Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 804/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6266 Jednostki pomocnicze
6413 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące województwa; skargi organów samorządu województwa na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 400j ust. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 519
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędziowie sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) sędzia del. WSA Piotr Korzeniowski Protokolant starszy asystent sędziego Justyna Żurawska po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2018 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Wojewody [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Ol 969/17 w sprawie ze skargi Województwa [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie powołania Prezesa i Zastępcy Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w [...] 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Województwa [...] kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 16 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Ol 969/17, na skutek skargi Województwa [...] uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z [...] października 2017 r., którym stwierdzono nieważność uchwały Zarządu Województwa [...] z [...] października 2017 r. nr [...] o powołaniu J. B. na stanowisko Prezesa Zarządu [...] w [...] i G. N. na stanowisko Zastępcy Prezesa tego Zarządu, oraz dwa akty tego organu z [...] października 2017 r. o powołaniu wskazanych osób na te stanowiska.

Zarząd Województwa [...] uchwałą z [...] października 2017 r. nr [...], powołując się na art. 400j ust. 2 Prawa ochrony środowiska i art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz wniosek Wojewody [...] z 18 października 2017 r., powołał z dniem [...] stycznia 2018 r. J. B. na stanowisko Prezesa Zarządu [...] w [...] i G. N. na stanowisko Zastępcy Prezesa tego Zarządu.

Wojewoda [...] rozstrzygnięciem nadzorczym z [...] października 2017 r., powołując się na art. 82 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, stwierdził nieważność wskazanej uchwały przyjmując, że jest ona sprzeczna z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska. W ocenie Wojewody, z powołanego przepisu wynika, że zarząd województwa powinien powołać członków zarządu [...] w terminie siedmiu dni od doręczenia wniosku wojewody o powołanie, przy czym w tym terminie zarząd województwa powinien nie tylko podjąć uchwałę o powołaniu członków zarządu, ale także nawiązać z powołanymi osobami stosunek pracy. W związku z tym wskazanie w zaskarżonej uchwale jako dzień powołania [...] stycznia 2018 r. było, zdaniem Wojewody, sprzeczne z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska.

Jednocześnie Wojewoda dwoma pismami z [...] października 2017 r. powołał z dniem [...] listopada 2017 r. J. B. na stanowisko Prezesa Zarządu [...] w [...] i G. N. na stanowisko Zastępcy Prezesa tego Zarządu.

W skardze Województwo [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, przede wszystkim zarzuciło, że Wojewoda naruszył art. 682 § 1 k.p. W ocenie skarżącego, przepis ten ma w sprawie zastosowanie i uprawnia podmiot powołujący do określenia w powołaniu terminu nawiązania stosunku pracy na podstawie powołania.

W toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji skarżący, powołując się na art. 146 § 1 w zw. z art. 135 p.p.s.a., wniósł o uchylenie dwóch aktów Wojewody z [...] października 2017 r., którymi powołano z dniem 6 listopada 2017 r. J. B. na stanowisko Prezesa Zarządu [...] w [...] i G. N. na stanowisko Zastępcy Prezesa tego Zarządu.

Sąd pierwszej instancji przyjął, że z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska wynika, że organ nadzoru nad działalnością województwa był uprawniony jedynie do wskazania kandydatów na stanowiska członków zarządu [...], a nie określenia daty nawiązania stosunku pracy. W ocenie tego Sądu, stosownie do art. 682 § 1 k.p., to podmiot dokonujący powołania, czyli zarząd województwa był uprawniony do określenia w powołaniu terminu nawiązania stosunku pracy na podstawie tego powołania. Sąd wskazał, że w myśl art. 400j ust. 3 Prawa ochrony środowiska powołanie członków zarządu [...] stanowi nawiązanie stosunku pracy w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy i powołany art. 682 § 1 k.p. ma w sprawie zastosowanie. Zaznaczył też, że z tego przepisu wynika, iż podmiot powołujący jest uprawniony do określenia w powołaniu terminu nawiązania stosunku pracy, gdy przepisy szczególne nie stanowią inaczej. W ocenie Sądu pierwszej instancji, takich przepisów brak. W szczególności określony w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska termin 7 dni został zastrzeżony dla wydania aktu powołania, a nie nawiązania stosunku pracy. Ta argumentacja wiąże się z wcześniejszym stwierdzeniem tego Sądu, że akt powołania wywołuje dwojakie skutki prawne. Po pierwsze, w sferze prawa administracyjnego; po drugie, w sferze prawa pracy. Z tych względów Sąd pierwszej instancji uznał, że zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym naruszono art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska w zw. z art. 682 § 1 k.p., gdyż odmówiono Zarządowi Województwa [...] prawa do określenia w powołaniu terminu nawiązania stosunku pracy. Sąd przy tym dodał, że tym samym naruszono także zasadę samodzielności jednostek samorządu terytorialnego. W końcu stwierdził, że w tych okolicznościach nie było podstaw do zastosowania art. 82 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, co stanowiło podstawę do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego na podstawie art. 148 p.p.s.a.

W ocenie Sądu pierwszej instancji, w sprawie zachodziły podstawy do zastosowania art. 135 p.p.s.a. Po pierwsze, Sąd ten uznał, że uchylenie jedynie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego nie było wystarczające do końcowego załatwienia sprawy. Po drugie, przyjął, że w art. 135 p.p.s.a., gdy mowa jest o granicach sprawy to chodzi o sprawę w ujęciu materialnym, przez co przepis ten można stosować, gdy przedmiotem różnych postępowań są sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. W związku z tym stanął na stanowisku, że konieczne było uchylenie także aktów powołania z [...] października 2017 r., którymi Wojewoda powołał J. B. na stanowisko Prezesa Zarządu [...] w [...] i G. N. na stanowisko Zastępcy Prezesa tego Zarządu z dniem [...] listopada 2017 r. Sąd podniósł, że akty te są konsekwencją niezgodnego z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego oraz że podejmując je nie wzięto pod uwagę, że to rozstrzygnięcie nadzorcze nie było jeszcze prawomocne, w związku z czym nie wywoływało skutków prawnych.

W skardze kasacyjnej Wojewoda [...] zarzucił naruszenie:

- art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska poprzez błędną wykładnię polegającą na, po pierwsze, przyjęciu, że przewidziany w tym przepisie termin siedmiu dni na powołanie przez zarząd województwa członków zarządu [...] jest zachowany, jeżeli w tym terminie zarząd województwa podjął uchwałę o powołaniu członków zarządu, mimo że w tej samej uchwale o powołaniu wskazano późniejszy niż siedem dni termin powołania tych członków zarządu; po drugie, na przyjęciu, że wojewoda nie jest uprawniony do powołania członków zarządu [...], mimo że osoby wskazane we wniosku wojewody o powołanie nie zostały powołane na członków zarządu tego funduszu w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku, lecz jedynie w tym terminie zarząd województwa podjął uchwałę w sprawie powołania, wskazując późniejszy termin powołania,

- art. 682 k.p. poprzez jego zastosowanie, mimo że art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska stanowi przepis szczególny, który wskazuje, iż powołanie członków zarządu [...] wskazanych we wniosku wojewody, rozumiane jako nawiązanie stosunku pracy, powinno nastąpić w terminie siedmiu dni od wpływu wniosku wojewody o powołanie,

- art. 135 p.p.s.a. poprzez, po pierwsze, przyjęcie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym, dotyczącym rozstrzygnięcia nadzorczego wojewody, sąd ten był uprawniony do oceny zgodności z prawem wydanych przez wojewodę po tym rozstrzygnięciu nadzorczym aktów powołania członków zarządu [...], jako podjętych w granicach sprawy, której dotyczyła skarga; po drugie, przyjęcie, że uchylenie tych aktów było niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.

