Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 659/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Anna Siedlecka, Sędziowie NSA Halina Kremis (sprawozdawca), As. WSA Alicja Palus, Protokolant Iwona Borecka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 marca 2007r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję D. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania M. S. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Dnia [...] r M. S. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa w K. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych deklarując w tabeli nr VII (oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych, na których zadeklarowano działki rolne) i nr VIII (oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych) działki rolne położone w województwie d., powiecie k., gminie B. K., nazwa obrębu ewidencyjnego P., o łącznej powierzchni [...] ha.

W trakcie rozpatrywania wniosku M. S. organ pierwszej instancji ustalił, że użytkownikami części gruntów zadeklarowanych we wniosku przez stronę, są K. P., L. S. i Ł. S., którzy korzystają z Sektorowego Programu Operacyjnego "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Celem tego działania jest ułatwienie zakładania lub przejmowania gospodarstw rolnych przez młodych rolników oraz wsparcie modernizacji tych gospodarstw.

Rozporządzenie ministra rolnictwa i rozwoju wsi z dnia 13 września 2005 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie Uzupełnienia Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w § l pkt 2 część, wskazuje, iż pomoc może być przyznana rolnikowi, który: 1) jest pełnoletni i w dniu zawarcia umowy o dofinansowanie projektu nie przekroczył 40 roku życia; 2) po raz pierwszy podjął prowadzenie gospodarstwa rolnego;

Ponadto gospodarstwo rolne młodego rolnika powinno spełniać wymóg żywotności w ekonomicznej lub wnioskodawca powinien wykazać, iż kryterium takie zostanie spełnione nie później niż po 5 latach od dnia rozpoczęcia prowadzenia przez niego tego gospodarstwa.

Młody rolnik zobowiązuje się do prowadzenia gospodarstwa rolnego, którego dotyczył wniosek o dofinansowanie realizacji projektu, przez co najmniej 5 lat od dnia dokonania przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

W toku prowadzonego postępowania dowodowego organ pierwszej instancji ustalił także, że K. P., zadeklarowała w danym programie działkę ewidencyjną nr [...], która umową darowizny, w postaci aktu notarialnego, została jej przekazana przez skarżącego M. S., w dniu [...] r. oraz działkę [...], którą K. P. uprawia na podstawie umowy dzierżawy zawartej z M. S. z dnia [...] r.

Ponadto L. S. zadeklarował do programu "Ułatwianie startu młodym rolnikom" użytkowanie działek ewidencyjnych o numerach: [...], którą objął w posiadanie mocą umowy darowizny, od M. S., zawartej w dniu [...] r. w postaci aktu notarialnego oraz działkę ewidencyjną [...], którą użytkuje na podstawie umowy dzierżawy, z dnia [...] r., zawartą z M. S .

Do wyżej wymienionego programu Ł. S. zadeklarował zaś działki ewidencyjne nr [...] i [...], które zostały mu przekazane umową darowizny, zawartą w postaci aktu notarialnego, w dniu [...] r.

Wszystkie wymienione powyżej działki ewidencyjne znalazły się także we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych M. S .

Wobec takich ustaleń Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. decyzja z dnia [...] r. Nr [...], działając na podstawie art. 3 ust. l ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz.U. z 2004 r. nr 6, póz. 40 ze zm.) oraz art. 2, ust. l i ust. 2 ustawy z dnia 18 czerwca 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. z 2004 r., nr 6, póz. 40 ze zm.) oraz art. 104 Kpa, art.138 ust. l Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IV tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20.11.2004 r., str. l ze zm.), art. 51 ust. l Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm ) odmówił M. S. przyznania płatności na rok [...] z tytułu:

1. Jednolita Płatność Obszarowa (kod [...], krajowa pozycja budżetowa [...])

2. Uzupełniająca Płatność Obszarowa - inne (kod [...], krajowa pozycja budżetowa [...])

Odwołanie od rozstrzygnięcia Dyrektora D. Oddziału Regionalnego we W. złożył w imieniu M. S. M. L., a także Ł. S., L. S. ora K. P .

W odwołaniu pełnomocnik skarżącego zarzucił zaskarżonej decyzji:

- naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na jego rozstrzygnięcie, poprzez obrazę:

1. art. 8 kpa - poprzez naruszenie następujących przepisów, podważające zaufanie strony do działania organu I instancji

- art.61 § l kpa w zw. z art. 28 kpa - poprzez uniemożliwienie działania w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją w charakterze strony następującym osobom: L. S., Ł. S., K. P.,

- art. 33 kpa - poprzez odmowę uwzględnienia pełnomocnictwa

- art. 40 § 2 kpa - poprzez brak doręczenia odwołania pełnomocnikowi Wnioskodawcy,

- art. 81 kpa w zw. z art. 75 kpa oraz 76§1 kpa - poprzez oparcie rozstrzygnięcia na kserokopiach dokumentów z akt postępowań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddział Regionalny we W. z wniosków L. S., Ł. S., K. P. o dofinansowanie w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich" działanie 1.2 "Ułatwianie startu młodemu rolnikowi", które w przedmiotowej postaci nie mają żadnej mocy dowodowej,

- art. 107 §1 kpa - poprzez brak wyjaśnienia dlaczego organ I instancji nie uwzględnił wyjaśnień strony z dnia [...] r. oraz brak uzasadnienia prawnego zaskarżonej decyzji w części dotyczącej rozumienia określenia "posiadacze działek ewidencyjnych",

2. naruszenie art. 6 kpa — poprzez obrazę przepisów wskazanych powyżej w pkt.1,

3. naruszenie art. 9 kpa: poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstawy prawnej zaskarżonej decyzji, które w zaskarżonej decyzji ograniczono jedynie do urzędowego formularza, niedostosowanego do potrzeb przedmiotowego postępowania i poprzez brak wyjaśnienia podstawy prawnej odmowy uwzględnienia pełnomocnictwa M. L.,

4. naruszenie art. 10 kpa - poprzez uniemożliwienie pełnomocnikowi, a tym bardziej stronie wypowiedzenie się przed wydaniem zaskarżonej decyzji co do materiału dowodowego zebranego w postępowaniu i okoliczności wyjaśnianych bez wiedzy strony i jej pełnomocnika przez organ I instancji.

Ponadto pełnomocnik skarżącego zwrócił uwagę na błędy w ustaleniach faktycznych, poprzez przyjęcie, iż M. S. nie jest posiadaczem gospodarstwa rolnego w zakresie powierzchni kwestionowanej w uzasadnieniu decyzji przez organ I instancji oraz błędne obliczenie przez organ I instancji procentowego odpowiednika powierzchni kwestionowanej przez organ I instancji do powierzchni zgłoszonej przez Wnioskodawcę we wniosku.

Wobec tak sformułowanych zarzutów, pełnomocnik M. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W wyniku rozpatrzenia odwołania M. S. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. wydaną w oparciu o art. 5a ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 roku o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2005r. Nr 31 poz.264., ze zm.) art. 138 § l ust.l Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 3 ust. l ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz.U. z 2004 r. nr 6, poz.40 ze zm. ), art. 138 ust. l Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IV a tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20.11.2004r.),art. 51 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004r. ze zm.) - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Organu I instancji nr [...] odmawiającą przyznania M. S. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.

Motywując swoje stanowisko organ odwoławczy zaznaczył, że płatności bezpośrednie do gruntów rolnych udziela się nie na podstawie Kodeksu cywilnego, a na podstawie ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o płatnościach bezpośrednich i od płatności z tytułu cukru ( Dz. U. Nr 6 poz.40 ze zm.).

Wskazana ustawa określa warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności bezpośrednich.

Zgodnie z art. 2 ust. l i 2 beneficjentem płatności jest: posiadacz gospodarstwa rolnego, w ramach którego posiada grunt (art. 2 ust. l w/w ustawy), 2. grunty te utrzymywane są w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska (art. 2 ust. l w/w ustawy), oraz 3. łączna powierzchnia działek rolnych, które kwalifikują się do objęcia płatnościami jest nie mniejsza niż l ha (art. 2 ust.2 w/w ustawy).

Istotą płatności obszarowych jest przyznanie ich osobie, która jest faktycznym użytkownikiem gruntów, która rzeczywiście je uprawia, tzn. decyduje, co uprawiać i dokonuje swobodnie odpowiednich zabiegów agrotechnicznych oraz zbiera plony

Uprawnionym do dopłat jest ten posiadacz, który jednocześnie rzecz "użytkuje", a więc dzierżawca a nie wydzierżawiający, użytkownik a nie użyczający.

Zasadniczym kryterium dla organu administracji przy dokonywaniu rozstrzygnięcia jest w tym przypadku ustalenie, czy wnioskodawca w roku gospodarczym [...] faktycznie władał przedmiotową nieruchomością nie tylko w sposób fizyczny, ale również, czy miał swobodę podejmowania decyzji, co i kiedy uprawiać na danej działce.

W odniesieniu do działek ewidencyjnych zadeklarowanych przez M. S., bezsporne jest, iż nie jest on faktycznym użytkownikiem spornych gruntów rolnych, co sam potwierdza. Błędna jest w ocenie organu odwoławczego interpretacja przepisów prawa przez stronę, która rości sobie prawo do płatności bezpośrednich z tytułu pomocy udzielanej K. P. i Ł. S. oraz jako ekwiwalent za dzierżawienie lub przeniesienie na nich własności gruntów rolnych. Podobnie jest w przypadku gruntów, które strona przeniosła umową darowizny na L. S.

