Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 453/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1, 3, 100 ust.1 pkt 2 i  ust. 4
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Dariusz Dudra (spr.) Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Kujawa po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w T. (organ) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Bydgoszczy z dnia[...]określającą D. P. (skarżący) zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu dokonanego w dniu 13 października 2010r. nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki La. R.D. 2.5 TDI, nr nadwozia [...], pojemność skokowa silnika [...] cm3, rok produkcji 2002, w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że podstawą wszczęcia postępowania była konieczność ustalenia, czy w odniesieniu do przedmiotowego pojazdu powstało zobowiązanie podatkowe. Analizy dokonano na podstawie dokumentów pozyskanych z Wydziału Komunikacji, Transportu i Dróg Starostwa Powiatowego w M., materiałów zebranych w toku czynności sprawdzających, niemieckich dokumentów rejestracyjnych, oględzin przedmiotowego pojazdu oraz protokołów przesłuchań świadków: Ł. G., M. S. – pracownika firmy skarżącego i obecnego właściciela pojazdu – M. J.. Zdaniem organu I instancji z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że sporny pojazd należy zakwalifikować jako pojazd osobowy (pozycja CN 8703) i stosownie do ustawy o podatku akcyzowym jego nabycie wewnątrzwspólnotowe podlegało opodatkowaniu akcyzą.

W odwołaniu wniesionym od decyzji organu I instancji strona zarzuciła zaskarżonej decyzji:

- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 1, art. 3 oraz art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 2011r. Nr 108, poz. 626 ze zm.) - dalej: u.p.a., poprzez błędną ich wykładnię polegającą na przyjęciu, iż w przedmiotowej sprawie doszło do nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem akcyzowym,

- naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 120 oraz art. 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) - dalej: O.p., poprzez wydanie decyzji z naruszeniem zasady legalizmu i praworządności oraz prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

Dyrektor Izby Celnej rozpoznając odwołanie podał, że analiza cech omawianego pojazdu wskazuje, że niewątpliwie posiada on szereg cech charakterystycznych dla pojazdów zaliczanych do kodu CN 8703. W kontekście powyższego, ustalając zasadnicze przeznaczenie pojazdu, organ wziął pod uwagę pierwotne przeznaczenie pojazdu przez producenta, jak również charakter samych zmian i okoliczności, jakie im towarzyszyły. W ocenie organu zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza bezspornie, że ww. samochód wyprodukowano jako osobowy. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, zdaniem organu, iż od chwili nabycia wewnątrzwspólnotowego do dnia przeprowadzenia oględzin w przedmiotowym pojeździe, poza demontażem kratki i montażem w punktach kotwiczeń trzyosobowej kanapy tylnej z pasami bezpieczeństwa, nie dokonywano żadnych zmian w wyposażeniu samochodu. Zatem oględziny pojazdu potwierdzone dokumentacją zdjęciową w pełni odzwierciedlają jego zasadniczy wygląd i wyposażenie w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego. W ocenie organu odwoławczego dokonane w samochodzie zmiany - umożliwiające zarejestrowanie go, jako samochodu ciężarowego - nie spowodowały, zmian w jego konstrukcji, jak również nie pozbawiały go elementów charakterystycznych dla samochodu osobowego, co najmniej niefunkcjonalnych z punktu widzenia przewozu towarów (np. okna na bocznych drzwiach). Ponadto organ zwrócił uwagę na prosty i łatwo odwracalny charakter zmian w spornym pojeździe. Zmiany te, mające na celu uprawdopodobnienie ciężarowego charakteru samochodu, z uwagi na ich prowizoryczny i odwracalny charakter, nie mogą przesądzać o kwalifikacji pojazdu, powodującej utratę zasadniczego jego przeznaczenia do przewozu osób.

Organ zaznaczył również, że dla prawidłowej klasyfikacji samochodu nabytego przez skarżącego nie mogła mieć znaczenia jego kwalifikacja ani w świetle niemieckich przepisów, ani w świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym. W konsekwencji, dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma decydującego znaczenia treść zagranicznego dowodu rejestracyjnego oraz przeprowadzonego badania technicznego.

