Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1375/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-10-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od uiszczenia wpisu w części
Powołane przepisy: article: art. 245, art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 15 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz odmowy uznania zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia: 1. udzielić skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od ½ wpisu od skargi, 2. oddalić wniosek w przedmiocie przyznania prawa pomocy w pozostałej części. /-/V.Mielcarek


UZASADNIENIE

Wpis od skargi wynosi [...].

Wobec tego skarżący M.J. złożył sporządzony w dniu [...] na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy podał, że znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej. Ma na utrzymaniu troje małoletnich dzieci, które uczą się. Koszt ich utrzymania wynosi [...] miesięcznie. Koszty utrzymania skarżącego wynoszą: czynsz [...], energia elektryczna [...], gaz [...]. Wnioskodawca podał, że jego wynagrodzenie zostało zajęte w wysokości [...]. Wskazał, że poniesienie wpisów od wszystkich spraw wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wysokości [...] zachwieje podstawami egzystencji. Skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, pasierbicą i dwójką dzieci. Podał, że nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i wartościowych przedmiotów. Wskazał, że żona jest właścicielem mieszkania lokatorsko-własnościowego i jest to jej majątek. Skarżący oświadczył, że jego dochód brutto z tytułu wynagrodzenia za pracę wynosi ok. [...], natomiast małżonki około [...]. Wskazał, że pozostaje z żoną w rozdzielności majątkowej od [...].

Na wezwanie z dnia [...] do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący w odpowiedzi z dnia [...] podał, że koszty miesięcznego utrzymania wynoszą [...], przy czym czynsz [...] (w tym woda, opał, spłata kredytu), energia elektryczna [...], gaz [...], telefony komórkowe [...], kablówka [...], koszty leczenia [...], Internet [...], koszty nauki [...], koszty wyżywienia [...], pożyczka mieszkaniowa [...] ( remont mieszkania [...] od [...] do [...])., kasa pożyczkowo-zapomogowa [...] (remont mieszkania [...] od [...] do [...]), pożyczka [...] (koszty utrzymania na szkoleniu w [...] w związku z podjęciem pracy kwota [...] do [...]). Skarżący podał, że zarówno on jak i osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają samochodu osobowego, dodatkowych dochodów nie uzyskują, z pomocy opieki społecznej nie korzystają. Powierzchnia mieszkania wynosi [...]. Do pisma skarżący załączył zeznania podatkowe za [...], odpisy z rachunków bankowych, zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu. Z zaświadczenia skarżącego o zatrudnieniu i wynagrodzeniu wynika, że skarżący otrzymał wynagrodzenie netto za ostatnie trzy miesiące w kwocie [...], przy czym wynagrodzenie jest zajęte przez Komornika Sądowego w wysokości [...] kwoty netto. Z zaświadczenia o wynagrodzeniu żony skarżącego wynika, że wynagrodzenie netto za ostatnie trzy miesiące wyniosło [...]. Z rachunku bankowego skarżącego za ostatnie trzy miesiące wynika, że na dzień [...] saldo wynosiło [...], na dzień [...] [...] i na dzień [...] [...]. Z rachunku bankowego żony skarżącego wynika, że na dzień [...] saldo wynosiło [...], na dzień [...] [...] i na dzień [...] [...].

Wniosek o udzielenie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie tylko w części przez zwolnienie skarżącego od ½ wpisu od skargi.

Zauważa się, że instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Stanowi ona wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Należy jednak podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Zatem prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł dochodów i bez majątku.

Biorąc pod uwagę powyższe zauważa się, że argumentacja skarżącego odnosząca się co do braku jakichkolwiek środków finansowych na pokrycie wpisu należnego od skargi w rozpatrywanej sprawie nie jest wiarygodna. Skarżący osiąga bowiem stały miesięczny dochód, który jest wyższy od najniższego wynagrodzenia, również żona skarżącego uzyskuje stały miesięczny dochód, który jest wyższy od najniższego wynagrodzenia. Ponadto żona skarżącego jest właścicielką mieszkania. Z oświadczeń i dokumentów złożonych przez skarżącego wynika, że skarżący i jego małżonka na utrzymanie rodziny przeciętnie mają kwotę [...] ([...] wynagrodzenie skarżącego po oddaniu [...] kwoty wynagrodzenia Komornikowi Sądowemu + [...] wynagrodzenie żony skarżącego). Z wyjaśnień skarżącego wynika również, że razem z żoną przeznacza kwotę [...] na spłatę [...] pożyczek pobranych na remont mieszkania oraz pożyczki na pokrycie kosztów utrzymania na szkoleniu w związku z podjęciem pracy. Jednakże pożyczki te zostały zaciągnięte na prywatne potrzeby skarżącego, a zatem trudno jest z tego tytułu zwolnić skarżącego od kosztów sądowych i przerzucić obowiązek opłacenia postępowania prowadzonego w jego indywidualnej sprawie na budżet państwa. Należy zauważyć, że prawa pomocy nie można traktować jako formy kredytu Państwa dla skarżącego, a do czego sprowadzałoby się uwzględnienie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Zatem redukcja wysokości wpisu od kwoty [...] do kwoty [...] (od kwoty [...] do kwoty [...] - przy wniesieniu [...] skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego) stanowi przyznanie prawa pomocy adekwatne do sytuacji majątkowej, finansowej i rodzinnej skarżącego.

Na obecnym etapie postępowania nie zwolniono skarżącego od ewentualnych przyszłych kosztów sądowych, ponieważ jeżeli nie będzie dysponował odpowiednimi środkami na opłacenie tych kosztów to będzie mógł zwrócić się ponownie o udzielenie prawa pomocy.

Wobec powyższego na podstawie art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowiono jak w sentencji.

/-/V.Mielcarek