Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 975/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Janusz Walawski, , Protokolant specjalista Ewa Kielak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy doktorantów oddala skargę


UZASADNIENIE

J. P. złożyła skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] maja 2019r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Studiów Doktoranckich Wydziału [...] z dnia [...] lipca 2018r. w sprawie skreślenia z listy studentów IV roku studiów.

Wnioskiem z dnia 5 kwietnia 2018 r. J. P. (dalej "skarżąca", "doktorantka") zwróciła się do Kierownika Studiów Doktoranckich na Wydziale [...](dalej "W[...]") U[...] o wyrażenie zgody na przedłużenie studiów doktoranckich do dnia 30 września 2018 r. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w związku z koniecznością prowadzenia długotrwałych badań naukowych (co zostało potwierdzone przez promotora) oraz z uwagi na swój stan zdrowia, wydłużenie terminu do dnia 30 września 2018 r. jest zasadne.

W odpowiedzi na powyższy wniosek, Kierownik Studiów Doktoranckich na W[...] U[...] (dalej "Kierownik Studiów"), pismem z dnia [...] lipca 2018 r. postanowił odmówić skarżącej przedłużenia okresu odbywania studiów. W uzasadnieniu wskazał, że w myśl § 5 ust. 5 Regulaminu Studiów Kierownik studiów doktoranckich, po zasięgnięciu opinii opiekuna naukowego lub promotora, może przedłużyć okres odbywania studiów doktoranckich, zwalniając jednocześnie doktoranta z obowiązku uczestniczenia w zajęciach, w przypadkach z uzasadnionych koniecznością prowadzenia długotrwałych badań naukowych, na czas ich trwania, nie dłużej jednak niż o dwa lata. Wskazano, na pozytywne stanowiska promotora co do przedłużenia terminu złożenia pracy dyplomowej, z uwagi na obszerny temat pracy, archiwalne materiały i związane z tym trudności przy pisaniu oraz zaawansowany stan pracy. W ocenie Kierownika studiów doktoranckich stan zaawansowania pracy nie rokuje napisania jej do września 2018 r., a przedstawione problemy zdrowotne nie uzasadniają przedłużenia studiów o wskazany we wniosku okres, albowiem do końca czwartego roku skarżąca powinna złożyć pracę doktorską. Podkreślono też wyjątkowy charakter instytucji przedłużenia studiów.

Jednocześnie, decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] Kierownik Studiów Doktoranckich na W[...] U[...] skreślił skarżącą z listy uczestników studiów doktoranckich na podstawie art. 197 ust. 2 i ust. 4 oraz art. 195 ust. 4a w zw. z art. 2 ust 10 i 18h ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 2183 z późn. zm., dalej "p.s.w."), art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej "k.p.a.") oraz § 5 ust. 1-4 i ust. 5, 12 ust. 2 Regulaminu studiów doktoranckich.

Kierownik Studiów Doktoranckich uwzględniając stan zaawansowania rozprawy doktorskiej doktorantki oraz biorąc pod uwagę stan zaawansowania pracy na tle innych doktorantów aplikujących na przedłużenie studiów postanowił, zasięgając dodatkowo opinii Kolegium Dziekańskiego Wydziału [...] w dniu [...] lipca 2018 r. nie wyrazić zgody na przedłużenie studiów doktoranckich J. P. uznając, że stan zawansowania pracy nie rokuje napisania jej do końca września 2018 r. Zgodnie z art. 195 ust. 4a PSW studia doktoranckie trwają nie krócej niż dwa lata i nie dłużej niż cztery lata, tak samo stanowi § 5 ust. 1 Regulaminu. W myśl art. 2 pkt 10 PSW studia trzeciego stopnia studia doktoranckie, prowadzone przez uprawnioną jednostkę organizacyjną uczelni, kończą się uzyskaniem kwalifikacji trzeciego stopnia, natomiast pkt 18h, wspomnianego przepisu wskazuje, że kwalifikacje trzeciego stopnia uzyskuje się, w drodze przewodu doktorskiego przeprowadzonego na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, stopnia naukowego doktora w określonej dziedzinie nauki w zakresie dyscypliny nauki lub doktora sztuki określonej dziedziny sztuki w zakresie dyscypliny artystycznej, potwierdzone odpowiednim dyplomem. Do dnia 26 lipca 2018 r. J. P. nie uzyskała dyplomu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji trzeciego stopnia. Okres przewidziany do uzyskania kwalifikacji trzeciego stopnia został przewidziany na nie krócej niż dwa lata i nie dłużej niż cztery lata podczas studiów doktoranckich. Organ wskazał, że do chwili wydania niniejszej decyzji doktorantka nie uzyskała odpowiedniego dyplomu, jak również nie złożyła pracy doktorskiej, zatem istnieje uzasadniona przesłanka do skreślenia ww. z listy doktorantów na Wydziale [...].

Pismem z dnia 12 sierpnia 2018 r. skarżąca wniosła "odwołanie od decyzji w sprawie odmowy przedłużenia studiów" z dnia [...] lipca 2018 r. oraz "odwołanie od decyzji w sprawie skreślenia z listy doktorantów z dnia [...] lipca 2018 r.".

Następnie pismem z dnia 25 października 2018 r. oraz pismem z dnia 22 listopada 2018 r. skarżąca ponowiła prośbę o przedłużenie studiów doktoranckich, tym razem do dnia 30 września 2019 r.

Organ II instancji w decyzji z dnia [...] lutego 2019r. wskazał, iż zgodnie z art. 195 ust. 4a PSW studia doktoranckie trwają nie krócej niż dwa lata i nie dłużej niż cztery lata, tak samo stanowi § 5 ust. 1 Regulaminu. W przedmiotowej sprawie należy odnieść się do poprzednio brzmiących przepisów wskazujących, kiedy studia doktoranckie zostają ukończone. W myśl art. 2 pkt 10 PSW studia trzeciego stopnia studia doktoranckie, prowadzone przez uprawnioną jednostkę organizacyjną uczelni,

kończą się uzyskaniem kwalifikacji trzeciego stopnia, natomiast pkt 18h wspomnianego przepisu wskazują, że kwalifikacje trzeciego stopnia uzyskuje się, w drodze przewodu doktorskiego przeprowadzonego na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, stopnia naukowego doktora w określonej dziedzinie nauki w zakresie dyscypliny nauki lub doktora sztuki określonej dziedziny sztuki w zakresie dyscypliny artystycznej, potwierdzone odpowiednim dyplomem. Z analizy dokumentacji wynika, że do dnia 26 lipca 2018 r. J. P. nie uzyskała dyplomu potwierdzającego uzyskaniem kwalifikacji trzeciego stopnia. Okres przewidziany do uzyskania kwalifikacji trzeciego stopnia został przewidziany na nie krócej niż dwa lata i nie dłużej niż cztery lata podczas studiów doktoranckich. Skarżąca studiowała 4 lata, jednakże nie zakończyła tych studiów złożeniem pracy dyplomowej w wymaganym terminie. J. P., powinna złożyć prace dyplomowe najpóźniej do dnia 30 września 2017 r. Wprawdzie skarżąca wnosiła w dniu 13 września 2017 r. pisemną prośbą o przedłużenie studiów doktoranckich, uzasadniając bardzo dużym nakładem pracy związanym z przygotowaniem rozprawy doktorskiej, jednak Kierownik studiów doktoranckich nie przychylił się do jej prośby. Z powodów proceduralnych odmowna decyzja została uchylona i wydana prawidłowo dopiero w dniu [...] lipca 2018 r. to jednak do tego czasu J. P. nie złożyła pracy dyplomowej, choć argumentując wniosek o przedłużenie studiów doktoranckich wskazywała, że brakuje jej kilku stron do zakończenia.

W dniu 11 września 2017 r. Promotor poinformował Dziekana, że J. P. zostały do napisania ostatnie strony do dokończenia pracy doktorskiej, dlatego zwraca się z prośbą o przedłużenie terminu złożenia pracy, gdyż jest już ona na ukończeniu. Promotor nie wspomniał o prowadzonych niedokończonych badaniach natomiast wskazał, że temat jest obszerny i jest opracowany na materiałach archiwalnych.

W tym kontekście organ zaznaczył, że J. P. składając wniosek o stypendium doktoranckie deklarowała w dniu 26 października 2016 roku napisanie pracy w połowie, za co uzyskała 25 punktów do przedmiotowego stypendium oraz do stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych. Z dokumentacji zgromadzonej w aktach osobowych wynika, że ks. prof. dr hab. S. U. wskazał, że J. P. do dnia 4 października 2016 r. zebrała materiały badawcze do całej pracy doktorskiej i jest w trakcie pisania pracy doktorskiej i że napisała już połowę pracy doktorskiej. J. P. taką samą deklarację złożyła we wniosku o zwiększenie stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych. Doktorantka na podstawie złożonych deklaracji otrzymała stypendium doktoranckie z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych w roku akademickim 2016/2017, poprzez uzyskanie 25 punktów które to punkty umożliwiły uzyskanie tych stypendiów. Zatem złożona prośba w dniu 5 kwietnia 2018 r. o przedłużenie studiów, w którym J. P. zwraca się z prośbą o przedłużenie studiów doktoranckich do dnia 30 września 2018 r. z uwagi na konieczność prowadzenia długotrwałych badań naukowych jest sprzeczne z w wcześniejszymi złożonymi deklaracjami. Ta sprzeczność powoduje duże wątpliwości, co do zaawansowania pracy dyplomowej. Dodatkowo Powyższa sytuacja jest o tyle niejasna, że z oświadczenia skarżącej jak również promotora wynikała, ze praca jest już na ukończeniu i zostało do napisania kilka stron, mimo że te deklaracje były złożone w dniu 11 września 2017 r. do chwili obecnej nie została ukończona.

Odnosząc się do problemów zdrowotnych to zabieg chirurgiczny jak również zaświadczenie z poradni lekarza rodzinnego nie uzasadniają z automatu przedłużenie studiów doktoranckich, gdyż to organ decyduje czy mają one wpływ lub nie na daną okoliczność.

Organ wskazał, że ponieważ do dnia wydania niniejszej decyzji J. P. nie złożyła pracy dyplomowej, jak również nie otrzymała zgody na przedłużenie studiów istnieje uzasadniona przesłanka do skreślenia J. P. z listy doktorantów na Wydziale [...].

J. P. złożyła skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] maja 2019r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Studiów Doktoranckich Wydziału [....] z dnia [...] lipca 2018r. w sprawie skreślenia z listy studentów IV roku studiów.

Zaskarżonej decyzji zarzucała rażące naruszenie, które miało wpływ na wynik sprawy:

1. art. 54 § 3 ppsa poprzez zmianę swojego stanowiska, w sytuacji, gdy po złożeniu skargi na decyzję Prorektora ds. studenckich i kształcenia U[...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. organ uznał wszystkie zarzuty i argumenty podniesione w skardze, co obligowało go do dalszego zajmowania tego stanowiska,

2. art. 6 k.p.a. poprzez niedziałanie na podstawie przepisów prawa, lecz dowolne jego stosowanie, w szczególności, że organ uznał w całości za zasadną skargę na decyzję Prorektora ds. studenckich i kształcenia U[...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r.,

3. art. 7, 88 i 80 k.p.a. ze względu na nierozpatrzenie całości materiału dowodowego w postaci pozytywnej opinii promotora naukowego oraz zaświadczeń lekarskich dotyczących problemów zdrowotnych, w szczególności, że organ uznał ten zarzut w mojej skardze na decyzję Prorektora ds. studenckich i kształcenia U[...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r.,

4. art. 197 ust. 2 i 4 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym ze względu:

a) na błędne określenie, że nie wypełniłam podstawowych obowiązków doktoranta w sytuacji, gdy stan zawansowania pracy jest znaczący (ponad 200 stron pracy), a przed upływem roku akademickiego złożyłam podanie o przedłużenie studiów ze względu na stan zaawansowania pracy, pozytywną opinię promotora oraz problemy zdrowotne,

b) na podjęcie decyzji uznaniowej bez analizy całości zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności, że organ uznał ten zarzut w mojej skardze na decyzję Prorektora ds. studenckich i kształcenia U[...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r.,

5. art. 104 i 107 k.p.a. ze względu na:

a) brak odniesienia się w decyzji do mojej sytuacji, a jedynie poprzestanie na zacytowaniu odpowiednich przepisów, co spowodowało, że całkowicie pominięto przedłożoną pozytywną opinię promotora oraz zaświadczenia lekarskie,

b) podjęcie decyzji uznaniowej, które powinna cechować się szczególnym zbadaniem całości materiału dowodowego,

6. art. 12 k.p.a. poprzez rażąco długie rozpoznanie mojego odwołania, co negatywnie wpłynęło na moją sytuację, bowiem nie mogłam oddać pracy, ponieważ nikt nie wiedział jaki ma status,

7. § 5 i § 12 ust. 2 regulaminu studiów doktoranckich poprzez nieuwzględnienie mojego wniosku o przedłużenie studiów doktoranckich w sytuacji, gdy spełniłam przesłanki regulaminowego do jego otrzymania, bowiem stan zaawansowania pracy jest znaczący (ponad 200 stron), posiada pozytywną opinię promotora, a także miała problemy zdrowotne,

8. § 7 rozporządzenia Ministra nauki i szkolnictwa wyższego w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich, w szczególności, że organ uznał ten zarzut w skardze na decyzję Prorektora ds. studenckich i kształcenia U[...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r.

Skarżąca podnosi, że w drodze skargi do WSA zaskarżyła w całości decyzję Prorektora ds. studenckich i kształcenia U[...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. oraz w całości postanowienie Prorektora ds. studenckich i kształcenia U[...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r.

Następnie decyzją Prorektora ds. Studenckich i Kształcenia nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ppsa zaskarżona decyzja została uchylona w całości przez organ w ramach autokontroli.

Tym samym, w ocenie skarżącej, organ uznał wszystkie jej zarzuty ze skargi oraz wnioski. Warunkiem skorzystania z instytucji samokontroli jest bowiem uwzględnienie przez organ administracji publicznej skargi w całości, a więc uznanie przez organ, że zarówno zarzuty, wnioski, jak i wskazana w treści skargi podstawa prawna są uzasadnione (por. wyr. NSA z 11 maja 2011 r., II OSK 811/10, wyr. NSA z 11 maja 2011 r., II OSK 810/10; wyr. WSA w Warszawie z 3 kwietnia 2013 r., VIII SA/Wa 1023/12). Wywodziła, że jeżeli organ administracji publicznej nie uznaje za uzasadnione zarzutów, nie uwzględnia w całości wniosków, kwestionując przedstawioną w treści skargi podstawę lub ocenę prawną naruszeń, to nie może wydać rozstrzygnięcia, lecz powinien przekazać skargę sądowi do rozpoznania. Sąd bowiem, w przeciwieństwie do organu działającego w trybie art. 54 § 3 PPSA, nie jest związany granicami skargi (art. 134 § 1 ppsa, wyr. NSA z 5 lutego 2008 r., I OSK 581/07).

Ponadto, artykuł 197 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym przewiduje nie tyle obowiązek, ale możliwość skreślenia doktoranta z listy uczestników studiów. Decyzja wydawana na podstawie art. 197 ust. 4 ustawy ma bowiem charakter fakultatywny i jest wydawana w ramach tzw. uznania administracyjnego (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 listopada 2016 r. III SA/Kr 615/16).

Zdaniem skarżącej w sprawie nie przeanalizowano całkowicie dokumentacji, bowiem spełniła ona kryteria do tego, aby otrzymać przedłużenie studiów doktoranckich. Całkowicie pominięto fakt, że chorowała w trakcie studiów doktoranckich, co uniemożliwiał pisanie pracy. Ponadto stan zaawansowania pracy jest znaczny (praca ma ponad 200 stron, jest już na ukończeniu). Przedłożone przeze mnie dokumenty (w szczególności zaświadczenia lekarskie oraz opinia promotora) pozwalają na to, aby przedłużyć studia doktoranckie o rok ze względu na badania naukowe (pisanie pracy) bądź stan zdrowia.

Rektor Uniwersytetu [...] w [...] wnosił o oddalenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługiwała na uwzględnienie.

Skarżąca w znacznej części skargi i jej zarzutów powołuje, iż zaskarżyła w całości decyzję Prorektora ds. studenckich i kształcenia U[...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. oraz w całości postanowienie Prorektora ds. studenckich i kształcenia U[...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. Następnie decyzją Prorektora ds. Studenckich i Kształcenia nr [...] z dnia [...] marca 2018r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ppsa zaskarżona decyzja została uchylona w całości przez organ w ramach autokontroli. Tym samym, w ocenie skarżącej, organ uznał wszystkie jej zarzuty ze skargi oraz wnioski.

Organ jest uprawniony zastosować art. 54 § 3 p.p.s.a. tylko w takiej sytuacji, w której zamierza uwzględnić skargę w całości, a więc wyłącznie wówczas, kiedy zgadza się w pełni ze stanowiskiem skarżącego zaprezentowanym w skardze. W konsekwencji prawidłowe zastosowanie art. 54 § 3 p.p.s.a. może prowadzić wyłącznie do wydania rozstrzygnięcia przez organ zgodnego dokładnie z oczekiwaniami skarżącego. "Ratio legis instytucji autokontroli polega bowiem na załatwieniu sprawy skargi strony co do istoty, a nie na wydaniu rozstrzygnięcia kasacyjnego, które przysługuje sądowi administracyjnemu z mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. Celem autokontroli jest to, aby sprawa, która przeszła przez tok instancji, nie powracała na drogę postępowania administracyjnego, bo ta możliwość wykluczona została przez przekazanie sprawy do sądu" (tak wyrok WSA w Gdańsku z dnia 27 lipca 2017 r., III SA/Gd 229/17, LEX nr 2334411).

W przedmiotowej sprawie organ wydając decyzję z dnia [...] marca 2018r. nr [...] , oprał ją na artykule 154 § 1 i 2 k.p.a. Wprawdzie organ powiązał treść artykułu 154 § 1 i 2 k.p.a. z art. 54 § 3 ppsa, lecz z treści decyzji jasno wynikało, że organ nie uznał za zasadną skargi lecz stwierdził rażące naruszenie prawa, co skutkowało uchyleniem decyzji z dnia [...] stycznia 2018r. oraz z dnia [...] listopada 2017r.

J. P. nie złożyła skargi od decyzji Prorektora ds. Studenckich i Kształcenia z dnia [...] marca 2018r., co skutkowało tym, iż decyzja zyskała walor decyzji ostatecznej. Jako taka zachowana jest też w obrocie prawnym. Ocena jej zgodności z prawem pozostaje zatem poza kognicją sądu administracyjnego w przedmiotowej sprawie.

Kierownik Studiów Doktoranckich na Wydziale [...] Uniwersytetu [...] wydał decyzję z dnia [...] lipca 2018r. nr [...], o skreśleniu skarżącej z listy IV roku studiów doktoranckich na kierunku [...] na Wydziale[...] . Na następnie Prorektor ds. Studenckich i Kształcenia decyzją z dnia [...] lutego 2019r. nr [...] utrzymał w mocy decyzje z dnia [...] lipca 2018r.

Powyższe decyzje są przedmiotem kontroli sądu administracyjnego w niniejszej sprawie.

Na mocy przepisu art. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1669, dalej "pwpsw") ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r. Na podstawie art. 169 pkt 3 ustawy wprowadzającej ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym - ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym traci moc z dniem wejścia w życie ustawy wprowadzającej, z wyjątkiem art. 98, art. 100, art. 101, art. 102, art. 103, art. 103a, art. 104 i art. 106, które tracą moc z dniem 31 grudnia 2018 r.

Natomiast na mocy przepisu art. 227 ust. 3 ww. ustawy z dnia 3 lipca 2018 r.- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, statuty uczelni obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1 (tj. ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce) zachowują moc do dnia wejścia w życie statutów, o których mowa w ust. 1 i 2.

Zatem Statut U[...] zachował moc do dnia wejścia w życie statutu, o którym mowa w art. 227 ust. 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Natomiast zgodnie z art. 263 ust. 1 i 2 pwpsw : Senaty uczelni uchwalą regulaminy studiów na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w terminie umożliwiającym ich wejście w życie nie później niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy. Regulaminy uchwalone na podstawie art. 161 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 169 pkt 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie regulaminów, o których mowa w ust. 1.

Powyższe oznacza, że organy prawidłowo w podstawie prawnej skarżonych rozstrzygnięć podały przepisy Regulaminu studiów stanowiące załącznik do Uchwały nr [...]Senatu U[...].

Obie decyzje zawierają w podstawie prawnej przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 2183, ze zm., dalej "psw"). Zgodnie z art. 279 ust. 1 pwpsw Studia doktoranckie rozpoczęte przed rokiem akademickim 2019/2020 prowadzi się na zasadach dotychczasowych, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2023 r. Powyższy przepis uzasadnia zatem stosowanie przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym w przedmiotowej sprawie.

Kwestie związane ze skreśleniem z listy uczestników studiów doktoranckich uregulowane zostały w art. 197 ust. 4 i 5 psw w zw. z art. 279 ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1669). Zgodnie z treścią art. 197 ust. 1 psw doktorant jest obowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów doktoranckich. Do podstawowych obowiązków doktorantów, poza obowiązkami określonymi w art. 197 ust. 1, należy realizowanie programu studiów doktoranckich oraz prowadzenie badań naukowych i składanie sprawozdań z ich przebiegu, co wynika z art. 197 ust. 2 psw. Doktoranci, którzy nie wywiązują się z wymienionych powyżej obowiązków, zgodnie art. 197 ust. 4 psw, mogą zostać skreśleni z listy uczestników studiów doktoranckich. Decyzją o skreśleniu podejmuje kierownik studiów. Do decyzji podejmowanej w powyższym przedmiocie, zgodnie z art. 207 ust. 1 psw, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (aktualnie: t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, dalej powoływanej jako "k.p.a.") oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego, gdyż nie ulega wątpliwości, że stanowi ona decyzję podjętą w indywidualnych sprawach doktorantów, a więc dotyczy sfery praw i obowiązków studenta i wywiera bezpośredni skutek na zewnątrz (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 2204/11 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odesłanie, w treści art. 207 ust. 1 psw, do odpowiedniego stosowania przepisów k.p.a. oraz użyte w przepisie art. 197 ust. 4 psw sformułowanie "mogą zostać skreśleni", oznacza że zgodnie z wolą ustawodawcy decyzja o skreśleniu doktoranta z listy uczestników studiów doktoranckich podejmowana jest w ramach uznania administracyjnego.

Sądowa kontrola legalności uznaniowych decyzji sprowadza się natomiast do oceny, czy organ prawidłowo zgromadził materiał dowodowy, czy wyciągnięte wnioski w zakresie merytorycznym mają swoje uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym oraz czy dokonana ocena mieści się w ustawowych granicach, wyciągnięte zaś wnioski są logiczne i poprawne (wyrok WSA w Białymstoku z 2 grudnia 2011 r., I SA/Bk 335/2011, LexisNexis nr 3066485). Natomiast w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 11 sierpnia 2011 r. (II SA/Bk 347/2011, LexisNexis nr 2801203) podniesiono, że stosownie do art. 3 u.p.p.s.a. sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej, i oceny tej dokonuje na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Sąd nie posiada natomiast uprawnień do oceny słuszności czy też celowości skarżonej decyzji, jak również nie rozpatruje sprawy, kierując się zasadami współżycia społecznego. Podobnie w wyroku z 6 kwietnia 2011 r. (II GSK 428/2010, LexisNexis nr 2561779) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że poza wyjątkiem określonym w art. 106 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne w ogóle nie prowadzą postępowania dowodowego i nie dokonują ustaleń.

Organ zarówno I jak i II instancji wnikliwie zbadał stan sprawy doktorantki. Nie umknęły uwadze organu deklaracje związane początkowo z ukończeniem połowy pracy a następnie deklarowane "ostanie strony", jakie miały zostać skarżącej do napisania. Z dokumentacji zgromadzonej w aktach osobowych wynika, że ks. prof. dr hab. S. U. wskazał, że J. P. do dnia 4 października 2016r. zebrała materiały badawcze do całej pracy doktorskiej i jest w trakcie pisania pracy doktorskiej i że napisała już połowę pracy doktorskiej. J. P. taką samą deklarację złożyła we wniosku o zwiększenie stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych. Doktorantka na podstawie złożonych deklaracji otrzymała stypendium doktoranckie z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych w roku akademickim 2016/2017, poprzez uzyskanie 25 punktów które to punkty umożliwiły uzyskanie tych stypendiów. Natomiast we wniosku z dnia 5 kwietnia 2018 r. skarżąca zwracała się z prośbą o przedłużenie studiów doktoranckich do dnia 30 września 2018 r. z uwagi na konieczność prowadzenia długotrwałych badań naukowych, co jest sprzeczne z wcześniejszymi deklaracjami. Ta sprzeczność spowodowała wątpliwości organu, co do zaawansowania pracy dyplomowej. Przy czym w dacie wydania decyzji przez organ I i II instancji skarżąca nie zadeklarowała ukończenia pracy.

Podobnie organ zarówno I, jak i II instancji odniósł się do problemów zdrowotnych mających być jedną z przyczyn braku ukończenia pracy. Dokumentacja medyczna przedłożona przez skarżącą wskazywała jedynie na sporadyczne problemy ze zdrowiem a nie na chorobę przewlekłą, uniemożliwiającą ukończenie pracy w terminie. Brak jest dokumentacji medycznej potwierdzającej zaistnienie takich okoliczności. Przy czym ani organ ani tym bardziej sąd administracyjny nie mógł na tą okoliczność prowadzić samodzielnie postępowania dowodowego. Skarżąca powinna bowiem wykazać przed organem powyższe przesłanki, potwierdzające, że problemy ze zdrowiem uniemożliwiły jej terminowe sporządzenie pracy.

Ponadto zgodnie z art. 195 ust. 4a psw oraz § 5 ust. 1 regulaminu U[...] studia doktoranckie trwają nie krócej niż dwa i nie dłużej niż cztery lata. Dokumentacja sprawy wskazuje, że do dnia 26 lipca 2018r. skarżąca nie zakończyła studiów doktoranckich. Organ tym samym był zobligowany do wykreślenia ww. z listy IV roku studiów doktoranckich.

Zarzuty skargi należało zatem uznać za bezzasadne, organ bowiem nie naruszył prawa a postępowanie przeprowadził wnikliwie, odnosząc się do okoliczności faktycznych oraz dowodów istotnych w sprawie, w sposób wyczerpujący i klarowny.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.