Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 824/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-08-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków M. K. i T. W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. i T. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: przyznać skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący w złożonych na urzędowych formularzach "PPF" wnioskach o przyznanie prawa pomocy domagali się zwolnienia od kosztów.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną podali, że pozostaje ze sobą (jako ojciec i córka) i czteroma dalszymi osobami we wspólnym gospodarstwie domowym. Osoby te, to mąż skarżącej (zięć skarżącego) i troje jej dzieci (wnucząt skarżącego. W sumie jest to sześcioosobowe gospodarstwo domowe.

Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznili, że w jego skład wchodzi dom o powierzchni 81 m2 i nieruchomość rolna o powierzchni 1,81 ha obciążona hipotekę na rzecz KRUS. Zadeklarowali brak zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

Stałe miesięczne dochody tego gospodarstwa domowego składa się 1560 zł emerytury skarżącego wraz z dodatkiem opiekuńczym oraz renta chorobowa zięcia skarżącego (męża skarżącej) w wysokości 870 zł, którą ma otrzymywać do grudnia 2015 r.

Uzasadniając swoje starania skarżącą zaakcentowała, że nie pracuje. Mężowi KRUS zabiera zaś 1/3 wypłaty na poczet zaległych składek. Podniosła, że musi opiekować się 78 letnim ojcem. Jedna z jej niepracujących córek ma już wyznaczony termin porodu. Także syn nie pracuje. W konsekwencji utrzymuje się tylko z tego co zarobi maż oraz z tego co da jej ojciec za opiekę. Nadmieniła, że stałe miesięczne wydatki obejmują opłaty za media i leki.

Skarżący podniósł z kolei, że jest w podeszłym wieku. Ma 78 lat i ze swojej emerytury nie jest w stanie zapłacić kosztów sądowych. Potwierdził, że wymaga stałej opieki. Powiada, że nie może zostawać sam w domu. Przeważnie leży. Potwierdził, że dokłada się do życia i opłat. Obawia się jednak, że jeśli zmuszony będzie kupować tzw. pampersy to może mu zabraknąć, bo musi wykupować leki. Powiada, że nie jest w stanie samodzielnie funkcjonować.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.

Skarżący złożyli wymagane oświadczenie. Są one spójne ze sobą, logiczne i konsekwentne. Wystarczają do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący nie należą do osób zamożnych. Wykazują co prawda niewielki majątek nieruchomy ale majątek ten (dom) zabezpiecza podstawowe potrzeby bytowe sześcioosobowej rodziny, którą tworzą. Nie można również tracić z pola widzenia tej części wyjaśnień gdzie wskazano, że nieruchomość rolna obciążona jest hipoteką "krus". Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś , że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki finansowe, jakimi dysponuje to sześcioosobowe gospodarstwo domowe wystarcza z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Nie można również zapominać o wieku i sygnalizowanym stanie zdrowia skarżącego.

Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącym w takim zakresie pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.