Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 472/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2013-04-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 25 par. 1 i 3 , art. 243 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia F. Z. w B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Stowarzyszenia F. Z. w B. na informację Zarządu Województwa P. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [..] w przedmiocie przyznania dotacji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie F. Z. w B. wniosło o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Postanowieniem z 5 marca 2013 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie, wskazując że Stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej w postępowaniu przed sądem administracyjnym z uwagi na jego rozwiązanie i zarządzenie likwidacji.

Stowarzyszenie złożyło sprzeciw od tego orzeczenia podnosząc, że fakt rozwiązania nie powoduje ustania jego bytu prawnego, gdyż ustaje on dopiero

z chwilą prawomocnego wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego, które następuje na wniosek likwidatora.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wobec wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, złożony przez Stowarzyszenie wniosek o przyznanie prawa pomocy podlegał rozpatrzeniu przez Sąd stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. (dalej w skrócie: "u.p.p.s.a.").

Zgodnie z art. 243 § 1 zdanie pierwsze u.p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub

w toku postępowania. Z przepisu tego wprost wynika, że prawo pomocy przysługuje stronie postępowania sądowoadministracyjnego. Podmioty legitymujące

się zdolnością sądową, tj. zdolnością do występowania przed sądem administracyjnym jako strona wymienia z kolei art. 25 u.p.p.s.a. Tym samym, podmiot nieposiadający zdolności sądowej nie może być stroną postępowania sądowoadministracyjnego, a zatem nie może również skutecznie ubiegać się

o przyznanie w tym postępowaniu prawa pomocy.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Z akt sprawy wynika bowiem, że postanowieniem z [...] stycznia 2012 r. w sprawie [...] Sąd Rejonowy w B. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego postanowił o rozwiązaniu Stowarzyszenia F. Z. w B. oraz zarządził jego likwidację z jednoczesnym ustanowieniem likwidatora w osobie R. M. K. Sąd Okręgowy w B. [...] Wydział Gospodarczy postanowieniem z [...] kwietnia 2012 r. w sprawie [...] oddalił apelację od powyższego rozstrzygnięcia.

Konsekwencją wymienionych rozstrzygnięć jest zakończenie wszelkiej działalności statutowej Stowarzyszenia. Podzielając stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z 19 grudnia 2012 r. II OZ 1119/12, z 15 stycznia 2013 r. II OSK 3065/12 oraz z 30 stycznia 2013 r. II OZ 33/13 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) wskazać trzeba, że rozwiązanie Stowarzyszenia rozpoczyna proces jego likwidacji, który to proces prowadzi likwidator, a którego celem jest zrekonstruowanie majątku i zakończenie spraw związanych z tym majątkiem. Działalność likwidatora rozciąga się wyłącznie na sprawy majątkowe, a nie statutową działalność byłego Stowarzyszenia, bowiem

w okresie likwidacji już ono nie istnieje, choć wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło (art. 37 ust. 2 pkt 3 Prawa o stowarzyszeniach). Oznacza to, że utrata bytu prawnego Stowarzyszenia nie następuje w momencie jego wykreślenia z rejestru stowarzyszeń, tylko w momencie zarządzenia jego likwidacji. Stowarzyszenie nie posiada zatem zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym - art. 25 § 1 i 3 u.p.p.s.a. Tym samym nie może być stroną w tym postępowaniu, co skutkuje brakiem podstaw do merytorycznej oceny jego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 243 § 1 w związku z art. 25 § 1 i 3 u.p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.