Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 143/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 148 par. 1 i 2, art. 145 par. 1, art. 149 par. 3, art. 126,
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 maja 2011 r. sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego samowolnie rozbudowanego obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] września 2010 r. P. P. wystąpił z wnioskiem do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. o wznowienie postępowania w sprawie samowolnie rozbudowanego budynku inwentarskiego na działce nr [...] przy ul. [...] w P., zakończonego ugodą zatwierdzoną ostatecznym postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] listopada 2000 r., znak: [...]. Jako podstawę wznowienia wnioskodawca wskazał brak udziału w postępowaniu właścicielki działki nr [...] w P. (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.).

Postanowieniem z dnia [...] października 2010 r., znak: [...], wydanym na podstawie art. 148 § 1 i 2 k.p.a., art. 149 § 3 k.p.a. i art. 123 k.p.a. w związku z art. 126 k.p.a., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. odmówił wznowienia przedmiotowego postępowania.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, iż wnioskodawca uchybił terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W ocenie organu, miesięczny termin do wniesienia tego wniosku, określony w art. 148 § 2 k.p.a., upłynął w dniu 17 września 2010 r., gdyż P. P. o zatwierdzonej ugodzie dowiedział się najpóźniej w dniu 17 sierpnia 2010 r. z treści pisma Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 sierpnia 2010 r.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., znak: [...], sprostowanym w drodze postanowienia z dnia [...] lutego 2011 r., znak: [...], które wydane zostało po rozpatrzeniu zażalenia P. P., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez P. P. w dniu [...] września 2007 r., zaś z akt sprawy wynika, że wnioskodawca dowiedział się o przedmiotowej ugodzie w dniu doręczenia mu pisma Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] sierpnia 2010 r., z którego wynika, iż babcia wnioskodawcy – ówczesna właścicielka działki nr [...] w P. – nie została uznana za stronę postępowania. Organ wskazał, iż wprawdzie w aktach sprawy brak jest zwrotnego potwierdzenia odbioru tego pisma przez P. P., jednak wnioskodawca powołał się na nie w piśmie z dnia 17 sierpnia 2010 r.

Przyjmując najbardziej korzystny dla P. P. termin, w którym dowiedział się o istnieniu wskazanej przesłanki wznowienia postępowania określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. dzień 17 sierpnia 2010 r., organ stanął na stanowisku, iż określony w art. 148 § 1 i 2 k.p.a. miesięczny termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania upłynął w dniu 17 września 2010 r.

Skargę na powyższe postanowienie wniósł P. P., zarzucając organom naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, wyrażonych w art. 6 – 9 k.p.a. i art. 80 k.p.a. Ponadto skarżący wskazał, iż odmowa wznowienia postępowania powinna nastąpić w drodze decyzji, a nie jak w niniejszej sprawie, w drodze postanowienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wskazał ponadto, iż wbrew stanowisku skarżącego, odmowa wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem następuje w drodze postanowienia (art. 126 k.p.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż postępowanie w sprawie o wznowienie składa się z dwóch faz: pierwsza polega na zbadaniu, czy został zachowany termin do złożenia wniosku o wznowienie przewidziany w art. 148 k.p.a oraz czy wniosek opiera się na podstawach wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a., zaś druga – na merytorycznym zbadaniu wskazanych we wniosku podstaw wznowienia.

Uchybienie terminu do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia jest podstawą do odmowy wznowienia postępowania - art. 149 § 3 k.p.a. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, pomimo uchybienia terminu, stanowi bowiem rażące naruszenie prawa, gdyż godzi w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych. Stąd, podstawowym obowiązkiem organu było zbadanie zachowania tego terminu przez wnioskodawcę.

W związku z tym, iż w niniejszej sprawie jako podstawę żądania wznowienia postępowania administracyjnego skarżący wskazał art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w którym mowa o niezawinionym przez stronę braku jej udziału w postępowaniu, termin do złożenia wniosku o wznowienie, zgodnie z art. 148 § 2 w związku z § 1 k.p.a., wynosi jeden miesiąc od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

W związku z tym, iż postępowanie w sprawie objętej niniejszym wnioskiem o wznowienie zakończyło się ugodą zatwierdzoną ostatecznym postanowieniem, nie zaś decyzją, określony w art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia wniosku o wznowienie wynosi jeden miesiąc od dnia, w którym strona dowiedziała się o przedmiotowym postanowieniu (art. 126 k.p.a.).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż organ słusznie stwierdził uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania.

Nie ulega bowiem wątpliwości, iż P. P. o ostatecznym postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2000 r., znak: [...] zatwierdzającym ugodę w sprawie samowolnie rozbudowanego budynku inwentarskiego na działce nr [...] przy ul. [...] w P. wiedział już w dniu 17 sierpnia 2010 r.

W piśmie opatrzonym tą datą, które skarżący skierował do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wskazał on bowiem, iż "odpowiedź datowana na dzień 6 sierpnia 2010 roku nic nie wnosi do sprawy".

Ową "odpowiedzią" jest pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 6 sierpnia 2010 r., znak: [...], w którym organ przedstawił skarżącemu stan sprawy dotyczącej samowolnie rozbudowanego budynku inwentarskiego na działce nr [...] przy ul. [...] w P., w tym datę zawarcia przedmiotowej ugody i datę wydania zatwierdzającego ją postanowienia (k. 13 akt administracyjnych).

Wprawdzie, jak wskazał organ, w aktach sprawy brak jest zwrotnego potwierdzenia odbioru tego pisma przez P. P., jednak skoro skarżący powołał się na nie w piśmie z dnia 17 sierpnia 2010 r., nie ma wątpliwości, iż zapoznał się z jego treścią.

Skoro zatem o ostatecznym postanowieniu zatwierdzającym ugodę skarżący dowiedział się najpóźniej w dniu 17 sierpnia 2010 r., termin do złożenia podania o wznowienie postępowania zakończonego tą ugodą upłynął w dniu 17 września 2010 r.

W związku z tym, iż z daty stempla pocztowego na kopercie zawierającej podanie skarżącego o wznowienie postępowania wynika, że zostało ono nadane na poczcie w dniu 24 września 2010 r. (k. 4 akt administracyjnych), należy uznać je za wniesione z uchybieniem terminu.

Ponadto podzielić należy stanowisko organu, iż odmowa wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem następuje w drodze postanowienia, nie zaś decyzji administracyjnej. Wynika to z treści art. 126 k.p.a., który stanowi, iż do postanowień, od których przysługuje zażalenie, stosuje się odpowiednio przepisy art. 145 – 152 k.p.a., z tym, że zamiast decyzji, o której mowa w art. 149 § 3 k.p.a., wydaje się postanowienie.

Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).