Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1858/00
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Sygn. akt. II SA/Kr 1858/ 00 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie : NSA Andrzej Niecikowski / spr. / AWSA Mariusz Kotulski Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2004r. sprawy ze skargi M.G. na decyzję Wojewody [....] z dnia 04 lipca 2000r. Nr [....] w przedmiocie umorzenia postępowania - uchyla zaskarżoną decyzję jak i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 19.04.2000 r. (znak:.......) Wójt Gminy K. , działając na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie w sprawie orzeczenia o niezbędności wejścia w teren działki nr [....] położonej w T. celem wykonania konserwacji ogrodzenia przez I.M. W uzasadnieniu podniesiono, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ właściciel dz.ewid. [....] Z.G. jednoznacznie wyraził zgodę na wykonanie robót porządkowo-konserwatorskich i remontowych.

Odwołanie M.G. nie zostało uwzględnione i Wojewoda [....] decyzją z dnia 4.07.2000 r. (znak:......) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje wywodząc w uzasadnieniu co następuje:

prawo budowlane przewiduje możliwość orzeczenia przez właściwy organ o niezbędności wejścia na sąsiednią nieruchomość w celu wykonania prac przygotowawczych lub budowlanych (art. 47 Prawa Budowlanego z 1994 r.). Jak wynika z art. 47 ust. l Prawa Budowlanego z 1994 r., zgodę na wejście może wyrazić także inna osoba niż właściciel nieruchomości, a zatem "nie ma prawnego uzasadnienia pogląd, że nie zakończenie postępowania spadkowego stanowi przeszkodą w uzyskaniu zgody na wejście w teren.....oraz, że brak zgody nieżyjącego Pana W.G. wynikający z treści jego pisma z dnia [....] maja 1993 r. wiąże organ i spadkobierców". Pomimo braku orzeczenia sądowego o dziale spadku, Z.G. jako spadkobierca mógł taką zgodę wyrazić co uczynił a co spowodowało bezprzedmiotowość postępowania.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył M.G. i nie precyzując żądania skargi, zarzucił, że Wojewoda [....] nie ma prawa uznawać Z.G. za właściciela dz.ewid. [....] . Właścicielem nieruchomości był zmarły brat W.G. , który jako spadkobierców ustawowych pozostawił rodzeństwo, a to brata Z.G. , siostrę W.N. i skarżącego. Postępowanie spadkowe nie został przeprowadzone. Skarżący jest posiadaczem nieruchomości na której mieszka.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] pozostawił uznaniu Sądu sposób rozstrzygnięcia sprawy, podtrzymując ustalenia zawarte z zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. \ postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skarga jest uzasadniona bowiem dokonana w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) kontrola sądowa stwierdziła, że zaskarżona decyzja narusza prawo.

Z poczynionych przez organ I instancji wynika, że nieruchomość stanowiąca dz.ewid. [....] jest przedmiotem masy spadkowej po W.G. Nabycie spadku po W.G. nie zostało stwierdzone. Z akt sprawy, twierdzeń skarżącego można wyprowadzić wniosek, że spadkobiercami ustawowymi W.G. - jest jego rodzeństwo. Ci spadkobiercy ustawowi nabyli spadek z chwilą jego otwarcia (art. 925 kc). Na podstawie dziedziczenia stali się oni współwłaścicielami majątku spadkowego. Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów tytułu VIII ( art. 1035 kc). Do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W braku takiej zgody współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich współwłaścicieli, (art. 199 kc). Do czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną potrzebna jest zgoda większości współwłaścicieli. W braku takiej zgody każdy ze współwłaścicieli może żądać upoważnienia sądowego do dokonania czynności (art. 201 kc). Powyższe uwagi odnoszą się do sytuacji, gdy współwłaściciele lub niektórzy z nich wyrażają zgodę na dokonanie czynności które przekraczają lub nie przekraczają zwykłego zarządu.

Nie można uznać, że zgoda jednego ze współwłaścicieli - reprezentującego mniejszość udziału, czyni postępowanie w sprawie niezbędności wejścia w teren działki nr [....] bezprzedmiotowym.

W tego rodzaju sprawie obowiązkiem organu jest ustalenie stron postępowania, którymi będą współwłaściciele nieruchomości. W sprawie stronami postępowania będą spadkobiercy ujawnionego właściciela, a więc rodzeństwo W.G. , przy czym dla przeprowadzenia postępowania nie jest konieczne wykazanie swego następstwa postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku. Konieczność taka wystąpi tylko w sytuacji o której mowa w art. 1027 kc. Dopiero przy udziale wszystkich stron postępowania, mając na względzie wyżej poczynione uwagi co do współwłasności -poczyni dalsze ustalenia co do zastosowania art. 47 Prawa Budowlanego z 1994 r.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. "c" p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. Skarżący na rozprawie nie domagał się zasądzenia na jego rzecz kosztów, dlatego też o kosztach Sąd nie orzekł.