Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 876/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, art. 175 § 1, art. 276
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, po rozpoznaniu w dniu 15 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi C. N. z 2 lipca 2020 r. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2017 r., sygn. akt I FSK 1247/15 w sprawie ze skargi kasacyjnej C. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Łd 83/14 w sprawie ze skargi C. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 18 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za listopad 2010 r. oraz określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r. i styczeń 2011 r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2020 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga C. N. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 stycznia 2017 r. w sprawie I FSK 1247/15, którym oddalono skargę kasacyjną C. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 4 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Łd 83/14 w sprawie ze skargi C. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 18 listopada 2013 r. w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za listopad 2010 r. oraz określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r. i styczeń 2011 r.

Skarżący podpisał osobiście skargę o wznowienie postępowania. Wobec treści art. 175 § 1 w związku z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: P.p.s.a., zgodnie z którym skarga o wznowienie postępowania co do zasady powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej, skarżącego wezwano do wykazania – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – iż złożona skarga spełnia wymóg z ww. przepisów.

W odpowiedzi na to wezwanie strona, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego. We wniosku wskazano, iż w związku z brakiem wykształcenia prawniczego i nieznajomości przepisów prawa, w szczególności regulacji z art. 175 w związku z art. 276 P.p.s.a., skarżący osobiście sporządził i wniósł skargę o wznowienie postępowania. W związku z powyższym zasadne będzie przywrócenie terminu do złożenia tej skargi – do wniosku dołączono przy tym skargę o wznowienie postępowania zakończonego opisanym wyżej wyrokiem NSA w sprawie I FSK 1247/15 podpisaną przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego. Jako podstawę wznowienia w skardze tej wskazano art. 273 § 2 P.p.s.a., tj. późniejsze wykrycie objaśnień podatkowych Ministra Finansów z 11 grudnia 2018 r. dotyczących opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych oraz wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 2 maja 2019 r. w sprawie C-224/18. W skardze wniesiono o zmianę wyroku NSA w sprawie I FSK 1247/15 poprzez uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 4 lipca 2014 r., I SA/Łd 83/14 i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Ponadto wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania sporządzona przez skarżącego podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 276 P.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175. W myśl art. 275 P.p.s.a. do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. W świetle art. 175 § 1 P.p.s.a. § 1 skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2a). Skarga kasacyjna może być sporządzona także przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, a także rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (§ 3).

Z powyższego jednoznacznie wynika, że do skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem NSA (jak to ma miejsce w niniejszej sprawie) ma zastosowanie, tak jak przy skargach kasacyjnych, tzw. przymus adwokacko-radcowski. Oznacza to, że skarga taka musi być sporządzona przez jednego z profesjonalnych pełnomocników wymienionych w art. 175 P.p.s.a. Niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 9 marca 2005 r. sygn. akt I GSK 359/05, z 15 lipca 2010 r. sygn. akt II OSK 955/10, z 5 czerwca 2014 r., II FSK 1142/14 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń CBOSA).

W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, iż spełnia wymagania wskazane w art. 175 P.p.s.a., a skargę o wznowienie postępowania sporządził osobiście. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu sporządzonej przez stronę osobiście skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 175 § 1 i art. 276 P.p.s.a.