Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 811/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 6, art. 16, art. 8, art. 9, art. 10 par. 1, art. 7, art. 77 par. 1, art. 138 par. 1 pkt 1, art. 127 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 35 ust. 1a i ust. 2a, art. 16a, art. 25 ust. 1 pkt 5 i ust. 4, art. 26, art. 30 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1829
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oddala skargę


UZASADNIENIE

P. K. (zwany dalej "skarżącym", "stroną’, "przedsiębiorcą") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z [...] stycznia 2017 r. nr [...], który w całości utrzymał w mocy własną decyzję z [...] października 2016 r., znak: [...] na mocy której wykreślono przedsiębiorcę P. K. z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

Jako podstawę prawną wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.)- dalej jako "k.p.a." oraz art. 35 ust. 1a i 2a, w zw. z art. 16a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2016 poz. 1829 ze zm.) – dalej zwanej "ustawą".

Podstawę faktyczną stanowiły następujące ustalenia:

Decyzją z [...] października 2016 r., nr [...], na mocy art. 35 ust. 1a i 2a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej ,Minister Rozwoju i Finansów, wykreślił przedsiębiorcę z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Przedmiotem postępowania administracyjnego jakie prowadził - wzywając pismem z 24 sierpnia 2016 r. przedsiębiorcę do przedstawienia dokumentów potwierdzających posiadanie tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej w rubrykach: "Adres głównego miejsca wykonywania działalności", "Adres do doręczeń" oraz "Adres zamieszkania"- ul. [...], lub w przypadku braku tytułu prawnego poinformowano o konieczności dokonania zmiany we wpisie w CEIDG w zakresie ww. adresów w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania - była ocena, czy posiada tytuł prawny do nieruchomości, której dane adresowe podał samodzielnie w CEIDG w zakresie swoich danych adresowych w rubrykach: "Adres głównego miejsca wykonywania działalności", "Adres do doręczeń", oraz "Adres zamieszkania"- figurował wpis: "ul. [...]".

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przedsiębiorca nie zgadzając się z treścią zapadłego rozstrzygnięcia zarzucił organowi naruszenie zasad postępowania administracyjnego, od art. 6 k.p.a., po art. 16 k.p.a. - brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania. Zarzucił, że brak jest podstaw do wykreślenia wpisu adresu: ul. [...], którego nigdy nie zgłaszał do prowadzenia działalności do CEIDG. Przyznał, że w czasie zgłoszenia był pod tym adresem zameldowany i taki adres miał wpisany w dowodzie osobistym. Ponadto, pod adresem: ul. [...], nigdy nie wykonywał działalności gospodarczej oraz nie posługiwał się ww. adresem w sprawach firmowych. Jako adres prowadzonej działalności zgłaszał wyłącznie adres na ul. [...].

Rozpoznając ponownie sprawę, Minister Rozwoju i Finansów wystosował do strony ponowne wezwanie z 6 grudnia 2016 r. do przedstawienia przez stronę, w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, tytułu prawnego do nieruchomości zlokalizowanej pod adresem przy ul. [...], której dane przedsiębiorca wskazał w CEIDG, jako adres głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej, adres do doręczeń oraz jako adres zamieszkania. Minister Rozwoju i Finansów w przedmiotowym wezwaniu poinformował także, że w przypadku nie posiadania tytułu prawnego do ww. nieruchomości, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, należy dokonać zmian adresowych w CEIDG w kwestionowanym zakresie.

Organ ustalił, że pomimo skutecznego doręczenia ww. korespondencji na adres dodatkowego miejsca wykonywania działalności gospodarczej, tj. na adres: ul. [...], przedsiębiorca nie dokonał zmian w CEIDG. Nie przedłożył także dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie do władania lub korzystania z lokalu przy ul. [...], którego dane widnieją aktualnie w CEIDG.

Zaskarżoną decyzją, wobec nie dokonania przez stronę zmian w CEIDG oraz stwierdzenia, że nie przysługuje jej tytuł prawny do nieruchomości, której dane podał w CEIDG, organ utrzymał w mocy decyzję z [...] października 2016r.

W skardze złożonej do tut. Sądu skarżący zarzucił:

i) naruszenie prawa - art. 6 k.p.a. do art. 16 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania administracyjnego, a więc z oczywistym naruszeniem reguł ogólnych k.p.a.;

2) naruszenie prawa art. 35 ust. 1a i 2a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przez błędne przyjęcie, że w wypadku, gdy przedsiębiorca nie wskaże tytułu do nieruchomości wykreśleniu podlega cały wpis również w sytuacji, gdy faktycznie prowadzi on działalność w miejscu, które jest zgłoszone do CEIDG.

Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, zasądzenie od Ministra Rozwoju i Finansów kosztów postępowania oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozpoznania skargi.

W uzasadnieniu skargi podniósł m.in., że zaskarżona decyzja, podobnie jak i poprzedzająca ją decyzja z [...] października 2016 roku zostały wydane bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania w rozumieniu przepisów k.p.a. Nie otrzymał żadnego zawiadomienia o wszczęciu jakiegokolwiek postępowania, jak i nie otrzymał żadnego pisma o możliwości zapoznania się z aktami i wypowiedzenia się co do materiału dowodowego zebranego w sprawie.

Jego zdaniem, naruszenie reguł ogólnych k.p.a. od art. 6 k.p.a. do art. 16 k.p.a. oznacza, choćby z tego względu, podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości, zwłaszcza, że Minister Rozwoju i Finansów w jej uzasadnieniu nie odniósł się w ogóle do zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.

Ponownie wskazał, że nigdy nie zgłaszał adresu przy u!. [...] jako adresu prowadzenia działalności do CEIDG (w czasie zgłoszenia był pod tym adresem zameldowany i taki adres miał wpisany w dowodzie osobistym). Jako adres prowadzonej działalności zgłaszał wyłącznie adres na ul. [...]. Nigdy nie prowadził działalności w [...] i nigdy nie posługiwał się w sprawach firmowych takim adresem. Nie godzi się ze stanowiskiem Ministra w zakresie, w jakim podaje, że odbiera pod tym adresem korespondencję, czym wprowadza w błąd kontrahentów. Według skarżącego, Minister nie kwestionował faktu, że od lat faktycznie wykonuje działalność pod adresem [...], który to adres figurował również jako adres działalności w CEIDG.

Zdaniem skarżącego, w takim wypadku nie może ulec wykreśleniu cały wpis do CEIDG, a tylko te dane, które nie odpowiadają stanowi faktycznemu. Skoro Minister nie kwestionował wykonywania działalności pod adresem ul. [...], to wykreśleniu powinien ulec tylko faktycznie błędny wpis dotyczący prowadzenia działalności przy ul. [...].

Minister Gospodarki w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. M.in. podnosił, że prowadzone postępowanie jest skutkiem publikowania w CEIDG niepoprawnych danych adresowych, stąd wezwanie przedsiębiorcy do dokonania ich zmiany. Powtórzenie w skardze argumentacji, że kwestionowany adres nigdy nie był przez skarżącego łączony z wykonywaną działalnością gospodarczą, nie wyjaśnia, wobec braku stanowiska, z jakiego względu adres ten widnieje w ewidencji przedsiębiorców począwszy od 2007 r. Zdaniem organu, podnoszone przez skarżącego okoliczności świadczenia usług prawniczych pod adresem przy ul. [...] (adres dodatkowych miejsc wykonywania działalności gospodarczej), nie mają znaczenia dla niniejszej sprawy, bowiem konfrontując kwestię wpisu w ewidencji z brakiem posiadania uprawnienia do nieruchomości organ stosuje art. 35 ust. 1a ustawy. Obowiązkiem przedsiębiorcy jest natomiast przedłożenie dokumentu bądź dokonanie zmian wpisu zgodnych z posiadanym uprawnieniem. Organ wskazał, że regulacja art. 16a usdg wyraźnie stanowi, że chodzi o każdy adres, który podaje przedsiębiorca w CEIDG.

