdu zostało zakończone. Wniosek ten pozostawiono bez rozpatrzenia z uwagi na nie usunięcie braków podania.

Na decyzję organu II instancji J. L. i H. B. złożyli skargę

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Poza informacją, że skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2008r.

oraz wnioskami o przyznanie prawa pomocy oraz przywrócenie terminu do wniesienia skargi dla J. L. skarżący nie zawarli żadnych zarzutów wobec powyższej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego

z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja nie narusza prawa.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia, czy organ podatkowy zgodnie z przepisami prawa określił J. L. i H. B., jako współwłaścicielom samochodu ciężarowego marki [...], wysokość podatku od środków transportowych

z tytuł I i II raty za 2006r. oraz I i II raty za 2007r. w kwocie 2.400 zł.

Należy wskazać, że w analogicznej sprawie dotyczącej podatku od środków transportowych za 2005 r. tut. Sąd wyrokiem z dnia 09 stycznia 2007r. sygn. akt I SA/Bd 672/06 oddalił skargę J. L. i H. B. Sąd w obecnym składzie w pełni podziela stanowisko wyrażone w powyższym orzeczeniu.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych, z zastrzeżeniem ust. 2, ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych będących właścicielami środków transportowych. Jeżeli środek transportowy stanowi współwłasność dwóch lub więcej osób fizycznych lub prawnych, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach (art. 9 ust. 2). Według art. 9 ust. 4 wymienionej ustawy obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1 i 2, powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego – od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty. Obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1 i 2, wygasa natomiast z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został wyrejestrowany lub wydana została decyzja organu rejestrującego o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu (art. 9 ust. 5).

Zgodnie z art. 79 § 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela, w przypadkach enumeratywnie wymienionych

w tym przepisie. Natomiast według art. 78a wymienionej ustawy, czasowego wycofania pojazdu z ruchu dokonuje, na wniosek właściciela pojazdu, starosta właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, wydając decyzję o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu.

Nie budzi wątpliwości w niniejszej sprawie, że J. L. i H. B.

od 1997r. jako współwłaściciele samochodu [...] o numerze rejestracyjnym [...] są wpisani do ewidencji pojazdów prowadzonej przez Wydział Komunikacji Urzędu Miasta W. Pojazd ten nie został wyrejestrowany na dzień wydania decyzji przez organ I, jak również przez organ II instancji. Także jego czasowego wyrejestrowania nie potwierdza żadna decyzja, która funkcjonowałaby w obrocie prawnym.

Zdaniem Sądu, brak jest jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, że obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych nie ciąży na J. L. i H. B. Wskazane przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jednoznacznie określają, na kim ciąży obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych, od kiedy powstaje oraz kiedy obowiązek ten wygasa. Z kolei przepisy ustawy Prawo

o ruchu drogowym wskazują procedurę wyrejestrowania i czasowego wycofania pojazdu z ruchu, które konstytuują wygaśnięcie obowiązku podatkowego, o którym mowa w art. 9 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zatem stwierdzić należy, że skoro brak jest decyzji organu rejestrującego, właściwego ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, o wyrejestrowaniu pojazdu, bądź czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu, to tym samym brak jest przesłanek, aby uznać, że skarżący nie jest zobowiązany do zapłaty przedmiotowego podatku. Obowiązek ten będzie ciążył na podatniku tak długo, jak stosowna decyzja nie zostanie wydana przez właściwy organ w przedmiocie wyrejestrowania pojazdu.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 1993 r., sygn. akt SA/Wr 1468/92 (ONSA 1993/3/76) Sąd stwierdził, że wycofanie pojazdu z ruchu na stałe powoduje wygaśnięcie obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych (art. 9 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) i nie jest uzależnione ani od wyzbycia się pojazdu, ani od jego fizycznej likwidacji. Również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 08 czerwca 2000 r., sygn. akt III SA 875/99 (LEX nr 46306) Sąd wskazał, że obowiązek podatkowy ciąży na właścicielu środka transportowego niezależnie od tego, czy używał on pojazdu czy też nie, a zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, obowiązek ten wygasa dopiero z chwilą wyrejestrowania pojazdu.

Sąd w tutejszym składzie podziela poglądy zaprezentowane w ww. orzeczeniach.

Podkreślić należy, iż wszelkie okoliczności związane z przekazaniem pojazdu na złom powinny być podniesione w postępowaniu prowadzonym w sprawie wyrejestrowania tego pojazdu.

Ustalenia dokonane w przedmiocie wyrejestrowania pojazdu będą wówczas wiążące

w sprawie podatkowej. Przepisy prawa regulujące podatek od środków transportowych (art. 9 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) są tak sformułowane, że dopiero wyrejestrowanie pojazdu stanowi podstawę do stwierdzenia, że obowiązek podatkowy

w podatku od środków transportowych nie istnieje.

Na marginesie należy również wskazać, że prawomocnym postanowieniem

z dnia 07 listopada 2008r. sygn. akt II SA/Bd 484/08 WSA w Bydgoszczy odrzucił skargę J. L. i H. B. o wznowienie postępowania w sprawie wyłączenia samochodu z ruchu.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał skargę za niezasadną

i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.