Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 532/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1, art. 73, art. 65-72, art. 257, art. 243
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 332/12 o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wynagrodzenia za parkowanie pojazdu postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 332/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie pozostawił bez rozpoznania wniosek Z. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wynagrodzenia za parkowanie pojazdu.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w skardze Z. K. zawarł jednocześnie wniosek o zwolnienie w całości od kosztów sądowych. W związku z tym zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2012 r. został wezwany do uzupełnienia przedmiotowego wniosku i złożenia go na właściwym urzędowym formularzu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie oraz dołączony formularz PPF, z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia skarżącemu, została złożona w placówce pocztowej dnia 13 kwietnia 2012 r. na okres siedmiu dni z adnotacją, że adresat był nieobecny, o czym zawiadomiono skarżącego umieszczając stosowne zawiadomienie na drzwiach adresata. Powtórnego awiza dokonano dnia 23 kwietnia 2012 r. na kolejne siedem dni (k-15 akt WSA). Po upływie czternastu dni liczonych od dnia pozostawienia przesyłki w oddawczym urzędzie pocztowym skarżący nie odebrał przesyłki, dlatego też urząd ten w dniu 2 maja 2012 r. zwrócił ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

Sąd i instancji podkreślił, że postępowanie sądowe, a więc również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku w tym przedmiocie od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie. Niezachowanie wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, zgodnie z wymogami art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej powoływana jako P.p.s.a.), stanowi brak formalny wniosku, podlegający uzupełnieniu na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie odebrał przesyłki sądowej (zawierającej wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy), pomimo jej dwukrotnego prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską tj. w dniu 13 kwietnia 2012 r. oraz w dniu 23 kwietnia 2012 r. Zatem należy stwierdzić, że skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 27 kwietnia 2012 r. Siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązania upłynął w dniu 4 maja 2012 r., jednakże skarżący w zakreślonym terminie nie przedłożył wypełnionego formularza PPF. W tych okolicznościach WSA w Szczecinie na podstawie art. 257 P.p.s.a. zarządził o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Z. K.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie Z. K. podniósł, że w związku z trudną sytuacją finansową rodziny w dniach od 10 kwietnia do 5 maja 2012 r. przybywał poza granicami kraju. Ponadto poczta nie wydała przesyłki sądowej innej osobie (żonie), dlatego też przesyłka nie została odebrana, tylko zwrócona nadawcy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do treści art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznania prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Z kolei jak stanowi art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. A zatem, w postępowaniu sadowoadministracyjnym przesyłka winna być awizowana dwukrotnie i przechowywana w pocztowej placówce oddawczej przez siedem kolejnych dni po każdym awizowaniu a dokonane awiza winny odpowiadać wymogom przepisów prawa. Jest to niezwykle istotne, gdyż prawidłowe zastosowanie instytucji prawnej przewidzianej w art. 73 P.p.s.a. uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że pismo dotarło do adresata. Od tej daty - przyjętej za dzień doręczenia pisma - rozpoczyna bieg termin do dokonania danej czynności procesowej.

W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest to, że skuteczne doręczenie zarządzenia wzywającego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy nastąpiło dnia 27 kwietnia 2012 r. Siedmiodniowy termin do zrealizowania obowiązku nałożonego przez sąd upłynął w dniu 4 maja 2012 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił wskazanych braków formalnych swojego wniosku. Zauważyć przy tym należy, że skarżący nie informował wcześniej sądu o konieczności wyjazdu z kraju, a zatem tenże sąd- zgodnie z informacjami podanymi przez skarżącego- kierował korespondencję na wskazany przez niego adres. Wobec tego uznać należy, że Sąd I instancji zasadnie pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania na mocy art. 257 P.p.s.a. Oznacza to, że zaskarżone zarządzenie nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny pragnie wskazać, iż na każdym etapie postępowania skarżący może wystąpić do sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, o czym stanowi art. 243 P.p.s.a. Wniosek taki jest wolny od opłat sądowych i zawsze należy go złożyć na urzędowym formularzu PPF.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.