Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 287/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1 i par 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. M. na czynność Dyrektora Zakładu Karnego w przedmiocie zwrotu nieopłaconej korespondencji postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

L. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na czynność Dyrektora Zakładu Karnego polegającą na zwrocie nieopłaconej korespondencji, tj. pisma skarżącego z dnia 12 stycznia 2017 r. kierowanego do Kierownika Sekcji Świadczeń Rodzinnej Pieczy Zastępczej MOPR . Skarżący wniósł o wydanie w tej sprawie przez Sąd decyzji administracyjnej stwierdzającej, czy wskutek opisanego działania lub zaniechania organu nastąpiło naruszenie praw oraz zasad współżycia i sprawiedliwości społecznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje :

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl § 2 wyżej wskazanego przepisu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V, i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw,

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w

indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii

zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej,

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż

określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach

określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku

określonym w pkt 4a,

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Jak wynika z treści skargi skarżący kwestionuje zwrócenie mu nieopłaconej korespondencji, z powodu przekroczenia przez niego limitu znaczków pocztowych.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że organizacja przyjmowania korespondencji skazanego przez administrację zakładu karnego uregulowana jest przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 grudnia 2016 r. w sprawie regulaminu organizacyjno – porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności ( Dz. U. z 2016 r., poz. 2231).

Zgodnie z § 17 rozdziału 5 wskazanego rozporządzenia – skazany nieposiadający środków pieniężnych otrzymuje od administracji zakładu karnego papier, koperty oraz znaczki pocztowe na dwie przesyłki listowe ekonomiczne w miesiącu , o masie do 20g.

Kontrola prawidłowości wykonania tych czynności nie należy jednak do sądu administracyjnego. Osoba kwestionująca prawidłowość działania administracji zakładu może wnieść skargę na działanie jednostek organizacyjnych oraz postępowanie funkcjonariusza Służby Więziennej i pracownika Służby Więziennej do innych niż sąd administracyjny instytucji. Sposób dalszego postępowania reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych ( Dz. U. z 2013 r., poz. 647). Zgodnie z § 3 ust. 1 tego rozporządzenia skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza Służby Więziennej i pracownika Służby Więziennej, załatwiają wskazane w tym akcie organy. Natomiast zgodnie z art. 7 § 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy ( Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm. ) skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 3-6 i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skargi te rozpoznaje sąd właściwy zgodnie z art. 3 kkw ( tj. sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji lub w tym wypadku – sąd penitencjarny ).

Z uwagi na to, że rozpoznanie sprawy z którą wystąpił skarżący nie należy do kompetencji sądu administracyjnego należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec o odrzuceniu skargi.