Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 4/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-03-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i 5
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skarg Komitetu [...], K. P., S. P. oraz Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na wydobyciu melafiru postanawia: odrzucić skargę Komitetu [...].


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 XII 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 238/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na skutek skarg: Komitetu [...], K. P., S. P. oraz Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] II 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na wydobyciu melafiru uchylił zaskarżoną decyzję praz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniosła spółka A sp. z o.o. z siedzibą w B.

Wyrokiem z 16 XII 2020 r. (sygn. akt II OSK 1650/18) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok tutejszego Sądu z dnia 20 XII 2017 r. (sygn. akt II SA/Wr 238/17) i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd kasacyjny wskazał, że rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobligowany będzie do uwzględnienia oceny prawnej przyjętej przez NSA, w odniesieniu do legitymacji Komitetu [...] do wniesienia skargi, a tym samym wezwie Stowarzyszenie do prawidłowego podpisania skargi lub prawidłowego umocowania osoby, która ją podpisała, a w razie nieuzupełnienia tych braków wyda w stosunku do Stowarzyszenia stosowne rozstrzygnięcie.

Pismem z dnia 12 II 2021 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez prawidłowe podpisanie skargi, tj. jej podpisanie przez wszystkie zrzeszone w tym stowarzyszeniu osoby lub złożenie dokumentu określającego umocowanie T. R. jako Przedstawiciela Stowarzyszenia do wniesienia skargi, tj. przez przedłożenie uchwały podpisanej przez wszystkich członków Stowarzyszenia udzielającego takiego umocowania.

Z akt sprawy wynika, że odpis powyższego wezwania doręczono stronie skarżącej w trybie doręczenia zastępczego (dwukrotne awizo). Przesyłkę zawierającą to wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 16 II 2021 r. W dniu 24 II 2021 r. przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie odesłano ją nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie" (akta sądowe – k. 596). Skoro zatem skarżąca nie odebrała przesyłki należało uznać ją za doręczoną z upływem czternastego dnia, liczonego od daty pierwszego awizo, tj. z dniem 2 III 2021 r., jak o tym stanowi art. 73 § 1 i § 4 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej: p.p.s.a.

Wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi pozostało bezskuteczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że sprawa była już objęta wyrokowaniem NSA, który wyrokiem z dnia 16 XII 2020 r. (sygn. akt II OSK 1650/18) uchylił w całości wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 20 XII 2017 r. (sygn. akt II SA/Wr 238/17) i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. W związku z powyższym, w rozpatrywanej przez sąd orzekający sprawie zachodzi sytuacja przewidziana w art. 190 zd. 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez NSA. Powołany przepis w sposób jednoznaczny wyznacza kierunek postępowania sądu pierwszej instancji, który nie posiada już, na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, swobody w zakresie wykładni prawa, jak również nie może odstąpić od wskazań co do dalszego postępowania.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej skarżącego i niedziałania przedstawiciela ustawowego lub braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony (art. 58 § 2 p.p.s.a.).

Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało uznane za doręczone z upływem czternastego dnia, liczonego od daty pierwszego awizo, tj. z dniem 2 III 2021 r., jak o tym stanowi art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a.

Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania Sądu upłynął zatem bezskutecznie 9 III 2021 r.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.