Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 745/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6262 Radni
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w całości
Powołane przepisy: article: art. 196
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z dnia [...] 2017 r. o przywróceniu terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi R. D. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] 2017 r. Nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przywrócił termin R. D. do złożenia skargi na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] 2017 r. (Nr [...]) w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Gmina S. wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z dnia 15 listopada 2017 r. do czasu rozstrzygnięcia zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:

Zgodnie z art. 196 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej zwana jako: p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z przyjętymi standardami prawo strony do wniesienia zażalenia na postanowienia niekończące postępowania sądowoadministracyjnego, wydawane w toku prowadzonego postępowania, nie wstrzymuje automatycznie wykonalności tych postanowień. Natomiast o wstrzymaniu wykonania takiego postanowienia orzec może, na wniosek strony wojewódzki sąd administracyjny w drodze odrębnego postanowienia, wydanego w trybie właśnie art. 196 p.p.s.a., przed przedstawieniem akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w celu rozpoznania zażalenia. Przez użyty w niniejszym przepisie zwrot "wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia" należy rozumieć wstrzymanie skutków prawnych, jakie to postanowienie ma wywołać. Tym samym rozpatrując wniosek strony o wstrzymanie wykonania postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego koniecznym jest każdorazowe rozważenie charakteru, jak i skutków zaskarżonego postanowienia, co do możliwości dalszego prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego, przed rozpoznaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny wniesionego od tego postanowienia zażalenia (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 4 października 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 604/17, CBOSA). Możliwość wstrzymania wykonania postanowienia, na podstawie art. 196 p.p.s.a. dotyczyć bowiem może tylko takich postanowień, które z istoty swej nadają się do wykonania, a ponadto są wykonalne natychmiast, tj. przed ich uprawomocnieniem.

W realiach badanej sprawy Sąd uznał, iż charakter zaskarżonego postanowienia – tj. postanowienia o przywróceniu terminu do złożenia skargi z samej swej istoty już wskazuje, że przed jego uprawomocnieniem nie podlega ono wykonaniu przez dalsze procedowanie w sprawie, mające na celu wydanie rozstrzygnięcia co do meritum. Przeciwnie w takim przypadku - postępowanie sądowoadministracyjne z natury rzeczy nie może się toczyć. Bez prawomocnego przesadzenia skuteczności wniesienia skargi sąd nie może bowiem podjąć ani czynności w kierunku rozpoznania skargi, ani jej odrzucenia. Tym samym w ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak jest podstaw do orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, gdyż do czasu jego uprawomocnienia się nie wywołuje ono jakichkolwiek skutków prawnych dla stron tego postępowania. Wstrzymanie postanowienia rozumiane jako zapobieżenie skutkom prawnym z niego wynikającym jest zatem zbędne.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 196 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.