Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 727/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-11-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. L. i T. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. L., T. L. i R. B. na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a I. przyznać E. L. i T. L. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

E. L. i T. L., zwani dalej "skarżącymi", na urzędowych formularzach wniosku o przyznanie prawa pomoc symbol PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący dwukrotnie wezwani do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonali wezwania.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Na podstawie oświadczeń skarżących oraz nadesłanym przez nich zaświadczeniu o wysokości zarobków skarżącego i potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii decyzji ZUS referendarz sądowy ustalił, że skarżący są małżeństwem prowadzącym wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwojgiem pełnoletnich dzieci, z których jedno studiuje zaś drugie jest bezrobotne bez prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych. Skarżący wraz z dziećmi zamieszkują w mieszkaniu o powierzchni [...] m2. Są oni również właścicielami położonego na wsi domu o powierzchni [...] m2, w którym zamieszkuje matka skarżącej. Skarżący są właścicielami samochodu oraz nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha. Na dochód gospodarstwa domowego skarżących składa się wynagrodzenie za pracę skarżącego w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto i emerytura skarżącej w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżących wynosi [...] złotych brutto [...] złotych netto. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego skarżących, obejmujące m.in. koszty wyżywienia i zakupu odzieży oraz środków czystości wynoszą [...] złotych.

Do stałych miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego skarżących referendarz sądowy nie zaliczył podatku rolnego, kosztów utrzymania działki rolnej, kosztów eksploatacji i ubezpieczenia samochodu oraz kosztów remontów. Podatku rolnego, kosztu utrzymania działki rolnej tak jak i kosztu ubezpieczenia samochodu nie zalicza się do stałych, miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. Natomiast koszty remontu mogą być traktowane, jako koszty utrzymania koniecznego jedynie wówczas, gdy remont służy remont służy zabezpieczeniu spełnienia przez dom bądź mieszkanie jego podstawowe funkcji, czyli funkcji mieszkalnej bądź, gdy jest on konieczny, gdyż stan domu mieszkania zagraża życiu jego mieszkańców. Skarżący nie wskazali, aby wykazane przez nich comiesięczne remonty były przeprowadzane z tych względów.

W ocenie referendarza sądowego skarżący nie wykazali, aby nie mieli możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący osiągają stałe dochody i mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Nie można ich, więc zaliczyć do osób ubogich, pozostających w niedostatku, które nie posiadają żadnych środków finansowych i które nie mają możliwości pozyskania tych środków. Skarżący wykazali natomiast, że nie są w stanie bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i dzieci ponieść pełnych kosztów postępowania. Koszty sądowe prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 240,00 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Porównanie wysokości tych kosztów do wysokości miesięcznego dochodu gospodarstwa domowego skarżących, przy uwzględnieniu ponoszonych stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego prowadzi do wniosku, że poniesienie przez skarżących kosztów sądowych spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla nich i ich dzieci. Prócz wysokości kosztów sądowych o ocenie tej decyduje i to, że niektóre z nich mogą w toku postępowania występować kilkakrotnie (wpis sądowy od zażalenia). Wysokość minimalnego wynagrodzenia adwokata porównana do wysokości dochodów skarżących i wykazanych kosztów utrzymania koniecznego wskazuje zaś, że skarżący mogą bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i dzieci ponieść minimalne wynagrodzenie adwokata.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.