Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 470/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2021-01-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15zzs ust.1 pkt 6, art. 31 zy ze zn. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 374
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
article: art. 46 pkt 20
journal: Dz.U. 2020 poz 875
law: Ustawa z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS- CoV-2
article: par. 75, par 79
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
article: art. 55 ust1 pkt 1 litb, art. 54 par 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 138 par 2, art. 35 par 3, art. 57 par 5
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 145 par 1 pkt 1 lita, c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza, Asesor WSA Jerzy Parchomiuk, , po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 7 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi I. S. i T. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zawiadomienia o zakończeniu budowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] czerwca 2020 r., znak: [...], Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej także: WINB), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: k.p.a.) w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm., dalej: Prawo budowlane), po rozpatrzeniu odwołania I. i T. S. (dalej także: skarżący), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. (dalej także: PINB) z [...] kwietnia 2020 r., znak: [...], w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego.

W uzasadnieniu decyzji WINB wyjaśnił, że po rozpoznaniu wniosku skarżących z [...] stycznia 2020 r. o wydanie pozwolenia na użytkowanie budynku handlowo-usługowego, zlokalizowanego na działce nr [...] w N., przy ul. [...], PINB decyzją z [...] stycznia 2020 r., znak: [...], który został zrealizowany na podstawie decyzji Starosty [...] (dalej: Starosta) o pozwoleniu na budowę z [...] stycznia 2018 r., znak: [...] oraz postanowienia Starosty z [...] listopada 2019 r., znak: [...] [...] – odmówił skarżącym wydania pozwolenia na użytkowanie tego budynku, na podstawie art. 55 ust. 1 pkt 1 lit "b" Prawa budowlanego.

Decyzją WINB z [...] marca 2020 r., znak: [...], powyższa decyzja PINB została uchylona w całości, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia. WINB stwierdził, że skoro zostały wykonane wszystkie roboty budowlane objęte pozwoleniem na budowę i projektem budowlanym, to pomimo niewykonania części robót wykończeniowych lub innych robót budowlanych związanych z obiektem, zgodnie z art. 59 ust. 3 Prawa budowlanego PINB może określić termin wykonania tych robót w wydanym pozwoleniu na użytkowanie.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, PINB opisaną wyżej decyzją z [...] kwietnia 2020 r., znak: [...], powołując się na art. 31zy1 ust. 1 ustawy z [...] marca 2020 r. o rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.; dalej: ustawa koronawirusowa) oraz na podstawie art. 54 Prawa budowlanego, zgłosił sprzeciw wobec złożonego przez skarżących zawiadomienia o zakończeniu budowy omawianego budynku handlowo-usługowego.

W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucili, że wystąpili z wnioskiem o wydanie pozwolenia na użytkowanie opisanego budynku, a nie składali zawiadomienia o zakończeniu jego budowy. Stwierdzili, że budowa tego obiektu nie była realizowana na podstawie wskazanej przez PINB decyzji Starosty z [...] stycznia 2018 r., znak: [...] ale na podstawie innej decyzji Starosty o pozwoleniu na budowę – z [...] listopada 2013 r., znak: [...] Zgodnie z tą ostatnią decyzją ściany zewnętrzne budynku, położone od strony działek nr [...] i [...] zaprojektowano jako nieocieplone (jedynie obłożone deską, co było sprzeczne z wytycznymi przeciwpożarowymi). Z tego powodu w toku postępowania skarżący zmuszeni byli przedstawić ekspertyzę techniczną rzeczoznawcy ds. przeciwpożarowych, wskazującą sposób doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Obowiązki wynikające z tej ekspertyzy skarżący w całości wykonali, więc niezrozumiałym jest obecnie uniemożliwianie przez PINB rozpoczęcia użytkowania tego budynku, zrealizowanego zgodnie z przepisami Prawa budowlanego.

Opisaną na wstępie decyzją WINB nie podzielił zarzutów odwołania i utrzymał w mocy decyzję PINB z [...] kwietnia 2020 r. WINB podkreślił, że PINB prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego i wniósł sprzeciw w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy omawianego budynku handlowo-usługowego. Po pierwsze, wbrew twierdzeniom skarżących, ich wniosek z [...] stycznia 2020 r. o wydanie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu należało potraktować jako zawiadomienie o zakończeniu budowy. Wynikało to z treści przywołanego przez PINB art. 31zy1 ust. 1 ustawy koronawirusowej. Po drugie, co potwierdza protokół kontroli obowiązkowej zakończonej budowy obiektu budowlanego przeprowadzonej [...] stycznia 2020 r., skarżący odstąpili od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków określonych w pozwoleniu na budowę oraz naruszyli § 75 i § 79 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie(Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 ze zm.; dalej: rozporządzenie). W wykonanym budynku zastosowano bowiem drzwi wewnętrzne i zewnętrzne o innych wymiarach niż wymagane w projekcie budowlanym oraz w powołanych przepisach techniczno-budowlanych, a przede wszystkim nie wykonano przewidzianego w tym projekcie ocieplenia i otynkowania budynku od strony działki nr [...] (około 70 % – na wysokości strychu oraz częściowo piętra i parteru) oraz od strony działki nr [...] (około 15% – na wysokości strychu), co nie spełnia wymaganej izolacyjności ścian zewnętrznych budynku handlowo-usługowego. Podstawą wniesienia sprzeciwu było więc stwierdzenie przez PINB, że skarżący zamierzali przystąpić do użytkowania obiektu budowlanego przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych, przewidzianych w projekcie budowlanym.

Jednocześnie WINB zauważył, że podjęte rozstrzygnięcie nie zamyka skarżącym drogi do doprowadzenia obiektu do zgodności z pozwoleniem na budowę i projektem budowlanym, co umożliwiłoby im w przyszłości ponowne zgłoszenie zakończenia robót budowlanych bądź wystąpienie o wydanie pozwolenia na użytkowanie obiektu.

W skardze do Sądu na tę decyzję WINB oraz w piśmie procesowym skarżący zarzucili organowi naruszenie przepisów:

- art. 35 § 3 k.p.a., wskutek niezakończenia postępowania odwoławczego w ciągu miesiąca od dnia złożenia odwołania;

- art. 54 § 1 Prawa budowlanego, wskutek utrzymania w mocy decyzji wnoszącej sprzeciw od zgłoszenia zakończenia robót budowalnych po upływie terminu do wydania tej decyzji;

- art. 15 zzs ust. 1 pkt 6 ustawy koronawirusowej i art. 46 pkt 20 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875; dalej: ustawa nowelizująca z 14 maja 2020 r.), wskutek błędnego uznania, że PINB nie uchybił terminowi do wniesienia – w drodze decyzji – sprzeciwu od zawiadomienia o zakończeniu robót budowlanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że przebieg postępowania w niniejszej sprawie potwierdza, że zaskarżona decyzja WINB z [...] maja 2020 r. została wydana po upływie ustawowego terminu, o jakim mowa w art. 35 § 3 w zw. z art. 57 § 5 k.p.a. Zdaniem strony skarżącej, zgodnie z art. 54 § 1 Prawa budowlanego, zgłoszenie sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu robót budowalnych mogło nastąpić jedynie w ciągu 14 dni od dnia doręczenia organowi tego zawiadomienia. Skoro skarżący zawiadomili PINB o zakończeniu budowy [...] stycznia 2020 r., to termin ten upłynął [...] stycznia 2020 r. PINB wniósł zaś sprzeciw w drodze decyzji [...] kwietnia 2020 r., a więc po upływie 84 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. Oznacza to, że decyzja PINB została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a tym samym WINB nie miał podstaw, by utrzymać ją w mocy. Skarżący podkreślili, że z treści art. 15 zzs ust. 1 pkt 6 ustawy koronawirusowej oraz art. 46 pkt 20 ustawy nowelizującej z [...] maja 2020 r. wynika, że "ani PINB ani WINB postępowania nie zawiesił, wydając decyzję [w sprawie] sprzeciwu z dnia [...] kwietnia 2020 r.". Z tego powodu – zdaniem skarżących – nie można było "przywrócić terminu do wniesienia sprzeciwu w drodze decyzji do zgłoszenia zakończenia budowy z dnia [...] stycznia 2020 r.". Ponadto skarżący zarzucili, że WINB nie uwzględnił należycie wpływu, jaki na wynik niniejszej sprawy miała udzielona im zgoda na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych.

W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

W niniejszej sprawie spór dotyczy zasadniczo dwóch kwestii: oceny zachowania przez PINB terminu do wniesienia – w drodze decyzji – sprzeciwu od zawiadomienia o zakończeniu robót budowlanych prowadzonych przy opisanym na wstępie budynku handlowo-usługowym oraz zasadności wniesienia tego sprzeciwu, w sytuacji, gdy skarżący – jak twierdzą – nie składali zawiadomienia o zakończeniu budowy tego obiektu, lecz wniosek o udzielenie im pozwolenia na jego użytkowanie, a zarazem wykonali oni wszystkie wymagane dla rozpoczęcia użytkowania roboty budowlane.

Mając na uwadze charakter tych zagadnień w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć kwestię o podstawowym znaczeniu dla sprawy dotyczącą trybu postępowania zastosowanego przez organy nadzoru budowlanego orzekające w tej sprawie.

Podkreślenia wymaga, że niewątpliwie w dniu [...] stycznia 2020 r. skarżący złożyli wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie budynku handlowo-usługowego, zlokalizowanego na działce nr [...] w N., przy ul. [...], nie składali zaś zawiadomienia o zakończeniu budowy tego budynku. Wbrew twierdzeniom skarżących, organy tej okoliczności nie kwestionowały, lecz wyjaśniły, że wniosek ten musiał być rozpoznany jako zawiadomienie o zakończeniu budowy obiektu budowlanego, ze względu na przewidziane przez ustawodawcę szczególne regulacje. Mianowicie, na mocy art. 73 pkt 68 ustawy z 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 695; dalej: ustawa o szczególnych instrumentach), która weszła w życie 18 kwietnia 2020 r., dokonano nowelizacji ustawy koronawirusowej, polegającej na dodaniu nowego art. 31zy1. Istotą tego przepisu jest ograniczenie obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego. Z ustępu 1 tego artykułu wynika, że jeśli przed dniem wejścia w życie ustawy o szczególnych instrumentach (to jest przed 18 kwietnia 2020 r.), został złożony wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie oraz jeżeli przed tą datą nie wydano decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, to wniosek taki traktuje się jak zawiadomienie o zakończeniu budowy, o którym mowa w art. 54 ustawy Prawo budowlane.

W ocenie Sądu, bezsprzecznie taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Poza sporem jest, że wniosek skarżących o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie opisanego wyżej budynku, złożony [...] stycznia 2020 r., a więc przed dniem wejścia w życie ustawy o szczególnych instrumentach. Zarazem mając na uwadze okoliczności sprawy, przyjąć należało, że spełniona została również kolejna przesłanka przewidziana w wyżej cytowanym przepisie, to jest że przed tym datą "nie wydano decyzji o pozwoleniu na użytkowanie". Choć bowiem [...] stycznia 2020 r. PINB wydał decyzję odmawiająca skarżącym pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku (znak: [...]), to na skutek uwzględnienia odwołania skarżących przez WINB decyzją z [...] marca 2020 r., znak: [...], powyższa decyzja PINB została w całości wyeliminowana z obrotu prawnego, a sprawa została przekazana temu organowi do ponownego rozpoznania. Zatem w konsekwencji wydania decyzji kasacyjnej WINB, opartej o art. 138 § 2 k.p.a., sprawa rozpoznania przez PINB wniosku skarżących z [...] stycznia 2020 r. odżyła na nowo. Przy tym, co zdają się nie dostrzegać skarżący, rozpoznanie wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie nie było wówczas (ani nie jest obecnie) ograniczone terminem tego rodzaju, jaki przewidziany jest w art. 54 Prawa budowlanego. Nie jest więc w szczególności tak, że rozpoznanie tego wniosku było ograniczone terminem, po którego upływie byłoby to niemożliwe, z uwagi na wygaśnięcie kompetencji organu do wydania decyzji w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie.

Skoro zatem w dniu wejścia w życie opisanej wyżej nowelizacji ustawy koronawirusowej, polegającej na dodaniu art. 31zy1, to jest 18 kwietnia 2020 r., powyżej opisany wniosek skarżących z [...] stycznia 2020 r. nie był jeszcze rozpoznany przez PINB, to obowiązkiem tego organu było zastosowanie ustępu 1 tego artykułu i potraktowanie tego wniosku jako zawiadomienia o zakończeniu budowy.

Co więcej nie może być w tym przypadku mowy o przekroczeniu przez PINB terminu do wniesienia – w drodze decyzji – sprzeciwu do tego zawiadomienia. Zupełnie oczywiste jest bowiem, że w art. 31zy1 ust. 2 ustawy koronawirusowej ustawodawca expressis verbis przesądził, że czternastodniowy termin do wniesienia sprzeciwu w takiej sytuacji zaczyna swój bieg w dniu wejścia w życie nowelizacji ustawy koronawirusowej dokonanej powołaną ustawą o szczególnych instrumentach – 18 kwietnia 2020 r. Decyzja PINB wnosząca sprzeciw do zawiadomienia skarżących o zakończeniu budowy opisanego budynku została wydana [...] kwietnia 2020 r., to jest przed upływem czternastodniowego terminie do zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa w art. 54 ustawy Prawo budowlane. Wbrew twierdzeniom skarżących, nie ma więc żadnych wątpliwości co do zachowania przez PINB tego terminu.

Niezasadne są również zarzuty skarżących dotyczące braku podstaw do wniesienia sprzeciwu od zawiadomienia o zakończeniu robót budowlanych przez skarżących, w sytuacji, gdy wykonali oni wszystkie wymagane dla rozpoczęcia użytkowania roboty budowlane.

Odnosząc się do argumentacji skarżących podniesionej w tym zakresie zauważyć należy, że decyzja Starosty z [...] listopada 2013 r., znak: [...], o pozwoleniu na rozbudowę z nadbudową poddasza użytkowego budynku handlowo-usługowego na działce o nr ewid. [...] położonej przy ul. [...] w N. została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją Wojewody L. (dalej: Wojewoda) z [...] grudnia 2014 r. stwierdzającą jej nieważność. Na podstawie tej decyzji Starosty – do czasu stwierdzenia nieważności – skarżący wykonali bezsprzecznie część robót budowlanych, to jest parter i częściowo poddasze budynku, co wynika także z uzasadnienia decyzji Wojewody z [...] marca 2018 r., znak: [...] (k. 43 akt adm. PINB). Natomiast pozostałe roboty budowlane zostały wykonane na podstawie pozostającej w obrocie prawnym decyzji Starosty z [...] stycznia 2018 r., znak: [...], którą zatwierdzono projekt budowlany przedłożony przez skarżących (zob. k. 1-22 akt adm. PINB) oraz udzielono im pozwolenia na budowę. Okoliczność, że opisany na wstępie obiekt został częściowo wybudowany na podstawie wskazanej decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2013 r., która wskazywała inne rozwiązania techniczne w zakresie wykończenia ścian budynku (ściany zewnętrzne budynku od strony działek nr [...] i [...] zaprojektowano jako nieocieplone – jedynie miały być obłożone deską, co rażąco naruszało przepisy przeciwpożarowe), nie daje podstaw do stwierdzenia obecnie – jak tego chcą skarżący – że kwestia braku wykonania ocieplenia i otynkowania ścian tego budynku, zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Starosty z [...] stycznia 2018 r., nie może być podnoszona na obecnym etapie procesu inwestycyjnego jako przeszkoda w dopuszczeniu budynku do użytkowania.

Dla oceny zasadności wniesienia sprzeciwu od zawiadomienia o zakończeniu robót budowlanych w niniejszej sprawie nie może mieć też podnoszona przez skarżących kwestia udzielenie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, w zakresie usytuowania rozbudowy z nadbudową poddasza w granicy działki. Zgoda na powyższe odstępstwo, jak wskazał zasadnie WINB, dotyczyła zagadnienia klasy odporności ogniowej, gdyż udzielono jej pod warunkiem doprowadzenia ścian zewnętrznych usytuowanych w granicy działki od strony wschodniej, ścian południowej i północnej, a także głównej konstrukcji nośnej stropu nad parterem oraz schodów, do wymagań REI 120 (zob. k. 46 akt adm. PINB). Inny zaś charakter ma kwestia niedokończenie przez skarżących budowy omawianego obiektu, zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę poprzez niewykonanie przewidzianych w projekcie budowlanym robót budowlanych. Poza sporem, że zatwierdzony omawianą decyzją Starosty z [...] stycznia 2018 r., znak: [...], projekt budowlany przewidywał wykonanie ocieplenia i otynkowania ścian budynku od strony działki nr [...] oraz od strony działki nr [...] (zob. k. 10 akt adm. PINB). Obowiązkiem inwestorów było wykonanie wszystkich robót objętych tym projektem budowlanym, w tym również wykonanie ocieplenia i otynkowania powyższych ścian budynku.

Niekwestionowane jest przy tym, co potwierdza protokół z obowiązkowej kontroli przeprowadzonej przez PINB [...] stycznia 2020 r., że skarżący od strony działki nr [...] nie wykonali około 70% przewidzianego projektem budowlanym ocieplenia i otynkowania ścian budynku (na wysokości strychu oraz częściowo piętra i parteru) ani nie wykonali tych robót od strony działki nr [...] (około 15% na wysokości strychu; zob. protokół kontroli– k. 52 akt adm. PINB).

W tej sytuacji, obowiązkiem organów nadzoru budowlanego było wniesienie – w drodze decyzji – sprzeciwu wobec zawiadomienia o zakończeniu budowy opisanego budynku usługowo-handlowego. Jak trafnie podniesiono w zaskarżonej decyzji, w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w doktrynie przyjmuje się jednolicie, że choć przepis art. 54 Prawa budowalnego nie wskazuje wyraźnie przesłanek wniesienia sprzeciwu, o jakim mowa w tym przepisie, to należy przyjąć, że powinno to nastąpić w przypadku stwierdzenia, że inwestor zamierza przystąpić do użytkowania obiektu budowlanego przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych. Inaczej mówiąc, gdy inwestor odstępuje od warunków pozwolenia na budowę, to nie może skutecznie złożyć zawiadomienia o zakończeniu budowy na podstawie art. 54 Prawa budowlanego (zob. Z. Kostka, Komentarz do art. 54, [w:] A. Gliniecki (red.), Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2016, SIP LEX, nr 3; A. Plucińska-Filipowicz, T. Filipowicz, Komentarz do art. 54, [w:] A. Plucińska-Filipowicz, M. Wierzbowski (red.), Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2021, SIP LEX, nr 2; wyrok NSA z 14 października 2020 r., II OSK 558/20).

Niezależnie od tego Sąd podziela stanowisko organów obu instancji, że podstawą wniesienia sprzeciwu od zawiadomienia o zakończeniu budowy w niniejszej sprawie mógł był też fakt przyjęcia przez inwestorów naruszających przywołane przez te organy przepisy § 75 i § 79 rozporządzenia oraz warunki określone w zatwierdzonym projekcie budowlanym rozwiązań technicznych dotyczących drzwi wewnętrznych oraz drzwi zewnętrznych opisanego budynku usługowo-handlowego stanowiącego budynek użyteczności publicznej (§ 3 pkt 6 rozporządzenia).

