Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 406/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie ze skargi C. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie ujawnienia zmian w operacie ewidencji gruntów postanawia odmówić przyznania prawa pomocy R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 406/11

Uzasadnienie

Pismem z dnia 10 maja 2011 r. C. W. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie ujawnienia zmian w operacie ewidencji gruntów.

Wyrokiem z dnia 28 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Po doręczeniu odpisu uzasadnienia wyroku skarżący sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

W uzasadnieniu wniosku podniósł, że zarówno on jak jego zona są osobami schorowanymi (wyliczył szereg schorzeń) i w związku z tym ponoszą zwiększone koszty zakupu leków oraz zapewnienia świadczeń lekarskich lekarzy specjalistów, wydając na powyższe ok. 800 - 1.000 zł miesięcznie. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Jest właścicielem mieszkania o powierzchni 24,45 m2. Na dochody gospodarstwa domowego składają się świadczenia emerytalne skarżącego i jego żony w łącznej wysokości 3.652 zł. Określając swój stan majątkowy, skarżący podał także, że dysponuje świadectwami Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych A. S.A. w ilości 245 sztuk, które – jak wskazał – posiadają szacunkową wartość ok. 118 zł za sztukę.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 marca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Strona występująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana uprawdopodobnić, że spełnia kryteria przyznania pomocy. Oznacza to, że jest zobowiązana wykazać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że nie jest w stanie ponieść takich kosztów. Zauważyć przy tym należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W niniejszej sprawie istotne dla podejmowanego rozstrzygnięcia jest ustalenie, że skarżący wraz z żoną osiągają stałe dochody w kwocie 3.652 zł z tytułu świadczeń emerytalnych, a ponadto – co szczególnie istotne – dysponują świadectwami Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych A. w ilości 245 sztuk, które – jak wskazał skarżący – posiadają szacunkową wartość ok. 118 zł za sztukę (co daje po przeliczeniu ok. 29.000 zł).

W ocenie referendarza, w sytuacji posiadania stałych dochodów w kwocie 3.652 zł oraz wskazanych oszczędności, zdeponowanych w formie udziałów w funduszu inwestycyjnym na kwotę ok. 29.000 zł skarżący nie może zasłaniać się argumentem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (przesłanka z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) – por. m.in. orzeczenia NSA z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1367; z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt II FZ 152/09; z dnia 10 października 2007 r., sygn. akt II OZ 985/07, z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1231/10.

Przedmiotowe okoliczności, tj. uzyskiwane bieżące dochody oraz posiadane oszczędności – w zestawieniu z wysokością kosztów, do których uiszczenia na tym etapie postępowania zobligowany jest skarżący, pozwalają na przyjęcie, że skarżący jest w stanie ponieść te koszty sądowe, jak i ewentualne koszty zastępstwa procesowego w sprawie.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.