Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 155/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Uzasadnienie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Oleś po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika J.S. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 155/10 w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r., od stycznia do grudnia 2006 r. oraz od stycznia do marca 2007 r. postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku w zakresie orzeczenia o wynagrodzeniu doradcy podatkowego.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 155/10

UZASADNIENIE

Reprezentujący J.S. pełnomocnik wnioskiem z dnia 25 listopada 2010 r., działając na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wystąpił o uzupełnienie i doprecyzowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 155/10, w części dotyczącej przyznanego doradcy podatkowemu od Skarbu Państwa wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadniając swój wniosek pełnomocnik strony stwierdził, że w pismach procesowych składanych do sprawy wnosił o zasadzenie kosztów zastępstwa prawnego w kwotach netto powiększonych o podatek VAT. Tymczasem Sąd zasądził wynagrodzenie w kwotach innych niż wnioskowane i nie doprecyzował, czy są to kwoty netto czy brutto. Ten brak doprecyzowania uniemożliwia pełnomocnikowi prawidłowe wystawienie faktur VAT.

Stosownie do regulacji art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "P.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia zgłosić wniosek

o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił

w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2).

W rozpatrywanej sprawie, pełnomocnik strony skarżącej w piśmie procesowym z dnia 9 września 2010 r. wystąpił o zasądzenie na rzecz pełnomocnika ustanowionego z urzędu kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 3.600 zł powiększonych o 22% podatku VAT.

Biorąc pod uwagę określoną w sprawie wartość przedmiotu sporu i kierując się treścią § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego

w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego

z urzędu (Dz.U. Nr 212, poz. 2075) Sąd zasądził wynagrodzenie doradcy podatkowego w kwocie 4392 zł (tj. 3.600 zł powiększone o kwotę 792 zł podatku VAT). Podkreślenia wymaga, iż wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony, zasadzona kwota jest zgodna z wnioskiem zawartym w piśmie z dnia 9 września 20010 r. W ocenie Sądu orzeczenie dotyczące kosztów zastępstwa procesowego jest kompletne i nie wymaga uzupełnienia.

W tej sytuacji należy uznać, iż nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. i brak jest podstaw do pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku

o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 155/10.

Wobec tego na podstawie art. 157 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzeczono jak

w sentencji.