Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1649/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 6, art. 4, art. 16
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Grochowska – Jung Sędzia WSA – Eugeniusz Wasilewski Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak (sprawozdawca) Protokolant – specjalista Monika Gieroń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2016 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015; 2. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego A. B. kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] sierpnia 2015 r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782, ze zm., dalej jako u.di.p.), po rozpoznaniu odwołania [...] (dalej jako skarżący) od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2015 r., nr [...], odmawiającej udostępnienia informacji publicznej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Do wydania powyższej decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

25 maja 2015 r. skarżący zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, powołując się na art. 2 ust. 1 u.d.i.p., o udostępnienie informacji w zakresie wszystkich skarg i wniosków kierowanych przeciwko niemu, zarówno jako osobie prywatnej, jak i pełniącej funkcję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] . Jednocześnie we wniosku wniósł o przesłanie informacji w formie kserokopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem na wskazany adres.

Organ pismem z 26 maja 2015 r. wezwał skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 z jakich powodów udostępnienie informacji publicznych przetworzonych jest szczególnie istotne dla interesu społecznego oraz czy żąda udostępnienia informacji publicznej w trybie określonym w rozdziale 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w tzw. trybie zwykłym, czy też w trybie określonym w rozdziale 2a przedmiotowej ustawy, tj. w celu ponownego wykorzystania.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z 9 czerwca 2015 r. wskazał, że w jego ocenie żądana informacja nie stanowi informacji publicznej przetworzonej i tym samym niekonieczne jest wskazanie interesu społecznego w jej udzieleniu.

Decyzją z [...] czerwca 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art.16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust.1 pkt 1 in fine u.d.i.p. odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej, uznając, że żądana informacja stanowi w istocie informację publiczną przetworzoną wymagającą wskazania przez wnioskodawcę interesu publicznego. Organ zauważył, że w swoim wniosku skarżący wystąpił o udostępnienie wszystkich skarg i wniosków kierowanych przeciwko niemu, gdy pełnił funkcję PINB w [...] , tj. od 2004 r. Udostępnienie żądanych informacji, zdaniem organu, wiązałoby się z koniecznością przeanalizowania zachowanych od tego czasu rejestrów skarg, a następnie fizycznego odnalezienia akt spraw skargowych obejmujących okres 11 lat, z których większa część znajduje się w archiwum. Dodatkowo organ zaznaczył, że konieczna byłaby również analiza akt spraw prowadzonych przez ten okres w trybie odwoławczym, bowiem część skarg była rozpatrywana w toku postępowania zgodnie z art. 234 K.p.a., także akt spraw prowadzonych w ramach postępowań nadzwyczajnych mając na względzie art. 235 K.p.a. oraz akt spraw dotyczących przekazania złożonych spraw organom właściwym do ich rozpatrzenia. Według organu wykonanie wskazanych czynności wiązałoby się z koniecznością przeanalizowania rejestrów poczty wychodzącej oraz fizycznego przeglądania akt poszczególnych spraw, co mogłoby ze względu na swój zakres doprowadzić do sparaliżowania pracy wojewódzkiego inspektoratu nadzoru budowlanego. Zdaniem organu zakres czynności koniecznych do udostępnienia informacji żądanych przez skarżącego wymagający analizowania posiadanego zasobu dokumentów wskazuje na to, że w istocie zażądał on udostępnienia informacji przetworzonych, a nie prostych.

W odwołaniu od powyższego rozstrzygnięcia skarżący podniósł zarzut błędnego zakwalifikowania wnioskowanych informacji jako informacji przetworzonej. Zdaniem skarżącego przygotowanie informacji publicznej we wskazanym przez niego zakresie nie wymaga specjalnego zaangażowania organu i nie prowadzi do powstania nowego zbioru danych w wyniku przetworzenia informacji prostej. Przekazanie informacji publicznej w przedmiotowym zakresie sprowadza się w istocie do selekcji dokumentów i ich ewentualnej anonimizacji, co nie może zostać uznane za informacją przetworzoną.

Przywołaną na wstępie decyzją Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

Odwołując się do treści wyroku NSA z 9 sierpnia 2011 r. (I OSK 976/11),organ wskazał, że jeżeli utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, a w szczególności gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca, to jest to informacja przetworzona. Zbiór takich informacji nie stanowi informacji przetworzonej tylko wtedy, gdy jego wytworzenie nie wymusza analizowania posiadanego zasobu dokumentów i wyboru tylko niektórych dokumentów z tego zasobu według określonych kryteriów. Natomiast aby uzyskać informację publiczną przetworzoną, wnioskodawca musi wskazać szczególnie istotny interes publiczny, który przemawia za udostępnieniem takiej informacji, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

W ocenie organu odwoławczego informacje wskazane we wniosku skarżącego są informacją publiczną przetworzoną, ponieważ organ, aby je udostępnić, musiałby dokonać analizy całego zasobu posiadanych z 11 lat dokumentów w celu wybrania tych, których oczekuje skarżący. Jak wyjaśnił [...] WINB, wniosek skarżącego wymagałby przeanalizowania wszystkich rejestrów poczty przychodzącej oraz analizy wszystkich skarg i postępowań administracyjnych dotyczących PINB w [...] z 11 lat, a więc znacznej części pracy inspektoratu.

Organ podkreślił, że w rozpatrywanej sprawie nie chodzi jedynie o dokonanie prostej selekcji skarg dotyczących skarżącego, dokonaniu ich anonimizacji i skopiowaniu. Udostępnianie żądanej informacji wiązałoby się z koniecznością analizy całości posiadanej przez organ wojewódzki dokumentacji dotyczącej PINB w [...] z 11 lat pod kątem pojawiających się w dokumentach zarzutów wobec skarżącego pełniącego wówczas funkcję powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. W ocenie organu odwoławczego takie czynności wymagają ponownej analizy poszczególnych spraw administracyjnych, a nie jedynie technicznego ich wyselekcjonowania. Udostępnienie żądanych przez skarżącego informacji wiązałoby się zatem z koniecznością podjęcia działań organizacyjnych i angażowaniu środków osobowych, które zakłóciłyby normalny tok działania [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i utrudniłyby wykonywanie przypisanych mu zadań.

W skardze na powyższą decyzję, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez jego błędne zastosowanie w przedmiotowej sprawie i uznanie, że informacje, o których udostępnienie wnioskował skarżący mają charakter informacji przetworzonych, co obliguje go do wskazania szczególnego interesu publicznego, podczas gdy prawidłowa analiza treści wniosku prowadzi do wniosku, że żądane przez niego informacje mają charakter informacji publicznej prostej, a ich udostępnienie nie wymaga dodatkowego wykazania interesu publicznego. Błędne ustalenie charakteru informacji publicznej wnioskowanej przez skarżącego spowodowało naruszenie jego istotnego interesu prawnego związanego z prawem do informacji publicznej. Mając na uwadze powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2015. oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

W uzasadnieniu skargi skarżący podtrzymał prezentowane dotychczas stanowisko, iż żądana przez niego informacja jest informacją publiczną prostą. Zdaniem skarżącego selekcja dokumentów, ich analiza pod względem treści, anonimizacja danych chronionych, są zwykłymi zabiegami związanymi z rozpoznaniem wniosku o udzielenie informacji publicznej. Do przyznania wnioskowanej informacji wnioskowanej przez skarżącego nie wystarczy czasochłonność przygotowania takiej informacji i zaangażowanie znacznych środków osobowych. Również znaczny okres z którego mają pochodzić wnioskowane informacje, nie może być wyznacznikiem uznania informacji za informację przetworzoną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości, poddając kontroli decyzje wydawane przez organy administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, badając czy właściwie zastosowano przepisy prawa materialnego i przestrzegano przepisów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym. Sąd jest władny zruszyć zaskarżoną decyzję tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa. Art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) określa przy zaistnieniu jakich okoliczności decyzje podlegają uchyleniu. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd, dokonując oceny zasadności skargi [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, doszedł do przekonania, że zasługuje ona na uwzględnienie, choć nie w całości

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Przykładowy katalog informacji publicznych zawiera przepis art. 6 u.d.i.p, w którym wymieniono m.in. informację o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.).

Pojęcie informacji publicznej jest zarówno przez doktrynę, jak i orzecznictwo sądów administracyjnych, rozumiane bardzo szeroko, co wiąże się z upowszechnieniem zasady transparentności życia publicznego i podwyższenia świadomości prawnej społeczeństwa. Prezentowane jest stanowisko, zgodnie z którym informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim, bądź w jakikolwiek sposób dotyczących tego organu. Informację publiczną stanowi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i tych, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także tych, które tylko w części dotyczą działalności organu), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego (por. wyrok WSA w Warszawie z 28 stycznia 2009 r., II SA/Wa 1542/08, LexPolonica nr 2263509, wyrok WSA w Warszawie z 16 lipca 2008 r., II SA/Wa 721/08, LEX nr 423325, wyrok NSA z 12 grudnia 2006 r., akt I OSK 123/06, LEX 291357).

W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje, że żądane przez skarżącego informacje mają charakter informacji publicznych. Nie jest również sporne, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, jako organ władzy, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 u.d.i.p.). Sporny jest natomiast charakter żądanej informacji, tzn. czy jest to informacja o charakterze prostym, jak ocenia ją skarżący, czy też jest to informacja publiczna przetworzona, jak kwalifikuje ją organ.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera legalnej definicji pojęcia "informacja przetworzona". Jedynie w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. określone zostało, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W związku z powyższym, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym określono, jaką informację należy kwalifikować jako informację przetworzoną. Przyjmuje się, że informacją przetworzoną jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Jest to informacja przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy w oparciu o wskazane przez niego kryteria. Informacja przetworzona to informacja, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego (por. wyroki NSA z 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13, LEX nr 1368968; z 17 października 2006r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369). Jest to jakościowo nowa informacja, która nie istnieje w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu. Przetworzenie informacji wymaga dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku. Proces przetworzenia informacji publicznej w celu jej udostępnienia musi znajdować uzasadnienie w przesłance szczególnej istotności dla interesu publicznego.

W przypadku informacji publicznej przetworzonej, jej udostępnienie jest poprzedzone procesem tworzenia nowej informacji, nieistniejącej w chwili skierowania wniosku w takim kształcie i w takiej postaci, jakiej oczekuje wnioskodawca. Wspomniany proces powstawania tego rodzaju informacji skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jeżeli utworzenie nowego zestawienia w oparciu o informacje proste wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, a w szczególności, gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca, to czynności podejmowane w tym zakresie także wskazywać będą na proces tworzenia jakościowo nowej informacji, a więc informacji przetworzonej. Nowe zestawienie informacji prostych nie stanowi informacji przetworzonej tylko wtedy, gdy jego wytworzenie nie wymusza analizowania posiadanego zasobu dokumentów i wyboru tylko niektórych dokumentów z tego zasobu według określonych kryteriów. Suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie zobowiązanego podmiotu środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania.

W pewnych natomiast wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych, będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej.

Intencją ustawodawcy nie było przy uchwalaniu ustawy o dostępie do informacji publicznej stworzenie instrumentów pozwalających na utrudnianie funkcjonowania jednostek wykonujących zadania publiczne, lecz zapewnienie każdemu możliwości realizowania jego konstytucyjnego prawa do uzyskania informacji publicznej. Poprzez uznanie informacji za informację przetworzoną, wnioskodawca nie jest pozbawiony tego prawa. Jednak konieczność przetworzenia informacji i możliwość jej uzyskania słusznie została uzależniona od istnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego (por. wyrok NSA z 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11, publ. http://cbois.nsa.gov.pl).

Odmowa udostępnienia informacji przetworzonej – orzekana w drodze decyzji, wydawanej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. – może nastąpić jedynie w przypadku, gdy wnioskodawca nie spełni warunku, określonego w art. 3 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, którym jest konieczność wykazania, że udostępnienie żądanej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W przypadku sporu między stronami co do charakteru żądanej informacji, obowiązkiem organu, który wobec uznania, iż udostępnienie informacji nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, wydaje decyzję odmawiającą udostępnienia wnioskowanej informacji, jest wskazanie w tej decyzji dlaczego dokonał takiej kwalifikacji. Przy czym stanowisko organu musi odnosić się do okoliczności faktycznych sprawy, co oznacza, że powinnością organu jest wskazanie konkretnie, jakie czynności muszą być podjęte w sprawie, aby wytworzyć żądaną informację, tak aby możliwe było dokonanie kontroli tej oceny przez Sąd. Sąd, rozpatrując skargę na odmowę udostępnienia żądanej informacji, musi bowiem w pierwszej kolejności zbadać, czy stanowisko organu, uznające żądaną informację za informację przetworzoną, jest prawidłowe.

W rozpoznawanej sprawie przeprowadzenie takiej oceny nie było możliwe. Organy obu instancji, w odwołaniu do orzecznictwa sądowoadministracyjnego, prawidłowo odkodowały pojęcie "informacja publiczna przetworzona". Nie wskazały jednak, z przywołaniem okoliczności faktycznych istniejących w tej konkretnej sprawie, dlaczego taki charakter należy przypisać informacji żądanej przez skarżącego. Organ podał, że o przetworzonym charakterze informacji świadczy zakres czasowy tej informacji oraz konieczność przeanalizowania rejestrów skarg, a następnie fizycznego odnalezienia akt spraw skargowych, z których większa część znajduje się w archiwum. Nadto organ zwrócił uwagę, że konieczna byłaby również analiza akt spraw prowadzonych przez ten okres w trybie odwoławczym, bowiem część skarg była rozpatrywana w toku postępowania zgodnie z art. 234 K.p.a., także akt spraw prowadzonych w ramach postępowań nadzwyczajnych mając na względzie art. 235 K.p.a. oraz akt spraw dotyczących przekazania złożonych spraw organom właściwym do ich rozpatrzenia. Według organu wykonanie wskazanych czynności wiązałoby się z koniecznością przeanalizowania rejestrów poczty wychodzącej oraz fizycznego przeglądania akt poszczególnych spraw, co niewątpliwie wymagałby zaangażowania znacznej ilości środków, siły roboczej oraz zaburzyłby tok pracy inspektoratu.

Taką argumentację organu należy ocenić jako zbyt ogólną, w istocie niepodlegającą weryfikacji, co stanowi naruszenie art. 7 i art. 107 § 3 K.p.a., które niewątpliwie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 107 § 3 K.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W doktrynie prawa i postępowania administracyjnego zwraca się uwagę, iż obowiązek uzasadnienia decyzji wiąże się z zasadą przekonywania (art. 11 K.p.a.) oraz z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz świadomości i kultury prawnej obywateli (por. Z. Janowicz, Kodeksu postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II uzupełnione, PWN, Warszawa – Poznań 1995, s. 266). Konieczność zaś stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej wynika wprost z art. 16 ust. 2 u.d.i.p.

Twierdzenia organu odnoszące się do nakładu pracy koniecznego dla przygotowania żądanej informacji oraz dezorganizowania normalnej pracy organu wskutek realizacji wniosku skarżącego, są bardzo ogólne i lakoniczne. Nie sposób przedstawianej argumentacji odnieść do okoliczności niniejszej sprawy.

Zwrócić należy uwagę, iż organ podał, że prowadzi rejestry skarg, jak się wydaje za poszczególne lata. Nie wiadomo jednak w jakiej formie rejestry te są prowadzone (elektronicznej czy papierowej), co ma zasadniczy wpływ na ich analizę i poszukiwanie wnioskowanych informacji, np. przy wykorzystaniu słów kluczy. Nie wiadomo jak obszerne są to rejestry, a w konsekwencji nie wiadomo z jakiej liczby skarg należałoby wyselekcjonować te dotyczące skarżącego. Skoro nie jest znana nawet przybliżona liczba skarg dotyczących skarżącego, tym samym brak wiedzy na temat liczby spraw, które należałoby odnaleźć w archiwum, aby możliwe było wykonanie kserokopii skarg i dokonanie ich anonimizacji. Nie jest przy tym jasne dlaczego organ rozróżnia tryb rozpoznawania skarg, skoro wpływające do organu skargi są rejestrowane w specjalnym rejestrze, a skarżący wnosi jedynie o ich kserokopie. Zaznaczenia przy tym wymaga, że organ jest obowiązany do udostępnienia skarg znajdujących się w jego posiadaniu, co nie obejmuje skarg przekazanych do rozpoznania innym organom. Nie wiadomo zatem w jakim celu zachodzi wskazywana przez organ potrzeba przeanalizowania rejestrów poczty przychodzącej. Brak powyższych danych nie pozwala na ocenę przez Sąd prawidłowości stanowiska organu co do charakteru żądanej przez skarżącego informacji. Nieuprawnione jest przekonanie organu odwoławczego, iż należałoby dokonać analizy całości posiadanej przez organ dokumentacji dotyczącej PINB w [...] z 11 lat pod kątem pojawiających się w dokumentach zarzutów wobec skarżącego jako pełniącego funkcję powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Skarżący wnosi o kserokopie skarg, a nie o informacje o zarzutach wobec niego formułowanych.

Uwzględnienie powyższych okoliczności wskazuje na konieczność, w sytuacji, gdyby organ podtrzymał stanowisko co do charakteru żądanych informacji, takiego jego uzasadnienia, aby odnosiło się do okoliczności faktycznych, związanych z wnioskowaną informacją, ze szczególnym uwzględnieniem danych zawartych w prowadzonych rejestrach. Brak informacji na temat nawet przybliżonej liczby spraw, które należy odszukać nie pozwala na dokonanie oceny twierdzeń organu. Podkreślenia przy tym wymaga, że prosty wybór dokumentów, nie świadczy o przetworzonym charakterze takiej informacji. Również konieczność dokonania analizy dokumentów pod względem ich treści nie czyni z żądanej informacji informacji przetworzonej. Są to zwykłe czynności, w wyniku których nie powstaje żadna nowa informacja.

Rozpoznając sprawę ponownie organ będzie zobowiązany do wyczerpującego wykazania, iż wniosek [...] dotyczy informacji publicznej przetworzonej mając na uwadze poczynione powyżej rozważania Sądu.

Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 w § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono w myśl art. 200 P.p.s.a.