Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 22/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 100 ust. 4, art. 102 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1114
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2019 r. w Radomiu sprawy ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...]października 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2018 r., po rozpatrzeniu odwołania K. P. (dalej: "skarżąca" lub "strona"), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "DIAS", "organ odwoławczy" lub "Dyrektor IAS") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. (dalej: "organ I instancji", "Naczelnik US" lub "NUS") z dnia [...] lipca 2018 r. określającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym ([...] zł) z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...]. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Dyrektor IAS wskazał art. 233 § 1 pkt 1 i art. 21 § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.; dalej: "Op"), a także art. 3 ust. 1 i 2, art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2 i ust. 12 oraz art. 105 ust. 1 i art. 106 ust. 2 i 3 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1114 ze zm.; dalej: "upa").

Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym

i prawnym:

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. Naczelnik Urzędu Celnego w R. określił firmie [...]" S.C. Sprzedaż Samochodów K. P., A.P., M.O. – O. w [...] nad [...] zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] nr VIN [...], pojemność silnika

[...] ccm, rok produkcji 2006 w wysokości [...] zł.

Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji, Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił w całości decyzję organu podatkowego I instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Organ ten stwierdził wadliwości ustalenia stanu faktycznego sprawy uniemożliwiające określenie podatnika i właściwą klasyfikację taryfową pojazdu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy wskazał, iż organ I instancji winien ustalić przede wszystkim podatnika, datę nabycia wewnątrzwspólnotowego, historię samochodu na terytorium Polski, zakres dokonanych w pojeździe przeróbek (zmian) i wykonawcę tych przeróbek.

Naczelnik US po ponownym rozpoznaniu sprawy wydał w dniu [...] lipca 2018 r. decyzję, w której określił K. P. P.P.H.U. "L." w [...] nad [...] wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...], rok produkcji 2006, pojemność silnika [...] ccm, nr VIN [...], w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu ww. decyzji wskazał, iż w wyniku kontroli podatkowej stwierdził, iż skarżąca nabyła wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy marki [...], pojemność silnika [...] ccm, rok produkcji 2006, na podstawie faktury z dnia [...] kwietnia 2013 r. W dniu [...] września 2013 r. skarżąca zbyła ten pojazd na rzecz PUPH [...] Sp. j. w D.G.. Organ I instancji wskazał także, iż w wyniku przeprowadzonych oględzin stwierdzono, iż jest to typowy samochód osobowy, dla którego właściwym kodem jest kod [...]. Wobec tego, że skarżąca nie złożyła deklaracji uproszczonej dla podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. pojazdu i nie uiściła należnego podatku akcyzowego, organ I instancji określił skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. pojazdu.

W odwołaniu od decyzji Naczelnika US, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania, skarżąca postawiła w szczególności zarzuty naruszenia art. 100 ust. 4 upa poprzez bezpodstawne przyjęcie, że sporny pojazd winien zostać klasyfikowany jako osobowy w rozumieniu pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej, w sytuacji gdy zgromadzone w sprawie dowody potwierdzają był pojazdem ciężarowym, a także wadliwe ustalenia faktyczne, w szczególności uznanie, że pojazd był wyprodukowany jako osobowy, pomimo niewystąpienia do producenta o udzielenie informacji jaki był charakter pojazdu w chwili jego wyprodukowania.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] października 2018 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przypominał dotychczasowy przebieg postępowania

w sprawie, jej ramy prawne oraz wskazał, że kwestią sporną w niniejszej sprawie jest klasyfikacja nabytego wewnątrzwspólnotowo pojazdu marki [...], to jest czy jest to pojazd przeznaczony zasadniczo do przewozu osób (klasyfikowany do pozycji HS 8703, zgodnie ze stanowiskiem organów), czy też jest to samochód ciężarowy (pozycja HS 8704, jak twierdzi skarżąca), który nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Przedstawiając przebieg postępowania w sprawie i jej ramy prawne, DIAS powołał się m. in. na przepisy art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 2 ust. 1 pkt 9, art. 101 ust. 2

pkt 1, art. 100 ust. 4 upa. Wyjaśnił, że przy ustalaniu, czy określony pojazd samochodowy jest do celów poboru akcyzy traktowany jako samochód osobowy, konieczne jest dokonanie jego poprawnej klasyfikacji w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Zgodnie z art. 3 ust. 1 upa, do celów poboru akcyzy

i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN). Art. 3 ust. 1 upa wprowadza obowiązek stosowania klasyfikacji wyrobów w nabyciu wewnątrzwspólnotowym na podstawie nomenklatury towarowej ustanowionej na podstawie art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987 ze zm.). Podkreślił przy tym, że klasyfikacji pojazdów dla celów ustalenia wyrobów opodatkowanych akcyzą nie dokonuje się na podstawie ustawy z 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1260 ze zm.), które stosuje się jedynie dla potrzeb rejestracji pojazdu. Nie mają one zaś zastosowania do ustalania podatku akcyzowego. Akcyzie podlegają bowiem tylko samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 100 ust. 1 pkt 2 upa). Dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Pojazd zakwalifikowany do pozycji HS 8703 jest pojazdem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób. Ustalenie zasadniczego przeznaczenia pojazdu winno wynikać przy tym z jego cech konstrukcyjnych, wyposażenia i ogólnego wyglądu. Zasadnicze przeznaczenie pojazdu winno być przy tym oceniane na dzień powstania obowiązku podatkowego.

Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego sprawy DIAS zauważył, że pojazd marki [...] został po raz pierwszy dopuszczony do ruchu drogowego w państwie członkowskim (w D.) w dniu [...] stycznia 2006 r. Zarejestrowano go jako "ciężarowy" w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym i liczbą miejsc siedzących (włącznie z siedzeniem kierowcy) - 2. Z powyższych danych wynika, że status tego pojazdu charakteryzował się brakiem tylnej kanapy i przynależnych im pasów bezpieczeństwa oraz obecnością przegrody za przednimi siedzeniami. Wskazał, że jak poinformował przedstawiciel marki [...] sporny pojazd został wyprodukowany, jako pojazd osobowy o kategorii M1, 5-miejscowy, z 4-biegową automatyczną skrzynią (pismo [...] Polska Sp. z o.o. z [...] marca 2016 r. i z [...] października 2017 r.).

W celu ustalenia pierwotnej wersji pojazdu, Dyrektor IAS posłużył się innymi dowodami w postaci oględzin pojazdu, dokonanymi zmianami w pojeździe oraz regulacjami prawnymi dot. zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych przez uprawnionych diagnostów oraz spełnienia warunków technicznych pojazdów i ich niezbędnego wyposażenia. Podał, że w toku przeprowadzonych oględzin w dniu

[...] kwietnia 2016 r. stwierdzono w pojeździe 2 stałe fotele zamontowane w części przedniej dla kierowcy i pasażera, kanapę 3-miejscową w tylnej części, podłokietniki

w drzwiach bocznych, fabryczne punkty kotwiące dla 5 miejsc siedzących

i przynależnych im pasów bezpieczeństwa, oświetlenie w suficie pojazdu za przednimi fotelami, głośniki w tylnych drzwiach, tapicerkę skórzaną w kolorze czarnym, szyby tylne elektrycznie sterowane oraz brak przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od towarowej. Zauważył, że wprawdzie oględziny te przeprowadzono już po dniu nabycia pojazdu i zasadniczo wykazać mogły one stan pojazdu na dzień przeprowadzania dowodu, to jednak według organu odwoławczego stanowiły one punkt odniesienia dla dalszych rozważań na temat cech samochodu w dniu wewnątrzwspólnotowego nabycia. Wyjaśnił również, że z danych zawartych na stronie d. urzędu podatkowego SKAT wynikało, że przedmiotowy samochód został wyprodukowany z nadwoziem 5-osobowym, z liczbą miejsc siedzących - 5, z kategorią homologacyjną M1, tj. pojazdom zaprojektowanym i wykonanym do przewozu osób mających nie więcej niż osiem miejsc oprócz siedzenia kierowcy.

Organ odwoławczy podkreślił, że w sprawie nie kwestionuje treści zawartej

w dokumentach rejestracyjnych, w których przedmiotowy samochód został określony jako samochód ciężarowy. Sporny pojazd był zarejestrowany w państwie członkowskim Unii Europejskiej dla potrzeb ruchu drogowego, jako samochód ciężarowy i również, jako samochód ciężarowy został przemieszczony na terytorium kraju. Fakt ten wynika bezpośrednio z przedłożonych przez podatnika dokumentów i nie jest podważany. Takie określenie rodzaju pojazdu na gruncie jego rejestracji odbyło się jednak na innych zasadach (w oparciu o inne przepisy), aniżeli klasyfikacja towarowa. Kwalifikacja pojazdu z punktu widzenia przepisów rejestracyjnych nie miała zatem zasadniczego znaczenia dla klasyfikacji pojazdu z punktu widzenia przepisów o podatku akcyzowym, a w konsekwencji także treść dokumentów wystawionych poza granicami kraju, czy też na jego terytorium, na podstawie przepisów rejestracyjnych. Nie mogą one skutkować zatem przyjęciem, że przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym, gdyż istotne na gruncie klasyfikacji taryfowej do kodu CN jest zasadnicze przeznaczenie samochodu do przewozu osób bądź do przewozu towarów, ustalane na podstawie całokształtu okoliczności dotyczących konkretnego samochodu. A zatem, na podstawie dokumentów rejestracyjnych nie można automatycznie przyjąć, iż jest on również "samochodem ciężarowym" w rozumieniu polskich przepisów podatkowych.

Wobec braku natomiast szczegółowych informacji na temat wyposażenia spornego samochodu na etapie produkcji, DIAS posłużył się elektroniczną wersją katalogu Eurotax Informator Rynkowy Samochody Osobowe - wydawnictwo EurotaxGlassʼs Polska Sp. z o. o. – CARWERT. Według indywidualnego numeru nadwozia (VIN) oraz/lub indywidualnych parametrów (np. pojemność silnika, rodzaj paliwa, okres dostępności, wersja wyposażeniowa) istniała możliwość wskazania specyfikacji wyposażenia pojazdów samochodowych, nadanego na etapie produkcji. Na tej podstawie stwierdził zatem, że pojazd marki [...], co do zasady był

5-miejscowym, 5-drzwiowym samochodem osobowym o nadwoziu typu kombi. Wygląd

i ogół cech (wyposażenia) pojazdu wskazuje na następujące elementy: 4/5 zagłówki; ABS; airbag 6 szt., alarm, elektryczne podnoszenie szyb (przód i tył), felgi aluminiowe

w rozmiarze 16 z ogumieniem, fotele przednie podgrzewane, immobilizer, klimatyzację, lusterka boczne regulowane elektrycznie, obrotomierz, radio-magnetofon, szyberdach elektryczny, szyby barwione, światła przeciwmgielne, tapicerkę skórzaną, tempomat, tylne oparcie składane (dzielone), wspomaganie układu kierowniczego, wycieraczkę szyby tylnej, zamek centralny. Jednocześnie jest to samochód o napędzie z silnikiem diesla o pojemności [...] litra i mocy [...] kW ([...] kM), przenoszony

za pośrednictwem 5-stopniowej manualnej skrzyni biegów.

W ocenie Dyrektora IAS, powyższe ustalenia prowadzą do konstatacji, że sporny samochód został wyprodukowany na terytorium państwa członkowskiego, jako samochód osobowy. Natomiast zmiany umożliwiające zarejestrowanie pojazdu

w państwie członkowskim, a następnie na terytorium kraju, jako samochodu ciężarowego nie wiązały się z żadnymi, istotnymi zmianami konstrukcyjnymi i nie pozbawiły pojazdu elementów charakterystycznych dla samochodu osobowego. Potwierdzeniem powyższego jest oświadczenie strony z [...] października 2013 r.

o dokonanych zmianach konstrukcyjnych w pojeździe, polegające na zdemontowaniu ściany grodziowej a następnie zamontowaniu oryginalnej kanapy tylnej wraz z pasami bezpieczeństwa. A zatem, fakt dokonania ww. zmian w pojeździe nie oznaczał, że pojazd utracił charakter nadany mu na etapie produkcji. Co więcej, dokonane tzw. "przeróbki" w pojeździe nie wymagały ingerencji osoby dysponującej specjalnymi umiejętnościami oraz użycia profesjonalnych narzędzi z zakresu mechaniki samochodowej, gdyż przegroda oddzielająca przestrzeń ładunkową od pasażerskiej była łatwo usuwalna, zaś drugi rząd siedzeń i przynależne do nich pasy bezpieczeństwa zostały zamontowane w miejscach fabrycznie do tego przeznaczonych (o czym świadczy załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z [...] października 2013 r. zatytułowany "Opis zmian dokonanych

w pojeździe").

W świetle powyższego, organ odwoławczy zauważył, że na etapie produkcji

i w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego sporny pojazd musiał zatem posiadać punkty kotwiące dla tylnych siedzeń i odpowiadających im pasów bezpieczeństwa. Powyższe świadczy, o tym że zdemontowanie części wyposażenia pojazdu, m.in. tylnych siedzeń, pasów bezpieczeństwa, czy zamontowanie przegrody oddzielającej część pasażerską od towarowej, nie wpływa na zmianę zasadniczego przeznaczenia tego pojazdu,

w sytuacji, gdy w każdej chwili może zostać przywrócony poprzedni stan pojazdu. Taki "przerobiony" samochód, w dalszym ciągu pozostaje samochodem osobowym, czyli konstrukcyjnie przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób.

Reasumując, DIAS uznał, że pojazd marki [...] został wyprodukowany jako 5-drzwiowy, 5-miejscowy (całkowicie przeszklony) samochód osobowy kategorii homologacyjnej M1 z nadwoziem kombi. Przed pierwszą rejestracją w D., tj. przed dniem [...] stycznia 2006 r., dokonano jego konwersji do lokalnej, tj. krajowej homologacji typu kategorii homologacyjnej N1 (samochód ciężarowy), demontując znajdujące się

z tyłu siedzenia, pasy bezpieczeństwa oraz montując przegrodę pomiędzy przestrzenią osobową i ładunkową. W przestrzeni ładunkowej nie demontowano innego wyposażenia (np. tylnych głośników, czy oryginalnych punktów kotwiczenia pasów bezpieczeństwa, tapicerkę skórzaną w kolorze czarnym). Zatem, zasadnicza konstrukcja pojazdu od etapu produkcji, poprzez wszystkie etapy użytkowania, nie uległa żadnym zmianom w stosunku do etapu produkcji oraz wzorca porównawczego uzyskanego z systemu EurotaxGlassʼs. Tym samym ogólny wygląd i cechy pojazdu

w dniu jego przemieszczenia na terytorium kraju wskazywał, iż był to pojazd zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, a nie pojazd przeznaczony do przewozu towarów. Był to zatem pojazd klasyfikowany do pozycji HS 8703, a zatem samochód osobowy

w rozumieniu art. 100 ust. 4 upa, którego nabycie wewnąrzwspólnotowe skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. Wpływu na wynik sprawy nie wywiera zaś faktyczne wykorzystanie spornego samochodu, cel jego przywozu przez skarżącą i kategoryzacja ujawniona w dokumentach rejestracyjnych.

W przypadku pojazdów samochodowych o ich zasadniczym przeznaczeniu

(do przewozu osób lub towarów) decyduje ich obiektywny, ogólny wygląd i ogół cech (cechy projektowe, w tym istniejące miejsca kotwiczenia siedzeń i pasów bezpieczeństwa), a nie subiektywne przekonania, preferencje, czy też faktyczne wykorzystanie.

Zarzuty odwołania DIAS uznał zatem za chybione (zob. s. 18 – 23 zaskarżonej decyzji).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jej autor, występując o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego na rzecz strony skarżącej, postawił zarzuty naruszenia:

1) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu

i rozpatrzeniu materiał dowodowy i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych

do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy z pominięciem interesu społecznego i słusznego interesu skarżących, poprzez przyjęcie, że pojazd [...] będący przedmiotem zaskarżonej decyzji, był samochodem osobowym

w rozumieniu pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej, podlegającym podatkowi akcyzowemu, podczas gdy z dowodów zgromadzonych w sprawie wynika, że był to pojazd ciężarowy, co skutkowało błędnym zastosowanie art. 100 ust. 4 upa;

2) art. 8 i 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji

z uwagi na powielenie stanowiska organu I instancji, nie odniesienie się do wszystkich zarzutów do zaskarżonej decyzji, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa i uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji;

3) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na:

- dołączeniu postanowieniem z [...] czerwca 2018 r. dowodu z oględzin pojazdu przeprowadzonego w ramach postępowania o sygn. NR [...], podczas gdy w stosunku do skarżącej takie postępowanie nie było prowadzone;

- uznanie, że pojazd objęty decyzją jest pojazdem osobowym, pomimo że jego ciężarowy charakter potwierdzają d. dokumenty rejestracyjne, a organ sam przyznał, że oględziny pojazdu miały miejsce już po zmianie jego przeznaczenia przez nabywcę;

- oparcie ustaleń co do charakteru pojazdu na informacjach zawartych na stronie d. urzędu podatkowego SKAT;

- uznanie, że samochód pomimo braku elementów niezbędnych do przewozu osób (tylna kanapa, pasy bezpieczeństwa), oraz zastosowania przegrody nie utracił swego osobowego charakteru, w sytuacji gdy zmiana jego przeznaczenia nie miała wbrew organowi charakteru prowizorycznego, skoro samochód w tej konfiguracji występował ponad 7 lat;

- oparcie ustaleń faktycznych dot. pojazdu na jego obecnym stanie, a nie z daty

sprzedaży,

- niewyjaśnienie przyczyn określenia wysokości podatku w innej wysokości niż

w pierwotnym postępowaniu [...];

- uznanie, że pojazd miał zamontowaną 5 biegową skrzynię manualną (str. 15 decyzji), wbrew informacji [...] Polska sp. z o.o., że pojazd został wyprodukowany

z 4- biegową skrzynią automatyczną, co ma zasadniczy wpływ na ustalenie wartości pojazdu dla celów podatku akcyzowego.

Zdaniem pełnomocnika skarżącej, w szczególności organ w sprawie nie uzyskał od producenta informacji dotyczącej wyprodukowania pojazdu jako osobowy. Ponadto przyjął do ustalenia stanu pojazdu oględziny innego pojazdu. Samodzielnie też ustalił, że nabywca pojazdu po jego nabyciu zlecił zmianę pojazdu na osobowy. W jego ocenie, wbrew stanowisku organu zmiany dokonane w pojeździe miały charakter trwały, zmieniały jego przeznaczenie na ciężarowy. Przebudowa nie miała charakteru prowizorycznego i spełniała wszelkie wymogi do uznania pojazdu za ciężarowy.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wystąpił o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Zarzuty skargi uznał za nieuzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "ppsa"), stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sprawowana jest w oparciu

o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) – c) ppsa). Przy czym, zgodnie z art. 134

§ 1 ppsa, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania.

Badając sprawę w tak zakreślonych granicach kompetencji Sąd doszedł do przekonania, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi.

Spór w sprawie dotyczy zaś tego, czy samochód marki [...] nr VIN [...] pojemność silnika [...] ccm rok produkcji 2006 w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia przez skarżącą na podstawie faktury nr [...]

z dnia [...] kwietnia w 2013 r. był samochodem osobowym, przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób i winien być klasyfikowany do kodu CN 8703, czy też był samochodem ciężarowym i winien być klasyfikowany do kodu CN 8704. Organy podatkowe przyjęły bowiem, że sporny pojazd, który po raz pierwszy dopuszczony do ruchu drogowego w państwie członkowskim (w D.) w dniu [...] stycznia 2006 r. został zarejestrowany jako ciężarowy, w dniu jego wewnątrzwspólnotowego nabycia przez skarżącą był pojazdem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób (pozycja CN 8703) i ma do niego zastosowanie art. 100 ust. 4 upa, a nie pojazdem ciężarowym (pozycja CN 8704), którego nabycie nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, jak twierdzi skarżąca.

Zgodnie z treścią art. 100 ust. 1 pkt 2 upa, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego, niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Aktem prawnym, o którym mowa w tym miejscu jest ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 j.t. ze zm.; dalej: "Prawo o ruchu drogowym"). Podatnikiem, według art. 102 ust. 1 upa, jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2 upa. W art. 100 ust. 4 upa została zaś zawarta definicja samochodów osobowych, którymi są pojazdy samochodowe

i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją CN 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) i samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów nie wymagających rejestracji w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym. Definicja ustawowa wiąże na gruncie danego aktu prawnego i aktów wykonawczych do ustawy. Skoro zatem ustawodawca przewidział definicję legalną "samochodu osobowego" dla celów opodatkowania podatkiem akcyzowym, to jedynie ta definicja ma walor istotny dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Dla grupowania i klasyfikowania pojazdów i nadawania im poszczególnych kodów CN nie mają zaś istotnego znaczenia obowiązujące w systemie prawnym przepisy o ruchu drogowym

i przepisy w sprawie warunków technicznych, które pojazdy samochodowe powinny spełniać. Dla zgodnej z przepisami upa kwalifikacji samochodu nabytego przez skarżącą nie mogła mieć więc znaczenia dokumentacja służąca do rejestracji tego pojazdu na terenie D. i w Polsce. Dokumenty rejestracyjne stanowiły natomiast dowód tego, że nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd nie był wcześniej zarejestrowany na terytorium kraju i wyłącznie w tym zakresie wiązały organy podatkowe.

Z przedstawionych wyżej regulacji wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu upa decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji CN 8703

i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Powołana definicja samochodu osobowego odwołuje się do podanej pozycji Nomenklatury Scalonej.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 upa, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87

z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz

w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987 r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Zgodnie

z ust. 2 wyżej powołanego przepisu ustawy o podatku akcyzowym, zmiany

w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone

w ustawie o podatku akcyzowym.

Zgodnie z regułą 1 ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny. Dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag. Gdy dokonanie klasyfikacji nie będzie możliwe

w powyższy sposób, należy skorzystać z ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, pod warunkiem, że ani treść pozycji, ani treść uwag, nie będzie stwarzać żadnych przeszkód do ich zastosowania.

Z kolei w świetle wyjaśnień zawartych w notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów zamieszczonych

w obwieszczeniu Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M. P. Nr 86, poz. 880), obowiązującego w dacie powstania obowiązku podatkowego, klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są głównie przeznaczone do przewozu osób niż do transportu towarów (poz. 8704).

Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są pozycją 8703, są następujące cechy:

- obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących

i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego

w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących lub składanych,

- obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli,

- obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu,

- brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy

i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana zarówno do przewozu osób jak i towarów,

- wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Należy zgodzić się z organami podatkowymi, że sporny pojazd mieści się

w pozycji 8703: "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi".

Organy obu instancji prawidłowo przyjęły, stosownie do wskazań wynikających z wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 6 grudnia 2007 r. sygn. C-486/06 (Lex nr 337569), że zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu. Powyższe znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, w którym przyjmuje się, że klasyfikacja pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i ogólny wygląd (por. wyrok NSA z 10 maja 2012 r., sygn. akt

I GSK 370/12). Należy podkreślić, że nie chodzi tutaj o subiektywne przekonanie, czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu – zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Z kolei użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów.

Jednocześnie podkreślić należy, że w świetle przepisów ustawy o podatku akcyzowym, o klasyfikacji samochodu marki [...] nie mogły przesądzać dowody w postaci dokumentów homologacji i rejestracji tego pojazdu jako ciężarowego. Kwestie te już wielokrotnie były przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, wynika z nich, że dokumenty te nie mogą przesądzać o klasyfikacji pojazdu do kodu taryfy celnej. Świadectwo homologacji jest bowiem urzędowym potwierdzeniem, iż dany typ pojazdu z punktu widzenia bezpieczeństwa może uczestniczyć w ruchu drogowym. Oznacza to, że dany typ pojazdu przeszedł pozytywnie procedurę homologacyjną, obejmującą sprawdzenie, czy ten typ pojazdu, przedmiot jego wyposażenia lub części odpowiada warunkom określonym w stosownych przepisach. Dokument ten nie może więc zastąpić klasyfikacji pojazdu zgodnie z Nomenklaturą Scaloną. Homologacja jest potwierdzeniem pewnych cech i właściwości pojazdu, nie może zaś tych cech

i właściwości kreować (por. wyrok NSA z 26 października 2011 r. I GSK 25/11 www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych samych względów zasadniczego znaczenia dla klasyfikacji pojazdu z punktu widzenia przepisów o podatku akcyzowym nie mogła mieć jego kwalifikacja w świetle przepisów polskiej ustawy Prawo o ruchu drogowym,

a w konsekwencji także zapisy dokumentów wystawionych na podstawie tej ustawy - jak np. polski dowód rejestracyjny.

Ustalenie zasadniczego przeznaczenia samochodu (do przewozu osób bądź towarów) niewątpliwie winno być przy tym poprzedzone zebraniem i analizą całokształtu materiału dowodowego sprawy stosownie do postanowień art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Op, która powinna znajdować wyraz w uzasadnieniu decyzji (art. 210 § 4 Op). Ustalenia te winny przy tym być aktualne na dzień przemieszczenia przedmiotowego samochodu z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Wbrew zarzutom skargi organy podatkowe dokonały omawianych ustaleń

w sposób wystarczający dla rozstrzygnięcia, zaś prowadzone w tym zakresie postępowanie nie narusza reguł postępowania podatkowego określonych przepisami Ordynacji podatkowej. Zgodnie bowiem z art. 2 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej zastosowanie w sprawie mają przepisy tej ustawy, a nie jak wskazuje autor skargi przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096). Zauważyć trzeba, iż w pierwszej kolejności orzekające organy zajęły się ustaleniami dotyczącymi ogólnego wyglądu, w tym ustaleniem ogółu cech samochodu w celu określenia zasadniczego przeznaczenia tego pojazdu. W tym zakresie zastosowały się w szczególności do wskazań wynikających z przywołanego wyroku ETS z 6 grudnia 2007 r. sygn. C-486/06.

Powyższe okoliczności, wskazujące ogólny wygląd i ogół cech przedmiotowego pojazdu świadczą o jego osobowym charakterze, a więc o jego zasadniczym przeznaczeniu do przewozu osób, a tym samym wyczerpują przesłankę, według której przedmiotowy samochód klasyfikować należy w pozycji CN 8703. Zdaniem Sądu,

w realiach rozpatrywanej sprawy organy podatkowe prawidłowo przyjęły, że sporny pojazd winien zostać sklasyfikowany jako samochód osobowy. W celu zbadania zasadniczego przeznaczenia pojazdu organy podatkowe dokonały przy tym ustaleń dotyczących ogólnego wyglądu i podstawowych cech pojazdu, w oparciu o materiał dowodowy przydatny dla stwierdzenia wyglądu i cech pojazdu w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powołały się m.in. na uzyskane od przedstawiciela producenta marki [...] informacje o nadanym spornemu pojazdowi konstrukcyjnym przeznaczeniu, wyniki oględzin pojazdu dokonanych w dniu [...] kwietnia 2016 r., wymieniły przy tym zakres zmian dokonanych w pojeździe. Dowody te dawały podstawę do przyjęcia, że cechy pojazdu pozwalają na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób.

Z dowodów tych wynika niewątpliwie, iż sporny pojazd został wyprodukowany jako pojazd osobowy (informacje pochodzące od [...] Polska Sp. z o.o. z dnia [...] października 2017 r., z dnia [...] marca 2016 r. (odpowiednio: karty 43, 123 akt podatkowych). Z opisu zmian dokonanych w pojeździe, stanowiącego załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z dnia

[...] października 2013 r. spornego pojazdu wynika, iż zdemontowano przegrodę oddzielającą część osobową od towarowej, zamontowano 3 miejsca siedzące wraz

z zagłówkami i psami bezpieczeństwa w fabrycznych punktach kotwiczenia (karta 149 akt podatkowych). Także z oświadczenia skarżącej z dnia [...] października 2013 r. (karta 147 akt podatkowych) wynika, iż zmiany dokonane w pojeździe polegały na zdemontowaniu ściany grodziowej oraz zamontowaniu oryginalnej kanapy tylnej

i pasów. Z protokołu oględzin z dnia [...] kwietnia 2016 r. wynika zaś m.in., że sporny samochód posiada podłokietniki w drzwiach bocznych, za fotelami przednimi znajduje się oświetlenie w suficie, głośniki w tylnych drzwiach, szyby tylnie sterowane elektrycznie.

Powyższe ustalenia, zdaniem Sądu, jak słusznie wywiódł organy odwoławczy pozwalają wyprowadzić wniosek, że dokonane na terenie państwa członkowskiego zmiany umożliwiające zarejestrowanie pojazdu w państwie członkowskim, a następnie w kraju jako samochodu ciężarowego nie wiązały się z istotnymi zmianami konstrukcyjnymi i nie pozbawiły pojazdu cech samochodu osobowego, które temu pojazdowi zostały nadane przez producenta.

W tych okolicznościach w ocenie Sądu prawidłowe są ustalenia organów podatkowych, że zasadniczym przeznaczeniem nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu był przewóz osób. Ustalenia te nie były dowolne, albowiem zostały dokonane w oparciu o zgromadzone dowody, których oceny dokonano w zgodzie

z treścią art. 191 Op. Sąd podziela stanowisko organów podatkowych, iż producent spornego samochodu marki [...] w fazie projektowej przesądził

o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu jako do przewozu osób. Nie wyklucza to wykorzystania samochodu w sposób odbiegający od jego zasadniczego przeznaczenia, poprzez np. zamontowanie przegrody oddzielającej część osobową od towarowej

i demontaż miejsc siedzących w tylnej części samochodu (jak w niniejszej sprawie). Takie zabiegi, które znajdują następnie odzwierciedlenie w typie homologacji, nie mają jednak wpływu na sposób klasyfikacji według kodu CN, który jest zdeterminowany cechami projektowymi wskazującymi na zasadnicze przeznaczenie. Zasadnie zatem organy podatkowe przyjęły, że zmiany umożliwiające zarejestrowanie pojazdu w .

a następnie w Polsce jako samochodu ciężarowego, nie wiązały się z istotnymi zmianami konstrukcyjnymi, bowiem nie można za taką zmianę uznać jedynie zamontowania przegrody i wymontowania drugiego rzędu siedzeń, co było łatwe do przywrócenia do stanu pierwotnego i nie wymagało ingerencji w konstrukcję pojazdu.

Dowody zgromadzone w postępowaniu dawały zatem podstawy do ustalenia,

iż sporny pojazd w dacie powstania obowiązku podatkowego był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Przeznaczenie takie zostało mu nadane przez producenta, a dokonane przeróbki tego nie zmieniły. Zostały bowiem zachowane wszystkie pozostałe cechy pojazdu stanowiące o jego zasadniczym przeznaczeniu do przewozu osób, uprzednio dokonane zmiany zostały następnie przywrócone. Kilkuletni okres użytkowania pojazdu jako ciężarowego nie stanowi o trwałości dokonanych zmian i o ich konstrukcyjnym charakterze. Podobnie jak subiektywne przekonanie

o powyższym jego użytkownika. Ogólne cechy i wygląd pojazdu nadany na etapie produkcji świadczą o tym, że sporny pojazd zasadniczo był przeznaczony do przewozu osób, klasyfikowany do pozycji HS 8703, a w konsekwencji jako towar akcyzowy,

o którym mowa w art. 100 ust. 4 upa, podlegający opodatkowaniu akcyzą.

Brak jest zatem podstaw do dopatrywania się naruszenia 100 ust. 1 pkt 2 i ust.

4 upa. Przepis art. 100 ust. 4 upa definiuje pojęcie samochodu osobowego dla celów akcyzy. Prawo podatkowe wykazuje w znacznym stopniu autonomiczność, co oznacza w praktyce, że uznanie pojazdu według przepisów prawa o ruchu drogowym za samochód ciężarowy, nie wyklucza automatycznie uznania tego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym. Wynika to z dualizmu pojęciowego występującego w prawie oraz faktu skorzystania przez ustawodawcę podatkowego z możliwości utworzenia własnej legalnej definicji pojęcia "samochód osobowy", o czym była mowa wyżej. Organy podatkowe ustaliły stan faktyczny rozpoznawanej sprawy w sposób prawidłowy. Dokonana przez organy ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi zaś do wniosku, że sporny pojazd należało potraktować jako przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Zmiany dokonane w przedmiotowym pojeździe na potrzeby zastosowania przepisów o ruchu drogowym nie miały w realiach niniejszej sprawy znaczenia, gdyż w celu prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy należało stosować przepisy ustawy o podatku akcyzowym oraz postanowienia Nomenklatury Scalonej Wspólnej Taryfy Celnej. Trafnie organy przyjęły, że w wyniku dokonanej zmiany nie doszło do zmiany konstrukcyjnej samochodu i jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. W dniu przemieszczenia sporny pojazd był zatem towarem akcyzowym. Konsekwencją prawidłowo ustalonego przez organy stanu faktycznego było wydanie rozstrzygnięcia na podstawie znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego, tj. art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust.

4 upa. Prawidłowo, tj. zgodnie z art. 101 ust. 2 pkt 1 upa, określony został moment powstania obowiązku podatkowego. Zasadnie organy przyjęły, że skarżąca jest podatnikiem podatku akcyzowego (art. 102 ust. 1 upa) z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Trafnie organy przyjęły nadto jako podstawę opodatkowania kwotę, jaką skarżąca zapłaciła za samochód osobowy (art. 104 ust.

1 pkt 2 i ust. 12 upa), prawidłowo stosując stawkę podatku akcyzowego z art. 105 pkt

1 upa (18,6%). Z faktury dokumentującej zakup pojazdu przez skarżącą wynika bowiem, iż skarżąca zapłaciła za pojazd kwotę [...] Euro. Wartość Euro organy podatkowe przyjęły według kursu wskazanego w poleceniu księgowania Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. (karta 5 akt podatkowych).

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wskazać należy, iż brak jest podstaw do uznania za zasadne działania organu odwoławczego w sposób naruszający zasadę zaufania (art. 121 § 1 Op) i brak należytego uzasadnienia decyzji, który to obowiązek wynika z art. 210 § 4 Op. Wbrew tym twierdzeniom organ odwoławczy

w sposób zrozumiały uzasadnił zajęte stanowisko w sprawie i w sposób wystarczający odniósł się do zarzutów odwołania. Wbrew zarzutom skargi postanowieniem z dnia

[...] czerwca 2018 r. (karta 2 akt podatkowych) został włączony protokół z oględzin samochodu będącego przedmiotem niniejszego postępowania sporządzony

w postępowaniu o nr [...], w którym wydano w dniu

[...] sierpnia 2016 r. decyzję wobec "[...]" S.C. Sprzedaż Samochodów K. P., A. P., M.O. – O. w [...] nad [...], uchylonej następnie przez organ odwoławczy. Wskazywany w skardze numer postępowania zarówno w postanowieniu z dnia [...] czerwca, jak i w protokole oględzin nie występuje. Protokół oględzin dotyczy zaś spornego w niniejszej sprawie samochodu, identyfikowanego poprzez numer VIN i może stanowić dowód w sprawie w rozumieniu art. 181 Op. Wbrew twierdzeniom skargi organy podatkowe ustalenia co do charakteru pojazdu oparły o całokształt dowodów zgromadzonych w sprawie, które oceniły we wzajemnym powiązaniu. Ocena została przy tym dokonana na datę powstania obowiązku podatkowego. Okoliczność przeprowadzenia dowodu z protokołu oględzin pojazdu z [...] kwietnia 2016 r. nie oznacza, że oparto ustalenia faktyczne dotyczące pojazdu na jego obecnym stanie, albowiem ustalenia te zostały zestawione z pozostałymi dowodami wskazującymi na dokonywanie przeróbek. Niewskazanie przyczyn różnicy w wysokości zobowiązania w niniejszej decyzji w porównaniu z decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. (uchyloną przez organ odwoławczy) nie ma wpływu na prawidłowość zaskarżonej decyzji. Jak wynika z zestawienia treści uzasadnienia decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 r. i zaskarżonej w niniejszej sprawie, różnica ta wynika z odmiennie (wadliwie) przyjętej w decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 r. daty powstania obowiązku podatkowego - w dniu [...]września 2013 r., a nie prawidłowo w dniu [...] kwietnia 2013 r. i w związku z tym wyższego kursu Euro w stosunku do PLN - [...] zł, zamiast jak w niniejszej sprawie – [...] zł). Z informacji [...] Polska Sp. z o.o. istotnie wynika, iż sporny samochód został wyprodukowany z 4 - biegową automatyczną skrzynią biegów, zaś na str. 13 (nie 15) zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał na 5 biegową manualną skrzynię biegów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wskazał, iż powyższe stanowi omyłkę pisarską. Z akt podatkowych nie wynika, aby powyższa omyłka została sprostowana. Powyższe pozostaje jednak bez wpływu na rozstrzygnięcie, a w szczególności na ustalenie wartości pojazdu dla celów podatku akcyzowego, która została w niniejszej sprawie przyjęta zgodnie z fakturą dokumentującą jego zakup.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 151 ppsa Sąd oddalił skargę, orzekając jak w sentencji wyroku.