Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 250/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-06-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi A. Ł. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.

W jego uzasadnieniu wskazała, że ma 85 lat, a jej mąż z którym mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo ma 88 lat. Pobiera emeryturę w wysokości 838,72 zł netto miesięcznie, a mąż w kwocie 1173,13 zł netto miesięcznie, co potwierdziła odcinkami emerytur oraz decyzjami ustalającymi wysokość emerytury. Wspólny miesięczny dochód małżonków wynosi zatem 1975,85 zł. Jest osobą niezdolną do żadnej pracy i wymagającą opieki osób trzecich, co wynika z orzeczenia komisji lekarskiej. Wykazała, że wraz z mężem wymagają kosztownej opieki osób trzecich z powodu złego stanu zdrowia. Wydatki związane z leczeniem i kupnem artykułów higienicznych wynoszą około 473 zł miesięcznie. Ponoszą również wydatki związane z opłaceniem opiekunki, która sprawuje nad nimi opiekę z powodu ich niepełnosprawności. Z kolei wydatki za wizyty u lekarzy specjalistów wynoszą około 200 zł miesięcznie. Wskazała, że przebywała na leczeniu w sanatorium i obecnie kontynuuje to leczenie, zaś jej mąż ze względu na niedosłuch podjął starania o uzyskanie aparatu słuchowego, co wiąże się z dodatkowymi kosztami. Ponadto podała, iż ponoszą opłaty za: energię elektryczną 202,60 zł, telefon 50 zł, wywóz nieczystości 12,80 zł, podatek od nieruchomości 69 zł (kwartalna rata), woda 10 zł, ubezpieczenie domu 78 zł, kupno 5 ton węgla (cena 3000 zł rocznie), kupno drewna 450 zł. Wydatki związane ze sporządzeniem pism urzędowych wynoszą około 200 zł. Wspólne mienie chroni duży pies, którego utrzymanie wymaga środków finansowych w kwocie około 200 zł. Podała, że posiadają dom mieszkalny, przedwojenny o powierzchni 52 m2, wymagający kapitalnego remontu i związanych z tym środków finansowych oraz posiadają budynki gospodarcze i nieruchomość rolną o powierzchni 44 ary i nie posiadają oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.

Z treści przepisu art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym.

Natomiast art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Zgodnie z art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.

Mając na uwadze zaawansowany wiek małżonków 85 i 88 lat, wysokość miesięcznego dochodu z tytułu świadczeń emerytalnych i ponoszonych wydatków związanych z utrzymaniem oraz wydatków związanych z leczeniem i kupnem artykułów higienicznych i niepełnosprawnością przyjąć trzeba, iż skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i kosztów ustanowienia adwokata z urzędu.

Z tych względów, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.