Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 258/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 154 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi Z.J.R. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi Miasta grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 listopada 2009r. sygn. akt II SA/Go 706/09 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z.J.R., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę na niewykonanie przez Prezydenta punktu II sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Go 706/09, w którym stwierdzono uprawnienie skarżącego Z.J.R. do otrzymania zwrotu opłat za karty pojazdów wydane na podstawie decyzji Prezydenta Miasta. Skarżący wniósł o:

1. wymierzenie Prezydentowi Miasta grzywny w kwocie 20. 000,00 zł,

2. orzeczenie o obowiązku Prezydenta Miasta w przedmiocie zwrotu stronie skarżącej nienależnie pobranych opłat za karty pojazdów, wydane na podstawie decyzji Prezydenta Miasta - szczegółowo opisanych w punkcie II sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Go 706/09, w terminie siedmiu dni od daty uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie,

3. zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Skarga została wniesiona na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270zezm.)

W uzasadnieniu skargi, pełnomocnik skarżącego, przywołał treść sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Go 706/09, gdzie w punkcie II stwierdzono uprawnienie skarżącego do otrzymania zwrotu opłat za karty pojazdów, wydane na podstawie decyzji Prezydenta Miasta. Pełnomocnik wskazał, że strona przeciwna wywiązała się z punktu III sentencji wyroku, czyli zwróciła stronie skarżącej koszty postępowania sądowego, jednakże nie wykonała pozostałej części wyroku - w tym uprawnienia strony skarżącej do otrzymania zwrotu opłat za karty pojazdów.

Pismem z dnia [...] lutego 2010 r., po upływie 34 dni od daty otrzymania przez stronę przeciwną akt postępowania, Prezydent Miasta został wezwany przez stronę skarżącą do niezwłocznego wykonania punktu II wskazanego powyżej wyroku. W odpowiedzi na wezwanie Prezydent Miasta odmówił wypłaty żądanej kwoty.

Zdaniem strony skarżącej, nie budzi żadnych wątpliwości, że strona przeciwna nie wykonała punktu II sentencji wyroku, albowiem przez niewykonanie należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r. sygn. akt II SA2015/00, niepublik.). W ocenie strony skarżącej, stwierdzenie przez Sąd uprawnienia strony do otrzymania zwrotu opłat w istocie rzeczy oznacza obowiązek strony przeciwnej do dokonania danego zwrotu.

Pełnomocnik zarzucił, iż wbrew obowiązkowi wynikającemu z uzasadnienia wyroku, strona przeciwna nawet nie ustaliła wysokości wymaganych opłat za dane karty pojazdu.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swego stanowiska w sprawie organ powołał się na treść Uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt l OPS 3/7. Organ wskazał, że stwierdzenie w postępowaniu sądowo -administracyjnym, iż w oznaczonym zakresie powstaje obowiązek administracyjny nie wyklucza dochodzenia przez stronę roszczenia o zapłatę w zakresie dotyczącym tego obowiązku, jeżeli organ nie wykona świadczenia. Zatem jeżeli Prezydent Miasta nie wypłacił, nie zwrócił należnego świadczenia, uprawnionemu przysługuje droga powództwa cywilnego o jego zwrot.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Wyrokiem z dnia 18 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Go 706/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w punkcie l sentencji wyroku - stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności; w punkcie II - stwierdził uprawnienie Z.J.R. do otrzymania zwrotu opłat za karty pojazdów wydane na podstawie wymienionych decyzji Prezydenta Miasta; w punkcie III -zasądził od Prezydenta Miasta na rzecz skarżącego Z.J.R. zwrot kosztów postępowania sądowego.

Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 1 stycznia 2010 r.

Z.J.R., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na niewykonanie powyższego wyroku. W skardze strona skarżąca domagała się wymierzenia Prezydentowi Miasta grzywny z powodu niewykonania punktu II wskazanego powyżej wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. oraz orzeczenie o obowiązku Prezydenta Miasta w przedmiocie zwrotu stronie skarżącej nienależnie pobranych opłat za karty pojazdów.

Stosownie do treści art. 154 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwana dalej ustawą, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W myśl § 6 art. 154 grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Z akt sprawy wynika, iż przed skierowaniem skargi do Sądu skarżący, stosownie do treści przytoczonego powyżej przepisu art. 154 § 1 ustawy, wezwał na piśmie organ do wykonania punktów l i II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Go 706/09, poprzez zwrócenie stronie kwoty 38. 250, 00 zł wraz z należnymi odsetkami ustawowymi za zwłokę, tytułem nienależnie pobranych opłat za wydanie kart pojazdów. Pismem z dnia [...] marca 2010 r. Prezydent Miasta odmówił stronie skarżącej wypłaty żądanej kwoty z odsetkami, twierdząc, że w punkcie II sentencji wyroku WSA stwierdza tylko, że skarżący Z.J.R. ma uprawnienie do zwrotu opłat za karty pojazdu, nie nakazuje zaś jej zwrotu.

Przez niewykonanie orzeczenia sądu w rozumieniu art. 154 § 1 należy rozumieć niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz bezczynność organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. A zatem skarga o wymierzenie organowi grzywny przysługuje w dwóch sytuacjach:

1) gdy organ nie wykonuje wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz

2) gdy organ pozostaje w bezczynny po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 2 lipca 2008 r. sygn. akt l SA/Wr 1811/ 07, Lex nr 479268).

Niewykonanie przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność ma miejsce wówczas, gdy organ administracji publicznej zobowiązany prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego , nie wykonuje nałożonego przez sąd obowiązku, polegającego na wydaniu w określonym terminie aktu lub dokonaniu, określonych przez sąd czynności procesowych. Dotyczy to zarówno obowiązków objętych sentencją wyroku, jak też wskazań zawartych w jego uzasadnieniu. Niewykonaniem wyroku jest również takie działanie organu, które ma miejsce po zwrocie akt administracyjnych organowi przez sąd administracyjny, lecz pozostaje w sprzeczności z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku sądu (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 23 lipca 2008 r. sygn. akt II SAB/OI 16/08, Lex nr 518483).

W kontekście powyższych wywodów należy stwierdzić, że skarga była bezzasadna.

Zasadniczą kwestią w rozpatrywanej sprawie jest - czy organ, którym w danej sprawie jest Prezydent - nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że powyższy wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Go 706/09, nie dotyczył bezczynności Prezydenta. W wyroku tym Sąd nie zobowiązał organu do wykonania określonych czynności procesowych, a zatem organ nie był zobowiązany do określonego zachowania się po zwrocie akt administracyjnych sprawy, tak jak to ma miejsce w wypadku prawomocnego wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność. Następnie, na mocy tegoż wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. nie doszło do uchylenia lub stwierdzenia nieważności aktu administracyjnego lub czynności, tym samym po otrzymaniu akt wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu, organ nie miał procesowego obowiązku podejmowania dalszych czynności w sprawie. W ocenie Sądu, po zwrocie akt administracyjnych sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem, nie zachodziła potrzeba kontynuacji sprawy administracyjnej (por. przytoczony powyżej wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r. sygn. akt II SA/2015/00).

Należy wskazać, że konstrukcja sentencji wyroku wydanego przez sądy administracyjne wynika z przepisów wskazanej powyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002 r. Nr 153 póz. 1270 ze zm.). Wątpliwości co do treści wyroku sąd rozstrzyga postanowieniem (art. 158).

W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie, nie doszło do niewykonania przez organ administracyjny wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Go 706/09. Mocą wskazanego powyżej wyroku, Sąd stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności, stwierdził uprawnienie skarżącego do otrzymania zwrotu opłat za karty pojazdów oraz zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego. Powyższy wyrok nie dotyczył bezczynności organu, na jego mocy nie uchylono lub nie stwierdzono nieważności aktu lub czynności. Wykładnia gramatyczna przepisu art. 154 § 1, prowadzi do wniosku, iż w analizowanej sprawie nie miała miejsca żadna z sytuacji, o których mowa w tym przepisie ustawy.

Treść wyroku (pkt l i II sentencji) uprawnia skarżącego do wystąpienia z żądaniem zapłaty kwoty z tytułu zwrotu opłaty za karty pojazdów. W tym względzie Sąd podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt l OPS 3/07. W uzasadnieniu tejże uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stwierdzenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym, że określony obowiązek strony istnieje lub nie istnieje w określonym zakresie, nie wyklucza dochodzenia przez stronę roszczenia o zapłatę w zakresie dotyczącym tego obowiązku, jeżeli organ nie wykona świadczenia. Rozstrzygnięcie sądu administracyjnego o istnieniu lub nieistnieniu takiego obowiązku może mieć znaczenie w toku rozpoznawania sprawy cywilnej o zapłatę. Powyższe stanowisko zostało również przyjęte jako prawidłowe, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2010 r. sygn. akt l OSK 590/09.

Z wyżej przedstawionych względów, za niesłuszne należało również uznać stanowisko strony skarżącej zaprezentowane w uzasadnieniu skargi, w myśl którego poprzez samo nieustalenie wysokości wymaganych opłat organ dopuścił do niewykonania powyższego wyroku.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił. .