Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 591/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 127 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 lipca 2020 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "Kolegium") postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. nr [...], na podstawie art. 127 § 1 i 2 w zw. z art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256, dalej: "K.p.a."), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] (dalej: "Prezydent") z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] o przyznaniu B.S. (dalej: "Skarżąca") pomocy w formie usług opiekuńczych i ustaleniu odpłatności za jedną godzinę usług wysokości 19 zł w terminie od 4 grudnia 2018 r. do 29 listopada 2019 r.

W uzasadnieniu stwierdzone zostało, że decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. Prezydent przyznał Skarżącej pomoc w formie usług opiekuńczych. Decyzja ta została wysłana pełnomocnikowi - córce Skarżącej (pełnomocnictwo z dnia 22 sierpnia 2018r.) w dniu 26 listopada 2019 r. na adres zamieszkania. Ponieważ adresata nie zastano w domu, pismo zostało w dniu 27 listopada 2019 r. awizowane, stosownie do treści art. 44 § 2 K.p.a. Zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie 7 dni w placówce pocztowej umieszczono w drzwiach mieszkania adresata. Z powodu niepodjęcia przesyłki w tym terminie, awizowano ją powtórnie w dniu 5 grudnia 2019 r. Pomimo podwójnego awizowania, przesyłki nie odebrano i w dniu 12 grudnia 2019 r. została zwrócona do nadawcy. Wobec tego skutek doręczenia nastąpił w ostatnim dniu czternastodniowego okresu, tj. w dniu 11 grudnia 2019 r. Natomiast termin do wniesienie odwołania upłynął w dniu 27 grudnia 2019 r. Odwołanie zostało wniesione w dniu 5 lutego 2020 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), czyli z naruszeniem art. 129 § 2 K.p.a. Kolegium zaznaczyło, że odwołanie nie zawierało prośby o przywrócenie uchybionego terminu, co obligowało organ do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

W skardze Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika (córkę) zarzuciła, że organ wydający decyzje merytoryczne w sprawie odpłatności za usługi opiekuńcze za 2019 i 2020 rok nie uwzględnił wyroku w sprawie sygn. II SA/Rz 367/19. Zarzuciła, że Kolegium nie uwzględniło jej trudnej sytuacji, pomimo bogatej dokumentacji potwierdzającej te okoliczności, a uznało, że odwołanie nie zawierało prośby o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Podkreślono, że Skarżąca ma 102 lata i nie jest w stanie orientować się w przepisach prawnych.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga jest nieuzasadniona.

I. Stan sprawy nie jest kwestionowany, o ile dotyczy zastępczego sposobu doręczenia decyzji Prezydenta z dnia z dnia [...] listopada 2019 r., przyznającej Skarżącej pomoc w formie usług opiekuńczych. Zatem powtórzyć należy za Kolegium, że decyzję tę wysłano pełnomocnikowi - córce Skarżącej w dniu 26 listopada 2019 r. na adres zamieszkania. Ponieważ adresata nie zastano w domu, przesyłkę zgodnie z art. 44 § 2 K.p.a. awizowano w dniu 27 listopada 2019 r., z zawiadomieniem o możliwości odbioru, w terminie 7 dni, w placówce pocztowej; zawiadomienie umieszczono w drzwiach mieszkania adresata. Ponieważ przesyłka w tym terminie nie została podjęta, awizowano ją powtórnie w dniu 5 grudnia 2019 r. Pomimo podwójnego awizowania przesyłki nie odebrano, w związku z tym w dniu 12 grudnia 2019 r. została zwrócona do nadawcy. Natomiast odwołanie, bez prośby o przywrócenie terminu, zostało wniesione w dniu 5 lutego 2020 r. (data nadania w urzędzie pocztowym).

II. Sposób i termin wniesienia odwołania uregulowany jest w art. 129 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem, odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję (§ 1). W myśl § 2, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Natomiast stosownie do art. 134 K.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

III. W niekwestionowanym stanie faktycznym zasadnie Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Po wniesieniu odwołania, w ramach postępowania wstępnego, obowiązkiem organu odwoławczego (w tym przypadku Kolegium), jest zbadanie czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Dwukrotne awizowanie i zwrot Prezydentowi przesyłki (decyzji) w dniu 12 grudnia 2019 r., zgodnie z art. 44 K.p.a. oznacza, że skutek doręczenia nastąpił w ostatnim dniu czternastodniowego okresu, tj. w dniu 11 grudnia 2019 r. Natomiast czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 27 grudnia 2019 r. Trafnie więc Kolegium ustaliło, że odwołanie złożone w urzędzie pocztowym w dniu 5 lutego 2020 r. wniesione zostało z uchybieniem terminu. Ponownie wskazać należy, że termin do wniesienia odwołania dla Skarżącej działającej przez pełnomocnika, upłynął w dniu 27 grudnia 2019 r. Oznacza to, że odwołanie wniesione zostało z naruszeniem art. 129 § 2 K.p.a. Ponieważ odwołanie nie zawierało prośby o przywrócenie uchybionego terminu, dlatego obowiązkiem Kolegium było wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Stwierdzenie uchybienia terminu uniemożliwiło organowi odwoławczemu merytoryczne odniesienie się do zarzutów odwołania.

IV. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz.2167), sąd sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "P.p.s.a.") stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy zaskarżony akt narusza prawo w sposób określony w cytowanej ustawie. W przypadku zaskarżenia decyzji lub postanowienia Sąd, zgodnie z art. 145 P.p.s.a., zobowiązany jest do ich uchylenia - jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy – lub do stwierdzenia nieważności takiej decyzji lub postanowienia, jeśli zachodzą przesłanki przewidziane w art. 156 K.p.a. lub innych przepisach.

Dokonując takiej kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd nie stwierdził opisanych wyżej wad i naruszeń.

Z tych przyczyn skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a.