Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 38/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Sękowska Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 maja 2016 r. sprawy ze skargi J. J. i A. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżących (J. J. i A.J.) solidarnie kwotę 100 zł (słownie: stu złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło A. i J. małż. J. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2012 r. o umorzeniu administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego.

W uzasadnieniu organ podał, że A. i J. J. złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego z dnia [...] maja 2012 r. Skarżący argumentowali, że w toku postępowania rozgraniczeniowego działali bez profesjonalnego pełnomocnika, w związku z czym nie wiedzieli, że od decyzji przysługuje odwołalnie. W treści decyzji zostało zawarte, że sprawa zostaje przekazana do sądu, w związku z czym strony nie podejrzewały, że przysługuje jeszcze droga odwoławcza. Zainteresowani wywodzili, że o prawie do wniesienia odwołania dowiedzieli się dopiero w dniu 10 września 2015 r., więc w dniu kiedy pełnomocnik A. J. reprezentujący ją w sprawie [...] przez Sądem Rejonowym w [...] wniósł apelację od postanowienia tego Sądu z dnia [...] lipca 2015 r., w której podniósł zarzut, iż wnioskodawcy nie zostali prawidłowo pouczeni o prawie wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy [...].

Organ przyznał, że decyzja Wójta Gminy [...] z [...] maja 2012 r. nie zawierała pouczenia o możliwości wniesienia odwołania, a skarżący nie znali sposobu jej zaskarżenia.

W ocenie organu skarżący nie zachowali terminu o jakim mowa w art. 58 § 2 k.p.a., gdyż prośbę o przywrócenie terminu wniesiono po upływie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Organ podkreślił, że apelacja, na którą powołują się skarżący została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika w dniu 8 września 2015 r. Tym samym zdaniem organu nie został zachowany siedmiodniowy termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, co skutkowało odmową przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Ponadto organ podkreślił, że sprawa o rozgraniczenie, w której po zakończeniu fazy administracyjnej była już otwarta droga sądowa i właściwy dla jej rozpoznania stał się sąd powszechny, nie można ponownie wracać do fazy administracyjnej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wnieśli A. i J.J. zarzucając mu:

- wadliwe przyjęcie, że od dnia 8 września 2015 r. należało liczyć 7-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na decyzje Wójta Gminy [...], wynikające z wadliwego i zupełnie dowolnego założenia, że w tym dniu apelacja pełnomocnika A.J. była już przygotowana w takim kształcie, w jakim kształcie została ostatecznie wniesiona i w takim kształcie udostępniona A. i J. J., mimo, iż apelacja pełnomocnika A. J. została wniesiona, czyli nadana w placówce pocztowej dopiero w dniu 10 września 2015 r., a zatem ten dzień należy uznać za datę pewną co do tego jakiej treści, zawierającą jakiego rodzaju zarzuty wniósł apelację pełnomocnik A. J. i od kiedy w związku z tym A. J. oraz J. J. mieli możliwość powzięcia informacji o wadliwości orzeczenia w postaci decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2012 r. polegającego na braku pouczenia o prawie, terminie i sposobie wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji,

- naruszenie art. 59 § 2 k.p.a. i art. 58 § 2 k.p.a. poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2012 r. na skutek wadliwego przyjęcia, że wniosek o przyjęcia, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został wniesiony przez A. i J. J. po terminie wynikającym z art. 58 k.p.a.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Stosownie do art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Powyższa regulacja uzależnia przywrócenie terminu od łącznego spełnienia czterech przesłanek, tj. 1) wniesienia przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu, 2) uprawdopodobnienia przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, 3) dochowania 7 - dniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, 4) dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin.

Przede wszystkim organ nie podjął wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia niniejszej sprawy, do czego zobowiązuje go art. 7 k.p.a. Rozwinięciem tej zasady jest reguła wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.).

Kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie jest czy skarżący dochowali siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a.

Organ bez podania uzasadnionej argumentacji przyjął, że skarżący nie dochowali powyższego terminu, albowiem w ocenie organu datą początkową, od której należy liczyć ten termin jest data widniejąca na apelacji wniesionej od postanowienia Sądu Rejonowego w [...] , to jest dzień 8 września 2015 r. Natomiast skarżący twierdzą, że o możliwości wniesienia odwołania dowiedzieli się w dniu 10 września 2015 r., a więc w dacie kiedy pełnomocnik A. J. nadał apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w [...] w placówce pocztowej. Powyższa okoliczność nie została przez organ wyjaśniona. W pierwszej kolejności więc organ, ponownie rozpoznając sprawę, powinien wyjaśnić w jakiej dacie skarżący dowiedzieli się o możliwości wniesienia odwołania, a więc od jakiej daty należy liczyć termin do wniesienia odwołania. Pomocna w tym może być między innym informacja pochodząca od pełnomocnika skarżącej, który sporządzał apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w [...] .

Pozostałe kwestie dotyczące przywrócenia terminu nie były w sprawie sporne, w tym, organ właściwie przyjął, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy skarżących, gdyż w doręczonej im decyzji nie zostało zawarte stosowne pouczenie w tym zakresie.

Z przytoczonych powyżej względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.