Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 888/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2013 r. sprawy ze skargi B.R. i S.R. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 27 marca 2013 r. nr LXX/1007/13 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Bieńczyce Osiedle" postanawia I odrzucić skargę B.R. II zwrócić B.R. kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi; III odrzucić skargę S.R. .


UZASADNIENIE

Skarżąca B.R. została wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 października 2013 r. do uzupełnienia braków skargi wniesionej na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 27 marca 2013 r. nr LXX/1007/13 poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 300 złotych w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia skarżąca otrzymała 21 października 2013 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach (k. [...]).B.R. uiściła wpis 29 października 2013 r.

Ponadto w odpowiedzi na skargę Rada Miasta K. podniosła, że S.R. nie poprzedził wniesienia skargi wezwaniem Rady o usunięcia naruszenia prawa. Organ wskazał, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego ww. uchwałą złożyła B.R. , zaś do tego wezwania dołączono listę podpisów osób, wśród których znajdował się S.R. . Zdaniem organu dołączona do wezwania lista nie świadczy o tym, że dana osoba złożyła wezwanie. Ponadto organ zarzucił, że na dokumencie zawierającym podpisy nie wskazano, że chodzi o podpisanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie ppsa, stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga na wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Art. 85 ppsa stanowi zaś, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

W opisanych wyżej okolicznościach ostatnim dniem do uiszczenia wpisu przez B.R. był 28 października 2013 r. Zatem B.R. uiściła wpis po terminie, co skutkowało odrzuceniem jej skargi na podstawie art. 220 § 1 i 3 ppsa. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.

Natomiast odnośnie skargi S.R. wskazać należy, że przepis art. 52 § 1 ppsa stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, uchwały rady gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wezwanie rady gminy do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2011 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zdaniem Sądu nie można uznać, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa opatrzone datą 8 kwietnia 2013 r. zostało podpisane przez S.R. . Pod wezwaniem tym widnieje bowiem tylko podpis B.R. , zaś dołączona do wezwania lista zawierająca nazwisko i podpis m.in. S.R. w żaden sposób nie precyzuje, w jakim celu podpisy te zostały złożone, ani nie zawiera żadnego odniesienia do wezwania do usunięcia naruszenia skierowanego do Rady Miasta K. przez B.R.

W związku z powyższym Sąd uznał, że w niniejszej sprawie S.R. nie wezwał prawidłowo Rady Miasta K. do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia. Dlatego jego skarga była niedopuszczalna i należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.