Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 263/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6011 Nałożenie obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, rozbiórkę lub użytkowanie
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie NSA Anna Lechowska AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. S.A. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 263/05

U z a s a d n i e n i e

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] października 2003 roku Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółce Akcyjnej B. w R. pozwolenia na budowę pod nazwą rozbudowa istniejących obiektów budowlanych z przeznaczeniem na salon wystawowy, handel i usługi wraz z infrastrukturą na działkach nr 2092/11, 1029/9, 1090/18, 1092/7, 1092/3, 1092/4, 1093, 1094/3, i 4/10 oznaczając kategorie obiektu nr XVI.

W podstawie prawnej decyzji powołał przepis art. 104 k.p.a., art. 28, 33 ust. 1, 34 ust. 4, 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane /Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126, ze zm./ oraz § 1 ust. 1 pkt 1 i § 3 zarządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej z dnia 15 grudnia 1994 roku w sprawie rodzajów obiektów budowlanych przy których realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego /MP Nr 2, poz. 28/.

Wymieniona decyzja uzyskała walor decyzji ostatecznej.

W dniu 13 lipca 2004 roku Spółka Akcyjna B. w R. złożyła wniosek o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę w części zatwierdzonego projektu budowlanego i do wniosku dołączyła projekt zamienny wraz z wymaganymi uzgodnieniami

i opiniami.

Prezydent Miasta uwzględniając powyższy wniosek decyzją z dnia [...] września 2004 roku Nr [...] orzekł o zmianie decyzji własnej z dnia [...].X.2004 roku Nr [...] udzielającej Spółce Akcyjnej B. z/s w R. przy ul. [...] pozwolenia na budowę dla inwestycji pod nazwą rozbudowa istniejących obiektów budowlanych

z przeznaczeniem na salon wystawowy, handel i usługi wraz z infrastrukturą na działkach nr 2092/11, 1029/9, 1090/18, 1092/7, 1092/3, 1092/4, 1093, 1094/1, 1094/3 i 4/10 oznaczając kategorie obiektu nr XVI w sposób określony w projekcie zamiennym opracowanym przez mgr inż. arch. T. O., który stanowi załącznik tej decyzji.

Postanowieniem z dnia [...].IX.2004 roku nr [...] sprostował w oparciu o art. 113 § 1 k.p.a. oczywistą omyłkę pisarką zawarta w dacie oznaczenia decyzji zmieniającej iż w miejsce daty [...].10.2004 wpisał datę [...] październik 2003 r.

W odwołaniu do Wojewody odwołujący A. S.A. w R. wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji i zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w sprawie samowoli budowlanej .

Zaskarżonej decyzji zarzuciło istotne naruszenie prawa materialnego i procesowego którego naruszenie miało wpływ na wynik sprawy w szczególności;

1/ zaniechanie wezwania odwołującej się strony do zapoznanie się z zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem w sprawie decyzji, tym samym ograniczenie jej prawa do czynnego udziału w toczącym postępowaniu administracyjnym ,

2/ oparcie zaskarżonej decyzji na decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2003 r. znak: [...], na postanowieniu Państwowej Inspekcji Pracy z dnia [...] czerwca 2003r. znak: [...] na decyzji o warunkach technicznych Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w R. z dnia [...] lipca 2003 r., mimo że w/w decyzje nie dotyczyły projektu zamiennego, jak również na twierdzeniu, że zgodnie

z bilansem terenu dotychczasowa wielkość utwardzonego i zabudowanego w stosunku do powierzchni zabudowy nowego budynku nie ulega zasadniczej zmianie bez wskazania jakie są dowody na potwierdzenie tego ustalenia.

Rozpatrując odwołanie Wojewoda nie uwzględnił odwołania i stawianych w nim zarzutów, bowiem inwestor w postępowaniu odwoławczym w dniu 14 stycznia 2005 roku cofnął swój wniosek o zmianę decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2003 roku Nr [...].

W takim stanie faktycznym sprawy Wojewoda decyzją z dnia [...] stycznia 2005 roku Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu I instancji.

W podstawie prawnej decyzji powołał przepis art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a.

W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę jest postępowaniem wnioskowym i w przypadku wycofania przez inwestora wniosku uprzednio złożonego organ zobligowany jest z mocy art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. umorzyć postępowanie administracyjne.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżące A. Spółka Akcyjna w R. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania sądowego.

W argumentach skargi skarżąca spółka podniosła, że inwestor w postępowaniu

o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę ma na celu legalizacje samowoli budowlanej polegającej na istotnym odstąpieniu od warunków uzyskanego pozwolenia budowlanego. Wprawdzie organ odwoławczy uchylił decyzje zmieniającą i umorzył postępowanie niemniej jednak zrealizowana sporna inwestycja jest niezgodna z decyzją pierwotną udzielającą pozwolenia na jej realizację.

W ocenie skarżącej spółki organy orzekające w sprawie uchyliły się od oceny legalności tej inwestycji poprzez pominięcie zawnioskowanego przez skarżącą spółkę dowodu tj. oględzin przedmiotu sporu tym samym dopuściły się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w szczególności art. 10 § 1 i 78 k.p.a.

Wojewoda zaskarżoną decyzją usankcjonował niezgodne z prawem działanie inwestora tym samym dopuścił się naruszenia prawa budowlanego określonego w art. 51 ust.1 pkt 2 i art. 50 ust. 1 pkt 4 .

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

skarga jest nieuzasadniona.

Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a., nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia /art. 135 ustawy/.

Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z dnia [...] stycznia 2005 roku uchylająca decyzje organu I instancji i umarzająca postępowanie organu I wydana w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a.

Przepis ten w drugim członie stanowi, że organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję i umarza postępowanie pierwszej instancji.

Wprawdzie przedmiotem postępowania odwoławczego jest rozstrzygniecie ponownie sprawy administracyjnej wyznaczonej zakresem rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu I instancji niemniej jednak wyżej cytowany przepis wprowadza wyjątek od zasady obowiązku rozstrzygnięcia istoty sprawy i pozwala organowi odwoławczemu na ograniczenie się tylko do wyeliminowania decyzji organu I instancji z obrotu prawnego. Ograniczenie to wypływa z konieczności umorzenia postępowania administracyjnego w danej sprawie kiedy wystąpi przesłanka bezprzedmiotowości postępowania.

Przesłanka bezprzedmiotowości postępowania występuje wówczas gdy brak jest podstaw do prawnego i merytorycznego rozpoznania danej sprawy.

Bezprzedmiotowość postępowania wynika z różnych przyczyn między innymi występuje gdy strona rezygnuje z ubiegania się z rozstrzygniecie o określonej treści.

Wówczas postępowanie wszczęte takim wnioskiem jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a.

W niniejszej sprawie zostało stwierdzone, że inwestor na etapie postępowania odwoławczego cofnął swój wniosek w sprawie zmiany decyzji Prezydenta Miasta

z dnia [...] października 2003 roku nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany udzielającej Spółce B. pozwolenia na rozbudowę istniejących obiektów budowlanych.

W takiej sytuacji organ odwoławczy był zobligowany do uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania organu I instancji w oparciu o w/w przepisy k.p.a. bowiem postępowanie w sprawie pozwolenia budowlanego jak i jego zmiany jest postępowaniem wnioskowym /art. 36 a w zw. z art. 32-35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane - Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zm./.

Zarzut skarżącego odnoszący się do realizacji przez inwestora obiektów

z istotnym odstąpieniem od warunków uzyskanego pozwolenia budowlanego w tym postępowaniu jest nieskuteczny bowiem wykracza poza zakres zarówno tego postępowania jak i kompetencji organu administracji architektoniczno-budowlanego.

Wyjaśnienia wymaga, że sprawy odstępstwa od udzielonego pozwolenia na budowę należą do kompetencji organów nadzoru budowlanego.

W tym stanie rzeczy skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa Sąd skargę oddalił jako nieuzasadnioną stosownie do art. 151 P.p.s.a.