W oparciu o tak przytoczone podstawy kasacyjne wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawie Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Ponadto wniesiono o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący wniósł o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną zważył, co następuje.

Istota sprawy sprowadza się do wykładni art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2017 r., poz. 1888). W szczególności tego, czy z tego przepisu wynika, że zarząd województwa ma obowiązek powołania członków zarządu [...] w terminie siedmiu dni od doręczenia wniosku wojewody w sprawie tego powołania w tym znaczeniu, że w tym terminie powinna zostać nie tylko podjęta uchwała w sprawie powołania, ale w tym akcie powołania powinien być określony termin nawiązania stosunku pracy na podstawie powołania nie dłuższy niż siedem dni od doręczenia wspomnianego wniosku wojewody. Wątpliwości co do wykładni powołanego przepisu powstały dlatego, że zgodnie z art. 400j ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2017 r., poz. 519 ze zm.) powołanie członków zarządu [...] przez zarząd województwa stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy. W związku z tym, co do zasady, do tego powołania stosuje się przepisy od art. 68 do art. 72 k.p., w tym art. 682 § 1, w którym stanowi się, że stosunek pracy na podstawie powołania nawiązuje się w terminie określonym w powołaniu, a jeżeli termin ten nie został określony - w dniu doręczenia powołania, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Z przepisu tego wynika, że ustawodawca odróżnia sam akt powołania od nawiązania stosunku pracy na podstawie powołania oraz że co do zasady przyznaje podmiotowi uprawnionemu do powołania prawo do określenia terminu nawiązania stosunku pracy na podstawie powołania. Nie jest w związku z tym jasne co ustawodawca miał na myśli używając w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska słów "(j)eżeli zarząd województwa, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wniosku wojewody, o którym mowa w ust. 1, nie powoła członków zarządu [...] zgodnie z tym wnioskiem (...)". Nie jest jasne, czy chodzi o to, że we wskazanym terminie powinien być wydany (podjęty) jedynie akt powołania, czy też, że w tym terminie powinno dojść do nawiązania stosunku pracy na podstawie powołania, a więc, że zarząd województwa powołując członków zarządu [...] ma także obowiązek określenia terminu nawiązania stosunku pracy na podstawie powołania, nie krótszego niż siedem dni od doręczenia mu wniosku wojewody w sprawie powołania.

W ocenie NSA rozpoznającego sprawę Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska termin siedmiu dni został zastrzeżony dla wydania aktu powołania, a nie także nawiązania stosunku pracy.

Przede wszystkim należy stwierdzić, że nie jest zasadne stanowisko skarżącego kasacyjnie, według którego art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska jest wspomnianym w art. 682 § 1 k.p. przepisem szczególnym, inaczej regulującym ustalone w nim zasady, polegające na tym, że stosunek pracy na podstawie powołania nawiązuje się w terminie określonym w powołaniu albo – gdy tego terminu nie określono – w dniu doręczenia powołania. Pogląd ten nie znajduje żadnego normatywnego wsparcia w treści powołanego przepisu. W ocenie NSA, racjonalny ustawodawca, mając świadomość, że powołanie przez zarząd województwa członków [...] stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu Kodeksu pracy, w celu przełamania zasad wynikających z art. 682 § 2 k.p. musiałby użyć wyraźnych sformułowań odnoszących się do nawiązania stosunku pracy na podstawie powołania w innych terminach niż określonych w tym przepisie. Inaczej mówiąc, ustawodawca powinien był wyraźnie wskazać, że w zakreślonym terminie ma nastąpić nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania. Skoro tego nie uczyniono, to nie można twierdzić, że art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska jest wspomnianym w art. 682 § 1 k.p. przepisem szczególnym, inaczej regulującym ustalone w nim terminy nawiązania stosunku pracy na podstawie powołania.

