Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1012/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 17, art. 28, art. 77, art. 107, art. 145 par. 1 pkt 5, art. 148 par. 1, art. 152
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151, art. 153
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 18 kwietnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędzia NSA Anna Stępień, , Protokolant Referent stażysta Aleksandra Banasiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2018 roku sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę. LS


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...], nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia R. P., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...], znak: [...] o odmowie wznowienia postępowania.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się w sposób następujący:

Burmistrz Gminy i Miasta W. decyzją z dnia [...] czerwca 2012 roku, nr [...] (znak:[...]) ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie "Parku elektrowni wiatrowych W. LS", składającej się z 14 turbin o maksymalnej mocy do 3,0 MW każda, zlokalizowanych w całości w granicach gminy W. w obrębach ewidencyjnych: [...] na działce nr 135; [...] na działkach nr: 204, 147, 148, 71, 72, 73, 74, 1, 2, 32, 33,62,61,215, 216,218,67; R. na działkach nr: 412,413,414, 393, 365,366; M. na działkach nr: 61, 39, 40; G. na działkach nr: 11/2, 12.

W dniu 14 listopada 2015 roku R. P. wystąpił do Burmistrza Gminy i Miasta W. z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem wyżej wymienionej decyzji Burmistrza Gminy i Miasta W. nr [...] Wnioskodawca wskazał na zaistnienie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 267 ze zm., dalej jako: "K.p.a."), z uwagi na odbywanie się w miejscu posadowienia turbin wiatrowych nr 8-13 przelotów oraz żerowania chronionych gatunków ptaków, tj. żurawi, dzikich gęsi i szpaków. Okoliczności te, pomimo ich istnienia w chwili orzekania, nie były znane organowi wydającemu decyzję. Wniósł o przeprowadzenie dowodów z załączonej dokumentacji fotograficznej, przesłuchanie świadków, przeprowadzenie monitoringu ornitologicznego, dowodu z opinii biegłego ornitologa oraz sporządzenie i uzgodnienie raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko. O wskazanej okoliczności R.P. dowiedział się w dniu 16 października 2015 roku.

Burmistrz Gminy i Miasta W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 roku wznowił postępowanie w sprawie.

Następnie w wyniku przeprowadzonego postępowania decyzją z dnia [...]marca 2016 roku, znak: [...], organ odmówił uchylenia decyzji środowiskowej.

Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] września 2016 roku, znak: [...], utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 8 lutego 2017 roku, sygn. II SA/Łd 893/16, uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2016 roku oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] marca 2016 roku oraz postanowienie tego organu z dnia [...] grudnia 2015 roku, znak: [...]. Sąd wskazał, że wydanie decyzji merytorycznej przez organ pierwszej instancji i utrzymanie jej w mocy przez organ odwoławczy było przedwczesne, ponieważ nie zostało zbadane, czy zostały spełnione przesłanki do wznowienia postępowania odnośnie tego, czy R. P. jest podmiotem legitymowanym do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania, a także, czy został zachowany termin do jego złożenia.

Uwzględniając uwagi Sądu, Burmistrz Gminy i Miasta W. postanowieniem z dnia [...], znak: [...], odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] czerwca 2012 roku, z uwagi na fakt, że wnioskodawca nie posiadał legitymacji procesowej do żądania wznowienia postępowania, a ponadto uchybił miesięcznemu terminowi wymaganemu w przypadku powoływania się na zaistnienie przesłanki z art. 145 § pkt 5 K.p.a.

Kwestionując powyższe postanowienie zażalenie wniósł R.P. wskazując na naruszenie art. 7, art. 77 i art. 107 K.p.a. poprzez nie wyjaśnienie, czy posiadał interes prawny do wystąpienia z wnioskiem w przedmiocie wznowienia postępowania (brak ustaleń w kwestii położenia nieruchomości wnioskodawcy, zasięgu oddziaływania inwestycji, kumulacji oddziaływań na nieruchomości wnioskodawcy), a także art. 148 § 1 K.p.a. w sytuacji, kiedy zachował termin do złożenia wniosku, ponieważ o okolicznościach, na które się powołuje (w aspekcie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.) dowiedział się w dniach 16, 18, 25, 26 października 2015 roku oraz 2 listopada 2015 roku. Opierając się na powyższych zarzutach autor zażalenia wniósł o: uznanie go za stronę postępowania, stwierdzenie zachowania ww. terminu ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do zażalenia oraz przesłuchanie świadka i wnioskodawcy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przywołanym na wstępie postanowieniem, po rozpoznaniu zażalenia, utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania wskazując następnie, iż w sprawie w pierwszej kolejności koniecznym było ustalenie przez organ przymiotu ostateczności decyzji, której dotyczy wznowienie (decyzja w dacie złożenia wniosku o wznowienie postępowania była ostateczna, co potwierdza notatka służbowa z dnia 20 października 2017 roku), czy wnioskodawca jest stroną w rozumieniu art. 28 K.p.a. oraz czy zachowany został termin do wniesienia podania określony w art. 148 § 1 K.p.a.

Kolegium zakwestionowało pogląd wyrażony przez organ I instancji, że podmiotem legitymowanym do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją środowiskową jest wyłącznie inwestor albo podmiot, na który została przeniesiona decyzja, co zdaniem Burmistrza wynika z art. 72 ust. 3-4a ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 353 ze zm., dalej jako: "ustawa").

Argumentacja organu pierwszej instancji – w ocenie Kolegium – nie może zostać uznana za słuszną, bowiem ustawa nie zawiera unormowania odnoszącego się do pojęcia strony w sprawach dotyczących ustalenia środowiskowych uwarunkowań, co oznacza, że ma zastosowanie art. 28 K.p.a. Stronami są więc osoby, którym wydana decyzja przyznaje (lub odbiera) jakieś prawa albo nakłada (lub zdejmuje z nich) jakieś obowiązki. Postępowanie dotyczy interesu prawnego określonego podmiotu wówczas, gdy rozstrzygnięcie w sprawie oddziałuje na sytuację prawną tego podmiotu. Obowiązkiem organu jest zbadanie, czy taki interes strona wykazuje, czy też zainteresowanie sprawą wynika z interesu faktycznego, a nie prawnego. W przypadku postępowania środowiskowego ustalenie stron postępowania w istocie sprowadza się przede wszystkim do ustalenia zakresu oddziaływań zamierzenia inwestycyjnego, w wyniku czego dochodzi do określenia kręgu osób, których prawa do korzystania z nieruchomości mogą zostać naruszone. Przymiot strony w sprawach z zakresu ustalania środowiskowych uwarunkowań mają zatem podmioty posiadające tytuł prawny do nieruchomości położonych w sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia, a także podmioty posiadające tytuł prawny do nieruchomości, na które rozciąga się oddziaływanie planowanej inwestycji, przy czym chodzi tutaj o każde oddziaływanie, a nie tylko takie, które przekracza określone normy.

Wnioskodawca wskazał w zażaleniu (ale także we wniosku o wznowienie postępowania), że wywodzi swój interes prawny z faktu, iż jest właścicielem nieruchomości sąsiadujących z terenem inwestycji, tj. jego działka nr ewid. 386/1 (obręb [...].) sąsiaduje z działką nr ewid. 1 położoną w miejscowości Ł., gm. W. (miejsce posadowienia turbiny EW10), a działki nr ewid. 439-442 (obręb [...].) graniczą z działkami nr ewid. 31 i 32 położonymi w miejscowości Ł., gm. W. (miejsce posadowienia turbiny EW11). Dodatkowo R.P. wywodzi swój interes prawny z art. 140 i art. 144 Kodeksu cywilnego. Z uwagi na rozbieżności w numeracji działek wskazanych przez skarżącego w zażaleniu oraz we wniosku o wznowienie postępowania (tj. we wniosku wymieniono działki nr ewid. 440-443, obręb [...], a w zażaleniu wskazano działki nr ewid. 439-442, obręb [...]), Kolegium ustaliło, że nieruchomości skarżącego graniczące z terenem inwestycji są następujące: działka nr ewid. 386/1 sąsiaduje z działką nr ewid. 1 położoną w miejscowości Ł., gm. W., działki nr ewid. 439-441 sąsiadują z działką nr ewid. 32 położoną w miejscowości Ł., gm. W. Działka nr ewid. 31 nie jest natomiast objęta zakresem przedsięwzięcia.

Mając na względzie wskazane uwagi oraz wyjaśnienia skarżącego, wbrew twierdzeniom Burmistrza Gminy i Miasta W., Kolegium uznało, że R. P. jest podmiotem legitymowanym do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem przez ww. organ decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Wnioskodawca jednak w ocenie SKO nie spełnił wymogu formalnego skutecznego wystąpienia z żądaniem, tj. nie zachował terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 K.p.a. Z akt sprawy bezspornie wynika, że R. P. wniósł o wznowienie postępowania opierając się na przesłance z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., co do której jest wymagane zachowanie terminu określonego w art. 148 § 1 K.p.a. Argumentacja o zachowaniu terminu określonego w art. 148 § 2 K.p.a. (termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji) jest dla Kolegium niezrozumiała, ponieważ dotyczy przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu).

R. P. dowodził, że dowiedział się o okolicznościach nieznanych, jego zdaniem, organowi (odbywanie się w miejscu posadowienia turbin wiatrowych nr 8-13 przelotów oraz żerowania chronionych gatunków ptaków, tj. żurawi, dzikich gęsi i szpaków), istniejących w dacie wydania decyzji środowiskowej, będących podstawą do wznowienia postępowania, w dniach 16, 18, 25, 26 października oraz 2 listopada 2015 roku. Podkreślał, że "obiektywne wiadomości o miejscu, czasie, intensywności przelotów oraz żerowania, czy występowania ptaków, jak również o gatunkach ptaków, tego czy są to ptaki chronione czy nie, które były na tyle konkretne, możliwe do opisania, wskazania na mapach i udokumentowania w sposób, który mógł stanowić podstawę wznowienia postępowania oraz dowód w sprawie, wnioskodawca powziął w dacie wskazanej we wniosku o wznowienie postępowania. Natomiast informacje ogólne o przelotach ptaków w okolicach planowanej farmy wiatrowej oraz na obszarze A i Zbiornika J., na które powołuje się inwestor, nie były wiadomościami obiektywnymi, które mógł wnioskodawca przedstawić we wniosku o wznowienie postępowania i skutecznie się na nie powołać. Były to wiadomości ogólne, nie pozwalały na sformułowanie żądania wznowienia postępowania, czy wniosków dowodowych. Co więcej w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozpatrującego wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji zawarty w skardze, wówczas posiadane przez wnioskodawcę informacje o przelotach ptaków nie były nawet wystarczające do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.

Odnosząc się do powyższego Kolegium podkreśliło w pierwszej kolejności, że inne jest rozumienie pojęcia powołania się na "okoliczności" w rozumieniu art. 152 § 1 K.p.a., a art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.

Koniecznym dla orzeczenia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 152 § 1 K.p.a. jest powołanie okoliczności wskazujących na występowanie w sprawie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Okoliczności te powinny wynikać z udokumentowanych i wiarygodnych materiałów dowodowych.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. postępowanie wznawia się jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Wznowienie postępowania powinno następować z uwagi na wyjście na jaw nie tylko nowych dowodów, lecz także nowych okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy, przy czym ujawnienie się tych okoliczności może być rezultatem przeprowadzenia dowodów (ujawnienia się dowodów) po wydaniu decyzji, byleby tylko rzecz dotyczyła faktów, które są istotne dla sprawy, a nie były znane organowi w momencie jej podejmowania. W art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. posługując się kategorią "nowych okoliczności faktycznych" oraz "nowych dowodów", ustawodawca użył bowiem alternatywy zwykłej, a nie koniunkcji.

Z tego powodu, jak wskazało Kolegium, podstawę wznowienia postępowania z ww. przesłanki może w szczególności stanowić okoliczność faktyczna nie potwierdzona dowodami. Argumentowanie, że dopiero od października 2015 roku autor zażalenia dysponował wystarczającym materiałem dowodowym (zdjęcia, filmy) potwierdzającym okoliczności, na które się powołuje, w sytuacji, kiedy – czemu nie przeczy – już w czerwcu 2015 roku dysponował wiedzą o żerowaniu i przelotach gatunków ptaków chronionych w otoczeniu planowanych turbin wiatrowych, nie pozwala na uznanie, że termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania został zachowany. Określoną wiedzę o okoliczności faktycznej, bez względu na jej zawartość merytoryczną (np. co do dokładnego gatunku ptaków, konkretnych miejscach ich przelotu i żerowania) R. P. posiadał bowiem już na 5 miesięcy przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania. Wiedza jaką dysponował w czerwcu 2015 roku stanowiła wystarczającą podstawę do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W toku wznowionego postępowania rolą organu administracji byłoby badanie zaistnienia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., również strona mogłaby składać określone dowody na poparcie swoich twierdzeń.

Organ odwoławczy podkreślił, że nowe okoliczności czy dowody nieznane organowi w dacie wydania decyzji polegają na tym, że one muszą się ujawnić. Nie stanowią takich dowodów zdarzenia, które strona znała i mogła powołać oraz nie chodzi tu o intelektualną sferę (strona sobie przypomniała o pewnych zdarzeniach), ale o materialne ujawnienie dowodów czy okoliczności, które strona powołać nie mogła, ponieważ nie dysponowała nimi.

Materialne ujawnienie okoliczności faktycznych, na które powołał się R. P. nastąpiło w dniu 2 czerwca 2015 roku (co najmniej). To wówczas powziął on wiedzę o przelotach i żerowaniu ptaków chronionych w miejscu planowanych turbin wiatrowych, której nie posiadał wcześniej i wobec tego nie mógł się na nią powołać. Okoliczności dotyczące ww. kwestii przedstawione we wniosku o wznowienie postępowania z dnia 14 listopada 2015 roku były już zatem skarżącemu znane, a jedynie wiedza o ich istnieniu została wykorzystana w listopadzie 2015 roku. Okoliczności wskazane we wniosku o wznowienie postępowania nie są wobec tego ujawnionymi okolicznościami faktycznymi, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., a które warunkują zaistnienie przesłanki ujętej w ww. przepisie.

