Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2744/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2011 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Dnia 23 października 2012 r. L. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2012 r., utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2011 r. nr [...] orzekającą o odmowie nadania statusu uchodźcy i odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie skarżącej zgody na pobyt tolerowany. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że wykonanie tej decyzji pozbawi ją możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym we własnej sprawie. Jej wydalenie z terytorium Polski uniemożliwi skorzystanie w pełnym zakresie z prawa do sądu, a w razie uwzględnienia skargi, nie zostanie skarżącej udzielona ochrona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zasadą jest, że wniesienie do sądu administracyjnego skargi, nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "P.p.s.a.") Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd rozpoznając taki wniosek, dokonuje oceny okoliczności uzasadniających żądanie wstrzymania zaskarżonego aktu, wskazanych przez wnioskodawcę we wniosku, jak również bierze z urzędu pod uwagę okoliczności sprawy, wynikające z akt, które ewentualnie wskazywałyby, iż wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki.

Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji tj. wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2011 r.

Nakazanie cudzoziemcowi opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi integralną część decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy, udzielenia ochrony uzupełniającej i zgody na pobyt tolerowany (art. 48 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Dz. U. z 2009 r. Nr 189, poz. 1472 ze zm.; zwanej dalej "ustawą"). W zakresie rozstrzygnięcia o obowiązku opuszczenia terytorium Polski stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach dotyczące postępowania w sprawie wydalenia (art. 48 ust. 3 ustawy). Wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Jedynym środkiem ochrony dla cudzoziemca jest zatem uzyskanie wstrzymania wykonania decyzji o wydaleniu. Przymusowe opuszczenie terytorium Polski uniemożliwi skarżącej skorzystanie w pełnym zakresie z prawa do sądu a nadto, w razie uwzględnienia skargi, nie zostanie jej udzielona ochrona międzynarodowa, zgodnie z Konwencją dotyczącą statusu uchodźców, sporządzoną w Genewie 28 lipca 1951 r. (Dz. U. z 1991 r. Nr 119, poz. 515). Udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji odmawiającej nadania statusu uchodźcy jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacji prawa do sądu. Mając na uwadze skutki wykonania decyzji, za odmową wstrzymania wykonania takiej decyzji muszą przemawiać wyjątkowe okoliczności.

Z powyższych względów należy uznać, że wykonanie decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2011 r. nr [...] mogłoby narazić skarżącą na trudne do odwrócenia skutki, a okoliczności wskazane w skardze za wystarczające.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.