Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 671/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-09-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259 par 2 w zw. z art. 260 par 2 i par 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu "G." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w W. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 sierpnia 2016 r. o sygn. akt I SA/Sz 671/16 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za luty 2010 r. p o s t a n a w i a: odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 671/16 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie odmówił "G." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w W. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis postanowienia z dnia

12 sierpnia 2016 r., pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 22 sierpnia 2016 r. (k. 105)

W dniu 1 września 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Spółka złożyła sprzeciw od powyższego postanowienia, zarzucając błędną ocenę dołączonych do wniosku o prawo pomocy dokumentów źródłowych i przyjęcie, że Skarżąca posiada środki na poniesienie pełnych kosztów postępowania oraz wnosząc o uwzględnienie wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje.

Stosownie do art. 259 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.

Zgodnie z art. 259 § 2 P.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Jak stanowi art. 260 § 2 P.p.s.a., w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca odpis postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 sierpnia 2016 r., adresowana do pełnomocnika Skarżącej, została skutecznie doręczona w dniu 22 sierpnia 2016 r. (poniedziałek). Ostatni dzień terminu do wniesienia sprzeciwu przypadł zatem na dzień 29 sierpnia 2016 r. (poniedziałek).

Jak wynika z daty widniejącej na stemplu pocztowym, znajdującym się na kopercie, w której wniesiono pismo, sprzeciw został nadany w placówce pocztowej w dniu 1 września 2016 r., a więc po upływie ustawowego terminu. Zgodnie zaś z art. 83 § 3 P.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 260 § 2 i § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.