Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 222/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Minister Edukacji Narodowej i Sportu
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło Sędzia WSA Ewa Kwiecińska Asesor WSA Janusz Walawski (spr.) Protokolant Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi S.J. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...], 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku S.J., odmówił jej zwolnienia z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadania stopnia nauczyciela mianowanego.

Decyzja została wydana na podstawie art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 19, poz. 239 z późn. zm.).

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą. W jej uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, na wniosek nauczyciela złożony nie później niż do dnia 31 grudnia 2002 r., po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, w szczególnie uzasadnionych przypadkach może zwolnić z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadać stopień nauczyciela mianowanego zatrudnionemu nauczycielowi, który w dniu 5 kwietnia 2000 r. był zatrudniony w szkole w wymiarze nie niższym niż - obowiązkowego wymiaru zajęć oraz spełniał obowiązujące w tym dniu warunki wymagane do zatrudnienia na podstawie mianowania, z wyjątkiem warunku określonego w art. 10 ust. 2 pkt 6, a w przypadku nauczyciela posiadającego obywatelstwo państwa Unii Europejskiej, z wyjątkiem warunku, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy - Karta Nauczyciela, w brzmieniu obowiązującym w tym dniu. Przepis ten wskazuje, że Minister Edukacji Narodowej i Sportu może skorzystać z przewidzianej w nim kompetencji jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, a zatem wtedy, gdy okoliczności sprawy, odbiegające w istotny sposób od przeciętnie spotykanych, przemawiają za szczególnym jej potraktowaniem, ale tylko w odniesieniu do nauczyciela spełniającego warunki określone powyżej art. 10 ust. 2 pkt 1-5 i art. 7 Karty Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r. W świetle art. 10 ust. 2 pkt 1-5 i art. 7 Karty Nauczyciela w ówczesnym brzmieniu, stosunek pracy z nauczycielem był nawiązywany na podstawie mianowania, jeżeli nauczyciel spełniał następujące warunki:

1) posiadał obywatelstwo polskie,

2) posiadał pełną zdolność do czynności prawnych,

3) korzystał z praw publicznych,

4) nie toczyło się przeciwko niemu postępowanie karne lub o ubezwłasnowolnienie,

5) posiadał wymagane kwalifikacje do zajmowania danego stanowiska,

6) bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze zajęć co najmniej przez 3 lata i w tym okresie uzyskał dwie oceny co najmniej wyróżniające, na zasadach i w trybie określonym w art. 6a, lub bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze zajęć przez 4 lata i na koniec czwartego roku uzyskał co najmniej ocenę dobrą.

Wnioskodawczyni, pracę pedagogiczną w poradni psychologiczno-pedagogicznej wykonywała w latach 1980 - 1981, a następnie od dnia [...] września 1997 r. w pełnym wymiarze zajęć. W grudniu 2002 r. uzyskała wyróżniającą ocenę pracy. W latach 1981 - 1997 była zatrudniona na stanowiskach psychologa, pracownika naukowo-badawczego, asystenta, starszego asystenta i kierownika gabinetu psychologów w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc Oddział w R., a po reorganizacji w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc Oddział w R. - Zespół Pediatryczny. W dniu 5 kwietnia 2000 r. była zatrudniona w poradni w pełnym wymiarze zajęć, nie spełniała jednak warunków niezbędnych do zatrudnienia na podstawie mianowania, a określonych w art. 10 ust. 2 pkt 7 Karty Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym w tym dniu, gdyż bezpośrednio przed dniem 5 kwietnia 2000 r. nie posiadała wymaganego, nieprzerwanego okresu pracy pedagogicznej, a także nie posiadała wymaganych ocen pracy, o których mowa w tym przepisie. Ocenę pracy, którą posiada, uzyskała po dniu 5 kwietnia 2000 r. Z tych powodów wniosek nie mógł zostać rozpatrzony pozytywnie.

Decyzja z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi złożonej przez S. J.do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której stwierdziła m.in., że decyzje Ministra Edukacji Narodowej i Sportu są dla niej krzywdzące i nie uwzględniają jej dorobku zawodowego.

W odpowiedzi na skargę, Minister Edukacji Narodowej i Sportu podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej podniesione.

Na podstawie art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 19, poz. 239 z późn. zm.), minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, na wniosek nauczyciela złożony nie później niż do dnia 31 grudnia 2002 r., po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku nauczyciela szkoły artystycznej - minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w szczególnie uzasadnionych przypadkach może zwolnić z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego nauczyciela mianowanego, zatrudnionego w szkole (...).

Zgodnie z art. 106 § 1 kpa, jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ.

W rozpoznawanej sprawie, Minister Edukacji Narodowej i Sportu wydał zaskarżoną decyzję oraz decyzję poprzedzającą bez opinii kuratora, gdyż wydane przez[...] Kuratora Oświaty postanowienie z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] nie zawiera niezbędnego elementu opinii, tzn. zajęcia przez organ stanowiska w sprawie będącej przedmiotem prowadzonego przez ministra postępowania o zwolnienie skarżącej z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadania stopnia nauczyciela mianowanego.

Uchybienie to nie stanowi rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa powodującego nieważność decyzji, lecz jedynie może uzasadniać wznowienie postępowania w sprawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 kpa, który stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu.

Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie.

Reasumując należy stwierdzić, że Minister Edukacji Narodowej i Sportu wydając decyzje naruszył prawo procesowe, które miało wpływ na wynik sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.