Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 841/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 72 par. 1,  art. 77 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym; Przewodniczący: Sędzia WSA - Marta Semiczek Sędziowie: Sędzia NSA - Andrzej Szczerbiński Asesor WSA - Anetta Chołuj (sprawozdawca) Protokolant: - Anna Kruś po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

W związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3.02. 2005r. o sygn. akt 3 I SA/W 1808/03 Naczelnik Urzędu Celnego w O. decyzją z dnia [...] o nr [...] określił prawidłową kwotę podatku akcyzowego i orzekł o zwrocie nadpłaconej kwoty tego podatku oraz określił prawidłową kwotę podatku od towarów i usług i wskazał, iż w sprawie nadpłaconej kwoty podatku od towarów i usług w wysokości [...] należy zwrócić się do właściwego dla podatnika Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Po otrzymaniu wymienionej decyzji W. M. pismem z dnia [...] zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z prośbą o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług, które następnie w dniu [...] sprecyzował, iż w istocie domaga się zwrotu nadpłaconego podatku VAT w wysokości [...] wraz z ustawowymi odsetkami.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. działając na podstawie art. 72 § 1 pkt 1, art. 74a oraz art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) decyzją z dnia [...] o nr [...], stwierdził istnienie nadpłaty w podatku od towarów i usług w żądanej przez podatnika wysokości.

Dyrektor Izby Skarbowej we W. - po rozpatrzeniu odwołania w którym strona wskazała, iż zwrot podatku od towarów i usług powinien nastąpić zgodnie z art. 77 § 3 Ordynacji podatkowej w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w O. nr [...] z dnia [...], tj. do dnia [...] - uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa.

W ocenie organu odwoławczego w zaskarżonej decyzji, w sposób prawidłowy, stwierdzono istnienie nadpłaty w podatku od towarów i usług w wysokości [...], i wysokości tej podatnik nie kwestionuje. Wskazał, iż podatek VAT w kwocie [...] jako nienależnie pobrany przez płatnika - Urząd Celny w O., stanowi, zatem na mocy art. 72 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, nadpłatę. Zgodnie z art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Taka też sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie, bowiem podatnik pismem z dnia [...] zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z prośbą o stwierdzenie nadpłaty w podatku VAT. Co prawda w piśmie z dnia [...] Strona wyjaśniła, że wystąpiła o zwrot nadpłaconego podatku VAT w wysokości [...] wraz z ustawowymi odsetkami, niemniej jednak nie zmienia to oceny organu odwoławczego, iż wniosek Podatnika dotyczy stwierdzenia nadpłaty w podatku VAT. Z przepisów ustawy Ordynacja podatkowa wynika, że zwrot nadpłaty musi być, co do zasady, poprzedzony wydaniem przez organ podatkowy decyzji w przedmiocie określenia wysokości nadpłaty (art. 74a Ordynacji podatkowej). Na wniosek podatnika organ podatkowy określa wysokość nadpłaty w przypadkach określonych w art. 75 Ordynacji podatkowej, tj. gdy podatnik występuje z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty podatku. Stwierdzenie nadpłaty to procedura mająca na celu wykazanie, w określonej formie, istnienia nadpłaty a tym samym istnienia podstaw do jej zwrotu podatnikowi. Reasumując wniosek Podatnika w sprawie zwrotu nadpłaty wszczyna postępowanie podatkowe w sprawie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty. Dlatego też należało wydać decyzję stwierdzającą istnienie nadpłaty w podatku od towarów i usług. Decyzja ta została wydana w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, a nadpłatę wynikającą z tej decyzji organ podatkowy zwrócił podatnikowi w dniu [...] (część nadpłaty w kwocie [...] została zaksięgowana na zajęcie egzekucyjne) a więc z zachowaniem 30 dniowego terminu określonego w art. 77 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Jednocześnie organ II instancji wyjaśnił, że w sprawie nie znajdzie zastosowania art. 77 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, na który Strona powołuje się w odwołaniu, bowiem decyzja Urzędu Celnego w O. z dnia [...] dotycząca zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...], która została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o sygn. akt 3 l S.A./Wr 1808/03 z dnia 3.02.2005r., nie zawierała rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importowanego samochodu. W decyzji tej Urząd Celny, działając -w charakterze płatnika - na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11, poz. 50 ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym w kwietniu 2003 r.- uznając, że kwota podatku VAT z tytułu importu samochodu została przez podatnika wykazana nieprawidłowo, dokonał obliczenia tego podatku w odmiennej wysokości, co wykazał w zgłoszeniu celnym. Jednocześnie zawiadomił podatnika o wysokości należności podatkowej z tytułu podatku VAT, pouczając, że Stronie przysługuje, na podstawie art. 11b w/w ustawy prawo do wystąpienia - w terminie miesiąca od dnia pobrania podatku VAT przez organ celny- do organu podatkowego z żądaniem wydania decyzji w sprawie sprostowania obliczenia podatku lub uznania nieistnienia obowiązku podatkowego oraz w sprawie zwrotu niesłusznie pobranej kwoty. Z prawa tego Podatnik nie skorzystał.

