Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1598/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 16 listopada 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski, , , po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. D. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : odmowy wyrażenia zgody na wstrzymanie postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a Odrzucić skargę


UZASADNIENIE

P. D. wniósł, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w Ł., skargę na postanowienie z dnia 7 lipca 2006 roku w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na wstrzymanie postępowania egzekucyjnego.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia, o których stanowi art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest środkiem prawnym od wskazanych w ustawie aktów i czynności organów administracji publicznej.

Zgodnie z unormowaniem art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). kontrola działalności administracji przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Wynika z tego, że kwestionowanie w drodze skargi postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym możliwe jest wyłącznie wówczas, gdy na rozstrzygnięcie takie przysługuje zażalenie w toku postępowania administracyjnego.

Z treści dokumentów załączonych do akt administracyjnych wynika, że P. D. wniósł o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Dyrektora Izby Celnej w Ł. na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...]. Dyrektor Izby Skarbowej noże wstrzymać czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne dotyczące innych należności pieniężnych niż pozostających we właściwości urzędów skarbowych wyłącznie za zgodą wierzyciela (art. 23 § 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. Dz. U z 2005 roku Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 lipca 2006 roku Dyrektor Izby Celnej w Ł. odmówił wyrażenia zgody na wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Rozstrzygnięcie to zostało wydane m. in. na podstawie art. 23 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W treści tego postanowienia organ zawarł informację, iż na postanowienie to nie służy zażalenie, zaś strona może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z treścią art. 23 § 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, na postanowienie w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego służy zażalenie zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym. Sąd stwierdził, że na postanowienie wierzyciela w sprawie wyrażenia zgody na wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego, wydane w trybie art. 23 § 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, gdyż rozstrzygnięcie to nie jest postanowieniem, o którym mowa w art. 23 § 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W przepisie tym chodzi o postanowienia wydane przez organ nadzoru, którym w tym wypadku jest Dyrektor Izby Skarbowej. Przepis ten nie dotyczy natomiast postanowień wydanych przez wierzyciela w sprawie wydania zgody na wstrzymanie przez organ nadzoru czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego. Inna wykładnia przepisu § 8 oznaczałaby, że wierzycielowi służy zażalenie na własne postanowienie, co byłoby absurdalne.

Zatem, wobec przyjęcia, że na postanowienie w sprawie wyrażenia zgody na wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego, wydanego w trybie art. 23 § 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie przysługuje zażalenie, należy przyjąć, że również nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Tylko bowiem gdy przepisy prawa przewidują możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w toku postępowania egzekucyjnego (art. 3 § 2 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), istnieje możliwość wniesienia skargi na takie rozstrzygnięcie. Bez znaczenia dla możliwości zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia pozostaje oczywiście kwestia błędnego pouczenia organu odsyłającego na drogę postępowania sądowoadministracyjnego, po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Wobec powołanych powyżej argumentów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.