Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt SA/Bd 2632/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2004-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Powołane przepisy: article: art. 23 par. 1 i 7, art. 29
journal: Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
law: Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Teresa Liwacz, Asesor sądowy Urszula Wiśniewska, Protokolant Małgorzata Antoniuk, po rozpoznaniu w dniu 05 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji celnej i wartości celnej towaru 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie celnej towaru, 2. oddala skargę w części dotyczącej uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji celnej towaru, 3. określa, że zaskarżona decyzja w części uznającej zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej towaru nie może być wykonana, 4. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w T. na rzecz skarżącej kwotę 150,00 zł (sto pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Po rozpoznaniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...], zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w T. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części, dotyczącej powołanej podstawy prawnej i orzekł, iż w wierszu 14 powinno być art. 65 § 4 pkt 2c (zamiast art. 65 § 4 pkt 2 lit. b i c) a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powołał się na następujące ustalenia faktyczne: na podstawie zgłoszenia celnego z dnia 13 lutego 2003r zgłoszono do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu samochód specjalny do przewozu zwłok marki Ford, rok produkcji 2001 klasyfikując go do pozycji Taryfy celnej 87059900 (obejmującej pozostałe pojazdy samochodowe specjalnego przeznaczenia różne od tych, które zostały zasadniczo zbudowane do przewozu osób lub towarów). Do zgłoszenia celnego załączono rachunek nr [...] z dnia [...] określający wartość samochodu na kwotę [...], deklarację wartości celnej oraz zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...].

W następstwie dokonanej weryfikacji zgłoszenia celnego przez organ, zakwestionowano zadeklarowaną wartość transakcyjną towaru oraz pozycję Taryfy celnej. Zwrócono się do przedstawiciela firmy Ford o udzielenie odpowiedzi, jakie było fabryczne przeznaczenie zgłoszonego samochodu. Z uzyskanej odpowiedzi wynikało, że pojazd objęty zgłoszeniem celnym został fabrycznie wyprodukowany jako osobowy a następnie dokonano w nim zmian konstrukcyjnych powodujących zaklasyfikowanie według kategorii obowiązujących u producenta do pojazdu ciężarowego.

Z kolei w celu ustalenia wartości celnej samochodu powołano biegłego rzeczoznawcę celem ustalenia wartości rynkowej towaru celnego. Wartość wskazana przez biegłego odbiegała od wartości deklarowanej przez zgłaszającego Wobec tego decyzją z dnia [...] uznano zgłoszenie celne z dnia 13 lutego 2003r za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej oraz klasyfikacji taryfowej towaru.

Odwołując się od tej decyzji, strona zarzuciła błędne ustalenie wartości celnej oraz to, że dokonano klasyfikacji taryfowej towaru bez oparcia się na zgromadzonym materiale dowodowym.

Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w T. wskazał, że art. 85 § 1 kodeksu celnego ustanawia zasadę, iż należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i wg stawek obowiązujących w tym dniu. Zgodnie z art. 23 § 1 kodeksu celnego wartością celną towarów jest wartość transakcyjna to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana - o ile to konieczne - z uwzględnieniem art. 30 i 31 ustawy. Jednocześnie na podstawie art. 23 § 7 kodeksu celnego wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną w wypadku, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego. Wskazany przepis upoważnia organy celne nie tylko do oceny przedłożonych dokumentów pod względem formalnym, ale daje również możliwość badania wiarygodności dokumentów pod względem materialnym i ma na celu wyeliminowanie przypadków zaniżania wartości sprowadzanych towarów. Dokumenty takie nie będą wiarygodne w sytuacji, gdy podana na nich cena transakcyjna budzi wątpliwości - nie odzwierciedla ona wartości towaru lub też jej wysokość budzi wątpliwości co do tego, czy nie została zawyżona lub zaniżona, przyjmuje się bowiem że wartość transakcyjna powinna odzwierciedlać cenę rynkową. Oceny wiarygodności można dokonać w oparciu o wynik rewizji, oględzin towaru, badania technicznego, opinii biegłych oraz danych dotyczących kształtowania się cen na rynku eksportera.

