Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 970/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-12-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. D. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. k.p.


UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2013r. W. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. o odmowie przyznania W. D. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie mu terminu do wniesienia skargi podnosząc, iż przyczyną uchybienia terminu była choroba psychiczna na którą leczy się systematycznie od 1995r. Choroba utrudnia mu funkcjonowanie.

W dniu 13 listopada 2013r. W. D. złożył zaświadczenie o stanie zdrowia z 6 lutego 2012r. oraz cztery orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z 5 stycznia 2007r., 5 marca 2008r. i z 24 lutego 2012r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek W. D. jest zasadny.

W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) przywrócenie terminu przez sąd następuje, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z wnioskiem o przywrócenie terminu strona występuje w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Brak winy należy rozpatrywać jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 4.10.2000 roku sygn. akt I SA/Gd 560/00, Lex nr 46437; postanowienie NSA z 2.10.2002 roku, sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059).

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący zachował siedmiodniowy termin, o którym mowa w art.87 § 1 p.p.s.a. Odpis zaskarżonej decyzji został doręczony W. D w dniu 15 lipca 2013r. zaś termin do wniesienia skargi upływał w dniu 14 sierpnia 2013r. Skarżący złożył skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia w dniu 19 sierpnia 2013r. czyli z zachowaniem terminu określonego w art.87 § 1 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, można uznać, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy W. D. Jak wynika z załączonej dokumentacji lekarskiej skarżący jest osobą chorą psychicznie. Stwierdzono u niego schizofrenię paranoidalną i od 1995r. leczy się on systematycznie z tego powodu. Posiada on zaburzenia intelektu, ma problemy z koncentracją uwagi i jest apatyczny. Jak wskazuje orzeczenie lekarza orzecznika ZUS skarżący jest całkowicie niezdolny do pracy oraz niezdolny do samodzielnej egzystencji do 28 lutego 2015r. Biorąc pod uwagę rodzaj schorzenia skarżącego można uznać, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu W. D. w stopniu wystarczającym uprawdopodobnił, że przekroczenie przez niego terminu do złożenia skargi nie było przez niego zawinione.

Mając to na uwadze, na podstawie art.86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

k.p.