Uczestniczka postępowania M. K. nie zajmowała stanowiska w sprawie, zawiadomiona prawidłowo o terminie rozprawy

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. 2016 r., poz. 1066 ze zm.) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U z 2017 r., poz. 1369), dalej p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Jednakże aby skutecznie wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, czy też stwierdzenie, że akt ten dotknięty jest wadą nieważności.

Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone decyzje nie naruszają prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. Zarzut naruszenia "norm procesowych art. 6 k.p.a. do art. 16 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania administracyjnego", nie wskazuje w ogóle, jaki istotny wpływ na wynik sprawy miałoby (nawet przyznane przez Sąd naruszenie) tak określonych norm postępowania. Jak wyżej wskazano, tylko kwalifikowany sposób ich naruszenia mógłby uzasadnić eliminację decyzji z obrotu prawnego.

Tymczasem Sąd nie stwierdził naruszenia norm k.p.a. w sposób.

Przedmiotem postępowania przed organem administracji, było ustalenie, czy skarżący, jako przedsiębiorca prowadzący działalność prawniczą pod firmą K., dysponuje uprawnieniem do korzystania z lokalu pod adresem ul. [...], który został ujawniony w CEIDG.

Podstawę prawną działania organu stanowił art. 35 ust. 1a i 2a, w zw. z art. 16a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2016 poz. 1829 ze zm.) –zwanej "ustawą".

Obowiązek posiadania tytułu prawnego do nieruchomości, której adres podlega wpisowi do CEIDG wynika z art. 16a ust. 1 ustawy. Stanowi on, że przedsiębiorca jest obowiązany posiadać tytuł prawny do nieruchomości, których adresy określone w art. 25 ust. 1 pkt 5 podlegają wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Tytuł ten nie podlega dołączeniu do wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i jest przedstawiany organowi ewidencyjnemu na jego wezwanie w przypadku, o którym mowa w art. 35 ust. 1a.

Jeśli chodzi o wymienione "adresy określone w art. 25 ust. 1 pkt 5", które podlegają wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, to już z dniem 7 marca 2009 r. nastąpiła gruntowna zmiana art. 25 przez art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U.2009.18.97). Zmiana, jaka wówczas nastąpiła w art. 25 ust. 1 wprowadziła bowiem enumeratywne wyliczenie, jakie dane podlegają wpisowi do CEIDG. M.in. w ust. 1 pkt 5 wprowadził zapis, że wpisowi do CEIDG podlegają: "oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu, adres do doręczeń przedsiębiorcy oraz adres, pod którym jest wykonywana działalność gospodarcza, a jeżeli przedsiębiorca wykonuje działalność poza miejscem zamieszkania - adres głównego miejsca wykonywania działalności i oddziału, jeżeli został utworzony; dane te są zgodne z oznaczeniami kodowymi przyjętymi w krajowym rejestrze urzędowym podziału terytorialnego kraju".

Natomiast ust. 4 art. 25 wprowadził zasadę, że wpis do CEIDG jest dokonywany na wniosek, chyba że przepis szczególny przewiduje wpis z urzędu. Wpisem do CEIDG jest również wykreślenie albo zmiana wpisu.

Według literatury, "pojęciu "wpis" nadawane jest podwójne znaczenie: pierwsze z nich - [...] funkcjonalne - kojarzy wpis z czynnością podejmowaną przez organ ewidencyjny, polegającą na wprowadzeniu danych charakteryzujących osobę fizyczną i jej działalność do CEIDG (tak np. w art. 25 i 26 u.s.d.g.). W tym znaczeniu "wpis" należy ujmować jako "dokonanie wpisu". Znaczenie drugie - materialne - nakazuje traktowanie wpisu jako zbioru danych zawartych w CEIDG, skompletowanych stosownie do wymagań ustawowych (tak np. art. 35 u.s.d.g.)".(artykuł A. Powałowski GSP 2012/2/267-276 Centralna ewidencja i informacja o działalności gospodarczej - ocena regulacji prawnej Teza 2)

Późniejsze zmiany art. 25 wprowadzone z dniem 1 lipca 2011 r. przez art. 1 pkt 7 lit. a) tiret drugie ustawy z dnia 13 maja 2011 r. (Dz.U.2011.131.764) w pkt 5 wprowadziły zapis: "oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu zamieszkania przedsiębiorcy, adres do doręczeń przedsiębiorcy oraz adresy, pod którymi jest wykonywana działalność gospodarcza, w tym adres głównego miejsca wykonywania działalności i oddziału, jeżeli został utworzony; dane te są zgodne z oznaczeniami kodowymi przyjętymi w krajowym rejestrze urzędowym podziału terytorialnego kraju, o ile to w danym przypadku możliwe".

Kolejna zmiana art. 25 ust. 1 pkt 5, jaka weszła w życie z dniem 19 maja 2016 r., czyli w okresie wszczętej sprawy administracyjnej, została dokonana przez art. 1 pkt 5 lit. a tiret drugie ustawy z dnia 25 września 2015 r. (Dz.U.2015.1893).

Na mocy tej zmiany pkt 5 ust. 1 art. 25 ustawy stanowił, ze wpisowi do CEIDG podlegają: "adres zamieszkania przedsiębiorcy, adres do doręczeń przedsiębiorcy oraz adresy, pod którymi jest wykonywana działalność gospodarcza, w tym adres głównego miejsca wykonywania działalności i oddziału, jeżeli został utworzony; dane te są zgodne z oznaczeniami kodowymi przyjętymi w krajowym rejestrze urzędowym podziału terytorialnego kraju, o ile to w danym przypadku możliwe".

Art. 35 ust. 1 ustawy co do zasady obliguje ministra właściwego do spraw gospodarki do interwencji w przypadku, gdy wpis zawiera dane niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, poprzez wezwanie przedsiębiorcy do dokonania odpowiedniej zmiany wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Z dniem 19 maja 2016 r. do ustawy został dodany zrt. 35 ust. 1a (przez art. 1 pkt 16 lit. a ustawy z dnia 25 września 2015 r. (Dz.U.2015.1893) zmieniającej nin. ustawę) i jego regulacja znalazła prawidłowe zastosowanie w sprawie niniejszej.

Art. 35 ust. 1a stanowi, że w przypadku powzięcia przez ministra właściwego do spraw gospodarki informacji o braku tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG, której adres określono zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 5, minister właściwy do spraw gospodarki wzywa przedsiębiorcę do przedstawienia tytułu prawnego do nieruchomości, o którym mowa w art. 16a ust. 1, lub dokonania odpowiedniej zmiany wpisu w tym zakresie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Art. 35 ust. 2a, także dodany przez art. 1 pkt 16 lit. b ustawy z dnia 25 września 2015 r. (Dz.U.2015.1893) zmieniającej nin. ustawę z dniem 19 maja 2016 r., stanowi, że jeżeli, mimo wezwania, o którym mowa w ust. 1a, przedsiębiorca nie przedstawi tytułu prawnego do nieruchomości, o którym mowa w art. 16a ust. 1, lub nie dokona zmiany swojego wpisu w zakresie adresu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 5, minister właściwy do spraw gospodarki wykreśla, w drodze decyzji administracyjnej, przedsiębiorcę z CEIDG.

Powyższa regulacja nie pozostawia żadnych wątpliwości, że wydana w tym trybie decyzja administracyjna jest decyzja związaną.

Oznacza to, że w przypadku ustalenia stanu faktycznego stanowiącego subsumpcję wyżej podanych norm, co na gruncie niniejszej sprawy oznacza nie dokonanie przez skarżącego zmiany swojego wpisu w zakresie adresu, organ miał obowiązek wydania decyzji administracyjnej wykreślącej, przedsiębiorcę z CEIDG.

