Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 844/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 31 zp ust. 1, art. 31 zo ust. 2, ust. 2a
journal: Dz.U. 2020 poz 374
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
article: art. 145 par. 1 pkt. 1 lit c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędzia WSA Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi K.P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr[...] .


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

W dniu [...] maja 2020 r. K. P., jako płatnik składek będący osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą, złożyła do Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek (RDZ) za [...] 2020 r.

Decyzją z dnia [...] [...] 2020 r. nr [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS odmówił skarżącej prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy z powodu brak kwot do umorzenia.

Pismem z dnia [...] 2020 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy wskazując, że brakujące dokumenty zostały uzupełnione.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, organ decyzją z dnia [...] 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] 2020 r.

Nakreślając ramy prawne sprawy organ wskazał, że skarżąca jako płatnik składek złożyła deklaracje rozliczeniowe ZUS [...] za [...] 2020 r. dopiero [...] [...] 2020 r., tj. po upływie terminu wyznaczonego przepisem art. 31zp ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.); dalej: "ustawa o zwalczaniu COVID-19", tj. do 30 czerwca 2020 r.

Zdaniem organu, brak deklaracji rozliczeniowej uniemożliwił dokonania zawnioskowanego przez skarżącą zwolnienia z opłacania składek na zasadach,

o których mowa w ustawie o zwalczaniu COVID-19.

Skarżąca zaskarżyła skargą ww. decyzję organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

W treści skargi skarżąca wskazała, że wniosek RDZ został złożony do ZUS

w odpowiednim terminie. Mając na względzie sytuację związaną z wystąpieniem ogłoszonej przez rząd pandemii COVID-19, pozbawiono ją przychodów związanych z odgórnym zamknięciem przedsiębiorstwa, zapewniając jednak, iż wszystkie przedsiębiorstwa objęte zakazem prowadzenia działalności otrzymają pomoc jak i zostaną zwolnione z opłacania należnych składek ZUS. Dlatego też, skarżąca nie zawiesiła działalności, składając wszelkie wnioski i dokumenty w odpowiednim czasie. Wniosek za [...] 2020 r. został złożony drogą elektroniczną. Pierwszą odpowiedź dotyczącą złożonych dokumentów skarżąca otrzymała z ZUS dopiero [...] [...] 2020 r. w formie decyzji odmownej, uzasadnioną brakiem kwot do umorzenia, czyli brakiem przypisu składek, brakiem złożenia [...].

Skarżąca podniosła, że przez okres czterech miesięcy ZUS nie wezwał jej do uzupełnienia dokumentów. Odpowiadając na decyzję odmowną, skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz poinformowała w nim, iż złożyła dokumenty rozliczeniowe za kwiecień 2020 r., będąc przekonaną, że jest to uzupełnienie formalności i kolejna decyzja będzie rozpatrzona pozytywnie.

Nadto, skarżąca podniosła, że ZUS nie zwrócił uwagi, iż skarżąca jest osobą samozatrudnioną, opłacającą składki tylko za siebie i korzystającą z tzw. małego ZUS, zatem jest zwolniona z przesyłania comiesięcznych raportów [...] jako osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą. Dodała, że z informacji z różnych źródeł ZUS wynikało, iż osoby które nie dokonały złożenia odpowiednich dokumentów, np. rozliczeniowych, a mają obowiązek je złożyć, dostaną jednorazową informację na swoim profilu e-Puap ZUS o terminie i obowiązku ich złożenia, czego skarżąca nie otrzymała.

Do skargi skarżąca dołączyła m.in. bankowe potwierdzenie wpłaty składki ZUS za [...] oraz [...].

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.

Pismem z dnia [...] 2020 r., odpowiadając na wezwanie sądu, organ wyjaśnił, że skarżąca złożyła następujące dokumenty rozliczeniowe w roku 2020: [...] 2020 r. - ZUS [...] za [...] 2020 r., [...] 2020 r. - ZUS [...] za [...] 2020 r., [...] 2020 r. - ZUS [...] za [...] 2020 r. Z wydruku deklaracji za [...] 2020 r. z konta płatnika ZUS [...] za [...] (oznaczenie w pozycji 06. Deklaracji "podnumer kompletu -1, (zamiast 0), oznacza deklaracje "sklonowaną". "Klony" deklaracji oznaczają - na mocy art. 47 ust. 2g ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 266 ze zm.); dalej: "u.s.u.s.", złożenie przez płatnika w sposób dorozumiany oświadczenia o niezmienności podstawy wymiaru składek wobec miesiąca poprzedzającego.

Organ wskazał także, że skarżąca nie była wzywana do złożenia wyjaśnień zaistniałych w sprawie rozbieżności.

Ponadto, organ dodał, że skarżąca nie opłaca należności zgodnie z przepisami u.s.u.s. i zawartym układem ratalnym. Wpłata [...] zł dokonana [...] marca 2020 r. została rozliczona na poczet układu ratalnego, który jest opłacany przez płatnika w sposób nieregularny i po terminie. Kwota wpłaty została zaksięgowana na zaległe raty, odsetki oraz opłatę prolongacyjną, wskazując sposób jej rozliczenia.

Organ dalej wyjaśnił, że [...] 2018 r. skarżąca zawarła układ ratalny na należności: [...] [...] oraz [...] W dniu natomiast [...] 2020 r. złożyła wniosek o zmianę warunków do układu ratalnego, poprzez zmniejszenie wysokości rat. Zmianę układu podpisano [...] 2020 r. na należności: [...]. Organ wskazał, że skarżąca dokonywała wpłat od 21 raty (termin płatności [...] 2019 r.) do 26 raty układu ratalnego (termin płatności [...] [...] 2019 r.) w zaniżonych wysokościach i po terminie płatności, niezgodnie z harmonogramem. W dniu dokonania wpłaty [...] zł, czyli [...] 2020 r., miała nieopłaconą płatność 25 raty układu z terminem płatności [...] 2020 r. w kwocie [...]zł.

Ustosunkowując się do powyższego pisma organu, skarżąca pismem z dnia [...] [...] 2020 r. wyjaśniła, że organ błędnie wyliczył zaległość rat na dzień [...] [...] 2020 r. Rata (25) za [...] 2020 była wymagana na dzień [...] 2020 r. w kwocie [...]zł i została opłacona [...] 2020 r., więc na dzień [...] 2020 r. była opłacona. Skarżąca dodała, że w piśmie ZUS z dnia [...] [...] 2020 r. (przedłożonym w załączeniu) dot. rozliczenia roku 2019 jej konta wynika, iż widnieje nadpłata w kwocie [...]zł.

Zdaniem skarżącej, wpłaty składek za rok 2019 w kwocie comiesięcznej [...] zł opłacane były regularnie do 10-go każdego miesiąca. Za [...] 2020 r. składka w kwocie [...]zł została opłacona [...] 2020 r. /[...] [...], zaś

za [...] 2020 r. składka [...] zł została opłacona [...].2020 r. /DRA [...].2020.

Skarżąca wskazała, że wpłaty dotyczące układu ratalnego z dnia [...] 2018 r. były opłacane z niewielkimi przesunięciami ustalonych terminów. Na [...] 2020, wg rozliczenia ZUS, nie widniała na koncie skarżącej zaległość z tytułu nieterminowych wpłat, widniała natomiast nadpłata w wysokości [...] zł. Raty wg harmonogramu spłat w roku 2019 zakończyły się na wpłacie terminowej za grudzień - [...] 2019 r w kwocie [...]zł, powinno być [...] zł. Następnie, [...] 2020 r. została opłacona rata za styczeń w kwocie [...]zł, powinno być wpłacone [...] zł, lecz ze względu na nadpłatę widniejąca na koncie na [...] 2020 r., ZUS dysponował nadpłaconą kwotą, która powinna być zaliczona na ewentualne niedopłaty. W [...] 2020 r. opłacono terminowo składkę za [...] w kwocie [...]zł oraz terminowo ratę za [...] [...] [...] 2020 r. w kwocie [...]zł. Także [...] lutego 2020 r. została opłacona terminowo składka za [...] w kwocie [...]zł.

Nadto, według skarżącej, rata (25-ta) za [...] 2020 r. była wymagana na [...] [...] 2020 r. w kwocie [...]zł i została opłacona [...] 2020 r., więc mogła zaistnieć niedopłata tylko w kwocie [...]zł.

W ocenie skarżącej, ZUS nienależnie zaliczył kwotę wpłaconą [...] 2020 r. na zaległość raty z dnia [...] 2020 r. w kwocie [...]zł, ponieważ rata została zapłacona [...] 2020 r., więc na [...] marca 2020 r. nie powinna widnieć jako niedopłata. Zaś kwotę [...]zł wpłaconą [...] 2020 r. powinno zaliczyć się na składkę terminową za luty 2020 r. Ponadto, [...] marca 2020 r. zapłaciła zaległą kwotę raty za [...] 2020 r. oraz [...] 2020 r. aktualną kwotę składki za [...] 2020 r. W [...] 2020 r. nie zapłaciła składki za [...] 2020 r., ponieważ złożyła dokumenty dotyczące zwolnienia z opłacania składki za [...] 2020 r. (RDZ z [...] 2020 r.). A ponadto, [...] [...] 2020 r. złożyła dokumenty RDS dotyczące zawieszenia realizacji umowy układu ratalnego [...] z [...] 2018 r.

W ocenie skarżącej, deklaracje [...] za [...] oraz za [...] zostały złożone terminowo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisami art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym kończących postępowanie lub podlegających zaskarżeniu zażaleniem postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym lub egzekucyjnym, z prawem procesowym i materialnym, obowiązującym w dacie wydania postanowienia. Zgodnie natomiast z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Na podstawie przepisu art. 31zt ustawy o zwalczaniu COVID-19, obsługa przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych zwolnienia z obowiązku opłacania składek, o których mowa w art. 31zo, realizowana jest w trybie umorzenia składek. Tym samym, sąd uznaje się za właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym spraw z zakresu działalni Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. z 2020 r. poz. 1773), który wskazuje, że rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 266, ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

Wyjaśnić także należy, że sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o COVID. Zgodnie z tym przepisem, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia [...] 2020 r. skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

Skarżąca zamieszkuje na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

Na wstępie należy wskazać, że skarżąca jest osoba samozatrudnioną, opłacająca składki ZUS wyłącznie za siebie oraz korzystającą z tzw. małego ZUS.

Następnie należy odnieść się do terminów, w których skarżąca dokonała poszczególnych czynności faktycznych. Jak wynika z uzupełnionych - na wezwanie sądu - akt sprawy, skarżąca za [...] 2020 r. złożyła [...] 2020 r. deklarację ZUD [...] z wykazaną kwotą składek wynosząca [...] zł; kwotę tę wpłaciła na konto ZUS [...] 2020 r., podając w opisie przelewu: "składka za miesiąc [...]". Za [...] 2020 r. skarżąca także złożyła deklarację ZUD [...] z wykazaną kwotą składek wynosząca [...] zł, jednak za ten okres składkowy ([...] 2020 r.) także wpłaciła na konto ZUS [...] 2020 r. kwotę [...]zł, podając w opisie przelewu: "składką za miesiąc [...]".

Nadto, za [...] 2020 r., [...] 2020 r. i [...] 2020 r. skarżąca złożyła deklarację ZUD [...] [...] 2020 r.

Z ww. dokumentów wynika, że skarżąca, jako korzystająca z tzw. małego ZUS, złożyła dodatkowo deklarację za [...] 2020 r., jak też opłaciła w terminie składkę w pełnej wysokości za ten miesiąc.

Z uregulowania art. 31zo ust. 2 i ust. 2a ustawy o zwalczaniu COVID-19 wynika, że ustawodawca przewidział możliwość skorzystania ze

zwolnienia przez płatnika składek, opłacającego składki wyłącznie na własne ubezpieczenia i będącego osobą prowadzącą pozarolniczą

działalność gospodarczą. Zgodnie bowiem z tymi przepisami: "Na wniosek płatnika składek, będącego osobą prowadzącą pozarolniczą

działalność, o której mowa w art. 8 ust. 6 u.s.u.s., zwanej dalej "osobą prowadzącą pozarolniczą działalność", opłacającego składki

wyłącznie na własne ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie zdrowotne, zwalnia się z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z

tytułu składek na jego obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie

zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, należne za okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r., jeżeli prowadził

działalność przed dniem 1 kwietnia 2020 r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych

uzyskany w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek, o którym mowa w art. 31zp ust. 1, nie

był wyższy niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2020 r.

2a. Na wniosek płatnika składek będącego osobą prowadzącą pozarolniczą działalność opłacającego składki wyłącznie na własne

ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie zdrowotne zwalnia się z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek, o

których mowa w ust. 2, za okres od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r., jeżeli prowadził działalność przed dniem 1 kwietnia

2020 r. i:

1)

przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany w pierwszym miesiącu, za który jest

składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek, był wyższy niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w

gospodarce narodowej w 2020 r. oraz

2)

dochód z tej działalności w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany w pierwszym miesiącu, za który jest

składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek, nie był wyższy niż [...] zł.

Ww. prognozowane wynagrodzenia brutto 300% w gospodarce narodowej w 2020 r. wyniosło [...] zł.

W rozpatrywanej sprawie organ odmówił skarżącej zwolnienia z opłacania składek za [...] 2020 r. z tego powodu, że na jej koncie nie

było kwot do umorzenia (decyzja z dnia [...] 2020 r.) oraz, że nie złożyła do dnia [...] 2020 r. dokumentów rozliczeniowych

(decyzja z dnia [...] 2020 r.). Według organu terminy składania tych dokumentów określa u.s.u.s., jednakże żadnego przepisu

organ nie przytoczył. Natomiast, w decyzjach wydanych po ponownym rozpoznaniu spraw organ odwołał się w tym względzie do brzmienia art.

31zq ust. 1 i ust. 3 ustawy o zwalczaniu COVID-19, jednak przepisy te wyraźnie przewidują, że obowiązek złożenia deklaracji

rozliczeniowych do 30 czerwca 2020 r. nie dotyczy płatników zwolnionych z ich składania. W rezultacie nie wiadomo z jakiego przepisu,

według organu, wynikał obowiązek złożenia przez płatnika dokumentów rozliczeniowych ZUS [...] do dnia 30 czerwca 2020 r. Nie wskazano też

żadnych przepisów, z których wynikałoby, że w sytuacji gdy skarżąca kontynuowała opłacanie składek po [...] 2020 r. i opłaciła

składkę za [...] 2020 r. we właściwej wysokości, zobowiązana była przesłać organowi dokumenty rozliczeniowe za [...] 2020 r. Jednak,

zarówno skarżąca, jak i sąd nie mają obowiązku poszukiwania tych przepisów.

Nadto, obowiązkiem organu było prawidłowe uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia. Należy zauważyć, że - zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. -

uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się

oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie

podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Motywy decyzji winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśnić tok

rozumowania prowadzącego do zastosowania konkretnych przepisów prawa. Szczególne znaczenie ma wskazanie podstawy prawnej

rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Oznacza to konieczność dokonania wykładni przepisów stanowiących podstawę prawną rozstrzygnięcia

zawartego w decyzji, wraz z argumentami przemawiającymi za jej przyjęciem. Innymi słowy, decyzja, którą otrzymuje strona, powinna w

uzasadnieniu wskazywać jakie przepisy i dlaczego zadecydowały o takim, a nie innym określeniu jej praw lub obowiązków. Tylko decyzja

spełniająca te kryteria może w pełni realizować zasady ogólne postępowania administracyjnego, wyrażające się w prowadzeniu postępowania

w sposób budzący zaufanie do organów administracji (art. 8 k.p.a.), oraz przekonywaniu polegającym na wyjaśnieniu stronie zasadności

przesłanek, którymi kierowano się przy załatwianiu sprawy (art. 11 k.p.a.).

Według sądu, uzasadnienie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji powyższych wymagań nie spełnia, bowiem organ w ogóle nie

dokonał wywodu prawnego, wskazującego na zastosowane przepisy prawne i osadzonego w okolicznościach stanu faktycznego sprawy,

uzasadniającego pozbawienie skarżącej prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania składek za [...] 2020 r. W decyzjach tych przywołano

jedynie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz przytoczono brzmienie przepisów art. 31zq ust. 1, ust. 7 i ust. 8 oraz art. 31zo ust. 1 ustawy o

zwalczaniu COVID-19. Decyzje te naruszają zatem art. 8 k.p.a., art. 11 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. Dopiero w odpowiedzi na skargę

organ wskazał prawidłową podstawę prawna, tj. art. 31zo ust. 2a ustawy o zwalczaniu COVID-19, a na wezwanie sądu wyjaśnił dalsze

kwestie wątpliwe w sprawie, w tym sposób zarachowania składek skarżącej za [...] 2020 r., jednak - jak wynika z pisma i

załączników skarżącej, które wpłynęły do sądu [...] 2020 r. - wyjaśnienia te pozostają w sprzeczności z załączonymi przez skarżącą

dokumentami dotyczącymi opłacenia składek za [...] 2020 r., jak też wskazującymi na istnienie na jej koncie rozrachunkowym na

[...] 2020 r. nadpłaty w wysokości [...] zł (pismo ZUS z dnia [...] 2020 r. adresowane do skarżącej), która to

okoliczność ma istotne znaczenie w sprawie w związku ze sposobem zarachowania jej wpłat za składki za [...] 2020 r. na raty

zawartego wcześniej układu ratalnego. Z tych dokumentów wynika, że organ tych istotnych okoliczności nie wziął pod uwagę i zarachował

składki za [...] 2020 r. w sposób nieprawidłowy na zaległości (nie wiadomo za jaki okres) i spłatę rat z układu ratalnego, co

miało wpływ na wynik sprawy, gdyż organ uznał, że skarżąca nie uiściła składki za [...] 2020 r.

Wskazać jednak należy, że w odpowiedzi na skargę oraz w uzupełnieniu tej odpowiedzi - na wezwanie sądu - organ nie może uzupełniać

zaskarżonej decyzji. Odpowiedź na skargę nie może, jako pismo procesowe, być traktowana jako swego rodzaju "aneks" do decyzji. W

odpowiedzi na skargę organ orzekający powinien jedynie odnieść się do podniesionych w niej zarzutów, a nie dokonywać brakujących

ustaleń faktycznych lub ocen prawnych, które powinny znaleźć się w decyzji. Przedmiotem kontroli sądu nie są wywody zawarte w

odpowiedzi na skargę, lecz prawidłowość wydanej przez organ decyzji (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 6 lutego 2020 r. sygn. akt III

SA/Lu 366/19; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 1 grudnia 2020 r. sygn. akt I SA/Bd 607/20).

Brak stanowiska organu w powyższym zakresie w decyzji pozbawił też skarżącą możliwości odniesienia się do tych kwestii w skardze.

Mając powyższe okoliczności na uwadze - na podstawie art. 145 1 pkt 1 lit. c oraz art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a. - sąd uchylił

zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu z dnia [...] 2020 r., uznając, że organ naruszył ww. przepisy

postępowania, co miało istotny wpływ na wynik.

Na podstawie art. 141 § 4 p.p.s.a. sąd wskazuje, aby - ponownie rozpatrując sprawę - organ usunął stwierdzone uchybienia i wydał

decyzję zawierającą prawidłowe uzasadnienie. W szczególności zaś organ powinien wezwać skarżącą do wyjaśnienia przyczyn zaistniałej w

sprawie rozbieżności, tj. złożenia deklaracji ZUS [...] za [...] 2020 r. z wykazaną [...] zł kwotą składki oraz faktem uiszczenia składki za

ten okres rozliczeniowy przelewem z dnia [...] 2020 r. w wysokości jak za [...] 2020 r. ([...] zł). Ponadto, organ wyjaśni, czy

skarżąca, jako korzystająca z tzw. małego ZUS, miała obowiązek złożyć w ogóle dodatkowo deklarację za [...] 2020 r., skoro złożyła

wymaganą deklarację za [...] 2020 r. i zapłaciła w terminie składkę za ten miesiąc oraz za [...] 2020 r.