Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1026/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-01-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie adwokatowi
Powołane przepisy: article: art. 258 par 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. O. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: przyznać na rzecz adwokata A. O., od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie kwotę [...] zł (słownie: [...]) w tym [...] zł (słownie: [...]) podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 lipca 2016 r. przyznane zostało skarżącej prawo pomocy obejmujące ustanowienie dla niej adwokata z urzędu w sprawie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. w przedmiocie zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym.

Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Szczecinie, Dziekan ORA zawiadomił w dniu 4 sierpnia 2016 r., że na pełnomocnika skarżącej w celu sporządzenia i złożenia skargi na ww. postanowienie organu, został wyznaczony adwokat A. O.

Pismem z dnia 8 września 2016 r. pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...] r. W skardze zawarł wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego udzielonego skarżącej w sprawie, równocześnie oświadczając, że koszty zastępstwa nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części.

Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 1026/16, wydanym

w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Szczecinie oddalił skargę skarżącej na wyżej wymienione postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Sz.

Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., dalej zwana: "p.p.s.a.") – wyznaczony adwokat, radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia

3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Zgodnie

z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie należy zatem zastosować przepisy uprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), bowiem skarga inicjująca postępowanie przed Sądem I instancji została wniesiona przed dniem 2 listopada 2016 roku.

Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje

z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy,

a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 1 rozporządzenia).

W myśl § 21 ust. 1 pkt 1c) – opłaty maksymalne przed sądami administracyjnymi wynoszą w I instancji w tzw. innej sprawie [...] zł.

W przedmiotowej sprawie biorąc pod uwagę stopień zawiłości przedmiotowej sprawy i jej charakter orzekający uznał, że wynagrodzenie w wysokości [...] zł jest adekwatne do nakładu pracy pełnomocnika.

W myśl natomiast § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości –

w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach

o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. 23 %.

W związku z powyższym, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.