Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 728/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 141 § 1, art. 57 § 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek /spr./ Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2017r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A. D. jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...], którym stwierdzono uchybienie przez niego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie prowadzonej wobec niego egzekucji administracyjnej na podstawie wystawionych przez tegoż Naczelnika tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...].

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Naczelnik US na podstawie ww. tytułów wykonawczych wszczął wobec zobowiązanego A.D. postępowanie egzekucyjne. Odpisy tytułów doręczono mu 7 kwietnia 2017 r. W dniu 13 kwietnia 2017 r. zobowiązany nadał w placówce pocztowej operatora pocztowego pisma z zarzutami w sprawie egzekucji administracyjnej. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] organ egzekucyjny uznał zarzuty za nieuzasadnione. Doręczono je zobowiązanemu 3 lipca 2017 r. W dniu 11 lipca 2017 r. zobowiązany nadał w placówce pocztowej zażalenie. Nastąpiło to jednak po upływie przepisanego terminu, który wynosił 7 dni. Ustawowy termin do dokonania tej czynności upłynął 10 lipca 2017 r. Wobec tego, działając na podstawie art. 134 i 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm. - określnej dalej jako k.p.a.) oraz w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1201 - określnej dalej jako u.p.e.a.), stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

W skardze A. D., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia, zarzucił naruszenie przez organ art. 134 k.p.a. poprzez uznanie, że uchybił terminowi do wniesienia zażalenia.

Skarżący przyznał, że zażalenie wniósł 11 lipca 2017 r. Niemniej, postanowienie I instancji doręczono mu 4 lipca 2017 r., a nie jak przyjęto 3 lipca 2017 r. Błąd w oznaczeniu daty może wynikać z winy pracownika poczty. Wystąpił już z wnioskiem o przywrócenie terminu, a więc przed jego rozpoznaniem nie powinno być wydane postanowienie stwierdzające uchybienie terminu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko w sprawie.

Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2017 r., po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił. W przepisanym terminie skarżący zgłosił wniosek o sporządzenie jego uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy istotne okazały się następujące fakty:

1) postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego rozpoznał wniesione przez A D zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej wobec niego na podstawie wyżej opisanych tytułów wykonawczych,

2) postanowienie to doręczono zobowiązanemu drogą pocztową za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A.,

3) ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki listowej wynika, że po wcześniejszej awizacji (pierwsza miała miejsce 16 czerwca 2017 r.), wydano ja w dniu 3 lipca 2017 r. P D (synowi adresata),

4) w aktach znajduje się także koperta, w której nadano zażalenie, opatrzona datownikiem operatora pocztowego z dnia 11 lipca 2017 r.

Organ odwoławczy poczynił błędne ustalenia, jeżeli chodzi o datę doręczenia postanowienia zobowiązanemu oraz dnia upływu ustawowego terminu do wniesienia zażalenia, ale uchybienia w tym zakresie nie miały jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia i jego prawidłowość - zgodność z prawem. Stwierdzone przez Sąd naruszenie przepisu art. 124 § 2 k.p.a. w zakresie uzasadniania faktycznego nie wyczerpywało dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej powoływanej w skrócie "p.p.s.a.", ponieważ zgromadzony materiał dowodowy potwierdza fakt uchybienia przez zobowiązanego terminu do wniesienia zażalenia, tyle że w innym dniu. Zgodnie z powołanym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na postanowienie uchyla je w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej postanowienie z dnia [...] czerwca 2017 r. wynika, że korespondencja ta była awizowana. Pierwszej awizacji dokonano 16 czerwca 2017 r., a zatem ustawowy termin do podjęcia korespondencji, mając na uwadze dyspozycję art. 44 § 1 pkt 1 oraz § 4 k.p.a., upływał 30 czerwca 2017 r., tj. po upływie 14 dni od dnia pierwszej awizacji. Tak więc wydanie korespondencji synowi A. D. w dniu 3 lipca 2017 r. nie miało już wpływu na bieg terminu do wniesienia zażalenia, ponieważ z mocy ustawy skutek doręczenia nastąpił wcześniej, w dniu 30 czerwca 2017 r. (siedmiodniowy termin odbioru po drugiej awizacji, której dokonano dopiero 27 czerwca 2017 r., nie ma wpływu na bieg terminu określonego w powołanych wyżej przepisach k.p.a.). Tym samym ustawowy termin do wniesienia zażalenia upłynął dnia 7 lipca 2017 r., a nie jak przyjął organ dnia 10 lipca 2017 r. Okoliczności tej organ odwoławczy nie dostrzegł, choć nie miało to wpływu na wynik sprawy, ponieważ zażalenie - co nie ulega wątpliwości, i tak zostało nadane z uchybieniem siedmiodniowego terminu. Dzień 30 czerwca 2017 r. (podobnie zresztą jak dzień 10 lipca 2017 r.) nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Czynność nadania zażalenia w dniu 11 lipca 2017 r. była zatem bezskuteczna procesowo. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy mógł jedynie stwierdzić, na podstawie art. 134 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Stosownie bowiem do art. 134 zdanie 1 w związku z art. 144 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W myśl natomiast art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Jeżeli strona nie składa pisma osobiście w kancelarii (biurze podawczym) organu administracji publicznej, lecz za pośrednictwem operatora pocztowego, to w myśl art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (aktualnie: Poczty Polskiej S.A., zgodnie z decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 30 czerwca 2015 r. nr DRP.WKP.710.2.2015.26,27). W kontrolowanej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący obowiązku tego przed dniem 7 lipca 2017 r. nie dopełnił. Skarga podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Na marginesie Sąd zauważa, że powyższe okoliczności faktyczne znajdują także dodatkowe wsparcie w danych zawartych na stronie internetowej "http://emonitoring.poczta-polska.pl/" w zakresie odnoszącym się do przesyłki rejestrowanej nr [...]. Treść wyświetlanych na tej stronie danych, po wpisaniu ww. numeru w wyświetlanym na niej oknie dialogowym, może być traktowana jako dokument w rozumieniu art. 106 § 3 p.p.s.a., a to poprzez zawarte w art. 106 § 5 p.p.s.a. odesłanie w zakresie postępowania dowodowego do przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, w tym art. 2431 i art. 308 k.p.c. (por. A. Tokarz, Dowód z dokumentu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ZNSA 2017/4). Dane te, a tym bardziej tylko ich wydruk, który złożono do akt, nie korzystają oczywiście z atrybutu urzędowości, jak zwrotne potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej, o którym mowa w art. 17 Prawa pocztowego (na stronie internetowej zamieszczono zresztą adnotację, że wyświetlane na niej informacje mają jedynie charakter poglądowy), to jednak mogły być wykorzystane jako dowód uzupełniający w sprawie. Potwierdzają one fakty wynikające z dokumentów zgromadzonych w toku postępowania egzekucyjnego przez organ odwoławczy.