Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1529/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 66 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 7, art. 10, art. 105 § 4, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Piotr Godlewski Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stanu technicznego odcinka napowietrznej sieci elektroenergetycznej -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A.G. (poprzednie nazwisko M.), jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) z dnia [...] września 2015 r. nr [...], którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] znak: [...] w całości i jednocześnie umorzono w całości postępowanie w sprawie stanu technicznego odcinka napowietrznej sieci elektroenergetycznej niskiego napięcia położonej na działkach nr ewid. 199 i 124/5 w D., stanowiących własność A.G.

W podstawie prawnej decyzji organ wskazał art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 105 § 1 K.p.a.

Z uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy wynika, że w wyniku interwencji A.M. (obecne nazwisko: G. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) w dniu [...] listopada 2011 r. przeprowadził kontrolę budowy – modernizacji sieci energetycznej na działkach nr 199 i 124/5 w D. W jej wyniku postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. PINB nałożył na "A" S.A. Oddział [...] Rejon Energetyczny [...], jako zarządzającego tą siecią, obowiązek wykonania ekspertyzy stanu technicznego odcinka napowietrznej sieci elektroenergetycznej niskiego napięcia położonej na ww. działkach. Po otrzymaniu przedmiotowego dokumentu decyzją z [...] sierpnia 2012 r. PINB umorzył postępowanie dotyczące stanu technicznego odcinka napowietrznej cieci elektroenergetycznej na działkach A.M. uznając, że znajduje się ona w dobrym stanie technicznym. Na skutek złożonego odwołania powyższa decyzja została uchylona mocą decyzji WINB z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...], PINB w M. ponownie umorzył postępowanie w sprawie stanu technicznego odcinka napowietrznej cieci elektroenergetycznej na działkach A.M. uznając, w świetle przedłożonej kolejnej opinii technicznej, że znajduje się ona w odpowiednim stanie technicznym i nie zagraża ludziom i mieniu.

Wskutek złożonego odwołania WINB decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję

i umorzył postępowanie w sprawie stanu technicznego odcinka napowietrznej linii elektroenergetycznej niskiego napięcia położonej na działkach nr 199 i 124/5

w D. własności A.M. – w całości.

Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie złożyła A.G. (poprzednie nazwisko: M.). Sąd ten wyrokiem z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 280/14 uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2014 r. i poprzedzającą ją decyzję PINB z dnia [...] października 2013 r. Sąd wskazał na naruszenie przez ograny obu instancji art. 80 K.p.a. nakazującego dokonanie oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przede wszystkim organy oparły swoje decyzje na ekspertyzie technicznej odcinka linii elektroenergetycznej na działkach nr ewid. 199 i 124/5 w D. wykonanej przez M.S. z Izby Rzeczoznawców Stowarzyszenia Elektryków Polskich – Ośrodek Rzeczoznawstwa SEP w [...] z sierpnia 2013 r., z której wynika, że na chwilę obecną jej stan techniczny jest dopuszczalny i nie stanowi zagrożenia dla życia, zdrowia osób i zwierząt. Nie odniosły się natomiast do przedłożonej przez stronę oceny technicznej konstrukcji słupa żelbetonowego typu ZN oznaczonego nr 55 sporządzonej przez Kierownika Katedry Chemii Ogólnej i Elektrochemii Politechniki [....] dr hab. inż. P.S. – profesora Politechniki [...], w której stwierdzono, że słup ten nie może stanowić elementu nośnego dla linii elektrycznej i stanowi bezpośrednie zagrożenie zdrowia i życia dla mieszkańców posesji i innych osób postronnych.

Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu PINB postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. ([...]) nałożył na "A" S.A. Odział [...] obowiązek wykonania ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego odcinka napowietrznej sieci elektroenergetycznej niskiego napięcia położonej na działkach nr 199 i 124/5 w D. obejmującej zarówno przewód jak i slupy. Postanowienie to zostało uchylone przez WINB na mocy postanowienia z dnia [...] kwietnia 2015 r. ([...]) a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Wcześniej bo w dniu [...] marca 2015 r. do PINB wpłynęła sporządzona przez S.E. - Zaprzysiężonego Biegłego Sądowego z Zakresu Spraw Elektrycznych i Elektroenergetycznych, opinia dotycząca stanu technicznego odcinka napowietrznej sieci elektroenergetycznej niskiego napięcia obejmująca przewody i słupy. W opinii tej stwierdzono, ze obecny stan techniczny przedmiotowego odcinka napowietrznej sieci jest zadowalający i nie stanowi zagrożenia dla życia ludzi, zwierząt i mienia, jak też nie powoduje oddziaływania, które skutkować może pogorszeniem warunków zdrowotnych i użytkowych.

PINB dopuścił ww. opinię jako dowód w sprawie i opierając się na niej uznał, że przedmiotowy odcinek linii elektroenergetycznej jest w odpowiednim stanie technicznym i wobec tego decyzją z dnia [...] maja 2015 r, nr [...] znak: [...] umorzył postępowanie w sprawie stanu technicznego odcinka napowietrznej sieci elektroenergetycznej niskiego napięcia położonej na działkach nr ewid. 199 i 124/5 w D., stanowiących własność A.G.

Składając odwołanie od tej decyzji A.G. wniosła o jej uchylenie i zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego

a mianowicie art. 6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 12, art. 77-81 K.p.a., niezastosowanie się do wytycznych zwartych w wyroku WSA z dnia 18 czerwca 2014, sygn. II SA/Rz 280/14. Podała, że decyzja wydania została na podstawie jednej opinii, natomiast organ nie ustosunkował do dowodów przedstawionych przez właścicielkę działek. Nadto ponownie nie podjął wszelkich czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. W zupełności pominął dowody przedstawione przez stronę, a także przez "A" S.A. m. in. pismo z dnia [...] listopada 2014 r. w którym sama Spółka poinformowała o złym stanie technicznym przedmiotowej linii. Odwołująca zakwestionowała sposób prowadzenia postępowania dowodowego, tj. niepoinformowanie o terminie i miejscu przeprowadzenia dowodu, czym uniemożliwiono jej zadawanie pytań i wyjaśnienie kwestii przez nią poruszanych.

Wskazaną na wstępie decyzją WINB uchylił w całości zaskarżoną decyzję i umorzył w całości postępowanie w sprawie stanu technicznego odcinka napowietrznej sieci elektroenergetycznej niskiego napięcia położonej na działkach nr 199 i 124/5 w D. własności A.G.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że dokonując analizy zgromadzonego materiału dowodowego uznał, że koniecznym jest przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, dlatego w dniu [...] września 2015 r. przeprowadził postępowanie wyjaśniające połączone z rozprawą administracyjną, w której uczestniczyli autorzy opracowań dotyczących stanu technicznego przedmiotowej sieci oraz pełnomocnik odwołującej. W jej toku autorzy opracowań podtrzymali swoje opinie i zawarte w nich konkluzje. WINB dokonując analizy oświadczeń i sporządzonych ocen uznał, że jako dowód w sprawie należy uznać ekspertyzę techniczną sporządzoną przez M.S. oraz S.E. Opinie te posiadają zbliżone wnioski na temat stanu technicznego odcinka przedmiotowej linii i zalecenia co do dalszego remontu. Z dokumentów tych wynika, że stan techniczny przedmiotowej linii jest zadowalający i nie stanowi zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi, zwierząt i mienia a także nie powoduje negatywnego oddziaływania i pogorszenia warunków zdrowotnych. Autorzy tych opracowań posiadają przygotowanie zawodowe do oceny zjawisk technicznych i stanu technicznego obiektów – linii energetycznych. Przedstawili zasady przenoszenia obciążeń przez ustroje słupowe składające się z trzech żerdzi słupowych. Wyjaśnili, że drobne ubytki betonu w słupach w żaden sposób nie wpływają na nośność słupów. Organ uznał, że ww. osoby posiadają wiedzę z zakresu wytrzymałości materiałów i statyki budowli.

