Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1357/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-01-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 7 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. N. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 sierpnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie rozbiórki nieużytkowanego budynku mieszkalnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

T. N., kurator spadku po M. P. (M. P.) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 sierpnia 2015 r. znak [...] o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i nakazie rozbiórki budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. S. na działce ewid. nr [...] w miejscowości M., powiat [...], województwo [...].

W skardze strona skarżąca zawarła także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Skarżącego, Organ wydając zaskarżoną decyzję oparł się w głównej mierze na przepisach ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409, z późn. zm.), ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.) oraz przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 30 sierpnia 2004 r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz.U. z 2004 r. Nr 198, poz. 2043), nie uwzględnił jednak przepisów ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cy-wilnego (Dz.U. z 2014 r., poz. 101, z późn. zm.), która reguluje instytucję kurateli spadku. Budynek mieszkalny położy w M. przy ul. S. jest nieużytkowany, tak samo jak działka gruntu, na której jest położony. Skarżący informuje nadto, grunt ten nie został oddany w dzierżawę ani też użytkowanie a to w związku z toczącym się przed Sądem Rejonowy dla [...] w Krakowie Wydział I Cywilny postępowaniem - z jego wniosku - o stwierdzenie nabycia spadku po M. P. (sygn. akt [...]).

Skarżący stwierdza, że zakres czynności kuratora spadku limitowany jest dyspozycją art. 935 § 2 k.p.c. Zgodnie z art. 935 § 2 k.p.c. zarządcy zajętej nieruchomości wolno zaciągać tylko takie zobowiązania, które mogą być zaspokojone z dochodów z nieruchomości i są gospodarczo uzasadnione. Oba warunki muszą być spełnione łącznie (...). O ile warunek gospodarczej zasadności wydatku jest także w wypadku kurateli spadku oczywisty, o tyle warunek ograniczenia w zaciąganiu zobowiązań do zobowiązań mających - zapewne w danej chwili - pokrycia w dochodach masy spadkowej jest już dyskusyjny (...). Wymóg prowadzenia prawidłowej gospodarki (art. 935 § 1 zd. 1 k.p.c.) w zestawieniu z wymogiem ograniczenia wydatków do wydatków gospodarczo uzasadnionych (art. 935 § 2 k.p.c.) jest wystarczającym ograniczeniem. Zaciągnięcie większego zobowiązania niemającego pokrycia w dochodach z masy spadkowej stanowi zazwyczaj czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu, więc gospodarcza

zasadność zobowiązania i zachowanie zasada prawidłowej gospodarki są przedmiotem kontroli sądowej (art. 935 § 2 k.p.c.) .

W dniu 2 września 2015 r. zwrócił się do Sądu Rejonowego dla [...] w Krakowie o wypłatę zaliczki, celem wykonania nakazanych prac. Do dzisiaj zgody takiej nie otrzymał. Jako kurator spadku nie dysponuje żadnymi środkami finansowymi, pozwalającymi na samodzielne przeprowadzenie nakazanych prac rozbiórkowych, co w ogóle nie zostało uwzględnione w zaskarżonej decyzji z 17 sierpnia 2015 r.

Wobec powyższego, według skarżącego, nie można zgodzić się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., że kwestia zakresu kompetencji kuratora spadku nieobjętego jest poza przedmiotem rozpoznania niniejszej sprawy, bowiem kwestię tę regulują przepisy KPC a kompetencje kuratora spadku pozostają w gestii sądu powszechnego. Co też oznacza, że decyzja nr [...] została wydana z naruszeniem prawa.

W tym stanie rzeczy wniesienie skargi okazało się konieczne, a jej żądania w pełni uzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji należało oddalić.

Zgodnie z zasadą postępowania sądowoadministracyjnego, ustaloną w przepisie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Ustawodawca uregulował jednakże instytucję wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jako środek tymczasowej ochrony sądowej w sprawach administracyjnych. Stosownie do przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o jakim mowa w ww. przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

Przechodząc do rozstrzygnięcia kwestii wstrzymania wykonania decyzji o nakazie rozbiórki nieużytkowanego budynku mieszkalnego, wskazać należy, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu administracyjnego popartego materiałem dowodowym, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.

Dokonując oceny złożonego wniosku w okolicznościach przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, iż brak jest uzasadnienia dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Strona skarżąca nie uprawdopodobniła, iż zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, bowiem nie wskazała żadnych okoliczności, które dawałyby podstawę do przyjęcia, iż w realiach tej konkretnej sprawy zachodzi po stronie skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie podniósł żadnych argumentów na rzecz wstrzymania wykonania decyzji, ani nie wskazał na żadne okoliczności, uzasadniające w jego ocenie konieczność uwzględnienia wniosku o wstrzymanie. W takiej sytuacji Sąd pozbawiony został możliwości oceny zasadności wniosku, polegającej na zbadaniu, czy wykonanie decyzji o nakazie zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę może rodzić dla strony skarżącego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienia NSA: z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1273/12, z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 497/12, z dnia 22 czerwca 2012 r., sygn. akt I GZ 106/12, z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 664/12).

Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.