Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 1021/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6553
Skarżony organ: Prezes Agencji Rynku Rolnego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia NSA Andrzej Kuba (spr.) Sędzia NSA Marzenna Zielińska Protokolant Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 14 października 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 czerwca 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1622/09 w sprawie ze skargi R. C. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [..] sierpnia 2009 r. nr [..] w przedmiocie zmniejszenia kwoty indywidualnej dostaw mleka oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 czerwca 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1622/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. C. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [..] sierpnia 2009 r. nr [..] w przedmiocie zmniejszenia kwoty indywidualnej dostawy.

Sąd I instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia.

W dniu [..] lutego 2004 r. Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w L. wydał decyzję nr [..], na podstawie której przyznano skarżącemu kwotę mleczną dla dostawcy hurtowego w wysokości [..] kg o reprezentatywnej zawartości tłuszczu [...] równoważnej w gramach [..] g/kg.

W dniu [..] maja 2009 r. Dyrektor [..] w L. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zmniejszenia kwoty indywidualnej z powodu niewykorzystania w co najmniej [..] przez producenta kwoty indywidualnej (KI dostaw), przysługującej na dzień 1 kwietnia rozliczanego roku kwotowego, o czym poinformował skarżącego. Jednocześnie organ wskazał, iż w przypadku niezłożenia wyjaśnień lub gdy złożone wyjaśnienia okażą się niewystarczające, zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. Nr 24, poz. 2081 ze zm.), indywidualna ilość referencyjna zostanie zmniejszona o jej niewykorzystaną część.

Skarżący w piśmie z dnia [..] maja 2009 r. oświadczył, iż sytuacja dotycząca niewykorzystania KI dostaw w co najmniej [..] wynikła z przyczyn od niego niezależnych. Wyjaśnił, iż produkcja mleka zmniejszyła się z powodu padnięcia krowy. Jednocześnie poinformował o zakupie [..] sztuk zwierząt i załączył umowy kupna-sprzedaży.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [..] Dyrektor [..] w L. zmniejszył kwotę indywidualną dostaw o [..] kg, z uwagi na wprowadzenie do obrotu w roku kwotowym mleka w ilości mniejszej niż [..]. Jednocześnie organ ustalił, iż od roku kwotowego [..] dostawcy przysługuje kwota indywidualna dostaw w wysokości [..] kg o referencyjnej zawartości tłuszczu [..] g/kg. W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył treść zastosowanego w sprawie przepisu art. 32 ust. 1 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych.

W odwołaniu skarżący wyraził swoje niezadowolenie z tak podjętego rozstrzygnięcia oraz wskazał w sposób bardzo ogólny na nieprawidłowości w działaniu organu.

Pismem z [..] lipca 2009 r. organ wezwał odwołującego się do złożenia dodatkowych dokumentów w sprawie, dotyczących podnoszonych przez niego okoliczności celem ich udokumentowania, w szczególności faktury odbioru padliny, zaświadczenie lekarza weterynarii.

W odpowiedzi zainteresowany poinformował, iż faktura odbioru padliny zaginęła. Przyczyną zaś padnięcia krowy był ciężki poród.

Decyzją z [..] sierpnia 2008 r. Prezes ARR utrzymał w mocy decyzję wydaną w I instancji. W uzasadnieniu, powołując się na przepisy art. 32 ust. 1 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, art.72 ust.3 rozporządzenia Rady nr [..] z dnia [..] października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych, art. 40 rozporządzenia Rady nr [..] ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, organ odwoławczy stwierdził, iż decyzja wydana w I instancji jest prawidłowa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę wskazał, że zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, w przypadku wprowadzenia przez producenta do obrotu w roku kwotowym mleka lub przetworów mlecznych w ilości mniejszej niż [..] indywidualnej ilości referencyjnej przysługującej temu producentowi na dzień 1 kwietnia danego roku kwotowego, właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji zmniejsza, w drodze decyzji, indywidualną ilość referencyjną o jej niewykorzystaną część. Tym samym, zdaniem Sądu, oceniając sprawę w kontekście cytowanej powyżej normy prawnej (art. 32 ust. 1) należało brać pod uwagę dany rok kwotowy, a więc okres od 1 kwietnia do 31 marca i przysługującą w tym okresie producentowi KI. W ocenie Sądu, organy orzekające w sprawie słusznie ustaliły, iż skarżący, poprzez wprowadzenie do obrotu w roku kwotowym mleka w ilości mniejszej niż [..] przyznanej mu indywidualnej ilości referencyjnej, wypełnił dyspozycję art. 32 ust. 1 omawianej ustawy.

Jak wynika z informacji zawartych w rejestrze producentów prowadzonym przez Dyrektora [..] w L., skarżący w okresie od [..] kwietnia 2008 r. do [..] marca 2009 r. sprzedał do podmiotu skupującego mleko w ilości [..] kg. Natomiast na dzień [..] kwietnia 2008 r. skarżący posiadał kwotę indywidualną dostaw w wysokości [.] kg. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż w roku kwotowym 2008/2009 skarżący wykorzystał [..] kwoty indywidualnej dostaw stanowiącej jego własność na dzień [..] kwietnia 2008 r. Nadto, Sąd podniósł, iż przepisy ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych przewidują instytucje, które pozwalają rolnikom zarówno na zmniejszenie, jak i na zwiększenie przysługującej im KI w trakcie roku kwotowego. Producent, który zwiększył sprzedaż mleka lub przetworów mlecznych w trakcie roku kwotowego może ubiegać się o przyznanie mu dodatkowej KI z krajowej rezerwy (art. 16 ust. 1). Zatem, stosując przepis art. 32 ust. 1 ww. ustawy, należy mieć na uwadze KI, którą producent dysponował w danym roku kwotowym, i którą mógł w tym roku kwotowym wykorzystać. Interpretując i stosując ten przepis trzeba mieć na uwadze także przepisy unijne, w tym ww. rozporządzenie Rady i definicję KI w nim zawartą. Producent w roku kwotowym [..] wykorzystał tylko [...] przyznanej mu KI. Tym samym, zdaniem Sądu, organ miał podstawy do dokonania w drodze decyzji zmniejszenia KI przysługującej skarżącemu o jej niewykorzystaną część, na podstawie ww. art. 32 ust. 1. Przy czym, przed wydaniem takiej decyzji organ obowiązany był rozważyć, czy okoliczności podnoszone przez stronę w toku postępowania nie uzasadniają odstąpienia od zastosowania tej sankcji. Z tego obowiązku w ocenie Sądu organ wywiązał się w sposób należyty. Prawo krajowe nie reguluje odstępstw do zasady wyrażonej w powyższym przepisie. W zakresie odstępstwa są wiążące i bezpośrednio stosowane przez Polskę przepisy unijne zawarte w przywoływanym już rozporządzeniu Rady. Stosownie bowiem do art. 72 ust. 3 rozporządzenia Rady nr [..], zmniejszenie indywidualnej ilości referencyjnej o jej niewykorzystaną część nie znajduje zastosowania w przypadku siły wyższej i w należycie uzasadnionych, i uznanych przez właściwe organy, przypadkach tymczasowo wpływających na zdolność produkcyjną danych producentów. Do przypadków tych w art. 40 ust. 4 rozporządzenia Rady nr [..] ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników (Dz. Urz. UE L 270 z 2003 r.), zaliczono przykładowo: śmierć rolnika, długookresową niezdolność rolnika do pracy, poważną klęskę żywiołową w znacznym stopniu dotykającą grunty rolne gospodarstwa, zniszczenie budynków inwentarskich gospodarstwa w drodze wypadku, epidemię dotykającą część lub cały żywy inwentarz gospodarza. Z powyższego wynika, iż aby możliwe było odstąpienie od zastosowania sankcji przewidzianej w (art. 72 ust. 2 ww. rozporządzenia unijnego nr 1234/2007) art. 32 ust. 1 ww. ustawy krajowej, tj.: - muszą wystąpić zdarzenia, które można uznać za przypadki działania siły wyższej lub inne należycie uzasadnione i uznane przez właściwy organ okoliczności o charakterze nadzwyczajnym, oraz - zdarzenia te muszą mieć bezpośredni wpływ na zdolność produkcyjną danego producenta rolnego w roku kwotowym, który podlega rozliczeniu. Oznacza to, że ustawodawca kładzie nacisk nie tylko na charakter okoliczności, które mogą wpłynąć na zdolność produkcyjną gospodarstwa rolnego, lecz również na rozmiar skutków spowodowanych przez takie zdarzenie. Według normy art. 40 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003, przypadek działania siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, wraz z odpowiednią dokumentacją wymaganą przez właściwy organ, winien być zgłoszony przez rolnika na piśmie. W przedmiotowej sprawie skarżący powołał się na padnięcie krowy. Jednocześnie wskazał, iż uzupełnił stado o dwie krowy. Do swoich wyjaśnień dołączył paszporty oraz kopie umów kupna. Na wezwanie organu skarżący jednak nie nadesłał faktury odbioru padliny, stwierdzając, iż ją zgubił. Nie przedstawił również zaświadczenia lekarza weterynarii potwierdzającego stan zwierzęcia. Sąd wskazał, iż Sąd słusznie uznał, iż okoliczności przedstawione przez skarżącego, mające uzasadniać niewykorzystanie kwoty indywidualnej, są niewystarczające i nie mogą być uznane za przypadek siły wyższej lub należycie uzasadniony przypadek mający tymczasowy wpływ na zdolność produkcyjną gospodarstwa rolnego. Sąd zaakcentował, że decyzja organu I instancji nie została w pełni uzasadniona, co jednak nie oznacza, że strona została pozbawiona prawa dwuinstancyjnego rozpoznania sprawy w postępowaniu administracyjnym. Sąd uznał, iż uchybienie to naprawione zostało w postępowaniu odwoławczym i w konsekwencji nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. W skarżonej decyzji organ II instancji - uprawniony do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, w tym również "usunięcia" naruszeń, których dopuścił się organ I instancji - odniósł się do wszystkich okoliczności występujących w sprawie, podnoszonych przez stronę.

Ostatecznie Sąd stanął na stanowisku, iż organ odwoławczy prawidłowo dokonał oceny zgromadzonego materiału dowodowego, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Odnosząc się do wniosku o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, na podstawie art. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym oraz art. 193 Konstytucji RP, Sąd wskazał, iż tylko realne wątpliwości prawne dotyczące wykładni konkretnego przepisu prawnego stanowiącego podstawę prawną wyroku mogą być przedmiotem pytania prawnego sądu orzekającego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego. Ponadto, to wyłącznie wątpliwości sądu, a nie skarżącego, mogą uzasadniać przedstawienie TK pytania prawnego, od odpowiedzi na które zależy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej (por. wyrok NSA z 22.05.2009 r. sygn. akt FSK 88/08). Konkludując Sąd wskazał, że nie stwierdził naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, jak również innego naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wyrok z dnia 21 czerwca 2010 r. R. C. w drodze skargi kasacyjnej zaskarżył w całości i wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie:

1) przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) (dalej: p.o u.s.a.), art. 3 § 1 i § 2, art. 133 § 1, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w związku z przepisem art. 8, art. 11 k.p.a., art. 80 oraz art. 107 § 1 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) (dalej: k.p.a.) poprzez wadliwe wykonanie przez Sąd I instancji kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego i w rezultacie bezzasadne oddalenie skargi skarżącego w sytuacji, w której skargę tę należało uwzględnić i powyższą decyzję uchylić, co było następstwem niedostrzeżenia przez WSA w Warszawie, że Prezes Agencji Rynku Rolnego, wbrew obowiązkowi wynikającemu z wymienionych przepisów postępowania administracyjnego, nie wyjaśnił w uzasadnieniu faktycznym zaskarżonej decyzji, czy skarżący w rzeczywistości dołączył do odwołania, wniesionego do Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w L., fakturę odbioru padliny oraz czy wskazany przez skarżącego dokument (faktura odbioru padliny), będący dowodem w sprawie, w rzeczywistości nie znajduje się w posiadaniu Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w L.;

2) art. 1 § 1 i § 2 p.o u.s.a., art. 3 § 1 i § 2, art. 133 § 1, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w związku z przepisem art. 138 § 2 zd. 1 k.p.a. w związku z art. 136 k.p.a. poprzez wadliwe wykonanie przez WSA w Warszawie kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego i w rezultacie bezzasadne oddalenie skargi skarżącego w sytuacji, w której skargę tę należało uwzględnić i powyższą decyzję uchylić, co było następstwem niedostrzeżenia przez WSA w Warszawie, że Prezes Agencji Rynku Rolnego wbrew obowiązkowi wynikającemu z wymienionych przepisów postępowania administracyjnego w zaskarżonej decyzji nie uchylił w całości decyzji organu I instancji i nie przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, w sytuacji w której rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, co było niezbędne wobec niewyjaśnienia przez organ I instancji wszystkich okoliczności sprawy a ponadto zachodziła konieczność uzupełnienia dowodów i przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego;

3) art. 1 § 1 i § 2 p.o u.s.a., art. 3 § 1 i § 2, art. 133 § 1, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w związku z przepisem art. 2 Konstytucji i art. 7 Konstytucji poprzez wadliwe wykonanie przez WSA w Warszawie kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego i w rezultacie bezzasadne oddalenie skargi skarżącego w sytuacji, w której skargę tę należało uwzględnić i powyższą decyzję uchylić, co było następstwem niedostrzeżenia przez WSA w Warszawie, że Prezes Agencji Rynku Rolnego, wbrew obowiązkowi wynikającemu z konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego oraz zasady legalizmu, w zaskarżonej decyzji niedokładnie wyjaśnił stan faktyczny, w sposób niewyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, w związku z czym zachodziła konieczność uzupełnienia dowodów i przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący przedstawił szczegółowe argumenty na poparcie przytoczonych podstaw kasacyjnych.

W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z przepisem art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie nie zachodzi.

W ramach obu podstaw kasacyjnych z art. 174 p.p.s.a. skarżący podniósł cały szereg zarzutów naruszenia przepisów postępowania, które jego zdaniem miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), a konkretnie zarzucił Sądowi I instancji przyjęcie błędnych ustaleń faktycznych dokonanych przez organy administracyjne bez należytego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy na skutek nierozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie.

Skarżący natomiast nie postawił żadnego konkretnego zarzutu naruszenia prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny ustosunkowując się do wszystkich zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej skoncentrował się wyłącznie na ustaleniach faktycznych będących podstawą rozstrzygnięcia, a w zasadzie na ewentualnych naruszeniach przepisów procesowych, które wskazał skarżący.

Skarżący podając jako przyczynę niewykorzystania przyznanej mu na rok kwotowy 2008/2009 kwoty mlecznej padnięcie jednej z krów, nie był w stanie wskazać przekonywujących dowodów, że taki fakt w danym roku miał miejsce. Nie przedłożył bowiem żadnych dokumentów ani innych dowodów na tę okoliczność. Wprawdzie skarżący powoływał się na przesłanie faktury dotyczącej odbioru padliny, ale jego twierdzenie okazało się gołosłowne (sam przyznał w piśmie z dnia [..].08.2009 r., że faktura odbioru padliny zaginęła mu).

Z akt spawy administracyjnej, a szczególnie z treści odwołania i faktu bezpośredniego przyjęcia go w kancelarii Agencji wynika, że do odwołania skarżącego nie dołączono żadnej faktury, tym bardziej już po złożeniu odwołania organ pismem z dnia [..] lipca 2009 r. zażądał od skarżącego nadesłania dowodów potwierdzających podnoszoną okoliczność (np.[..]).

W odpowiedzi na to wezwanie skarżący poinformował organ, "że nie może dostarczyć faktury bo gdzieś się zagubiła".

W tych warunkach organ orzekający o zmniejszeniu kwoty mlecznej, a także organ odwoławczy rozpoznający odwołanie skarżącego nie naruszył żadnego z zarzucanych mu przepisów postępowania administracyjnego, gdyż stworzył skarżącemu możliwość do wskazania dowodów na poparcie jego twierdzeń.

Organy obu instancji dążyły do wyczerpującego zebrania materiału dowodowego zgodnie z art. 7 i 77 k.p.a. i można im zarzucić, że usiłowały przerzucić obowiązek przeprowadzenia całego postępowania co do wszystkich istotnych okoliczności na stronę.

Sąd I instancji w zaistniałym stanie faktycznym miał prawo przyjąć, iż organ odwoławczy prawidłowo dokonał oceny zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności ocenić okoliczności przedstawione przez skarżącego, mające uzasadniać niewykorzystanie kwoty indywidualnej, jako niewystarczające do uznania ich za przypadek siły wyższej lub należycie uzasadniony przypadek mający wpływ na zdolność produkcyjną gospodarstwa rolnego.

Zarzuty skarżącego odnoszące się do ustaleń faktycznych dokonanych przez organ odwoławczy a następnie zaakceptowanych przez Sąd I instancji stanowią w zasadzie polemikę z nimi, a przede wszystkim próbują obarczyć organy odpowiedzialnością za brak dowodów na poparcie twierdzeń skarżącego.

Organy stosując się do zasad postępowania administracyjnego, szczególnie postępowania dowodowego, w tym reguł z art. 8, 80 i 107 § 1 i § 3 k.p.a., na które to przepisy powoływał się skarżący, przeprowadziły postępowanie administracyjne w obu instancjach i ustaliły brak przesłanek usprawiedliwiających niewykorzystanie przez skarżącego kwoty mlecznej w roku [..], która była faktem niekwestionowanym i przyznanym przez skarżącego. Organy nie mogły przyjąć tylko na podstawie twierdzenia skarżącego, że fakt [...] w roku obliczeniowym w rzeczywistości miał miejsce i może stanowić on przesłankę z art. 40 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 – przypadek działania siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności (zgłoszony przez rolnika na piśmie wraz z odpowiednią dokumentacją wymaganą przez właściwy organ).

Przede wszystkim całkowicie nietrafne są zarzuty skargi kasacyjnej naruszenia przepisów art. 1 § 1 i § 2 p.o u.s.a., art. 3 § 1 i § 2, art. 133 § 1, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a., gdyż Sąd I instancji rozpoznał sprawę dokonując pełnej kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności jej z prawem, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, które spełnia wszystkie wymagania z art. 141 § 4 p.p.s.a. Nie mógł zastosować przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ i uchylić zaskarżoną decyzję, skoro nie stwierdził naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu w jakim mogłoby to mieć wpływ na wynik sprawy.

Należycie ocenił również przebieg postępowania odwoławczego i nie stwierdził naruszenia przepisów art. 138 § 2 zd. 1 w związku z art. 136 k.p.a.

Skoro organ odwoławczy sam uzupełnił postępowanie dowodowe i przeprowadził dodatkowo postępowanie wyjaśniające, to nie był obowiązany do uchylenia decyzji organu I instancji i przekazywania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

W tej sytuacji ustalenia faktyczne dokonane w postępowaniu administracyjnym były wiążące dla Sądu, tym bardziej że odniesiono się w zaskarżonym wyroku do wszystkich zarzutów skargi, a ponadto Sąd ocenił całe postępowanie administracyjne w granicach sprawy, nie poprzestając tylko na ustosunkowaniu się do zarzutów skargi.

Należy zauważyć na marginesie, że organ z urzędu wyjaśniał czy faktycznie w gospodarstwie skarżącego padła krowa i na podstawie danych z Systemu [..] ustalił, że okoliczność [...], na którą powoływał się skarżący w postępowaniu przed organem I instancji nie miała miejsca.

Organy nie dysponowały innymi dokumentami, na podstawie których mogłyby przeprowadzić szersze postępowanie wyjaśniające.

Skoro w sprawie nie zachodził przypadek z art. 40 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003, to zastosowanie przepisu art. 32 ust. 1 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych było zasadne.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 184 p.p.s.a.