Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1062/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 116
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2010r. sprawy ze skargi R.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr[...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty, kwiecień – grudzień 2003r. oddala skargę /-/W. Zygmont /-/J. Małecki /-/St. Małek


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego P.-G. decyzją z dnia ....12.2008r. nr [...] wydaną na podstawie art. 207, art. 107§1, §2 pkt 2 i 4, art. 108, art. 116§1 i §2 art., 116a, art. 47§1 art. 53§3 i §4, art., 56 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), orzekł o odpowiedzialności R. M., członka zarządu organu zarządzającego stowarzyszenia kultury fizycznej "X":

1) za zaległości stowarzyszenia w podatku od towarów i usług, według stanu na dzień wydania decyzji za następujące okresy rozliczeniowe:

|- styczeń |2003r. na kwotę: |[...] zł |

|-luty |2003r. na kwotę: |[...] zł |

|- kwiecień |2003r. na kwotę: |[...] zł |

|- maj |2003r. na kwotę: |[...] zł |

|- czerwiec |2003r. na kwotę: |[...] zł |

|- lipiec |2003r. na kwotę: |[...] zł |

|- sierpień |2003r. na kwotę: |[...] zł |

|- wrzesień |2003r. na kwotę: |[...] zł |

|- październik |2003r. na kwotę: |[...] zł |

|- listopad |2003r. na kwotę: |[...] zł |

|- grudzień |2003r. na kwotę: |[...] zł |

2) za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych za okres 1,2,4-12/2003r. według stanu na dzień wydania decyzji w łącznej kwocie [...],

3) za koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie [...].

Z uzasadnienia decyzji wynika, że "X" nie dokonał wpłaty kwot podatku VAT zadeklarowanego w deklaracjach podatkowych VAT-7, między innymi za wymienione w sentencji decyzji okresy rozliczeniowe 2003r. Obowiązku tego nie dopełnił pomimo wystawionych upomnień oraz wszczętego postępowania egzekucyjnego. Niezapłacony w terminie podatek uznaje się za zaległość podatkową. Konsekwencją powstania zaległości podatkowych jest również konieczność zapłaty odsetek za zwłokę.

2

Z uwagi na fakt nieuregulowania kwot zobowiązania podatkowego, organ egzekucyjny w okresie od miesiąca lipca 1999r. do grudnia 2007r. prowadził wobec "X" postępowanie egzekucyjne. W wyniku powierzenia mu łącznego prowadzenia egzekucji organ egzekucyjny otrzymał do realizacji 490 tytułów wykonawczych na łączną kwotę należności głównej [...], w tym z tytułu zobowiązań podatkowych wobec urzędów skarbowych, należności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, innych należności objętych między innymi sądowymi nakazami zapłaty, wyrokami oraz bankowymi tytułami egzekucyjnymi.

W związku z bezskutecznością dokonanych 3.484 zajęć rachunków bankowych i innych wierzytelności pieniężnych dłużnika, organ egzekucyjny w 2005r. wystąpił do Sądu Rejonowego w P. z wnioskiem o nakazanie wyjawienia majątku "X". Ze złożonego w dniu 22.11.2005r. przez "X" wykazu majątku, jak i protokołu z posiedzenia sądu, wynika, że oprócz wierzytelności przysługujących podatnikowi z tytułu praw medialnych do transmisji, nie posiada on praktycznie majątku, z którego można by skutecznie prowadzić egzekucję.

Nie mniej organ egzekucyjny ustalił, że "X" w okresie od maja do września 2006r. dokonywał za pośrednictwem rachunków bankowych (o posiadaniu których nie zawiadomił organu podatkowego) szeregu sprzedaży majątku, tj. wartości niematerialnych i prawnych oraz dokonał wzajemnych potrąceń wierzytelności ze szkodą dla pozostałych wierzycieli, w tym organu podatkowego.

Z wyjaśnień złożonych w dniu 7.12.2007r. przez R. M. (prezesa "X" ) o stanie majątkowym, klub nie prowadzi działalności gospodarczej pod wskazanym jako siedziba adresem i nie posiada majątku ruchomego i nieruchomego, do którego można by skierować dalsze postępowanie egzekucyjne.

W tym stanie rzeczy, organ egzekucyjny postanowieniem z dnia 31.12.2007r., znak [...] opartym na treści art. 17§1 i art. 59§2 i §3 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, umorzył postępowanie egzekucyjne.

W przypadku nie wywiązania się podatnika z obowiązku uiszczenia należności podatkowej prawo podatkowe przewiduje możliwość obciążenia odpowiedzialnością podatkową tzw. osób trzecich.

W rozpatrywanej sprawie bezsporna jest okoliczność, że zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań podatkowych powstały w czasie pełnienia przez R. M. - funkcji członka zarządu organu zarządzającego stowarzyszenia kultury fizycznej "X".

3

Z akt rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym Sądu Rejonowego w P. wynika, że R. M. uchwałą Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Członków Stowarzyszenia "X" z dnia 07.07.1999r. powołany został w skład jego zarządu i prawnie jest nim nadal.

Podatnik oświadczył i potwierdził na piśmie, że pełnił funkcję członka z klubu w okresie od miesiąca lipca 1999r., że w miesiącu grudniu 2001 r. otwarto postępowanie układowe z wierzycielami oraz wnioskiem z dnia 11.12.2006r. wystąpiono o ogłoszenie upadłości, w którym klub nie wykazał iżby posiadał jakikolwiek majątek, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie jego zaległości podatkowych.

Wyjaśniając powyższe organ podatkowy w 2008r. uzyskał od Sądu Rejonowego w P. informację, że istotnie dnia 22.01.2001 r. "X" wniósł o wszczęcie postępowania układowego z wierzycielami, postanowieniem z dnia 20.12.2002r. układ klubu z wierzycielami został zatwierdzony. Jednakże Sąd postanowieniem z dnia 31.10.2007r., uchylił układ z uwagi na to, że klub nie wywiązywał się z układu.

Oceniając zdarzenie prawne, jakim było złożenie wniosku o postępowanie układowe, organ stwierdził, że złożenie wniosku znacznie wyprzedzało fakt powstania zaległości w 2003r. i w żaden sposób nie odnosi się do ich powstania, zatem pozostaje ono bez znaczenia dla rozstrzygnięcia zakresie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatnika w 2003r. Na dodatek, według organu podatkowego, wobec faktu, iż działania zarządu klubu przyczyniły się do powstania w kolejnych okresach nowych nieuregulowanych zobowiązań, jak również ze względu na to, że klub nie wywiązał się z zawartego układu, członkowie zarządu mając świadomość, iż kolejna część zadłużenia, w tym zaległości w podatku od towarów i usług nie zostanie uregulowana, winni wystąpić o ogłoszenie upadłości "X". Wprawdzie wnioskiem z dnia 13.12.2006r. "X" -jak w 2008r. organ podatkowy został poinformowany przez Sąd - wniósł o ogłoszenie jego upadłości, ale z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów z ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, prawomocnym zarządzeniem z dnia 14.12.2006r. został zwrócony wnioskodawcy. W ocenie organu podatkowego fakt zwrócenia wniosku oznacza, że czynność ta została dokonana nieskutecznie oraz że wniosek ten nie został złożony we właściwym czasie.

W świetle powyższego, zdaniem organu podatkowego, spełnione zostały warunki obligatoryjne, określone przepisami art. 107, art. 108 i art. 116, w związku z art. 116a

4

Ordynacji podatkowej, dotyczące prawnej możliwości zastosowania procedury odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania podatkowe podatnika.

W odwołaniu R. M. wniósł o uchylenie w całości powyższej decyzji, której zarzucił naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej, przez niepodjęcie przez organ wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy ponadto art. 116, art.120, art.123 i art. 187§1, art. 200 Ordynacji podatkowej.

Uzasadniając odwołanie podał, że już w dniu 22.01.2001 r. "X" wniósł o postępowanie układowe z wierzycielami. Następnie w dniu 11.12.2006r. zarząd "X" złożył do Sądu Rejonowego w P. wniosek o ogłoszenie upadłości. W świetle art. 116 ustawy Ordynacja podatkowa, w którym występuje słowo "lub", oznacza, iż warunek określony w lit. a będzie spełniony, jeżeli po pierwsze, będzie spełniona chociażby jedna strona, po drugie obie strony będą spełnione. Wystarczającym do uwolnienia się członka zarządu od odpowiedzialności za zadłużenia publicznoprawne jest m.in. wszczęcie postępowanie zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego - w trakcie jego trwania). Podatnik wskazał na wyroki I SA/GI 866/05, I SA/GI 1149/05, III SA/GI 288/07, III SA/GI 673/07, które to jednoznacznie wskazują, iż samo wszczęcie postępowania układowego zwalnia członka zarządu od odpowiedzialności za zaległości podatkowe klubu.

Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 233§1 pkt 1 oraz art. 107, art. 108 i art. 116 Ordynacji podatkowej, po rozpatrzeniu odwołania, zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Uzasadniając decyzję stwierdził, co następuje: w sprawie bezsporny jest fakt, iż zaległości podatkowe spółki powstały w okresie, gdy skarżący pełnił funkcję członka zarządu. Na powyższe zaległości podatkowe zostały wystawione tytuły wykonawcze. Ponadto wykazano również, iż egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna. Wniosek z dnia 22.01.2001 r. o wszczęcie postępowania układowego nie stanowi przesłanki do uwolnienia się od odpowiedzialności za zaległości spółki. W ocenie organu mógłby ewentualnie stanowić okoliczność uwalniającą od odpowiedzialności za zaległości podatkowe "X", które powstały do dnia zawarcia wspomnianego wyżej układu, gdyby w stosunku do takich zaległości było wszczęte i prowadzone postępowanie w sprawie orzeczenia odpowiedzialności odwołującego się jako osoby trzeciej. Nie można zatem tym samym uznać, że wniosek o zawarcie układu z dnia 21.01.2001 r. uwalnia odwołującego się od odpowiedzialności za zaległości "X" powstałe po tym

5

okresie. Nie mogą mieć żadnego wpływu zaległości powstałe po dniu wydania postanowienia zatwierdzającego układ.

Do poprawy kondycji finansowej klubu, a zwłaszcza jej płynności finansowej nie przyczyniła także decyzja restrukturyzacyjna z dnia 29.04.2004 r. nr [...]. Z pism wierzycieli wynika, że spółka miała problemy z realizowaniem zawartego układu już w 2004 r. Zaznaczyć należy także, iż pomimo zawartego układu i rocznego okresu karencji spłaty wierzytelności "X" nieustannie generował zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych (jako płatnik) oraz w podatku od towarów i usług.

Również nie była realizowana decyzja ratalna z dnia 27.042004 r. nr [...].

W ocenie organu odwoławczego w sytuacji, w której nie jest realizowany układ z wierzycielami, jak również nie są zaspokajane wierzytelności pozaukładowe, a ponadto generowane są dalsze zaległości podatkowe dłużnik powinien zgłosić wniosek o ogłoszenie upadłości. Wszczęcie postępowania układowego nie blokuje dłużnika w zgłoszeniu takiego wniosku, co więcej nie usprawiedliwia niezłożenia takiego wniosku, gdy w toku postępowania układowego ujawniły się przesłanki niewypłacalności.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że analiza bilansu za lata 2003 i 2004r. wykazała, iż wartość zobowiązań "X" przekraczała wartość majątku Stowarzyszenia. Zatem już w 2004r. "X" powinien wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. Nadto wskazał, że wniosek o ogłoszenie upadłości z dnia 13.12.2006r. nie może być badany pod kątem wystąpienia przesłanki egzoneracyjnej, gdyż wniosek ten został zwrócony zarządzeniem Sądu Rejonowego, co oznacza, że wniosek ten jedynie był złożony, a nie zgłoszony i nie spełnia wymogów przepisów art. 116 Ordynacji podatkowej.

W skardze R. M. wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Skarżący domagał się uchylenia powyższej decyzji i zasądzenia kosztów postępowania sądowego według norm przypisanych. W uzasadnieniu skargi argumentował, jak następuje: "X" z uwagi na trudną sytuację finansową w dniu 22.01.2001 r. wystąpił z wnioskiem o otwarcie i przeprowadzenie postępowania układowego w trybie przepisów rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 24.10.1934 r. Prawo o postępowaniu układowym. Skarżący wskazuje, iż trudna sytuacja "X" powstała na skutek wyjątkowych, niezależnych od "X" okoliczności. Bezpośrednią przyczyną

6

trudnej sytuacji finansowej klubu była utrata dochodów związanych z występami w I lidze z tytułu sprzedaży praw do transmisji telewizyjnych oraz praw do reklamy. Na sytuację finansową "X" wpłynęło także osłabienie wzrostu gospodarczego kraju i wycofanie się ze sponsoringu sportowego podmiotów gospodarczych, odczuwających skutki recesji. Skarżący wskazał także, iż ówczesna postawa drużyny "X" dawała podstawy do założenia, iż nastąpi awans do I ligi, co w konsekwencji przyczyni się do pozyskania znacznych środków finansowych z PZPN oraz do przyciągnięcia większej liczby kibiców i większego zainteresowania sponsorów.

Sąd Rejonowy w P., postanowieniem z dnia 20.12. 2002 r., zatwierdził zawarty z wierzycielami układ po czym postanowieniem z dnia 31.10.2007r. układ ten uchylił.

Wcześniej w dniu 11.12.2006 r. "X" wystąpił z wnioskiem o ogłoszenie upadłości.

Skarżący podniósł, że powyższy układ stanowi przesłankę uwalniającą od odpowiedzialności za przedmiotowe zaległości podatkowe Klubu, wskazaną w art. 116§1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej. Użyte w powyższych przepisach słowo "lub" oznacza, że warunek określony w lit a. będzie spełniony, gdy chociażby jedna ze wskazanych okoliczności będzie spełniona. Spełnienie obu nie jest warunkiem koniecznym. Powyższe stanowisko znajduje pełne potwierdzenie we wyrokach WSA w Gliwicach, sygn. akt: I SA/G1 866/05, I SA/G1 1149/05, III SA/G1 288/07, III SA/GL 673/07, które jednoznacznie wskazują, że samo wszczęcie postępowania układowego zwalnia członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości podatkowe tego podmiotu. Złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości w trakcie postępowania zapobiegającego temu ogłoszeniu jest sprzeczne z logiką wynikającą z art. 116 Ordynacji podatkowej. Złożenie takiego wniosku ma sens wówczas, gdy układ ten zostanie przez sąd uchylony z uwagi na brak jego realizacji. W sprawie układ z wierzycielami był realizowany przez 5 lat i wierzyciele nie zgłaszali wniosków o jego uchylenie, a układ ten został dopiero uchylony w dniu 31.10.2007 r. Złożenie wniosku o upadłość dokonuje się w momencie trwałego zaprzestania długów. Moment do złożenia wniosku jest tylko jeden i nie można go przesuwać w czasie. Ten moment to dwa tygodnie od trwałego zaprzestania płacenia długów. Niezrozumiałe dla skarżącego jest stanowisko organu odwoławczego, iż spółka już w 2004 r. powinna wystąpić z wnioskiem

7

o ogłoszenie upadłości. Skarżący podkreślił, iż zarówno w 2003 r. jak i w 2004 r. nigdy nie było sytuacji, by przez okres dwóch tygodni nie spłacał zobowiązań.

Ponadto zdaniem skarżącego decyzja restrukturyzacyjna z dnia 29.04.2004 r. stanowi argument, przemawiający za zwolnieniem z odpowiedzialności zarząd za zaległości stowarzyszenia. Zgodnie, bowiem z linią orzeczniczą (wyrok I SA/Gd 45/2007) zgłoszenie wniosku o postępowanie restrukturyzacyjne jest działaniem mającym zapobiec upadłości spółki i zwalnia to członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki.

Również decyzja ratalna z dnia 27.04.2004 r. oznacza, że organ podatkowy widział realną szansę spłaty zobowiązań na podstawie własnej analizy dokumentów Klubu "X", a tym samym potwierdził wypłacalność stowarzyszenia, ustalając ulgę w spłacie w konkretnej przyszłości na takie raty, które w ocenie organu dają realną możliwość ich spłaty. Zobowiązany wskazał na pismo Ministra Finansów z dnia 17.02.1998 r. (NK 4-0114-1/98 publ. [w:] Dor. Podat. 1998/5/29) dotyczące rozpatrywania wniosków o ulgę w spłacie.

Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. Stwierdził, że nie podziela zarzutów skarżącego i podtrzymuje swe stanowisko szczegółowo przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Instytucję prawną odpowiedzialności podatkowej osób trzecich regulują przepisy art. 116§1 i 2 oraz art. 116a Ordynacji podatkowej. Stanowią one, że odpowiedzialność za zaległości podatkowe podatnika, na którym ciążył obowiązek podatkowy, może odpowiadać inna osoba (osoba trzecia) oraz , że za zaległości podatkowe innych osób prawnych niż wymienione w art. 116 (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjne) odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie organów zarządzających tymi osobami, a przepis art. 116 stosuje się odpowiednio.

Skarżący został 7.07.1997r. członkiem zarządu "X" i formalnie funkcję tę nadal pełni. Organy podatkowe orzekły o odpowiedzialności skarżącego za zaległości "X" z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r.

8

Przesłankami orzekania o odpowiedzialności podatkowej są:

1) pełnienie przez osobę trzecią funkcji członka zarządu spółki w czasie powstania zobowiązania podatkowego, które przerodziło się w dochodzona zaległość podatkową,

2) bezskuteczność egzekucji,

3) niewskazanie przez członka zarządu, że złożono we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe albo niewskazanie przez członka zarządu mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie znacznej części zaległości podatkowej spółki.

Z materiału dowodowego sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 31.12. 2007r. Naczelnik Urzędu Skarbowego P. – G., jako organ egzekucyjny, na podstawie art. 59§2 i §3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji umorzył postępowanie egzekucyjne z uwagi na brak możliwości wyegzekwowania należności pieniężnych. Skarżący nie wskazał także mienia "X", z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części.

Bezpodstawny jest zarzut naruszenia treści art. 116 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędną wykładnię i nieuwzględnienie faktu zawarcia układu z wierzycielami w dniu 10.12.2002 r. jako przesłanki uwalniającej skarżącego jako członka zarządu za zaległości podatkowe "X". Postępowanie układowe zostało otworzone w dniu 18.12. 2001 r., a z dniem 20.12.2002r. zawarty układ został zatwierdzony (sygn. akt [...]), który następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dnia 31.10.2007r.r. został uchylony, gdyż "X" nie wykonywał wynikających z układu zobowiązań. Istotne jest to, że układ nie obejmował wierzytelności z tytułu podatku wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi (art. 4 § 1 pkt 1 postępowania układowego) powstałych w okresie poprzedzającym zaległość podatkową. Nie mógł więc stanowić podstawy do wyłączenia odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania za rok 2003.

Wniosek z dnia 13.12.2006r. o upadłość nie może także stanowić podstawy do wyłączenia odpowiedzialności skarżącego. Zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości winno być bowiem skuteczne i powinno zainicjować wszczęcie postępowania upadłościowego. Zgłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania układowego, o

ile nastąpiło we właściwym czasie, uwalnia członków zarządu z odpowiedzialności za jej zobowiązania podatkowe. Czasem właściwym do podjęcia tych czynności jest

9

czas, w jakim zarząd nie będący w stanie zrealizować zobowiązań względem jej wierzycieli winien złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania układowego, aby w ten sposób chronić interesy wierzycieli. W orzecznictwie sądowym przyjęte jest, iż z uwagi na treść przepisu art. 5 rozporządzenia z 24.10.1934r. Prawo upadłościowe - wniosek o ogłoszenie upadłości można było uznać za złożony "we właściwym czasie" tylko wtedy, gdy nie upłynęło więcej niż dwa tygodnie od chwili, gdy bądź przedsiębiorca zaprzestał płacenia długów, bądź też długi te przewyższały wartość jego majątku (np. I SA/Gd 27/08, I FSK 1115/05). Wskazane kryterium terminowości należy odnieść również do postępowania układowego, o którym mowa w rozporządzeniu z 24.10.1934r. Prawo o postępowaniu układowym. Wniosek został zwrócony zarządzeniem sądu z 14.12.2006r., gdyż nie spełniał wymogów przepisów ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze i nie wywołał żadnych skutków prawnych, jakie związane są z jego wniesieniem.

Z dokonanej przez organ odwoławczy analizy wyników finansowych "X" za lata 2003 i 2004 wskazuje, iż wartość jego zobowiązań przekraczała wartość majątku, co świadczyło o utracie płynności finansowej. Nie jest również kwestionowane, iż nie wykonał on decyzji z 27.04.2004r. o rozłożeniu na raty zaległości w podatku VAT i podatku dochodowym (łącznie ok. [...] zł bez odsetek). Nie budzi wątpliwości ustalenie organów podatkowych, iż przedstawiona sytuacja finansowa "X" obligowała do zgłoszenia skutecznego wniosku o upadłość. Skarżący nie wykazał, iż niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy.

Nie jest trafna argumentacja skarżącego, iż decyzja restrukturyzacyjna z dnia 29.04.2004r. winna być argumentem za zwolnieniem z odpowiedzialności zarządu za zaległości "X". Decyzją tą umorzone zostały zaległości podatkowe powstałe do maja 2002r. w łącznej wysokości około [...] zł. W świetle art. 116 Ordynacji podatkowej tego rodzaju decyzja nie stanowi podstawy do wyłączenia odpowiedzialności zarządu. Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz. 1287 ze zm.) restrukturyzacją byli objęci przedsiębiorcy, o których mowa w przepisach o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców, w szczególności którzy tracą zdolność do konkurowania na ryn-

10

ku, wyrażającą się zwłaszcza w znacznym stopniu: zmniejszeniem obrotów, nadmierną zdolnością produkcyjną, wzrostem zapasów, spadkiem zyskowności lub ponoszeniem strat, jak również wzrostem zadłużenia i brakiem możliwości uzyskania bankowych kredytów, poręczeń lub gwarancji. Restrukturyzacja odbywała się na wniosek przedsiębiorcy i jak wynika z wyżej powołanych przepisów to występujący w imieniu "X" o restrukturyzację należności publicznoprawnych, a nie organ podatkowy, zobowiązany był ocenić, czy zasadne jest skorzystanie z dobrodziejstw tej ustawy, czy też należało wystąpić z wnioskiem do sądu o ogłoszenie upadłości. Okoliczność w postaci trwania postępowania restrukturyzacyjnego nie zwalnia z powinności zgłoszenia upadłości, jeśli istnieją do tego podstawy (por. orzeczenie z dnia 24.02.2008r., sygn. akt I FSK 2041/08).

Brak również podstaw do przyjęcia za zasadne twierdzeń skarżącego, że decyzja o rozłożeniu na raty potwierdzała, że warunki finansowe "X" były dobre i nie uprawniała do złożenia wniosku o jego upadłość. Należy podkreślić, że w uzasadnieniu decyzji o rozłożeniu na raty organ podatkowy stwierdził, że dalsze istnienie klubu i prowadzenie działalności uzależnione jest jednak od zasilenia zewnętrznego, że udzielona pomoc organu podatkowego ze środków publicznych umożliwi wspomaganej jednostce przywrócenie płynności finansowej.

Z tych powodów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.

/-/ W.Zygmont /-/ J.Małecki /-/S.Małek