Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1918/00
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska (spr.) WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2004r. sprawy ze skargi A. L. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2000r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasadza od Wojewody M. na rzecz skarżącego A. L. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 1918/00

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 10.05.2000r , wydaną na podstawie art.28 , art.33 ust. 1 , art.34 ust.4 , art.36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane /Dz.U. Nr 89 poz.414 z późn.zm./ oraz art.104 kpa , po rozpatrzeniu wniosku inwestora, Burmistrz Gminy B. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla A.L. na budowę stacji paliw płynnych na gaz płynny propan - butan z urządzeniami typu SDG-LPG wraz ze ścianą oddzielenia pożarowego i przyłącza energetycznego na działce nr ew. [....] w B.

W uzasadnieniu wskazano , że projekt zagospodarowania działki jest zgodny z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta B. oraz warunkami zabudowy zawartymi w decyzji z dnia 4.11.1999r o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W odwołaniu od tej decyzji Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych Oddział [....] w K. zarzuciła , że projekt zagospodarowania działki nie został uzgodniony przez dyrekcję , co narusza przepis art.32 prawa budowlanego i art.35 ust.4 ustawy z dnia 21 marca 1985r o drogach publicznych , stanowiący , że lokalizowanie zabudowy wzdłuż istniejących dróg może nastąpić tylko w wypadku włączenia do ruchu drogowego w miejscach określonych przez zarząd drogi. W piśmie z dnia [....] .09.1999r dyrekcja określiła wstępne warunki możliwości zabudowy przedmiotowej działki. Inwestor przedłożył projekt zagospodarowania działki niezgodny z warunkami wstępnej opinii.

Decyzją z dnia 20 lipca 2000r znak : [....] , wydaną na podstawie art.28 , art.34 , art.35 ust. 1 pkt 1 , art.81 ust.1 pkt 2 , art.82 ust.3 prawa budowlanego i art.138 § 1 pkt 2 kpa Wojewoda [....] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o braku podstaw do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, że proponowana inwestycja nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta B. , gdyż została zlokalizowana w terenie nie przeznaczonym na ten cel. Teren ten oznaczony został w rysunku planu symbolem [....] i przeznaczony na "adaptację i rozbudowę [....] , przy określeniu strefy ochronnej 100 m od komina [....] ." Okoliczność ta wyklucza możliwość pozytywnego dla inwestora rozpatrzenia wniosku.

Nadto organ odwoławczy stwierdził, że zatwierdzony decyzją I instancji projekt budowlany nie spełnia wymogów art.34 ust. 1 ,2,3, art.35 ust. 1 pkt 2 , 3 prawa budowlanego oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3.11.1998r w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję A.L . zarzucił, że decyzja narusza przepis art.7 , art.77 i art.136 kpa. Podniósł, że organ orzekający w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę nie ma uprawnienia do dokonania weryfikacji decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Nadto stwierdził , że organ II instancji nie udowodnił , że projekt budowlany został błędnie sporządzony.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie , podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/.

Treść art.32 prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji była następująca : "Pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, uzgodnień, pozwoleń lub opinii innych organów. Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, 2) wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Z kolei zgodnie z przepisem art.35 prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1.1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:

a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,

b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu,

c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,

2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

2. Właściwy organ może badać zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5.

3. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 i 2, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Na wstępie podnieść należy , że stosownie do art. 47 ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w decyzji, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę . Mimo to sprawdzenie o jakim mowa w art.35 prawa budowlanego dotyczyć może zarówno tego , czy po dacie wydania decyzji, przewidzianej w art. 47 ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, nie zaszły zmiany w treści miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego , jak i tego czy planowana inwestycja zgodna jest z , nie zmienionym od tej daty wydania decyzji o wz i zt, planem zagospodarowania przestrzennego.

Gdyby w trakcie realizacji kompetencji z art. 35 ust. 1 pkt 1a i b Prawa budowlanego organ dostrzegł niezgodność pomiędzy decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu a miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, powinien zainicjować wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia zawiesić postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa.

Nie wolno mu jedynie odmówić wydania pozwolenia na budowę w sytuacji dostrzeżenia takiej sprzeczności , gdyż ostateczną decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest związany.

Dlatego też już z tego powodu uznać należy , że zaskarżona decyzja narusza prawo.

Zgodnie z treścią art.34 prawa budowlanego projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym.

Nadto zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. Projekt budowlany powinien zawierać: projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich.

Kompletność projektu budowlanego powinna być oceniana na tle wymagań art.32 i 34 prawa budowlanego.

Stosownie do przepisów rozporządzenia wykonawczego do prawa budowlanego , a w szczególności § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998r w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego /Dz.U. Nr 140 poz.906/ projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Projekt winien zawierać dane informujące, czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata.

Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych plan zagospodarowania działki został sporządzony na kserokopii mapy sytuacyjno-wysokościowej , nie potwierdzonej z oryginałem . Projekt zagospodarowania działki nie zawiera części opisowej.

W przedłożonych aktach administracyjnych brak jest dowodu, że inwestor dysponuje przedmiotową nieruchomością na cele budowlane. Warunek o uzyskaniu prawa do dysponowania gruntem na cele budowlane wymieniony był w punkcie 3. decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja ta dotyczyła działki nr [....] , a pozwolenie na budowę zostało wydane na inwestycję zlokalizowaną na działce nr [....] . Nadto , decyzja wzizt zawierała warunek uzgodnienia dokumentacji technicznej z Komendą Powiatowej Straży Pożarnej w G. Nie został on spełniony. W decyzji wzizt zamieszczono również w punkcie 4. dotyczącym warunków obsługi w zakresie infrastruktury technicznej uwagę , że dojazd planowany jest z drogi gminnej.

Nie określono jednakże o jaką drogę gminną chodzi. W aktach brak jest wypisu z ewidencji gruntów , nie wiadomo więc , czy droga nr [....] , na którą /wg planu zagospodarowania działki/ prowadzi istniejący zjazd , jest drogą gminną. Wobec braku opisu do planu zagospodarowania działki nie wiadomo również , czy zjazd ten będzie przebudowywany , czy też nie. Nie wiadomo więc, czy wymagane było uzgodnienie zarządcy drogi.

Zgodnie z przepisem, art.35 ust.4 ustawy o drogach publicznych , w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, lokalizowanie zabudowy wzdłuż zarezerwowanych pasów terenu, nowo wybudowanych dróg (w tym obwodnic miejscowości) oraz istniejących dróg może nastąpić tylko w wypadku włączenia ruchu drogowego - spowodowanego tą zabudową - do istniejącej lub projektowanej drogi, wyłącznie w miejscach określonych przez zarząd drogi. Użyte w przepisie art. 35 ust. 4 ustawy o drogach publicznych określenie "w miejscach określonych przez zarząd drogi" oznacza, iż o dostępie do dróg, o jakich mowa w tym przepisie, decyduje wyłącznie zarząd drogi. Zarząd ten uwzględniając potrzeby wynikające z zabudowy wzdłuż zarezerwowanych pasów terenów lub dróg wskaże miejsca włączenia ruchu drogowego, wynikłego z tej zabudowy, do tych dróg. A zatem włączanie się do tych dróg pozostaje pod kontrolą zarządu drogi.

Reasumując, skargę należy uznać za zasadną.

Organ administracji wydający pozwolenie na budowę, dostrzegając niezgodność projektowanej inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego, nie był władny z tego powodu odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż był związany ostateczną decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Z kolei , stwierdzając niekompletność projektu budowlanego , decyzję odmowną mógł wydać dopiero po bezskutecznym wezwaniu inwestora do usunięcia wskazanych nieprawidłowości, w trybie określonym w przepisie art.35 ust.3 prawa budowlanego.

Wobec powyższego uznać należy , że przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszone zostały przepisy prawa procesowego /art.7 i 77 kpa / oraz art. 35 prawa budowlanego.

Stosownie do treści art. 145 § l pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Dlatego też , na podstawie powołanego wcześniej przepisu orzeczono jak w punkcie I wyroku .

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.