Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 780/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 46 § 1, art. 49 § 1, art. 259 § 1, art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia del. NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 441/06 o odrzuceniu sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego z dnia 28 września 2007 r. zwalniającego skarżącą w 4/5 części od wpisu sądowego należnego od złożonego zażalenia i w pozostałej części oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. N. na decyzję Wojewody M. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie ograniczenia w sposobie korzystania z nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 września 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 441/06 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zwolnił skarżącą Z. N. w 4/5 części od wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 lipca 2007 r. - oddalającego wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku.

Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 15 października 2007 r.

W dniu 22 września 2007 r. skarżąca złożyła sprzeciw od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 września 2007 r., wnosząc o jego uchylenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wydanym na podstawie art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny (Dz. U Nr 153, póz. 1270 z póź.zm), odrzucił powyższy sprzeciw. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, iż skarżąca w sposób wzajemnie sprzeczny i wykluczający się przedstawia swoją sytuacje materialną. Podaje, że mieszka w domu z dzieckiem (jednym) i nie płaci za mieszkanie, a następnie wylicza w kosztach miesięcznego utrzymania opłaty za gaz, prąd, telefon, telewizor. Podaje we wniosku, iż prowadzi gospodarstwo z synami ([...]), zaś w sprzeciwie od postanowienia podaje, że mieszka z jednym dzieckiem. Sąd uznał, iż nie można dać wiary tak prezentowanej sytuacji materialnej, która nie jest też poparta żadnymi dowodami. Sąd wskazał, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek rzetelnego przedstawienia swojej sytuacji materialnej i finansowej przy wykorzystaniu stosownych dokumentów mogących obiektywnie zilustrować tę sytuację a tym samym umożliwić prawidłowe rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy przez sąd.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Z. N., wnosząc o jego uchylenie i uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca nie zgodziła się z oceną Sądu zawartą w postanowieniu z dnia 23 listopada 2007 r. Podniosła, że jej dochód netto wynosi około [...] zł, który zostaje przeznaczony na utrzymanie skarżącej, syna skarżącej, dojazdy do pracy, opłaty za prąd, gaz, telefon. Ponadto wskazała, iż pomaga swojemu drugiemu synowi, który odrabia wojsko w Urzędzie Miejskim w T..

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." od wydanych przez referendarzy sądowych postanowień co do przyznania bądź odmowy przyznania prawa pomocy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu, sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż nie zaistniała żadna z przesłanek skutkująca odrzuceniem sprzeciwu. Postanowienie referendarza sądowego z dnia 28 września 2007 r. doręczono Z. N. w dniu [...] (zwrotne poświadczenie odbioru - k. 66). Sprzeciw od powyższego postanowienia skarżąca wniosła w dniu 22 października 2007 r. (daty na kopercie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – k. 71). A zatem, skarżąca zachowała wskazany w doręczonym odpisie przedmiotowego postanowienia 7 - dniowy termin do złożenia sprzeciwu.

Ponadto wskazać należy dalej, iż z zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz wymienienie załączników.

Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania braków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie.

Wniesiony w przedmiotowej sprawie sprzeciw zawiera wszystkie obligatoryjne elementy pisma procesowego, co innymi słowy oznacza, iż nie posiada on braków formalnych. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie istniała podstawa do wezwania skarżącej do uzupełnienia sprzeciwu. Skoro natomiast taka podstawa nie istniała, to nie mogła zaistnieć druga z wymienionych przesłanek odrzucenia sprzeciwu.

Należy także zwrócić uwagę na sprzeczność sentencji zaskarżonego postanowienia z jego uzasadnieniem, uznającym sprzeciw za niezasadny i wypowiedzeniem się co do jego meritum, a także na wskazanie przez Sąd błędnej podstawy prawnej odrzucenia sprzeciwu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić zażalenie.