Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 288/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie WSA Maria Kwiecińska Asesor sądowy as. sąd. Szymon Widłak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu w dniu 13 czerwca 2006r. sprawy ze skargi H.W. na postanowienie Wojewody z dnia [...]r nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zameldowania I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] roku nr [...]; II. zasądza od Wojewody na rzecz H.W. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych; III. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/Sz. Widłak /-/W. Długaszewska /-/M. Kwiecińska


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] opierając się na treści art. 138§1 pkt 1 w zw. z art. 144 i art. 97 §1 pkt 4 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks Postępowania Administracyjnego Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...]r. sygn. [...] w sprawie zawieszenia postępowania w sprawie zameldowania na pobyt stały Z. Z. w mieszkaniu przy ul. M. [...] w P.. W uzasadnieniu podał, iż pismem z dnia [...]r. Z.Z. wystąpił do Prezydenta Miasta o zameldowanie na pobyt stały w mieszkaniu przy ulicy M. [...] w P.. W trakcie postępowania ustalono, iż wyrokiem sygn. [...] z dnia [...]r. Sąd Rejonowy nakazał Z.Z. opuszczenie mieszkania. Postanowieniem z dnia [...]r. Prezydent Miasta zawiesił postępowanie w sprawie zameldowania do czasu uprawomocnienia się powyższego wyroku Sądu.

Orzeczenie to zaskarżył Z. Z jak też H.W.. Organ II- giej instancji utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta, podzielając pogląd tego organu, iż nie można dokonać zameldowania w spornym lokalu Z. Z. w czasie, gdy przeciwko niemu toczy się postępowanie eksmisyjne. Do czasu jego zakończenia, to znaczy do czasu uprawomocnienia się wyroku sądu organy administracji nie mogą podejmować żadnych działań dotyczących zameldowania. Uprawomocnienie się orzeczenia o eksmisji ma zdaniem Wojewody zasadniczy wpływ na rozstrzygnięcie kwestii meldunkowej.

W skardze na powyższe postanowienie H.W. opisał spór w jakim jest ze Z. Z. oraz podniósł, iż to nie rozstrzygnięcie sądowe decyduje o zameldowaniu Z.Z. w lokalu, a wola jego właścicieli. Tymczasem skarżący nie wyraża zgody na zameldowanie Z. Z. w przedmiotowym lokalu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga okazała się uzasadniona aczkolwiek z przyczyn innych niż wskazane w niej wskazane.

Zgodnie z art. 97 § 1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego organ administracji publicznej zawiesza postępowanie m.in. gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Brzmienie tego przepisu jest jednoznaczne i nie pozostawia kwestii zawieszania postępowania do uznania organu. Fakt wystąpienia zagadnienia wstępnego uzależniającego rozstrzygniecie administracyjne zobowiązuje organy administracji do zawieszenia postępowania do czasu jego rozstrzygnięcia.

Wątpliwości powstają przy ocenie, czy w niniejszej sprawie kwestia uprawomocnienia się orzeczenia o eksmisji może stanowić zagadnienie wstępne od którego uzależniona jest decyzja o zameldowaniu Z. Z. w przedmiotowym lokalu. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego rozumie się sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem określonego problemu prawnego. Jego treścią może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne (por. wyrok NSA z dnia 01.06.1998 r., II SA 534/98).

Nie ulega wątpliwości, iż w brzmieniu ustawy o ewidencji ludności z daty wydania decyzji II instancji ustawa ta nie uzależniała decyzji o zameldowaniu od uprawnień do przebywania w lokalu, albowiem przepis art. 9 pkt 2 wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002r uznany został za niezgodny z Konstytucją. Decyzja o zameldowaniu bądź odmowie zameldowania nie stwarzała określonych uprawnień czy obowiązków. Nie ulega wątpliwości, iż postępowanie eksmisyjne nie stanowi zagadnienie wstępnego dla postępowania dotyczącego zameldowania, które nie rozstrzyga o prawach do lokalu, a jedynie pełni funkcję rejestracyjną i stanowi konsekwencje zamieszkania.

Zatem niesłusznie organy meldunkowe uzależniły kwestie rozpatrzenia wniosku Z. Z. uprawomocnienia się rozstrzygnięcia w sprawie eksmisji.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zaskarżoną decyzję należało uchylić.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

/-/Sz. Widłak /-/W .Długaszewska /-/M. Kwiecińska