Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 776/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 8, art. 148 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska–Wasilewicz Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Protokolant po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 08 grudnia 2009r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] nr [...], 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości, 3. zasądza od Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. na rzecz skarżącej J. G. kwotę 200,00 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2005 r. J. G. złożyła do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. wniosek o przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych na rok 2005. Do wniosku zostały załączone m.in.: oświadczenie producenta rolnego o uzyskiwanych dochodach, kopia części mapy ewidencyjnej gruntów i budynków, wypis z rejestru gruntów oraz zaświadczenia z dnia 29 listopada 2004r. oraz 14 lutego 2005 r. W dniu [...] organ wydał decyzję o przyznaniu J. G. płatności na zalesianie gruntów rolnych w łącznej wysokości [...] zł. Decyzję doręczono stronie w dniu 13 czerwca 2006 r. i wskutek jej niezaskarżenia stała się ona ostateczna.

W dniu 20 listopada 2006r. strona złożyła w Biurze Powiatowym Agencji w T. wniosek o przeprowadzenie kontroli oraz wznowienie postępowania w sprawie

o przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych. W uzasadnieniu powołała się na podjęte prace geodezyjne w związku z błędnym określeniem przebiegu granicy działki

nr 41, a tym samym samej powierzchni przedmiotowej działki. Odpowiadając na wniosek Kierownik BP w T. wystosował pismo, w którym poinformował producenta, iż prośba o wznowienie postępowania nie może zostać uwzględniona, gdyż przyznano płatność na zalesianie gruntów rolnych zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku.

Beneficjent w dniu 26 czerwca 2008 r. ponownie złożył w BP w T. pismo z prośbą o wznowienie postępowania wskazując, iż dowody na których podstawie wydano decyzję okazały się błędne. Podniesiono, że obecnie powierzchnia całkowita działki nr 41 wynosi [...] ha ([...] ha przeliczeniowych). Błąd geodezyjny i zaistniała różnica w powierzchni działki ewidencyjnej sprawiła, że dochód z rolnictwa kształtował się nieco poniżej 20% i przyznana została premia zalesieniowa w wysokości 360 zł/ha, podczas kiedy faktycznie przekraczał on 20%.

Decyzją z dnia [...] Kierownik BP w Tucholi odmówił wznowienia postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] uzasadniając to faktem iż został przekroczony termin 1 miesiąca, od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Od decyzji tej strona złożyła odwołanie, w którym podniosła, iż pierwszy swój wniosek o wznowienie postępowania złożyła do BP w Tucholi w dniu 20 listopada 2006r. jeszcze w trakcie postępowania administracyjnego dotyczącego sprostowania błędu geodezyjnego w sprawie wielkości gospodarstwa rolnego. Podkreśliła, iż tego wniosku organ nie rozpatrzył w całości i nie wydał zgodnie z przepisami k.p.a. żadnego rozstrzygnięcia. W konsekwencji zdaniem strony nie przekroczyła ona terminu wymaganego przepisami k.p.a. dla wniesienia żądania wznowienia postępowania, a przepisy procedury administracyjnej zostały naruszone przez Biuro Powiatowe ARiMR.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując by organ I instancji ponownie rozpoznając sprawę wniosku J. G. o wznowienie postępowania przeprowadził wstępne postępowanie wyjaśniające w przedmiocie prośby zawartej w piśmie z dnia 17 listopada 2006 r., uznając jednocześnie pismo z dnia

25 czerwca 2008 r. jedynie jako ponowienie żądania i uzupełnienie pierwszego pisma.

Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji w dniu 05 grudnia 2008r. na wniosek strony zawiesił postępowania w sprawie wniosku z dnia 25 czerwca 2008 r. do czasu rozstrzygnięcia sprawy wniosku o wznowienie postępowania z dnia 17 listopada 2006 r.

Decyzją z dnia [...] Kierownik BP w T. odmówił wznowienia postępowania w sprawie wniosku z dnia 17 listopada 2006r., uzasadniając rozstrzygnięcie faktem, iż strona nie przedstawiła zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. nowych okoliczności faktycznych i nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji. Od powyższej decyzji strona nie wniosła odwołania.

W dniu 29 grudnia 2008 r. strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu i wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...]. Organ I instancji przywrócił terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania oraz wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...].

Następnie strona w dniu 21 stycznia 2009 r. złożyła w BP w T. wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania oraz umorzenie postępowania w sprawie wniosku złożonego w dniu 26 czerwca 2008 r. Organ I instancji podjął zawieszone postępowanie, a następnie decyzją z dnia [...] umorzył postępowanie administracyjne

w sprawie wniosku z dnia 25 czerwca 2008 r. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...].

W wyniku wznowionego na skutek złożonego przez stronę w dniu 29 grudnia

2008 r. wniosku o wznowienie postępowania Kierownik BP w T., decyzją z dnia [...] odmówił uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych z dnia [...].

Na skutek złożonego przez stronę odwołania organ II instancji uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie w pierwszej instancji. Wniosek o wznowienie postępowania z dnia 29 grudnia 2008 r. został bowiem złożony w wyniku nieuprawnionego przywrócenia terminu przez organ I instancji. W związku z powyższym zdaniem organu odwoławczego dalsze postępowanie, jakie toczyło się po przywróceniu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z wniosku z dnia 29 grudnia 2008r. było bezprzedmiotowe.

Jednocześnie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego w T. wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie wznowienia postępowania z dnia [...] oraz decyzji o umorzeniu postępowania z dnia [...] a następnie w dniu [...] wydał decyzje o stwierdzeniu nieważności ww. rozstrzygnięć organu I instancji.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy wniosku o wznowienie postępowania Kierownik Biura Powiatowego w T. decyzją z dnia [...] odmówił stronie wznowienia postępowania. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, iż wniosek strony o wznowienie postępowania nie spełnia warunków określonych w art. 148 § 1 k.p.a. Zdaniem organu o okolicznościach stanowiących w ocenie wnioskującej podstawę do wznowienia postępowania dowiedziała się ona w dniu 28 września 2006 r. (data odbioru decyzji Starosty T.). Wobec powyższego wniosek o wznowienie postępowania powinien być złożony do dnia 28 października 2006r. Tymczasem strona wniosek

o wznowienie postępowania złożyła w dniu 20 listopada 2006 r., a więc 53 dni po upływie terminu.

W odwołaniu od powyższej decyzji strona nie zgodziła się z twierdzeniem, iż 30 - dniowy termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania zaczął biec od dnia doręczenia decyzji Starosty T. z dnia [...]. Odwołująca się podkreśliła, iż gdy zauważyła na załączniku graficznym rozbieżności między stanem faktycznym i prawnym w przebiegu granicy między działkami nr 41 oraz 42/2 udała się do Biura Powiatowego w T., skąd została skierowana do Starostwa Powiatowego w T. Podniosła, iż Starosta pismem z dnia 14 czerwca 2009 r. poinformował Kierownika BP o toczącym się postępowaniu w sprawie stwierdzonych niezgodności dla ww. działek ewidencyjnych. Strona podniosła, iż mimo, że decyzja o przyznaniu płatności z dnia [...] jeszcze się nie uprawomocniła, organ I instancji nie zawiesił postępowania do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Starostę T. W związku z tym strona czekała na prawomocną decyzję Starosty. W postępowaniu tym uczestniczyły 2 strony o sprzecznych interesach, stąd dopiero prawomocne rozstrzygnięcie w tym zakresie było podstawą do zmian w księgach Wieczystych oraz w Urzędzie Miasta w T.

Odwołująca się podkreśliła, iż do Biura Powiatowego w T. zwróciła się jak tylko spostrzegła rozbieżności na załączniku graficznym, a z wnioskiem o wznowienie postępowania wystąpiła przed uprawomocnieniem się decyzji Starosty z dnia [...]. Strona zarzuciła, iż organ I instancji nie poinformował jej należycie i wyczerpująco, zaś swoim działaniem wielokrotnie naruszył prawo i winę za zaistniałą sytuację przerzucił na beneficjenta.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończanej decyzją ostateczną z dnia [...] o przyznaniu płatności na zalesianie gruntów rolnych.

W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, iż podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się o okolicznościach i dowodach powołanych w podaniu o wznowienie, a nie od dnia, w którym skarżąca prawidłowo oceniła znaczenie dowodu lub faktu. Jednocześnie podkreślono, iż zachowanie terminu musi być przez stronę udowodnione.

