Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 604/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 października 2014 r.; sygn. akt V SA/Wa 2040/14 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2014 r. znak [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2040/14, odmówił P. N. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego.

W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał w sposób należyty, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi mu znaczną skodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Jego wniosek sprowadzał się jedynie do stwierdzenia, że wykonanie przedmiotowej decyzji może pociągnąć za sobą bardzo dotkliwe skutki finansowe, zaś kwota zaległości w podatku akcyzowym jest dla niego bardzo duża i jej uiszczenie wiązałoby się ze znaczącym uszczerbkiem dla utrzymania jego rodziny. Okoliczności te, zdaniem Sądu, nie są wystarczające dla pozytywnego rozpoznania wniosku, ponieważ skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów na ich poparcie. Ponadto, argument skarżącego, że zaskarżona decyzja jest wadliwa, nie może przemawiać za wstrzymaniem jej wykonania, bowiem na tym etapie Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonego aktu.

P. N. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że uiszczenie kwoty zobowiązania podatkowego wynikającej z zaskarżonej decyzji w wysokości 17.601 zł wiązałoby się ze znaczącym uszczerbkiem dla utrzymania jego rodziny. Skarżący podał, że nie dysponuje gotówką pozwalającą na zapłatę tegoż zobowiązania, które zostanie wyegzekwowane w drodze postępowania egzekucyjnego. Będzie to miało negatywne skutki finansowe dla skarżącego i jego rodziny. Ponadto, za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia fakt, iż została ona wydana niezgodnie z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) określono przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. W tej kwestii stanowisko orzecznictwa i doktryny jest zgodne i niezmienne (por. postanowienie NSA z dni 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 140/12, postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1116/10, postanowienie NSA z dnia 6 listopada II OZ 975/09, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168, Tarno J.P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2010, s. 207). Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż skarżący nie wykazał, aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie powołał bowiem okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek mogących przemawiać za zastosowaniem w rozpoznawanej sprawie ochrony tymczasowej. Żądanie wstrzymania wykonania decyzji bez wskazania konkretnych okoliczności i dowodów na ich potwierdzenie, należy, wskutek dokonanej wyżej wykładni art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznać za niewystarczające.

Podkreślić należy, że trudna sytuacja majątkowa, na którą powołał się skarżący, nie może sama w sobie przemawiać za wstrzymaniem wykonania decyzji wymiarowej. Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która samoistnie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wnioskodawca musi bowiem wykazać, że w związku z wykonaniem decyzji grozi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego jednak w rozpoznawanej sprawie nie uczynił, tzn. nie sprecyzował, na czym szkoda miałaby polegać ani jakie nieodwracalne skutki mogłyby wiązać się z wykonaniem decyzji, ani też nie przedstawił żadnych okoliczności, które mogłyby potwierdzić zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ww. ustawy. W zażaleniu skarżący powielił argumentację z wniosku, nie wychodząc poza ogólnikowe stwierdzenia dotyczące jego trudnej sytuacji finansowej i nie wskazując w istocie, dlaczego zaskarżone postanowienie Sądu I instancji powinno zostać uchylone.

Odnosząc się do argumentu skarżącego, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia jej wadliwość, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że kwestia prawidłowości wydanych decyzji administracyjnych oraz ich ocena pod kątem zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego nie podlega badaniu na obecnym etapie postępowania. Orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest orzeczeniem wydanym w postępowaniu wpadkowym, odrębnym od sprawy głównej, w której toczy się postępowanie sądowoadministracyjne.

W tych okolicznościach należało uznać, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji jest zgodnie z prawem.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

4