Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 372/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zwrócić uiszczony wpis w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Ł. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej D. Ł. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 372/16

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi D. Ł. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów z [...] marca 2016 r. nr [...], w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że strona przed wniesieniem skargi nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Przy czym art. 52 § 3 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (interpretacje indywidualne), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze skargą na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, a zatem skargą na akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a. W związku z tym w tej sprawie wniesienie skargi do sądu administracyjnego powinno zostać poprzedzone wezwaniem organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni, stosownie do treści art. 52 § 3 P.p.s.a.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w niniejszej sprawie zaskarżona interpretacja została doręczona D. Ł. w dniu 14 marca 2016 r. (dowód doręczenia w aktach administracyjnych), natomiast skargę na ww. interpretację pełnomocnik skarżącej nadał w placówce operatora pocztowego w dniu 5 kwietnia 2016 r. Nie została ona jednak poprzedzona pisemnym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, co w myśl przytoczonych wyżej regulacji stanowi wymóg formalny skargi na interpretację indywidualną prawa podatkowego.

Niezależnie od powyższego podnieść należy, że strona została prawidłowo pouczona o trybie zaskarżania interpretacji (pouczenie w tym zakresie znajduje się na stronie 3 i 4 zaskarżonej interpretacji). W ocenie Sądu ww. pouczenie jest sformułowane w sposób niepozostawiający wątpliwości, iż w określonym terminie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego należało wezwać Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa.

Ponieważ skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu na indywidulaną interpretację podatkową nie wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, dlatego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a.

W pkt II postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.