Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 4270/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Asesor WSA Krzysztof Retyk (spr.) Protokolant Barbara Kroczak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. i S. S. na decyzję Wojewody z dnia 19 października 2001 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. określa, iż wyżej wymieniona decyzja nie może być wykonywana.


UZASADNIENIE

W dniu 23 lipca 1999 r. spółka A złożyła w Urzędzie Gminy K. wniosek o pozwolenie na budowę drogi wewnętrznej na działkach nr [...], [...], [...] położonych w K. S. i T. S. złożyli w Urzędzie Gminy K. w dniu 3 września 1999 r. zgłoszenie wykonania utwardzonej drogi wewnętrznej wraz z chodnikiem z kostki brukowej na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...]. W wyniku przeprowadzonej wizji lokalnej w dniu 23 września 1999 r. stwierdzono, iż na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] wykonane zostały roboty budowlane bez zezwolenia polegające na wykonaniu zjazdu z drogi wojewódzkiej oraz wykonaniu całego odcinka drogi dojazdowej wraz z oświetleniem i siecią burzową.

Decyzją z dnia 9 września 1999 r. Wójt umorzył postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę drogi na działkach nr [...], [...], [...] w K. dla spółki A. W uzasadnieniu organ wywiódł, iż skoro rozpoczęto roboty budowlane bez pozwolenia na wskazanych wyżej działkach to postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę stało się bezprzedmiotowe. Na skutek wniesionego odwołania przez spółkę A Wojewoda decyzją z dnia 3 grudnia 1999 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż skoro inwestor, spółka A, przystąpił do wykonania drogi na działkach nr [...], [...], [...] położonych w K. bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę to jest to samowola budowlana, którą powinien się zająć organ nadzoru budowlanego, a tym samym postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę stało się bezprzedmiotowe.

Decyzją z dnia 9 września 1999 r. Wójt umorzył postępowanie w sprawie zgłoszenia przez S. i T. S. zamiaru budowy drogi utwardzonej z chodnikiem na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], położonych w K. W uzasadnieniu organ wywiódł, iż skoro rozpoczęto roboty budowlane bez pozwolenia na wskazanych wyżej działkach to postępowanie w sprawie zgłoszenia robót budowlanych stało się bezprzedmiotowe.

Na skutek wniesionego odwołania przez S. i T. S. Wojewoda decyzją z dnia 23 grudnia 1999 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

W uzasadnieniu organ wywiódł, iż z ustawy prawo budowlane z 1994 r. nie wynika aby roboty wskazane przez skarżących można było wykonać na podstawie zgłoszenie.

A zatem zdaniem organu Wójt miał obowiązek w terminie 30 dni wnieść sprzeciw w związku ze zgłoszonym zamiarem przystąpienia do wykonywania robót. Zdaniem organu II instancji organ I instancji nie wnosząc w terminie 30 dni sprzeciwu w związku ze zgłoszonym zamiarem przystąpienia do wykonywania przedmiotowych robót naruszył art. 30 ust. 2 ustawy z 1994 r. Prawo budowlane.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia 14 stycznia 2001 r. Wójt wniósł sprzeciw dla budowy zjazdu z drogi wojewódzkiej oraz utwardzonej drogi z chodnikiem na terenie działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] w K. oraz zobowiązał inwestorów S. i T. S. do uzyskania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji w trybie art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż przedmiotowe roboty budowlane wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. Organ stwierdził, iż zgłoszenie zostało złożone w dniu 3 września 1999 r. a już 23 września 1999 r. w wyniku przeprowadzonej wizji lokalnej ustalono, że roboty wymienione w zgłoszeniu zostały już wykonane. Tym samym nie upłynęło 30 dni, które umożliwiają organowi zgłoszenie sprzeciwu. Nadto realizacja przedmiotowej inwestycji objętej zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K.

Na skutek wniesionego odwołania skarżących S. i T. S. decyzją z dnia 19 października 2001 r. Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ powtórzył argumentacje prawną organu I instancji w sprawie zastosowania art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący S. i T. S. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zarzucili jej naruszenie art. 6, 7, 8, 107 i 138 k.p.a. Nadto naruszenie art. 21, 32, 64,8 Konstytucji RP, art. 140 k.c. oraz art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, iż decyzją z dnia 22 grudnia 1998 r. określono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy drogi, której przebieg był niemal identyczny jak planowana przez skarżących droga. Adresatem tej decyzji był inny podmiot o nazwie [...] Sp. z o.o. A zatem skoro tak planowany przebieg drogi był zgodny z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy K. to określenie w decyzji z dnia 14 stycznia 2001 r. jako nie zgodnej z prawem narusza art. 32 Konstytucji RP (wszyscy są wobec prawa równi).

Nadto skarżący wskazali, iż nie rozumieją dlaczego Wójt wniósł sprzeciw w dniu 14 stycznia 2000 r. a zatem sześć miesięcy po zgłoszeniu zamiaru wykonania robót budowlanych.

Organ II instancji w odpowiedzi na skargę, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze.zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).

Skarga jest zasadna jednakże z innych względów niż te, które wskazują skarżący. Sąd wychodząc poza granice skargi stwierdził, iż organ odwoławczy rozpatrując merytorycznie sprawę administracyjną pozwolenia na budowę zjazdu z drogi wojewódzkiej oraz utwardzonej drogi z chodnikiem na terenie działek [...], [...], [...] , [...], [...], [...], w K. naruszył art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 105 § 1 k.p.a.

Art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. nakazuje organowi odwoławczemu uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego gdy zachodzą okoliczności z art. 105 k.p.a. (umorzenie postępowania administracyjnego).

Zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego z 1994 r. dopiero decyzja o pozwoleniu na budowę upoważnia inwestora do przystąpienia do wykonywania robót budowlanych wymagających pozwolenia, zaś zgodnie z art. 30 prawa budowlanego w odniesieniu do robót budowlanych wymagających zgłoszenia - uprawnienie to powstaje z upływem 30 dni od dnia zgłoszenia, jeśli właściwy organ nie wniósł w tym okresie sprzeciwu.

W sprawie niniejszej jest niesporne, że w dniu wydania zaskarżonej decyzji przedmiotowe roboty budowlane zostały wykonane na działkach objętych wnioskami inwestorów (S. i T. S.), a zatem nie zachodziła przesłanka do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę albo zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. W takiej sytuacji wszczęte już postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe.

Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji państwowej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

Mając powyższe na względzie Sąd uwzględnił skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) ppkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270. z póź.zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1271. z póź. zm.).

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ odwoławczy powinien uchylić zaskarżoną decyzję oraz umorzyć postępowanie w sprawie.

Na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd określił, iż uchylona decyzja nie może być wykonywana.