W skardze na rozstrzygnięcie organu odwoławczego podatnik wniósł o uchylenie decyzji obu instancji zarzucając:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 1, art. 3 oraz art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 u.p.a. poprzez błędną ich wykładnię polegającą na uznaniu, iż w przedmiotowej sprawie doszło do nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem akcyzowym;

2. naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 120 oraz art. 121 O.p., poprzez kierowanie się wyłącznie interesem fiskalnym oraz wydanie decyzji z naruszeniem zasady legalizmu i praworządności oraz prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że samochód – furgon dwumiejscowy zakupiła jako ciężarowy i tak też został zarejestrowany w Niemczech. Klasyfikacja pojazdu wskazana w dowodzie rejestracyjnym, ma w ocenie strony, decydujące znaczenie, ponieważ znajduje potwierdzenie w zaświadczeniach diagnosty. Jak podniósł skarżący także oględziny pojazdu oraz zeznania świadków potwierdzają, że zasadniczym przeznaczeniem pojazdu w chwili nabycia i wykorzystania przez stronę był przewóz towarów, zaś późniejsze modyfikacje zmieniły charakter pojazdu na osobowy. Na poparcie stanowiska skarżący przywołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 27 października 2011r. sygn. akt I SA/Ke 464/11 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 stycznia 2012r. sygn. akt III SA/Po 601/11.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, jak też naruszenia prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy.

Spór pomiędzy stronami dotyczy ustalenia, czy samochód marki L. R. D. 2.5 TDI, nr nadwozia [...], w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia przez stronę skarżącą był samochodem osobowym, przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób i winien być klasyfikowany do kodu CN 8703, czy też był samochodem ciężarowym i winien być klasyfikowany do kodu CN 8704.

Przede wszystkim należy zauważyć, że ustawodawca w uchwalanym akcie prawnym może zamieścić legalną definicję określonego wyrażenia lub zwrotu. Definicja ustawowa wiąże na gruncie danego aktu prawnego i aktów wykonawczych do ustawy. Definicja tego samego pojęcia zawarta w innych ustawach, zarówno z zakresu prawa podatkowego, jak i innych dziedzin prawa nie ma wpływu na wyjaśnianie pojęcia zdefiniowanego w danym akcie prawnym. Definicje "samochodu osobowego" zamieszczone w innych ustawach podatkowych oraz w przepisach dotyczących prawa o ruchu drogowym nie wpływają na wyjaśnienie pojęcia "samochód osobowy", użytego w ustawie o podatku akcyzowym. Ustawa o podatku akcyzowym posługuje się bowiem własną definicją "samochodu osobowego", zamieszczoną w art. 100 ust. 4 zgodnie z którą samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18. Skoro ustawodawca przewidział legalną definicję "samochodu osobowego" dla celów opodatkowania podatkiem akcyzowym, to jedynie ta definicja ma istotny walor dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Powołana definicja "samochodu osobowego" odwołuje się do podanej pozycji Nomenklatury Scalonej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku nr 1 do Rozporządzenia Rady nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) - art. 1 ust. 3 Rozporządzenia. Zgodnie z Nomenklaturą Scaloną pozycja CN 8703 obejmuje Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Przy ustalaniu prawidłowego kodu towaru należy kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, ustanowionym w rozporządzeniu Rady nr 2658/87.

Główne kryterium klasyfikacji pojazdów w ramach pozycji CN 8703 oparte jest na zasadniczym ich przeznaczeniu do przewozu osób. Sformułowanie "zasadniczo przeznaczone" w odniesieniu do pojazdów, którymi zawsze można przewieźć osoby, natomiast towary w zależności od ich rozmiaru i wagi, oznacza, że chodzi o ich funkcję dominującą, przeważającą. W orzecznictwie sądowym wielokrotnie podkreślano, że klasyfikacja pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu

i ogólny wygląd. W sytuacji, gdy konstrukcja oraz wyposażenie pojazdu wskazuje, iż dany pojazd jest w głównej mierze przeznaczony do przewozu osób, a przewóz towarów stanowi jego uboczną funkcję, wtedy taki pojazd należy zaklasyfikować do samochodów osobowych CN 8703 podlegających akcyzie. Jednakże, jeżeli głównym przeznaczeniem danego towaru jest przewóz towarów, a przewóz osób stanowi tylko uzupełnienie funkcjonalności pojazdu, wtedy taki pojazd należy klasyfikować do samochodów ciężarowych CN 8704 niepodlegających opodatkowaniu akcyzą. Określenie "zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie do przewozu osób, ale może on być także wykorzystywany do przewożenia towarów, o czym świadczy zakwalifikowanie do tej pozycji również samochodów osobowo-towarowych (kombi).

W klasyfikacji towarów pomocne są noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów oraz Nomenklatury Scalonej, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowane przez Komisję Europejską na mocy artykułu 9 paragraf 1 oraz artykułu 10 rozporządzenia Rady nr 2658/87. Korzystając z ustawowego upoważnienia Minister Finansów w załączniku do obwieszczenia z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. nr 86, poz. 880) ogłosił noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). W tomie IV sekcji XVII "Pojazdy, statki powietrzne, jednostki pływające oraz współdziałające urządzenia transportowe", w dziale 87 "Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria" ujęto noty wyjaśniające do pozycji 8703 "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". W wyjaśnieniach tych wskazano, że niniejsza pozycja obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu (włącznie z pojazdami przystosowanymi do pływania) przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702, tj. pojazdów mechanicznych do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą. Wskazano, że określenie "samochody osobowo – towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. W wyjaśnieniach stwierdzono, że klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób niż do transportu towarów (pozycja 8704). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są pozycją 8703 są takie cechy jak: obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Należy również podkreślić, że ETS w wyroku z dnia 6 grudnia 2007r. C- 486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat stwierdził, że zasadnicze przeznaczenie określa ogólny wygląd pojazdów i ogół cech tych pojazdów.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że skarżący zakupił przedmiotowy samochód w Niemczech na podstawie rachunku [...]r. Z informacji uzyskanej, przez organ podatkowy I instancji, z Polsko-Niemieckiego Centrum Współpracy Służb Granicznych, Policyjnych i Celnych w Świecku wynika, że pojazd od momentu pierwszej rejestracji w Niemczech w dniu [...]. do dnia [...]r. był zarejestrowany jako samochód osobowy, wyposażony w 5 miejsc siedzących łącznie z kierowcą. Fakt ten został potwierdzony również przez "JLR Sp. z o.o." - krajowego przedstawiciela producenta pojazdów marki Jaguar i Land Rover, który w piśmie z dnia [...]. podał, że przedmiotowy pojazd, posiadający nadwozie typu kombi pięciodrzwiowe (po dwa na każdym boku plus piąte drzwi z tyłu pojazdu) opuścił fabrykę w wersji osobowej z 5cioma miejscami do siedzenia. Natomiast z dowodu rejestracyjnego samochodu wydanego w dniu [...]. wynika, że jest to samochód dostawczy zamknięty, furgonetka o dwóch miejscach siedzących (wraz z miejscem kierowcy). Do rejestracji na terenie Polski przedmiotowy samochód został zgłoszony jako samochód ciężarowy.

Na podstawie oględzin samochodu, przeprowadzonych w dniu [...]. i załączonej dokumentacji fotograficznej można stwierdzić, że całość wnętrza pojazdu posiada elementy wyposażenia charakterystyczne dla samochodu osobowego, w szczególności: okna w wahadłowych drzwiach bocznych (4 szt.) i tylnych (1 szt.), okna wzdłuż dwubocznych paneli wraz z dodatkowymi lufcikami okiennymi w narożach dachu, okna dachowe (2 szt.) w przedniej i tylnej części nadwozia, dwa stałe fotele z wyposażeniem zabezpieczającym i zagłówkami w pierwszym rzędzie, 3-osobową kanapę z wyposażeniem zabezpieczającym i zagłówkami w tylnym rzędzie, dywaniki gumowe dla pasażerów pierwszego i drugiego rzędu siedzeń, oświetlenie wewnętrzne3 punkty (1 punkt w przedniej części, 1 punkt części tylnej podsufitówki, 1 punkt w bagażniku), poduszki powietrzne kierowcy i pasażera, jednakowego rodzaju tapicerkę foteli, elektryczne sterowanie szyb przednich i tylnych oraz lusterek zewnętrznych, podgrzewaną szybę w drzwiach tylnych, uchwyty sufitowe dla pasażerów przedniego i tylnych rzędu siedzeń, podłokietnik w kanapie tylnej, radio-CD wraz z głośnikami w przednich i tylnych drzwiach oraz na słupkach przedniej części nadwozia, schowki z pokrywą zamontowane na wewnętrznych panelach bocznych części tylnej pojazdu, wewnętrzne ściany kabiny wykończone elementami plastikowymi i tapicerką, centralny zamek wszystkich drzwi sterowny pilotem, klimatyzację, system ABS, aluminiowe tarcze kół, spryskiwacze lamp przednich oraz manualną skrzynię biegów. W wyniku oględzin nie stwierdzono stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i pasażera a przestrzenią tylną. Natomiast z informacji zawartych w protokole przesłuchania świadka M. J. (obecnego właściciela pojazdu) z dnia [...]. wynika, że przedmiotowy samochód w momencie zakupu wyposażony był w dwa miejsca siedzące oraz w metalową przegrodę przymocowaną śrubami do ścian nadwozia, oddzielającą przestrzeń pomiędzy siedzeniami kierowcy i pasażera, a tylną częścią pojazdu. Z dalszych zeznań świadka wynika, że po zakupie przegrodę tę zdemontowano oraz zamontowano kanapę w drugim rzędzie siedzeń wraz z pasami bezpieczeństwa w fabrycznych punktach kotwiczących. Powyższe zmiany zostały potwierdzone przez Autoryzowaną Stację Obsługi . P. M. filia w L. O. w pisemnym oświadczeniu ww. stacji obsługi.

