Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 946/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Akta stanu cywilnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 119, art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: Art. 107, art. 134
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A Sp z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skargę oddala.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 4 lipca 2018 r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania Przedsiębiorstwa A Sp. z o.o. z siedzibą w K , ul. R – dalej : skarżąca - od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 nr [...] zmieniającej decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012r. nr [...] zezwalającej skarżącej na czasowe zajęcie pasa drogowego.

Jako podstawę prawną ww. postanowienia organ wskazał art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2017.1257, dalej jako k.p.a.) .

Powyższe postanowienie zostało wydane w oparciu o następujący stan prawny ustalony przez organ :

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2012 nr [...], działając na podstawie art. 155 k.p.a, zmienił własną decyzję z dnia [...] 2012r. nr [...].

W rozpatrywanej sprawie egzemplarz kwestionowanej odwołaniem decyzji załączony do akt sprawy stanowi - jak to wskazał sam organ I instancji przesyłając odwołanie wraz z aktami sprawy do Kolegium - "wydruk systemowy". Oryginału kwestionowanej decyzji brak jest w zasobach Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu.

Organ odwoławczy stwierdził , że załączony do akt "wydruk systemowy" nie posiada jednej z konstytutywnych cech decyzji, a to podpisu pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego. Z treści art. 107 § 1 k.p.a. wynika, że podpis osoby upoważnionej do wydania decyzji stanowi obligatoryjny element decyzji, a co więcej jest jednym z konstytuujących elementów decyzji (obok wskazania organu, adresata i rozstrzygnięcia). Elementy te tj. oznaczenie organu administracyjnego, oznaczenie strony lub stron, rozstrzygnięcie oraz podpis determinują istnienie decyzji administracyjnej. W przypadku braku któregokolwiek z tych elementów mamy do czynienia z nieaktem (tak WSA w Krakowie w wyroku z dnia 28 września 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 721/17, dostępny w CBOSA).

Niezależnie od powyższego , zdaniem organu odwoławczego , brak jest również dowodu, że kwestionowana decyzja ("wydruk komputerowy") została doręczona jedynej stronie postępowania tj. skarżącej . Na " wydruku " znajduje się rubryka "data i podpis osoby uprawnionej do odbioru decyzji", jednak brak jest jakiegokolwiek podpisu potwierdzającego odbiór decyzji. Brak jest również w aktach sprawy innego dowodu doręczenia decyzji, w szczególności podpisanego druku zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości organ odwoławczy zwrócił się do skarżącej pismem z dnia 20 czerwca 2018 r. o przedłożenie do akt sprawy oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii kwestionowanej decyzji bądź też oświadczenia, że skarżącą takimi dokumentami nie dysponuje.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 25 czerwca 2018 r., pełnomocnik skarżącej oświadczył, że nie dysponuje oryginałem powołanej w odwołaniu decyzji.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w przedmiotowej sprawie brak jest dowodu na okoliczność, że kwestionowana w odwołaniu decyzji weszła do obrotu prawnego, bowiem ani organ I instancji, ani skarżąca , nie dysponują dowodem doręczenia decyzji stronie. Ponadto organ odwoławczy stwierdził , że brak jest dowodu na okoliczność , że kwestionowana decyzja została w ogóle wydana . Załączony do akt sprawy egzemplarz kwestionowanej decyzji nosi cechy nieaktu, nie został bowiem podpisany przez osobę upoważnioną do wydania decyzji w imieniu organu I instancji.

Z tych względów należy złożone odwołanie uznać za niedopuszczalne.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi drugiej instancji.

W ocenie skarżącej , nie można za zasadne uznać twierdzenie organu , że zaskarżony odwołaniem akt nie jest decyzją administracyjną , bowiem wywołuje on skutki prawne w postaci wydania tytułu wykonawczego przeciwko skarżącej. Z faktu tego wynika , zdaniem skarżącej , że zaskarżona decyzja musiała być doręczona , mimo braku na to dowodów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie . W ocenie organu odwoławczego , zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na uznanie , że w sprawie została wydana decyzja , a gdyby nawet fakt taki założyć – że została ona doręczona skarżącej. Kolegium nie jest władne rozpatrzyć odwołania od rozstrzygnięcia , które nosi cechy " nieaktu" , a do takich należy zaliczyć brak podpisu pod decyzją osoby upoważnionej do jej wydania. Nie jest również dopuszczalne rozpatrzenie odwołania od decyzji , które nie weszła do obrotu prawnego.

Odnosząc się do argumentacji skargi dotyczącej prowadzenia postepowania egzekucyjnego wobec skarżącej , okoliczność ta – zdaniem organu – nie stanowi , że decyzja została skutecznie doręczona skarżącej , gdyż okoliczności tej nie można domniemywać .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje :

Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2017.2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonego postanowienia z przepisami prawa .

Zgodnie z art. 119 pkt 3 ppsa, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności , Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza , że skarga nie zasługuje na uwzględnienie .

W rozpatrywanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 lipca 2018 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 nr [...] zmieniającej decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 31 lipca 2012r. nr [...] zezwalającej skarżącej na czasowe zajęcie pasa drogowego.

Przedmiotowe postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 k.p.a , który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie wydane w tym trybie jest podejmowane we wstępnym postępowaniu organu odwoławczego , w którym podejmuje się czynności mające na celu ustalenie , czy złożony środek zaskarżenia jest dopuszczalny oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminu. Na tym etapie postępowania organ nie bada , czy środek zaskarżenia jest merytorycznie uzasadniony.

W niniejszej sprawie organ stwierdził niedopuszczalność odwołania , w związku z tym należy wyjaśnić , że niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym lub podmiotowym .

Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia w toku instancji.

Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez podmiot niemający legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia.

W rozpatrywanej sprawie zachodzi niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych tj. z powodu braku przedmiotu zaskarżenia. Materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy potwierdza stanowisko organu odwoławczego, że nie istnieje żaden dowód na okoliczność , że decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 nr [...] istnieje i weszła do obrotu prawnego. Dokument dołączony do odwołania złożonego przez skarżącą jest wydrukiem komputerowym , na którym brak jest obligatoryjnych elementów właściwych decyzji , określonych w art.107 § 1 pkt. 8 k.p.a. tj. brak podpisu z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji.

Sam fakt wydania decyzji nie stanowi jeszcze o tym , że decyzja weszła do obrotu prawnego ; niezbędne jest tu skuteczne doręczenie tej decyzji adresatowi. Mimo przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie , w aktach sprawy brak jest dowodu na okoliczność skutecznego doręczenia ww. decyzji skarżącej.

W ustalonych okolicznościach niniejszej sprawy , uzasadnione jest stanowisko organu odwoławczego , że brak jest przedmiotu zaskarżenia , bowiem za taki nie może być uznany dołączony przez skarżącą wydruk komputerowy pozbawiony elementarnych cech decyzji , o których wyżej mowa , a nadto - skutecznie nie doręczony.

W tym stanie rzeczy , podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku , a jednocześnie brak jest okoliczności , które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302).