Ponadto, w ocenie NSA, żadne racjonalne względy nie przemawiają za tym, aby art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska był wykładany w ten sposób, że mimo iż do powołania przez zarząd województwa członków zarządu [...] stosuje się art. 682 k.p., to zarząd województwa jest ograniczony, w wykonaniu wynikającego z tego ostatniego przepisu uprawnienia do określenia w akcie powołania terminu nawiązania stosunku pracy na podstawie powołania, w ten sposób, że nie może swobodnie wybrać tego terminu, lecz określić go jako nie późniejszy niż siedem dni od doręczenia mu wniosku wojewody.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podnosi się, że wykładnia art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska dokonana przez Sąd pierwszej instancji jest sprzeczna z intencją ustawodawcy, którą była "szybka wymiana" członków zarządu wojewódzkiego funduszu i ochrony środowiska i gospodarki wodnej. NSA rozpoznający sprawę nie dostrzega jednakże żadnych powodów, które uzasadniałby natychmiastową (w ciągu siedmiu dni) zmianę na stanowiskach członków zarządu [...]. Co więcej, bardziej racjonalne, ze względów organizacyjnych, jest pozostawienie podmiotowi uprawnionemu do powoływania i tym samym do odwoływania członków tego rodzaju organu, pewnego marginesu uznania w określeniu terminu, w którym ma nastąpić zmiana na stanowiskach członków zarządu.

Ponadto, przyjęcie, że zarząd województwa jest zobowiązany powołać członków zarządu [...] także w znaczeniu nawiązania stosunku pracy na podstawie powołania w terminie siedmiu dni od doręczenia mu wniosku wojewody, ograniczałoby powierzone mu zadanie tak bardzo, że byłby to jedynie pozór zlecenia jednostce samorządu terytorialnego zadania, polegającego na powoływaniu członków zarządu [...]. Skoro ustawodawca zdecydował się, aby to zarządowi województwa powierzyć powoływanie członków zarządu [...], to musiał zakładać, że to zadanie będzie miało realne znaczenie, a nie stanowiło jedynie pozór zlecenia zadania organowi jednostki samorządu terytorialnego.

To wszystko, w ocenie NSA rozpoznającego sprawę, przemawia za tym, że art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska powinien być wykładany w ten sposób, że zarząd województwa jest zobowiązany w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia mu wniosku wojewody w sprawie powołania członków zarządu [...] podjąć uchwałę w sprawie tego powołania, jednakże w tym akcie powołania, stosownie do art. 682 k.p.a., może określić termin nawiązania stosunku pracy na podstawie powołania przypadający po upływie siedmiu dni od doręczenia mu wspomnianego wniosku wojewody. W związku z powyższym podstawy kasacyjne zawierające zarzuty naruszenia art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz art. 682 k.p. nie są zasadne.

Nie jest także zasadna podstawa kasacyjna zawierająca zarzut naruszenia art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem sąd administracyjny stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Jego treść nie daje podstaw do przyjęcia, że nie stosuje się go do spraw ze skarg na rozstrzygnięcie nadzorcze. Ponadto, odniesienie tego przepisu w zakresie przedmiotowym do "aktów lub czynności" wskazuje na bardzo szerokie jego zastosowanie.

Drugim elementem określającym zakres stosowania tego przepisu jest stwierdzenie, że dotyczy on aktów lub czynności "wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga". W związku z tym wskazać należy, że sprawa, której dotyczy skarga, sprowadza się do oceny zgodności z prawem uchwały Zarządu Województwa [...] z [...] października 2017 r. nr [...] o powołaniu J. B. na stanowisko Prezesa Zarządu [...] w [...] i G. N. na stanowisko Zastępcy Prezesa tego Zarządu. Nie jest przy tym istotne, że dosłownie sprawa dotyczy skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...]. Nie jest to istotne dlatego, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze opiera się na tezie, iż powołana uchwała Zarządu Województwa [...] jest niezgodna z prawem. W związku z tym ocena zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego sprowadza się do oceny zgodności z prawem uchwały, której to rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczy.

Kolejna istotna kwestia to to, że stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska wojewoda może powołać członków zarządu [...], jeżeli zarząd województwa nie powoła tych członków w terminie siedmiu dni od doręczenia mu wniosku wojewody w sprawie powołania. Uprawnienie wojewody do powołania członków zarządu [...] powstaje więc wówczas, gdy zarząd we wskazanym terminie nie podejmie żadnej uchwały w sprawie powołania członków zarządu [...] albo w tym terminie uchwałę w sprawie tego powołania podejmie, ale będzie ona niezgodna z prawem w taki sposób, że powołanie nie będzie skuteczne. W rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca pierwsza ze wskazanych sytuacji, gdyż uchwała w sprawie powołania członków zarządu [...] w terminie siedmiu dni od doręczenia wniosku wojewody została podjęta. Jednakże po jej podjęciu powstał spór, dotyczący tego, czy jest ona zgodna z prawem. Zdaniem Wojewody [...] uchwała nie była zgodna z prawem, co skłoniło Wojewodę, po pierwsze, do podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego oraz po drugie, do uznania, że powstało po jego stronie uprawnienie do powołania członków zarządu wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki. Realizując to uprawnienie Wojewoda [...] tego samego dnia, w którym podjął zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze, wydał dwa akty o powołaniu z dniem [...] listopada 2017 r. J. B. na stanowisko Prezesa Zarządu [...] w [...] i G. N. na stanowisko Zastępcy Prezesa tego Zarządu.

W przedstawionym stanie prawnym i faktycznym nie ulega wątpliwości, że zgodność z prawem tych dwóch aktów Wojewody o powołaniu członków Zarządu [...] w [...] zależy od tego, czy zgodna z prawem była uchwała Zarządu Województwa [...] z [...] października 2017 r. o ich powołaniu. Z powyższego wynika, że zarówno ocena zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, jak i podjętych tego samego dnia przez Wojewodę aktów powołania zależy od oceny zgodności z prawem uchwały Zarządu Województwa [...] z [...] października 2017 r. nr [...] o powołaniu J. B. na stanowisko Prezesa Zarządu [...] w [...] i G. N. na stanowisko Zastępcy Prezesa tego Zarządu. W tych okolicznościach, w ocenie NSA rozpoznającego sprawę, istniały podstawy do przyjęcia, że akty te zostały podjęte w granicach sprawy, której dotyczy skarga.

Ponadto w tych okolicznościach objęcie tych aktów rozstrzygnięciem Sądu pierwszej instancji było też niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Uznanie, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze narusza prawo, gdyż uchwała, której to rozstrzygnięcie dotyczyło, nie jest niezgodna z prawem, przesądza także o tym, że niezgodne z prawem były dwa akty Wojewody o powołaniu z dniem [...] listopada 2017 r. J. B. na stanowisko Prezesa Zarządu [...] w [...] i G. N. na stanowisko Zastępcy Prezesa tego Zarządu. Ich niezgodność z prawem wynika z tego, że można było je podjąć pod warunkiem, że Zarząd Województwa [...] nie podjął w terminie siedmiu dni od doręczenia mu wniosku Wojewody skutecznej uchwały w sprawie powołania, zaś taka uchwała została w zakreślonym terminie zgodnie z prawem podjęta.

Mając to na uwadze NSA uznał, że Sąd pierwszej instancji skutecznie wykazał, że istniały podstawy do zastosowania w rozpoznawanej sprawie art. 135 p.p.s.a. Tym samym podstawa kasacyjna zawierająca zarzut naruszenia tego przepisu nie jest zasadna.

W tym stanie rzeczy, skoro podstawy kasacyjne okazały się niezasadne, NSA na mocy art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.

Wobec oddalenia skargi kasacyjnej od wyroku, którym uwzględniono skargę, NSA na mocy art. 204 pkt 2 i art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądził od organu administracji, który wniósł skargę kasacyjną, na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.