Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 134/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. Spółki z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 stycznia 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 2751/10 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Z. Spółki z o.o. w K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011 r. o sygn. akt V SA/Wa 2751/10, w sprawie ze skargi Z. Sp. z o.o. w K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Sąd I instancji w uzasadnieniu podał, że pismem z dnia 29 października 2010 r. Z. Sp. z o.o. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2010 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku spółka wyjaśniła, że skargę do Sądu I instancji złożyła za pośrednictwem organu w ustawowym terminie, jednak została ona zaadresowana na adres Prezesa ARiMR ul. Żelazna 59, Warszawa, który w momencie doręczenia był już nieaktualny. Podkreśliła, że nie mogła przypuszczać, że adres organu uległ zmianie, skoro korespondencja wysyłana pod dotychczasowy adres była odebrana nawet po dniu wydania zaskarżonej decyzji. Poza tym, w żadnej części tej decyzji nie wskazano prawidłowo nowego adresu organu, więc spółka musiała samodzielnie ustalić jego nowy adres.

Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia skargi Sąd I instancji uznał, że spółka nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Na wezwanie Sądu nadesłała doręczony jej przez organ odpis zaskarżonej decyzji, w której nagłówku znajduje się oznaczenie organu i jego siedziby, tj. ul. Poleczki nr 22, 02-822 Warszawa. Identyczne oznaczenie organu na egzemplarzu zaskarżonej decyzji znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy. Tym samym Sąd I instancji uznał, że spółka prawidłowo została poinformowana o adresie organu i nieuwagę lub zaniedbanie nie można było zakwalifikować jako brak winy w uchybieniu terminu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła firma Z. Sp. z o.o. w K. wnioskując o jego zmianę poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi bądź o jego uchylenie i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu podała, że adres podany w decyzji nie jest adresem prawidłowym, ponieważ siedziba organu znajduje się przy ul. Poleczki 33, a nie Poleczki 22. Uznając, że podany w decyzji adres jest nieprawidłowy spółka skargę wysłała na dotychczasowy adres tj. Warszawa, ul. Żelazna 59, tym bardziej że ostatnia korespondencja wysłana przez spółkę na ten właśnie adres została przez organ odebrana w dniu 22 września 2010 r., czyli już po wydaniu zaskarżonej decyzji. Tym samym skarżąca dołożyła należytej staranności, ponieważ uznała, że adres wskazany w nagłówki jest nieprawidłowy i skargę wysłała na adres, który według jej wiedzy był prawidłowy, a zaniedbania i nieuwagi dopuścił się organ.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest usprawiedliwione i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. Brak winy, który jest warunkiem sine qua non zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana i można o nim mówić jedynie wówczas, gdy przeszkody powstałej w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, Sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny, czy też - przeciwnie - wykazała się niedbalstwem.

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji prawidłowo dokonał ustaleń faktycznych, z których wynika, że spółka skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przesłała na adres odmienny, niż podany w nagłówku zaskarżonego rozstrzygnięcia. Podany przez organ adres w decyzji jest dla jej adresata wiążący, więc jeśli nawet okaże się błędny, to zastosowanie się do niego przez stronę obciąża wtedy nie ją a organ. Gdyby więc spółka wysłała skargę na adres wskazany w rozstrzygnięciu, mogłaby skutecznie domagać się przywrócenia terminu.

Skarżąca argumentuje, że w innej sprawie spółka wysłała korespondencję na poprzedni adres organu, i która została odebrana już po dniu wydania zaskarżonej decyzji. Taka informacja nie jest wiążąca dla Sądu, ponieważ związany jest granicami rozpoznawanej sprawy, której przedmiotem jest decyzja z dnia 10 września 2010 r. W jej nagłówku podany jest adres, na który należało złożyć skargę, a w aktach administracyjnych tej sprawy brak jakiejkolwiek informacji, z której wynikałoby, że korespondencja spółki dotycząca tej sprawy, doręczona była skutecznie na adres organu inny, niż podany w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny uznał orzeczenie Sądu I instancji za prawidłowe i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art.

197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.