Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 240/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-05-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 113  par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2009 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 października 2008r. J. W. zwrócił się do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa o wyjaśnienie w drodze postanowienia, treści posiadanych uprawnień z dnia [...] kwietnia 1992r. nr [...] do wykonywania samodzielnej funkcji projektanta w specjalności architektonicznej do sporządzania w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m 3 projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych.

[...] Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa po rozpatrzeniu wniosku w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie nr [...] z dnia [...] kwietnia 1992r. wydanej przez Wojewodę [...] na podstawie § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie ( Dz. U. nr 8, poz. 46 ),

postanowieniem z dnia [...] października 2008r. znak: [...] na podstawie art. 113 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r -Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), wyjaśniła, że J. W. jest uprawniony do wykonywania samodzielnej funkcji projektanta w specjalności architektonicznej w zakresie sporządzania w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000m 3 projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych.

W uzasadnieniu postanowienia podkreślono, że uprawnienia budowlane wydane na podstawie rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975r. obowiązują nadal w zakresie, w jakim je nadano gdyż zgodnie z art. 104 Prawa budowlanego osoby, które przed dniem wejścia w życie tej ustawy, uzyskały uprawnienia budowlane lub stwierdzenie przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, zachowują uprawnienia do pełnienia tych funkcji w dotychczasowym zakresie..

Wyjaśniono, że uprawnienia budowlane J.W. w specjalności architektonicznej- upoważniające do sporządzania w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1 000 m 3 projektów w zakresie

rozwiązań architektonicznych należy rozumieć w ten sposób, iż ograniczenie kubatury dotyczy wszystkich wymienionych budynków i budownictwa, w czym przejawia się między innymi ograniczony zakres omawianych uprawnień. Zatem, osoba posiadająca uprawnienia budowlane w powyższym zakresie może projektować: budynki jednorodzinne do 1000 m3, zagrodowe - do 1000 3 oraz inne budynki o kubaturze do 10003 w zakresie objętym specjalnością techniczno-budowlaną, w której może projektować bądź kierować budową lub robotami.

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa po rozpatrzeniu zażalenia J. W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008r. znak: [...], utrzymała zaskarżone postanowienie w mocy.

Organ odwoławczy podzielił wyjaśnienia zawarte w postanowieniu organu I instancji.

W uzasadnieniu postanowienia podkreślono, że zakres uprawnień budowlanych należy odczytywać zgodnie z treścią decyzji o ich nadaniu i w oparciu o przepisy będące podstawą ich nadania. Decyzja o nadaniu uprawnień budowlanych lub o stwierdzeniu posiadania przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie określa każdorazowo zakres prac projektowych lub robót budowlanych w danej specjalności, do których uprawniona jest dana osoba.

Stwierdzenie posiadania przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie wydane przez W.O. w dniu [...] kwietnia 1992r. nr ewid. [...] , upoważnia J. W. w specjalności architektonicznej w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000m 3, do sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych.

Ponownie podkreślono, że osoba posiadająca uprawnienia budowlane w powyższym zakresie może projektować budynki jednorodzinne do 1000 m3, zagrodowe-do 10OOm 3, zagrodowe- do 1000 m 3 oraz inne budynki o kubaturze do 1000 m 3 w zakresie objętym specjalnością architektoniczną w czym przejawia się ograniczony zakres nadanych uprawnień.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniósł J. W. wnosząc o jej uwzględnienie.

Skarżący podniósł, że od momentu otrzymania przedmiotowych uprawnień tj. od [...] kwietnia 1992r. nigdy nie było żadnych wątpliwości z interpretacją jego

uprawnień. Wielokrotnie na podstawie tych uprawnień urzędy wydawały pozwolenia na budowę budynków jednorodzinnych i zagrodowych powyżej 1000 m 3.

W ocenie skarżącego uprawnienia budowlane wydane na podstawie rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie upoważniają do sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych wszystkich budynków mieszkalnych jednorodzinnych, wszystkich budynków w zabudowie zagrodowej i innych budynków o kubaturze do 1000 m3.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik spraw, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( DZ. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ponadto Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.

Zdaniem Sądu zaskarżonemu i poprzedzającemu go postanowieniu organu pierwszej instancji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o przepis art. 113 § 2 kpa stanowiący, iż organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie strony wątpliwości co do treści decyzji.

Podkreślić należy, iż celem instytucji uregulowanej w cytowanym przepisie jest usunięcie niejasności decyzji, zwłaszcza gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością, utrudniającą zrozumienie sensu rozstrzygnięcia. Postanowienie

wyjaśniające wątpliwości decyzji jest powiązane z tą decyzją (postanowienie NSA z dnia 25 czerwca 2002r., sygn. akt II SA/Ka 2160/2000).

Sąd podziela wyjaśnienia wątpliwości, dokonane w postanowieniach organów obu instancji, w trybie przepisów art. 113 § 2 kpa w których właściwie wyjaśniono na wniosek skarżącego wątpliwości co do treści decyzji o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.

Zaznaczyć należy, iż żądanie dotyczyło wyjaśnienia zakresu uprawnienia do sporządzania w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m 3 projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych.

Organy wyjaśniły, że uprawnienie to może być realizowane w taki sposób, iż ograniczenie kubaturowe dotyczy łącznej kubatury całego zamierzenia inwestycyjnego i odnosi się do budownictwa jednorodzinnego, zagrodowego oraz innych budynków.

Organ I instancji opierając się na wykładni językowej stwierdził, że ograniczenie kubaturowe odnosi się do wyliczenia kolejnych rodzajów budownictwa wymienionych w uprawnieniu i w przepisie rozporządzenia, na którym oparto decyzję przyznającą uprawnienia. Organ odwoławczy zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

W ocenie Sądu stanowisko zajęte przez organy zostało prawidłowo uzasadnione. Wyjaśnienia organów wspiera analiza celowościowa i systemowa przepisu będącego podstawą decyzji.

Wskazać należy, iż sens ograniczenia w projektowaniu sprowadza się do tego, aby projekty były wykonywane przez odpowiednio przygotowane osoby.

Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. nr 207, poz. 2016 ze zm.) samodzielne funkcje techniczne w budownictwie mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją, stwierdzone decyzję, zwaną dalej "uprawnieniami budowlanymi" wydaną przez organ samorządu zawodowego. Powyższy przepis określa nie tylko wymagania prawne lecz pełni również w systemie prawa budowlanego funkcję gwarancyjną, stojąc na straży bezpieczeństwa projektowanych budowli.

Zasadą jest, też uzyskiwanie uprawnień do projektowania bez ograniczeń, co wynika z uzyskania najwyższych kwalifikacji (art. 14 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego), uprawnienia zaś do projektowania z ograniczeniami są wyjątkiem od zasady, będąc skutkiem niższego poziomu wiedzy i doświadczenia w danej dziedzinie (art. 14 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego).

Przepis art. 12 ust. 6 prawa budowlanego stanowi, że osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie są odpowiedzialne za wykonywanie tych funkcji zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej oraz za należytą staranność w wykonywaniu pracy, jej właściwą organizację, bezpieczeństwo i jakość.

Istnieje zatem konieczność powiązania odpowiedniego poziomu wiedzy z zakresem ograniczeń w przyznawanych uprawnieniach, co ma zapewnić bezpieczeństwo obiektów budowlanych.

Jeżeli zatem organ stanął przed koniecznością wyjaśnienia treści uprawnienia ograniczonego, będącego wyjątkiem od zasady posiadania pełnych uprawnień, to zgodnie z ogólną zasadą interpretacyjną, iż wyjątki od zasad należy interpretować zawężająco, winien stosować interpretację zawężającą.

W okolicznościach kontrolowanej przez Sąd sprawy wynik, interpretacji językowej przeprowadzonej przez organ pokrywa się zatem z interpretacją systemową.

Zdaniem Sądu organ właściwie stwierdził, że ograniczenie kubatury dotyczy wszystkich wymienionych budynków i budownictwa w czym przejawia się między innymi ograniczony zakres omawianych uprawnień.

Mając na uwadze powyższą argumentację, Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).