Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 43/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 9 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie przyznania świadczenia socjalnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 sierpnia 2011 r. K. J. wnioskował o przyznanie świadczenia socjalnego z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych emerytów

i rencistów Policji Komendy Wojewódzkiej Policji.

W dniu 30 maja 2013 r. K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie jego wniosku z dnia 3 sierpnia 2011 roku o przyznanie świadczenia socjalnego - dopłaty do wypoczynku - z funduszu socjalnego dla emerytów

i rencistów policyjnych.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji

wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, bowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności

pod względem formalnym. Dlatego też Sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U.

z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako P.p.s.a.).

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sąd obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.

Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają, stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w sprawie przyznania świadczenia socjalnego.

Zauważyć w pierwszej kolejności należy, że stosownie do treści powołanych wyżej przepisów, sąd administracyjny uprawniony jest do orzekania w sprawie bezczynności organu jedynie w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a.

Wobec powyższego, istotą sprawy jest zatem ocena, czy na organie,

tj. na Komendancie Wojewódzkim Policji ciążył obowiązek wydania

w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień

lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Podkreślić przy tym należy, iż w analogicznym przedmiocie sprawa skarżącego była czterokrotnie rozpoznawana przez sądy administracyjne. Postanowieniem z dnia 18 marca 2009 r. WSA, sygn. akt III SAB/Kr 4/09, odrzucił skargę, a także postanowieniem z dnia 21 grudnia 2009 r. WSA , sygn. akt II SAB/Wa 168/09, którym Sąd odrzucił skargę, postanowieniem z dnia 1 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 699/10, którym WSA odrzucił skargę, ostatnio zaś skarga została odrzucona postanowieniem WSA z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 240/10, w którym Sąd uznał, że organ nie miał obowiązku załatwienia sprawy

w przedmiocie świadczenia z funduszu socjalnego w formie decyzji

lub postanowienia.

W ocenie Sądu, skarżony organ – Komendant Wojewódzki Policji

– nie jest w niniejszej sprawie zobowiązany do wydania władczego rozstrzygnięcia administracyjnego w zakresie wniosku złożonego przez skarżącego w przedmiocie przyznania świadczenia socjalnego, a zatem nie można mówić o bezczynności organu administracji publicznej.

Zgodnie z poglądami wyrażonymi w powołanych wyżej orzeczeniach sądów

w tej sprawie, nie zachodzi żaden z przypadków wskazanych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniosek o przyznanie świadczenia socjalnego – dopłaty do wypoczynku indywidualnego nie ma charakteru żądania administracyjnoprawnego, bowiem organ nie był uprawniony do władczego działania w rozumieniu przepisów prawa administracyjnego, a więc do wydania decyzji administracyjnej, której domaga się skarżący.

Wyrażone przez sądy w przedmiocie wypłaty skarżącemu dopłat

i dopuszczalności skargi oceny nie tylko należało podzielić, ale i stwierdzić,

że wiązały one nie tylko organ, ale i rozpoznający niniejszą sprawę Sąd.

Skargę na bezczynność należało zatem odrzucić, uznając, że zaskarżona

w niniejszej sprawie bezczynność organu nie mieści się w granicach przepisu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., a tym samym, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny,

na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.