Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 173/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-09-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O.-G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r., p o s t a n a w i a : przywrócić skarżącemu termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 173/15.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 lipca 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. O.-G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r.

W dniu 5 sierpnia 2015 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku, jednocześnie wnosząc o sporządzenie i doręczenie mu odpisu wyroku z uzasadnieniem. Na uzasadnienie wniosku skarżący podał, że w dniach od 1 lipca do 1 sierpnia 2015 r. był obłożnie chory i nie był w stanie sporządzić ani wysłać takiego wniosku. Na potwierdzenie swoich słów skarżący przedstawił zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że w powyższym okresie skarżący "był obłożnie chory i nie mógł podróżować ani podejmować decyzji".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Sąd uznał, że skarżący złożył rozpatrywany wniosek o przywrócenie terminu z zachowaniem terminu do jego wniesienia wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że przyczyną uchybienia terminu był stan zdrowia skarżącego, który uległ poprawie w dniu 1 sierpnia 2015 r. Analizowany wniosek został tymczasem wniesiony w dniu 5 sierpnia 2015 r. (data nadania), a zatem w ciągu pięciu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Przechodząc do merytorycznego rozpoznania przedmiotowego wniosku wskazać należy, że w myśl art. 86 p.p.s.a. Sąd może przywrócić termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeśli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. W orzecznictwie wskazuje się przy tym, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności powinno być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt I FZ 248/14; LEX nr 1499799).

W realiach rozpoznawanej sprawy skarżący upatruje przyczyny uchybienia terminu w obłożnej chorobie, na którą cierpiał w okresie od dnia 1 lipca do dnia 1 sierpnia 2015 r. Sąd zauważa przy tym, że nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (por. postanowienie NSA z dnia 12 sierpnia 2014 r., sygn. akt I FZ 240/14; LEX nr 1501677). Skarżący jednak, przedstawiając stosowne zaświadczenie lekarskie uprawdopodobnił, że w okresie tym nie mógł podejmować decyzji ani podróżować. Należy zatem stwierdzić, że skoro choroba skarżącego uniemożliwiała mu dokonanie takich czynności, to nie sposób uznać, by skarżący z własnej winy uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ów termin biegł bowiem w okresie od 4 do 10 lipca 2015 r., a zatem w okresie, w którym skarżący nie mógł "podejmować decyzji".

Sąd stwierdza zatem, że przedstawione przez skarżącego okoliczności uprawdopodobniają stanowisko, że skarżący bez własnej winy nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie.

Wobec powyższego, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.