Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 982/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku I.S. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) czerwca 2012 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2006 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca I. S. wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, w osobie radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, złożonym na urzędowym formularzu, podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i małoletnią córką, zaś źródło utrzymania całej rodziny stanowi pobierany przez nią zasiłek dla bezrobotnych, w wysokości 550 zł brutto miesięcznie.

Jeżeli chodzi o stan majątkowy skarżącej oraz jej domowników, to w oświadczeniu wymieniono jedynie udziały wynoszące 1/8 i 5/8 we własności domu, którego powierzchnia wynosi 250 m2.

W związku z tym, że oświadczenie złożone na urzędowym formularzu okazało się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, została ona wezwana do złożenia dodatkowego oświadczenia, między innymi poprzez określenie wysokości wydatków ponoszonych na utrzymanie domu oraz zakup żywności i odzieży, przedłożenie zeznania podatkowego PIT za 2011 r., a także podanie wysokości pomocy materialnej, uzyskiwanej od innych osób, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarżąca nie ustosunkowała się jednak w jakikolwiek sposób do przedmiotowego wezwania.

Niektóre informacje o sytuacji majątkowej skarżącej, tj. odnośnie posiadania przez nią samochodu osobowego Toyota Yaris oraz niekorzystania z pomocy osób trzecich zostały zawarte w oświadczeniu innej skarżącej – J. N., która nie jest pełnomocnikiem I. S. w przedmiotowej sprawie.

Wpis w przedmiotowej sprawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I, wynosi 338 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej: P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z powołanego wyżej przepisu wynika w sposób jednoznaczny, że to osoba występująca o przyznanie prawa pomocy, powinna wykazać spełnienie przez siebie ustawowych przesłanek jego uzyskania. Winno to nastąpić przede wszystkim poprzez złożenie pełnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym (na urzędowym formularzu), a także, na wezwanie sądu lub referendarza, dodatkowego oświadczenia i dokumentów źródłowych.

W niniejszej sprawie złożone przez skarżącą oświadczenie jest niepełne, gdyż nie zawiera informacji niezbędnych do oceny zasadności wniosku, takich jak chociażby wysokości kosztów utrzymania skarżącej i jej rodziny. I.S. wezwana do uzupełnienia przedmiotowych braków nie odniosła się do wezwania w jakikolwiek sposób. Za wykonanie wezwania nie można bowiem uznać oświadczenia jej siostry, albowiem nie działa ona w charakterze pełnomocnika I. .S., ponadto informacje wynikające z jej oświadczenia poddają w wątpliwość wiarygodność oświadczenia skarżącej, np. co do liczby osób z którymi pozostaje ona we wspólnym gospodarstwie domowym, a także jej rzeczywistych możliwości płatniczych.

W związku z powyższym nie sposób jest przyjąć, że skarżąca wykazała spełnienie przez siebie przesłanek uzyskania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie, dlatego też, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.