Organ wskazał, iż strona wnosząc o wznowienie postępowania nie wykazała, iż dotrzymała miesięcznemu terminowi na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Podkreślono, iż organ I instancji zgodnie ze wskazaniami organu II instancji przeprowadził w tym zakresie stosowne postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego ustalił, iż w czerwcu 2006 roku wnioskodawczyni powzięła informację o nieprawidłowościach w powierzchni działki nr 41, o których poinformowała zarówno BP w T. jak i Starostwo Powiatowe. W konsekwencji w dniu 13 czerwca 2006r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie przez Starostę T., w wyniku którego w dniu [...] wydana została decyzja o sprostowaniu błędu w części opisowej i kartograficznej ewidencji gruntów w zakresie działek nr 41 oraz 42/2. Decyzję tą J. G. odebrała osobiście w dniu 28 września 2006 r. W związku z powyższym w ocenie organu datę odbioru przedmiotowej decyzji należy uznać za początek biegu terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, wówczas bowiem strona dowiedziała się o zmianach w ewidencji gruntów, które w jej ocenie stanowiły podstawę do wznowienia postępowania. W konsekwencji termin na złożenie przez stronę wniosku o wznowienie postępowania upłynął w dniu 28 października 2006r. Co za tym idzie w ocenie organu odwoławczego wniosek złożony w dniu 20 listopada 2006 r. został złożony z uchybieniem terminu.

Odnosząc się do podniesionej w odwołaniu argumentacji, iż Biuro Powiatowe ARiMR zostało poinformowane przez Starostę T. pismem z dnia 14 czerwca 2006 r. o toczącym się postępowaniu w sprawie sprostowania błędu dla działki nr 41 i pomimo tego nie zawiesiło z urzędu postępowania w sprawie przyznania płatności na zalesianie, organ odwoławczy wskazał, iż Kierownik BP w T. decyzję w sprawie przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych wydał w dniu [...] a więc zanim do BP wpłynęło ww. pismo Starosty T. W konsekwencji organ uznał za bezpodstawne twierdzenie odwołującej się o możliwości zawieszenia przez Kierownika BP w T. z urzędu postępowania w sprawie wniosku o przyznanie płatności na zalesianie.

Polemizując zaś z zarzutem braku należytego poinformowania przez organ I instancji, które zdaniem odwołującej swoim działaniem wielokrotnie naruszyło prawo, organ odwoławczy podkreślił, iż poinformowanie organu I instancji o nieprawidłowościach w ewidencji gruntów nie mogło rodzić po stronie organu obowiązku podjęcia jakichkolwiek czynności czy to informacyjnych, czy też procesowych, gdyż wątpliwości co do powierzchni działki nr 41 wymagały wyjaśnienia przez inny właściwy w tym zakresie organ.

Na powyższą decyzję organu II instancji strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż w trakcie postępowania o przyznanie płatności na podstawie otrzymanej z ARiMR fotomapy stwierdziła różnicę w przebiegu granicy ewidencyjnej a faktycznie istniejącej na jej działce – pomiędzy działkami

41 a 42/2. Po poinformowaniu o tym fakcie Agencji skierowano ją do Starostwa Powiatowego w T. w celu sprostowania błędu. Po wszczęciu postępowania w tej sprawie organ ten powiadomił o tym fakcie pismem z dnia 14 czerwca 2006r. Biuro Powiatowe ARiMR. Dnia [...] została wydana decyzja prostująca oczywisty błąd geodezyjny. Od decyzji tej wniósł odwołanie właściciel działki nr 42/2, i decyzją z dnia [...], [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjno - Kartograficznego decyzja Starosty T. została utrzymana w mocy. W dniu 11 września 2007 r. dokonano sprostowania w ewidencji gruntów i budynków, a w dniu 08 października 2007r. zmiany naniesiono w księdze wieczystej. Obecnie powierzchnia działki nr 41 to 5,2550 ha, błąd geodezyjny wyniósł 0,665 ha.

Strona wskazała na przewlekły, zagmatwany i niezrozumiały dla niej sposób prowadzenia postępowania przez organy ARiMR. Wyjaśniła, iż wielokrotnie była wzywana do Biura Powiatowego ARiMR w celu składania kolejnych . Jednocześnie była też nakłaniana do wycofania wniosku z dnia 17 listopada 2006r.

Skarżąca nie zgadza się z ustaleniami organów ARiMR, w tym z przyjęciem, iż uchybiono terminowi na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Podkreśliła, iż

w czerwcu 2006 r. stawiła się w BP w T. informując o nieprawidłowościach a w dniu 17 listopada 2006r. złożyła wniosek o przeprowadzenie kontroli i wznowienie postępowania. Podniosła, iż informacje udzielone przez organ nie były wyczerpujące, wręcz dezinformujące i w konsekwencji naraziły ją na szkody. Strona wskazała, że o wszczęciu postępowania w celu sprostowania błędu geodezyjnego Starosta T. poinformował Kierownika BP w czasie, kiedy decyzja o przyznaniu płatności na zalesianie gruntów rolnych nie była prawomocna. Mimo, iż rozstrzygnięcie zagadnienia przez Starostę mogło mieć istotny wpływ na sprawę organ I instancji nie zawiesił postępowania. Organ ten nie podjął wówczas żadnych działań kontrolnych, które mogłyby przyspieszyć rozwiązanie problemu.

Konkludując, skarżąca nie zgodziła się z ustaleniami organów, iż o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania dowiedziała się w dniu, w którym odebrała decyzję Starosty T., tj. 26 września 2006r. Decyzja ta bowiem nie była wówczas prawomocna, a w postępowaniu w sprawie sprostowania błędu w ewidencji gruntów i budynków uczestniczyły 2 strony o sprzecznych interesach. Stwierdziła, że o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów dowiedziała się w dniu 11 września 2007 r.

Kończąc strona podniosła, że cały czas ponosi konsekwencje niezawinionych przez nią poważnych błędów geodezyjnych i błędów proceduralnych organów.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego

z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta jak i decyzja organu I instancji naruszają prawo.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż pismem z dnia 17 listopada 2006 r. (uzupełnionym – jak przyjął Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. w decyzji

z dnia [...] - pismem z dnia 25 czerwca 2008 r.) skarżąca wystąpiła o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] w sprawie przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych, w związku z błędnym określeniem powierzchni działki nr 41 położonej w B. (powierzchnię tę zaniżono o 0,665 ha).

Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy możliwości wznowienia postępowania zakończonego powyższą decyzją.

W skardze strona wskazuje, że po decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T. z dnia [...] uchylającej decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w T. z dnia [...] o odmowie wznowienia postępowania wzywano ją wielokrotnie do Biura Powiatowego w T. w celu składania kolejnych dokumentów i pisania kolejnych wniosków. Podnosi, że wdrożono procedurę przewlekłą, zagmatwaną, niezrozumiałą dla strony, w której się pogubiła. W odwołaniu z dnia 23 marca 2009 r. skarżąca stwierdza, że wszystkie wnioski pisane lub podpisywane przez nią po tym okresie były pisane na wyraźne żądanie pracowników Biura, dla "wyjścia z impasu" w jakim znalazło się Biuro.

Postępowanie w przedmiotowej sprawie było obarczone licznymi błędami. Ostatecznie, na podstawie art.148 §1 k.p.a., skarżącej odmówiono wznowienia postępowania z uwagi na złożenie wniosku o wznowienie postępowania z przekroczeniem terminu wynikającego z tego przepisu. Termin na złożenie wniosku mijał w dniu 28 października 2006 r. (licząc od dnia 28 września 2006 r., tj. otrzymania przez skarżącą decyzji Starosty T. w sprawie sprostowania błędu na mapie ewidencji gruntów), skarżąca natomiast wniosek złożyła w dniu 20 listopada 2006 r., czyli 53 dni po upływie terminu. Art. 148 §1 k.p.a. stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Należy zauważyć, że w razie uchybienia powyższego terminu może być on przywrócony na ogólnych zasadach określonych w art. 58 k.p.a. Orzeka o tym organ właściwy do wznowienia postępowania.

Zgodnie z tym przepisem w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Przywrócenie terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne (§ 3).

