Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 796/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1, art. 166
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych - w zakresie wniosku skarżącej o uzupełnienie postanowienia z dnia 5 października 2012 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odmówić uzupełnienia postanowienia z dnia 5 października 2012 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił R. O. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych.

W dniu 31 października 2012 r. R. O. wystąpiła z wnioskiem o uzupełnienie tego postanowienia "w zakresie wywołanych rzeczywistych i wszystkich skutków w następstwie dokonania przedmiotowego i żądanego uzupełnienia pismem z dnia 24 września 2012 r. na wezwanie z dnia 12 września 2012 r.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek R. O. o uzupełnienie postanowienia z dnia 5 października 2012 r. nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 157 § 1 ustawy 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeśli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Na podstawie art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa stanowi inaczej.

Z powołanych przepisów wynika, że strona może domagać się uzupełnienia postanowienia jedynie w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Żadna z powyższych przesłanek uzupełnienia postanowienia nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Z treści wniosku skarżącej wynika, że skarżąca nie zgadza się z rozstrzygnięciem sądu zawartym w postanowieniu z dnia 5 października 2012 r. oraz z jego uzasadnieniem.

Tymczasem wniosek o uzupełnienie postanowienia złożony w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a. nie może zmierzać ani do zmiany rozstrzygnięcia, ani też do uzupełnienia jego uzasadnienia (tak m. in. wyrok NSA z 13 czerwca 2011 r., II FSK 2344/10, Lex nr 821399).

Rozstrzygniecie zawarte w postanowieniu z dnia 5 października 2012 r., w którym sąd odmówił R. O. przywrócenia terminu do wniesienia skargi, może być przez nią zakwestionowane jedynie w drodze zażalenia, o czym skarżąca została pouczona w treści tego postanowienia.

Z tych względów, wobec braku podstaw do uzupełnienia postanowienia z dnia 5 października 2012 r. , sąd oddalił wniosek skarżącej na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji.