Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 336/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1 i 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
article: art. 153
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2018 r. sprawy ze skargi A. H. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2018r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2017 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku A. H. z dnia 31 maja 2004 r., Prezydent Miasta P. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na terenie nieruchomości położonej w P. przy ulicy [...] (dz. nr [...], ark[...], obręb G.).

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że sprawę rozpatrzono ponownie w związku z decyzją Wojewody z dnia [...].2017 r. znak: [...], uchylającą decyzję nr [...] r. z dnia [...].2017 r., którą również odmownie rozpatrzono wniosek inwestora i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Następnie organ przedstawił ustalony stan faktyczny sprawy.

Inwestor w dniu 31.05.2004 r. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na terenie nieruchomości położonej w P. przy ulicy [...]. Na wniosek Inwestora i strony postępowania postanowieniem z dnia 12.07.2004 r. zawieszono prowadzone postępowanie. W dniu 29.06.2007 r. wpłynął wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania i częściowe uzupełnienia, ponowiony w dniu 05.06.2012 r. Postanowieniem z 24.07.2012 r. podjęto zawieszone postępowanie. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami we wniosku, postanowieniem z dnia 24.07.2012 r. Inwestor został na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego zobowiązany do ich usunięcia w zakreślonym terminie. Na wniosek Inwestora postanowieniem z dnia 14.08.2012 r. zawieszono ponownie prowadzone postępowanie, a postanowieniem z dnia 24.08.2015r. podjęto. Wnioskodawca nie zastosował się w pełni do ww. postanowienia, zatem w dniu 26.08.2015 r. wydano decyzję nr [...] o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Rozpatrując odwołanie Inwestora od ww. decyzji Wojewoda decyzją z dnia [...].2015 r. utrzymał ja w mocy. Decyzja została zaskarżona przez inwestora do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z 4 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Po 58/16, uchylił wydane w sprawie decyzje. Stosując się do wskazań wynikających z tego wyroku pismem z 11.08.2016 r. wezwano wnioskodawcę do zajęcia stanowiska co do zamiaru podtrzymania przedmiotowego wniosku o pozwolenie na budowę, co w piśmie złożonym dnia 09.09.2016 r. Inwestor potwierdził. Następnie, postanowieniem z dnia 17.11.2016 r. zobowiązano wnioskodawcę do usunięcia nieprawidłowości w zakreślonym terminie. Przed końcem upływu tego terminu Inwestor w dniu 23.12.2016 r. złożył wniosek o jego przedłużenie do dnia 31.08.2018 r. W oznaczonym terminie nie uzupełniono żadnej z nieprawidłowości wskazanych w postanowieniu z dnia 17.11.2016 r., zatem w dniu [...].2017 r. wydano decyzję nr [...] o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Rozpatrując odwołanie inwestora od ww. decyzji Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji decyzją z dnia [...]2017 r. Po zawiadomieniu stron postępowania pismem z dnia 23.05.2017 r. o podjęciu czynności w postępowaniu, w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami we wniosku, postanowieniem z dnia 23.05.2017 r. Inwestor został zobowiązany do ich usunięcia w zakreślonym terminie. Na wniosek Inwestora postanowieniem z dnia 26.09.2017 r. przedłużono termin zakreślony w postanowieniu z dnia 23.05.2017 r., ze wskazanych 90 dni od dnia otrzymania postanowienia o kolejne 75 dni, tj. do dnia 07.11.2017 r. W oznaczonym terminie złożono następujące dokumenty (ich kserokopie): odpowiadając na pkt. 1 postanowienia:

- pierwszą stronę decyzji nr [...] r. z dnia [...]2003 r. znak: [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z klauzulą ostateczności,

na pkt. 7 - aktualne warunki przyłączenia A. S.A.,

oraz na pkt. 8.A.C - mapę do celów projektowych z dnia 12.02.2017 r.

Pozostałe nieprawidłowości wymienione w ww. postanowieniu nie zostały usunięte. W dniu 02.11.2017 r. Wnioskodawca złożył pismo dotyczące kolejnego przedłużenia terminu na załatwienie niniejszej sprawy o 1 rok, wskazując na potrzebę "opracowania nowej dokumentacji projektowej uwzględniającej wszystkie wymogi wynikające z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu". Inwestor nie zakwestionował nałożonych przez organ obowiązków co do usunięcia wskazanych nieprawidłowości. W ocenie organu zawarte w postanowieniu z dnia 23.05.2017 r. nieprawidłowości dotyczą przedłożonego projektu budowlanego, natomiast przygotowanie nowej dokumentacji projektowej nie mieści się w ramach czynności zmierzających do uzupełnienia braków stwierdzonych w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie. Inwestor nie przedstawił żadnych nowych okoliczności, których wystąpienie uzasadniałoby potrzebę przedłużenia wyznaczonego terminu.

Ponieważ Inwestor nie zastosował się pełni do postanowienia z dnia 23.05.2017 r., zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, po bezskutecznym upływie terminu usunięcia nieprawidłowości objętych postanowieniem, Prezydent Miasta P. decyzją nr [...] z dnia [...] 2017 r. (znak [...]), orzekł o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę.

Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia wniósł A. H., zarzucając brak podstaw prawnych do nałożenia niektórych z wymienionych obowiązków, wyznaczenie zbyt krótkiego okresu na ich wykonanie i złożenie wymaganej dokumentacji, nieprzychylny stosunek organu do jego osoby oraz kwestionując długotrwałość prowadzonego postępowania.

Decyzją z dnia [...] 2018 r., nr [...], Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) - dalej "k.p.a.", uchylił zaskarżoną decyzję w części dyspozytywnej, przywołującej podstawę prawną art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.) - dalej "Prawo budowlane", i w to miejsce przywołał podstawę prawną art. 35 ust. 1 pkt 1, 2 i 3; w pozostałej części decyzję utrzymał w mocy.

Uzasadniając rozstrzygnięcie Wojewoda podniósł, że Inwestor dokonał częściowych uzupełnień dokumentacji, tym samym organ I instancji nie powinien wydawać decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, ale na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1, 2 i 3. Wobec powyższego organ odwoławczy zdecydował o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta P. w części dyspozytywnej i przywołaniu art. 35 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy Prawo budowlane w miejsce art. 35 ust. 3, utrzymując jednocześnie w mocy zaskarżoną decyzję w pozostałej części.

Dalej Wojewoda wyjaśnił, że inwestor nie uzupełnił w wyznaczonym terminie wszystkich braków złożonej dokumentacji szczegółowo wykazanych w postanowieniu z dnia 23 maja 2017 r. Inwestor przedłożył kserokopie pierwszej strony decyzji o warunkach zabudowy z klauzulą ostateczności oraz aktualnych warunków przyłączenia do sieci wodociągowej wydanej przez A. S.A., przedłożył mapę do celów projektowych. Inwestor nie złożył czterech, opracowanych zgodnie z dyspozycją art. 33 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego, projektów budowlanych, nie przedstawił również stosownych dokumentów dotyczących służebności dla działek nr ew. [...], [...], ark[...], obr. G..

Organ zauważył, że jak wynika z materiału dowodowego na działkach o nr ew. [...] i [...] mają zostać wykonane przyłącza oraz miejsca postojowe. Część miejsc postojowych zgodnie z pismem Inwestora z dnia 14 sierpnia 2015 r. ma zostać wykonana na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w P.. W związku z powyższym Inwestor był zobowiązany do złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością co do tych dwóch działek, w związku z czym powinny one zostać także uwzględnione we wniosku o pozwolenie na budowę. W kwestii wykonania miejsc postojowych organ wskazał, że decyzja o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] 2003 r. w punkcie 1.9. wskazuje: "Miejsca postojowe powinny być zlokalizowane na terenie zajmowanym przez projektowaną zabudowę mieszkaniowej lub na działkach sąsiednich, za zgodą (potwierdzoną notarialnie) właścicieli tych działek. Dla obiektów wielofunkcyjnych wymagana jest sumaryczna liczba m.p. Parkowanie należy przewidzieć na działce inwestora". W konsekwencji Inwestor był zobowiązany do przedstawienia aktu notarialnego zawartego z właścicielem działki o nr ew. 106, w którym wyrażona byłaby jego zgoda na wykonanie tychże miejsc postojowym na danej działce. Akt notarialny nr [...] załączony do projektu budowlanego takiej zgody nie zawiera.

Prezydent Miasta P. zobowiązał Inwestora do przedłożenia aktualnych warunków technicznych przyłączenia wydanych przez gestorów sieci infrastruktury technicznej. Wnioskodawca przedstawił jedynie aktualne oświadczenie/warunki przyłączenia do sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej oraz deszczowej. Nie załączono jednakże warunków technicznych podłączenia do sieci elektroenergetycznej, bowiem przedłożone warunki techniczne od tychże gestorów straciły swoją ważność. Gestorzy sieci wskazali, że warunki te ważne są przez okres 2 lat. Należy mieć przy tym na uwadze, iż zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt. 3 Prawa budowlanego (obowiązującego w dniu złożenia wniosku) projekt budowlany powinien zawierać stosownie do potrzeb oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych

o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych. Konieczność załączenia tychże dokumentów została wyeliminowana ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane i innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 443). Jednakże jak wynika z art. 6 ww. ustawy zmieniającej, do spraw wszczętych przed dniem wejścia zmian w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe, co powoduje obowiązek przedstawienia aktualnych warunków technicznych podłączenia do sieci.

Od dnia złożenia wniosku o pozwolenie na budowę w 2004 roku istnieje obowiązek dołączenia przez projektanta i osobę sprawdzającą do projektu budowlanego oświadczenia o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektanci jak i sprawdzający byli zobowiązali załączyć ww. oświadczenie do projektu budowlanego. W załączonym projekcie budowlanym brak ww. oświadczenia projektantów i sprawdzających, czy to branży architektonicznej czy też konstrukcyjnej.

Dodatkowo organ podniósł, że decyzja o warunkach zabudowy w punkcie II..8 nakazuje: ,,Na realizację sieci infrastruktury technicznej (łącznie z drogami) poza granicami inwestycji konieczne będzie uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przed uzyskaniem pozwolenia na budowę obiektu kubaturowego". Wnioskodawca planuje wykonanie m.in. miejsc postojowych na działce o nr ew. [...], które to miejsca postojowe należy uznać jako element infrastruktury technicznej. W konsekwencji Prezydent Miasta P. słusznie nakazał przedstawienie decyzji o warunkach zabudowy co do miejsc postojowych.

W przedmiotowej sprawie w kwestii projektu budowlanego zastosowanie ma Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. nr 120, poz. 1133 ze zm.). Jak wynika bowiem z dyspozycji § 14 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r. poz. 462 - ze zm.) do spraw wszczętych przed wejściem w życie Rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. stosuje się przepisy dotychczasowe. Stosownie do § 5 ww. Rozporządzenia z dnia 3 lipca 2003 r. wszystkie strony i arkusze stanowiące części projektu budowlanego oraz załączniki do projektu powinny być opatrzone numeracją. Części projektu budowlanego odrębnie oprawione oraz załączniki powinny mieć numerację zgodną ze spisem zawartości tego projektu. Organ stwierdził, że projekt budowlany budynku mieszkalnego wielorodzinnego autorstwa m.in. mgr inż. A. S. oraz Projekt budowlany część elektryczna, nie zostały opatrzone odpowiednią numeracją.

W myśl § 8 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz, U. z 2003 r. nr 120, poz. 1133 ze zm.) część opisowa projektu zagospodarowania działki powinna określać:

1) przedmiot inwestycji, a w wypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt budowlany - zakres całego zamierzenia oraz kolejność realizacji obiektów;

2) istniejący stan zagospodarowania działki lub terenu z omówieniem przewidywanych w nim zmian, w tym adaptacji i rozbiórek w zakresie niezbędnym do uzupełnienia części rysunkowej projektu zagospodarowania działki lub terenu;

3) projektowane zagospodarowanie działki lub terenu, w tym urządzenia budowlane związane z obiektami budowlanymi, układ komunikacyjny, sieci uzbrojenia terenu z przeciwpożarowym zaopatrzeniem wodnym, ukształtowanie terenu i zieleni w zakresie niezbędnym do uzupełnienia części rysunkowej projektu zagospodarowania działki lub terenu;

4) zestawienie powierzchni poszczególnych części zagospodarowania działki budowlanej lub terenu, jak powierzchnia zabudowy projektowanych i adaptowanych obiektów budowlanych, powierzchnia dróg, parkingów, placów i chodników, powierzchnia zieleni oraz innych części terenu niezbędnych do sprawdzenia zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

5) dane informujące, czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

6) dane określające wpływ eksploatacji górniczej na działkę lub teren zamierzenia budowlanego, znajdującego się w granicach terenu górniczego;

7) informację i dane o charakterze i cechach istniejących i przewidywanych zagrożeń dla środowiska oraz higieny i zdrowia użytkowników projektowanych obiektów budowlanych i ich otoczenia w zakresie zgodnym z przepisami odrębnymi;

8) inne konieczne dane wynikające ze specyfiki, charakteru i stopnia skomplikowania obiektu budowlanego lub robót budowlanych.

Analizowany projekt budowlany nie posiada części opisowej projektu zagospodarowania terenu spełniającej powyższe wymogi. W projekcie budowlanym przedstawiono jedynie bilans powierzchni działki oraz zestawienie kubatury i powierzchni użytkowych całkowitych, czyli jedynie informacje wymienione w ww. punkcie 1 i 4. Nie zawarto natomiast pozostałych wymaganych informacji, np. projektowane zagospodarowanie działki lub terenu, w tym urządzenia budowlane związane z obiektami budowlanymi, układ komunikacyjny, sieci uzbrojenia terenu z przeciwpożarowym zaopatrzeniem wodnym, ukształtowanie terenu i zieleni w zakresie niezbędnym do uzupełnienia części rysunkowej projektu zagospodarowania działki lub terenu, czy też dane informujące, czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Stosownie do §11 pkt 11 Rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z dnia 3 lipca 2003 r., projekt budowlany powinien posiadać opis warunków ochrony przeciwpożarowej określonych w przepisach odrębnych. W załączonym projekcie budowlanym brak jest opisu dotyczącego warunków ochrony przeciwpożarowej.

W myśl § 8 ust. 3 pkt 2 ww. Rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego część rysunkowa projektu zagospodarowania działki lub terenu powinna zawierać granice działki budowlanej lub terenu, usytuowanie, obrys i układ istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, w tym urządzeń budowlanych z nimi związanych, z oznaczeniem wejść i wjazdów oraz liczby kondygnacji, charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych oraz ich przeznaczenia, w nawiązaniu do istniejącej zabudowy terenów sąsiednich, rodzaj i zasięg uciążliwości, zasięg obszaru ograniczonego użytkowania, układ komunikacji wewnętrznej przedstawiony w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej, określający układ dróg wewnętrznych, dojazdów, bocznic kolejowych, parkingów, placów i chodników, w miarę potrzeby przekroje oraz profile elementów tego układu, charakterystyczne rzędne i wymiary. Zwymiarowanie miejsc postojowych jest konieczne do zbadania spełnienia wymagań dotyczących miejsc postojowych, a ustalonych w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i usytuowanie. Brak ten powoduje, że organ nie może ocenić prawidłowości zaprojektowania tychże miejsc postojowych.

Zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 2 Prawa budowanego projekt budowlany powinien zawierać projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych. W załączonym projekcie budowlanym brak jest charakterystyki energetycznej obiektu.

Odnosząc się do odwołania Wojewoda przyznał rację skarżącemu w kwestii szybkości załatwienia sprawy. Jednakże w postępowaniu organ odwoławczy nie bada przyczyn tak długiego rozpatrywania sprawy. Fakt rozpatrywania sprawy przez tak długi okres nie miał wpływu na zakres wypełnienia obowiązków nałożonych postanowieniami z dnia 24 lipca 2012 r., 17 listopada 2016 r. oraz 23 maja 2017 r. Opisane braki Wnioskodawca byłby zobowiązany wypełnić już w początkowym okresie postępowania. Natomiast kwestia utraty ważności warunków technicznych wydanych przez gestorów sieci wynikała z faktu, że postępowanie było zawieszone na wniosek Inwestora. Stosownie do art. 18 Prawa budowlanego do podstawowych obowiązków inwestora należy m.in. zapewnienie opracowania projektu budowlanego. Zgodnie z art. 20 Prawa budowlanego do obowiązków projektanta należy m.in. opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub w pozwoleniu, o którym mowa w art, 23 i art. 23 a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502 i Nr 170, poz. 1652 oraz z 2004 r. Nr 6, poz, 41), wymaganiami ustawy, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W tym do przepisów tych należy rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Jednakże organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada ewentualny obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego nie na projektanta, a na inwestora. Zaznaczono, że długi okres rozpatrywania sprawy nie wpłynął na konieczność uzupełnienia ww. braków oraz ich zakres, bowiem ewentualna zmiana przepisów prawa budowlanego nie miała wpływu na rozpatrywaną sprawę, np. ze względu na przepisy przejściowe w niniejszej sprawie należy brać pod uwagę Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 03 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Zgodnie z nowelizacją Prawa budowlanego z 14 lipca 2003 r. organ administracji publicznej nie jest uprawniony do oceny merytorycznej projektu budowlanego, jednakże podlega on analizie przed wydaniem pozwolenia na budowę pod względem zgodności zamierzenia budowlanego z zapisami decyzji o warunkach zabudowy oraz analizuje się jego kompletność w myśl art. 35 ust.1 Prawa budowlanego. Przedłożony przez Inwestora projekt budowlany posiadał liczne braki, które nie zostały uzupełnione mimo bardzo długiego okresu prowadzenia postępowania. Zasadna jest zatem decyzja organu I instancji, odmawiająca udzielenia pozwolenia na budowę.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że oparł się na materiale dowodowym przekazanym przez organ I instancji wraz z odwołaniem. Z uwagi na ekonomikę postępowania odwoławczego, organ odstąpił od przeprowadzenia procedury przewidzianej w art. 10 k.p.a. Działanie to podyktowane było zasadą wynikającą z art. 12 k.p.a. Regulacja w nim zawarta wyraźnie podkreśla, iż szybkość postępowania stanowi, obok jego prostoty, jeden z podstawowych normatywnych składników sprawności postępowania.

A. H. wniósł skargę na wyżej opisaną decyzję Wojewody, żądając jej uchylenia z uwagi na utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, która wydana została z naruszeniem prawa. Skarżący podniósł, że z uwagi na zmianę obsady personalnej Szkoły nie udało mu się uzyskać zgody na realizację miejsc postojowych na działkach nr [...] i [...]. Natomiast cały czas pozostaje aktualna kwestia parkowania na działce nr [...] przy ul. [...], której jest właścicielem. Skarżący podniósł, że w stosunku do innych deweloperów powszechna praktyką było wskazywanie miejsc postojowych na działkach oddalonych od terenu inwestycji, aniżeli działka nr [...]. Organ w tamtych przypadkach nie kwestionował tej praktyki. Wskazując na nierówne traktowanie w odniesieniu do tego problemu jego osoby skarżący podniósł, że stał się ofiarą tamtych przypadków, nagłośnionych przez media. Zdaniem skarżącego organ I instancji przetrzymywał jego dokumentację przez 8 lat, przez co uległy zmianie przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w zakresie szerokości dojść i dojazdów do budynków. Dotychczas istniejąca służebność na działkach nr [...] i [...] okazała się niewystarczająca. Ponieważ działki te znajdują się we władaniu Miasta P., zwrócił się o wyrażenie zgody na służebność do Wydziału Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta P., który nie widzi przeciwwskazań do zwiększenia zakresu służebności, ale z uwagi na konieczność wyceny wymagany jest dłuższy przedział czasowy na załatwienie tej sprawy. W związku z powyższym zwrócił się do organu I instancji z wnioskiem o przedłużenie terminu do dostarczenia dokumentu potwierdzającego powiększenie zakresu posiadanej dotąd służebności. Niestety organ nie przychylił się do tej prośby. Zdaniem skarżącego z powodu bierności organu dokumentacja projektowa stała się niemal bezużyteczna, nie chcą wyrazić zgody na poprawienie – dokonanie zmian w istniejącym projekcie. Jest to o tyle niezrozumiałe, że przed zleceniem opracowania dokumentacji projektowej ten sam Urząd zobowiązał go do wykonania koncepcji projektowej, którą po przedłożeniu pozytywnie zaakceptował. Do skargi załączono wydruki z Google mapy - fragment obejmujący dz. przy ul. [...].

Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Na rozprawie sądowoadministracyjnej przeprowadzonej w dniu 25 października 2018 r. skarżący dodatkowo wyjaśnił, że miejsca parkingowe są zabezpieczone na działce sąsiedniej – przy ul. [...], która jest zabudowana garażami. Garaże są wynajmowane, ale ich pozostawienie do dyspozycji inwestycji wiązać się będzie z wypowiedzeniem umów najmu, z czym nie będzie problemu. Decyzja o warunkach zabudowy nie określa, że sąsiedztwo działki, na której mają być zapewnione miejsca parkingowe ma być bezpośrednie. Działka przy ul. [...] położona jest niedaleko od terenu inwestycji. Skarżący oświadczył, że zamierza wykonać wszystkie wymogi nałożone postanowieniem Prezydenta.

Uczestniczka postępowania M. J. przychyliła się do skargi i wniosła o uchylenie wydanych w sprawie decyzji. Uważa, ze przedłożony projekt powinien zostać zatwierdzony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018, poz. 1302.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody z dnia [...] 2018 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2017 r., odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na terenie nieruchomości położonej w P. przy ulicy [...] (dz. nr [...], ark[...], obręb G.).

W pierwszej kolejności podnieść należy, że rozpatrywana sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez tut. Sąd, który wyrokiem z dnia 4 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Po 58/16, uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Zgodnie zaś z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Z powoływanego przepisu wynika bezwzględny obowiązek zastosowania się przez organ administracji do poglądu prawnego i wynikających z niego wytycznych co do dalszego biegu postępowania, który może być wyłączony tylko w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa. Niezastosowanie się przez organ administracji przy ponownym rozpoznaniu sprawy do oceny prawnej wyrażonej przez sąd w wyroku, narusza zasadę związania organu oceną prawną i oznacza, że podjęte w ten sposób rozstrzygnięcie jest wadliwe.

Jak wynika z uzasadnienia powołanego wyroku z 4 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Po 58/16, przyczyną uwzględnienia skargi wniesionej wówczas przez inwestora był brak sformułowania w sposób jasny i niebudzący wątpliwości obowiązków nałożonych w postanowieniu wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego oraz wskazania podstawy prawnej ich nałożenia. Jednocześnie Sąd wskazał, że konieczność poprawienia samego projektu budowlanego oraz uzupełnienia załączonej do wniosku dokumentacji w pierwszej kolejności wynikała z braku spełnienia warunków określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 03 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2003 r. nr 120, poz. 1133 ze zm.), które obowiązywało już w dacie opracowywania projektu oraz złożenia przedmiotowego wniosku. Sąd uznał, że organ I instancji prawidłowo zobowiązał inwestora do wykonania szeregu obowiązków, w tym ponumerowania dokumentacji projektowej oraz przedłożenia czterech egzemplarzy projektu budowlanego. Ponadto w świetle wskazanych przez skarżącego nieprawidłowości w działaniu organu I instancji, Sąd uznał, że obowiązkiem Wojewody było uchylenie decyzji Prezydenta Miasta P. z wskazaniem powtórzenia etapu wezwania inwestora do uzupełnienia wniosku w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Sąd wskazał, że część obowiązków nałożonych na inwestora na tamtym etapie postępowania okazała się zbędna, jak i nie miała umocowania w obowiązujących przepisach prawa. Oceniając zakres obowiązków nałożonych na skarżącego inwestora Sąd ponadto zakwestionował zobowiązanie skarżącego do wykazania, że nowa zabudowa jest nie wyższa niż istniejąca w sąsiedztwie. Sąd uznał, że organ architektoniczno-budowlany zobowiązany był sam przeprowadzić w tym zakresie postępowanie wyjaśniające. Przerzucenie na inwestora obowiązku wykazania, że nowa zabudowa jest nie wyższa niż istniejąca w sąsiedztwie, Sąd uznał za arbitralne działanie organu administracji, a sam obowiązek za niewykonalny. Natomiast co do wszystkich pozostałych naruszeń, jakie posiadał przedstawiony przez inwestora projekt budowlany wraz z dokumentacją, zostały one zdaniem Sądu w sposób prawidłowo i szczegółowo przez organ wskazane.

Sąd ponadto wskazał, że w ponownie prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym organ pierwszej instancji w pierwszej kolejności powinien uzyskać stanowisko inwestora co do zamiaru podtrzymania wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na to pytanie, wzywając ponownie inwestora do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, organ zobligowany jest precyzyjnie określić wszystkie zarzuty wobec przedłożonej dokumentacji. Sąd zarazem wskazał, że inwestor powinien dołożyć wszelkich starań, aby przedłożona przez niego dokumentacja była aktualna na dzień orzekania organu (zawierała aktualne opinie, uzgodnienia, pozwolenia oraz zapewnienia dostaw i warunki przyłączenia do właściwego dostawcy mediów).

Wyrok Sądu z dnia 4 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Po 58/16 uprawomocnił się z dniem 9 lipca 2016 r.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, mając na uwadze wytyczne zawarte w przywołanym wyroku Sądu, organ I instancji w pierwszej kolejności uzyskał od inwestora oświadczenie o podtrzymaniu wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. W dalszej kolejności zobowiązano inwestora do usunięcia braków i wadliwości dokumentacji projektowej oraz dokumentacji, jaką inwestor zobowiązany jest przedłożyć wraz z projektem budowlanym. Postanowieniem z dnia 23 maja 2017 r. inwestor zobowiązany został do m. in.:

1. załączenia decyzji nr [...] z dnia [...] 2003 r. znak: [...] [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu z klauzulą ostateczności;

2. przedłożenia aktu notarialnego dla zgody na budowę miejsc parkingowych wraz z dojazdem na terenie działek [...], [...], ark[...], ob. G.;

3. objęcia wnioskiem działek o nr ew. [...], [...] w związku z planowaną realizacją parkingu wraz z dojazdem;

4. uzupełnienia numerów geodezyjnych działki i arkusza oraz danych aktu notarialnego na oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dotyczącym działki o nr ew. [...];

5. załączenia poprawnie wypełnionego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane złożone dla działek o nr ew. [...], [...], ark. [...], ob. G.;

6. przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla realizacji inwestycji obejmującej budowę miejsc parkingowych wraz z dojazdem dla działek o nr ew. [...], [...], ark. [...], ob. G.;

7. przedstawienia aktualnych warunków przyłączenia gestorów sieci infrastruktury technicznej;

8. zapewnienie aktualizacji dokumentacji projektowej i uzupełnienie projektu budowlanego o brakujące elementy opracowania zgodnie z szczegółowo wskazanymi zapisami: rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, ustawy Prawo budowlane i rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie;

9. a ponadto:

- zwymiarowania głębokości balkonów i daszka na wejściem na rzutach;

- przedstawienia rozwiązania umocnienia gruntu wyniesionego ponad poziom terenu nieruchomości sąsiednich;

- uzupełnienia o opis dotyczący ochrony p.poż. budynku;

- zapewnienia uzgodnienia projektu przez rzeczoznawców ds. sanitarno-higienicznych i p.poż.;

- przedstawienia projektu oświetlenia elektrycznego dla projektowanego dojścia/dojazdu na działkach o nr ew. [...], [...], ark. [...], ob. G.;

10. w przypadku zamiaru realizacji wewnętrznej instalacji gazowej - przedstawić projekt instalacji zgodny z obowiązującymi przepisami oraz skorygować zakres wniosku o pozwolenie na budowę.

W opinii Sądu organy w sposób prawidłowy określiły obowiązki, których wykonanie umożliwiałoby zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania zasadności nałożenia tych obowiązków, przy czym w tym zakresie należy mieć na uwadze, że co do zasadności nałożenia większości z tych obowiązków Sąd wypowiedział się już wiążąco w wyroku o sygn. akt II SA/Po 58/16. Organ I instancji wezwał inwestora do doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności poprzez usunięcie jego braków oraz przedłożenie brakującej dokumentacji w terminie 90 dni od dnia otrzymania wezwania, przedłużonym następnie o kolejne 75 dni. Wyznaczony termin był zatem tak ustalony, że obiektywnie umożliwiał inwestorowi usunięcie nieprawidłowości, a samo wezwanie było na tyle precyzyjne, że nie nastręczało problemów interpretacyjnych.

Wyjaśnić również należy, że obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości może być realizowany przez inwestora w każdej formie, która powoduje eliminację naruszeń wymogów określonych w art. 35 ust. 1 ustawy, w tym także poprzez wskazanie organowi, że naruszenie tych wymogów nie występuje. W sytuacji gdy inwestor nie reaguje na wydane postanowienie (wezwanie) w żaden sposób, wówczas organ zobowiązany jest wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, bowiem nakaz taki dla organu sformułowany jest w sposób kategoryczny i organ nie ma on możliwości działania uznaniowego.

Z akt sprawy wynika, że Inwestor jedynie częściowo zastosował się do tych obowiązków - przedłożył kserokopie pierwszej strony decyzji o warunkach zabudowy z klauzulą ostateczności oraz aktualne warunki przyłączenia do sieci wodociągowej wydanej przez AQUANET S.A., przedłożył mapę do celów projektowych. Inwestor nie złożył czterech, opracowanych zgodnie z dyspozycją art. 33 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego, projektów budowlanych, nie opatrzono projektu numeracją, nie przedstawił stosownych dokumentów dotyczących służebności dla działek nr ew. [...], [...], ark. [...], ob. G.. W zakreślonym terminie inwestor nie podjął również skutecznych działań mających na celu przedstawienie dokumentacji, która powinna zostać złożona wraz z projektem, nadto nie kwestionował zasadności nałożenia na niego obowiązku usunięcia nieprawidłowości, nie podnosił w tym zakresie żadnych merytorycznych argumentów, jak również w żaden sposób nie podważył faktu istnienia stwierdzonych nieprawidłowości. W tej sytuacji - wobec brzmienia art. 35 ustawy Prawo budowlane, organ I instancji był zobligowany do zakończenia prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Jednocześnie z analizy pism, jakie skarżący kierował do organów obu instancji wynika, że kwestionował wymóg uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla planowanego zabezpieczenia miejsc parkingowych na terenie działek nr [...] i [...]. Tymczasem, w sytuacji, gdy miejsca parkingowe nie zostaną zapewnione na działkach sąsiednich – nr [...] i nr [...], a inwestor chce na ten cel przeznaczyć działkę przy ul. [...], mamy do czynienia ze zmianą jakościową ustaleń zawartych w załączonej do projektu budowlanego decyzji o warunkach zabudowy z 2003 roku, co wymaga pozyskania nowej decyzji o warunkach zabudowy. Zaistniała sytuacja niewątpliwie wynikała z upływu czasu od daty złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę (2004 rok), przy czym należy wskazać w tym miejscu, że na długotrwałość postępowania wpływ miała również bierność inwestora, który kilkakrotnie składał wnioski o zawieszenie postępowania, oraz nie podejmował skutecznych działań w celu pozyskania wymaganych przepisami prawa dokumentów. Sąd ponadto wyjaśnia, że na obecnym etapie nie ma żadnego znaczenia okoliczność, że wcześniej nakładano na inwestora także obowiązki wykraczające poza te, których spełnienia wymagały przepisy prawa. Takie nieprawidłowości zostały zakwestionowane przez Sąd w wyroku z dnia 4 maja 2016 roku, jak i w decyzji Wojewody z dnia [...] 2017 r. nr [...] i na obecnym końcowym etapie sprawy już nie występują. Ponadto należy podzielić stanowisko organów, iż przygotowanie nowej dokumentacji projektowej nie mieści się w ramach czynności zmierzających do uzupełnienia braków stwierdzonych w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie. Zatem jeżeli skarżący inwestor powinien w istotny sposób obecnie przeprojektować budynek, który zamierza zrealizować, to będzie to już nowy projekt, którego złożenie wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę skutkować powinno wszczęciem nowego postępowania. Reasumując, konieczny do uzupełnienia znaczny zakres projektu i dokumentacji, przy widocznych trudnościach, jakie inwestor ma z ich zgromadzeniem (co wynika z m.in. przedkładanych przez inwestora pism) pozwalały uznać, że wymogom tym inwestor nie jest w stanie sprostać. W opinii Sądu organy miały zatem podstawy do tego, aby uznać, że postępowanie z wniosku złożonego w 2004 roku powinno zostać zakończone.

Sąd podziela stanowisko Wojewody, że zrzutu dotyczące przewlekłego prowadzenia przez organ I instancji postępowania w niniejszej sprawie, pozostają bez wpływu na ocenę legalności kontrolowanych decyzji.

Ponadto należy podkreślić, że podstawa prawna zaskarżonej decyzji została ustalona prawidłowo. W sytuacji, gdy inwestor nie wywiązał się z większości nałożonych na niego obowiązków, obowiązkiem organu I instancji było wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 Prawa budowlanego, co ostatecznie uczynił Wojewoda uchylając decyzję organu I instancji w zakresie przywołanej podstawy prawnej decyzji.

Mając powyższe na względzie i wobec niedostrzeżenia przez Sąd także z urzędu innych naruszeń prawa, które mogłyby przemawiać za uwzględnieniem skargi wniesionej w niniejszej sprawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.