Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 420/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Pomoc społeczna
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 8 pkt 2, art. 10 ust. 1, 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1518
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych
article: art. 52 par. 1, art. 53 par. 3, art. 145 par. 1 lit. a)
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 27 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, , Protokolant Referent stażysta Aleksandra Banasiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2017 roku sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Ł. na decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami uchyla zaskarżoną decyzję. LS


UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Ł. , działając w oparciu o przepis art. 8, art. 50 § 1, art. 52 § 1, art. 53 § 3 i art. 54 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." – zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. wydaną z upoważnienia Wójta Gminy B. z dnia [...], [...], w części dotyczącej punktu 4, przyznającej E. W. dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego - opieka nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym w trakcie jednego porodu przyznany na W. W, F. W., w kwocie 400 zł miesięcznie, na okres od 1 listopada 2016 r. do 3 lipca 2017 r.

Prokurator zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 8 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 1518 ze zm.) polegające na błędnej wykładni i przyjęciu, iż dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego przysługuje w stałej wysokości w kwocie 400 zł, niezależnie od ilości dzieci urodzonych w czasie jednego porodu, podczas gdy prawidłowa interpretacja wskazanych powyżej przepisów powinna prowadzić do stwierdzenia, że dodatek ten przysługuje na każde z tych dzieci w kwocie 400 zł miesięcznie.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że decyzją z dnia [...] Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., z upoważnienia Wójta Gminy B. przyznał E. W. świadczenia rodzinne w formie:

1. zasiłku rodzinnego na dziecko do 5 lat, przyznany na F. W. w kwocie 95 zł miesięcznie na okres od 1.11.2016r. do 31.10.2017r.

2. zasiłku rodzinnego na dziecko do 5 lat przyznany na W. W. w kwocie 95 zł miesięcznie na okres od 1.11.2016r. do 31.10.2017r.

3. zasiłku rodzinnego na dziecko w wieku 5 -18 lat przyznany na W. W. w kwocie 124 zł miesięcznie na okres 1.11.2016r. do 31.10.2017r.

4. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego - opieka nad jednym dzieckiem przyznany na F. W. i W. W. w kwocie 400 zł miesięcznie na okres od 1.11.2016r. do 3.07.2017r.

5. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego przyznany na W. W. w kwocie 100 zł jednorazowo,

6. dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wieloletniej przyznany na F. W. w kwocie 95 zł miesięcznie na okres od 1.11.2016r. do 31.10.2017r.

Powyższa decyzja została doręczona uprawnionej w dniu 18 listopada 2016 r. i stała się ostateczna.

W ocenie Prokuratora organ administracji orzekając w punkcie 4 zaskarżonej decyzji tj. przyznając dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego - przyznany na F. W. i W. W. w kwocie 400 zł miesięcznie, dokonał błędnej wykładni art. 8 pkt 2 w związku z art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Analiza akt sprawy o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego wnioskodawcy E. W. wskazuje, iż wymieniona jest matką bliźniaków F. W. oraz W. W., urodzonych w dniu [...]. W związku z tym pracodawca udzielił jej urlop wychowawczy od dnia 4 lipca 2016 r. do dnia 3 lipca 2017 r.

Prokurator wyjaśnił, że z treści przepisu art. 8 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych wynika, że do zasiłku rodzinnego przysługuje dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. Dodatek ten przysługuje matce, ojcu lub opiekunowi faktycznemu dziecka uprawnionemu do urlopu wychowawczego nie dłużej niż przez okres 24 miesięcy kalendarzowych, 36 miesięcy, jeżeli sprawuje opiekę nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu oraz 72 miesiące, jeżeli sprawuje opiekę nad dzieckiem niepełnosprawnym. Z kolei przepis art. 10 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie wskazuje wprost, czy dodatek w kwocie 400 zł miesięcznie przysługuje na każde dziecko, czy też przysługuje jeden dodatek niezależnie od ilości dzieci, uzależniony od korzystania przez uprawnionego z urlopu wychowawczego. Z uwagi na pojawiające się w orzecznictwie rozbieżności interpretacyjne w tym zakresie, Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 26 czerwca 2014 r. w sprawie I OPS 15/13 podjął uchwałę w składzie 7 sędziów, zgodnie z którą dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2013r., poz. 1456 ze zm.), w przypadku korzystania z urlopu wychowawczego w celu sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu, przysługuje do zasiłku rodzinnego na każde z tych dzieci.

Mając na uwadze treść powyższej uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz podzielając jej argumentację Prokurator stwierdził, że organ administracji orzekający w niniejszej sprawie, przyznając E. W. dodatek do zasiłku rodzinnego w wysokości 400 zł miesięcznie na dwoje dzieci urodzonych podczas jednego porodu – F. i W. W., naruszył przepis art. 10 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie. Niewątpliwie, dostrzeżone uchybienie miało wpływ na wynik sprawy administracyjnej, zainicjowanej wnioskiem E. W., albowiem prawidłowa interpretacja zastosowanych przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych winna spowodować przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego w kwocie 400 zł na każde z dzieci urodzonych podczas jednego porodu, czyli w łącznej wysokości 800 zł. Natomiast zaskarżoną decyzją przyznano wskazany dodatek jedynie w kwocie 400 zł.

Wskazując na powyższe Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej punktu 4.

W odpowiedzi na skargę Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wnosząc jednocześnie o oddalenie skargi w całości.

W ocenie Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. obowiązujące przepisy art. 10 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych wskazują, iż dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym w czasie jednego porodu przysługuje w kwocie 400 zł miesięcznie przez okres 36 miesięcy kalendarzowych. Zgodnie natomiast z art. 186 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r., poz. 1666 ze zm.) niezależnie od liczby dzieci urodzonych podczas jednego porodu, pracownikowi przysługuje jeden urlop wychowawczy i z tytułu przebywania na tym urlopie wychowawczym wypłacany jest przedmiotowy dodatek. Organ administracji nadmienił, iż mimo pojawiających się rozbieżności w orzecznictwie przepisy regulowane ustawą o świadczeniach rodzinnych w kwestii zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, do dnia dzisiejszego nie zostały zmienione, a uchwała NSA nie jest wiążąca dla organów administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie bowiem z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2).

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach - stwierdza nieważność orzeczenia w całości lub części. Stwierdzenie wydania rozstrzygnięcia z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w k.p.a. lub innych przepisach (art. 145 p.p.s.a.).

Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji, Sąd stwierdził, że zaskarżone orzeczenie zakwestionowaną częścią narusza przepisy prawa materialnego w stopniu skutkującym wyeliminowaniem z obrotu prawnego.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że skargę na rozstrzygnięcie Wójta Gminy B. złożył Prokurator, który zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. zwolniony jest z wymogu wyczerpania środków zaskarżenia. W sprawie zachowany został sześciomiesięczny termin do wniesienia skargi przez Prokuratora, o którym mowa w art. 53 § 3 p.p.s.a. (E. W. otrzymała decyzję w dniu 18 listopada 2016 r., natomiast Prokurator wniósł skargę w dniu 18 maja 2017r.) Tym samym zaistniały przesłanki do merytorycznego rozpoznania skargi.

Przechodząc natomiast do merytorycznej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, zawartego w punkcie 4 decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] wskazać należy, iż rozstrzygnięcie sporu wymagało odpowiedzi na pytanie czy i ewentualnie jak wykładnia prawa, dokonywana w uchwałach przez Naczelny Sąd Administracyjny wpływa na stosowanie prawa przez organy administracji.

W rozpoznawanej sprawie, jest poza sporem, że decyzja rozstrzygająca o przyznaniu E. W. świadczenia wydana została ponad dwa lata po podjęciu przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów uchwały z dnia 26 czerwca 2014r., w sprawie o sygn. akt. I OPS 15/13, w której wskazano, że dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych w przypadku korzystania z urlopu wychowawczego w celu sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu, przysługuje do zasiłku rodzinnego na każde z tych dzieci.

Mimo, iż wykładania zawarta w uchwale abstrakcyjnej nie ma mocy bezpośrednio wiążącej w konkretnej sprawie, to jednak w sposób pośredni wiąże ona wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Dopóki więc nie nastąpi zmiana tego stanowiska, dopóty sądy administracyjne obowiązane są je respektować (P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2010, s. 612-613).

Jakkolwiek zatem faktem jest, że uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego nie mają charakteru prawotwórczego, brak jest wszakże podstaw do powoływania się na rozbieżności orzecznicze po dacie uchwały. Zgodnie bowiem z treścią art.269 § 1 p.p.s.a. uchwała składu siedmiu sędziów jest dla sądów administracyjnych wiążąca. Po dacie jej podjęcia zatem wszystkie składy sądów obowiązane są do stosowania przyjętej w niej wykładni prawa. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2015r., syg. akt II OSK 1632/13 i z dnia 26 listopada 2014r., syg. akt II FSK 1474/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tym samym też po dniu 26 czerwca 2014r. nie było, co do zasady, możliwe orzekanie odmienne od przyjętego we wskazanej wyżej uchwale przy stosowaniu art. 10 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych

Chociaż więc uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego nie są dla organów wiążące, nie mają też, jak wyżej wspomniano, mocy prawotwórczej, stosowanie przepisu w sposób sprzeczny z dokonaną w tychże uchwałach wykładnią po dacie ich podjęcia, uznać należy za naruszenie prawa. Pozostawienie w obrocie decyzji Wójta Gminy B. w omawianym, zakwestionowanym zakresie nie może być też akceptowane w państwie prawa, bowiem narusza art. 32 § 1 i art. 71 Konstytucji RP.

Podsumowując rozważania, Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podzielił stanowisko wywiedzione przez Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanej uchwale z dnia 26 czerwca 2014 r. uznając, iż aktualnie nie budzi już wątpliwości stanowisko, iż skarżącej dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego przysługuje w kwocie 400 zł na każde z dzieci urodzonych podczas jednego porodu, jeżeli spełnione zostały pozostałe kryteria warunkujące jego przyznanie.

W przedmiotowej sprawie zaskarżeniu podlegało jedynie wadliwe rozstrzygnięcie organu dotyczące dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego i należało je uchylić.

Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Prowadząc ponownie postępowanie organ - będąc związanym stanowiskiem Sądu wyrażonym w niniejszym wyroku - winien rozstrzygnąć w zakwestionowanym zakresie o należnym beneficjentce dodatku, uwzględniając sformułowane powyżej poglądy prawne.

IB