Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 290/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-05-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6552
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2,  art. 258 par. 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy przyznania płatności na zalesienie gruntów rolnych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 28.04.2009r. złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej K. W. wniósł o: zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Z oświadczenia skarżącego wynika, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną J. W. W skład majątku wchodzi dom o pow. całkowitej 123 m2, nieruchomość rolna o powierzchni 51,22 ha oraz dwie obory do kapitalnego remontu. Nadto wnioskodawca oświadczył, że posiada środki pieniężne na lokacie w wysokości 53.624,82 zł oraz na koncie w Banku w wysokości 14.660 zł. Miesięcznie uzyskuje dochody z tytułu świadczenia emerytalnego w wysokości 2.176,19 zł brutto, natomiast żona wnioskodawcy otrzymuje świadczenie emerytalne w kwocie 1.042,41 zł. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że posiadane grunty rolne są klasy V i VI, są mało urodzajne, nie mogą być wykorzystane do produkcji energii jak i nieprzydatne urbanistycznie z powodu oddalenia od istniejącej zabudowy. Racjonalne ich wykorzystanie to zalesienie. Nadto wyjaśnił, że ma kłopoty ze zdrowiem, jest po zawale serca. Wskazał też na liczne pobyty w placówkach szpitalnych. Natomiast żona wnioskodawcy choruje na cukrzyce, oczekuje na wymianę endoprotezy biodra lewego i operację kręgosłupa. Mając na uwadze powyższe skarżący oświadczył, że leki i leczenie pochłaniają "nasze skromne środki".

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., zasadą jest, że każdy podmiot wszczynający postępowanie przed sądami administracyjnymi musi liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów postępowania sądowego. Zgodnie jednak z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. osobie fizycznej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym bądź częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania czy też nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na stronie spoczywa obowiązek udowodnienia zaistnienia okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w określonym zakresie.

Oceniając sytuację materialną skarżącego w kontekście przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy czy to w zakresie całkowitym czy też częściowym należy stwierdzić, że strona nie spełniła warunków do przyznania jej tego rodzaju pomocy. Niewątpliwie koszty zakupu leków i leczenia stanowią znaczący wydatek w budżecie domowym, jednakże należy zauważyć, że skarżący wraz z małżonką uzyskuje stały dochód z tytułu emerytur w kwocie łącznej 3.218,60 zł nadto posiada majątek w postaci nieruchomości oraz środków pieniężnych zgromadzonych na lokatach bankowych. W tak ustalonym stanie faktycznym trudno uznać, że wnioskodawca należy do osób ubogich, wymagających pomocy państwa i tym samym kwalifikujących się do przyznania pomocy w postaci prawa pomocy. Instytucja prawa pomocy bowiem na celu zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (postanowienie NSA z 6 października 2004r., sygn. akt GZ 71/04, opubl. ONSA 2005, Nr 1, poz. 8). Wskazać przy tym należy, że wpis od skargi określono w przedmiotowej sprawie na kwotę 200 zł. Posiadane zaś zasoby pieniężne umożliwiają wnioskodawcy w ocenie orzekającego zarówno na opłacenie kosztów postępowania sądowego jak i opłacenie ewentualnie ustanowionego profesjonalnego pełnomocnika.

Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, na podstawie art. 246§1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.