Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1285/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 53 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2004r. znak: [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów - postanawia – odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2011r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie - przekazane przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego - pismo S. W. (datowane 8 grudnia 2011r.), w którym zażądała usunięcia skutków przestępstwa "W.I.N.G. i Kartografii" w postaci bezprawnej zmiany właścicieli działki nr 2867 położonej w gminie [...].

Skarżąca wezwana została do usunięcia braków formalnych powyższej skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności oraz oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy.

W wykonaniu powyższego S. W. wskazała, że skarga dotyczy decyzji z [...] września 2004r. znak: [...], załączając jednocześnie jej kserokopię do przedmiotowej odpowiedzi. Podniosła także, iż organem, do którego skarga się odnosi jest Wojewoda [...]. Treść wymienionego rozstrzygnięcia wskazuje, iż wydał je Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skuteczne wniesienie skargi uwarunkowane jest spełnieniem szeregu wymogów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej następnie P.p.s.a. Jednym z nich jest konieczność złożenia skargi na określony akt w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, co wynika z art. 53 § 1 P.p.s.a. Skutkiem spóźnionego wniesienie skargi jest jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Wymieniony warunek w niniejszej sprawie nie został spełniony. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2004r. znak: [...] S. W. odebrała ją w dniu 23 września 2004r.

Trzydziestodniowy termin do zakwestionowania wskazanego aktu upłynął zatem bezskutecznie z dniem 25 października 2004r. przy uwzględnieniu regulacji art. 83 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którą jeśli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skoro więc w niniejszej sprawie ostatni dzień wskazanego terminu przypadł na sobotę – 23 października 2004r., to pierwszym dniem po dniach wolnych od pracy był poniedziałek – 25 października 2004r.

Tymczasem skarga niniejsza złożona została dopiero w grudniu 2011r., a zatem z ponad siedmioletnim opóźnieniem.

W tym miejscu Sąd wskazuje, że S. W. kwestionowała już wcześniej wymienioną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, a skarga na nią została prawomocnie odrzucona postanowieniem tut. Sądu z dnia 12 maja 2005r. sygn. akt II SA/Rz 200/05, również z uwagi na spóźnione jej złożenie.

Fakt wcześniejszego orzekania przez tut. Sąd w niniejszej sprawie nie może jednak stanowić podstawy odrzucenia skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa objęta nią pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wskazany przepis odnosi się bowiem tylko do prawomocnych wyroków sądowych, a taki jak wyżej zaznaczono, w niniejszej sprawie nie zapadł.

Wobec powyższego odrzucono skargę S. W. na wskazaną na wstępie decyzję wobec jej spóźnionego złożenia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a.