Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1095/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 ust 1 pkt 1-3 , art. 34 ust. 1-3 , art. 35 ust. 1 pkt 1-4
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie WSA Krystyna Daniel WSA Ewa Rynczak / spr. / Anna Balicka Protokolant po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2012 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego Kraków - Śródmieście Wschód na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 7 lutego 2008 r, nr WU.MG.7119-5-121-07 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2007r. dniu 18.10.2007r., znak:[...] Prezydent Miasta K. , działając na podstawie art. art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art.36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r Nr 156 póz. 1118) oraz na podstawie art. 104 k.p.a,, zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla Towarzystwa Budownictwa Społecznego [...] Sp. z o.o. w zakresie zamierzenia budowlanego: budynek mieszkalny wielorodzinny wraz z infrastrukturą techniczną i wjazdem; rodzaj obiektu: budynek mieszkalny wielorodzinny z wewn.instalacjami : wod-kan-, elektryczną , co wentylacyjną , wymiennikownią co i cwu, z garażami 8 szt. w przyziemiu , miejscami postojowymi na terenie własnym ( 65 szt.), podziemnym zbiornikiem p-poż, stacją trafo, siecią SN-15KV, przyłączami: kanalizacji ogólnospławnej, elektrycznym , co oraz wewn. układem komunikacyjnym i wjazdem. Adres zamierzenia budowlanego przy ul. [...] na działkach nr [...], [...] obr [...] (budynek, stacja trafo, zbiornik p-poż, układ drogowy z miejscami postojowymi, przyłącza kan .ogólnospławnej , elektryczne, co, i oświetlenie terenu) na działkach nr [...] ,[...] ,[...] [...] obr.[...]( sieć SN do stacji trafo), na działkach nr [...] ,[...] obr.[...] (wjazd).

Organ prowadził ponownie sprawę po jej uchyleniu przez organ II instancji. W uzasadnieniu organ podał, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art.28 ust.2 ustawy Prawo budowlane, obejmuje nieruchomość nr [...] ,[...] [...] [...] [...] .... obr.[...]. adm. P.

Wniosek o wydanie pozwolenia na budową został złożony wraz z decyzją o warunkach zabudowy nr [...] z dnia 22.03.2005r znak [...]. Inwestor złożył oświadczenie , pod rygorem odpowiedzialności karnej , o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane . Projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy , a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie , uzgodnienia , pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony

zdrowia. Projektant, a także sprawdzający do projektu budowlanego dołączył oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego , zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W odpowiedzi na zastrzeżenia stron inwestor złożył następujące wyjaśnienia:

Projekt budowlany spełnia wszystkie wymogi rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, określającego warunki, jakie powinien spełniać projekt budowlany, stanowiący podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zmiany zostały dokonane - zrezygnowano z zastosowania platform parkingowych [...] ze względu na ich uciążliwość użytkowania i obecnie inwestor zastąpił je platformami parkingowym niezależnie działającymi typu [...], na co inwestor uzyskał zgodę na odstępstwo.

Zgodnie z § 23 ust. 1 "odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt l i 3, powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz co najmniej 3 m od granicy z sąsiednią działką." Projektowany śmietnik spełnia ww.

wymogi, ponieważ najmniejsza odległość od okien i drzwi budynku wynosi 21 m.

Odległość placu zabaw, od linii rozgraniczających ulicę, od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz od miejsc gromadzenia odpadów, która powinna wynosić co najmniej 10 m, została zachowana, ponieważ wynosi ona 23,80 m od okien, a 53 m od miejsca gromadzenia odpadów.

Odległość miejsc postojowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym, wynosi 13, 84 m w najbardziej zbliżonym miejscu, co jest zgodne z § 19 ust. 1 rozporządzenia, które wymaga odległości 10 m - § 19 ust. l pkt. 2 odległość wydzielonych miejsc postojowych , w tym również zadaszonych , lub otwartego garażu wielopoziomowego dla samochodów osobowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym, budynku zamieszkania zbiorowego , z wyjątkiem hotelu, budynku opieki zdrowotnej, oświaty i wychowania , a także, placu zabaw i boiska dla dzieci i młodzieży, nie może być mniejsza niż : 10 m - w przypadku 5-60 stanowisk włącznie

Jeżeli chodzi o spełnienie wymogów § 19 ust. 2, w dniu 17 sierpnia 2007 r. wydane zostało postanowienie wyrażające zgodę na odstępstwo od przepisów § 19 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Odnosząc się do zastrzeżenia dotyczącego braku zmian w projekcie budowlanym, co spowoduje niedoświetlenie i zacienianie lokali mieszkalnych w budynku przy ul. [...] usytuowanych po stronie wschodniej i wschodnio - południowej, oraz braku zachowania wymaganych odległości, wyjaśniono, że do akt sprawy załączona została analiza przesłaniania i nasłonecznienia potwierdzająca spełnienie wymagań §13, §57 i §60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Odległość pomiędzy budynkiem projektowanym a budynkiem zlokalizowanym przy ul. [...] wynosi 38, 84 m, zatem przepisy rozporządzenia zostały zachowane.

Nie można zgodzić się z zastrzeżeniem, że postanowienie z dnia 17.08.2007 r. wyrażające zgodę na odstępstwo od przepisów § 19 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wydane zostało przed zrealizowaniem budynku przy ul. [... ], ponieważ w dacie tej budynek był zrealizowany i posiadał zarządcę, wpisanego do księgi wieczystej [...].

Z powyższą decyzją nie zgodził się Prokurator Rejonowy K.-S –W wnosząc odwołanie i zarzucając naruszenie przepisów art.1,8i 77k.p.a.oraz art.32 i art.34 ustawy Prawo budowlane. Podał, że organ wydał decyzję bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy z pominięciem zaleceń wojewody w decyzji z dnia [...].03.2007r.i 29.03 2006r. oraz SKO z dnia [...].07.2006r.po wznowieniu postępowania o wydanie decyzji WZ. Zarzucił, że zgoda na odstępstwo od warunków technicznych nie została poprzedzona żadną wiarygodną analizą czy też symulacją oddziaływania skutków odstępstwa na otoczenie. Nadto zgoda na realizacje inwestycji zgodnie z WZIZT wymaga zapewnienia przez inwestora na własnym terenie 65 miejsc parkingowych. W uzasadnieniu decyzji organ mówi jednak jedynie o sposobie wykonania i zlokalizowania 32 miejscach postojowych przy użyciu niezależnych platform firmy [...] . Kwestia pozostałych miejsc i sposobu ich wykonania pominięta została milczeniem. Nie uzyskano także oceny czy ww. rozwiązanie techniczne może znaleźć zastosowania dla tego typu inwestycji. Przed wydaniem decyzji nie wyjaśniona została także kwestia słusznie podnoszona w odwołaniu z dnia 2.01.2007r. przez Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. [...] dot. nadmiernych gabarytów planowanej inwestycji, a w szczególności zagadnienie cofnięcia części niższej budynku w stosunku do płaszczyzny głównej elewacji. Nadto decyzja została wydana pomimo nie przedłożenia przez inwestora wyjaśnienia w formie postanowienia odnośnie zapisów decyzji WZIZT dotyczących dopuszczalnej wysokości do 17 m części niższej budynku, możliwości kompozycyjnego zwieńczenia bryły oraz możliwości przekroczenia wysokości 22 m w formie kubatury cofniętej w stosunku do głównej płaszczyzny elewacji. Do przedłożenia tego postanowienia inwestora zobowiązał Wojewoda decyzją z dn. [...] marca 2006r. Ponadto zaskarżona decyzja wydana została w dniu [...] października 2007r. pomimo, że dniu 19 lipca 2006r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło w całości i przekazało do ponownego rozpoznania sprawę zakończoną w pierwszej instancji decyzją Prezydenta Miasta K. z dn. 19.04.2006r.- wydaną po wznowieniu postępowania - orzekającą o stwierdzeniu , iż decyzja Prezydenta Miasta K. z dn. 22 marca 2005r. ustalająca warunki zabudowy dla ww. inwestycji została wydana z naruszeniem prawa. W dniu 14 września 2007r. Urząd Miasta K. Wydział Architektury i Urbanistyki zawiesił dalsze postępowanie w tej sprawie z uwagi na złożenie przez inwestora skargi do WSA powołując się na stosowne przepisy i wynikające z nich konsekwencje tj. że ocena prawna sądu będzie wiązała procedujące w sprawie organy administracyjne. Kontynuując więc ten tok rozumowania organu administracyjnego który także wydał decyzję o pozwoleniu na realizację ww. inwestycji zupełnie niezrozumiałym jest z jakich powodów pośpiesznie procedując organ wydał decyzję co do której z bardzo dużym prawdopodobieństwem można przypuszczać, że zostanie w przyszłości uchylona, narażając tym samym na negatywne konsekwencje dla wszystkich uczestników postępowania.

Decyzją z dnia [...] lutego 2008r, znak: [...] Wojewoda , działając na podstawie art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 k.p.a., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że organ l instancji zrealizował wszystkie dyspozycje wskazane przez Wojewodę w decyzji z dnia [...] marca 2007 r., tj. zapewniony został czynny udział w postępowaniu współwłaścicielom budynku przy ul. [...] (dotyczy działki nr [...]) w osobie zarządcy nieruchomości T.G. z firmy "Nieruchomości –[...]"; skorygowano błędy w określonym poprzednio obszarze oddziaływania, (w którym błędnie wpisano działkę nr [...] zamiast działki nr [...] oraz mylnie wpisano działkę nr [...], która nie znajduje się w obszarze oddziaływania); zrezygnowano z zależnych platform parkingowych [...], wprowadzając niezależne platformy parkingowe [...]. Zgoda na odstępstwo od warunków technicznych uzyskana została zgodnie z procedurą przewidzianą w przepisach Prawa budowlanego, która to procedura nie przewiduje obligatoryjnego sporządzania analizy, czy też symulacji oddziaływania odstępstwa na otoczenie. Zaznaczyć należy, że materiały, które przekazane zostały do Ministra Budownictwa, uznane zostały za wystarczające do wydania upoważnienia do wyrażenia zgody na odstępstwo, a następnie zostały uznane za wystarczające do wydania postanowienia. W odwołaniu natomiast Prokuratura wyraziła jedynie wątpliwości co do postanowienia wyrażającego zgodę na odstępstwo, nie składając przy tym formalnego zażalenia (wraz z odwołaniem, ,zgodnie z art. 142 k.p.a.).

Odnosząc się do kwestii ilości miejsc postojowych organ podał, że zatwierdzony w zaskarżonej decyzji pozwolenia na budowę projekt budowlany przewiduje ilość miejsc postojowych zgodną z warunkami ustalonymi w decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia 22.03.2005 r. Zgodnie z przedmiotową decyzją (pkt H ppkt 2d) "Miejsca postojowe winien zapewnić inwestor na terenie własnej posesji wg wskaźnika 0,7 m. post. / 1 mieszkanie lub więcej. Wniosek obejmuje swym zakresem budowę infrastruktury komunikacyjnej na działkach [...] ,[...] ,[...],[...]. Zgodnie z przedstawioną koncepcją planowane jest także zapewnienie miejsc postojowych dla inwestycji wzdłuż ul. [...] poza terenem objętym wnioskiem, w związku z czym w przypadku braku możliwości realizacji wymaganej ilości miejsc postojowych na wnioskowanym terenie, dopuszcza się zapewnienie brakującej ich liczby na terenach przyległych, w drodze odrębnych decyzji lub dokonując zgłoszenia ". Mając na uwadze zapis decyzji o warunkach zabudowy nie jest zasadne twierdzenie Prokuratury, iż " decyzja WZiZT wymaga zapewnienia przez inwestora na własnym terenie 65 miejsc parkingowych", ponieważ decyzja o warunkach zabudowy nie dotyczy miejsc parkingowych lecz miejsc postojowych, nie zawiera także wymogu realizacji 65 miejsc parkingowych, nie zawiera też bezwzględnego wymogu lokalizacji miejsc postojowych na własnym terenie, lecz dopuszcza możliwość realizacji miejsc postojowych poza własnym terenem. Nie można zgodzić się z tym, że decyzja dotyczy tylko 32 miejsc postojowych, ponieważ w uzasadnieniu decyzji znalazły się wyjaśnienia dotyczące miejsc postojowych lokalizowanych na platformach, dla których uzyskano odstępstwo od warunków technicznych i właśnie to odstępstwo dotyczy 32 miejsc postojowych; całość miejsc postojowych znajduje się w projekcie budowlanym (zatwierdzonym inkryminowaną decyzją o pozwoleniu na budowę i wynosi 65 sztuk na terenie własnym natomiast w przyziemiu projektowanego budynku przewidziano 8 sztuk garaży, co zresztą zawarto w sentencji decyzji). Przepisy Prawa budowlanego nie przewidują opisywanie każdego elementu projektu budowlanego w uzasadnieniu decyzji. Nie jest zatem zasadne twierdzenie, że "kwestia pozostałych miejsc i sposobu ich wykonania została pominięta". Celem uściślenia informuje się, iż uwzględniając wskaźnik określony w decyzji o warunkach zabudowy, według którego inwestor winien określić ilość miejsc postojowych do zlokalizowania na terenie własnej posesji, tj. 0,7 m. post. / l mieszkanie, przy łącznej ilości mieszkań wynoszącej sztuk 104, wymaganych byłoby 73 miejsca (72,8) - nie jest to jednak bezwzględnie wymagana liczba (zgodnie z decyzją wz "...w przypadku braku możliwości realizacji wymaganej ilości miejsc postojowych na wnioskowanym terenie, dopuszcza się zapewnienie brakującej ich liczby na terenach przyległych..."). Odnosząc się do odwołania w zakresie zapisów decyzji WZIZT dotyczących dopuszczalnej wysokości do 17 m części niższej budynku, możliwości kompozycyjnego zwieńczenia bryły oraz możliwości przekroczenia wysokości 22 m w formie kubatury cofniętej w stosunku do głównej płaszczyzny elewacji, organ wskazał, że do przedłożenia tego postanowienia zobowiązał Wojewoda decyzją z dnia [...] marca 2006 r. Decyzja będąca przedmiotem odwołania wydana została po uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 15.12.2006 r., decyzją Wojewody z dnia [...].03.2007 r. Dyspozycje dotyczące zakresu wskazanego przez Prokuraturę dotyczą decyzji Wojewody z dnia [...].03.2006 r. uchylającej decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i odmowie udzielenia pozwolenia na budowę, której podstawą były wyjaśnienia Referatu Analiz Urbanistycznych dotyczące zgodności z decyzją o warunkach zabudowy. Wojewoda w decyzji z dnia [...]03.2006 r. zakwestionował możliwość podważania zgodności z decyzją o warunkach zabudowy w formie wyjaśnień Referatu Analiz Urbanistycznych podnosząc, że "wydaje się być celowym" przedłożenie przez inwestora wyjaśnienia, w formie postanowienia, wątpliwości co do treści decyzji. Zapis "wydaje się być celowym", w żaden sposób nie może być interpretowany jako "zobowiązanie do przedłożenia postanowienia".

W zakresie zarzutu wydania decyzji w dniu [...] października 2007 r., pomimo tego, że w dniu 19 lipca 2006 r. SKO uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] 04.2005 r., organ podał, że w dniu 14 września 2007 r. Urząd Miasta K. zawiesił dalsze postępowanie z uwagi na złożenie przez inwestora skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Fakt, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję stwierdzającą, że decyzja o warunkach zabudowy wydana została z naruszeniem prawa, czyli stwierdzając, że decyzja organu l instancji była błędna, nie może być uznany za potwierdzenie wadliwości decyzji o warunkach zabudowy. Decyzja o warunkach zabudowy jest decyzją ostateczną, nie została uchylona, ani wstrzymana i w dalszym ciągu funkcjonuje w obrocie prawnym. W dniu 19 lipca 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję uchylającą w całości i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, a zakończoną w pierwszej instancji decyzją Prezydenta Miasta K. nr [...], znak: [...], z dnia 19 kwietnia 2006 r., wydaną po wznowieniu postępowania, orzekającą o stwierdzeniu, iż decyzja Prezydenta Miasta K. nr [...], znak: [...], z dnia 22 marca 2005 r., ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji pn.: budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z dopuszczeniem usług w parterze, garażem w podpiwniczeniu, miejscami postojowymi, drogami wewnętrznymi, wjazdem do ul. [...] i sieciami infrastruktury technicznej (w tym stacja trafo), na działce nr [...], budowa wjazdu, sieci infrastruktury technicznej na działce nr [...] obr [...] ew. P. , przy ulicy [...] w K. , na wniosek B. sp. z o.o. z siedzibą w K. została wydana z naruszeniem prawa. W dniu 20 września 2006 r. B. sp. z o.o. złożyła na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Na skutek uchylenia decyzji kończącej wznowione postępowanie, sprawa przekazana została do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji. Powstała zatem sytuacja, w której organ l instancji miał rozpatrywać sprawę po uchyleniu decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a jednocześnie sąd administracyjny miał zająć się oceną prawidłowości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Organ I instancji, przyjmując prymat orzeczeń sądowo-administracyjnych, nie chcąc wydać decyzji, która byłaby sprzeczna z orzeczeniem sądu, zawiesił postępowanie wznowieniowe (postanowienie z dnia [...].09.2007 r., znak: [...]) do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, którym jest rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19.07.2006 r.

Odnosząc się do twierdzeń Prokuratury, iż uznanie za stronę postępowania w decyzji ustalającej warunki zabudowy skutkuje automatycznie uznaniem za stronę postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, organ podniósł, że przepisy Prawa budowlanego odmiennie wskazują sposób ustalania stron postępowania (art. 28 ust. 2 Pr. bud.). W przypadku stosowania wskazanych przepisów, które są przepisami szczegółowymi, ogólne przepisy zawarte w kodeksie postępowania administracyjnego (art. 28 k.p.a.) nie mają zastosowania, toteż w pełni zrozumiały i uzasadniony jest fakt, iż zakresy stron ww. postępowań różnią się między sobą. Podał, że został określony obszar oddziaływania inwestycji i dopuszczono te osoby do udziału w postępowaniu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył Prokurator Rejonowy K. –S.-W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i wstrzymanie jej wykonania oraz o uchylenie decyzji organu l instancji. Zarzucił rażące naruszenie przepisów art. 7, 8, 9 i 77 k.p.a. i art. 32 i 34 ustawy Prawo Budowlane oraz § 19 rozp. Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r., polegające na udzieleniu ww. pozwolenia bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, z pominięciem zaleceń Wojewody orzekającego już w tej sprawie, a zawartych w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] marca 2007r. nr [...] i z dnia [...] marca 2006r. Nr [...] a także pomimo, treści ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2006r. wydanej po wznowieniu postępowania o wydanie WZIZT dla przedmiotowej inwestycji, a więc wbrew interesowi publicznemu.

W uzasadnieniu zarzutów strona skarżąca powtórzyła argumenty zawarte w odwołaniu, a nadto wskazała, iż decyzja organu l instancji zatwierdzająca przedmiotowy projekt budowlany w chwili jej wydania była niewykonalna.

