Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 20/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-12-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 245 par. 2 oraz art. 161 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie niepotwierdzenie pobrania kserokopii dokumentów z akt i uiszczenia opłaty w sprawie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a 1. ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu; 2. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 września 2011 r. referendarz sądowy

w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach uwzględnił w całości wniosek I. K. zwalniając ją w całości od kosztów sądowych.

W dniu 28 listopada 2011 r. skarżąca wystąpiła z kolejnym wnioskiem

o przyznanie prawa pomocy wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych

i ustanowienie adwokata z urzędu. Złożony wniosek umotywowała niskimi dochodami - pobieraną rentą oraz koniecznością ponoszenia stałych wydatków na leki, badania i opiekę pielęgnacyjną. Skarżąca wskazała, że jest osobą niepełnosprawną, poruszającą się na wózku inwalidzkim, niezdolną do samodzielnej egzystencji. Wskazała również, że mieszka sama i w związku z tym obciążają ją wszystkie opłaty z tym związane. Skarżąca zaznaczyła również, że poniosła znaczne koszty związane z zakupem nowego wózka inwalidzkiego.

Z treści formularza wynika, że strona prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Skarżąca utrzymuje się ze świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w kwocie 1.800 zł miesięcznie. Wskazała, że stałe wydatki związane z utrzymaniem to kwota rzędu 1.358,65 zł, na którą składają się opłaty za czynsz, prąd, gaz, wodę, a także koszty zakupu lekarstw, badań lekarskich i opieki pielęgnacyjnej. Do wniosku strona dołączyła m.in. faktury za leki na łączną kwotę 435,74 zł, a także fakturę za wózek inwalidzki na kwotę 21.389,00 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył do następuje:

Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy może nastąpić bądź w zakresie całkowitym, bądź częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przysługuje ono osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub części, albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie fachowego pełnomocnika, przy czym częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Przyznaje się je takim osobom, które wykażą, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Jak wynika z treści powołanych przepisów, kryterium przesądzającym o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy jest stan majątkowy wnioskodawcy. Ustawa w sposób precyzyjny określa warunki przyznania prawa pomocy, zaś kryteria te każdorazowo są odnoszone do sytuacji finansowej ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy. Dopiero analiza podanych we wniosku okoliczności dokonywana w związku z przepisami ustawy daje odpowiedź, czy w odniesieniu do konkretnej sytuacji zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku.

Przyjmując zatem całkowity zakres przedmiotowego wniosku stwierdzić należy, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w tym zakresie następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania.

Powyższa regulacja znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie.

W ocenie Sądu sytuacja materialna I. K. jest szczególnie ciężka. Skarżąca wykazała w sposób dostateczny i przekonujący, że poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem adwokata przekracza jej możliwości finansowe, stąd jej wniosek należało uwzględnić.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych w całości postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 września 2011 r. Oznacza to, że jej żądanie w tym zakresie jest bezprzedmiotowe,

a postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w tej części winno być umorzone (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, w zw. z art. 245 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O umorzeniu postępowania

w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych orzeczono na podstawie

art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.