Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 751/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-07-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Żadne z wyżej wymienionych
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o wyłączenie wszystkich sędziów WSA we Wrocławiu w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego zarządza: pozostawić wniosek bez rozpoznania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 751/13 Wojewódzki Sad Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R., (dalej: skarżący), na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego.

Postanowieniem z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 751/13 tut. Sąd oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt I OZ 210/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie wniesione przez skarżącego na ww. postanowienie Sądu z dnia 5 lutego 2014 r.

Pismem z dnia 3 kwietnia 2014 r. skarżący złożył wniosek "o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, Opolu i Gliwicach w oparciu o art. 19 p.p.s.a. w związku z art. 22 § 3 p.p.s.a. od rozpoznania sprawy z uwagi, iż zachodzą okoliczności niewymienione w ustawie w art. 18 p.p.s.a".

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącego do nadesłania stosownych ilości kopii pisma z dnia 3 kwietnia 2014 r. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, Opolu i Gliwicach, celem dołączenia do spraw IV SA/Wr 750/13 i IV SA/Wr 749/13. Nadto poinformowano skarżącego, że winien podać z imienia i nazwiska Sędziów WSA we Wrocławiu, których wyłączenia żąda i podać przy każdej z osób powód wyłączenia oraz, że wniosek o wyłączenie Sędziów WSA w Opolu i Gliwicach należy złożyć w tych sądach.

Jednocześnie skarżącego pouczono, że w przypadku nie nadesłania stosownej ilości kopii pisma, zostanie ono dołączone do akt sprawy IV SA/Wr 751/13 i rozpoznane tylko w tej sprawie. Końcowo wskazano, że odpowiedzi na niniejsze wezwanie należy udzielić w terminie 14 dni od otrzymania wezwania.

Powyższe wezwanie Sądu skarżący odebrał osobiście w dniu 11 kwietnia 2014 r., co poświadczył własnoręcznym podpisem (k-68), jednak na wezwanie Sądu nie odpowiedział.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 czerwca

2014 r. skarżącego wezwano ponownie do nadesłania stosownych ilości kopii pisma z dnia 3 kwietnia 2014 r. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, Opolu i Gliwicach, celem dołączenia do spraw IV SA/Wr 750/13 i IV SA/Wr 749/13. Poinformowano, że w przypadku nienadesłania stosownej ilości kopii pisma zostanie ono dołączone do akt sprawy IV SA/Wr 751/13 i rozpoznane tylko w tej sprawie.

Nadto wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych przedmiotowego wniosku z dnia 3 kwietnia 2014 r. poprzez wskazanie imienia i nazwiska każdego sędziego, którego wniosek dotyczy oraz podanie i uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia odnoszącej się do każdego sędziego z osobna. Jednocześnie poinformowano skarżącego, że wniosek o wyłączenie Sędziów WSA w Opolu i Gliwicach należy złożyć w tych sądach.

Wezwanie zawierało pouczenie, że niniejsze wezwanie należy wykonać w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, zgodnie z przepisem art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 czerwca

2014 r., co skarżący poświadczył własnoręcznym podpisem (k-72). Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażono pogląd, że charakter instytucji wyłączenia sędziego jest oczywisty - sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy. W tym zakresie istota wyłączenia sędziego w oparciu o przesłanki bezwzględne wymienione enumeratywnie w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jak też w oparciu o przesłanki względne z art. 19 p.p.s.a., jest taka sama. Ma ona zapewnić jak najpełniejszą realizację zagwarantowanego, między innymi na gruncie Konstytucji RP, prawa do sądu, poprzez stworzenie warunków umożliwiających każdemu rozpatrzenia jego sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.

Niemniej jednak prawo do rozpoznania konkretnej sprawy przez bezstronny sąd nie oznacza tym samym, że każdy wniosek zgłoszony przez podmiot do tego uprawniony powinien zostać uwzględniony. Wniosek tego rodzaju musi spełniać określone na gruncie właściwej procedury wymogi. Stosownie do treści art. 20 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego w postępowaniu sądowoadministracyjnym strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny jego wyłączenia. Uprawnioną do zgłoszenia wniosku o wyłączenie sędziego, w myśl regulacji powołanej powyżej, jest między innymi strona postępowania, która składa taki wniosek w sądzie, w którym jej sprawa się toczy. Wniosek tego rodzaju musi zawierać, jak wynika z regulacji powołanej powyżej, wskazanie sędziego, podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie, uprawdopodobnienie tej przyczyny przez wskazanie pewnych dowodów, które podane okoliczności czyniłyby prawdopodobnymi. W przypadku natomiast zgłoszenia żądania wyłączenia w stosunku do kilku sędziów koniecznym warunkiem do rozpatrzenia wniosku o wyłączenie jest wskazanie imion i nazwisk tych sędziów jak też, jak to trafnie przyjął Sąd I instancji, odniesienie przyczyn wyłączenia do każdego z nich z osobna. Precyzyjne określenie z imienia i nazwiska sędziego lub sędziów w ramach złożonego wniosku o wyłączenie ma na celu umożliwienie precyzyjnego rozpatrzenia wniosku w tym przedmiocie w świetle ewentualnych podstaw wyłączenia. Wniosek o wyłączenie sędziego, który nie zawiera wymogów powołanych powyżej nie może otrzymać prawidłowego biegu na skutek niezachowania warunków formalnych, a tym samym podlega on, stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., na wezwanie przewodniczącego uzupełnieniu lub poprawieniu w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10 kwietnia 2008 r., I OZ 241/08, z dnia 11 września 2008 r., I OZ 674/08, z dnia 26 stycznia 2012 r., II FZ 815/11, publikowane w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego ograniczał się do żądania wyłączenia "wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, Opolu i Gliwicach w oparciu o art. 19 p.p.s.a. w związku z art. 22 § 3 p.p.s.a. od rozpoznania sprawy z uwagi, iż zachodzą okoliczności niewymienione w ustawie w art. 18 p.p.s.a". Wskazany we wniosku powód wyłączenia nie odpowiada żadnej z przesłanek wymienionych w art. 18 § 1, § 3 i § 4 p.p.s.a. Nie było więc podstaw do wyłączenia sędziów z mocy ustawy. Pismo strony należało zatem potraktować jako wniosek, o którym mowa w art. 20 § 1 p.p.s.a. Ponieważ nie zawierało ono wszelkich niezbędnych danych, pozwalających na nadanie mu dalszego biegu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. stronę skarżącą wezwano do uzupełnienia braków pisma, wskazując sposób wykonania zarządzenia, termin i pouczając o skutku niezastosowania się do wezwania.

Zgodnie bowiem z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.).

Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił braków złożonego wniosku, ponieważ nie określił sędziów, których wyłączenia się domaga ani nie zindywidualizował przyczyn ich wyłączenia, co uzasadniało z mocy art. 49 § 2 p.p.s.a. zarządzenie pozostawienia wniosku o wyłączenie sędziów bez rozpoznania.