Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 2544/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 04 lutego 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Maria Czapska-Górnikiewicz, Sędziowie: SWSA Izabela Ostrowska, As. WSA Grzegorz Czerwiński /spr./, , Protokolant Dorota Jackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 04 lutego 2004 r. sprawy ze skargi E. i K. małżeństwa W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści uzasadnienia decyzji oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2001 roku Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania E. i K. W. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. z dnia [...] listopada 2001 roku Nr [...] udzielającą L. O. pozwolenia na wznowienie wstrzymanych robót budowlanych przy realizacji rozbudowy budynku mieszkalnego, jednorodzinnego przy ul. [...] w B. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zawarł stwierdzenie, że nietrafne jest powoływanie się przez skarżących na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 18 lipca 1996 roku znak S.A./Gd 1695/96 jako podstawę uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. z dnia [...] listopada 2001 roku Nr [...]. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 09 lutego 2000 roku, sygn. akt II SA /Gd 2118/97, oddalił bowiem skargę E. i K. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 1997 roku, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia z dnia [...] lipca 1997 roku, który odmówił uchylenia decyzji własnej nr [...] z dnia [...] marca 1992 roku o pozwoleniu na rozbudowę budynku przy ul. [...] w B. Ponadto postanowieniem z dnia 25 maja 2000 roku (sygn. akt II S.A./Gd 2185/97), Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku odrzucił kasację od tego wyroku w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie rozbudowy przedmiotowego budynku. Znalazły się w nim też stwierdzenia, że organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji, jeżeli przemawia za tym charakter sprawy i nie sprzeciwia się temu przepis prawa, winien, zgodnie z art.114 kpa rozważyć możliwość zawarcia ugody między stronami w celu przyczynienia się do uproszczenia lub przyspieszenia postępowania i ostatecznego zakończenia sprawy. Nadto wyraził pogląd, że do rozpatrzenia sprawy konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w znacznej części.

W dniu 16 stycznia 2002 roku do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęło pismo E. i K. W. z dnia 12 stycznia 2002 roku. W piśmie tym E. i K. W. podnieśli zarzut, iż pogląd [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nietrafności powoływania się przez skarżących, na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 18 lipca 1996 roku II SA /Gd 2118/97 jest nie do przyjęcia i może wynikać z nieznajomości całości akt sprawy. W konkluzji skarżący wniesli o sprostowanie tego ustępu w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2001 roku Nr [...]. W dalszej części pisma podnieśli zarzut, że niezrozumiałe jest czego ma dotyczyć postępowanie wyjaśniające w sprawie, skoro jak wynika z wyroku z dnia 18 lipca 1996 roku naruszone zostały przepisy §12 ust.1 i 2 warunków technicznych z dnia 03 lipca 1980 roku (DZ. U Nr 17 poz. 62) oraz art.5 ust.1 pkt.6 i ust.2 Prawa budowlanego z 1974 roku oraz niezrozumiałe jest czego miałby dotyczyć ugoda.

Pismo to potraktowane zostało przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści uzasadnienia decyzji.

W dniu [...] lutego 2002 roku, Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie wyjaśniające te wątpliwości. W uzasadnieniu postanowienia przytoczył częściowo uzasadnienie swojej decyzji z dnia [...] grudnia 2001 roku Nr [...] i podtrzymał zawarte w niej stanowisko co do nietrafności powoływania się skarżących na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 18 lipca 1996 roku II SA /Gd 2118/97.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli E. i K. W. podnosząc zarzut, iż wytyczne dotyczące samowoli budowlanej zawarte są w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Odział Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 18 lipca 1996 roku znak SA/Gd 1695/96 i wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez sprostowanie odpowiedniego ustępu w uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2001 roku Nr [...] wskazującego na nietrafność powoływania się przez skarżących na ten wyrok.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2002 roku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2002 roku, Nr [...]. W uzasadnieniu stwierdził, że instytucja wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji nie może być środkiem ingerowania w merytoryczne rozstrzygnięcie zawarte w decyzji jak również nie może prowadzić do zmiany wyników postępowania dowodowego. Uwzględnienie żądania skarżących prowadziłoby do zmiany oceny środków dowodowych co z kolei prowadziłoby do zmiany rozstrzygnięcia zawartego w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2001 roku Nr [...].

Na powyższe postanowienie skargę do Sądu Administracyjnego złożyli E. i K. W. wnosząc o uchylenie postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003 roku, Nr [...] oraz poprzedzającego go postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] lutego 2002 roku. W uzasadnieniu skarżący podniesli zarzut, iż uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie spełnia wymogów wynikających z art.124§2 kpa, gdyż nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego. Nadto podnieśli zarzut, że ich żądanie dotyczyło sprostowania uzasadnienia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] grudnia 2001 roku Nr [...] a nie jej zmiany.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie

Podzielić należy zdaniem Sądu stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżących. Treść uzasadnienia pisma pełnomocnika E. i K. W. z dnia 12 stycznia 2002 roku pozwalała rozpoznającym sprawę organom administracji publicznej na potraktowanie go jako wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści uzasadnienia decyzji. Wskazują na to zawarte w nim stwierdzenia dotyczące niezrozumienia poglądów [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego. Żądania skarżących nie sposób było uwzględnić. Zważywszy na to, że uzasadnienie decyzji jest jej integralną częścią to stwierdzić należy, że żądanie skarżących zmierzało do merytorycznej zmiany decyzji z dnia [...] grudnia 2001 roku. Merytoryczna zaś zmiana treści decyzji możliwa jest tylko poprzez jej zaskarżenie lub wzruszenie jej w trybie określonym przepisami kpa. Nie jest to natomiast możliwe w postępowaniu o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji. Wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji nie może prowadzić do jej zmiany, a jedynie do interpretacji istniejących już w niej zapisów.

Nie znajduje również potwierdzenia zarzut, iż uzasadnienie postanowienia [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2002 roku, Nr [...] nie spełnia wymogów określonych w art.124§2 kpa. Zarzut skarżących jest ogólnikowy i nie zawiera żadnych konkretnych argumentów przemawiających na jego poparcie. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zawiera zarówno wskazanie przepisów kpa będących podstawą rozstrzygnięcia jak również wskazanie będących jego podstawą okoliczności faktycznych.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97§1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271 ze zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.