Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 623/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art 87 § 1, art 185 § 1 w zw z art 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 240/08 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie przyznania usług opiekuńczych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 140/08 odrzucił skargę Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania usług opiekuńczych – jako wniesioną po upływie terminu przewidzianego do jej złożenia.

Pismem z dnia 5 maja 2008 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 6 maja 2008 r.) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi, a następnie pismem z dnia 2 czerwca 2008 r. sprecyzowała, iż zwraca się z prośbą o potraktowanie jej wniosku z dnia 5 maja 2008 r. jako wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Nadto Z. S. podniosła, iż jest osoba schorowaną, nie opuszcza mieszkania od 12 listopada 2007 r., porusza się za pomocą wózka inwalidzkiego, który otrzymała w dniu 25 kwietnia 2008 r. jednakże samodzielnie nie jest w stanie z niego korzystać. Jako czas ustania przyczyny uchybienia terminu podała datę 19 marca 2008 r..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 240/08 r. odrzucił wniosek Z. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazał, że w świetle art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa P.p.s.a.), wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z art. 88 ustawy P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd wskazał, że z akt sprawy wynika, iż postanowienie wydane w przedmiocie odrzucenia skargi, Z. S. otrzymała w dniu w dniu 11 kwietnia 2008 r. i od tego dnia do momentu powzięcia przez nią wiadomości o uchybieniu terminu do wniesienia skargi, rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie tego terminu, który upłynął w dniu 18 kwietnia 2008 r. Z. S. pismem z dnia 5 maja 2008 r. (nadanym w dniu 6 maja 2008 r.) wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a następnie pismem z dnia 2 czerwca 2008 r. sprecyzowała swój wniosek w ten sposób, że wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że termin w jakim ustała przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem 19 marca 2008 r. W świetle powyższych ustaleń Sąd I instancji uznał wniosek skarżącej z dnia 6 maja 2008 r. za spóźniony, wobec czego podlegał odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Z. S. W uzasadnieniu, wskazała, iż skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosła "zaledwie jeden dzień" później i wnosi o przywrócenie terminu. W dalszej części uzasadnienia skarżąca opisała swoją trudną sytuację zdrowotną, miedzy innymi fakt, iż jest osobą schorowaną, porusza się tylko na wózku inwalidzkim i nie opuszcza domu w związku z tym, że nie ma kto jej pomóc, a sama nie posiada bliskich i przyjaciół.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Czynności w postępowaniu sądowym podjęte przez stronę po upływie terminu są bezskuteczne. Jednak zgodnie z art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przewidziany w art. 87 § 1 siedmiodniowy termin do wniesienia pisma jest ustawowym terminem procesowym, który podlega również przywróceniu na zasadach ogólnych.

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Warunkiem zaś dopuszczalności wniosku jest jego złożenie w ściśle zakreślonym w ustawie terminie, który liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie prawidłowo przyjął, że treść składanych przez skarżącą pism nie pozwala, ani na jednoznaczną ocenę ich charakteru, ani na ustalenie czy zostały one złożone z zachowaniem ustawowych terminów. Zasadnie zatem Sąd zwrócił się do strony o udzielenie informacji czy jej pismo z dnia 5 maja 2008r należy uznać tyko za wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi czy także za wniosek o przywrócenie terminu do złożenia powyższego wniosku. Niezbyt precyzyjnie zażądał natomiast wykazania daty ustania przyczyny uniemożliwiającej złożenie wniosków o przywrócenie terminu. W konsekwencji Z. S. w piśmie z dnia 2 czerwca 2008 r. podała dzień 18 marca 2008 r. jako datę ogólnie "ustania przyczyny", bez uściślenia czy chodzi jej początkową datę biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi czy wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

W tej sytuacji przedwczesne i niekonsekwentne są twierdzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, że termin do złożenia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi upłynął w dniu 18 kwietnia 2008 r., zaś termin do przywrócenia terminu do złożenia powyższego wniosku należy liczyć od wcześniejszej daty, to jest od powołanego przez stronę dnia 18 marca 2008 r.

Należy ponadto zauważyć, że na obecnym etapie postępowania niedopuszczalne jest jeszcze wypowiadanie się przez Sąd I instancji w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skoro w pierwszej kolejności wymaga rozstrzygnięcia wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.