Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 281/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-07-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1 w zw. z art. 16 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od skargi w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko postanawia odmówić przywrócenia terminu. /-/ A. Kiersnowska - Tylewicz


UZASADNIENIE

Spółka F. sp. z o. o. z siedzibą w K. (dalej: skarżąca) złożyła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020 r. Nr [...] w przedmiocie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia [...] kwietnia 2020 r. wezwano skarżącą do uiszczenia, w terminie siedmiu dni, wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]- złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu [...] czerwca 2020 r. Pomimo upływu siedmiodniowego terminu wpis nie zostały uiszczony, co potwierdza informacja z Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego Sądu z dnia [...] czerwca 2020 r. W związku z powyższym, Sąd, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2020 r., odrzucił skargę. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej dnia [...] czerwca 2020 r.

Skarżąca, pismem z dnia [...] czerwca 2020 r., zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej w postaci złożenia opłaty od skargi. W swoim piśmie skarżąca wskazała, że w niniejszej sprawie doszło do niezawinionego przez skarżącego, uchybienia terminowi uiszczenia opłaty od skargi, pomimo dochowania przez nią należytej staranności, w niniejszym postępowaniu. Skarżąca wyjaśniła, że przyczyną, w związku z którą opłata nie została uiszczona, była okoliczność niepełnego wykonania zarządzeń tut. Sądu doręczonych w dniu [...] czerwca 2020 r., bowiem strona wykonała zarządzenie z dnia [...] maja 2020 r. polegające na przedłożeniu [...] odpisów skargi i dokumentu potwierdzającego umocowanie do złożenia skargi, jednocześnie skarżąca omyłkowo zaniechała wykonania doręczonego w tożsamej dacie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżąca wyjaśniła, że dochowała należytej staranności, celem nadania biegu złożonej skardze, o czym świadczy fakt wykonania zarządzenia z dnia [...] maja 2020 r., jednocześnie skarżąca w wyniku błędu nie wykonała drugiego z zarządzeń, tj. zarządzenia z dnia [...] kwietnia 2020 r. Skarżąca nadmieniła, iż w niniejszej sprawie nie reprezentuje jej profesjonalny pełnomocnik, tym bardziej wniosek jest umocowany. Jednocześnie skarżąca wskazała, iż wskutek odrzucenia skargi, skarżąca utraci prawo dochodzenia swoich słusznych praw w niniejszym postępowaniu, jako właściciela nieruchomości sąsiadujących z nieruchomościami na których ma być prowadzona inwestycja polegająca na "[...] na działce nr [...] w miejscowości [...], Gmina L. 77-420, powiat [...]" z wniosku inwestora C. Sp. z o. o. ul. [...], [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Sąd odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty od skargi.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jak wskazuje art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Jak wskazuje się w orzecznictwie, przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt: I OZ 91/15, LEX nr 1643289).

W ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżąca, uzasadniając swój wniosek powołała się bowiem jedynie na to, że zarządzenia wzywającego do uiszczenia należnego wpisu nie wykonała na skutek omyłki i błędu. Powyższe jednak w żaden sposób nie uprawdopodabnia braku winy po stronie skarżącej. Bez znaczenia jest przy tym, że skarżąca uzupełniła inne braki, do których została wezwana. Brak fiskalny jest bowiem samoistną przeszkodą do merytorycznego rozpoznania sprawy. Bez wpływu na wynik sprawy pozostaje również okoliczność, że skarżąca nie działa w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżąca nie wykazała bowiem, że dochowała wymaganej od każdej ze stron staranności. Na wynik sprawy nie wpływają także twierdzenia skarżącej, że wskutek odrzucenia skargi, skarżąca utraci prawo dochodzenia swoich słusznych praw. Skarga nie podlegała merytorycznemu rozpoznaniu na skutek zaniechania skarżącej w uiszczeniu należnego wpisu.

Zaznaczyć również należy, że wbrew twierdzeniu skarżącej, do wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. nie został dołączony dowód uiszczenia opłaty od skargi.

Wobec powyższego, Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ A. Kiersnowska - Tylewicz