Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1041/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-01-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – Iwona Golec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 stycznia 2012 r. wniosku AK o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] r. znak [...] w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności za zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za styczeń, marzec – grudzień 2009 r. z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a: przyznać AK prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym: I. zwolnienie od kosztów sądowych , II. ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Szczecinie


UZASADNIENIE

Skarżąca A K (75 lat) w związku ze skargą na wyżej powołaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, sprowadzających się na obecnym etapie postępowania do wpisu od skargi w kwocie 500 zł, oraz ustanowienie adwokata, ze względu na trudną sytuację materialną i stan zdrowia. Skarżąca zawnioskowała o ustanowienie adwokata w osobie Włodzimierza Łyczywka.

Z uzasadnienia wniosku, oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym, dochodach, a także dodatkowych dokumentów, nadesłanych przez Skarżącą w innych zawisłych przed Sądem sprawach (sygn. akt I SA/Sz 679/11, I SA/Sz 680/11), w których były już rozpoznawane wnioski skarżącej o przyznanie prawa pomocy wynika, co następuje.

Skarżąca gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości 1.179,56 zł brutto (703,51 zł netto - potwierdzenie wypłaty, PIT-40).

Skarżąca nie wykazała posiadania jakiegokolwiek majątku, nieruchomości, zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych, itp.), ani też wartościowych rzeczy ruchomych.

AK wskazała na tragiczne zdarzenia, które przeżywała w ostatnim czasie (pożar mieszkania w wyniku podpalenia, śmierć męża) oraz na zły stan zdrowia i konieczność ponoszenia dużych wydatków związanych z leczeniem.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.

Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym - wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. - strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (art. 245 § 2 p.p.s.a.), następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że przedstawione przez skarżącą w oświadczeniu, jak i wynikające z przedłożonych dokumentów, okoliczności, uzasadniają uwzględnienie wniosku.

Skarżąca w sposób dostateczny wykazała bowiem, iż w jej przypadku zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym świadczy przede wszystkim jej sytuacja osobista i materialna.

Skarżąca uzyskuje dochody z emerytury w kwocie 703 zł miesięcznie, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Podeszły wiek, konieczność ponoszenia wydatków na utrzymanie i leczenie ze wskazanym wyżej dochodem, to okoliczności, które pozwalają uznać, że nie stać skarżącej na poniesienie kosztów postępowania sądowego, w tym opłacenie pełnomocnika.

Mając na uwadze wszystko powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.