Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 424/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1066
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 3 par. 2, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 92c ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1907
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity
article: par. 3 i 4
journal: Dz.U. 2007 nr 159 poz 1128
law: Rozporzadzenie Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart  kierowców oraz warunków przechowywania tych danych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant sekretarz sądowy Alicja Poznańska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Z. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w S., dalej jako ZWITD, nałożył na Spółkę A karę pieniężną w łącznej wysokości [...] zł za naruszenie przepisów regulujących wykonywanie transportu drogowego.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej wszczęto w związku ze stwierdzonymi w toku przeprowadzonej w przedsiębiorstwie kontroli, która objęła okres od 30 marca 2015 r. do 30 czerwca 2016 r. Następnie ZWITD w S. opisał szczegółowo stwierdzone naruszenia, określając jednocześnie wysokość nałożonych kar jednostkowych za każde naruszenie.

Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że za niezgłoszenie na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który wydał zaświadczenie na wykonywanie przewozu drogowego' na potrzeby własne, zmiany danych, o których mowa w art. 8, w wymaganym terminie, na podstawie lp. 1.8 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1907 – j.t. ze zm.), zwanej dalej "u.t.d.", nałożono na Skarżącą karę w wysokości [...] zł. Organ przytoczył treść przepisów dotyczących obowiązku zgłaszania zmiany danych i wskazał, że zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 1, ww. ustawy przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił: 1) zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji wspólnotowej, zmiany danych, o których mowa w art. 7a — nie później niż w terminie 28 dni od dnia ich powstania. Następnie wyjaśnił, że zgodnie z przedłożonymi przez stronę dokumentami, na dzień 30 marca 2016 r., tj. pierwszy dzień kontroli w przedsiębiorstwie, pojazdy: [...] (sprzedany w dniu [...] r.), [...] (sprzedany w dniu [...] r.) zostały z dniem 17 marca 2016 r. zdjęte ze stanu pojazdów zgłoszonych do zaświadczenia nr [...], o czym nie powiadomiono właściwego organu wydającego - Prezydenta Miasta S.

Za naruszenie, o którym mowa w lp. 5.2. załącznika nr 3 do u.t.d. -przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, w tym trzykrotne naruszenie lp. 5.2.1 - o czas powyżej 15 minut do 30 minut karę [...] zł i jednokrotne naruszenie lp. 5.2.2. - za każdą następną rozpoczętą godzinę, karę [...] zł, łącznie [...] zł. Organ wyjaśnił, że na podstawie okazanych danych cyfrowych, stwierdzono, że kierowca P. B. w dniu 24 czerwca 2015 r. podczas realizacji przewozu drogowego prowadząc pojazd o nr rej. [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 23 minuty. W okresie jazdy od godz. 07:30 do godz. 15:56 dnia 24 czerwca 2015r. kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 53 minuty. Powyższe naruszenie stwierdzono na elektronicznym pliku z cyfrowej karty kierowcy nr [...]

. Kierowca M. K. w dniu 01.06.2015 r. podczas realizacji przewozu drogowego prowadząc pojazd o nr rej. [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 32 minuty. W okresie jazdy od godz. 06:04 do godz. 16:01 dnia 1 czerwca 2015 r. kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 25 minut. Powyższe naruszenie stwierdzono na elektronicznym pliku z cyfrowej

karty kierowcy nr [...].

Kierowca A. P. w dniu 20 sierpnia 2015r. podczas realizacji przewozu drogowego prowadząc pojazd o nr rej. [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 29 minut. W okresie od godz. 04:32 do godz. 12:41 dnia 20.08.2015r. kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 59 minut. Powyższe naruszenie stwierdzono na elektronicznym pliku z cyfrowej karty kierowcy nr [...].

Za naruszenie lp. 5.3 załącznika nr 3 do u.t.d. - skrócenie dziennego czasu odpoczynku:, w tym pięciokrotne naruszenie lp. 5.3.1 - o czas powyżej 15 minut do jednej godziny nałożono karę [...] zł i jednokrotne naruszenie lp. 5.3.2.- za każdą następną rozpoczętą godzinę – karę [...] zł, łącznie [...] zł.

Uzasadniając rozstrzygnięcie w tym zakresie organ wyjaśnił, że kierowca M. K., podczas realizacji przewozu drogowego w dniach 3 i 4 czerwca 2015 r., skrócił dzienny czas odpoczynku o 36 minut. Odpoczynek dzienny został odebrany od godz. 18:26 w dniu 3 czerwca 2015 r. do godz. 02:50 w dniu 4 czerwca 2015 r. i wyniósł 8 godzin 24 minuty. Okres rozliczeniowy kierowcy zawierał się od godz. 02:50 w dniu 3 czerwca 2015 r. do godz. 02:50 w dniu 4 czerwca 2015 r. Obliczenie odniesiono do normy 9 godzin, pomiędzy odpoczynkami tygodniowymi: 30 maja 2015 r. – 1 czerwca 2015 r. i 5 czerwca 2015 r. – 8 czerwca 2015 r.

Organ wskazał również, że kierowca T. Ł. podczas realizacji przewozu drogowego w dniu 28.05.2015r., skrócił dzienny czas odpoczynku o 22 minuty. Odpoczynek dzienny został odebrany od godz. 00:54 do godz. 09:32 dnia 28 maja 2015 r. i wyniósł 8 godzin 38 minut. Okres rozliczeniowy kierowcy zawierał się od godz. 09:28 w dniu 27 maja 2015 r. do godz. 15:28 w dniu 28 maja 2015 r. Obliczenie odniesiono do normy 9 godzin, pomiędzy odpoczynkami tygodniowymi: 21 maja 2015 r. - 25 maja 2015 r. i 29 maja 2015 r. – 3 czerwca 2015 r.

Dalej organ wskazał, że kierowca S. W. podczas realizacji przewozu drogowego w dniach 2 i 3 czerwca 2015 r., skrócił dzienny czas odpoczynku o 26 minut. Odpoczynek dzienny został odebrany od godz. 17:57 w dniu 2 czerwca 2015 r. do godz. 02:31 w dniu 3 czerwca 2015 r. i wyniósł 8 godzin 34 minuty. Okres rozliczeniowy kierowcy zawierał się od godz. 04:30 w dniu 2 czerwca 2015 r. do godz. 04:30 w dniu 3 czerwca 2015 r. Podczas realizacji przewozu drogowego w dniach 9 i 10 czerwca 2015 r. ww. kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę 44 minuty. Odpoczynek dzienny został odebrany od godz. 18:15 w dniu 9 czerwca 2015 r. do godz. 01:31 w dniu 10 czerwca 2015 r. i wyniósł 7 godzin 16 minut. Okres rozliczeniowy kierowcy zawierał się od godz. 04:32 w dniu 9 czerwca 2015 r. do godz. 04:32 w dniu 10 czerwca 2015 r. Obliczenie odniesiono do normy 9 godzin, pomiędzy odpoczynkami tygodniowymi: 5 czerwca 2015 r. – 8 czerwca 2015 r. i 12 czerwca 2015 r. – 15 czerwca 2015 r.