Przy tym należy uznać, iż zadeklarowanie przez różne osoby tych samych gruntów rolnych jako użytkowanie przez nich rolniczo, niezależnie z jakiego programu korzystają dane osoby w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji rolnictwa, nosi zdanie organu drugiej instancji znamiona oszustwa i stanowi próbę wyłudzenia środków pieniężnych

Odmowa płatności z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej nastąpiła na podstawie art. 138 ust l Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20.11.2004 r.), który stanowi, że jeżeli w wyniku kontroli administracyjnej bądź wizji lokalnej wykryte zostanie, iż ustalona różnica między zadeklarowanym a ustalonym obszarem przekracza 30%, wyznaczonego obszaru, ( w przypadku M. S. [...] % ), za przedmiotowy rok nie przyznaje się żadnej pomocy.

Jak wskazuje organ odwoławczy stwierdzenie wysokości nieprawidłowości w niniejszej sprawie nastąpiło w następujący sposób :

- Powierzchnia zadeklarowana do Jednolitej Płatności Obszarowej: [...] ha

- Powierzchnia wykluczona (stanowiąca sumę działek zadeklarowanych we wniosku M. S., których nie jest faktycznym użytkownikiem) [...] ha

- Różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną:

[...] ha -[...] ha = [...] ha

Zawyżenie powierzchni wynosi:

[...] ha x 100% /[...] ha = [...] %

Odmowa przyznania płatności z tytułu uzupełniającej płatności bezpośredniej nastąpiła zaś na podstawie art. 51 ust 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., ze zm.) który stanowi, że jeżeli w wyniku kontroli administracyjnej bądź wizji lokalnej wykryte zostanie, iż ustalona różnica między zadeklarowanym a ustalonym obszarem przekracza 20% wyznaczonego obszaru, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa.

Ustęp 2 tego artykułu stanowi, że jeśli dla całkowitego zatwierdzonego obszaru objętego pojedynczym wnioskiem, za wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka i ich nasion zgodnie z odpowiednio art. 93 i 99 rozporządzenia (WE))nr 1782/2003, obszar zadeklarowany przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 mniejszego rozporządzenia o więcej niż 30%, pomoc, do której rolnik byłby uprawniony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 niniejszego rozporządzenia nie zostanie przyznana na dany rok kalendarzowy w ramach tych programów pomocowych. Stwierdzenie wysokości nieprawidłowości w zakresie Uzupełniającej Płatności Obszarowej organ odwoławczy ustalił w oparciu o następujące wyliczenia

- powierzchnia zadeklarowana do Uzupełniającej Płatności Obszarowej (stanowiąca sumę działek zadeklarowanych we wniosku Pana M. S., których nie jest faktycznym użytkownikiem): [...] ha

- powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli na miejscu: [...] ha

- różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią

stwierdzoną:

[...] ha - [...] ha = [...] ha

Zawyżenie powierzchni wynosi:

[...] ha x 100% /[...] ha = [...] %

Jednocześnie odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, iż strona została bezprawnie pozbawiona pomocy "fachowego pełnomocnika", organ odwoławczy podkreślił, że czynny udział w postępowaniu przed organem I instancji pełnomocnika strony był niemożliwy ze względu na to, iż takie pełnomocnictwo wpłynęło do Kierownika Biura Powiatowego w K. dopiero po wydaniu decyzji.

Wbrew temu, co pisze M. L., pełnomocnictwa udzielane przez producentów rolnych innym osobom, przed Kierownikami Biur Powiatowych, nie opierają się na "praktyce" tych organów. Jest to bowiem uregulowane w ustawie o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności z dnia 18 grudnia 2003r. (Dz. U. 2004,Nr 10, poz.76). Art. 7 ust l pkt.5 oraz art. 14 ust l w związku z art. 11 ust l, wymienionej ustawy, wyraźnie wskazują, że dane pełnomocnika są zgłaszane do wniosku o ewidencji producentów, zaś w przypadku zmiany danych, należy poinformować Kierownika Biura Powiatowego Agencji w terminie 14 dniu, czego strona nie uczyniła. Ponadto wbrew temu, co twierdzi strona, pełnomocnictwo takie nie jest umocowaniem do złożenia wniosku, ale do reprezentowania strony. Niezrozumiałe jest przy tym powoływanie się M. L. na kopię dowodu doręczenia swojego pełnomocnictwa, skoro decyzja jest z dnia [...] r, a jednocześnie pełnomocnik skarżącego nie przedstawił żadnego dowodu wpływu swojego pełnomocnictwa do Biura Powiatowego.

Zdaniem organu odwoławczego bezzasadne jest także twierdzenie strony, że organ nie wziął pod uwagę wyjaśnień M. S. z dnia [...] r. Pismo to zostało dołączone do akt sprawy i stanowi dowód, o tym, iż strona błędnie zinterpretowała swoje prawo do płatności bezpośrednich.

Organ odwoławczy zaznaczył również, że zaskakujące jest twierdzenie pełnomocnika strony o braku poinformowania jego i M. S. o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym na podstawie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego. Do M. S. takie wezwanie z art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie objętej tym samym wnioskiem - o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok [...], zostało wysłane w dniu [...] r., zaś pełnomocnik nie mógł być o tym poinformowany, ponieważ nie był wtedy jeszcze pełnomocnikiem strony.

Podstawa do uchylenia decyzji w całości przez organ odwoławczy i przekazaniu jej do ponownego rozpatrzenia, na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, istnieje wtedy, gdy rozstrzygniecie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.

W przedmiotowej sprawie nie ma zaś w ocenie organu odwoławczego okoliczności, które wymagałyby wyjaśnienia, a wnioskowana przez pełnomocnika strony decyzja przewlekała by jedynie postępowanie w sprawie.

Przepisy prawa nie pozwalają organowi II instancji przychylić się do prośby strony o uchylenie zaskarżonej decyzji i skierowaniu jej do ponownego rozpatrzenia przez Organ I instancji.

Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł M. S .

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania skarżący podniósł, że organ II instancji w zaskarżonym rozstrzygnięciu naruszył art. 2 ust. l ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych ( Dz. U. 2004r., Nr 6, póz. 40 ze zm.) w zw. z art. 336 Kodeksu Cywilnego, w zakresie wykładni pojęcia posiadacz gospodarstwa rolnego.

W ocenie skarżącego naruszenie to polegało na braku zastosowania art. 336 Kodeksu cywilnego przy wykładni pojęcia "posiadacz gospodarstwa rolnego".

Zgodnie z art. 2 ust. l ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych ( Dz. U. 2004r., Nr 6, póz. 40 ze zm.) upoważniony do pobierania dopłat bezpośrednich jest posiadacz gospodarstwa rolnego, któremu przysługują płatności na będące w jego posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska.

Skarżący wskazał przy tym, iż na podstawie art. 336 Kodeksu cywilnego jest on samoistnym posiadaczem gospodarstwa rolnego, co do gruntów rolnych, do których będąc ich właścicielem złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich.

Zdaniem skarżącego organ II instancji naruszył również art. 61 § l kpa w zw. z art. 28 kpa, poprzez uniemożliwienie działania w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją w charakterze strony następującym osobom: L. S., Ł. S., K. P..

Ponadto jak podnosi w swojej skardze skarżący, organ II instancji podobnie również jak organ I instancji, w ramach jednego postępowania, w ramach którego zebrano jedne akta o sygnaturze [...] wydał dwie decyzje administracyjne, tj. zaskarżoną oraz decyzję w sprawie utrzymania w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...].

Z kolei zgodnie z art. 104 kpa decyzja administracyjna jest aktem administracyjnym rozstrzygającym jedno, konkretne postępowanie administracyjne co do istoty. W postępowaniu prowadzonym przez organ II instancji naruszono również reguły postępowania dowodowego albowiem organ pomimo jego obowiązku wynikającego z art. 78 § 1kpa w zw. z art. 136 kpa nie przeprowadził wnioskowanego przez stronę w odwołaniu dowodu z wyjaśnień stron: M. S., M. S., Ł. S. na okoliczność momentu zgłoszenia pełnomocnictwa w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji.

W tym miejscu wskazać należy, iż w aktach brakuje protokołu odmowy przyjęcia zgłoszenia pełnomocnictwa, choć organ I instancji wysłał wraz z decyzją wniosek o wpisanie zmiany danych do rejestru. Z tego względu niekompletne akta postępowania przed organem I instancji nie mogły w ocenie skarżącego stanowić samodzielnej podstawy ustalania stanu faktycznego, z pominięciem zgłoszonych dowodów z wyjaśnień stron postępowania, tj. osób które osobiście składały pełnomocnictwo do akt postępowania w siedzibie organu I instancji.

Skarżący wskazał również iż organ odwoławczy nie przestrzegał również obowiązku protokołowania czynności postępowania wyrażonego w art. 67§1 kpa, poprzez brak sporządzenia protokołu przeglądania akt przez stronę w siedzibie organu II instancji w dniu [...] r. Obowiązek protokołowania czynności postępowania ma umożliwić organowi wyższej instancji oraz sądowi administracyjnemu ustalenie właściwego przebiegu czynności postępowania. Brak wykonania tego obowiązku nie powinien skutkować ustaleniami niekorzystnymi dla strony, co w niniejszej sprawie uczynił organ II instancji w odniesieniu do ustalenia dnia złożenia pełnomocnictwa.

Ponadto skarżący wskazał na naruszenie przez organ I i II instancji art. 81 kpa w zw. z art. 75 kpa oraz 76§1 kpa - poprzez oparcie rozstrzygnięcia na kserokopiach dokumentów z akt postępowań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddział Regionalny we W. z wniosków L. S., Ł. S., K. P. o dofinansowanie w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich" działanie 1.2 "Ułatwianie startu młodemu rolnikowi", które w przedmiotowej postaci nie mają żadnej mocy dowodowej. Niemożliwość przeprowadzenia dowodu z kserokopii dokumentów strona obszernie i wyczerpująco wyjaśniła w uzasadnieniu odwołania.

Ponadto skarżący zarzucił organowi II instancji naruszenie art. 8 kpa - poprzez prowadzenie dla dwóch spraw zakończonych oddzielnymi decyzjami jednych akt, które nie zostały ponumerowane i podpisane, które znajdują się luzem w różnych teczkach, co uniemożliwia stronie właściwą kontrolę czynności podejmowanych w toku postępowania administracyjnego. Organ powinien prowadzić postępowanie w taki sposób, aby strona mogła z wykluczeniem jakiejkolwiek wątpliwości ustalić zakres materiału postępowania. Tymczasem organ II instancji / podobnie jak również I instancji / zebrał dla dwóch spraw jedne akta.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Ustosunkowując się do zarzutów skargi organ odwoławczy wskazał nadto, iż należy zauważyć , w postępowaniu przed Organem I i II instancji M. S. wywodził woje prawo do płatności bezpośrednich z tytułu pomocy udzielanej K. P. i Ł. S. przy prowadzeniu gospodarstwa oraz jako ekwiwalent za dzierżawienie lub przeniesienie na nich własności gruntów rolnych. Podobnie jest w przypadku gruntów, które strona przeniosła umową darowizny na Pana L. S . Jednakże jak podkreślił organ odwoławczy, już w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zmienił swoje stanowisko twierdząc, iż jest posiadaczem samoistnym, co do gruntów rolnych, do których złożył niosek o przyznanie płatności bezpośrednich, zapominając o wyżej wymienianych umowach darowizny i dzierżawy.

Odnosząc się zaś do odwołań od decyzji odmawiających przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, złożonych przez L. S., K. P. i Ł. S. organ odwoławczy podniósł, iż zostały zakończone postanowieniem o niedopuszczalności odwołania, z uwagi na to, iż ci producenci rolni nie byli stroną postępowania. Należy zauważyć, iż strona postępowania przed organami ARiMR jest ściśle spersonalizowana poprzez nadanie numeru i wpis do ewidencji producentów rolnych na podstawie ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności z dnia 18 grudnia 2003r. (Dz. U. 2004,Nr 10, póz. 76 ze zm.).

M. S. składając wniosek o płatności bezpośrednie do gruntów rolnych oraz płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania zadeklarował działki ewidencyjne.

Postępowanie jak i decyzja odmawiająca mu przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, wydana przez Kierownika Biura Powiatowego w K., dotyczyła tylko wniosku złożonego przez stronę. Pozostałe osoby składające odwołanie od decyzji wydanej M. S. otrzymały już decyzje kończące postępowanie w ich sprawie, od których nie wnosiły odwołania. W sprawie skarżącego M. S. nie było więc podstaw do tego, aby uznać L. S., K. P. i Ł. S. za stronę postępowania.

Organ odwoławczy wskazał także, że niezrozumiały jest zarzut strony naruszenia art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczący nadania wewnętrznego numeru kancelaryjnego. W sprawie M. S. zostały wydane dwie odrębne decyzje pod dwoma odrębnymi znakami sprawy, od których strona składała odwołanie: znak sprawy [...] regulujący płatności obszarowe oraz znak sprawy [...] pod którym występuje sprawa o płatnościach z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr153,poz.1269), Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czyniąc to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji.

Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie jej przez Sąd następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 ust. 1 lit a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) i naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

W zaskarżonym rozstrzygnięciu będącym przedmiotem kontroli Sądu takie wady i uchybienia nie wystąpiły dlatego też skarga nie może być uwzględniona.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej stanowią przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. 2004 r. Nr 6 poz. 40 ze zm. ), regulujące warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności bezpośrednich, jak również przywołane przez organy akty prawa wspólnotowego.

Zważyć przy tym należy, że zdaniem Sądu przepisy te zostały w sprawie zastosowane w sposób prawidłowy, a podnoszone w skardze zarzuty nie mogą prowadzić do odmiennej oceny.

Jak wskazuje przepis art. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru, płatności bezpośrednie przysługują osobie będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego, tj. producentowi rolnemu, na będące w jej posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska. Wysokość płatności ustalana jest dla danego roku kalendarzowego.

Analiza treści cytowanego przepisu jednoznacznie wskazuje, że beneficjentem płatności określonych w ustawie są te podmioty które faktycznie korzystają z gospodarstwa rolnego, o czym świadczy użyty w omawianym przepisie zwrot " producent rolny" oraz ustanowiony warunek, iż znajdujące się w posiadaniu grunty rolne winny być utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska.

Istota płatności obszarowych w punktu widzenia celowości istnienia takiej formy wsparcia dla rolników ze środków unijnych polega więc na przyznaniu ich tej osobie, która jest faktycznym użytkownikiem gruntów, która rzeczywiście je uprawia i utrzymuje, tzn. decyduje samodzielnie, co uprawiać, dokonuje swobodnie odpowiednich zabiegów agrotechnicznych oraz zbiera plony.

Zasadniczym więc kryterium dla organu administracji przy dokonywaniu rozstrzygnięcia jest w tym przypadku ustalenie, czy wnioskodawca w roku gospodarczym faktycznie władał przedmiotową nieruchomością nie tylko w sposób fizyczny, ale również, czy miał swobodę podejmowania decyzji, co i kiedy uprawiać na danej działce.

W odniesieniu do działek ewidencyjnych zadeklarowanych przez M. S., bezsporne jest, iż nie jest on faktycznym użytkownikiem spornych gruntów rolnych, co między innymi skarżący sam potwierdza w piśmie z dnia [...] r. wskazując, iż jedynie pomaga on w gospodarstwach rolnych prowadzonych przez wymienione w tym piśmie osoby.

Sąd w pełni podziela przy tym wyrażony przez organ drugiej instancji pogląd odnośnie błędnej interpretacji przepisów prawa dokonanej przez stronę, roszczącej sobie prawo do płatności bezpośrednich z tytułu pomocy udzielanej K. P. i Ł. S. jako formy "ekwiwalentu" za jego pomoc agrotechniczna w prowadzeniu ich gospodarstw rolnych oraz za dzierżawienie lub przeniesienie na nich własności gruntów rolnych. Podobnie jest w przypadku gruntów, które strona przeniosła umową darowizny na L. S .

Odnosząc się w tej materii do zarzutu skarżącego wywodzącego swoje uprawnienie do dopłat bezpośrednich z faktu istnienia po jego stronie , określonego w art. 336 k.c posiadania samoistnego do tych gruntów rolnych do których będąc ich właścicielem złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich, należy również zgodzić się ze stanowiskiem zajętym w zaskarżonym rozstrzygnięciu przez organ odwoławczy, iż przy wykładni pojęcia posiadacz gospodarstwa rolnego należy uwzględniać autonomiczne przesłanki określające warunki do przyznania dopłat zawarte w art. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o płatnościach bezpośrednich i od płatności z tytułu cukru ( Dz. U. Nr 6 poz.40 ze zm.) uzależniające ich przyznania nie tylko od samego posiadania lecz również od faktycznego utrzymywania nieruchomości rolnych objętych wnioskiem w określonym stanie.

Sąd nie kwestionuje przy, tym, że skarżący jest w rozumieniu art. 336 k.c samoistnym posiadaczem wydzierżawianych działek [...] , [...] skoro pozostają one w rozumieniu prawa cywilnego w sferze jego uprawnień właścicielski. Należy przy tym zauważyć, że Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25.04.2003 r / IV CKM 84/01 LEX nr 141388 wskazał , że przejawem władztwa nad rzeczą nie musi być jedynie faktyczne korzystanie z nieruchomości, takim przejawem może być też zawieranie umów, na mocy których z nieruchomości korzystać mają osoby trzecie.

Z okoliczności faktycznych sprawy bezspornie przy tym wynika, że na dzień wydania zaskarżonej decyzji przedmiotowe nieruchomości znajdowały się w posiadaniu samoistnym skarżącego /jako jej właściciela / , ale też i jednocześnie w posiadaniu zależnym K. P. oraz L. S., co ma istotne znaczenie dla sprawy.

Treść art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych jednoznacznie bowiem wskazuje, że beneficjentem płatności określonych w ustawie jest nie posiadacz samoistny określony w art. 336 k.c lecz "producent rolny" utrzymujący swoje grunty w dobrej kulturze rolnej czyli podmiot faktycznie korzystający z gospodarstwa rolnego.

Regulujący przesłanki uzasadniające odmowę przyznawania uzupełniających płatności bezpośrednich art. 51 ust 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., ze zm.) stanowi, że jeżeli w wyniku kontroli administracyjnej bądź wizji lokalnej wykryte zostanie, iż ustalona różnica między zadeklarowanym a ustalonym obszarem przekracza 20% wyznaczonego obszaru, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa.

Ustęp 2 tego artykułu stanowi natomiast, że jeśli dla całkowitego zatwierdzonego obszaru objętego pojedynczym wnioskiem, za wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka i ich nasion zgodnie z odpowiednio art. 93 i 99 rozporządzenia (WE))nr 1782/2003, obszar zadeklarowany przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 mniejszego rozporządzenia o więcej niż 30%, pomoc, do której rolnik byłby uprawniony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 niniejszego rozporządzenia nie zostanie przyznana na dany rok kalendarzowy w ramach tych programów pomocowych.

Jednocześnie określający w ten sam sposób warunki o których spełnienia wnioskodawca zachowuje prawo do otrzymania pomocy w ramach Jednolitej Płatności Obszarowej art.138 ust. l Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20.11.2004 r.), stanowi, że jeżeli w wyniku kontroli administracyjnej bądź wizji lokalnej wykryte zostanie, iż ustalona różnica między zadeklarowanym a ustalonym obszarem przekracza 30%, wyznaczonego obszaru za przedmiotowy rok nie przyznaje się żadnej pomocy.

Zasadniczym więc kryterium dla organu administracji przy dokonywaniu rozstrzygnięcia było w tym przypadku ustalenie, czy a jeżeli tak to w jakim zakresie obszarowym wnioskodawca w roku gospodarczym [...] faktycznie władał zadeklarowanymi we wniosku działkami w sposób fizyczny i czy miał on swobodę podejmowania decyzji, co i kiedy uprawiać na danej działce.

Z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy bezspornie wynika, że skarżący nie spełniał wymogu określonego w wyżej wymienionym art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych w związku z art. 51 ust.2 powołanego Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r.

Na podstawie przepisów przytoczonych aktów prawnych organy administracji prawidłowo zakwestionowały fakt posiadania przez skarżącego w rozumieniu omawianych regulacji spornych działek ewidencyjnych nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] obręb P., gmina B. K., powiat K. zadeklarowanych przez niego we wniosku z dnia [...] r.

Z posiadanej przez Biuro Powiatowe Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. pełnej dokumentacji z zakresu przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" wynika, że jedynymi posiadaczami w rozumieniu art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych zakwestionowanych we wniosku skarżącego działek rolnych byli w [...] r:

- K. P. w zakresie działek ewidencyjnych:

nr [...] (zgodnie z treścią aktu notarialnego Repertorium A nr [...] jest ona właścicielem wskazanej działki ewidencyjnej ) ,

nr [...] ( zgodnie z umową dzierżawy z dnia [...] jest ona dzierżawca wskazanej działki ewidencyjnej),

- L. S. w zakresie działek ewidencyjnych

nr [...] (zgodnie z treścią aktu notarialnego Repertorium A nr [...] jest on

właścicielem wskazanej działki ewidencyjnej) ,

nr [...] ( zgodnie z umową dzierżawy z dnia [...] jest ona dzierżawcą

wskazanej działki ewidencyjnej )

- Ł. S. w zakresie działek ewidencyjnych

nr [...] , [...] (zgodnie z treścią aktu notarialnego Repertorium A nr [...]

jest on właścicielem wskazanej działki ewidencyjnej)

Powyższe istotne dla rozstrzygnięcia informacje zawarte były w poszczególnych dokumentach przedstawianych przez wnioskodawców działania 1.2 SPO , stanowiąc podstawę podpisania przez te osoby umów na realizację projektu w ramach działania " Ułatwianie startu młodym rolnikom" co potwierdza poprawność zawartych w nich treści i oświadczeń wnioskodawców.

Dokumentacja zebrana przez organ pierwszej instancji w niniejszej sprawie i zawarte w niej dowody z dokumentów urzędowych dowodzących to co zostało w nich stwierdzone a znane temu organowi z urzędu wskazują, iż ocena organów obu instancji, że skarżący M. S. nie był posiadaczem wymienionych działek ewidencyjnych w rozumieniu art. 2 ustawy o dopłatach bezpośrednich , a tym samym części utworzonych działek ewidencyjnych, co przy jednoczesnym przekroczeniu różnic procentowych pomiędzy powierzchnią deklarowaną a zatwierdzoną wykluczało możliwości ubiegania się o dopłaty bezpośrednie.

Obliczenia dokonane przez organ I instancji w oparciu o zgromadzony materiał dowody dotyczące procentowej różnicy w powierzchni działek zgłoszonych we wniosku i stwierdzonych w oparciu od dokumentację dotyczącą działania przez Ł. S., L. S. i K. P. w ramach programu 1.2 " ułatwianie startu młodemu rolnikowi przekazaną do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. są w ocenie Sądu poprawne i potwierdzają brak uprawnienia skarżącego do otrzymania wnioskowanych płatności.

Jak wynika bowiem z akt sprawy różnica procentowa w powierzchni działek zgłoszonych we wniosku i stwierdzonych w czasie kontroli administracyjnej wynosiła odpowiednio 37, 69 % dla Jednolitej Płatności Obszarowej oraz 37, 79 % dla Uzupełniającej Płatności Obszarowej, przekraczając w ten sposób maksymalne procentowe progi określone w art. 51 ust 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. oraz w. art. 138 ust l Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z 29 października 2004r.

Za bezzasadny uznać należy zarzut naruszenia przez organ I i II instancji art. 81 kpa w zw. z art. 75 kpa oraz 76§1 kpa - poprzez oparcie rozstrzygnięcia na kserokopiach dokumentów z akt postępowań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddział Regionalny we W., z wniosków L. S., Ł. S., K. P. o dofinansowanie w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich" działanie 1.2 "Ułatwianie startu młodemu rolnikowi", które w ocenie skarżącego w przedmiotowej postaci miałyby nie posiadać żadnej mocy dowodowej.

Art. 75 § 1 kpa stanowi bowiem , że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy a nie jest sprzeczne z prawem.

W szczególności dowodem tym mogą być dokumenty w tym również z innego postępowania o ile przedstawiają one okoliczności mające znaczenie dla rozstrzyganej sprawy. Granicą dopuszczalności środków dowodowych jest ich zgodność z prawem. Nie ma zaś takich przepisów prawa, które ograniczałyby możliwość gromadzenia przez organ administracji dowodów w postaci dokumentów zawartych w aktach innych postępowań, zwłaszcza iż zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej to na organie spoczywa obowiązek dokładnego i wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Jest więc rzeczą oczywistą , że potwierdzenie w rozpoznawanej sprawie przez pracownika organu za zgodność z oryginałem dokumentów zawartych w dokumentacji 1.2 " Ułatwienie startu młodemu rolnikowi" przekazanej do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa skutkuje możliwością wykorzystania ich do celów dowodowych w tej sprawie, zwłaszcza iż kodeks postępowania administracyjnego przyjmując zasadę równej mocy środków dowodowych, nie wprowadza ograniczeń , którym należy przyznać pierwszeństwo w ustalenia danego faktu.

Twierdzenia zaś skarżącego zawarte w skardze, że pewne fakty nie mogą być udowadniane za pomocą określonych środków dowodowych bez wyraźnej ku temu podstawy prawnej jako sprzeczne z art. 75 kpa należy uznać za chybione.

Również zarzuty skarżącego w zakresie naruszenia przez organ art. 8 i art. 61 § 1 Kpa w zw. z art. 28 kpa, poprzez uniemożliwienie działania w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją w charakterze strony L. S., Ł. S. , K. P. nie mogą ostać się w kontekście zgromadzonego materiału dowodowego, skoro postępowanie dotyczące skarżącego nie dotyczy wymienionych osób, nie wywodzą one z niego żadnych korzystnych rozstrzygnięć jak też praw dla siebie a tylko dla skarżącego, co eliminuje te osoby z grona stron niniejszego postępowania.

Ustosunkowując się natomiast do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organ II instancji art. 104 Kpa poprzez wydanie w jednej sprawie o sygnaturze [...] dwóch decyzji administracyjnych zważyć należy, iż są one całkowicie chybione , skoro w sprawie skarżącego zostały wydane dwie odrębne decyzje na podstawie dwóch odrębnych akt administracyjnych opatrzonych dwoma odrębnymi znakami sprawy, od których strona składała odwołanie: znak sprawy [...] regulujący płatności obszarowe oraz znak sprawy [...] pod którym występuje sprawa o płatnościach z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

Sąd podziela także argumentację organu odwoławczego przytoczoną na uzasadnienie bezzasadności zarzutów bezprawnego pozbawienia skarżącego pomocy "fachowego pełnomocnika "

Z akt sprawy nie wynika bowiem aby doszło do ustanowienia przez skarżącego takiego pełnomocnika na etapie postępowania przed organem pierwszej instancji Pełnomocnik skarżącego nie przedstawił żadnego dowodu wpływu swojego pełnomocnictwa do Biura Powiatowego.

Jednocześnie na co zasadnie wraca uwagę organ odwoławczy tryb udzielania pełnomocnictwa w tego rodzaju sprawach uregulowany został w ustawie o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności z dnia 18 grudnia 2003r. (Dz. U. 2004,Nr 10, poz.76). Przepisy art. 7 ust l pkt.5 oraz art. 14 ust l w związku z art. 11 ust l, wymienionej ustawy, wyraźnie wskazują, że dane pełnomocnika są zgłaszane do wniosku o ewidencji producentów, zaś w przypadku zmiany danych, należy poinformować Kierownika Biura Powiatowego Agencji w terminie 14 dni. Warunków tych mimo przesłanego do niej pisma [...] z informacją o zasadach wprowadzania zmian do ewidencji producentów rolnych strona nie dochowała.

Reasumując przytoczone okoliczności w tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także i w zakresie pozostałych zarzutów przytoczonych przez skarżącego na uzasadnienie skargi, nie wykazała, by zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ja decyzja zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa, o którym stanowi przepis art. 145 u.p.s.a.

Brak zatem było uzasadnionych podstaw do uwzględnienia skargi i z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny , na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.