Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 970/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-07-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 970/15

UZASADNIENIE

Skarżący T. M. w piśmie z 7 maja 2015 r., będącym uzupełnieniem skargi, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał, że jej wykonanie stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody majątkowej i powstania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż do czasu rozpoznania sprawy przez sąd organy egzekucyjne mogą dokonać zajęcia oraz zbycia składników jego majątku. Biorąc pod uwagę kwotę zaległości podatkowej czynności podejmowane przez organy egzekucyjne spowodują utratę płynności finansowej skarżącego, a nawet utratę środków utrzymania niezbędnych do zaspokojenia jego podstawowych potrzeb życiowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z treści powołanego powyższej przepisu wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania jest zasadne. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Niezbędne jest, na przykład wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji stronie skarżącej grozi konkretna szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wykonanie bowiem decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (szerzej: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie II, Warszawa 2006 oraz postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., GZ 127/04 i z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zauważyć należy, że okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji nie mogą być przedmiotem domniemań sądu. Aby możliwym było podjęcie rozstrzygnięcia, którego domaga się skarżący, to on musi uprawdopodobnić podnoszone we wniosku okoliczności, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienia NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07 oraz z 18 marca 2010 r., II FSK 502/09).

Sąd uznał, że skarżący formułując przedmiotowy wniosek nie wykazał istnienia żadnej z przesłanek zawartych w powołanym powyżej przepisie, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Poza twierdzeniem, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywołałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej i powstanie trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty płynności finansowej i środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, skarżący nie uprawdopodobnił swych twierdzeń w żadnym stopniu.

Skarżący nie przedstawił natomiast żadnych dokumentów obrazujących wysokość posiadanych środków pieniężnych, uzyskiwanych dochodów oraz ponoszonych niezbędnych wydatków związanych z utrzymaniem wskazujących na realne wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Dlatego też przywołane przez skarżącego okoliczności, które nie zostały uprawdopodobnione żadnymi dowodami, same w sobie nie przesądzają, że przymusowa realizacja decyzji wywoła skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić należy, że skarżący nie podjął przy tym nawet próby skonkretyzowania i wykazania, że wszczęcie egzekucji zaległości spowodowałoby utratę płynności finansowej. Jak już bowiem wskazano, sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nawet opiewającej na znaczną kwotę nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty zaległego podatku i związane z tym uszczuplenie majątku skarżącego są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem skarżącego było uprawdopodobnienie, że na skutek egzekucji zaległości grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.

W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku mogłaby przemawiać wysoka kwota zaległości podatkowych wraz z odsetkami (686.215 zł), jednakże Sąd nie mógł odnieść tej kwoty do rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego. Jak już wyżej podkreślono nie dołączył on do wniosku żadnych dokumentów, uniemożliwiając tym samym Sądowi dokonanie oceny faktycznego wpływu wykonania przedmiotowej decyzji na możliwość wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.