Odnosząc się natomiast do opinii sporządzonej przez P.S., organ uznał że stanowi ona w rzeczywistości wyjaśnienie procesu powstawania korozji w elementach żelbetonowych. Jej autor nie posiada uprawnień do oceny stanu technicznego i nośności elementów budowli. Organ zwrócił także uwagę, że trudno zgodzić się ze stanowiskiem, że słup stanowi bezpośrednie zagrożenie. Opinia sporządzona została 4 lata wstecz i od tamtej pory nie stwierdzono negatywnych zjawisk. Nadto opracowano ją na podstawie materiału zdjęciowego, bez oględzin obiektu. Stanowi ona dowód prywatny, nie można jej przypisać waloru z opinii biegłego i należy ją traktować jako wyjaśnienie stanowiące poparcie stanowiska strony.

W tych okolicznościach organ odwoławczy stwierdził, że zgromadzony

w sprawie materiał dowodowy i jego analiza, nie dają podstaw do podjęcia administracyjnej interwencji, na podstawie przepisów ustawy Prawo budowlane. Organ uznał, że przedmiotowa linia niskiego napięcia na działkach nr ewid. 199

i 124/5 w D. na obecna chwilę jest w zadowalającym stanie technicznym

i nie stanowi zagrożenia dla zdrowia i życia osób i zwierząt. Usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, w trybie art. 66 Prawa budowlanego, polegać może tylko na usunięciu i wymianie ustroju słupowego. W przypadku słupa zbudowanego

z elementów prefabrykowanych, takie roboty spowodują rozbiórkę całego ustroju słupowego, a takich robót organ nadzoru na podstawie ww. przepisu nie może nakazać. Prowadzone postępowanie stało się zatem bezprzedmiotowe, skoro brak jest podstaw do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia. Kwestię reformacji zaskarżonej decyzji WINB wyjaśnił tym, że decyzja ta nie określała, czy umorzenie dotyczyło całego prowadzonego postępowania, czy tylko jego części. Wobec tego konieczne było doprecyzowanie rozstrzygnięcia.

Skargę na opisaną wyżej decyzję złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie A.G. wnosząc o jej uchylenie. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 10, art. 75, art. 77 – 80 K.p.a. i błędne wyprowadzenie wniosku, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i ustalenia organu, że linia znajdująca się na jej działkach jest w odpowiednim stanie technicznym i nie stwarza zagrożenia, uzasadnia umorzenie postępowania. Podkreśliła, że organ odwoławczy nie odniósł się w wyczerpujący sposób do zaleceń zawartych w wyroku WSA w Rzeszowie z 18 czerwca 2014 r., sygn. II SA/Rz 280/14, jak i do żądań skarżącej co do uwzględnienia i rozpatrzenia dowodów przez nią przedstawionych. Zarzuciła pominięcie istotnych dowodów i faktów.

Wskazała, że sama Spółka "A" S.A. informowała organ

o zagrożeniu zdrowia i życia jakie stwarza linia elektroenergetyczna. Nadto Spółka ta, pod pozorem remontu, chce przebudować linie bez pozwolenia na budowę, czego dowodem jest próba ponownego wszczęcia postępowania w sprawie wejścia w teren na podstawie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organ nie odniósł się także do żądania skarżącej wyjaśnienia zagrożenia jakie płynie z położenia,

w niebezpiecznej odległości, nieizolowanej linii od płaskiego dachu jej budynku. A.G. zarzuciła, że uznane za dowód w sprawie opinie nie wyjaśniają rzetelnie sprawy, przeczą rzeczywistości i dokumentom. Organ nie podjął próby wyjaśnienia sprzeczności opinii z dokumentami przedłożonymi przez "A" S.A. Jej zdaniem organ dokonał dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, nie wyjaśnił sprawy z uwzględnieniem przedstawionych przez nią uwag.

W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie,

z przyczyn przedstawionych w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle brzmienia przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." sądy administracyjne badają, czy kwestionowany akt (tu decyzja) nie narusza prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy lub przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Nadto badają, czy organ administracji nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością aktu (z przyczyn określonych w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach). Przy czym, jak wynika z przepisów art. 133 § 1 i art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd orzeka na podstawie akt sprawy i w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli według wskazanych wyżej kryteriów, Sąd przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie stwierdził naruszenia prawa. W konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.

Wskazany wyżej obowiązek kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obejmuje również zbadanie, czy organ administracji ponownie rozpoznający sprawę po wyroku sądu administracyjnego wypełnił powinność wynikającą z art. 153 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z brzemieniem tego przepisu ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Zatem ocena wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie tak długo, jak wyrok sądu nie zostanie uchylony w trybie określonym przez prawo, bądź nie ulegnie zmianie stan prawny będący przedmiotem orzekania.

Lektura akt administracyjnych i uzasadnienie zaskarżonej decyzji z dnia 30 września 2015 r., wbrew zarzutom skargi, prowadzi do wniosku, że w postępowaniu poprzedzającym jej wydanie była respektowana ocena prawna zawarta w wyroku tut. Sądu z dnia 18 czerwca 2014 r. (II SA/Rz 280/14), pozostająca pod ochroną cyt. wyżej art. 153 P.p.s.a.

Uchylając kontrolowane wówczas decyzje organów obu instancji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.), Sąd wskazał na konieczność ponownego przeanalizowania dowodów zebranych w sprawie, w tym przedstawionych przez skarżącą i dokonania ich oceny zgodnie z regułami K.p.a., co powinno znaleźć wyraz w uzasadnieniu decyzji, a także rozważenia ewentualnego uzupełnienia postępowania dowodowego.

Dokonując reformacji (art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a.) wydanej w pierwszej instancji decyzji z dnia 27 maja 2015 r., organ odwoławczy przeprowadził dodatkowe postępowanie wyjaśniające, połączone z rozprawą administracyjną (art. 95 § 2 K.p.a.) z udziałem m.in. autorów opracowań (opinii, ekspertyz) dotyczących stanu technicznego przedmiotowego odcinka napowietrznej linii elektroenergetycznej niskiego napięcia położonej na działkach nr 199 i 124/5 w D., stanowiących własność A.G., jej pełnomocnika oraz przedstawiciela "A" S.A. Oddział w [...] RE [....] (zarządzającego siecią). Jak wynika z treści protokołu rozprawy w dniu 8 września 2015 r. (k. 60 – 67 akt II instancji) autor ekspertyzy technicznej odcinka napowietrznej linii elektroenergetycznej inż. M. S. (Kierownik Ośrodka Rzeczoznawstwa SEP w R.), dr hab. Inż. P.S. (Kierownik Katedry Chemii Ogólnej i Elektrochemii prof. P[...]) autor oceny technicznej konstrukcji słupa żelbetowego nr 55 posadowionego na działce nr 199 i 124/5 w D. i inż. S. E. (zaprzysiężony biegły sądowy z zakresu spraw elektrycznych i elektroenergetycznych) autor opinii Nr 05/2015 (ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego odcinka sieci elektroenergetycznej) odpowiedzieli na wszystkie pytania składane przez pełnomocnika skarżącej, a także podtrzymali swoje opinie i zawarte w nich wnioski końcowe. Pełnomocnik skarżącej przedstawił stanowisko odnośnie "niewłaściwej" eksploatacji linii elektroenergetycznej (obecnie zagraża mieszkańcom posesji), dołączając 6 szt. zdjęć obrazujących stan techniczny słupów nr 55 i 56 przedmiotowej linii.

Zdaniem Sądu, uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób dostatecznie klarowny i szczegółowy wskazuje na motywy, jakimi kierował się organ odwoławczy, uznając iż przedmiotowa linia elektroenergetyczna niskiego napięcia na działkach nr 199 i 124 w D. obecnie jest w zadowalającym stanie technicznym i nie zagraża życiu lub zdrowiu ludzi i zwierząt. Wyjaśnia przyczyny, z powodu których oparł się na ekspertyzie technicznej inż. M. S. i opinii biegłego S. E. (obejmującej linię energetyczną wraz ze stanowiskami słupowymi nr 55 – 59) – wynika z nich jednoznacznie, że przedmiotowa linia nie stanowi zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi, zwierząt i mienia, a także nie powoduje oddziaływania mogącego skutkować pogorszeniem warunków zdrowotnych i użytkowych dla otoczenia – jak również niezwykle dokładnie wyjaśnia przyczyny, które nie pozwoliły na uwzględnienie przedłożonej przez skarżącą opinii prof. P[...] P. S. (odmawiając jej tym samym waloru dowodowego). Wyjaśnia również przyczyny, z powodu których dołączone przez pełnomocnika skarżącej zdjęcia do protokołu z rozprawy, nie zostały uznane za dowód w sprawie (istotnie jako "zmontowane" z fragmentów akt sprawy). W konsekwencji więc stwierdzić należy, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 K.p.a.

Nadto zebrany w sprawie niniejszej materiał dowodowy nie daje żadnych podstaw do uznania, że nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy, ani też iżby nie były w toku tego postępowania respektowane reguły wyrażone w art. 7 i art. 10 K.p.a.

Przypomnieć należy, że naruszenie przepisów postępowania może polegać w szczególności na niedopełnieniu wynikających z tych przepisów obowiązków organu lub uniemożliwieniu stronie skorzystania z przysługujących jej uprawnień procesowych albo też błędnej wykładni tych przepisów. Sąd, jak wyjaśniono na wstępie, uchyla decyzję tylko wówczas, gdy stwierdzone naruszenie przepisów mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.). Postępowanie sądowe nie dostarczyło podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji naruszono prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., a w szczególności przepisy procesowe wymienione w skardze.

W podstawie prawnej kontrolowanej decyzji powołany został art. 105 § 1 K.p.a., który stanowi: "Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części".

Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie, pozytywne czy negatywne, staje się prawnie niedopuszczalne. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza więc brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkujący tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty.

Jeżeli zatem organ administracji publicznej ustala bezprzedmiotowość postępowania, oceniając, czy strona ma prawo żądać od organu skonkretyzowania w drodze decyzji administracyjnej jej indywidualnych uprawnień wynikających z prawa materialnego, to ocena ta winna być przeprowadzona w świetle regulacji zawartych w przepisach prawa materialnego.

W rozpoznawanej sprawie takim przepisem był art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) i w trafnej ocenie organów obu instancji, zebrany w sprawie materiał dowodowy dawał podstawę do jednoznacznego ustalenia, iż nie ma przesłanek do orzekania co do istoty sprawy. Organ odwoławczy słusznie zauważył, że powyższy przepis nie uprawnia do nakazania rozbiórki "całego ustroju słupowego". Zatem zakończenie postępowania, które stało się bezprzedmiotowe w myśl art. 105 § 1 K.p.a., czyli orzeczeniem kończącym sprawę pod względem procesowym nie naruszyło prawa.

Zawarte w skardze stwierdzenia, iż Spółka [...] (zarządzająca siecią) pod pozorem remontu chce przebudować linię bez pozwolenia na budowę, pozostają poza zakresem kontroli Sądu w niniejszej sprawie.

Na uwzględnienie nie zasługują wywody skargi, że sama Spółka [...] informowała organ o zagrożeniu zdrowia i życia stwarzanym przez linię elektroenergetyczną. Sformułowane zostały już wcześniej w odwołaniu, z powołaniem się w nim na pismo "A" S.A. z dnia [...] listopada 2014 r., w którym zawarta jest informacja o wystąpieniu do Starosty [...] z wnioskiem o udostępnienie nieruchomości (działek nr 199 i nr 124/5 poł. w D.), na podstawie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami, celem wykonania czynności remontowych linii niskiego napięcia.

Podejmowane przez Spółkę [...] działania, w rzeczywistości wykonywanie obowiązków obciążających dostawcę energii elektrycznej – niewątpliwie obejmują one utrzymywanie sieci w odpowiednim stanie technicznym, co wymaga przeprowadzania remontów, napraw itp. czynności – nie może być utożsamiane z sytuacją podlegającą regulacji art. 66 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane, a w szczególności ze stanowiskiem skarżącej o rzekomym zagrożeniu zdrowia i życia stworzonym przez przedmiotową linię elektroenergetyczną na działkach stanowiących jej własność. Nie znajduje ona wsparcia w zebranym w sprawie materiale dowodowym.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga została oddalona.