Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 925/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 8 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. M. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy p o s t a n a w i a: odmówić przyznania C. M. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

C. M. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 1 000 zł, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu wskazał na młody wiek i wynikające z tego faktu niskie zarobki wynoszące 3 000 zł brutto.

Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego, zarządzeniem referendarza sądowego wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni poprzez nadesłanie:

a/ dokumentu potwierdzającego wskazaną w rubryce 10 formularza PPF aktualną wysokość otrzymywanego przez stronę skarżącą wynagrodzenia,

b/ wyciągów z rachunków bankowych posiadanych przez stronę skarżącą za okres ostatnich 3 miesięcy (w przypadku, jeżeli takie rachunki posiada).

W wykonaniu wezwania referendarza sądowego skarżący przedłożył umowę o pracę, z której wynika, iż zarabia 3000 zł brutto miesięcznie i wyciąg z rachunku bankowego obrazujący stan konta i transakcje dokonane w dniach 27, 28 i 29 lipca br. Saldo początkowe wyniosło 2 690 zł. a końcowe 2645 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej też jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie natomiast do treści art. 255 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, mianowicie skarżący został wezwany do potwierdzenia stosownymi dokumentami oświadczeń zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, przy czym odpowiedź skarżącego była niepełna. Skarżący nie przedstawił bowiem dokumentów obrazujących operacje na rachunku bankowym i saldo w pełnym zakreślonym w wezwaniu okresie ostatnich trzech miesięcy. Przedłożony przez skarżącego wyciąg z rachunku bankowego wskazuje w istocie na transakcje dokonane tylko w okresie trzech dni lipca br. Co więcej, opierając się nawet na tym przedstawionym wyciągu zauważyć należy, iż skarżący dysponował kwotą przekraczającą 2 600 zł. Ta suma pozwalała skarżącemu w pełni pokryć koszty sądowe sprowadzające się na obecnym etapie postępowania do wpisu sądowego wynoszącego 1 000 zł. W postanowieniu z dnia 6 października 2004 r. (GZ 61/04, GZ 64/04, niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Taka sytuacja nie ma miejsca w przypadku skarżącego, skoro dysponował on środkami wystarczającymi do pokrycia wpisu sądowego. Skarżący nie wykazał przy tym żadnych przyczyn uniemożliwiających przeznaczenie części środków na pokrycie wpisu sądowego. Jeszcze raz podkreślić należy, iż zawarte w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (tak J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004 s. 319).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.