Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 29/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-02-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji utrzymującej w mocy decyzję określającą wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 stycznia 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni. Odpis zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 31 stycznia 2018 r. Przed upływem ww. terminu skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzasadniając wniosek podniosła, że utrzymuje się z najniższej emerytury. Nie posiada żadnego majątku ani mieszkania. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. pobiera z emerytury skarżącej 104 zł miesięcznie. Skarżąca oświadczyła, że nie stać jej na wykupienie droższych leków i ich nie wykupuje.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, że mieszka razem z córką. Skarżąca wraz z córką utrzymują się z emerytury skarżącej, która wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym wynosi 959,52 zł.

Wśród wydatków i zobowiązań ponownie wymieniła potrącenia z emerytury na rzecz organu podatkowego. Ponadto z uwagi na okres zimowy wskazała na konieczność poniesienia wydatków na opał oraz na zaległości z tytułu opłat za energię elektryczną.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej jest zasadny.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do treści art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni jest osobą w podeszłym wieku. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 959,52 zł, z której organ podatkowy potrąca miesięcznie kwotę 104 zł.

Z uzasadnienia wniosku wynika, że dochody skarżącej nie wystarczają nawet na podstawowe wydatki. Skarżąca oświadczyła bowiem, że nie wykupuje przepisanych jej leków i posiada zaległości z tytułu opłat za energię elektryczną.

Referendarz dał wiarę oświadczeniu skarżącej i ocenił, że dochody, które uzyskuje skarżąca nie pozwalają na poniesienie kosztów sądowych.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

mko