Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 210/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-04-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zwolniono od kosztów i ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2, art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. L. i M. L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. L. i M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 10 grudnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zobowiązania do przywrócenia stanu poprzedniego spływu wód p o s t a n a w i a I) zwolnić S. L. i M. L. od kosztów sądowych; II) ustanowić dla S. L. i M. L. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 10 grudnia 2013 roku w przedmiocie odmowy zobowiązania do przywrócenia stanu poprzedniego spływu wód skarżące S. L. i M. L. złożyły wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie na ich rzecz adwokata z urzędu.

Z oświadczenia zawartego w urzędowym formularzu "PPF" wynika, że skarżące S. L. i jej córka M. L. prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Ich miesięczny dochód wynosi ok. 1.500 zł i stanowi go renta S. L. wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym. W skład majątku skarżących wchodzi mieszkanie o powierzchni 49,47 m², działka o areale 7,6 ara oraz garaż. Strony posiadają udziały w spółce o wartości 1.300 zł. Nie dysponują cennymi przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro.

Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżące podniosły, iż od czerwca 2013 roku utrzymują się jedynie z renty S. L., którą opiekuje się córka M. L.. Z renty pokrywane są koszty utrzymania i leczenia. Od 9 listopada 2013 roku S. L. jest hospitalizowana z powodu obustronnego zapalenia płuc i zapalenia krtani, przy współistnieniu złamania lewej łopatki. Wymaga ona stałej opieki pielęgnacyjnej sprawowanej przez córkę M. L., która po operacji tarczycy ma porażenie strun głosowych.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach: w zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżące domagają się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia na ich rzecz pełnomocnika z urzędu.

W ocenie orzekającego S. L. i M. L. uwiarygodniły w sposób wystarczający, że spełniają przesłanki przyznania im prawa pomocy we całkowitym zakresie. Aktualnie jedynym źródłem utrzymania skarżących jest renta S. L. wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości ok. 1.500 zł. M. L. od czerwca 2013 roku nie uzyskuje żadnych dochodów, zatem dochód na osobę w rodzinie wynosi 750 zł. Środki w takiej wysokości z trudem wystarczają na pokrycie podstawowych kosztów związanych z koniecznym utrzymaniem i leczeniem skarżących. Strony nie są w stanie poczynić z nich jakichkolwiek oszczędności.

Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania S. L. i M. L. prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.