Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1516/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant Katarzyna Tomiło, po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...] w przedmiocie : dofinansowania projektu złożonego w ramach działania "Ułatwienie startu młodym rolnikom" p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

D. P. wystąpił do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu inwestycyjnego w Sektorowym Programie Operacyjnym "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 - 2006" w zakresie działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom".

Pismem z dnia [...] września 2005 roku, Nr [...] [...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wezwał D. P. do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od daty otrzymania pisma.

Pismem z dnia [...] października 2005 roku, Nr [...] [...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformował D. P., że jego wniosek o dofinansowanie projektu złożonego w ramach Działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" został odrzucony z powodu braku kompletnego uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma z dnia [...] września 2005 roku, Nr [...]

Pismem z dnia 27 października 2005 roku D. P. uznając, iż informacja z dnia [...] października 2005 roku jest decyzją administracyjną odwołał się do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa twierdząc, iż spełnił wszelkie przesłanki do uzyskania dofinansowania.

Pismem z dnia [...] listopada 2005 roku, Nr [...] Zastępca Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformował D. P., że jego odwołanie dotyczące odrzucenia wniosku o dofinansowanie projektu zostało rozpatrzone negatywnie.

Na powyższe pismo Zastępcy Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył D. P., twierdząc, iż jest to decyzja administracyjna. W skardze przedstawił argumenty mające wskazywać na to, że odrzucenie wniosku było bezzasadne, gdyż spełnił wszelkie przesłanki do uzyskania dofinansowania.

W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o odrzucenie skargi, a w wypadku nieuwzględnienia tego wniosku o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.

Zagadnienia związane z rozpatrywaniem wniosków tego typu z jakim wystąpił skarżący D. P. uregulowane zostały w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 listopada 2004 roku w sprawie trybu składania i wzoru wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 - 2006" w zakresie działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". (Dz. U. z 2004 roku Nr 244, poz. 2454 ze zm.).

Z § 7 ust. 1 wymienionego rozporządzenia wynika, że w przypadku złożenia wniosku nieprawidłowo wypełnionego lub bez wymaganych załączników instytucja wdrażająca wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. Jeśli termin ten nie zostanie dotrzymany, to zgodnie z treścią § 7 ust. 2 instytucja wdrażająca pozostawia wniosek bez rozpoznania, o czym informuje wnioskodawcę. To rozwiązanie prawne jest w istocie powtórzeniem uregulowania zawartego w art. 64 § 2 kpa z którego wynika, że jeżeli podanie nie czyni wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Wprawdzie w piśmie z dnia [...] października 2005 roku, Nr [...] użyte zostało sformułowanie "odrzucenie wniosku" jednakże biorąc pod uwagę fakt, że powodem takiego posunięcia instytucji wdrażającej program, było nieuzupełnienie wniosku w terminie przez D. P., zdaniem Sądu stwierdzić należy, iż wniosek ten w istocie został pozostawiony bez rozpoznania.

Poinformowanie wnioskodawcy o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania wbrew twierdzeniom skarżącego nie jest decyzją administracyjną. Pogląd ten znajduje wsparcie w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W wyroku z dnia 4 stycznia 2000 roku, sygn. akt I SAB 133/99 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "Pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie następuje ani w formie decyzji, ani postanowienia. Jest to czynność materialno techniczna, o której należy poinformować stronę".

Z kolei w wyroku z dnia 19 stycznia 1999 roku, sygn. akt I SA 1056/99 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż "art. 64 kpa nie daje podstaw do wydania decyzji. Pozostawienie podania bez rozpoznania nie jest w ogóle rozstrzygnięciem (aktem) administracyjnym, gdyż jest dokonaniem czynności nie powodujących żadnych skutków zarówno materialnoprawnych, jak i procesowych".

Pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie należy więc do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt. 1 do 7 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) na które mogą być wnoszone skargi do sądu administracyjnego. Tym samym wniesienie skargi na tego typu czynność jest niedopuszczalne. Nie oznacza to jednak, iż strona postępowania jest w takiej sytuacji pozbawiona możliwości poddania kontroli sądowej tej formy działania organów administracji.

W wyroku z dnia 17 stycznia 2001 roku, sygn. akt II SAB 240/00 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że " w każdym wypadku zawiadomienia osoby o pozostawieniu podania bez rozpoznania, służy jej - gdy zarzuca organowi naruszenie prawa polegające na bezczynności - skarga na podstawie art. 17 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z zachowaniem trybu określonego w art. 34 tej ustawy". Art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku

0 Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995 roku, Nr 74, poz. 368 ze zm.)

przewidywał uprawnienie strony do złożenia skargi na bezczynność organów

administracji. Skarżącemu D.P. przysługuje więc prawo wniesienia

skargi na bezczynność [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji

1 Modernizacji Rolnictwa w załatwieniu jego sprawy. Sąd administracyjny rozpoznając

skargę na bezczynność dokona wówczas oceny czy stanowisko organu administracji

o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku było zasadne. Jeśli uzna,

iż stanowisko to było niezasadne wówczas zobowiąże organ administracji

do wydania merytorycznego załatwienia sprawy.

Warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność jest uprzednie złożenie do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art.37 § 1 kpa. Zdaniem Sądu pismo skarżącego z dnia 27 października 2005 roku należy potraktować jako zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 kpa. Tym samym nic nie stoi na przeszkodzie by skarżący mógł wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organów administracji w jego sprawie.

Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt.6 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.