Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 210/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-10-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.24, art.243 par.1, art.245
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art.145 par.1 pkt.1 lit.c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Gdulewicz, Sędziowie WSA Halina Chitrosz,, WSA Krystyna Czajecka-Ryniec (spr.), Protokolant asyst. Monika Bartmińska, po rozpoznaniu w dniu 15 października 2004 r. sprawy ze skargi H.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania podatkowego w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za lata 1991 - 1995 oraz łącznego zobowiązania pieniężnego za 1997 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...], II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 200,00 zł ( dwieście ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze , po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] o odmowie wznowienia postępowania podatkowego w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za lata 1991- 1995 oraz łącznego zobowiązania pieniężnego za 1997 r. utrzymało w mocy decyzję pierwszej instancji.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że wnioskiem z dnia 25 września 2003 r. H.M. wystąpił do organu podatkowego pierwszej instancji o wznowienie postępowania w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości stanowiącej jego własność, położonej w B.P. przy ul. T., powołując się na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego, bez wskazania sygnatur - oraz bliżej nie określoną uchwałę Trybunału Konstytucyjnego.

Organ podatkowy pierwszej instancji potraktował wniosek jako żądanie wznowienia postępowania w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości i na podstawie art. 243 § 1 a i § 3 ustawy z dnie 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U.Nr 137, poz. 926 ze zm./ odmówił wznowienia postępowania z uwagi na upływ terminu określonego w art. 68 wyżej wymienionej ustawy i przedawnienie prawa do wymiaru podatku.

W odwołaniu podatnik zarzucił decyzji niewłaściwą podstawę prawną, a mianowicie jego zdaniem decyzja powinna być wydana w oparciu o przepis art. 68 a nie 243 § 1a i § 3 Ordynacji podatkowej. W jego ocenie dotychczasowe decyzje wymiarowe wydane zostały na podstawie zafałszowanej dokumentacji.

Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że skarżona decyzja nie narusza prawa a motywy odwołania są chybione. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że wniosek z dnia 25 września 2003r. dotyczy żądania wznowienia postępowania w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za lata 1991- 2003, bowiem za takim traktowaniem żądania przemawiało stwierdzenie wniosku "wznawiam postępowanie" , treść notatki służbowej z dnia 20 listopada 2003 r. i brak sprzeciwu skarżącego w stosunku do toczących się równolegle postępowań w trybie wznowieniowym w stosunku do ostatecznych decyzji wymiarowych za lata, których nie objęło przedawnienie. Wznowienie postępowania w stosunku do decyzji ostatecznych ustalających wymiar podatku od nieruchomości za lata 1991-1995 oraz za rok 1997, za względu na treść przepisu art. 243 § 1 a Ordynacji podatkowej, było niedopuszczalne.

W skardze do Sądu skarżący wycofuje się z żądania zawartego we wniosku z 25 września 2003 r. twierdząc, że wniosek ten dotyczył wykonania wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nie wznowienia postępowania w sprawach zakończonych wydaniem decyzji ostatecznych w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Przed Sądem w dniu 15 października 2004 r. skarżący oświadczył, że domaga się zmiany decyzji ostatecznych w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości od 1991 r. w trybie wznowienia postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodzić się należy z organami podatkowymi obu instancji, że żądanie skarżącego zawarte we wniosku z 25 września 2003 r. dotyczyło wznowienia postępowania w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za lata 1991 - 2003 . Ze stanowiskiem tym ostatecznie zgodził się także skarżący przed Sądem na posiedzeniu w dniu 15 października 2004 r.

Zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta należało jednak uchylić, chociaż z innych względów niż przedstawione w skardze.

Ustawą z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw /Dz.U. Nr 169, poz. 1387/ wprowadzono zmiany w przepisie art. 243 Ordynacji podatkowej. Dodano między innymi przepis § 1a w brzmieniu następującym :

"Wznowienie postępowania jest niedopuszczaIne po upływie terminów przewidzianych w art. 68 lub w art. 70". Przepis ten wszedł w życie 1 stycznia 2003 r.

Podstawą określenia prawidłowych zasad orzekania w sprawach wznowienia postępowania podatkowego w odniesieniu do zobowiązań wynikających z decyzji ,które stały się ostateczne przed wejściem w życie ustawy z 12 września 2002r. są przepisy przejściowe znajdujące się w tej ustawie. Zamieszczony tam art. 24 stanowi, że żądanie uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji, która stała się decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie noweli, podlegają rozpatrzeniu w trybie, na zasadach i w terminach określonych w przepisach ustawy w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie noweli.

Jak z powyższego wynika organy podatkowe powinny wydać decyzję w oparciu o przepisy Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do końca 2002r.

Możliwość odmowy wznowienia postępowania z powodu przedawnienia prawa do wydania decyzji podatkowej lub przedawnienia zobowiązania podatkowego zaistniała dopiero z dniem 1 stycznia 2003 r. Przed tym dniem upływ terminów przedawnienia nie stanowił podstawy do odmowy wznowienia postępowania, a okoliczność ta mogła stanowić podstawę do odmowy uchylenia decyzji w trybie art. 245 § 2 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2003 r.

Decyzja Prezydenta Miasta podjęta więc została z naruszeniem przepisów art. 245 § 2 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2003 r . w związku z art. 24 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz art. 243 § 1a Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym po 1 stycznia 2003 r. a skoro została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzekł, jak w sentencji.