Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 466/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 223 par. 2 pkt 1,  art. 228 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi R.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 19 maja 2022 r. nr SKO/CZ/400/1792/2022 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 maja 2022 r., nr SKO/CZ/400/1792/2022, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie stwierdziło uchybienie przez R. R. terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z 25 stycznia 2022 r. nr WPO.3120.14946.2022.W ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2022 r. w kwocie [...]zł za nieruchomość położoną w Ś. przy ul. [...].

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 13 § 1 pkt 3 i art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2021 r. , poz. 1540; dalej "O.p.").

Kolegium stwierdziło, że skoro decyzja organu podatkowego została doręczona skarżącemu 8 marca 2022 r., to termin do wniesienia odwołania upłynął 22 marca 2022 r. (wtorek), który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Tymczasem podatnik złożył odwołanie 11 kwietnia 2022 r., tj. z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Z akt sprawy nie wynika ponadto, aby podatnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

We wniesionej skardze podatnik zarzucił organowi popieranie przestępstwa popełnionego przez organ na szkodę skarżącego. Skarżący wskazał, że dowody przestępstwa gminy Ś. zostaną dostarczone w późniejszym terminie, z powodu odtwarzania dowodów, które zostały zniszczone przez dewastację i kradzież na posesji skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje.

Przedmiotem kontroli sądu było rozstrzygnięcie organu odwoławczego, co do stwierdzenia uchybienia terminowi do złożenia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości.

Podstawą wydania zaskarżonego postanowienia jest przepis art. 228 O.p. zgodnie z którym, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania (§ 1 pkt 2), a postanowienie w tym przedmiocie jest ostateczne (§ 2).

Utrwalone w orzecznictwie i piśmiennictwie rozumienie tej normy prawnej wskazuje, że ma ona charakter kategoryczny i bezwarunkowy. Dlatego też każde, nawet nieznaczne, przekroczenie terminu stanowi samoistną podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Uchybienie terminowi do wniesienia środka odwoławczego jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi (por. np. wyroki NSA: z 14 marca 2013 r., sygn. akt I FSK 590/12; z 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt I FSK 1060/12; z 10 listopada 2015 r., sygn. akt II FSK 2338/13; publ. CBOSA).

Jak zasadnie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 czerwca 2018 r., sygn. akt II FSK 5/18, użycie przez ustawodawcę wyrażenia "stwierdza" oznacza, że w każdym przypadku wniesienia odwołania po ustawowym terminie organ odwoławczy obowiązany jest wydać postanowienie, o którym mowa w powołanym przepisie. Wykładnia językowa przywołanego przepisu wskazuje także na to, że na etapie wstępnego badania odwołania organ obowiązany jest jedynie ustalić datę doręczenia decyzji, przy czym badaniu podlega również prawidłowość jej doręczenia, oraz datę wniesienia odwołania. Jeżeli porównanie tych dwóch dat wskazuje na to, że odwołanie zostało wniesione później niż w 14 dniu od dnia doręczenia decyzji (w sposób zgodny z prawem), stanowi to samoistną podstawę do stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Ustawa nie nakazuje organowi badać innych jeszcze okoliczności uchybienia terminowi. Pogląd ten można uznać za ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. wyroki NSA: z 10 października 2009 r., sygn. akt I FSK 854/08; z 8 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 372/10; z 29 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1995/15; z 20 lutego 2018 r., sygn. akt II FSK 575/16).

Termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 223 § 2 pkt 1 O.p.). Jeżeli w trakcie badania wstępnego organ odwoławczy stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu do jego złożenia, wówczas wydaje postanowienie w trybie art. 228 § 1 pkt 2 O.p., stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Aby przyjąć, że odwołanie zostało złożone po terminie, należy ustalić w jakiej dacie nastąpiło doręczenie decyzji stronie i czy doręczenie to spełnia warunki pozwalające uznać je za skuteczne. Jeżeli bowiem doręczenie nie może być uznane za dokonane ze skutkiem prawnym, to nie rozpoczyna się dla strony bieg terminu do złożenia odwołania. Termin do złożenia odwołania rozpoczyna swój bieg dopiero od dnia skutecznego doręczenia decyzji stronie.

Jak wynika z poświadczenia odbioru znajdującego się na karcie 18 akt administracyjnych skarżący odebrał osobiście decyzję organu pierwszej instancji z dnia 25 stycznia 2022 r. w dniu 8 marca 2022 r. Decyzja organu pierwszej instancji zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i trybie wniesienia środka odwoławczego. W dniu 8 marca 2002 r. zatem nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji organu pierwszej instancji, a 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 22 marca 2022 r., który to dzień nie był dniem wolnym od pracy. Tym samym odwołanie skarżącego wniesione do organu pierwszej instancji w dniu 11 kwietnia 2022 r., co wynika z prezentaty widniejącej na tym dokumencie, słusznie zostało uznane przez organ drugiej instancji uznane za wniesione po terminie wynikającym z art. 233 § 2 pkt 1 O.p.

Z powyżej przedstawionej analizy zatem jednoznacznie wynika, że przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia nie doszło do naruszenia żadnego z przepisów regulujących instytucję stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Kontroli prawidłowości zastosowania tych przepisów sąd dokonał z urzędu, gdyż skarżący nie postawił zarzutów merytorycznych dotyczących zaskarżonego postanowienia.

Ze względu na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) oddalił skargę.

Orzeczenia sądów administracyjnych przytoczone w uzasadnieniu niniejszego wyroku dostępne są na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.