Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1125/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-06-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Orzeczono o zwrocie wydatków za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 1 i 3, par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. a)-c) i pkt 2 lit. a)-d), par. 19.
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata E.O. o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną w ramach prawa pomocy w sprawie ze skargi R.D. na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać adwokatowi E.O. wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł netto powiększonej o należny podatek VAT oraz odmówić uwzględnienia wniosku w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

W wyniku rozpoznania wniosku R.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, złożonego po wniesieniu skargi na postanowienie Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]", Referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Ol 1125/07, przyznał skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka "[...]" wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu – adwokata E.O. W dniu 22 kwietnia 2008 r. skarżący udzielił wskazanemu adwokatowi pełnomocnictwa do reprezentowania go przed sądami administracyjnymi w niniejszej sprawie.

Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Ol 1125/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniesioną przez skarżącego skargę.

W dniu 3 czerwca 2008 r. (data nadania pocztowego) adwokat E.O. złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od przedmiotowego postanowienia. Wniosła jednocześnie o zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu w ramach prawa pomocy, oświadczając, iż nie zostało ono w żadnej części uiszczone.

W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), adwokat wyznaczony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1 rozporządzenia). Żądanie przyznania opłaty za czynności adwokackie w podwyższonej wysokości powinno być zatem w każdym przypadku uzasadnione okolicznościami, o których mowa w przytoczonym przepisie. Wskazać również należy, iż wynagrodzenie, o którym stanowi art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może być przyznane pełnomocnikowi wyłącznie w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej (pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04, ONSA i WSA 2005, Nr 5, poz. 93).

Stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji określone zostały w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a)-c) rozporządzenia. W niniejszej sprawie – z uwagi na jej przedmiot, stawka ta wynosi, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia – 240 zł. Stawki minimalne w drugiej instancji określone zostały natomiast w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a)-d) rozporządzenia. Zgodnie też z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W niniejszej sprawie, zawodowy pełnomocnik ustanowiony został dla skarżącego na etapie postępowania przed sądem administracyjnym pierwszej instancji. Mając na uwadze akta sprawy sądowej oraz uzasadnienie złożonej przez adwokata opinii stwierdzić należy, iż po otrzymaniu pełnomocnictwa podjęte przez pełnomocnika na tym etapie postępowania czynności polegały na zapoznaniu się z aktami sprawy. W drugiej natomiast instancji na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi oraz poinformowaniu o tym fakcie skarżącego. W piśmie procesowym z dnia 2 czerwca 2008 r. (opinia) adwokat nie określiła wyraźnie za jaką pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu żąda wynagrodzenia. Uznano tym samym, iż żąda wynagrodzenia w najszerszym zakresie.

Mając na uwadze powyższe, zauważyć należy, iż w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, normodawca w odróżnieniu od zapisów § 18 ust. 1 pkt 1 lit. b) i pkt 2 lit. a)-c) rozporządzenia nie określił konkretnych czynności procesowych, za które przysługuje stawka minimalna określona w tym przepisie. Przyjąć zatem należy, iż opłata w wysokości tej stawki przysługuje adwokatowi z urzędu niezależnie od rodzaju podjętych przez niego czynności procesowych, o ile jednak polegały one na faktycznym udzieleniu stronie pomocy prawnej. Za czynność taką trudno jest natomiast uznać samo zapoznanie się pełnomocnika z aktami sprawy. Czynność ta świadczy wprawdzie o rozpoczęciu przez pełnomocnika wykonywania czynności związanych z udzieleniem pomocy stronie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2005 r., sygn. akt I KZP 15/05), jednakże jest ona jedynie czynnością wstępną, po podjęciu której możliwe jest dopiero faktyczne udzielenie stronie pomocy prawnej. Pełnomocnik powinien bowiem zapoznać się z aktami sprawy niezależnie od etapu postępowania, na którym został ustanowiony. Samo zapoznanie się pełnomocnika z aktami sprawy w pierwszej instancji nie może być tym samym uznane za faktycznie udzielaną w tej instancji pomoc prawną, za którą należy przyznać wynagrodzenie, w wysokości określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Zapoznanie się pełnomocnika z aktami sprawy stanowi bowiem jedynie czynność poprzedzającą i jednocześnie warunkującą podjęcie czynności stanowiącej faktyczne udzielenie pomocy prawnej.

W niniejszej sprawie za czynność taką uznać należy dopiero sporządzenie przez adwokata opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i poinformowanie o tym fakcie skarżącego. Tylko zatem za tą czynność należy przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie. Z uwagi na to, że adwokat prowadziła niniejszą sprawę w I instancji, wysokość wynagrodzenia, ustalona zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 120 zł (50% x 240 zł). Zauważyć jednocześnie należy, iż w piśmie procesowym z dnia 2 czerwca 2008 r. (opinia) adwokat nie powołała się na okoliczności uzasadniające podwyższenie tej opłaty (powyżej 100% stawki minimalnej). Niezależnie od powyższego, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłata ta podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 rozporządzenia).

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy zasadne jest przyznanie adwokatowi ustanowionemu z urzędu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w kwocie 120 zł powiększonej o należny podatek VAT. Brak jest natomiast podstaw do orzekania o zwrocie pełnomocnikowi niezbędnych udokumentowanych wydatków wobec braku ich wykazania.

Tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.