Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 126/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-03-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 157
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.R. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wr 126/12 odrzucającego skargę Z. R. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie uchylenia bądź umorzenia decyzji ostatecznych z dnia 17 grudnia 2008 r. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie uchylenia bądź umorzenia decyzji ostatecznych z dnia 17 grudnia 2008 r.

Pismem z dnia 12 marca 2013 r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 5 marca 2013 r.

We wniosku wskazał: "(...) domagam się uzupełnienia sentencji Postanowienia o dodatkowe orzeczenie z wniosku skarżącego o stwierdzenie bezczynności ze strony Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie wydania decyzji na mój wniosek z dnia 25 września 2012 r. o uchylenie bądź umorzenie decyzji ostatecznych (...)" oraz "(...) domagam się uzupełnienia sentencji Postanowienia o dodatkowe orzeczenie z wniosku skarżącego o ukaranie organu za bezczynność i rażące naruszenie prawa – wymierzenie organowi grzywny, gdyż sąd nie orzekł o całości skargi."

W dalszej części pisma skarżący podał, że w skardze wniesionej w niniejszej sprawie domagał się od Sądu stwierdzenia bezczynności ze strony "Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej – Zespół Terenowej Pracy Socjalnej nr [...]", a także ukarania tego organu za bezczynność i rażące naruszenie prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Zgodnie zaś z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów powinien był zamieścić z urzędu.

Przesłanką uzupełnienia wyroku (tu: postanowienia) jest więc pominięcie przez sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.

1

Możliwość uzupełnienia orzeczenia jest zatem konsekwencją zasady, zgodnie z którą Sąd ma obowiązek objąć jednym rozstrzygnięciem całość sprawy. "Uzupełnienie" znaczy w języku polskim uczynić zupełnym, kompletnym.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 marca 2013 r. jest kompletne, a Sąd orzekł o całości skargi. Zgodnie też z oświadczeniem skarżącego z dnia 31 stycznia 2013 r. oznaczył zaskarżony organ administracyjny, gdyż sam skarżący, wezwany do sprecyzowania skargi z dnia 7 grudnia 2012 r. podał, że jego skarga dotyczy bezczynności organu, jakim jest Prezydent W. Co więcej, postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. Sąd odrzucił skargę Z.R. z tego powodu, iż nie wyczerpał przysługującego mu trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi, trudno więc w tej sytuacji w ogóle mówić o nieorzeczeniu przez Sąd o całości skargi albo niezamieszczeniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Z tego względu wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może zostać uwzględniony, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia.