Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt SA/Bd 3357/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2004-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 33, 35 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda, Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon, Sędzia WSA Mirella Łent (spr.), Protokolant Magdalena Gadecka, po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewody K.-P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenie na rozbudowę budynku mieszkalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] Nr [...] 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości


UZASADNIENIE

SA/Bd 3357/03

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] Nr [...], Wojewoda K.-P. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z [...] Nr [...] o pozwoleniu na rozbudową budynku mieszkalnego według projektu budowlanego zatwierdzonego tą decyzją. Adresatami decyzji byli T. i W. G.

Projekt obejmował wykonanie dobudowy w płaszczyźnie piętra istniejącego budynku mieszkalnego, posadowionej na czterech wybudowanych wcześniej słupach żelbetowych.

Zaskarżona decyzja kończyła postępowanie toczące się na wniosek z dnia 30 lipca 2003r. Jako podstawę prawną organ powołał art. 28, 33 ust. 1, 34 ust. 4 i 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz.U. tj. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Organ administracji publicznej uznał, że zaprojektowana dobudowa była zgodna z przepisami prawa, w szczególności odpowiadała wymogom co do zachowania odległości od granicy działki, gdyż ściana pełna planowanej rozbudowy, została usytuowana w odległości 3 m. Natomiast co do zgodności z przepisami prawa budowlanego istnienia słupów usytuowanych w odległości mniejszej niż 3m., organ przyjął, że były one wybudowane na podstawie ostatecznego pozwolenia na budowę z 1999r. za zgodą sąsiadki - B. K.

W sprawie złożono skargę 27 listopada 2003r. Skarżąca, B. K. zarzuciła, że decyzja naruszyła przepisy prawa nakazujące zachowanie odległości sytuowania obiektów budowlanych, gdyż dwa z istniejących słupów znajdowały się w odległości 2,70 m od granicy jej działki.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie i wskazano, że z rysunku elewacji znajdującym się w projekcie wynika, iż filary znajdują się w odległości 3 m. od granicy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje.

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) cyt ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skarga zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja naruszyła prawo materialne przez jego niewłaściwe zastosowanie, w sposób mający wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. tj. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.), pozwolenie na budowę powinno dotyczyć całego zamierzenia budowlanego. Określenia tego co ustawodawca rozumiał pod pojęciem "zamierzenie budowlane" należało szukać w legalnych definicjach stworzonych na potrzeby ustawy. I tak, stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 12 cyt. ustawy, zamierzeniem budowlanym, które za przedmiot mogła mieć decyzja o pozwoleniu na budowę mogło być: rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub roboty budowlane inne niż budowa obiektu budowlanego. Pod pojęciem budowy mieściło się między innymi pojęcie rozbudowy budynku ( art. 3 ust. 1 pkt 1) lit. a) i pkt 6) cyt. ustawy).

W indywidualnej sprawie konkretyzacja tego, co należało uznać za przedmiot postępowania znajdowała się we wniosku o wydanie pozwolenia na budowę.

Pismem z dnia 30 lipca 2003r., T. i W. G. wnieśli o zezwolenie na rozbudowę budynku mieszkalnego.

W związku z tym należało stwierdzić, że w sprawie całym zamierzeniem budowlanym była dobudowa domu w płaszczyźnie piętra posadowiona na czterech słupach i takie zamierzenie należało objąć procesem decyzyjnym.

Organ więc, nieprawidłowo ograniczył się tylko do stwierdzenia, że słupy zostały wybudowane wcześniej na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę tarasu z 1999r.

Za bezsporne należało uznać, że przy zaprojektowanej rozbudowie domu mieszkalnego miał być wykorzystany niewykończony obiekt budowlany, wybudowany w ramach innej budowy. Zatem pozwolenie z 1999r., chociażby już z tego powodu, że obejmowało inny przedmiot - budowę tarasu, nie legalizowało budowy słupów ( zgoda sąsiada, na którą powołał się organ nie była udzielona na budowę słupów ).

Tak więc, decyzja zezwalająca na rozbudowę domu jednorodzinnego, oparta na stwierdzeniu, że zgodnym z przepisami był projekt zamierzenia budowlanego, co do części którego organ administracji poprzestał na uznaniu, że był on zgodny z przepisami prawa, gdyż został wybudowany w ramach innej, legalnej budowy - naruszyła art. 35 ust. 1 pkt 1) lit. c) cyt. ustawy.

Podjęta na etapie udzielenia odpowiedzi na skargę próba uzasadnienia decyzji w kwestii usytuowania słupów jako zgodnego z prawem nie mogła zmienić powyższego wniosku. Uzasadnienie decyzji kończącej postępowanie administracyjne było jej istotnym elementem i jego brak nie mógł być uzupełniony w odrębnym postępowaniu jakim było postępowanie sądowo-administracyjne.

Organ ponownie rozpatrzy sprawę z wniosku T. i W. G. o wydanie pozwolenia na budowę.

Z powyższych względów oraz na podstawie art. art. 132, 135 oraz 145 § 1 pkt 1) lit. a) cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.