Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 59/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-02-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: S.W.S.A. Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lutego 2009 r. wniosku M. J. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie legalności wykonanych robót budowlanych w sprawie z jego skargi na wyżej wymieniona decyzję postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., Nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] października 2008 r., Nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie legalności robót budowlanych związanych z budową studni na działce nr 512/2 położonej w Cz. M. J. w skardze na wyżej wymienioną domaga się wstrzymania wykonania wyżej wymienionej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ) – zwanej dalej P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, iż wstrzymaniu mogą podlegać jedynie akty, których wykonanie polega na podjęciu przez podmiot obowiązany do określonego działania, zaniechania określonego działania czy też znoszeniu zachowań innych podmiotów. Wykonanie, w świetle wymienionego przepisu, oznacza więc spowodowanie zmian w świecie zewnętrznym.

W obawie przed negatywnymi skutkami nieprawomocnych decyzji administracyjnych ustawodawca wprowadził możliwość wstrzymania ich wykonania do czasu wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, o czym stanowi wskazany na wstępie przepis.

Z natury rzeczy wstrzymaniu nie będą podlegały postanowienia o charakterze procesowym, które nie rozstrzygają merytorycznie postępowania administracyjnego. O ich wydaniu decydują względy czysto procesowe, które nakazują organom podjęcie czynności w przewidzianej do tego prawem formie. Nie przesądzają one

o istnieniu po stronie danego podmiotu uprawnienia bądź obowiązku, które mogłyby spowodować zmiany w świecie zewnętrznym.

Przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest decyzja P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. utrzymująca w mocy

Decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o umorzeniu postępowania w sprawie legalności robót budowlanych związanych z budową studni. Organ I instancji umarzając postępowanie a organ odwoławczy utrzymując tą decyzję w mocy uznały, że postępowanie jest bezprzedmiotowe, jako że budowa przedmiotowej studni nie wymaga pozwolenia na budowę a jedynie zgłoszenia, które inwestor uprzednio uzyskał. Decyzje te mają charakter czysto procesowy. Ich wydanie nie powoduje żadnych zmian w dotychczasowym stanie rzeczy. Nie wymaga również od organu podjęcia jakichkolwiek czynność, których wykonanie mogłoby z punktu widzenia skarżącego spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.