Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1603/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Stwierdzono wydanie aktu organu jednostki samorządu terytorialnego, niebędącego aktem prawa miejscowego z naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 30 b ust. 10, art. 1 i 4, art. 5 - 8, art. 31 ust. 1, art. 30 ust. 3, art. 30 d ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" S.A. w C. na negatywną ocenę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny merytoryczno - technicznej wniosku o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata [...] 1. stwierdza, że ocena merytoryczna wniosku aplikacyjnego została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa [...]; 2. zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. Zarząd Województwa [...] , [...] Centrum Przedsiębiorczości w K. poinformowało Wnioskodawcę, "A" S.A. w C. o negatywnym rozpatrzeniu złożonego wniosku o dofinansowanie projektu i o jego odrzuceniu na etapie ponownej oceny merytorycznej (po pozytywnym rozpatrzeniu środka odwoławczego przez Instytucję Pośredniczącą PO KL) z powodu nie uzyskania wymaganej liczby punktów lub niespełnienia kryteriów wskazanych w karcie oceny merytoryczno-technicznej. Wskazano, że jest ona dostępna na koncie we Wniosku Aplikacyjnym Przedsiębiorcy. W piśmie tym zawarto informację, że wyniki ponownie przeprowadzonej oceny są wiążące i kończą procedurę odwoławcząi nie przysługuje żaden środek odwoławczy przewidziany w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 z późn.zm.).

Z dokumentacji zawartej w aktach niniejszej sprawy wynika, że Urząd Marszałkowski Województwa [...] w K. był Instytucją Organizującą Konkurs ( w skrócie IOK) nr [...] z Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa [...] na lata 2007-2013 w ramach Priorytetu I "Badania i rozwój technologiczny (B+R), innowacje i przedsiębiorczość", Działanie 1..2. "Mikroprzedsiębiorstwa i MŚP" Poddziałanie 1.2.3. "Innowacje w Mikroprzedsiębiorstwach i MŚP".

W ramach tego konkursu "A" S.A. w C. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Wzrost konkurencyjności firmy "A" S.A. poprzez zakup innowacyjnej maszyny wykrawająco-tłoczącej wykorzystywanej w produkcji opakowań dla branży Premium".

Wnioskodawca pismem z dnia [...] r. został poinformowany o negatywnym rozpatrzeniu wniosku i o tym, że nie przeszedł on pozytywnie oceny merytoryczno-technicznej z powodu nieuzyskania wymaganej liczby punktów lub niespełnienia poszczególnych kryteriów wskazanych w karcie oceny merytoryczno-technicznej, udostępnionych na koncie Wnioskodawcy we Wniosku Aplikacyjnym Przedsiębiorcy. Pismo to zwiera również pouczenie o przysługującym Wnioskodawcy prawie złożenia protestu oraz o warunkach jakie ten protest winien spełniać i terminie jego wniesienia, jak i konsekwencjach naruszenia opisanych tam warunków. Dokument ten został podpisany przez Zastępcę Dyrektora [...] Centrum Przedsiębiorczości B. R. .

Pismem z dnia [...] r. Wnioskodawca złożył protest na powyższe rozstrzygnięcie, wskazując na § 5 pkt. 4 regulaminu konkursu, z którego wynika, że Wnioskodawca winien w proteście odnieść się do kryteriów oceny projektu stanowiących załącznik nr 6 do URPO WSL oraz przestawić uzasadnienie swojego stanowiska w stosunku do każdego z kwestionowanych kryteriów, wskazując na przesłanki niewłaściwej oceny. Wnioskodawca wskazał na nieprawidłową ocenę w kryterium merytoryczno-technicznym zasadniczym podstawowym nr 4 gdzie jeśli projekt wypływa pozytywnie na realizację 1 polityki horyzontalnej to otrzymuje 2 punkty, na realizację 2 polityki horyzontalnej – 3 punkty, a trzeciej- 4 punkty. Wnioskodawca szeroko argumentował dlaczego, w jego zdaniem, ocena ekspertów jest wadliwa, a prawidłowa punktacja winna wynosić 3 punkty. Odnośnie kryterium merytoryczno-technicznego zasadniczego specyficznego nr 7 Wnioskodawca stwierdził, iż ekspert 1 dokonał nieprawidłowej oceny, a nadto argumentował, iż obu ekspertów winno ocenić tą pozycję wniosku na 4 punkty.

Pismem z dnia [...] r. Urząd Marszałkowski Województwa [...] powiadomił Wnioskodawcę, że powyższy protest został rozpatrzony pozytywnie w zakresie punktu nr 7. Odnosząc się do podniesionych w proteście zarzutów Instytucja rozpatrująca go stwierdziła, iż w zakresie oceny w kryterium merytoryczno-technicznym zasadniczym podstawowym nr 4 protest nie jest zasadny, a co za tym idzie dokonana ocena jest prawidłowa. Odniesiono się do treści wymogów jakie winien projekt spełniać i do ich jednoznacznego opisu zawartego w dokumentach konkursowych. Natomiast odnosząc się do kryterium merytoryczno-technicznego zasadniczego specyficznego nr 7 Instytucja rozpatrująca protest stwierdziła, że jest ona zasadny, zaś ekspert nie uzasadnił swego stanowiska w sposób dostateczny.

Organ wskazał, że na etapie rozpatrzenia protestu nie dokonuje się ponownej oceny lecz ustalenia czy ocena merytoryczna została przeprowadzona w sposób uprawniony i prawidłowy. W tych ramach stwierdził, że ocena merytoryczna wniosków o dofinansowanie projektu dokonywana jest w celu sprawdzenia czy przewidziane w ramach danego konkursu kryteria, szczegółowo określone w dokumentacji programowej zostały spełnione.

W wyniku analizy całości dokumentacji instytucja rozpoznająca protest stwierdziła, iż zaistniały przesłanki świadczące o niewłaściwym przeprowadzeniu oceny merytoryczno-technicznej w zakresie kryterium zasadniczego specyficznego nr 7: Efekty wynikające z realizacji projektu, tym samym uznając złożony protest za zasadny i przywracając wniosek do oceny merytoryczno-technicznej powyższego kryterium.

Rozstrzygnięcie powyższe zawiera pouczenie strony, iż wyniki ponownie przeprowadzonej oceny będą wiążące i kończą procedurę odwoławczą, a Wnioskodawcy nie przysługuje dodatkowo żaden środek odwoławczy przewidziany w art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W przypadku ponownie negatywnego wyniku oceny projektu, procedura wyboru zostanie zakończona.

Jak już wskazano powyżej pismem z dnia [...] r. Zarząd Województwa [...] , [...] Centrum Przedsiębiorczości w K. poinformowało Wnioskodawcę, "A" S.A. w C. o negatywnym rozpatrzeniu złożonego wniosku o dofinansowanie projektu i o jego odrzuceniu na etapie ponownej oceny merytorycznej z powodu nie uzyskania wymaganej liczby punktów lub niespełnienia kryteriów wskazanych w karcie oceny merytoryczno-technicznej. Wskazano, że jest ona dostępna na koncie we Wniosku Aplikacyjnym Przedsiębiorcy. W piśmie tym zawarto informację, że wyniki ponownie przeprowadzonej oceny są wiążące i kończą procedurę odwoławczą i nie przysługuje żaden środek odwoławczy przewidziany w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 z późn.zm.).Dokument ten został podpisany przez Zastępcę Dyrektora [...] Centrum Przedsiębiorczości B. R. .

Pismo to zostało doręczone Wnioskodawcy, zgodnie z jego oświadczeniem w dniu [...] r. Wobec faktu, iż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki widniał jako odbierający Miejski Zarząd Dróg w C. . Wobec powyższego wszczęto postępowanie reklamacyjne, w wyniku którego ustalono, iż przesyłki w jednym czasie odbierał w Urzędzie Pocztowym Wnioskodawca oraz Miejski Zarząd Dróg, którego pełnomocnik omyłkowo potwierdził odbiór przesyłki na druku skierowanym do Wnioskodawcy. Ustalenia te potwierdzono u operatora systemu internetowego śledzenia przesyłek. Ustaleniom tym nie przeczył Wnioskodawca.

Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zawartym w piśmie [...] Centrum Przedsiębiorczości z dnia [...] r. , "A" S.A. w C. pismem z dnia [...] r. wniosły skargę gę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach powołując art. 30c ust. 1 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zgodnie z którym po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją wnioskodawca może w tym zakresie wnieść bezpośrednio skargę do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.

W skardze tej strona skarżąca podtrzymała swe stanowisko przedstawione w treści protestu z zakresie obu zarzutów tam przedstawionych, a nadto zarzuciła organowi, że ponowna ocena merytoryczna wniosku została dokonana z naruszeniem prawa. Skarżący stwierdził, iż spełnia kryterium nr 4 Wpływ kryterium na polityki horyzontalne wpisując się w kategorię : projekty związane z organizacją działalności gospodarczej - usprawnienie obrotu i obiegu informacji między przedsiębiorstwami i wewnątrz przedsiębiorstw o wielu geograficznie rozproszonych oddziałach, prowadzenie przemysłowych baz danych poprzez zastosowanie ICT.

Reasumując Skarżący stwierdził, że naruszony został art. 28 ust 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, gdyż dokumenty stanowiące system realizacji programu operacyjnego, a także jego zmiany podlegają publikacji na stronach internetowych właściwej instytucji zarządzającej, a dokumenty te nie mogą być zmieniane na niekorzyść Wnioskodawcy w trakcie trwania określonej tury konkursowej, w zakresie w jakim dotyczą tego konkursu. Skarżący wskazał również na naruszenie art. 30b ust. 4 powołanej ustawy, gdyż instytucja informująca Wnioskodawcę o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego winna poinformować go o przysługującym mu prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a pismo z dnia 12 sierpnia 2013 r. nie zawierało takiego pouczenia. Skarżący odwołał się również do treści orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2011 r. sygn. akt SK 9/08 oraz do orzeczenia z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt SK 8/12, z których wynika, że uregulowanie praw i obowiązków wnioskodawcy w zakresie procedur odwoławczych na poziomie systemu realizacji programu operacyjnego nie ma charakteru aktu prawnego powszechnie obowiązującego.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Zarządu Województwa [...] jako Instytucji Zarządzającej wniósł o odrzucenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z § 5 Regulaminu konkursu zamkniętego nr [...] w ramach Projektu 1 "Badanie i rozwój technologiczny (B+R), innowacje i przedsiębiorczość" działanie 1.2. "Mikoprzedsiębiorstwa i MŚP", Poddziałanie 1.2.3 "Innowacje w Mikoprzedsiębiorstwach i MŚP" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu jako jedynego środka odwoławczego na etapie przedsądowym kiedy projekt został odrzucony na etapie oceny formalnej z uwagi na niespełnienie kryteriów formalnych lub/i uzyskał negatywną ocenę projektu na etapie merytoryczno-technicznym. Pozytywne rozpatrzenie protestu kończy procedurę odwoławczą na danym etapie oceny w odniesieniu do określonego projektu na co wskazuje ust. 9. W sytuacji rozpoznawanej sprawy Skarżącemu nie przysługuje zatem inny środek odwoławczy, gdyż skarga przysługuje na negatywne rozstrzygnięcie protestu, a nie na otrzymaną informację o odrzuceniu wniosku po dokonaniu ponownej oceny merytoryczno-technicznej, a co za tym idzie brak było podstaw do umieszczania pouczenia o środkach odwoławczych w treści tegoż pisma.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowo-administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Wskazane wyżej kryteria spełniają przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, które maja zastosowanie w rozpoznawanej sprawie.

Na wstępie należy przypomnieć, że wyrokiem z dnia 12 grudnia 2011 r. sygn. akt P 1/11 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że:

- art. 5 pkt 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przez to, że dopuszcza uregulowanie praw i obowiązków wnioskodawców w trakcie naboru projektów finansowanych z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji;

- art. 30 b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 powyższej ustawy w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza system źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji;

- art. 30 c ust. 1 powyższej ustawy w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w aktach niebędących źródłem powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji.

Ponadto Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że przepisy wymienione powyżej we wskazanym zakresie, tracą moc obowiązującą z upływem osiemnastu miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw. Sentencja została ogłoszona w dniu 27 grudnia 2011 r. w Dz.U. Nr 279, poz. 1644., a zatem przepisy utraciły moc w dniu 27 czerwca 2013 r.

