Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1148/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 4 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 36/13 w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Zarządu Województwa [...] w T. z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej pobranego z naruszeniem prawa postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 36/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odrzucił skargę M. T. na decyzję Zarządu Województwa [...] w T. z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie zwrotu dofinansowania pobranego z naruszeniem procedur do realizacji projektu oraz zwrócił uiszczony wpis, z następującym uzasadnieniem.

M. T. (dalej: skarżąca) reprezentowana przez pełnomocnika złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 15 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wskazania adresu zamieszkania skarżącej. Sąd jednocześnie pouczył pełnomocnika, że nieusunięcie braków formalnych skargi spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone w dniu 6 lutego 2013 r. Termin do wykonania wezwania upływał z dniem 13 lutego 2013 r. Opłacone pełnomocnictwo wraz z pismem przewodnim wskazującym adres zamieszkania skarżącej zostało nadane 14 lutego 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając skargę strony na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) wskazał, że pełnomocnik skarżącej w dniu 14 lutego 2013 r. listem poleconym uzupełnił braki formalne skargi, podając w piśmie przewodnim, że doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone 7 lutego 2013 r. Dacie tej przeczy data znajdująca się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Tym samym, w ocenie Sądu, uzupełnienie braków formalnych nastąpiło z uchybieniem wskazanego przez Sąd terminu, co musiało odnieść skutek w postaci odrzucenia skargi.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła M. T. zaskarżając to orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Postanowieniu na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucono naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy przez zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych – w sytuacji gdy w sprawie nie doszło do spełnienia przesłanki odrzucenia skargi z uwagi na naruszenie przez Sąd § 12 ust. 3 Zarządzenia nr 11 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych w zw. z art. 11 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., dalej: p.u.s.a.) poprzez nieopatrzenie czytelnym podpisem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w B. z dnia 15 stycznia 2013 r., będącego podstawą wezwania pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi. W związku z powyższym nie doszło do prawnie skutecznego wezwania strony ani też wyznaczenia jej terminu do uzupełnienia wskazanych braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut skargi kasacyjnej sprowadza się do twierdzenia, że wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi nastąpiło na podstawie prawnie bezskutecznego zarządzenia przewodniczącego wydziału z dnia 15 stycznia 2013 r., z powodu braku czytelnego podpisu pod tym zarządzeniem. Odnosząc się do tak sformułowanego zarzutu w pierwszej kolejności należy wskazać, że dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Dokumentem jest każdy przedmiot lub inny zapisany nośnik informacji, z którym jest związane określone prawo, albo który ze względu na zawartą w nim treść stanowi dowód prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne. Zarządzenie przewodniczącego wydziału jest dokumentem urzędowym sporządzonym przez funkcjonariusza władzy publicznej – uprawnionego sędziego i jest to dokument stanowiący dowód tego co zostało w nim stwierdzone, posiadający przymiot dokumentu urzędowego korzystającego z domniemania prawdziwości.

Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia § 12 ust. 3 Zarządzenia Nr 11 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych jest nieuzasadniony. Należy wskazać, że zgodnie z § 21 ust. 2 pkt 7 i § 32 ust. 1 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz. 1646), do obowiązków przewodniczącego wydziału orzeczniczego należy między innymi wydawanie stosownych zarządzeń. Po wniesieniu skargi do sądu przewodniczący wydziału niezwłocznie bada, czy skarga czyni zadość wymaganiom formalnym i czy został uiszczony wpis, a w razie potrzeby wzywa do usunięcia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu, chyba że został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Właśnie w tym trybie przewodniczący wydziału wydał 15 stycznia 2013 r. zarządzenie, co do sposobu załatwienia skargi, które podpisał. Następnie zaś, zgodnie z § 12 ust. 2 i 3 Zarządzenia Nr 11 Prezesa NSA adnotację o wykonaniu zarządzenia – opatrzoną datą i czytelnym podpisem – poprzez przekazanie pisma pracownik sekretariatu zamieścił obok zarządzenia. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony, żaden ze wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów nie stanowi o tym, że przewodniczący wydziału opatruje swoje zarządzenie czytelnym podpisem.

Wbrew twierdzeniom kasatora, po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, to nie Sąd lecz przewodniczący wydziału w razie potrzeby wzywa do usunięcia braków formalnych. Zarządzenie to wykonuje pracownik sekretariatu, a wezwanie ekspediowane jest przesyłką sądową adresowaną do strony opatrzoną pieczęcią sądową.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego treść § 12 ust. 3 Zarządzenia Nr 11 Prezesa NSA jest jasna i czytelna, wynika z niej bowiem, że to nie przewodniczący wydziału, lecz pracownik sekretariatu opatruje zarządzenie czytelnym podpisem sporządzając stosowną adnotację o jego wykonaniu.

Na zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 stycznia 2013 r. znajdują się adnotacje o jego wykonaniu opatrzone podpisami czytelnymi pracowników sekretariatu, datami oraz imiennymi pieczęciami urzędowymi.

Wobec tych faktów twierdzenie, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 stycznia 2013 r., z powodu braku czytelnego podpisu pod tym zarządzeniem jest prawnie bezskuteczne, nie znajduje uzasadnienia normatywnego.

Mając na uwadze to, że autor skargi kasacyjnej nie kwestionuje doręczenia mu prawnie skutecznego wezwania przewodniczącego wydziału do usunięcia braków formalnych skargi, prawidłowo Sąd I instancji odrzucił skargę.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a.