Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 495/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 258 par. 1 i 2  pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak-Janik po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 7 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywania" wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu postanawia: ustanowić dla skarżącego radcę prawnego.


UZASADNIENIE

R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na opisana w sentencji postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 7 sierpnia 2017 r.

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 listopada 2017 r. skarga na decyzje z dnia 7 sierpnia 2017 r. została oddalona.

Skarżący w dniu 13 listopada 2017 r. złożył w tut. Sądzie wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez wyznaczenie radcy prawnego z urzędu. Uzasadniając wniosek wskazał, że jest osobą niewidomą, inwalidą z I grupą. Podał, że zamieszkuje sam, nie posiada żadnego majątku ruchomego, czy nieruchomego. Według jego oświadczenia złożonego w rubryce nr 10 wniosku, obecnie ma on dochody z tytułu zasiłku stałego w kwocie 481 zł, dodatku pielęgnacyjnego 153 zł, oraz z kwotę 250 zł z funduszu rządowego na dożywianie, którą otrzymał w listopadzie 2017 r., czyli łącznie dysponuje miesięcznie kwotą 884 zł. Na leczenie wydaje około 300 zł miesięcznie, Mieszka w mieszkaniu komunalnym z Urzędu Miasta [...], zadłużonym na ponad 15.000 zł.

Skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Według natomiast art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest wstanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący wykazał, że obecnie ma 884 zł miesięcznego dochodu z zasiłków.

Referendarz sądowy nie wzywał skarżącego do wykazania dodatkowych informacji odnośnie jego sytuacji materialnej, uznał bowiem, że z uwagi na względy ekonomii procesowej, posłuży się dokumentami znajdującymi się w załączonych do sprawy aktach administracyjnych, jako wystarczającymi do jej uprawdopodobnienia.

Jak przyjęło się natomiast w orzecznictwie sądowym sąd jest uprawniony do oceny sytuacji finansowej strony w oparciu o zawarte we wniosku oświadczenie strony i dowody przedstawione przez nią w konkretnej sprawie, a także o fakty znane sądowi z urzędu, np. okoliczności wynikające z dokumentów zawartych w aktach innych postępowań z udziałem wnioskodawcy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2010 r., sygn. akt I GZ 360/10, System Informacji Prawnej Lex nr 741357).

Dokumentem potwierdzającym sytuację materialną i stan zdrowia skarżącego jest znajdująca się w aktach zaskarżona decyzja z dnia 7 sierpnia 2017 r.

W ocenie referendarza, należy stwierdzić, bez głębszej analizy wydatków skarżącego, że sam fakt kształtowania się jego dochodów na poziomie 884 zł, pozwala na uznanie, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku swojego utrzymania koniecznego. Szczególnie, że jest osobą trwale niepełnosprawną, niezdolną do podjęcia pracy. Sytuacja materialna skarżącego uprawnia go zatem do przyznania mu prawa pomocy w zakresie przez niego żądanym i orzekający postanowił ustanowić dla niego radcę prawnego.

Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.