Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1060/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66b par. 1 pkt 4 art. 54 art. 66za art. 66y art. 89
journal: Dz.U. 1966 nr 24 poz 151
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r., Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] września 2006 r. oddalające skargę Z. K. na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego – Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. W uzasadnieniu wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. wszczął postępowanie egzekucyjne na podstawie trzech tytułów wykonawczych wystawionych w dniu [...] sierpnia 2006 r. przez organ wykonujący - Ministra Finansów. Tytuły te wystawione zostały w związku z otrzymanym z N. wnioskiem o dochodzenie należności objętych zagranicznym tytułem wykonawczym z dnia [...] lipca 2005 r. W dniu 6 września 2006 r. doręczono dłużnikowi kopię zagranicznego tytułu wykonawczego. W toku postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. dokonał zajęcia nadpłaty w podatku dochodowym za rok 2006 – ty, u dłużnika zajętej wierzytelności, Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. Pismem z dnia 16 lipca 2007 r. pełnomocnik zobowiązanego wniósł skargę na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego. W uzasadnieniu skargi stwierdził, że wskazane w zawiadomieniu tytuły wykonawcze są zobowiązanemu nieznane, podobnie jak fakt istnienia zaległości podatkowych na terenie R. za lata 1990-1993. W jego ocenie, praktyka organu egzekucyjnego wiąże się z rażącym naruszeniem prawa i konstytucyjnej ochrony własności bowiem wystawione tytuły wykonawcze nie zostały zobowiązanemu przesłane. Pełnomocnik wskazał również, że organ egzekucyjny winien był zbadać z urzędu dopuszczalność prowadzonej egzekucji, bowiem brak było podstaw do jej wszczęcia.

Postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w G., oddalił powyższą skargę jako nieuzasadnioną. W uzasadnieniu wskazał, że w ramach zastosowanego środka egzekucyjnego zostały wykonane wszystkie czynności przewidziane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w tym również doręczono dłużnikowi kserokopię zagranicznego tytułu wykonawczego. Dyrektor Izby Skarbowej przywołał przepisy dotyczące realizacji tytułów wykonawczych, przekazanych do wykonania przez obce państwo. Wyjaśnił, że organ egzekucyjny otrzymał w niniejszej sprawie tytuły wykonawcze do realizacji, wobec czego nie był uprawniony do stosowania art. 29 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) – dalej powoływana jako "u.p.e.a.". Wyjaśnił również, ze stosownie do art. 66 "z f " § 1 u.p.e.a. zastrzeżenia do zagranicznego tytułu wykonawczego lub dochodzonych należności pieniężnych dłużnik może zgłosić jedynie w formie zarzutów, kierowanych do właściwych władz obcego państwa, a informację o właściwym niemieckim organie podatkowym, przekazano zobowiązanemu, pismem z dnia [...] października 2007 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie, z dnia [...] września 2007r. pełnomocnik zobowiązanego zarzucił naruszenie przepisów art.66"b "§ 1 pkt 4, art.66 "h" oraz art.66 "za" § 4 u.p.e.a. bowiem Z. K. nie otrzymał prawidłowo sporządzonej kopii tytułu wykonawczego, a odpis tytułu n., bez tłumaczenia, nie został doręczony zgodnie z przepisami powołanej ustawy.

Minister Finansów odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zażaleniu wskazał, że brak było podstaw by kwestionować prawidłowość zastosowanego środka egzekucyjnego, które nie budziło wątpliwości w świetle obowiązujących przepisów. Doręczenie zobowiązanemu w dniu 6 września 2006 r. kopii zagranicznego tytułu wykonawczego nastąpiło w sposób zgodny z art. 66"za" § 4 u.p.e.a. Z tych względów zawarty w zażaleniu zarzut odnoszący się do nieprawidłowości związanych z doręczeniem kopii tytułu wykonawczego, Minister Finansów uznał za niezasadny. Wskazał natomiast, iż w niniejszym postępowaniu nie mógł podlegać ocenie zarzut odnoszący się do wadliwości doręczonej stronie kopii niemieckiego tytułu wykonawczego, gdyż zarzuty dotyczące tego tytułu wykonawczego, Z. K. może zgłosić - stosownie do art. 66"zf" u.p.e.a., wyłącznie do właściwych władz państwa wnioskującego, zgodnie z prawem tego państwa. W ocenie organu nie doszło również do naruszenia art. 66 "b" § 1 pkt 4, art. 66 "h" powołanej ustawy, gdyż czynności doręczenia tytułu wykonawczego miały miejsce przed wejściem w życie noweli tego przepisu, nie miały znaczenia w niniejszej sprawie. Zajęcie wierzytelności zostało dokonane zgodnie z art.89 u.p.e.a. przez przesłanie zawiadomienia o zajęciu do dłużnika zobowiązanego wraz z powiadomieniem zobowiązanego o zajęciu.

W skardze na powyższe postanowienie pełnomocnik Z. K. wniósł o jego uchylenie wraz z postanowieniem organu pierwszej instancji wskazując, że przy ich wydaniu doszło do naruszenia następujących przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a to art. 66"b "§ 1 pkt 4, art. 66"h" i art. 66"za" § 4, art. 66 "zb" § 1 w zw. z art. 66"x" § 1 i 2 oraz art. 66"y" § 3 tej ustawy, jak również konstytucyjnych zasad państwa i prawa, a w szczególności art. 64 z zw. z art. 21, art. 7, art. 8 oraz art. 27 Konstytucji RP. W skardze zarzucił też naruszenie art. 8 ust.1 Dyrektywy Rady 76/308/EWG z dnia 15 marca 1976 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych obciążeń i przepisów Dyrektywy Rady 76/308/EWG w związku z art. 66zf § 1 i w powiązaniu z art. 66za ustawy poprzez niezastosowanie przez polskie organy egzekucyjne normy wynikającej z regulacji Prawa Wspólnotowego. Zarzucił także naruszenie konstytucyjnych zasad państwa i prawa, a szczególności art. 64 w związku z art. 21 oraz art. 7 i art. 8 oraz art. 27 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu skargi, pełnomocnik skarżącego wskazał, że dokumenty przesłane przez stronę niemiecką do Ministerstwa Finansów nie spełniały wymogów wynikających z obowiązujących w tym zakresie przepisów, zgodnie z którymi dokumenty te powinny by oryginałami, mieć walor dokumentów urzędowych, a ich tłumaczenia winny być wykonane przez tłumacza przysięgłego. W ocenie pełnomocnika, niedopuszczalne było zatem prowadzenie na ich podstawie egzekucji administracyjnej. Podobnie należało, ocenić fakt, iż Skarżącemu nie doręczono tytułów wykonawczych wystawionych przez Ministra Finansów. Pełnomocnik Skarżącego wskazał również, że wniosek złożony przez stronę niemiecką nie zawierał elementów wymaganych w art. 66"x" § 2 oraz art. 66"y "§ 3 u.p.e.a., a Minister Finansów winien był zażądać uzupełnienia wniosku w tym zakresie. Uniemożliwiło to Skarżącemu przygotowanie zarzutów, o których mowa w art. 66"zf" § 1 ustawy, czym został on pozbawiony możliwości ochrony swoich praw.

Zdaniem skargi została naruszona opisana w niej Dyrektywa Rady, która ustanawia szczegółowe zasady postępowań egzekucyjnych.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, uznając podniesione w niej zarzuty za bezzasadne i podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), a także art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) bada, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a w szczególności czy przy jego wydawaniu doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, lub do naruszenia przepisów postępowania, dającego podstawę do jego wznowienia, względnie mającego istotny wpływ na wynik tego postępowania - art. 145 p.p.s.a. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wobec wymienionych obowiązków, nałożonych na Sąd, w pierwszej kolejności zbadał on, czy w sprawie tej nie zostały naruszone przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie i poprzedzające je Dyrektora Izby Skarbowej w G. nie naruszają prawa.

Pełnomocnik Skarżącego wniósł skargę na czynności egzekucyjne organu egzekucji. W skardze zarzucił:

- prowadzenie przez polskie organy egzekucyjne egzekucji na podstawie kserokopii dokumentów , a nie oryginałów, naruszając art. 66"b" § 1 pkt 4 u.p.e.a.,

- niedoręczenie Skarżącemu przez Ministra Finansów tytułów wykonawczych wystawionych przez niego jako organ wykonujący, na podstawie kserokopii zagranicznego tytułu wykonawczego, naruszając art. 66"za" § 4 u.p.e.a., przy czym kopia zagranicznego tytułu wykonawczego została wykonana na podstawie kopii, a nie oryginału,

- naruszenie art. 6 Konstytucji RP i art. 64 Konstytucji RP w związku z art. 2 Konstytucji RP poprzez działanie sprzeczne z konstytucyjnym wymogiem działania organów władzy publicznej, z uwagi na fakt, iż zarówno zagraniczny tytuł wykonawczy jak i tytuły wykonawcze wystawione przez Ministra Finansów, znane są Skarżącemu jedynie z kserokopii,

- niewystąpienie przez Ministra Finansów do obcego państwa o uzupełnienie wniosku, który zdaniem pełnomocnika Skarżącego, był niekompletny, gdyż brakowało oświadczenia organu wnioskującego, że zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 66 "w" § 1 u.p.e.a. i 66"y" § 3 u.p.e.a., co uniemożliwiło Skarżącemu zgłoszenie zastrzeżeń dotyczących zagranicznego tytułu wykonawczego,

- naruszenie przepisów Dyrektywy Rady 76/308/EWG z dnia 15 marca 1976 r. i Dyrektywy Komisji 2002/94/WE z dnia 9 grudnia 2002 r.

Sąd podkreśla, co ma istotne znaczenie, że podstawę prawną skargi stanowił przepis art. 54 u.p.e.a., zgodnie z którym skarga przysługuje tylko na czynności typu wykonawczego, zmierzające do zastosowania lub zrealizowania zastosowanego środka egzekucyjnego. W ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić jedynie zarzuty formalno - prawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego bądź egzekutora. Zarzuty dotyczące wymagalności zaległości egzekucyjnych nie podlegają rozpatrzeniu w postępowaniu, prowadzonym na podstawie art. 54 u.p.e.a.

Dyrektor Izby Skarbowej w G. i Minister Finansów, prawidłowo zastosowali przepis art. 66"za" i art. 66 "y" u.p.e.a. , w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej przez art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 2006r. o zmianie niektórych ustaw w związku z członkowstwem Rzeczpospolitej Polskiej w Unii Europejskiej ( Dz. U. Nr. 133, poz. 835), która weszła w życie z dniem 22 października 2006r. Przepis art. 66"za" u.p.e.a., w stanie prawnym obowiązującym w rozpatrywanej sprawie, przewidywał w § 1 iż w przypadku otrzymania przez organ wykonujący od obcego państwa wniosku o dochodzenie należności pieniężnych objętych zagranicznym tytułem wykonawczym, organ ten wystawia na jego podstawie tytuł wykonawczy zgodnie z wzorem, o którym mowa w art. 26 § 1, chyba, że zagraniczny tytuł wykonawczy został sporządzony nieprawidłowo. Natomiast art. 66"y"§ 3 u.p.e.a., iż do wniosku o dochodzenie należności pieniężnych dołącza się urzędowy odpis lub urzędowo albo notarialnie poświadczoną kopię tytułu wykonawczego oraz, jeżeli to potrzebne, oryginały lub poświadczone w powyższy sposób kopie innych dokumentów niezbędnych do dochodzenia należności pieniężnych. Na podstawie otrzymanych dokumentów Minister Finansów wystawił, opisane na wstępie uzasadnienia, trzy tytuły wykonawcze, przesyłając je właściwemu organowi egzekucyjnemu. W późniejszym czasie, bo 6 września 2006 r., Minister Finansów za pośrednictwem organu egzekucyjnego przekazał kopie n. tytułu wykonawczego, a organ egzekucyjny przed doręczeniem go zobowiązanemu dokonał jego tłumaczenia. Tak więc przed dniem 22 października 2006 r., a więc z wejściem w życie noweli podyktowanej Dyrektywą 76/308/EWG, zostały dokonane przez organ egzekucyjny, czynności o których mowa w art. 66"za" i art.66"y"u.p.e.a.

