Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 489/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2014-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w utrzymało w mocy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta, orzekającą o odmowie przyznania M. S. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego, wnioskowanego na matkę K. S.

W uzasadnieniu decyzji organ podniósł m.in., że wnioskodawca nie spełnił warunku, o jakim mowa w art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych, tj. nie zrezygnował z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki. Zgodnie z tym przepisem niezbędnym warunkiem przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego jest fakt rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się stosownym orzeczeniem o niepełnosprawności. Podniósł także, że M. S. na podstawie decyzji MOPS uprawniony był do świadczenia pielęgnacyjnego w związku koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną w stopniu znacznym matką, które przyznano począwszy od 10 lipca 2012r.. Świadczenie to wygasło z dniem 30 czerwca 2013r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. S., wnosząc o uchylenie decyzji z dnia [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucił błędną interpretację przepisu art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych; podniósł także, że decyzją z dnia 8 listopada 2012r. miał przyznane na stałe świadczenie pielęgnacyjne ze względu na sprawowaną opiekę nad matką.

Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Pismem z dnia 16 czerwca 2014r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach dnia 17 czerwca 2014r., M.S. cofnął skargę. W piśmie podniósł, że na podstawie art. 8 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekuna ma możliwość złożenia wniosku o przyznanie mu takiego zasiłku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonane przez skarżącego cofnięcie skargi w sprawie niniejszej oznacza jego rezygnację z dochodzenia na drodze sądowej ochrony tej sfery jego praw i interesów, które były przedmiotem postępowania, a tym samym rezygnację z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego i realizacji uprawnień wynikających z zasady prawa do sądu. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 2170) skarżący może cofnąć skargę. Ta czynność skarżącego jest co do zasady wiążąca dla wojewódzkiego sądu administracyjnego. Związanie sądu wolą skarżącego jest wynikiem zasady, że skarżący może rozporządzać skargą po jej wniesieniu do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2007r., sygn. akt I OSK 3/07).

Instytucja ta jednak podlega kontroli sądu administracyjnego, ponieważ cyt. przepis art. 60 stanowi, że sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wada nieważności.

W sprawie niniejszej Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki określone w cytowanym przepisie, co oznacza że cofnięcie skargi w świetle art. 60 p.p.s.a. było dopuszczalne i skuteczne. Zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadą nieważności.

Ponadto zauważyć należy, że ustawą z dnia 4 kwietnia 2014r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz.U. 2014, poz. 567) określono warunki nabywania oraz zasady ustalania i wypłacania zasiłków dla opiekunów osobom, które utraciły prawo do świadczeń pielęgnacyjnych z dniem 1 lipca 2013r. w związku z wygaśnięciem z mocy prawa decyzji przyznającej prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Zasiłek dla opiekuna nie przysługuje za okresy, w których osobie ubiegającej się o zasiłek dla opiekuna zostało ustalone m.in. prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego (art. 2 ust. 5 pkt 1), o które w sprawie niniejszej wnosił M. S. Postępowanie w sprawie ustalenia zasiłku dla opiekuna wszczynane jest na wniosek osoby ubiegającej się o ten zasiłek, złożony nie później niż w terminie 4 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy (art. 5).

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe.