Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 334/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13
journal: Dz.U. 1966 nr 24 poz 151
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Wieczorska Sędzia NSA Jacek Surmacz /spr./ Asesor WSA Małgorzata Niedobylska Protokolant sek.sąd. T.Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2005r. na rozprawie- sprawy ze skargi D. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2004r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji samochodu osobowego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia (...) maja 2004 r. ((...)) Naczelnik Urzędu Skarbowego, po rozpatrzeniu wniosku D. S., odmówił zwolnienia spod egzekucji samochodu osobowego marki Toyota Corolla o numerze rejestracyjnym (...). Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia wskazano art. 17 w związku z art. 13 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.).

Uzasadniając swoje stanowisko organ egzekucyjny podał, iż w złożonym wniosku zobowiązana nie wykazała okoliczności, które przemawiałyby za pozytywnym jego rozpatrzeniem. Ponadto w ocenie organu I instancji zwolnienie spod egzekucji samochodu nie mogło dojść do skutku z uwagi na brak zgody wierzyciela w tej mierze. Konkludując stwierdzono, że w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw do uwzględnienia wniosku.

Od wskazanego postanowienia D. S. "odwołała się" i wnosząc o ponowne rozpatrzenie jej wniosku wskazała, że na poczet ciążących na niej zobowiązań oprócz samochodu zajęty został także ciągnik rolniczy C-1224 oraz kombajn zbożowy. Podała także, że do powstania zadłużenia doszło na skutek drastycznego spadku cen żywca wieprzowego, którego jest producentem oraz spadku cen zbóż. Zaznaczyła, że w sprawie ciążących na niej zobowiązań toczą się rozmowy z wierzycielem Urzędem Gminy we F. w sprawie częściowego ich umorzenia i rozłożenia na raty. W celu poprawienia swojej sytuacji ekonomicznej skarżąca zamierzała zajęty samochód sprzedać i uzyskane w ten sposób środki przeznaczyć na częściową spłatę zobowiązań oraz podtrzymanie działalności prowadzonego przez nią gospodarstwa.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia (...) lipca 2004 r. ((...)) zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.

Organ odwoławczy wskazał, że zwolnienie spod egzekucji określonych składników majątkowych w trybie art. 13 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji możliwe jest wyłącznie w przypadku uzyskania zgody przez wierzyciela. Ponieważ w rozpatrywanej sprawie będący wierzycielem "Urząd Gminy w F." - postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2004 r. ((...)) - nie wyraził zgody na zwolnienie spod egzekucji zajętego samochodu, brak było po stronie wnioskodawczyni przesłanek uzasadniających udzielenie wnioskowanego zwolnienia. Z tych też powodów nie podzielono jej racji zawartych w zażaleniu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie D. S. - podobnie jak w zażaleniu - wskazała, że oprócz samochodu osobowego organ egzekucyjny zajął także inne rzeczy ruchome i egzekucja z tych ruchomości pozwoli na zaspokojenie wierzyciela bez potrzeby prowadzenia egzekucji także z samochodu. Ponadto skarżąca podkreśliła, iż nieruchomość rolną, z którą związany był ciążący na niej obowiązek podatkowy, została przekazana za zgodą Skarbu Państwa - Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa - osobie trzeciej, która przejęła na siebie wszelkie prawa i obowiązki związane z tą nieruchomością.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i w całej rozciągłości podtrzymał swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną na jego poparcie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wskazał, iż z poczynionych w sprawie ustaleń wynika, że brak było podstaw do udzielenia żądanego zwolnienia spod egzekucji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), dokonuje kontroli pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, przy czym nie jest związany granicami skargi. Granice rozpoznania sprawy z jednej strony stanowią wspomniane ustawowe unormowania (kontrola legalności zaskarżonego postanowienia), a z drugiej zaś strony przedmiot zaskarżonego postanowienia (odmowa zwolnienia spod egzekucji).

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że wierzyciel - Gmina F. - nie wyraziła zgody na zwolnienie spod egzekucji samochodu osobowego marki Toyota Corolla o numerze rejestracyjnym (...). Stanowisko wierzyciela znalazło odzwierciedlenie w postanowieniu z dnia (...) kwietnia 2004 r. ((...)).

Organy obu instancji zasadnie wskazały, że do wniosku o zwolnienie spod egzekucji ma zastosowanie przepis art. 13 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który upoważnia organ egzekucyjny do zwolnienia spod egzekucji określonych składników majątkowych ze względu na waży interes zobowiązanego, jeżeli zobowiązany uzyskał na to zwolnienie zgodę wierzyciela.

Ustawodawca - jak zasadnie wywiódł organ odwoławczy - uzależnił zwolnienie spod egzekucji od uzyskania przez zobowiązanego zgody na wydanie takiego rozstrzygnięcia przez wierzyciela, a brak zgody wierzyciela uniemożliwia dokonanie zwolnienia spod egzekucji.

Organy obu instancji dokonały niezbędnych ustaleń w zakresie niezbędnym do wydania rozstrzygnięcia i rozważyły wszystkie okoliczności mające wpływ na rozpatrzenie wniosku. Rozważania organu odwoławczego są szczegółowe i konkretne; jednoznacznie wskazują, że postanowienie w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji nie jest postanowieniem dowolnym.

Podkreślić należy, że sama skarga - poza wskazaniem, że doszło do przekazania osobie trzeciej nieruchomości rolnej, z którą związany był ciążący na skarżącej obowiązek podatkowy - nie wskazuje żadnych okoliczności czy też niedostatków postępowania przed organem egzekucyjnym, które mogłyby prowadzić do wniosku, że zaskarżone postanowienie narusza prawo i to w takim stopniu, iż obligowałoby to Sąd do jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Odnośnie przekazania osobie trzeciej nieruchomości rolnej, z którą związany był ciążący na skarżącej obowiązek podatkowy należy stwierdzić, iż jest to okoliczność która nie ma wpływu na ocenę prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia. Fakt przekazania nieruchomości rolnej osobie trzeciej i przejęcie przez nią ciążących z tego tytułu obciążeń nie ma bowiem wpływu na toczące się postępowanie egzekucyjne, a tym samym na wydane w ramach tego postępowania rozstrzygnięcie w przedmiocie zwolnienia spod egzekucji.

Pozostałe przytoczone w skardze okoliczności dotyczące prowadzonego postępowania egzekucyjnego, były podnoszone w toku postępowania przed organami i zostały przez organy poddane ocenie. Skarga eksponuje, że ocena organów podatkowych tych okoliczności jest nieuprawniona, gdyż te okoliczności w ocenie skarżącej są okolicznościami uzasadniającymi uzyskanie zwolnienia spod egzekucji. To twierdzenie skargi nie może prowadzić do przyjęcia, że zaskarżone postanowienie narusza prawo, organy rozważyły te okoliczności i trafnie skonstatowały, że wspomniane okoliczności, nie mogą skutkować zwolnieniem zajętego samochodu spod egzekucji.

W tej sytuacji należało skargę oddalić - na podstawie art. 151 - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).