Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 962/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-03-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125   par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Ciołek, Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska (sprawozdawca), Protokolant Agnieszka Wróblewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 marca 2012 r. przy udziale - sprawy ze skargi P.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 14 kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie: podatku od towarów i usług za miesiące maj- grudzień 2005 r. postanowił: zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2011r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] października 2010r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2005r. Z uzasadnienia decyzji wynika, że organy podatkowe zakwestionowały prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur nie dokumentujących rzeczywistych zdarzeń gospodarczych w oparciu o treść art. 86 ust. 1, art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) , art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 97, poz. 970 ze zm.).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona skarżąca wnosząc o uchylenie decyzji w całości zarzuciła:

- naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm. zwanej dalej "O.p.") poprzez niepodjęcie przez organ podatkowy wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy;

- naruszenie art. 121 i art. 187 § 1 O.p. poprzez założenie z góry wyników przeprowadzonych dowodów;

- naruszenie art. 173 § 2 i art. 174 § 1 poprzez zbieranie dowodów w sposób niestaranny. Zdaniem strony protokół przesłuchania powinien być odczytany i przedłożony do podpisu osobie zeznającej niezwłocznie po złożeniu zeznania;

- art. 190 § 1 i art. 123 § 1 O.p. poprzez brak możliwości uczestnictwa strony w przesłuchaniach;

- naruszenie art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 188 O.p. poprzez odmowę przesłuchania dowodu z przesłuchania świadka.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie i podtrzymała swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – w skrócie: "p.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Mając na uwadze powołaną regulację, wskazać trzeba, że postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011r. sygn. akt I FSK 525/10 Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Konstytucyjnego następujące pytanie prawne: "Czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego - jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?".

W ocenie Sądu, zagadnienie prawne objęte powyższym pytaniem ma istotne znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy. Przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego będzie bowiem przepis art. 70 § 6 pkt 1 O.p., który legł u podstaw zaskarżonej w sprawie decyzji. Z akt sprawy bowiem wynika, że postanowieniem Inspektora Kontroli Skarbowej, J. S. wszczęto śledztwo w sprawie o przestępstwo skarbowe z podejrzeniem niewykonania przez skarżącego zobowiązania określonego m.in. zaskarżoną decyzją. Zdaniem organów podatkowych bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, z którym mamy do czynienia na gruncie niniejszej sprawy, został zawieszony z dniem 3 grudnia 2010r. w oparciu o wskazany wyżej art. 70 § 6 pkt 1 O.p.

Jednocześnie Sąd pragnie podkreślić, że wyrażona w art. 8 ust. 2 zasada bezpośredniego stosowania Konstytucji RP nie w każdym przypadku oznacza uprawnienie sądu administracyjnego do kontroli przepisów ustawy, gdyż do tego powołany jest co do zasady Trybunał Konstytucyjny (art. 188 pkt 1 Konstytucji RP). Sąd administracyjny nie powinien orzekać o odmowie zastosowania przepisu ustawy, choćby nawet był przekonany o jego niekonstytucyjności. Przepis nie wyeliminowany z obrotu prawnego orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, podlega bowiem stosowaniu (por. wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2011r. sygn. akt II OSK 101/10, LEX nr 952936).

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.