Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 81/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2008-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Pełnomocnik procesowy
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 219, art. 220  par. 1,  art. 221,  art. 230  par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Skarbu Państwa – Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie warunków zabudowy terenu postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarb Państwa – Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w O., reprezentowana przez pełnomocnika - radcę prawnego E. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., skargę na postanowienie tego organu z dnia [...], nr [...], stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...], nr [...], ustalającej na rzecz B. J. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie punktu produkcji mieszanki betonowej o produkcji 14T/24 h we wsi [...] w części działki nr A i B.

W aktach sprawy brak jest dowodu uiszczenia wpisu stałego od skargi i do dnia dzisiejszego wpis ten nie został uiszczony, o czym świadczy zapisek urzędowy z dnia 17 marca 2008 r. (k. 15 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. W związku z tym stwierdzić trzeba, iż stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., jednym z warunków skutecznego złożenia do sądu administracyjnego skargi jako pisma procesowego wszczynającego postępowanie przed tym sądem, zalicza się uiszczenie wpisu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 219 P.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, przy czym opłatę uiszcza się do kasy albo na rachunek bankowy właściwego sądu. Stosownie natomiast do przepisu art. 221 P.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W tym miejscu zaznaczyć przyjdzie, że na zasadzie art. 231 P.p.s.a., w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym – a taki akt został zaskarżony w niniejszej sprawie – bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu pobiera się wpis stały w kwocie 100 zł.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów, a w szczególności wobec kategorycznego brzmienia art. 221 P.p.s.a., należało przyjąć, iż w przedmiotowej sprawie po stronie profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym, wnoszącego skargę podlegającą wpisowi stałemu, istniał obowiązek opłacenia skargi bez odrębnego wezwania przez Sąd o uiszczenie należnego wpisu. Dodatkowo podkreślić tu trzeba, że omawiany obowiązek w świetle obowiązujących przepisów aktualnie nie budzi wątpliwości, gdyż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 (publ. Dz. U. z 2006 r. Nr 45, poz. 322 oraz OTK-A 2006 nr 3, poz. 27) orzekł o niezgodności przepisu § 5 ust. 2 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. z art. 221 P.p.s.a. oraz z art. 2 Konstytucji RP, który to przepis przewidywał, iż wpis stały od skargi wnoszony przez adwokata lub radcę prawnego wniesiony ma być na wezwanie sądu, po przekazaniu skargi sądowi. Zgodnie z powołanym wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego zakwestionowany przepis utracił moc obowiązującą z dniem 17 marca 2006 r.

Analizując nadal ustawowy obowiązek uiszczenia wpisu przez profesjonalnego pełnomocnika stwierdzić przyjdzie, że zapis dotyczący uiszczenia wpisu przy wniesieniu skargi nie oznacza wcale, iż pełnomocnik ten jest zobligowany do jednoczesnego dokonania opłaty z wniesieniem pisma. W kwestii terminu dokonania przez fachowego pełnomocnika opłaty w judykaturze utrwalony został pogląd (wskazywany w uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 września 2006 r., sygn. akt SK 21/05, OTK-A 2006 r. nr 8, poz. 103), aprobowany przez doktrynę, z którym należy się zidentyfikować, że opłata stała od pism wnoszonych przez adwokata lub radcę prawnego powinna być bez odrębnego wzywania uiszczona w terminie, jaki jest dopuszczalny do złożenia pisma podlegającego takiej opłacie (por. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 608 oraz powołane tam orzecznictwo). Z tego względu, w szczególności po wyeliminowaniu przytoczonego już wyżej przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., który in fine określał termin do uiszczenia opłaty biegnący od przekazania skargi do sądu, należy przyjąć, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym opłata w postaci wpisu stałego od skargi na decyzję organu administracji publicznej, wnoszonej przez profesjonalnego pełnomocnika strony do sądu administracyjnego, winna zostać uiszczona w określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowym terminie biegnącym od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż profesjonalny pełnomocnik skarżącej, będący radcą prawnym, wnosząc skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], zobowiązany był na podstawie art. 219 w związku z art. 221 P.p.s.a., do terminowego uiszczenia bez wezwania wpisu stałego od skargi w wysokości 100 zł.

Dodać w tym miejscu należy, że z akt administracyjnych wynika, iż zaskarżone postanowienie zostało przez organ przesłane na adres skarżącej i pod tym adresem doręczone w dniu 27 grudnia 2007 r. do rąk pracownika – K. P., co potwierdziła własnoręcznym podpisem oraz pieczątką firmową na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru. W związku z tym, wynikający z przepisu art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na powyższe postanowienie upływał z dniem 26 stycznia 2008 r., który to dzień przypadał na sobotę, stąd na zasadzie art. 83 § 2 P.p.s.a. stanowiącego, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, za ostatni dzień terminu, będący jednocześnie dla profesjonalnego pełnomocnika terminem do uiszczenia wpisu stałego od tejże skargi, należało uznać dzień 28 stycznia 2008 r.

W aktach sprawy brak jest dowodu na okoliczność, iż wymagany wpis został w ogóle uiszczony. Z tego względu skarga wniesiona przez fachowego pełnomocnika jako nieopłacona - pomimo istniejącego w tym zakresie obowiązku - podlegała odrzuceniu z mocy art. 221 P.p.s.a. w związku z art. 219 § 1 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 221 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.