Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1010/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 2, art. 86 ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
article: art. 32, art. 53 ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 12 poz 59
law: Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 21 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.) Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant: Pomocnik sekretarza Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2014 roku sprawy ze skargi Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną interpretację; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 1010/13

Uzasadnienie

W dniu [...]Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Ł. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego wydania pracownikom drewna opałowego oraz prawa do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur zakupu.

We wniosku zainteresowana wyjaśniła, że jest jednostką wchodzącą w skład Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i prowadzi działalność zgodnie z ustawą z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. Nr 12 poz. 59 ze zm.; dalej "ustawa o lasach"). Regionalna Dyrekcja w ramach prowadzonej działalności sprawuje nadzór nad działalnością podległych jednostek (nadleśnictw oraz zakładu).

Wnioskodawczyni wskazała, że jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, przy czym czynności opodatkowane nie stanowią podstawowego zakresu jej działalności.

Podstawowa działalność, polegająca na nadzorze nad podległymi jednostkami, jest pokrywana narzutem na utrzymanie jednostek nadrzędnych, obciążającym koszty nadleśnictw. W świetle przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity Dz. U. Nr 177 z 2011 r., poz. 1054 ze zm.; dalej "ustawa o VAT") Regionalna Dyrekcja w swoim podstawowym zakresie wykonuje czynności, które nie podlegają opodatkowaniu, a tym samym nie ma prawa do odliczania VAT naliczonego przy zakupie towarów i usług związanych z ww. czynnościami nieopodatkowanymi. Jednocześnie Dyrekcja prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną i w tym zakresie rozlicza VAT zgodnie z obowiązującymi przepisami, przy czym czynności niepodlegające opodatkowaniu i opodatkowane są ściśle rozgraniczone.

W ramach podstawowej działalności zainteresowana, jako pracodawca, jest zobowiązana na podstawie Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy do bezpłatnego wydania pracownikom w naturze drewna opałowego w ilości 30 mp grubizny opałowej sosnowej rocznie lub, na ich wniosek, wypłacać równowartość w gotówce obliczoną w oparciu o średnią cenę ww. drewna w Lasach Państwowych w grudniu roku poprzedniego.

Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych sprawując zgodnie z ustawą o lasach nadzór nad działalnością nadleśnictw, sama nie pozyskuje drewna, gdyż nie posiada lasów w swoich zasobach majątkowych. W celu realizacji postanowień zawartych w Ponadzakładowym Układzie Zbiorowym Pracy, kupuje drewno opałowe w podległych Nadleśnictwach i przekazuje jako deputat opałowy pracownikom zatrudnionym w biurze Regionalnej Dyrekcji. Zakup drewna jest dokumentowany fakturą, a do wyceny transakcji z Dyrekcją, Nadleśnictwa przyjmują koszt wytworzenia stanowiącego podstawę naliczenia VAT. W treści faktury znajduje się również cena detaliczna (rynkowa) stanowiąca podstawę opodatkowania pracowników podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz składkami ZUS. Technicznie drewno jest wydawane przez Nadleśnictwo i odbierane bezpośrednio z lasu przez uprawnionych pracowników.

Zainteresowana opodatkowuje podatkiem od towarów i usług wydany nieodpłatnie pracownikom towar w postaci drewna opałowego (zakupiony w Nadleśnictwach) poprzez wystawienie faktur wewnętrznych, przy czym podstawą opodatkowania są podane w treści faktury ceny detaliczne. Jednocześnie wnioskodawczyni odlicza z otrzymanych z Nadleśnictw faktur zakupowych VAT naliczony.

W wyniku przeprowadzonego audytu wewnętrznego pojawiły się wątpliwości, czy powyższe działanie Regionalnej Dyrekcji w zakresie opodatkowania VAT, zakupionego w Nadleśnictwach i wydawanego pracownikom nieodpłatnie, drewna opałowego jest prawidłowe oraz czy Dyrekcja ma prawo do odliczenia podatku z faktur otrzymanych z nadleśnictw za wydane pracownikom biura drewno opałowe.

W związku z powyższym zainteresowana zapytała:

czy nieodpłatne wydanie pracownikom drewna opałowego, jako deputatu opałowego, na podstawie przepisów Układu Zbiorowego Pracy, zakupionego w Nadleśnictwach, stanowi dostawę towaru bądź świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

jeżeli wyżej wymienione wydanie deputatu opałowego stanowi dostawę towarów bądź świadczenie usług, to czy w momencie zakupu drewna opałowego przeznaczonego na deputat dla osób uprawnionych, Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur zakupu?

Zdaniem wnioskodawczyni, nieodpłatne wydanie drewna w opisanym wyżej stanie faktycznym nie jest odpłatną dostawą towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, gdyż przy nabyciu towarów będących przedmiotem świadczeń nie przysługiwało zainteresowanej prawo do całkowitego albo częściowego odliczenia podatku naliczonego.

Powołując treść art. 86 ust. 1 ustawy o VAT Regionalna Dyrekcja wywodziła, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom VAT oraz tylko w przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Dalej wskazała, że drewno opałowe jest nabywane przez nią w podległych nadleśnictwach w konkretnym celu, tj. aby je bezpłatnie wydać uprawnionym pracownikom, a skutkiem takiego działania jest brak prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z jego nabyciem.

Wnioskodawczyni podniosła, że zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności w całości lub w części. Zainteresowana zaznaczyła, że nie przysługuje jej prawo do odliczenia VAT naliczonego, gdyż nabywa drewno opałowe w konkretnym celu - nieodpłatnego realizowania świadczeń rzeczowych, do których jest prawnie zobowiązana, ponieważ wynika to z wiążących przepisów prawa. Świadczenia te mają dla niej charakter obligatoryjny, gdyż brak ich wykonania stanowiłby podstawę do powstania roszczeń, które mogłyby być dochodzone na drodze prawnej.

Zatem z uwagi na to, że przy nabyciu towarów, będących przedmiotem tych świadczeń, wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, czynności polegające na bezpłatnym wydaniu drewna opałowego nie stanowią dostawy towarów i nie powinny być objęte opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.

W interpretacji z [...]Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działający z upoważnienia Ministra Finansów stwierdził, że przedstawione przez wnioskodawczynię stanowisko jest nieprawidłowe.

Wskazał, że w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Dostawa towarów zdefiniowana została w art. 7 ust. 1 ustawy, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, zaś przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (art. 8 ust. 1 ustawy).

Dalej zaznaczył, że w przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, również nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 podlega opodatkowaniu VAT.

Opierając się na treści art. 7 ust. 2 ustawy organ interpretujący wskazał, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne bądź spełniających warunki do uznania je za prezenty o małej wartości lub próbki. Jeżeli podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Odwołując się z kolei do art. 8 ust. 2 ustawy, Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, że za odpłatne świadczenie usług uznaje się nieodpłatne świadczenie usług w przypadku gdy łącznie spełnione są następujące warunki:

świadczenie nieodpłatne dokonane jest na cele osobiste podatnika (jego pracowników,

byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia), oraz

jest dokonane w celu innym niż prowadzona działalność gospodarcza podatnika.

Podkreślił, że nie podlega opodatkowaniu świadczenie usług lub przekazanie towarów w przypadku, gdy obowiązek taki wynika z przepisów prawa pracy lub innych przepisów (np. o bezpieczeństwie i higienie pracy), ale tylko w sytuacji, jeśli świadczenia te są związane z prowadzeniem przez podatnika przedsiębiorstwa. Do czynności takich zaliczyć można przekazanie pracownikom np. odzieży roboczej i ochronnej, obuwia ochronnego, środków do utrzymania higieny. Czynności te, jako związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, nie służą celom osobistym pracowników lecz prawidłowemu, zgodnemu z przepisami prawa funkcjonowaniu przedsiębiorstwa. Zatem przekazywanie pracownikom towarów oraz świadczenie na ich rzecz usług w ramach stosunku zatrudnienia, do których podatnik jest zobligowany przepisami prawa nie stanowi przekazania na cele osobiste pracowników, gdyż takie przekazanie ma na celu zabezpieczenie zgodnych z przepisami warunków pracy.

W świetle powyższych uwag i przedstawionego we wniosku stanu faktycznego organ podatkowy skonstatował, że nieodpłatne przekazanie pracownikom towarów, które nastąpiło w ramach prowadzonej działalności gospodarczej stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W kwestii drugiego z pytań organ wskazał, cytując art. 86 ust. 1, art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a, art. 87 ust. 1 i art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego.

W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej ocenił, że skoro nieodpłatne przekazanie pracownikom towarów, które nastąpiło w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania, to wnioskodawczyni przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu powyższych zakupów na zasadach wynikających z ustawy o VAT.

Po uprzednim, bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Ł. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarzucając w niej naruszenie:

art. 7 ust. 2 ustawy o VAT poprzez uznanie, że przekazanie pracownikom w ramach wynagrodzenia określonego postanowieniami Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy drewna opałowego (deputat), stanowi czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług,

art. 86 ust. 1 ustawy o VAT poprzez uznanie, że wnioskodawczyni przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

w związku z nabyciem, ze środków pochodzących wpłat jednostek podrzędnych, drewna opałowego na potrzeby osobiste pracowników (wynagrodzenie).

Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując pogląd prezentowany w zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zaskarżona interpretacja podlega uchyleniu.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Dostawa polega więc na tym, że właściciel lub ten, kto faktycznie dysponuje towarem przenosi prawo do rozporządzania tym towarem na rzecz innej osoby.

Jak wynika z powyższego jednym z warunków niezbędnych zaistnienia dostawy w rozumieniu cytowanej ustawy o VAT jest przeniesienie prawa rozporządzania towarem na rzecz kogoś innego (innej osoby).

Tymczasem w myśl art. 32 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tekst jednolity Dz. U. nr 12 z 2011 r., poz. 59 ze zmianami) Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe jest państwową jednostką organizacyjną, w skład, której wchodzą między innymi jednostki organizacyjne w postaci regionalnych dyrekcji lasów państwowych oraz nadleśnictwa.

Innymi słowy regionalne dyrekcje lasów państwowych i nadleśnictwa są komórkami organizacyjnymi jednego podmiotu, to jest pozbawionej osobowości prawnej państwowej jednostki organizacyjnej.

Pierwsza czynność gospodarcza przedstawiona w stanie faktycznym wniosku o wydanie interpretacji, to obrót drewnem między leśnictwem (nadleśnictwem) a wnioskodawcą (regionalną dyrekcją lasów państwowych), które w następnej fazie stanowić będzie deputat opałowy. Między dwiema wymienionymi komórkami tej samej jednostki organizacyjnej dochodzi do przekazania drewna.

W istocie więc nie dochodzi do sprzedaży przedmiotowego drewna tylko jego przemieszczenia między poszczególnymi elementami organizacyjnymi tego samego podmiotu.

Tezie tej nie przeczy uiszczenie ceny za drewno przez wnioskodawcę na rzecz nadleśnictwa. Niezależnie bowiem od tego, czy w dokumentach pisemnych rejestrujących ową czynność (zwanych fakturami) uwidoczni się cenę rynkową, czy, jak przedstawiono to we wniosku, wartość kosztów wytworzenia drewna, to de jure nie jest to cena tylko przesunięcie środków pomiędzy poszczególnymi komórkami organizacyjnymi tej samej jednostki organizacyjnej, noszące cechy ekwiwalentności w stosunku do przemieszczanego drewna.

Wniosek ten jest tym bardziej uzasadniony, że zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy o lasach, koszty utrzymania Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych oraz dyrekcji regionalnych Lasów Państwowych, w tym wydatki na deputat opałowy, finansowane są z wpłat obciążających koszty działalności nadleśnictw. Oznacza to, że koszty te (koszty działalności Dyrekcji Generalnej i dyrekcji regionalnych) pokrywane są z wpłat dokonywanych przez nadleśnictwa. Nadleśnictwa bowiem wypracowują środki finansowe w ramach samodzielności Lasów Państwowych i w ramach pokrywania kosztów finansują ich funkcjonowanie ze środków wypracowanych przez siebie (B. Rakoczy, Komentarz do art. 53 ustawy o lasach, Lex 2011).

W świetle treści art. 7 ust. 1 ustawy podatkowej oznacza to, że przekazanie na rzecz wnioskodawcy drewna stanowiącego deputat opałowy przez nadleśnictwo nie stanowi dostawy towarów. Nie występuje bowiem niezbędna przesłanka dostawy, to jest przekazanie prawa rozporządzania rzeczą (towarem) na rzecz innej osoby. Taka czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jest to o tyle istotne w rozpoznawanej sprawie, że art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, który obie strony uważają za podstawę prawną swego stanowiska, zrównuje z dostawą nieodpłatne przekazanie towarów pracownikom tylko wówczas, gdy podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia tych towarów.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy podatkowej podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jednocześnie na podstawie art. 86 ust. 2 punkt 1 litera a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Innymi słowy, jednym z warunków zaistnienia przysługującego podatnikowi prawa do odliczenia podatku naliczonego jest uprzednie nabycie towarów.

Jednak, jak wyżej stwierdzono, w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku interpretacyjnym, nie doszło do nabycia towarów w postaci drewna przez podatnika tj. wnioskodawcę, gdyż nastąpiło jedynie wzajemne, ekwiwalentne przesunięcie towarów i środków pieniężnych między komórkami organizacyjnymi tego samego podmiotu, a nie ich zbycie na rzecz innej osoby.

Oznacza to, że przekazanie przedmiotowego deputatu opałowego przez wnioskodawcę (podatnika) na rzecz pracowników nie jest zrównane z dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, gdyż wejście w posiadanie przedmiotowego drewna opałowego nie rodzi po stronie wnioskodawcy prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Uprawnia to do stwierdzenia, że wzmiankowane nieodpłatne przekazanie towaru na rzecz pracowników nie jest podlegającą opodatkowaniu dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Stąd też odmienne wywody organu w zaskarżonej interpretacji należy uznać za błędne.

Organ ten, po wykluczeniu możliwości uznania omawianej czynności wnioskodawcy za opodatkowaną dostawę towarów, na podstawie niniejszego wyroku, winien rozważyć w trybie art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami; dalej "p.p.s.a.") możliwość przyjęcia, iż czynność ta stanowi opodatkowane świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT.

Wniosek o konieczności rozważenia tej ewentualności w rozpoznawanej sprawie jawi się jako oczywistość (bez jej przesądzania na obecnym etapie sprawy) jeśli zważyć, że w treści pytania interpretacyjnego wnioskodawca wymienił alternatywnie możliwość uznania omawianej czynności za opodatkowane: dostawę albo świadczenie usług, czego nie dostrzegł organ.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy podatkowej za świadczenie usług uważa się wszelkie świadczenie na rzecz innej osoby, niemające charakteru dostawy, zaś w myśl ust. 2 punkt 2 cytowanego przepisu za odpłatne świadczenie usług uważa się również nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste pracowników podatnika, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Co charakterystyczne, od dnia 1 kwietnia 2011 r. przepis ten nie zawiera warunku, zgodnie z którym (podobnie jak w przypadku omawianej wyżej dostawy towarów) nieodpłatne świadczenie na rzecz pracownika jest zrównane z odpłatnym (opodatkowanym) świadczeniem tylko wówczas, gdy podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego - ustawa z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332). Brak tego warunku z całą pewnością rozrywa węzeł łączący oba postawione przez wnioskodawcę pytania w wariancie dotyczącym dostawy towarów.

Ze względu na wskazane wyżej uwarunkowania ustawowe, w zakresie dostawy towarów, odpowiedź na pierwsze pytanie jest uzależniona od odpowiedzi na pytanie drugie tworząc swoiste błędne koło.

Przedstawiona wyżej uwaga dotycząca odmienności uregulowania świadczenia usług jest istotna dla odpowiedzi na pytania zadane we wniosku interpretacyjnym, bowiem art. 8 ust. 2 punkt 2, odmiennie niż art. 7 ust. 2 ustawy podatkowej, jak wyżej wskazano, nie stawia wymogu spełnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu, jako warunku niezbędnego dla uznania nieodpłatnego przekazania pracownikom deputatu za czynność opodatkowaną podatkiem VAT.

Sąd I instancji wyraża w tym miejscu pogląd, iż nie jest uprawniony do zastępowania właściwych organów i wydawania w ich miejsce interpretacji. Jest to wyłączna domena tychże organów – J. Brolik, Ogólne oraz indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego LexisNexis, Warszawa 2013, s. 234.

Niewątpliwie zatem organ interpretacyjny będzie zobowiązany odnieść się do wskazanej wyżej drugiej, alternatywnej części pytań strony skarżącej w ponownym postępowaniu interpretacyjnym dotyczącej świadczenia usług.

Ponadto nie bez znaczenia w kontekście treści zaskarżonej interpretacji jest też stwierdzenie, że wydając ją organ bez wystarczających podstaw uznał, że wydanie deputatu opałowego pracownikom nastąpiło w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Owo uznanie stało się podstawą przyjęcia, że przekazanie deputatu opałowego jest zrównane w skutkach podatkowych z odpłatną dostawą.

W ocenie sądu I instancji tego rodzaju stanowisko winno być poprzedzone stosownym pytaniem do strony, zadanym w trybie art. 169 § 1 w związku z art. 14h O.p. Z uwagi na jego brak stwierdzenie, że wydanie deputatu nastąpiło w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest jedynie przypuszczeniem, które nie znajduje potwierdzenia w przedstawionym przez wnioskodawcę stanie faktycznym.

Ustosunkowując się do argumentacji zawartej w skardze godzi się podnieść, że ocena jej prawidłowości może być dokonana dopiero po wyczerpującym przedstawieniu przez organ interpretacyjny (w toku ponownego postępowania interpretacyjnego) stanowiska w zakresie określonym w niniejszych motywach.

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, na podstawie art. 146 § 1 i art. 200 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

k.ż.