3) Stwierdzono także, że kierowca S. W., podczas realizacji przewozu drogowego w dniu 24 czerwca 2015 r. skrócił dzienny czas odpoczynku o 25 minut. Odpoczynek dzienny został odebrany od godz. 12:25 do godz. 21:00 w dniu 24 czerwca 2015 r. i wyniósł 8 godzin 35 minut. Okres rozliczeniowy kierowcy zawierał się od godz. 04:52 w dniu 24 czerwca 2015 r. do godz. 04:52 w dniu 25 czerwca 2015 r. Obliczenie odniesiono do normy 9 godzin, pomiędzy odpoczynkami tygodniowymi: 19 czerwca 2015 r. – 22 czerwca 2015 r. i 26 czerwca 2015 r. - 29 czerwca 2015r.

Za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji., na podstawie lp. 6.1.4 załącznika nr 3 do u.t.d. nałożono na Spółkę karę w wysokości [...] zł. Uzasadniając rozstrzygnięcie w tym zakresie organ wyjaśnił, że przedsiębiorca okazał do kontroli plik cyfrowy nr [...] z dnia 18 listopada 2015 r., pobrany z cyfrowego urządzenia rejestrującego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...]. Przeprowadzona analiza ww. pliku wykazała, iż urządzenie rejestrujące zainstalowane w tym pojeździe zostało poddane ostatniemu sprawdzeniu okresowemu w dniu 20 grudnia 2013 r. Organ wskazał, że w celu ustalenia czy urządzenia rejestrujące zostało poddane wymaganemu sprawdzeniu okresowemu/kalibracji w toku prowadzonych czynności kontrolnych wezwano przedsiębiorcę do okazania pliku z danymi cyfrowymi pobranymi po dniu 20 grudnia 2015 r. z urządzenia rejestrującego, zainstalowanego ww. pojeździe lub dokumentów potwierdzających przeprowadzenie przedmiotowego sprawdzenia okresowego lub kalibracji. Strona nie okazała żądanych dokumentów.

Za nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, na podstawie lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., nałożono na Spółkę karę w wysokości [...] zł. Uzasadniając rozstrzygnięcie w tym zakresie organ wywiódł, że na okazanych do kontroli danych cyfrowych z urządzenia rejestrującego (tachografu cyfrowego), w odniesieniu do kontrolowanych kierowców: P. B., K. B., W. C., E. K., M. K., T. Ł., A. P., P. S., S. W., M. Z., W. Z. stwierdzono nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. Następnie wyszczególniono daty stwierdzonych naruszeń.

Na podstawie lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do u.t.d. - nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – za każdy dzień, w związku ze stwierdzeniem 39 przypadków naruszenia, nałożono na Spółkę karę w łącznej wysokości [...] zł ([...] zł).

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że przedsiębiorca nie okazał podczas kontroli danych cyfrowych z tachografów cyfrowych zainstalowanych w nw. pojazdach, w których pracowali kontrolowani kierowcy (kontrolowany okres 1 kwietnia 2015 r. - 30 czerwca 2015 r.):

- pojazd o nr rej. [...] - za dni: 08-10.07.2015 r., 13.07.2015 r.,

- pojazd o nr rej. [...] - za dni: 04-08.05.2015 r., 12.05.2015 r., 14-15.05.2015 r., 18-20.05.2015 r., 03.06.2015 r., 05.06.2015 r., 09-12.06.2015 r.., 16-19.06.2015 r., 22 - 26.06.2015 r.,30.06.2015 r.,

- pojazd o nr [...] - za dni: 15.07.2015 r., 21.08.2015 r., 25.08.2015 r., 27-28.08.205 r. (okazano uszkodzony plik), [...] - za dni 29.05.2015 r., 15.07.2015 r., 22.08.2015 r. (okazano uszkodzony plik).

Organ wyszczególnił również którzy kierowcy i w jakich okresach prowadzili wskazane wyżej pojazdy.

W związku ze stwierdzeniem naruszenia lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d., to jest obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę, nałożono na Spółkę karę w łącznej wysokości [...] zł ([...] zł). Odnosząc się do tego naruszenia organ wyjaśnił, że przedsiębiorca okazał do kontroli dane cyfrowe pobrane z cyfrowych kart

- nr PL [...] P. B. w dniach: 18.05.2015 r.- 16.06.2015 r., 16.07.2015 r., 11.08.2015 r., (łącznie 4 pliki). Przeprowadzona analiza okazanych plików z okresu kontroli (raport historii odczytów, podpis cyfrowy pliku) wykazała, iż następujące odczyty dokonano z uchybieniem 28-dniowego terminu: z dnia 16.06.2015 r. (plik nr [...]) odczytu dokonano po upływie 29 dni i z dnia 16.07.2015 r. (plik nr [...]) odczytu dokonano po upływie 30 dni.

- nr [...] K. B. w dniach: 16.05.2015 r., 16.06.2015 r., 07.07.2015 r., 18.08.2015 r., (łącznie 4 pliki). Przeprowadzona analiza okazanych plików z okresu kontroli (raport historii odczytów, podpis cyfrowy pliku) wykazała, iż odczytu z dnia 16.06.2015 r. dokonanoz uchybieniem 28-dniowego terminu, to jest z dnia 16.06.2015r. (plik nr [...]) - po upływie 33 dni.

- nr [...] T. Ł. w dniach: 04.06.2015r., 12.06.2015r., 25.06.2015r" 19.07.2015r., (łącznie 4 pliki). Przeprowadzona analiza okazanych plików z okresu kontroli (raport historii odczytów, podpis cyfrowy pliku) wykazała, iż

odczytu z dnia 04.06.2015 r. dokonano z uchybieniem 28-dniowego terminu (plik nr [...]) - po upływie 39 dni,

- nr [...] P. S. w dniach: 11.05.2015r., 20.05.2015r., 05.11.2015r. (łącznie 3 pliki). Przeprowadzona analiza okazanych plików z okresu kontroli (raport historii odczytów, podpis cyfrowy pliku) wykazała, iż odczytu z dnia 05.11.2015 r. dokonano z uchybieniem 28-dniowego terminu (plik nr [...]) - po upływie 148 dni,

- nr [...] S. W. w dniach: 18.05.2015r., -16,06.2015 r.: 16.072015r., 07.08.2015r., (łącznie 4 pliki). Przeprowadzona analiza okazanych plików z okresu kontroli (raport historii odczytów, podpis cyfrowy pliku) wykazała, że następujących odczytów dokonano z uchybieniem 28-dniowego terminu: z dnia 16.06.2015r. (plik nr [...]), po upływie 29 dni, z dnia 16.07.2015 r. (plik nr [...]) - po upływie 30 dni.