Organ odwoławczy podkreślił, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwaliło się stanowisko, że na organach celnych ciąży obowiązek szczegółowego rozważenia uzasadnienia przyczyn zakwestionowania ceny transakcyjnej poprzez wykazanie niewiarygodności przedłożonych dokumentów. Opierając się na wynikach rewizji, dokumentach załączonych do zgłoszenia celnego oraz katalogu [...] str. [...] wskazującym wartość pojazdu na rynku eksportera w kwocie [...] ( przy deklarowanej przez stronę wartości [...]) Naczelnik Urzędu Celnego w B. zakwestionował wartość celną zadeklarowaną przez stronę. Czynność ta zainicjowała procedurę weryfikacyjną przedłożonego dokumentu handlowego i wszczęcia postępowania celnego. W konsekwencji zaistniała konieczność ustalenia wartości celnej przedmiotowego samochodu z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w art. 25-29 kodeksu celnego. Organ podkreślił, że ustalenie innej wartości celnej aniżeli wartość transakcyjna nie jest tożsame ze stwierdzeniem, że zadeklarowana przez stronę cena była w rzeczywistości wyższa, a oznacza jedynie odrzucenie wartości transakcyjnej jako podstawy wymiaru cła. Postępowanie w kwestii ustalania wartości używanych pojazdów samochodowych zostało opracowane w formie studium 1,1 przez Techniczny Komitet Ustalania Wartości celnej Światowej Organizacji Celnej - wyjaśnienia tego Komitetu do Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r zostały opublikowane w formie załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z 15 września 1999r w sprawie wyjaśnień dotyczących wartości celnej. W przypadku zakwestionowania wiarygodności dokumentów na podstawie art. 23 § 7 kodeksu celnego organ celny ustala wartość celną w sposób określony w art. 25-29 kodeksu celnego.

Organ wskazał, że w sprawie za wartość celną nie może być przyjęta wartość transakcyjna identycznego – art. 25 § 1 kodeksu celnego lub podobnego – art. 26 § 1 kodeksu - towaru wprowadzonego na polski obszar celny, sprzedawanego w tym samym lub zbliżonym czasie co towar, do którego ustalana jest wartość celna. Pojazdy samochodowe stanowią szczególny rodzaj towarów celnych, gdyż niemożliwe jest znalezienie używanych pojazdów o identycznym lub podobnym stopniu zużycia, a nawet samochody podobnie użytkowane mają odmienny stopień zużycia. Dla ustalenia wartości celnej nie mogą mieć więc zastosowania przepisy art. 25 § 1 kodeksu celnego gdyż jest to możliwe jedynie przy samochodach fabrycznie nowych; nie stosuje się także art. 26 §1 ustawy, którego zastosowanie możliwe byłoby przy ustaleniu wartości celnej samochodów nieeksploatowanych. Organ celny podniósł także, że również metoda opisana w art. 27 § 1 kodeksu celnego – metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych – jest niewłaściwą do ustalenia wartości celnej w sprawie gdyż nakazuje stosowanie danych dotyczących towarów identycznych lub podobnych, wprowadzonych na polski obszar celny w największych zbiorczych ilościach tj. wyłącznie w przypadku importu dla celów handlowych. Zastosowanie metody opisanej w art.28 kodeksu celnego – metody wartości kalkulowanej (opartej na koszcie produkcji) – w przedmiotowej sprawie jest także niemożliwe, gdyż wymaga znajomości dodatkowych danych pochodzących od producenta oraz wiedzy o realizowaniu przez niego procesów technologicznych.

Wobec niemożliwości ustalenia wartości celnej na podstawie art. 25, 26, 27 i 28 kodeksu celnego zasadne było zastosowanie metody określonej w art. 29 §1 stanowiącego, że jeśli wartość celna nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 23 i art. 25-28 kodeksu celnego, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami Artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r, Porozumienia w sprawie stosowania Artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r i przepisów działu III kodeksu celnego "Wartość celna towarów". Postępowania w zakresie ustalania wartości używanych pojazdów samochodowych zostało opracowane w formie studium 1.1 przez Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej . Wyjaśnienia tego Komitetu do Porozumienia w sprawie stosowania Artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r. Zdaniem Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej w przypadku ustalania wartości celnej używanych samochodów w oparciu o metodę ostatniej szansy istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism podających bieżące ceny na rynku importowanych samochodów.

O zakwestionowaniu wartości transakcyjnej wskazanej w rachunku z dnia 10 lutego 2003r zadecydowała deklarowana wartość celna sprowadzonego towaru ([...]) - zaniżona w stosunku do jego rynkowej wartości, która wynosiła [...], ustalona przez biegłego rzeczoznawcę na podstawie notowań zamieszczonych w katalogu [...]. Możliwość kwestionowania wartości towaru w takiej sytuacji znalazła poparcie w wyroku NSA z 10.04.2003, syg. akt SA/Bd 308/03. Organ odwoławczy weryfikując cenę wyjściową dla przedmiotowego pojazdu stwierdził, że została ona przyjęta prawidłowo i nie zachodzi potrzeba jej korygowania

Organ II instancji podkreślił, że zgodnie z obowiązującymi przepisami przedmiotem przywozu na polski obszar celny mogą być samochody pełnosprawne w stanie umożliwiającym dopuszczenie ich do ruchu, w związku z tym nie dokonuje się odliczeń z tytułu braków i uszkodzeń; tym samym wykluczone są wszelkie korekty wartości występujących w publikacjach wartości rynkowych pojazdów takich jak ponadnormatywny przebieg, data pierwszej rejestracji, dokonane naprawy powypadkowe w Niemczech czy konieczność przeprowadzania kolejnych napraw. Organ wskazał, że ujednolicenie zasad ustalania wartości celnej metodą "ostatniej szansy" spowodowane jest polityką państwa zmierzającą do ochrony polskiego rynku motoryzacyjnego a także brakiem akceptacji dla sprowadzania pojazdów nadmiernie uszkodzonych.

W świetle poczynionych ustaleń zakwestionowanie wartości celnej sprowadzonego samochodu należało uznać za uzasadnione.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego klasyfikacji taryfowej Dyrektor Izby Celnej w T. wskazał, że podstawą prawną rozstrzygania w tym przedmiocie jest prawo celne wraz z przepisami wykonawczymi, szczególnie rozporządzenie Rady Ministrów z 17 grudnia 2002r w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej. Ustalenie właściwej klasyfikacji taryfowej wymaga dokonania oceny budowy pojazdu w oparciu o przesłanki wynikające z taryfy celnej w powiązaniu z zapisami w załączonych dokumentach, zawierających oprócz podstawowych parametrów technicznych także inne, dodatkowe informacje o pojeździe. W przypadku braku takich dokumentów lub w sytuacji, gdy zapisy w nich zawarte są niewystarczające wskazanym jest zwrócić się bezpośrednio do producenta lub jego przedstawiciela o udzielenie informacji, które pozwolą na prawidłowe zaklasyfikowanie towaru do kodu PCN. Obowiązująca taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tu - wynikający z art.85 par 1 kodeksu celnego- stan towaru w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

W taryfie celnej pojazdy samochodowe objęte są działem 87 od pozycji 8701 do 8705, do których klasyfikowane są następujące rodzaje pojazdów:

8701 ciągniki (w tym drogowe, rolnicze)

8702 pojazdy do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą np. autobusy

8703 pojazdy przeznaczone zasadniczo do przewozu osób

8704 pojazdy do transportu towarowego

8705 pojazdy samochodowe specjalnego przeznaczenia.

O wyborze właściwej pozycji decyduje zatem główna funkcja pojazdu, pełnienie której wynika z jego budowy, wyposażenia.

Zaklasyfikowanie przedmiotowego pojazdu do deklarowanej przez stronę pozycji Taryfy celnej jest niemożliwe z uwagi na to, że byłoby to niezgodne z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej.

W nocie wyjaśniającej do pozycji 8705 wskazano, że obejmuje ona pojazdy samochodowe, specjalnie skonstruowane albo przystosowane, wyposażone w różne urządzenia umożliwiające wykonywanie niektórych funkcji nietransportowych, co oznacza, iż pierwotnym przeznaczeniem pojazdu w tej pozycji nie jest transport. Powyższa nota zawiera katalog pojazdów samochodowych i nie ma w niej wymienionych pojazdów przeznaczonych do transportu zwłok.

Natomiast pozycja 8703 obejmuje pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702) łącznie z samochodami osobowo-bagażowymi i osobowymi. Zgodnie zaś z notą wyjaśniającą do powyższej pozycji obejmuje ona również pojazdy specjalistyczne, takie jak ambulanse, więźniarki i pojazdy pogrzebowe. W opinii rzeczoznawcy z 10 lutego 2003r wynika, że przedmiotowy pojazd spełnia warunki samochodu specjalnego do przewozu zwłok. Oznacza to, że zaklasyfikowanie spornego pojazdu do pozycji 8703 było w pełni uzasadnione albowiem spełnia ono warunki wymienione w nocie wyjaśniającej do tej pozycji a nie został wymieniony w enumeratywnym wyliczeniu pojazdów objętych pozycją 8705. Ponadto strona w zgłoszeniu celnym w polu 31 (dotyczącym opisu zgłaszanego towaru) sama wskazała na przeznaczenie przedmiotowego pojazdu (samochód specjalny do przewozu zwłok używany").

W ocenie organu odwoławczego całość zgromadzonego materiału dowodowego wskazuje jednoznacznie, że przyjęta w decyzji organu I instancji jest prawidłowa. Niemniej organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja naruszała przepis art. 65 § 4 kodeksu celnego przez błędne powołanie w podstawie prawnej rozstrzygnięcia art. 65 § 4 pkt 2b kodeksu celnego zamiast art. 65 § 4 pkt 2c tej ustawy. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w T. w sprawie przedmiotowej organy celne uzyskały uprawnienie do uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w trybie art. 65 § 4 pkt 2 c tj. w zakresie innych elementów zawartych w zgłoszeniu celnym, niż dotyczące określenia kwoty długu celnego.

W skardze do Sądu skarżąca zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. w całości zarzucając jej błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na uznaniu, że przedmiotowy samochód jest specjalistycznym pojazdem do przewozu zwłok - pojazdem pogrzebowym. W ocenie skarżącej w sposób dowolny przyjęto wartość rynkową sprowadzonego samochodu.

Uzasadniając skargę, D. S., podniosła, że pojazd został nabyty przed rekonstrukcją jako samochód ciężarowy oraz jest pojazdem specjalnym zbudowanym na pojeździe ciężarowym, co potwierdzają dokumenty w postaci: Fahrzeugbrief, rachunku nabycia, dokumentu identyfikacyjny pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą, opinii rzeczoznawcy, z której wynika, że przedmiotowy samochód jest samochodem specjalnym i nie ma cech samochodu osobowego, lecz specjalnego o nadwoziu VAN, odpowiedzi generalnego importera samochodów marki "Ford".

Co do wartości celnej pojazdu, to ze znajdującej się w aktach sprawy opinii rzeczoznawcy wykonanej na zlecenie organu I instancji wynika, że wartość rynkowa pojazdu wynosi brutto [...] - netto [...] a nie [...] jak przyjęto w decyzji. Strona skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem, że wyliczenie nie może uwzględniać korekt, skoro zawsze na rynku pojazdów samochodowych wyższą cenę osiągają samochody kupione jako nowe niż samochody importowane. Podniosła także, że dokonane wyliczenie wartości pojazdu w odniesieniu do stawek podatku akcyzowego jest niezrozumiałe i robi wrażenie sporządzonego w sposób dowolny określana jest wartość celna towaru.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi argumentując swoje stanowisko argumentami zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna jedynie częściowo tj. w zakresie zarzutu dotyczącego uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, co do wartości celnej towaru aczkolwiek nie wszystkie argumenty przedstawiane przez stronę są trafne.

