Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 322/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2022-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca) Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła oraz kwoty podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 13 kwietnia 2022 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. (dalej jako "organ I instancji") z dnia 22 grudnia 2021 r. w przedmiocie określenia kwoty cła oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług.

Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie sprawy.

W dniu 25 sierpnia 2021 r. D. B. Sp. z o.o. z O. działając z upoważnienia Q. D. D. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony z [...] towar w postaci rur profilowych odkształcanych na zimno, klasyfikowanych do kodu taryfy celnej 7306 61 99 w ilości 21.440,00 kg netto z zastosowaniem procedury uproszczonej poprzez wpis do rejestru. Zgłoszenie celne uzupełniające nr [...] zostało dokonane również w dniu 25 sierpnia 2021 r. Zgłoszenie celne zawierało dane niezbędne do zaliczenia danej przesyłki do niepreferencyjnego kontyngentu taryfowego nr 098919. Zgłoszenia celnego dokonano w formie elektronicznej, zgodnie z zapisem w polu 44 podstawą do zadeklarowanych danych były między innymi: faktura zakupu nr [...] z dnia 26 lipca 2021 r., CMR [...]. Zgłoszenie celne dokonane z zastosowaniem technik elektronicznego przetwarzania danych jako odpowiadające wymogom formalnym zgodnie z art. 172 UKC zostało przyjęte przez organ celny. Towar objęto deklarowaną procedurą celną. Weryfikacji zgłoszenia celnego oraz rewizji celnej nie przeprowadzono. Kwotę długu celnego wyliczono z zastosowaniem stawki celnej 0 % właściwej dla towaru sprowadzanego w ramach niepreferencyjnego kontyngentu taryfowego. Zgłaszający zadeklarował w zgłoszeniu celnym kwotę cła w wysokości [...] zł oraz kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. Wniosek o skorzystanie z kontyngentu taryfowego nr 098919 został przesłany automatycznie przez system AIS do Podsystemu Zarządzania Kontyngentami Taryfowymi i Nadzoru TQS a następnie do Dyrekcji Generalnej ds. Podatków i Unii Celnej Komisji Europejskiej (DG TAXUD) do systemu QUOTA2 w dniu [...] przekazała za pomocą systemu QUOTA2 dane dotyczące zaliczenia na poczet niepreferencyjnego kontyngentu taryfowego nr 098919. Przedmiotowym kontyngentem objęto 3.889,191 kg, nie przyznano kontyngentu dla 17.550,809 kg. W związku z powyższym dla towarów nieobjętych kontyngentem taryfowym organ celny zastosował środek ochronny w postaci cła dodatkowego w wysokości 25%.

W oparciu o powyższe, Naczelnik L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. decyzją z dnia 22 grudnia 2021 r. dokonał zmiany zgłoszenia celnego, dodał poz. 2 zgłoszenia celnego oraz:

- określił kwotę cła (typ opłaty A20) podlegającą zaksięgowaniu w wysokości: [...] zł, stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą cła, któremu podlega towar a kwotą zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym nr MRN [...] z dnia 25 sierpnia 2021 r.;

- określił różnicę między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną w zgłoszeniu celnym w kwocie [...]zł.;

- wezwał stronę do uregulowania należności celnych i podatkowych w łącznej wysokości [...] zł.

D. D. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżąca zarzuciła m.in., że organ błędnie ustalił saldo kontyngentu w wysokości 0,000 kg na dzień 25 sierpnia 2021 r. oraz niezasadnie określił kwotę należności na podstawie nieprawidłowego stwierdzenia, że importowany towar nie podlega zaliczeniu w całości na poczet kontyngentu.

