Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 286/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
658
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 3,  art. 35 par. 5, art. 36
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz 26
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.) Protokolant referent stażysta Aleksandra Olczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2012 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2011 r. dotyczącego przetwarzania danych osobowych skarżącej przez A. [...] S.A. oddala skargę


UZASADNIENIE

A. S., reprezentowana przez pełnomocnika, w dniu 3 lipca 2012 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w toku postępowania administracyjnego prowadzonego od dnia [...] lutego 2011 r. w sprawie bezprawnego przetwarzania danych osobowych A. S. przez Spółkę A.

Pełnomocnik skarżącej zarzucił w skardze, że organ naruszył art. 35 § 3 Kpa, poprzez niezałatwienie przedmiotowej sprawy w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Organ pismami z dnia [...] marca 2012 r. i z dnia [...] kwietnia 2012 r. został wezwany do usunięcia naruszenia prawa i wydania w sprawie decyzji administracyjnej. Pomimo tych wezwań organ sprawy nie załatwił i decyzji nie wydał.

Pełnomocnik skarżącej wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji administracyjnej w przedmiotowej sprawie w terminie 30 dni od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, dalej GIODO, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podał, co następuje:

W dniu [...] lutego 2011 r. skarżąca skierowała do GIODO skargę na bezprawne przetwarzanie jej danych osobowych przez Spółkę A., dalej Spółka, żądając wydania decyzji administracyjnej zapobiegającej, zdaniem skarżącej, tego bezprawnego działania. Organ w piśmie z dnia [...] lutego 2011 r. poinformował o obowiązku uiszczenia opłaty skarbowej od czynności urzędowej. Dodatkowo skarżąca została wezwana do sprecyzowania na czym polega zarzucone Spółce naruszenie prawa w zakresie przetwarzania jej danych osobowych oraz

o wskazanie, jakich konkretnie czynności domaga się od GIODO.

W piśmie z dnia [...] marca 2011 r. skarżąca poinformowała, że skoro jej sprawa nie została załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 Kpa, to wzywa GIODO do usunięcia naruszenia prawa i o niezwłoczne wydanie w sprawie decyzji administracyjnej i jej doręczenie w terminie 7 dni. W przypadku niedoręczenia decyzji w zakreślonym terminie zostanie wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność GIODO.

Skarżąca w piśmie z dnia [...] marca 2011 r. podała, że art. 63 § 2 Kpa nie przewiduje wymagań formalnych, do których uzupełnienia została wezwana, dlatego skierowane do niej pismo uznaje za pozbawione podstawy prawnej

i bezprzedmiotowe. W piśmie tym poinformowała również, że Spółka przetwarza jej dane osobowe w celach marketingowych bez jej zgody. Do pisma skarżąca załączyła dowód uiszczenia opłaty skarbowej.

W dniu [...] kwietnia 2011 r. skarżąca wniosła do Sądu skargę na bezczynność GIODO.

GIODO w dniu [...] kwietnia 2011 r. wystąpił do Spółki o złożenie wyjaśnień oraz poinformował skarżącą o podjętych działaniach. Uznając, że złożone przez Spółkę wyjaśnienia w piśmie, które wpłynęło do organu w dniu [...] kwietnia 2011 r. są niewystarczające, Spółka w piśmie z dnia [...] kwietnia 2011 r. została wezwana do ich uzupełnienia.

GIODO w dniu [...] kwietnia 2011 r. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiedź na skargę, wnosząc o jej oddalenie.

W dniu [...] maja 2011 r. wpłynęło do GIODO pismo Spółki, w którym wskazano, że brak numeru PESEL skarżącej uniemożliwia jej identyfikację.

GIODO w dniu [...] sierpnia 2011 r. wystąpił do Sądu o wypożyczenie akt sprawy. Po ich otrzymaniu w dniu [...] sierpnia 2011 r. organ w dniu [...] września 2011 r. wystąpił do skarżącej o podanie numeru PESEL w terminie 3 dni od dnia doręczenia pisma.

Akta sprawy w dniu [...] września 2011 r. zostały zwrócone do Sądu, który w dniu [...] października wydał wyrok oddalający skargę.

W dniu [...] września 2011 r. do GIODO wpłynęło pismo skarżącej zawierające informacje o jej numerze PESEL.

Sąd w dniu [...] listopada 2011 r. zwrócił akta sprawy do organu.

GIODO w dniu [...] grudnia 2011 r. skierował do Spółki pismo zawierające podany przez skarżącą numer PESEL z prośbą o złożenie wyjaśnień.

Spółka w piśmie, które wpłynęło do organu w dniu [...] grudnia 2011 r., poinformowała, że przekazany nr PESEL jest " niepoprawny strukturalnie".

Skarżąca w piśmie z dnia [...] grudnia 2011 r. została wezwana do podania poprawnego numeru PESEL. Pismo to pozostało bez odpowiedzi.

GIODO pismem z dnia [...] lutego 2012 r. ponowił wezwanie.

W dniu [...] lutego 2012 r. skarżąca faksem przesłała ponownie niepoprawny numer PESEL.

Skarżąca kolejnym pismem z dnia [...] marca 2012 r. została wezwana do podania poprawnego numeru PESEL.

W dniu [...] marca 2012 r. skarżąca zapoznała się aktami sprawy i podała poprawny numer PESEL.

GIODO w dniu [...] marca 2012 r. wystąpił ponownie do Spółki o przekazanie wyjaśnień w sprawie, informując o tym skarżącą.

Otrzymane ze Spółki w dniu [...] kwietnia 2012 r. wyjaśnienia zostały uznane za niewystarczające i w dniu [...] kwietnia 2012 r. GIODO wystąpił do Spółki o ich uzupełnienie o dodatkowe informacje.

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. skarżąca pisemnie wezwała GIODO do niezwłocznego usunięcia naruszenia prawa i wydania decyzji administracyjnej.

Spółka w dniu [...] kwietnia 2012 r. poinformowała, że aktualnie nie przetwarza danych osobowych skarżącej w celach marketingowych.

GIODO w dniu [...] maja 2012 r. zwrócił się do skarżącej o złożenie dodatkowych wyjaśnień. Pomimo skutecznego doręczenia przedmiotowych pism, skarżąca nie udzieliła na nie odpowiedzi.

W dniu [....] lipca 2012 r. do GIODO wpłynęła skarga na bezczynność w zakresie rozpoznania skargi z dnia [...] lutego 2011 r.

Zdaniem organu skarga jest oczywiście bezzasadna, co wynika z powyższego. Bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 35 § 3 Kpa, gdyż na każdym etapie postępowania skarżąca była informowana o podejmowanych w sprawie czynnościach i ich wynikach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powyżej określonych przepisów sądy administracyjne orzekają,

w zakresie swojej właściwości, m. in. w zakresie skarg na bezczynność organów,

w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. nr 270), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności

z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.

W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Rozpoznając skargę A. S. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 35 § 3 Kpa, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Do terminów określonych w przytoczonym przepisie nie wlicza się – stosownie do art. 35 § 5 Kpa, terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

Zgodnie zaś z art. 36 Kpa, o każdym niezałatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczynę zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Obowiązek ten ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy

z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 Kpa).

W sprawie nie jest sporne, że Generalny Inspektor Danych Osobowych podejmował czynności w postępowaniu wszczętym skargą skarżącej. Jednakże działania organu mające na celu zebranie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego nie doprowadziły do załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 § 3 Kpa.

Nie ulega wątpliwości, że w toku przedmiotowego postępowania wystąpiły opóźnienia, które w ocenie Sądu nie zostały zawinione przez organ.

Z akt sprawy wynika, że skarga skarżącej wpłynęła do organu w dniu [...] lutego 2011 r. i została uzupełniona w dniu [...] lutego 2011 r. Organ pierwszą czynność w sprawie podjął w dniu [...] lutego 2011 r., a zatem po upływie 7 dni. Nie można uznać, że jego działanie na tym etapie było spóźnione.

Analiza akt sprawy, ze szczególnym uwzględnieniem chronologii podejmowanych przez organ czynności prowadzi do wniosku, że powstałe opóźnienia w załatwieniu sprawy spowodowane były zdarzeniami, na które organ nie miał wpływu. Brak współpracy skarżącej w toku postępowania, a w szczególności brak jej reakcji na wezwania organu spowodowały znaczne opóźnienie w załatwieniu jej sprawy. Nie bez znaczenia jest również fakt skierowania przez skarżącą skargi na bezczynność organu w dniu [...] kwietnia 2011 r. Oczywiście skarżąca miała prawo to uczynić, jednakże powinna również przewidzieć, że sprawa przez Sąd zostanie rozstrzygnięta po upływie kilku miesięcy. Tak też się stało. Sąd wyrokiem z dnia 12 października 2011 r. skargę oddalił.

Podkreślić należy, że skarga na bezczynność organu ma na celu ochronę strony, poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Jednakże strona jest zobowiązana do współpracy w toku postępowania. Powinna również przewidywać, że pewne niezasadne działania z jej strony mogą spowodować niekorzystne dla niej skutki np. opóźnienie w załatwieniu sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.