- nr [...] M. Z. w dniach: 02.07.2015r., 17.07.2015r., 31.07.2015r" 11.08.2015r., 26.08.2015r. (łącznie 5 plików). Przeprowadzona analiza okazanych plików z okresu kontroli (raport historii odczytów, podpis cyfrowy pliku) wykazała brak potwierdzenia wczytania danych w okresie od dnia 01.05.2015r. do dnia 19.06.2015r.

W oparciu o powyższe dane stwierdzono, że przedsiębiorca nie dopełnił obowiązku terminowego tj. co 28 dni wczytania danych z karty kierowcy ww. kierowców.

Za naruszenie lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do u.t.d., to jest obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego - za każdy pojazd, nałożono na Spółkę karę w łącznej wysokości [...] zł ([...] zł). Odnośnie tego naruszenia organ wyjaśnił, że przedsiębiorca okazał do kontroli dane z urządzeń rejestrujących, zainstalowanych w pojazdach o nr rej.:

- [...] - dane wczytane w dniach: 18 maja 2015 r., 17 czerwca 2015 r., 12 kwietnia 2016 r. Analiza powyższych plików wykazała, iż odczytu z dnia 18 maja 2015 r. dokonano po upływie 141 dni;

- [...] - dane wczytane w dniu 27 października 2015 r. (poprzedni odczyt w dniu 21 października 2015 r.);

- [...] - dane wczytane w dniach: 25 sierpnia 2015 r., 6 listopada 2015 r., 31 stycznia 2016 r. Analiza powyższych plików wykazała, iż odczytu z dnia 25 sierpnia 2015r. dokonano po upływie 111 dni.

- [...] - dane wczytane w dniu 19.10.2015r. (poprzedni odczyt w dniu 03.08.2015r.);

- [...] - dane wczytane w dniu .7 lipca 2015 r. (brak informacji o poprzednim odczycie);

- [...] - dane wczytane w dniu 11 kwietnia 2016 r. Analiza pliku wykazała, iż odczyt dokonano po upływie 161 dni;

- [...] - dane wczytane w dniach: 3 sierpnia 2015 r., 14 września 2015 r. Analiza pliku wykazała, iż poprzedniego odczytu dokonano w dniu 1 czerwca 2015 r.);

- [...] - dane wczytane w dniach: 29 czerwca 2015r., 2 grudnia 2015 r: Analiza

powyższych plików wykazała, iż odczytu z dnia 29 czerwca 2015 r. dokonano po upływie 147 dni;

- [...] - dane wczytane w dniu 3 listopada 2015 r. Analiza pliku wykazała, iż odczytu dokonano po upływie 180 dni;

- [...] - dane wczytane w dniach: 21 lipca 2015 r., 18 listopada 2015 r. Analiza pliku wykazała, iż odczytu dokonano po upływie 97 dni;

- [...] - dane wczytane w dniach: 6 maja 2015 r., 13 sierpnia 2015 r., 6 listopada 2015 r., 11 kwietnia 2016 r. Analiza okazanych plików wykazała, iż:

- odczytu z dnia 6 maja 2015 r. dokonano po upływie 91 dni,

- odczytu z dnia 13 sierpnia 2015 r. dokonano po upływie 99 dni;

- [...] - dane wczytane w dniu 13.08.2015 r. (brak informacji o poprzednim odczycie).

Podsumowując organ stwierdził, że w kontrolowanym okresie stwierdzono naruszenie obowiązku wczytywania danych.

Końcowo organ podniósł, że wnikliwa, analiza całego, zebranego materiału dowodowego doprowadziła do wniosku, iż naruszenie przepisów określonych pod lp. 1.8, lp.5.2.1, lp. 5.2.2, lp. 5.3.1, lp. 5.3.2, lp. 6.1.4, lp.'6.2.1, lp. 6.3.7, lp. 6.3.11 oraz lp; 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 6 września 200lr. o transporcie drogowym nie nastąpiło wskutek zdarzeń lub okoliczności, których podmiot wykonujący przewóz nie mógł przewidzieć i w zakresie powyższych naruszeń nie stwierdzono istnienia przesłanek do zastosowania przepisów art. 92c i art. 92b ustawy o transporcie drogowym.

Łączna suma kar przewidzianych za naruszenia zawarte w decyzji, stwierdzone podczas kontroli w siedzibie przedsiębiorstwa Spółka A wynosi [...] zł W przedsiębiorstwie, w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli, zatrudnionych było średnio 198 kierowców, zatem zgodnie z art. 92a ust. 3 pkt 3 u.t.d. suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć kwoty [...] zł (dwudziestu pięciu tysięcy złotych) dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do od 51 do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli. W myśl art. 92a ust. 4 za kierowców, o których mowa w ust. 3, uważa się również osoby niezatrudnione przez podmiot wykonujący przewóz drogowy, wykonujące osobiście przewozy drogowe na jego rzecz. Mając na uwadze powyższe nałożoną karę pieniężną ograniczono do kwoty określonej w ustawie.

Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Z. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w S. Spółka A wniosła odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, dalej jako GITD podnosząc zarzuty naruszenia:

- art. 6 k.p.a., poprzez oparcie procedury kontrolnej na uregulowaniach nieobjętych dyspozycją art. 4 pkt 22 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym;

- art. 107 § 3 k.p.a., poprzez oparcie decyzji tylko na części materiału dowodowego;

- art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez porzucenie obowiązku należytego wyjaśnienia sprawy.

Skarżąca zakwestionowała dopuszczalność zastosowania w niniejszej sprawie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 roku w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego.

Wywodziła, że art. 4 pkt 22 u.t.d. zawiera ograniczony i wyczerpujący katalog podstaw prawnych, w oparciu o które mogą działać organy Inspekcji w postępowaniach kontrolnych. W wymienionym katalogu podstaw prawnych nie wymieniono przepisów rozporządzenia PEiR (UE) nr 165/2014, zatem organy Inspekcji nie są uprawnione do dokonywania analizy dokumentów w aspekcie spełniania wymagań określonych w niniejszym rozporządzeniu. Wskazała również, że chociaż przepis art. 47 rozporządzenia 165/2006 (UE) określa zasady zastępczego stosowania przepisów tego rozporządzenia w razie odwołań do rozporządzenia 3821/85, jednak tenże przepis wszedł w życie dopiero w dniu 2 marca 2016 roku, zgodnie z przepisami art. 48 rozporządzenia, zaś zarzuty dotyczą naruszeń powstałych przed tą datą.

Ponadto Skarżąca zakwestionowała prawidłowość ustaleń poczynionych przez organ w zakresie naruszeń lp. 6.3.11 i 6.3.12 załącznika nr 3 do u.t.d. Powołując się na rozporządzenie komisji (UE) 581/2010 w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców określające maksymalne okresy na wczytanie danych, wskazała, że zgodnie z pkt (3) preambuły do tego rozporządzenia określając maksymalne okresy na wczytanie danych, należy uwzględnić wyłącznie dni zarejestrowanej działalności, tj. dni w których zarejestrowano okresy aktywności wymienione w art. 15 ust. 3 rozporządzenia 3821/85. Inaczej ujmując, okresy nieaktywności kierowcy, w których nie wykonywał przewozów drogowych, nie zaliczają się do rozliczenia 28 dniowego terminu na ponowne sczytanie karty kierowcy (analogicznie okresy bezruchu pojazdu nie wliczają się do 90 dniowego terminu na odczyt pamięci tachografu cyfrowego), czego w jej ocenie organ prowadzący postępowanie nie uwzględnił.

Skarżąca wymieniła w odniesieniu do których kierowców i których pojazdów organ, w jej ocenie, naruszył zasady obliczania terminów na wczytanie danych odpowiednio z karty kierowcy i tachografu, co skutkowało nieuzasadnionym nałożeniem kary.

Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nałożył na Spółkę A karę pieniężną w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył przepisy prawa, regulujące zasady wykonywania transportu drogowego, które znalazły zastosowanie w niniejszej sprawie.

Dokonując analizy poszczególnych, opisanych przez organ I instancji naruszeń, za które nałożone zostały kary pieniężne, GITD wyjaśnił, że w odniesieniu do naruszenia opisanego w lp. 1.8 załącznika nr 3 do u.t.d. organ I instancji dokonując analizy materiału dowodowego nie zwrócił uwagi na kolejne niezgłoszone do zaświadczenia informacje dotyczące użytkowanych przez Spółkę pojazdów o nr rej. [...] i [...] w konsekwencji kara pieniężna nałożona na Spółkę powinna wynosić nie [...] zł, a [...] zł. Organ odwoławczy, powołując się na art. 139 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w tym zakresie.

Organ odwoławczy dokonał ponownej analizy danych cyfrowych dotyczących naruszenia lp. 5.2 załącznika nr 3 do u.t.d. i stwierdził, że kara za to naruszenie została naliczona zasadnie. Podobnie organ ocenił nałożenie kar pieniężnych za naruszenia opisane w lp. 5.3, 6.4.1, 6.2.1, 6.3.7 załącznika nr 3 do u.t.d.

Organ odwoławczy nie podzielił natomiast wyrażonej przez ZWITD w S. oceny dotyczącej naruszenia lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d. GITD przyznał rację stronie, iż w zakresie naruszenia, o którym mowa w lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, należy wziąć pod uwagę wyłącznie dni zarejestrowanej działalności, a nie dni kalendarzowe. Organ przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2016 r,, sygn. akt. II GSK 2719/14, z uzasadnienia którego wynika, że "[...] dniami zarejestrowanej działalności (piet 3 preambuły rozporządzenia Komisji) są dni, w których działalność kierowcy powinna być rejestrowana dla potrzeb skutecznej kontroli przestrzegania przez kierowcę i przedsiębiorstwo przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdów i okresów odpoczynku ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 561/2006. Okresami składającymi się z dni nierejestrowanej działalności są te okresy, gdzie nie można przedsiębiorstwu przypisać ustawowego obowiązku rejestrowania działalności kierowcy, czyli dni w których kierowca nie prowadzi pojazdu i jednocześnie nie podlega obowiązkowi odpoczynku. Innymi słowy, nie są to wszystkie dni kalendarzowe czy też dni zarejestrowanej działalności samego przedsiębiorstwa".

W związku z powyższym, zdaniem organu, dniami zarejestrowanej działalności powinny być dni, które w myśl art. 34 rozporządzenia nr 165/2014 powinny zostać zarejestrowane w sposób automatyczny na karcie kierowcy lub za pomocą wpisów manualnych, tj. okresy jazdy, innej pracy, gotowości, przerw łub odpoczynków. Okresy w których kierowca nie prowadzi pojazdu, nie podlega obowiązkowi odpoczynku i jednocześnie nie ma ustawowego obowiązku rejestrowania swojej działalności (tj. okresy w których przebywał na urlopie wypoczynkowym, zwolnieniu chorobowym) nie mogą być jednak traktowane jako dni zarejestrowanej działalności i jako takie nie są wliczane do 28 dniowego terminu na wczytywanie danych z karty kierowcy.

Mając zatem na uwadze wynikające z dokumentów - ewidencje czasu pracy, okresy w których kierowcy przebywali na urlopach wypoczynkowych lub zwolnieniach chorobowych, organ odwoławczy wskazał, że w przypadku kierowców:

- P. B., pomiędzy wczytaniami z dnia 18.05.2015r. i 16.06.2015r. i pomiędzy 16.06.2016r i 16.07.2016r. nie upłynęło ponad 28 dni zarejestrowanej działalności;

- M. Z. w okresie od dnia 01.05.2015r. do dnia 19.06.2015r. nie upłynęło ponad 28 dni zarejestrowanej działalności;

- S. W., strona nie okazała ewidencji czasu pracy za okres do 30.06.2015r. Na podstawie zaś samych danych cyfrowych z karty kierowcy nie można stwierdzić, że pomiędzy wczytaniami z dni 18.05.2015r i 16.06.2015r. oraz pomiędzy wczytaniami z dni 16.06.2015r. i 16.07.2015r. upłynęło ponad 28 dni zarejestrowanej działalności.

Kara pieniężna za powyższe naruszenia w łącznej wysokości [...] zł została zatem nałożona na stronę niezasadnie, bowiem w świetle poczynionych przez organ odwoławczy ustaleń na stronę powinna zostać nałożona kara pieniężna w łącznej wysokości [...] zł.

