Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 16/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, 3 i 4, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy P. w przedmiocie postępowania dotyczącego wycięcia drzew bez zezwolenia postanawia odrzucić skargę /-/J. Zieliński


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 lipca 2005 r., Zastępca Miasta i Gminy P. poinformował M. K. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wycinki drzew bez zezwolenia rosnących na działce nr [...] ark [...] m. K., będącej własnością P. F. Postępowanie zostało wszczęte na podstawie zgłoszenia M. K. - właściciela sąsiedniej działki - o wycince drzew na przedmiotowej nieruchomości, (k. 31 akt sądowych).

W dniu 25 sierpnia 2005r. Urząd Miasta i Gminy w P. nie wyraził skarżącemu zgody na zapoznanie się z aktami sprawy. W związku z powyższym pismem z dnia 26 sierpnia 2005r zwrócił się on o umożliwienie mu udziału w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym (poprzez udostępnienie akt sprawy), udzielenie informacji o jego okolicznościach faktycznych i prawnych oraz odpowiedzi dotyczącej podstawy prawnej braku zgody na zapoznanie się z materiałem dowodowym. Zarzucił też prowadzenie postępowania z naruszeniem art. 35 § 3 kpa zobowiązującego organ do załatwienia sprawy administracyjnej nie później niż w ciągu miesiąca. Wniósł ponadto o przeprowadzenie wizji mającej ustalić stan faktyczny znaków geodezyjnych, które miały zostać zniszczone przez P.F., (k. 21 akt sądowych).

W odpowiedzi Burmistrz Miasta i Gminy P.pismem z dnia 31 sierpnia 2005r poinformował M. K., iż nie jest on stroną przedmiotowego postępowania, albowiem nie jest on podmiotem bezpośrednio poszkodowanym wycinką i jego szeroko rozumiany interes prawny nie został naruszony, (k. 19 akt sądowych).

Decyzją z dnia [...] . nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy P. umorzył postępowania w sprawie nielegalnej wycinki drzew na działce nr [...] w obrębie geodezyjnym K. gm. P., której dokonać miał P. F., (k. 17 akt sądowych).

Pismem z dnia 21.09.2005r. M. K. podkreślił swoje prawo do brania udziału w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Burmistrza Miasta i Gminy P. na zasadzie strony w rozumieniu art. 28 kpa. Poprosił też o wszczęcie postępowania wyjaśniającego w tej kwestii na zasadzie art. 221 § 1 kpa, (k. 16 akt sądowych).

W odpowiedzi Zastępca Burmistrza Miasta i Gminy P. poinformował. M. K. pismem z dnia 20.10.2005r o swojej decyzji z dnia [...] r. o umarzeniu postępowania w sprawie wycinki drzew na działce nr [...], (k. 14 akt sądowych).

Pismem z dnia 10 maja 2006r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność organu Urzędu Miasta i Gminy w P. oraz naruszenie art. 6 – 14 w zw. z art. 28 K.p.a. Podniósł zarzut pominięcia go jako strony, odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zniszczonych znaków granicznych, bezpodstawnego umorzenia sprawy o nielegalny wyrąb drzew oraz bezczynności w zakresie nadania dalszego biegu pismu z dnia 21.09.2005r. Skarżony organ miał ponadto dopuścić się bezczynności w zakresie przekazania do wiadomości skarżącego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, (k.3 akt sądowych o sygn. III SAB/Po 7/06).

Prawomocnym postanowieniem z dnia 6 lipca 2006 r (sygn. akt III SAB/Po 7/06) Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę z uwagi na nie wykazanie przez skarżącego wyczerpania, przed wniesieniem skargi, obligatoryjnego trybu odwoławczego przewidzianego w art. 37 K.p.a. (k.21 akt sądowych o sygn. III SAB/Po 7/06).

Pismem z dnia 25 lutego 2010 r., M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kolejną skargę na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta Wojewódzkiego. polegającą na nieprzekazaniu do właściwego organu odwoławczego w trybie art. 133 K.p.a. jego pisma z dnia 22 września 2005 r. jako odwołania od decyzji z dnia [...]r. umarzającej postępowanie w sprawie wycinki drzew bez zezwolenia, wydanej z pominięciem go jako strony. Jednocześnie wskazał bezczynność organu polegającą na nie wydaniu decyzji w terminie, trybie i formie przewidzianej w treści art. 35, art.104, art. 107 i, art. 109 i art. 112 K.p.a. a także bezczynność w zakresie nadania bieg w trybie przewidzianym a art. 234, 237 i 238 K.p.a. jego skargom z dnia 26 sierpnia 2005 i 22 września 2005 r.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy P. podniósł iż skarga jest niezasadna, a organ informował skarżącego o podejmowanych czynnościach i braku przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r, Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3).

W piśmiennictwie powstałym na tle powyższego przepisu funkcjonuje pogląd, który należy podzielić, że niekiedy wyczerpanie środków zaskarżenia w sprawie ze skargi na bezczynność organu może mieć miejsce zarówno poprzez wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. jak i w drodze wezwania do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z treścią art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a. Ma to miejsce w przypadkach, gdy rozstrzygnięcie sprawy może nastąpić w różnej prawnej formie działania administracji, co jest uzależnione od sposobu jej rozstrzygnięcia (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 172. ). Analogiczne stanowisko zajmowały sądy administracyjne. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 maja 2004 r., II SAB/Op 1/04, (ONSAiWSA 2005/2/33) Sąd stwierdził, że w przypadku gdy przedmiotem skargi jest bezczynność w przedmiocie czynności materialno-technicznej wyczerpanie środków zaskarżenia może mieć miejsce zarówno poprzez złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. jaki i poprzez wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Stanowisko powyższe zostało zaakceptowane przez Naczelny Sąd Administracyjny - wyrok NSA z 10 grudnia 2007 r., II FSK 1152/06. oraz wyrok NSA z dnia 27 lutego 2009r, II OSK 230/09.

W niniejszej sprawie bezczynność organu miała - zdaniem skarżącego -polegać na nie nadaniu dalszego biegu odwołaniu skarżącego od decyzji umarzającej postępowanie w sprawie wycinki drzew bez pozwolenia, czyli na nie dokonaniu czynności o charakterze materialno-technicznym.

Skarżący M. K. - pomimo wezwania sądu z dnia 20 maja 2010r. - nie wykazał, że złożył zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia o którym mowa w art. 37 K.p.a. Za takowe nie można uznać zarówno wniosku skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] r, nr [...] jak i pism kierowanych do Wojewody Wielkopolskiego.

Skarżący nie wykazał również, aby wezwał organ – Burmistrza Gminy i Miasta P., do usunięcia naruszenia prawa. Pisma z dnia 26 sierpnia 2005r. (złożone przed wydaniem decyzji od której odwołuje się skarżący) i 21 września 2005r. nie zawierają takowego wezwania.

W związku z powyższym należało uznać, iż M. K. nie wyczerpał przed wniesieniem skargi wszystkich środków zaskarżenia co skutkowało jej niedopuszczalnością. Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 P.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu.

/-/ J. Zieliński

br