Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 8/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 432/10 o przyznaniu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej w zakresie przekraczającym 50 zł oraz odmawiającego przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nielegalnego wybudowania pawilonu handlowo-usługowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 432/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, przyznał skarżącemu J. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej w zakresie przekraczającym kwotę 50 zł, odmawiając przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Motywując zasadność złożonego wniosku J. K. wskazywał, że aktualnie pozostaje bez pracy, nie posiada żadnych oszczędności. Wyjaśnił ponadto, że jego jedyny dochód miesięczny brutto stanowi otrzymywane odszkodowanie w kwocie 1400 zł, które w całości jest przeznaczone na bieżące miesięczne utrzymanie. W tym kontekście wnioskodawca podniósł, że jego wydatki kształtują się następująco: udział w kosztach utrzymania mieszkania – 180 zł, koszt wyżywienia i odzieży – ok. 800 zł, koszt lekarstw – ok. 100 zł, opłata za telefon – 81 zł, opłaty pocztowe, koszt dojazdów, ubezpieczenie na życie, koszt usług kserograficznych i inne różne usługi – ok. 250 zł. Podkreślił nadto, że posiada zadłużenie w wysokości 57.300 zł z tytułu niespłaconych pożyczek. Wśród posiadanych składników majątkowych skarżący wymienił: nieukończony pawilon handlowy o powierzchni zabudowy 88, 80 m², mieszkanie spółdzielcze o pow. 50,60 m² oraz działkę nr [...] o pow. 253m² i działkę nr [...] o pow. 137m².

W uzasadnieniu ww. Sąd wskazał, że dochody wnioskodawcy mają charakter stały (wynoszą 1400 zł), a wskazane przez niego wydatki pozwalają stwierdzić, że w granicach jego możliwości finansowych jest uiszczenie opłaty sadowej w wysokości 50 zł. Odnosząc się do nieuwzględnienia wniosku w zakresie przyznania prawa pomocy Sąd pierwszej instancji wskazał, że odmowa uwzględnienia wniosku w tym zakresie nie ogranicza prawa do sądu, albowiem stosownie do treści art. 6 p.p.s.a. w razie potrzeby Sąd udzieli stronie niezbędnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczy stronę o skutkach prawnych tych czynności oraz ich zaniechań.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. K. wnosząc o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi –(Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Prawo pomocy polega na tym, że strona zostaje zwolniona przez sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu przez sąd adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.)). Przewidziana możliwość przyznania prawa pomocy może być udzielona w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Prawo to przyznaje się, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym polega natomiast na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego względnie rzecznika patentowego.

Zważywszy na ustaloną przez Sąd pierwszej instancji sytuację majątkową skarżącego zasadnym było przyznanie skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej w zakresie przekraczającym kwotę 50 zł. Podzielić należało pogląd Sądu pierwszej instancji, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Pomimo stosunkowo niskich dochodów, sytuacja materialna skarżącego nie jest jednak na tyle ciężka, aby uznać, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadniałoby przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.