Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 808/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 67 par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Arkadiusz Cudak po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 września 2011 r. sygn. akt III SA/Gl 2086/10 w sprawie ze skargi E. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 września 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 2086/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę E. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 czerwca 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Sąd pierwszej instancji przedstawiając stan faktyczny sprawy podał, że pismem z dnia 26 lipca 2010 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika doradcę podatkowego M. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 czerwca 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 15 września 2009 r. określająca skarżącemu za luty 2004 r. kwotę zobowiązania w podatku od towarów i usług.

W związku z oddaleniem wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy postanowieniem Sądu pierwszej instancji z dnia 31 stycznia 2011 r. oraz odrzuceniem zażalenia od powyższego postanowienia postanowieniem tegoż Sądu z dnia 9 maja 2011 r. doradca podatkowy M. K., jako pełnomocnik skarżącego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 czerwca 2011 r., został wezwany do uiszczenia kwoty 1.590,00 zł tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Opisane wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej doradcy podatkowemu M. K. w dniu 26 lipca 2011 r.(k. 122 i 125 akt Sądu pierwszej instancji).

Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: " P.p.s.a.") odrzucił skargę strony, bowiem pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji wskazał, że w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej będąc prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.590,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), nie zastosował się do powyższego, albowiem termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 2 sierpnia 2011 r., a żądany wpis nie został uiszczony do dnia dzisiejszego.

Doradca podatkowy S. C., działający w imieniu skarżącego złożył od powyższego postanowienia skargę kasacyjną. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zwrot kosztów postępowania, w wysokości prawem przypisanej, w tym wynagrodzenia doradcy podatkowego.

Postanowieniu (a nie jak błędnie wskazano w skardze kasacyjnej - wyrokowi) zarzucono:

1. w granicach wskazanych w art. 174 pkt 2 P.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 145 § 1 pkt 1 lit c, art. 151 P.p.s.a. w związku z:

- art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie w sprawie, w której przepis ten nie może mieć zastosowania, co doprowadziło do odrzucenia skargi;

- art. 67 § 5 P.p.s.a. poprzez brak doręczenia właściwemu pełnomocnikowi skarżącego wezwań do uiszczenia wpisu sądowego.

W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej zaznaczył, że w lutym 2011 r. skarżący wyznaczył jako swojego pełnomocnika adw. M. S., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach został poinformowany dołączonym do akt sprawy pełnomocnictwem. Natomiast pismo wzywające do wniesienia wpisu od skargi zostało doręczone jego poprzedniemu pełnomocnikowi – M. K., który już nie był umocowany do działania. Zatem, jego zdaniem, Sąd pierwszej instancji błędnie określił osobę pełnomocnika. Skarżący wskazał, że z udzielonego pełnomocnictwa dla adw. M. S. jasno wynika, że on był pełnomocnikiem właściwym do doręczeń i on był właściwym adresatem wezwań Sądu na podstawie art. 67 § 5 P.p.s.a. Na potwierdzenie swojej argumentacji przywołał uregulowania w zakresie udzielanego pełnomocnictwa obowiązujące w procedurze cywilnej, wskazując, że zakres, czas trwania i skutki umocowania szerszego niż pełnomocnictwo, o którym mowa w art. 36, ocenia się według treści pełnomocnictwa oraz przepisów prawa cywilnego. Wskazał, że Sąd pierwszej instancji nie zakwestionował pełnomocnictwa udzielonego adw. M. S.. Biorąc powyższe pod uwagę skarżący stwierdził, że zachodzi nieważność postępowania zakończonego zaskarżonym postanowieniem, wymieniona w art. 183 § 2 pkt 5 P.p.s.a., albowiem z braku zawiadomienia właściwego pełnomocnika skarżącego o konieczności uiszczenia wpisu sądowego od skargi została ona odrzucona, co w konsekwencji spowodowało brak możliwości obrony praw. Istota zagadnienia sprowadza się do ustalenia, czy w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji doszło do uchybień procesowych, które powinno być zakwalifikowane jako jedna z przesłanek powodująca nieważność postępowania. Skarżący wskazał na omyłkę Sądu pierwszej instancji polegająca na doręczeniu odpisu zarządzenia niewłaściwemu pełnomocnikowi. Wezwanie skierowane do niewłaściwego pełnomocnika, czy brak ich skierowania do pełnomocnika strony – adw. M. S. – niezależnie od tego czy omyłkowo, czy przez przypadek (co jest niewykluczone, np. przez zbieżność imion) nie może powodować, że strona zostanie obciążona negatywnymi skutkami omyłki Sądu pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 67 § 5 P.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący złożył do akt sprawy pełnomocnictwo z dnia 17 września 2010 r. (k. 38 akt Sądu pierwszej instancji), w którym udzielił doradcy podatkowemu M. K. umocowania do reprezentowania jego osoby przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w przedmiotowej sprawie. Skarżący po raz kolejny został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 24 marca 2011 r., do nadesłania pełnomocnictwa do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na skutek złożonego zażalenia. W wykonaniu zarządzenia nadesłał żądane pełnomocnictwo, również dla doradcy podatkowego M. K. w przedmiocie reprezentowania skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 2086/10 (k. 110 akt Sądu pierwszej instancji). Następnie pismem z dnia 26 lipca 2011 r., które wpłynęło do Sądu pierwszej instancji w dniu 28 lipca 2011 r., działający w imieniu skarżącego doradca podatkowy S. C. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, że z dniem 22 lipca 2011 r. skarżący ustanowił go pełnomocnikiem w sprawach postępowania w zakresie postępowania egzekucyjnego, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za lata 2004 – 2010, w zakresie podatku od towarów i usług za lata 2004-2010. Jednakże do pisma dołączył pełnomocnictwo obejmujące podatek od towarów i usług za lata 2003- 2006. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 czerwca 2011 r. na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. wezwano doradcę podatkowego M. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w kwocie 1.590,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Niniejszy odpis zarządzenia został nadany listem poleconym na adres wskazanego pełnomocnika doradcę podatkowego M. K. w dniu 5 lipca 2011 r., a Sąd pierwszej instancji uznał je za skutecznie doręczone z dniem 26 lipca 2011 r.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo dokonał doręczenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 czerwca 2011 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi, ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi skarżącego doradcy podatkowemu M. K.. Z wskazanej wyżej dyspozycji art. 67 § 5 P.p.s.a. wynika bowiem, że jeśli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Zatem zrozumiałe było działanie Sądu pierwszej instancji, który dysponując od dnia 21 września 2010 r. informacją o wyznaczeniu przez skarżącego do działania w postępowaniu konkretnego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego M. K., doręczył odpis zarządzenia z dnia 20 czerwca 2011 r. właśnie temu pełnomocnikowi. Nie można w tej sytuacji zgodzić się ze skarżącym, który twierdzi, że zaniechanie doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w toku toczącego się postępowania adw. M. S., o którym podobno skarżący powiadomił Sąd pierwszej instancji w lutym 2011 r., powoduje nieważność postępowania. W aktach sprawy brak jest bowiem potwierdzenia faktu ustanowienia do reprezentacji skarżącego adwokata M. S.. Jedynym znanym Sądowi pełnomocnikiem skarżącego w dacie wydania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz w dacie wysyłki tego zarządzenia był doradca podatkowy M. K., ustanowiony pełnomocnictwem z dnia 17 września 2010 r., które to pełnomocnictwo do dnia dzisiejszego nie zostało przez skarżącego wypowiedziane. W aktach sprawy znajduje się wprawdzie pismo informujące Sąd pierwszej instancji, że dnia 22 lipca 2011 r. skarżący ustanowił w sprawie kolejnego pełnomocnika doradcę podatkowego S. C., jednakże fakt ten w niniejszej sprawie nie ma znaczenia, gdyż Sąd został powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnikiem S. C. w dniu 28 lipca 2011 r., podczas, gdy zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu zostało wysłane do skarżącego 5 lipca 2011 r., a uznane za doręczone w dniu 26 lipca 2011 r., czyli jeszcze przed dniem powiadomienia Sądu o ustanowieniu pełnomocnikiem doradcy podatkowego S. C..

Biorąc zatem pod uwagę powyższe za niezasadne należało uznać zarzuty naruszenia art. 67 § 5 P.p.s.a. praz art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., bowiem Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował wskazane wyżej przepisy odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi strony – doradcy podatkowemu M. K..

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.