Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 748/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-04-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 par. 3 par. 5, art. 16 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi X.A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2013r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: kwiecień, czerwiec oraz wrzesień 2007r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólnika za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za miesiące: kwiecień, czerwiec i wrzesień 2007r. wraz z odsetkami postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...[ czerwca 2013 r. X.A złożył do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2013r. wskazaną w sentencji.

W petitum skargi skarżący sformułował wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentując to żądanie podniósł, że brak zastosowania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje dla niego znaczną szkodę i narazi go na nieuprawnioną oraz nie wykazaną odpowiedzialność podatkową, która przez wiele lat może uniemożliwić mu prowadzenie działalności, a także będzie skutkować w innych sferach jego działalności zawodowej i społecznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkowo, w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może być udzielona skarżącemu ochrona tymczasowa, poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu - jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., może nastąpić wyłącznie w razie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w tym przepisie. Wywody podatnika w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (tak: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188).

Sąd stwierdza, że skarżący nie uzasadnił przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim nie przedłożył dokumentów, z których wynika, że jego aktualna sytuacja finansowa jest trudna. Także w aktach sprawy sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a, które uzasadniałyby uwzględnienie złożonego wniosku.

Skarżący nie wyjaśnili też na czym miałaby polegać szkoda, która przez wiele lat może uniemożliwić mu prowadzenie działalności, a także będzie skutkować w innych sferach jego działalności zawodowej i społecznej. Sąd stwierdził, że wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności. Z tego względu takie obawy skarżącego nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.