Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 3927/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1 i 3, art. 193
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. D. w przedmiocie wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 14 czerwca 2013 r., nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej A. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 września 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 711/17 w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 15 lutego 2017 r., nr [...], [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 14 czerwca 2013 r., nr [...].


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 5 września 2017 r., I SA/Gd 711/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 15 lutego 2017 r., [...], [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

2. Powyższy wyrok zaskarżył skarżący. Jednocześnie sformułował w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z 14 czerwca 2013 r., [...]. Wniosek ten umotywował niebezpieczeństwem wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podał, że wykonanie ww. decyzji może spowodować egzekwowanie z jego majątku zobowiązania, którego sama wysokość, czyni wysoce prawdopodobnym, że wyrządzona zostanie w jego majątku szkoda znacznych rozmiarów. Ponadto wskazał, że w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej, "dalszy tok sprawy z dużą dozą prawdopodobieństwa zakończy się uchyleniem decyzji [...] oraz umorzeniem postępowania".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek choćby uprawdopodobnienia, że jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. W judykaturze dominuje stanowisko – akceptowane przez skład orzekający w niniejszym postępowaniu – kładące nacisk na obowiązek wykazania przez stronę okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (por. postanowienia NSA: z 10 maja 2011 r., II FZ 106/11; z 9 września 2011 r., II FSK 1501/11; z 28 września 2011 r., I FZ 219/11; z 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07). Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Tymczasem skarżący w niniejszej sprawie przedstawił jedynie ogólnikowe i teoretyczne twierdzenia, że wykonanie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z 14 czerwca 2013 r., może spowodować egzekwowanie z jego majątku zobowiązania podatkowego w wysokości 2.570.103,00 zł. Zdaniem skarżącego już sama wysokość zobowiązania podatkowego czyni wysoce prawdopodobnym, że wykonanie decyzji związane będzie z powstaniem wysokiego prawdopodobieństwa wyrządzenia szkody znacznych rozmiarów. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie zwracano uwagę, że sama wysokość kwoty dochodzonej w postępowaniu egzekucyjnym nie może przesądzać o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli nie wykazano wpływu egzekucji na możliwości płatnicze i bytowe strony (por. postanowienie NSA z 25 lutego 2015 r., I FSK 2069/14). Jakkolwiek więc znaczna wysokość egzekwowanych zobowiązań jest w analizowanym przypadku oczywista, to również na obecnym etapie postępowania nie przedstawiono Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu danych pozwalających na stwierdzenie, że ich przymusowa zapłata przekracza zdolności płatnicze skarżącego w stopniu uprawdopodabniającym wystąpienie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie przedstawił bowiem żadnych dokumentów obrazujących sposób wydatkowania uzyskiwanych dochodów.

Stwierdzić w tej sytuacji należy, że skarżący w sposób wystarczający nie wykazał, że zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a tym samym brak jest podstaw do zastosowania wobec niego ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Z uwagi na powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.