Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1247/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-07-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 § 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Przewodniczący w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A spółka z o.o. z siedzibą w K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A spółka z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za maj 2011 r. p o s t a n a w i a - przyznać skarżącej A sp. z o. o. z siedzibą w K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem zawartym w skardze skarżąca A sp. z o. o. z siedzibą w K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku oświadczyła, że na dzień złożenia skargi nie jest w stanie funkcjonować, gdyż wszystkie jej rachunki bankowe zostały skutecznie zablokowane, a znajdujące się na nich zasoby przejęte przez organ egzekucyjny. Tym samym została ona pozbawiona środków umożliwiających dalsze prowadzenie działalności gospodarczej i nie stać jej nawet na uiszczenie opłat sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r., sygn. I SA/Lu 1247/14 odmówił skarżącej przyznania wnioskowanego prawa pomocy. Orzeczenie to uchylone zostało postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2015 r., sygn. akt I GZ 261/15, który w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał na brak analizy całości zgromadzonego materiału dowodowego, co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Wezwana przez Sąd (w sprawie sygn. akt I SA/Lu 1258/14) skarżąca przedłożyła: deklarację podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2014, deklaracje na podatek od towarów i usług za okres grudzień 2014 r. – maj 2015 r., raporty kasowe za okres marzec – maj 2015 r., sprawozdanie finansowe spółki za 2014 r. oraz postanowienie Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku o wpisie skarżącej do Krajowego Rejestru Dłużników Niewypłacalnych.

W wyniku powtórnego rozpoznania sprawy w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie całkowitym (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a) lub częściowym (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. W niniejszej sprawie spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

W niniejszej sprawie - zdaniem Sądu - skarżąca wykazała, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Przede wszystkim podkreślić należy, że na chwilę obecną w stosunku do skarżącej prowadzonych jest kilkadziesiąt postępowań egzekucyjnych zarówno z inicjatywy podmiotów prywatnych jak i organów podatkowych. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, że organy egzekucyjne prowadzą egzekucję między innymi poprzez zajęcie rachunków bankowych skarżącej oraz wszystkich posiadanych przez nią nieruchomości i rzeczy ruchomych. Powyższe oznacza, że nawet gdyby jakiekolwiek środki wpłynęły na te rachunki to zostałyby natychmiast zaliczone na poczet zaległych zobowiązań skarżącej. W istocie jest ona zatem pozbawiona możliwości poniesienia kosztów sądowych zarówno w tej jak i w pozostałych 25 sprawach w których łączna wysokość samych wpisów od skargi wynosi niemalże 25.000 zł. Ponadto wobec braku dysponowania nieruchomościami i rzeczami ruchomymi skarżąca nie może uczynić ich przedmiotem ewentualnego zbycia, dzierżawy, najmu lub zastawu, celem uzyskania środków niezbędnych do skutecznego zainicjowania postępowania sądowego, zaś z nadesłanych dokumentów wynika, że spółka nie posiada na rachunkach bankowych środków pozwalających na poniesienie ciężaru kosztów postępowania sądowego.

Mając powyższe na uwadze uznano, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie w obecnej sytuacji faktycznej i finansowej ponieść kosztów postępowania sądowego. Jak już wyżej podano z tytułu wpisów sądowych we wszystkich sprawach sprowadzają się one do kwoty około 25.000 zł.

Z tego względu, przychylono się do wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznano jej prawo pomocy w takim zakresie.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.