Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SO/Wa 42/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2010 r. po rozpoznaniu wniosku S.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. K. na bezczynność Prezydenta W. postanawia: przyznać S. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy S. K.,

w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

W nadesłanym formularzu wnioskodawca podał, że mieszka samotnie, nie pracuje i nie uzyskuje żadnego dochodu. Oświadczył, że nie posiada własnego mieszkania, domu, majątku, przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Dodał, że jest osobą chorą.

W związku z niewystarczającymi danymi do rozpoznania złożonego wniosku zarządzeniem z dnia 10 listopada 2010 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie:

-z czego lub przy czyjej pomocy się utrzymuje ,

-czy jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, czy też ma przyznany zasiłek, jeśli tak wskazać jego wysokość,

- czy jest emerytem, rencistą, czy otrzymuje stałe bądź okresowe świadczenia, jeśli tak należało podać ich wysokość,

- czy podejmuje prace dodatkowe, dorywcze, sezonowe, umowy zlecenia, a jeśli tak jakie uzyskuje z tego tytułu dochody,

-czy uzyskuje pomoc ze strony rodziny lub innych osób, a jeśli tak to w jakiej wysokości lub formie,

- jakie ponosi stałe miesięczne wydatki związane z utrzymaniem mieszkania czynsz, gaz, opłaty za energię, telefon, itp.), należało podać ich wysokość,

- jakie ponosi miesięczne wydatki na leczenie i lekarstwa, należało wskazać wysokość,

- czy posiada pojazdy mechaniczne, jeśli tak należało wskazać markę, rok produkcji oraz koszty związane z ich utrzymaniem ( ubezpieczenie, naprawy, paliwo).

W dniu 22 listopada 2010 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź wnioskodawcy na powyższe. Wnioskodawca wyjaśnił, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z żebractwa. Podał, że nie ponosi opłat za mieszkanie, którego Sąd orzekł przymusową sprzedaż. Dodał, że jest inwalidą, nie uzyskuje żadnych świadczeń ani pomocy ze strony rodziny. Otrzymuje bezpłatne lekarstwa.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)

Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.

Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które nie osiągają żadnych dochodów lub osiągają dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych.

Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.

Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną wnioskodawcy stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Wskazać należy, iż wnioskodawca wskazał z czego się utrzymuje oraz wyjaśnił swoją sytuację materialną i życiową.

Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Podał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, obecnie utrzymuje się z żebractwa. Nie uzyskuje żadnego dochodu, ani pomocy ze strony rodziny. Nie posiada żadnego majątku, oszczędności pieniężnych. Nadto, jest osobą schorowaną i niezdolną do pracy.

Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych też względów uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.