Postanowienie NSA, sygn. akt II FPP 5/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Odrzucono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 1-2
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
article: art. 178, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jacek Brolik (spr.) Sędzia NSA Antoni Hanusz Sędzia WSA (del.) Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi Stanisława Ż. o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2007 r., sygn. akt II FPP 1/07 w zakresie odrzucenia skargi o stwierdzenie przewlekłości postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 lutego 2002 r., sygn. akt I SA/Wr 2008/99 w sprawie ze skargi Stanisława Ż. na decyzję Izby Skarbowej w W. OZ w W. z dnia 22 lipca 1999 r. (...) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym za 1990 r. oraz ustalenia zaległości podatkowej i odsetek za zwłokę postanawia odrzucić skargę o stwierdzenie przewlekłości postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2007 r., II FPP 1/07 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę Stanisław Ż. z dnia 6 grudnia 2006 r. o stwierdzenie przewlekłości postępowania. W motywach orzeczenia Sąd I instancji podał, iż przeprowadzone przez Sąd administracyjny we Wrocławiu postępowanie wyjaśniające w sprawie wykazało, że skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 21 lutego 2002 r., której zarzucana bezczynność miała dotyczyć, nie wpłynęła do Sądu za pośrednictwem poczty, ani też nie została złożona w biurze podawczym Sądu. Jedynym pismem Stanisława Ż., które wpłynęło do Sądu we Wrocławiu w 2002 r., było datowane na dzień 14 maja 2002 r. /a nie na dzień 10 maja 2002 r. jak przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania/ pismo /przesyłka pocztowa R-029307/, informujące o skierowaniu do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka skargi na ww. orzeczenie z dnia 21 lutego 2002 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że jakkolwiek strona wyjaśniała w piśmie z dnia 18 grudnia 2006 r., iż nadała skargę o wznowienie postępowania z dnia 10 maja 2002 r. "w trybie zwykłym" /czego dowodem miała być koperta, w której się ta skarga znajdowała/, to niepodważalnym faktem jest, iż pismo to nigdy do Sądu we Wrocławiu nie zostało doręczone i nie ma również dostępnych dowodów pozwalających stwierdzić bezspornie, że zostało ono przez stronę wysłane.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż nie można stwierdzić, że postępowanie wznowieniowe przed tym Sądem zostało skutecznie zainicjowane. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zatem, iż nie istnieje postępowanie sądowe, którego stwierdzenia przewlekłości domaga się strona i na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a./ i w zw. z art. 8 ust. 2 i art. 4 ust. 3 ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki /Dz.U. nr 179 poz. 1843/ i odrzucił skargę.

W dniu 19 lutego 2007 r. skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego kolejną skargę na przewlekłość postępowania, powielając argumentację zawartą w poprzedniej skardze. Ze skargi tej wynika, że skarżący zarzuca w niej bezczynność Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie rozpatrzenia ww. skargi na przewlekłość postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z /cyt./ ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. skarga na przewlekłość podlega odrzuceniu jeżeli:

- nie zawiera żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy lub przytoczenia okoliczności uzasadniających żądanie /art. 9 ust. 1 ustawy/,

- została wniesiona przez nieuprawnionego /art. 9 ust. 2 ustawy/,

- jest niedopuszczalna jako wniesiona przed upływem 12 miesięcy /w sprawie egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego przed upływem 6 miesięcy/ od orzeczenia oddalającego lub uwzględniającego poprzednią skargę w tej samej sprawie.

Przesłanki odrzucenia skargi zawarte w ustawie z 17 czerwca 2004 r. nie są jednak jedynymi, które Sąd zobligowany jest zbadać przed merytorycznym rozpoznaniem wniesionej skargi. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi, sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Jako że skarga dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, stosować należy przepisy o postępowaniu zażaleniowym określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. Powyższe odesłanie ustawowe obliguje Sąd do zbadania dopuszczalności skargi w oparciu o odpowiednie zastosowanie regulacji zawartych w Rozdziale 2 Działu IV powołanej ustawy. Zgodnie z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Na tej podstawie należy uznać, że zgodnie z treścią art. 178 sąd administracyjny odrzuci skargę z innych przyczyn niedopuszczalną.

W rozstrzyganej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozpatrywana obecnie skarga jest niedopuszczalna w świetle art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Zgodnie z tym przepisem, skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Rozpatrywana skarga wymogu tego nie spełnia, gdyż postępowanie, któremu skarżący zarzuca nieuzasadnioną zwłokę naruszającą jego prawa strony, zakończyło się postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 30 stycznia 2007 r., cytowanym na stronie 1 tego uzasadnienia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, należało orzec jak w sentencji.