W uzasadnieniu wyroku Trybunał orzekł, że normowanie sytuacji uczestników konkursów organizowanych w ramach regionalnych programów operacyjnych przez akty niebędące źródłami powszechnie obowiązującego prawa jest niezgodne z Konstytucją. Zgodnie z zaskarżonymi przepisami, systemy realizacji regionalnych programów operacyjnych, przyjmowane w formie uchwał zarządów województw, regulują zasady i procedury obowiązujące m.in. podczas konkursów na dofinansowywanie projektów ze środków unijnych. Kształtują one nie tylko kompetencje organów administracji odpowiedzialnych za organizację tych konkursów, ale także sytuację ich uczestników, osób fizycznych, osób prawnych i innych podmiotów wyposażonych w zdolność prawną. W systemach realizacji uregulowane są m.in. takie kwestie, jak procedury naboru wniosków w ramach konkursów, kryteria oceny zgłoszonych projektów czy środki odwoławcze, przysługujące w razie odmowy ich finansowania.

W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, normowanie w systemach realizacji sytuacji uczestników konkursów organizowanych w ramach programów operacyjnych jest niezgodne z art. 87 Konstytucji. Systemy realizacji nie są źródłami powszechnie obowiązującego prawa w rozumieniu Konstytucji,nie mają formy wskazanej w konstytucji, nie są przyjmowane przez podmioty dysponujące konstytucyjnymi uprawnieniami prawotwórczymi i nie są należycie ogłaszane. Wobec tego mogą regulować wyłącznie sytuację podmiotów "podległych" organom wydającym je, zarządom województw. Niedopuszczalne jest natomiast wyznaczanie za ich pomocą sytuacji podmiotów "zewnętrznych" wobec autorów systemów realizacji. Prawa i obowiązki uczestników konkursów organizowanych w ramach regionalnych programów operacyjnych mogą być normowane wyłącznie w aktach powszechnie obowiązującego prawa np. w ustawach czy rozporządzeniach, przy czym art. 78 Konstytucji wymaga, aby tryb zaskarżenia "decyzji wydanych w pierwszej instancji", którymi w tym wypadku są wyniki oceny projektów, był unormowany w ustawie.

Z dniem 28 czerwca 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju za wyjątkiem art. 2 ust. 2 , który wszedł w życie 24 czerwca 2013 r., która w wykonaniu wyżej omówionego wyroku Trybunału Konstytucyjnego wprowadziła zasadnicze zmiany i nowe regulacje w dotychczasowym stanie prawnym.W szczególności zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. w przypadku postępowań w zakresie procedury odwoławczej wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie tej ustawy przyjmuje się, że wniesione środki odwoławcze oraz informacje przekazane wnioskodawcy przez właściwe instytucje spełniają wymagania określone w ustawie, o której mowa w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy nowelizującej w przypadku programów operacyjnych na lata 2007-2013, w ramach określonego programu operacyjnego, przysługują środki odwoławcze w postaci protestu albo protestu i odwołania, wnoszone do właściwej instytucji rozpatrującej te środki, jakie obowiązywały dla danego programu operacyjnego przed dniem wejścia w życie znowelizowanej ustawy.

Zgodnie z delegacją zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej został wydany Komunikat Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 8 lipca 2013 r. w sprawie listy programów operacyjnych na lata 2007-2013 i przysługujących w ich ramach środków odwoławczych oraz instytucji właściwych do ich rozpatrzenia (M.P. z 2013 r., poz. 576). W odniesieniu do programu operacyjnego mającego zastosowanie w niniejszej sprawie przewidziano oba środki odwoławcze tj. protest i odwołanie.

Odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, że wnioskodawca przed wejściem w życie ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. zmieniającej ustawę z dnia 6 grudnia 2006 r. w toku postępowania zainicjowanego wnioskiem o dofinansowanie projektu PO KL skorzystał z prawa złożenia zarówno protestu jak i odwołania, a na podstawie art. 3 ustawy nowelizującej postępowania w zakresie procedury odwoławczej wszczęte i niezakończone przed wejściem w życie tej ustawy przyjmuje się, że środki odwoławcze oraz informacje spełniają wymagania ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w brzmieniu nadanym tą ustawą.

