Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 126/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 130 a ust. 10 i ust. 10h i 10i
journal: Dz.U. 2010 nr 152 poz 1018
law: Ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw.
article: art. 13
journal: Dz.U. 2010 nr 152 poz 1018
law: Ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw.
article: art. 15 par. 1 pkt 4 i art. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 65 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) sędzia NSA Ewa Dzbeńska sędzia del. WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant asystent sędziego Andrzej Bieńkowski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2012 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Prezydenta Miasta Z.G. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Prezydentem Miasta Z.G. a Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w Ż. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania i rozstrzygnięcia wniosku E.H. w przedmiocie zwrotu kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu postanawia: wskazać Prezydenta Miasta Z.G. jako organ właściwy do rozpoznania wniosku.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Z.G. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego

z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim, a Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w Ż., poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania

i rozstrzygnięcia wniosku E.H. w przedmiocie zwrotu kosztów usunięcia

i przechowywania pojazdu.

W uzasadnieniu wniosku podał, że w dniu 18 kwietnia 2012 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ż. wpłynął wniosek E.H. w sprawie przyznania zwrotu kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu marki Ford Fiesta o nr rej. [...], którego ostatnim właścicielem był K.R. Do wniosku dołączył kopię postanowienia Sądu Rejonowego w Z.G. z dnia [...] czerwca 2011 r. o sygn. akt I Ns [...], na mocy którego orzeczono przepadek ww. pojazdu na rzecz Miasta Z.G.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ż. zawiadomieniem z dnia 27 kwietnia 2012 r. wydanym na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. uznał się niewłaściwym w sprawie i przekazał ww. wniosek E.H. Prezydentowi Miasta Z.G. jako organowi właściwemu w sprawie (miasto na prawach powiatu). Zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ż. przesłanką determinującą ustalenie właściwego organu prowadzącego postępowanie

w przedmiotowej sprawie jest określenie, który z podmiotów stał się właścicielem pojazdu nieodebranego w ustawowym terminie przez poprzedniego właściciela – powiat czy Skarb Państwa. W sytuacji bowiem, gdy przed wejściem w życie ustawy z dnia

22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 152, poz. 1018) istniała ostateczna decyzja o przejęciu pojazdu na rzecz Skarbu Państwa i wszczęto postępowanie dotyczące przyznania wynagrodzenia za dozór nad pojazdem, to wówczas organem uprawnionym do prowadzenia tego postępowania jest w dalszym ciągu właściwy organ egzekucyjny, a nie starosta. W tej sprawie sytuacja taka jednak nie wystąpiła. Natomiast w świetle art. 130 a ust.10h zdanie drugie wyżej wymienionej ustawy - decyzję o zapłacie kosztów związanych z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu wydaje starosta.

Prezydent Miasta Z.G. nie zgadzając się z tym stanowiskiem wskazał, że w tej sprawie ma zastosowanie art. 13 omawianej ustawy. Przepis ten stanowi, że Skarb Państwa ponosi koszty przechowywania pojazdów, które powstały po upływie terminu o którym mowa w art.130a ust. 10 zmienianej ustawy - Prawo o ruchu drogowym do dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, wobec pojazdów, których sześciomiesięczny okres od dnia ich usunięcia upłynął w okresie od dnia 11 czerwca 2009 r. do dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. W przedmiotowej sprawie pojazd był przechowywany na parkingu od dnia 29 lipca 2009 r. do dnia 3 września 2009 r.,

a więc w okresie przed wejściem w życie ustawy nowelizującej z dnia 22 lipca 2010 r., stąd zdaniem wnioskodawcy wniosek rozstrzygający o kosztach przechowywania przedmiotowego pojazdu powinien być rozpatrzony przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ż. Podkreślił, że uprawnienia do wydawania decyzji w sprawie kosztów związanych z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania starosta otrzymał dopiero na mocy art. 130a ust. 10h ustawy zmieniającej.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ż. w odpowiedzi na wniosek wniósł

o rozstrzygnięcie przedmiotowego sporu poprzez wskazanie jako organu właściwego

w sprawie Prezydenta Miasta Z.G. i podtrzymał argumenty wskazane

w zawiadomieniu o uznaniu się niewłaściwym w sprawie i przekazaniu wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwanej dalej jako P.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 P.p.s.a. sprawy te rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny, a do ich rozstrzygania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Przez spór kompetencyjny, o którym mowa w art. 4 P.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny) lub też każdy z organów uważa się za niewłaściwy (spór negatywny). W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze sporem negatywnym, który powstał pomiędzy Prezydentem Miasta Z.G. a Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w Ż. Do sporu doszło w sprawie z wniosku E.H. z dnia 18 kwietnia 2012 r. w przedmiocie zwrotu kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu.

Istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się do ustalenia organu właściwego do załatwienia sprawy zwrotu na rzecz E.H. kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu marki Ford Fiesta o nr rej. PP 46783.

Zgodnie z treścią art. 130a ust. 10h ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo

o ruchu drogowym (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) koszty związane

z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta. Przepis ten został dodany przez art. 1 pkt 10 lit. k ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 152, poz. 1018) zmieniającej z dniem 4 września 2010 r. ustawę - Prawo o ruchu drogowym. Powołana ustawa zmieniająca zawiera również regulacje międzyczasowe. Przepis art. 13 tej ustawy rozstrzyga o kosztach przechowywania pojazdów, które powstały po upływie terminu, o którym mowa w art. 130a ust. 10 ustawy - Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu dotychczasowym. Podkreślić należy, iż ustawodawca rozstrzygając o tych kosztach, wskazał ogólnie na Skarb Państwa, bez określenia statio fisci. Nie rozstrzygnął jednak w sposób odmienny, niż wskazany

w znowelizowanym przepisie art. 130a ust. 10h ustawy - Prawo o ruchu drogowym,

o organie orzekającym w tego rodzaju przypadkach tj. staroście. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko to jest powszechnie akceptowane

(por. postanowienia NSA: z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt I OW 95/12, z dnia 13 lipca 2012 r., sygn. akt I OW 93/12 oraz sygn. akt I OW 94/12, z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OW 96/11 ,z dnia 4 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OW 72/11 dostępne

w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie pogląd ten podziela.

W sprawie jest niesporne, że wniosek E.H. w sprawie przyznania zwrotu kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu marki Ford Fiesta o nr rej. [...] został złożony w dniu 18 kwietnia 2012 r, a więc po nowelizacji art. 130a cyt. ustawy - Prawo o ruchu drogowym i dodaniu ust. 10h w brzmieniu nadal obowiązującym. Przepis ten jako organ właściwy do załatwienia tego rodzaju wniosków wskazuje starostę.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając powyższe regulacje, w oparciu o art. 4, art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 P.p.s.a. stwierdził, że organem właściwym do rozpoznania wniosku E.H. jest Prezydent Miasta Z.G.