Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 668/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6232 Miary i wagi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska ( spr.) Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek As.sąd. Małgorzata Bejgerowska Protokolant: ref. staż. Damian Wojtkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 października 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki "A" na decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za czynności związane z prawną kontrolą metrologiczną I. uchyla zaskarżoną decyzję; oraz poprzedzającą ją decyzje Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar w K. z dnia [...] . nr [...] II. zasądza od Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar na rzecz skarżącej spółki kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ M Bejgerowska /-/ M. Lorych-Olszanowska /-/ T.M. Geremek T.M. WSA/wyr.1 - sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar w K. Nr [...] z dnia [...] roku , określającą dla Spółki "A" wysokość opłaty w kwocie [...]zł, za czynności związane z prawną kontrolą metrologiczną - legalizacją pierwotną wodomierzy.

Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że zgodnie z art. 24 ustawy - Prawo o miarach - organ administracji miar i podległy mu urząd pobiera opłatę za czynności urzędowe ( legalizację ). W dniu 11 lipca 2005r. został zarejestrowany wniosek dotyczący legalizacji pierwotnej wodomierzy o nominalnym strumieniu objętości mniejszym niż 15m3/h w ilości [...]szt. i legalizacji ponownej wodomierzy w ilości [...]szt. oraz formularz ustalający wysokość opłaty na kwotę [...].

([...] zł. za legalizację ponowną i [...]. za legalizację pierwotną )

Na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 14 października 2004r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy ( Dz.U. Nr 229, poz. 2309 ) opłata za czynności związane z prawną kontrolą metrologiczną wodomierzy winna wynosić [...].

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółka "A" zakwestionowała zawartą w niej interpretację prawną zapisu w pkt. III.10 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z 14.10.2004 roku w sprawie opłat za czynności wykonywane przez organy administracji miar .Stwierdził , że z zapisu pkt. III wynika jednoznacznie, iż wysokość opłat jest uzależniona wyłącznie od ilości wodomierzy zalegalizowanych rocznie - co oznacza, że w przypadku przekroczenia rocznie ilości podanych w poszczególnych przedziałach do wszystkich zalegalizowanych rocznie wodomierzy należy stosować tylko jedną opłatę w wysokości przewidzianej dla osiągniętego przedziału. Na rzecz tak rozumianego stanowiska , zdaniem Spółki, przemawia wykładnia gramatyczna wskazanego przepisu.

Po rozpoznaniu powyższego odwołania Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Stwierdził, w uzasadnieniu decyzji, że nie podziela stanowiska przedstawionego w odwołaniu od decyzji organu I instancji i "uznał za w pełni uzasadnione i uprawnione zastosowanie stawek progowych do ustalenia wysokości opłaty, jaka powinna być ustalona przez podmiot wnioskujący o legalizację wodomierzy". Wyjaśnił, że stosowanie stawek progowych powoduje zmniejszanie wysokości opłaty po osiągnięciu kolejnych progów ilościowych, co w konsekwencji w skali roku wpłynie na obniżenie wysokości średniej rocznej opłaty za legalizację.

Ze skargą na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wystąpiła Spółka "A" i wniosła o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I Instancji

Skarżący podniósł zarzut " naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie zapisu pkt. III.10. załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14.10.2004 roku w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy (Dz. U. nr 229 poz. 2309) przez uznanie, że za legalizację pierwotną wodomierzy wydawaną w okresie 2005 roku należy stosować opłaty w zróżnicowanych wysokościach odpowiadających stawkom w poszczególnych progach ilościowych pomimo zalegalizowania przez spółkę w ciągu 2005 roku wodomierzy w ilości przekraczającej [...]sztuk, zamiast opłaty jednakowej w wysokości 1,50 zł za 1 szt., obowiązującej przy ilości legalizowanych wodomierzy powyżej [...]szt.".

W uzasadnieniu skargi powtórzył stanowisko, co do wykładni wskazanego przepisu zaprezentowane w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

W dacie wydawania zaskarżonej decyzji wskazany w niej przepis, zawarty w punkcie III.10. Załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004 roku W sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy ( Dz. U. Nr 229 poz. 2309) określał wysokość opłat za czynności związane z legalizacją wodomierzy i stanowił, że " Wodomierze o nominalnym strumieniu objętości mniejszym niż 15 m3 / h :

a) przy ilości legalizowanych wodomierzy do 5.000 szt. rocznie:

- pierwotna (opłata za czynności wykonywane w punkcie legalizacyjnym) - 3,00

- ponowna - 3,00

b)przy ilości legalizowanych wodomierzy od 5.001 do 50.000 szt. rocznie

- pierwotna - 2,50

- ponowna - 3,00

c) przy ilości legalizowanych wodomierzy od 50.001 do 150.000 szt. rocznie:

- pierwotna - 1,50

- ponowna - 3,00

d) przy ilości legalizowanych wodomierzy powyżej 150.000 szt. rocznie:

- pierwotna - 1,00

- ponowna - 3,00

W świetle postanowień przytoczonego przepisu za zasadne należy uznać stanowisko strony skarżącej, że wysokość opłat , za wydanie dowodu legalizacji pierwotnej albo ponownej przyrządów pomiarowych - wodomierzy, była uzależniona od łącznej ilości wodomierzy zalegalizowanych w danym roku ( rocznie ). Przepis ten jednoznacznie wskazywał bowiem dwie przesłanki, które warunkowały wysokość należnej opłaty tj. ilość sztuk legalizowanych wodomierzy w przedziale danego roku.

Z zaskarżonej decyzji , jak również z poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie wynika wprost w jaki sposób organy te liczyły wysokość zobowiązania za czynności metrologiczne.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w kontekście twierdzeń strony, zawartych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, zdaje się wynikać, że " zastosowanie stawek progowych " polegało na liczeniu należności od każdej kolejnej ( następnej ) ilości zalegalizowanych wodomierzy, wskazanej w podpunktach a, b, c ,d . Taki sposób liczenia opłat za czynności legalizacyjne wynika dopiero z Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2005 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy (Dz.U. Nr 182 poz. 1530 ). Stanowi on , że stawki wymienione w poszczególnych podpunktach stosuje się po kolei, po przekroczeniu określonej liczby zalegalizowanych wodomierzy, wymienionej w podpunkcie poprzedzającym. Warunkiem zastosowania stawki określonej w punkcie c jest więc wcześniejsze wypełnienie liczby zalegalizowanych wodomierzy wymienionych w punktach a i b.

W dacie wydawania zaskarżonej decyzji tj. w dniu [...] powyższe rozporządzenie z 30 sierpnia 2005 roku nie obowiązywało. Jeśli więc w zaskarżonej decyzji zastosowano " stawki progowe " w sposób w tym rozporządzeniu wskazany , to trafnie podnosi strona skarżąca, że uczyniono to wbrew treści wyżej przytoczonego przepisu, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania decyzji przez organy obu instancji.

Wobec tego jednak, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wyjaśnia sposobu wyliczenia należności odnoszącego się do wskazanego przepisu i nie wskazuje zastosowanych stawek, zaskarżona decyzja w tym zakresie uchyla się spod kontroli Sądu. Powyższe stanowi podstawę do stwierdzenia, że decyzja ta wydana została z naruszeniem art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej co prowadzi do jej uchylenia z mocy art.145 § 1 pkt 1 ppkt a, c ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ).

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, o kosztach postanawiając w myśl art. 200. a o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w myśl art. 152 cyt. wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/M Bejgerowska /-/M. Lorych-Olszanowska /-/T.M.Geremek

T.M.