Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 950/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziów
Powołane przepisy: article: art.18,art.19,art.22 par.1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. Z. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O.: I. S., Z. Ś. i A. M. w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za wypracowane godziny ponadnormatywne postanawia oddalić wniosek WSA/post. 1 – sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia "[...]" A.Z. wystąpił o wyłączenie od udziału w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. z dnia "[...]" w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za wypracowane godziny ponadnormatywne (Sygn. akt II SA/Ol 950/10) całego składu sędziowskiego wyznaczonego do rozpoznania tej sprawy ze względu na jego małą obiektywność. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że rozpoznanie powyższej sprawy wyznaczono na dzień "[...]", a zawiadomienie o terminie posiedzenia Sądu otrzymał w dniu "[...]". Podniósł, iż ze względu na zbyt krótki okres na przygotowanie się do sprawy, został pozbawiony realnej możliwości zapoznania się z jej aktami i przygotowania kontrargumentacji dowodowej. Powyższa okoliczność powoduje wątpliwości co do bezstronności składu sędziowskiego ze względu na jego małą obiektywność, co czyni wniosek o jego wyłączenie w pełni uzasadnionym.

Sędziowie wyznaczeni do rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Ol 950/10, tj.: sędzia WSA I. S., sędzia WSA Z. Ś. oraz sędzia WSA A.M. złożyli do akt sprawy oświadczenia, w których wskazali, że nie zachodzi między nimi, a żadną ze stron tego postępowania okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w rozpoznaniu tej sprawy. Ponadto oświadczyli, że w niniejszej nie zachodzi żaden z powodów wyłączenia z mocy ustawy, wymienionych w art. 18 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Wyłączenie sędziego od rozpatrywania sprawy następuje z mocy ustawy z przyczyn określonych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), bądź też na podstawie art. 19 powołanej ustawy, zgodnie z którym niezależnie od przyczyn określonych w art. 18, wyłączenie może nastąpić na żądanie sędziego lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek określonych w art. 18 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wnioskodawca żąda wyłączenia wskazanych sędziów w oparciu o art. 19 powołanej ustawy, zarzucając im małą obiektywność.

Wyjaśnić należy, że użycie w powołanym wyżej art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pojęcia "uzasadniona wątpliwość" oznacza, że chodzi tu o wątpliwość co do bezstronności sędziego, uzasadnioną obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 82). Zatem okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczające subiektywne przekonanie skarżącego o braku obiektywizmu składu orzekającego rozpoznającego jego skargę, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego.

Podnieść należy, że strona zgłaszająca wniosek o wyłączenie sędziego od rozpoznania jej sprawy obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia. Wnioskodawca winien zatem wykazać istnienie okoliczności mogących skłaniać sędziego do kierowania się względami kwalifikowanymi jako stronnicze. W ocenie Sądu takie okoliczności nie zostały przez skarżącego wykazane.

A. Z. zgłaszając wniosek o wyłączenie od udziału w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 950/10 całego składu sędziowskiego wyznaczonego do rozpoznania tej sprawy, tj. sędzi WSA I. S. oraz sędziów WSA . Ś. i A. M. wskazał na brak obiektywizmu składu orzekającego. Wskazani sędziowie orzekający w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w O. złożyli oświadczenie o braku podstaw do wyłączenia z orzekania w przedmiotowej sprawie wobec braku pomiędzy nimi, a którąkolwiek ze stron tego postępowania tego rodzaju okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do ich bezstronności w niniejszej sprawie. Skarżący nie wskazał żadnych przesłanek mogących podważyć prawdziwość złożonych oświadczeń.

Podkreślenia wymaga fakt, że zgłoszony we wniosku zarzut braku obiektywizmu nie został poparty jakimikolwiek dowodami. Przekonanie skarżącego, że brak możliwości przygotowania się do rozprawy stanowi o subiektywizmie składu orzekającego nie spełnia dyspozycji określonych w art. 18 i 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Co więcej skarżący wystąpił z wnioskiem o wyłączenie składu orzekającego jeszcze przed rozpoczęciem rozprawy, nie wnosząc nawet o jej odroczenie z podawanych przez niego powodów. W tej sytuacji nie sposób znaleźć okoliczności świadczących o braku obiektywizmu składu orzekającego. Należy przy tym podkreślić, iż instytucja wyłączenia sędziego ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowana jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. akt II FZ 60/08).

Wobec powyższego na podstawie art. 22 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.