Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 905/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-07-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: ART. 173 PAR. 2, ART. 144 PAR. 1, ART. 142 PAR. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A. K. i G. S.-K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 905/10 w sprawie ze skargi A. K. i G. S.-K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a w stosunku do G. S.-K. odrzucić skargę kasacyjną Sygn. akt II SA/Sz 905/10 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S.-K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. i G. S.-K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a : odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę A.K. i G.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego.

W tym samym dniu A.K. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu [...]. W dniu [...] r. A.K. i G.K. reprezentowani przez pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli od ww. wyroku skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, a stosownie do art. 177 § 1 P.p.s.a. ma prawo to uczynić w terminie trzydziestu dni, od chwili tego doręczenia. Zatem warunkiem wniesienia skargi kasacyjnej jest uprzednie doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem tej stronie, która tę skargę zamierza wnieść.

Ponadto należy mieć na uwadze, że w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni, od ogłoszenia wyroku (art. 141 § 1 P.p.s.a.). Jeżeli zatem strona nie złoży w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, traci możliwość jego zaskarżenia. W myśl bowiem art. 142 § 2 P.p.s.a. jeżeli uzasadnienie wyroku zostało sporządzone na wniosek strony, odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko tej stronie, która złożyła wniosek. Tym samym w stosunku do strony, która takiego wniosku nie złożyła nie może rozpocząć biegu trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, liczony od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

W konsekwencji skarga kasacyjna wniesiona przez tę stronę musi być uznana za niedopuszczalną.

Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ skarżąca, w imieniu której pełnomocnik będący adwokatem, również wniósł skargę kasacyjną, nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wniosek ten złożył skarżący i tylko jemu w sprawie doręczono odpis wyroku z uzasadnieniem.

Wobec powyższego skarga kasacyjna skarżącej jest niedopuszczalna, o czym orzeczono na podstawie art. 178 P.p.s.a.

U Z A S A D N I E N I E

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 29 marca 2011 r. oddalił skargę A.K. i G.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego.

W tym samym dniu A.K. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku, które zostało doręczone skarżącemu w dniu [...].

W dniu [...]r. A.K. i G.K. reprezentowani przez pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli od ww. wyroku skargę kasacyjną. Razem ze skargą kasacyjną każde z małżonków złożyło na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 25 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej w stosunku do G.K. jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.)zwanej dalej P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

Natomiast w myśl art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie, oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy bez konieczności dokonania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego oczywiste jest, że skarga nie może zostać uwzględniona. Są to sytuacje, w których przepisy obowiązującego prawa w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skargi.

Taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. G.K. reprezentowana przez fachowego pełnomocnika złożyła skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 marca 2011 r. Jednak jak wynika z akt sprawy, nie złożyła ona wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, do którego termin upłynął z dniem 6 kwietnia 2011 r. W konsekwencji skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącą została uznana za niedopuszczalną.

Z uwagi na to, że niedopuszczalność skargi oznacza także jej oczywistą bezzasadność w rozumieniu art. 247 P.p.s.a. skarżącej nie przysługuje prawo pomocy.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 247 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.