Postanowienie NSA, sygn. akt I GPP 9/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska (spr.) Sędzia NSA Henryk Wach Sędzia del. WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 13 października 2022 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi [...] na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie o sygn. akt III SPP/Lu 10/22 w sprawie ze skargi [...] na informację Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 13 maja 2021 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z udziałem środków z budżetu unii Europejskiej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.


UZASADNIENIE

[...] – dalej: skarżący - w dniu 6 lipca 2022 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie – skargę na przewlekłość postępowania przed tym ostatnim Sądem w sprawie o sygn. akt III SPP/Lu 10/22 zainicjowanego jego skargą na informację Zarządu Województwa Lubelskiego z 13 maja 2021 r., w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z udziałem środków z budżetu unii Europejskiej.

Z akt sprawy wynika, że 27 grudnia 2021 r., skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w postaci wpisu od skargi. Wniosek został zarejestrowany pod sygn. akt III SPP/Lu 10/22. Na wezwane referendarza skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.

Referendarz sądowy postanowieniem z 15 kwietnia 2022 r., odmówił przyznania prawa pomocy.

W uzasadnieniu wskazano, że skarżący nie uzupełnił braków wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Orzekając na skutek sprzeciwu skarżącego WSA w Lublinie postanowieniem z 22 czerwca 2022 r., odrzucił sprzeciw.

Orzekając na skutek zażalenia skarżącego Sąd I instancji postanowieniem z 10 sierpnia 2022 r., odrzucił wniesiony środek odwoławczy.

Przy piśmie z 7 lipca 2022 r. skarżący ponownie zwrócił się o przyznanie prawa pomocy.

Zarządzeniem z dnia 20 lipca 2021 r. (k. 1 akt sądowych) sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SPP/Lu oraz wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez jego podpisanie.

Wezwaniem z 27 lipca 2022 r., nadesłano skarżącemu formularz urzędowy "PPF" celem jego uzupełnienia. Formularz ten został doręczony skarżącemu 1 sierpnia 2022 r.

W dniu 5 sierpnia 2022 r. (data wpływu do WSA k.12 akt sądowych) skarżący nadesłał uzupełniony wniosek PPF.

Wezwaniem z 8 sierpnia 2022 r. zobowiązano skarżącego do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń.

Referendarz sądowy postanowieniem z 13 września 2022 r., odmówił zmiany postanowienia z 15 kwietnia 2022 r. wobec nie wykonania przez skarżącego wezwania Sądu.

W tych okolicznościach, skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, ponieważ nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r. poz. 75 - dalej: "ustawa"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania), oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona.

Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Mając na uwadze powyższe nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe związane z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy podejmowane były sprawnie i zmierzały do jak najszybszego rozpoznania sprawy, a wydłużenie postępowania nastąpiło jedynie z uwagi na czynności podejmowane przez skarżącego (niepodpisywanie składanych pism). Dlatego też, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie można uznać, aby działania Sądu doprowadziły do przewlekłości postępowania.

Podkreślić przy tym należy, że nie zawsze długi czas trwania postępowania może być utożsamiany z przewlekłością postępowania. Jedynie nadmierne odstępstwo od czasu koniecznego do wykonania określonych czynności sądowych może być uznawane za tworzące stan nieuzasadnionej zwłoki. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Nie można bowiem uznać, że działania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie były podejmowane nieprawidłowo i przewlekle. Odstępy czasu między poszczególnymi czynnościami Sądu mieściły się w granicach zwykłego procedowania nad sprawą wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.