Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2516/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 134, art 57 § 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec Sędziowie: Sędzia WSA Alina Balicka Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 lutego 2018 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] na podstawie art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. D.U. z 2000 r. Nr, 98, poz. 1071 ze zm.), dalej "K.p.a" w związku z zażaleniem [...], dalej "skarżącego", na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z [...] kwietnia 2017 r. znak [...], Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, dalej "Prezes", stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

Jak wynikało z postanowienia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z [...]kwietnia 2017 r. po rozpoznaniu wniosku skarżącego odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] nr [...] z [...]lutego 2016d r. umarzającej postępowanie w sprawie likwidacji urządzenia wodno-pomostowego o konstrukcji drewnianej zlokalizowanej na [...] stanowiącym działkę nr ew. [...] na styku z działką [...], obręb [...] gm. [...].

Postanowienie zostało doręczone jego żonie [...] [...] kwietnia 2017 r. Termin do wniesienia zażalenia upłynął [...] kwietnia 2017 r.

Skarżący wniósł zażalenie pismem z [...] kwietnia 2017 r. składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowieniem nr [...] z [...] maja 2017 r. Prezes odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Skarżący nie wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W związku z tym zasadne stało się wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiódł skarżący. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:

-przepisów prawa wodnego poprzez wydanie postanowień naruszających prawo, które w sposób celowy i skuteczny uniemożliwiły rozpatrzenie istoty sprawy;

-.przepisów prawa procesowego tj.

a) art. 134 K.p.a. poprzez jego nieprawidłową wykładnię;

b) 7, 107 § 3 K.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego.

Wniósł także o zwrot kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w sposób wystarczający uwiarygodnił treść wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Poza tym wydanie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wyłącza potrzebę wydania odrębnego postanowienia na podstawie art. 134 K.p.a. W związku z tym wydanie postanowienia w tym trybie było zbędne.

Zdaniem Skarżącego w sposób nieuprawniony odmówiono mu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Organy działają na niekorzyść strony i przerzucają na niego konsekwencje swych zaniedbań.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej (postanowienia). Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Organ w sposób należyty dokonał oceny zebranych dowodów i na ich podstawie doszedł do niewadliwych wniosków co do istnienia podstaw do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminowi wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. wymaga ustalenia czy odwołujący przekroczył termin o jakim mowa w art. 129 § 2 K.p.a.

Jak wynika z akt sprawy postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z [...] kwietnia 2017 r. zostało skutecznie doręczone skarżącemu [...] kwietnia 2017 r. Przesyłkę odebrała żona [...]. Doręczenie takie, zgodnie z art. 42 § 1 w zw. z 43 K.p.a. dokonane zostało dorosłemu domownikowi. Termin do wniesienia zażalenia upływał zatem [...] kwietnia 2017 r.

Tym samym złożone [...] kwietnia 2017 r. zażalenie zostało wniesione po terminie. Postanowieniem nr [...] z [...] maja 2017 r. Prezes odmówił nadto przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

W związku z tym, zgodnie z art. 134 K.p.a. konieczne stało się stwierdzenie uchybienia do wniesienie zażalenia.

Wbrew wywodom skargi wydanie postanowienie o odmowie przywrócenia terminu nie jest tożsame (wystarczające) aby uznać że zakończyło się postępowanie. Jest ono bowiem konsekwencją złożenia środka odwoławczego po terminie ustawowym i brakiem przywrócenia tego terminu. W tego rodzaju sprawie organ a następnie sąd oceniają jedynie przesłanki z art. 57 § 5 K.p.a. (czy termin do wniesienia został zachowany). Dowody zebrane w sprawie wskazują w sposób nie budzący wątpliwości, że skarżący uchybił terminowi do złożenia zażalenia.

Czyni to niezasadnymi zarzuty naruszenia przez organ wskazanych w skardze przepisów postępowania. Organ dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i doszedł do niewadliwych wniosków o zasadności zastosowania at. 134 K.p.a.

Skarżący w skardze nie sprecyzował na czym polegać miałaby wadliwa wykładnia tego przepisu i jakich czynności organ zaniechał a które miałyby wpływ na wynik sprawy (zarzut naruszenia art. 107 § 3 i 7 K.p.a.). W związku z tym brak jest możliwości odniesienia się przez Sąd do tak skonstruowanych zarzutów.

Zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego nie mogą być uwzględnione w niniejszym postępowaniu gdyż rozstrzygnięcie ma charakter wyłącznie procesowy.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 i 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. D.U. z 2012, poz. 270), dalej p.p.s.a., skargę oddalił.