Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 45/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2023-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, art. 52 § 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Dnia 1 lutego 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2023 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 10 listopada 2022 r. nr SKO.4104.118.2022 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie skargi na bezczynność wierzyciela postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej A. S.A. z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 22 grudnia 2022 r., pod poz. 4849.


UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2021 r. A. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "spółka" lub "zobowiązana") wystąpiła do Prezydenta Miasta Zgierza z wnioskiem o wykreślenie hipotek przymusowych zwykłych z tytułu podatku od nieruchomości. 15 lipca 2021 r. Prezydent Miasta Zgierza wydał decyzję, którą odmówił wydania zezwolenia na wykreślenie przedmiotowych hipotek. Decyzja jest prawomocna od dnia 24 sierpnia 2021 r.

W dniu 23 sierpnia 2022 r. (data wpływu) spółka złożyła do SKO, za pośrednictwem Prezydenta Miasta Zgierza, skargę na bezczynność wierzyciela w trybie art. 6 § 1a Ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022, poz. 479) – dalej u.p.e.a., w związku z odmową wydania zezwolenia na wykreślenie hipotek z ksiąg wieczystych. Następnie w dniu 26 września 2022 r. (data wpływu) strona skierowała bezpośrednio do SKO skargę na bezczynność wierzyciela, również w trybie art. 6 § 1a u.p.e.a., podnosząc tożsamą argumentację.

Postanowieniem z 10 listopada 2022 r., znak SKO.4104.118.2022, SKO w Łodzi odmówiło wszczęcia postępowania w przedmiocie skargi na bezczynność wierzyciela. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia zawarto pouczenie o prawie strony do złożenia zażalenia w terminie 7 dnia od dnia doręczenia postanowienia. Wskazano również, że strona może nie skorzystać z prawa do złożenia zażalenia i zaskarżyć postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w terminie 30 dni, za pośrednictwem organu. Postanowienie doręczono stronie w dniu 5 grudnia 2022 r.

W dniu 19 grudnia 2022 r. A. S.A. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi (dalej: SKO) z 10 listopada 2022 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn dotyczy w szczególności sytuacji, gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. Na mocy art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można bowiem wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy przy tym rozumieć - w myśl definicji legalnej zawartej w art. 52 § 2 p.p.s.a. - sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Wniesiona w tej sprawie skarga na postanowienie SKO w Łodzi odmawiające wszczęcia postępowania jest przedwczesna, bowiem skarżąca nie wyczerpała - wbrew regulacji p.p.s.a. - przewidzianego w art. 61a § 2 k.p.a. środka zaskarżenia w postaci zażalenia.

Warto również wskazać, że stanowiska w zakresie niedopuszczalności niniejszej skargi nie zmienia fakt błędnego pouczenia, zawartego w zaskarżonym postanowieniu. Organ wskazał bowiem, że strona może nie skorzystać z prawa do złożenia zażalenia i zaskarżyć postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w terminie 30 dni, za pośrednictwem organu. Wprawdzie przepis art. 112 k.p.a. stanowi, że błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Jednakże przepis ten ma zastosowanie wyłącznie w ramach postępowania administracyjnego. Nie stosuje się go w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Dlatego też unormowanie powyższe nie może dawać stronie specjalnych uprawnień naruszających ustalone prawem zasady postępowania, kreując dopuszczalność skargi w sytuacjach, gdy ustawodawca nie przyznaje stronie takich uprawnień. Błędne pouczenie będzie stanowiło natomiast uzasadnienie wniosku strony do organu o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia złożonego w terminie 7 dni od otrzymania postanowienia sądu, jeśli skarżąca zechce z tej możliwości wzruszenia zaskarżonego postanowienia skorzystać (zob. wyrok NSA z dnia 23 stycznia 1998 r., I SA 1065/97, ONSA 1998/4/135; postanowienie NSA z dnia 1 lipca 1998 r., III SA 230/97).

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną (pkt 1 postanowienia). O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.

db