Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 188/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-04-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6171 Radcowie prawni i aplikanci radcowscy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 4 kwietnia 2012 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. P. na uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłaty rocznej za aplikację postanawia: oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

B. P. do swojej skargi na uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych z dnia [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłaty rocznej za aplikację dołączył formularz urzędowy PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Skarżący podał we wniosku, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwuletnim synem. Wnioskodawca i jego żona pobierają zasiłki dla bezrobotnych w wysokości po 597,90 zł – w sumie 1135 zł miesięcznie. Żona wnioskodawcy posiada własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego wielkości 41 m² w W. Skarżący jest właścicielem samochodu marki [...] z 2001 r. wartości 15000 zł. Wnioskodawca wykazał następujące wydatki miesięczne: czynsz – 350 zł, media – 320 zł, Internet – 50 zł, samochód- 300 zł, żywność – 1100 zł, dziecko – 600 zł, kosmetyki – 100 zł, telefon – 100 zł, ubrania – 100 zł, chemia domowa – 100 zł, pożyczka hipoteczna – 800 zł (spłata zawieszona), rata kredytu hipotecznego mieszkaniowego – 500 zł (karencja do końca marca 2012 r.), od kwietnia 2012 r. w wysokości około 1600 zł. Skarżący oświadczył, że wraz z żoną i synem utrzymują się z pożyczek od rodziny w części wymagającej pokrycia niedoborów. Skarżący został wpisany na listę radców prawnych i w dniu 5.I.2012 r. złożył ślubowanie radcowskie. Wnioskodawca ubiega się o zatrudnienie.

Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Celem ustanowienia instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobom fizycznym i jednostkom organizacyjnym znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej faktycznej realizacji konstytucyjnego prawa do sądu wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Jako instytucja o charakterze wyjątkowym, może ona mieć zastosowanie tylko wobec osób, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, w szczególności - osób rzeczywiście ubogich, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku. Ubiegający się o prawo pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.

W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu. Wnioskodawca nie wykazał w sposób przekonujący, że nie ma możliwości zdobycia środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych. Wykazane przez niego wydatki wielokrotnie przekraczają dochód jaki skarżący osiąga wraz z żoną. Niektóre z zadeklarowanych wydatków np. na samochód z pewnością nie należą do kosztów utrzymania koniecznego. Wnioskodawca wskazał, że rodzina pomaga mu w opłaceniu wydatków nieznajdujących pokrycia w osiąganych dochodach. Ponadto skarżący jest radcą prawnym, ubiega się o zatrudnienie, więc jego sytuacja zawodowa i majątkowa może w każdej chwili ulec znaczącej poprawie. W świetle powyższych okoliczności uznano, że skarżący ma możliwość, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, żony i syna, zdobyć środki finansowe na zapłacenie wpisu sądowego od skargi (o ile zostanie do tego wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II) oraz ponieść inne ewentualne koszty sądowe na późniejszym etapie postępowania, jednorazowo nie przekraczające kwoty 100 zł.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.