Z dniem 28 czerwca 2013 r. przepis art. 30 a ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. otrzymał następujące brzmienie:

Właściwa instytucja, o której mowa w ust. 2, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach poszczególnych etapów oceny jego projektu wraz z podaniem otrzymanej punktacji lub informacji o spełnieniu bądź niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Informacja ta zawiera uzasadnienie oceny, a w przypadku gdy ocena jest negatywna - także pouczenie o możliwości wniesienia protestu, w trybie i na zasadach określonych w art. 30 b, zawierające wskazanie:

1) właściwej instytucji zarządzającej, do której należy wnieść protest;

2) terminu wniesienia protestu;

3) formy i trybu wniesienia protestu;

4) konieczności spełnienia wymogów formalnych, o których mowa w art. 30b ust. 6.";

Natomiast art. 30 c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju po zmianie otrzymał następujące brzmienie:

1. Po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucjąoraz w przypadku, o którym mowa w art. 30i pkt 1, wnioskodawca może w tymzakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie zart. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, 1101 i 1529).

2. Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30 i pkt 1, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Skarga podlega wpisowi stałemu."

Art. 30 b ust. 9 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stanowi, że "Właściwa instytucja zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności:

1) treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu wraz z uzasadnieniem;

2) w przypadku nieuwzględnienia protestu - pouczenie o możliwości i terminie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c.

Natomiast art. 30 i pkt 1 tej ustawy stanowi, że "W przypadku gdy na jakimkolwieketapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej, alokacja na realizację działania lub priorytetu, o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2, zostanie wyczerpana: właściwa instytucja zarządzająca pozostawia protest bez rozpatrzenia, informując o tymna piśmie wnioskodawcę, pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi dowojewódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 30c;

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego sprawy Wnioskodawca w niniejszym postępowaniu po negatywnymrozpatrzeniu wniosku złożył protest, który w części został rozpatrzony pozytywnie, zaś po dokonaniu ponownej oceny merytoryczno-technicznej projekt nie przeszedł pozytywnie tej oceny, o czym Wnioskodawca został poinformowany pismem z dnia [...] r., przy czym zpouczenia wynikało, że od tego rozstrzygnięcia nie przysługuje żaden dodatkowy środekodwoławczy.

Zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, obowiązującym od 24 czerwca 2013 r.:

ust. 6. Do odwołań, o których mowa w ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy art. 30b ust. 5-8, 10 i 11 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z uwzględnieniem ust. 2.

ust. 7. Instytucja właściwa do rozpatrzenia odwołania, o którym mowa w ust. 4, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia odwołania. Informacja w tym zakresie zawiera:

1) treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu odwołania wraz z uzasadnieniem;

2) pouczenie o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

ust. 8. W przypadku programów operacyjnych na lata 2007-2013 wnioskodawca może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków odwoławczych, o których mowa w ust. 1.

Natomiast art. 30 d ust. 3 ustawy z dniem 28 czerwca 2013 r. otrzymał brzmienie:

"Na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30a ust. 3, art. 30b ust. 9 pkt 2 i art. 30i pkt 1.";

Przywołując powyższą regulację, w pierwszej kolejności należy rozważyć dopuszczalność wniesienia przez wnioskodawcę skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Z poczynionych w trakcie postepowania reklamacyjnego prowadzonego przez Pocztę Polską ustaleń wynika, iż przesyłka zawierająca pismo Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] z dnia [...] r. zostało odebrane przez stronę skarżącą w dniu [...] r., a jedynie zwrotne poświadczenie odbioru zostało omyłkowo podpisane przez pełnomocnika Zarządu Dróg Miejskich, który w tym samym czasie odbierał korespondencję. Strona skarżąca potwierdziła, iż powyższą przesyłkę otrzymała w dniu [...] r., zatem od tej daty winien być liczony termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a strona go dochowała, gdyż skarga została złożona w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach w dniu 2 września 2013 r. tj. w 14 dniu od daty odbioru przesyłki.

Skarżąca w żadnym z doręczonych jej pism nie została przez organ pouczona o sposobie i terminie do złożenia skargi. Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 30 d ust. 3 omawianej ustawy na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30 b ust. 1 i 4.

Wnioskodawca może wnieść skargę po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w art. 30 b ust. 2 definiuje pojęcie "negatywna ocena projektu". W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, że określenie negatywna/ pozytywna w sposób jednoznaczny odnoszą się do oceny projektu. W świetle art. 30 a ust. 1 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju pozytywnie oceniony projekt to taki, który przeszedł pozytywnie wszystkie etapy jego oceny (por. wyrok NSA sygn. akt II GSK 174/10). Aktualnie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, zgodnie z którym pojęcie negatywnej oceny projektu należy utożsamiać z oceną niedającą możliwości zakwalifikowania projektu do dofinansowania. Negatywna ocena to taka, której wyniki nie pozwalają na skierowanie do dalszego etapu oceny bądź do dofinansowania, chodzi bowiem o negatywny charakter wyniku konkursu dla danego wnioskodawcy. Celem złożenia wniosku jest bowiem uzyskanie środków pieniężnych, a zatem w sytuacji gdy wnioskodawca nic nie otrzyma, trudno jest ocenić końcowe rozstrzygniecie jako pozytywne załatwienie sprawy.

