Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 68/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "T" Sp. o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 19 września 2013 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

"T" Sp. o.o. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 19 września 2013 r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta z 20 listopada 2012 r. orzekającą ustaleniu dodatkowej opłaty rocznej za 2011 r. z tytułu użytkowania wieczystego w kwocie 826 800 zł.

W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270- zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony.

Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z 24 czerwca 2008 r., l FSK 983/08, postanowienie NSA z 2 kwietnia 2008 r., l OZ 210/08). Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest więc jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, że w sprawie zachodzi przynajmniej jedna z przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie powołała żadnych okoliczności z których wynikałoby, że wykonanie decyzji powodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotnie kwota do której uiszczenia została zobowiązana jest znaczna, jednak nie można tracić z pola widzenia, że spółka z racji prowadzonej działalności gospodarczej rozporządza pokaźnymi kwotami, wielokrotnie przewyższającymi wysokość nałożonej zaskarżoną decyzją opłaty. Na marginesie można również wskazać, że zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jak i Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygając wniosek spółki o zwolnienie od kosztów sądowych uznały, że kondycja finansowa spółki nie uzasadnia przyznania prawa pomocy.

Ponadto wyjaśnić należy, że ustawodawca nie wiąże, choćby w najmniejszym stopniu wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak, więc sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07).

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.