Innymi słowy, zgodnie z wyrażonym już wcześniej w doktrynie poglądem, w sytuacji obowiązywania jedynie regulacji uznaniowej objętej art. 35 ust. 1 i 2 ustawy, "w zależności od treści otrzymanych wyjaśnień minister właściwy do spraw gospodarki może wpis wykreślić lub sprostować. Ustawodawca wskazał, że sprostowanie dotyczy wpisu zawierającego oczywiste błędy, niezgodności z treścią wniosku przedsiębiorcy lub stanem faktycznym wynikającym z innych referencyjnych rejestrów organów administracji publicznej. Wydaje się tym samym, że w pozostałym zakresie niezgodność wpisu z rzeczywistym stanem rzeczy powinna skutkować wykreśleniem wpisu, zwłaszcza że ustawodawca wyspecyfikował w art. 35 ust. 3 ustawy sytuacje, gdy minister właściwy do spraw gospodarki z urzędu dokonuje sprostowania wpisu. Jeśli chodzi o formę dokonania sprostowania lub wykreślenia wpisu, to ustawodawca wskazuje, że wykreślenie następuje w drodze decyzji, gdy wpis jest niezgodny z rzeczywistym stanem rzeczy. Natomiast sprostowanie następuje z urzędu w drodze postanowienia". (v.Ustawa o swobodzie wykonywania działalności gospodarczej. Komentarz. M.Sieradzka, M.Zdyb Lex.2013 – komentarz Małgorzaty Sieradzkiej do art. 35 cyt. ustawy na stan prawny 1.01.2013).

Wprawdzie, jak wyżej wskazano, skarżący nie podaje, jaki, istotny wpływ na wynik sprawy miało nie zawiadomienie go o wszczęciu postępowania, niemniej jednak Sąd, badając formalną skuteczność zarzutów procesowych obowiązany jest do zbadania, czy uchybienie w postaci nie zawiadomienia o wszczęciu postępowania i o jego zakończeniu (tj. art. 6-16 k.p.a.) ma – w warunkach stanu faktycznego niniejszej sprawy – istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Niniejsze postępowanie zostało niewątpliwie wszczęte z urzędu, bowiem w aktach administracyjnych znajduje się pismo Urzędu Miasta [...] z [...] sierpnia 2016r. przekazujące sprawę wpisu w CEIDG Ministrowi Rozwoju według właściwości wskutek pism zarówno Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...], jak i M. K., zawiadamiające o figurowaniu adresu działalności skarżącego w ewidencji CEIDG mimo braku tytułu prawnego.

Nie można odmówić racji skarżącemu, że nie został zawiadomiony o wszczęciu postępowania administracyjnego.

Wprawdzie w ustaleniach faktycznych obu decyzji Minister Rozwoju wskazuje, że postępowanie administracyjne wszczął 8 lipca 2016r., ale w aktach administracyjnych nie ma dokumentu potwierdzającego wydanie takiego postanowienia.

W ocenie Sądu, takie postanowienie nie mogło być wydane 8 lipca 2016r., skoro pismo Urzędu Miasta [...] przekazujące sprawę wpisu w CEIDG Ministrowi Rozwoju nosi datę 2 sierpnia 2016r.

Należy jednak uznać, że powyższe stanowi uchybienie, nie ma jednak jakiegokolwiek wpływu, a w szczególności "istotnego" na wynik postępowania.

Należy bowiem podnieść, że na skutek pisma z 2 sierpnia 2016r.Urzędu Miasta [...] przekazującego sprawę wpisu w CEIDG Ministrowi Rozwoju – organ sprawdził informację w ewidencji przedsiębiorców. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych - wygenerowanej 24 sierpnia 2016 r. (k.37-38 akt adm.) – z rubryki "dane adresowe" i "dane niepubliczne" wynikały bowiem zapisy ustalone przez organ, czyli: "Adres głównego miejsca wykonywania działalności", "Adres do doręczeń" oraz "Adres zamieszkania"- ul. [...].