Zgodnie z art. 23 §1 kodeksu celnego wartością celną jest wartość transakcyjna, co oznacza cenę faktycznie zapłaconą lub należną za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana przy uwzględnieniu art. 31 i 30 kodeksu. Takie brzmienie przepisu nie pozostawia wątpliwości, że postępowanie mające na celu weryfikację deklarowanej przez importera ceny zakupu towaru wykazywanej fakturą musi zmierzać do ustalenia wartości transakcyjnej w konkretnej sprawie a nie ustalać automatycznie rynkową wartość towaru przez odwołanie się j do cen na polskim rynku. Dopiero rażąca dysproporcja deklarowanej ceny w stosunku do wartości rynkowej towaru może stanowić podstawę do zakwestionowania wiarygodności dokumentów, na podstawie których dokonano zgłoszenia i w konsekwencji spowodować przeprowadzenie postępowania, które upewni je o prawdziwości materialnej przedłożonych dokumentów. Niewątpliwie w takim działaniu mogą sięgnąć po porównanie wartości wynikającej z faktury z cenami obowiązującymi dla takiego towaru na rynku importera. Każdy przypadek powinien być traktowany i oceniany indywidualnie, a odrzucenie przez organ wartości transakcyjnej powinno być szczegółowo uzasadnione. Stwierdzenie okoliczności, że cena jest np. niższa od aktualnych cen rynkowych na identyczne towary nie stanowi wystarczającego powodu, aby ją odrzucić - tak stanowi opinia 2,1 Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej do Porozumienia w sprawie stosowania Artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu.

W przedmiotowej sprawie organy celne zakwestionowały wartość transakcyjną wynikającą z przedłożonej przez skarżącą - importera faktury dokumentującej umowę sprzedaży, której prawdziwości formalnej nie podważały. Przyczyną takiego stanowiska była okoliczność, że cena na fakturze zakupu wynosiła [...] i, zdaniem organów celnych, była zaniżona w stosunku do jego wartości rynkowej, która wg. katalogu [...] wynosiła [...] - różnica wynosiła więc [...] a więc nieco ponad 7%.

Nie negując stanowiska organów prezentowanych w uzasadnieniach decyzji w sprawie, co do zasad stosowania metody "ostatniej szansy", trzeba podnieść, że przeprowadzone postępowanie nie przyniosło materiału wystarczającego do wyeliminowania wartości transakcyjnej zawartej w umowie zakupu pojazdu. Stąd wywody dotyczące ujednolicania zasad ustalania wartości celnej na podstawie art. 29 kodeksu celnego są trafne, ale aktualizują się dopiero w sytuacji, gdy postępowanie wykazało, że wartość transakcyjna nie może być przyjęta. Natomiast w sprawie organy nie wykazały, że zakwestionowanie wartości transakcyjnej było uzasadnione albowiem takie niewielkie odstępstwo ceny wynikającej z faktury od cen rynkowych mogło zostać wypełnione właśnie indywidualnymi postanowieniami umownymi, w ramach których zdarza się przecież, że sprzedający obniża cenę w stosunku do wywoławczej, by doprowadzić do transakcji. Nadto z opinii biegłego wynika, że uwzględniał on ubytek wartości z uwagi na naprawy powypadkowe, co także wpłynąć mogło na ustalenie ceny pomiędzy stronami umowy. Nie pozostaje to w sprzeczności z twierdzeniem organu, że importowane samochody muszą być sprawne technicznie, stąd żadne usterki nie mogą być uwzględniane przy weryfikacji wartości celnej ustalonej na podstawie specjalistycznych katalogów, trzeba bowiem zauważyć, że wszelkie usterki pogarszające estetykę samochodu, mimo, że nie eliminują oceny jego technicznej sprawności - wpływają wprost na cenę transakcyjną.

W świetle przedstawionych wyżej okoliczności należało uznać, że przeprowadzone postępowanie nie przyniosło ustaleń, które uzasadniałyby zastosowanie art. 23 § 7 i 29 kodeksu celnego, naruszając tym samym wskazany przepis.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej towaru na podstawie art. 145 §1 pkt 1a ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz na podstawie art. 152 ustawy określił, że zaskarżona decyzja w tej części nie może być wykonana. Przedmiotowe uzasadnienie Sąd sporządził na podstawie art. 141 §1 w/w ustawy, który nakłada obowiązek sporządzenia uzasadnienia z urzędu w przypadku wydania orzeczenia uwzględniającego skargę

Jednocześnie Sąd nie podzielił zarzutów skargi co do uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji celnej towaru, oddalając skargę w tym zakresie na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niniejsze uzasadnienie nie obejmuje tego rozstrzygnięcia albowiem uzasadnienie w przypadku oddalenia skargi sporządzane jest na wniosek strony o czym stanowi art. 141 §2 ustawy.