Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 744/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-01-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c), § 4 ust. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 1715
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu
article: art. 250 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego R. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego oraz ich zwrotu postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – radcy prawnemu R. S. kwotę 295,20 zł brutto /słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy w niniejszej sprawie przez ustanowienie radcy prawnego.

Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej z urzędu radcę prawnego R. S. Wyznaczony w niniejszej sprawie pełnomocnik w dniu 22 grudnia 2017 r. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego radcy prawnemu N. P.

Pełnomocnik substytucyjny wykonała fotografie z akt niniejszej sprawy oraz stawiła się na rozprawie, na której wniosła o przyznanie pełnomocnikowi kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając iż nie zostały one poniesione w całości ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 11 stycznia 2018 r. oddalił skargę.

Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony pełnomocnik, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715; dalej jako rozporządzenie), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r.

W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego.

W rozpoznawanej sprawie do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zastosowanie będzie miała opłata określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c), która wynosi 240 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia.

W związku z powyższym należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 295,20 zł (w tym kwotę 55,20 zł tytułem VAT).

Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.