Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 34/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Rady Miejskiej w Krośnie Odrzańskim o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Radą Miejską w Krośnie Odrzańskim a Wojewodą Lubuskim w przedmiocie rozpoznania skargi J. S. z dnia 18 grudnia 2013 r. na zachowanie Przewodniczącego Rady Miejskiej w Krośnie Odrzańskim postanawia: 1. odrzucić wniosek, 2. zwrócić Gminie Krosno Odrzańskie ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis sądowy od wniosku w wysokości 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Rada Miejska w Krośnie Odrzańskim wystąpiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Wojewodą Lubuskim poprzez wskazanie Wojewody Lubuskiego jako organu właściwego do rozpoznania skargi J. S. z dnia 18 grudnia 2013 r. na zachowanie Przewodniczącego Rady Miejskiej w Krośnie Odrzańskim.

W odpowiedzi na wniosek Wojewoda Lubuski wniósł o wskazanie Rady Miejskiej w Krośnie Odrzańskim jako organu właściwego w tej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie tych sporów należy do wyłącznej właściwości Naczelnego Sadu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W myśl art. 15 § 2 p.p.s.a. do rozstrzygania tych sporów stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Według zaś art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z przepisów tych wynika, że tak samo jak w przypadku skargi, merytoryczne rozpoznanie wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego jest możliwe dopiero wtedy, gdy wniosek ten jest dopuszczalny. Dopuszczalność ta jest oceniana w świetle art. 58 § 1 i 2 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. i art. 15 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny odrzuca wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W tej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarga J. S. z dnia 18 grudnia 2013 r. na zachowanie Przewodniczącego Rady Miejskiej w Krośnie Odrzańskim jest tzw. skargą powszechną (art. 227 k.p.a.). Postępowanie w sprawie skarg i wniosków przed organami państwowymi, organami jednostek samorządu terytorialnego oraz przed organami organizacji społecznych zostało uregulowane w dziale VIII k.p.a. (art. 2 k.p.a.). Przepis art. 1 pkt 3 k.p.a. określający zakres postępowania w sprawie rozstrzygania sporów o właściwość wyraźnie wiąże rozpoznawanie tych sporów z postępowaniem administracyjnym ogólnym stanowiącym trzon regulacji zawartej w kodeksie. Oznacza to, że zarówno spór o właściwość, jak i spór kompetencyjny w rozumieniu art. 22 § 2 k.p.a. dotyczyć mogą wyłącznie tych spraw, których przedmiotem jest rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej w drodze decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2005 r., OW 166/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl). Przedmiotem sporu kompetencyjnego, do którego odnosi się art. 22 § 2 k.p.a. oraz art. 4 p.p.s.a. może być więc tylko indywidualna sprawa administracyjna rozstrzygana w postępowaniu jurysdykcyjnym, najczęściej w drodze decyzji administracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2007 r., II OW 48/07, postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2009 r., I OW 14/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl). Takiego charakteru nie mają sprawy załatwiane w postępowaniu uproszczonym w trybie skarg i wniosków (dział VIII k.p.a.). Zatem rozpoznanie sporu dotyczącego wskazania organu właściwego do rozpatrzenia skargi składanej w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie należy do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. i art. 15 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

O zwrocie wpisu od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.