Ponadto, kwestia występowania gatunków chronionych w pobliżu elektrowni wiatrowych była przedmiotem raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, w tym rocznego monitoringu ornitologicznego. Z raportu wynika, że w pobliżu miejsca, gdzie ma zostać zrealizowane przedsięwzięcie występują tereny chronione, tj.: Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków "Zbiornik J.", Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk "B" i "C", a także liczne rezerwaty, czy Park Krajobrazowy Międzyrzecza W. i W. (str. 40 raportu). Inwestor nie zaprzeczył, że farmy wiatrowe oddziałują m.in. na ptaki i wskazał, że standardem jest wykonywanie rocznego monitoringu awifauny, który był prowadzony w 2010 i 2011 roku. W trakcie obserwacji stwierdzono występowanie niektórych gatunków kluczowych, za które uznaje się wymienione m.in. w Załączniku I Dyrektywy Ptasiej, gatunki SPEC (Species of European Conservation Concern) (str. 71-84 raportu; załącznik nr 2 do raportu obejmujący raport ornitologiczny z listą występujących ptaków objętych ochroną gatunkową m.in. szpaków, żurawi, gęsi; stanowisko współautora rocznego monitoringu ornitologicznego z dnia 8 grudnia 2015 roku będące odpowiedzią na materiał zdjęciowy załączony do wniosku o wznowienie postępowania). Występowanie gatunków chronionych w obrębie terenu inwestycji nie było zatem okolicznością nieznaną organowi w momencie wydania decyzji środowiskowej. Dodatkowo współautor raportu wskazał na decyzyjne zobowiązanie inwestora do trzykrotnego wykonania monitoringu ornitologicznego poinwestycyjnego. W zależności od wyników monitoringu inwestor miał dokonywać korekt sposobu funkcjonowania elektrowni wiatrowych. Fakt, że autor zażalenia udokumentował występowanie od października 2015 roku do lutego 2016 roku określonych gatunków ptaków chronionych w okolicy planowanego działania elektrowni wiatrowych nie pozwala na stwierdzenie, że w sposób oczywisty musiały one występować w ww. terenie w trakcie robienia monitoringu ornitologicznego będącego podstawą decyzji środowiskowej. Materiał przedstawiony przez stronę wskazuje jedynie na występowanie ptaków na przełomie 2015/2016, tj. trzy lata po wydaniu decyzji środowiskowej. Nowe okoliczności, o jakich mowa w przepisie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. powinny natomiast odnosić się do stanu faktycznego, który istniał w chwili wydania decyzji ostatecznej, ale nie był znany organowi.

Skargę na powyższe postanowienie skierował do sądu administracyjnego R. P., który wskazał na naruszenie:

1. art. 7, art. 77 i art. 107 K.p.a., poprzez nie wyjaśnienie okoliczności faktycznych, w zakresie ustalenia kwestii zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania w sprawie, co miało wpływ na wynik postępowania, bez zgromadzenia i rozważenia całości materiału dowodowego w sprawie, szczególnie nie przeprowadzenie istotnych dla ustalenia zachowania przez skarżącego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania dowodów przedstawionych przez skarżącego, tj. przesłuchania świadka B.P. oraz skarżącego w charakterze strony (zgłoszone we wniosku o wznowienie postępowania), na okoliczność daty w jakiej wnioskodawca podjął wiadomość o przelotach ptaków i miejscach ich żerowania, które stały się podstawą do złożenia podania o wznowienie postępowania;

2. art. 148 § 1 i art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., poprzez uznanie, że podanie o wznowienie postępowania zostało złożone po terminie, w sytuacji gdy skarżący podjął obiektywne wiadomości co do obecności ptaków dokładnie w miejscach planowanych turbin w dniu 16,18, 25, 26 października oraz 2 listopada 2015 roku, czyli w okresie 1 miesiąca przed złożeniem podania o wznowienie postępowania.

Opierając się na wskazanych zarzutach autor skargi wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w motywach kwestionowanego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd i organ administracji, którego działanie (...) było przedmiotem zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w powołanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyroku z dnia 8 lutego 2017 roku, sygn. II SA/Łd 893/16 nakazał zbadanie, czy skarżącemu przysługuje przymiot strony oraz czy żądanie wznowienia postepowania zostało zgłoszone z zachowaniem ustawowego terminu.

Wskazania powyższe zostały przez organy wykonane. Organ odwoławczy przesądził, że skarżącemu służy prawo żądania wznowienia postępowania, jest bowiem właścicielem nieruchomości sąsiadujących z terenem inwestycji – jego działka nr 386/1 w obrębie [...] sąsiaduje z działką nr 1 we wsi Ł. gdzie posadowiona ma być turbina nr EW1, działki nr 439-441 graniczą z działką nr 32, na której lokalizowana jest turbina EW 11. Kolegium wyjaśniło, że na podstawie ar. 28 k.p.a. przymiot strony w postępowaniu w sprawach o ustalenie uwarunkowań środowiskowych przysługuje właścicielom nieruchomości sąsiednich oraz znajdujących się w zasięgu oddziaływania inwestycji, niezależnie od stopnia tego oddziaływania. Powyższe argumenty nie były kwestionowane w postępowaniu.

Jako podstawę wniosku o wznowienie postępowania skarżący wskazuje przesłankę wymienioną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zgodnie z którym wznawia się postępowanie, gdy wyjdą na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istniejące w dacie wydania decyzji a nieznane organowi. Żądanie wznowienia postępowania z tej przyczyny można wnieść w terminie miesiąca od dnia, kiedy strona dowiedziała się o przyczynie wznowienia (art. 148 § 1 k.p.a.).

Skarżący, jako podstawę wznowienia wskazał ujawnienie faktu, iż elektrownie mają zostać posadowione na trasie migracji ptaków, w tym podlegających ochronie Kluczowe dla oceny zasadności zaskarżonych rozstrzygnięć jest zatem zweryfikowanie daty, w której skarżący powziął wiedzę o powyższych faktach.

W ocenie sądu ustalenia organów i przyjęte wnioski są prawidłowe. Jak wynika z załączonej do akt administracyjnych kopii skargi R.P. do WSA w Łodzi z dnia 2 czerwca 2015 roku na decyzję w sprawie pozwolenia na budowę (sygn.. akt II SA/Łd 520/15), skarżący powoływał się w jej uzasadnieniu na wpływ elektrowni na migrujące ptaki, w tym kormorany, gęsi, żurawie, bociany, szpaki. Jak wynika z powyższego pisma, skarżący załączył do skargi dokumentację fotograficzną obrazującą drogi przelotowe ptaków (kserokopia skargi na k.6 akt administracyjnych organu I instancji). Podobnie w uzasadnieniu zażalenia z dnia 22 września 2015 roku do NSA w sprawie II SA/Łd 520/15 na postanowienie WSA w sprawie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podnosi zarzut, że elektrownia zagrozi ptakom migrującym, których drogi przelotowe przechodzą w miejscu, w którym ma powstać elektrownia (k.4 akt organu II instancji).

W świetle powyższych dokumentów trafny jest wniosek Kolegium, że wiedzę o przesłance wznowienia postępowania skarżący powziął w czerwcu, a najdalej we wrześniu 2015 roku. Już wówczas bowiem skarżący powoływał się na migracje ptaków jako podstawę do zakwestionowania możliwości posadowienia w tym miejscu elektrowni wiatrowych, udowadniając tę migrację sporządzaną wtedy dokumentacją fotograficzną. Zatem i dowodami na potwierdzenie powyższych faktów (migracji) skarżący dysponował i w czerwcu i we wrześniu 2015 roku chociaż już sam fakt migracji stanowił zarzut, z którym autor skargi wiązał żądanie wznowienia postępowania, a nie intensywność przelotów. Skoro był to argument, który w kontekście zarzutów formułowanych w czerwcu i wrześniu 2015 roku uzasadniał uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę, to mógł być również wówczas użyty we wniosku o wznowienie postępowania.

Wobec tego zaś, że okoliczność powyższą organ ustalił na podstawie pism samego skarżącego, chybiony jest zarzut naruszenia przez organy zasad postępowania w stopniu uzasadniającymi uchylenie zaskarżonych postanowień. W szczególności wobec ustalenia istotnych w sprawie okoliczności na podstawie twierdzeń i zarzutów skarżącego - składanych we wcześniejszej fazie spraw dotyczących spornej inwestycji - nie miało wpływu na trafność rozstrzygnięć pominięcie dowodu z zeznań świadka B. P. Nie może zatem odnieść skutku zarzut naruszenia art. 7, 77 k.p.a.