W odniesieniu do zarzutu naruszenia przez Ministra Finansów przepisu art. 66"b" § 1 pkt 4 u.p.e.a., stanowiącego, że za zagraniczny tytuł wykonawczy uważa się dokument wydany przez obce państwo, stanowiący podstawę do prowadzenia egzekucji wymienionych w nim należności pieniężnych, należy stwierdzić, że z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby Minister Finansów jako organ wykonujący, wystawił tytuły wykonawcze, na podstawie kserokopii a nie oryginału zagranicznego tytułu wykonawczego. Ocena prawidłowości dokumentu stanowiącego zagraniczny tytuł wykonawczy, należy do organu wykonującego. Obowiązkiem tegoż organu wykonującego jest pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu prawie kwestionowania zagranicznego tytułu wykonawczego bądź należności pieniężnych, objętych wnioskiem obcego państwa o udzielenie pomocy w wyegzekwowaniu tych należności. Taką informację wraz z adresem niemieckiego organu podatkowego, pod który należało zgłosić zarzuty, otrzymał Z. K. po raz pierwszy w dniu 6 września 2006 r. w siedzibie organu egzekucyjnego w W. Wskazuje na to notatka służbowa z dnia [...] września 2006 r. oraz pismo Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2006r. (data wpływu do organu egzekucyjnego dnia 10 sierpnia 2006 r.), informujące Naczelnika Urzędu Skarbowego w W., o adresacie zarzutów, w przypadku kwestionowania zasadności tytułu wykonawczego bądź wysokości objętych nim należności pieniężnych, jak też zawierające informację, że n. organ wnioskujący wyraził zgodę na udzielenie rat dłużnikowi w spłacie należności objętej wnioskiem, bez konieczności dalszych konsultacji. Wraz z tym pismem, organ wykonujący przesłał zawiadomienia o zaległościach stanowiące niemieckie tytuły egzekucyjne wraz z tłumaczeniami na język polski, celem doręczenia zobowiązanemu. Dokumenty te, jak wynika z akt sprawy administracyjnej, zostały Z. K. doręczone. Nie zgłosił on jednak zarzutów kwestionujących zasadność zagranicznego tytułu wykonawczego bądź wysokości objętych nim należności pieniężnych do organów państwa obcego. Stwierdzić należy, że organ wykonujący nie jest uprawniony do badania legalności i celowości orzeczenia lub innego aktu prawnego, na podstawie którego został sporządzony wniosek o dochodzenie należności pieniężnych objętych zagranicznym tytułem wykonawczym. Organ ten wręcz nie może odmówić pomocy jeżeli dokument dołączony do wniosku o udzielenie pomocy, pozwalający na egzekucję należności został wystawiony zgodnie z przepisami prawa państwa zwracającego się o udzielenie pomocy (art. 8 dyrektywy 76/308/EWG) i obowiązany jest jedynie do sprawdzenia, czy należność wskazana we wniosku jest objęta zakresem stosowania Dyrektywy 76/308/EWG lub umowy międzynarodowej.

Niezasadny jest także zarzut niedoręczenia zobowiązanemu przez Ministra Finansów tytułów wykonawczych wystawionych przez niego jako organ wykonujący z naruszeniem art. 66"za" § 4 u.p.e.a., który stanowi, że organ wykonujący w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku o dochodzenie należności pieniężnych, kieruje wystawiony przez siebie tytuł wykonawczy do właściwego organu egzekucyjnego w celu wykonania. Jednocześnie organ wykonujący przesyła do właściwego organu egzekucyjnego kopię zagranicznego tytułu wykonawczego celem doręczenia jej zobowiązanemu, chyba, że tytuł ten został wcześniej doręczony, a przepisu art. 15 nie stosuje się. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego, przez organ egzekucyjny, Naczelnika Urzędu Skarbowego w W., stanowiły trzy tytuły wykonawcze z dnia [...] sierpnia 2006 r. wystawione przez organ wykonujący na podstawie otrzymanego z N. wniosku o dochodzenie należności objętych zagranicznym tytułem wykonawczym z dnia [...] lipca 2005 r. o Nr [...]. Dokument ten znajduje się na str. 83 akt administracyjnych. Jest czytelny i zawiera pieczęć organu wystawiającego. W dniu [...] września 2006 r. została doręczona kopia zagranicznego tytułu wykonawczego. Tak więc czynności te zostały dokonane prawidłowo, zgodnie z art. 66 "za" § 4 u.p.e.a., który jako jedyny termin, wskazywał termin do podjęcia czynności dla organu wykonującego. Przepis ten nie przewidywał obowiązku organu wykonującego do przesłania zobowiązanemu tłumaczenia kopii zagranicznego tytułu wykonawczego. Nie mniej jednak, Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. przekazał tłumaczenie zagranicznego tytułu wykonawczego o czym świadczy notatka służbowa z dnia [...] września 2006 r. starszego inspektora L. D., oraz notatka z dnia [...] września 2006 r. sporządzona przez inspektora działu egzekucji W. jak też pismo organu egzekucyjnego z dnia [...] października 2006 r.

Badając prawidłowość wykonanej czynności egzekucyjnej, Sąd stwierdza, że organ egzekucyjny prawidłowo dokonał zajęcia wierzytelności pieniężnej u dłużnika zobowiązanego – Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. Zawiadomienie o zajęciu zostało doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu

A zobowiązanemu w dniu [...] lipca 2007 r. Czynności te zostały wykonane prawidłowo i zgodnie z przepisami art. 89 upea przez pouczenie zobowiązanego o przysługujących mu prawach i art. 66 "za" § 4 u.p.e.a., w brzmieniu obowiązującym do dnia 22 października 2006r., przez wystawienie przez Ministra Finansów tytułów wykonawczych. Nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia art. 6 Konstytucji RP i art. 64 Konstytucji R.P. w związku z art. 2 Konstytucji RP poprzez działanie sprzeczne z konstytucyjnym wymogiem działania organów władzy publicznej, z uwagi na fakt, iż zarówno zagraniczny tytuł wykonawczy jak i tytuły wykonawcze wystawione przez Ministra Finansów, znane były Z. K. jedynie z kserokopii. W ocenie Sądu pomimo postawienia takiego zarzutu, zobowiązany nie zakwestionował tych dokumentów w sposób, o którym go pouczono, a więc przyjął je jako dokumenty publiczne. Za niezasadny należało także uznać zarzut niewystąpienia przez Ministra Finansów do obcego państwa o uzupełnienie wniosku, który zdaniem zobowiązanego, był niekompletny w rozumieniu art.66"x"u.p.e.a. poprzez brak oświadczenia organu wnioskującego, że zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 66 "w" § 1 u.p.e.a., o kwestionowaniu lub niekwestionowaniu przez zobowiązanego należności pieniężnych. Zdaniem Z. K. uniemożliwiło mu to zgłoszenie zastrzeżeń dotyczących zagranicznego tytułu wykonawczego. Sąd nie podziela tego poglądu bowiem nie znajduje on uzasadnienia w analizowanych przepisach. Zarzut niekompletności wniosku państwa obcego nie podlega rozpoznaniu w trybie skargi na czynności egzekucyjne. Zarzut ten mógł być rozpatrywany w trybie art. 66"z" u.p.e.a., który daje zobowiązanemu uprawnienie do wniesienia zastrzeżeń dotyczących prawidłowości, zasadności czy też wymagalności zagranicznego tytułu wykonawczego. W ocenie Sądu nie doszło również do naruszenia art. 66"h" powołanej wyżej ustawy, gdyż unormowania wynikające tego przepisu, nie miały znaczenia w niniejszej sprawie.

Zasadnie też Dyrektor Izby Skarbowej w G. podniósł, iż art. 29 u.p.e.a. nie miał zastosowania w postępowaniu prowadzonym w tej sprawie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w W., a tym samym, organ egzekucyjny nie miał obowiązku badać z urzędu dopuszczalności egzekucji administracyjnej.

W ocenie Sądu nie doszło w tej sprawie również do naruszenia przepisów Dyrektywy 76/308/EWG. Czynności dotyczące przekazania przez niemieckie organy podatkowe tytułów wykonawczych Ministrowi Finansów, wystawienia tytułów wykonawczych przez Ministra Finansów jak też doręczenie jednych i drugich tytułów zobowiązanemu miało miejsce przed 22 października 2006 r., a więc przed wejściem w życie noweli do omawianej ustawy, implementującej tę Dyrektywę.

Sąd pragnie podkreślić, że ocenił, wszystkie zarzuty skargi, przedstawiając tę ocenę w niniejszym uzasadnieniu, jednakże zarzuty te nie mogły mieć zasadniczego wpływu na wydane orzeczenie. Okoliczności doręczenia zobowiązanemu tytułów wykonawczych Ministra Finansów i organu podatkowego R. były już przedmiotem badania przez Dyrektora Izby skarbowej w G., Ministra Finansów i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w związku ze skargą zobowiązanego na inną, wcześniejszą czynność egzekucyjną – zajęcia rachunku bankowego. Sprawa ta została zakończona wyrokiem z dnia 28 stycznia 2008r., sygn. akt III SA/Wa 1626/07, oddalającym skargę. Wyrok ten jest wyrokiem prawomocnym. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela ocenę stanu faktycznego związanego z doręczeniem tytułów wykonawczych przez Sąd w tamtej sprawie.

W tym stanie, sąd poddał szczegółowej analizie jedynie przebieg skarżonej czynności egzekucyjnej jak też wydane postanowienie, uznając że nie zostały naruszone przepisy stanowiące ich podstawę.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.