Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 786/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175 § 1- 3, art. 178
journal: Dz.U. 2016 poz 716
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 356/16 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 356/16 w sprawie ze skargi D. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 21 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 356/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną D. Z. wywiedzioną od wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 21 czerwca 2016 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w piśmie z dnia 11 sierpnia 2016 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik Skarżącej w osobie adwokata K. B. przedstawił Sądowi I instancji opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku z dnia 21 czerwca 2016 r. WSA w Rzeszowie nie stwierdził, aby powyższa opinia naruszała zasady należytej staranności w myśl art. 177 § 4 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej zwana: "p.p.s.a."). W związku z powyższym ww. opinia została doręczona Skarżącej w dniu 29 sierpnia 2016 r. W piśmie z dnia 2 września 2016 r. Skarżąca wniosła sporządzoną osobiście skargę kasacyjną. Sąd I instancji przywołał treść art. 175 § 1 p.p.s.a. i uznał, że w związku z tym, iż skarga kasacyjna została sporządzona przez podmiot do tego nieuprawniony, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.

Od powyższego rozstrzygnięcia wywiedzione zostało zażalenie. W uzasadnieniu Skarżąca wniosła o jego rozpatrzenie. Ponadto zadała pytanie dotyczące powodów odrzucenia skargi kasacyjnej, jednocześnie wskazując, że ma trudną sytuację.

Naczelny Sąd Administracyjny zważa co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. nie stosuje się, jedynie gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W oparciu o art. 175 § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być również sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1- 3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia objętym tzw. przymusem adwokacko-radcowskim. Oznacza to, że brak sporządzenia jej przez jedną z osób opisanych w art. 175 p.p.s.a. wyklucza możliwość jej merytorycznego rozpatrzenia. Jest ona w takiej sytuacji niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 178 p.p.s.a. Obowiązek ustanowiony w art. 175 § 1 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej.

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że skarga kasacyjna nie została sporządzona przez żadną z wyżej wymienionych osób. Podkreślić ponadto należy, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik Skarżącej w osobie adwokata K. B. przedstawił Sądowi I instancji opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Sporządzenie środka odwoławczego jakim jest skarga kasacyjna przez Skarżącą było nieuprawnione, dlatego też Sąd I instancji słusznie postanowił o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.