Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2055/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści orzeczenia NSA
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B. K. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt II OSK 2055/11 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej B. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 2239/10 w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 czerwca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 2239/10 oddalił skargę B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] lipca 2009 r. wymierzającą B. K. karę pieniężną w wysokości [...] zł za usunięcie bez zezwolenia 19 sztuk drzew z działki ew. nr [...] położonej przy ul. [...] w Warszawie.

W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku B. K., reprezentowana przez adwokata, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt II OSK 2055/11 Naczelny Sąd Administracyjny przyjmując za podstawę art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

W dniu 19 grudnia 2011 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia poprzez ustalenie, że B. K. nie jest zobowiązana do wykonania decyzji Zarządu Dzielnicy [...] m.st. Warszawy z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] o rozłożeniu na raty wymierzonej kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 158 zd. pierwsze ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Stosownie do art. 166 tej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Sytuacja taka zachodzi bowiem wtedy, gdy treść sentencji, bądź uzasadnienia orzeczenia jest niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Z samej istoty wykładni orzeczenia wynika, iż może ona dotyczyć jedynie tego, co zostało w nim zawarte. Niezrozumiały bądź nasuwający określone wątpliwości może być tylko konkretny fragment orzeczenia. Oczywiste jest bowiem, że nie może podlegać wykładni to, czego w sentencji i uzasadnieniu orzeczenia w ogóle nie umieszczono, o czym sąd administracyjny w ogóle się nie wypowiadał. Przedmiotem wykładni uzasadnienia mogą być oczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (post. NSA z 16 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 1011/07).

W niniejszej sprawie wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości dotyczy postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego uwzględniającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez B. K. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. Stwierdzić należy, że postanowienie to nie budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, z którego w sposób jasny i czytelny wynika, iż do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy skarżąca nie jest w żadnym wypadku zobowiązana do uiszczenia należności wynikającej z nałożonej na nią kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 i art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.