Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 770/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-04-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie lub zarządzenie (art. 260 § 1 ustawy - PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 260 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r., na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. I. od postanowienia Starszego referendarza sądowego z 23 lutego 2018 r. w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie z 23 lutego 2018 r.


UZASADNIENIE

M. I. złożył formularz PPF wnosząc o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od jego skargi na postanowienie Wojewody w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Ze złożonego formularza wynikało, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Skarżący z działalności gospodarczej i zasiłku rehabilitacyjnego osiąga miesięczny dochód w wysokości 2000 zł netto. Jego żona z działalności gospodarczej i zasiłku rehabilitacyjnego osiąga miesięczny dochód w wysokości 3000 zł netto. Wnioskodawca wykazał własność domu o powierzchni użytkowej 120 m2, działki rolnej o powierzchni 0,58 ha, samochodu osobowego i samochodu związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą o wartości ponad 5000 zł każdy. Skarżący podał, że koszty utrzymania domu i rodziny, w tym opłaty za gaz, prąd, wodę, wywóz nieczystości oraz wydatki na zakup leków, leczenie i rehabilitację wynoszą w sumie 3500 złotych miesięcznie.

Postanowieniem z 23 lutego 2018 r. referendarz oddalił wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że wnioskodawca wraz z żoną osiągają dochody z działalności gospodarczej, zasiłku rehabilitacyjnego i zatrudnienia, są właścicielami zabudowanej nieruchomości i samochodów. Po odjęciu zadeklarowanych stałych wydatków do dyspozycji skarżącego i jego żony pozostaje kwota około 1500 zł miesięcznie. W tej sytuacji stać go na uiszczenie wpisu sądowego od skargi i innych kosztów sądowych nieprzekraczających jednorazowo kwoty 100 zł.

W sprzeciwie od powyższego postanowienia skarżący podał, że nie zgadza się z argumentacją referendarza.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Sąd podziela argumentację przestawioną przez referendarza w zaskarżonym postanowieniu odnośnie odmowy częściowego zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Słusznie referendarz zwrócił uwagę, że skarżący wraz z żoną posiada stałe źródło dochodu z działalności gospodarczej i zasiłku rehabilitacyjnego, jest współwłaścicielem domu i działki rolnej o powierzchni 0,58ha, a także posiada dwa samochody, w tym jeden ciężarowy. Skarżący nie wskazał także, aby miał problemy z regulowaniem bieżących zobowiązań. Nie jest zatem osobą żyjącą w ubóstwie (po odjęciu miesięcznych wydatków do dyspozycji dwuosobowej rodziny wnioskodawcy pozostaje kwota 1500 zł), pozbawioną dostatecznych środków materialnych dla zaspokojenia podstawowych potrzeb swoich i swoich bliskich, a także osobą, która nie jest w stanie zabezpieczyć środków koniecznych do poniesienia kosztów postępowania sądowego. Zauważyć także należy, że skarżący nie podał w sprzeciwie żadnych argumentów, przemawiających za nietrafnością rozstrzygnięcia referendarza sądowego.

Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.