Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 670/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 135, art. 145 par 1 pkt 1 lit. c, art. 200. art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 51 ust. 7
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Dominika Człapińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi J. O. i L. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych polegających na likwidacji okien w budynku mieszkalnym 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...]; 2. zasądza od organu – [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. solidarnie na rzecz skarżących – J. O. i L. O. kwotę 500 (pięćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. LS


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...], nr [...], po rozpoznaniu odwołania M. K. oraz L. O., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] w sprawie nakazania wykonania robót budowlanych, w części dotyczącej nałożonego nią obowiązku i uchylił tę decyzję w części dotyczącej terminu wyznaczonego na wykonanie orzeczonego nią obowiązku i określił nowy termin jego wykonania do dnia 30 września 2016 roku.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się w sposób następujący:

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] nakazał M. K. oraz J. i L. O., wykonanie robót budowlanych, polegających na likwidacji okien, znajdujących się w tylnej ścianie wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. A w Ł.:

1. na strychu w części użytkowanej przez M. K.,

2. na strychu w części użytkowanej przez J i L. O.,

3. w łazience w części użytkowanej przez M. K.,

4. w przedpokoju w części użytkowanej przez M. K.

5. w łazience w części użytkowanej przez J i L. O.

- poprzez trwałe i nieuchylne wypełnienie tych otworów okiennych materiałem budowlanym o odporności ogniowej El 30 – w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w terminie do dnia 31 lipca 2016 roku. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 290 ze zm.).

Odwołania wnieśli: M. K. i L. O..

M. K. wskazała, iż otwory okienne istniały już w latach siedemdziesiątych, a L. O. twierdził, iż powstały w czasie ocieplenia budynku, jednak – zdaniem autorki odwołania – załącznik do odwołania świadczy o tym, że otwory okienne istniały już przed ociepleniem budynku. Ponadto nie można zatem zaprzeczyć że okna powstały z datą powstania budynku, tj. 1939 roku. W tej sytuacji odwołująca poddała w wątpliwość czy przepis stanowiący podstawę prawną rozstrzygnięcia można stosować do sytuacji związanych z budynkiem wybudowanym tak dawno, gdzie nie ma możliwości ustalić jaki był stan prawny w tych latach. Odwołująca nabyła od gminy część budynku w 1998 roku i nie dokonywała żadnych zmian w jego substancji.

L. O. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia zarzucając naruszenie art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 23 ze zm., dalej jako: "K.p.a."). W uzasadnieniu odwołujący podkreślił, że nawet gdyby przyjąć, iż wykonanie otworów okiennych nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, w obliczu faktu, iż obie działki stanowią własność jednego podmiotu, nie można zgodzić się z zastosowaną literalną wykładnią przepisów przeciwpożarowych, skutkiem zastosowania których jest nakazanie likwidacji otworów okiennych.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, przywołaną na wstępie decyzją, po rozpoznaniu odwołań, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożonego nią obowiązku i uchylił tę decyzję w części dotyczącej terminu wyznaczonego na wykonanie orzeczonego nią obowiązku i określił nowy termin jego wykonania do dnia 30 września 2016 roku. W motywach rozstrzygnięcia organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania wskazując następnie, iż postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek J. i L. O. z dnia 19 stycznia 2006 roku, w którym wskazali oni, iż na nieruchomości w Ł. przy ul. A, w części budynku użytkowanej przez M. K., bez zachowania odpowiedniej odległości od sąsiedniej działki – w ścianie budynku znajdują się otwory okienne. W dniu 20 kwietnia 2006 roku przeprowadzono oględziny w wyniku których ustalono, iż znajduje się tam budynek mieszkalny wielorodzinny (kamienica) oraz osadnik gnilny (szambo). Budynek wybudowany był przed 1939 rokiem w konstrukcji murowano – drewnianej. Jest to obiekt dwukondygnacyjny z poddaszem użytkowym. W dniu kontroli tylna ściana budynku była nieotynkowana, z widocznymi oknami w miejscu osadzenia belek drewnianych stropu nad pierwszym piętrem. Cegły kominów były powykruszane, nieotynkowane. W ścianie wykonano 4 otwory okienne o wymiarach ok. 1 m x 1 m (dwa na parterze), 0,6 m x 0,8 m (jedno na piętrze), 0,5 m x 0,5 m (jedno na strychu). W dniu kontroli roboty były rozpoczęte i prowadzone bez pozwolenia na budowę.

Następnie, organ powiatowy postanowieniem z dnia [...] wstrzymał M. K. prowadzenie robót budowlanych i zobowiązał do przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych. M. K. ten obowiązek wykonała i przedłożyła ocenę techniczną, w której widnieje m.in. zapis ze względu na zły stan drewnianej stolarki okiennej została ona zastąpiona nową z PCV o lepszym współczynniku izolacyjności cieplnej. Podziały okien zostały zachowane zgodnie z ich pierwotnym wyglądem.

Następnie, decyzją z dnia [...] organ powiatowy nakazał M. K. przedłożenie, w terminie do dnia 31 października 2006 roku, 3 egz. projektu budowlanego robót docelowych, uwzględniającego ocenę stanu technicznego wykonanych robót budowlanych. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Następnie, organ powiatowy postanowieniem z dnia [...], na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, nakazał M. K. przedłożenie oceny technicznej wykonanych robót budowlanych polegających na wykuciu otworów okiennych w ścianie zewnętrznej (od strony podwórka).

Pismem z dnia 15 maja 2007 roku J. i L. O. poinformowali, iż M. K. w dniu 3 maja 2007 roku dokonała powiększenia otworu okiennego i zamurowała go luksferami, a w dniu 15 maja 2007 roku zaczęła wybijać kolejny otwór okienny.

W dniu 11 czerwca 2007 roku M. K. przedłożyła ocenę techniczną, z której wynika, iż w tylnej ścianie budynku mieszkalnego wielorodzinnego (część użytkowana przez M. K.), w poziomie parteru znajdują się dwa okna: o wymiarach 1 x 1 m i 1 x 1,2 m – zamurowane pustakami szklanymi, jedno okno o wymiarach 80 x 50 cm w poziomie piętra (w łazience) i jedno okno w poziomie poddasza (strychu) o wymiarach 80 x 50 cm. Z oceny technicznej wynika, że wykonano roboty budowlane polegające na usunięciu dawnej stolarki okiennej z istniejących otworów okiennych w tylnej ścianie budynku na parterze w mieszkaniu nr 4 (ściana zewnętrzna grubości 60 cm), wzmocniono nadproża w tych otworach okiennych belkami stalowymi, dwustronnie wypełniono otwory okienne pustakami szklanymi o wymiarach 190 x 190 x 80 mm, wykończono otwory okienne pomiędzy pustakami szklanymi oraz od strony wewnętrznej budynku. Autor oceny technicznej stwierdził, że dotychczasowe roboty budowlane, zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną i nie naruszają konstrukcji budynku. Z istniejącego otworu okiennego zdemontowana została plastikowa stolarka okienna. W ścianie zostały wykute gniazda o głębokości 15 cm w celu osadzenia dwóch dwuteowników 120. Przestrzeń osadzenia belek stalowych została uzupełniona betonem B-15. Od strony zewnętrznej otwory okienne zostały wypełnione pustakami szklanymi o wymiarach 190 x 190 x 80 mm wzmocnionymi drabinką zbrojeniową. Przestrzeń wewnętrzna otworów okiennych została wykończona płytą kartonowo – gipsową grubości 12,5 mm klejoną do muru. Od strony wewnętrznej otwory okienne zostały wypełnione pustakami szklanymi o wymiarach 190 x 190 x 80 mm wzmocnionymi drabinką zbrojeniową. Otwór okienny wypełniony luksferami wykończono od strony wewnętrznej płytą kartonowo – gipsową grubości 12,5 mm na ruszcie stalowym. Istniejące w ścianie otwory okienne wzmocnione są nadprożem w postaci dwóch dwuteowników 120. Wykonane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną. Ściana w której znajdują się otwory okienne stanowi ścianę oddzielenia przeciwpożarowego (wymagane REI 60). Powierzchnia ściany zewnętrznej należącej do inwestora wynosi 150 m2 (14 m długość – szerokość i 10,65 m wysokość). Powierzchnia otworów na parterze wynosi 1 m2 i 1,2 m2, co w sumie daje powierzchnię równą 2,2 m2 (1,5 % powierzchni ściany). Otwory te wypełnione są podwójną warstwą pustaków szklanych o odporności ogniowej co najmniej E30. Wykonane roboty budowlane nie naruszają bezpieczeństwa konstrukcji budynku. Zastosowane rozwiązania są zgodne z obowiązującymi przepisami i normami. Materiały budowlane winny odpowiadać atestom technicznym oraz ustaleniom odnośnych norm.

Organ powiatowy w dniu 11 czerwca 2007 roku ponownie przeprowadził oględziny na nieruchomości stwierdzając, iż w ścianie wschodniej budynku widoczne są: dwa okna o wymiarach: 0,78 m x 0,78 m i 0,77 m x 0,97 m w części parterowej (zamurowane luksferami) oraz dwa okna o wymiarach: ok. 0,4 m x 0,75 m na poziomie pierwszego piętra (w pomieszczeniu łazienki i przedpokoju), ponadto jeden otwór okienny z zamontowaną stolarką drewnianą na wysokości poddasza. Razem 5 otworów okiennych, w tym dwa na parterze zamurowane luksferami.

W dniu 28 marca 2008 roku w siedzibie organu powiatowego stawiła się M. K. i oświadczyła, iż w chwili kupna nieruchomości istniały już okna w tylnej ścianie budynku na wysokości pierwszego piętra (w łazience i w przedpokoju) oraz okno na strychu.

Organ powiatowy wezwał B. R. i M. R. do stawienia się w celu złożenia wyjaśnień. W dniu 15 kwietnia 2008 roku B. R. oświadczyła, że dwa okna od strony podwórka na wysokości pierwszego piętra budynku istniały co najmniej od 1978 roku, były to okna od łazienki.

Miejski Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. poinformował organ, iż działka nr 4/5 o powierzchni 0,7127 ha ujawniona w księdze wieczystej nr KW [...] odpowiada działce ewidencyjnej nr 188/1 o powierzchni 0,7083 ha, natomiast działka nr 4/9 o powierzchni 0,0987 ha ujawniona w księdze wieczystej nr [...] odpowiada działce ewidencyjnej nr 186/1 o powierzchni 0,0987. Przebieg granicy pomiędzy tymi działkami został ujawniony w rejestrze gruntów i budynków w 2007 roku na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego V Wydziału Cywilnego sygn. [...] z dnia 19 grudnia 1996 roku w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.

W dniu 23 lipca 2008 roku w organie powiatowym stawił się L. O. oświadczając, iż okna na pierwszym piętrze i wyżej zostały wykute w 2005 roku przez M. K. i zostały wstawione nowe okna z tyłu budynku.

W tej sytuacji decyzją z dnia [...] czerwca 2010 roku Powiatowy Inspektor nakazał M. K., w terminie do 30 września 2010 roku, zamurowanie trzech otworów okiennych (dwóch na piętrze i jednego na strychu), znajdujących się w tylnej ścianie budynku. Decyzją z dnia [...] organ drugiej instancji uchylił w całości ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Decyzją z dnia [...] organ powiatowy nakazał M. K., J. O. i L. O. – na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego – w terminie do dnia 31 października 2011 roku, wykonanie robót budowlanych (w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem), polegających na likwidacji okna w łazience, przedpokoju oraz strychu poprzez wypełnienie tych otworów okiennych materiałem przepuszczającym światło, jak np. luksferami lub cegłą szklaną o wymaganej odporności ogniowej, a istniejących w tylnej ścianie wielorodzinnego budynku. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] uchylił w całości ww. decyzję organu i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Pismem z dnia 15 lutego 2012 roku organ powiatowy wystąpił do [...] Ośrodka Geodezji o udzielenie informacji w zakresie daty zarejestrowania działek nr ewid. 186/1 oraz 188/1. W odpowiedzi uzyskał informację, że ww. działki zostały ujawnione w ewidencji gruntów i budynków w listopadzie 2007 roku, na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego V Wydziału Cywilnego z dnia 19 grudnia 1996 roku, sygn. [...], w którym został określony przebieg granicy według szkicu będącego załącznikiem do opinii sporządzonej przez biegłego sądowego. Następnie na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], działka nr ewid. 188/1 uległa podziałowi na działki: 188/2 i 188/3. Ponadto z pisma [...] Ośrodka Geodezji z dnia 30 kwietnia 2012 roku, wynika, iż nie odnaleziono w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym dokumentacji z poprzedniej ewidencji gruntów działek nr ewid. 4/5 i 4/9. Działki te wykazane zostały na wyrysie z ewidencji gruntów nr 81/72 z 1972 roku. Dawne działki nr ewid. 4/5 i 4/9 w obecnej ewidencji gruntów założonej w roku 1975, otrzymały odpowiednio nr ewid. 188 i 186.

Następnie, organ powiatowy wystąpił do Archiwum Państwowego w Ł. o przekazanie dokumentów dotyczących budowy budynku, ale w odpowiedzi uzyskał informację, że w aktach z lat 1915 – 1939, nie odnaleziono żadnych dokumentów. Po ponownym zwróceniu się o udostępnienie dokumentacji, Archiwum Państwowe przekazało dokumenty pochodzące ze zbioru Akt miasta Ł., Wydział Podatkowy, sygn. [...], nr zesp. 221. Jednocześnie poinformowano, iż poszukiwania w aktach Rządu Gubernialnego [...], Wydziału Budowlanego oraz Towarzystwa Kredytowego m. Ł. nie odniosły skutku. Przekazana dokumentacja pochodzi z lat 1929 – 1945, jednakże nie zawiera informacji dotyczących spornych okien.

J. O. w oświadczeniu z dnia 27 maja 2014 roku wskazała, że na nieruchomości zamieszkuje od 1953 roku i nie pamięta czy już wtedy były wykonane okna z tyłu budynku mieszkalnego. Okna na parterze budynku były wykonane przez nowego właściciela, a okna na górze – pojawiły się podczas tynkowania budynku przez M. K. (daty nie pamięta). Okna na dole są zamurowane luksferami. Natomiast L. O. w oświadczeniu z tej samej daty wskazał, że okna na dole o wymiarach ok. 1 m x 1 m zostały wybite ok. 2004 roku, natomiast obecnie są zamurowane luksferami. Okna na piętrze i strychu zostały odsłonięte w okresie, kiedy M. K. ocieplała tylną ścianę budynku. Wcześniej okna drewniane były zamurowane od zewnątrz. L. O. nie wie, kiedy okna były zamurowane.

W oświadczeniu z dnia 21 lipca 2014 roku M. K. wskazała, iż w 2005 roku okna na parterze zostały zamienione na luksfery, natomiast sporne okna na piętrze zostały wymienione – stolarka drewniana została zastąpiona PCV z zachowaniem dotychczasowych wymiarów, okno na strychu nie było wymienione.

W tej sytuacji Powiatowy Inspektor decyzją z dnia [...] umorzył postępowanie administracyjne w części dotyczącej dwóch otworów okiennych, znajdujących się w tylnej ścianie budynku, w poziomie parteru, zamurowanych podwójną warstwą 7 pustaków szklanych o odporności ogniowej minimum El 30. Strony nie wniosły odwołania, zatem decyzja stała się ostateczna.

Po czym decyzją z dnia [...] organ powiatowy nakazał M. K., wykonanie robót budowlanych, polegających na likwidacji okien w łazience, przedpokoju i strychu, znajdujących się w tylnej ścianie budynku poprzez trwałe i nieuchylne wypełnienie tych otworów okiennych materiałem budowlanym o odporności ogniowej El 30 – w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w terminie do 31 stycznia 2015 roku. [...] Wojewódzki Inspektor decyzją z dnia 13 stycznia 2015 roku uchylił w całości ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W dniu 3 lutego 2015 roku do organu powiatowego wpłynęło pismo L. O., w którym wskazał, iż okien na parterze w ścianie wschodniej budynku nie było nigdy, okna zostały wykute przez M. K. w 2004 roku. Trzy okna na I-II piętrze zostały odsłonięte w czasie ocieplenia ściany w 2008 roku. Załączone zdjęcia potwierdzają, że przed ocieplaniem okien nie było, a pojawiły się one po ociepleniu.

W dniu 22 kwietnia 2015 roku B. R. oświadczyła, że mieszkała na nieruchomości w latach 70-tych w mieszkaniu na parterze. Wtedy okna na parterze z tyłu budynku już były. Również wtedy istniały okna na piętrze z tyłu budynku (prawdopodobnie były to 2 okna, ponieważ mieszkały tam 2 rodziny). Okna nie były zamurowane, służyły do wietrzenia i doświetlenia. B. R. nie pamięta czy było okno z tyłu budynku na poddaszu, jednak na strychu nie było ciemno, więc okna były.

W dniu 2 października 2015 roku P. B. oświadczył, iż mieszkał na piętrze po lewej stronie klatki schodowej w budynku w latach 1996 – 1998. Wówczas na piętrze były 2 stare drewniane okna: w kuchni i korytarzu. Okno w korytarzu (bliżej klatki schodowej) było mniejsze, niż okno w kuchni. Okna nie były zamurowane od wewnątrz, ani od zewnątrz. Nie pamięta czy były okna na parterze i na poddaszu (strychu). Nie wykonywał też żadnych robót przy spornych oknach, ani ich nie wymieniał. Stan taki był do czasu sprzedaży mieszkania M. K. w 2005 roku.

W piśmie z dnia 26 października 2015 roku L. O. zakwestionował twierdzenie P. B., że w chwili kupna nieruchomości okna nie były zamurowane, bowiem zdjęcia wykonane podczas docieplenia budynku w 2007 roku wskazują, że okna były zamurowane, a w czasie ocieplenia ściany zostały odsłonięte.

W oświadczeniu z dnia 28 grudnia 2015 roku L. O. wskazał, że okna w ścianie wschodniej zostały odsłonięte podczas ocieplania budynku przez M. K. w 2007 roku. Wcześniej wszystkie okna w ścianie wschodniej były zamurowane od zewnątrz na grubość jednej cegły. Od czasu gdy L. O. tam mieszka – okna były cały czas zamurowane i nie wie on kto i kiedy je wykonał i zamurował.

W dniu 2 marca 2016 roku organ powiatowy przeprowadził oględziny ustalając, że w ścianie od strony wschodniej w części użytkowanej przez M. K. w poziomie parteru znajdują się dwa otwory zamurowane luksferami, w poziomie piętra dwa okna (stolarka PCV) i na strychu jedno okno drewniane. W części budynku użytkowanej przez J i L. O. w poziomie piętra znajduje się jedno okno drewniane i w poziomie strychu również jedno okno drewniane. L. O. oświadczył, iż okna zostały wykonane w latach 70-tych ubiegłego wieku.

Pismem z dnia 10 marca 2016 roku organ powiatowy zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych polegających na wykonaniu otworów okiennych we wschodniej ścianie budynku (w poziomie piętra i strychu). W toku postępowania L. O. złożył do akt dokument pt. "Inwentaryzacja budynku mieszkalnego jednopiętrowego przy ul. A" z dnia 30 listopada 1976 roku. Według inwentaryzacji na rysunku rzutu piętra przedstawiono dwa okna o wymiarach 60 x 90 cm w ścianie wschodniej: jedno w łazience, a drugie w przedpokoju. Okno w przedpokoju zostało zlikwidowane w latach 70-tych, okno w łazience istnieje do tej pory. Okno jest drewniane, nie było wymieniane.

W takim stanie faktyczno – prawnym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] nakazał M. K., oraz J. i L. O., wykonanie robót budowlanych, polegających na likwidacji okien, znajdujących się w tylnej ścianie budynku.

Jak wskazał organ drugiej instancji, sporny budynek znajdujący się na działce nr ewid. 186/1 powstał przed 1939 roku, a współwłaścicielami nieruchomości w równych częściach jest M. K. oraz J. i L. O. J. i L. O. są również właścicielami działki sąsiedniej nr ewid. 188/1. Z akt sprawy wynika, iż budynek mieszkalny usytuowany jest w odległości ok. 1,13 m od granicy z działką nr ewid. 188/1.

Ponadto, działki nr ewid. 4/9 (obecnie 186/1) i 4/5 (obecnie 188/1) stanowiły oddzielne działki co najmniej od 1972 roku. Ostateczny przebieg granicy pomiędzy ww. działkami został ujawniony w rejestrze ewidencji gruntów i budynków w 2007 roku na podstawie postanowienia Sądu z dnia 19 grudnia 1996 roku, sygn. [...] o rozgraniczeniu. Granica pomiędzy działkami przebiega aktualnie w odległości 1,13 m od podłużnej ściany budynku mieszkalnego. [...] Ośrodek Geodezji poinformował, iż w zasobie geodezyjnym i kartograficznym nie odnaleziono poprzedniej ewidencji gruntów, na podstawie której można podać datę ujawnienia w ewidencji gruntów działek nr ewid. 4/5 i 4/9. Działki te wykazane zostały na wyrysie z ewidencji gruntów nr 81/72 z 1972 roku, natomiast w 1975 roku działki otrzymały odpowiednio nr ewid. 188 i 186.

Przedmiotem postępowania jest istnienie otworów okiennych we wschodniej ścianie budynku (w poziomie piętra i strychu). W poziomie piętra znajdują się 3 otwory okienne (dwa w części użytkowanej przez M. K., a jedno w części użytkowanej przez J i L. O.), zaś w poziomie strychu znajdują się 2 otwory okienne (jedno w części użytkowanej przez M. K. i jedno w części użytkowanej przez J i L. O.).

Za uzasadnione organ uznał zwrócenie uwagi, iż w Archiwum Państwowym w Ł. nie odnaleziono dokumentów (projekt budowlany, pozwolenie na budowę) dotyczących budowy budynku, dlatego nie jest możliwe zweryfikowanie czy w dacie budowy istniały otwory okienne. Niemniej w aktach sprawy znajduje się złożona przez L. O. "Inwentaryzacja budynku mieszkalnego jednopiętrowego przy ul. A" z dnia 30 listopada 1976 roku, gdzie na rysunku rzutu piętra wskazano dwa okna o wymiarach 60 x 90 cm w ścianie wschodniej: jedno w łazience, a drugie w przedpokoju. W protokole z dnia 16 marca 2016 roku widnieje zapis, iż "okno w przedpokoju zostało zlikwidowane w latach 70-tych, a okno w łazience istnieje do tej pory. Okno jest drewniane nie było wymieniane".

Dalej Wojewódzki Inspektor wyjaśnił, iż szczegółowo przeprowadzone przez organ powiatowy postępowanie dowodowe nie pozwoliło na ustalenie w sposób jednoznaczny daty oraz legalności wykonania otworów okiennych. Z akt sprawy wynika, iż budynek powstał przed rokiem 1939 roku, zaś działki nr ewid. 4/9 (obecnie 186/1) i 4/5 (obecnie 188/1) stanowiły oddzielne działki co najmniej od 1972 roku, bowiem zostały wykazane na wyrysie ewidencji gruntów nr 81/72 z 1972 roku, co wskazuje na to, iż budynek powstał przed podziałem działek. Jednakże wobec braku dokumentacji budowlanej, tj. pozwolenia na budowę i pierwotnej dokumentacji projektowej, nie ma dowodów na to, że otwory okienne wykonane we wschodniej ścianie budynku powstały w dacie budowy, tj. przed rokiem 1939, czy też powstały w okresie późniejszym. Inwentaryzacja budynku z 1976 roku obejmująca zakresem rzut piętra oraz rzut parteru, również nie jest dowodem potwierdzającym legalność wykonania otworów okiennych. Budynek znajdujący się na działce nr ewid. 188/6 usytuowany jest w odległości ok. 1,13 m od granicy z działką nr ewid. 188/1.

Następnie organ przeanalizował treść aktów prawnych odnośnie legalności wykonania otworu okiennego obowiązujących na przestrzeni lat, tj. art. 196 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego 1928 roku o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli, art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1961 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1961 roku Nr 7, poz. 46 ze zm.), § 78 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego, zarządzenie Nr 130 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego w zabudowie zwartej oraz bliźniaczej oraz § 203 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. A następnie stwierdził, że również obecnie obowiązujące uregulowania prawne nie uprawniają do wykonania otworów okiennych w ścianie budynku usytuowanego bezpośrednio przy granicy, które obniżają odporność pożarową budynku, co wynika z treści § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2015 roku, poz. 1422, dalej jako: "rozporządzenie"). Regulacja taka uzasadniona jest koniecznością ustanowienia tzw. strefy oddzielenia pożarowego, ograniczającej rozprzestrzenianie się ognia poza teren działki. Zgodnie z § 12 rozporządzenia, jeżeli z przepisów § 13, § 60 i § 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż: 1) 4 m – w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 2) 3 m – w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Natomiast zgodnie z §12 ust. 2, sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy.

Na tej podstawie organ stwierdził, że uwzględniając analizowane akty prawne od 1928 roku do wydania kwestionowanej w odwołaniu decyzji, prawodawca nie zezwalał na umiejscowienie okien w ścianie granicznej czy postawionej bliżej niż 4 m od granicy.

Odnosząc się do argumentu odwołania M. K., iż nie ma dowodu, że okna nie powstały z datą powstania budynku, tj. 1939 roku, organ drugiej instancji wskazał, iż pomimo szczegółowo przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego nie odnaleziono żadnych dokumentów potwierdzających legalność wykonania otworów okiennych. Ustalenie daty powstania budynku nie odpowiada na pytanie czy zgoda na jego budowę została udzielona oraz czy otwory okienne powstały legalnie. Skoro zatem brak jest dokumentów potwierdzających, iż otwory okienne powstały legalnie, a na ich wykonanie nie zezwalał żaden przepis prawa, organ uznał, iż trafnie organ powiatowy zastosował przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

Odnosząc się natomiast do argumentu L. O. dotyczącego naruszenia art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a., organ podkreślił, iż organ powiatowy przeprowadził szczegółowe postępowanie wyjaśniające. W sprawie został zebrany wszelki możliwy do pozyskania materiał dowodowy oraz przeprowadzone wnikliwe dowodzenie, łącznie z rozprawą administracyjną przeprowadzoną w celu rozwiązania rozbieżnych ustaleń. Postępowanie wykazało, iż nie został zachowany projekt budowlany budynku.

L. O. w odwołaniu podniósł, iż złożona przez niego inwentaryzacja techniczna budynku z 1976 roku wskazuje, iż okno w łazience istniało już w dacie jej sporządzania. Organ odwoławczy podzielił to stanowisko, jednakże to nadal nie wskazuje na to, iż okno powstało legalnie i nie będzie można tego dowieść z uwagi na brak w archiwach państwowych projektu budowlanego.

Jak dostrzegł L. O., właścicielem obydwu graniczących ze sobą działek jest ten sam podmiot, a zatem nie może być mowy o naruszeniu sfery interesów właściciela działki sąsiedniej, ale mimo to organ odwoławczy nie podzielił tego stanowiska, bowiem obecnie działki stanowią dwie odrębne nieruchomości. Współwłaścicielami działki nr ewid. 186/1 są w częściach równych M. K. oraz J. i L. O.. J. i L. O. są nadto właścicielami działki sąsiedniej nr ewid. 188/1. W ocenie organu istnienie otworów okiennych wpływa na sferę interesów właściciela sąsiedniej działki i bez znaczenia pozostaje fakt, iż właścicielami działki nr ewid. 188/1 jest J. i L. O..

L. O. wskazał także, iż organ powiatowy nie wyjaśnił podstawy prawnej, z której wynika konieczność zastosowania wypełnienia o odporności ogniowej El 30, ale – zdaniem organu – w obszernym uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż zastosowanie odporności ogniowej El 30 wynika z przepisów rozporządzenia.

Konkludując Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał za uzasadnione, by na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. utrzymać w mocy zaskarżoną decyzji w części dotyczącej nałożonego nią obowiązku oraz uchylić ją w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i określić nowy termin – do dnia 30 września 2016 roku.

W skardze na powyższą decyzję J. i L. O. wskazali na naruszenie:

1. przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

a) art. 6, art. 7, art. 8 w zw. z art. 77 § 1, art. 80, art. 81 i art. 107 § 3 w zw. z art. 140 K.p.a. – poprzez błędne przyjęcie, że skoro w zasobach archiwalnych brak jest dokumentów wskazujących na datę budowy budynku, który powstał przed 1939 rokiem i potwierdzających, iż zarówno budynek, jak i otwory okienne znajdujące się w jego tylnej części, zostały wykonane zgodnie z prawem, a także wobec nieprzedstawienia tych dokumentów przez aktualnego właściciela, przy jednoczesnym założeniu przez organ, że na wykonanie tych otworów nie zezwalał żaden z przytoczonych w decyzji przepisów prawa, to w tej sytuacji należało nałożyć na skarżącego obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem – w sytuacji, gdy powyższe stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu decyzji jest wewnętrznie sprzeczne, a nadto – przenosi ono na skarżącego ciężar dowodu w zakresie wykazania legalności wykonanych w budynku prac – mimo, że obowiązek udowodnienia, że prace te nie zostały wykonane zgodnie z prawem spoczywał na organach;

b) art. 6, art. 7, art. 8, art. 15, art. 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 140 K.p.a. – poprzez utrzymanie w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w części nałożonego obowiązku wobec skarżącego i dokonanie jedynie zmiany terminu jego zrealizowania – z jednoczesnym zaniechaniem wnikliwego rozpatrzenia zarzutu podniesionego przez skarżącego w odwołaniu oraz treści jego uzasadnienia i na tej podstawie dowolne przyjęcie, że wykonanie otworów okiennych w tylnej ścianie budynku nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa – w sytuacji, gdy treść uzasadnienia tego zarzutu odnosiła się do istotnych uchybień postępowania administracyjnego przeprowadzonego przez organ powiatowy, sprowadzających się do niewykorzystania przez ten organ wszystkich dostępnych środków dowodowych koniecznych do rozstrzygnięcia sprawy i mimo tych uchybień, wydania decyzji w sprawie bez jej dokładnego wyjaśnienia;

c) art. 136 w zw. z art. 84 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 w zw. z art. 140 w zw. z art. 6, art. 7, art. 8, art. 15 K.p.a. – poprzez rozpatrzenie odwołania wniesionego przez L. O. z jednoczesnym nieprzeprowadzeniem powoływanych w jego uzasadnieniu dowodów w postaci opinii biegłych z zakresu technologii drewna – dla ustalenia daty wykonania osadzeń w otworach okiennych w budynku oraz biegłego z zakresu historii budownictwa – dla ustalenia momentu powstania nieruchomości i w konsekwencji stwierdzenia, czy w sprawie winny mieć zastosowanie przepisy przytoczone przez organy w uzasadnieniach decyzji, tj. czy otwory okienne zostały wykonane zgodnie z prawem obowiązującym w dacie ich wykonania – podczas, gdy ustalenie tych okoliczności za pomocą ww. dowodów było warunkiem koniecznym dla stwierdzenia, czy prace te zostały wykonane na podstawie obowiązujących wówczas przepisów prawa i czy na skarżącego winien zostać nałożony obowiązek określony w zaskarżonej decyzji;

2. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.

a) art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego – poprzez ich wadliwe zastosowanie w sprawie i błędne przyjęcie, że skoro brak jest dokumentacji budowlanej wskazującej na datę powstania budynku i wykonania otworów okiennych, a okoliczności te nie zostały ustalone w toku postępowania, tj. dokumentacji potwierdzającej, że otwory okienne w tylnej ścianie budynku zostały wykonane legalnie, to przeprowadzenie tych prac nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa – w sytuacji, gdy przywołane przepisy prawa materialnego nie tworzą domniemania prawnego w zakresie samowoli budowlanej, a więc brak było podstaw do obciążenia skarżącego negatywnymi skutkami wykonania ww. prac w sytuacji niewykazania przez organ ich nielegalności;

b) art. 196 i art. 278 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego 1928 roku o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli, art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1961 roku – Prawo budowlane, § 78 ust. 1 pkt 1, § 76 i 77 rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego, § 80 ust. 2 pkt 3 zarządzenia nr 130 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego, § 203 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki oraz § 12 rozporządzenia w zw. z art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego – poprzez ich wadliwe zastosowanie i błędne przyjęcie, że skoro w treści przywołanych aktów normatywnych prawodawca nie zezwalał na umiejscowienie okien w ścianie granicznej, czy postawionej w odległości bliższej niż 4 m od granicy, to otwory okienne w tylnej ścianie budynku nie zostały wykonane zgodnie z prawem – w sytuacji, gdy rozumowanie organu jest wewnętrznie sprzeczne, gdyż – jak wskazał organ odwoławczy – zgromadzony dotychczas materiał dowodowy nie pozwolił na ustalenie daty powstania ww. budynku i daty wykonania okien, a więc brak było możliwości stwierdzenia, jakie przepisy wówczas obowiązywały i czy na podstawie przepisów obowiązujących w dacie wykonania tych otworów okiennych, prace te zostały wykonanie nielegalnie, o ich wadliwe zastosowanie – w sytuacji, gdy właścicielem obydwu graniczących ze sobą działek jest ten sam podmiot, a zatem nie może być mowy o naruszeniu sfery interesów właściciela działki sąsiedniej.

Opierając się na wskazanych zarzutach skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej J. i L. O. w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi drugiej instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w motywach kwestionowanego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 roku, poz. 1647) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Podkreślić przy tym należy, iż Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.).

Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie nakazania M. K. oraz J. i L. O., wykonania robót budowlanych, polegających na likwidacji okien, znajdujących się w tylnej ścianie wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. A w Ł. poprzez trwałe i nieuchylne wypełnienie tych otworów okiennych materiałem budowlanym o odporności ogniowej El 30 – w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W toku postępowania odwoławczego organ drugiej instancji zmienił termin wykonania wskazanych prac z pierwotnie określonego przez organ pierwszej instancji – 31 lipca 2016 roku, na dzień 30 września 2016 roku.

Tytułem wstępu należy wskazać, że zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 K.p.a.) oraz stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmując wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 K.p.a.). Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 K.p.a.). Organy są zobowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 K.p.a.) i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 K.p.a.). Wynik postępowania wyjaśniającego powinien być przedstawiony w uzasadnieniu decyzji skonstruowanym zgodnie z wymogami zawartymi w art. 107 § 3 K.p.a.

Materialno – prawną podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowiły przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane. Pierwszy z powołanych przepisów wskazuje, iż właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Zacytowany przepis – na mocy art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego – znajduje zastosowanie jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1, czyli – jak w sprawie – bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.

W sprawie należy dostrzec, iż w ocenie organów nadzoru budowlanego obu instancji sporne okna w obiekcie należy zlikwidować (poprzez ich trwałe i nieuchylne wypełnienie materiałem budowlanym o odporności ogniowej El 30), bowiem przepisy prawa obowiązujące na przestrzeni lat od 1928 roku do chwili obecnej nie pozwalały na wykonanie okna w ścianie budynku posadowionej w granicy lub w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nieruchomości.

Niewątpliwie – w ocenie Sądu – przeprowadzona analiza regulacji prawnych począwszy od 1928 roku nie pozwalała na wykonanie otworów okiennych w ścianie budynku posadowionej w granicy nieruchomości lub w ścianie zbliżonej od tej granicy na odległość mniejszą niż 4 m. Ustalenia organów w tym zakresie odpowiadają prawu, ale jednak skład orzekający nie podzielił stanowiska w zakresie konieczności likwidacji spornych otworów okiennych.

Przede wszystkim dostrzec w sprawie należy, że szeroko zakrojone postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organy nadzoru budowlanego, a ukierunkowane na ustalenie daty powstania okien, nie pozwoliło na ustalenie konkretnej daty ich wykonania. Wśród zebranych dowodów dostrzec wypada dokument w postaci "Inwentaryzacji budynku mieszkalnego jednopiętrowego przy ul. A". Dokument ten został złożony do akt administracyjnych przez skarżącego i według adnotacji na nim poczynionej pochodzi z dnia 30 listopada 1976 roku. W dokumencie tym na rysunku rzutu piętra przedstawiono dwa okna o wymiarach 60 x 90 cm w ścianie wschodniej: jedno w łazience, a drugie w przedpokoju. Okno w przedpokoju zostało zlikwidowane w latach 70 – tych, okno w łazience istnieje do tej pory. Na tej podstawie należy przyjąć, że okna przed dniem 30 listopada 1976 roku na pewno już istniały.

A ponieważ okna istniały w latach 70 – tych, to okazuje się, że uwadze organów umknęła okoliczność, iż wówczas nieruchomość, na której posadowiony jest budynek nie była zlokalizowana w granicy. Zwrócić należy uwagę na treść aktu notarialnego z dnia 25 lipca 1975 roku, czyli umowy sprzedaży mocą której skarżący nabyli prawo własności ½ części nieruchomości oznaczonej nr ewid. 4/9. W dokumencie tym napisano, że nieruchomość przy ul. B i A stanowią w naturze jedną całość gospodarczą (str. 2 linijka 12 i 13 od góry). Jednocześnie na mocy postanowienia (z dnia 19 grudnia 1996 roku, sygn. [...]) doszło do rozgraniczenia nieruchomości położonej przy ul. A (działka nr ewid. 4/9) z nieruchomością przy ul. B (działka nr ewid. 4/5). Granicę między tymi nieruchomościami Sąd Rejonowy ustalił według przebiegu odcinka łączącego punkty na szkicu graficznym.

Powyższa konstatacja – zdaniem Sądu – pozwala na zakwestionowanie poglądu organu, że okna wykonano w ścianie budynku, która jest zlokalizowana w granicy nieruchomości lub w odległości mniejszej niż 4 m od tejże granicy. Wręcz przeciwnie, skoro okna istniały w latach 70 – tych, a do roku 1996 (data rozgraniczenia), obie nieruchomości (przy ul. B i A) stanowiły gospodarczą całość, nie może oprzeć się krytyce stanowisko, że okna wykonano w granicy lub w zbliżeniu do niej.

W przekonaniu Sądu organy obu instancji w sposób mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie naruszyły zatem przepis art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., bowiem ustalając w sprawie stan faktyczny pominęły ww. okoliczności mające swoje potwierdzenie w dokumentach pozostających w dyspozycji tych organów, a zatem załączonych do akt administracyjnych.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy wyjaśnić, że zasadnicza ich część zyskała uznanie Sądu. Z opisanych powodów skarga jest uzasadniona, a sprawa wymaga ponownej analizy organów w zakresie ustalenia czy sporne okna wykonano legalnie czy też nie. Z całą pewnością pogląd organów, że okna są wykonane w ścianie zlokalizowanej w granicy lub w zbliżeniu do niej, w świetle wcześniejszych uwag został skutecznie zakwestionowany.

Końcowo wyjaśnić wypada, iż skarga w sprawie niniejszej została wywiedziona przez J i L. O., ale podczas rozprawy uczestniczka postępowania – M. K. oświadczyła, iż przyłącza się do skargi. Wobec tego stwierdziwszy wystąpienie w sprawie okoliczności przesądzających o konieczności uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji, którą – jak wiadomo – nałożono obowiązki na skarżących i uczestniczkę postępowania – Sąd za niezbędne do końcowego załatwienia sprawy, uznał wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji w odniesieniu do wszystkich podmiotów mocą niej zobowiązanych.

Konkludując Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w zw. z art. 135 P.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił w punkcie drugim wyroku czyniąc za podstawę rozstrzygnięcia przepis art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a.

ms