Zobowiązuje ona bowiem inwestora m.in. do spełnienia warunków zawartych w piśmie MPWIK z dnia 19.10.2005r. znak. [...] ,[...] . Wskazane tam przedsiębiorstwo w oświadczeniu wydanym na podstawie art. 34 ust.3 pkt. 3 prawa budowlanego zapewnia dostawę wody i odbiór ścieków nieruchomości zlokalizowanej przy ul. [...] dz. nr [...] a więc planowanej przez inwestora do realizacji, ustalając w pkt. IUI.4 tego oświadczenia, że inwestor wybuduje przyłącze wodociągowe do wodomierza głównego przechodzące przez działkę nr [...] oraz przez teren działki [...] stanowiącej własność osoby trzeciej - będzie własnością odbiorcy usług i będzie przez niego eksploatowana. Działka Nr [...] pozostaje w użytkowaniu wieczystym Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w K. która nie wyraziła zgody na jakiekolwiek dysponowanie posiadanym przez nią terenem. Co więcej nie ma aktualnie żadnych realnych perspektyw aby inwestor stał się w przyszłości dysponentem tej działki. Co prawda 22 maja 2006r. inwestor złożył pisemny wniosek o wyłączenie z ww. postępowania przyłącza wody i c.o. do odrębnego postępowania lecz okoliczność tę pominięto w decyzji z dnia [...].10.2007r.

Zatwierdzenie projektu budowlanego bez aktualnego projektu ww. przyłącza i bez uzgodnień z MPWIK stanowi istotne naruszenie prawa budowlanego.

Prokurator w piśmie z dnia 29.06.2011 r. ( k [...] rozszerzył swoją skargę zarzucając naruszenie przepisów art. 32 ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane poprzez błędne przyjęcie, że inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomościami nr [...] i nr [...] na cele budowlane, podczas gdy z aktu notarialnego z dnia 28.10.2004r. wynika, że na rzecz wymienionego ustanowiono służebność przechodu i przejazdu po działkach nr [...] i nr [...], co nie jest tożsame z prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W związku z tym wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację. Organ odniósł się do wszystkich zarzutów podniesionych w skardze jak i rozszerzeniu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dałej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala.

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarga wniesiona przez Prokuratora jest dopuszczalna. Przepisy art. 8 §1 p.p.s.a. i art. 50 § 1 p.p.s.a. przyznają prokuratorowi prawo wniesienia skargi i występowania w charakterze strony w każdej sprawie. Natomiast art.52 §1 i § 2 p.p.s.a. przewiduje, że prokurator nie ma obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z powyższymi przepisami skarga Prokuratora Prokuratury K. –S.W. podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Skarga Prokuratora jest nieuzasadniona.

Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji , jak i decyzji organu l instancji z dnia uznał, że decyzje te są zgodne z prawem, a więc nie naruszają przepisów postępowania jak i przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Okolicznością bezsporną w sprawie jest, że decyzja Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia [...].03.2005r. znak: [...] o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji pozostaje w obrocie prawnym i inwestor wniosek o wydanie decyzji pozwolenia na budowę złożył 11.07.2007r. tj w terminie ważności tej decyzji, o czym mowa w art.32 ust 4pkt 1 i pkt 2 Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 1-3 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć:

1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczenie, o którym mowa w art. 12ust.7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania na obszar Natura 2000;

2) oświadczenie o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane:

3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania teren, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Inwestor przedłożył kompletny wniosek w dniu 11.07.2005r, w tym złożył też oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia 22.03.2005r. znak: [...] dotyczący przedmiotowej inwestycji. Inwestor w piśmie z dnia 22.05.2006r. ograniczył swój pierwotny wniosek i wyłączył z postępowania zakres przyłącza wody i co do odrębnego postępowania ( k.[...] akt adm.).

Stosownie do przepisu art.28§2 ustawy 7.07.1994r. Prawo budowlane stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania. Zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawo budowlane przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu.

Jak wynika z akt administracyjnych zarządcy nieruchomości zostali uznani za strony postępowania w niniejszej sprawie, jak też organ w sposób prawidłowy określił krąg stron postępowania biorąc pod uwagę obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji (k.[...] akt adm.).

Wymogi dotyczące projektu budowlanego zostały określone w przepisach art. 34 ust. 1, ust. 2 i ust 3 cyt. ustawy. Stosownie do tego przepisu projekt budowlany powinien spełnić wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana (...........). Ustęp 2 - zakres i

treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. Ustęp- 3 projekt budowlany powinien zawierać:

1) projekt zagospodarowania działki lub terenu , sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania ścieków układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich;

2) projekt architektoniczno-budowlany, określający formę i konstrukcję projektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe , ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów

budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4- również opis

dostępności dla osób niepełnosprawnych.

Rozporządzeniem wykonawczym wydanym na podstawie art. 34 ust.6 Prawo budowlane jest rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3.07.2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego ( Dz. U. Nr 20, póz. 1133) oraz rozp. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24.09. 1998r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadowienia budynków ( Dz. U. Nr 126, póz. 839).

Organ administracji przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zobowiązany jest do jego sprawdzenia, o czym mowa w przepisie art. 35 ust.1 pkt 1-4, ust 4 Prawo budowlane. W myśl tego przepisu przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania terenu albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania terenu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności (........ )

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (.......)

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art.20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust.7.

Ustęp 4- w razie spełnienia wymagań określonych w ust.1, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Organ dokonując tych sprawdzeń zasadnie uznał, że projekt budowlany został sporządzony przez uprawnionych architektów Z.C. i A.R. jest on kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projektant i sprawdzający do projektu budowlanego złożyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej.

Projekt budowlany uwzględnia też zmiany dotyczące platform parkingowych a inwestor w tym zakresie uzyskał odstępstwo od warunków technicznych określonych w § 19 ust.2 pkt 2 rozp. Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. wyrażone w postanowieniu Prezydenta Miasta K. z dnia [...].08.2007r.( k.[...] akt adm., pismo Ministra Budownictwa z dnia 26.07.2007r. k. [...] akt adm. II instancji). Mając powyższe okoliczności sprawy i zgromadzony materiał dowodowy, należy stwierdzić, że organy w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowanie wyjaśniające zgodnie z podstawowymi zasadami postępowania określonymi w przepisach art. 7 k.p.a.- zasadą ustalenia prawdy obiektywnej, art. 77 § 1 k.p.a. -zasadą zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie oraz art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi prawidłowo sporządzonego uzasadnienia, o czy mowa w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., ponieważ organ ustalił pełny stan faktyczny sprawy, odniósł się do zarzutów skarżącego i w oparciu o zebrany materiał dowodowy dokonał ustaleń prawnych wskazując i wyjaśniając zastosowanie przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze przez Prokuratora, jak i w piśmie rozszerzającym tę skargę żądając stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, to zarzuty te należy uznać za nieuzasadnione. Co do domagania się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, ponieważ decyzja ta rażąco narusza prawo poprzez brak prawa inwestora do dysponowania nieruchomościami nr [...] i [...] na cele budowlane, to należy stwierdzić, że zgodnie z przepisem art. 145 §1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa lub w innych przepisach. W myśl art.156§1 pkt 2 kpa organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji która, wydana została z rażącym naruszeniem prawa.

Z akt administracyjnych wynika, że inwestor do wniosku o wydanie decyzji pozwolenia na budowę dołączył oświadczenie, na stosownym druku, o prawie do dysponowania nieruchomościami nr [...] i [...] na cele budowlane. Z decyzji wynika, że przez te nieruchomości ma przebiegać sieć SN do stacji trafo która usytuowana jest na innej działce. W myśl przepisu art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane przez prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Z aktu notarialnego sporządzonego w dniu 28.10.2004r. wynika, że inwestor ma ustanowioną służebność drogową przechodu i przejazdu po tych nieruchomościach , jest to więc ograniczone prawo rzeczowe, a tym samym nie można stwierdzić, że nie ma on prawa do dysponowania tymi nieruchomościami na cele budowlane. Poza tym inwestor złożył oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomościami zgodnie ze wzorem

( zał. nr 2) określonym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 23.06.2003r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę, które to rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 32 ust.5 Prawo budowlane. Inwestor oświadczenie to złożył pod odpowiedzialnością karną. Oświadczenie to jest specyficznym środkiem dowodowym i oczywiście podlega ocenie organu, jednakże organ dokonując jego oceny uznał, że zostało ono prawidłowo złożone i nie budzi wątpliwości, dlatego przyjął to oświadczenie jako wiarygodny dowód w sprawie. W ocenie Sądu zarzut strony skarżącej, że służebność drogowa zawarta aktem notarialnym nie daje podstaw do przyjęcia, że inwestor ma prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w świetle cyt. przepisu art.3 pkt 11 Prawo budowlane, jak i biorąc też pod uwagę powyższe okoliczności tej sprawy, należy uznać za nieuzasadniony. Służebność jest, jak już wyżej wspomniano ograniczonym prawem rzeczowym, tym samym inwestor miał prawo do dysponowania tymi nieruchomościami na cele budowlane. Ewentualne dalsze roszczenia z tego tytułu strony mogą dochodzić w drodze przed sądem powszechnym. Odnosząc się natomiast do zarzutu, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, to w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że taka wada musi tkwić w samej decyzji i nie może odnosić się do postępowania dowodowego, musi to być naruszenie prawa oczywiste, jednoznaczne i łatwo dostrzegalne, takie które nie da się pogodzić z zasadami praworządnego państwa prawa. Rażące naruszenie prawa jest kwalifikowaną wadą postępowania dającą podstawę do wzruszenia decyzji w trybie nadzwyczajnym. Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zasada trwałości decyzji administracyjnej wyrażona w przepisie art.16 kpa, a więc wyeliminowanie decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa jest wyjątkiem od zasady trwałości decyzji. W ocenie Sądu inwestor złożył w sposób prawidłowy oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomościami i w świetle okoliczności sprawy oświadczenie to istotnie nie budziło wątpliwości co do jego wiarygodności. W związku z powyższym brak jest podstaw do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa zaskarżonej decyzji, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sprawy.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów, że część niższa budynku w stosunku do płaszczyzny głównej budynku nie została cofnięta od poziomu l piętra o zróżnicowanej fakturze i kolorystyce, zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy jest nieuzasadniony. Jak wynika z projektu budowlanego projektant cofnął tę płaszczyznę. Decyzja o WZ nie określała o ile należy cofnąć przedmiotową ścianę ( projekt budowlany akta l instancji rys. nr [.,..]).

Co do kolejnego zarzutu, iż Prezydent Miasta K. wydając postanowienie z dnia [...].08.2007r. o odstępstwie od warunków technicznych (k. [...] akt. adm.), nie dysponował zgodą Ministra Budownictwa z dnia 26.07.2007r., gdyż w aktach administracyjnych nie było tego pisma, to zarzut ten też jest nietrafny, ponieważ to pismo znajduje się na k. [...] akt adm. li instancji.

Odnośnie zarzutu iż usytuowanie miejsc parkingowych jest w decyzji niespójne, to zasadnie organ ustalił, że decyzja WZ określała miejsca postojowe a nie parkingowe i wyjaśnienia organu w tym zakresie Sąd w całości uznaje za uzasadnione i zbędnym wydaje się ich powtórne przytaczanie. Organ ustalił ilość tych miejsc zgodnie z decyzją WZ pkt II ppkt 2d , która przewidywała też brakujące miejsca poza terenem inwestycji -( akta l instancji k.692, rys. Z/01 proj. budowlanego).

Odnośnie zarzutu, że decyzja nie zawiera projektu przyłącza wodociągowego i miałoby to być istotnym naruszeniem prawa budowlanego, to należy stwierdzić, że inwestor miał prawo do cofnięcia swojego wniosku złożonego 11.07.2005r. Zgodnie z art. 29 pkt 19 Prawo budowlane tego rodzaju przyłącze nie wymaga pozwolenia na budowę i można je zrealizować przez zgłoszenie. Ryzyko i ewentualne skutki takiego postępowania będą obciążały inwestora i niewątpliwie musi on wykazać się prawem do dysponowania tymi nieruchomościami na tym etapie postępowania.

Reasumując należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z

prawem i brak jest podstaw prawnych do jej uchylenia lub stwierdzenia nieważności dlatego skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153. póz. 1270 z późn. zm.) w myśl którego w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.