Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1343/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 2. pkt. 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za 2007 rok postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

1. Skarżący A. W. wniósł na urzędowym formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując, że zajmował się handlem i usługami przez [...] W związku z niniejszą sprawą jego konto w [...] oraz rachunki bankowe zostały zamknięte i zajęte. Skarżący podniósł, że jego działalność była bezinwestycyjna oraz że nie posiada majątku trwałego oraz oszczędności.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką oraz, że nie posiada majątku ani dochodów. Z oświadczenia wynika także, że matka Skarżącego posiada mieszkanie oraz uzyskuje miesięczne dochody z tytułu emerytury w kwocie około 2.000 zł.

2. Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżący oświadczył, że nie pracuje i nie osiąga dochodów, w związku z tym nie posiada zeznań podatkowych. Przedłożył roczne obliczenie podatku przez organ rentowy swojej matki, z którego wynika, że w 2009 r. osiągnęła dochód w kwocie 39.102,76 zł ,a w 2008 r. dochód w kwocie 36.832,64 zł. Skarżący oświadczył, że ani on ani jego matka nie korzystają z pomocy społecznej. Podniósł, że jego matka posiada oszczędności (w domu) w kwocie 2.000 zł. Skarżący wyjaśnił, że jedynym źródłem utrzymania jego i matki jest emerytura (matki) otrzymywana w kwocie 2.826,30 zł. Podniósł, że wskutek konsekwencji podatkowych, posiada zadłużenie na kwotę [...] zł. W związku z tym podjęcie jakiejkolwiek działalności zarobkowej nie jest możliwe. Jako koszty utrzymania Skarżący wskazał: czynsz 318 zł, energia elektryczna – 170 zł, gaz – 50 zł, telefon – 50 zł, opłaty telewizyjne – 63,50 zł, wyżywienie 1.200 zł (po 20 zł dziennie na osobę), środki czystości i higieny – 150 zł, odzież 150 zł, prasa książki i rozrywka matki Skarżącego – 150 zł, ubezpieczenie miesięczne matki Skarżącego – 320 zł, ubezpieczenie roczne matki Skarżącego 100 zł. Skarżący oświadczył, że ani on ani jego matka nie posiadają zaległości płatniczych ani kredytów. Ponadto Skarżący oświadczył, że na rzecz reprezentującego go profesjonalnego pełnomocnika adw. P. Z. uiścił tytułem zaliczki (w ratach) kwotę 1.000 zł. natomiast całość wynagrodzenia wyniesie, nie więcej niż 5.000 zł.

Z przedstawionych wyciągów z rachunków bankowych matki Skarżącego wynika, że miesięcznie na jej rachunek wpływa kwota 2.826,30 zł (emerytura). Ponadto 24 kwietnia 2010 r. na jej konto tytułem wygaśnięcia lokaty terminowej wpłynęła kwota 5.000 zł oraz odsetki na kwotę 424,52 zł. Następnie 29 kwietnia 2010 r. na kwotę 5.500 zł została założona nowa lokata.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

3. Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie.

4. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 2 tego artykułu Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

5. Ciężar dowodu powyższych okoliczności spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy zaś od tego, co zostanie przez stronę wykazane (por. postanowienie NSA z 27 lutego 2009 r., I FZ 358/08).

6. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w trzech sprawach sygn. akt III SA/Wa 1342/10, III SA/Wa 1341/10 oraz 1343/10. Należny w tych sprawach wpis w łącznej wysokości – jedyny wymagany na tym etapie postępowania koszt sądowy – wynosi 4.627 zł. Zgromadzony materiał nie pozwala stwierdzić, że Skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego od skargi. Skarżący w urzędowym formularzu PPF oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką. Matka Skarżącego uzyskuje miesięczny dochód z tytułu emerytury w kwocie 2.826,30 ponadto ma zgromadzone oszczędności w kwocie 5.500 zł na rachunku bankowym oraz 2.000 zł (w domu). Miesięczne wydatki Skarżący określił na kwotę 2.571,50 zł. Ponadto na uwagę zasługuje również fakt, że Skarżący posiadał środki na uiszczenie zaliczki (1.000 zł) tytułem wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika jakim jest adwokat.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem Skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie zgromadzić środków na uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Z tej przyczyny na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.