Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 817/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-01-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku J. S. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) września 2011 r., nr (...), w przedmiocie określenia nadpłaty w podatku rolnym za 2011 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

J. S. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. Ze złożonego przez niego, na urzędowym formularzu, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną, natomiast źródło ich utrzymania stanowi pobierana przez niego renta w wysokości 1360 zł brutto miesięcznie.

Skarżący zadeklarował, że na jego majątek składa się: dom o powierzchni 123 m3 , gospodarstwo rolne o pow. 1,68 ha oraz samochód osobowy Fiat 126 p. Zaznaczył także, że wchodzące w skład jego gospodarstwa rolnego budynki gospodarcze wymagają remontu, gdyż ucierpiały na skutek powodzi.

Skarżący podał także, że na zakup leków przeznacza miesięcznie 230 zł.

W związku z tym, że złożone przez skarżącego oświadczenie okazało się niewystarczające do oceny jego sytuacji materialnej, zarządzeniem dnia 2 stycznia 2012 r., został on wezwany do: uzupełnienia informacji odnośnie statusu jego małżonki, przedłożenia zeznania podatkowego, udokumentowania wydatków ponoszonych w związku z utrzymaniem domu, przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych, a także udokumentowanie wysokości zobowiązań kredytowych.

Ustosunkowując się do tego wezwania skarżący oświadczył, że żyje wyłącznie z renty, z czego spłaca pożyczki, w ratach miesięcznych wynoszących 690 zł i 272 zł. Dodał także, że jego rachunki za prąd wynoszą kwartalnie 304 zł (tyle wynoszą zaliczki do których należy później dopłacić), za gaz 104 zł miesięcznie, kanalizację 100 zł miesięcznie, telefon komórkowy i stacjonarny 143 zł miesięcznie. Do tego dochodzą koszty zakupu opału – 296 zł węgiel i 100 zł drewno.

Skarżący oświadczył, że nie posiada rachunków bankowych.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – o co wnosi skarżący w przedmiotowej sprawie – następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona występująca o przyznanie tego prawa winna wykazać spełnienie wyżej wymienionych przesłanek przede wszystkim poprzez złożenie, na urzędowym formularzu PPF, kompletnego i wiarygodnego oświadczenia o jej sytuacji rodzinnej i majątkowej. Jeżeli natomiast złożone przez nią oświadczenie okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie (sądu lub referendarza), w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 P.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, że spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., gdyż złożone przez niego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym są niewiarygodne, albowiem wysokość wyszczególnionych w nich wydatków, w ujęciu miesięcznym, przewyższa wysokość deklarowanych dochodów, które według skarżącego sprowadzają się jedynie do renty w wysokości 1360 zł miesięcznie. W tym miejscu należy zwrócić również uwagę na fakt, że wśród wydatków skarżący nie wymienił kosztów utrzymania samochodu, kosztów zakupu żywności, środków czystości, a także odzieży – co dodatkowo przemawia przeciwko wiarygodności jego twierdzeń odnośnie jego sytuacji materialnej.

Niezależnie od powyższego skarżący nie ustosunkował się w pełni do wezwania o złożenie dodatkowego oświadczenia, gdyż nie uzupełnił informacji odnośnie sytuacji swojej małżonki, tj. nie podał czy jest ona osoba bezrobotną, czy też prowadzi działalność gospodarczą, lub pozostaje w stosunku pracy.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w związku z w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.