Nie może odnieść skutku twierdzenie skarżącego, że dopiero na podstawie obserwacji poczynionych w dniach od 16 do 26 października 2015 roku stwierdził obecność ptaków dokładnie w miejscach posadowienia turbin, w liczbach przekraczających podawane w raporcie ornitologicznym sporządzonym na potrzeby raportu oddziaływania na środowisko. Podnosząc powyższy argument skarżący zdaje się nie zauważać, że zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. niezbędne jest ustalenie, że okoliczności faktyczne lub dowody, stanowiące przesłankę wznowienia musiały istnieć w dacie wydawania decyzji, a jedynie być organowi wówczas nieznane. Zatem nie sposób skutecznie powoływać jako przesłankę wznowienia okoliczności, które istniały na pewno w dniu 18 października 2015 roku, ale nie wiadomo, czy istniały również w czerwcu 2012 roku.

Dodatkowo słusznie zwraca uwagę Kolegium, że organowi ustalającemu środowiskowe uwarunkowania dla inwestycji znana była okoliczność, iż planowana inwestycja może kolidować z trasami przelotu ptaków migrujących. Informacje na ten temat zawarte zostały w raporcie. W samej decyzji organ nałożył na inwestora szereg obowiązków związanych z ochroną populacji ptaków, w tym na etapie realizacji inwestycji zakaz prowadzenia robót budowlanych w okresie lęgowym ptaków (pktII, ppkt22) , obowiązki związane z oznaczeniami o oświetleniem turbin (pkt IV ppkt9,1011decyzji),na etapie zaś funkcjonowania elektrowni szereg obowiązków związanych z rocznym cyklem monitoringu przelotów ptaków w okresie pięciu Lat eksploatacji elektrowni (pkt V ppkt 2. 4.5. – wszystkie wskazane punkty dot. decyzji Burmistrza Gminy i Miasta W. nr [...] z [...]czerwca 2012 roku). Zakres nałożonych na inwestora obowiązków świadczy o tym, że okoliczność migracji ptaków na trasie spornej inwestycji była organowi znana na etapie postępowania zakończonego ww. decyzją i nie jest to okoliczność faktyczna, która została przez organ pominięta.

Należy wyjaśnić również, że nie może odnieść skutku powoływanie się przez skarżącego na fakt odmowy wstrzymania przez organ wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 152 k.p.a. wobec nieuprawdopodobnienia możliwości uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania. Na etapie postępowania w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organ ocenia prawdopodobieństwo uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania, dochodzi już do zbadania merytorycznej zasadności zarzutów wniosku o wznowienie. Na etapie zgłaszania żądania wznowienia organ natomiast w zakresie wskazywanych przez stronę przyczyn wznowienia zobligowany jest jedynie ustalić, czy strona powołuje się na jedną z przesłanek wymienionych enumeratywnie w art. 145 § 1 k.p.a. Innymi słowy na etapie wstępnego badania żądania wznowienia postępowania organ co do zasady nie ocenia merytorycznie powołanej podstawy wznowienia. Nie było zatem przeszkód, by wniosek o wznowienie postępowania złożyć w momencie, gdy skarżący miała wiedzę o fakcie przelotu ptaków, a więc wówczas gdy podnosił te zarzuty w postępowaniu w sprawie II SA/ Łd 520/15

Na koniec stwierdzić trzeba, że zawarty w petitum skargi zarzut naruszenia art. 107 k.p.a. nie został sprecyzowany w stopniu umożliwiającym jego weryfikację. Art. 17 k.p.a. składa się z kilku jednostek redakcyjnych, natomiast uzasadnienie skargi nie formułuje zarzutów skierowanych do żadnego z uregulowań art. 107 k.p.a.

Reasumując zasadnie organy uznały za spóźniony, złożony z naruszeniem rygorów art. 148 § 1 pkt 5 k.p.a. wniosek z dnia 14 listopada 2015 roku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., uzasadniany nowymi okolicznościami i dowodami. Skarżący bowiem bezspornie w ocenie sądu wiedział przesłance wznowienia –tj. przelotach ptaków już w czerwcu i we wrześniu 2015 roku i dokumentował wówczas te okoliczności fotografiami.

Z uwagi na powyższe sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

k.ż.