Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 796/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. R. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt III SA/Gl 186/09 w sprawie ze skargi P. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt III SA/Gl 186/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę P. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego.

P. R. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której wniósł między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący podał, że kwota zaległości w podatku akcyzowym oraz odsetek od powyższych zaległości wynosi w sumie 6.244.908,00 zł. Wyjaśnił, że jego miesięczne zarobki wynoszą około 1.126 zł brutto, a wydatki - około 900 zł oraz dodał, że ma na utrzymaniu małoletnią córkę. Zdaniem skarżącego egzekucja wskazanej wyżej kwoty zaległości wraz z odsetkami pozbawi go środków do utrzymania rodziny oraz narazi go na utratę zajmowanego mieszkania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

W literaturze przedmiotu podkreśla się, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś mniejszym lub większym zakresie rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy", 2006 r., nr 14, s. 677).

Przystępując do oceny wniosku skarżącego w świetle przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., stwierdzić należy, że uprawdopodobnił on możliwość zajścia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w tym przepisie skutków w następstwie wykonania decyzji.

W świetle możliwości finansowych skarżącego (zarobki - około 1.126 zł brutto, a wydatki - około 900 zł) oraz biorąc pod uwagę wysokość należności, które mają być uiszczone (6.244.908,00 zł.), Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykonanie decyzji w niniejszej sprawie stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody poprzez długotrwałe i istotne pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty prawa do zamieszkiwania w użyczonym mu lokalu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.