Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 22/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
article: art. 120, art. 121 § 1, art. 122
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska - Pastuszko Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant sekretarz sądowy Danuta Chorabik po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "P" S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo "P" S.A., reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] określającą skarżącej spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2015 r. w kwocie 363.423 zł.

Powyższa skarga została wywiedziona na tle następującego stanu faktycznego.

W dniu [...] listopada 2002 r. skarżąca spółka zawarła z Dyrektorem Generalnym Lasów Państwowych umowę odpłatnego oddania do korzystania przez P S.A. pasa gruntu zajętego na potrzeby utrzymania istniejących rurociągów naftowych, pod budowę i utrzymanie nowych rurociągów oraz pod budowę i utrzymanie linii światłowodowych.

W dniu 19.01.2015 r. do Urzędu Gminy wpłynęła deklaracja na podatek od nieruchomości na 2013r., w której P S.A. ujęła grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 12.009,00 m2, budowle o wartości 13.877.572,63 zł.

Pismami z dni [...].01.2012 r. i [...].01.2013 r. Nadleśnictwo poinformowało Wójta Gminy i P Spółka Akcyjna, że P dzierżawi grunty o pow. 7,55 ha i zgodnie z podpisaną umową dzierżawy gruntu § 4 pkt 5 na dzierżawcy ciąży obowiązek zapłaty na rzecz Gminy podatku od nieruchomości. Do ww. pism załączono kserokopię umowy z dnia [...].11.2002 r. wraz z załącznikiem nr 3 (Wykaz nieruchomości w zarządzie Lasów Państwowych, Trasa linii światłowodowej - Rurociąg [...] Odcinek zachodni) i wykazem działek Skarbu Państwa w zarządzie PGL LP - Nadleśnictwo przez które przebiega rurociąg [...]. Zgodnie z § 1 ust. 1 tej umowy przedmiotem umowy jest oddanie do korzystania przez P z pasa gruntu: zajętego na potrzeby utrzymania istniejących rurociągów naftowych; pod budowę i utrzymanie nowych rurociągów, w tym budowanego w ramach zadania inwestycyjnego pn.: "Budowa III Nitki Odcinka Wschodniego Rurociągu [...], o przebiegu zgodnym z projektem technicznym i załącznikiem nr 2 do niniejszej umowy; pod budowę i utrzymanie linii światłowodowych budowanych w ramach zadania inwestycyjnego pn.: "Rozbudowa sieci łączności światłowodowej P S.A." o przebiegu zgodnym z projektem technicznym i załącznikiem nr 3 do niniejszej umowy. Stosownie do § 2 ust. 1 tej umowy P w porozumieniu i w terminie uzgodnionym z właściwym Nadleśniczym w odniesieniu do gruntów o których mowa w § 1 ust.1 dokona aktualizacji pomiarów geodezyjnych, przeprowadzi zmiany w ewidencji gruntów i dostarczy zaktualizowane mapy i aktualny wypis z rejestru gruntów do właściwego Nadleśniczego, oraz w razie konieczności, doprowadzi do zgodności z ustawą o ochronie gruntów rolnych i leśnych. W § 2 ust. 2 umowy strony oświadczyły, że wykaz nieruchomości, do korzystania, z których upoważniony jest P zawiera załącznik nr 5 określający szerokość i powierzchnię zajętego pasa gruntów, z uwzględnieniem aktualizacji pomiarów geodezyjnych, o których mowa w ust. 1. Zgodnie z § 4 ust. 5 umowy P jest zobowiązany do regulowania wszelkich podatków związanych z korzystaniem z udostępnionych gruntów wymienionych w załączniku nr 5, w tym podatku od nieruchomości. Stosownie do § 10 P ma utrzymywać czystość na nieruchomościach, o których mowa w § 1 ust. 1, zobowiązany jest do przestrzegania zasad bezpieczeństwa przeciwpożarowego obowiązujących w Lasach Państwowych, a także do przestrzegania wymogów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska, ustawy o ochronie przyrody i ustawy o lasach. W § 11 ust. 1 Dyrektor Generalny zastrzegł sobie prawo wejścia na nieruchomości, o których mowa w § 1 ust. 1, w celu prowadzenia działalności gospodarczej, ochronnej na sąsiednich gruntach. W załączniku nr 3 do umowy ujęta jest długość kabla w mb wynosząca 4285 znajdującego się na gruntach Nadleśnictwa, a nie powierzchnia zajęta pod rurociąg. Natomiast w wykazie działek sporządzonym na podstawie rejestru gruntów Nadleśnictwa oraz uzgodnień z powszechną ewidencją gruntów według stanu na dzień [...].11.2002 r. ujęto powierzchnię gruntów 12,58 ha, w tym na terenie Gminy 7,55 ha. W załączniku nr 3 ujęto także długość kabla w mb wynoszącą 4025 znajdującego się na gruntach Nadleśnictwa, a nie powierzchnia zajęta pod rurociąg.

W piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. Spółka poinformowała, że na podstawie umowy z Generalną Dyrekcją Lasów Państwowych z dnia [...].11.2002 r. P S.A. korzysta z pasa gruntu o długości 4.285 m, przeznaczonego na prowadzenie działalności gospodarczej na działkach znajdujących się w zarządzie Lasów Państwowych - Nadleśnictwa na terenie Gminy, w tym działka [...] o długości pasa 644 m, działka [...] o długości pasa 253 m, działka [...] o długości pasa 760 m, działka [...] o długości pasa 512 m, działka [...] o długości pasa 162 m, działka [...] o długości pasa 536 m, działka [...] o długości pasa 338 m, działka [...] o długości pasa 7 m, działka [...] o długości pasa 505 m, działka [...] o długości pasa 568 m. Jeśli chodzi o przedłożenie dokumentu, z którego wynika udostępniona Spółce powierzchnia gruntów, P poinformował, że postanowienia umowy zawartej z GDLP nie określają powierzchni gruntów jaką Dyrekcja udostępniła P, a szczegółowe wyjaśnienia zostały przedstawione w piśmie [...] skierowanym do Wójta 09.07.2013 r. Jednocześnie skarżąca spółka wskazała, że nie posiada dokumentu, z którego wynikałaby powierzchnia gruntów udostępniona Spółce i w związku z tym przedłożyła załącznik nr 5 cz 1 do umowy z GDLP, zawierający wykaz działek i długość pasa gruntu zajętego przez Spółkę na prowadzenie działalności. W celu wyliczenia faktycznie zajmowanej powierzchni od której deklarowany jest podatek od nieruchomości, P przyjął iloraz długości pasa gruntu wynikający z załącznika do umowy oraz jego szerokości równy średnicy rurociągu tj. 1, 40 m. W załączniku nr 5 podana jest długość pasa w mb zajętego przez Spółkę na gruntach Nadleśnictwa (4285) i Nadleśnictwa (4025).

Wójt Gminy w dniu [...] maja 2015r. wezwał skarżącą spółkę do skorygowania deklaracji za 2015 r., wskazując, że z otrzymanych z Urzędu Kontroli Skarbowej dokumentów tj. wyniku kontroli i protokołu badania ksiąg podatkowych wynika, że Spółka użytkowała na terenie Gminy grunty Skarbu Państwa będące w zarządzie Lasów Państwowych o łącznej powierzchni 16,2022 ha. Dane te wynikają z pomiarów dokonanych przez spółkę Po na zlecenie P S.A. Z powyższych danych wynika, że P S.A. zaniżyła do opodatkowania powierzchnię gruntów związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej o 150.388 m2 (162.397 m2 - 12.009 m2).

W piśmie z dnia [...].07.2015 r. organ podatkowy zwrócił się do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej o przesłanie wykazu zmian danych ewidencyjnych dotyczących działek w Gminie.

W odpowiedzi na powyższe Dyrektor UKS poinformował, że P S.A. nie przedłożyła wykazu zmian danych dotyczących działek w Gminie. Jednocześnie zauważył, że powierzchnia użytku Tr w ewidencji gruntów na działkach położonych w Gminie jest większa od powierzchni gruntów zajętych pod rurociągi wg dokonanych pomiarów i jak wykazała analiza wnioski o dokonanie zmian danych w ewidencji sporządzane były w przypadku przekroczenia powierzchni użytków Tr wynikającej z rejestrów gruntów.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. spółka przedłożyła wyciąg z ewidencji środków trwałych - wykaz budowli za lata 2010-2015, kserokopię umowy zawartej pomiędzy Spółką a PO Sp. z o.o. na wykonanie aktualizacji pomiarów geodezyjnych z dnia [...] lipca 2008 r., wykaz zmian ewidencyjnych dotyczących poszczególnych działek, zestawienie działek i powierzchni dotyczących pasa technicznego dla Nadleśnictw, odpowiedzi Nadleśnictw na wnioski o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków, kserokopię aktu notarialnego warunkowej umowy sprzedaży działki o nr [...], kserokopię aktu notarialnego umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego działki nr [...]. W wyciągu z ewidencji środków trwałych za 2015 r. Spółka wykazała budowle po wyłączeniu kabli o wartości 11.431.676,99 zł. Z przedłożonej kserokopii umowy z dnia [...].07.2008 r. zawartej pomiędzy P S.A. a PO Sp. z o.o. wynika, że przedmiotem umowy było wykonanie aktualizacji pomiarów geodezyjnych w celu wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów w zakresie użytków, wzdłuż tras rurociągów naftowych.

Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. organ podatkowy wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia P S.A. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2015.

Postanowieniem z dnia [...].10.2015 r. organ podatkowy postanowił włączyć do postępowania podatkowego - Wyciąg z protokołu badania ksiąg podatkowych z dnia [...] grudnia 2014 r. sporządzony przez Urząd Kontroli Skarbowej.

Postanowieniem z dnia [...].10.2015 r. organ podatkowy zwrócił się do Nadleśnictwa o wskazanie numerów działek, ich udostępnionych powierzchni i rodzaju użytku dotyczących gruntów udostępnionych P S.A. przez Nadleśnictwo, ponieważ w pismach z 2012 i 2013 r. Nadleśnictwo informowało, że Spółka dzierżawi grunty pod ropociąg o powierzchni 7,5500 ha, natomiast z pomiarów dokonanych przez PO Sp. z o.o. wynika, że powierzchnia ta wynosi 7,6447 ha oraz wyjaśnienie czy na jakiejkolwiek części gruntów wydzierżawionych Spółce po rurociąg Nadleśnictwo prowadzi działalność leśną.

Postanowieniem z dnia [...].10.2015 r. organ podatkowy zwrócił się do Nadleśnictwa o wskazanie numerów działek, ich udostępnionych powierzchni i rodzaju użytku dotyczących gruntów udostępnionych P S.A. przez Nadleśnictwo, ponieważ w załączniku nr 5 do umowy z dnia [...].11.2002 r. podana jest długość pasa w mb (4025), a nie powierzchnia zajęta pod rurociąg, natomiast z pomiarów dokonanych przez PO Sp. z o.o. wynika, że powierzchnia ta wynosi 8,5575 ha oraz wyjaśnienie czy na jakiejkolwiek części gruntów wydzierżawionych Spółce pod rurociąg Nadleśnictwo prowadzi działalność leśną.

W odpowiedzi na powyższe Nadleśnictwo wyjaśniło, że udostępnia P S.A. grunty znajdujące się w Gminie na działkach nr [...], które oznaczone są jako Ls (lasy), a ich powierzchnie nie zostały określone. Natomiast powierzchnię wskazaną przez PO Sp. z o.o. wynikającą z dokonanych pomiarów i wykazów zmian danych ewidencyjnych Nadleśnictwo nie akceptuje, ponieważ przed ewentualną zmianą kategorii użytku należy zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych przeprowadzić pełną procedurę wyłączenia gruntów z produkcji leśnej, czego P nie dokonał, dlatego też obowiązuje wyłącznie wskazana w załączniku nr 5 długość pasa. Jednocześnie Nadleśnictwo wskazało, że na pasach gruntów na których zlokalizowany jest rurociąg nie było prowadzonej działalności leśnej.

Z kolei Nadleśnictwo w odpowiedzi poinformowało, że na gruntach będących w zasobie stanu posiadania Nadleśnictwa, na terenie Gminy, na powierzchni 7,5500 ha, zlokalizowany jest ropociąg [...], którego właścicielem jest P S.A.. Na czas budowy ropociągu [...] (w latach 1963-64) wyłączono z produkcji grunty leśne, przeznaczone pod budowę i eksploatację ropociągu o powierzchni 7,5500 ha, a po zakończeniu budowy grunty te zostały przeklasyfikowane w powszechnej ewidencji gruntów i budynków z gruntów leśnych na tereny różne. Po zakończeniu budowy ropociągu w 1964 r., nie ograniczono powierzchni wyłączonej z produkcji leśnej na czas budowy poprzez wyznaczenie tzw. "pasów bezpieczeństwa - technologicznych", co jest praktykowane przez inne podmioty np. P S.A., jak również wymóg taki wynikał z zapisów § 2 umowy z dnia [...].11.2002 r. Nadleśnictwo stwierdziło, że P do dnia dzisiejszego nie wywiązało się z obowiązku jaki został na niego nałożony w § 2 umowy z dnia [...].11.2002 r. tzn. nie spisało uzgodnienia przebiegu pasa technicznego (bezpieczeństwa) i nie określiło jego dokładnej powierzchni, oraz nie sporządziło właściwej dokumentacji do wprowadzenia zmian w powszechnej ewidencji gruntów i budynków, zarówno w zakresie powierzchni zajętej pod ropociąg jak i materiałów kartograficznych, na których zostałyby określone współrzędne punktów granicznych pasa technicznego (bezpieczeństwa). Firma PO Sp. z o.o. na zlecenie P dokonała pomiarów pasa zajętego pod przedmiotowy ropociąg i przedłożyła Nadleśnictwu wykazy zmian gruntowych, z których wynikało, że należy zwiększyć powierzchnię pasa technologicznego o inne grunty leśne. Nadleśnictwo zaznaczyło, że wyłączenie gruntu leśnego na podstawie wykazów zmian gruntowych naruszałoby przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych z dnia 3 lutego 1995 r. określających, że wyłączenie gruntów leśnych z produkcji leśnej może nastąpić wyłącznie w przypadku zmiany zapisu o przeznaczeniu danego gruntu w mpzp danej gminy, po uprzednim uzyskaniu zgody Ministra Środowiska, lub uzyskaniu decyzji o wyłączeniu gruntu leśnego z produkcji leśnej właściwego terytorialnie Dyrektora RDLP, albo wniesieniu określonych przepisami opłat za wyłączenie gruntu leśnego z produkcji. Wobec tego Nadleśnictwo jako właściciel gruntu nie wyraziło zgody na dokonanie zmian w powszechnej ewidencji gruntów i budynków, a wykazy zmian gruntowych sporządzone przez PO Sp. z o.o. według Nadleśnictwa nie mają mocy prawnej i powoływanie się na nie przez P jest nieuzasadnione. Jednocześnie Nadleśnictwo poinformowało, że na gruntach zajętych pod ropociąg [...] nie prowadzi gospodarki leśnej, gdyż zabraniają tego przepisy dotyczące pasów technologicznych przebiegających przez tereny leśne, a grunt zajęty przez ropociąg jest cyklicznie oczyszczany przez P z zadrzewień. W załączeniu Nadleśnictwo przesłało wykaz działek zajętych pod ropociąg o łącznej pow. 7,55 ha i 9 map na których zaznaczony jest rurociąg.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. Wójt Gminy określił skarżącej spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2015r. w kwocie 363.423 zł.

W motywach uzasadnienia decyzji organ pierwszej instancji wskazał na treść art. 3 ust. 1 pkt 4 lit.a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2010 r. poz. 613 ze zm., powoływanej dalej jako "u.p.o.l.") po czym stwierdził, że Przez pojęcie "tytuł prawny", o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4 wyżej cytowanej ustawy, należy rozumieć nie tylko typową umowę dzierżawy lub najmu, ale również zarząd, użytkowanie wieczyste, użytkowanie oraz inne szczególne formy prawne gospodarowania nieruchomościami Skarbu Państwa i jednostki samorządu terytorialnego. Podpisana w dniu [...].11.2002 r. umowa pomiędzy Dyrektorem Generalnym Lasów Państwowych a P S.A. o odpłatnym oddaniu do korzystania przez P z pasa gruntu zajętego na potrzeby utrzymania istniejących rurociągów naftowych oraz pod budowę i utrzymanie nowych rurociągów i linii światłowodowych, wymienionych gruntów w zał. nr 5 do umowy, spowodowała przeniesienie na Spółkę ich posiadania.

Odwołując się do treści art. 2 ust. 1 i ust. 2 u.p.o.l. organ wskazał, że z dokonanych w 2009 r. przez PO Sp. z o.o. pomiarów pasa technicznego zajętego pod rurociąg i kable światłowodowe/teletechniczne wynika, że grunty w pasie o powierzchni 16,2022 ha sklasyfikowane są jako Ls (lasy), Lz (grunty zadrzewione i zakrzewione) i Tr (tereny różne). Na podstawie umowy grunty Skarbu Państwa zostały udostępnione Spółce na potrzeby utrzymania istniejących rurociągów (§ 1 ust. 1), na czas eksploatacji rurociągów i linii światłowodowych (§ 3 ust. 1), co oznacza, że grunty są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie przesyłania ropy naftowej.

Organ zaznaczył, że z pisma Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych wynika, iż na gruntach pasa technicznego nie ma możliwości prowadzenia gospodarki leśnej, a z pism obydwóch Nadleśnictw, że nie prowadzą na tych gruntach działalności leśnej, oraz że grunt jest cyklicznie oczyszczany przez P z drzew i krzewów. W § 11 ust. 1 umowy Nadleśnictwa mają zastrzeżone prawo do wejścia na teren użytkowany przez Spółkę w celu prowadzenia działalności gospodarczej i ochronnej ale na gruntach sąsiednich.

Organ zaznaczył, że na treść § 136 ust. 1 i § 137 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. z 2014 r. poz. 1853) po czym stwierdził, że grunty w pasie technicznym sklasyfikowane jako Ls (lasy) i Lz (grunty zadrzewione i zakrzewione) są zajęte przez P pod działalność gospodarczą i zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Wójt Gminy odwołując się do treści art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. wyjaśnił, że jeżeli grunty znajdują się w posiadaniu przedsiębiorcy to jako grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków, będą opodatkowane wg stawek określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. Grunty Skarbu Państwa (16,2022 ha) są wykorzystywane przez przedsiębiorcę - P S.A. w celu utrzymania i eksploatacji istniejących rurociągów i linii światłowodowych, co w ocenie organu oznacza, że grunty takie są objęte stawką jak dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą.

Następnie organ pierwszej instancji wskazał na art. 4 ust. 1, ust. 3 i ust. 9, art. 6 ust. 1 - ust. 5 i ust. 9 u.p.o.l. oraz art. 3 pkt 3 i pkt 3a ustawy Prawo budowlane po czym stwierdził, że Spółka w 2013 r. była podatnikiem podatku od nieruchomości z tytułu użytkowania gruntów Skarbu Państwa na podstawie umowy z dnia [...].11.2002 r. i z tytułu użytkowania wieczystego działki nr [...]. W związku ze zmianami dotyczącymi definicji budowli, które weszły w życie w lipcu 2010 r., Spółka w 2015 r. była podatnikiem podatku od nieruchomości od budowli z wyłączeniem kabli zainstalowanych w kanalizacji kablowej.

Organ podatkowy zaznaczył, że nie przyjął do opodatkowania powierzchni 11.634 m2 ujętej przez P w deklaracji, gdyż nie jest poparta żadnym dowodem, a według pisma z dnia [...].11.2013 r. stanowi tylko wyliczenie przyjęte przez Spółkę tj. iloczyn długości pasa gruntu wynikający z umowy (4285 w [...] i 4025 w [...]) i jego szerokości równy średnicy rurociągu (1,40 m). Organ wyjaśnił, że w piśmie tym Spółka wskazała również, że nie posiada dokumentu, z którego wynikałaby powierzchnia gruntów udostępniona jej i w związku z tym przedłożyła załącznik nr 5 do umowy zawierający wykaz działek i długość pasa gruntu zajętego na prowadzenie działalności. Zaś w protokole Urzędu Kontroli Skarbowej zawarte zostały wyjaśnienia Kierownika Sekcji Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami z dnia [...].04.2003 r., że nie posiada uzgodnionej z nadleśnictwami dokumentacji geodezyjnej pasa gruntów zajętych na utrzymanie rurociągów naftowych i do czasu wykonania właściwej dokumentacji zaproponował przyjąć za podstawę do naliczenia podatku od nieruchomości pas gruntu fizycznie zajęty przez rurociąg o szerokości równej średnicy rurociągu tj. 1,4 m dla rurociągu [...] (odcinek wschodni i zachodni) oraz, że po wykonaniu odpowiedniej dokumentacji będzie możliwe złożenie korekty deklaracji podatkowej.

Organ zauważy, że P nie stosuje jednolitych zasad deklarowania powierzchni gruntów Skarbu Państwa, gdyż w części gmin przyjmuje powierzchnię ustaloną przez siebie metodą liczenia, a w niektórych gminach przyjmuje powierzchnię wykazaną przez nadleśnictwa.

Wójt Gminy stwierdził, że z materiału dowodowego wynika, że Spółka od 2009 r. posiada dokumenty, z których wynika powierzchnia udostępniona jej na podstawie umowy z dnia [...].11.2002 r. i pomimo tego nie skorygowała deklaracji podatkowej. Z kilkuletnim opóźnieniem tj. w 2008 r. P S.A. zawarła z PO Sp. o.o. umowę na wykonanie pomiarów geodezyjnych w celu wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów w zakresie użytków wzdłuż tras rurociągów naftowych, z której Spółka PO wywiązała się w 2009 r. Sporządzone wykazy zmian danych ewidencyjnych zawierają numery i powierzchnie działek z podziałem na rodzaj użytku i klasę według stanu dotychczasowego i stanu nowego tj. zmiany w wyniku których zmniejszeniu uległy powierzchnie lasów a zwiększeniu powierzchnie terenów różnych i gruntów zadrzewionych i zakrzewionych.

Organ pierwszej instancji wskazał, że P S.A. z pismem z dnia [...].08.2015 r. przedłożyła zestawienia działek wraz z powierzchniami dotyczącymi pasa technicznego na gruntach Nadleśnictwa, z którego wynika, że powierzchnia gruntu zajęta pod rurociąg i towarzyszące mu kable światłowodowe i teletechniczne wynosi 7,6447 ha, a na gruntach Nadleśnictwa 8,5575 ha. Nadleśnictwo podało, że P użytkuje grunty pod ropociąg o powierzchni 7,55 ha (Tr), natomiast Nadleśnictwo wyjaśniło, że powierzchnia udostępniona P nie została określona, a grunty oznaczone są jako Ls (lasy). Obydwa Nadleśnictwa, na wnioski o wprowadzenie zmian do operatu ewidencji gruntów i budynków w części dotyczącej nowego pomiaru pasa technicznego rurociągu naftowego i towarzyszących im linii światłowodowych poinformowały, że wniosek nie może zostać podpisany i złożony w Starostwie Powiatowym do czasu przeprowadzenia procedury wyłączenia gruntów leśnych z produkcji w części dotyczącej zmiany użytków z Ls na Tr. Organ zaznaczył, że odmowa dotyczy braku przeprowadzenia procedury wyłączenia gruntów leśnych z produkcji w części dotyczącej zmiany użytków, nie ma mowy tu o zakwestionowaniu pomiarów pasa technicznego.

Organ pierwszej instancji zgodził się z ustaleniami poczynionymi przez Urząd Kontroli Skarbowej, że P S.A. użytkuje grunty Skarbu Państwa będące w zarządzie Lasów Państwowych o łącznej powierzchni 16,2022 ha, przyjmując je jednocześnie za podstawę opodatkowania gruntów związanych z działalnością gospodarczą. Organ zaznaczył, że do obliczenia podatku od budowli nie zostały przyjęte wartości z deklaracji za 2015 r. i z wykazu budowli przedłożonego do pisma z [...].08.2015 r., ponieważ zawierają wartość kabli znajdujących się w kanalizacji kablowej, które to w 2010 r. zostały wyłączone z definicji budowli i nie podlegają opodatkowaniu. Dlatego też za podstawę opodatkowania budowli organ podatkowy przyjął wartość z wykazu budowli za rok 2015 wg stanu posiadania na dzień [...] stycznia 2015r. przedłożonego z pismem z dnia [...].08.2015 r. tj. wartość budowli po wyłączeniu kabli wynoszącą 11.431.676,99 zł.

Od powyższej decyzji skarżąca spółka wniosła odwołanie zarzucając jej:

1. naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, tj.:

- art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. w związku z art. 336 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. 1964, Nr 16, poz. 93 ze zm. – powoływanej dalej jako K.c.) poprzez uznanie Spółki za podatnika podatku od nieruchomości w stosunku do gruntów należących do Lasów Państwowych, które nie stanowią przedmiotu dzierżawy, a tym samym w stosunku do których Spółka nie wykazuje cech posiadacza zależnego;

- art. 3 ust.1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. w związku z art. 3051 K.c. poprzez uznanie Spółki za podatnika podatku od nieruchomości w stosunku do gruntów należących do Lasów Państwowych, w stosunku do których Spółka nie wykazuje cech posiadacza rzeczy (tj. gruntu), tylko cechy posiadacza służebności przesyłu;

- art. 3 ust. 2 u.p.o.l. w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 7 u.p.o.l. poprzez uznanie Spółki za podatnika podatku od nieruchomości w stosunku do gruntów Lasów Państwowych, które są w faktycznym władaniu Nadleśnictwa i na których Nadleśnictwo może wykonywać działalność leśną;

2. naruszenie prawa proceduralnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie decyzji z naruszeniem w/w przepisów prawa materialnego oraz n/w przepisów postępowania;

- art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i rozstrzygnięcia jej w zgodzie z przepisami prawa przejawiające się brakiem dokładnej analizy stanu faktycznego, jak i przepisów prawnych obowiązujących w przedmiotowym postępowaniu oraz nieprzeprowadzeniem pełnego postępowania dowodowego za rok objęty postępowaniem mającego na celu ustalenie, jaka faktycznie powierzchnia gruntów Lasów Państwowych zajęta jest przez Spółkę w tym roku.

Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy stwierdził, że w przedmiotowej sprawie dniu [...].11.2002 r. została zawarta umowa pomiędzy Dyrektorem Generalnym Lasów Państwowych działającym m.in. w imieniu Nadleśnictwa i Nadleśnictwa a P S.A. umowę "oddania do korzystania z pasa gruntu zajętego na potrzeby utrzymania istniejących rurociągów naftowych; pod budowę i utrzymanie nowych rurociągów naftowych; pod budowę i utrzymanie linii światłowodowych" (treść § 1 ust. 1 umowy). Oceniając charakter czynności prawnej wynikającej z § 1 ust. 1 tej umowy, Kolegium wskazało, że odpłatne udostępnienie Spółce gruntów leśnych wyszczególnionych w załączniku nr 3 do umowy, skutkowało przeniesieniem na ten podmiot ich posiadania i to bez względu na to, że w umowie nie zostało zawarte jakichkolwiek z określeń "o posiadaniu, czy użytkowaniu". Kolegium zwróciło uwagę, że z opisywanej umowy o oddaniu do korzystania gruntów leśnych (pod którymi posadowione są rurociągi naftowe i linie światłowodowe) nie wynika, że udostępnienie tych gruntów, nastąpiło jedynie w celu wejścia na dany grunt. Tym samym, zdaniem organu, niezasadne jest twierdzenie Spółki, iż na podstawie zapisów umowy Nadleśnictwo zastrzegło sobie prawo prowadzenia działalności gospodarczej na terenie będącym przedmiotem dzierżawy i taką działalność faktycznie prowadzi.

W ocenie Kolegium zapis § 11 umowy został błędnie przez stronę odczytany. Zgodnie z jego treścią "Dyrektor Generalny zastrzega sobie prawo wejścia na nieruchomości, o których mowa w § 1 ust. 1 , w celu prowadzenia działalności gospodarczej, ochronnej na sąsiednich gruntach. W przepisie tym pojęcia "gospodarczej" "ochronnej" zostały rozdzielone spójnikiem "i" który co do zasady oddziela równorzędne określenia o treściach uzupełniających się a nie przeciwstawnych. Wobec czego końcowa część zdania ("na gruntach sąsiednich") odnosi się do obu tych pojęć a nie tylko do pojęcia "ochronnej" , jak to odczytuje pełnomocnik Spółki. Kolegium stwierdziło, że przywołany przepis umowy dotyczy prawa Nadleśnictwa do wejścia na teren użytkowany przez Spółkę celem prowadzenia działalności gospodarczej i ochronnej ale na gruntach sąsiednich. W tej sytuacji, zdaniem organu, nie można również podzielić słuszności wywodu pełnomocnika Spółki, że taki sposób udostępnienia gruntów powodował, że nie miała ona "woli" posiadania tych gruntów.

Organ odwoławczy stwierdził, że nawet gdyby przyjąć, iż występuje jedynie element posiadania służebności w postaci wejścia na grunt, wykonania czynności związanych z właściwą eksploatacją linii (oczyszczanie z roślinności drzewiastej i krzewiastej), to nie wyklucza to faktycznego władztwa Spółki ("woli" posiadania w rozumieniu art. 336 k.c.) gruntów leśnych pod którymi przede wszystkim zlokalizowano pokaźnych rozmiarów rurociągi naftowe oraz linie światłowodowe. Udostępnienie Spółce gruntów uznać więc należy w realiach niniejszej sprawy, za skutek czynności mającej cechy przypisane nie tylko posiadania służebności przesyłu (gruntowej), o której mowa w art. 305 k.c., lecz za przekazanie ich w posiadanie temu podmiotowi stosownie do treści art. 336 k.c.

Kolegium stwierdziło, że zawarcie przez Spółkę z Nadleśnictwem umowy z elementami posiadania służebności (wejścia na grunt, oczyszczanie go z roślinności drzewiastej i krzewiastej ), nie wyklucza faktycznego władztwa w rozumieniu art. 336 k.c. gruntów leśnych pod którymi znajdują się rurociągi naftowe, na którym to posiadaczu ciąży obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości stosownie do treści przepisów art. 3 ust.1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l.

Organ odwoławczy zaznaczył, że w § 10 określono jedynie, iż Spółka utrzyma czystość na nieruchomościach o których mowa w § 1 ust. 1 umowy tj: na pasach gruntów oddanych Spółce do korzystania oraz zobowiązuje się do przestrzegania zasad bezpieczeństwa przeciwpożarowego w Lasach Państwowych a także do przestrzegania wymogów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska, ustawy o ochronie przyrody, ustawy o lasach. Podkreślenia jeszcze raz wymaga, ze Nadleśnictwa zastrzegły w § 11 ust. 1 jedynie prawo wejścia na ww. nieruchomości oddane do korzystania Spółce w celu prowadzenia działalności gospodarczej i ochronnej na sąsiednich gruntach. Przyjąć zatem należy, iż obowiązkiem Spółki było utrzymanie pasów gruntu zajętych na potrzeby utrzymania istniejących rurociągów naftowych oraz pod budowę i utrzymanie nowych rurociągów linii światłowodowych w stanie umożliwiającym ich prawidłową eksploatację. Kolegium podkreśliło, iż w umowie brak jest jakiegokolwiek ograniczania działań Spółki dotyczących utrzymania gruntów we właściwym stanie (brak jest jakichkolwiek zapisów ograniczających posiadanie gruntów).

Nadto organ odwoławczy wskazał na treść art. § 136 ust. 1 oraz § 137 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i staje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz.U. z 2005 r. Nr 243, poz. 2063 ze zm.), następnie stwierdził, że umowa zawarta z Nadleśnictwem zawierała jedynie długość poszczególnych odcinków rurociągów zajętych na potrzeby utrzymania istniejących rurociągów naftowych oraz pod budowę i utrzymanie nowych rurociągów i linii światłowodowych. Spółka w § 2 ust. 1 umowy zobowiązała się dokonać aktualizacji pomiarów geodezyjnych i wprowadzić zmiany w ewidencji gruntów. Przed realizacją tego zadania Spółka dokonała z Generalnym Dyrektorem Lasów Państwowych uzgodnień zakresu rzeczowego prac, jaki należy dokonać dla wypełnienia postanowień zapisów § 2 umowy z dnia [...].11.2002 r. w tym m.in. sposobu ustalania zasięgu pasa technicznego zajętego pod rurociągi i towarzyszące im kable światłowodowe i teletechniczne. Przy obopólnej akceptacji przyjęto, iż przy ustalaniu zasięgu pasa technicznego minimalna odległość linii rozgraniczającej dla skrajnego rurociągu powinna wynosić 3m a od kabla światłowodowego/ teletechnicznego 2m. Uzgodnienie Spółki z Dyrektorem dotyczyły ustalenia szerokości pasa technicznego.

Organ zauważył, że Spółka na podstawie umowy z dnia [...].07.2008 r. zleciła firmie PO sp. z o.o. wykonanie m.in. pomiarów geodezyjnych pasa technicznego zajętego pod rurociągi i towarzyszące im kable światłowodowe i teletechniczne zgodnie z warunkami ustalonymi z Dyrektorem Generalnym Lasów Państwowych. Z kolei spółka ta realizując przedmiotową umowę dokonała pomiarów gruntów Skarbu Państwa będących w Zarządzie Lasów Państwowych zajętych pod rurociągi naftowe i linie światłowodowe. Na podstawie dokonanych pomiarów geodezyjnych przygotowała wykazy zmian ewidencyjnych dotyczących poszczególnych działek oraz wnioski do poszczególnych nadleśnictw o wprowadzenia zmian do operatu ewidencji gruntów i budynków prowadzonych przez właściwe starosta. Organ odwoławczy zaznaczył, że Nadleśnictwa nie podważały pomiaru pasa technicznego jedynie odmówiły, podpisania przedmiotowych wniosków z uwagi na brak przeprowadzenia przez Spółkę procedury wyłączania gruntów z produkcji leśnej nałożonej ustawą o ochronie gruntów leśnych rolnych.

Zdaniem Kolegium z powyższych rozważań jednoznacznie wynika, iż już w 2009 r. spółka posiadała dane dotyczące geodezyjnych pomiarów pasów technicznych zajętych pod rurociągi i towarzyszące im kable światłowodowe i teletechniczne zgodnie z zawartą umową z Generalnym Dyrektorem Lasów Państwowych. Zatem znała powierzchnię pasów technicznych zajętych na potrzeby utrzymania rurociągów i linii światłowodowych, nadto Spółka nigdy nie kwestionowała w żaden sposób pomiarów dokonanych przez Po sp. z o.o.

Kolegium podkreśliło, że dla podatku od nieruchomości bez znaczenia jest czy grunty zostały sklasyfikowane jako tr czy tez występują w ewidencji gruntów jako ls. Zgodnie bowiem z treścią art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają lasy z wyjątkiem zajętych na prowadzenia działalności gospodarczej. Okoliczność, że grunt Skarbu Państwa został udostępnionych (oddany do korzystania na podstawie umowy) Spółce w celu utrzymania (na czas eksploatacji) istniejących rurociągów naftowych wskazuje, iż grunt zajęty jest na prowadzenia działalności gospodarczej związanej z przesyłaniem ropy naftowej i produktów finalnych tj. działalności innej niż działalność leśna i wykluczającej jej prowadzenia. Spółka dokonała pomiaru dopiero po kilku latach co spowodowało, że przez te lata deklarowana przez nią powierzchnia gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej była nieprawidłowa. Spółka od 2009 r. posiadała wszelkie dane w zakresie pomiarów powierzchni pasów technicznych gruntów Skarbu Państwa będących w zarządzie Lasów Państwowych zajętych pod rurociągi i towarzyszące im kable światłowodowe dla naliczania podatku od nieruchomości za 2015 r. nie przyjęła do podstawy opodatkowania tych danych.

Organ odwoławczy nadmienił, że w umowach na wykonanie przedmiotowych pomiarów geodezyjnych określono parametry, które wcześniej zaakceptowane zostały przez strony umowy tj. Spółkę i Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych. Zatem sposób dokonania pomiarów dokonany przez uprawnianego geodetę był wykonany za obopólna zgodą stron umowy. Spółka po przeprowadzeniu pomiarów bezpodstawnie stosowała obliczanie metodami przez siebie ustalonymi, przyjmując jako podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości wykazała 11634 m2 powierzchni gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej na którą w całości składają się grunty Skarbu Państwa będące w zarządzie Lasów Państwowych oraz wartość budowli, na które składają się przede wszystkim wartości części odcinków rurociągów i kabla światłowodowego.

W ocenie organu odwoławczego, przedmiotowej sprawie jako powierzchnię do opodatkowania (dla Gminy - Nadleśnictwa i Nadleśnictwa) organ prawidłowo przyjął pomiary dokonane przez firmę PO i wynoszą one 16,2022 ha, tj.: 8,5575 +7,6447. Do ww. powierzchni należy dodać powierzchnię działki 0,0375 ha (375 m2) nabytej przez Spółkę w dniu [...].12.2011 r. prawa wieczystego jej użytkowania (akt notarialny nr [...]) działka oznaczona [...].

Zdaniem Kolegium ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż Spółce zostały udostępnione grunty w celu utrzymania, umożliwienia eksploatacji i budowy rurociągów i linii światłowodowych czyli w celu wykonywania działalności gospodarczej. Dlatego grunty udostępnione spółce w 2015 r. były zajęte na cele działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 2 ust. 2 u.p.o.l.

Kolegium, podobnie jak to uczynił organ I instancji nie zgodziło się z twierdzeniem Spółki, że w jej posiadaniu znajduje się jedynie pas gruntu w tzw. rzucie rurociągu, tj. linii pod którym faktycznie przebiega rurociąg i światłowody a więc powierzchnia stanowiąca iloczyn mb rurociągu i światłowodów przebiegających przez daną działkę i szerokości pasa eksploatacyjnego wynoszącego 0,30 m.

Organ odwoławczy podkreślił, że rozmiar strefy bezpieczeństwa dla rurociągów przesyłowych dalekosiężnych określa rozporządzenie Ministra Gospodarki z 21 listopada 2005r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i staje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie i dla rurociągu Spółki szerokość strefy bezpieczeństwa wynosi co najmniej 12 m. Zaznaczył, że Spółka wskazała prace jakie wykonuje na gruncie tj. "konieczne prace związane z pasem bezpieczeństwa, które sprowadzają się po pierwsze do czynności określonych bezwzględnie obowiązującymi normami prawnymi (...), a po drugie dotyczą pasa gruntu zajętego na potrzeby utrzymania rurociągów i światłowodów Spółki. Do czynności tych zaliczyć należy dokonywaną dwa razy w roku konserwację słupków kontrolno - pomiarowych, które to obiekty są ściśle związane z częścią liniową zajętą pod rurociąg". Zdaniem Kolegium akty władania rzeczą przez Spółkę to np. swobodne wchodzenie na teren, składowanie różnych materiałów, usuwanie roślinności, a jej władztwo nad gruntem przejawia się wykonywanymi pracami na gruncie. Tym samym Kolegium stwierdziło, że organ pierwszej instancji prawidłowo w tym kontekście przytoczył treść art. 336 K.c. Zdaniem Kolegium nie można przyjąć, że Spółka nie ma woli posiadania gruntów poprzez brak ich utrzymania skoro prace związane z ich utrzymaniem faktycznie prowadzi okresowo, w sposób powtarzający się. Tym samym, w ocenie Kolegium, na Spółce - jako posiadaczu zależnym gruntów - ciąży obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 4 lit.a) u.p.o.l.

Na powyższą decyzję Przedsiębiorstwo "P" S.A. wniosło skargę zarzucając mu:

I. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, tj.:

- art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. w związku z art. 336 K.c. poprzez uznanie Spółki za podatnika podatku od nieruchomości w stosunku do gruntów należących do Lasów Państwowych, które nie stanowią przedmiotu dzierżawy, a tym samym w stosunku do których Spółka nie wykazuje cech posiadacza zależnego;

- art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. w związku z art. 3051 K.c. poprzez uznanie Spółki za podatnika podatku od nieruchomości w stosunku do gruntów należących do Lasów Państwowych, w stosunku do których Spółka nie wykazuje cech posiadacza rzeczy (tj. gruntu), tylko co najwyżej cechy posiadacza służebności przesyłu;

- art. 3 ust. 2 u.p.o.l. w zw. z art. la ust. 1 pkt 7 u.p.o.l., także w zw. z art. 2 ust. 2 u.p.o.l. poprzez uznanie Spółki za podatnika podatku od nieruchomości w stosunku do gruntów Lasów Państwowych, które są we faktycznym władaniu Nadleśnictwa, i na których Nadleśnictwa mogą wykonywać działalność leśną oraz z uwagi na opodatkowanie podatkiem od nieruchomości gruntów leśnych, podczas gdy Spółka nie zajmuje spornych gruntów w ogóle, a tym bardziej na działalność gospodarczą.

II. naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U z 2015 r. poz. 613 ze zm.) poprzez wydanie decyzji z naruszeniem ww. przepisów prawa materialnego oraz niżej wymienionych przepisów postępowania;

- art. 121 §1 oraz art. 2a Ordynacji podatkowej {zasada in dubio pro tributario) poprzez naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych z uwagi na zastosowanie wykładni rozszerzającej i profiskalnej przy rozstrzyganiu w przedmiotowej sprawie i pominięcie wszelkich okoliczności świadczących na korzyść podatnika;

- art. 124 w zw. z art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i rozstrzygnięcia jej w zgodzie z przepisami prawa przejawiające się brakiem dokładnej analizy stanu faktycznego, jak i przepisów prawnych obowiązujących w przedmiotowym postępowaniu, a także analizą stanu faktycznego w oderwaniu od postanowień Umowy z Lasami Państwowymi (bagatelizowanie, że tzw. pas bezpieczeństwa stanowi grunt sąsiedni a nie pas gruntu będący przedmiotem Umowy z Lasami Państwowymi) i w rezultacie niezrealizowanie zasady przekonywania.

Wobec podniesionych zarzutów Spółka wniosła o uchylenie decyzji organu dotyczącej określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości w części doszacowującej podatek z tytułu gruntów Lasów Państwowych, oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w tej samej części. Wniosła także o zasądzenie na rzecz Spółki od strony przeciwnej organu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W ocenie skarżącej organ niezasadnie przyjął, że Spółka w gminie użytkuje od Lasów Państwowych grunty o powierzchni 162.022,00 m. Spółka oświadczyła, że powierzchnia ta nie jest zajęta przez nią na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej i w związku z tym prawidłowo opodatkowuje pow. 11 634,00 m2 gruntów oddanych jej w użytkowanie na podstawie Umowy z Nadleśnictwem (zajętych pod istniejący rurociąg). Organ, wskazując na powierzchnię 162 022,00 m2, oparł się na pomiarach wykonanych przez firmę PO Sp. z o.o. Natomiast pomiary te nie zostały przyjęte przez właściwe Nadleśnictwa (pisma z dnia [...] kwietnia 2009 r.) i w związku z tym, w ocenie Spółki, nie powinny prowadzić do wystąpienia po jej stronie jakichkolwiek (negatywnych czy też pozytywnych) konsekwencji, w tym także konsekwencji podatkowych. Jednocześnie, zdaniem skarżącej, organ zbagatelizował postanowienia Umowy z Nadleśnictwem, która jako dokument manifestujący zgodną wolę stron i stanowiący tytuł prawny do oddania gruntów w użytkowanie, powinna stanowić zasadniczy dowód w niniejszej sprawie.

Spółka wyjaśniła, iż Umowa z Nadleśnictwem jest spójna co do określenia, jakie odcinki gruntów Lasów Państwowych są jej przedmiotem. Postanowienia umowne wyraźnie wskazują, że dzierżawione przez Spółkę są jedynie pasy gruntu, które Spółka wykorzystuje do prowadzenia działalności gospodarczej, a załącznik nr 5 (następnie nr 6) jest tego emanacją, gdyż stanowi o długości rurociągu/światłowodu biegnącego przez teren danej miejscowości z podaniem numeru działki. Załącznik ten nie określa powierzchni, jaka jest przedmiotem Umowy, co jest zabiegiem celowym, gdyż powierzchnia taka jest zależna od pasa gruntu stanowiącego trasę przebiegu rurociągu i dlatego w Umowie została zwarta informacja o długości trasy.

Skarżąca wskazała, że o korzystaniu przez Spółkę jedynie z deklarowanego przez nią do opodatkowania pasa gruntu świadczą także postanowienia Umowy regulujące kwestię ustalania wysokości czynszu dzierżawnego (§4 Umowy), w którym wprost znajduje się odwołanie do metra bieżącego linii światłowodowej (§4 pkt 1 lit. a Umowy) oraz do metra bieżącego pasa rurociągów (§4 pkt 1 lit. b Umowy). Natomiast Organ okoliczności te zignorował. Z tego powodu, w opinii Spółki, organ zakładając, że tzw. pas bezpieczeństwa (który był objęty zakresem pomiarów firmy PO) także stanowi przedmiot Umowy, dokonał wykładni rozszerzającej. Zdaniem skarżącej, grunty te można co najwyżej zakwalifikować jako teren sąsiedni, o którym mowa w §9 Umowy, pozostający w związku przyczynowym z eksploatacją, konserwacją rurociągów i urządzeń towarzyszących.

Skarżąca zaznaczyła, że wbrew twierdzeniom organu, Spółka nie zaprzecza, iż zasadniczym przedmiotem Umowy jest oddanie Spółce gruntów w dzierżawę. Natomiast nie może zgodzić się ze stanowiskiem SKO, iż sporne pasy gruntu, stanowiące tzw. "strefę bezpieczeństwa" są również objęte powyższym zakresem przedmiotowym Umowy. Z przytoczonych okoliczności jednoznacznie wynika, że uprawnienia Spółki w stosunku do spornego pasa gruntu są znacząco ograniczone (w odróżnieniu do dzierżawionego pasa gruntu, który Spółka opodatkowuje) i co najwyżej można go zakwalifikować jako teren sąsiedni, o którym w Umowie również jest mowa (ale nie stanowi on jej przedmiotu).

Spółka stwierdziła, że prawidłowo uiszcza podatek od nieruchomości od pasa gruntu zajętego przez rurociągi i światłowody, gdyż zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. jest podatnikiem podatku od nieruchomości od tego pasa gruntu. A contrario, w ocenie Spółki, bezspornym powinno być także, że pozostała część gruntów Lasów Państwowych nie stanowi przedmiotu posiadania przez Spółkę - nie ma zatem podstawy prawnej, by to na Spółce ciążył obowiązek podatkowy z tego tytułu.

Spółka podkreśliła, że znajduje się w posiadaniu wyłącznie pasa gruntu faktycznie zajętego pod rurociągi, i tylko w odniesieniu do tego pasa można rozpatrywać jej podmiotowość podatkową na gruncie podatku od nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei po myśli art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Przedmiotem Kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016r. utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2015r. określającą skarżącej spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2015 r. w kwocie 363.423,00 zł

Skarżąca podniosła zarzuty dotyczące zarówno naruszenia przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania. Zauważyć należy, że w takiej sytuacji kontroli zastosowanego w sprawie przepisu prawa materialnego należy dokonać dopiero wówczas, gdy Sąd dojdzie do przekonania, że organ przeprowadził postępowanie podatkowe zgodnie z przepisami postępowania, a zatem, gdy dokonane przez organ ustalenia nie były wadliwe albo nie zostały skutecznie podważone przez stronę postępowania.

Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 120, art. 121 § 1 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej wskazując na zastosowanie przez organ wykładni rozszerzającej i profiskalnej przy rozstrzyganiu w przedmiotowej sprawie oraz niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i rozstrzygnięcia jej w zgodzie z przepisami prawa przejawiające się brakiem dokładnej analizy stanu faktycznego, jak i przepisów prawnych obowiązujących w przedmiotowym postępowaniu, a także analizą stanu faktycznego w oderwaniu od postanowień Umowy z Lasami Państwowymi.

Stosownie do treści art. 120 Ordynacji podatkowej organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Po myśli art. 121 § 1 tej ustawy postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Natomiast zgodnie z regulacja art. 122 Ordynacji podatkowej w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym.

W ocenie Sądu organy podatkowe zgromadziły w niniejszej sprawie obszerny materiał dowodowy, dokonując jego wnikliwej i logicznej oceny, nienoszącej znamion dowolności. Wbrew twierdzeniem skarżącej postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone zgodzie z zasadami ogólnymi wyrażonymi w Ordynacji podatkowej (art. 120, art. 121, art.122, art.123), jak też z regułami odnoszącymi się do dowodów w zakresie ich gromadzenia oraz oceny (art.180, art. 187 § 1,art. 188 oraz art. 191 ww. ustawy). Uzasadnienia decyzji organów obu instancji spełniają wymogi określone w art. 210 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej, zawierają bowiem wskazanie faktów, które organy uznały za udowodnione, dowodów, którym dały wiarę, oraz przyczyny, dla których innym dowodom odmówiły wiarygodności.

Nadmienić należy, że sprawy zainicjowane skargami P S.A. dotyczące podatku od nieruchomości były już przedmiotem rozważań wojewódzkich sądów administracyjnych a problem jawiący się w niniejszej sprawie został już rozstrzygnięty (por. np. wyroki WSA w Bydgoszczy z dnia 11 maja 2016 r., o sygn. akt I SA/Bd 158/16 – 162/16; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 9 czerwca 2016 r., o sygn. akt I SA/Sz 365/16; wyroki WSA w Poznaniu z dnia 3 listopada 2016 r., o sygn. akt I SA/Po 574/16 – 578/16 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko przedstawione przez sądy administracyjne w tym zakresie, zwłaszcza w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Po 756/16.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w roku 2015 w czasie obowiązywania umowy z dnia [...] listopada 2002 r., zawartej pomiędzy Dyrektorem Generalnym Lasów Państwowych a spółką, była ona posiadaczem całości gruntów, a w efekcie tego, czy była podatnikiem podatku od nieruchomości. Rozstrzygnięcie istoty zawisłej przed Sądem sprawy, w kontekście zarzutów skargi wymaga ustalenia powierzchni gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, z tytułu posiadania których obciążał skarżącą obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości za 2013 r. W zaskarżonej decyzji, jak też w poprzedzającej ją decyzji organu I instancji przyjęto, że skarżąca była posiadaczem zależnym gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o łącznej wielkości 162.397 m2 (tj. powierzchnię 162.022 m2 wykazaną przez P w zestawieniu działek wraz z powierzchniami dotyczącymi pasa technicznego, która jest rzeczywistym odzwierciedleniem zajęcia przez Spółkę gruntu pod działalność gospodarczą oraz powierzchnię działki 375 m2 nabytą przez spółkę [...].12.2011 r.) Tymczasem w ocenie skarżącej obciążał ją obowiązek podatkowy jedynie w odniesieniu do gruntów Skarbu Państwa o powierzchni 11.634,00 m2 (tj. pasa gruntu zajętego na potrzeby jej rurociągów i światłowodów).

W kontekście tak przedstawionego przedmiotu sporu ustalenia wymaga przedmiotowy zakres umowy z dnia [...] listopada 2002 r., zawartej pomiędzy skarżącą a Dyrektorem Generalnym Lasów Państwowych, działającym w imieniu 29 wskazanych w umowie nadleśnictw. Przedmiotem umowy było oddanie do korzystania skarżącej pasa gruntu zajętego na potrzeby utrzymania istniejących rurociągów naftowych; pasa gruntu pod budowę i utrzymanie nowych rurociągów, oraz pasa gruntu pod budowę i utrzymanie linii światłowodowych. Powierzchnię pasów gruntów oddanych do korzystania, zgodnie z § 2 ust. 2 umowy miał wskazywać załącznik nr 5 (zastąpiony następnie na skutek aneksu do umowy załącznikiem nr 6), określający szerokość i powierzchnię zajętego pasa gruntów, z uwzględnieniem aktualizacji pomiarów geodezyjnych, o których mowa w ust. 1 umowy. Na podstawie § 2 ust. 1 umowy skarżąca w porozumieniu i w terminie uzgodnionym z właściwym Nadleśniczym miała dokonać aktualizacji pomiarów geodezyjnych, przeprowadzić zmiany w ewidencji gruntów i dostarczyć zaktualizowane mapy i aktualne wypisy z rejestru gruntów do właściwego Nadleśniczego, oraz w razie konieczności, doprowadzić do zgodności z ustawą o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Załącznik nr 5 (następnie załącznik nr 6) do umowy wskazuje jedynie numery działek oraz długość pasa samego rurociągu w metrach bieżących (część 1) oraz zestawienie długości tras zajętych na rurociągi naftowe i linie światłowodowe na gruntach Lasów Państwowych.

Dla ustalenia powierzchni gruntów podlegających opodatkowaniu w Gminie, spółka przyjęła długość pasa gruntu użytkowanego na terenie tej gminy: na terenie Nadleśnictwa w wielkości 4285 m i na terenie nadleśnictwa 4025 m oraz szerokość pasa wynoszącą 1,4 m. Z akt sprawy wynika, że spółka nie posiada uzgodnionej z Nadleśnictwami dokumentacji geodezyjnej pasa gruntów zajętych pod utrzymanie rurociągów naftowych. Zaproponowano przyjęcie za podstawę opodatkowania podatkiem o nieruchomości – do czasu wykonania właściwej dokumentacji – pasa fizycznie zajętego przez rurociąg o szerokości równej średnicy rurociągu, który dla rurociągu [...] (odcinek Wschodni i Zachodni) wynosił 1,4 m, a po wykonaniu odpowiedniej dokumentacji będzie możliwe złożenie korekty deklaracji podatkowej.

Z protokołu badania ksiąg podatkowych z dnia [...] grudnia 2014r. sporządzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wynika, że powierzchnia pasa gruntów zajętego na potrzeby utrzymania rurociągów i światłowodów należących do skarżącej na terenie Nadleśnictwa (gmina) wynosiła co najmniej 8,5575 ha oraz na terenie Nadleśnictwa (Gmina) 7,6447 ha. Podkreślić przy tym należy, że ustaleń tych organ kontroli skarbowej dokonał w oparciu o pomiary wykonane przez "PO" Sp. z o.o., na zlecenie skarżącej.

Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd zauważa, że wbrew twierdzeniom strony, ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie nie dokonano w oderwaniu od postanowień umowy z dnia [...] listopada 2002 r. Na podstawie wskazanej umowy oddano skarżącej do korzystania pas gruntu zajęty na potrzeby utrzymania istniejących rurociągów naftowych, pas gruntu pod budowę i utrzymanie nowych rurociągów, oraz pas gruntu pod budowę i utrzymanie linii światłowodowych. Oceniając charakter omawianej umowy należy stwierdzić, że odpłatne udostępnienie skarżącej gruntów leśnych wyszczególnionych w załączniku nr 5 (a następnie załączniku nr 6) do umowy, skutkowało przeniesieniem na nią ich posiadania i to bez względu na to, że w umowie nie zostało zawarte jakichkolwiek z określeń "o posiadaniu, czy użytkowaniu". Co istotne z opisywanej umowy o oddaniu do korzystania gruntów leśnych nie wynika, iż udostępnienie tych gruntów, nastąpiło jedynie w celu wejścia na dany grunt.

Wpływu na trawność zaskarżonej decyzji nie może również wywrzeć sposób w jaki określono wysokość czynszu należnego z tytułu najmu. Zgodnie z zasadą swobody umów strony umowy mogą w dowolny sposób określić wysokość wynagrodzenia przysługującego jej z danego tytułu, w tym również poprzez odwołanie do parametrów takich jak np. długość określonej budowli. Sąd nie podziela również twierdzeń skarżącej kwestionujących możliwość uznania jej za posiadacza gruntów leżących w obszarze pasa bezpieczeństwa rurociągu. Zgodnie z § 136 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r., dla rurociągów przesyłowych dalekosiężnych ustala się strefy bezpieczeństwa, których środek stanowi oś rurociągu. Zgodnie z kolei z § 136 ust. 2 powołanego ostatnio aktu, minimalna szerokość strefy bezpieczeństwa dla jednego rurociągu przesyłowego dalekosiężnego, w zależności od jego średnicy nominalnej, powinna wynosić co najmniej: 12 m - dla rurociągu o średnicy do 400 mm (pkt 1); 16 m - dla rurociągu o średnicy od 400 mm do 600 mm (pkt 2); 20 m - dla rurociągu o średnicy powyżej 600 mm (pkt 3). Co przy tym istotne w realiach niniejszej sprawy, zgodnie z § 137 ust. 2 powołanego ostatnio rozporządzenia co do zasady, wewnątrz strefy bezpieczeństwa niedopuszczalne jest wznoszenie budowli, urządzanie stałych składów i magazynów oraz zalesianie. Obowiązkiem skarżącej było utrzymanie gruntów pod rurociągami w stanie umożliwiającym ich prawidłową eksploatację przy zachowaniu wymaganych warunków technicznych. Skarżąca jako podmiot eksploatujący rurociąg zobowiązana jest również do wyznaczenia w przewidzianych prawem granicach odpowiednich stref bezpieczeństwa, co niewątpliwie wymaga od niej sprawowania faktycznego władztwa nad tą strefą.

W zaskarżonej decyzji, jak też w poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, wbrew zarzutom skargi, nie dokonano także profiskalnej interpretacji postanowień umowy z dnia [...] listopada 2002 r. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że "PO" Sp. z o.o. dokonała pomiarów pasa technicznego przyjmując, że minimalna odległość linii rozgraniczającej od skrajnego rurociągu powinna wynosić 3 m, a od kabla światłowodowego i/teletechnicznego - 2 m. Zestawienie tych wielkości, na których oparto się dokonując pomiarów szerokości pasa technicznego, z wielkościami przewidzianymi dla pasa bezpieczeństwa, wynikającymi z regulacji przytoczonego powyżej rozporządzenia nie pozostawia wątpliwości, że opodatkowany obszar zajęty pod pas techniczny rurociągu znajdował się niewątpliwe w posiadaniu skarżącej. Jak już wskazano - skarżąca decydując się na eksploatację rurociągu, zobowiązana była do zapewnienia wokół niego spełniającej wymogi prawne strefy bezpieczeństwa, co niewątpliwe wymagało od niej sprawowania określonego władztwa nad okalającym rurociąg terenem. Potwierdzają to również zapisy § 11 umowy, którym przyznano Dyrektorowi Generalnemu Lasów Państwowych prawo wejścia na nieruchomości będące przedmiotem umowy, w celu prowadzenia działalności gospodarczej, ochronnej na sąsiednich gruntach. Zastrzeżenie tego rodzaju uprawnienia byłoby pozbawione jakiegokolwiek sensu, gdyby zgodnie z twierdzeniami skarżącej przedmiotem umowy były jedynie grunty leżące bezpośrednio pod rurociągiem.

W uzasadnieniu skargi spółka podnosi, że na spornym gruncie nie dokonywała i nie będzie dokonywać prac remontowych i inwestycyjnych, a jedyną jej ingerencją na tym terenie były konieczne prace związane z pasem bezpieczeństwa, które sprowadzają się do czynności określonych bezwzględnie obowiązującymi normami prawnymi. W kontekście powyższego twierdzenia skargi raz jeszcze należy podkreślić, że wykonanie przez spółkę czynności związanych z utrzymaniem pasa bezpieczeństwa wymaga sprawowania władztwa faktycznego na terenie, w obrębie którego pas ten się znajduje. Powyższe pozwala w sposób jednoznaczny na uznanie skarżącej za posiadacza gruntów leżących w pasie bezpieczeństwa. Wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wskazuje wprost, że utrzymaniem pasów bezpieczeństwa związanym np. z oczyszczaniem z drzew, krzewów (samosiejek) i wykaszaniem zajmuje się skarżąca.

Ze bezzasadne należy również uznać zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) oraz art. 3 ust. 2 w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 7 u.p.o.l. Stosownie do postanowień art. 2 ust. 1 u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: grunty (pkt 1); budynki lub ich części (pkt 2); budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (pkt 3). Zgodnie z art. 2 ust. 2 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Przez działalność leśną, w świetle postanowień art. 1a ust. 1 pkt 7 u.p.o.l., należy rozumieć działalność właścicieli, posiadaczy lub zarządców lasów w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymywania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania - z wyjątkiem skupu - drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów w stanie nieprzerobionym. Na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie: wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości. W świetle zaś art. 3 ust. 2 u.p.o.l., obowiązek podatkowy dotyczący przedmiotów opodatkowania wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa lub będących w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe - ciąży odpowiednio na jednostkach organizacyjnych Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa i jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych, faktycznie władających nieruchomościami lub obiektami budowlanymi.

Odnosząc powyższe uregulowania prawne do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że organy podatkowe obu instancji prawidłowo zastosowały regulacje art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l., uznając skarżącą za podatnika podatku od nieruchomości będących przedmiotem zaskarżonej decyzji. Wbrew zarzutom skargi pogląd organu w tym zakresie nie narusza regulacji art. 336 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm. – dalej w skrócie: "K.c."), zgodnie z którym posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Mając na uwadze treść zawartej przez skarżącą umowy z dnia [...] listopada 2002 r. oraz wymogi związane z zapewnieniem wokół eksploatowanego rurociągu strefy bezpieczeństwa, zasadnie uznano spółkę za podatnika podatku od nieruchomości w odniesieniu do spornych gruntów. Wbrew twierdzeniom skargi grunty te nie pozostawały we władaniu nadleśnictwa, bowiem to spółkę obciążał obowiązek zapewnienia strefy bezpieczeństwa wokół rurociągu. Co więcej w tego rodzaju strefie niemożliwe jest prowadzenie działań związanych z zalesianiem, co wyklucza w praktyce możliwość sprawowania władztwa nad tym terenem przez nadleśnictwo. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela również wyrażony w orzecznictwie pogląd, że zawarcie z Nadleśnictwem umowy z elementami posiadania służebności nie wyklucza faktycznego władztwa spółki w rozumieniu art. 336 K.c. w odniesieniu do gruntów leśnych (por. wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2011 r., o sygn. akt II FSK 1194/10, dostępny pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uwagi na powyższe za nietrafny należy również uznać zarzut naruszenia art. 305¹ K.c.

Za chybiony Sąd uznał wywód skarżącej, że sposób udostępnienia gruntów powodował, że nie miała ona "woli" ich posiadania. Nawet jeśli przyjąć, że występowałby jedynie element posiadania służebności w postaci wejścia na grunt, wykonania czynności związanych z właściwą eksploatacją linii (oczyszczanie z roślinności drzewiastej i krzewiastej), to nie wyklucza to faktycznego władztwa spółki ("woli" posiadania w rozumieniu art. 336 K.c.) gruntów leśnych, pod którymi przede wszystkim zlokalizowano budowle należące do skarżącej, w tym rurociągi naftowe. Udostępnienie skarżącej gruntów uznać więc należy w realiach niniejszej sprawy, za skutek czynności mającej cechy przypisane nie tylko do posiadania służebności przesyłu (gruntowej), o której mowa w art. 305¹ K.c., lecz za przekazanie ich w posiadanie temu podmiotowi stosownie do treści art. 336 K.c.

Zdaniem Sądu organy podatkowe na podstawie zebranego materiału w sprawie prawidłowo przyjęły, że spółce zostały udostępnione grunty w celu utrzymania, umożliwienia eksploatacji i budowy rurociągów, czyli w celu wykonywania działalności gospodarczej. Dlatego zasadne było stanowisko organu, iż grunty udostępnione spółce były zajęte na cele działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 2 ust. 2 u.p.o.l. W myśl tego unormowania, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Użyte tu pojęcie "zajętych" odnosi się do sfery działań faktycznych, stąd argumentacja spółki przywołująca uregulowania prawne związane z przesłankami wyłączenia gruntów z produkcji leśnej, nie mogła mieć przesądzającego znaczenia.

Reasumując Sąd stwierdził, że zawarcie przez skarżącą z Lasami Państwowymi umowy z elementami posiadania służebności (wejścia na grunt, oczyszczanie go z roślinności drzewiastej i krzewiastej), nie wyklucza faktycznego władztwa, w rozumieniu art. 336 K.c. gruntów leśnych, na których znajdują się m.in. rurociągi naftowe, zaś to na posiadaczu spornych gruntów ciąży obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości, stosownie do treści przepisów art. 3 ust.1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l.

Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w zakresie podniesionych w skardze zarzutów oraz przesłanek wziętych przez Sąd pod uwagę z urzędu wykazała, że decyzja ta jest zgodna z prawem, nie narusza bowiem ani przepisów materialnoprawnych, ani też przepisów postępowania w stopniu istotnym mającym wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.