Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 4128/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Bosakirska /spr./ Sędziowie WSA Pamela Kuraś-Dębecka Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Beata Bińkowska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi G.P. i S.K. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2003r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści postanowienia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] lutego 1996r. nr [...] uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] grudnia 2002r.


UZASADNIENIE

Dnia [...] sierpnia 1999r. G.P., działając na podstawie art. 126 i 113 § 2 KPA, wystąpiła z wnioskiem do Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej o wyjaśnienie postanowienia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] lutego 1996r., w którym Minister wyjaśnił w jakim trybie zostało wszczęte postępowanie uwłaszczeniowe zakończone decyzją z dnia [...] września 1991r. nr [...]. Wnioskodawczyni żądała wyjaśnienia, o której z wymienionych przez nią decyzji mowa w postanowieniu Ministra z [...] lutego 1996r. We wniosku G.P. wymieniła [...] decyzji, w tym decyzję z dnia [...] lipca 1991r. nr [...]. Wnosiła również o wyjaśnienie, w której z wymienionych przez nią spraw chodzi o wszczęcie postępowania uwłaszczeniowego, której sprawy dotyczyło wystąpienie G.P. i H.K. oraz na jakiej podstawie wszczęto postępowanie uwłaszczeniowe. Minister najpierw dwukrotnie pismami z dnia [...] kwietnia 2001r. i z dnia [...] listopada 2001r. informował G.P., że jej żądanie nie znajduje oparcia w art. 113 § 2 KPA. G.P. domagała się jednak wydania postanowienia, a gdy Minister zwlekał z jego wydaniem wystąpiła do NSA ze skargą na bezczynność Ministra. Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2002r. sygn. akt II SAB 335/01 NSA zobowiązał Ministra do wydania postanowienia w sprawie z wniosku G.P. z dnia [...] sierpnia 1999r.

W wykonaniu tego wyroku postanowieniem z dnia [...] grudnia 2002r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówił wyjaśnienia postanowienia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] lutego 1996r. nr [...]. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 123 w związku z art.113 § 2 KPA. W uzasadnieniu wskazał, że art. 113 § 2 KPA pozwala na wyjaśnienie treści decyzji, gdy jest ona niejasna, niejednoznaczna lub zawiła, zaś żądanie wnioskodawczyni zmierza do zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia i wykracza poza ramy zakreślone art.113 § 2 KPA.

Wnioski o ponowne rozpoznanie sprawy wnieśli G.P. i S.K.. Oboje wnosili o stwierdzenie nieważności postanowienia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z [...] lutego 1996r. i postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] grudnia 2002r. odmawiającego jego wyjaśnienia. W uzasadnieniu wskazywali, że Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej nie był w ogóle właściwy do wydania postanowienia z [...] lutego 1996r.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy postanowieniem z dnia [...] października 2003r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy swoje pierwsze postanowienie z dnia [...] grudnia 2002r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 138 § 1 p.1 i art. 127 § 3 KPA w związku z art. 144 KPA. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący domagają się stwierdzenia nieważności postanowienia z [...] lutego 1996r. i podnoszą przeciw niemu zarzuty merytoryczne czym wykraczają poza dyspozycje art.113 § 2 KPA. Wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić do zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia ani też do nowej oceny stanu faktycznego i prawnego.

Skargę na powyższe postanowienie wnieśli do NSA G.P. i S.K.. W skardze podnosili, że nieważne jest postanowienie Ministra z [...] lutego 1996r. odnoszące się do decyzji z dnia [...] września 1991r. i wszystkie następne na nim się opierające, bowiem nie ma decyzji z [...] września 1991r.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wnosił o jej oddalenie i podnosił, że żądania wnioskodawczyni wykraczają poza ramy jakie stwarza art.113 § 2 KPA tj. wyjaśnienie treści postanowienia.

Z mocy art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 153 p.1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / dalej zwane p.p.s.a. , Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270/. Zgodnie z art. 13 ust. 2 tej ustawy sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Wobec tego, że sprawa dotyczy skargi na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, którego siedziba znajduje się w W., sprawa rozpatrywana jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a postępowanie toczy się na podstawie p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc m.in. kontrolę postanowień z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności prawem materialnym i przepisami procesowymi. Badając pod tym kątem zaskarżone postanowienie Sąd stwierdził naruszenia prawa, skarga jest więc uzasadniona.

Z treści dołączonego do akt postanowienia z dnia [...] lutego 1996r. nr [...] wynika jasno, że w swojej osnowie zawiera ono błędne oznaczenie daty decyzji Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej nr [...], na którą się powołuje. Data ta powinna brzmieć [...] lipca 1991r. i taka data wskazanej decyzji podana jest w uzasadnieniu postanowienia. Wadliwa data decyzji /[...] września 1991r./ wskazana w osnowie postanowienia z [...] lutego 1996r., jako oczywista omyłka, powinna być z urzędu sprostowana przez Ministra, gdy tylko zauważył błąd. Jeśli tego jednak nie uczynił a strona podniosła wątpliwości o jaką decyzję chodzi w tym postanowieniu i wnosiła o ich wyjaśnienie na podstawie art.113 § 2 KPA, to organ powinien tę wątpliwość wyjaśnić. W orzeczeniu z dnia 25 lipca 1986r. /sygn.akt IV SA 565/86/ ONSA 2/1986 poz.44/ NSA wyjaśnił, że wątpliwości co do daty decyzji należy kwalifikować jako wątpliwości co do treści decyzji o których mowa w art.113 § 2 KPA. W sprawie niniejszej brak sprostowania oczywistej omyłki i odmowa wyjaśnienia treści postanowienia sprawiają, że błąd jest powielany w kolejnych decyzjach, postanowieniach, wyjaśnieniach a na niejasności strona buduje kolejne zarzuty.

Wskazując na powyższe Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie z dnia [...] grudnia 2002r. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien wyjaśnić te tylko wątpliwości co do treści postanowienia z [...] lutego 1996r., które mieszczą się w granicach możliwości objętych art. 113 § 2 KPA, gdyż rozstrzygnięcie wyjaśniające nie może prowadzić do innych skutków niż usunięcie niejasności postanowienia. Oczywista omyłka powinna zostać sprostowana na podstawie art.113 § 1 z urzędu.

W tym stanie rzeczy na podstawie art.145 § 1 p 1 lit.c p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji .