Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1589/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Karpińska, Sędzia WSA Gabriela Jyż, Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi E. L.- K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...]r. E. L. p.v. M. skierowanym do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K., Ośrodek Zamiejscowy w C. wniosła o wznowienie postępowań w sprawie określenia zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące [...],[...],[...],[...],[...] 1998r. oraz zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998r., zakończonych odpowiednio decyzjami Inspektora Kontroli Skarbowej W. W. z Urzędu Kontroli Skarbowej w K.- Ośrodek Zamiejscowy w C. z [...]r. nr [...] do [...].

W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż w świetle art. 240 § 1 pkt 1ustawy Ordynacja podatkowa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe. W jej ocenie organ kontroli skarbowej wydają decyzje ostateczne dotyczące podatków za 1998r. oparł swoje ustalenia na fakturach firmy "A" należącej do wnioskodawczyni, lecz faktycznie prowadzonej przez jej ówczesnego męża R. M., który, co zostało w sposób nie budzący wątpliwości ustalone przez Sąd Rejonowy w C., przed którym toczyła się sprawa z powództwa E. L. przeciwko R. M. o zapłatę kowty [...]zł, fałszował dokumenty firmy podpisując faktury dokumentujące obrót paliwami bez wiedzy i zgody wnioskodawczyni. I to właśnie te faktury były podstawą do wydania niekorzystnych dla E. L. decyzji podatkowych.

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. sześcioma decyzjami z [...]r. nr [...] do [...] odmówił uchylenia dotychczasowych decyzji nr [...] do [...] z [...]r.

W podstawie prawnej powołał art. 240 § 1pkt 1, art. 245 § 1 pkt 3 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 24 ust. 1 pkt 1a, art. 31 ust. 1 ustawy z 28 września 1991r. o kontroli skarbowej ( tekst jednolity Dz.U. z 2004r. nr 8 poz. 65 ze zm.). Natomiast w uzasadnieniach podkreślił, iż p. E. L. działalność gospodarczą rozpoczęła [...] 1997r. pod firmą "A". Początkowo przedmiotem tej działalności [...]. Jednocześnie pracowała zawodowo jako [...] na pełnym etacie w systemie 12 godzinnym. Za namową męża rozszerzyła przedmiot działalności o [...] handel paliwami. W ramach tej działalności mąż R. M. wystawiał i podpisywał w jej imieniu faktury. Nadto godziła się na prowadzeni przez męża księgowości firmy.

Dalej ustalił, iż w świetle wyroku Sądy Rejonowego w Z. z [...]r. sygn. akt [...] nie budzi wątpliwości fakt fałszowania przez R. M. faktur dotyczących sprzedaży paliwa firmie "B" oraz faktur dokumentujących nabycie przez firmę "A" paliwa, a także innych dotyczących zakupu usług.

Następnie stwierdził, iż p. E. L. od początku godziła się na obrót paliwa, o czym m.in. świadczył fakt rozszerzenia przez nią przedmiotu działalności, czy własnoręcznie przez nią podpisane zeznanie podatkowe PIT-32 za 1998r.. Jednocześnie, pracując jako [...] nie była w stanie kontrolować tej działalności, musiała korzystać z pomocy męża. Jest niemożliwe, aby dokonując w 1998r. odliczenia wydatku na zakup gruntu pod budowę budynku mieszkalnego nie wiedział skąd pochodziły środki na jego zakup.

W konkluzji uznał, iż w świetle prawa podatkowego E. L., jako właścicielka firmy "A" w całości ponosi odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe firmy, bez względu na to, jaki był jej udział w prowadzeniu firmy. Zatem nie było podstaw do uchylenia decyzji z [...]r.

Od decyzji odwołania wniosła p. E. L. s.v K.. We wszystkich odwołaniach zawarła wnioski o wstrzymanie wykonania decyzji z [...] r. nr [...] do [...] uzasadniają je szczególnym interesem podatnika, za którym przemawia okoliczność, iż do znacznej części jej wynagrodzenia prowadzona jest egzekucja, przez co odwołująca się została narażona na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Postanowieniem z [...]r. nr [...], powołując się na art. 224 § 2 i § 4 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...]r. nr [...].

Swoje stanowisko uzasadnił tym, iż podatniczka domagając się wstrzymania wykonania decyzji z [...]r. z uwagi na jej ważny interes nie przedstawiła swojej aktualnej sytuacji finansowej i "w ten sposób nie dała organowi podatkowemu możliwości uwiarygodnienia wskazanych przez nią przyczyn".

W zażaleniu E. L.. – K. zarzuciła organowi naruszenia art. 224 §2 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, iż brak było podstaw do wstrzymania wykonania decyzji i wniosła o zmianę postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania decyzji z [...] r. ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania.

Swoje zarzuty poparła faktem otrzymywania wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł brutto, które po uwzględnieniu potrąceń faktycznie wynosi [...] zł. Jej mąż, z którym [...] 2006r. zawarli umowę wyłączającą wspólność małżeńską majątkową zarabia miesięcznie netto [...] zł. Podtrzymała argumenty przytoczone we wniosku o wstrzymanie decyzji.

Dyrektor Izby Skarbowej w K. zaskarżonym postanowieniem z [...] r. nr [...] wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 ustawy Ordynacja podatkowa utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazał, iż strona reprezentowana przez pełnomocnika w odwołaniu od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wydanych po wznowieniu postępowania zawarła również wnioski o wstrzymanie wykonania decyzji wydanych przez Inspektora Kontroli Skarbowej w K. O/Z w C. w dniu [...]r. w przedmiocie określenia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za [...],[...],[...],[...] i [...] 1998r.oraz zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998r. – oparte na art. 224§1 ustawy Ordynacja podatkowa. Decyzje te były przedmiotem wznowionego postępowania zakończonego decyzją odmawiającą ich uchylenia. Zatem w świetle przytoczonych faktów brak było podstaw do rozpatrywania wniosku w trybie art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej. Bowiem decyzje, o których wstrzymanie wnioskowano były już decyzjami ostatecznymi i wykonalnymi i nie wniesiono od nich odwołań, ani też nie złożono od nich stosownego wniosku o ich wstrzymanie.

W konkluzji stwierdził, że zarówno wniosek o wstrzymanie wykonania, jak i zażalenie na postanowienie organu I instancji nie zasługiwały na uwzględnienie.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a wniesionej przez pełnomocnika E. L.– K. skarżąca domagała się uchylenia postanowienia organu odwoławczego, jako wydanego z naruszeniem art. 224 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa i wstrzymania wykonania decyzji z [...]r.

Stwierdziła, że w świetle jej sytuacji majątkowej zaskarżone postanowienie nie może się ostać w obrocie prawnym. Powtórzyła argumenty dotyczące je sytuacji finansowej. Zarzuciła organom podatkowym, iż nie przeanalizowały tych faktów.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, a całości podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu oraz argumenty przytoczone na jego poparcie w uzasadnieniu orzeczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy podkreślić, iż w świetle art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrolę tę sprawują stosując jedynie kryterium legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Nie kierują się zasadami słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. Oznacza to, iż tylko ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji – art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dalej wskazać należy, iż zgodnie z art. 134 cytowanej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd bierze pod uwagę każde naruszenie prawa, także to nie kwestionowane przez stronę.

Skarga jest niezasadna.

W rozpoznawanej sprawie w wyniku wznowieniowego postępowania decyzją z dnia [...]r. wydaną w trybie art. 245 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. orzekł o odmowie uchylenia ostatecznych decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w K., Ośrodku Zamiejscowym w C. z [...]r. nr [...]. W odwołaniu od tych decyzji skarżąca zawarła wnioski o wstrzymanie wykonania decyzji z [...]r., a więc decyzji ostatecznych wydanych w postępowaniu zwykłym, a nie decyzji wydanych w postępowaniu nadzwyczajnym. A takim było postępowanie wznowione postanowieniem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...]r. i zakończone wydaniem przez ten organ powołanej już decyzji [...] r.

W tym miejscu należy przypomnieć, iż wznowienie postępowania stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji podatkowych. Zgodnie z art. 128 Ordynacji podatkowej decyzje od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym są ostateczne. Uchylenie lub zmiana tych decyzji, stwierdzenie ich nieważności lub wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w przypadkach wskazanych w tej ustawie lub w ustawach podatkowych. Wszelkie zaś wyjątki od tej zasady winny być interpretowane ścieśniająco.

Dalej wskazać należy, iż uzasadniając swoje wnioski o wstrzymane wykonania decyzji podatkowych z [...]r., w oparciu o które prowadzono już egzekucje, skarżąca powołała się na art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej i wskazaną w tym przepisie przesłanek ważnego interesu podatnika. Art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej zamieszczony jest w Rozdziale 15 Działu IV Ordynacji podatkowej regulującym odwołania od decyzji wydanych przez organ I instancji. Powyższe przepisy mają również zastosowanie w postępowaniach nadzwyczajnych, a więc i w postępowaniu wznowionym, w którym organ I instancji wydał już nieostateczną decyzję na podstawie art. 245 § 1 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 224 § 1 wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania, z zastrzeżeniem art. 224a i art. 224c. Ale na podstawie

§ 2. organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje w drodze postanowienia wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem strony lub interesem publicznym. Wreszcie w myśl § 3 wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może być złożony również przed wniesieniem odwołania

Z przytoczonej regulacji wprost wynika, iż wniosek o wstrzymane wykonania może dotyczyć decyzji nieostatecznej i wydanej w ramach prowadzonego postępowania podatkowego przez organ I instancji, kończącej tę fazę postępowania. W rozpoznawanej sprawie takimi decyzjami były decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...]r. odmawiające uchylenia decyzji ostatecznych z [...]r. kończących postępowanie zwyczajne. Natomiast skarżąca domagała się wstrzymania wykonania właśnie decyzji ostatecznych z [...]r., wydanych w postępowaniu zwyczajnym. Słusznie zatem organ odwoławczy wskazał, iż na podstawie art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej nie można było uwzględnić wniosku skarżącej, gdyż nie dotyczył on decyzji będącej przedmiotem odwołania skarżącej i wydanej we wznowionym postępowaniu.

Odnosząc się do zarzutu nierozważenia przez organ odwoławczy sytuacji finansowej skarżącej w kontekście przesłanki ważnego interesu podatnika, jako warunku wstrzymania wykonania decyzji stwierdzić należy, iż rzeczywiście organ odwoławczy nie odniósł się do informacji o zarobkach skarżącej i jej męża, powołanych po raz pierwszy w zażaleniu na postanowienie organu I instancji, jednak w świetle powyższych okoliczności uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Niezależnie od wyniku tych rozważań na podstawie art. 224 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa nie można było wstrzymać wykonania ostatecznych decyzji z [...]r.

Wskazać także należy, iż w myśl art. 246 § 1 Organ podatkowy właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z [...]r. przed zakończeniem wznowionego posterowani przed organem I instancji skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie złożyła. Organ I instancji z urzędu nie wstrzymał wykonania, gdyż nie zachodziło prawdopodobieństwo uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania decyzji podatkowych z [...] r. dotyczących zobowiązań podatkowych skarżącej za 1998r. Brak owego "prawdopodobieństwa" znalazł swoje odzwierciedlenie w decyzjach Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] r. odmawiających uchylenia decyzji z [...]r.

Wobec powyższego na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi skargę jako pozbawiona podstaw oddalono.