Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 503/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 153, art. 151, art. 190
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 31 ust. 3, art. 29 ust. 4, art. 106
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 14b par. 3,
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędziowie WSA Maciej Jaśniewicz (spr.) WSA Izabela Kucznerowicz Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] A Sp. z o.o. w K złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania otrzymanych od kontrahentów zagranicznych premii pieniężnych. We wniosku skarżąca przedstawiła następujący stan faktyczny.

Spółka jest producentem wyrobów przemysłu lakierniczego. Spółka dokonuje za granicą zakupu towarów dla potrzeb prowadzonej przez siebie produkcji (substancje chemiczne, półprodukty). Wskazane transakcje stanowią wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej: u.p.t.u.). W związku z dobrze układającą się współpracą handlową zagraniczni kontrahenci (podatnicy podatku od wartości dodanej) udzielają skarżącej preferencji handlowej w formie tzw. premii pieniężnej. Wskazana preferencja przysługuje skarżącej w przypadku łącznego spełnienia dwóch warunków:

1) dokonania terminowej zapłaty za towary nabyte od zagranicznego kontrahenta

2) dokonania zakupów towarów zagranicznego kontrahenta (osiągnięcia obrotu) o określonej umownie wartości.

Skarżąca zaznaczyła, że owa preferencja nie jest przyznawana za jakiekolwiek konkretne świadczenia spółki takie jak np. powstrzymywanie się od zakupów u innych podmiotów zajmujących się sprzedażą towarów określonego rodzaju. Spółka nie jest też w żaden sposób zobowiązana do dokonywania zakupów określonej wielkości lub dokonywania wcześniejszych płatności - tego typu zachowania są wyłącznie wynikiem jej woli. Preferencja ma charakter procentowy i liczona jest od wartości poczynionych przez spółkę zakupów u zagranicznych kontrahentów. Przybiera ona formę tzw. premii pieniężnej i jest wypłacana (przyznawana) skarżącej raz na rok kalendarzowy (po jego zakończeniu). W praktyce zapłata tej premii na rzecz spółki następuje z reguły poprzez kompensatę z wierzytelnościami jakie zagraniczni kontrahenci posiadają wobec skarżącej z tytułu sprzedanych jej towarów. Z tytułu omawianej preferencji, kontrahenci wystawiają spółce dokumenty (tzw. noty kredytowe), w których udzielaną preferencję określają jako rabat z tytułu obrotów osiągniętych w danym roku.

W związku z powyższym spółka postawiła następujące pytania:

Czy na gruncie u.p.t.u. przedstawiona we wniosku sytuacja faktyczna powinna być kwalifikowana:

a) jako odpłatne świadczenie przez spółkę na rzecz zagranicznych kontrahentów usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 u.p.t.u., które podlega dokumentowaniu wystawianymi przez spółkę fakturami opiewającymi na kwotę netto równą wartości udzielonych preferencji, a jeżeli tak, to czy takie usługi podlegają opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej stawką 22%, czy też

b) jako uzyskiwanie przez spółkę udzielanych przez kontrahentów rabatów w rozumieniu art. 31 ust. 3 w związku z art. 29 ust. 4 u.p.t.u., zmniejszających obrót spółki z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i kwoty wynikającego z tego podatku naliczonego, które to uzyskiwanie rabatów podlega dokumentowaniu wewnętrznymi fakturami korygującymi wystawianymi przez spółkę na podstawie odpowiednich dokumentów wystawianych przez zagranicznych kontrahentów, a jeżeli tak, to czy w tym przypadku spółka może wystawiać z tytułu każdej uzyskanej preferencji jedną tzw. zbiorczą wewnętrzną fakturę korygującą do wszystkich faktur wewnętrznych dokumentujących transakcje, z tytułu zrealizowania których preferencja została uzyskana, i czy taką zbiorczą wewnętrzną fakturę korygującą można wystawić w ten sposób, że nazwy towarów objętych rabatem zostają wykazane poprzez numery wszystkich pozycji korygowanych faktur wewnętrznych, a kwoty ulegające zmianie zostają wykazane jako podsumowanie wszystkich wcześniejszych kwot, tj.: łącznych kwot brutto, łącznych kwot VAT, łącznych kwot netto (przed i po udzieleniu rabatu)?