Niezasadne były również pozostałe zarzuty skargi. Przede wszystkim wymaga podkreślenia, że Sąd rozpoznając skargę na akt administracyjny, jakim jest decyzja, nie odnosi się w zasadzie do kwestii uchybienia terminów załatwienia sprawy, określonych w przepisach art. 35-37 k.p.a. Nie sposób bowiem z reguły stwierdzić, by naruszenie tych przepisów procesowych mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co ewentualnie uzasadniałoby uchylenie takiego aktu, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.).

Mając jednak na uwadze treść zarzutów strony skarżącej, należy zauważyć, że w dacie przekazania akt sprawy do PINB przez organ odwoławczy celem ponownego rozpoznania, po uchyleniu wcześniej wydanej decyzji, co miało miejsce [...] marca 2020 r., obowiązywała szczególna regulacja prawna "zawieszająca", co dostrzegli skarżący, bieg terminów załatwiania spraw administracyjnych. Była ona związana z tym, że na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 14 marca 2020 r. ogłoszono zagrożenia epidemicznego wprowadzono, na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz. U. z 2020 r. poz. 433 ze zm.), a 20 marca 2020 r. ogłoszono stan epidemii, na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r. poz. 491 ze zm.).

Zgodnie z art. 15 zzs ust. 1 pkt 6 i ust. 10 pkt 1 i 2 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.; dalej także: ustawa koronawirusowa). nimi, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID nie rozpoczyna się bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach administracyjnych, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. W tych okresach nie stosuje się ponadto przepisów o bezczynności organów oraz o obowiązku organu prowadzącego postępowanie do powiadamiania strony lub uczestnika postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie, a także organom tym nie wymierza się kar, grzywien ani nie zasądza się od nich sum pieniężnych na rzecz skarżących za niewydanie rozstrzygnięć w terminach określonych przepisami prawa.

Należy zarazem zauważyć, że art. 15 zzs ustawy koronawirusowej został uchylony z dniem 16 maja 2020 r. przez art. 46 pkt 20 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r.875; dalej: ustawa zmieniająca). Przy tym art. 68 ust. 6 i ust. 7 ustawy zmieniającej reguluje kwestię rozpoczęcia biegu lub dalszego biegu terminów, których bieg był wstrzymany lub zawieszony na podstawie dotychczasowych przepisów. Mianowicie terminy w postępowaniu administracyjnym, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15 zzs ustawy koronawirusowej, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej, a terminy, których bieg uległ zawieszeniu na podstawie tego przepisu, biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej.

Z powyższego wynika, że w niniejszej sprawie wskazany przez skarżących miesięczny termin do rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu odwoławczym (art. 35 § 3 k.p.a.) rozpoczął swój bieg w dniu [...] maja 2020 r. Zaskarżona decyzja WINB została wydana w dniu [...] czerwca 2020 r., a zatem przed upływem tego terminu. Oczywiste jest zatem, że nie można w tym przypadku mówić o naruszeniu przez WINB tego przepisu, a tym bardziej naruszeniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skarżących należy ponownie podkreślić, że w sytuacji faktycznej i prawnej, jaka miała miejsce w rozpoznawanej sprawie obowiązkiem organów nadzoru budowlanego było zastosowanie cytowanej wyżej nowej regulacji prawnej i rozstrzygnięcie wniosku skarżących z [...] stycznia 2020 r. jako zawiadomienia o zakończeniu budowy, o którym mowa w art. 54 ustawy Prawo budowlane, co organy te prawidłowo uczyniły. Co więcej ze znowelizowanych przepisów ustawy koronawirusowej wynika wprost, że wbrew zarzutom skargi, nie został w rozpoznawanej sprawie uchybiony termin do wniesienia sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy.

Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, że całość zarzutów podniesionych w skardze była nieuzasadniona. Sąd dokonując, na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. kontroli zaskarżonej decyzji w pozostałym zakresie, doszedł do przekonania, że decyzja ta była prawidłowa. Organ odwoławczy należycie ustalił wszystkie istotne okoliczności stanu faktycznego, co pozwoliło mu na prawidłowe zastosowanie przepisów prawa procesowego i materialnego. W konsekwencji Sąd stwierdził, że decyzja ta odpowiada w pełni prawu.

Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.