Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 603/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Firmy Handlowej "D." D. i T. S. s.c. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 836/14 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Firmy Handlowej "D." D. i T. S. s.c. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

UZASADNIENIA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 22 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 836/14, odrzucił zażalenie Firmy Handlowej D.D. S., T. S. s.c. w G. na postanowienie tego Sądu z dnia 12 kwietnia 2016 r. odrzucające skargę spółki.

W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że zażalenie zostało wniesione po upływie terminu do jego wniesienia. Z informacji nadesłanej przez Polską Grupę Pocztową S.A. wynika bowiem, że przesyłka zawierająca odpis postanowienia WSA z dnia 12 kwietnia 2016 r., adresowana do Firmy Handlowej D. D. S., T. S. s.c., ul. A. [...], [...]-[...] G., z powodu nieobecności adresata została awizowana dwukrotnie, tj. w dniu 26 kwietnia 2016 r. oraz w dniu 5 maja 2016 r. Sąd I instancji wskazał, że uwzględniając zasadę wynikającą z art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), doręczenie należało uznać za dokonane w dniu 10 maja 2016 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. WSA stwierdził, że wprawdzie strona skarżąca powyższą przesyłkę odebrała w dniu 12 maja 2016 r., jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia, wynikających z powołanych przepisów. Doręczenie pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego może zaś nastąpić tylko raz, a skutki procesowe wynikają z doręczenia w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznego otrzymania pisma przez stronę. Sąd podkreślił, że jeżeli pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, to doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma. Nie ma przy tym znaczenia moment faktycznego odbioru pisma - i to nawet jeżeli odbiór ten nastąpił po upływie wskazanego wyżej okresu. W konsekwencji Sąd I instancji stwierdził, że z uwagi na fakt, iż przedmiotowe postanowienie doręczone zostało w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 10 maja 2016 r., ustawowy siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 17 maja 2016 r. Zażalenie wniesione w dniu 19 maja 2016 r. Sąd I instancji uznał zatem za wniesione z uchybieniem terminu i z tego powodu je odrzucił.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Firma Handlowa D. D. S., T. S. s.c., domagając się jego uchylenia W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że przesyłka została odebrana zgodnie ze wskazaną na awizo datą odbioru. Wyliczenia oraz wskazania daty odbioru przesyłki dokonuje doręczyciel nie skarżąca, zatem nie zachodzą podstawy do karania w tym zakresie skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Natomiast zażalenie wniesione po terminie wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.).

Jak wynika z treści art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu o którym mowa w § 1 tego przepisu, a więc okresu czternastu dni na jaki składa się pismo w placówce pocztowej lub urzędzie gminy w przypadku niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany przepisami art. 65-72 p.p.s.a. przy jednoczesnym pozostawieniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 73 § 2. Przepis ten z kolei określa, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.).

Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do wniesienia zażalenia. Odebranie pisma

(w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma zatem wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 40/13, z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn. akt II FZ 1055/12, z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt II FZ 36/13), które to stanowisko prawidłowo przedstawił WSA w zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniu .

Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca postanowienie Sądu z dnia 12 kwietnia 2016 r. została po raz pierwszy awizowana w dniu 26 kwietnia 2016 r. Mając na uwadze przedstawioną powyżej regulację, nie powinno budzić wątpliwości, iż od daty pierwszego awizowania rozpoczął bieg 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 3, i z którego upływem nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. W konsekwencji należało zatem uznać, iż termin ten, liczony od dnia 26 kwietnia 2016 r. powodował, że skutek doręczenia zastępczego nastąpił w dniu 10 maja 2016 r., czyli właśnie z upływem czternastego dnia terminu przewidzianego na odbiór awizowanej przesyłki. Fakt, że strona wnosząca zażalenie odebrała przesyłkę w dniu 12 maja 2016 r. pozostaje zatem bez wpływu na ustalenie terminu, z upływem którego doręczenie pisma należy uważać za dokonane.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że termin przewidziany na wniesienie zażalenia, który w okolicznościach niniejszej sprawy musi być liczony od dnia 10 maja 2016 r., upłynął z dniem 17 maja 2016 r. Tymczasem strona skarżąca, zażalenie na wskazane postanowienie WSA wniosła w dniu 19 maja 2016 r. (koperta z datą stempla pocztowego – karta akt sądowych nr 185). Za prawidłowe należało zatem uznać postanowienie Sądu I instancji, którym odrzucono wniesione zażalenie, uznając je za złożone z uchybieniem terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że Sąd I instancji w świetle art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. nie miał innej możliwości niż odrzucenie zażalenia bowiem strona wniosła je po terminie. Natomiast wskazane w zażaleniu okoliczności, że skarżący odebrał przesyłkę zgodnie ze wskazanym w awizie terminem mogłoby być przedmiotem rozpoznania, gdyby strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia (art. 86-88 p.p.s.a.). Sąd I instancji, w odrębnym postępowaniu wpadkowym, zdecydowałby wówczas, czy wniosek taki zasługuje na uwzględnienie czy też nie.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.