Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 30/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 1 pkt 2, art. 4 ust. 1 lub 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1330
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak (spr.) po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 maja 2019 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

A. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w udostępnieniu informacji publicznej określonej w jej wniosku z dnia 16 stycznia 2019 r. oraz jego uzupełnieniu z dnia 31 stycznia 2019 r.

Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

W dniu 16 stycznia 2019 r. do Urzędu Miejskiego wpłynął wniosek A. K. o udostępnianie informacji publicznej związanej z realizacją umowy nr [..] z dnia 28 sierpnia 2018 r. o wsparcie realizacji zadania publicznego pod nazwą: "Zapewnienie opieki nad bezdomnymi zwierzętami i zapobieganie bezdomności zwierząt poprzez prowadzenie schroniska dla zwierząt w S. w okresie od 1 września 2018 roku do 31 sierpnia 2019 roku". Skarżąca zdała następujące pytania:

1. czy zleceniobiorca, zobowiązany zgodnie z umową do przekazania kwoty 27000 zł na wykonanie przedmiotowego zadania, środki te wpłacił do dnia 31 grudnia 2018; w tym zakresie skarżąca wniosła o publikację dowodów bankowych potwierdzających wpłatę,

2. jak wygląda procedura procesu adopcyjnego i czy została zatwierdzona przez Miasto oraz w jaki sposób prowadzona jest kontrola warunków bytowych zwierząt przekazanych do adopcji i czy potwierdza je dokumentacja,

3. w jaki sposób Miasto kontroluje wykorzystywanie otrzymywanej przez podmiot dotacji na utrzymywanie psów z innych gmin, czy jest prowadzona odrębna ewidencja psów przyjmowanych z terenu S. i z terenu innych gmin, ile psów z innych gminy przyjęto do schroniska przez czas trwania umowy do dnia 31 grudnia 2018 r. i ile środków na ten cel przeznaczyły gminy, ze wskazaniem czy na ten cel nie są wykorzystywane dotacje Miasta,

4. czy utworzona została ewidencja księgowa środków otrzymywanych na realizację zadania i kiedy była kontrola prawidłowości wykorzystywania środków z dotacji, z udostępnieniem protokołu.

W dniu 31 stycznia 2019 organ udzielił odpowiedzi na ww. pytania wyjaśniając, że zgodnie z § 3 ust. 5 pkt 11 umowy nr [..] zleceniobiorca zobowiązał się do przekazania na realizację zadania w 2018 r. środków finansowych własnych w wysokości 27200 zł. Wobec tego podmiot, któremu powierzono realizację zadania publicznego zobowiązany jest wydatkować na to zadanie środki własne, a następnie wykazać poniesione koszty w sprawozdaniu, w oparciu o dokumenty potwierdzające wysokość poniesionego wydatku. Poprzez przekazanie środków finansowych rozumie się zatem poniesienie wydatku, a nie przelanie środków finansowych na konto zleceniodawcy. Ich wykorzystanie będzie zaś sprawdzone podczas analizy złożonego sprawozdania. Sprawowany nadzór w tym zakresie nie dotyczy natomiast warunków umów zawartych pomiędzy podmiotem prowadzącym schronisko a innymi gminami. Odpowiadając na pytanie drugie organ załączył kopię ustalonej procedury adopcji zwierząt ze schroniska, która została przedstawiona i zaakceptowana przed podpisaniem umowy na realizację zadania. Jednocześnie organ wyjaśnił, że dalsze losy zwierząt monitorowane są na podstawie zdjęć, kontaktu telefonicznego i mailowego z właścicielem oraz wizyt poadopcyjnych. Wskazał przy tym, że z procedury monitoringu poadopcyjnego nie wynika konieczność prowadzenia dokumentacji z kontroli zwierząt przekazanych do adopcji.

Wskazano, że schronisko prowadzi ewidencję przyjmowanych zwierząt z podziałem na Miasto i Gminy. W okresie od 1 września do 31 grudnia 2018 r. do schroniska przyjęto 110 psów i 62 koty z terenu Miasta. Podkreślono, że środki przekazane na realizację zadania w całości dotyczą umowy nr [...].

Organ wyjaśnił również, że podmiot wyłoniony w ramach otwartego konkursu na realizację przedmiotowego zadania prowadzi odrębną ewidencję księgową środków otrzymanych na jego realizację, co będzie przedmiotem kontroli Zespołu Audytu Wewnętrznego i Kontroli Urzędu Miejskiego.

W dniu 31 stycznia 2019 r. skarżąca wniosła o uzupełnienie odpowiedzi dotyczącej żądanej informacji publicznej w zakresie przekazania środków finansowych na realizację zadania dotyczącego zapewnienia opieki nad bezdomnymi zwierzętami w S. oraz kontroli nad wydatkowaniem tych środków. Skarżąca domagała się wyjaśnienia, czy określone w umowie środki wpłynęły na rachunek Schroniska do dnia 31 grudnia 2018 r. Skarżąca chciała też wiedzieć, w jaki sposób organ ma zamiar monitorować przestrzeganie przez zamawiającego procedury adopcyjnej, skoro nie ma on obowiązku prowadzenia żadnej dokumentacji dotyczącej tego procesu. Ponadto, strona zapytała, czy Miasta nie interesuje to, co zawierają umowy z zamawiającym, i czy ma zamiar dalej finansować zadania publiczne innych gmin w zakresie zapewnienia opieki nad bezdomnymi zwierzętami. Jak bowiem wskazała, Schronisko przyjmuje dużą liczbę psów z innych gmin, lecz to Miasto przekazuje największe środki.

Jednocześnie w dniu 31 stycznia 2019 r. skarżąca wniosła uwagi do przekazanej jej kserokopii procedury adopcyjnej wskazując, że dokument ten nie spełnia żadnych wymogów formalnych dokumentacji ewidencjonowanej w Urzędzie Miasta, czy też zarządzenia Prezydenta Miasta dotyczącego realizacji zadania publicznego. Jest on tylko umownie nazywany procedurą, lecz formalnie taką procedurą nie jest. W związku z tym strona uznała, że przekazany jej dokument nie stanowi odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, gdyż nie jest ani dokumentem, który wpłynął do Urzędu, ani tym bardziej dokumentem przez Urząd zaakceptowanym.

Odpowiadając na pismo skarżącej z dnia 31 stycznia 2019 r. organ w piśmie z dnia 13 lutego 2019 r. wyjaśnił wątpliwości skarżącej co do procedury adopcyjnej zwierząt ze Schroniska. W tym zakresie wskazał, że proces adopcyjny podlega wyrywkowej weryfikacji podczas rutynowych kontroli przeprowadzonych w Schronisku. Co do ustalonej procedury adopcyjnej organ wskazał, że została ona złożona w Urzędzie w dniu 23 sierpnia 2018 r., na potwierdzenie czego przekazano stronie kopię pisma przewodniego dotyczącego przekazania tych dokumentów. Jednocześnie Prezydent Miasta wyjaśnił, że procedura adopcji zwierząt ze schroniska została opracowana i jest realizowana przez organizacje, którym powierzono prowadzenie Schroniska i nie jest to procedura urzędowa, regulująca zasady przez organami administracji publicznej.

Odnosząc się do kwestii kontroli nad wydatkowaniem przekazanych środków finansowych na realizację zadania organ wskazał, że wkład własny zleceniobiorcy to środki finansowe, które organizacja deklaruje jako własny udział w realizacji danego zadania i z deklaracji w tym zakresie musi się rozliczyć w sprawozdaniach na podstawie dowodów księgowych. Sprawozdanie musi zawierać spis wszystkich dowodów księgowych, które opłacone zostały w całości lub w części ze środków własnych. Prawidłowość rozliczenia przyznanej dotacji będzie przedmiotem planowanego audytu.

Jak wynika z akt sprawy wszystkie udzielone przez organ odpowiedzi zostały udostępnione na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego.

W złożonej skardze, stanowiącej pisma z dnia 14 i z dnia 15 lutego 2019 r. oraz uzupełnionej pismem z dnia 18 marca 2019 r., skarżąca zakwestionowała jakość pracy urzędniczej związanej z udzielaniem odpowiedzi na jej wnioski oraz błędne udostępnienie tych odpowiedzi w BIP.

Zdaniem skarżącej nie otrzymała ona odpowiedzi na pytanie, czy środki finansowe w kwocie 27000 zł, które organizacje prowadzące schronisko zobowiązały się przekazać na realizację zadania publicznego, wpłynęły na rachunek Schroniska, w terminie określonym umową. W udzielonych odpowiedziach Prezydent myli bowiem wydatki i koszty z pojęciem przekazania środków finansowych.

W jej ocenie organ nie udzielił też odpowiedzi na pytanie dotyczące procedury adopcyjnej, gdyż nie sposób przedstawionego dokumentu nazwać procedurą, co przyznaje sam organ. W jaki sposób można zatem sprawdzić realizację tej procedury, skoro nie ma nawet dokumentacji jej dotyczącej. Pisząc więc o prowadzonej wyrywkowej kontroli organ podaje nieprawdę. Przesłany dokument procedury nie zawiera daty wpływu do organu, brak procedury w załączniku do umowy nr [...], brak informacji, czy procedura wpłynęła na piśmie przewodnim do składanej dokumentacji oraz brak potwierdzenia akceptacji przez Prezydenta Miasta. Tymczasem procedura adopcyjna powinna być dostarczona przez organizacje prowadzące schronisko i zaakceptowana przez organ przed podpisaniem umowy na realizację zadania. Również przesłany dowód wpływu procedury do organu nie potwierdza w żaden sposób, czy i jakie dokumenty, w tym również owa procedura, wpłynęły do urzędu. Ponadto, strona podniosła, że udzielone odpowiedzi nie odpowiadają na pytanie o wywiązanie się przez zleceniobiorcę z obowiązku wpłaty 27000 złotych, ani też dlaczego Urząd Miejski współfinansuje zadania ustawowe okolicznych gmin.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Prezydent Miasta stanął na stanowisku, że udzielił skarżącej informacji publicznej w pełnym zakresie i zgodnie z treścią jej żądań, nie naruszając przepisów dotyczących terminów udzielania odpowiedzi, zaś zarzuty skargi są subiektywną oceną strony. Wnioski zostały więc rozparzone w takim zakresie, w jakim dotyczyły dostępu do informacji publicznej, a nie ocen i zarzutów dotyczących wykonywania umowy o zapewnieniu opieki nad bezdomnymi zwierzętami. W szczególności nie podzielono zarzutu, że nie udzielono odpowiedzi w zakresie współfinansowania zadań ustawowych okolicznych gmin, bowiem organ wypowiedział się w tym przedmiocie w pismach z dnia 29 stycznia 2019 r. i z dnia 13 lutego 2019 r. Z odpowiedzi tych wynika jasno, że Miasto nie finansuje zadań okolicznych gmin dotyczących utrzymania psów w schronisku. W tym zakresie organizacje prowadzące Schronisko dla zwierząt działają samodzielnie w ramach swoich uprawnień. Natomiast w celu rozdzielenia tej działalności z działalnością prowadzoną w ramach umowy z Miastem prowadzona jest szczegółowa ewidencja. Organ zaznaczył, że zarzuty skarżącej związane z próbą kontroli przez nią realizacji umowy dotyczącej ww. zadania, do czego nie jest uprawniona. Prezydent Miasta, jako wspierający realizację zadania publicznego, wykonuje wynikające z tego prawa i obowiązki niezależnie od zainteresowania i aktywności strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem organ administracji nie dopuścił się zarzucanej mu bezczynności.

Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. sąd bada także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Prezydenta Miasta w udostępnieniu żądanych we wniosku z dnia 16 stycznia 2019 r. informacji publicznej dotyczącej realizacji umowy nr [...] z dnia 28 sierpnia 2018 r. oraz realizacji zadania publicznego pn. "Zapewnienie opieki nad bezdomnymi zwierzętami i zapobieganie bezdomności zwierząt poprzez prowadzenie schroniska dla zwierząt w S. w okresie od 1 września 2018 roku do 31 sierpnia 2019 roku".

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi należy wskazać, że dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Rozpoznając wniesioną w niniejszej sprawie skargę na bezczynność Sąd uznał, że nie zasługiwała ona na uwzględnienie.

Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przy czym wyjaśnić należy, że sąd ocenia zasadność skargi na bezczynność na dzień jej wniesienia, niemniej zobowiązany jest również uwzględnić wszelkie okoliczności zaistniałe od tego zdarzenia prawnego do chwili orzekania.

Podstawą rozpoznania wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej były przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.), dalej jako u.d.i.p. Bezczynność na gruncie tej ustawy polega zaś na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia takiej informacji nie podejmuje tej czynności, ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. Jedynie w przypadkach, gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, bądź nie znajduje się w posiadaniu organu, czy też jej udostępnienie regulują przepisy szczególne, załatwienie sprawy może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji.

Oceniając, czy adresat żądania o udostępnienie informacji publicznej pozostaje w tak rozumianej bezczynności należy wziąć pod uwagę, że na gruncie przepisów u.d.i.p. realizacja "prawa dostępu do informacji" publicznej w przewidzianych ustawą formach (art. 2 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1-3), wymaga jednoczesnego zaistnienia trzech pozytywnych przesłanek. Po pierwsze, przedmiotem żądania musi być informacja mająca charakter publiczny w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., po drugie adresatem żądania musi być podmiot obowiązany do jej udzielenia, określony w art. 4 ust. 1 lub 2 u.d.i.p., a po trzecie, żądana informacja musi znajdować się w posiadaniu podmiotu, do którego zwrócono się o jej udzielenie (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.).

W niniejszej sprawie nie było sporne, że Prezydent Miasta jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, jak też to, że określone we wniosku dane stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie u.d.i.p.

Również Sąd nie ma wątpliwości, że dane określone we wniosku z dnia 16 stycznia 2019 r. mają charakter publiczny w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Stosownie bowiem do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Jest nią każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie ich kompetencji. Tę ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p. wymieniając rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych, czyniąc to w sposób otwarty, czemu służy zwrot "w szczególności". Z art. 6 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. wynika, że informacją publiczną jest informacja o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym m.in. przedmiocie działalności i kompetencjach (lit. c) oraz o majątku, którym dysponują (lit. f). Natomiast art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p. stanowi o udostępnieniu informacji publicznej, w szczególności o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także kas chorych. Oczywiste jest bowiem, że podatnicy i opinia publiczna mają ogólne prawo do informacji o wykorzystaniu środków publicznych i interesie polegającym na potrzebie zapewnienia optymalnego wykorzystania funduszy publicznych.

Zgodnie zaś z treścią art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t.j.: Dz.U. z 2019 r., poz. 122 ), zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gmin. Miasto, na podstawie umowy nr [..] z dnia 28 sierpnia 2018 r. o wsparcie realizacji zadania publicznego pn. "Zapewnienie opieki nad bezdomnymi zwierzętami i zapobieganie bezdomności zwierząt poprzez prowadzenie schroniska dla zwierząt w S. w okresie od 1 września 2018 roku do 31 sierpnia 2019 roku", realizację swoich zadań ustawowych we wskazanym zakresie zleciło podmiotom zewnętrznym, przekazując na ten cel określone środki pieniężne w formie dotacji.

Mając to wszystko na uwadze należy stwierdzić, że żądane przez skarżącą informacje odnoszące się do realizacji zadania polegającego na zapobieganiu bezdomności zwierząt i zapewnieniu opieki bezdomnym zwierzętom, realizowanego przez gminę na podstawie umów ze schroniskiem, w tym o sposobie wydatkowania środków na ten cel oraz procedurach związanych z adopcją przekazanych do schroniska psów, mają charakter informacji publicznej.

W końcu stwierdzić trzeba, że ani z akt sprawy nie wynika, ani nie podnosił tego podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji, aby nie był on w posiadaniu żądanych danych. Poczynienie pozytywnych ustaleń w powyższym zakresie oznacza, że Prezydent Miasta był zobligowany do załatwienia złożonego przez skarżącą wniosku bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku - w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 13 ust. 1

i art. 14 ust. 1 u.d.i.p.).

Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności niniejszej sprawy należy zauważyć, że w piśmie z dnia 29 stycznia 2019 r. Prezydent Miasta udzielił odpowiedzi na wniosek strony, załączając do pisma kserokopię ustalonej procedury adopcji zwierząt ze Schroniska dla Zwierząt oraz procedurę monitoringu poadopcyjnego.

W piśmie z dnia 31 stycznia 2019 r. skarżąca wniosła o uzupełnienie informacji publicznej, wchodząc w polemikę z udzieloną jej już odpowiedzią. W szczególności skarżąca domagała się wyjaśnienia, czy określone w umowie środki wpłynęły na rachunek Schroniska do dnia 31 grudnia 2018 r. W jej ocenie, jeśli zleceniobiorca zobowiązał się do wniesienia środków finansowych na dane przedsięwzięcie w danym czasie, to musi je przekazać i udowodnić ten fakt. Skarżąca zakwestionowała także formę przyjęcia procedury adopcyjnej i monitoringu poadopcyjnego uznając, że przedstawiona dokumentacja nie stanowi w rzeczywistości żadnej wiążącej procedury, a ponadto zapisy udostępnionych dokumentów nie zawierają skutecznych narzędzi do kontrolowania przestrzegania tych procedur przez Schronisko. Wątpliwości strony wzbudziło też to, czy Miasto prowadzi kontrolę wydatkowania przez schronisko dotacji oraz czy organ wie, co zostało zawarte w pozostałych umowach Schroniska z innymi gminami w zakresie opieki nad zwierzętami. Jej zdaniem bowiem gmina finansuje ze środków przekazanych na realizację przedsięwzięcia w zakresie opieki i zapobiegania bezdomności nad zwierzętami zwierzęta przekazywane do schroniska z innych gmin.

Pismem z dnia 13 lutego 2019 r. organ ustosunkował się do wątpliwości skarżącej. W szczególności jeszcze raz wyjaśnił sposób finansowania zadania publicznego oraz omówił kwestie związane z kontrolą ich wydatkowania. Podkreślił też, że Prezydent Miasta nadzoruje organizacje pozarządowe w przedmiocie wykonania przyjętej do realizacji oferty dotyczącej zadania związanego z zapewnieniem opieki nad bezdomnymi zwierzętami i zapobiegania bezdomności zwierząt, nie zaś w zakresie umów zawartych pomiędzy innymi gminami a podmiotem prowadzącym schronisko. Organ przesłał też dokumentacje dotyczącą podpisania przedmiotowej umowy ze schroniskiem.

Analizując treść ww. pism Sąd doszedł do przekonania, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji w niniejszej sprawie, w terminie i formie przewidzianych prawem, udostępnił wnioskodawczyni informacje określone we wniosku z dnia 16 stycznia 2019 r.

Za pomocą tego wniosku skarżąca chciała bowiem uzyskać informacje, czy środki na realizację zadania pn. "Zapewnienie opieki nad bezdomnymi zwierzętami i zapobieganie bezdomności zwierząt poprzez prowadzenie schroniska dla zwierząt w S. w okresie od 1 września 2018 roku do 31 sierpnia 2019 roku" zostały przekazane przez zleceniobiorcę (Schronisko) w terminie wynikającym z umowy. Przy czym skarżąca zwrot "zleceniobiorca zobowiązuje się do przekazania na realizację zadania (....) środków finansowych własnych" rozumiała mylnie jako obowiązek wpłacenia zadeklarowanej kwoty na rachunek wskazany dla danego przedsięwzięcia.

Ocenę istnienia bezczynności w zakresie udostępnienia ww. informacji należy poprzedzić wyjaśnieniem, że kwestie związane z prowadzeniem działalności pożytku publicznego przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych, współpracy organów administracji publicznej z organizacjami pozarządowymi oraz współpracy w zakresie opieki nad Polonią i Polakami za granicą są regulowane ustawą z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (t.j.: Dz.U. z 2019 r., poz. 688), zwanej dalej ustawą. Ustawa ta przewiduje, że organy administracji publicznej prowadzą działalność w sferze zadań publicznych, m.in. dotyczących ekologii i ochrony zwierząt oraz ochrony dziedzictwa przyrodniczego, we współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3, prowadzącymi, odpowiednio do terytorialnego zakresu działania organów administracji publicznej, działalność pożytku publicznego w zakresie odpowiadającym zadaniom tych organów (art. 5 ust. 1 ustawy o wolontariacie).

W myśl art. 5 ust. 2 ustawy współpraca ta może odbywać się w formie zlecania organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 realizacji zadań publicznych na zasadach określonych w ustawie (ust. 2), zaś zlecanie realizacji zadań publicznych, jako zadań zleconych w rozumieniu art. 127 ust. 1 pkt 1 lit. e, art. 151 ust. 1 oraz art. 221 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, może mieć formy: wykonywania wraz z udzieleniem dotacji na finansowanie realizacji tych zadań (pkt 1) lub wspierania wykonywania wraz z udzieleniem dotacji na dofinansowanie ich realizacji (pkt 2). W tym drugim wypadku środki finansowe na realizację powierzonego zadania składają się z wkładu własnego podmiotu, któremu organ powierzył realizację zadania oraz dotacji z budżetu organu.

Wkład własny to, co do zasady, środki finansowe, które organizacja deklaruje jako własny udział w realizacji zadania. Należy jednak zauważyć, że poniesienie tego wkładu, na gruncie ustawy o wolontariacie, nie oznacza przekazania zadeklarowanych środków na konto przedsięwzięcia, lecz polega na ponoszeniu wydatków, które muszą zostać udokumentowane przez zleceniobiorcę i wykazane w sprawozdaniu podlegającym kontroli podmiotu zlecającego. W związku z tym, że w niniejszej sprawie zlecenie realizacji zadania publicznego przybrało formę wspierania, udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy zadeklarowany przez zleceniobiorcę wkład własny na realizację zadania publicznego został wpłacony, musiała sprowadzać się do wskazania, że wkład taki jest realizowany poprzez poniesienie określonych wydatków przez zleceniobiorcę i ich rozliczenie w stosownym sprawozdaniu.

W świetle tego należy stwierdzić, że informacja w powyższym zakresie została udostępniona przez podmiot zobowiązany. W odpowiedzi z dnia 30 stycznia 2019 r. organ wskazał bowiem, że na mocy zawartej umowy dotyczącej realizacji zadania publicznego, zleceniobiorca został zobowiązany do przekazania w 2018 r. kwoty 27200 zł, przy czym prawidłowo wyjaśnił, że w tym wypadku "przekazanie" środków finansowych należy rozumieć jako poniesienie wydatku, a nie przelanie określonej kwoty na konto przedsięwzięcia. Jednocześnie organ zaznaczył, że wykorzystanie tych środków będzie sprawdzone podczas analizy sprawozdania, do złożenia którego zobowiązany jest zleceniobiorca i zadeklarował, że prawidłowość rozliczenia przyznanej dotacji będzie przedmiotem planowanej kontroli Zespołu Audytu Wewnętrznego i Kontroli Urzędu Miejskiego. Natomiast niezadowolenie strony z uzyskanych informacji nie może przesądzać o zasadności skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej.

Z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji mamy bowiem do czynienia w sytuacji, gdy organ milczy wobec wniosku o udzielenie takiej informacji, a nie – jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, gdy rozpozna wniosek w sposób niezadowalający wnioskodawcę, który ma własne wyobrażenie na temat tego, jaką treść powinna zawierać odpowiedź. Organ jest zobowiązany wyłącznie do udostępniania informacji zgodnych z prawdą i jego wiedzą, a nie odpowiadających oczekiwaniom podmiotu składającego wniosek. Udzielenie więc informacji, której treść nie satysfakcjonuje pytającego, nie uchyla czynności jej udostępnienia, a przyjęcie odmiennej interpretacji doprowadziłoby do wypaczenia celu jakiemu służy konstytucyjne prawo dostępu do informacji o sprawach publicznych.

W ocenie Sądu, Prezydent Miasta udzielił też odpowiedzi na pytanie w przedmiocie procedury adopcyjnej i monitoringu poadopcyjnego oraz kontroli przestrzegania tych procedur. W piśmie z dnia 30 stycznia 2019 r., stanowiącym odpowiedź na wniosek, przekazał bowiem stronie kopie procedur ustalonych w związku z realizacją zadania. Ponadto, organ wyjaśnił, że kontrola ich przez zleceniobiorcę realizowana jest podczas rutynowych kontroli prowadzonych w Schronisku. Powyższe oznacza, że podmiot zobowiązany uczynił zadość nałożonemu na niego obowiązkowi informacyjnemu, który polegał na udostępnieniu dokumentów regulujących interesujące skarżącą kwestie. Fakt zaś, iż zdaniem strony, ustalone procedury nie są skuteczne, a organ nie dysponuje odpowiednimi narzędziami kontroli, nie uzasadnia twierdzenia, że żądana informacja nie została udostępniona. Jeszcze raz wskazać należy, że subiektywne odczucia i uwagi wnioskodawcy co do formy zawarcia procedur oraz polemika z przyjętym sposobem kontroli ich przestrzegania, nie mogą mieć znaczenia dla oceny, czy podmiot zobowiązany udostępnił żądaną informację w tym zakresie. W postępowaniu dotyczącym bezczynności Sąd nie bada formalnej i merytorycznej poprawności żądanych dokumentów, lecz tylko to, czy organ sprostał nałożonym przez ustawę obowiązkom informacyjnym.

Nie sposób też uwzględnić zarzutu bezczynności organu w odniesieniu do udostępnienia informacji na temat kontroli wydatkowania środków na realizację zadania związanego z zapobieganiem bezdomności zwierząt i zapewnieniem opieki nad bezdomnymi zwierzętami. Zarówno w udzielonej w dniu 30 stycznia 2019 r. odpowiedzi, jak i w piśmie z dnia 13 lutego 2019 r. Prezydent Miasta wyjaśnił, że prawidłowość rozliczania przyznawanej dotacji dokonywana jest w oparciu o składane przez zleceniobiorcę sprawozdania. Podmiot realizujący zadanie zobowiązany jest także do prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej środków otrzymanych na realizację tego zadania, a dokumentacja ta, według deklaracji organu, będzie przedmiotem kontroli Zespołu Audytu Wewnętrznego i Kontroli Urzędu Miejskiego w S.

W odniesieniu zaś do kwestii związanej z finasowaniem opieki nad zwierzętami pochodzącymi z terenu innych gmin organ wskazał, że Schronisko prowadzi ewidencję przyjmowanych zwierząt z podziałem na Miasto i Gminy oraz poinformował o ilości psów i kotów przyjętych do schroniska z terenu Miasta. Wyjaśnił też, że środki przekazane na realizację przedmiotowego zadania w całości dotyczą umowy nr [..] z dnia 28 sierpnia 2018 r., a organ nie prowadzi kontroli umów zawartych pomiędzy Gminami a podmiotem prowadzącym Schronisko.

W ocenie Sądu powyższe wyjaśnienia świadczą o tym, że podmiot zobowiązany udostępnił wnioskodawcy informacje w żądanym zakresie. Przedstawił on bowiem sposób oraz dokumenty, na podstawie których prowadzona jest kontrola wykorzystywania dotacji na realizację zadania oraz wyjaśnił, że Schronisko prowadzi stosowną ewidencję zwierząt w odniesieniu do Miasta oraz innych gmin. Nie sposób jednak podzielić zapatrywania skarżącej, iż organ nadal pozostaje w bezczynności z tego względu, że nie udzielił informacji w zakresie ilości zwierząt z innych gmin przekazanych do Schroniska oraz wysokości środków przekazanych na realizowanie opieki nad nimi, w szczególności czy środki na realizację omawianego zadania publicznego są wydatkowane na opiekę nad zwierzętami z innych gmin.

W ocenie Sądu organ nie był do tego zobowiązany. Pytania skarżącej nie dotyczyły bowiem umowy zawartej przez Miasto, lecz umów zawartych przez Schronisko z innymi gminami i wynikających z nich informacji. Natomiast podmiot, do którego skierowano zapytanie, nie ma obowiązku udostępniania wszelkich informacji publicznych, lecz tylko takich, co do których może posiadać wiedzę. Zapewnienie opieki nad zwierzętami z innych gmin nie należy zaś do kompetencji Prezydenta Miasta, wobec czego nie sposób oczekiwać, aby miał on żądane przez skarżącą informacje co do ilości zwierząt przekazywanych z innych gmin i wydatkowanych w związku z tym środków finansowych. W tym zakresie strona powinna zwrócić się do Schroniska bądź odpowiednich gmin przekazujących zwierzęta.

Reasumując Sąd uznał, że Prezydent Miasta udostępnił wszystkie informacje publiczne określone we wniosku z dnia 16 stycznia 2019 r., czyniąc przy tym obszerne wyjaśnienia na tematy budzące wątpliwości strony. Ta okoliczność, zdaniem Sądu, uniemożliwia przypisanie organowi bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącej, jak też zastosowanie art. 149 p.p.s.a. Oceny Sądu co do braku bezczynności nie podważa przy tym fakt, iż strona nie jest zadowolona z udzielonych jej informacji i subiektywnie pozostaje przekonana, że organ jej nie udzielił. Poza kognicją Sądu rozpoznającego sprawę na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej pozostaje bowiem subiektywny brak satysfakcji wnioskodawcy z udzielonej odpowiedzi. Oczekiwania strony co do zakresu żądanej informacji winny być determinowane odpowiednio precyzyjnie sformułowanym wnioskiem, czy też zapytaniem.

Tym samym uznając, że informacja publiczna, objęta żądaniem strony, została udostępniona w pełnym zakresie, a sporny pozostaje wyłącznie poziom zadowolenia wnioskodawcy z treści udzielonej odpowiedzi, brak jest podstaw do uwzględnienia niniejszej skargi na bezczynność.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.

Sąd orzekał w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.