Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 77/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-01-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę T.R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] Nr [...] wydaną w przedmiocie choroby zawodowej.

Dnia [...] pismem procesowym skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata i uczynił to na prawem wymaganym druku. Sąd stosownie do postanowień art. 256 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwał skarżącego do uzupełnienia wskazanego wniosku o dodatkowe oświadczenia i dokumenty dotyczące wydatków ponoszonych na leki i leczenie, jak również na wydatki związane z bieżącym utrzymaniem mieszkania, a także do przybliżenia swojej sytuacji rodzinnej. Skarżący pismem z dnia [...] udzielił stosownej odpowiedzi jak również przedłożył zbiór załączników.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Stosownie przy tym do art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub w zakresie częściowym (obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego).

Wniosek T.R. obejmuje swym zakresem ustanowienie adwokata, a tym samym należało go rozpoznać stosując przesłankę sformułowaną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.

Z brzmienia tego unormowania wynika, że przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący dysponuje dochodami w wysokości [...] zł, uzyskanymi przezeń z tytułu [...], z których utrzymują się [...] osoby. W zestawieniu z wydatkami na utrzymanie mieszkania i innymi stałymi opłatami ponoszonymi przez rodzinę skarżącego, nie dysponuje on środkami umożliwiającymi opłacenie pomocy prawnej. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on [...] ani [...].

W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że opłacenie wydatków, jakie mogą wiązać się z udziałem w sprawie adwokata przekracza możliwości płatnicze wnioskodawcy i mogłoby go narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.

Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

ia