Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 20/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 1555/06 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 1555/06 odrzucił zażalenie L. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 1555/06 odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku, który zapadł w sprawie ze skargi Lecha Skalskiego na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 23 lutego 2006 r. nr [...]. Decyzja organu dotyczyła odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy.

Sąd odrzucił zażalenie powołując się na upływ terminu do wniesienia zażalenia.

Postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 14 września 2006 r. zostało doręczone stronie w dniu 9 października 2006 r., wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. Termin ten wynosi siedem dni. Tymczasem skarżący wniósł zażalenie na postanowienie dopiero w dniu 22 listopada 2006 r., a zatem po upływie ustawowego terminu na dokonanie tej czynności i nie wystąpił w wnioskiem o jego przywrócenie.

W piśmie z dnia 12 stycznia 2007 r., które Sąd zakwalifikował jako zażalenie na postanowienie z dnia 11 grudnia 2006 r., skarżący podtrzymał swój wniosek o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2006 r. Podniósł, że zwracał się już uprzednio, pismem datowanym na 1 września 2006 r., o doręczenie mu uzasadnienia orzeczenia mającego zapaść na rozprawie w dniu 14 września 2006 r. Skarżący podkreślił, że Sąd permanentnie uniemożliwia mu skorzystanie z przysługującego mu prawa do sądu i zapoznania się z podstawami, na jakich oparł się Sąd, wydając sporne rozstrzygnięcie. Działaniem tym Sąd narusza zasadę jawności postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

Z powyższego przepisu wynika, że w treści zażalenia strona powinna wskazać należycie umotywowane powody, dla jakich uznała zapadłe orzeczenie za wadliwe.

Wprawdzie Naczelny Sąd Administracyjny nie jest związany granicami zażalenia, w przeciwieństwie do związania granicami skargi kasacyjnej, gdyż strona nie ma obowiązku wskazania w zażaleniu podstaw prawnych, na których oparła swoje zarzuty, jednakże nie jest rolą sądu domyślanie się intencji i zamiarów strony, a w konsekwencji przeprowadzanie kontroli zaskarżonego orzeczenia w zakresie nie kwestionowanym de facto przez stronę. Treść tego pisma powinna być zatem skonstruowana w taki sposób, by sąd był w stanie ustosunkować się do postawionych zarzutów.

W niniejszej sprawie strona nie wypełniła wymogów określonych w art. 194 § 3 p.p.s.a., jedynie ogólnikowo stwierdzając, że postanowienie Sądu I instancji ma dla niej charakter negatywny i uniemożliwia dalsze uczestniczenie w postępowaniu. Analizując dotychczasowy przebieg postępowania sądowoadministracyjnego Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się jednak jakichkolwiek uchybień po stronie Sądu I instancji, wskazujących na łamanie przez ten Sąd konstytutywnych praw jednostki.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie jako bezzasadne.

m.s.