Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1470/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba Sędzia NSA Cezary Pryca Sędzia del. WSA Wojciech Kręcisz (spr.) Protokolant Julia Kubasik po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "F." Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt III SA/Wr 292/10 w sprawie ze skargi "F" Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach postanawia: zawiesić postępowanie w sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalił skargę F. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], w zakresie wymiany pięciu punktów gier na inne.

W skardze kasacyjnej, "F." sp. z o.o. w W., zaskarżając wyrok Sądu I instancji w całości, wyrokowi temu zarzuciła:

1. naruszenie prawa materialnego:

a) art. 1 pkt 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 98/34 z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informatycznego, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 98/48 z dnia 20 lipca 1998 r. w związku z § 2 pkt 1a, pkt 3 i pkt 5 lit. b, lit. d i lit. e rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych przez błędną wykładnię;

b) art. 34, art. 36, art. 49 i art. 56 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej przez ich niezastosowanie w stanie faktycznym sprawy;

c) art. 2 Konstytucji RP w związku z art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych przez błędną ich wykładnię;

2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi;

b) art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 130 § 1 pkt 6 i art. 240 § 1 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa oraz w związku z art. 8 ustawy o grach hazardowych.

Ponadto, strona skarżąca wnosiła o:

1) zwrócenie się, na podstawie art. 267 TFEU, przez Naczelny Sąd Administracyjny do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości o orzeczenie w trybie prejudycjalnym w przedmiocie wykładni art. 34 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dawny art. 28 TWE) i art. 36 TFEU (dawny art. 30 TWE) w sytuacji, w której przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych określające zakaz urządzania gier na automatach o niskich wygranych we wszystkich miejscach publicznych i prywatnych, za wyjątkiem kasyn, stanowią środek o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych (w rozumieniu art. 34 TFEU), a powołany zakaz chociażby motywowany względami porządku publicznego i ochrony zdrowia ludzi, jest sprzeczny z art. 36 TFEU, ponieważ cele te mogą być osiągnięte bez stosowania aż tak drastycznych środków; a także w przedmiocie wykładni art. 49 TFEU (dawny art. 43 TWE) i art. 56 TFEU (dawny art. 49 TWE) w sytuacji, w której przepisy ustawy o grach hazardowych przewidujące zakaz prowadzenia na terenie państwa członkowskiego działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych (poza kasynami), stanowią przeszkodę świadczenia usług oraz swobody przedsiębiorczości;

2) zwrócenie się, na podstawie art. 267 TFEU, przez Naczelny Sąd Administracyjny do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości o orzeczenie w trybie prejudycjalnym w przedmiocie wykładni dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 98/34 ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informatycznego, zmienionej dyrektywą nr 98/48, w sytuacji braku poddania ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych procedurze notyfikacji do Komisji Europejskiej i w sytuacji, gdy przepis art. 135 ust. 2 ustawy uznać należy za przepis techniczny w rozumieniu art. 1 pkt 11 w/w dyrektywy;

3) o zwrócenie się przez Naczelny Sąd Administracyjny w trybie art. 193 Konstytucji RP do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym co do zgodności przepisu art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych z przepisem art. 2 Konstytucji RP.

W piśmie procesowym złożonym na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012 r., strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o rozważenie możliwości zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym: 1) do czasu zakończenia postępowania przez Trybunałem Konstytucyjnym zainicjowanego pytaniem prawnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Po 549/10 - "Czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegająca na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które – w zaufaniu do dotychczasowych przepisów – rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych?"; lub

2) do czasu udzielenia przez trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej odpowiedzi na pytanie prejudycjalne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G., którym Sąd ten wystąpił postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 261/10 – "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry?".

Postępowanie zainicjowane pytaniem prawnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Po 549/10, zarejestrowane jest w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą P 4/11.

Ponadto, również z treści pytań prejudycjalnych, z którymi w sprawach o sygn. akt III SA/Gd 262/10 i III SA/Gd 352/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wystąpił postanowieniami z 16 listopada 2010 r. wynika, iż ich przedmiot dotyczy art. 1 pkt 11 i art. 8 ust. 1 Dyrektywy 98/34/WE w relacji do art. 129, art. 135 i art. 138 ustawy o grach hazardowych, regulujących procedurę wydawania, zmiany i przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zwiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Zagadnienie prejudycjalne występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymanie czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez kwestię prejudycjalną rozumieć więc należy przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik. Zwłaszcza gdy zależność rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, jako przesłanka zawieszenia, powinna być ustalana, analizowana i oceniania z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (por. np. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., w sprawie sygn. akt I FSK 845/05).

W związku z powyższym, według składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego, stwierdzić należy, że uzasadnione jest zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne WSA w P. w sprawie sygn. akt I SA/Po 549/10 oraz do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej odpowiedzi na pytanie prejudycjalne WSA w G. w sprawie sygn. akt III SA/Gd 261/10.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.