Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 531/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-06-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 i par 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Spółka A. reprezentowana przez pełnomocnika r.pr. K. R. , wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...]r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie nałożenia kary za niespełnienie wymogów w zakresie higieny środków spożywczych, w łącznej wysokości [...]

W skardze, Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na możliwość zarówno powstania istotnej szkody ale również nieodwracalnych skutków dla skarżącej. Spółka w skardze, jak i bezpośrednio w samej treści ww. wniosku wskazała, że jej sytuacja finansowa nie jest dobra. Od dłuższego czasu Spółka odnotowuje straty, "wyjście na prostą" i utrzymanie kilkunastu miejsc pracy, staje pod znakiem zapytania. Na dowód strona dołączyła do skargi deklaracje podatkowe za rok [...], gdzie uwidocznione zostały straty, jakie strona skarżąca odnotowała na przestrzeni ostatnich lat.

Konieczność zapłaty kary pieniężnej ([...] zł) spowoduje – według strony - utratę płynności finansowej strony, co z kolei skutkować będzie zamknięciem zakładu pracy i zwolnieniem pracowników i to w rejonie o wysokim bezrobociu. Spółka wskazała również, że ściągnięcie przedmiotowej kwoty, przy ewentualnym korzystny dla niej wyroku, nie cofnie już konsekwencji, jakie dla przedsiębiorstwa będzie miało wszczęcie postępowań, przewidzianych w ustawie Prawo upadłościowe i naprawcze.

Niezależnie od powyższego, na poparcie zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Spółka wskazała, że rażąco niesprawiedliwe oraz sprzeczne zarówno z interesem skarżącej, ale również konstytucyjną zasadą legalizmu i państwa prawa, było nałożenie rażąco wysokiej kary bez jakiegokolwiek uzasadnienia jej wysokości, czy też umożliwienia polemiki w przedmiotowym zakresie ukaranemu.

W piśmie z dnia [...] r., skarżąca Spółka zwróciła się o pilne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podała, że organ przystąpił do egzekwowania przedmiotowej kary, gdyż zajął środki pieniężne, wielokrotnie niższe od wysokości kary. Według strony, dłuższe trwanie w sytuacji, w której nie dysponuje ona jakimikolwiek środkami pieniężnymi doprowadzi do nieodwracalnych konsekwencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższej regulacji wynika zatem, że zastosowanie tymczasowej ochrony, polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia wiązać się musi ze spełnieniem, co najmniej jednej ustawowej przesłanki, tj. wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Obowiązkiem wnioskodawcy jest przedstawienie konkretnych okoliczności, które w realiach danej sprawy świadczyć będą o zasadności żądania. Niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie dotyczy m .in. szkody o charakterze materialnym, choć nie tylko. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że chodzi o szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana w skutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowania świadczenia, jak również nie będzie możliwie przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (patrz B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego. Wydawnictwo LexisNexis. Warszawa 2011r. str. 231).

W praktyce wskazuje się, że co do zasady egzekwowanie decyzji określającej należność pieniężną, w tym również karę pieniężną, nie wiąże się z ryzykiem wystąpienia nieodwracalnego skutku, skoro w razie uwzględnienia skargi, środki pieniężne zostaną zwrócone stronie wraz z odsetkami. Nie należy jednak tracić z pola widzenia, takich zjawisk jak utrata płynności finansowej i upadłość przedsiębiorcy, która może mieć miejsce w skutek wyegzekwowania od strony określonej sumy pieniężnej. W ślad za stanowiskiem orzecznictwa, wskazać należy, że za uwzględnieniem wniosku spółki o wstrzymanie wykonania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przemawia znaczna wysokość wymierzonej spółce kary oraz możliwość utraty przez nią (w wyniku uiszczenia kary) płynności finansowej, a w konsekwencji konieczność ogłoszenia upadłości spółki, wstrzymania produkcji i zwolnienia pracowników (por. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1045/11, opubl. w Lex nr 1070326). Skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza, gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna. Jeśli wnioskodawca uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje na tyle trwałą zmianę, że powrót do stanu poprzedniego, w razie uwzględnienia skargi, połączony byłby z dużym nakładem środków i mógłby nastąpić po dłuższym czasie, gdyż istnieje potencjalna możliwość utraty źródła dochodu związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, to wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez stronę źródła utrzymania, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 25 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Bk 440/10, opubl. w Lex nr 659124).

Przenosząc powyższe rozważania ogólne na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, że wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. W szczególności przemawia za tym wysokość wymierzonej Spółce kary w kocie [...] zł oraz możliwość utraty przez nią, z powodu uiszczenia kary płynności finansowej, co przy obecnej kondycji strony skarżącej, czyni prawdopodobnym możliwość ogłoszenia upadłości Spółki, jak również wstrzymanie prowadzenia przez nią działalności gospodarczej, z powodu utraty źródła dochodu i w konsekwencji konieczność zwolnienia pracowników. Spółka wykazała tym samym wystąpienie przesłanek, o których jest mowa w treści powołanego wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a.

Na marginesie należy zauważyć, że na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego decyzji nie mogły posłużyć argumenty Spółki o rażącym naruszeniu prawa, którego wynikiem jest kwestionowane skargą rozstrzygnięcie. Wskazany w art. 61 § 3 P.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Dodatkowo wyjaśnić należy, że w sprawie nie zachodzi przesłanka bezprzedmiotowości rozpoznania wniosku Spółki, skoro z okoliczności sprawy wynika, że nie została wyegzekwowana w całości wymierzona stronie kara.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., należało orzec, jak na wstępie.