Podobnie organ odwoławczy ocenił ustalenia ZWITD w zakresie naruszenia lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do u.t.d. Organ wskazał, że na podstawie materiału dowodowego w postaci danych cyfrowych z tachografów cyfrowych, po dokonaniu ponownej ich analizy z uwzględnieniem błędów lub zdarzeń w postaci braku napięcia, mając na uwadze wyłącznie dni zarejestrowanej działalności stwierdził, iż:

- w przypadku pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], okazane dane cyfrowe zostały wczytane w dniach 18.05.2015r. (poprzedni odczyt w dniu 28.12.2014r.), 17.06.2015r. i 12.04.2016r. Uwzględniając okres kontroli, tj. 30.03.2015r. - 30.03.2016. pomiędzy ww. wczytaniami nie upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności - kara pieniężna za to naruszenie została zatem nałożona niezasadnie;

- w przypadku pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], okazane dane cyfrowe zostały wczytane w dniach 23.07.2015r. (poprzedni odczyt w dniu 28.04.2015r.) i 27.10.2015r. Uwzględniając okres kontroli, tj. 30.03.2015r. - 30.03.2016., pomiędzy ww. wczytaniami nie upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności - kara pieniężna za to naruszenie została zatem nałożona niezasadnie;

- w przypadku pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], okazane dane cyfrowe zostały wczytane w dniach: 25.08.2015r. (poprzedni odczyt w dniu 06.05.2015r.), 06.11.2015r., 31.01.2016r. Organ odwoławczy wskazał, że pomiędzy odczytami z dnia 06.05.2015r. i dnia 25.08.2015r., upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności, a więc za naruszenie powinna zostać nałożona kara pieniężna w wysokości [...] złotych;

- w przypadku pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], okazane dane cyfrowe zostały wczytane w dniu 19.10.2015r. (poprzedni odczyt w dniu 03.08.2015r.). Strona nie okazała do kontroli innych plików z danymi cyfrowymi z tachografu zainstalowanego w tym pojeździe. Organ wskazał, że pomiędzy pierwszym dniem objętym kontrolą (30.03.2015r.), a dniem 03.08.2015r., upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności. Za naruszenie powinna zostać nałożona kara pieniężna w wysokości [...] złotych;

- w przypadku pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], okazane dane cyfrowe zostały wczytane w dniu 07.07.2015r. (brak informacji o poprzednim odczycie). W tym miejscu należy jednak wskazać, że ze znajdujących się w aktach sprawy danych cyfrowych nie wynika, że w okresie objętym kontrolą, tj. 30.03.2015r. -30.03.2016., pomiędzy wczytaniami upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności - kara pieniężna za to naruszenie została zatem nałożona niezasadnie;

- w przypadku pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], okazane dane cyfrowe zostały wczytane w dniu 11.04.2016r. (poprzedni odczyt w dniu 18.06.2015r.). W tym miejscu należy jednak wskazać, że ze znajdujących się w aktach sprawy danych cyfrowych nie wynika, że w okresie objętym kontrolą, tj. 30.03.2015r. - 30.03.2016., pomiędzy wczytaniami upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności- kara pieniężna za to naruszenie została zatem nałożona niezasadnie;

- w przypadku pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], okazane dane cyfrowe zostały wczytane w dniach 03.08.2015r., (poprzedni odczyt w dniu 01.06.2015r.) i 14.09.2015r. W tym miejscu należy jednak wskazać, że ze znajdujących się w aktach sprawy danych cyfrowych nie wynika, że w okresie objętym kontrolą, tj. 30.03.2015r.

- 30.03.2016., pomiędzy wczytaniami upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności - kara pieniężna za to naruszenie została zatem nałożona niezasadnie;

- w przypadku pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], okazane dane cyfrowe zostały wczytane w dniach 29.06.2015r. (poprzedni odczyt w dniu 02.02.2015r.) i 02.12.2015r. W tym miejscu należy jednak wskazać, że ze znajdujących się w aktach sprawy danych cyfrowych nie wynika, że w okresie objętym kontrolą, tj. 30.03.2015 r. - 30.03.2016., pomiędzy wczytaniami upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności - kara pieniężna za to naruszenie została zatem nałożona niezasadnie;

- w przypadku pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], okazane dane cyfrowe zostały wczytane w dniu 03.11.2015r. (poprzedni odczyt w dniu 07.05.2015r.). Organ wskazał jednak, że w aktach sprawy brak jest danych cyfrowych pozwalających na stwierdzenie, że w okresie objętym kontrolą, tj. 30.03.2015r. - 30.03.2016., pomiędzy ww. wczytaniami upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności - kara pieniężna za to naruszenie została zatem nałożona niezasadnie;

- w przypadku pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], okazane dane cyfrowe zostały wczytane w dniach 21.07.2015r. (poprzedni odczyt w dniu 15.04.2015r.) i 18.11.2015r. (poprzedni odczyt w dniu 16.10.2015r.). Organ wyjaśnił, że ze znajdujących się w aktach sprawy danych cyfrowych nie wynika, aby w okresie objętym kontrolą, tj. 30.03.2015r. - 30.03.2016., pomiędzy wczytaniami upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności - kara pieniężna za to naruszenie została zatem nałożona niezasadnie;

- w przypadku pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], okazane dane cyfrowe zostały wczytane w dniach 06.05.2015r. (poprzedni odczyt w dniu 04.02.2015r.), 13.08.2015r., 06.11.2015r., 11.04.2016r. Organ wskazał, że pomiędzy odczytami z dnia 06.05.2015r. i 13.08.2015r., upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności, a zatem należało nałożyć karę pieniężną w wysokości [...]zł.;

- w przypadku pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], okazane dane cyfrowe zostały wczytane w dniach 13.08.2015r. (brak poprzedniego odczytu) i 05.02.2016r. (poprzedni odczyt w dniu 11.11.2015r.). Organ wyjaśnił, że ze znajdujących się w aktach sprawy danych cyfrowych nie wynika, aby w okresie objętym kontrolą, tj. 30.03.2015r. - 30.03.2016., pomiędzy wczytaniami upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności - kara pieniężna za to naruszenie została zatem nałożona niezasadnie.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko strony, że przy obliczaniu okresów na wczytanie danych z urządzenia rejestrującego, należy uwzględniać wyłącznie dni zarejestrowanej działalności, tj. dni w których działalność kierowcy powinna być rejestrowana z uwagi na potrzebę skutecznej kontroli przestrzegania przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdów i okresów odpoczynku ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 561/2006. Wskazał również na fragment wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 05.05.2016r., sygn. akt. II GSK 2719/14: zgodnie z którym: "[...] dniami zarejestrowanej działalności (pkt 3 preambuły rozporządzenia Komisji) są dni, w których działalność kierowcy powinna być rejestrowana dla potrzeb skutecznej kontroli przestrzegania przez kierowcę i przedsiębiorstwo przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdów i okresów odpoczynku ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 561/2006. Okresami składającymi się z dni nierejestrowanej działalności są te okresy, gdzie nie można przedsiębiorstwu przypisać ustawowego obowiązku rejestrowania działalności kierowcy, czyli dni w których kierowca nie prowadzi pojazdu i jednocześnie nie podlega obowiązkowi odpoczynku. Innymi słowy, nie są to wszystkie dni kalendarzowe czy też dni zarejestrowanej działalności samego przedsiębiorstwa". Zatem dniami zarejestrowanej działalności w przypadku danych pobieranych z tachografu cyfrowego są dni w których karta kierowcy była wkładana do tachografu lub dni w których stwierdzono prowadzenie pojazdu bez karty kierowcy włożonej do urządzenia rejestrującego.

Biorąc pod uwagę powyższe, za wyżej opisane naruszenia, na stronę powinna zostać nałożona kara pieniężna w łącznej wysokości [...] zł, a nie jak uczynił to organ I instancji [...] zł.

Organ nie uwzględnił zarzutów strony dotyczących zastosowania przepisów rozporządzenia Rady (UE) nr 165/2014 i wyjaśnił, że stosownie do art. 48 rozporządzenia 165/2014 wchodzi ono w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Z zastrzeżeniem środków przejściowych, o których mowa w art. 46, niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie od dnia 2 marca 2016 r. Jednakże art. 24, 34 i 45 mają zastosowanie od dnia 2 marca 2015 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego zauważył ponadto, iż po wejściu w życie rozporządzenia 165/2014, stosownie do treści jego art. 47, wszelkie odesłania do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 będzie uznawać się za odesłania do rozporządzenia 165/2014. Przedmiotowy zarzuty strony, należy zatem uznać za nieuzasadnione. W ocenie organu wejście w życie rozporządzenia należy rozumieć w kontekście bezpośredniego stosowania prawa UE, co oznacza, że dla jego obowiązywania nie jest wymagana zgoda Państw Członkowskich UE, czy też dodatkowe czynności po stronie Państw Członkowskich. Bezpośrednie obowiązywanie prawa Unii Europejskiej oznacza, że normy tego prawa od dnia wejścia w życie stają się częścią porządku prawnego, który obowiązuje w państwie członkowskim (są elementem krajowego porządku prawnego), obok norm prawa krajowego. Normy te nie wymagają inkorporacji do krajowego porządku prawnego. Jednakże stosowanie rozporządzenia zawsze może być ograniczone i odłożone w czasie, stosownie do postanowień szczególnych rozporządzenia.

Odnosząc się do zarzutu niezbadania przyczyny uszkodzenia plików zawierających dane cyfrowe z tachografów cyfrowych zainstalowanych w pojazdach o numerach rejestracyjnych [...] oraz [...], organ odwoławczy przywołał przepisy rozporządzenia (WE) nr 561/2006 i podkreślił, że w celu realizacji nałożonych obowiązków przewoźnik zobowiązany jest do systematycznego wczytywania danych z kart kierowców i tachografów cyfrowych oraz do ich analizy, ergo musi sprawdzać, czy wczytane pliki dają się otworzyć. Systematyczne realizowanie przez stronę ww. obowiązków powinno zaś doprowadzić do sytuacji, w której posiada ona prawidłowe pliki (możliwe do otworzenia i analizy) z danymi z tachografów cyfrowych. Organ odwoławczy podniósł także, że bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostaje przyczyna uszkodzenia plików z danymi cyfrowymi. Istotne jest jedynie, że okazanych przez stronę pilików z tachografów cyfrowych zainstalowanych w pojazdach o numerach rejestracyjnych [...] oraz [...] nie można było poprawnie otworzyć i dokonać analizy tych danych.

GITD nie zgodził się z poglądem strony, iż to wyłącznie na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek zgromadzenia dowodów, które świadczą na jej korzyść i mogą być podstawą do zmniejszenia lub uchylenia kary pieniężnej.

Organ podkreślił ponadto, iż w przedmiotowej sprawie, organ I instancji nie naruszył przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a ponadto wypełnił on obowiązek wynikający z art. 7 oraz 77 k.p.a. i zgromadził w aktach sprawy dowody, które są konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz dopuścił jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem.

Zdaniem organu odwoławczego zaskarżona decyzja organu I instancji zawiera niezbędne elementy określone w art. 107 Kpa. Zaskarżona decyzja zawiera oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji.

Organ zbadał również, czy nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. i art. 92b tej ustawy.

Spółka A wniosła na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W skardze podniosła zarzuty naruszenia:

- art. 6 k.p.a., poprzez oparcie procedury kontrolnej na uregulowaniach nieobjętych dyspozycją art. 4 pkt 22 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym,

- art. 107 § 3 k.p.a., poprzez oparcie decyzji tylko na części materiału dowodowego,

- art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez porzucenie obowiązku należytego wyjaśnienia sprawy.

Uzasadniając skargę strona zakwestionowała dopuszczalność zastosowania w niniejszej sprawie przepisów rozporządzenia nr 165/2014, przytaczając obszerną argumentację przemawiającą za słusznością jej stanowiska.

Ponadto Skarżąca nie zgodziła się z oceną organów dotyczącą naruszenia lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d. w odniesieniu do kierowców T. Ł., i A. K. B. wskazując, że nieprawidłowo zinterpretował dane zarejestrowane na kartach tych kierowców, a prawidłowa ich interpretacja powinna prowadzić do wniosku, ze terminy na wczytanie danych z kart ww. kierowców nei zostały przekroczone.

Podobny wywód przedstawiła skarżąca w przedmiocie naruszenia lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do u.t.d., w odniesieniu do pojazdów o nr rej. [...] i [...].

Skarżąca wywodziła również, że stwierdzenie przez organ, iż pliki okazane do kontroli są uszkodzone (dot. danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe [...] za 5 dni, tj. za 15.07.2015, 21.08.2015, 25.08.2015, 27.08.2015, 28.08.2015, oraz w pojeździe [...],za 3 dni tj. 29.05.2015, 15.07.2015 oraz 22.08.2015), powinno prowadzić do umorzenia postępowania na podstawie art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., bowiem usterkę wewnętrzną oprogramowania urządzenia rejestrującego należy do zdarzeń objętych dyspozycja tego przepisu.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, wnosząc jednocześnie o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co nastepuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 - j.t. ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - j.t. ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana według kryterium zgodności z prawem wykazała, że akt ten nie narusza prawa, a podniesione w skardze zarzuty okazały się nietrafne. Organy obu instancji dokonały bowiem wnikliwej analizy materiału dowodowego i dokonały prawidłowej kwalifikacji stwierdzonych naruszeń, przy czym organ II instancji, na skutek ponownego badania akt sprawy doszedł do przekonania, że część kar została naliczona bezpodstawnie, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo odniósł się również do podnoszonych w odwołaniu zarzutów i w ocenie Sądu jego stanowisko w tym zakresie zasługuje na aprobatę.

Podkreślenia również wymaga, że większość stwierdzonych przez organ naruszeń nie została przez Skarżącą zakwestionowana. Zarzuty skargi koncentrują się bowiem wokół braku legitymacji organów do stosowania rozporządzenia nr 165/2004, dokonania błędnej oceny naruszeń opisanych w lp. 6.3.11 i 6.3.12 załącznika nr 3 do u.t.d. oraz niewyjaśnienia rzez organ okoliczności związanych z brakiem możliwości odczytania uszkodzonych plików, a w konsekwencji niezastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d.

W ocenie Skarżącej, z uwagi na fakt, że przepis art. 4 pkt 22 lit. a ustawy, powołuje się na obowiązki lub warunki wynikające z rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, to inspektorzy kontroli nie mają uprawnień do kontroli spełniania przez przewoźników obowiązków wynikających z rozporządzenia (WE) nr 165/2014, bowiem akt ten nie został wymieniony w art. 4 pkt 22 u.t.d.

Sąd nie podzielił tego poglądu skarżącego, stwierdzić bowiem należy, że na mocy art. 47 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz. Urz. UE. L 2014.60.1), wskazane powyżej rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 zostało uchylone. Powyższy przepis uznał także, że odesłanie do uchylonego rozporządzenia uznaje się za odesłanie do niniejszego rozporządzenia.

Z kolei w myśl art. 48 rozporządzenia nr 165/2014 wchodzi ono w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(tzn. 1 marca 2014 r.). Z zastrzeżeniem środków przejściowych, o których mowa w art. 46, rozporządzenie ma zastosowanie od dnia 2 marca 2016 r. Jednakże art. 24, 34 i 45 mają zastosowanie od dnia 2 marca 2015 r. Zdanie drugie art. 48 rozporządzenia (UE) nr 165/2014 stanowi, że z zastrzeżeniem środków przejściowych, o których mowa w art. 46, rozporządzenie ma zastosowanie od dnia 2 marca 2016 r.

W zdaniu trzecim art. 48 postanowiono natomiast, że art. 24, 34 i 45 mają zastosowanie od dnia 2 marca 2015 r., a zatem przepisy rozporządzenia nr 165/2014 r. obejmowały okres objęty kontrolą.

Powołanie się przez organ pierwszej instancji na przepisy rozporządzenia nr 165/2014, nie stanowiło zatem naruszenia, które mogłoby mieć wpływ na rozstrzygnięcie, bowiem zastosowane w niniejszej sprawie przepisy rozporządzenia 165/2004 stanowią kontynuację przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 W konsekwencji należy uznać, że nie doszło do naruszenia art. 6 k.p.a. w sposób wskazywany w skardze.

Sąd nie podzielił również argumentacji odnoszącej się do nieprawidłowej interpretacji przez organ pkt 3 preambuły do rozporządzenia nr 581/2010. W odniesieniu do obowiązku wczytania danych z kart kierowców T. Ł. i A. K. B. oraz obowiązku wczytania danych z tachografów pojazdów o nr rej. [...] i [...].

Skarżąca wywodziła, że określając maksymalne okresy na wczytanie danych należy uwzględnić wyłącznie dni zarejestrowanej działalności, to jest okresy aktywności wymienione w art. 15 ust. 3 rozporządzenia 3821/85. W ocenie skarżącej, okresy nieaktywności kierowcy, w których nie wykonywał przewozów drogowych, nie zaliczają się do 28 dniowego terminu na ponowne wczytanie danych z karty kierowcy. Podobnie okresy postoju pojazdu (nieużywania pojazdów w określonych dniach) nie zaliczają się do obliczania terminu na ponowne wczytanie danych.

Wskazać należy,

że w § 3 i § 4 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. z 2007 r. Nr 159 poz. 1128 ze zm.), określono obowiązek odczytywania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowcy. Przepisy tego rozporządzenia stanowią realizację dyrektywy zawartej

w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców (Dz.U.UE.L.2010.168.16), zmierzającej do ujednolicenia maksymalnych okresów odczytywania danych z kart kierowców i tachografów cyfrowych. W art. 1 rozporządzenia (UE) nr 581/2010 wskazane zostały maksymalne okresy na wczytanie odpowiednich danych z jednostki pojazdowej i karty kierowcy, zaznaczając przy tym w pkt 3 preambuły do rozporządzenia, że określając maksymalne okresy na wczytanie danych, należy uwzględnić wyłącznie dni zarejestrowanej działalności. I tak w art. 1 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 581/2010 wskazano,

że maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza:

a) 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej;

b) 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy.

Określenie częstotliwości odczytywania danych z tachografów cyfrowych i karty kierowcy pozostawiono państwom członkowskim, co wynika z art. 10 ust. 5 pkt a ppkt i rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85.

Wątpliwości interpretacyjne dotyczą pojęcia "dni zarejestrowanej działalności". Również w orzecznictwie sądów administracyjnych zarysowała się rozbieżność na tle interpretacji przepisów rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko wyartykułowane w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2015 r. w sprawie II GSK 2396/14 (dostępny w Internecie na stronie www.orzeczenia.gov.pl).

W uzasadnieniu tego orzeczenia NSA wskazał, że "przepisy rozporządzenia Ministra Transportu nie mogą być interpretowane z pominięciem przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010. O obowiązku stosowania się organu do przepisów rozporządzenia Komisji, decyduje bowiem treść art. 91 ust. 3 Konstytucji RP oraz związana z tym przepisem zasada zobowiązująca organy administracji do przestrzegania pierwszeństwa prawa wspólnotowego wobec prawa krajowego i odmowy stosowania prawa krajowego niezgodnego z prawem wspólnotowym. Stosownie do art. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 rozporządzenie to wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami".

NSA stwierdził, iż naruszając zasadę prymatu prawa unijnego nad prawem krajowym GITD pominął, iż dniami zarejestrowanej działalności, zgodnie z pkt 3 preambuły rozporządzenia Komisji są dni, w których działalność kierowcy powinna być rejestrowana dla potrzeb skutecznej kontroli przestrzegania przez kierowcę i przedsiębiorstwo przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdów i okresów odpoczynku ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 561/2006. Okresami składającymi się z dni nierejestrowanej działalności są natomiast te okresy, gdy nie można przedsiębiorstwu przypisać ustawowego obowiązku rejestrowania działalności kierowcy, czyli dni w których kierowca nie prowadzi pojazdu i jednocześnie nie podlega obowiązkowi odpoczynku. Innymi słowy, nie są to wszystkie dni kalendarzowe, jak przyjął to GITD, kierując się wyłącznie przepisami krajowymi.

Zdaniem NSA, nie można wymagać od adresata normy ustanawiającej wymóg wczytywania danych rejestrowanych, aby realizował ten wymóg także za dni, w których obowiązek rejestracji danych nie istniał. Sąd Naczelny podkreślił, że stosowanie sankcji administracyjnej (np. kary pieniężnej) może wchodzić w grę tylko wówczas gdy istnieje w porządku prawnym wyraźna norma prawna podlegająca sankcjonowaniu (norma sankcjonowana). Ponieważ nie można powiązać wymogu rejestracji czasu pracy kierowcy z okresem jego zatrudnienia u przedsiębiorcy, to nie można karać za brak rejestracji danych, gdy kierowca nie wykonuje przewozu lub nie jest obowiązany odpocząć od wykonywania przewozu. Dlatego też GITD winien uwzględniać w toku swych działań kontrolnych jedynie dni rejestrowane, czyli takie, które powinny interesować organ z uwagi na cele regulacji nakładających ograniczenia w zakresie czasu pracy kierowcy. W ocenie NSA wskazane przepisy rozporządzenia Komisji nie pozostawiają wątpliwości co do tej kwestii. Podobne stanowisko zaprezentowane zostało w wyrokach WSA w Rzeszowie z dnia 12 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1556/14, WSA w Bydgoszczy z dnia 3 listopada 2015 r. w sprawie II SA/Bd 767/15, WSA w Krakowie z dnia 18 września 2014 r. w sprawie III SA/Kr 745/14, WSA w Gliwicach w sprawie II SA/Gl 1028/15, WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 7 lipca 2016 r. w sprawie II SA/Go 134/16 (dostępne w Internecie na stronie www.orzeczenia.gov.pl).

Podzielając w pełni opisany wyżej pogląd wskazać należy, że przepisy regulujące zasady wykonywania szeroko rozumianego transportu drogowego służą między innymi temu, aby działalność ta była wykonywana w sposób umożliwiający kontrolę przedsiębiorcy w zakresie przestrzegania obowiązujących norm dotyczących między innymi czasu pracy kierowców i jej warunków. Jako że jest to działalność obarczona dużym ryzykiem związanym z uczestnictwem w ruchu drogowym, przestrzeganie ustalonych zasad i przepisów ma bezpośredni związek z zapewnieniem bezpieczeństwa zarówno osobom transport drogowy wykonującym jak i innym uczestnikom ruchu drogowego. Temu służą również poszczególne regulacje zawarte w różnych aktach prawnych, w tym również przepisy unijne, mające na celu ich harmonizację.

W ocenie sądu regularne dokonywanie odczytów danych z kart kierowców i tachografów cyfrowych ma służyć zapewnieniu przejrzystości gromadzonych danych, jak również umożliwiać ich weryfikację.

W realiach niniejszej sprawy Skarżąca obowiązek wczytania danych odnosi wyłącznie do dni aktywności kierowców i pojazdów, które zostały zarejestrowane odpowiednio na karcie kierowcy i tachografie. Jednak prawidłowa interpretacja przepisów regulujących obowiązek wczytywania danych prowadzi do wniosku, że pogląd ten jest błędny. Do okresów przewidzianych na wczytanie danych nie wlicza się bowiem tych dni, w których pracodawca nie miał obowiązku rejestracji aktywności kierowcy np. z powodu urlopu, czy zwolnienia lekarskiego, jak też pojazdu np. z powodu jego uszkodzenia, naprawy itp.

Okresy wyłączone z obowiązku rejestracji powinny jednak zostać udokumentowane przez przedsiębiorcę w wiarygodny sposób, tak aby możliwa była kontrola prawidłowości wykonywania obowiązku wczytywania danych.

Skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów, które uwiarygodniłyby twierdzenie, iż w odniesieniu do kierowców i pojazdów wymienionych w zaskarżonej decyzji, w stosunku do których nałożenie kary uznano za zasadne, terminy na wczytanie danych zostały zachowane.

Sąd nie podzielił również argumentacji dotyczącej istnienia w niniejszej sprawie podstaw do umorzenia postepowania w oparciu o art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. w odniesieniu do naruszenia lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do u.t.d.

Jak słusznie zauważył organ odwoławczy, to na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek przechowywania i wczytywania danych z urządzeń rejestrujących w taki sposób, aby były one czytelne i umożliwiały przeprowadzenie kontroli. Konsekwencją tego jest obowiązek dbałości o urządzenia rejestrujące i ich oprogramowanie , a to oznacza, że przedsiębiorca powinien na bieżąco prowadzić ich monitoring tak aby wszelkie nieprawidłowości i usterki w ich działaniu były usuwane na bieżąco.

Podnoszona przez Skarżącą argumentacja dotycząca uszkodzenia oprogramowania jest o tyle niewiarygodna, ze nie została poparta żadnymi dowodami, w szczególności ekspertyzą urządzenia dokonaną przez osobę posiadającą wiadomości specjalne, która opisywałaby mechanizm powstania usterki, co uniemożliwia weryfikację prawdziwości podnoszonych tez.

W konsekwencji Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Podkreślenia bowiem wymaga, iż jakkolwiek wyjaśnienie wszystkich okoliczności związanych ze stwierdzonymi naruszeniami było obowiązkiem organu, to jednak strona nie jest pozbawiona inicjatywy dowodowej i możliwości aktywnego uczestnictwa w postępowaniu, co oznacza, że w przypadku posiadania dowodów, które mogą przyczynić się do podjęcia przez organ prawidłowego rozstrzygnięcia, powinna je przedłożyć, bądź złożyć odpowiednie wnioski dowodowe. W niniejszej sprawie Skarżąca takich działań nie podjęła.

Nie zasługiwał również na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 107 §3 k.p.a., bowiem decyzje organów obu instancji zawierają obszerne i wyczerpujące uzasadnienia, a przedstawione w nich stanowiska są efektem analizy materiału dowodowego w jego całokształcie, przy czym – jak już wyżej wspomniano organ odwoławczy dokonał rzetelnej jego analizy, co doprowadziło do modyfikacji kar nałożonych za poszczególne naruszenia.

W tych okolicznościach, uznając, ze zaskarżona decyzja nie narusza prawa Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił.