Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 875/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 101 ust 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym - tekst jednolity
article: art.  50 § 1, art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA: Joanna Runge -Lissowska (spr.) Sędziowie NSA Małgorzata Borowiec Marek Gorski Protokolant Anna Krakowiecka po rozpoznaniu w dniu 29 października 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 marca 2008 r. sygn. akt II SA/Sz 850/07 w sprawie ze skargi J. M. na uchwałę Rady Miasta Szczecina z dnia 26 kwietnia 2007 r. nr VIII/261/07 w przedmiocie likwidacji publicznego gimnazjum oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 marca 2008 r. sygn. akt II SA/Sz 850/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J. M. na uchwałę Rady Miasta Szczecina z dnia 26 kwietnia 2007 r. nr VIII/261/07 w sprawie likwidacji z dniem 31 sierpnia 2007 r. publicznego Gimnazjum Nr 4 im. Książąt Pomorskich w Szczecinie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż J. M. nie ma legitymacji do wniesienia skargi, bowiem nie wykazała interesu prawnego, który został naruszony ww. uchwałą, zatem nie wyczerpuje przesłanki wskazanej w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1491 ze zm.), dalej "ustawa o samorządzie". Zdaniem Sądu, wskazanie przez skarżącą, że jej interes prawny w zaskarżeniu uchwały wynika z tego, że była przewodniczącą Rady Rodziców Gimnazjum Nr 4, a syn jej uczęszczał do tej szkoły do [...] 2007 r. jest niewystarczające, jak i to, że uchwała narusza jej interes jako mieszkanki Gminy Szczecin, czy też, iż w dacie podjęcia uchwały syn uczęszczał do szkoły i nie było wiadomo czy ukończy ją w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że nie doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącej, gdyż zaskarżona przez nią uchwała nie uniemożliwiła kontynuacji nauki przez syna, który ukończył Gimnazjum Nr 4 przed wniesieniem skargi, także pełnienie funkcji społecznej, tj. Przewodniczącej Rady Rodziców zdaniem sądu nie wskazuje aby jej interes został naruszony.

Reprezentowana przez radcę prawnego, J. M. wniosła skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie i zarzucając:

1) naruszenie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym przez błędną jego wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie, poprzez uznanie, iż skarżąca nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały Rady Miasta Szczecin z dnia 26 kwietnia 2007 r. nr VIII/261/07 - w sprawie likwidacji publicznego Gimnazjum Nr 4 im. Książąt Pomorskich w Szczecinie, al. Piastów 7;

2) naruszenie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2990 r. o samorządzie gminnym poprzez jego częściowe niezastosowanie, poprzez uznanie, iż wykazanie jedynie interesu prawnego skarżącego warunkuje udzielenie przez Sąd ochrony prawnej w trybie art. 101 ww. ustawy, podczas gdy ustawodawca wymaga od skarżącego legitymowania się interesem prawnym "lub uprawnieniem";

3) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nierozpoznanie istoty sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stanowi, że każdy czyj interes prawny lub uprawienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoczął badanie skargi J. M. od tego czy była ona uprawniona do jej wniesienia. Legitymację do wniesienia skargi daje przede wszystkim posiadanie interesu prawnego, o czym przesądza art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", jednak art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie wymaga naruszenia tego interesu prawnego lub naruszenia uprawnienia.

J. M. wskazywała, że legitymację do zaskarżenia uchwały daje jej to, że była Przewodniczącą Rady Rodziców, że jej syn uczęszczał do likwidowanego Gimnazjum i że jest mieszkanką Szczecina. Wszystkie te okoliczności dawałyby jej uprawnienie do wniesienia skargi wówczas, gdyby wykazała, iż likwidacja szkoły uniemożliwi jej synowi kontynuowanie nauki. Samo pełnienie funkcji społecznej, czy bycie mieszkanką gminy nie oznacza, że likwidacja szkoły narusza interes prawny takiej osoby, zwłaszcza w takiej sytuacji faktycznej, gdy syn skarżącej ukończył szkołę przed złożeniem przez nią skargi. Również i ostatnia okoliczność, fakt uczęszczania syna do szkoły, która miała zostać zlikwidowana nie dawał legitymacji do wniesienia skargi na uchwałę o likwidacji.

Naruszenie interesu prawnego, o czym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie, nie polega na hipotetycznym założeniu, że uchwała organu gminy może naruszyć prawo lub uprawnienie, ale wykazanie konkretnego naruszenia tego prawa lub uprawnienia, które zaistniało na skutek podjęcia uchwały.

W niniejszej sprawie takie naruszenie nie miało miejsca, jak to słusznie uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, a zatem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a.