W niniejszej sprawie po częściowo pozytywnym rozpatrzeniu protestu w stanie prawnym sprzed nowelizacji ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wniosek został przekazany do ponownej oceny merytoryczno-technicznej. W wyniku ponownej oceny merytoryczno-technicznej strona skarżąca została poinformowany pismem z dnia 12 sierpnia 2013 r., że jej wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nie przeszedł pozytywnie ponownej oceny merytoryczno-technicznej z powodu nieuzyskania wymaganej liczby punktów lub niespełnienia poszczególnych kryteriów, wskazanych w karcie oceny merytoryczno-technicznej. Wnioskodawca wyczerpał zatem środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, a obecnie w ustawie. Zatem uprawnienie do wniesienia skargi wynika z treści art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a także z art. 2 ust. 8 ustawy nowelizującej z dnia 19 kwietnia 2013 r., zgodnie z którym w przypadku programów operacyjnych na lata 2007-2013 wnioskodawca może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków odwoławczych, o których mowa w ust. 1. A prawa tego nie niweczy brak pouczenia lub błędne pouczenie organu zgodnie z art. 30 d ust. 3 ustawy.

Wobec powyższego, w ocenie Sądu, skarga strony skarżącej podlega rozpatrzeniu, bowiem w realiach sprawy wnioskodawca nie może być pozbawiony prawa do domagania się kontroli przez sąd administracyjny zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Odnosząc się natomiast do samej treści pisma z dnia [...] r. należy stwierdzić, że ocena merytoryczna projektu strony skarżącej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.Przedmiotem kontroli sądów administracyjnych w sprawach o dofinansowanie projektów wyłonionych w trybie konkursu jest ocena projektu, dokonana przez instytucję zarządzającą. Niewątpliwie kontrola sądowoadministracyjna dokonywana w sprawach prowadzonych na podstawie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju sprowadza się do oceny przez sąd administracyjny czy kontrolowany akt jest zgodny z przepisami prawa powszechnie obowiązującego i czy akty o charakterze pozaustawowym pozostają w zgodności z przepisami prawa powszechnie obowiązującego.

Należy przypomnieć, że na podstawie art. 30 ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.

W ocenie Sądu ponowna ocena merytoryczno-techniczna projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.Należy podkreślić, iż w dniu2 grudnia 2011 r. Komisja Europejska przyjęła nową wersję Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 decyzją [...] . Regulamin konkursu zamkniętego nr [...] w ramach Priorytetu I "Badania i rozwój technologiczny (B+R), innowacjei przedsiębiorczość", Działanie 1.2. "Mikroprzedsiębiorstwa i MŚP", Poddziałanie1.2.3 "Innowacje w Mikroprzedsiębiorstwach i MŚP"Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 w § 5 przewiduje tryb odwoławczy opisując procedurę w zakresie protestu, a następnie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z tymi zasadami IOK na skutek uwzględnienia odwołania przez IZ OP KL, przeprowadza proces ponownej oceny merytorycznej wniosku i informuje Wnioskodawcę o jego wynikach. Informacja podlega ocenie Sądu, musi więc wskazywać powody, które w konsekwencji zdecydowały o negatywnej ocenie projektu. Niewątpliwe obowiązkiem podmiotu przeprowadzającego ponownie ocenę merytoryczną projektu jest ustosunkowanie się w piśmie informującym o wynikach tej oceny do zarzutów podniesionych w środku odwoławczym przez wnioskodawcę oraz wyjaśnienie powodów, które zadecydowały o negatywnej ocenie projektu. Wnioskodawca powinien więc uzyskać precyzyjne wskazanie co do wyników tego etapu, wraz ze szczegółową, jednoznaczną analizą ocen ekspertów, przeprowadzoną z uwzględnieniem zarzutów i uwag podniesionych zarówno przez wnioskodawcę, jak i ekspertów. Podlegająca ocenie Sądu informacja musi wskazywać powody, które w konsekwencji zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu, wraz z ich uzasadnieniem. Dopiero wówczas Sąd rozpatrujący skargę jest w stanie poznać stanowisko organu, odnieść się do zarzutów przedstawionych w skardze i następnie stwierdzić, czy zawarta w tym stanowisku ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z obowiązującym prawem, czy też to prawo narusza (por. m.in. wyroki NSA z 29 czerwca 2010 r., sygn. akt II GSK 658/10, LEX nr 597037 oraz z 17 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 169/12).

Tymczasem pismo z dnia [...] r. zawiera informację dla Wnioskodawcy o ponownej negatywnej ocenie merytoryczno-technicznej wniosku z powodu nieuzyskania wymaganej liczby punktów lub niespełnienia poszczególnych kryteriów, natomiast nie zawiera żadnego uzasadnienia, a jedynie informację o możliwości zapoznania się z karta oceny merytoryczno-technicznej udostępnionej na koncie strony skarżącej we Wniosku Aplikacyjnym Przedsiębiorcy. Na podkreślenie zasługuje fakt, iż oceny zgodnie z wyżej powołanym Regulaminem dokonuje odpowiedni organ kierując się opinią ekspertów zawartą w karcie oceny, zatem udostepnienie do zapoznania się Wnioskodawcy karty oceny merytoryczno-technicznej nie spełnia wymogu zajęcia stanowiska w sprawie przez organ wydający rozstrzygnięcie, a stanowisko takie winno zawierać kierowane do Wnioskodawcy orzeczenie.

W ocenie Sądu, załączenie powyższych kart nie może zastąpić uzasadnienia rozstrzygnięcia. Tym bardziej, że zgodnie z powołanym Regulaminem opinia eksperta nie jest wiążąca i ma jedynie charakter pomocniczy dla osób dokonujących oceny wniosku. Należy podkreślić, iż w piśmie z dnia [...] r. [...] Centrum Przedsiębiorczości nie wskazało nawet w sposób ogólny z jakiej przyczyny projekt nie przeszedł pozytywnie oceny wskazując alternatywnie "z powodu nieuzyskania wymaganej liczby punktów lub niespełnienia poszczególnych kryteriów".

Rozpoznając niniejszą sprawę należy odwołać się do stanowiska NSA zajętego w wyroku z dnia 29 czerwca 2010 r., sygn. akt II GSK 658/10, w którym NSA stwierdził, że z przepisu prawa materialnego - art. 31 ust. 1 ustawy - wynika nałożenie na instytucję (zarządzającą, wdrażającą, pośredniczącą) obowiązek przeprowadzenia oceny projektu w sposób rzetelny i bezstronny, co tym samym obliguje zarówno instytucję oceniającą wniosek do stosowania tych zasad, jak i organ odwoławczy do tego, aby przy rozpatrywaniu protestu (odwołania) stosować formułę opartą o zasadę rzetelności i bezstronności, a jednocześnie skutkuje koniecznością rozważenia w postępowaniu odwoławczym wszystkich zarzutów protestu (odwołania), w tym także zarzutów merytorycznych. Ta argumentacja pozostaje aktualna również w obecnym stanie prawnym. Wymagań tych nie spełnia pismo informujące Urzędu Marszałkowskiego w K. z dnia [...] r.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uwzględnić wyżej przedstawione uwagi oraz dokonać wnikliwej analizy wszystkich zarzutów odwołania, stanowiska Instytucji Zarządzającej oraz oceny dokonanej przez ekspertów. Przy czym przeprowadzona analiza winna być logiczna, spójna i przejrzysta, co winno znaleźć odzwierciedlenie w treści uzasadnienia tego rozstrzygnięcia. Należy również zwrócić uwagę na uniknięcie błędu poczynionego przy pierwotnym rozpatrzeniu sprawy, a mianowicie naruszenia art. 30b ust. 10 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, gdyż w rozpatrywaniu sprawy brała udział ta sama osobą na etapie pierwotnej oceny jak i na etapie ponownego rozpoznania wniosku, a wyjaśnienia organu, jakoby udział w wydawaniu decyzji sprowadzał się jedynie do złożenia podpisu nie zasługuje na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach polityki rozwoju orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 tej ustawy.