Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 379/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61§1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Woźniak po rozpoznaniu w dniu września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [....] z dnia 27 lutego 2017 r. znak[...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III, IV kwartał 2013 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I SA/Sz 379/17

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżoną decyzją z dnia 27 lutego 2017 r. Dyrektor Izby Skarbowej

w [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej

w [...] z dnia 18 listopada 2015 r. określającą skarżącemu [...] wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I kwartał 2013 r. w kwocie [...] zł; za II kwartał 2013 r. w kwocie [...] zł, za III kwartał 2013 r. w kwocie [....] zł, za IV kwartał 2013 r. w kwocie [...] zł.

Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, wraz ze skargą na opisaną wyżej decyzję, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku podał, że wyegzekwowanie wskazanego w decyzji zobowiązania podatkowego jest nie tylko sprzeczne z interesem strony ale także narazi na straty o nieodwracalnych skutkach. Wskazał na kryzys gospodarczy, który dotknął w szczególności branżę budowlaną; stwierdził, że z trudem uzyskuje zlecenia na roboty budowlane, spłaca zaciągnięte na budowę kredyty. Ze względu na obostrzenia warunków udzielania kredytów nie może realizować żadnej z zaplanowanych wcześniej inwestycji i nadal rozważa podjęcie decyzji w przedmiocie zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej, za czym przemawiają coraz większe straty. Z tych powodów potencjalni zleceniodawcy skarżącego nie są w stanie uzyskać środków na sfinansowanie zakupu jego usług. Obciążenie w tej trudnej sytuacji wskazaną należnością (prawie [...] zł) doprowadzi jego zdaniem nieuchronnie do zawieszenia prowadzonej działalności i zwolnienia dotychczas zatrudnionych osób.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na mocy art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - zwanej dalej

w skrócie: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże zgodnie z art. 61 § 2 p.p.s.a., w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał zaskarżony akt, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego jego wykonanie w całości lub w części, chyba, że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności, albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z kolei art. 61 § 3 p.p.s.a. stwierdza, że po przekazaniu skargi sądowi przez organ, to wyłącznie sąd staje się właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku, a postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).

W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej koniecznym jest odwołanie się do treści cytowanego wyżej przepisu, zgodnie z którym, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą art. 61 § 1 p.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi

w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków", jako zwroty niedookreślone wymagają konkretyzacji w danych sytuacjach. Przyjmuje się, że przy przesłance "znacznej szkody" chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu

i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004 r. sygn. akt GZ 138/04 oraz B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, komentarz do art. 61).

Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe go uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja

2004 r., sygn. akt FZ 65/04, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.p).

Złożenie bowiem wniosku nie oznacza automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. W orzecznictwie zapadłym na tle tego przepisu podkreśla się jednocześnie, że argumentacja przedstawiona na poparcie wniosku powinna być spójna, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie. Przy czym sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony

o ich przedstawienie. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje - jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy - możliwości skorzystania

z uzupełniającego postępowania dowodowego. Wymaga również podkreślenia, że ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt I FZ 332/14, LEX nr 1503379).

Złożony w sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.

Należy bowiem stwierdzić, że strona nie wykazała występowania w sprawie przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona nie przedstawiła przekonujących argumentów i dokumentów, które można byłoby z urzędu ocenić, jako okoliczności będące ustawowymi przesłankami, skutkującymi uwzględnieniem wniosku. Takie okoliczności nie wynikają również ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, w tym przedłożonych w związku z ubieganiem się skarżącego o przyznanie prawa pomocy w sprawie. Z przedłożonych zeznań podatkowych wynika bowiem, że skarżący, jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: Przedsiębiorstwo Budowlano-Transportowe [....] uzyskiwał w okresie 2015-2017 znaczne przychody. Wynosiły one w 2015 r. [...] zł (dochód [....] zł), a w 2016 r. [....] zł (dochód [...] zł). Wysokość przychodów w okresie zimowym styczeń - marzec 2017 r. też nie była mała i wyniosła [...] zł ([....] zł). Należy zwrócić uwagę, że Skarżący, pomimo wezwania referendarza sądowego, nie przedłożył wyciągów z rachunków bankowych wskazujących na stan posiadanych środków pieniężnych, dlatego nie sposób określić czy ewentualna szkoda spowodowana wykonaniem decyzji tylko z uwagi na wysokość zobowiązania, wskazane wyżej wyniki finansowe prowadzonej działalności oraz stan zadłużenia z tytułu zobowiązań kredytowych (wg danych na dzień 10 kwietnia 2017 r. zadłużenie wynosiło [....] zł), byłaby znaczna oraz czy istnieje zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków.

Na marginesie Sąd zwraca uwagę, że z danych powszechnie dostępnych (wpis do Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej www.ceidg.gov.pl z dnia 6 września 2017 r.) wynika, że z dniem 28 lipca 2017 r. wygasło uprawnienie – licencja skarżącego do wykonywania krajowego transportu drogowego rzeczy i skarżący zmienił z dniem 7 marca 2017 r. przedmiot i firmę prowadzonej działalności; aktualnie prowadzi działalność gospodarczą pod firmą "[....] w zakresie naprawy i konserwacji sprzętu (tele) komunikacyjnego, jednak nie przedłożył w Sądzie danych finansowych z tej działalności, co dodatkowo potwierdza, że złożony wraz ze skargą (wpływ do organu w dniu 31.03.2017 r.) wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został należycie uzasadniony.

Wobec powyższego, mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...], działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.