Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 645/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Sędziowie: Asesor WSA Kazimierz Maczewski Asesor WSA Joanna Wojciechowska / spr./ Protokolant Joanna Białas - Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2006 r sprawy ze skargi E. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

Wojewoda decyzją z dnia [...] Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego / Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z póź. zm./ oraz art. 150a ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy / Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z póź. zm./ oraz art. 37j ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i bezrobociu / Dz. U. z 2001 r., Nr 6 , poz. 56 z póź. zm./ w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. po rozpoznaniu odwołania E. D. od decyzji Starosty z dnia [...] Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że organ I instancji odmówił E. D. przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego, gdyż na postawie art. 150 a ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, prawo do świadczenia albo zasiłku przedemerytalnego na zasadch określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 13 grudnia 2001 r. przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia. Warunki te określa art. 37j ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu tj. zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej wymienione w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 35 lat dla mężczyzn lub posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

W odwołaniu od ww. decyzji E. D. zarzucił organowi, że już w dniu [...], kiedy zarejestrował się jako osoba bezrobotna posiadał prawo do zasiłku przedemerytalnego, lecz nie mógł tego udowodnić. Jego wniosek o przynanie zasiłku przedemerytalnego winien być potraktowany przez organ jako wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego.

Wojewoda wskazał, że z akt sprawy wynika, iż E. D. zarejestrował się w urzędzie pracy w dniu [...] jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych, który utracił z dniem [...] z powodu upływu maksymalengo okresu jego pobierania. Natomiast w dniu [...] strona utraciła status osoby bezrobotnej z powodu podjęcia pracy. W powyższym okresie strona nie składała wniosku o ustalenie uprawnień do zasiłku przedemerytalnego. Kolejnej rejestracji dokonała strona w dniu [...] jako osoba bezrobotna, lecz nie uzyskała prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Tym samym E. D. nie spełnił przesłanki wynikającej z art. 37j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałniu bezrobociu, tj. nie uzyskał prawa do zasiłku dla bezrobotnych przy spełnieniu pozostałek przesłanek.

Wojewoda podał, że zarzut strony dotyczący niewznowienia postępowania przez organ I instancji jest bezzasadny, bowiem złożony w dniu [...] przez E. D. wniosek dotyczył ustalenia uprawnień do zasiłku przedemerytalnego na zasadch znowelizowanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

E. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą deczyję i wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji. Skarżący zarzucił Wojewodzie "rażące naruszenie przepisów art. 37 j ust. 1 i art. 37l ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, polegające na uznaniu, iż strona w dniu rejestracji nie spełniła wszystkich koniecznych przesłanek do uznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, podczas gdy z treści art. 37l ust. 1 ustawy jasno wynika, iż mimo wygaśnięcia prawa do zasiłku dla bezrobotnych stronie przysługuje prawo złożenia wniosku o zasiłek przedemerytalny" oraz " rażące narusznie przepisu postępowania administracyjengo, tj. art. 7 Kpa mającą istotny wpływ na wynik postępowania, a polegający na nie potraktowaniu przez organ wniosku strony o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego jako wniosku o wznowienie postępowania w sytuacji, gdy wniosek strony wskazywał na nowe istotne dowody, które organowi nie były znane w chwili wydawania decyzji". Skarżący wskazł, że wcześniej nie składał wniosku o ustalenie uprawnień do zasiłku przedemerytalnego, bowiem nie mógł udowodnić okresu pracy w szczególnych warunkach, gdyż nie posiadał stosownych świadectw.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenatcję jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje :

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga nie jest zasadna.

Zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu, uzasadnienie zawiera wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, zaś uzasadnienie prawne wyjaśnia podstawę prawną rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów.

Zgodnie art. 150 a ust 1. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 2.

Warunki te określał art. 37j ust. 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Oznacza to, iż osoba ubiegająca się o zasiłek przedemerytalny w okresie do dnia 12 stycznia 2002 r. musiała spełnić łącznie następujące warunki :

1. być zarejestrowaną jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku;

2. posiadać okres uprawniający do zasiłku wynoszący 35 lat dla mężczyn lub posiadać okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze mogły być uwzględnione przez organ dopiero po przedłożeniu przez stronę odpowiedniej dokumentacji, zgodnie z wymogami określonymi w odrębnych przepisach, bądź na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu / art. 37j ust. 1a/.

W sprawach o zasiłki przedemerytalne organ nie działa z urzędu, lecz na wniosek strony, która musi udokumentować swoje okresy pracy. Skarżący składając wniosek o ww. zasiłek w dniu [...] dołączył do niego świadectwa pracy. Organ administracji działając na podstawie art. 150 a ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy prawidłowo ustalił, że skarżący rejestrując się jako bezrobotny w dniu [...] w urzędzie pracy nie uzyskał prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a tym samym odmówił przyznania mu prawa do zasiłku przedemerytalnego, bowiem tylko spełnienie łączne wszystkich przesłanek przez stronę w dniu rejestracji mogło skutkować przyznaniem ww. zasiłku.

Stawiany skargą zarzut zaniechania przez organ orzekający wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] o uznaniu E. D. za osobę bezrobotną i przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych jest chybiony.

Analiza argumentów strony na okoliczność tego zarzutu wskazuje, że jest on wynikiem nieporozumienia. W związku z tym wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 147 Kpa postępowanie w przedmiocie wznowienia następuje z urzędu lub na wniosek strony.

Jeżeli zatem organ nie dostrzega z urzędu istnienia przesłanek wznowienia, określonych w art. 145 § 1 Kpa, to wznowienie postępowania może nastąpić tylko z inicjatywy strony.

Skarżący, jak to wynika z treści pisma z dnia [...], wniosku takiego nie złożył ani wprost, ani w sposób dorozumiany, zatem czynienie organom zarzutu, że nie potraktowali wskazanego pisma jako żądania wznowienia postępowania jest nieuzasadnione.

Zaznaczyć przy tym trzeba i to, czego nie dostrzega skarżący, że organ decyzją wydaną w dniu [...]nie rozstrzygnął w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego, a tym samym żądanie wznowienia postępowania zakończonego decyzją w przedmiocie uznania strony za osobę bezrobotną i przyznania jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych nie mogłoby w żadnym przypadku prowadzić do kończącego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia co do zasiłku przedemerytalnego. Warunkiem, bowiem zgodnego z prawem zastosowania instytucji wznowienia jest zachowanie tożsamości przedmiotowej sprawy.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270 z póź. zm. /.