Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 452/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 240 par. 1 pkt. 5 O.p.
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Olesińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 października 2022 r. sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 22 listopada 2017 r. nr 0401-IOV.603.11.2017 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Ostateczną decyzją z [...] kwietnia 2016 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w T. określił O. sp. z o.o. z siedzibą w O. (skarżąca) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od lipca 2011 r. do grudnia 2012 r.

P. z [...] czerwca 2017 r. skarżąca spółka złożyła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej powołaną wyżej decyzją ostateczną powołując się na to, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności, które nie były znane organowi podatkowemu w momencie orzekania.

Na skutek tego wniosku organ pierwszej instancji, postanowieniem z [...] lipca 2017 r. wznowił postępowanie. Następnie, rozpatrując sprawę w postępowaniu wznowieniowym, stwierdził, że brak jest podstaw do przyjęcia istnienia przesłanek zawartych w art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej Ordynacja podatkowa lub O.p.) i decyzją z [...] sierpnia 2017 r. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z [...] kwietnia 2016 r. Organ odmówił uwzględnienia dowodu w postaci przesłuchania świadka - M. J. oraz przeprowadzenia pozostałych wnioskowanych przesłuchań wskazując, iż dowody te nie istniały w momencie wydania decyzji w dniu [...] kwietnia 2016 r.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej po rozpoznaniu odwołania złożonego przez skarżącą spółkę, decyzją z [...] listopada 2017 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z [...] sierpnia 2017 r. odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej z [...] kwietnia 2016 r. W uzasadnieniu organ podał, że postępowanie w trybie wznowieniowym nie sprowadza się do ponownego badania meritum sprawy, ale do sprawdzenia, czy zaistniały przesłanki wymienione w art. 240 § 1 pkt 5 O.p., tj. do ustalenia czy wyszły na jaw istotne dla sprawy, nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istniejące w dniu [...] kwietnia 2016 r., nieznane Naczelnikowi Drugiego Urzędu Skarbowego w T. przy wydaniu decyzji ostatecznej.

Organ wskazał, iż protokół przesłuchania M. J. z dnia [...] marca 2017 r. został sporządzony już po wydaniu w dniu [...] kwietnia 2016 r. decyzji na rzecz Spółki. A zatem nie istniał on w dniu wydania powołanej decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] kwietnia 2016 r. Podkreślił także, iż okoliczność, która została ujawniona podczas przesłuchania M. J. w dniu [...] marca 2017 r., że osobą, która faktycznie miała zajmować się pracami budowlanymi był G. G. była znana Spółce. We wniosku o wznowienie postępowania Spółka wskazała bowiem, że G. G. był jej znany wcześniej jako "rekomendowany, sprawdzony i rzetelny podwykonawca prac budowlanych". W ocenie Spółki G. G. był gwarantem wiarygodności, a jego udział w działalności M. J. wynika jednoznacznie z treści jej zeznań złożonych w dniu [...] marca 2017 r., które zdaniem Spółki nie mogły być znane i uwzględnione przy wydaniu kwestionowanej decyzji, choć źródło dowodowe w postaci świadka wówczas istniało. Spółka na etapie prowadzonego postępowania podatkowego zakończonego wydaniem w dniu [...] kwietnia 2016 r. decyzji, miała wiedzę o udziale G. G. w pracach na jej rzecz mogła wnioskować o jego przesłuchanie w charakterze świadka i nie można uznać, że jest to okoliczność nowa, która wyszła na jaw po wydaniu decyzji.

Zatem odnosząc się do powołanych przez Spółkę we wniosku o wznowienie postępowania okoliczności i dowodów, które miałyby zostać potwierdzone przez świadków po przeprowadzeniu dowodu z ich przesłuchania oraz załączonego protokołu przesłuchania świadka – M. J. organ stwierdził, iż nie stanowią one wystarczającej podstawy do wzruszenia ostatecznej decyzji w trybie przewidzianym

w art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa. Aby dana okoliczność spełniła warunek nałożony niniejszym przepisem musi ona nie tylko wynikać z materiału dowodowego, ale również istnieć w dniu wydania decyzji, być istotna dla sprawy i nie może być znana organowi, który wydał decyzję.

