Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1001/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1 i 2, art. 176, 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej S.B. z dnia 2 kwietnia 2012 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 1001/12 w sprawie ze skargi S.B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 1001/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S.B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.

W dniu 2 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 25 stycznia 2013 r.

Postanowieniem z dnia 24 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę kasacyjną uznając, że została wniesiona z uchybieniem terminu. Na skutek zażalenia skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2013 r. sygn. akt I OZ 679/13 uchylił powyższe postanowienie.

Postanowieniem z dnia 26 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie odrzucił wniesioną skargę kasacyjną. Na skutek zażalenia skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 listopada 2013 r. sygn. akt I OZ 1082/13 uchylił powyższe postanowienie.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, pismem z dnia 12 grudnia 2013 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 11 grudnia 2013 r., wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi kasacyjnej poprzez złożenie jej trzech odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Przy piśmie z dnia 23 grudnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego nadesłał trzy kserokopie powyższej skargi kasacyjnej, wskazując na brak podstaw prawnych do ich poświadczania za zgodność z oryginałem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Należy zatem załączyć do niej odpisy tego środka odwoławczego dla doręczenia ich pozostałym stronom (por. art. 47 § 1 P.p.s.a.). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 P.p.s.a.), przy czym w tym przypadku rygor niewykonania takiego wezwania został określony w art. 178 P.p.s.a, który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (...), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że do złożonej skargi kasacyjnej nie dołączono jej odpisów. W tej sytuacji Przewodniczący Wydziału, zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2013 r., zobowiązał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi kasacyjnej poprzez złożenie jej trzech odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Stosownie natomiast do treści art. 47 § 2 P.p.s.a. odpisami mogą być uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Odpisem pisma procesowego jest zatem każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 407/08; M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, Komentarz do art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 249).

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego wprawdzie odpowiedział na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, jednak nadesłał trzy kserokopie tej skargi, pomimo prawidłowego doręczenia mu wezwania do nadesłania jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem. Zgodzić się należy z wnoszącym skargę kasacyjną, że zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że odpisy pisma nie muszą być podpisywane przez stronę. Odpis wymaga jednak bezwzględnego poświadczenia jego zgodności z oryginałem. Przez takie poświadczenie osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Uwierzytelnienia tego dokonuje przy tym strona, która jest autorem danego pisma lub jej pełnomocnik (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt I OSK 2351/11; z dnia 29 października 2013 r. sygn. akt II OSK 2705/13, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 1998 r. sygn. akt III CZ 107/98, OSNC z 1999 r. Nr 3, poz. 52).

Sądowi orzekającemu w niniejszej sprawie znane są orzeczenia uznające, że w sytuacji gdy wezwanie Sądu zostało wykonane, gdyż pełnomocnik nadesłał kserokopie a więc egzemplarze odpowiadające treści skargi kasacyjnej, a jedynie nie poświadczył ich za zgodność - odrzucenie skargi kasacyjnej jest dotknięte nadmiernym rygoryzmem. Jak wskazuje się jednak w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego formalizm procesowy jest nieodzownym elementem sprawnego i rzetelnego przeprowadzenia postępowania. Przez zachowanie wymagań formalnych zarówno sąd, jak i uczestnicy postępowania realizują postulat jawnego postępowania. W przypadku każdej ze stron należy oczekiwać dbałości o swoje interesy. Trybunał Konstytucyjny wskazywał też, że: "Pojęcie sprawiedliwości proceduralnej nie jest wprawdzie ściśle sprecyzowane. Ma jednak określony rdzeń znaczeniowy, sprowadzający się do możności bycia wysłuchanym, ujawnienia w czytelny sposób motywów rozstrzygnięcia (a więc unikania dowolności, czy wręcz arbitralności w działaniu sądu) i zapewnienia uczestnikom postępowania przewidywalności, przez odpowiednią spójność i wewnętrzną logikę mechanizmów, którym są oni poddani" (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2013 r. sygn. SK 17/12, OTK-A 2013/6/86; uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że nadesłanie pisma procesowego w kserokopii nie jest równoznaczne z uzupełnieniem braków formalnych, bowiem takie egzemplarze pisma procesowego nie mogą być potraktowane jako odpisy w rozumieniu art. 47 § 1 i 2 P.p.s.a. W niniejszej sprawie przedłożono natomiast jedynie kserokopie skargi kasacyjnej, nieuwierzytelnione zarówno przez skarżącego, jak również jego profesjonalnego pełnomocnika.

Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.