Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 539/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-08-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: oddalono wniosek o ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanowił: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) H. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Konieczność przyznania prawa pomocy strona skarżąca uzasadniła tym, że "od listopada 2009r. w [...] Inspektoracie Sanitarnym w B. toczy się postępowanie w sprawie choroby zawodowej narządu słuchu". Jak wynika z wniosku, skarżący zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz pełnoletnią pracującą córką. Miesięczny łączny dochód gospodarstwa wynosi 5.452,00 zł. Posiada mieszkanie o powierzchni 56,2 m2. Ponadto podał, iż nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje:

Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).

Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.

W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż skarżący dysponuje stałą kwotą dochodu. Ponadto średni dochód przypadający na jednego członka rodziny wynosi 1.817,33 zł, co znacznie przekracza kwotę minimalnego wynagrodzenia, które w 2011r. wynosi 1.386,00 zł.

Poza tym nadmienić wypada, że skarżący jest z mocy ustawy zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych.

Zatem należy stwierdzić, że skarżący jest w stanie ponieść koszty ustanowienia pełnomocnika. Jako niezasadne i niezrozumiałe należy uznać jego argumenty, że ,,od listopada 2009r. w Wojewódzkim i Powiatowym Inspektoracie Sanitarnym w Bydgoszczy toczy się postępowanie w sprawie choroby zawodowej narządu słuchu". Nie jest to przesłanka przemawiająca za przyznaniem prawa pomocy, ponieważ w tym przypadku brany pod uwagę jest czynnik majątkowy skarżącego. Niezadowolenie strony skarżącej z rozstrzygnięcia postępowania administracyjnego nie może być pretekstem do przyznania jej pełnomocnika, którego koszty ustanowienia pokryłby Skarb Państwa.

Mając na uwadze powyższe ustalenia postanowiono jak w sentencji.