Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 817/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-08-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 w związku z  § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w następującym składzie: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi F. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego pełnomocnik skarżącej - F. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Podniósł, iż wykonanie decyzji w całości mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zabezpieczenie dokonane na majątku skarżącej doprowadziło do tego, że nie jest ona w stanie prowadzić normalnej działalności gospodarczej, co skutkuje niemożliwością regulowania zobowiązań publicznoprawnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przytoczony przepis zawiera regulację stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu, dotyczącą tymczasowej ochrony interesów strony skarżącej w toku zawisłego postępowania sądowoadministracyjnego. Ta ochrona uzależniona jest jednak od istnienia, w konkretnej sprawie, wymienionych w powołanym przepisie przesłanek tj. wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto przepis ten nakłada na wnioskodawcę obowiązek wykazania okoliczności uprawdopodobniających zaistnienie wskazanych przesłanek, przy czym uprawdopodobnienie to nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Wnioskujący winien więc wskazać konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione, czyli, że na skutek wykonania decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku jej realizacji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Wnioskodawca musi zatem wykazać istnienie realnego niebezpieczeństwa, iż wykonanie zaskarżonego aktu przed zbadaniem jego prawidłowości przez Sąd, wywoła nieodwracalne pogorszenie jego sytuacji, którą trudno będzie naprawić nawet po ewentualnym wyeliminowaniu zaskarżonego aktu.

Należy podkreślić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i takiego wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w drodze egzekucji do takiego stanu rzeczy, który okaże się zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy jednak zaskarżony akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy takiego wykonania wymaga. Nie kwalifikują się do tak rozumianego wykonania te spośród nich, które dla sprowadzenia określonego w nich stanu prawnego lub faktycznego nie wymagają żadnych dodatkowych czynności uprawnionych podmiotów. Problem wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki.

Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż w rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej wydane w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego tj. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika L. Urzędu Skarbowego w L. w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów na postępowanie egzekucyjne.

Postanowienie o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji niewątpliwie nie mieści się w katalogu aktów nadających się do wykonania. Bez znaczenia pozostaje, że jest ono elementem postępowania egzekucyjnego zmierzającego do wykonania obowiązku związanego z zaległościami podatkowymi skarżącej. Zatem zaskarżone postanowienie nie nadaje się do wykonania, gdyż nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków i nie wymaga od niej dokonania jakichkolwiek czynności. Jest to jedynie rozstrzygnięcie o tym, że zgłoszone zarzuty zdaniem organu są niezasadne. Co do zasady, tego rodzaju rozstrzygnięcia nie podlegają ochronie tymczasowej oraz nie nadają się do wykonania w rozumieniu wyżej przyjętym albowiem nie nakładają na skarżącą żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w drodze ewentualnej egzekucji i nie kreują żadnych uprawnień dla strony. Ewentualne wadliwości zaskarżonego postanowienia na które wskazuje pełnomocnik skarżącej będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie uzasadniają wstrzymania wykonania postanowienia.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 w związku z § 5 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.