Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 926/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 926/10 ze skargi M. W. i Ma. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Skarżący M. S. i M. W. wraz ze skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...].

Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej: p.p.s.a., uchylił własną decyzję z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], uchylającą decyzję organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] i przekazującą do ponownego rozpatrzenia oraz umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...], którą to Prezydent [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę pływalni, hali sportowej wraz z parkingiem, infrastrukturą i odcinkiem sieci sanitarnej na części działki nr ew. [...] przy ul. [...] oraz części działek [...] przy ul. [...] w W..

Wniosek o wstrzymanie skarżący uzasadnili tym, że postępująca zabudowa gruntu, zgodnie z zakwestionowanym projektem narusza przysługujące stronom prawo własności, a proces ten po zakończeniu inwestycji będzie w praktyce nieodwracalny. Zdaniem skarżących nie ma żadnych racjonalnych przyczyn ważniejszych niż przysługująca im ochrona konstytucyjnych praw dla kontynuowania robót budowlanych przed rozstrzygnięciem kwestii, czy ich prowadzenie jest zgodne z prawem. Ponadto wskazali na niestabilność poglądów organu odwoławczego co do zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności.

Postanowieniem z dnia 5 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...], wskazując, że kwestia pozwolenia na budowę oraz kwestia uprawnienia stron do występowania w postępowaniu prowadzonym w tym przedmiocie, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Z tego względu Sąd uznał, że brak jest podstaw do rozstrzygnięcia wniosku o wstrzymanie decyzji organu I instancji. Zażalenie od ww. postanowienia złożył M. S.. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 1369/10 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując, że zaskarżona decyzja wydana w trybie autokontroli i decyzja organu I instancji są ze sobą związane i pozostają w granicach tej samej sprawy. Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja wywołała skutek, tj. decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna i wykonalna. Z tego względu zachodzą przesłanki do merytorycznego rozpoznania przedmiotowego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe go uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004, nie publ.).

W ocenie Sądu skarżący we wniosku nie podnieśli okoliczności, które wskazywałyby na pojawienie się przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można uznać za wystarczającą przesłankę sformułowaną przez skarżących, że przedmiotowa inwestycja naruszy nieodwracalnie ich prawo własności. W uzasadnieniu wniosku skarżący nie wskazali bowiem w jakim zakresie dojdzie do naruszenia ich prawa własności i jaki będzie to miało wpływ na powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku nie wykazano więc jakie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody (materialnej lub niematerialnej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie skarżących w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji. Natomiast w uzupełnieniu wniosku, zawartym w zażaleniu od postanowienia Sądu z dnia 5 października 2010 r., M. S. wskazał na okoliczność obniżenia wartości jego nieruchomości. Wyjaśnił też, że ingerencja w prawo własności polega na posadowieniu inwestycji w ostrej granicy z jego nieruchomością, co spowoduje oddziaływanie inwestycji na jego nieruchomość i doprowadzi w konsekwencji do obniżenia jej wartości. Na potwierdzenie swojej tezy nie przedstawił jednak żadnego dokumentu w formie stosownej ekspertyzy.

Sąd analizując, czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie dopatrzył się ich zaistnienia. Sam fakt wydania pozwolenia na budowę nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie skutków materialnych i prawnych, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Takich argumentów skarżący w kontekście powołanych okoliczności nie wskazali. Ponadto kwestia czy można było zgodnie z prawem budowlanym posadowić elementy przedmiotowej inwestycji w granicy z działką skarżących, będzie należała do oceny merytorycznej skargi. Podobnie ocena, czy uwzględniono prawa skarżących w zakresie potencjalnego oddziaływania inwestycji na ich nieruchomość również będzie przedmiotem rozpoznania skargi. Ww. kwestie nie mogą więc podlegać ocenie na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji i decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ w ten sposób rozpoznanie wniosku skarżących w oparciu o zawarte w nim przesłanki mogłoby zniweczyć cel postępowania sądowego jakim jest merytoryczna ocena skargi.

Należy również wskazać, że ryzyko prowadzenia robót budowlanych w sytuacji złożenia skargi na decyzję dotyczącą pozwolenia na budowę, spoczywa na inwestorze, prowadzi on bowiem swoją inwestycję w sytuacji niepewnej jaką jest możliwość uchylenia decyzji przez Sąd. Z tego względu skarżący nie będący inwestorem, składając wniosek o wstrzymanie mogą wyłącznie powołać nie na potencjale skutki jakie zwiążą się z wykonaniem decyzji dla ich interesu prawnego, a nie dla interesu inwestora.

W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.