Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 325/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-08-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. p o s t a n a w i a przyznać M. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), wniosła na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniono tym, że strona skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] złotych brutto i premii w kwocie od [...] do [...] złotych netto. Strona skarżąca wykazała też, że jest właścicielem samochodu osobowego, na którym ustanowiony jest zastaw rejestrowy oraz zabezpieczenie komornicze. Strona skarżąca oświadczyła, że na potrzeby postępowania przed organami skarbowymi i podatkowym ustanowiła swoimi pełnomocnikami radcę prawnego i doradcę podatkowego.

Strona skarżąca wykonując wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń nadesłała oświadczenie z dnia 13 lipca 2012 r. oraz potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach z dnia 19 lipca 2012 r. Wykonując wezwanie nadesłała ona również potwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie faktur VAT, wezwań do zapłaty oraz bilansu (znajdujące się w aktach sprawy I SA/Lu 324/12).

Z oświadczenia z dnia 13 lipca 2012 r. wynika, że strona skarżąca nie posiada rachunku bankowego, na którym byłyby gromadzone środki finansowe oraz, iż zamieszkuje w mieszkaniu należącym do matki i ojca, którzy ponoszą koszty jego eksploatacji. Z oświadczenia tego wynika także, że stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego wynoszą [...] złotych. Prócz tego strona skarżąca wymieniła koszty ponoszone w innych odstępach czasu niż miesięcznie a mianowicie koszt zużycia energii elektrycznej wynoszące [...] złotych, gazu – [...] złotych oraz koszt ubezpieczenia OC wynoszący [...] złote. Strona skarżąca oświadczyła również, że prowadzenie działalności gospodarczej zawiesiła z dniem 21 czerwca 2010 r.

Z zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach wynika, że przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto strony skarżącej z ostatnich trzech miesięcy wynosi [...] złotych, przeciętne miesięczne wynagrodzenie netto z ostatnich trzech miesięcy wynosi [...] złotych zaś średnio w ostatnich trzech miesiącach po potrąceniu z wynagrodzenia strony skarżącej podatku, składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, ubezpieczenie dobrowolne oraz potrąceniu kwot zajętych przez komornika stronie skarżącej tytułem wynagrodzenia wypłacano kwotę [...] złotych. Z zaświadczenia tego wynika też, że strona skarżąca zatrudniona jest na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony oraz, iż nie znajduje siew okresie wypowiedzenia ani w okresie próbnym.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osobom posiadającym dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z ostatnią z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Jak wynika bowiem z oświadczenia strony skarżącej osiągane przez nią dochody nie wystarczają na pokrycie wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego. W zakresie ponoszenia kosztów użytkowania mieszkania strona skarżąca korzysta z pomocy rodziców, którzy ponoszą koszty jego eksploatacji i utrzymania. Ponadto należy zauważyć, że wysokość miesięczne wynagrodzenia wypłacanego stronie skarżącej w zestawieniu z wyliczonymi przez nią kosztami utrzymania koniecznego wskazuje, iż strona skarżąca nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów utrzymania koniecznego. Przewyższają one bowiem wysokością realne miesięczne dochody strony skarżącej. Z tych powodów referendarz sądowy przyjął, że strona skarżąca nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Ponadto w sprawie niniejszej nie zachodzi przesłanka negatywna ustanowienia radcy prawnego wynikająca z art. 246 § 3 p.p.s.a., gdyż, jak wynika z oświadczenia strony skarżącej, radcę prawnego i doradcę podatkowego ustanowiła ona na potrzeby postępowania toczącego się przed organami skarbowymi i podatkowymi.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.