Po rozpoznaniu sprawy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zaskarżoną decyzją z dnia 13 kwietnia 2022 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że źródłem sporu jest przyznanie skarżącej kontyngentu taryfowego nr [...] w części, a nie w całości i w konsekwencji tego objęcie części towaru stawką cła dodatkowego w wysokości 25%. W nawiązaniu do zarzutu o naruszeniu art. 236 ust. 2 Rozporządzenia Wykonawczego oraz art. 167 ust. 4 i art. 182 ust. 2 UKC poprzez ich nieprawidłową interpretację skutkującą przyjęciem, że dla zaliczenia towaru w poczet kontyngentu taryfowego decydujące znaczenie ma rozpoznanie wniosku o zaliczenie na poczet kontyngentu, a nie data złożenia zgłoszenia celnego w formie wpisu do rejestru, organ odwoławczy wyjaśnił, że wniosek o przyznanie kontyngentu został w niniejszej sprawie skierowany do systemu TQS po złożeniu zgłoszenia uzupełniającego zgodnie z ww. przepisami. W stosunku do części przywiezionego towaru nie została zastosowana stawka zerowa wynikająca z kontyngentu taryfowego nr 098919 oraz została zastosowana stawka cła dodatkowego w wysokości 25% zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/159 z dnia 31 stycznia 2019 r. nakładającym ostateczne środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali zmienionym rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1029 z dnia 24 czerwca 2021 r. Jak wynika z systemu AIS zgłoszenie celne w niniejszej sprawie zostało dokonane w formie elektronicznej w ramach procedury uproszczonej poprzez wpis do rejestru wg MRN [...] w dniu 25 sierpnia 2021 r. Zgłoszenie celne uzupełniające zostało dokonane również w dniu 25 sierpnia 2021 r. Zgłoszenie celne spełniało wymogi formalne i zostało przyjęte w dniu 25 sierpnia 2021 r. W polu 39 zgłoszenia celnego uzupełniającego został zawarty wniosek zgłaszającego o skorzystanie z kontyngentu taryfowego nr 098919 i zastosowanie w stosunku do całości towaru stawki celnej wynikającej z kontyngentu w wysokości 0%. Na podstawie Systemu Zintegrowanej Taryfy Celnej (ISZTAR4) można stwierdzić, że w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego kontyngent taryfowy nr 098919 miał status krytyczny. Wniosek skarżącej o skorzystanie z kontyngentu taryfowego zawarty w zgłoszeniu celnym został automatycznie przesłany przez system AIS do podsystemu TQS a następnie do unijnego systemu QUOTA2 w dniu 25 sierpnia 2021 r. W procedurze uproszczonej podmiot zostaje poinformowany o decyzji w przedmiocie przyznania kontyngentu taryfowego komunikatem [PW210]. W niniejszej sprawie komunikat [PW210] został wygenerowany przez system AIS/TQS w dniu 27 sierpnia 2021 r. informując skarżącą o ilości towaru zaliczonej na poczet kontyngentu taryfowego nr 098919. Zgodnie z powyższym komunikatem na poczet kontyngentu taryfowego nr 098919 zaliczono 3.889,191 kg towaru. W świetle przepisów rozporządzenia wykonawczego, w przypadku zgłoszenia celnego złożonego w formie wpisu do rejestru wniosek o przyznanie kontyngentu taryfowego może zostać złożony dopiero w zgłoszeniu uzupełniającym. Komisja Europejska może rozpatrzyć wniosek o skorzystanie z kontyngentu dopiero po złożeniu zgłoszenia celnego uzupełniającego.

W odniesieniu do zarzutów naruszenia art. 49, art. 50, art. 51 rozporządzenia wykonawczego organ odwoławczy podkreślił, że w niniejszej sprawie wniosek o skorzystanie z kontyngentu taryfowego został przesłany do systemu TQS bez zbędnej zwłoki. Na podstawie systemu AIS można ustalić, że wpis do rejestru został dokonany w dniu 25 sierpnia 2021 r. godz. 03:07:24, złożenie zgłoszenia uzupełniającego w dniu 25 sierpnia 2021 r., godz. 04:02:24, przekazanie wniosku do systemu TQS w dniu 25 sierpnia 2021r. godz. 04:23:57, po uprzednim potwierdzeniu przez system dokonanego zabezpieczenia należności. Przedmiotowy kontyngent zgodnie z art. 49 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego jest zarządzany zgodnie z chronologicznym porządkiem przyjmowania według dat przyjęcia zgłoszeń celnych do dopuszczenia do obrotu. Nie zmienia to faktu, że wniosek o przydzielenie kontyngentu mógł zostać przesłany do Komisji dopiero po złożeniu zgłoszenia uzupełniającego. Wniosek o skorzystanie z kontyngentu taryfowego nr 098919 został przesłany do Komisji Europejskiej zgodnie z ww. przepisami, w szczególności art. 50 ust. 2 Rozporządzenia Wykonawczego, zgodnie z którym wniosek może być przesłany, jeśli wszystkie dokumenty wymagane do przyznania kontyngentu taryfowego zostały przedłożone organom celnym. Kontyngent został przyznany zgodnie z art. 51 ust. 2 i ust. 4 rozporządzenia wykonawczego, które to przepisy stanowią, że Ilości objęte kontyngentami taryfowymi mogą być przyznawane nie wcześniej niż w drugim dniu roboczym po dacie przyjęcia zgłoszenia celnego, w którym zgłaszający złożył wniosek o skorzystanie z kontyngentu taryfowego oraz, że jeżeli w dniu przyznania suma wnioskowanych ilości ze wszystkich wniosków o skorzystanie z kontyngentu taryfowego w ramach zgłoszeń przyjętych w tym samym dniu przekracza dostępne saldo kontyngentu taryfowego, Komisja przyznaje ilości w odniesieniu do tych wniosków proporcjonalnie do wnioskowanych ilości. Informacje na temat statusu krytycznego kontyngentów taryfowych są dostępne w przeglądarce taryfowej Isztar 4. Importer wnioskując o kontyngent taryfowy powinien uwzględnić status danego kontyngentu taryfowego w dniu zgłoszenia celnego.

W odniesieniu do naruszenia art. 85 UKC organ odwoławczy wskazał, że należności celne w niniejszej sprawie zostały wyliczone zgodnie z powyższą regulacją. W stosunku do towaru zastosowano stawkę celną erga omnes % oraz stawkę cła dodatkowego ochronnego w wysokości 25% w stosunku do ilości towaru nieobjętej kontyngentem taryfowym obowiązujące w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego, tj. 25 sierpnia 2021 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca zarzuciła naruszenie:

- art. 236 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego nr 2015/2447 oraz art. 167 ust. 4 i art. 182 ust. 2 UKC, poprzez ich nieprawidłową interpretację skutkującą przyjęciem, że dla zaliczenia towaru w poczet kontyngentu taryfowego decydujące znaczenie ma rozpoznanie wniosku o zaliczenie na poczet kontyngentu, a nie data złożenia zgłoszenia celnego w formie wpisu do rejestru;

- art. 49, 50 i 51 rozporządzenia nr 201512447, poprzez ich nieprawidłową interpretację skutkującą przyjęciem, że przyznanie kontyngentu taryfowego następuje według dat złożenia wniosku o przyznanie kontyngentu taryfowego, a nie według dat przyjęcia zgłoszeń celnych, czego konsekwencją było przyjęcie, że złożenie zgłoszenia uzupełniającego w dniu 25 sierpnia 2021 r. uniemożliwiało przyznanie kontyngentu, pomimo złożenia przez zgłoszenia celnego w formie wpisu do rejestru zgłaszającego;

- art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 § 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne, a także art. 44 ust. 4 UKC, poprzez dokonanie błędnych, nielogicznych i niezgodnych z doświadczeniem życiowym ustaleń faktycznych polegających na ustaleniu, że w dniu 25 sierpnia 2021 r. saldo kontyngentu wynosiło 0,000 kg, pomimo iż z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że na dzień 25 sierpnia 2021 r. było ono wyższe co prowadzi do logicznego wniosku, iż w dniu 27 sierpnia 2021 r. saldo kontyngentu nie mogło wynosić 0,000 kg;

- art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 Prawa Celnego, poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz zaniechanie jego pełnej analizy, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego, polegającego na częściowej odmowie przyznania kontyngentu taryfowego;

- art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 Prawa celnego, poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wynikiem czego błędnie określono kwotę cła i podatku od towarów i usług;

- art. 85 UKC, poprzez niezasadne określenie należności celnych przywozowych w wyniku niezasadnego uznania, iż towar zaimportowany przez skarżącą nie podlega zaliczenia na poczet kontyngentu w całości;

- art. 30b ust. 1, art. 33 ust. 2 w zw. z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na określeniu podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w sytuacji, gdy kwota VAT należnego, wynikająca z decyzji Naczelnika L. Urzędu Celno-Skarbowego z dnia 22 grudnia 2021 r., będzie następnie odliczona jako VAT naliczony. Przyjęcie więc rozstrzygnięcia organu prowadziłoby w istocie do wykonania dwóch dodatkowych czynności technicznych, których ostateczny rezultat wyniósłby dla budżetu państwa 0 zł, tj. uiszczenia niedopłaty podatku i tym samym zwiększenia podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu.

W oparciu o powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Przedmiot kontroli Sądu w niniejszej sprawie stanowiła decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. w przedmiocie określenia kwoty cła oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług.

Wbrew stanowisku skarżącej, organy nie naruszyły prawa określając dług celny i podatek VAT w imporcie.

Zarządzanie kontyngentami taryfowymi zostało uregulowane w Sekcji 1, Rozdziału 1, Tytułu II rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U.UE.L.2015.343.558 z dnia 29.12.2015 r., dalej jako "rozporządzenie wykonawcze"). Okres obowiązywania powyższego rozporządzenia wykonawczego został przedłużony do dnia 30 czerwca 2024 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1029 z dnia 24 czerwca 2021 r. zmieniającym rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/159 w celu przedłużenia środka ochronnego w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali.

Zgodnie z art. 1 ust. 6 rozporządzenia wykonawczego 2019/159, jeżeli stosowny kontyngent taryfowy został wyczerpany stosuje się dodatkowe cło w wysokości 25%, mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, w odniesieniu do kategorii produktu określonych w załączniku IV.1. Taka sytuacja niewątpliwie miała miejsce w sprawie i przywóz towaru objętego wymienionym zgłoszeniem celnym podlegał dodatkowemu cłu ochronnemu.

W świetle przepisu art. 49 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 2015/2447, kontyngentami taryfowymi otwartymi zgodnie z prawodawstwem unijnym, odnoszącymi się do metod administrowania w ramach niniejszego artykułu oraz w ramach art. 50 - 54 niniejszego rozporządzenia, zarządza się zgodnie z chronologicznym porządkiem przyjmowania według dat przyjęcia zgłoszeń celnych do dopuszczenia do obrotu (ust. 1). Każdy kontyngent taryfowy jest identyfikowany w prawodawstwie unijnym przy pomocy numeru porządkowego, co ułatwia zarządzanie kontyngentami (ust. 2).

Stosownie do art. 50 rozporządzenia wykonawczego organy celne sprawdzają, czy wniosek o skorzystanie z kontyngentu taryfowego, przedstawiony przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym do dopuszczenia do obrotu jest ważny zgodnie z przepisami prawa unijnego otwierającymi dany kontyngent taryfowy (ust. 1). Jeżeli zgłoszenie celne do dopuszczenia do obrotu, zawierające ważny wniosek zgłaszającego o skorzystanie z kontyngentu taryfowego, zostanie przyjęte, a wszystkie dokumenty wymagane do przyznania kontyngentu taryfowego zostały przedłożone organom celnym, organy te przekazują bezzwłocznie wymieniony wniosek do Komisji, podając datę przyjęcia zgłoszenia celnego oraz dokładną wnioskowaną ilość (ust. 2).

Jak stanowi art. 51 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego, dla każdego kontyngentu Komisja dokonuje przyznania wnioskowanej ilości na podstawie otrzymanych wniosków o skorzystanie z kontyngentu taryfowego zgodnie z chronologicznym porządkiem przyjmowania według dat przyjęcia zgłoszeń celnych oraz w zakresie, na jaki pozwala dostępne saldo danego kontyngentu. Jeżeli w dniu przyznania suma wnioskowanych ilości ze wszystkich wniosków o skorzystanie z kontyngentu taryfowego w ramach zgłoszeń przyjętych w tym samym dniu przekracza dostępne saldo kontyngentu taryfowego, Komisja przyznaje ilości w odniesieniu do tych wniosków proporcjonalnie do wnioskowanych ilości (art. 51 ust. 4).

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 53 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego, do celów art. 153 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 status kontyngentu uważa się za krytyczny, jeżeli przekroczył on 90 % całkowitej wielkości kontyngentu taryfowego.

Stosownie do art. 54 rozporządzenia wykonawczego do zarządzania kontyngentami taryfowymi wykorzystuje się system teleinformatyczny utworzony w tym celu zgodnie z art. 16 UKC, który jest używany do: a) wymiany informacji między organami celnymi i Komisją dotyczących wniosków o skorzystanie z kontyngentów taryfowych, zwrotów niewykorzystanych ilości przyznanych w ramach kontyngentów, ich statusu, a także przechowywania tych informacji; b) zarządzania przez Komisję wnioskami o skorzystanie z kontyngentów taryfowych oraz zwrotami niewykorzystanych ilości przyznanych w ramach kontyngentów; c) wymiany informacji między organami celnymi i Komisją o przyznaniu wnioskowanej ilości w ramach kontyngentów taryfowych oraz przechowywanie tych informacji; d) rejestrowania wszelkich dalszych zdarzeń lub czynności, które mogą mieć wpływ na pierwotne wnioski o skorzystanie z kontyngentów taryfowych lub na zwroty niewykorzystanych ilości przyznanych w ramach kontyngentów lub na ich przyznanie (ust. 1). Komisja udostępnia w ramach tego systemu informacje dotyczące wyników przyznania (ust. 2).

Reasumując, kontyngenty taryfowe to określona ilość towaru, która w okresie kontyngentowym (okresie na jaki kontyngent taryfowy ustanowiono) może być przywieziona i dopuszczona do obrotu po stawkach celnych preferencyjnych. Zaś organem, który decyduje o zaliczeniu towarów na poczet kontyngentu taryfowego jest Komisja Europejska. Organy celne państw członkowskich dokonują jedynie sprawdzenia spełnienia przez wniosek warunków przyznania kontyngentu. Jeżeli zgłoszenie celne zostało przez organy celne przyjęte a wniosek spełnia warunki przyznania kontyngentu i wszystkie wymagane do przyznania kontyngentu taryfowego dokumenty zostały przedłożone organom celnym, organy te przekazują wniosek Komisji. Dla każdego kontyngentu Komisja przyznaje wnioskowaną ilość na podstawie otrzymanych wniosków zgodnie z chronologicznym porządkiem przyjmowania według dat przyjęcia zgłoszeń celnych oraz w zakresie, na jaki pozwala dostępne saldo danego kontyngentu. Jeżeli natomiast w dniu przyznania suma wnioskowanych ilości ze wszystkich wniosków o skorzystanie z kontyngentu taryfowego w ramach zgłoszeń przyjętych w tym samym dniu przekracza dostępne saldo kontyngentu taryfowego, Komisja przyznaje ilości proporcjonalnie do wnioskowanych ilości. Organy celne państw członkowskich nie mają zatem żadnego wpływu na zaliczenie towaru na poczet kontyngentu. Otrzymują jedynie informację o decyzji Komisji, poprzez system teleinformatyczny.

Z danych dostępnych w taryfie Isztar 4 wynika, że w dniu zgłoszenia celnego, tj. 25 sierpnia 2021 r. status kontyngentu 098919 był krytyczny. Saldo kontyngentu na ten dzień wynosiło 208.557,750 kg. Kontyngent został natomiast całkowicie wyczerpany w dniu 27 sierpnia 2021 r. Wniosek o skorzystanie z kontyngentu zawarty w zgłoszeniu uzupełniającym został bezpośrednio przesłany przez Oddział Celny w B. P. do systemu TQS i jak wynika z przedstawionej przez organ chronologii zdarzeń, nie było w tym zakresie żadnej opieszałości organu celnego, czy problemów technicznych. Przyznanie częściowe kontyngentu wynikało w niniejszej sprawie z wyczerpania się kontyngentu. Ustalony przez organ stan faktyczny co do faktu wyczerpania kontyngentu i niemożności zwolnienia importowanego towaru z należności przywozowych nie mogą budzić wątpliwości. To Komisja Europejska w przedmiotowej sprawie była władna do zaliczenia towaru w ramy kontyngentu. Organ krajowy nie posiada takich uprawnień. Jak trafnie zauważył organ celny, kontyngent w dniu zgłoszenia celnego miał status krytyczny i importer prowadzący określoną działalność gospodarczą wnioskując o taki kontyngent musi mieć świadomość ryzyka możliwości wyczerpania się kontyngentu.

Powyższe oznacza, że wystąpiły podstawy do zastosowania przez organ art. 85 ust. 1 UKC określającego, że kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych jest określana zgodnie z takimi zasadami obliczania należności celnych, jakie miały zastosowanie do danych towarów w chwili powstania w stosunku do nich długu celnego, a w konsekwencji do zastosowania stawki cła ochronnego 25%.

Odnosząc się do zarzutów i wniosków skargi o naruszeniu przepisów ustawy podatkowej, należy wyjaśnić, że z art. 30b ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wynika, że podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Podstawa opodatkowania obejmuje koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia – o ile nie zostały włączone do wartości celnej - ponoszone do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju, jak również wynikające z transportu do innego miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu.

Wykazanie podatku w zgłoszeniu celnym jest obowiązkiem podatnika (art. 33 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług). Przepis powyższy stanowi, że podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym - kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek (pkt 1).

Stosownie do art. 33 ust. 2 ustawy podatkowej, jeżeli przed zwolnieniem towaru, o którym mowa w art. 194 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny, organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję, w której określa:

1) podatek w prawidłowej wysokości - w przypadku gdy decyzja jest wydawana przed zwolnieniem towaru; 2) różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną - w przypadku gdy decyzja jest wydawana po zwolnieniu towaru., Decyzja organu celnego w zakresie określenia podatku od towarów i usług w imporcie jest konsekwencją ustalenia prawidłowej kwoty długu celnego i została wydana na podstawie art. 33 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego podatku (art. 33 ust. 4).

Naczelnik urzędu skarbowego właściwy do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego jest obowiązany do poboru podatku należnego z tytułu importu towarów (art. 33 ust. 6).

W świetle powyższych uwag zaskarżoną decyzję wydano bez naruszenia przepisów prawa materialnego.

Na uwzględnienie nie zasługują zarzuty skargi, w szczególności o naruszeniu art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 Prawa celnego. Organy celne zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy, a następnie na jego podstawie prawidłowo oceniły wniosek skarżącej o zaliczenie dostawy towarów na poczet kontyngentu.

Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera szczegółowe wyjaśnienia w zakresie podjętego rozstrzygnięcia, w tym wskazuje przyczyny dokonania zmiany zgłoszenia celnego i określenia kwoty cła, a także określenia różnicy między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną w zgłoszeniu celnym. Argumentacja zaprezentowana w rozstrzygnięciu organu odwoławczego jest logiczna. Spełnia wymogi z art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej.

To pozwalało na stwierdzenie, że skontrolowana decyzja jest rozstrzygnięciem niewadliwym.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.).

Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Stosowny wniosek został złożony przez organ w odpowiedzi na skargę, zaś skarżąca nie wnosiła o przeprowadzenie rozprawy.