Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 109/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-04-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 par.1, art. 46 par. 1 pkt 4, art. 49 par. 1.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr[...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w imieniu A, sygnował Zastępca Dyrektora ds. Medycznych – A. T.

W dalszej kolejności, w wyniku wezwania Sądu, strona skarżąca nadesłała prawidłowo uwierzytelnione pełnomocnictwo dla Dyrektora ww. jednostki, kopię upoważnienia do występowania w imieniu jednostki dla wskazanego na wstępie Zastępcy Dyrektora (upoważnienie nr [...] z dnia [...] r.) oraz uwierzytelnione pełnomocnictwo dla radcy prawnego. Te kaskadowe upoważnienia nadesłano przy piśmie z dnia 9 listopada 2011 r.

Zarządzeniem z dnia 2 lutego 2012 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Gliwicach wezwał pełnomocnika A do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez złożenie oryginału dokumentu z dnia 17 sierpnia 2011 r. nr 30/2011, stwierdzającego, że E. K. jako Dyrektor A w związku z urlopem upoważniła swego Zastępcę ds. Medycznych A. T."do zastępowania (...) w bieżących sprawach dotyczących A w W. od 22.08.2011 r. do 14.09.2011 r." albo odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem zgodnie z art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.

Wezwanie Sądu (pismo z dnia 3 lutego 2012 r.), sporządzone w oparciu o przywołane na wstępie zarządzenie, doręczono stronie skarżącej w dniu 10 lutego 2012 r., co wynika z pisma Poczty Polskiej S.A. Urzędu Pocztowego Nr [...] w W. z dnia [...] r., nadesłanego do Sądu w wyniku postępowania reklamacyjnego przesyłki nr [...]. Zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania sygnowane było osobiście przez pełnomocnika strony skarżącej. W rzeczonym wezwaniu poinformowano nadto stronę skarżącą, że wraz z pismem przewodnim z dnia 9 listopada 2011 r. skarżący wniósł kserokopię dokumentu z dnia 17 sierpnia 2011 r., co nie czyni zadość wymogom określonym w art. 48 § 3 P.p.s.a.

Przy piśmie procesowym z dnia 20 lutego 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej nadesłał prawidłowo uwierzytelnione upoważnienie nr 30/2011 z dnia 17 sierpnia 2011 r. wraz z pełnomocnictwem dla radcy prawnego występującego w tej sprawie w imieniu strony skarżącej. Przesyłka polecona nr [...], zawierająca wymienione wyżej dokumenty, została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 21 lutego 2012 r. (patrz k. nr 37).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi, który może być uzupełniony w wyniku wezwania przewodniczącego wydziału, działającego w oparciu o art. 49 § 1 P.p.s.a. Trzeba w tym miejscu podnieść, że immanentnym elementem rzeczonego pełnomocnictwa winien być dokument wykazujący reprezentację strony skarżącej. Wszak zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku, gdy strona jest osobą prawną lub jednostką organizacyjną mającą zdolność sądową, pismo musi być podpisane przez osoby pełniące funkcje organów, zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób - na co wskazuje art. 28 § 1 P.p.s.a. W art. 29 powołanej ustawy procesowej, ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ lub inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie dokumentem.

Przyjmuje się nadto, że zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym (art. 48 § 3 P.p.s.a.). Reguła ta dopuszcza zatem jedynie dwie możliwe formy dokumentów składanych do sądu tj. oryginały lub odpisy uwierzytelnione przez notariusza lub profesjonalnego pełnomocnika.

Wskazane wyżej mankamenty pisma procesowego, jakim niewątpliwie jest skarga, mogą być sanowane, wszak zgodnie z treścią art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony (także skarga) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni po rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi tak właśnie jest, albowiem inną, niźli wskazana w art. 49 § 1 omawianej ustawy, sankcję za nieuzupełnienie braków formalnych skargi, przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., tj. odrzucenie skargi.

Symptomatycznie termin siedmiodniowy wskazany w art. 49 § 1 P.p.s.a. jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany.

Przenosząc te regulacje na grunt tej sprawy, pismem z dnia 3 lutego 2012 r., wezwano pełnomocnika do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału bądź prawidłowo uwierzytelnionego odpisu jednego z dokumentów wykazujących uprawienia do reprezentacji skarżącej jednostki. W wezwaniu Sądu zawarto prawidłowe pouczenie o terminie dla dopełnienia tej czynności i o skutkach jego uchybienia. Jak już wyżej ustalono termin do usunięcia braku skargi upłynął w dniu 17 lutego 2012 r., wszak wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 lutego 2012 r. Czynności dokonane w tym zakresie przez niego w dniu 21 lutego 2012 r. są czynnościami podjętymi po terminie, co skutkować musi odrzuceniem skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, działając na podstawie 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.