Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1197/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i par. 3, art. 184 w związku z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. i W. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 września 2007 r., sygn. akt II SA/Sz 866/07 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. i R. N. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 września 2007 r., sygn. akt II SA/Sz 866/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez R. i W. N. decyzji Wojewody Z. z dnia [...] Nr [...].

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, powyższą decyzją Wojewoda Z. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] o udzieleniu pozwolenia na budowę stacji bazowej [...] Sp. z o.o. w W. zlokalizowanej przy ul. [...] w S. obejmującej budowę stalowej wieży kratowej na kontenerze żelbetonowym i budowę zasilania elektroenergetycznego stacji. W piśmie z dnia [...] lipca 2007 r. W. N. wniósł do Wojewody Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Żądanie strony zostało przekazane do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 23 sierpnia 2007 r. Następnie w piśmie z dnia [...] września 2007 r. skarżący ponowił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że obszar pod wskazaną inwestycję jest prawnie chroniony, zaś działanie wymienionej stacji spowoduje degradację środowiska naturalnego.

W odpowiedzi na zarządzenie Sądu z dnia 6 września 2007 r. skarżący złożył pismo "uzupełnienie wniosku", w którym wyjaśnił, iż zakupił teren w sąsiedztwie do terenu inwestycji mając świadomość, że żadne inwestycje pogarszające środowisko nie będą tam prowadzone. Postawienie masztu emitującego promieniowanie na obszarze o bogatej szacie roślinnej i zwierzęcej spowoduje degradację środowiska i poważne dodatkowe skutki społeczne. Postawienie masztu przyczyni się do tego, iż skarżący będzie musiał obniżyć cenę nieruchomości przy sprzedaży i obciąży Skarb Państwa kosztami odszkodowania. Skarżący podkreślił także, że ma dziecko dotknięte poważnym schorzeniem i zdaniem lekarzy specjalistów wpływ silnego pola elektromagnetycznego może mieć negatywne znaczenie na rozwój tego typu schorzenia. Wskazał również , iż negatywne i nieodwracalne skutki wykonania decyzji powstaną w sferze społecznej i powołał się na "wydarzenia lubelskie" jako przykład reakcji społeczeństwa na tego rodzaju inwestycje. Nieodwracalne mogą być też skutki zaangażowania się mediów w niniejszą sprawę, "które mogą wykorzystać sprawę w celach politycznych".

Uczestnik postępowania R. S. wniosła o oddalenie przedmiotowego wniosku i podała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej szkodę majątkową w postaci utraty dochodu z tytułu umowy dzierżawy spornego terenu. Postanowieniem z dnia [...] Wojewoda Z. odmówił wstrzymania wykonania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przytoczył treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." i podkreślił, iż przepis ten zawiera dwie przesłanki umożliwiające wstrzymanie zaskarżonej decyzji przez Sąd, którymi są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu pierwszej instancji argumenty powołane przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku nie stanowią przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., a zatem skarżący nie wykazał i nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować bezpośrednio dla niego znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Za niestanowiące zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał zarzuty skarżącego odnośnie lokalizacji inwestycji celu publicznego ze względu na środowisko naturalne wokół obiektu, negatywny wpływ tej inwestycji na walory sąsiednich działek, pogorszenie atrakcyjności sąsiedniej działki skarżących, czy szkodliwość promieniowania. Sąd wskazał, iż skarżący utożsamia zarzuty względem zaskarżonej decyzji oraz decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, która nie jest przedmiotem niniejszej sprawy administracyjnej, z przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę.

W zażaleniu na powyższe postanowienie W. i R. N. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o wstrzymanie budowy wieży [...], a w razie jej zbudowania o wstrzymanie działania urządzeń wytwarzających jej fale elektromagnetyczne. W uzasadnieniu zażalenia skarżący zarzucili, iż Sąd pierwszej instancji przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia nie wziął pod uwagę argumentów strony. Skarżący podnieśli także szereg kwestii dotyczących przebiegu dotychczasowego postępowania.

W dniu 26 września 2007 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Szczecinie wpłynęła odpowiedź uczestnika postępowania [...] Sp. z o.o., w której uczestnik wniósł o oddalenie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy - art. 61 § 3 p.p.s.a.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku.

Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, s. 426).

Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie ( por. T. Woś [ w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.).

Należy wskazać, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości. Zasada ta obowiązuje jedynie w zakresie wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek kierowania się zasadą skargowości kończy się jednak na etapie wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania. W dalszej części postępowaniem w tym przedmiocie rządzi zasada oficjalności, z którą wiążą się określone obowiązki Sądu. Na etapie rozpoznawania wniosku Sąd winien wziąć pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego.

(por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, sygn. akt II OZ 155/05, opubl. OSS 2005/3/72).

Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny.

Sąd pierwszej instancji, będąc właściwym do rozpoznania skargi, nie może działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności.

Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają /lub nie/ za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonana zaskarżonej decyzji oraz w uzupełnieniu wniosku nie przedstawili żadnych konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub nieodwracalne skutki. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że planowana inwestycja negatywnie wpłynie na degradację środowiska, obniżenie wartości nieruchomości skarżących, czy stan zdrowia dziecka skarżących. Powoływanie się na naruszenie ogólnego interesu społecznego nie stanowi przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Również w zażaleniu strona nie wykazała, iż zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie skarżącego sprowadza się do kwestionowania legalności zaskarżonej decyzji. Strona podnosi również szereg kwestii dotyczących prowadzonego postępowania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w zaskarżonym postanowieniu w sposób wyczerpujący dokonano oceny okoliczności sprawy, biorąc także pod uwagę interes prawny pozostałych stron postępowania. Za zasadne należy uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować bezpośrednią szkodę czy trudne do odwrócenia skutki.

Podnieść należy, iż na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny nie dokonuje merytorycznej oceny zasadności skargi, zarzuty skarżących odnoszące się do zaskarżonej decyzji nie mogły mieć wpływu na rozpoznanie tego wniosku. Nie mogą również odnieść zamierzonego skutku okoliczności podnoszone w zażaleniu a odnoszące się do meritum sprawy i przebiegu postępowania. Przedmiotem postępowania zażaleniowego jest postanowienie Sądu pierwszej instancji o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji. Dlatego w niniejszym postępowaniu zażaleniowym poza oceną Sądu pozostają kwestie związane z oceną legalności zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie.