Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 363/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2018-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 22 ust. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Antoniuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2018r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2017r. Naczelnik Urzędu Skarbowego

w I. określił P. P. (skarżącemu) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. w kwocie 257.214 zł. Podstawą rozstrzygnięcia było stwierdzenie nieprawidłowości w deklarowanych kwotach w zeznaniu za 2013 r., poprzez:

- zawyżenie przychodów z działalności gospodarczej wskutek zaewidencjonowania

w księgach rachunkowych faktur VAT wystawionych na rzecz Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego D.-T. J. P. o łączną kwotę 183.970 zł,

- zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o łączną kwotę 997.500 zł, w wyniku zaliczenia do nich wydatków udokumentowanych fakturami VAT wystawionymi przez: firmę A.-B. A. O., Przedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe C. R. S., oraz Przedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe D.-T. J. P.,

- zaniżenie kosztów uzyskania przychodów z tytułu wypłaconych wynagrodzeń

w łącznej kwocie 19.409,87 zł.

W ocenie organu I instancji faktury wystawione przez skarżącego na rzecz firmy brata, tj. P.H.U. D.-T. J. P. nie dokumentują faktycznie wykonanych usług. Podobnie organ ocenił faktury VAT wystawione na rzecz strony przez firmy: A.-B. A. O., C. R. S., P.H.U. D.-T. J. P..

Rozpatrując złożone przez strony odwołanie, decyzją z dnia [...] marca 2018r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu

I instancji.

Organ podał, że w 2013r. skarżący prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą pod nazwą P.H.U. T. - P. P. P. w zakresie robót związanych z budową dróg i autostrad. Działalność gospodarcza opodatkowana była na zasadach określonych w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej "u.p.d.o.f."), natomiast zdarzenia gospodarcze dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych skarżący ewidencjonował w księgach rachunkowych.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ w obszerny sposób przedstawił zebrany materiał dowodowy, w oparciu o który uznał, że zakwestionowane transakcje nie miały miejsca.

W odniesieniu do faktur dotyczących transakcji sprzedaży usług udokumentowanych dwiema fakturami VAT wystawionymi na rzecz Przedsiębiorstwa Handlowo - Usługowego D.-T. J. P. organ na wstępie wskazał, że rzetelność wymienionych transakcji sprzedaży została poddana ocenie

w postępowaniu prowadzonym wobec J. P. za 2013r., które zakończyło się wydaniem przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. ostatecznych decyzji z dnia [...] marca 2017r. w zakresie podatku dochodowego za 2013r., jak również decyzji w zakresie podatku VAT za okres wrzesień - grudzień 2013r. W toku prowadzonego postępowania ustalono, że w 2013 r. skarżący nie wykonał na rzecz firmy D.-T. J. P. usług udokumentowanych kwestionowanymi fakturami VAT z dnia [...] października 2013 r. nr 343/2013 oraz z dnia [...] listopada 2013r. nr [...], zatem faktury te nie odzwierciedlają rzeczywistego przebiegu transakcji.

Organ odwoławczy przywołał zeznania oraz wyjaśnienia skarżącego oraz jego brata - J. P.. W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej

z analizy pozyskanych zeznań oraz wyjaśnień bezspornie wynika, że zarówno skarżący, jak i jego brat nie potrafili podać szczegółów dotyczących spornych transakcji, zmieniali zeznania, jak również wskazywali na rozbieżne formy rozliczenia, bowiem J. P. twierdził, że odbywała się ona w formie gotówki, natomiast skarżący wskazał, że zapłata miała formę kompensaty wzajemnych wierzytelności. Organ wskazał ponadto, że na podstawie przeprowadzonych w dniu [...] sierpnia 2015 r. oględzin miejsca prowadzenia działalności gospodarczej przez J. P.

w M. 35 stwierdzono brak oznak ewentualnych remontów i napraw pomieszczeń znajdujących się na tej nieruchomości, które miałyby zostać wykonane przez firmę skarżącego.

Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że skarżący poprzez wystawienie

i zewidencjonowanie w księgach za 2013r. przedmiotowych faktur VAT zawyżył przychody prowadzonej przez siebie w 2013r. działalności gospodarczej o łączną kwotę 183.970 zł.

W odniesieniu do faktur wystawionych przez firmę A.-B. A. O., wskazano, że podmiot ten miał sprzedać skarżącemu płyty drogowe, obsługiwać budowę w T. przy kruszeniu gruzu i przygotowywać samochody przy utrzymaniu zimowym. W oparciu o posiadaną dokumentację księgową ustalono, że A. O. nie był w posiadaniu płyt drogowych, które następnie miałby sprzedać. Nie mogły również zostać one dostarczone jego transportem, bowiem ustalono, iż nie posiadał on żadnego pojazdu ciężarowego. Żaden z pracowników A. O. nie potwierdził współpracy skarżącego z firmą A. O.. Ponadto w aktach sprawy znajduje się informacja od K. S. C. S.A., z której wynika, że na terenie gdzie miała być wykonana usługa w zakresie obsługi budowy w T. przy kruszeniu gruzu, nie odnotowano w prowadzonej dokumentacji wjazdów pojazdów należących do A. O.. Nie odnotowano również wejścia jego pracowników.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie organu odwoławczego, bezspornym jest zatem, że sporne cztery faktury VAT wystawione w styczniu 2013 r. przez firmę A.-B. A. O. o łącznej wartości 192.000 zł, nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych i należy je wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów firmy skarżącego za 2013 r.

Z kolei firma Przedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe "C." R. S. miała wykonać dla strony usługi transportowe, roboty drogowe, roboty budowlane, montaż i demontaż kontenerów, przebudowę samochodu ciężarowego oraz usługi koparką o łącznej wartości 325.000 zł. W ocenie organu odwoławczego zgromadzony materiał dowodowy wykazał, iż R. S. nie wykonał ww. usług na rzecz skarżącego, a wystawione faktury dokumentowały transakcje nierzeczywiste. Ustalono, że R. S. pozorował prowadzenie działalności, której celem było stworzenie jedynie "papierowej" dokumentacji, stanowiącej podstawę do dokonywania fikcyjnych rozliczeń podatku VAT na kolejnych szczeblach transakcji. Organ powołał się przy tym na ostateczne decyzję wydaną wobec R. S. w dniu

[...] września 2016r. w zakresie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz z dnia [...] września 2016r. r., w której określono mu m.in. wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 108 ust. 1 ustawy

o podatku od towarów i usług z tytułu wystawienia w 2013 roku faktur VAT m.in. na rzecz firmy PHU T.-P. P. P.. Ponadto ustalono, iż R. S. nie posiadał żadnych środków trwałych, nie zatrudniał pracowników i nie posiadał zasobów pieniężnych dla prowadzenia działalności gospodarczej. Z akt sprawy wynika również, że firma C. w 2013 r. nie dokonywała również wpłat z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenia zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, a R. S. nie figurował

w ewidencji osób uprawnionych do kierowania pojazdami, jak również jako właściciel zarejestrowanych pojazdów. Przesłuchany w dniu [...] października 2016r. w charakterze świadka R. S. nie potrafił podać szczegółów dotyczących usług udokumentowanych wystawionymi fakturami VAT, bowiem ich nie wystawiał i nie drukował, a tylko je podpisywał. Dostawał je bowiem gotowe do podpisu, od znajomego, który dorabiał u niego "na czarno". Również skarżący na temat zakwestionowanych transakcji w zależności od etapu postępowania wypowiadał się w różny sposób.

Uzasadniając zasadność wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów firmy skarżącego wydatków udokumentowanych fakturami VAT, wystawionymi przez Przedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe D.-T. J. P. organ podał, że kontrahent ten miał świadczyć na rzecz skarżącego usługi budowlane, usługi remontowe oraz usługi najmu. Organ odwoławczy przywołał decyzje ostateczne Naczelnika Urzędu Skarbowego w I.: z dnia [...] marca 2017r., określającą J. P. m. in. wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa

w art. 108 ust. 1 podatku od towarów i usług (dalej: "u.p.t.u.") z tytułu wystawienia

w 2013 roku faktur VAT m.in. na rzecz PHU T.-P. P. P. oraz z dnia [...] marca 2017r. w zakresie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 rok. Jednocześnie organ nie dał wiary zeznaniom zarówno skarżącego jak i J. P., wskazując, że w zakresie wykazanych transakcji skarżący zmieniał zeznania, przy czym ostatecznie stwierdził, że cześć usług polegała jedynie na sprawowaniu nadzoru wykonawczego przez J. P., natomiast prace fizycznie wykonali pracownicy strony. Ustalono ponadto, iż J. P. nie miał zaplecza osobowego, by wykonać usługi. Świadczenia tych usług nie potwierdzili też pracownicy skarżącego, jak i J. P..

W związku z powyższym w ocenie organu odwoławczego Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. zasadnie odmówił mocy dowodowej dokumentom

w postaci faktur VAT, na których jako wystawca widnieje Przedsiębiorstwem Handlowo - Usługowym D.-T. J. P..

Reasumując, w ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, bezspornym jest, że wydatki wynikające z zakwestionowanych faktur nie mogą obciążać kosztów uzyskania przychodów firmy skarżącego w myśl art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f., albowiem w toku postępowania bezsprzecznie wykazano, iż przedmiotem sprzedaży nie były usługi/towary w nich wskazane, a faktury VAT wystawione przez firmy: A.-B." A. O., C. R. S., P.H.U. D.-T. J. P. nie dokumentują rzeczywistych czynności sprzedaży, a jedynie pozorują istnienie takich czynności.

W skardze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jako naruszającej prawo oraz jego interes prawny, w szczególności wydanej z obrazą art. 235 Ordynacji podatkowej (dalej: "O.p.") w związku z art. 120, art. 121 i art. 122 O.p., poprzez utrzymanie zaskarżonej decyzji organu I instancji w mocy pomimo wystąpienia szeregu uchybień natury procesowej w związku z powierzchownym przeprowadzeniem dowodów z przesłuchania poszczególnych świadków przez co naruszona została zasada zaufania do organów podatkowych, ale przede wszystkim zasada prawdy materialnej, która nakazuje organom podatkowym podejmowanie z urzędu wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

Uzasadniając zarzuty strona podniosła, że organ I instancji oparł się głównie na tym, iż wystawca, jak i odbiorca faktur nie pamiętali dokładnie zakresu i rozmiaru wykonanych prac, terminów ich wykonania czy też nazwisk pracowników, którymi się posługiwali przy ich wykonywaniu poszczególnych robót, usług czy dostawy towarów. Ponadto okoliczności tych nie potrafili opisać przesłuchani w sprawie świadkowie. Ustalenia te doprowadziły organy podatkowe do mylnego wniosku, że określone dokumenty rozliczeniowe nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Tymczasem skarżący w toku postępowania przedstawił szereg dokumentów oraz wyjaśnień, które stanowią dowód tego, że zakwestionowane czynności (usługi i dostawy) zostały rzeczywiście zrealizowane.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego

z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302

ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa.

W rozpoznanej sprawie sporne jest to, czy zasadnie organ podatkowy uznał, że skarżący zawyżył przychody z tytułu transakcji dokonanych z firmą P.H.U. D.-T. J. P., a także czy słusznie organ zakwestionował transakcje

z firmami: AN – BUD A. O., P.H.U. C. R. S. oraz P.H.U. D. – T. J. P. i wyłączył z kosztów uzyskania przychodów kwoty widniejące na fakturach wystawionych przez te podmioty.

Należy zauważyć, że zgodnie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.

o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności, o której mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony

o należny podatek od towarów i usług.

Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. kosztami uzyskania przychodów

z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Warunkiem zatem uznania określonego wydatku za koszt podatkowy jest to, aby: 1) został on rzeczywiście poniesiony przez podatnika, 2) służył realizacji celu w postaci osiągnięcia przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, 3) nie był ujęty w katalogu kosztów wykluczonych z zakresu kosztów uzyskania przychodu (art. 23 ust. 1 u.p.d.o.f.). Wskazać należy, że działanie podatnika podjęte w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów należy odnieść do miejsca i czasu, w którym zostało ono dokonane i tylko w takim kontekście można ocenić, czy było ono funkcjonalne w tym sensie, że mogło spowodować realizację wskazanego celu. Przy tym ocena celu wymaga wzięcia pod uwagę nie tylko celu wskazanego przez podatnika, ale także obiektywnej analizy okoliczności, które były następstwem poniesionego wydatku. Skutek w postaci potrącenia wydatków z przychodów może nastąpić jedynie wtedy, gdy podatnik przedstawi lub wskaże źródła lub środki dowodowe, które umożliwią organowi podatkowemu przeprowadzić dowód na okoliczność ich faktycznego poniesienia w celu osiągnięcia przychodu, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów (por. wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2010 r., II FSK 421/09).

Decydujące znaczenie dla rozpatrywanej sprawy mają wnioski płynące

z ustalonego przez organ stanu faktycznego. W tym względzie należy zauważyć, że zgodnie z art. 191 O.p. organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przepis ten statuuje na gruncie postępowania podatkowego zasadę swobodnej oceny dowodów. Polega ona na tym, że organ podatkowy nie jest związany jakimikolwiek regułami dowodowymi, ocenia dowody za wiarygodne bądź niewiarygodne na podstawie własnego przekonania. Ocena ta powinna być zgodna z wymogami wiedzy, doświadczenia i logiki. Powyższa zasada pozostaje w ścisłym związku z regulacją zawartą w art. 187 § 1 O.p., w myśl którego organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiał dowodowy. Ponadto, organ podatkowy powinien uczynić zadość treści

art. 122 O.p. w świetle którego w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. W rozpatrywanej sprawie organ nie naruszył powyższych przepisów.

Dokonana przez organ podatkowy analiza zgromadzonego materiału dowodowego doprowadziła do ustalenia, iż faktury sprzedaży jak i zakupu towarów nie dokumentują rzeczywistego przebiegu transakcji gospodarczych. W zakresie przychodów organ ustalił, że skarżący bezpodstawnie zaliczył do przychodów 183.970 zł, oraz niezasadnie zaniżył koszty uzyskania przychodów wydatki na łączną kwotę 997.500 zł.

W odniesieniu do transakcji skutkujących zawyżeniem kosztów uzyskania przychodów organ zakwestionował, jak stwierdzono to już wcześniej, rzetelność faktur wystawionych na rzecz skarżącego przez firmy: AN – BUD A. O., P.H.U. C. R. S. oraz P.H.U. D. – T. J. P..

Organ poddał szczegółowej analizie działalność tych podmiotów. W odniesieniu A. O. ustalono, że zmarł on [...] stycznia 2013 r. Organ zakwestionował cztery faktury wystawione przez firmę A.-B. na łączną kwotę 192.000 zł. Przesłuchany

w dniu [...] stycznia 2015 r. skarżący zeznał, iż A. O. poznał w I. na budowie. Od ww. zakupił płyty drogowe, które następnie sprzedał innej firmie. Nie potrafił jednak wskazać jakiej. Potwierdził także inne transakcje z ww. podmiotem.

W piśmie z dnia [...] września 2015 r. skarżący wyjaśnił, iż z A. O. nie zawierał żadnych umów, roboty odbierał na bieżąco bez spisywania protokołów,

a wszelkie usterki usuwane były natychmiast z uwagi na fakt, iż roboty wykonywano doraźnie i w okresach nasilenia zleceń w firmie. Wskazał, że rozliczenia następowały

w formie gotówkowej, ponieważ A. O. wykonanie robót warunkował rozliczeniem zaraz po wykonaniu prac w gotówce. W dniu [...] kwietnia 2016 r.

w pisemnych wyjaśnieniach skarżący wskazał, że nie żądał od swego kontrahenta dokumentów w celu zweryfikowania działalności jego firmy, nie był także nigdy

w siedzibie jego firmy, nie zawierał żadnych umów współpracy, oraz iż poza fakturami nie zostały wystawione żadne inne dokumenty. Z kolei w dniu [...] września 2015 r. skarżący oświadczył, że nabył płyty drogowe "w drodze prostej transakcji, bez składania zamówienia na towar, a jedynie w odpowiedzi na ustną informację, że taki właśnie materiał jest do nabycia". Wyjaśnił także, że płyty drogowe przewiezione zostały przez firmę A. O. na teren bazy w Trzaskach i użytkowane na różnych budowach prowadzonych przez firmę skarżącego. W pisemnych wyjaśnieniach z dnia [...] grudnia 2016 r. skarżący potwierdził, że z tytułu transakcji z ww. podmiotem nie sporządzano żadnych umów, ani protokołów. Wyjaśnił też, że płyty drogowe nabyte od A. O. zostały następnie sprzedane.

W toku prowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania przesłuchano w charakterze świadków osoby zatrudnione przez A. O.

w latach 2012 - 2013. Świadkowie zgodnie zeznali, że firma A.-B. zajmowała się tylko usługami ogólnobudowlanymi i remontami. Nie mieli wiedzy na temat współpracy skarżącego z firmą A. O..

W dniach [...] października 2015 r. i [...] października 2017 r. przesłuchano

w charakterze świadka M. W. - prowadzącą w 2012r. i 2013 r. dokumentację rachunkową A. O.. Nie miała wiedzy w zakresie współpracy ww. z firmą P. P.. Zeznała, iż nie wie nic o zakupie płyt drogowych, nie widziała faktur ich zakupu i nie zostały one ujęte w remanencie na koniec 2012 roku. Ponadto z zeznań tych wynika, iż A. O. nie posiadał żadnych środków trwałych, a przedłożony na wezwanie urzędu remanent nie był przez nią sporządzony. W dniach [...] sierpnia 2015 r. i [...] września 2015 r. M. W. w odpowiedzi na wezwanie organu podatkowego poinformowała, że kwota remanentu firmy A.-B. A. O. na dzień [...] grudnia 2012 r. wynosiła "0", a w ewidencji nabyć za styczeń 2013 r. nie dokonano żadnych zapisów dokumentujących zakup płyt drogowych.

W odniesieniu do usługi polegającej na obsłudze budowy w T. przy kruszeniu gruzu, skarżący w dniu [...] września 2015 r. wyjaśnił, że usługa ta została wykonana przez firmę A. O. w zakresie zgromadzenia, przygotowania

i segregacji materiałów budowlanych uzyskanych z rozbiórki obiektów celem dalszego odzysku w postaci czystego materiału drogowego. Prace te miały również obejmować selekcję i wywóz śmieci, drewna i innych zanieczyszczeń. Ponadto skarżący wskazał, iż dzierżawił plac od Cukrowni w T., gdzie materiał uzyskany przez A.-B. poddany był kruszeniu, a później składowany. Prace wykonano na podstawie ustnej umowy, a rozliczenie nastąpiło w formie gotówkowej.

W aktach sprawy znajdują się pisma K. S. C. S.A. w T.,

w których poinformowała, że umowa zawarta ze skarżącym dotyczyła dzierżawy części nieruchomości w T. - utwardzonego placu składowego na potrzeby składowania kruszywa powstałego w wyniku kruszenia materiałów porozbiórkowych. Spółka wskazała, że we wcześniejszych miesiącach 2013 roku podpisała umowę na prace wyburzeniowe budynków i budowli w lokalizacji T. ze spółką z o.o. D. . W tym okresie skarżący wykonywał usługę kruszenia gruzu jako podwykonawca spółki D.. K. S. C. S.A., która posiadała obowiązek stałej rejestracji każdego wjazdu, wyjazdu, wejścia i wyjścia na teren nieruchomości, poinformowała, iż nie odnotowano wjazdu żadnego samochodu należącego do firmy A. O.. Odnotowano natomiast wjazdy należących do skarżącego pojazdów.

W odniesieniu do zakwestionowanej przez organy transakcji z A. O. w zakresie przygotowania samochodów ciężarowych skarżący wyjaśnił, że dotyczyła ona przygotowania samochodów ciężarowych przy utrzymaniu zimowym. W sezonie zimowym 2012/2013 firma skarżącego miała podpisane umowy z Zarządem Dróg Powiatowych w I. i Zarządem Dróg Wojewódzkich w B. na zimowe utrzymanie dróg. W związku z brakiem wykwalifikowanych pracowników był on zmuszony zlecić wykonanie prac firmie zewnętrznej. Dnia [...] grudnia 2016 r. skarżący wskazał, iż prace polegające na przygotowywaniu samochodów ciężarowych wykonywali pracownicy A. O., jednakże nie znał ich danych personalnych. Zapłata za fakturę miała nastąpić gotówką.

W świetle powyższego organ podatkowy zasadnie uznał, że faktury wystawione przez firmę A. O. nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. A. O. miał sprzedać skarżącemu płyty drogowe, obsługiwać budowę

w T. przy kruszeniu gruzu i przygotowywać samochody przy utrzymaniu zimowym. Organ ustalił jednak, że A. O. nie był w posiadaniu płyt drogowych, które następnie miał sprzedać skarżącemu. Nie mogły również zostać one dostarczone transportem A. O., bowiem ustalono, iż nie posiadał on żadnego pojazdu ciężarowego. Żaden z pracowników zatrudnionych u A. O. nie potwierdził by wykonywał jakiekolwiek prace w T.. Ponadto, w aktach sprawy znajduje się informacja od K. S. C. S.A., z której wynika, że na terenie gdzie miała być wykonana usługa w zakresie obsługi budowy w T. przy kruszeniu gruzu, nie odnotowano - w prowadzonej dokumentacji - wjazdów pojazdów należących do A. O.. Nie odnotowano również wejścia jego pracowników. Z kolei transakcje w zakresie przygotowania pojazdów ciężarowych w okresie zimowym potwierdza jedynie faktura VAT. Firma A. O. zajmowała się świadczeniem usług budowlanych i nie zatrudniała wykwalifikowanych pracowników w zakresie obsługi pojazdów w okresie zimowym. Nadto, zapłata za tę transakcję, tak jak i za inne, miała nastąpić gotówką.

W przypadku firmy PHU C. R. S. organ zakwestionował transakcje na łączną wartość 325.000 zł. Ustalono, iż przedmiotem działalności powyższej firmy była sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych

i furgonetek. Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. nie dokonał potwierdzenia zarejestrowania R. S. jako czynnego podatnika podatku od towarów

i usług, z uwagi na wątpliwości co do wiarygodności podatnika oraz wskazanych przez niego danych rejestracyjnych w złożonym w dniu [...] marca 2010 r. zgłoszeniu rejestracyjnym w zakresie podatku od towarów i usług. W dniu [...] października 2010 r. wyżej wymieniony złożył zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT-Z z dniem

[...] września 2010 r. Organ ustalił też, że R. S. nie złożył zeznania rocznego za 2013 r., w którym wykazałby dochody uzyskane z prowadzonej działalności. Nie składał deklaracji VAT-7, bądź deklaracji PIT-4R, ani informacji PIT-11, z których wynikałoby, że w 2013 roku zatrudniał pracowników.

Dnia [...] lutego 2015 r., w zastrzeżeniach i wyjaśnieniach do protokołu kontroli podatkowej, skarżący wskazał, że w okresie od października do listopada 2013 r. firma PHU C. wykonywała na jego rzecz usługi w zakresie demontażu, przewozu, ustawienia i montażu wraz z uszczelnieniem kontenerów na działkę w Trzaskach, gdzie docelowo była realizowana budowa bazy dla prowadzonej działalności gospodarczej.

Z akt sprawy wynika, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. zwrócił się do firmy K. B. D. S.A. – sprzedawcy w styczniu 2013 r. kontenerów na rzecz skarżącego o udzielenie w tym zakresie informacji. Z udzielonej odpowiedzi wynika, iż przedmiotem sprzedaży były 4 sztuki kontenerów o przeznaczeniu budowlano-magazynowym, nabywca we własnym zakresie i na własny koszt organizował odbiór kontenerów, które wymagały częściowego demontażu celem ich załadunku. Do tego celu użyto dźwigu samojezdnego wynajętego przez nabywcę kontenerów. Był to towar używany, a ich stan wskazywał na konieczność naprawy

i remontu.

W oparciu o powyższe informacje ustalono, że usługi wskazane na zakwestionowanych przez organ fakturach VAT nie dotyczyły kontenerów nabytych

w styczniu 2013 r. W związku z tym wezwano skarżącego do udzielenia wyjaśnień kiedy i od kogo zakupił kontenery, których dotyczyły usługi wykonywane przez R. S.. W dniu [...] marca 2017 r., w odpowiedzi na wezwanie, skarżący poinformował, iż wszystkie usługi dotyczące kontenerów były wykonywane przez osoby skierowane do pracy przez R. S.. Nie podał jednak tych osób z imienia i nazwiska. Nie wskazał również informacji dotyczących prawa własności pojazdów

i koparki, którymi R. S. wykonywał przedmiotowe usługi. Skarżący wyjaśnił natomiast, że kontenery zostały zakupione od I. S.A. w dniu 27 listopada

2013 r. za kwotę 16.000 zł, jako towar zwolniony z VAT. Kontenery przed zakupem miały znajdować się na ul. [...] w I. na terenie należącym do sprzedającego i służyły jako portiernia. Kontenery zostały przewiezione z ww. miejsca do miejscowości T. przez firmę R. S., jego środkiem transportu. Podkreślenia wymaga, że przy piśmie z dnia [...] września 2017 r. I. S.A. poinformowała, że rozbiórka portierni została wykonana przez firmę T.-P. P. P. w okresie od 15-18 listopada 2013 r. i przez pracowników tej firmy.

Dnia [...] lutego 2015 r., w zastrzeżeniach i wyjaśnieniach do protokołu kontroli podatkowej, podatnik wskazał też, że przedmiotem transakcji z firmą PHU C. było wykonanie robót drogowych. Z wyjaśnień skarżącego wynika, iż wykonywał przebudowę drogi powiatowej w I. na podstawie umowy ze STARABAG spółka z o.o. Z powodu braku odpowiednich fachowców wynajął firmę PHU C. do wykonania niektórych odcinków robót. Z treści umowy podwykonawczej z powyższą spółką wynika, iż wykonawca wykona powierzone roboty siłami własnymi oraz własnym sprzętem, w przypadku zamiaru podlecenia robót dalszym podwykonawcom wymagana jest uprzednia zgoda zamawiającego. Przeprowadzone przez Naczelnika Trzeciego M. Urzędu Skarbowego w R. czynności sprawdzające w spółce S. w zakresie transakcji z firmą skarżącego w okresie od stycznia do grudnia 2013 r. potwierdziły zawarcie transakcji oraz wykazały, że firma skarżącego nie zgłosiła udziału żadnego dalszego podwykonawcy. W złożonych w dniu [...] marca 2017 r.

w zakresie tych transakcji wyjaśnieniach skarżący nie wskazał danych personalnych osób je wykonujących, jedynie wskazał, że były to osoby skierowane przez R. S.. Skarżący nie miał wiedzy na temat pojazdów, maszyn i urządzeń, którymi usługi te wykonano. Również do przedmiotowych transakcji nie potrafił odnieść się przesłuchany w dniu [...] października 2017 r. R. S..

Nadto skarżący wyjaśnił, iż na podstawie umowy z PPBU R. spółką z o.o. świadczył usługi koparką na budowie w J.. Wskazał także, iż świadczył usługi koparką na podstawie umowy z Polską Spółka Gazownictwa spółka. z o.o. Oddział

w G. i równocześnie wykonywał rozbiórkę portierni na terenie zakładu I. S.A. Z powodu spiętrzenia zleceń zmuszony był do zakupu usług od firmy PHU C..

Z akt sprawy wynika, iż firma spółka R. poinformowała, że usługę skarżący wykonał na podstawie zlecenia telefonicznego. Firma nie posiadała wiedzy

o jakimkolwiek innym wykonawcy. Także Polska Spółka Gazownictwa poinformowała, że skarżący nie korzystał z usług podwykonawców. Przedłożono oświadczenie z dnia [...] marca 2013 r., z którego wynika, że skarżący dysponuje odpowiednim potencjałem technicznym oraz osobami zdolnymi do wykonania zamówienia. W złożonych w dniu

[...] marca 2017 r. w zakresie tej transakcji wyjaśnieniach skarżący nie wskazał danych personalnych osób je wykonujących, jedynie że były to osoby skierowane przez R. S.. Nie miał też wiedzy na temat pojazdów, maszyn i urządzeń, którymi usługi te wykonano. Również do przedmiotowej transakcji nie potrafił odnieść się przesłuchany w dniu [...] października 2017 r. R. S..

W zakresie wykonania usług transportowych podatnik wyjaśnił w zastrzeżeniach

i wyjaśnieniach do protokołu kontroli podatkowej złożonych dnia [...] lutego 2015 r., że świadczył usługi transportowe dostaw gruzu i kamienia wapiennego na podstawie umowy z Urzędem Gminy Z. Kujawskie. Z powodu spiętrzenia prac dokonał zakupu usług transportowych od firmy PHU C.. Z przesłanej przez Gminę Z. Kujawskie odpowiedzi wynika, iż w swojej ofercie skarżący wskazał, iż nie będzie wykonywał zamówienia przy udziale podwykonawcy oraz że w trakcie realizacji zamówienia nie zgłaszał udziału podwykonawcy. W złożonych w dniu [...] marca 2017 r. w zakresie tej transakcji wyjaśnieniach skarżący nie wskazał danych personalnych osób je wykonujących, jedynie że były to osoby skierowane przez R. S.. Nie miał też wiedzy na temat pojazdów, maszyn i urządzeń, którymi usługi te wykonano. Również do przedmiotowej transakcji nie potrafił odnieść się przesłuchany w dniu

[...] października 2017 r. R. S..

Od PHU C. skarżący wykazał także nabycie usług robót drogowych. Dnia [...] lutego 2015 r., w zastrzeżeniach i wyjaśnieniach do protokołu kontroli podatkowej, skarżący wyjaśnił, iż na podstawie umowy z Nadleśnictwem G. wykonywał modernizację drogi dojazdowej do gruntów rolnych w miejscowości Ł. Wieś. Ponadto realizował umowę z Zarządem Dróg Powiatowych w I. na remont chodnika w ciągu drogi powiatowej w miejscowości J.. Z treści umowy zawartej pomiędzy Gminą Ł. a skarżącym wynika, iż wykonawca może zlecić wykonanie części zamówienia podwykonawcom pod warunkiem uzyskania zgody zamawiającego. Z akt sprawy wynika, iż Gmina Ł. poinformowała, że skarżący w ofercie przetargowej, ani w trakcie wykonywania robót, nie zgłaszał udziału podwykonawców. Zarząd Dróg Powiatowych w I. poinformował, że przedmiot zamówienia wynikający z zawartej z PHU T.-P. umowy był realizowany przez ww. firmę "siłami własnymi", oraz że skarżący nie korzystał z usług podwykonawców.

W złożonych w dniu [...] marca 2017 r. w zakresie tej transakcji wyjaśnieniach podatnik nie wskazał danych personalnych osób je wykonujących, jedynie podał, że były to osoby skierowane przez R. S.. Nie miał także wiedzy na temat pojazdów, maszyn i urządzeń, którymi usługi te wykonano. Również do przedmiotowej transakcji nie potrafił odnieść się przesłuchany w dniu [...] października 2017 r. R. S..

W grudniu 2013 r. skarżący wykazał również zakup usługi robót budowlano-drogowych od firmy R. S.. Powyższe było wynikiem spiętrzenia wszystkich prac oraz braku odpowiednich fachowców. Z wyjaśnień skarżącego wynika, iż zawarł umowę z Nadleśnictwem G. na przebudowę i modernizację drogi przeciwpożarowej w miejscowości O. oraz Zarządem Dróg Powiatowych w I. na remont chodnika w ciągu drogi powiatowej w miejscowości K.. Z treści umowy zawartej z Nadleśnictwem G. wynika, iż wykonawca zobowiązuje się wykonać cały zakres robót "siłami własnymi". Z akt sprawy wynika, że Nadleśnictwo G. poinformowało, iż przedmiot umowy został wykonany w całości przez firmę skarżącego. Także Zarząd Dróg Powiatowych

w I. poinformował, że usługę w całości skarżący wykonał siłami własnymi oraz że z posiadanych dokumentów wynika, iż nie korzystał z usług podwykonawców. W złożonych w dniu [...] marca 2017 r. w zakresie tej transakcji wyjaśnieniach skarżący nie wskazał danych personalnych osób je wykonujących, wskazał jedynie, że były to osoby skierowane przez R. S.. Również do przedmiotowej transakcji nie potrafił odnieść się przesłuchany w dniu [...] października 2017 r. R. S..

Nadto, w grudniu 2013 r. wykazał nabycie od PHU C. usługi wykonania remontu samochodu ciężarowego MAN. Wykonanie remontu pojazdu zlecił ww. firmie

z powodu złego stanu technicznego. W dniu [...] marca 2017 r. oświadczył, że samochód zakupił w dniu [...] listopada 2008 r., a remont polegał na kapitalnym remoncie silnika, skrzyni biegów i układu pędnego. Koszt części zamiennych ujęto w cenie remontu. Organ pierwszej instancji ustalił jednak, iż R. S. w 2013 roku nie zatrudniał pracowników i nie dysponował osobami posiadającymi kwalifikacje do wykonania powyższej usługi. Przesłuchany w dniu [...] października 2017 r. R. S.

w charakterze świadka w ogóle nie potrafił odnieść się do ww. transakcji.

Ponadto, w związku ze świadczonymi usługami w zakresie zimowego utrzymania dróg, skarżący zlecił firmie PHU C. wykonanie zabudowy cysterny do przechowywania solanki. W dniu [...] marca 2017 r. podatnik wyjaśnił, iż zabudowa cysterny polegała na montażu beczki do solanki na podwoziu auta ciężarowego MAN. Wszystkie części do wykonania usługi dostarczył wykonawca, a ich cena zawarta została w cenie usługi. Usługę wykonali pracownicy firmy PHU C.. Jednakże nie potrafił wskazać tych osób. Z pisma Starostwa Powiatowego w I. wynika, że samochód marki MAN został zarejestrowany jako samochód specjalny do zimowego utrzymania dróg. Z przesłanej dokumentacji wynika, iż w dniu [...] lutego 2013 r. przeprowadzono badanie techniczne pojazdu, gdzie wskazano opis dokonanych zmian dotyczących zamontowania pługu do odśnieżania, świateł ostrzegawczych drogowych, beczki do polewania solanki wraz z osprzętem do polewania solanki.

W świetle powyższego firma PHU C. miała wykonać na rzecz skarżącego usługi transportowe, roboty drogowe, roboty budowlane, montaż i demontaż kontenerów, przebudowę samochodu ciężarowego oraz usługi koparką. Zgromadzony przez organ pierwszej instancji materiał dowodowy wykazał jednak, iż R. S. nie wykonał ww. usług, a wystawione faktury dokumentowały transakcje nierzeczywiste. Jak ustalono R. S. pozorował prowadzenie działalności, której celem było stworzenie jedynie "papierowej" dokumentacji, stanowiącej podstawę do dokonywania fikcyjnych rozliczeń podatku VAT na kolejnych szczeblach transakcji. Zauważyć należy, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. włączył do akt sprawy ostateczne decyzje wydane wobec R. S. w dniu [...] września 2016 r. w zakresie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013r. oraz

z dnia [...] września 2016 r. w zakresie podatku od towarów i usług, w której określono R. S. wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa

w art. 108 ust. 1 u.p.t.u. z tytułu wystawienia w 2013 roku faktur VAT m.in. na rzecz PHU T.-P. P. P.. Ww. decyzje są ostateczne. Ponadto ustalono, iż R. S. nie posiadał żadnych środków trwałych, nie zatrudniał pracowników

i nie posiadał zasobów pieniężnych dla prowadzenia działalności gospodarczej. Przesłuchany w dniu [...] października 2017 r. r. w charakterze świadka R. S. nie potrafił odnieść się do wykazanych transakcji. Stwierdził, że dostawał gotowe faktury i tylko je podpisywał. Gotówkę otrzymywał od nieznanych osób. Ze swoich kontrahentów w 2013 r. wskazał jedynie L. S. prowadzącego skup złomu.

W odniesieniu do transakcji z firmą P.H.U. D. – T. J. P., organ podatkowy zakwestionował transakcje na łączna wartość 480.500 zł. Przedmiotem działalności tej firmy była sprzedaż detaliczna prowadzona

w niewyspecjalizowanych sklepach, sprzedaż detaliczna żywności napojów i wyrobów tytoniowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach oraz roboty związane

z budową dróg i autostrad. J. P. w 2013 roku posiadał kosiarkę wyciągnikową KORNIK oraz samochód ciężarowy Volkswagen VW, zatrudniał pięcioro pracowników - dwie sprzedawczynie w sklepie, dwóch pracowników drogowych oraz kierowcę samochodu ciężarowego. Pracownicy drogowi zatrudnieni byli tylko w okresie od stycznia do marca 2013 r., natomiast kierowca w okresie od stycznia do czerwca 2013 r. Wyżej wymieniony miał świadczyć na rzecz skarżącego usługi budowlane, usługi remontowe oraz usługi najmu.

W toku prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. postępowania podatkowego przesłuchano w charakterze świadków pracowników zatrudnionych w firmie PHU T.-P.: H. C., Z. D., S. J., L. K., B. J., P. K., J. T., R. L., P. Ś., C. R., A. S., M. R. i M. K. . W dniu

[...] czerwca 2017 r. stawił się na przesłuchanie L. P. (brat skarżącego), który jednak odmówił składania zeznań. Przesłuchani pracownicy potwierdzili fakt zatrudnienia w firmie skarżącego. Stwierdzili, iż znali J. P., jednakże nie mieli wiedzy czym się zajmował, nie potrafili wskazać czy i jakie konkretnie prace, usługi firma J. P. wykonywała na rzecz skarżącego.

Z kolei P. P. w toku przesłuchania w dniu [...] lipca 2015 r. zeznał, że współpraca z bratem polegała m.in. na świadczeniu przez jego firmę usług drogowo- budowlanych, oraz że większość faktur dotyczyła podpisanych przez niego umów, kontraktów na utrzymanie i remonty dróg. Skarżący nie wskazał jednak jakiej budowy

i jakiej drogi dotyczyły. Zeznał, iż zapłata odbywała się głównie gotówką albo przelewem, tak jak określono na fakturze. W dniu [...] grudnia 2016 r. w składanych wyjaśnieniach wskazał, iż nie sporządzano umów, protokołów, zleceń poza umową najmu nieruchomości w M. .

W dniu [...] marca 2017 r. skarżący wyjaśnił, odnosząc się do faktur dotyczących robót drogowych i ogólnobudowlanych wystawionych przez J. P., iż polegały na sprawowaniu przez niego nadzoru wykonawczego. Do wyjaśnień załączył kserokopie umów z J. P. oraz kompensat.

Natomiast przesłuchany w dniu [...] sierpnia 2015 r. J. P. zeznał, iż nie pamięta na czym polegała współpraca handlowa w 2013 roku pomiędzy nim

a skarżącym. Nie potrafił odnieść się do wystawionych na rzecz skarżącego faktur. Na prośbę o wskazanie miejsc wykonywania poszczególnych usług, nazwisk osób, które ją wykonywały, w jakim okresie zostały one wykonane, jakim sprzętem wykonano usługi, w jaki sposób dokonano płatności, kto wystawił faktury VAT, J. P. zeznał, że nie pamięta. Z kolei w trakcie przesłuchania w dniu [...] czerwca 2016 r. odnosząc się do wszystkich faktur VAT, J. P. stwierdził, iż sam je wystawił oraz że były zapłacone gotówką. Z zeznań wynika, że nie sporządzano żadnych dodatkowych dokumentów na okoliczność ww. transakcji.

Podczas następnego przesłuchania w dniu [...] września 2016 r. na okoliczność wykazanych ze skarżącym transakcji, J. P. nie wskazał nowych okoliczności im towarzyszących. Dodatkowo wskazał, że nie wymienił się z bratem żadnymi dokumentami rejestracyjnymi. Podczas przesłuchania okazano świadkowi faktury wystawione na rzecz skarżącego. Świadek wskazał, że faktury zostały wystawione przez niego. Nie pamiętał czego dotyczyły faktury, jakich usług i gdzie wykonanych, czyimi pracownikami.

W rezultacie organ zasadnie zakwestionował faktury wystawione przez firmę P.H.U. D. – T. na rzecz skarżącego, gdyż nie odzwierciedlały one rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Firma ta nie dysponowała odpowiednim sprzętem, aby wykonać zakwestionowane prace. Nie posiadała też dla ich wykonania odpowiednich możliwości kadrowych. Świadczenia usług nie potwierdzili pracownicy zatrudnieniu u skarżącego jak i w firmie P.H.U. D. – T.. J. P. nie potrafił wskazać szczegółów współpracy z bratem – zakresu robót, miejsca wykonania, pracowników wykonujących prace.

Zauważyć należy, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. wydał

w dniu [...] marca 2017 r. decyzję w zakresie podatku od towarów i usług, w której określił J. P. wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa

w art. 108 ust. 1 u.p.t.u. z tytułu wystawienia w 2013 roku faktur VAT m.in. na rzecz PHU T.- POM P. P. oraz w dniu [...] marca 2017 r. decyzję w zakresie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 rok. Ww. decyzje są ostateczne.

W postępowaniu podatkowym ustalono również, że P. P. wystawił dwie faktury w łącznej kwocie 183.970 zł na rzecz firmy PHU D.-T. J. P.: nr [...] z dnia [...] października 2013 r., w której jako przedmiot transakcji wskazano wykonanie robót równiarką, remont baraków i hali, usługi transportowe, wynajem zestawu niskopodwoziowego, sprzedaż kruszywa, oaz nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. w której jako przedmiot transakcji wskazano usługę koparko-ładowarką JCB, usługę transportową DAF, usługę równiarką, kruszywo, fadroma.

W toku przesłuchań w dniu [...] lipca 2015 r. i [...] czerwca 2016 r., odnośnie faktury VAT nr [...] skarżący zeznał, że zakres prac był taki jak na fakturze oraz że nie pamięta gdzie zostały wykonane, pewnie w M.. Zapłata odbywała się gotówką lub przelewem. Przede wszystkim rozliczał się gotówką. W toku przesłuchania po okazaniu przedmiotowej faktury zeznał, iż z uwagi na upływ czasu nie jest w stanie wskazać kto wykonywał te usługi. Twierdził, iż usługi zostały wykonane w okresie 2-3 miesięcy od wystawienia faktury. W złożonych w dniu [...] czerwca 2016 r. pisemnych wyjaśnieniach wskazał, że usługi wykonane były przez jego pracowników na terenie bazy w M.. Faktura została rozliczona kompensatą.

Odnośnie faktury VAT nr [...] skarżący zeznał, iż dotyczyła usług wynikających z faktury oraz że nie pamięta w jakiej miejscowości usługi zostały wykonane. Zapłata odbywała się głównie gotówką lub przelewem, jak wskazano na fakturach. Stwierdził, iż z uwagi na upływ czasu nie jest w stanie wskazać kto wykonywał te usługi i że były wykonane w okresie 2-3 miesięcy od wystawienia faktury. W złożonych wyjaśnieniach z dnia [...] czerwca 2016 r. wskazano, że ww. faktura dotyczyła świadczonych usług sprzętem przez okres kilku miesięcy na terenie gminy S. oraz na drogach powiatu Inowrocławskiego. Z pisma wynika, iż usługi zostały wykonane przez jego pracowników, taborem firmowym. Fakturę rozliczono kompensatą.

Z kolei przesłuchany w dniu [...] sierpnia 2015 r. J. P. zeznał, że nie pamięta na czym polegała współpraca handlowa z P. P.. Odnośnie faktury VAT nr [...] wskazał, iż dotyczy tego co wynika z opisu faktury. Usługę wykonywali pracownicy z firmy P. P., jednakże nie wskazał konkretnych osób. Płatność nastąpiła gotówką. W dniu [...] czerwca 2016 r. świadek zeznał, iż barak znajdował się

w M. i nie sporządzano żadnych dodatkowych dokumentów na okoliczność ww. transakcji.

W dniu [...] sierpnia 2015 r. przeprowadzono oględziny miejsca prowadzenia działalności gospodarczej przez J. P. w M., na podstawie których Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. stwierdził brak oznak ewentualnych remontów i napraw pomieszczeń znajdujących się na tej nieruchomości.

W świetle powyższego organ podatkowy prawidłowo uznał, że powyższe faktury wystawione przez P. P. w rzeczywistości nie miały miejsca. Skarżący na okoliczność wykonania przedmiotowych usług nie przedłożył żadnej dokumentacji, oprócz faktur VAT oraz kompensat, które mogłyby potwierdzić te transakcje. Należy zauważyć, że w przypadku rzeczywistych transakcji podmioty w nich uczestniczące potrafią wskazać dowody, w oparciu o które można ustalić rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. Podmioty te są też w stanie wskazać okoliczności faktyczne związane z tą współpracą, nawet jeżeli zdarzy się, iż dokumentacja nie zawsze jest kompletna. W niniejszej sprawie zarówno skarżący jak i J. P. żadnych dowodów i okoliczności nie byli w stanie wymienić.

Zgromadzone w sprawie dowody wskazują, że transakcje wykazane na zakwestionowanych fakturach VAT, dotyczące zarówno sprzedaży jak i zakupu towarów oraz usług, nie odzwierciedlały realnego przebiegu zdarzeń gospodarczych. Podkreślenia wymaga, że rzetelność transakcji jest warunkiem uznania przychodu za osiągnięty, jak i uznania wydatku - za koszt podatkowy.

W rezultacie należy podzielić stanowisko organu, iż w oparciu o treść art. 22

ust. 1 u.p.d.o.f. spornych wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi przez powyższe podmioty nie można uznać za koszty uzyskania przychodów. Skoro kwestionowane faktury nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych pomiędzy podmiotami wskazanymi na kwestionowanych fakturach VAT, to brak jest podstaw do zaliczenia wydatków z nich wynikających do kosztów uzyskania przychodów. Nie wystarczy wykazanie, że podatnik mógł gdziekolwiek nabyć określone towary czy usługi na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, aby wydatek ten można było zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów (por. wyroki NSA: z dnia

14 lipca 2015 r., II FSK 1435/13, z dnia 25 czerwca 2015 r., II FSK 1272/1, z dnia

12 lutego 2014 r., II FSK 1864/12, z dnia 18 sierpnia 2004 r., FSK 958/04, z dnia

19 grudnia 2007 r., II FSK 1438/06, z dnia 14 marca 2008 r., II FSK 1755/06, z dnia

30 stycznia 2009 r., II FSK 1405/07, z dnia 20 lipca 2010 r., II FSK 418/09, z dnia

7 czerwca 2011 r., II FSK 462/11). Tym samym udokumentowanie poniesienia wydatku mającego stanowić koszt uzyskania przychodu nie może ograniczać się jedynie do posiadania przez podatnika i zaewidencjonowania faktury. Podkreślenia wymaga, że rzetelność transakcji jest warunkiem sine qua non uznania wydatku za potrącalny koszt podatkowy, a organy podatkowe muszą dysponować środkami dowodowymi, aby

w każdej chwili mogły zweryfikować wydatki z uwzględnieniem przepisu art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. (por. wyrok NSA z dnia 14 lipca 2015 r., II FSK 1435/13). Takich dowodów strona nie dostarczyła.

Również z uwagi na to, że transakcje z firmą PHU D.-T. J. P. nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych, wystawione przez skarżącego faktury nie mogły skutkować powstaniem przychodu w rozumieniu art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f.

W skardze strona sformułowała zarzut naruszenia art. 120, art. 121 i art. 122 O.p., z uwagi na powierzchowne przeprowadzenie dowodów z przesłuchania świadków przez co naruszona została zasada zaufania do organów podatkowych, ale przede wszystkim zasada prawdy materialnej. Sąd tych zarzutów nie podziela. Organ podatkowy zgromadził w sprawie obszerny materiał dowodowy. Rozpatrując ten materiał, nie pominięto żadnych istotnych dowodów. Za pomocą logicznej, wspartej okolicznościami sprawy argumentacji, organ wykazał bezpodstawność twierdzeń strony. Ocena dowodów nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów. Okoliczność, że jest ona dla podatnika niekorzystna, nie oznacza, że decyzja będąca przedmiotem skargi jest nieprawidłowa. Organ wskazał przy tym na przyczynę odmiennej od podatnika oceny zgromadzonych dowodów, a dokonał jej w powiązaniu z pozostałymi dowodami. Nadto, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej przytoczył zarówno zastosowane przepisy prawne, jak i wskazując na ich treść odwołał się do konkretnych elementów stanu faktycznego sprawy. W skardze nie wskazano żadnych konkretnych okoliczności i dowodów, które podważałyby ustalenia organów podatkowych.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.

L. Kleczkowski H. Adamczewska – Wasilewicz U. Wiśniewska