Organ wskazał, iż Spółka miała świadomość toczącego się wobec niej postępowania. Korespondencja kierowana do Spółki w toku postępowania podatkowego prowadzonego przez organ podatkowy pierwszej instancji była odbierana przez Spółkę zarówno w okresie, w którym prezesem był W. L., jak i A. R.. W tym czasie Spółka mogła zgłaszać nowe wnioski dowodowe, czego zaniechała. Podkreślić należy, iż Spółka jako strona ponosi negatywne skutki nieuczestniczenia w wyjaśnieniu stanu faktycznego, gdyż to Spółka ma największą wiedzę na temat okoliczności, co do których organ podatkowy, bez wskazówek strony nie może dotrzeć.

Organ dodał, że celem postępowania wznowieniowego nie może być ponowna analiza całej sprawy w zakresie poszczególnych etapów gromadzenia materiału dowodowego, bowiem postępowanie to nie jest kontynuacją postępowania zwykłego, nie służy też pełnej kontroli decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym. Natomiast przedłożone przez Spółkę dowody w kontekście dokonanego rozstrzygnięcia nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy. Organ podkreślił, że postępowanie

w trybie wznowieniowym nie może służyć zakwestionowaniu oceny zebranego

w sprawie materiału dowodowego.

W skardze do tut. Sądu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] listopada 2017 r. w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając naruszenie:

art. 245 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacja podatkowa poprzez nieuzasadnioną odmowę uchylenia decyzji ostatecznej z uwagi na błędne uznanie, że wskazane we wniosku okoliczności faktyczne nie wyszły na jaw dopiero po wydaniu decyzji ostatecznej, ale były już znane Spółce w momencie orzekania, lecz nie zostały przez nią świadomie ujawnione organowi prowadzącemu postępowanie;

art. 245 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacja podatkowa poprzez nieuzasadnioną odmowę uchylenia decyzji ostatecznej z uwagi na błędne uznanie, i to bez przeprowadzenia wnioskowanych dowodów mających potwierdzić wskazane we wniosku okoliczności faktyczne, że okoliczności te nie są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a mianowicie, że także przy ich uwzględnieniu doprowadziłyby do wydania takiej samej decyzji;

art. 245 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, poprzez oparcie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej na ww. przepisie, zamiast ewentualnie na art. 245 § 1 pkt 3 lit. a) Ordynacji podatkowej, skoro organ uznaje, że nawet przy uwzględnieniu nowych okoliczności faktycznych doprowadziłoby to do wydania takiej samej decyzji;

art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej poprzez brak należytego uzasadnienia ewentualnego braku wpływu nowych okoliczności faktycznych na zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia.

- art. 122, art. 187 § i art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego odnośnie do nowych okoliczności podnoszonych przez Stronę.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację w sprawie.

Wyrokiem z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Bd 73/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną decyzję. Odnosząc się do podniesionej przez skarżącą spółkę podstawy wznowienia i powołanych na jej poparcie dowodów, tj. protokołu z przesłuchania świadka M. J. oraz protokołów z rozprawy, zawierających zeznania świadków, Sąd podkreślił, że wprawdzie dowody, na które powołuje się skarżąca spółka powstały już po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji, jednak wynikające z nich okoliczności istniały w dniu wydawania tej decyzji, ale nie były organowi podatkowemu wówczas znane. Powyższe oznaczało, że materiał dowodowy na podstawie, którego wydano rozstrzygnięcie był niepełny i nie powinien być podstawą rozstrzygnięcia. Sąd przyznał rację skarżącej spółce, że ustalając stan faktyczny, będący podstawą wydania decyzji z [...] kwietnia 2016 r., organ pierwszej instancji nie znał części istotnych okoliczności faktycznych, gdyż albo w ogóle nie prowadził postępowania dowodowego w określonym zakresie, albo nie dotarł do dowodów w kwestiach, które uznawał za istotne. Zaznaczył, że chodzi między innymi o fakt dysponowania przez "A. " elementami konstrukcji stalowej i możliwościami jej zmontowania, a także o okoliczności nawiązania współpracy z R. L.-Z. i M. J., o udział w wykonaniu spornych prac G. G., czy chociażby udział kontrahentów w polecaniu firm nierzetelnych takich jak R.-M. i A. [...] oraz takich, z którymi nie było kontaktu. Zdaniem Sądu przekonanie organów podatkowych, że skarżąca spółka już w momencie wydania decyzji z [...] kwietnia 2016 r. znała wszystkie przedmiotowe okoliczności, ale świadomie zaniechała ich podniesienia było nieuzasadnione. Zalecił w związku z tym organowi odwoławczemu, aby ponownie rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności jednoznaczne ustalił, czy w sprawie zachodzi jedna z przesłanek określonych w art. 240 § 1 O.p. W przypadku pozytywnych ustaleń powinien przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia wniosku skarżącej spółki.

Rozpoznając wniesioną przez organ skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] czerwca 2022 r. sygn. akt I FSK 1214/18 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.

Na wstępie wyjaśnić należy, że sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia [...] marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] września 2022 r. skierowano sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (k. 153). Przed wydaniem wyroku umożliwiono stronie wypowiedzenie się w sprawie, z której to możliwości skarżąca nie skorzystała.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy ponownie rozpoznając sprawę jest związany stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 czerwca 2022 r., sygn. akt I FSK 1214/18. W myśl art. 190 P.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest bowiem wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Przez ocenę prawną, o której mowa w art. 190 P.p.s.a., należy rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 marca 2022 r., sygn. akt II FSK 24/22).

W wyroku z dnia 23 czerwca 2022 r., sygn. akt I FSK 1214/18 Naczelny Sąd Administracyjny uznał za uzasadniony zarzut naruszenia przez sąd pierwszej instancji art. 141 § 4 w związku z art. 153 P.p.s.a. Zdaniem NSA, sąd pierwszej nie rozpoznał istoty sprawy.

Przystępując do ponownego rozpatrzenia sprawy należy przypomnieć, że skarga dotyczy decyzji, która zapadła w wyniku wznowienia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy ponownie rozpoznając sprawę uznaje, że skarga jest nieuzasadniona.

We wniosku o wznowienie postępowania z [...] czerwca 2017 r. Skarżąca powoływała się na to, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności, które nie były znane organowi podatkowemu w momencie orzekania, tj. na przesłankę przewidzianą w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Organ podatkowy stwierdził dopuszczalność wznowienia i wydał postanowienie o wznowieniu postępowania, które stanowiło podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 243 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej).

Celem wznowionego postępowania jest ustalenie, czy pierwotnie prowadzone postępowanie dotknięte było określonymi wadami, ustalenie czy i w jakim zakresie wadliwość postępowania zwykłego wpłynęła na poprawność decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym, oraz w razie stwierdzenia określonej wadliwości decyzji dotychczasowej doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa wydana została z określonym naruszeniem prawa. Po przeprowadzeniu postępowania, organ odmówił uchylenia pierwotnej decyzji wskazując na brak przesłanki wznowieniowej. Zdaniem Sądu, stanowisko to nie narusza prawa.

Skarżąca we wniosku z dnia [...] czerwca 2017 r. (k. 49-54 akt adm.) wskazując na przesłankę wymienioną w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. powołała jej zdaniem nowe, istotne okoliczności faktyczne, które nie były znane organowi wydającemu decyzję oraz wskazała na nowy dowód, które okoliczności te miał potwierdzić.

Zdaniem Sądu organy dokonały właściwej oceny powołanych przez Spółkę w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. nowych dowodów i okoliczności i zasadnie uznały, że nie stanowią one przesłanki określonej w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. będącej podstawą do uchylenia i zmiany decyzji ostatecznej. Nie narusza prawa ocena organów, że nawet ich znajomość przez organ podatkowy w momencie wydawania decyzji nie zmieniłaby treści rozstrzygnięcia odmawiającego Spółce prawa do odliczenia podatku naliczonego ze spornych faktur w oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Łącznie powinny zostać zatem spełnione następujące przesłanki: wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody (Skarżąca we wniosku z [...] czerwca 2017 r. wskazuje na jedno i drugie); są one istotne dla sprawy, tzn. mogą mieć wpływ na jej odmienne rozstrzygnięcie; oraz nie były znane organowi, który wydał decyzję. Nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej. Nadto te okoliczności i dowody muszą istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla organu są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane. Z kolei przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od dotychczasowego rozstrzygnięcia (tak m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2022 r., III FSK 905/21).