Zdaniem spółki, sytuacje przedstawione w opisie stanu faktycznego powinny być kwalifikowane jak uzyskiwanie przez spółkę rabatów w rozumieniu art. 31 ust. 3 w związku z art. 29 ust. 4 u.p.t.u., zmniejszających obrót z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i kwoty wynikającego z tego podatku naliczonego, które to uzyskiwanie rabatów podlega dokumentowaniu wewnętrznymi fakturami korygującymi, wystawianymi przez nią na podstawie odpowiednich dokumentów wystawianych przez zagranicznych kontrahentów. Skarżąca może wystawić z tego tytułu jedną tzw. zbiorczą wewnętrzną fakturę korygującą do wszystkich faktur wewnętrznych dokumentujących transakcje z tytułu realizacji preferencji. Spółka może wystawić taką fakturę w ten sposób, że nazwy towarów objętych rabatem zostają wykazane poprzez numery wszystkich pozycji korygowanych faktur wewnętrznych a kwoty ulegające zmianie zostają wykazane jako podsumowanie wszystkich wcześniejszych kwot łącznych brutto, łącznych kwot VAT, łącznych kwot netto (przed i po udzieleniu rabatu).

W dniu [...] Minister Finansów reprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej wydał interpretację indywidualną, w której stwierdził, że przedstawione przez spółkę we wniosku stanowisko jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że premie pieniężne stanowią wynagrodzenie za świadczone przez spółkę na rzecz kontrahentów usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych wg stawki podatku w wysokości 22% zgodnie z art. 41 ust. 13 u.p.t.u. Ponadto organ podniósł, że premie nie są związane z żadną konkretną transakcją, lecz stanowią świadczenie odrębne, a więc nie mają wpływu na podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów. W celu udokumentowania otrzymanych premii pieniężnych za świadczenie usług na rzecz kontrahentów zagranicznych spółka zobowiązana jest, zgodnie z art. 106 ust. 1 u.p.t.u., do wystawienia faktur VAT.

Po uprzednim wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia [...] spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na interpretację zarzucając jej naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 u.p.t.u, art. 29 ust. 4 w związku z art. 31 ust. 3 u.p.t.u., § 16 w związku z § 25 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie maja zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (dalej: Rozporządzenie z dnia 25 maja 2005 r.) oraz § 13 w związku z § 23 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (dalej: Rozporządzenie z dnia 28 listopada 2008 r.).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], w sprawie [...], uchylił zaskarżoną interpretację. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że czynności stanowiące dostawę towaru, nie mogą, poprzez ich zsumowanie, przekształcić się w usługę gdyż przeszkodę do takiego twierdzenia stanowi treść art. 8 ust. 1 u.p.t.u., z której wynika, że dostawa nie może być jednocześnie usługą. Ponadto WSA stwierdził, iż premię pieniężną wypłacaną skarżącej przez zagranicznego kontrahenta ze względu na zrealizowaną przez nią wartość obrotu w określonym czasie należy traktować jako rabat w rozumieniu przepisów art. 31 ust. 3 w zw. z art. 29 ust. 4 u.p.t.u., zmniejszający obrót spółki z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i kwoty wynikającego z tego podatku naliczonego. Za prawidłowe Sąd uznał stanowisko skarżącej co do wystawiania przez nią jednej tzw. zbiorczej faktury wewnętrznej korygującej do wszystkich faktur wewnętrznych dokumentujących transakcje. WSA podniósł przy tym, że choć przepisy Rozporządzenia z dnia 25 maja 2005 r. oraz przepisy Rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. nie przewidują wprost możliwości wystawiania tych faktur zbiorczych korygujących to w praktyce dopuszczono taką możliwość.

W uzasadnieniu sąd stwierdził, iż premię pieniężną wypłacaną skarżącej przez zagranicznego kontrahenta ze względu na zrealizowaną przez nią wartość obrotu w określonym czasie należy traktować jako rabat w rozumieniu przepisów art. 31 ust. 3 w zw. z art. 29 ust. 4 u.p.t.u., zmniejszający obrót spółki z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i kwoty wynikającego z tego podatku naliczonego a nie jako wynagrodzenie za świadczone usługi. W konsekwencji, wbrew twierdzeniu organu podatkowego, spółka nie jest obowiązana wystawiać, zgodnie z art. 106 ust. 1 u.p.t.u., faktur VAT z tego tytułu. Ponadto wskazano, że za prawidłowe należało również uznać stanowisko skarżącej co do wystawiania przez nią jednej tzw. zbiorczej faktury wewnętrznej korygującej do wszystkich faktur wewnętrznych dokumentujących transakcje.

Minister Finansów wniósł od tego wyroku skargę kasacyjną, którą Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 września 2010 r., w sprawie I FSK 1581/09, oddalił. Uzasadniając wydane orzeczenie NSA wskazał m.in., że Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu I instancji wyrażony w zaskarżonym wyroku. W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym nie można mówić o świadczeniu przez kupującego usługi w rozumieniu ustawy o VAT jak i prawa wspólnotowego, a w świetle obowiązujących w tym zakresie regulacji prawnych uprawnione jest stanowisko Sądu I instancji, że premię pieniężną należy traktować jak rabat zmniejszający podstawę opodatkowania stosownie do art. 29 ust. 4 u.p.t.u., w konsekwencji czego udzielenie premii przy dostawie wewnątrzwspólnotowej dokumentowane być powinno wewnętrzną fakturą korygującą. NSA podkreślił, że z ekonomicznego punktu widzenia, otrzymanie premii powoduje, że spółka ponosi mniejszy wydatek na nabycie towarów, aniżeli to wynikało z pierwotnie ustalonej ceny. Odpowiednio do tego, ulega także zmianie (zmniejszeniu) kwota jaką zachowuje z tytułu transakcji sprzedawca. Zdaniem NSA odwołanie się do "całości świadczenia należnego od nabywcy" nakazuje uwzględnić całokształt okoliczności wpływających na faktyczny rozmiar świadczenia nabywcy, a stosownie do tego należy też oceniać zdarzenia, które zakres tego świadczenia modyfikują, stosownie do art. 29 ust. 4 u.p.t.u.

W wyniku ponownego rozpoznania wniosku skarżącej, mając na uwadze rozstrzygnięcia zawarte w ww. orzeczeniach NSA i WSA, Minister Finansów wydał w dniu [...] interpretację indywidualną, w której uznał stanowisko spółki za prawidłowe.

W uzasadnieniu interpretacji organ stwierdził, że skoro przedmiotowe premie pieniężne wypłacane są spółce przez zagranicznych kontrahentów za dokonanie terminowej zapłaty za nabyte towary oraz ze względu na zrealizowaną przez skarżącą wartość obrotu w określonym czasie, to należy je traktować jako rabat w rozumieniu przepisów art. 31 ust. 3 w zw. z art. 29 ust. 4 u.p.t.u., zmniejszający obrót spółki z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i kwoty wynikającego z tego podatku naliczonego. Minister Finansów podkreślił również, że rabat udzielony po sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu (rabat potransakcyjny) wymaga wystawienia faktury korygującej zgodnie z uregulowaniami zawartymi w Rozporządzeniu z dnia 25 maja 2005 r., a zatem skarżąca jest zobowiązana do wystawienia wewnętrznej faktury korygującej na podstawie otrzymanych not kredytowych od kontrahentów zagranicznych zmniejszających podstawę opodatkowania i kwotę podatku. Wskazał przy tym, że zbiorczą wewnętrzną fakturę korygującą spółka może wystawić w ten sposób, że nazwy towarów objętych rabatem zostają wykazane poprzez numery wszystkich pozycji wszystkich korygowanych faktur wewnętrznych a kwoty ulegające zmianie zostają wykazane jako podsumowanie wszystkich wcześniejszych kwot.

Spółka nie zgadzając się ze stanowiskiem Ministra Finansów wyrażonym w powyższej interpretacji pismem z dnia 4[...] wezwała go do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na wezwanie organ stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji.

W skardze z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka wniosła o jej uchylenie w całości i zarzuciła naruszenie:

1. art. 29 ust. 4 u.p.t.u. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 4 oraz art. 31 ust. 3 u.p.t.u., poprzez błędne uznanie, iż w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku otrzymane przez spółkę od zagranicznych kontrahentów premie pieniężne stanowią rabat w rozumieniu u.p.t.u., w związku z czym obniżają podstawę opodatkowania dokonywanych przez spółkę wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów;

2. art. 106 u.p.t.u. w zw. z § 13 oraz § 23 Rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. poprzez błędne uznanie, że spółka jest zobowiązana dokumentować otrzymane premie pieniężne wewnętrznymi fakturami korygującymi (w tym także fakturami korygującymi zbiorczymi).

W uzasadnieniu podniesiono, że udzielana jej preferencja handlowa w formie tzw. premii pieniężnej nie ma waloru nabycia prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, a także nie stanowi umniejszenia pierwotnie uiszczonej należności tytułem zrealizowanych wewnątrzwspólnotowych nabyć. Premia nie jest przyznawana za jakiekolwiek konkretne świadczenie spółki, a wyłączną podstawę jej przyznania stanowi wartość poczynionych przez skarżącą zakupów u zagranicznych kontrahentów w danym okresie rocznym. Dodatkowo wypłata premii dokumentowana jest notą kredytową pozostającą poza systemem rozliczeń VAT. Skarżąca podkreśliła także, iż zagraniczni kontrahenci również nie deklarują owej premii pieniężnej jako umniejszenia wartości uprzednio deklarowanych dostaw wewnątrzwspólnotowych (odpowiednio nabyć wewnątrzwspólnotowych po stronie spółki) w informacjach podsumowujących umożliwiających weryfikację transakcji wewnątrzwspólnotowych między państwami członkowskimi w ramach systemu VIES.

Zdaniem skarżącej osiągnięcie przez nią określonej umownie wielkości obrotów (zakupów) z danym sprzedawcą i wypłacenie premii pieniężnej (bonusu) jest obojętne z punktu widzenia podatku VAT, podlega natomiast u nabywcy towarów, któremu ta premia jest przekazywana, zaliczeniu do przychodów w podatku dochodowym. Oznacza to, że jej udzielenie (przyznanie) przez kontrahenta zagranicznego spółce nie stanowi ani dodatkowej czynności podlegającej opodatkowaniu, ani też formy rabatu - określonego w art. 29 ust. 4 w związku z art. 31 ust. 3 u.p.t.u. podlegającego dokumentowaniu poprzez wystawienie faktur korygujących (niezależnie od ich charakteru - zbiorcze indywidualne).

W ocenie skarżącej, aby daną płatność dokonywaną na jej rzecz przez kontrahenta zagranicznego, której wysokość jest zależna od wartości zakupów dokonanych w ustalonym okresie, traktować jak rabat, z pozostałych okoliczności faktycznych lub z zapisów umownych powinno wynikać, iż płatność ta obniża cenę należną za konkretną dostawę/dostawy towarów. To z kolei pozwala uznać, że właściwym sposobem udokumentowania przyznania i wypłacenia przez dostawcę premii pieniężnych spółce z tytułu przekroczenia określonego poziomu obrotów przez spółkę będzie wyłącznie wystawienie noty kredytowej (noty księgowej obciążeniowej lub uznaniowej) abstrahującej od konkretnych wewnątrzwspolnotowych dostaw (dla spółki nabyć).

Spółka zaznaczyła także, że działanie obligujące ją do przypisywania wartości premii pieniężnej w stosunku do poszczególnych nabyć okresowych (w wystawionych fakturach korygujących do uprzednio wystawionych faktur wewnętrznych) jest technicznie niewykonalne, gdyż w przypadku otrzymania nieopodatkowanej premii niezwiązanej z żadną konkretną dostawą (nabyciem wewnątrzwspólnotowym) nie jest wiadome, do której z nich przypisać premię jako wartość korygującą wartość uprzedniej dostawy.

Na potwierdzenie poprawności zaprezentowanego wyżej stanowiska skarżąca przywołała orzeczenia sądów administracyjnych.

Odpowiadając na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej interpretacji.

W uzasadnieniu organ stwierdził m.in., że zgodne z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wyroki sądów wiążą w sprawie ten sąd i ten organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

Osią sporu w niniejszej sprawie była kwestia opodatkowania lub nie podatkiem VAT uzyskiwanych przez skarżącą Spółkę tzw. premii pieniężnych od kontrahentów. Kwestia ta została na gruncie wniosku o udzielenie interpretacji złożonego przez A Sp. z o.o. prawomocnie rozstrzygnięta w wyrokach WSA w sprawie I SA/Po 392/09 i NSA w sprawie I FSK 1581/09. Przesądzono w nich na gruncie niniejszej sprawy, że w opisanym stanie faktycznym premię pieniężną wypłacaną skarżącej należy traktować jako rabat w rozumieniu przepisów art. 31 ust. 3 w zw. z art. 29 ust. 4 u.p.t.u., zmniejszający obrót spółki z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, który winien zostać udokumentowany jedną zbiorczą fakturą wewnętrzną korygującą do wszystkich faktur wewnętrznych dokumentujących transakcje. Było to zresztą zgodne z pierwotnie prezentowanym przez Spółkę stanowiskiem zarówno we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji jak i w skardze do WSA. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 11 kwietnia 2011 r. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Stosownie zaś do art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ocena prawna o wiążącym charakterze dokonywana jest w uzasadnieniu orzeczenia. Dotyczy ona właściwego zastosowania konkretnego przepisu czy też prawidłowej jego wykładni w odniesieniu do ściśle określonego rozstrzygnięcia podjętego w konkretnej sprawie.

W literaturze oraz orzecznictwie wskazuje się w kwestii związania sądu administracyjnego tą oceną, że "ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on zawsze związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy" (por. A. Kabat, t.6 w Komentarz do art.153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, publ. LEX i powołane tam orzecznictwo). Związanie Sądu oraz organu oznacza, że orzeczenie sądu wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Przepis art. 153 p.p.s.a., w żadnym przypadku nie przewiduje zwolnienia organu od obowiązku uwzględnienia w toku ponownego rozpoznawania sprawy oceny prawnej i wskazań, co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniu sądu. Te kwestie, które były już przedmiotem oceny sądu, i których także strona nie kwestionowała poprzez zaskarżenie orzeczenia sądowego, obecnie nie mogą być powtórnie oceniane. Oznacza to również, że także organ jest obowiązany rozpatrzyć sprawę ponownie, stosując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach, jak również nie jest związany odmiennym poglądem co do wykładni przepisów prawa materialnego prezentowanym przez stronę (por. analogicznie wyrok NSA w sprawie II GSK 961/09 z dnia 17 listopada 2011 r., publ. LEX nr 746364).

Należy także podkreślić, iż w sprawie nie doszło ani do zmiany stanu faktycznego, gdyż ten wynika tylko i wyłącznie, stosownie do art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa ( tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. nr 8. poz. 60 ze zm.) z wyczerpującego opisu wnioskodawcy, ani też do zmiany stanu prawnego. Rozbieżności zaś w wykładni przepisów prawa materialnego u.p.t.u. dotyczącej wskazanej problematyki w orzecznictwie sądowoadministracyjnym nie mają żadnego wpływu na zakres zastosowania art. 153 p.p.s.a. Jedynie na marginesie powyższych uwag z uwagi na powołane przez stronę skarżącą orzeczenia sądów administracyjnych należy wskazać, iż w zależności od stanu faktycznego w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażany jest także pogląd, iż premie pieniężne z tytułu osiągnięcia określonego poziomu obrotów można uznać za prawnie dopuszczalny rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 u.p.t.u. i nie ma przeszkód, aby faktura korygująca miała charakter zbiorczy i odnosiła się do kilku faktur sprzedaży za dany przedział czasowy (por. wyrok z dnia 18 maja 2011 r. w sprawie I FSK 819/10 i powołane w nim inne wyroki, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z tych przyczyn nie mogły odnieść żadnego skutku podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 29 ust. 4 u.p.t.u., jak również art. 106 u.p.t.u. w zw. z § 13 i § 23 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że zaskarżona interpretacja nie narusza obowiązującego prawa, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z tych powodów Sąd wniesioną skargę uznał za nieuzasadnioną i na podstawie art.151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.