Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 3272/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędziowie Sędzia NSA Zofia Borowicz Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant referent Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego o d d a l a s k a r g ę


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta J. decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 37j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 z póź. zm.) przyznał M. C. prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] r. w wysokości 120% kwoty zasiłku dla bezrobotnych. Jako uzasadnienie decyzji podał, iż strona zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w J. w dniu [...] r. i posiada wymagany okres uprawniający do emerytury, a wysokość zasiłku wynosi tak jak w osnowie decyzji.

Od decyzji tej odwołanie wniosła strona, która powołała się na posiadanie stażu pracy wynoszącego ponad [...] lat, w tym [...] w górnictwie i energetyce. Strona podkreśliła, że bezrobotnym stała się z winy ostatniego pracodawcy oraz z uwagi na trudności w znalezieniu zatrudnienia i kłopoty utrzymaniu rodziny zwróciła się o podniesienie kwoty zasiłku przedemerytalnego do 160%.

Wojewoda Ś. decyzją z dnia [...] r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 37j ust. 1 pkt. 2 i 3 ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 z póź. zm.) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda Ś. przedstawił sytuację faktyczną strony oraz przytoczył treść art. 37j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i stwierdził, że strona spełnia wymogi do otrzymania zasiłku przedemerytalnego w wysokości 120% kwoty zasiłku dla bezrobotnych. W dalszej części uzasadnienia Wojewoda Ś. zaznaczył, iż zasiłek w podwyższonej wysokości tj. 160% przysługuje osobie zamieszkałej w dniu nabycia prawa do tego zasiłku oraz w okresie jego pobierania: w powiatach (gminach) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym; jeżeli stosunek pracy lub stosunek służbowy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Organ odwoławczy stwierdził, że do [...] r. prawo do zasiłku przedemerytalnego w wysokości podwyższonej przysługiwało również bezrobotnym zamieszkałym w powiatach (gminach) zagrożonych recesją i degradacją społeczną. Z uwagi na okoliczność, że J. nie jest zaliczone do powiatów (gmin) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym brak jest podstaw do przyznania stronie zasiłku w kwocie wyższej niż 120%.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wystąpił o przyznanie zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160% i podał, że jego zdaniem ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu jest sprzeczna z Konstytucją RP, która stanowi, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa i

Sygn. akt 4 II SA/Ka 3272/01

jakakolwiek dyskryminacja jest niedopuszczalna. Nierówność w traktowaniu obywateli polega na tym, że ci którzy mieszkają w powiatach zagrożonych

szczególnie wysokim bezrobociem posiadają zasiłki przedemerytalne w wyższej wysokości, a ci którzy mieszkają tam, gdzie rzekomo bezrobocie jest niższe otrzymują zasiłki w niższej wysokości. Ponadto skarżący kwestionuje unormowania uzależniające przyznanie zasiłku w podwyższonej kwocie, od rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy i podnosi, że w takich sytuacjach jak jego, rozwiązanie stosunku pracy winno być traktowane jako z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Wojewoda Ś. w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi z przyczyn podanych w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.

Z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawy i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30. sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. Poz. 1270). W konsekwencji oznacza to, że sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do postanowień art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do postanowień art. 37j ust. 1 ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. z 2001 r. Dz. U. 6, poz. 56 z póź. zm.) zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiety i 35 lat dla mężczyzn lub posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Wysokość tego zasiłku wynosi 120% kwoty zasiłku dla bezrobotnych. Zgodnie z ust. 3 tego przepisu wysokość zasiłku przedemerytalnego wynosi 160% kwoty

Sygn. Akt 4 II SA/Ka 3272/01

zasiłku dla bezrobotnych, dla osoby zamieszkałej w dniu nabycia prawa do

zasiłku przedemerytalnego oraz w okresie jego pobierania w powiatach (gminach) uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, jeżeli stosunek pracy lub stosunek służbowy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

W rozpatrywanej sprawie, poza sporem jest spełnianie przez skarżącego wymagań do otrzymania zasiłku przedemerytalnego w wysokości 120% kwoty zasiłku dla bezrobotnych, natomiast przedmiotem sporu jest domaganie się przez stronę zasiłku w wysokości 160% kwoty zasiłku dla bezrobotnych.

Aby otrzymać zasiłek przedemerytalny w wysokości 160% kwoty zasiłku dla bezrobotnych muszą być spełnione łącznie dwa wymogi: osoba ubiegająca się o taki zasiłek w dniu nabycia prawa do niego oraz w okresie jego pobierania ma zamieszkiwać w powiatach (gminach) uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, a rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

W odniesieniu do pierwszego wymogu to należy zauważyć, że zgodnie z treścią rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999 r. w sprawie określenia powiatów (gmin) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym (Dz. U. nr 110, poz. 1264 zm. z 2000 r. Dz. U. nr 120, poz. 1270) z terenu województwa ś. do takich powiatów (gmin) zaliczone zostało jedynie miasto na prawach powiatu Ż. Skarżący w dniu nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego mieszkał w J, zatem nie spełnił pierwszego z wymogów przewidzianych obowiązującymi przepisami.

Obok zamieszkiwania w powiecie (gminie) zagrożonym szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym niezbędne jest rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Stosownie do postanowień art. 2 ust. 1 pkt. 20a ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. z 2001 r. Dz. U. nr 6, poz. 56 z póź. zm.) - oznacza to rozwiązanie stosunku pracy (stosunku służbowego) z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych, a także wygaśnięcie stosunku pracy (stosunku służbowego) z powodu śmierci pracodawcy lub gdy przepisy ustawy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy w przypadku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy. W przypadku skarżącego rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z winy pracodawcy, który nie wypłacał skarżącemu należnego mu wynagrodzenia, jednakże podany przez skarżącego powód rozwiązania stosunku pracy nie wyczerpuje znamion rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy zamieszczonych w przytoczonym powyżej art. 2 ust. 1 pkt. 20a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Sygn. Akt 4 II SA/Ka 3272/01

W świetle przeprowadzonej analizy stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji i zaskarżonej decyzji, należy stwierdzić, że skarżący nie spełnił wymogów do otrzymania zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % kwoty zasiłku dla bezrobotnych.

Podnoszone przez M. C. w skardze do sądu administracyjnego zarzuty dotyczące naruszenia Konstytucji w części dotyczącej równości obywateli wobec prawa i zakazu ich dyskryminacji, nie mogą być uwzględnione. Ustawodawca, który wykonuje normy konstytucyjne i normuje poszczególne sfery życia społecznego ma prawo wprowadzania unormowań, które będą różnicowały sytuację prawną poszczególnych osób w zależności od przyjętych przez siebie kryteriów ich dyferencjacji. Z tego powodu ustawodawca miał prawo wprowadzać zróżnicowanie wysokości zasiłku przedemerytalnego i uzależniać jego wysokość od miejsca zamieszkania oraz od sposobu rozwiązania stosunku pracy.

Jak zostało to zaznaczone powyżej sąd administracyjny powołany został do kontroli legalności rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji publicznej, skoro zaskarżona decyzja Wojewody Ś. odpowiada wymogom stawianym przez obowiązujące przepisy prawa i mając na uwadze postanowienia art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153. poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę.