Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 31/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-03-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie: Asesor WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant asystent sędziego Marek Pilc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2006 roku sprawy ze skargi G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pomocy pieniężnej dla rodziny zastępczej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...], z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu odwołania G. B., od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], Nr [...], mocą której postanowiono przyznać pomoc pieniężną w okresie od 1 września 2005 roku do 4 marca 2019 roku na częściowe pokrycie kosztów utrzymania umieszczonego w rodzime zastępczej dziecka J. L., na podstawie przepisu art. 138 par. l pkt l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 72 ust. l, 3, 4, 5, 6, 9, 10, art. 74 ust. 1 pkt 2, art. 78 ust. 1, 2, 3, 4, 7, 11, art. 112 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) oraz par. 9 ust. l pkt l, par. 10 pkt l rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 18 października 2004 roku w sprawie rodzin zastępczych (Dz. U. Nr 233, poz. 2344) – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż decyzją z dnia [...], Nr [...]005 Prezydent Miasta Ł., jako organ I instancji postanowił przyznać G. i P. małżonkom B. pomoc pieniężną w okresie od 1 września 2005 roku do 4 marca 2019 roku na częściowe pokrycie kosztów utrzymania umieszczonego w rodzinie zastępczej dziecka J.L. w wysokości:

a) l.134,70 złotych miesięcznie za okres do września 2005 roku do lutego 2008 roku,

b) 146,41 złotych za okres od 1 marca 2008 roku do 4 marca 2008 roku,

c) 705,92 złotych za okres od 5 marca 2008 roku do 31 marca 2008 roku,

d) 810,50 złotych miesięcznie za okres od kwietnia 2008 roku do lutego 2019 roku,

e) 104,58 złotych za okres od 1 marca 2019 roku do 4 marca 2019 roku. Organ I instancji nadał powyższej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Dalej organ podniósł, iż postanowieniem Sądu Rejonowego w O., III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 15 czerwca 2005 roku w sprawie sygn. akt. III Nsm 158/05 G. i P. małżonkowie B. zostali ustanowieni rodziną zastępczą dla małoletniego J.L. urodzonego w dniu 5 marca 2001 roku, stanowiąc rodzinę zastępczą niespokrewnioną z dzieckiem.

Organ podniósł, iż rodzinie zastępczej udziela się pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania umieszczonego w niej dziecka Wysokość tej pomocy dla dziecka do 7 roku życia stanowi kwota 60% podstawy, a dla dziecka powyżej 7 roku życia kwota 40% podstawy, pomniejszona o 50% dochodów dziecka, jednak nie mniej niż 20% podstawy. Do dochodu dziecka zalicza się kwotę otrzymywanej renty rodzinnej wraz z dodatkiem dla sierot zupełnych, zasiłek pielęgnacyjny, dodatek pielęgnacyjny, otrzymywane alimenty oraz kwoty odpowiadające dochodom z majątku dziecka.

Organ wskazał, iż wysokość podstawy do ustalenia pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania umieszczonego w rodzinie zastępczej wynosi 1.621,00 złotych, natomiast 60% podstawy to kwota 972,60 złotych, zaś 40% podstawy wynosi 648,40 złotych. Niespokrewniona z dzieckiem rodzina zastępcza otrzymuje dodatkowo na każde umieszczone w niej dziecko kwotę odpowiadającą 10% podstawy, a więc 162,10 złotych z tytułu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem i jego wychowania. Tym samym wysokość pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej wynosi l.134,70 złotych miesięcznie. Organ wskazał również, iż obowiązki rodziny zastępczej zostały zawarte w pouczeniu stanowiącym załącznik do niniejszej decyzji.

Odwołanie od tej decyzji złożyła G. B. podnosząc, iż od dnia 18 lipca 2003 roku do dnia 17 października 2004 roku J. L. przebywał w jej rodzime w pogotowi opiekuńczym i przez ten okres otrzymywała na dziecko pomoc pieniężną, na częściowe pokrycie kosztów jego utrzymania. Z dniem 18 października 2004 roku J. L. miał być przekazany do domu dziecka. Biorąc pod uwagę dobro dziecka i zaoszczędzenia chłopcu stresów, wraz z mężem zdecydowali się zostawić dziecko u siebie do czasu zakończenia postępowania .J.L. był w rodzinie G. B. na całkowitym jej utrzymaniu do dnia 7 lutego 2005 roku, kiedy zapadł wyrok pozbawiający rodziców J. władzy rodzicielskiej i postanawiający umieścić chłopca u kandydatów na rodzinę zastępczą w B. koło O..

Odwołująca się wskazała, iż wraz z mężem przygotowali J. do tej zmiany i chłopiec bez stresów pojechał z nowymi opiekunami. Jak jednak podkreśliła, sprawy się skomplikowały i dnia 23 maja 2005 roku odbyta się rozprawa w Sądzie Rejonowym w O., który postanowił umieścić J. w rodzinie odwołującej się na czas trwania postępowania. Odwołująca się podniosła, iż sprawa nie mogła się zakończyć, gdyż z Ł. nie dotarły do O. dokumenty. O całym postępowaniu informowana była B. D., pracownik socjalny, która w dniu 17 czerwca 2005 roku długo rozmawiała z J. oraz z odwołującą się i jej mężem.

G. B. podniosła, iż prawomocne orzeczenie z Sądu Rejonowego w O. otrzymała dopiero w dniu 22 sierpnia 2005 roku, pomimo kilkakrotnych rozmów telefonicznych. Przyczyną opóźnienia w przesłaniu odpisu wyroku był okres urlopowy. Odwołująca się podniosła, iż w tej sytuacji domaga się zmiany kwestionowanej decyzji i przyznania należnych świadczeń od dnia powtórnego przyjazdu J.L. do jej domu, to jest od dnia 23 maja 2005 roku do dnia 30 sierpnia 2005 roku.

G. B. wniosła jednocześnie w odwołaniu o przyznanie jednorazowego świadczenia pieniężnego na pokrycie początkowych wydatków J.L. w rodzinie zastępczej, tak zwanej "wyprawki". Powyższe żądanie nie było przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w następstwie rozpoznania odwołania wskazał, iż przepis art. 72 ust. l ustawy o pomocy społecznej stanowi, iż "dziecku pozbawionemu całkowicie lub częściowo opieki rodzicielskiej zapewnia się opiekę i wychowanie w rodzinie zastępczej". Ustawodawca zaznaczył w przepisie art. 72 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, że "rodzina zastępcza sprawuje opiekę nad powierzonym dzieckiem osobiście, z wyjątkiem przypadków gdy osoba pełniąca funkcję rodziny zastępczej okresowo nie może z powodów zdrowotnych lub losowych sprawować opieki osobiście albo gdy dziecko okresowo przebywa w szczególności w sanatorium, szpitalu, domu pomocy społecznej, specjalnym ośrodku szkolno – wychowawczym, młodzieżowym ośrodku wychowawczym lub w innej placówce zapewniającej opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania".

Dalej organ wskazał, iż zgodnie z treścią art. 72 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej obowiązek zapewnienia dziecku warunków rozwoju i wychowania odpowiednio do jego stanu zdrowia i poziomu rozwoju polega na zapewnieniu:

1) odpowiednich warunków bytowych;

2) możliwości rozwoju fizycznego, psychicznego i społecznego;

3) możliwości zaspokojenia indywidualnych potrzeb dziecka;

4) możliwość właściwej edukacji i rozwoju zainteresowań;

5) odpowiednich warunków do wypoczynku i organizacji czasu wolnego.

Zgodnie z treścią art. 72 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej "umieszczenie dziecka w rodzinie zastępczej następuje na podstawie orzeczenia sądu". Jak wynika z materiału dowodowego Sąd Rejonowy w O. III Wydział Rodzinny i Nieletnich, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2005 roku, na rozprawie, sprawy z udziałem D. i M. D. o ustanowienie rodziny zastępczej dla małoletniego J.L., postanowił zmienić postanowienie Sądu Rejonowego w Łodzi dla Łodzi Śródmieścia z dnia 7 lutego 2005 roku wydane w sprawie VII Nsm 679/04 w ten sposób, że małoletniego J. M. L. urodzonego w dniu 5 marca 2001 roku umieścić w rodzinie zastępczej G. i P. małżonków B..

Organ odwoławczy wskazał, iż przepis art. 74 ust. l ustawy o pomocy społecznej podzielił rodziny zastępcze na spokrewnione i niespokrewnione z dzieckiem. Podział ten ma istotne znaczenie przy ustalaniu wysokości pomocy pieniężnej, gdyż w przypadku rodziny zastępczej niespokrewnionej z dzieckiem otrzymuje ona zgodnie z przepisem art. 78 ust. 7 ustawy o pomocy społecznej dodatkowo na każde umieszczone w rodzinie dziecko kwotę odpowiadającą 10% podstawy należności z tytułu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem i jego wychowaniem. Wysokość oraz szczegółowe warunki przyznawania pomocy pieniężnej rodzinie zastępczej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w tej rodzinie określa rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 18 października 2004 roku w sprawie rodzin zastępczych (Dz. U. Nr 233, poz. 2344).

Zgodnie z przepisem par. 9 ust. l rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 18 października 2004 roku w sprawie rodzin zastępczych (Dz. U. Nr 233, poz. 2344) wysokość pomocy pieniężnej, o której mowa w przepisie art. 78 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzime zastępczej wynosi miesięcznie w przypadku dziecka:

1) do 7 lat – 60% podstawy, o której mowa w art. 78 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, zwanej dalej "podstawą",

2) do 7 lat, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności – 80% podstawy;

3) od 7 do 18 lat, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności – 60% podstawy;

4) od 7 do 18 lat, umieszczonego w rodzinie zastępczej na podstawie ustawy z dnia 26 października 1982 roku o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2002 roku Nr 11, poz. 109 ze zm.) – 60% podstawy;

5) od 7 do 18 lat, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności i umieszczonego w rodzinie zastępczej na podstawie ustawy z dnia 26 października 1982 roku o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2002 roku Nr 11, poz. 109 ze zm.) – 80%.

Dalej organ wskazał, iż zgodnie z przepisem par. 10 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 18 października 2004 roku w sprawie rodzin zastępczych (Dz. U. Nr 233, poz. 2344) pomoc pieniężną na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka przyznaje się za okres pobytu dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej z dzieckiem, rodzinie zastępczej niespokrewnionej z dzieckiem oraz zawodowej niespokrewnionej z dzieckiem wielodzietnej i specjalistycznej rodzinie zastępczej, począwszy od dnia ustanowienia rodziny zastępczej – nie wcześniej jednak niż od miesiąca złożenia wniosku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. rozpatrując mniejszą sprawę stwierdziło, iż zgodnie z przepisem art. 78 ust. l ustawy o pomocy społecznej rodzinie zastępczej udzielana jest pomoc pieniężna na częściowe pokrycie kosztów utrzymania każdego umieszczonego w niej dziecka. Przepis art. 78 ust. 2 tejże ustawy stanowi, iż podstawą ustalenia wysokości pomocy pieniężnej jest kwota l.621 złotych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze mając na uwadze powyższe normy prawne stwierdziło, iż organ I instancji prawidłowo ustalił wysokość pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka J.L. oraz datę początkową przyznania pomocy.

Natomiast odnośnie wysokości pomocy pieniężnej organ I instancji prawidłowo przyjął, iż winna ona wynosić:

a) l .134,70 złotych miesięcznie za okres do września 2005 roku do lutego 2008 roku,

b) 146,41 złotych za okres od 1 marca 2008 roku do 4 marca 2008 roku,

c) 705,92 złotych za okres od 5 marca 2008 roku do 31 marca 2008 roku,

d) 810,50 złotych miesięcznie za okres od kwietnia 2008 roku do lutego 2019 roku,

e) 104,58 złotych za okres od 1 marca 2019 roku do 4 marca 2019 roku

Konkludując Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podniosło, iż podobnie, jak organ I instancji, mimo zrozumienia sytuacji odwołującej się, nie może postępować zgodnie z życzeniem osób zainteresowanych, a jednocześnie w sposób sprzeczny z przytoczonymi powyżej przepisami, na straży których ma obowiązek stać. Zgodnie bowiem z przepisem art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

W dniu 14 grudnia 2005 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję, w części dotyczącej okresu, za jaki przyznana została pomoc pieniężna na pokrycie kosztów utrzymania małoletniego w rodzinie zastępczej wywiodła G. B..

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż J.L. w okresie od 18 lipca 2003 roku do 17 października 2004 roku przebywał w pogotowiu opiekuńczym prowadzonym przez skarżącą wraz z mężem. W dniu 18 października 2004 roku dziecko miało zostać przeniesione do domu dziecka na czas prowadzenia postępowania w sprawie pozbawienia jego rodziców praw rodzicielskich. Orzeczeniem z dnia 7 lutego 2005 roku Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi dziecko zostało umieszczone w rodzinie zastępczej w B. koło O..

Skarżąca wskazała, iż traktowała J. jak członka rodziny i dla zaoszczędzenia stresów zdecydowała się pozostawić chłopca w jej rodzinie na czas prowadzonego postępowania o pozbawienie rodziców praw rodzicielskich. Dziecko przebywało na jej wyłącznym utrzymanie w okresie od 18 października 2004 roku do 7 lutego 2005 roku, kiedy to zostało odwiezione do rodziny zastępczej w B..

Podczas odwiedzin dziecka z okazji jego urodzin w dniu 5 marca 2005 roku skarżąca doszła do przekonania, iż J. nie czuje się dobrze w nowej rodzinie i pragnie do niej wrócić. To spowodowało zainicjowanie przez skarżącą postępowania w przedmiocie zmiany rodziny zastępczej dziecka. Zarządzeniem tymczasowym Sądu Rejonowego w O. z dnia 23 maja 2005 roku J. został umieszczony w rodzinie skarżącej do czasu zakończenia postępowania i jeszcze tego samego dnia wrócił ze skarżącą do Ł.. Sprawa nie zakończyła się tego dnia bowiem z sądu w Ł. nie dotarły na czas dokumenty niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy. Sprawa zakończyła się orzeczeniem Sądu Rejonowego w O. z dnia 15 czerwca 2005 roku, mocą którego skarżąca ustanowiona została rodziną zastępczą dla J.L..

Skarżąca wskazała, iż prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w O. ustanawiające ją i jej męża rodziną zastępczą otrzymała dopiero w dniu 22 sierpnia 2005 roku. Opóźnienie pracownicy sądu tłumaczyli okresem urlopowym. Skarżąca podniosła jednak, iż pracownik socjalny wiedział o pobycie J. w jej rodzinie, bowiem w dniu 17 czerwca 2005 roku przeprowadził z chłopcem rozmowę.

Powołując się na przepis par. 10 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 18 października 2004 roku w sprawie rodzin zastępczych (Dz. U. Nr 233, poz. 2344) skarżąca wniosła o przyznanie pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka, jeżeli nie od dnia 23 maja 2005 roku, a więc faktycznego pobytu J. w jej rodzinie, to co najmniej "począwszy od dnia ustanowienia tej rodziny", a więc od dnia 15 czerwca 2005 roku. Skarżąca wskazała jednocześnie, iż powoływanie się przez organ na zapis o tym, że świadczenie to należy się "nie wcześniej jednak niż od miesiąca złożenia wniosku", skarżąca uznała za nieadekwatne do niezawinionej przez nią sytuacji, krzywdzące i świadczące o bezduszności urzędników.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 par. l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (w skrócie: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Analogiczne unormowanie zawiera art. 1 par. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do unormowania zawartego w art. 145 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1. uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach,

3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

W następstwie rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, nie będąc ograniczonym zarzutami i wnioskami skargi oraz przywołaną podstawą prawną (art. 134 par. 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji opisanych powyżej uchybień, a tym samym wobec nieuwzględnienia skargi oddalił ją (art. 151 p.p.s.a.).

Istota wniesionej skargi sprowadza się do kwestionowania okresu, za który przyznana została pomoc pieniężna na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej. Zanim jednak analizie poddany zostanie zarzut skargi wypada wskazać, iż działanie organów administracji nie nosi cech niezgodności z prawem zarówno w zakresie rozstrzygnięcia o przyznaniu skarżącej i jej mężowi – stanowiącym rodzinę zastępczą – prawa do owej pomocy pieniężnej, jak i określenia rozmiaru tej pomocy w poszczególnych, przyszłych okresach wychowywania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej.

Przepis art. 78 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) stanowi, iż rodzinie zastępczej udziela się pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania każdego umieszczonego w niej dziecka. Podstawą ustalenia wysokości pomocy pieniężnej jest kwota 1.621 złotych zwana "podstawą". Starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej udziela tej rodzinie pomocy pieniężnej w wysokości 40 % podstawy, pomniejszonej o kwotę odpowiadającą 50 % dochodu tego dziecka, nie mniej jednak niż 10 % podstawy. Dalej przepis art. 78 par. 4 powyższej ustawy określa, iż starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej udziela tej rodzinie pomocy pieniężnej, uwzględniając: wiek dziecka, stan zdrowia dziecka, niedostosowanie społeczne dziecka, jeżeli wykazuje ono przejawy demoralizacji w rozumieniu przepisów o postępowaniu w sprawach nieletnich w wysokości wyższej niż 40 % podstawy, pomniejszonej o kwotę odpowiadającą 50 % dochodu tego dziecka, nie mniej jednak niż 10 % podstawy, lecz nieprzekraczającej 80 % podstawy, pomniejszonej o kwotę odpowiadającą 50 % dochodu tego dziecka, nie mniej jednak niż 20 % podstawy. Omawiana ustawa w przepisie art. 78 par. 7 przewiduje nadto, iż niespokrewniona z dzieckiem rodzina zastępcza otrzymuje dodatkowo na każde umieszczone w niej dziecko kwotę odpowiadającą 10 % podstawy z tytułu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem i jego wychowania.

Jednocześnie ustawa o pomocy społecznej stanowi, iż minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia między innymi wysokość oraz szczegółowe warunki przyznawania rodzinom zastępczym pomocy pieniężnej, szczegółowe warunki finansowania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej, w tym także przebywającego poza rodziną zastępczą, szczegółowe warunki wynagradzania zawodowych niespokrewnionych z dzieckiem rodzin zastępczych, warunki i szczegółową wysokość odpłatności rodziców za pobyt ich dzieci w rodzinach zastępczych – uwzględniając dobro dziecka pozbawionego całkowicie lub częściowo opieki rodziców (art. 78 ust. 11 pkt 4 – 8 ustawy o pomocy społecznej)

Powyższa delegacja ustawowa stanowi podstawę wydania rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 18 października 2004 roku w sprawie rodzin zastępczych (Dz. U. Nr 233, poz. 2344) wskazującego w przepisie par. 9, iż wysokość pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej wynosi miesięcznie w przypadku dziecka:

1) do 7 lat - 60 % podstawy, o której mowa w art. 78 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, zwanej "podstawą";

2) do 7 lat, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności - 80 % podstawy;

3) od 7 do 18 lat, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności - 60 % podstawy;

4) od 7 do 18 lat, umieszczonego w rodzinie zastępczej na podstawie ustawy z dnia 26

października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2002 r. Nr 11, poz. 109 i Nr 58, poz. 542 oraz z 2003 r. Nr 137, poz. 1304 i Nr 223, poz. 2217) - 60 % podstawy;

5) od 7 do 18 lat, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o

umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności i umieszczonego w rodzinie zastępczej na podstawie ustawy, o której mowa w pkt 4 - 80 % podstawy.

Ponadto rozporządzenie stanowi, iż w sytuacji gdy dziecko umieszczone w rodzinie zastępczej posiada dochód, o którym mowa w art. 6 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej kwotę pomocy pieniężnej ustaloną na podstawie ust. 1 pomniejsza się o kwotę odpowiadającą 50 % dochodu dziecka, z tym że pomoc pieniężna nie może być niższa niż 20 % podstawy (par. 9 pkt 2 rozporządzenia).

Powyższe regulacje prawne jednoznacznie wskazują, iż organy obu instancji prawidłowo przyznały rodzinie zastępczej, w której umieszczony został J.L. świadczenie pieniężne z tytułu częściowego pokrycia kosztów utrzymania umieszczonego w niej dziecka. Mając na uwadze aktualną wysokość ustawowo określonej "podstawy" do przyznania owych świadczeń, nie może również budzić wątpliwości prawidłowość rozstrzygnięcia organów w zakresie wysokości przyznanego świadczenia za przyszłe okresy opieki i wychowania dziecka.

Odnosząc się do zarzutu zgłoszonego w skardze wskazać wypada, iż przepis par. 10 przywołanego powyżej rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej stanowi, iż pomoc pieniężną z tytułu częściowego pokrycia kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej przyznaje się za okres pobytu dziecka:

1) począwszy od dnia ustanowienia rodziny zastępczej (dotyczy: rodziny zastępczej spokrewnionej z dzieckiem, rodziny zastępczej niespokrewnionej z dzieckiem oraz zawodowej niespokrewnionej z dzieckiem wielodzietnej i specjalistycznej rodziny zastępczej) bądź też

2) począwszy od dnia, w którym dziecko zostało faktycznie umieszczone w rodzinie zastępczej (dotyczy: zawodowej niespokrewnionej z dzieckiem rodziny zastępczej o charakterze pogotowia rodzinnego).

W każdej jednak z powyższych sytuacji pomoc pieniężną przyznaje się nie wcześniej jednak niż od miesiąca złożenia wniosku (par. 10 omawianego rozporządzenia in fine). Przepis ten nie pozostawia wątpliwości, iż okres, za który może być przyznana pomoc pieniężna – w sytuacji, jaka istnieje w niniejszej sprawie – wyznaczony jest zarówno przez datę ustanowienia rodziny zastępczej, jak i datę złożenia wniosku o przyznanie stosownej pomocy. Skoro wniosek o przyznanie owej pomocy został złożony w organie pomocy społecznej w dniu 8 września 2005 roku, to nie może budzić wątpliwości, że odpowiada przedstawionej powyżej normie prawa rozstrzygnięcie organu określające dzień 1 września 2005 roku, jako początek okresu, za który należy się rodzinie zastępczej pomoc pieniężna na częściowe pokrycie kosztów utrzymania umieszczonego w niej dziecka

Z punktu widzenia kryteriów przyznania przedmiotowej pomocy pieniężnej bez znaczenia są okoliczność, które zdecydowały o opóźnieniu złożenia wniosku o jej przyznanie. Mając jednak na względzie, iż za przyczynę tą skarżąca poczytuje opóźnione nadesłanie przez sąd powszechny odpisu postanowienia o ustanowieniu jej i jej męża rodziną zastępczą, to wskazać wypada, iż okoliczności te w żaden sposób nie zostały spowodowane przez organy administracji publicznej ferujące rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie i których działalność w niniejszej sprawie jest poddana kontroli tutejszego sądu. Skoro zatem organom administracji nie sposób postawić zarzutu wywołania opóźnień w złożeniu przez skarżącą stosownego wniosku, to tym samym nie można przypisać im naruszenia praw indywidualnych jednostki.

W tym stanie rzeczy uznając skargę za bezzasadną należał ją oddalić (art. 151 p.p.s.a.).