Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 295/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.R. i W.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 grudnia 2019 r., nr (...) w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

U. i W.R. (zwani dalej także "skarżącymi") pismem z dnia 5 lutego 2020 r. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 grudnia 2019 r. (nr (...)) o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozpoznanej postanowieniem tegoż Kolegium z dnia 23 sierpnia 2019 r. (nr (...)) orzekającym o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 marca 2019 r. (nr (...)) uchylającym postanowienie Burmistrza Miasta z dnia 21 stycznia 2019 r. (nr (...)) odmawiające wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego i przekazującym sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W związku z dostrzeżonymi brakami formalnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pismami z dnia 11 marca 2020 r. wezwał skarżących (każdego z osobna) – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma - do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL, nadesłanie 2 egzemplarzy odpisu skargi oraz złożenia w 3 egzemplarzach pisma procesowego zawierającego określenie naruszenia lub interesu prawnego (uzasadnienie skargi). W wezwaniach pouczono skarżących, że nieusunięcie wskazanych braków formalnych skargi w zakreślonym terminie spowoduje odrzucenie skargi.

Wyżej wskazane wezwania zostały doręczone skarżącym, tj. U.R. w dniu 13 marca 2020 r. (potwierdzenie odbioru: k. – 25 akt sądowych), zaś W.R. w dniu 27 marca 2020 r. (potwierdzenie odbioru: k. – 30 akt sądowych).

W piśmie z dnia 3 kwietnia 2020 r. skarżący, w odpowiedzi na wezwanie o uzupełnieniu braków formalnych skargi, podali numer PESEL W.R., przedłożyli 2 egzemplarze odpisu skargi oraz przedłożyli w 3 egzemplarzach pismo zatytułowane "Odpowiedź na skargę znak: (...) Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26.02.2020 r.".

Następnie pismem z dnia 1 czerwca 2020 r. (złożonym osobiście w tut. Sądzie w dniu 2 czerwca 2020 r.) U.R. (jako osoba podpisana) przedstawiła dodatkowe wyjaśnienia do skargi.

Pismem z dnia 2 czerwca 2020 r. (złożonym osobiście w tut. Sądzie w tym dniu) W.R. (jako osoba podpisana) przedstawił stanowisko skarżącego w niniejszej sprawie.

Z kolei pismem z dnia 1 czerwca 2020 r. (złożonym osobiście w tut. Sądzie w dniu 3 czerwca 2020 r.) U.R. i W.R. (jako osoby podpisane pod pismem) przedstawili dodatkowe wyjaśnienia do skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Do pisma strony – w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a - należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Stosownie zaś do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeśli chodzi o skargę to w przypadku braku uzupełnienia braków formalnych Sąd skargę odrzuca, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Z uwagi na powyższe regulacje Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych złożonej przez nich skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 grudnia 2019 r. (nr (...)), w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Pomimo jednak prawidłowego doręczenia wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi każdemu ze skarżących z osobna (w dniu 13 oraz 27 marca 2020 r.), skarżący w zakreślonym terminie, tj. w rzeczywistości - w związku z obowiązywaniem regulacji szczególnych wynikających z art. 15 zss ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) oraz art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875 ze zm.) - w terminie do dnia 1 czerwca 2020 r. – nie uzupełnili wszystkich wskazanych braków formalnych skargi.

W odniesieniu do skarżącej U.R. wskazać bowiem należy, że wniesiona skarga nie została uzupełniona o wskazanie numeru PESEL skarżącej.

W odniesieniu natomiast do obojga skarżących, w ocenie Sądu, wniesiona skarga nie została również uzupełniona w zakresie wymogu określenia przez skarżących naruszenia prawa lub interesu prawnego przez zaskarżany przez nich akt, tj. co do warunku określonego w art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W orzecznictwie wskazuje się, że zgodnie z art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga powinna określać naruszenie prawa lub interesu prawnego, które to wymaganie ma charakter uniwersalny w tym sensie, że dotyczy wszystkich skarg bez względu na to, kto jest ich autorem. Wymóg ten zachowuje zatem aktualność zarówno w stosunku do skarg, które zostały sporządzone przez profesjonalistę o wykształceniu prawniczym, jak też w stosunku do skarg, których autorzy wiedzy prawniczej nie posiadają (zob. postanowienie NSA z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1944/11, LEX nr 948938). Przez określenia "naruszenia prawa" oraz "naruszenia interesu prawnego", o których mowa w art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należy rozumieć podanie przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Przepis ten nie wymaga przedstawienia w skardze wyczerpującego wywodu prawnego lub wskazania konkretnego przepisu prawa, który został naruszony. Rozważany wymóg skargi będzie spełniony, jeżeli skarżący wskaże, na czym polega, jego zdaniem, naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności (zob. wyrok NSA z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 805/10, LEX nr 1081909).

W niniejszej sprawie, ani wniesiona przez skarżących skarga z dnia 5 lutego 2020 r., w której oprócz wskazania numeru zaskarżonego aktu (postanowienia) Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdzono jedynie, że skarga zostaje złożona "na rażące naruszenie prawa, działania zabronione utrzymujące się w trybie ciągłym" z wnioskiem o "stwierdzenie nieważności postępowania w całej jego rozciągłości" i wyjaśnieniem, że "uzasadnienie zostanie dołączone w terminie 7 dni", ani treść pisma z dnia 3 kwietnia 2020 r. (tj. odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi), nie wskazują w istocie na przyczyny uzasadniające, zdaniem skarżących, niezgodność z prawem i powód zaskarżenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 grudnia 2019 r. (nr(...)) odmawiającego skarżącym przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozpoznanej postanowieniem tegoż Kolegium z dnia 23 sierpnia 2019 r. (nr (...)). W szczególności nie wskazano w nich, z jakich to powodów skarżący kwestionują stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia (co do przeprowadzonej przez organ oceny spełnienia przez nich przesłanek przywrócenia terminu określonych w art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego), a zatem w jaki sposób zaskarżone postanowienie, zawierające rozstrzygnięcie wyłącznie procesowe, tj. w przedmiocie oceny spełnienia przesłanek do przywrócenia uchybionego terminu na dokonanie czynności procesowej (tj. złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), narusza prawo lub interes prawny. Stwierdzenia dotyczące funkcjonowania czy zarządzania Kolegium oraz ocena prawidłowości tych aspektów z perspektywy skarżących, jak też kwestie sporne dotyczące opisywanych spraw związanych z rozgraniczeniem wskazywanych przez nich nieruchomości, nie dotyczą istoty zaskarżonego aktu, a tym samym nie wskazują, na czym polega, zdaniem wnoszących skargę, naruszenie ich prawa lub interesu prawnego w zaskarżanym przez nich postanowieniu.

Także treść pism wyjaśniających, wniesionych do tut. Sądu przez skarżących w dniach 2 i 3 czerwca 2020 r., nie czyni zadość opisanemu wymogowi. Niezależnie jednak od tego, zauważyć należy, że wskazane pisma zostały złożone już po upływie 7-dniowego terminu na uzupełnienie braków formalnych, który z uwagi na stan epidemii i obowiązujące w tym czasie – wskazane powyżej - szczególne uregulowania prawne, upływał w dniu 1 czerwca 2020 r. Zaznaczenie w tym miejscu wymaga, że termin na uzupełnienie braków formalnych wynikający z art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym, czyli nie może być modyfikowany i tym samym nie może odnieść skutku nawet prośba o przedłużenie terminu na przedłożenie uzasadnienia skargi (por. np. postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 3185/14, LEX nr 1561709).

Biorąc powyższe pod uwagę nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie wszystkie braki formalne skargi – pomimo wezwania do ich uzupełnienia - nie zostały uzupełnione, a zatem Sąd - na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia.