Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1253/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-12-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: przyznano adwokatowi koszty tyt nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: Art. 250  par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 11 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg K. Ś. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 maja 2014 r. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata D. Z., kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27.03.2015r. przyznane zostało skarżącemu K. Ś. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skarg na ww. postanowienia SKO z dnia 6 maja 2014 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej, zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 29 maja 2015 r., na pełnomocnika K. Ś. został wyznaczony adwokat D. Z., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K ul. R.

Na rozprawie w dniu 7 lipca 2015 r. ww. pełnomocnik skarżącego nie stawił się.

W piśmie z dnia 21 września 2015 r. adwokat D. Z. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w sprawie jego skarg na ww. postanowienia SKO wskazując jednocześnie, że koszty te nie zostały w żadnym zakresie pokryte, ani w całości ani w części.

Następnie adwokat D. Z. w piśmie z dnia 25 września 2015 r. wniosła o przyznanie kosztów nieopłacanej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu tytułem sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Oświadczyła, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części. W niniejszym piśmie zawarła również opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 7 lipca 2015 r. Do pisma została dołączona ww. opinia oraz dowód jej nadania na adres skarżącego.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało, co następuje:

Stosownie do treści powołanego wyżej art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (t. jedn., Dz.U. z 2013 r., poz. 461) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu.

Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1 ww. rozporządzenia).

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit c ww. rozporządzenia - stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240,00 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %.

Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokatowi, który prowadził sprawę w I instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej obowiązującej w postępowaniu przed I instancją tj. w wysokości 120 zł, stosownie do § 18 ust. 2 pkt. 2 lit. b. w związku z ust.2 pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia.

W rozpoznawanej sprawie pod sygn. III SA/Kr 1253/14 było prowadzonych siedem spraw połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia (k. 96), co nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. H. Knysiak - Molczyk komentarz do art. 111 Lex Polonica oraz wyrok NSA z 1.04.2010 r. II OSK 2060/09 a także postanowienie NSA z 10.06.2008 r. II FZ 231/08). Oznacza to, że w każdej z tych spraw należne byłoby wynagrodzenie dla pełnomocnika.

Zauważyć jednak należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie przepis art. 250 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach sąd może obniżyć wynagrodzenie.

W niniejszej sprawie należało zatem mieć na uwadze stopień trudności zawisłej pod sygnatura III SA/Kr 1253/14 sprawy oraz zakres i charakter czynności podjętych przez profesjonalnego pełnomocnika.

Biorąc pod uwagę, że w sprawie połączono do wspólnego rozpoznania siedem, stosunkowo niekomplikowanych prawnie, pozostających ze sobą w związku spraw oraz fakt, że prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy pełnomocnik nie był na niej obecny, a jego aktywność w sprawie ograniczyła się do złożenia wniosku o przyznanie kosztów niepłaconej pomocy prawnej z urzędu, przyznaną pełnomocnikowi kwotę 240 zł (powiększoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu, należy uznać za w pełni rekompensującą poniesiony przez niego nakład pracy.

W rozpatrywanej sprawie Sąd uznał również za uzasadnione obniżenie na podstawie art. 250 § 2 P.p.s.a. należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do kwoty 240 zł (zamiast 7 x 120 = 840 zł) Treść opinii pełnomocnika składa się bowiem głównie ze streszczenia przebiegu sprawy i przytoczenia poglądów Sądu zawartych w wyroku z dnia 7 lipca 2015 r. Profesjonalny pełnomocnik nie przedstawił przy tym jakichkolwiek przesłanek, którymi kierował się formułując swój pogląd, co jest o tyle wskazane, że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie jest przeznaczona dla sądu (gdyż co oczywiste, sąd zna motywy jakimi kierował się podejmując w sprawie poszczególne rozstrzygnięcia), ale dla strony, która nie zgadza się z wydanym w sprawie orzeczeniem. Strona ta ma prawo do poznania przyczyn, które zadecydowały o odstąpieniu przez profesjonalnego pełnomocnika od wniesienia skargi kasacyjnej, a której strona samodzielnie sporządzić nie może, bo nie pozwalają na to przepisy ustawy.

Mając zatem na uwadze nakład pracy w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji ustanowionego w niniejszej sprawie pełnomocnika, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), obniżył wynagrodzenie należne adwokatowi za udzieloną przez niego pomoc prawną z urzędu oraz za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przyznając mu wynagrodzenie w wysokości określonej w sentencji tj. w kwocie 480 zł, podwyższonej o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.