Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 995/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ NSA Maria Piórkowska Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013 r.nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego -postanawia- zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi K.P. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zwanego dalej Kolegium lub SKO, z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 roku poz. 267), zwanej dalej "k.p.a." utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku opieki nad matką Z.M.

Z akt sprawy wynika, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek K. P. z dnia [...] czerwca 2013 r., którym zwróciła się o przyznanie jej specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Organ I instancji wymieniona na wstępie decyzją odmówił wnioskodawczyni przyznania wnioskowanego zasiłku wskazując na brak spełnienia warunku rezygnacji z zatrudnienia w związku ze sprawowaniem opieki nad matką.

K.P. złożyła odwołanie od ww. decyzji wskazując, że decyzja ta jest dla niej krzywdząca. Podniosła, że przyczyną nieprzedłużenia przez nią umowy o pracę z ostatnim pracodawcą była konieczność sprawowania całkowitej opieki nad matką. Odwołująca zarejestrowała się w Urzędzie Pracy i jednocześnie opiekowała się matką. Po ukończeniu pobierania zasiłku dla bezrobotnych zwróciła się do MGOPS w [...] z wnioskiem o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, które otrzymała. Wniosła o pozytywne rozpatrzenie odwołania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] sierpnia 2013r. orzekło jak wskazano na wstępie.

Wskazało, że zgodnie z zapisem art. 16a. ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz. U. Nr 139, poz. 992 z 2006r. ze zmianami), zwanej dalej "ustawą", specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r. poz. 788 i 1529) ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

Poza tym w myśl art. 16a ust. 2 ustawy specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy, tj. 683,00 zł.

K.P. złożyła skargę na decyzję organu II instancji wnosząc o pozytywne jej rozpatrzenie.

Wskazała, że nie przedłużyła umowy o pracę z ostatnim pracodawcą, gdyż jej matka wymagała całkowitej opieki dziennej. Z uwagi na powyższe zarejestrowała się jako osoba bezrobotna. Po jego zakończeniu pobierania zasiłku zwróciła się o przyznanie jej "specjalnego zasiłku opiekuńczego" i taki otrzymała. W związku z ze zmianą ustawy wstrzymano wypłatę zasiłku opiekuńczego, który uprzednio został przyznany bezterminowo.

Wskazała, że stan zdrowia matki pogarsza się, więc nie można zostawić jej bez opieki, nawet na jeden dzień. Pomoc polega na podawaniu lekarstw, w tym 2 razy dziennie insuliny. Podała, że w wykonywaniu podstawowych czynności życiowych, jak i również w wizytach lekarskich używa sprzętu ortopedycznego.

Wskazała, że potrzebuje pomocy finansowej i prosi o pomoc.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę powziął informację o wystąpieniu przez Rzecznika Praw Obywatelskich do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności art. 11 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r,, poz. 1548) z zasadą zaufania do państwa i prawa oraz zasadą ochrony praw nabytych wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP.

Sprawa ta została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą K 27/13.

W uzasadnieniu swego wniosku Rzecznik zwrócił uwagę na wynikający ze znowelizowanych przepisów podział osób otrzymujących dotychczas świadczenie pielęgnacyjne na 2 grupy podmiotów: osób otrzymujących świadczenie pielęgnacyjne na podstawie nowych przepisów i osób otrzymujących nowe świadczenie w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego oraz na fakt odebrania znacznej grupie osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego praw do tego świadczenia otrzymywanego dotychczas na podstawie decyzji administracyjnej na czas nieokreślony w oparciu o art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Wskazane regulacje, zdaniem Rzecznika, budzą poważne zastrzeżenia w kontekście realizacji zasady ochrony praw nabytych.

Nadmienić również należy, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła też sprawa z wniosku grupy posłów o zbadanie zgodności z art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przepisu art. 17 ust. 1b oraz przepisów art. 16a ust. 2, ust. 3, ust. 4 i ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - w brzmieniu nadanym jej ww. ustawa nowelizującą z dnia 7 grudnia 2012 r.

Również WSA w Poznaniu zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym dotyczącym konstytucyjności art. 12 ust. 1 powoływanej ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw.

W ocenie Sądu kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w sprawie ze skargi K.P.

Zgodnie zaś z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Uznając zatem, że zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania w rozpoznawanej sprawie wymieniona w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.