Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 430/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 1, 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. w przedmiocie wymierzenia Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej grzywny z powodu bezczynności po wyroku uchylającym decyzję w sprawie II SA/Gd 100/04 postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

R. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę z żądaniem wymierzenia Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej grzywny w kwocie 5.000 zł i jej przekazania na cel charytatywny tj. na K. S. w Ł. Z treści uzasadnienia skargi wynika, iż żądanie skarżącego związane jest z niewykonaniem przez organ wyroku tut. Sądu wydanego w sprawie II SA/Gd 100/04.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, iż po otrzymaniu wyroku Sądu ponownie przeprowadził postępowanie administracyjne i w dniu 19 czerwca 2006 r. wydał decyzję nr SŚ/Odm/46/06/2006 odmawiającą skarżącemu przyznania zasiłku celowego. Od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje:

Wyrokiem z dnia 22 lutego 2006 r. wydanym w sprawie II SA/Gd 100/04 tut. Sąd uchylił decyzje organów obu instancji odmawiające skarżącemu przyznania zasiłku celowego. Skarga do Sądu z żądaniem wymierzenia organowi I instancji grzywny została wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu 22 maja 2006 r. Po jej przekazaniu organowi została nadesłana do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Z nadesłanych dokumentów i wyjaśnień organu wynika, iż wniesiona przez skarżącego skarga nie została przez niego poprzedzona pisemnym wezwaniem organu do wykonania wyroku, a organ skargę tj. pismo z dnia 21 maja 2006 r. z żądaniem wymierzenia mu grzywny potraktował jednocześnie jako wezwanie do wykonania wyroku.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi uregulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ).

Przepis art. 154 § 1 w/w ustawy stanowi: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Z powyższego przepisu wynika, że skarga na jego podstawie może być wniesiona wyłącznie "po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (...)". Wezwanie, o którym mowa w tym przepisie, stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia, której niedochowanie przez skarżącego powoduje odrzucenie skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 w/w ustawy. Przepis ten stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w jego treści.

W niniejszej sprawie z przedstawionych przez organ dokumentów wynika, iż skarga z dnia 21 maja 2006 r. nie została poprzedzona przez skarżącego żadnym pismem skierowanym do organu, którego treść mogłaby wskazywać na dopełnienie wymogu wskazanego w art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec treści tego przepisu nieuprawnione jest traktowanie skargi z żądaniem wymierzenia grzywny jako jednoczesnego wezwania, o którym mowa w art. 154 § 1 ustawy.

Z powyższych względów Sąd na mocy powyższych przepisów tj. art. 154 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 w/w ustawy odrzucił skargę.

Skarżącemu należy wyjaśnić, iż zasadność rozstrzygnięcia organów w przedmiocie odmowy przyznania mu zasiłku celowego będzie przedmiotem rozpoznania w innej sprawie prowadzonej w tutejszym Sądzie tj. w sprawie o sygnaturze akt II SA/Gd 428/07.