Jak wynika z akt wszczętego postępowania, mimo – jak wyżej wskazano - braku postanowienia o jego wszczęciu, w istocie rozpoczyna się ono właśnie wygenerowaną z ewidencji CEIDG informacją 24 sierpnia 2016 r. oraz "wezwaniem" skierowanym do przedsiębiorcy z 24 sierpnia 2016 r., na podstawie art. 35 ust. 1a ustawy - do przedstawienia dokumentów potwierdzających posiadanie tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej w rubrykach: "Adres głównego miejsca wykonywania działalności", "Adres do doręczeń" oraz "Adres zamieszkania"- ul. [...], lub - w przypadku braku tytułu prawnego – do dokonania zmiany we wpisie w CEIDG w zakresie ww. adresów w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania.

Jak wynika z treści tego wezwania, organ wysłał go na wszystkie znane mu adresy strony ujawnione w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Skarżący podjął to pismo 23 września 2016r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, pod adresem przy ul. [...], uwidocznionym w ewidencji jako adres dodatkowego miejsca wykonywania działalności.

Okoliczność, że skarżący nie podjął żadnych działań wynikających z wezwania organu znajduje potwierdzenie w drugiej, wygenerowanej informacji w CEIDG z 17 października 2016r. (k.33 akt adm.) potwierdzającej tożsame wpisy danych adresowych, identyczne jak w informacji wygenerowanej 24 sierpnia 2016 r.

Pismo organu z 24 sierpnia 2016 r. wzywające przedsiębiorcę, na podstawie art. 35 ust. 1a ustawy - do przedstawienia dokumentów potwierdzających posiadanie tytułu prawnego, nie spowodowało zatem - na tym etapie - ze strony skarżącego żadnej odpowiedzi, jakiejkolwiek reakcji, jakiegokolwiek stanowiska – choćby zarzutu, że nie został zawiadomiony o wszczęciu postępowania, czy złożenie wniosku o udzielenie terminu na zapoznanie się z aktami sprawy. W tym miejscu nie można bowiem podnieść argumentu, że skarżący nie posiadał rozeznania w zakresie pism organu, skoro prowadzi działalność w postaci kancelarii adwokackiej. Pismo organu z 24 sierpnia 2016 r. zawierające wszak uzasadnienie, wskazujące podstawę prawną i faktyczną sprawy wyczerpywało w istocie obowiązki wynikające z art. 6, 8 i 9 k.p.a. W konsekwencji, to brak wykonania wezwania z 24 sierpnia 2016 r. w zakreślonym 7 dniowym terminie i ustalenia poczynione przez organ z wygenerowanej informacji w CEIDG z 17 października 2016r. legły u podstaw wydania decyzji z [...] października 2016r. o wykreśleniu przedsiębiorcy "wykonującego działalność gospodarczą pod firmą: [...] Adres głównego miejsca wykonywania działalności: ul. [...] Adres do doręczeń: j.w. z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej z uwagi na brak tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG".

Należy podnieść, że wśród "hurtowo", aczkolwiek lakonicznie, podniesionych zarzutów naruszenia art. 6-16 k.p.a. jest także art. 9 k.p.a. który w zdaniu 2 odnosi się do obowiązku organu czuwania nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu zobowiązane są do udzielania im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Skarżący wszak nie podnosił kwestii nieznajomości prawa i braku wyjaśnień, jakie należały mu się w szczególności z mocy art. 10 § 1 k.p.a., czyli obowiązku zapewnienia przez organ administracji publicznej czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienia mu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

W orzecznictwie został utrwalony pogląd, ze w postępowaniu sądowoadministracyjnym zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się i składania wniosków może odnieść skutek tylko wówczas, jeżeli skarżący wykaże, że uchybienie to uniemożliwiło mu dokonanie konkretnych czynności procesowych. Na stronie stawiającej taki zarzut spoczywa ciężar wykazania związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy.(np. aktualne wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2017 r., II GSK 1840/15 LEX nr 2306968, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie sygn. VII SA/Wa 1367/16 LEX nr 2303896, WSA w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2017 r.II SA/Kr 150/17 LEX nr 2294070).

Na gruncie sprawy niniejszej, takiego związku skarżący nie wskazał. Skarga bowiem jest powieleniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tymczasem sąd administracyjny pełni jedynie funkcje kontrolne, o ściśle ustalonym ustawowo zakresie a nie jest trzecią instancją ponownie rozpatrującą sprawę co do istoty. Zarzuty naruszenia art. 6-16 k.p.a. w ogóle nie wykazują, że ich uchybienie uniemożliwiło skarżącemu dokonanie konkretnych czynności procesowych.

Należy dodać, że z kolei zasada prawdy obiektywnej, wyrażona w art. 7 k.p.a., mieszcząca się w zarzutach skargi, (skonkretyzowana w art. 77 § 1 k.p.a.) wskazuje, że organy administracji publicznej mają obowiązek podjąć wszelkie działania niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, zobowiązane są także w sposób wyczerpujący nie tylko zebrać, ale i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Jak wynika z utrwalonego w orzecznictwie poglądu, "działania podejmowane w ramach wskazanych wyżej obowiązków mają na celu dokonanie ustaleń, pozwalających na prawidłowe zastosowanie prawa materialnego. Oznacza to, że to normy prawa materialnego wskazują, jakie fakty mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, wyznaczają tym samym zakres postępowania dowodowego i zakres ustaleń faktycznych koniecznych dla załatwienia sprawy. (v. wyrok NSA z 7 lipca 2015r. II GSK 1449/14).

Powyższe oznacza, że zarzuty procesowe jak i materialne podniesione w skardze nie mają jakiegokolwiek wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, skoro to zastosowane w zaskarżonej decyzji normy prawa materialnego - art. 35 ust. 1a i 2a, w zw. z art. 16a ustawy w związku z art. art. 138 § 1 pkt 1 i 127 § 3 k.p.a. wskazały, jakie fakty mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i wyznaczyły tym samym zakres postępowania dowodowego i zakres ustaleń faktycznych koniecznych dla załatwienia sprawy.

W istocie były to wygenerowane z ewidencji CEIDG, w kolejnych okresach, opatrzone datą z ewidencji CEIDG, informacje wskazujące na nie dokonanie przez przedsiębiorcę zmian adresowych, czyli nie usunięcie nieprawidłowości, wobec nie przedstawienia tytułu prawnego do wpisu adresu ul. [...] - mimo, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący potwierdził nieprawidłowość wpisanych tam danych adresowych. Podnoszony obecnie wpis "Adresy dodatkowych miejsc wykonywania działalności" – [...]– nie stanowił przedmiotu postępowania w sprawie.

Organ zatem w toku ponownego rozpatrywania sprawy, ponowił "wezwanie" 6 grudnia 2016r. (k.29 akt adm.) skierowane do strony, które skarżący otrzymał 21 grudnia 2016r. Pismo dotyczyło nadal widniejących w CEIDG nieprawidłowości danych adresowych i wezwania strony do dokonania zmiany danych adresowych w CEIDG, którego w zakreślonym terminie 7 dni nie wykonał.

Po upływie zakreślonego terminu, skarżący nie podjął jakiegokolwiek działania, a kolejna wygenerowaną z ewidencji CEIDG informacja z 12 stycznia 2017r. (k. 17 akt adm.) potwierdziła istnienie wpisów w danych adresowych : "Adres głównego miejsca wykonywania działalności", "Adres do doręczeń" - ul. [...].

W powyższych okolicznościach organ w sposób uprawniony, bowiem znajdujący umocowanie w materialnej podstawie rozstrzygnięcia, utrzymał w mocy zaskarżona decyzję.

Należy podnieść, że w okolicznościach niniejszej sprawy, bacząc na jej przedmiot i cel postępowania zmierzającego do usunięcia nieprawidłowości danych adresowych, sprawą drugorzędną i nieistotną, przy czym także nie udowodnioną, było wskazywanie, że skarżący nigdy nie zgłaszał adresu ul. [...] w [...] jako miejsca prowadzenia działalności. Skarżący bowiem nie dowodził, że w dacie rozpoczęcia działalności gospodarczej – według wpisu 16 października 2007r. –złożony przez niego wniosek o wpis do ówczesnej ewidencji i podane w nim dane adresowe odbiegały od obecnie wykazanych mu nieprawidłowości.