Organ odwoławczy nie zajął w rozpatrywanej sprawie stanowiska w sprawie oprocentowania od nadpłaty orzeczonej przez organ l instancji, bowiem kwestia ta nie była przedmiotem rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji. W w/w sprawie organ l instancji wydał odrębną decyzję nr [...] z dnia [...] odmawiającą oprocentowania nadpłaty.

Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem W. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej. Zdaniem skarżącego nadpłata powinna być zwrócona zgodnie z art. 77 § 3 Ordynacji podatkowej w terminie 30 dni od wydania nowej decyzji to jest do dnia [...].

Wskazał, iż w decyzji z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego określił i orzekł o zwrocie nadpłaconej kwoty podatku akcyzowego wraz z odsetkami. W jego ocenie organ podatkowy powinien wydać decyzję o zwrocie podatku od towarów i usług a nie stwierdzić nadpłatę w tym podatku. Dodał, iż domaga się wypłaty nadpłaty wraz z odsetkami.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zaprezentowane w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Po myśli art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (§1) a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Nadto zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270), przywołanej w dalszych wywodach - skrótowo - jako p.p.s.a., sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Wyżej powiedziane, oznacza, że skarga może zostać uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145-150 ustawy).

W ocenie Sądu wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie uchybiają bowiem prawu.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie była ocena pod kątem słuszności wydania przez organy podatkowe decyzji stwierdzającej istnienie nadpłaty w podatku od towarów i usług.

Instytucja nadpłaty została uregulowana w rozdziale dziewiątym Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) za nadpłatę uważa się między innymi kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Z podatkiem nadpłaconym mamy do czynienia w sytuacji kiedy podatnik uiszcza podatek w większej kwocie niż był do tego zobligowany odpowiednimi przepisami prawa podatkowego materialnego. Z kolei nienależnie zapłacony podatek wystąpi, jeżeli strona nie będąc zobowiązana do uiszczenia podatku uiściła ten podatek. Jednak w przypadku jednego i drugiego zdarzenia mamy do czynienia z nadpłatą.

Z ustaleń faktycznych przedmiotowej sprawy wynika, że W. M. w dniu [...] zgłosił do odprawy celnej samochód osobowy. Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w O. uznał to zgłoszenie za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej towaru i przyjął do dalszych obliczeń wartość celną towaru [...]. Jednocześnie Naczelnik Urzędu Celnego jako płatnik naliczył i pobrał podatek od towarów i usług. W dniu [...], uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którym uchylono decyzję z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w O. określił w pkt 2 decyzji prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] i poinformował skarżącego że w sprawie nadpłaconej kwoty podatku od towarów i usług w wysokości [...] należy zwrócić się do właściwego dla podatnika Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Zgodnie z pouczeniem skarżący wystąpił z takim wnioskiem do organu podatkowego i otrzymał decyzję w której Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. stwierdził istnienie nadpłaty w podatku od towarów i usług w wysokości [...].

W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że wystąpiła nadpłata w podatku od towarów i usług oraz że wysokość tej nadpłaty wynosi [...]. Skarżący tych okoliczności nie kwestionuje.

Sporne jest natomiast czy organ powinien wydać decyzję o zwrocie nadpłaty, tak jak domaga się tego skarżący czy też decyzję stwierdzającą nadpłatę, tak jak uczynił to organ.

Procedura postępowania w przypadku wystąpienia nadpłaty została określona w rozdziale dziewiątym Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 74a w przypadkach niewymienionych w art. 73 § 2 i art. 74 wysokość nadpłaty określa organ podatkowy. Przepis ten stanowi generalną zasadę, iż wysokość nadpłaty określa organ podatkowy, chyba że zachodzą przesłanki wymienione w art. 73 § 2 i art. 74 Ordynacji podatkowej. Określenia nadpłaty dokonuje się w decyzji, która następnie stanowi podstawę dla organu podatkowego do dokonania faktycznego zwrotu określonej kwoty nadpłaty.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. Organ podatkowy zgodnie z przepisem art. 72 § 1 pkt 2 w związku z art. 74a Ordynacji podatkowej wydał w dniu [...] decyzję w której stwierdził istnienie nadpłaty, a następnie w myśl art. 77 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej zwrócił ją podatnikowi w dniu [...] tj. w terminie 30 dni od jej wydania.

W świetle powyższego za nietrafny należy zatem uznać zarzut skarżącego, iż organ podatkowy w wydawanej przez siebie decyzji powinien jedynie stwierdzić zwrot nadpłaty, bez wydawania decyzji o stwierdzeniu nadpłaty.

W ocenie składu orzekającego za chybiony należy uznać także zarzut skargi, iż w sprawie terminu zwrotu nadpłaty winien mieć zastosowanie art. 77 § 3 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 77 § 3 Ordynacji podatkowej w przypadku uchylenia decyzji, o której mowa w § 1 pkt 1 lit. a-d, lub stwierdzenia jej nieważności, jeżeli następnie, w terminie 3 miesięcy od dnia uchylenia lub stwierdzenia nieważności przez organ podatkowy lub od dnia doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego ze stwierdzeniem jego prawomocności, uchylającego decyzję lub stwierdzającego jej nieważność, zostanie wydana decyzja w tej samej sprawie, nadpłata, którą stanowi różnica między podatkiem wpłaconym a podatkiem wynikającym z tej decyzji, podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania nowej decyzji.

Podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, że w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsce uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji orzekającej o wysokości podatku VAT z tytułu importu towaru, lecz jedynie uchylenie decyzji organu celnego uznającej zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej towaru. Zatem organ l instancji nie miał obowiązku dokonać zwrotu nadpłaty w podatku VAT w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji przez Naczelnika Urzędu Celnego w O. tj. od dnia [...], bowiem w decyzji tej (nr [...]) nie orzeczono o zwrocie nadpłaty w podatku VAT, lecz określono prawidłową kwotę podatku akcyzowego i podatku VAT oraz orzeczono o zwrocie nadpłaconej kwoty podatku akcyzowego wraz z odsetkami. Decyzja ta zawierała pouczenie, że w sprawie nadpłaconej kwoty podatku VAT w wysokości [...]. Podatnik powinien zwrócić się do właściwego dla siebie Naczelnika Urzędu Skarbowego, zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.)w myśl którego, organem podatkowym właściwym w sprawie postępowań dotyczących m.in. zwrotu nadpłaty w podatku VAT z tytułu importu towarów jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla podatnika.

Skoro organem właściwym w sprawie zwrotu nadpłaty jest organ podatkowy, to brak jest podstawy prawnej do zwrotu nadpłaty - tak jak tego żąda skarżący - w terminie 30 dni od decyzji organu celnego z dnia [...], który nie ma uprawnień do orzekania w tym zakresie, bowiem przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidziały te kompetencje dla organu podatkowego a nie celnego.

Odnosząc się do kwestii domagania się przez skarżącego oprocentowania od wypłaconej nadpłaty, należy wskazać, iż problem ten nie był przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji, lecz innej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...]. Sąd mając na względzie art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie zajął stanowiska w kwestii, która nie była przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.