Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1540/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt  1 i pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków postanawia ustanowić dla M. S. radcę prawnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie oddalił skargę M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków.

Skarżąca w dniu 5 lutego 2010 r. złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy, wskazując iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ten został uzupełniony o dodatkowe oświadczenia i dokumenty w dniu 24 lutego 2010 r. oraz w dniu 23 marca 2010 r.

Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2010 r. referendarz sądowy zwolnił w niniejszej sprawie M. S. od kosztów sądowych.

W dniu 25 maja 2010 r. skarżąca złożyła kolejny wniosek o prawo pomocy (na urzędowym formularzu PPF) wskazując, iż wnosi o przyznanie jej radcy prawnego – w celu wniesienia skargi kasacyjnej, czego omyłkowo nie zaznaczyła w poprzednio złożonym wniosku.

Z danym zawartych na urzędowych wnioskach o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, posiada dom drewniany, mieszkanie w W. Uzyskuje dochód w wysokości 830 zł z tytułu emerytury.

Skarżąca uzupełniając wniosek o przyznanie prawa pomocy nadesłała m. in. wyciągi z rachunków bankowych, oświadczenie o koncie oszczędnościowym, oświadczenie o wysokości kosztów utrzymania mieszkania, PIT 37 za 2008 r., PIT 40a za 2009 r. W oświadczeniu z dnia 24 lutego 2010 r. wymieniła następujące wydatki związane z utrzymaniem mieszkania: czynsz – ok. 500 zł, energia elektryczna od 120 do 180 zł, telefony ok. 110 zł, leki, wyżywienie, środki czystości ok. 600 zł. Ponadto skarżąca podała koszty utrzymania domu w K.: energia elektryczna 50 – 100 zł, gaz 200 – 400 zł, woda + ścieki od 50 do 100 zł, wywóz śmieci 60 zł, telefon ok. 50 zł, podatek roczny od nieruchomości ok. 400 zł. W domu w K., który wymaga generalnego remontu skarżąca przebywa w lecie. Wynajęcie tego domu jest niekorzystne, skarżąca mogłaby wynająć go za ok. 300 zł, a koszty utrzymania są dużo wyższe i przekraczają wysokość czynszu. Skarżąca świadczyła także, że jest osobą samotną, po rozwodzie, po 3 operacjach i wymaga stałego leczenia, obecnie oczekuje na dwie operacje.

Ponadto wnioskodawczyni oświadczyła, że otrzymuje alimenty od byłego męża w wysokości 550 zł miesięcznie. Podała, iż w związku z podziałem majątku, w dniu 6 stycznia 2010 r. dokonała spłaty na rzecz byłego męża kwoty 5 000 zł, pozostało jej 10 000 zł do spłaty. Z powodu niskich dochodów, a tym samym niskiej zdolności kredytowej w październiku 2009 r. wnioskodawczyni zmuszona była zaciągnąć pożyczkę z wysoką stopą oprocentowania w kwocie 7 000 zł, której raty spłaty wynoszą 242,66 zł miesięcznie. Skarżąca podaje, iż w związku z bardzo niskimi dochodami musi korzystać z debetu na koncie.

Rozpatrując wniosek M. S. należy wskazać, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do poniesienia kosztów postępowania. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy, gdy wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Oceniając wniosek o ustanowienie radcy prawnego stwierdzić należy, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca otrzymuje emeryturę w wysokości 830 zł i alimenty od byłego męża w wysokości 550 zł. Jak wynika z oświadczenia o wydatkach ponoszonych na bieżące utrzymanie, skarżąca nie zawsze jest w stanie utrzymać się z ww. dochodów dlatego też korzysta z debetu na koncie oraz zaciągnęła pożyczkę w wysokości 7 000 zł, która dodatkowo przeznaczona jest na spłatę zobowiązania (z tytułu podziału majątku) wobec byłego męża (pozostała kwota do spłaty to 10 000 zł). W tej sytuacji należy uznać, że wnioskodawczyni nie byłaby w stanie opłacić kosztów ustanowienia radcy prawnego z własnych środków.

Również ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma szczególne znaczenie

z uwagi na etap, na którym znajduje się postępowanie w sprawie.

Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. S. w niniejszej sprawie. Od powołanego orzeczenia przysługuje skarżącej skarga kasacyjna (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Powyższy środek odwoławczy objęty jest przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącą konstytucyjnego prawa do sądu.

W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.