Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 858/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 82a
journal: Dz.U. 2014 poz 752
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 października 2014 r. sprawy ze skargi "H." W. M. i M. K. Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości, 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w T. na rzecz "H." W. M. i M. K. Sp. z o.o. w B. kwotę 1607 zł (tysiąc sześćset siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego określił spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki BMW 745, pojemność silnika 4.423 cm3, rok produkcji 2006, w wysokości [...] zł.

W złożonym odwołaniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji

i umorzenie postępowania.

Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ w pierwszej kolejności odniósł się do kwestii przedawnienia. W tym zakresie wskazał, że w przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia [...] r. wszczęte zostało przez Urząd Celny w B. dochodzenie w sprawie o przestępstwo skarbowe polegające na podaniu nieprawdy w złożonej w dniu 11 września 2008 r. w deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U poprzez wykazanie nieprawidłowej kwoty akcyzy do zapłaty. W dniu 22 października 2013 r. członkom zarządu spółki, która złożyła ww. deklarację, przedstawiono zarzut popełnienia przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2013 r., poz. 186 ze zm.). Zawiadomieniem z dnia 21 listopada 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego zawiadomił podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedmiotowego zobowiązania podatkowego. W związku z powyższym, termin przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu dokonanego w dniu 09 września 2008 r. nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, uległ zawieszeniu z dniem 06 sierpnia 2013 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji, dochodzenie w sprawie o przestępstwo skarbowe nie zostało zakończone.

Odnosząc się do przedmiotu sprawy, organ wskazał, że spółka w dniu

11 września 2008 r. złożyła w Oddziale Celnym deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U dotyczącą samochodu osobowego marki BMW 745, pojemność silnika 4.423cm3, rok produkcji 2005, w której zadeklarowała należny podatek akcyzowy w kwocie [...] zł, liczony od podstawy opodatkowania

w wysokości [...] zł, przy zastosowaniu stawki podatku 13,6%. Do deklaracji załączyła m. in. kserokopię rachunku z dnia 09 września 2008 r., z którego wynika,

że za przedmiotowy samochód zapłaciła [...] EUR.

Organ podatkowy dokonał analizy porównawczej zadeklarowanej przez podatnika podstawy opodatkowania przedmiotowego pojazdu ([...] zł) do średniej wartości rynkowej ustalonej na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika, na podstawie internetowej wersji komputerowego Systemu "Info-Ekspert" (Pojazdy Samochodowe Wartości Rynkowe wrzesień 2008) zawierającej informację o średnich wartościach rynkowych tego pojazdu w miesiącu wrześniu 2008 r. Zgodnie z tym systemem średnia wartość podobnego pojazdu marki BMW 745, z silnikiem diesla o pojemności skokowej wynoszącej 4.423 cm3, z automatyczną skrzynią biegów, wyprodukowanego w roku 2005 wynosiła [...] zł. W wyniku przeprowadzonej analizy organ ustalił, iż różnica jest znaczna, gdyż wynosi około 55%.

W związku ze znaczną wstępnie wyliczoną różnicą między podstawą opodatkowania zadeklarowaną przez podatnika a średnią wartością rynkową samochodu wynikającą z Systemu "Info-Ekspert", w dniu 11 września 2008 r. skarżąca została wezwana do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub pisemnego wskazania przyczyn uzasadniających podanie wysokości podstawy opodatkowania

w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, podatnik w dniu 11 września 2008 r. złożył oświadczenie, w którym nie wyraził zgody na zmianę podstawy opodatkowania, wskazując, że przedmiotowy pojazd kupił za kwotę [...] EUR (zgodnie z wystawioną fakturą), na podstawie której obliczył i wykazał należny podatek akcyzowy. W złożonym oświadczeniu spółka nie wskazała na żadne przyczyny uzasadniające podanie wysokości podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, w tym na jego uszkodzenia, czy też na specyfikę rynku niemieckiego, na którym został zakupiony przedmiotowy samochód.

W tym zakresie organ wskazał, że również załączony do deklaracji rachunek

z dnia 09 września 2008 r. dotyczący zakupu przedmiotowego samochodu osobowego w swojej treści nie zawiera żadnej informacji o uszkodzeniach pojazdu, bądź brakach

w jego wyposażeniu. Fakt, że przedmiotowy pojazd był sprawny technicznie i nie posiadał uszkodzeń, został dodatkowo potwierdzony zaświadczeniem o przeprowadzonym badaniu technicznym z dnia 12 września 2008 r., w którym uprawniony diagnosta J. M. z Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów w O. potwierdził, że przedmiotowy pojazd spełniał w tym dniu wymagania techniczne wskazane w art. 66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 ze zm.) w zakresie sprawności technicznej i bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Odnosząc się do informacji podatnika, że sprowadzony samochód posiadał uszkodzenia tempomatu, e-drive oraz nawigacji satelitarnej, która zamontowana została dopiero w kwietniu 2011 r. w salonie BMW, organ wskazał, że spółka nie przedstawiła żadnych dokumentów potwierdzających powyższe uszkodzenia. Skarżąca natomiast już w sporządzonym w dniu 11 września 2008 r. arkuszu "Dane identyfikacyjne pojazdu samochodowego" załączonym do deklaracji AKC-U potwierdziła, że przedmiotowy pojazd był wyposażony między innymi w komputer pokładowy, tempomat i system nawigacji satelitarnej. Ponadto, potwierdzeniem, że pojazd był fabrycznie wyposażony w nawigację satelitarną i że była ona sprawna jest również informacja zawarta w piśmie autoryzowanego dealera BMW Dynamie Motors w B. z dnia 18 stycznia 2012 r., z której wynika, że w posiadanej historii serwisowej tego pojazdu nie stwierdzono żadnego zgłoszenia naprawy systemu nawigacji. Do pisma dealer dołączył pełną specyfikację samochodu marki BMW 745, gdzie w liście wyposażenia pojazdu umieszczony został właśnie system nawigacji Professional. Zatem w ocenie Dyrektora Izby Celnej, bezspornym jest fakt, że w przedmiotowym pojeździe nawigacja satelitarna została zamontowana fabrycznie przez producenta.

Odnosząc się do wartość rynkowej przedmiotowego pojazdu, organ wskazał,

że Naczelnik Urzędu Celnego, uwzględniając wytyczne organu drugiej instancji zawarte w decyzji z dnia [...] r., powołał w charakterze biegłego – D. S., posiadającego wiadomości specjalne z dziedziny techniki samochodowej. Z uwagi na nieprzedstawienie samochodu do oględzin przez obecnego właściciela pojazdu, biegły sporządził opinię techniczną z dnia 10 kwietnia 2013 r. na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach postępowania podatkowego. W wydanej opinii biegły wskazał, że nawigacja satelitarna w przedmiotowym pojeździe na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego była niesprawna. Jego zdaniem fakt ten potwierdza zainstalowane w pojeździe oprogramowanie i dokonana rejestracja nowego urządzenia bez oprogramowania (wydruk z komputera raportu końcowego z dnia 04 kwietnia

2011 r.). Ponadto biegły ustalił, że zgodnie z wyposażeniem fabrycznym, pojazd nie był wyposażony w aktywny tempomat. Posiadał jedynie opcję tempomatu (zwykły tempomat sterowany przełącznikiem). Odnośnie zwykłego tempomatu i pokrętła panelu sterowania e-drive biegły stwierdził, że przeprogramowanie mogło aktywować funkcję tempomatu, jak i działania pokrętła sterującego. A zatem biegły stwierdził, że przedmiotowy pojazd był wyposażony w oba te elementy, wskazując przy tym jednocześnie, że nie jest w stanie ustalić, czy w chwili nabycia urządzenia te były sprawne. W zakresie ustalenia roku produkcji przedmiotowego pojazdu biegły posiłkował się dokumentacją producenta samochodów marki BMW i ustalił, że pojazd został wyprodukowany w dniu 21 kwietnia 2006 r.

Określając wartość rynkową przedmiotowego pojazdu, biegły przyjął wartość bazową samochodu marki BMW 745 wyprodukowanego w 2006 r., ustaloną na podstawie danych zawartych w systemie "Info-Ekspert," w wysokości [...] zł,

a następnie stosując poniższe korekty: z tytułu wyposażenia dodatkowego +[...] zł, za pierwszą rejestrację +[...] zł, za przebieg powyżej normatywnego -[...] zł, oraz ze względu na liczbę właścicieli -[...] zł, określił wartość pojazdu na dzień wewnątrzwspólnotowego nabycia na kwotę [...] zł. Następnie, uwzględniając naprawę uszkodzonej nawigacji satelitarnej, biegły określił wartość pojazdu na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego na kwotę [...] zł. W ocenie organu odwoławczego obniżenie wartości pojazdu o uszkodzoną nawigację było nieuzasadnione i wartość samochodu powinna wynosić [...] zł. Ze względu jednak na to, że organ nie może orzekać na niekorzyść strony, organ odwoławczy przyjął wartość auta w kwocie [...] zł.

W celu określenia podstawy opodatkowania, ustaloną wartość rynkową pojazdu organ pomniejszył o zawarty w niej podatek od towarów i usług, obliczony według stawki 22%, tj. o kwotę [...] zł ([...] zł : 1,22 = [...] zł) oraz akcyzę obliczoną według stawki 13,6%, tj. o kwotę [...] zł ([...] zł : 1,136 = [...] zł). Wartość netto przedmiotowego samochodu osobowego według przedstawionej kalkulacji, będąca jednocześnie podstawą opodatkowania wyniosła więc po zaokrągleniu do pełnych złotych: [...] zł. Podatek akcyzowy wg stawki 13,6% podstawy opodatkowania wyniósł zatem: [...] zł x 13,6% = [...] zł = [...] zł. Kwota należnego podatku akcyzowego wyniosła więc [...] zł.

W skardze spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego i umorzenie postępowania, ewentualnie

o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie:

- art. 70 § 6 ust. 1 O.p. w zw. z art. 2 konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 02 kwietnia 1997 r., poprzez jego błędne zastosowanie i w konsekwencji bezzasadne przyjęcie, że nastąpiło zawieszenie biegu przedawnienia;

- art. 82a ust. 1, 2 i 4 u.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie w niniejszej sprawie;

- art. 82 ust. 3 u.p.a. poprzez jego niezastosowania w niniejszej sprawie;

- art. 187 § 1 O.p. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności oparcie rozstrzygnięcia na wadliwej opinii powołanych biegłych, które były kwestionowane w toku prowadzonego postępowania,

w szczególności na nieprawidłowym ustaleniu wartości przedmiotowego pojazdu na rynku niemieckim, bez uwzględnienia uszkodzeń, które ten pojazd posiadał oraz przy przyjęciu indywidualnych korekt, które nie mają żadnego uzasadnienia, ponieważ Instrukcje Stowarzyszenia Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego nie stanowią źródła prawa;

- art. 191 O.p. poprzez wadliwą ocenę zgromadzonych dowodów i ustalenie,

że wysokość podstawy opodatkowania znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej samochodu, podczas gdy to ustalenie zostało poczynione wskutek zakwestionowania okoliczności wskazywanych przez podatnika, mających wpływ na cenę zakup, a które

w całej rozciągłości potwierdził powołany w charakterze biegłego D. S., a także poczynienie ustaleń na podstawie opinii M. B., która jest całkowicie dowolna i nie odzwierciedla cen stosowanych za tego typu pojazdy na rynku niemieckim, które są niższe niż ceny za te pojazdy na rynku polskim;

- art. 125 O.p. poprzez naruszenie zasady szybkości postępowania i prowadzenie niniejszego postępowania przez okres 5 lat.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia 10 października 2014 r. pełnomocnik strony wniósł o odroczenie rozprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego

z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta narusza prawo.

Istota sporu sprowadza się do tego, czy organy podatkowe prawidłowo określiły wysokość podstawy opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego powyższego samochodu osobowego, a w konsekwencji, czy prawidłowo zostało określone zobowiązanie w podatku akcyzowym.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 11 września 2008 r. r. spółka złożyła deklarację uproszczoną z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki "BMW" 745, rok produkcji 2006, za cenę [...] euro ([...] zł). Od powyższej wartości skarżący uiścił podatek akcyzowy w wysokości [...] zł. Powyższy samochód był używany i został nabyty przez skarżącego w Niemczech. Organy podatkowe zakwestionowały przyjętą przez skarżącego wartość samochodu. Organ odwoławczy przyjął wartość rynkową tego samochodu na rynku krajowym w kwocie [...] zł, jednak tylko ze względu na niemożność wydania decyzji na niekorzyść strony (za prawidłową organ uznał kwotę [...] zł). W skardze strona kwestionując stanowisko organu podatkowego, podnosi, że wartość pojazdu została błędnie ustalona.

Między stronami nie ma sporu co do tego, że w sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (dalej: "u.p.a.") Wskazać należy, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.a. podstawą opodatkowania

w przypadku wyrażenia stawki podatku w procencie podstawy opodatkowania, przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym, jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić za wyroby akcyzowe. Art. 82 ust. 3 u.p.a. precyzuje tę zasadę, gdy chodzi o wewnątrzwspólnotowe nabycie samochodu osobowego i stanowi, że podstawą opodatkowania jest kwota jaką nabywca obowiązany jest zapłacić. Inaczej mówiąc, podstawą opodatkowania podatkiem akcyzowym przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu samochodu osobowego jest cena zapłacona przez nabywcę.

Z kolei art. 82a u.p.a., dodany ustawą z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty

w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. Nr 118, poz. 745) i obowiązujący od dnia

19 lipca 2008 r., stanowi, że jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży na terytorium kraju lub nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ wzywa do jej zmiany lub podania przyczyn uzasadniających tę wysokość (w ust. 1). W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania (ust. 2). Jeżeli wysokość podstawy opodatkowania ustalona

z uwzględnieniem opinii biegłego odbiega co najmniej o 33 % od zadeklarowanej podstawy opodatkowania, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi podatnik (ust. 3). Średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy (ust. 4).

Jako przyczynę, która w rozumieniu art. 82a ust. 1 u.p.a., może uzasadniać różnicę między ceną nabycia a średnią ceną rynkową tego pojazdu należy uznać każdą możliwą do zweryfikowania okoliczność, która mogła mieć wpływ na wysokość kwoty, jaką nabywca obowiązany był zapłacić za samochód (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 14 listopada 2013 r., I SA/Op 485/13). W tym kontekście należy zauważyć, że podejście do używanych i uszkodzonych samochodów, rzutujące na ich ceny rynkowe, jest różne w różnych krajach, w zależności od wielu czynników ekonomicznych

i kulturowych. Bez znajomości i uwzględnienia realiów dotyczących konkretnego rynku, na którym samochód został zakupiony, nie można dokonać wiarygodnej jego wyceny. Dopóki cena auta mieści się w granicach cenowych właściwych dla danego rynku zagranicznego, można mówić o "uzasadnionej przyczynie", o której mowa w art. 82a ust. 1 u.p.a. Ze stanowiskiem organu należałoby się zgodzić, gdyby organ wykazał, że wskazana cena całkowicie odbiega od cen na rynku zagranicznym (w tamtym czasie, dla takich samochodów).

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym, np. wyrok NSA z dnia 14 września 2011 r., I GSK 245/10, wyrok NSA z dnia 15 marca 2011 r.,

I GSK 183/10, wyrok NSA z dnia 15 marca 2011 r., I GSK 103/10, wyrok NSA z dnia

4 lipca 2013 r., I GSK 1028/12.

Ustalając średnią wartość rynkową spornego samochodu na rynku krajowym we wrześniu 2008 r. w kwocie 219.500 zł organ podatkowy oparł się na opinii biegłego – D. S. Biegły wyliczając tę kwotę zastosował korekty: z tytułu dodatkowego wyposażenia, za pierwszą rejestrację, za przebieg pojazdu (przebieg normatywny dla przedmiotowego pojazdu wynosi 64.800 km, zaś przebieg rzeczywisty wynosił 91.000 km) oraz ze względu na liczbę właścicieli. Biegły przyjął, że tych właścicieli było dwóch

i dokonał z tego tytułu ujemnej korekty w wysokości 2,5 %. Kwestie te zostały szczegółowo omówione przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji (str. 15 – 17).

Na etapie postępowania odwoławczego został powołany drugi biegły – M. B. dla określenia średniej wartości rynkowej samochodu na rynku niemieckim we wrześniu 2008 r. W opinii z dnia 24 kwietnia 2014 r., nr 0629 biegły ustalił wartość auta na rynku niemieckim w kwocie [...] euro, przy czym wyliczając tę kwotę zastosował następujące korekty: z tytułu dodatkowego wyposażenia, za pierwszą rejestrację, ze względu na serwisowanie pojazdu, za szczególny charakter eksploatacji oraz ze względu na liczbę właścicieli. Biegły przyjął, że tych właścicieli było trzech i dokonał z tego tytułu ujemnej korekty w wysokości 3,5 % (takie same korekty wynikają z opinii z dnia 24 kwietnia 2014 r., nr 0628 sporządzonej przez tegoż biegłego).

Z porównania opinii sporządzonej przez D. S. oraz M. B. wynikają różnice w zastosowanych korektach wartości bazowej auta za ten sam okres. M. B. w swojej opinii poza korektami wynikającymi z opinii sporządzonej przez D. S., uwzględnił też korektę ze względu na serwisowanie pojazdu oraz za szczególny charakter jego eksploatacji. Ponadto przyjął on, że było trzech właścicieli samochodu, a nie dwóch jak to wynika z opinii D. S., i zastosował korektę w wysokości 3,5%, a nie 2,5 %.

Organ odwoławczy z zaskarżonej decyzji nie wyjaśnił powodów, dla których w opinii sporządzonej przez D. S. nie uwzględniono korekty za serwisowanie pojazdu oraz za szczególny charakter jego eksploatacji, pomimo że uwzględniono je w opinii M. B. Nie wiadomo również ilu naprawdę było właścicieli auta – dwóch czy trzech. Wyjaśnienie tych okoliczności, zastosowanie z powyższych tytułów korekt, pod warunkiem uznania ich zasadności przez organ, może mieć w końcowym efekcie wpływ na obniżenie średniej wartości rynkowej samochodu na rynku krajowym.

Wątpliwości budzi także ustalona wartość auta na rynku niemieckim. Z opinii M. B. wynika, że wartość ta wynosi [...] euro. Przyjmując kurs euro, taki jaki przyjął organ dla przeliczenia na walutę polską kwoty [...] euro zapłaconej przez spółkę za pojazd, tj. 1 euro = 3,4677 zł, wartość samochodu na rynku niemieckim wynosi [...] zł, a zatem jest wyższa od przyjętej przez organ średniej wartości rynkowej auta na rynku krajowym ([...] zł) lub jest bardzo zbliżona do kwoty [...] zł (przy czym należy mieć na względzie, że w przypadku uwzględnienia wskazanych wyżej korekt kwota ta mogłaby ulec obniżeniu). Można w związku z tym mieć uzasadnioną wątpliwość, czy wyliczona przez biegłego kwota [...] euro rzeczywiście uwzględnia realia rynku niemieckiego w zakresie sprzedaży używanych samochodów osobowych. Jaki jest bowiem sens nabywania używanego samochodu w Niemczech, skoro za cenę niższą lub bardzo zbliżoną można go nabyć w Polsce ? Organ nie udzielił odpowiedzi na to pytanie. Sąd nie przesądza kwestii wartości auta, stwierdza jedynie, że organ powinien dokonać wnikliwszej analizy cen samochodów podobnej marki, modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe - z tym samym wyposażeniem, na rynku niemieckim, wykorzystując w tym celu choćby informacje z internetu.

Należy zauważyć, że przepis art. 187 § 1 O.p. wymaga by organ podatkowy zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy. Ma to podstawowe znaczenie z materialnoprawnego punktu widzenia, ponieważ pozwala zbudować pełną podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, niezbędną dla dokonania prawidłowej subsumcji normy prawnej. Obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego jest ściśle związany z wynikającą z art. 191 O.p. zasadą swobodnej oceny dowodów, bowiem tylko ocena dokonana w oparciu o cały zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na wyciągnięcie właściwych wniosków. Zdaniem Sądu wskazane wyżej przepisy zostały przez organ odwoławczy naruszone.

W zakresie naruszenia art. 70 § 1 pkt 6 O.p. skarżąca podniosła, że nie otrzymała zawiadomienia o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia [...] roku wszczęte zostało przez Urząd Celny w B. dochodzenie w sprawie o przestępstwo skarbowe polegające na podaniu nieprawdy w złożonej w dniu 11 września 2008 roku w deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego poprzez wykazanie nieprawidłowej kwoty akcyzy do zapłaty. Następnie postanowieniem z dnia [...] roku M, K. i S. K., tj. członkom zarządu spółki, przedstawiono zarzut popełnienia przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 k.k.s. Natomiast zawiadomieniem z dnia 21 listopada 2013 roku Naczelnik Urzędu Celnego

w B. zawiadomił podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedmiotowego zobowiązania podatkowego.

Należy jednak zauważyć, że w aktach sprawy brak jest postanowienia z dnia

[...] roku o przedstawieniu zarzutu M. K. i S. K. Tym samym Sąd nie może ustosunkować się do tej kwestii. Organ uzupełni materiał dowodowy o wskazane postanowienie. W odniesieniu natomiast do zawiadomienia o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia, skarżąca podnosi, że nie zostało ono doręczone ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi. Organ oceni, czy zawiadomienie to zostało skutecznie doręczone.

Sąd nie podziela natomiast zarzutu spółki, że pojazd w momencie nabycia go miał niesprawną nawigację satelitarną, nie był wyposażony w aktywny tempomat, jak również niesprawne było pokrętło sterujące panelu sterowania e-drive. Kwestie te zostały wyjaśnione przez organ w zaskarżonej decyzji (str. 12-14). W skardze strona nie przedstawiła przekonujących argumentów podważających w tym zakresie ustalenia organu.

Jeżeli ponownie rozpatrując sprawę organ wymierzy podatek, będzie mieć na względzie, że podatek ten nie może być wyższy od ustalonego w zaskarżonej decyzji, inaczej sąd uchylając zaskarżoną decyzję działałby na niekorzyść strony, co pozostawałoby w sprzeczności z art. 134 § 2 p.p.s.a.

Sąd oddalił wniosek o odroczenie rozprawy, o co wnosiła strona w piśmie z dnia 10 października 2014 r. W myśl art. 109 p.p.s.a. rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli sąd stwierdzi nieprawidłowość zawiadomienia którejkolwiek ze stron albo jeżeli nieobecność strony lub jej pełnomocnika jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć, chyba że strona lub jej pełnomocnik wnieśli o rozpoznanie sprawy w ich nieobecności. W świetle tego przepisu wykazana zwolnieniem lekarskim choroba pełnomocnika, uniemożliwiająca stawienie się w sądzie jest, co do zasady "znaną sądowi przeszkodą" w rozumieniu przytoczonego przepisu, jednakże choroba ta musi być nie tylko "znaną sądowi przeszkodą", ale i przeszkodą "której nie można przezwyciężyć". Dopiero przy łącznym spełnieniu obu wskazanych przesłanek stanowi ona podstawę odroczenia rozprawy. Ponadto, w judykaturze podkreśla się także, że niemożność "znalezienia" przez fachowego pełnomocnika strony zastępcy, aby ten mógł wziąć udział w rozprawie, nie jest przeszkodą, której nie można przezwyciężyć w rozumieniu art. 109 p.p.s.a. i nie usprawiedliwia odroczenia rozprawy (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 2010 r., II OSK 82/09).

W niniejszej sprawie pełnomocnik przedstawił nie zwolnienie lekarskie, lecz zaświadczenie wystawione przez lekarza - ginekologa, w którym zawarto informację

o "przewidywanym terminie zdolności" do stawienie się w sądzie w dniach od

10 października 2014 r. do 14 października 2014 r. Tym samym trudno uznać, że

z zaświadczenia tego wynika, że choroba pełnomocnika stanowi przeszkodę, która uniemożliwiała mu stawienie się na rozprawę w dniu 14 października 2014 r. Pełnomocnik nie wykazał również w sposób przekonujący, że wystąpiła przeszkoda

w zastąpieniu pełnomocnika przez substytuta.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd określił, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości. O kosztach sądowych rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.

H. Adamczewska – Wasilewicz U. Wiśniewska L. Kleczkowski