Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 148/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-05-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna dla Studentów
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terninu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 87  par. 1, art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 maja 2010r. wniosku M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 2 lipca 2009r. w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Uczelnianej Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie stypendium socjalnego na wyżywienie i mieszkanie postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 2 lipca 2009r., oddalił skargę M. K. na decyzję Uczelnianej Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu z dnia "[...]", nr "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Stypendialnej z dnia "[...]" w sprawie odmowy przyznania stypendium socjalnego, stypendium na wyżywienie i stypendium mieszkaniowego na rok akademicki 2008/2009.

Na podstawie swojego wniosku skarżący otrzymał odpis wspomnianego wyroku wraz z uzasadnieniem.

Następnie pismem opatrzonym datą 30 marca 2010r., które dotarło do tut. Sądu w dniu 1 kwietnia 2010r. M. K. wniósł m.in. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podniósł, że dopiero wydanie ostatecznej decyzji ze względu na zawiłą sytuację na studiach może uznać za ustanie przyczyny uchybienia terminu. Wskazał przy tym, że decyzję odebrał w dniu 22 marca 2010r. co stwierdza jego własnoręczny podpis w aktach sprawy znajdujący się w Dziekanacie Wydziału Geodezji i Gospodarki Przestrzennej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W związku z powyższym w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej, liczony od dnia doręczenia stronie skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem (tj. od dnia 20 sierpnia 2009 r.), upłynął z dniem 21 września 2009 r.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie – jak wskazuje M. K. przyczyna uchybienia terminu ustała 22 marca 2009r. (data odebrania decyzji) a zatem od tego dnia zaczął biec termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Termin powyższy upłynął więc z dniem 29 marca 2010 r. W konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu złożony w niniejszej sprawie dopiero w dniu 30 marca 2010 r. – na co wskazuje oznaczenie wniosku przez stronę oraz data stempla pocztowego, należało odrzucić jako spóźniony, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 88 p.p.s.a.