Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 376/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-10-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 par.1, art. 61 par.3;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 7 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski po rozpoznaniu w dniu 7 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. L. na decyzję Dyrektora Regionalnego Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich go gruntów (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych) na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]", nr "[...]"Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję z dnia "[...]", nr "[...]"Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, odmawiającą przyznania L L. płatności bezpośrednich do gruntów za rok 2006 z tytułu:

1.Jednolitej Płatność Obszarowej – 2006 i nakładającej sankcję w wysokości 7.976,20 zł, która będzie potrącana z płatności, do której producent rolny jest uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności,

2. Uzupełniającej Płatności Obszarowej – inne – 2006 i nakładającej sankcję w wysokości 9.049,30 zł, która będzie potrącana z płatności do której producent rolny jest uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności.

Na powyższą decyzję L.L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, zwracając się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż z uwagi na to, że stosowane sankcje i nałożona kara mogą spowodować wobec skarżącego nieodwracalne skutki. Kwota kary jest tak wysoka i jej wyegzekwowanie znacząco odbije się na funkcjonowaniu działalności prowadzonej przez L. L. Sankcja w postaci odmowy przyznania płatności sprawi, że prowadzona przez niego w tym zakresie działalność stanie się nieopłacalna i konieczna będzie jej likwidacja. Wpłynie to na ogólna kondycje jego firmy i konieczność zwolnień.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłankami wstrzymania zaskarżonego aktu jest więc niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Stosownie do treści cytowanego przepisu przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się jednak do tak rozumianego wykonania. W piśmiennictwie wskazuje się, że do wykonania nie kwalifikują się m.in. wszelkie akty administracyjne odmowne. Rozstrzygnięcia odmowne nie posiadają bowiem przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (vide: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarza, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295).

Decyzja, którego wstrzymania wykonania żąda skarżący nie spełnia jednak wskazanych powyżej kryteriów wykonalności i z tego powodu nie można uznać za zasadne żądania wstrzymania wykonania tego aktu, w kontekście zawieszenia jego skutków prawnych.

W rozpoznawanej sprawie nie jest ponadto bez znaczenia, że skarżący nie został obciążony obowiązkiem natychmiastowej zapłaty, gdyż sankcje pieniężne mają być potrącane z kwot płatności, do której jest uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu kolejnych trzech lat kalendarzowych następujących po roku, w którym stwierdzono niezgodności.

W związku z powyższym, wobec braku podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji