Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 159/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 233 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 maja 2011 r. sprawy ze skargi Z.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 17 stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki oddala skargę.


UZASADNIENIE

SPÓŁKA Z O.O. "A" Z SIEDZIBĄ W K. NIE UIŚCIŁA CIĄŻĄCYCH NA NIEJ (JAKO PODATNIKU) ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH - Z TYTUŁU PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB PRAWNYCH ZA 2002 R., W KONSEKWENCJI CZEGO POWSTAŁY ZALEGŁOŚCI PODATKOWE W ROZUMIENIU ART. 51 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA.

NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO PRZEPROWADZIŁ POSTĘPOWANIE (WSZCZĘTE POSTANOWIENIEM Z DNIA 2 PAŹDZIERNIKA 2007 R.), W SPRAWIE ORZECZENIA SOLIDARNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI Z.C. ZA ZALEGŁOŚCI PODATKOWE PODATNIKA "A" SP. Z O.O., W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH ZA 2002 R., KTÓREGO ZADANIEM BYŁO USTALENIE, CZY ZACHODZĄ PODMIOTOWE I PRZEDMIOTOWE PRZESŁANKI ODPOWIEDZIALNOŚCI PODATKOWEJ CZŁONKA ZARZĄDU WW. SPÓŁKI. W WYNIKU POWYŻSZYCH USTALEŃ NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO DECYZJĄ NR [...] Z DNIA 28 LISTOPADA 2007 R. ORZEKŁ O ODPOWIEDZIALNOŚCI Z.C. JAKO CZŁONKA ZARZĄDU ZA ZALEGŁOŚCI PODATKOWE PODATNIKA "A" SP. Z O.O., SOLIDARNIE Z TĄ SPÓŁKĄ ORAZ K.M. PEŁNIĄCYM FUNKCJĘ CZŁONKA ZARZĄDU Z TYTUŁU ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO SPÓŁKI W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH ZA 2002 R., W KWOCIE NALEŻNOŚCI GŁÓWNEJ [...] ZŁ WRAZ Z ODSETKAMI ZA ZWŁOKĘ OD PRZEDMIOTOWEJ ZALEGŁOŚCI W KWOCIE [...] ZŁ ORAZ KOSZTAMI POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO W KWOCIE [...] ZŁ.

Z.C. NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z ROZSTRZYGNIĘCIEM NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO, WNIÓSŁ DO DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ODWOŁANIE OD PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI, W KTÓRYM ZAŻĄDAŁ STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI I UMORZENIA POSTĘPOWANIA WOBEC SKARŻĄCEGO, UZASADNIAJĄC, IŻ SKARŻĄCY NIE PONOSI ODPOWIEDZIALNOŚCI SOLIDARNEJ ZA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWE OSOBY PRAWNEJ - "A" SP. Z O.O., ALBOWIEM W SPOSÓB SKUTECZNY EGZONEROWAŁ SIĘ, SPEŁNIAJĄC PRZESŁANKI WSKAZANE W ART. 116 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM DO DNIA 1 STYCZNIA 2003 R. PONADTO WSKAZAŁ, IŻ W PROWADZONYM POSTĘPOWANIU ZASTOSOWANO USTAWA Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (TEKST JEDN. DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60) IGNORUJĄC PRZEPISY USTAWY ORDYNACJI PODATKOWEJ W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM DO DNIA 1 STYCZNIA 2003 R., WBREW DYSPOZYCJI PRZEPISU ART. 21 USTAWY Z DNIA 12 WRZEŚNIA 2002 R., CO STANOWI PODSTAWĘ DO UZNANIA SKARŻONEJ DECYZJI ZA NIEWAŻNĄ, JAKO WYDANEJ Z RAŻĄCYM NARUSZENIEM PRAWA.

PODNIÓSŁ TEŻ, IŻ BRAK JEST PODSTAW DO UZNANIA ODPOWIEDZIALNOŚCI CZŁONKA ZARZĄDU ZGODNIE Z DYSPOZYCJĄ ART. 116 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA OBOWIĄZUJĄCEGO DO DNIA 1 STYCZNIA 2003 R., SKORO JEST POZA SPOREM, ŻE SĄD ODMÓWIŁ OGŁOSZENIA UPADŁOŚCI WOBEC BRAKU MAJĄTKU SPÓŁKI SPOWODOWANEGO DZIAŁANIAMI OSÓB, ZA KTÓRYCH DZIAŁANIE SKARŻĄCY NIE ODPOWIADA, OCZYWISTYM JEST BRAK WINY SKARŻĄCEGO W NIEZGŁOSZENIU WNIOSKU O OGŁOSZENIE UPADŁOŚCI SPÓŁKI ORAZ NIEWSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA UKŁADOWEGO.

W ODWOŁANIU PODNIESIONO TEŻ, IŻ ZGDODNIE Z DYSPOZYCJĄ Z ART. 118 § I ORDYNACJI PODATKOWEJ W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM DO DNIA 31 GRUDNIA 2002 R., PO STWIERDZENIU NIEWAŻNOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI, POSTĘPOWANIE POWINNO BYĆ UMORZONE.

PONADTO PEŁNOMOCNIK STRONY WNIÓSŁ O USTALENIE, CZY Z.C. FAKTYCZNIE WYKONYWAŁ ZARZĄD SPÓŁKĄ Z O.O. "A" - JAKO KLUCZOWEJ OKOLICZNOŚCI W SPRAWIE.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE: ART. 233 § 1 PKT 1 W ZWIĄZKU Z ART. 220 § 2 ORAZ ART. 107-108, ART. 116 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (TEKST JEDNOLITY; DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 ZE ZM.), ORAZ ART. 21 USTAWY Z DNIA 12 WRZEŚNIA 2002 R., O ZMIANIE USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA ORAZ O ZMIANIE NIEKTÓRYCH INNYCH USTAW (DZ. U. NR 169, POZ. 1387), - PO ROZPATRZENIU POWYŻSZEGO ODWOŁANIA, DECYZJĄ NR [...], [...] Z 30 WRZEŚNIA 2008 R., UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO NR [...] Z DNIA 28 LISTOPADA 2007 R.

Pismem z dnia 24 października 2008 r., pełnomocnik strony wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na tę Decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, w której wniósł o stwierdzenie nieważności w całości zaskarżonej decyzji oraz na podstawie art. 135 p.p.p.s.a., poprzedzającej jej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z powodu rażącego naruszenia prawa, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz na podstawie art. 135 p.p.p.s.a., poprzedzającej jej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU PO ROZPOZNANIU 28 MAJA 2009 R., SPRAWY ZE SKARGI Z.C. NA DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z 30 WRZEŚNIA 2008 R., WYROKIEM Z DNIA 28 MAJA 2009 R., - SYGN. AKT I SA/GD 844/08 UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ. W UZASADNIENIU PRZEDMIOTOWEGO WYROKU SĄD PODNIÓSŁ, IŻ ROZSTRZYGAJĄCE ZNACZENIE W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE MA PONOWNE JEDNOZNACZNE USTALENIE, W JAKIM OKRESIE SKARŻĄCY FAKTYCZNIE PEŁNIŁ FUNKCJĘ PREZESA ZARZĄDU SPÓŁKI, WNIKLIWE ROZPATRZENIE DOWODÓW I DOKONANIE PEŁNEJ OCENY ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO Z ZACHOWANIEM NORM PROCEDURALNYCH (187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ).

Decyzją z dnia 17 stycznia 2011 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 3 w związku z art. 220 § 2 oraz art. 208 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, umorzył postępowanie odwoławcze.

Z.C. WNIÓSŁ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU NA DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z 17 STYCZNIA 2011 R., ZARZUCAJĄC JEJ NARUSZENIE ART. 233 § 1 PKT 2 LIT. A I ART. 188 ORAZ ART. 229 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEROZPOZNANIE WNIOSKU ODWOŁANIA O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO NR [...] Z DNIA 28 LISTOPADA 2007 R.

WSKAZAŁ TEŻ NA NARUSZENIE ZASADY DWUINSTANCYJNOŚCI, DOPROWADZENIE DO PRZEWLEKŁOŚCI POSTĘPOWANIA, A TAKŻE BŁĘDNE ORZECZENIE O UMORZENIU POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO NA PODSTAWIE ART. 233 § 1 PKT 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ W OCENIE STRONY SKARŻĄCEJ ORGAN ODWOŁAWCZY POWINIEN ZASTOSOWAĆ ART. 233 § 1 PKT 2 LIT. A I UCHYLIĆ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI I UMORZYĆ POSTĘPOWANIE W SPRAWIE.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODTRZYMAŁ SWOJE STANOWISKO WYRAŻONE W UZASADNIENIU DECYZJI Z DNIA 17 STYCZNIA 2011 R. NR [...].

Powołując się na przepisy art. 7 i 70 § 1 Ordynacji podatkowej stwierdził, iż zobowiązanie Spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r., uległo przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2008 r.

Wskazano, że prowadzone przez Dyrektora Izby Skarbowej postępowanie odwoławcze dotyczyło odpowiedzialności podatkowej Z.C. jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe "A" Sp. z o.o. Zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie ma charakteru samoistnego i istnieje tylko pod warunkiem, że nadal istnieje zobowiązanie podatkowe podatnika (spółki z o.o.). W sytuacji gdy zobowiązanie podatkowe wygasa (np. na skutek upływu terminu przedawnienia) - odpowiedzialność osoby trzeciej przestaje istnieć wraz z tym zobowiązaniem.

ZATEM, W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE Z UWAGI NA FAKT PRZEDAWNIENIA (NA ETAPIE PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO) ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO SPÓŁKI ZASADNYM STAŁO SIĘ UMORZENIE - JAKO BEZPRZEDMIOTOWEGO (W TRYBIE ART. 233 § 1 PKT 3 W ZWIĄZKU Z ART. 208 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA) POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

NA WSTĘPIE ROZWAŻAŃ NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI POPRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, PRZY CZYM KONTROLA TA SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM.

Z KOLEI PRZEPIS ART. 3 § 2 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), - ZWANEJ DALEJ P.P.S.A., - STANOWI, ŻE KONTROLA DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PRZEZ SĄDY ADMINISTRACYJNE OBEJMUJE ORZEKANIE W SPRAWACH SKARG NA DECYZJE ADMINISTRACYJNE. W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A), B) I C) P.P.S.A.).

Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P.S.A., WYNIKA Z KOLEI, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY, NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ. WYKŁADNIA POWOŁANEGO WYŻEJ PRZEPISU WSKAZUJE, ŻE SĄD MA PRAWO ALE I OBOWIĄZEK DOKONANIA OCENY ZGODNOŚCI Z PRAWEM ZASKARŻONEGO AKTU ADMINISTRACYJNEGO, NAWET WÓWCZAS, GDY DANY ZARZUT NIE ZOSTAŁ W SKARDZE PODNIESIONY.

OCENIAJĄC ZASKARŻONĄ DECYZJĘ Z PUNKTU WIDZENIA WSKAZANYCH PONIŻEJ KRYTERIÓW, STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE ZOSTAŁA ONA WYDANA BEZ NARUSZENIA PRAWA.

STOSOWNIE DO ART. 7 USTAWY Z DNIA 7 LISTOPADA 2008 R., O ZMIANIE USTAWY - ORDYNACJA PODATKOWA ORAZ O ZMIANIE NIEKTÓRYCH INNYCH USTAW (DZ. U. NR 209, POZ. 1318) DO PRZEDAWNIENIA ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH POWSTAŁYCH PRZED DNIEM WEJŚCIA W ŻYCIE TEJ USTAWY NIE STOSUJE SIĘ ART. 70 § 6 PKT 4 ORAZ § 7 PKT 4 I 5 USTAWY ZMIENIANEJ W ART. 1 W BRZMIENIU NADANYM NINIEJSZĄ USTAWĄ.

W ART. 70 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA PRZYJĘTO ZASADĘ, ZGODNIE Z KTÓRĄ ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE PRZEDAWNIA SIĘ Z UPŁYWEM 5 LAT LICZĄC OD KOŃCA ROKU KALENDARZOWEGO, W KTÓRYM UPŁYNĄŁ TERMIN PŁATNOŚCI PODATKU. WYJĄTEK OD ZASADY PRZEDAWNIENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO PO UPŁYWIE OKREŚLONEGO CZASU DOTYCZY ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH ZABEZPIECZONYCH HIPOTEKĄ. NIE ULEGAJĄ ONE BOWIEM W OGÓLE PRZEDAWNIENIU, Z TYM JEDNAK, ŻE PO UPŁYWIE TERMINU PRZEDAWNIENIA ZALEGŁOŚĆ PODATKOWA MOŻE BYĆ EGZEKWOWANA TYLKO Z PRZEDMIOTU HIPOTEKI (ART. 70 § 8 WW. USTAWY). W MYŚL ART. 70 § 4 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA - BIEG TERMINU PRZEDAWNIENIA ZOSTAJE PRZERWANY WSKUTEK ZASTOSOWANIA ŚRODKA EGZEKUCYJNEGO, O KTÓRYM PODATNIK ZOSTAŁ ZAWIADOMIONY. PO PRZERWANIU BIEGU TERMINU PRZEDAWNIENIA BIEGNIE ON NA NOWO OD DNIA NASTĘPUJĄCEGO PO DNIU, W KTÓRYM ZASTOSOWANO ŚRODEK EGZEKUCYJNY. NATOMIAST ZGODNIE Z ART. 70 § 6 WW. USTAWY BIEG TERMINU PRZEDAWNIENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO NIE ROZPOCZYNA SIĘ, A ROZPOCZĘTY ULEGA ZAWIESZENIU, Z DNIEM: 1) WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE O PRZESTĘPSTWO SKARBOWE LUB WYKROCZENIE SKARBOWE, JEŻELI PODEJRZENIE POPEŁNIENIA PRZESTĘPSTWA LUB WYKROCZENIA WIĄŻE SIĘ Z NIEWYKONANIEM TEGO ZOBOWIĄZANIA; 2) WNIESIENIA SKARGI DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO NA DECYZJĘ DOTYCZĄCĄ TEGO ZOBOWIĄZANIA; 3) WNIESIENIA ŻĄDANIA USTALENIA PRZEZ SĄD POWSZECHNY ISTNIENIA LUB NIEISTNIENIA STOSUNKU PRAWNEGO LUB PRAWA.

PROWADZONE PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ POSTĘPOWANIE ODWOŁAWCZE DOTYCZYŁO ODPOWIEDZIALNOŚCI PODATKOWEJ Z.C. JAKO OSOBY TRZECIEJ ZA ZALEGŁOŚCI PODATKOWE SPÓŁKI "A". ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE WYNIKAJĄCE Z DECYZJI O ODPOWIEDZIALNOŚCI PODATKOWEJ OSOBY TRZECIEJ NIE MA CHARAKTERU SAMOISTNEGO I ISTNIEJE TYLKO POD WARUNKIEM, ŻE NADAL ISTNIEJE ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE PODATNIKA (SPÓŁKI Z O.O.). W SYTUACJI GDY ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE WYGASA (NP. NA SKUTEK UPŁYWU TERMINU PRZEDAWNIENIA) ODPOWIEDZIALNOŚĆ OSOBY TRZECIEJ PRZESTAJE ISTNIEĆ WRAZ Z TYM ZOBOWIĄZANIEM.

ZATEM PRAWIDŁOWY JEST POGLĄD DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, IŻ Z UWAGI NA FAKT PRZEDAWNIENIA (NA ETAPIE PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO) ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO ZASADNYM STAŁO SIĘ UMORZENIE JAKO BEZPRZEDMIOTOWEGO (W TRYBIE ART. 233 § 1 PKT 3 W ZWIĄZKU Z ART. 208 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA) POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO.

ORGAN ODWOŁAWCZY NIE BYŁ BOWIEM UPRAWNIONY DO MERYTORYCZNEGO, PONOWNEGO ROZSTRZYGANIA SPRAWY W PRZEDMIOCIE ODPOWIEDZIALNOŚCI ZA NIEISTNIEJĄCE ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE.

SĄD ORZEKAJĄC W NINIEJSZEJ SPRAWIE PODZIELIŁ POGLĄD WYRAŻONY PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WYROKU Z DNIA 24 MARCA 2006 R., SYGN. AKT L FSK 774/05, W KTÓRYM SĄD TEN STWIERDZIŁ, ŻE UPŁYW TERMINU PRZEDAWNIENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W TRAKCIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO MUSI BYĆ UWZGLĘDNIONY Z URZĘDU PRZEZ ORGAN PODATKOWY, PRZED KTÓRYM POSTĘPOWANIE SIĘ TOCZY, NIEZALEŻNIE OD TEGO CZY JEST TO ORGAN PIERWSZEJ CZY DRUGIEJ INSTANCJI. PRZEDAWNIENIE JAKO INSTYTUCJA PRAWA MATERIALNEGO, SKUTKUJĄCA WYGAŚNIĘCIEM ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO MUSI BYĆ BEZWZGLĘDNIE RESPEKTOWANA W TOKU POSTĘPOWANIA. WYMAGA ONA OD ORGANU PODATKOWEGO JEDYNIE OCENY, CZY ISTOTNIE W OKOLICZNOŚCIACH KONKRETNEJ SPRAWY NASTĄPIŁ UPŁYW CZASU SKUTKUJĄCY PRZEDAWNIENIEM. ORGAN PODATKOWY STWIERDZAJĄC TĘ UJEMNĄ PRZESŁANKĘ KONTYNUOWANIA POSTĘPOWANIA W KAŻDEJ JEGO FAZIE ZOBOWIĄZANY JEST DO JEGO ZAKOŃCZENIA POPRZEZ UMORZENIE POSTĘPOWANIA, JAKO W TAKIM PRZYPADKU - BEZPRZEDMIOTOWEGO.

W PRZYPADKU STWIERDZENIA TAKIEJ OKOLICZNOŚCI NA ETAPIE POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO, WYGAŚNIĘCIE ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO WSKUTEK JEGO PRZEDAWNIENIA, PRZESĄDZA O BEZPRZEDMIOTOWOŚCI ROZPOZNANIA SPRAWY W WYNIKU ODWOŁANIA PODATNIKA WNIESIONEGO OD DECYZJI ORGANU PODATKOWEGO PIERWSZEJ INSTANCJI.

NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WW. WYROKU POSTAWIŁ NASTĘPUJĄCĄ TEZĘ: JEŻELI PRZEDAWNIENIE ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO STWIERDZONE ZOSTANIE W FAZIE POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO, ORGAN ODWOŁAWCZY WINIEN NA PODSTAWIE ART. 233 § 1 PKT 3 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA WYDAĆ DECYZJĘ O UMORZENIU POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY JAKO BEZPRZEDMIOTOWEGO), PO CZYM ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI, W TRYBIE ART. 258 § 1 PKT 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POWINIEN STWIERDZIĆ WYGAŚNIĘCIE SWOJEJ DECYZJI, KTÓRA BYŁA PRZEDMIOTEM ZASKARŻENIA, JAKO - W ZAISTNIAŁEJ SYTUACJI - RÓWNIEŻ BEZPRZEDMIOTOWEJ.

W TYM ZAKRESIE, W TEJ SPRAWIE (TJ. I FSK 774/05) NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY NIE PODZIELIŁ STANOWISKA SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, IŻ ORGAN ODWOŁAWCZY WINIEN W TAKIM PRZYPADKU NA PODSTAWIE ART. 233 § 1 PKT 2 LIT. A ORDYNACJI PODATKOWEJ UCHYLIĆ DECYZJĘ STANOWIĄCĄ PRZEDMIOT ODWOŁANIA I UMORZYĆ POSTĘPOWANIE W SPRAWIE, GDYŻ PRZEDAWNIENIE ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO STANOWI UJEMNĄ PRZESŁANKĘ PROWADZENIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, CO POWODUJE, ŻE ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZAJĄC TĘ PRZESŁANKĘ, JEST ZOBOWIĄZANY ZAKOŃCZYĆ SWOJE POSTĘPOWANIE, NIE ODNOSZĄC SIĘ DO DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI.

SĄD W SKŁADZIE ORZEKAJĄCYM W NINIEJSZEJ SPRAWIE PRZYWOŁANY POGLĄD NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO PODZIELIŁ.

MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE NALEŻY STWIERDZIĆ, ŻE BŁĘDNE JEST STANOWISKO STRONY SKARŻĄCEJ, JAKOBY ORGAN ODWOŁAWCZY OBOWIĄZANY BYŁ UCHYLIĆ DECYZJĘ Z DNIA 28 LISTOPADA 2007 R., I UMORZYĆ POSTĘPOWANIE W SPRAWIE (NA PODSTAWIE ART. 233 § 1 PKT 2 LIT. A).

ZDANIEM TUTEJSZEGO SĄDU, DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PRAWIDŁOWO ORZEKŁ NA PODSTAWIE ART. 233 § 1 PKT 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ I UMORZYŁ WYŁĄCZNIE POSTĘPOWANIE ODWOŁAWCZE. NASTĘPNIE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI OBOWIĄZANY JEST WYDAĆ DECYZJĘ NA PODSTAWIE ART. 258 § 1 PKT 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ZGODNIE Z KTÓRYM ORGAN PODATKOWY, KTÓRY WYDAŁ DECYZJĘ W PIERWSZEJ INSTANCJI, STWIERDZA JEJ WYGAŚNIĘCIE, JEŻELI STAŁA SIĘ BEZPRZEDMIOTOWA.

ODNOSZĄC SIĘ NATOMIAST DO WYDANEGO PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU W DNIU 28 MAJA 2008 R. WYROKU WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE ZGODNIE Z ART. 153 P.P.S.A. OCENA PRAWNA ZAWARTA W WYROKU SĄDU TRACI MOC WIĄŻĄCĄ M.IN. W PRZYPADKU ZMIANY ISTOTNYCH OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH SPRAWY. USTALENIE, ŻE NASTĄPIŁO PRZEDAWNIENIE ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO SPÓŁKI ZDANIEM SĄDU OZNACZA, ZE W SPRAWIE WYSTĄPIŁA PRZESŁANKA POZWALAJĄCA ODSTĄPIĆ OD OCENY PRAWNEJ ZAPREZENTOWANEJ W WYROKU Z 28 MAJA 2008 R.

MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE SĄD DOKONAŁ ROZSTRZYGNIĘCIA NA PODSTAWIE ART. 151 P.P.S.A., UZNAJĄC ŻE SKARGA JAKO NIEZASADNA PODLEGA ODDALENIU.

DSZ