Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 609/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-05-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 73 par. 4, art. 86 par. 1, art. 87, art. 67 par. 1 i 5, art. 72 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody z dnia 10 czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić skarżącemu M. W. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisaną wyżej decyzję Wojewody w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 lipca 2011 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie czterech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł. W wezwaniach pouczono skarżącego, iż obowiązki te powinny być wykonane w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka, skierowana do skarżącego na adres podany w skardze, pomimo dwukrotnego awizowania nie została przez skarżącego podjęta. W związku z powyższym pozostawiona została w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 17 sierpnia 2011 r. – stosownie do trybu określonego w art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W dniu 4 października 2011 r. skarżący złożył do Sądu wniosek o wydanie nieodebranej korespondencji i w tym samym dniu korespondencja wydana została skarżącemu zgodnie z wnioskiem.

Następnie, w dniu 10 października 2011 r., skarżący – działając przez profesjonalnego pełnomocnika – wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Wraz z wnioskiem przesłane zostały cztery egzemplarze odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz uiszczono w kasie Sądu wpis sądowy w wysokości 500 zł.

We wniosku o przywrócenie terminu wyjaśnia się, iż próba doręczenia pisma skarżącemu miała miejsce podczas jego nieobecności w miejscu zamieszkania. Skarżący nie był w stanie odebrać pisma, ponieważ w dniach od 28 lipca 2011 r. do dnia 28 września 2011 r. przebywał za granicą. Dopiero po powrocie do kraju skarżący dowiedział się od żony o próbach doręczenia pism sądowych, zaś małżonka skarżącego próbowała podjąć awizowane pismo w Urzędzie Pocztowym, jednak bezskutecznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Od negatywnych skutków uchybienia terminu strona może bronić się składając wniosek o przywrócenie terminu. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 tej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 2 jednym z warunków przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w jego uchybieniu.

Sąd przeszedł do badania materialnej przesłanki przywrócenia terminu uznając, że w niniejszej sprawie spełnione warunki formalne określone w art. 87 § 1 i 4, bowiem pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesiono z zachowaniem tygodniowego terminu liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia, a czynności, którym uchybiono zostały dopełnione.

Wskazać zatem należy, że brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności sądowej stanowi konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Sąd badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien dokonać oceny z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 1999 r., sygn. akt I SA/Gd 745/98, Lex nr 42023). W literaturze przedmiotu dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I OZ 655/10, LexPolonica nr 2387928). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 329).

W świetle powyższego, w ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak winy skarżącego w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego nie został należycie uprawdopodobniony.

W motywach wniosku podaje się, że uchybienie terminu wynika z faktu, iż skarżący przebywał w tym czasie za granicą. Fakt przebywania poza miejscem zamieszkania w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i związana z tym niemożność odebrania korespondencji sądowej nie stanowi skutecznej przesłanki do przywrócenie terminu do dokonania danej czynności procesowej, albowiem nie jest to przeszkoda obiektywnie uniemożliwiająca odbiór korespondencji, mimo dochowania przez stronę należytej staranności. Fakt przebywania poza miejscem zamieszkania nie uniemożliwia co do zasady działania w sprawie. Strona, wiedząc o toczącym się postępowaniu mogła przed wyjazdem skorzystać z instytucji przewidzianych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i skutecznie ustanowić pełnomocnika do reprezentacji czy doręczeń (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2011 r. sygn. akt II OZ 675/11 - dostępny na stronie internetowej www.cbois.nsa.gov.pl). Jak wynika z wyjaśnień pełnomocnika skarżącego, jego wyjazd za granicę miał miejsce krótko po wniesieniu skargi do Sądu, zatem strona dbająca o swe interesy powinna się liczyć z otrzymywaniem korespondencji sądowej. Nie było przy tym żadnych przeszkód, skarżący się zresztą na takie przeszkody nie powoływał, by ustanowić pełnomocnika będąc w innym kraju europejskim, jak bowiem wynika z treści wniosku skarżący przebywał w L.

W ocenie Sądu, podniesione przez stronę okoliczności nie pozwalają na przyjęcie braku winy skarżącego, tym samym wniosek nie podlegał uwzględnieniu.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi.