Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 670/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-06-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu III i IV raty podatku od nieruchomości za 2012 r. oraz IV raty podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 11 maja 2015 r. (data stempla pocztowego), skarżący K. R. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (w tym wpisu od skargi w kwocie 500 zł) oraz ustanowienie adwokata.

Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Referendarz sądowy uznał dane zawarte w oświadczeniu skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz w dołączonych do niego dokumentach za wystarczające do dokonania oceny możliwości płatniczych skarżącego.

Na ich podstawie ustalono, że skarżący jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym (dowód: kopia orzeczenia z dnia 29 listopada 2013 r. o stopniu niepełnosprawności), prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, ich jedyny majątek stanowi dom o powierzchni 100 m2, małżonkowie utrzymują się ze świadczeń emerytalno-rentowych wypłacanych im w łącznej kwocie 1.630,19 zł netto miesięcznie (dowód: kopia decyzji ZUS o waloryzacji emerytury i renty), zaś średnie miesięczne udokumentowane koszty ich utrzymania, do których zaliczono wydatki za energię elektryczną, wodę, odprowadzanie ścieków, zakup leków oraz spłatę kredytów, wynoszą 886,42 zł.

W świetle dokonanych ustaleń referendarz sądowy stwierdził, że skarżący wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Zdaniem orzekającego skarżący nie ma bowiem realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Przemawia za tym wysokość osiąganych przez małżonków dochodów, z których bez wątpienia nie są oni w stanie poczynić oszczędności. Wpływ na podjęte rozstrzygnięcie miała także okoliczność, że skarżący cierpi na liczne przewlekłe schorzenia (co potwierdza przedłożona dokumentacja medyczna). W związku z koniecznym leczeniem oraz rehabilitacją ponosi on dodatkowe koszty, które – jak oświadczył – jest w stanie sfinansować zaciągając kredyty bankowe.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.