Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 320/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-03-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono zmiany postanowienia WSA
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 320/13 wydanego w przedmiocie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

skargę na decyzję Wojewody z dnia

[...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu

I instancji odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jednorodzinnego wolnostojącego budynku mieszkalnego typu [...] na terenie działki nr [...] w obrębie miejscowości J., gmina B.

W wyniku rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy

w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, postanowieniem z dnia 10 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę [...] zł, natomiast w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy.

Następnie wyrokiem z dnia 26 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę W. W. na opisaną decyzję Wojewody

W dniu 5 lutego 2014 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna od wydanego wyroku sporządzona osobiście przez skarżącego wraz z kolejnym wnioskiem

o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Posiada mieszkanie o powierzchni [...] m² oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha. Dwuosobowa rodzina utrzymuje się

z emerytury skarżącego w wysokości [...] zł netto, oraz emerytury jego żony

w wysokości[...] zł netto (z załączonych w dniu 30.08.2013 r. przekazów pocztowych wynika, że wynosi ona [...] zł netto). Nadto skarżący spłaca zaległość

z tytułu opłat za mieszkanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca

w art. 246 § 1 powołanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub, że nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie W. W. wystąpił już z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 10 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę [...] zł, a w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. Prawomocność orzeczenia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy nie wyklucza możliwości ponownego ubiegania się przez stronę skarżącą o przyznanie prawa pomocy. Należy jednak zaznaczyć, że zgodnie z art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i organy państwowe. Wspomniana moc wiążąca w odniesieniu do sądów oznacza, że muszą one przyjmować, iż dana kwestia kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2006). Sąd rozpoznając kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie może zatem odstąpić od oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy zawartej we wskazanym wcześniej prawomocnym postanowieniu. Możliwość zmiany bądź uchylenia wspomnianego orzeczenia daje natomiast art. 165 P.p.s.a., jednakże pod warunkiem wykazania, że nastąpiły zmiany okoliczności sprawy. W przypadku wniosku o przyznanie prawa pomocy będą to w szczególności okoliczności wskazujące na pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy.

Postępowanie wpadkowe dotyczące złożonego przez skarżącego ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności faktyczne bądź prawne, które były podstawą odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu wpadkowym, dotyczącym jego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że W. W. wnosząc po raz kolejny o przyznanie prawa pomocy nie wykazał, że w jego przypadku nastąpiła taka zmiana sytuacji materialnej, która uzasadniałaby zmianę postanowienia Sądu z dnia 10 września 2013 r.

Wręcz przeciwnie porównanie obecnego wniosku z poprzednim prowadzi do wniosku, że jego sytuacja uległa poprawie, bowiem nie ma już na utrzymaniu bezrobotnego syna.

W świetle powyższego uznać należy, że skarżący nie powołał żadnych nowych okoliczności, które dawałyby możliwość odmiennej oceny jego sytuacji materialnej niż dokonana w postanowieniu z dnia 10 września 2013 r.

Skoro skarżący nie wykazał zmiany okoliczności faktycznych warunkujących uznanie, że spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 P.p.s.a. brak było podstaw do zmiany postanowienia w przedmiocie prawa pomocy z dnia

10 września 2013, sygn. akt III SA/Sz 320/13.