Dlatego istotne jest w stanie faktycznym ponownego postępowania, zarówno przyznanie, że w czasie zgłoszenia był zameldowany pod adresem ul. [...] i wpis taki figurował w jego dowodzie osobistym, jak i wykazane w toku postępowania nieprawidłowości danych adresowych w świetle aktualnych wpisów w CEIDG. W szczególności, że już po ponownym wezwaniu organu, na dzień 12 stycznia 2017r. wpisane do CEIDG dane adresowe nadal były nieprawidłowe.

Tymczasem, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy, przedsiębiorca jest obowiązany złożyć wniosek o zmianę wpisu - w terminie 7 dni od dnia zmiany danych, o których mowa w art. 25 ust. 1, powstałej po dniu dokonania wpisu do CEIDG.

Pogląd o niekwestionowanym obowiązku przedsiębiorcy potwierdzała także doktryna na gruncie art. 30 ustawy wskazując, że "przedsiębiorca wpisany do ewidencji działalności gospodarczej ma obowiązek złożenia wniosku o zmianę wpisu lub jego wykreślenie w sytuacji, gdy zaistnieją okoliczności uzasadniające jego złożenie. Wniosek o zmianę wpisu powinien zostać złożony w terminie do 7 dni od dnia zmiany danych wpisanych do CEIDG (art. 25 ust. 1 ustawy) lub objętych wnioskiem zintegrowanym (art. 25 ust. 5 ustawy). Istotne znaczenie ma fakt, aby ta zmiana powstała po dniu dokonania wpisu do CEIDG".(Ustawa o swobodzie wykonywania działalności gospodarczej. Komentarz. M.Sieradzka, M.Zdyb Lex.2013 – komentarz do art. 30).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynika bezsporna okoliczność, że pod zakwestionowanym i widniejącym nadal w CEIDG wpisie adresu głównego miejsca prowadzenia działalności i adresu dla doręczeń ul. [...] w [...] - skarżący nie prowadzi i nie prowadził działalności gospodarczej. W istocie potwierdza to niezgodność zakwestionowanego wpisu z rzeczywistym stanem rzeczy, co powinno skutkować dokonaniem przez przedsiębiorcę odpowiedniej zmiany wpisu w tym zakresie, a czego nie uczynił.

Zakres rozstrzygnięcia obejmował zatem, zgodnie z art. 35 ust. 1a i 2a ustawy cały zakwestionowany wpis. Zarzut naruszenia ww. norm nie znajduje zatem podstaw. Organ dokonał rozstrzygnięcia w ramach prowadzonego postępowania.

Oczywistym jest, że skoro, począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r., w związku z wejściem w życie nowelizacji ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, "adres zamieszkania" nie podlega wpisowi do CEIDG, wpisowi podlegają jedynie te dane adresowe, o których stanowi art. 25 ust. 1 pkt 5 ustawy o swobodzie działalność gospodarczej.

Sąd stwierdza, że okoliczność tę uwzględnił organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazując, ze skutkiem wskazanej wyżej zmiany, dane w zakresie "adresu zamieszkania", nie są już przedmiotem postępowania administracyjnego prowadzonego na podstawie art. 35 ust. 1 i 2a ustawy.

Ma racje organ, wskazując w odpowiedzi na skargę, że podnoszone okoliczności świadczenia usług prawniczych pod adresem przy ul. [...] (jako adres dodatkowych miejsc wykonywania działalności gospodarczej), nie mają znaczenia dla niniejszej sprawy. Stosując normę określoną w art. 35 ust. 1a ustawy organ badał jedynie, czy przedsiębiorca posiada konkretny dokument, z którego wynika konkretne uprawnienie. Badanie uprawnienia w tym trybie oznacza, że obowiązkiem przedsiębiorcy jest jego przedłożenie. Art. 16a ustawy wyraźnie stanowi, że chodzi o każdy adres, który podaje przedsiębiorca w CEIDG.

Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił w całości z braku uzasadnionych podstaw do jej uwzględnienia.