Analizą organy podatkowe objęły również dowody z przesłuchania świadka M. S. pracownika firmy PW "G." P. D. z M., jak i Ł. G. - właściciela firmy produkującej wyroby galwaniczne w miejscowości Dą. k. M.. M. S. zeznał do protokołu, że zakupiony w Niemczech przez Podatnika samochód marki L. R. D. wyposażony był w dwa miejsca siedzące (kierowcy i pasażera), za którymi znajdowała się krata metalowa, mocowana śrubami do nadwozia. W swoich zeznaniach M. S. wskazał, że pojazd ten użytkował w firmie PW "G." D. P. do przewozu butli gazowych 11 kg. Świadek dodał, że po przywozie, na części podłogi przedmiotowego pojazdu zamontowano płytę drewnianą, ułatwiająca przewóz butli gazowych. Natomiast Ł. G. zeznał, że nie uczestniczył w zakupie i przywozie do kraju przedmiotowego pojazdu. Świadek dodał, że widział ten pojazd przelotnie kilka razy w czasie dostaw gazu w butlach do miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Opisując natomiast wygląd pojazdu Ł. G. wskazał, że pojazd wówczas wyposażony był tylko w 2 fotele w przednim rzędzie.

W ocenie Sądu, poczynione modyfikacje w nadwoziu samochodu osobowego (zdemontowanie tylnej kanapy wraz z pasami bezpieczeństwa, zamontowanie kratki oddzielającej część pasażerską od towarowej) nie spowodowały zmian konstrukcyjnych samochodu i nie pozbawiły go elementów charakterystycznych dla samochodów przeznaczonych do przewozu osób. Należy podkreślić, że metalowa kratka nie była zamontowana fabrycznie, co potwierdził krajowy przedstawiciel producenta przedmiotowego samochodu. Ponadto, jak słusznie zauważyły organy podatkowe, charakter dokonanych zmian jest prosty i łatwo odwracalny.

Zatem, zdaniem Sądu, opisane powyżej cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i ogólny wygląd dowodzą niezbicie, że nabyty przez stronę skarżącą samochód w momencie wewnątrzwspólnotowego nabycia spełniał warunek zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób i należy go zaklasyfikować do kodu CN 8703. Klasyfikacji pojazdu nie mogą bowiem zmienić ani zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym samochodu ani dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym, w których określono rodzaj pojazdu jako samochód ciężarowy. Badanie techniczne samochodu ma natomiast na celu stwierdzenie, czy pojazd spełnia warunki techniczne przewidziane w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (t. j.: Dz.U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) i jest wymagane zgodnie z przepisami Działu III rozdział 3 tej ustawy. Dowód rejestracyjny samochodu jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, wydawanym w trybie Działu III rozdział 2 Prawa o ruchu drogowym. Klasyfikacja typu pojazdu wynikająca z powyższych dokumentów uwzględnia definicje samochodu osobowego zamieszczone w przepisach Prawa o ruchu drogowym, które nie odwołują się do Nomenklatury scalonej. Dowód rejestracyjny i zaświadczenie o badaniu technicznym nie są wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów celem stwierdzenia czy pojazd jest wyrobem akcyzowym, bowiem dla potrzeb podatku akcyzowego, podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią wyłącznie przepisy podatkowe, tj. przepisy ustawy o podatku akcyzowym, które odrębnie decydują o klasyfikacji pojazdów samochodowych jako wyrobów akcyzowych - są to, jak już wyżej powiedziano, postanowienia dotyczące Nomenklatury Scalonej Wspólnej Taryfy Celnej. Postanowienia Nomenklatury Scalonej nie odwołują się natomiast do homologacji pojazdu, jako przesłanki decydującej o klasyfikacji pojazdu.

W ocenie Sądu, organy podatkowe słusznie stwierdziły, że nabyty przez skarżącego samochód nie spełnia warunków do zaklasyfikowania go do kodu CN 8704, wymienionych w notach wyjaśniających zawartych w powołanym wyżej obwieszczeniu Ministra Finansów. Zatem za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 u.p.a., skoro skarżący dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego.

Za bezpodstawny Sąd uznał również zarzut naruszenia art. 120 i art. 121 O.p., albowiem fakt, że treść decyzji nie odpowiada oczekiwaniom strony w żaden sposób nie narusza ani zasady legalizmu, ani zasady pogłębiania zaufania do organów podatkowych. Okoliczność, że strona nie została przekonana, co do przyjętego w sprawie rozstrzygnięcia nie oznacza naruszenia zasady przekonywania. Strona ma bowiem prawo do własnego subiektywnego przekonania o zasadności jej zarzutów, zaś przekonanie to nie musi mieć odzwierciedlenia w obowiązujących przepisach prawnych i ich wykładni.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi 9Dz.U. z 2012r. poz. 270) skargę oddalił.