Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1274/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art 116 par 1
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: par 2 ust 3 pkt 12
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Katii B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 914/08 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Katii B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 28 grudnia 2007 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu niewykonania zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 03.06.2008 r., sygn. akt III SA/Wa 914/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 221 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "popsa" odrzucił skargę Katii B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 28.12.2007 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w W. w przedmiocie ustalenia odpowiedzialności skarżącej jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki M. sp. z o.o.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd stanął na stanowisku, że wpis od skargi na decyzję w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki jest wpisem stałym i zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – zwanego dalej "rozporządzeniem o kosztach" wynosi 500 zł. W konsekwencji profesjonalny pełnomocnik skarżącej spółki (adwokat) na podstawie art. 219 w zw. z art. 221 popsa powinien, bez odrębnego wezwania, uiścić stosowny wpis.

Od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną, w której powołując się na naruszenie art. 216, art. 220 § 1, art. 221, art. 231 popsa, zażądał jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Zdaniem autora skargi kasacyjnej od decyzji w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej skarżącej za zobowiązania spółki M. sp. z o.o. powinien zostać pobrany wpisu stosunkowy, albowiem w treści tej decyzji skonkretyzowano należność pieniężną. Nie było zatem podstaw, aby odrzucić skargę z powodu nie uiszczenia wpisu sądowego, gdyż przewodniczący wydziału powinien w trybie art. 49 popsa wezwać stronę do jego uiszczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw.

Zgodnie z art. 230 popsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem pobiera się wpis stosunkowy lub wpis stały. Zgodnie z art. 231 popsa wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Do obowiązków sądu rozstrzygającego daną sprawę należy właściwe określenie i pobranie wpisów sądowych. Przy ustalaniu wysokości wpisu sąd w pierwszej kolejności musi rozstrzygnąć, czy należny jest wpis stały czy stosunkowy. W przypadku wpisu stosunkowego sąd następnie oblicza jego wysokość uzależnioną od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, a wysokość wpisu stałego jest wprost określona w rozporządzeniu o kosztach.

Skarga wniesiona przez skarżącą do sądu administracyjnego jest środkiem zaskarżenia decyzji orzekającej o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki. W tego typu decyzjach organ podatkowy rozstrzyga, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki przewidziane w art. 116 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) dla odpowiedzialności członka zarządu spółki za jej zobowiązania podatkowe. Decyzja o odpowiedzialności ma charakter subsydiarny, ponieważ przesłanką jej wydania jest bezskuteczność egzekucji należności podatkowych wobec samej spółki. Będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja dotyczy przeniesienia odpowiedzialności za należności podatkowe. Przedmiotem tej decyzji i przenoszonej z jej mocy odpowiedzialności podatkowej są wymienione w niej kwoty: zaległości podatkowej, odsetek od zaległości oraz kosztów egzekucyjnych.

Odnosząc powyższe uwagi do sytuacji występującej w analizowanej sprawie stwierdzić trzeba, że decyzja organu podatkowego w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług nie może być traktowana jako akt kreujący należność pieniężną, bądź stwierdzający jej istnienie, ponieważ okoliczność ta została ustalona w odrębnym postępowaniu. Przedmiotem sprawy toczącej się przed organem podatkowym nie jest w istocie ustalenie należności pieniężnej, ale ustalenie istnienia przesłanek pozwalających na przypisanie osobie trzeciej odpowiedzialności za zobowiązania podatnika. Od skargi na decyzję o odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki należy zatem pobierać wpis stały, ponieważ wymieniona w zakwestionowanej decyzji wysokość kwoty zobowiązania zostaje ustalona w innym postępowaniu, a decyzja wydana w tym przedmiocie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Nadto osoba trzecia, zobowiązana na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej do uiszczenia należności za podatnika, nie ma statusu strony w postępowaniu wymiarowym w stosunku do spółki i może skutecznie kwestionować jedynie fakt przeniesienia należności, a nie wysokość tej należności, zatem wysokość zaległego podatku nie jest przedmiotem sporu w sprawie o przeniesienie odpowiedzialności.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie tut. Sądu profesjonalny pełnomocnik skarżącej spółki powinien, po myśli art. art. 219 w zw. z art. 221 popsa, uiścić wpis stały w kocie 500 zł bez wezwania sądowego. Brak aktywności z jego strony spowodował zaś konieczność wydania przez Sąd na podstawie art. 221 popsa zaskarżonego postanowienia. W związku z tym podnoszone w skardze kasacyjnej zarzuty są bezzasadne i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 § 1 popsa orzekł jak w sentencji.