Z akt sprawy wynika, że w decyzji z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. pouczył stronę o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzja z dnia [...] (k.74 akt administracyjnych). Pismem z dnia 27 grudnia 2008 r. strona wniosła o przywrócenie terminu i wznowienie postępowania. Wniosek ten spowodował wszczęcie odrębnego postępowania (od wznowienia postępowania) w przedmiocie przywrócenia terminu. W myśl art. 61 § 3 k.p.a. datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Wniosek strony wpłynął do organu I instancji w dniu 29 grudnia 2008 r. Uznając zawartą piśmie z dnia 27 grudnia 2008 r. prośbę skarżącej o wznowienie postępowania za kolejny wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. postanowieniem z dnia [...] nr [...] przywrócił termin do złożenia wniosku.

W ocenie Sądu organ I instancji błędnie jednak uznał, że zawarta w piśmie z dnia

27 grudnia 2008 r. prośba o wznowienie postępowania jest kolejnym wnioskiem

o wznowienie postępowania. W istocie prośba ta jest ponowieniem pierwszego wniosku o wznowienie postępowania. Gdyby zgodzić się z poglądem organu, to skarżąca wniosek o wznowienie złożyłaby ponad dwa lata po upływie terminu (liczonego od dnia 28 września 2006 r.) do jego złożenia. Tymczasem wniosek o wznowienie postępowania strona przedłożyła znacznie wcześniej - w dniu 20 listopada 2006 r. (uzupełniony pismem z dnia 25 czerwca 2008 r.). W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że nie jest konieczne jednoczesne składanie prośby o przywrócenie terminu i dokonanie czynności, dla której określony był termin (por. wyrok WSA z dnia 26 października 2005 r., IV SA/Wa 1351/05). Zdaniem Sądu prośbę skarżącej o przywrócenie terminu należy odnieść do tego właśnie ostatniego wniosku – z dnia 20 listopada 2006 r. Tym samym postanowienie z dnia [...] o przywróceniu terminu dotyczy w istocie wniosku z dnia 20 listopada 2006 r., a nie wniosku o wznowienie postępowania z dnia 29 grudnia 2008 r. Postanowienie to nie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego.

Należy zauważyć, że Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. w decyzji

z dnia [...] stwierdził, że upływ czasu, jaki miał miejsce z uwagi na potraktowanie pisma z dnia 20 listopada 2006 r. z pominięciem procedury administracyjnej nie stanowił podstawy do składania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia kolejnego wniosku o wznowienie postępowania (tj. z dnia 29 grudnia 2008 r.). Organ odwoławczy zauważył, że Kierownik BP w T. wydając postanowienie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania powołał się na upływ terminu do wydania decyzji przez organ w odpowiedzi na pierwszy wniosek o wznowienie postępowania. Organ nie wyciągnął jednak z tych stwierdzeń właściwych wniosków, co doprowadziło do nietrafnych rozstrzygnięć.

Wobec przywrócenia terminu organ powinien merytorycznie rozpatrzeć wniosek skarżącej o wznowienie postępowania z dnia 20 listopada 2006 r. na podstawie przepisów zawartych w dziale II w rozdziale 12 k.p.a. We wniosku tym skarżąca wskazała na zaniżenie powierzchni działki nr 41. Odmawiając wznowienia postępowania z powodu uchybienia miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, organ naruszył art.148 § 1 k.p.a.

Niezależnie od naruszenia art. 148 § 1 k.p.a., wskazać jeszcze należy na naruszenie art. 8 k.p.a., który to przepis ustanawia dla organów administracyjnych obowiązek prowadzenia postępowania w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. Z zasady pogłębiania zaufania obywateli do państwa wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej. Tylko bowiem postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku tak ukształtowanego postępowania mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej.

Prowadzone w przedmiotowej sprawie postępowania administracyjne i wydane w ich następstwie decyzje nie odpowiadają tym standardom. Szczególnie postępowanie przed organem I instancji było prowadzone przewlekłe, cechowało się brakiem rzetelności i kompetencji.

Rozpatrując ponownie sprawę organ I instancji winien zwrócić uwagę na konieczność przestrzegania wymogów procedury administracyjnej oraz mieć na uwadze, że strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji błędnych jego działań.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art.135 i art.145 §1 pkt 1 lit. c) ustawy

z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji. Na podstawie art.152 cyt. ustawy Sąd określił, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

O kosztach sądowych postanowiono na podstawie art. 200 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

H. Adamczewska – Wasilewicz Z. Pietrasik L. Kleczkowski