Nowymi okolicznościami lub dowodami mogą zatem być tylko te, które nie zostały uwzględnione przez organ podatkowy jako element podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, a zarazem w momencie dokonywania oceny we wznowionym postępowaniu należy uznać, że miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tzn. uwzględnienie określonej okoliczności faktycznej lub dowodu mogłoby spowodować wydanie odmiennej decyzji, niż zapadła poprzednio.

Protokół przesłuchania Pani M. J. z dnia [...] marca 2017 r. w postępowaniu karno-skarbowym, na który powoływała się Skarżąca jako na nowy dowód, został sporządzony już po wydaniu w dniu [...] kwietnia 2016 r. decyzji w pierwotnym postępowaniu w trybie zwyczajnym. Niewątpliwie dowód ten nie istniał w dniu wydania powołanej decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] kwietnia 2016 r. Nr [...]. O "nowym dowodzie" w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 O.p. nie może być zatem mowy. W tym zakresie zarzuty kierowane pod adresem zaskarżonej decyzji są bezzasadne.

Pozostaje przeanalizować to, czy wskazywana przez Spółkę okoliczność, która została ujawniona podczas przesłuchania pani M. J. w dniu [...] marca 2017 r., jest "nową okolicznością" spełniającą przywołane wyżej kryteria, tj. czy mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od dotychczasowego rozstrzygnięcia.

Skarżąca powołuje się na to, że w toku przesłuchania ujawniono okoliczność, iż Spółce znana była osoba, która faktycznie miała zajmować się pracami budowlanymi, tj. pan G. G., i że pani M. J. zeznała: "Od G. G. wiem, że podnajmował inne firmy". N. okolicznością w ocenie Spółki jest to, że firma A. korzystała z podwykonawców, których podnajmował pan G. . W ocenie wnioskodawcy nową okolicznością jest również udział i rola G. G. w działalności A. [...] M. J. i realizacji konkretnych prac budowlanych na rzecz Spółki.

Zdaniem Sądu w toku przesłuchania pani M. J. bynajmniej nie ujawniono, że jej firma miała podwykonawców. Z kopii protokołu przesłuchania świadka (w nieokreślonym postępowaniu karnym skarbowym) wynika tylko tyle, że rola świadka sprowadzała się wyłącznie do firmowania działalności, o której w zasadzie nic nie wie, a zdanie na które powołano się we wniosku o wznowienie postępowania brzmi: "od G. G. wiem, że podnajmował inne firmy". Zdaniem Sądu nie jest rolą organu podatkowego, zwłaszcza w postępowaniu wznowieniowym, poszukiwanie potencjalnych kontrahentów ("podwykonawców"), którzy uwiarygodniliby faktury wystawione przez A. M. J. na rzecz Skarżącej Spółki. Zeznanie, na które powołuje się Skarżąca, nie może przekreślić tego, że nie ma żadnej dokumentacji firmy M. J.. Trzeba z mocą podkreślić, że w tym samym zeznaniu, na które powołuje się Skarżąca, świadek M. J. twierdzi, że czasem tylko dostawała od G. G. 100-150 zł na paliwo, a jej rola polegała na firmowaniu założenia firmy i wypłatach gotówki z konta firmowego i przekazywaniu jej G. G.. Zeznała, że raz było to nawet [...] zł.

Sąd podziela pogląd organu, że treść zeznań pani M. J. nie podważa wcześniejszych ustaleń organu, poczynionych w postępowaniu zakończonym decyzją wydaną w trybie zwyczajnym. Sąd zwraca też uwagę, że przesłuchanie pani J. bynajmniej nie ujawniło okoliczności, że jej firma (jak zeznała, prowadzona w istocie przez pana G. ) rzeczywiście zatrudniała podwykonawców – z zeznania wynika tylko tyle, że pan G. G. miał jej powiedzieć, że zatrudnia podwykonawców. Ta różnica ma ogromne znaczenie w kontekście tego, co w postępowaniu zwyczajnym ustalono na temat firmy M. J.. Trzeba jeszcze odnotować to, że już w decyzji wymiarowej [...] kwietnia 2016 r. na s. 35 (k. 22 akt adm.) organ cytuje wyjaśnienia M. J., że usługi na rzecz O. zostały wykonane przy udziale podwykonawców. W istocie zatem nie wiadomo, co zdaniem Skarżącej miałoby być okolicznością "nową", ujawnioną w jej zeznaniu będącym podstawą wniosku o wznowienie: nie może to być (rzekomy) udział podwykonawców jako taki, bo ten wątek pojawiał się już w pierwotnej decyzji; "nową" okolicznością nie może też być zaangażowanie G. G. w firmie M. J. – skoro Skarżąca twierdzi, że G. G. był dla niej gwarantem wiarygodności firmy M. J..

Na marginesie tylko należy dodać, że w skardze do Sądu Skarżąca powołuje się na zeznanie złożone przez G. G. przed Sądem Rejonowym w T. dnia [...] października 2017 r. – jednakże zeznaniu temu nie można przypisać żadnego znaczenia w kontekście postępowania wznowieniowego zakończonego zaskarżoną decyzją. Wniosek o wznowienie postępowania został złożony [...] czerwca 2017 r., a decyzja organu pierwszej instancji odmawiająca uchylenia decyzji w trybie wznowienia została wydana [...] sierpnia 2017 r. (k. 72). Zeznanie G. G. złożone [...] października 2017, tj. po wydaniu decyzji pierwszej instancji w trybie wznowieniowym, w żaden sposób nie może wpłynąć na oceną prawidłowości działania organów we wznowionym postępowaniu. Podobnie, na ocenę taką nie mogą mieć wpływu załączone do skargi: kopia protokołu zeznań Z. P., złożonych przed Sądem Rejonowym w T. dnia [...] listopada 2017 r., a zatem już po wydaniu zaskarżonej decyzji drugiej instancji, oraz pismo Z. P. z [...] listopada 2017 r. Pan Z. P. to reprezentant jeszcze innej firmy, której faktury organy zakwestionowały w decyzji wydanej w postępowaniu zwyczajnym, o tym wątku nie wspominano we wniosku o wznowienie postępowania.

W ocenie Spółki nową okolicznością, nieznaną organowi na etapie wydawania decyzji, było również to, że pani R. L.-Z. (firma R.-M., której faktury na rzecz Skarżącej organ również zakwestionował) i pani M. J. (A. [...]) były blisko powiązane rodzinnie (pani M. J. ma być pasierbicą pani R. L.-Z.). W przekonaniu Sądu nie wpływa to na ocenę organów, że faktury wystawiane przez oba te podmioty nie dokumentowały rzeczywistych transakcji, a Skarżąca nie ma prawa do odliczenia podatku wynikającego z tych faktur. Co istotne, informacja o tym, że Pani L.-Z. i M. J. pozostają w bliskiej relacji rodzinnej, wyłoniła się dopiero w toku zeznań G. G. złożonych przed Sądem Rejonowym w T. [...] października 2017 r. (s. 14 skargi), a zatem nie może być rozpatrywana jako podstawa wznowieniowa w postępowaniu wznowionym na skutek wniosku z [...] czerwca 2017 r., rozstrzygniętym decyzją odmawiającą uchylenia decyzji w trybie wznowienia z [...] sierpnia 2017 r.

We wniosku o wznowienie postępowania Skarżąca wskazała też, że ujawniła się nowa okoliczność rzucająca odmienne światło na ustalenie organu co do tego, że Spółka nie sprawdzała i nie weryfikowała wystawców spornych faktur na jej rzecz. We wniosku o wznowienie postępowania Spółka stwierdza, że Pan G. był jej znany wcześniej jako "rekomendowany, sprawdzony i rzetelny podwykonawca prac budowlanych". W ocenie Skarżącej Pan G. G. był gwarantem wiarygodności, a jego udział w działalności Pani M. J. wynika jednoznacznie z treści jej zeznań złożonych w dniu [...] marca 2017 r., które zdaniem Spółki nie mogły być znane i uwzględnione przy wydaniu kwestionowanej decyzji, choć źródło dowodowe w postaci świadka wówczas istniało.

W przekonaniu Sądu czym innym jest to, że spółce mógł być znany G. G., a czym innym to, że nie sprawdzała i nie weryfikowała kontrahenta, wystawcy faktur, jakim była A. [...] M. J..

Należy zgodzić się z organem, że jak wynika z twierdzeń samej Skarżącej, już na etapie prowadzonego postępowania podatkowego zakończonego wydaniem decyzji z [...] kwietnia 2016 r. miała ona wiedzę o udziale Pana G. G. w pracach na jej rzecz. Mogła zatem wnioskować o jego przesłuchanie w charakterze świadka i skoro sama zauważa, że to źródło dowodowe istniało wówczas, to nie można uznać, że jest to okoliczność nowa, która wyszła na jaw po wydaniu decyzji.

Rację ma organ, że we wniosku o wznowienie postępowania Skarżąca domagała się w istocie dokonania ponownego ustalenia stanu faktycznego i dokonania ponownej oceny materiału dowodowego w zakresie okoliczności, które były już ustalane. We wniosku wskazywała na szereg okoliczności, które wykraczały poza to, co Skarżąca sama uznawała jako "nowe okoliczności" (np. dostawy konstrukcji stalowych przez A., wnioski o przesłuchanie świadków). Charakter (cel) wniosku wykraczał zatem poza to, co mogło być w postępowaniu wznowieniowym analizowane i organ słusznie takie okoliczności pominął. Celem postępowania wznowieniowego nie może być ponowna analiza całej sprawy w zakresie poszczególnych etapów gromadzenia materiału dowodowego, bowiem postępowanie to nie jest kontynuacją postępowania zwykłego, nie służy też pełnej kontroli decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym.

Okoliczności i dowody, na które powołała się Skarżąca, nie mogą podważyć prawidłowości ustalenia, że Skarżąca nie miała podstaw do odliczenia podatku z faktury wystawionej przez Panią M. J., gdyż dokumentowała ona czynności faktycznie nie wykonane, do których miał zastosowanie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług. Dowody i nowe okoliczności, na które powoływała się Skarżąca, w kontekście dokonanego rozstrzygnięcia (decyzja z [...] kwietnia 2016 r.) nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy.

Za nieuzasadniony należy uznać zarzut Skarżącej dotyczący naruszenia art. 245 § 1 pkt 2 O.p. w związku z ujawnieniem nowych dowodów w sprawie mających bezpośredni wpływ na wynik sprawy zakończonej decyzją ostateczną a brakiem uchylenia decyzji. Wobec niestwierdzenia istnienia przesłanki, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 O.p., organy podatkowe nie miały podstaw do zastosowania w przedmiotowej sprawie przepisu art. 245 § 1 pkt 1 O.p. Powody, dla których Sąd uznał stanowisko organów za prawidłowe, zostały wyżej przedstawione.

Organ pierwszej instancji wydając zaskarżoną decyzję prawidłowo zastosował normę prawną zawartą w art. 245 § 1 pkt 2 O.p., a organ odwoławczy zasadnie utrzymał w mocy to rozstrzygnięcie.

Niezasadny jest też zarzut naruszenia art. 210 § 4 i § 6 O.p. Zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 210 § 4 powołanej ustawy, co w połączeniu z szerszymi wywodami organu pierwszej instancji daje stronie pełen obraz motywów, jakimi organ się kierował. Nie doszło też do naruszenia wyrażonej w art. 122 O.p. zasady prawdy obiektywnej, bowiem prowadząc postępowanie podjęto wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W toku prowadzonego postępowania nie naruszono również wyrażonych w art. 187 § 1 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy jest zobowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W postępowaniu nadzwyczajnym, jakim jest wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p., interpretacja przepisu art. 188 O.p. powinna uwzględniać charakter tego trybu postępowania, w związku z czym dowód niespełniający warunków nakładanych na niego przez przepis art. 240 § 1 pkt 5 O.p. nie wpłynie na zmianę rozstrzygnięcia, a w konsekwencji nie będzie uznany za mający znaczenie dla sprawy. Żądanie przesłuchania kolejnych świadków wykraczało poza ramy postępowania wznowieniowego. W wydanym rozstrzygnięciu organ wyjaśnił, dlaczego nie przychylił się do wniosków dowodowych strony. Jeśli zaś chodzi o to, że zdaniem Skarżącego odmawiając przeprowadzenia dowodu organ powołał się na niewłaściwą podstawę prawną, to (niezależnie od oceny zasadności takiego stwierdzenia) trzeba podkreślić, że ewentualne uchybienie polegające na powołaniu się na niewłaściwy przepis, nie może mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia przepisom proceduralnym mogą być podstawa uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 245 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a.

Z podanych wyżej powodów skarga jako niezasadna została oddalona na podstawie art. 151 P.p.s.a.