Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1719/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6173 Biegli sądowi i tłumacze przysięgli
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1 i par. 2,
journal: Dz.U. 2018 poz 23
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych - tekst jedn
article: par. 12
journal: Dz.U. 2005 nr 15 poz 133
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie biegłych sądowych
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 8, art. 11, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Protokolant spec. Iwona Sumikowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia biegłym sądowym oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M. R. (dalej też jako "Skarżąca", "Wnioskodawczyni") jest decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2018 r.., [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w S. z dnia [...] listopada 2017 r., [...], w przedmiocie odmowy ustanowienia biegłą sądową w dziedzinie finansów, ekonomii i organizacji przedsiębiorstw, bankowości oraz ubezpieczeń.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, ze zm.) w zw. z § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie biegłych sądowych (Dz. U. Nr 15, poz. 133; dalej: "rozporządzenie").

Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji stanowiły następujące ustalenia organu odwoławczego:

Wnioskiem z [...] lipca 2017 r. M. R. wystąpiła do Prezesa Sądu Okręgowego w S. o ustanowienie jej biegłą sądową w dziedzinie finansów, ekonomii i organizacji przedsiębiorstw, bankowości oraz ubezpieczeń. Do wniosku dołączyła CV, dyplom ukończenia w 1998 r. studiów magisterskich na Wydziale Rybactwa Morskiego i Technologii Żywności Akademii Rolniczej w S. na kierunku Rybactwo, świadectwa ukończenia: w 2001 r. podyplomowego studium bankowości na Uniwersytecie S., w 2010 r. studiów podyplomowych w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami w Wyższej Szkole Bankowej w P. Wydział Ekonomiczny w S., w 2016 r. studiów podyplomowych "Szkoła Trenerów Biznesu" w S. Szkole Wyższej [...], w 2013 r. szkolenia pt: "Europejska Akademia Biznesu", zaświadczenie o ukończeniu szkolenia i zdaniu egzaminu z zakresu zagadnień dotyczących opracowywania, oferowania lub zawierania umów o kredyt hipoteczny, świadczenia usług pośrednictwa w zakresie kredytu hipotecznego lub świadczenia usług doradczych, a także świadczenia usług dodatkowych zgodnie z ustawą o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami (2017 r.), zaświadczenia o ukończeniu: kursu z zakresu obowiązków związanych z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy oraz przeciwdziałaniem finansowaniu terroryzmu zorganizowanego przez Generalnego Inspektora Informacji Finansowej (2015 r.), szkolenia "Biznesplan dla przedsięwziąć inwestycyjnych realizowanych z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej 2007-2013" (2008 r.), kursu kasjera walutowego (1999 r.), seminarium "Wycena nieruchomości w procesie kredytowania" (2001 r.), kursu z języka angielskiego (1993 r.), warsztatów szkoleniowych z zakresu doskonalenia obsługi klienta VIP (2002 r.), certyfikaty: ukończenia Szkoły Trenerów Biznesu zorganizowanej przez Teichert & Partners Psychologia i Biznes oraz [...] Szkołę Wyższą [...] (2016 r.), zdania egzaminu "European Business Competence Level A" (2014 r.), ukończenia szkolenia "Techniki skutecznej sprzedaży i bezpiecznego prowadzenia działalności na rynkach finansowych" (2010 r.), ukończenia kursów: "Doskonalenie technik rekrutacji" (2008 r.), "Doskonalenie umiejętności sprzedaży" (2007 r.), "Kierowanie zespołem I i II (2007 r.), "Seminarium dla referentów" (2008 r.), ukończenia szkolenia "Kobieta sukcesu - szkolenie dla przedsiębiorczych Pań" (2009 r.), kopię zezwolenia Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych na wykonywanie czynności agenta ubezpieczeniowego (2003 r.), dyplom ukończenia szkoleń: "Doskonalenie technik sprzedaży (2013) r.), "Podstawy wiedzy managerskiej" (2014 r.), "Skuteczny manager" (2014 r.), listę podmiotów, które mogłyby wydać opinię o posiadanej przez nią wiedzy i umiejętnościach oraz oświadczenie o posiadaniu przez nią pełni praw cywilnych i obywatelskich, nieprowadzeniu przeciwko wnioskodawczym postępowania karnego i z tytułu odpowiedzialności zawodowej oraz o dotychczasowym nieubieganiu się przez wnioskodawczynię o pełnienie funkcji biegłego sądowego i niewykonywaniu dla sądów opinii.

W toku postępowania organ I instancji zwrócił się do wybranych spośród wskazanych przez M. R. podmiotów o udzielenie informacji dotyczącej posiadanych przez nią kwalifikacji zawodowych w dziedzinach objętych wnioskiem.

[...] listopada 2017 r. odwołująca się została też wysłuchana przez Wiceprezesa Sądu Okręgowego w S. na okoliczność posiadania wiadomości specjalnych w dziedzinach, w których ubiega się o ustanowienie biegłą.

Decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. Prezes Sądu Okręgowego w S. odmówił ustanowienia M. R. biegłą sądową W uzasadnieniu, powołując się na § 1 ust. 1 oraz § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, wskazał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie, by wiedza i doświadczenie zawodowe wnioskodawczyni w dziedzinach, w których ubiega się o ustanowienie biegłą sądową były na poziomie eksperckim. Dotychczas nie sporządziła ona żadnych opinii dla sądów, zaś samodzielne wykonanie kilku ekspertyz dla klientów wskazuje na zbyt małe doświadczenie wnioskodawczyni, które nie pozwala na powierzenie jej pełnienia przedmiotowej funkcji.

Wnioskodawczyni w terminie wniosła odwołanie od ww. decyzji, w którym zarzuciła organowi I instancji naruszenie: § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia poprzez błędną jego interpretację i niewłaściwe zastosowanie oraz uchybienie art. 7, 8, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a, poprzez nieprawidłowe ich zastosowanie. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Prezesowi Sądu Okręgowego w S. lub zmianę tego rozstrzygnięcia i wpisanie jej na listę biegłych sądowych. Wniosła o przeprowadzenie dowodów: z referencji wystawionych przez: A. J., w zastępstwie Dyrektora Oddziału [...] P. BP w S., M. B., L. M., E. T. oraz P. W., Dyrektora Oddziału Bankowości Detalicznej [...] S.A. w S.. Przedłożyła także wydruk internetowy z informacją dotyczącą certyfikatu EBCL, na okoliczność posiadania przez nią teoretycznych i praktycznych wiadomości specjalnych w dziedzinach ustanowienia.

Zarzuciła, że Prezes Sądu Okręgowego w S. błędnie przyjął, że sporządzenie niewielu opinii świadczy o nieposiadaniu przez nią praktycznych umiejętności w tym zakresie. Organ nieprawidłowo ocenił również brak odpowiedzi z dwóch instytucji finansowych, do których zwracał się o opinię dotyczącą kwalifikacji wnioskodawczyni, przyjmując tę okoliczność jako przesłankę przemawiającą za odmową ustanowienia jej biegłą sądową oraz pominął opinie pozytywne ograniczając się jedynie do ich wyliczenia. Skarżąca zarzuciła ponadto, że uzasadnienie decyzji jest zbyt ogólnikowe, co uniemożliwia weryfikację trafności zajętego przez Prezesa Sądu Okręgowego w S. stanowiska i nie zawiera informacji, jakie umiejętności wnioskodawczym winna jeszcze zdobyć, aby móc skutecznie ubiegać się o wpis na listę biegłych sądowych.

Wyjaśniła, że do chwili obecnej wykonała samodzielnie niezliczoną ilość projektów, biznesplanów, opracowań, analiz oraz zestawień kalkulacji kosztowych. W branży finansowej działa aktywnie i nieprzerwanie od 1999 r., początkowo jako pracownik banku, a następnie jako firma zewnętrzna wspomagająca działanie banków i towarzystw ubezpieczeniowych. W okresie zatrudnienia w bankach pracowała jako referent, kontroler rozliczeń, pracownik administracji, doradca private banking i doradca kredytowy. Zajmowanie stanowiska private banking wymagało posiadania dużej wiedzy merytorycznej i praktycznej w związku z czym zobligowana była zdać egzamin teoretyczny z zakresu ekonomii, finansów, matematyki finansowej, działań giełdowych i rynków otwartych. Dodała, że od 11 lat, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, współpracuje z bankami na podstawie umów partnerskich w zakresie kredytów hipotecznych, gotówkowych i gospodarczych. W tym czasie działając jako pośrednik finansowy zdobyła doświadczenie w sprawach związanych z finansowaniem przedsiębiorstw, udzielaniem i obsługą kredytów hipotecznych, w tym planowaniem inwestycji, oceną finansową i rentownością projektów, przygotowywaniem biznesplanów, prognoz finansowych, analiz wskaźnikowych oraz ocen przedsiębiorstw i transakcji, jak również z pełną rejestracją przedsiębiorstw i realizacją inwestycji od podstaw.

Wnioskodawczyni podnosiła, że przez cały okres pracy zawodowej stale i nieprzerwanie pogłębia swoją wiedzę, śledzi nowości, dokształca się systematycznie z zakresu finansów, nieruchomości i analizy finansowej. Zdała nadto certyfikowany egzamin kompetencji biznesowych "European Business Competence level A", który potwierdza jej merytoryczne i praktyczne wiadomości z zakresu finansów. Obecnie od roku przygotowuje się do kursu na poziom B tego egzaminu. Podniosła także, że dzięki zatrudnieniu w spółce zajmującej się budową, sprzedażą i najmem obiektów wielkopowierzchniowych zdobyła doświadczenie w zakresie analizy inwestycji budowlanych. Od 15 lat pracuje również jako agent ubezpieczeniowy oraz jako trener nowych agentów. W związku z tym posiada doświadczenie w przeprowadzaniu dla dużych podmiotów analiz: ubezpieczeń majątku, towaru, transportu, kabotażu, transakcji mieszanych, kontraktów handlowych, gwarancji ubezpieczeniowych, polis zawodowych itp. Potrafi doskonale czytać ogólne warunki ubezpieczenia (OUW), wskazywać wyłączenia odpowiedzialności i dobierać ubezpieczenia.

Zdaniem wnioskodawczyni wykształcenie oraz doświadczenie zawodowe, którym się legitymuje, jest wystarczające do ustanowienia jej biegłą sądową. Na liście biegłych sądowych Sądu Okręgowego w S. brakuje zaś specjalistów o kwalifikacjach, które ona posiada.

Minister Sprawiedliwości rozpoznając odwołanie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uznał, ze odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Odwołał się do podstaw materialnoprawnych wymienionych w § 12 ust. 1 pkt 1-5 rozporządzenia, stanowiących o niezbędnych wymaganiach dla osoby ubiegającej się o ustanowienie biegłym sądowym. Dodał przy tym, że posiadanie wiadomości specjalnych powinno być wykazane dokumentami lub innymi dowodami. Natomiast ocena, czy posiadanie wiadomości specjalnych zostało dostatecznie wykazane, należy do prezesa sądu okręgowego (§ 12 ust. 2 rozporządzenia).

Organ podkreślił, że nie istnieje prawny obowiązek ustanowienia biegłym osoby ubiegającej się o to ustanowienie. Decyzja w tym przedmiocie należy do decyzji wydawanych w trybie uznania administracyjnego, z zastrzeżeniem spełnienia przez kandydata przesłanek określonych w § 12 ust. 1 rozporządzenia. Uznanie administracyjne definiowane jest jako przyznanie organowi pewnego stopnia swobody przy podejmowaniu decyzji, pozwalającego na wybór jednego spośród kilku prawnie dopuszczalnych wariantów rozstrzygnięć sprawy, który uważa on za najbardziej właściwy.

Biegły sądowy jest organem pomocniczym sądu w przypadkach wymagających zasięgnięcia wiadomości specjalnych, zaś jego opinia stanowi dowód w postępowaniu prowadzonym przez sądy lub organy ścigania. Rola biegłego niejednokrotnie polega na dokonaniu oceny działań innych osób zawodowo zajmujących się daną dziedziną, dlatego od kandydata na biegłego sądowego należy oczekiwać najwyższych kwalifikacji, w tym dużego doświadczenia zawodowego oraz odpowiedniego, stale aktualizowanego i pogłębianego przygotowania teoretycznego. Tymczasem według Ministra, na gruncie niniejszej sprawy są wątpliwości co do poziomu wiadomości specjalnych kandydata na biegłego, co czyni odmowę ustanowienia biegłym sądowym uzasadnioną.

Oceniając przedstawione przez wnioskodawczynię dokumenty stwierdził, że przygotowanie teoretyczne Wnioskodawczyni do opiniowania w dziedzinie finansów, ekonomii i organizacji przedsiębiorstw, bankowości oraz ubezpieczeń sprowadza się do ukończenia w 2001 r. dwusemestralnego podyplomowego studium bankowości, w 2010 r. dwusemestralnych podyplomowych studiów w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, zdania egzaminu "European Business Competence level A" oraz egzaminu odpowiadającego zakresowi egzaminu na pośrednika kredytu hipotecznego (przeprowadzonego przez firmę pośrednictwa finansowego – O. S.A), uzyskania uprawnień do wykonywania czynności agenta ubezpieczeniowego oraz ukończenia w latach 1999-2017 jedno, bądź kilkudniowych szkoleń, kursów i seminariów w zakresie związanym z finansami, bankowością, ekonomią i organizacją przedsiębiorstw. Doświadczenie praktyczne wynika natomiast, według oświadczenia wnioskodawczyni, z pracy w latach 1999-2005 w bankach na stanowisku referenta, kontrolera rachunkowego w wydziale obsługi klienta, doradcy klienta (w tym doradcy klienta private banking) i asystentki prezesa zarządu banku oraz wykonywania od 2005 r. własnej działalności gospodarczej w zakresie doradztwa finansowego, biznesowego i organizacji przedsiębiorstw (w ramach której prowadzi również szkolenia i warsztaty z analizy finansowej oraz ubezpieczeń) i sporządzenia kilku opinii we wskazanym zakresie dla klientów prowadzonej przez nią firmy.

Minister podzielił stanowisko organu I instancji, że wnioskodawczyni nie wykazała spełnienia przesłanki ustanowienia biegłą sądową określonej w § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia. Ocenił, że złożone do sprawy dokumenty nie potwierdzają bowiem posiadania przez Wnioskodawczynię teoretycznych wiadomości specjalnych (a więc na poziomie eksperckim), w dziedzinach, w których ubiega się o ustanowienie biegłą sądową. W żadnej z tych dziedzin wnioskodawczyni nie legitymuje się bowiem wykształceniem wyższym, w tym nawet licencjackim. Ukończyła jedynie studia magisterskie na kierunku rybactwo w Akademii Rolniczej w S.. Zdobywane w późniejszym okresie wykształcenie uzupełniające nie zapewnia zaś wystarczającego przygotowania teoretycznego do pełnienia funkcji biegłej w dziedzinach objętych wnioskiem. Jak wynika z informacji zamieszczonych na stronach internetowych uczelni, ukończenie podyplomowych studiów z zakresu bankowości oraz pośrednictwa w zakresie nieruchomości, pozwala na uzyskanie wiedzy obejmującej zagadnienia z zakresu bankowości, zarządzania aktywami i pasywami, bankowości inwestycyjnej, produktów i usług bankowych, portfela inwestycyjnego banku, rynków kapitałowych, prawa, zarządzania i ekonomii, w tym wiedzy z zakresu prawa mieszkaniowego, budowlanego i gospodarki nieruchomościami z elementami ekonomii. Z oczywistych względów, determinowanych wymiarem zajęć dydaktycznych (średnio nieco powyżej 200 h w formie wykładów i seminariów) ich program obejmuje jedynie bardzo podstawową wiedzę dotycząca wymienionej problematyki.

Gruntownej wiedzy, jaką daje ukończenie studiów wyższych we wskazanych dziedzinach, czy też uzyskanej następnie w ramach studiów doktoranckich nie mogą również zastąpić umiejętności zdobyte przez Wnioskodawczynię na skutek uczestniczenia w jedno lub kilkudniowych kursach, szkoleniach i seminariach oraz w związku z przygotowaniem do egzaminu "European Business Competence level A", egzaminu odpowiadającego zakresowi egzaminu na pośrednika kredytu hipotecznego i uzyskaniem uprawnień do wykonywania czynności agenta ubezpieczeniowego. Jak wynika z informacji internetowych dotyczących "The international certificate for business competence level A", potwierdza on uzyskanie praktycznej, podstawowej wiedzy biznesowej. Na poziomie A obejmuje przy tym wiedzę ogólną z zakresu rachunkowości, prawa gospodarczego, rachunku kosztów, kluczowych danych i celów korporacyjnych. Także zdanie egzaminu odpowiadającego swym zakresem egzaminowi na pośrednika kredytu hipotecznego i uzyskanie uprawnień agenta ubezpieczeniowego potwierdza posiadanie przez daną osobę wiedzy i umiejętności niezbędnych do wykonywania czynności pośrednika kredytowego i agenta ubezpieczeniowego, a nie eksperta opiniującego w sprawach prowadzonych przez sądy i prokuratury.

Ocenił, że rodzaj i zakres czynności wykonywanych przez Wnioskodawczynię w ramach świadczenia pracy w bankach oraz prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej nie przesądza o posiadaniu przez nią wiadomości specjalnych w dziedzinach, w których ubiega się o ustanowienie biegłą sądową. Nie przedłożyła też żadnych dowodów na okoliczność, że sporządzone przez nią prywatne opinie oraz wymienione w odwołaniu projekty, biznesplany, opracowania, analizy oraz zestawienia kalkulacji kosztowych wymagały od osoby je wykonującej wiedzy eksperckiej jaką posiada biegły sądowy z dziedziny finansów, ekonomii i organizacji przedsiębiorstw, bankowości oraz ubezpieczeń.

Minister Sprawiedliwości ocenił, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy decydującego znaczenia nie mogły mieć opinie uzyskane od podmiotów wskazanych przez nią w załączniku do wniosku oraz przedstawione wraz z odwołaniem referencje. Ich treść zawiera bowiem jedynie subiektywną opinię poszczególnych osób o wnioskodawczyni, która nie ma mocy wiążącej dla organu rozpatrującego wniosek o ustanowienie biegłym sądowym. Organ ma prawo dokonać odmiennej od przedstawionej w referencjach oceny kwalifikacji kandydatki do pełnienia wskazanej funkcji w przypadku, gdy brak jest dokumentów obiektywnie potwierdzających posiadanie praktycznych i - przede wszystkim - teoretycznych wiadomości specjalnych (dyplomy ukończenia studiów wyższych w dziedzinach, w których ubiega się o ustanowienie biegłą sądową). Sam zaś fakt, że sposób świadczenia przez wnioskodawczynię pracy w banku oraz realizowania usług wynikających z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej został pozytywnie, a nawet wysoko oceniony odpowiednio przez ówczesnego dyrektor banku (opinia L. M.) oraz przez jej kontrahentów (opinia A. J., M. B., E. T., P. W., M. B. i A. C.) nie może przesądzać o posiadaniu przez nią kwalifikacji wymaganych od biegłej sądowej. Zdobycie ich wymaga bowiem zarówno uzyskania gruntownego wykształcenia w danej dziedzinie, jak i odpowiednio długiej praktyki w stosowaniu posiadanych wiadomości specjalnych.

Minister nie zgodził się z podniesionym w odwołaniu zarzutem naruszenia przez organ I instancji art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. Ocenił, że Prezes Sądu Okręgowego w S. przeprowadził dowód ze wszystkich przedłożonych przez wnioskodawczynię dokumentów oraz z urzędu podjął czynności niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zwrócił się do wybranych, spośród wskazanych przy wniosku podmiotów o wyrażenie opinii dotyczącej kwalifikacji wnioskodawczym oraz wysłuchał ją na okoliczność posiadania teoretycznych i praktycznych wiadomości specjalnych w dziedzinach, w których ubiegała się o ustanowienie biegłą sądową.

Stwierdził, ze wbrew treści odwołania, Prezes Sądu Okręgowego w S. nie zawarł też w uzasadnieniu decyzji, by brak odpowiedzi niektórych podmiotów, do których wystąpił o ocenę kwalifikacji wnioskodawczyni, czy też odmowa jej przedstawienia, przesądzała o nieposiadaniu wiadomości specjalnych, o jakich mowa w § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia.

Zgodził się natomiast z zarzutem zbyt ogólnikowego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, przez nie wyjaśnienie w sposób należyty zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, co stanowi naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. oraz art. 8 i 11 k.p.a. tj. zasady przekonywania i pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Brakiem precyzji w zakresie zawartych wniosków uznał zamieszczenie sformułowania, że "sporządzenie przez wnioskodawczynię niewielu opinii nie pozwala na stwierdzenie, iż faktycznie posiada ona praktyczną umiejętność przygotowania takich opinii", które może budzić wątpliwości natury logicznej.

Ocenił jednak, że powyższa wadliwość nie uzasadniała uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Następstwem tego naruszenia nie było bowiem niewyjaśnienie przez organ I instancji podstawowych okoliczności stanu faktycznego sprawy, bez którego nie można jej rozstrzygnąć. Za bezsporną okoliczność uznał nie ukończenie przez Wnioskodawczynię studiów wyższych w dziedzinach, w jakich ubiega się o ustanowienie biegłą sądową. Przedłożone przez nią dokumenty potwierdzające ukończenie studiów podyplomowych, kursów i szkoleń oraz referencje nie dają w ocenie Ministra Sprawiedliwości podstaw do uznania, że posiada ona w tych dziedzinach wiadomości specjalne na poziomie wymaganym od biegłego sądowego.

Minister Sprawiedliwości pouczył Stronę o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

We wniesionym "odwołaniu" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od ww. decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...].01.2019 r. Skarżąca zarzuciła:

1. obrazę par. 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia poprzez niewłaściwe zastosowanie;

2. błędną ocenę, że nie wykazała posiadania wiadomości specjalnych w dziedzinach, w jakich ubiega się o wpis na listę biegłych;

3. przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów przy ocenie jej umiejętności - obrazę art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 k.p.a.;

4. pominięcie okoliczności, że uzupełnia i doskonali swoją wiedzę, uzyskując tą drogą jej aktualizację.

Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezesa Sądu Okręgowego w S. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji

Stwierdziła, że o ile § 12 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24.01.2005 r. w sprawie biegłych sądowych określa, że biegłym sądowym może być ustanowiona osoba, która posiada teoretyczne i praktyczne wiadomości specjalne w danej gałęzi nauki, a wśród wymogów przygotowania teoretycznego nie mieści się wymóg ukończenia wyższych studiów w danej dziedzinie, to posłużenie się przy odmowie wpisania na listę takim argumentem jak brak studiów o kierunku ekonomicznym, jest nieprawidłowe i sprzeczne z przywołanym przepisem rozporządzenia. Ustawodawca wręcz zaznacza informacje o teoretycznych i praktycznych wiadomościach, co wskazuje na to, że źródło wiedzy kandydata na biegłego może i powinno być różnorakie, po to, aby zagwarantować posiadanie wiedzy praktycznej i teoretycznej. Zdaniem skarżącej, w toku postępowania przed organami administracji wykazała, że niemalże od 20 lat uzupełnia swoją wiedzę, aktualizuje ją, dzięki czemu nabyła umiejętności bardzo specyficzne i niedostępne dla wielu osób.

Skarżąca zarzuciła, że weryfikacja jej umiejętności w oparciu o wiedzę ze stron internetowych wprowadza w błąd i znacząco obniża jej kwalifikacje i zdobyte umiejętności, ponieważ ukończyła studia z bankowości i finansów i w tym zakresie posiada wyższe wykształcenie. Ukończone przez nią Podyplomowe Studia z Bankowości były w tamtym okresie jedynym takim kierunkiem dostępnym i ostatnim rokiem kiedy miały rozszerzony i ukierunkowany charakter, szerszy niż współczesne studia licencjackie z ekonomii. Ukierunkowany tzn. skierowany w kierunku analiz finansowych, projekcji danych, opracowań dokumentowych i wszelkich operacji realizowanych w bankach, w tym instrumenty pochodne oraz cały blok zagadnień z bankasurance. Ukończenie tych studiów uprawniało do zdania egzaminu państwowego i uzyskania tytułu Samodzielnego Pracownika Bankowego.

Zarzuciła, że nie wzięto pod uwagę, że każde następne studia, szkolenia i kursy są stałym i nieprzerwanym podnoszeniem kwalifikacji, wdrażaniem nowych umiejętności i stałego rozwoju zawodowego nie tylko w dziedzinie finanse, bankowość i ubezpieczenia, ale i również gałęzi dodatkowych ściśle związanych z pracą w finansach.

Wskazywała, że jest ekspertem w swojej dziedzinie, co zostało wykazane i potwierdzone w złożonych dokumentach stosownie do §12 ust.1 rozporządzenia. Posiada teoretyczne i praktyczne wiadomości specjalne w danej dziedzinie. Teoretyczne potwierdzone dyplomami i zaświadczeniami, a praktyczne potwierdzone prawie 20 letnią praktyką zawodową w branży finansowej, bankowości i ubezpieczeń. Według skarżącej rozporządzenie nie wymaga ukończonych studiów. Na liście wśród biegłych są wpisane osoby nie posiadające nawet matury, żadnych dodatkowych kursów czy szkoleń i bardzo krótką praktyką 3-5 lat w bankowości na stanowiskach sprzedażowych a nie analitycznych.

Skarżąca wskazywała m.in., że jej kwalifikacje: udokumentowane, rozszerzane, podnoszone, doceniane przez różne komisje, pozytywnie opiniowane przez niemieckich profesorów ekonomii, akceptowane przez rady programowe uczelni, potwierdzane przez doktorów nauk ekonomicznych i wieloletnich specjalistów z branży muszą być wystarczające do pełnienia funkcji biegłej. Powoływała się na odbyte szkolenia w renomowanych podmiotach i nabycie wiedzy dostępnej nielicznym: np. szkolenia z Banking Gain Managment – firmie szkoleniowej, w której trenerami byli pracownicy Narodowego Banku Polskiego; u R. G. - autorytetu z dziedziny analiz ekonomicznych; u P. P. doktora nauk ekonomicznych - specjalisty w finansach, doradcy podatkowego, praktyka; zkolenia z ubezpieczeń w firmie H. z H. - największego ubezpieczyciela w Niemczech, w M. - [...] Towarzystwie Ubezpieczeń i Reasekuracji - największym reasekuratorze świata.

Skarżąca nie zgodziła się z oceną braku wiadomości specjalnych w finansach przedsiębiorstw, bankowości i ubezpieczeniach skoro posiadła m.in. umiejętność tworzenia biznes planów, prognoz finansowych, tworzenia kalkulacji CVP (Costa Vo!ium Profit), analizy kosztowej, umiejętności analizy sytuacji przedsiębiorstwa przy finansowaniu zewnętrznym, zasadność stosowania instrumentów pochodnych w przedsiębiorstwie (swap, farword, opcja itp,), umiejętność planowania i budżetowania transakcji gospodarstw domowych, dobór finansowania zewnętrznego gospodarstwa domowego, tworzenie dźwigni finansowych, analizy finansowa in time w oparciu o dane ex ante i tworzenie danych ex post, rozróżnienie analizy ex post od controlingu, obliczeń w zakresie matematyki finansowej, w tym analizy zmiany zapasów, rentowności, oceny płynności finansowej, umiejętności oszacowania faktycznej ilości gotówki w stosunku do uzyskane zysku netto - przepływy pieniężne, analiza umów i realizacja prawidłowej konstrukcji ubezpieczenia itd.

Skarżąca zarzuciła, że uznaniowość i swobodna ocena dowodów nie może sprowadzać się do dowolności, której granice określone są §12 rozporządzenia. Stąd ocena musi odnosić się do przedłożonych przez nią licznych dyplomów, certyfikatów, itp., z których każdy winien być oceniony indywidualnie pod kątem posiadania wiedzy, jej zakresu i umiejętności praktycznych.

W zaskarżonych decyzjach, jej zdaniem, zabrakło szczegółowej i wyczerpującej analizy umiejętności popartych przedłożonymi dokumentami, skoro ich konkluzje sprowadziły się do ogólnikowych twierdzeń.

Nie zgodziła się z oceną złożonych opinii i referencji. Napisały je osoby z różnych instytucji, które z uwagi na swoją wiedzę i stopień naukowy mogą ocenić fachowo, a nie subiektywnie; osoby będące autorytetami, szanowane, poważane o nieposzlakowanej opinii, jako ludzie i jako specjaliści.

W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Rolą Sądu administracyjnego było wyłącznie zbadanie, czy odmowa ustanowienia Skarżącego biegłym sądowym narusza prawo, czy organ dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego, jak i naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Przechodząc do badania legalności zaskarżonej decyzji należy wskazać, że kompetencje ustanawiania biegłych sądowych i prowadzenia ich listy powierzył ustawodawca prezesom sądów okręgowych na mocy art. 157 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. 2018.23 j.t.). Natomiast Minister Sprawiedliwości uzyskał upoważnienie w art. 157 § 2 ww. ustawy do określenia, w drodze rozporządzenia, trybu ustanawiania biegłych sądowych, pełnienia przez nich czynności oraz zwalniania ich z funkcji. W tym samym trybie Minister Sprawiedliwości może również określić szczegółowe zasady powoływania i działania zespołów biegłych sądowych (t.j. Dz. U. Nr 15, poz.133 z 2015 r.). Na marginesie należy dodać, że identyczna regulacja w tej ustawie obowiązywała przed datą wydania zaskarżonej decyzji i wcześniej, stąd utrwalone zostało orzecznictwo wydane na jej podstawie.

Tryb ustanawiania biegłych sądowych został określony w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie biegłych sądowych (Dz. U. 2005, Nr 15, poz. 133).

Wymogi te zostały określone w § 12 ust. 1 rozporządzenia, który stanowi, że biegłym sądowym może być ustanowiona osoba, która:

1) korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;

2) ukończyła 25 lat życia;

3) posiada teoretyczne i praktyczne wiadomości specjalne w danej gałęzi nauki, techniki, sztuki, rzemiosła, a także innej umiejętności, dla której ma być ustanowiona;

4) daje rękojmię należytego wykonywania obowiązków biegłego;

5) wyrazi zgodę na ustanowienie jej biegłym.

Jak słusznie wskazał Minister Sprawiedliwości, to do prezesa właściwego sądu należy – w trybie decyzji uznaniowej - ocena, czy dana osoba spełnia przesłanki do ustanowienia jej biegłym sądowym.

Zdaniem Sądu, taka ocena, dokonana przy uwzględnieniu interesu społecznego i interesu strony (art. 7 k.p.a.), została w zaskarżonej decyzji przeprowadzona w sposób prawidłowy. Została poprzedzona prawidłowo ustalonym stanem faktycznym, wyczerpująco odnoszącym się do wymogów materialnoprawnych jakie musi spełniać kandydat na biegłego sądowego.

Jak wynika z oceny Ministra Sprawiedliwości, poprzedzonej oceną Prezesa Sądu Okręgowego w S., Skarżąca nie spełnia wymagania do ustanowienia biegłym sądowym z punktu widzenia posiadania ponadprzeciętnej wiedzy teoretycznej i przygotowania praktycznego w dziedzinie finansów, ekonomii i organizacji przedsiębiorstw, bankowości oraz ubezpieczeń.

Za prawidłowe uznać należy ustalenie organów, że przygotowanie teoretyczne Skarżącej do opiniowania jako biegły sądowy w dziedzinie finansów, ekonomii i organizacji przedsiębiorstw, bankowości oraz ubezpieczeń sprowadza się do ukończenia w 2001r. dwusemestralnego podyplomowego studium bankowości, w 2010 r. dwusemestralnych podyplomowych studiów w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, zdania egzaminu "European Business Competence level A" oraz egzaminu odpowiadającego zakresowi egzaminu na pośrednika kredytu hipotecznego (przeprowadzonego przez firmę pośrednictwa finansowego – O. S.A), uzyskania uprawnień do wykonywania czynności agenta ubezpieczeniowego oraz ukończenia w latach 1999-2017 jedno, bądź kilkudniowych szkoleń, kursów i seminariów w zakresie związanym z finansami, bankowością, ekonomią i organizacją przedsiębiorstw.

Z kolei doświadczenie praktyczne wynikać maz pracy w latach 1999-2005 w bankach na stanowisku referenta, kontrolera rachunkowego w wydziale obsługi klienta, doradcy klienta (w tym doradcy klienta private banking) i asystentki prezesa zarządu banku oraz wykonywania od 2005 r. własnej działalności gospodarczej w zakresie doradztwa finansowego, biznesowego i organizacji przedsiębiorstw (w ramach której prowadzi również szkolenia i warsztaty z analizy finansowej oraz ubezpieczeń) i sporządzenia kilku opinii dla klientów prowadzonej przez nią firmy, których nie składała do akt postepowania administracyjnego, jako materiału dowodowego.

Nie sposób zarzucić decyzjom organów wadliwość oceny, że złożone do sprawy dokumenty nie potwierdzają posiadania przez Skarżącą teoretycznych wiadomości specjalnych (a więc na poziomie eksperckim), w dziedzinach, w których ubiega się o ustanowienie biegłą sądową, skoro w żadnej z tych dziedzin nie legitymuje się wykształceniem wyższym, w tym nawet licencjackim. Ukończyła wprawdzie studia magisterskie, ale na kierunku rybactwo w Akademii Rolniczej w S.. Natomiast nie wykazała, by zdobywane wykształcenie uzupełniające zapewniało wystarczające przygotowanie teoretyczne do pełnienia funkcji biegłej w dziedzinach objętych wnioskiem.

Wbrew zarzutom skargi, organ – wobec braku wykazania tych okoliczności we wniosku, z urzędu poszukiwał informacji na stronach internetowych uczelni, celem ustalenia, czy ukończenie podyplomowych studiów z zakresu bankowości oraz pośrednictwa w zakresie nieruchomości, pozwala na uzyskanie wiedzy obejmującej zagadnienia z zakresu bankowości, zarządzania aktywami i pasywami, bankowości inwestycyjnej, produktów i usług bankowych, portfela inwestycyjnego banku, rynków kapitałowych, prawa, zarządzania i ekonomii, w tym wiedzy z zakresu prawa mieszkaniowego, budowlanego i gospodarki nieruchomościami z elementami ekonomii. Uzyskał informację o wymiarze zajęć dydaktycznych (średnio nieco powyżej 200 h w formie wykładów i seminariów), których program obejmuje jedynie zakres podstawowej wiedzy dotyczącej wymienionej problematyki.

Wbrew zarzutom skargi ocenił także, że brak gruntownej wiedzy, jaką daje ukończenie studiów wyższych we wskazanych dziedzinach, czy też uzyskanej następnie w ramach studiów doktoranckich nie zastąpią umiejętności zdobyte na skutek uczestniczenia w jedno lub kilkudniowych kursach, szkoleniach i seminariach oraz w związku z przygotowaniem do egzaminu "European Business Competence level A", egzaminu odpowiadającego zakresowi egzaminu na pośrednika kredytu hipotecznego i uzyskaniem uprawnień do wykonywania czynności agenta ubezpieczeniowego.

Kwestia braku zgody Skarżącej na te ocenę organu ma jednak charakter polemiczny, skoro nie wykazała odmiennych okoliczności niż te uzyskane przez organ z informacji internetowych np. dotyczących "The international certificate for business competence level A". Nie sposób nie zgodzić się z ustaleniem, że potwierdza on uzyskanie praktycznej, podstawowej wiedzy biznesowej: na poziomie A obejmuje wiedzę ogólną z zakresu rachunkowości, prawa gospodarczego, rachunku kosztów, kluczowych danych i celów korporacyjnych.

Także trafna jest ocena organu, że zdanie egzaminu odpowiadającego swym zakresem egzaminowi na pośrednika kredytu hipotecznego i uzyskanie uprawnień agenta ubezpieczeniowego potwierdza posiadanie przez daną osobę wiedzy i umiejętności niezbędnych do wykonywania czynności pośrednika kredytowego i agenta ubezpieczeniowego, a nie eksperta opiniującego w sprawach prowadzonych przez sądy i prokuratury.

Sąd podziela także ocenę Ministra Sprawiedliwości, że rodzaj i zakres czynności wykonywanych przez Skarżącą w ramach świadczenia pracy w bankach oraz prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej nie przesądza o posiadaniu wiadomości specjalnych w dziedzinach, w których ubiega się o ustanowienie biegłą sądową. Brak jest bowiem dowodów na okoliczność, że sam fakt sporządzenia przez Skarżącą prywatnych opinii, projektów, biznesplanów, opracowań, analiz, zestawienia kalkulacji kosztowych wymagał w istocie wiedzy eksperckiej, jaką posiada biegły sądowy z dziedziny finansów, ekonomii i organizacji przedsiębiorstw, bankowości oraz ubezpieczeń.

Z powyższych względów Sąd podziela także ocenę organu, co do wagi dla rozstrzygnięcia sprawy opinii złożonych od podmiotów wymienionych w załączniku do wniosku oraz referencji złożonych z odwołaniem. Logiczna bowiem jest ocena, że brak dokumentów obiektywnie potwierdzających posiadanie teoretycznych wiadomości specjalnych, czyli dyplomów ukończenia studiów wyższych w dziedzinach, w których ubiega się o ustanowienie biegłą sądową - przede wszystkim - teoretycznych oznacza niewiążącą organ opinię o Skarżącej.

Istotna zdaniem Sądu jest kwestia, że ocena dotyczy wniosku o ustanowienie biegłym sądowym, w której to organ wpisowy ma prawo dokonać odmiennej od przedstawionej w referencjach oceny kwalifikacji kandydatki do pełnienia funkcji biegłego. Oczekuje bowiem posiadania przez kandydata gruntownego wykształcenia w danej dziedzinie, jak i odpowiednio długiej praktyki w stosowaniu posiadanych wiadomości specjalnych.

Nie przecząc pozytywnym walorom świadczonej pracy w banku, czy wysoko ocenianym usługom świadczonym w ramach działalności gospodarczej przez ówczesnego dyrektora banku oraz przez kontrahentów, zdaniem Sądu, Minister trafnie uznał, że nie przesądza to o posiadaniu przez Skarżącą kwalifikacji wymaganych od biegłej sądowej. Organ dokonał prawidłowej oceny w tym zakresie, co do złożonych opinii: L. M., A. J., M. B., E. T., P. W., M. B. i A. C..

Należy podkreślić, że ocena co do posiadania wiadomości specjalnych została oddana decyzji prezesa sądu okręgowego (§ 12 ust. 2 rozporządzenia), jako organowi wpisowemu. Oznacza to, że nie istnieje prawny obowiązek ustanowienia biegłym sądowym każdego kandydata. Decyzja w tym przedmiocie należy do decyzji uznaniowych, z zastrzeżeniem spełnienia przez kandydata przesłanek określonych w § 12 ust. 1 rozporządzenia i przy przyznaniu organowi pewnego stopnia swobody przy podejmowaniu decyzji, pozwalającego na wybór jednego spośród kilku prawnie dopuszczalnych wariantów rozstrzygnięć sprawy, który uważa on za najbardziej właściwy.

Powołany wyżej § 12 ust. 1 rozporządzenia wymaga, by wymienione w nim przesłanki w pkt 1-5 spełnione były kumulatywnie. Jedną z przesłanek (z pkt 3) jest posiadanie teoretycznych i praktycznych wiadomości specjalnych w danej gałęzi nauki, techniki, sztuki, rzemiosła, a także innej umiejętności, dla której ma być ustanowiona. O jej posiadaniu, bądź nie, stanowią przedłożone dokumenty, czy opinie zawodowe złożone w prowadzonej na jego wniosek sprawie administracyjnej.

Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej. Za kluczową kwestię organ bowiem uznał okoliczność nie ukończenia przez Skarżącą studiów wyższych w dziedzinach, w jakich ubiega się o ustanowienie biegłą sądową: finansów, ekonomii i organizacji przedsiębiorstw, bankowości oraz ubezpieczeń. Przedłożone przez nią dokumenty potwierdzające ukończenie studiów podyplomowych, kursów i szkoleń oraz złożone opinie oraz referencje nie dały organowi wpisowemu wystarczających podstaw do uznania, by Skarżąca w zgłoszonych dziedzinach posiadała wiadomości specjalne na poziomie ponadprzeciętnym, wymaganym od biegłego sądowego. Dlatego za poziom oczekiwany przez kandydatkę na biegłą uznał poziom ekspercki, którego gwarantem jest ukończenie studiów wyższych w dziedzinach, w jakich ubiega się o ustanowienie biegłą sądową: finansów, ekonomii i organizacji przedsiębiorstw, bankowości czy ubezpieczeń.

Należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja zapadła po dostatecznym i wyczerpującym wyjaśnianiu wszystkich okoliczności sprawy - istotnych dla podjętego rozstrzygnięcia, zatem bez naruszenia zasad postępowania administracyjnego przed organami administracji, wynikających w szczególności z art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. oraz art. 8 i 11 k.p.a., ani naruszenia prawa materialnego § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie biegłych sądowych (Dz.U. Nr 15, poz. 133).

Chodzi w istocie o zakwestionowaną w skardze ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego. Tymczasem brak ukończenia – w jednej z tych dziedzin - studiów wyższych, nie przełożyło się na wykazanie we wniosku i w toku postępowania administracyjnego, by przedłożone przez Skarżącą liczne dyplomy, certyfikaty z ukończonych kursów i szkoleń itp., były równoważne wiedzy akademickiej. Tym bardziej, że wymienione kursy i szkolenia nie nadawały Skarżącej stopnia i tytułu naukowego, czy specjalności, a wynikająca wprost z § 12 ust. 2 rozporządzenia ocena, czy posiadanie wiadomości specjalnych zostało dostatecznie wykazane, należała do prezesa sądu okręgowego.

Stąd, zdaniem Sądu, brak oceny indywidualnej każdego z kursów pod kątem posiadania wiedzy, jej zakresu i umiejętności praktycznych nie ma istotnego wpływu na rozstrzygnięcie. Istotna jest bowiem ocena, że złożone do sprawy dokumenty nie potwierdzają posiadania przez Skarżacą teoretycznych wiadomości specjalnych (a więc na poziomie eksperckim), w dziedzinach, w których ubiega się o ustanowienie biegłą sądową, ponieważ w żadnej z tych dziedzin nie legitymuje się wykształceniem wyższym, w tym nawet licencjackim.

Zdaniem Sądu, Minister Sprawiedliwości jednoznacznie wskazał na przyczyny nieuwzględnienia wniosku o ustanowienie biegłym sądowym. Odniósł się do twierdzeń i zarzutów Skarżącej podniesionych w odwołaniu, a także dokonał wyczerpującej analizy prawnej i faktycznej tych zarzutów i twierdzeń – tak, że można bez żadnych wątpliwości prześledzić tok rozumowania organu rozstrzygającego wniosek o ustanowienie biegłym sądowym.

Należy zatem uznać, że brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do trafności zarówno ustaleń, jak i dokonanej oceny organu odwoławczego bazującego na materiale dowodowym znajdującym się w aktach sprawy. nie wzięto pod uwagę, że każde następne studia, szkolenia i kursy są stałym i nieprzerwanym podnoszeniem kwalifikacji, wdrażaniem nowych umiejętności i stałego rozwoju zawodowego nie tylko w dziedzinie finanse, bankowość i ubezpieczenia, ale i również gałęzi dodatkowych ściśle związanych z pracą w finansach.

Nie zmienia tej oceny kwestia, że każde następne szkolenia i kursy są stałym podnoszeniem kwalifikacji, wdrażaniem nowych umiejętności i rozwoju zawodowego nie tylko w dziedzinie finanse, bankowość i ubezpieczenia, ale i również gałęzi dodatkowych ściśle związanych z pracą w finansach.

Istotą sprawy są bowiem uzasadnione wątpliwości organu wpisowego co do poziomu wiadomości specjalnych kandydatki na biegłego sądowego.

W szczególności organ odwoławczy, utrzymując w mocy decyzję pierwszoinstancyjną, wyjaśnił w dostatecznie jasny sposób przesłanki prawne i przyczyny faktyczne uzasadniające odmowę ustanowienia Skarżącej biegłą sądową wobec uzasadnionych wątpliwości co do spełnienia przez nią przesłanki określonej w § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia. Ustalone okoliczności wynikały bowiem wprost z zastrzeżeń co do posiadanych przez kandydatkę wiadomości specjalnych.

Tym samym, zdaniem Sądu, ocena ta nie narusza zasad określonych w art. 77 § 1 k.p.a., bowiem została uzasadniona przy uwzględnieniu art. 80 i 107 § 3 k.p.a.

Przedstawione przekonywująco okoliczności i dokonana wyczerpująco ich ocena pozwoliła na uznanie legalności odmowy ustanowienia Skarżącej biegłym sądowym z uwagi na treść § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie biegłych sądowych. Decyzję w przedmiocie ustanowienia biegłym sądowym należy zaliczyć do decyzji wydawanych w trybie uznania administracyjnego, z zastrzeżeniem spełnienia przez kandydata przesłanek określonych w § 12 ust. 1 rozporządzenia.

Zdaniem Sądu, ocena taka, dokonana przez Prezesa właściwego Sądu, a następnie Ministra Sprawiedliwości, w trybie decyzji uznaniowej, została dokonana w sposób zgodny z prawem. Prawidłowo ustalony stan faktyczny został odniesiony do wymogów materialnych, których spełnienie musi zaistnieć na wszystkich płaszczyznach określonych w § 12 ust. 1 rozporządzenia, a wyczerpująco odniesionych do pkt 3 wyczerpująco odnoszących się do wymogów, jakie musi spełniać kandydat na biegłego sądowego.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy oznacza to, że Prezes Sądu Okręgowego w S., w ramach uznania administracyjnego wyznaczonego granicami zawartymi w art. 7 k.p.a. (interes społeczny i słuszny interes obywatela) był uprawniony i zobowiązany do oceny, w świetle całokształtu okoliczności sprawy - czy ustanowienie danej osoby biegłym sądowym jest uzasadnione oraz celowe i po dokonaniu oceny zgromadzonego materiału dowodowego przedłożył interes społeczny nad interesem strony, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i z poszanowaniem zasady wynikającej z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 i 107§ 3 k.p.a. Minister Sprawiedliwości, wbrew zarzutom skargi, zasadnie zatem podzielił rozstrzygnięcie Prezesa Sądu Okręgowego w S..

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że biegły sądowy jest organem pomocniczym sądu lub organu ścigania prowadzącego postępowanie w sprawach karnych, w wypadkach wymagających wiadomości specjalnych. Biegły sądowy stanowi zatem instytucję sądowego prawa procesowego. Pełni bardzo ważną funkcję w procesie orzekania, ponieważ służy sądowi swoją wiedzą specjalną z różnych dziedzin nauki, techniki, sztuki, rzemiosła i innych umiejętności – w sytuacji, jeżeli jest ona niezbędna do ustalenia istotnych okoliczności koniecznych do wydania rozstrzygnięcia.

Wizerunek biegłego sądowego potwierdza swoim autorytetem Prezes Sądu Okręgowego w S., przy którym Skarżąca chce, jako biegła, być ustanowiona. Stąd nie budzi wątpliwości okoliczność, że posiadanie wiadomości specjalnych jest równe posiadaniu jakiejkolwiek innej przesłanki.

Posiadanie odpowiedniego zakresu wykształcenia i praktyki zawodowej – adekwatnego do wskazanych we wniosku dziedzin: finansów, ekonomii i organizacji przedsiębiorstw, bankowości oraz ubezpieczeń umożliwia sporządzanie opinii na potrzeby sądów powszechnych. Co więcej, biegły sądowy z listy prezesa sądu okręgowego jest osobą zaufania publicznego z racji posiadanych kwalifikacji w dziedzinach, które reprezentuje z racji wykonywanych czynności pomocniczych na potrzeby sądów i prokuratury - w wypadkach wymagających wiadomości specjalnych. Dlatego, oprócz niekwestionowanej wiedzy i najwyższych kwalifikacji, musi posiadać zaufanie tych organów wymiaru sprawiedliwości do jego osoby i niekwestionowanych kwalifikacji. Wynika to zarówno z art. 284 kodeksu postępowania cywilnego, art. 198 § 1 kodeksu postępowania karnego oraz § 15 cyt. rozporządzenia.

Należy zwrócić uwagę, że na poziom wykształcenia biegłego sądowego zwraca uwagę art. 200 § 2 pkt 1) kodeksu postępowania karnego, który stanowi że opinia powinna zawierać "imię, nazwisko, stopień i tytuł naukowy, specjalność i stanowisko zawodowe biegłego".

Nie budzi wątpliwości Sądu kwestia wynikająca z § 12 ust. 2 rozporządzenia, że ocena, czy posiadanie wiadomości specjalnych zostało dostatecznie wykazane, należy do prezesa sądu okręgowego.

Oznacza to, że spełnienie ponadprzeciętnych wymagań na biegłego sądowego co do praktyki i wykształcenia, w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego, musi być wykazane ponad wszelką wątpliwość.

W niniejszej sprawie, organ wpisowy, a za nim organ II instancji prawidłowo oceniły, że wniosek, zgromadzony materiał dowodowy i argumentacja odwołania nie uprawniały do uznania, że Skarżąca spełniała warunek określony w § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia. Co więcej, skarżąca [...] listopada 2017 r. mimo wysłuchania przez Wiceprezesa Sądu Okręgowego w S. na okoliczność posiadania wiadomości specjalnych w dziedzinach, w których ubiega się o ustanowienie biegłą nie wniosła żadnych argumentów przemawiających za uwzględnieniem jej wniosku.

Natomiast bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest kwestia, czy Prezes Sądu Okręgowego w S. nie posiada na liście biegłych biegłego o specjalności jaką posiada Skarżąca.

Z powyższych przyczyn Sąd skargę oddalił na mocy art. 151 p.p.s.a.