Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SO/Kr 39/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: oddalono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy: article: art. 54 par 2, art.55 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku F.U. o wymierzenie Radzie Miejskiej w Tarnowie grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie postanawia wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek F.U. o wymierzenie Radzie Miejskiej w Tarnowie kary grzywny w trybie art. 55 § 1 w zw. z art. art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 20012 r., poz. 270 z późn. zm.) z powodu nieprzesłania w terminie skargi na uchwałę Rady z dnia 14 stycznia 2010 r. nr XLIV/598/2010. We wniosku wskazano, że powyższa skarga została wniesiona w dniu 10 września 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem organu i wedle informacji uzyskanych przez pełnomocnika F.U. do dnia złożenia przedmiotowego wniosku nie wpłynęła do Sądu.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Rada Miejska w Tarnowie wniosła o jego oddalenie jako bezzasadnego z uwagi na to, że skarga wraz z odpowiedzią oraz aktami sprawy została przesłana do WSA w Krakowie w terminie określonym w art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na dowód powyższego przedłożono potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię koperty zawierającej skargę, z której wynika, że została ona nadana listem poleconym w dniu 12 września 2014 r., zaś do organu wpłynęła w dniu 16 września 2014 r. Zaś z kserokopii dowodu nadania przez organ przesyłki zawierającej odpis skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz z wydruku z systemu śledzenia przesyłek Tracking Poczty Polskiej wynikać ma, iż korespondencja została nadana do Sądu w dniu 16 października 2014 r., a więc z zachowaniem 30 dniowego terminu, wynikającego z art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 20012 r., poz. 270 z późn. zm.) wynika, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z kolei, zgodnie z treścią art. 55 § 1 cytowanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Jak wynika z akt sprawy, w szczególności dokumentów załączonych przez organ do odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, skarga na uchwałę Rady Miasta Tarnowa z dnia 14 stycznia 2010 r. nr XLIV/598/2010 wpłynęła do organu w dniu 16 września 2014 r. (nadano ją za pośrednictwem UP Tarnów 3 w dniu 12 września 2014 r.), natomiast przesyłkę zawierającą przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę organ nadał na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 16 października 2014 r. Przedmiotowa skarga została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Kr 1713/14.

W świetle powyższych okoliczności wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Sądu termin trzydziestodniowy, o którym mowa w art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy liczyć od daty wpływu skargi do organu administracji publicznej, bowiem dopiero wówczas organ ma faktyczną możliwość ustosunkowania się do zarzutów i sformułowanych w niej wniosków (tak: postanowienia NSA z dnia 25 lipca 2012 r., sygn. akt I OZ 517/12, z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt II FZ 939/13). Przyjęcie innej daty inicjującej bieg tego terminu, np. daty nadania skargi w polskiej placówce pocztowej (tak jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie), przede wszystkim spowodowałoby jego skrócenie o czas potrzebny na dostarczenie przesyłki przez pocztę do adresata (organu). W praktyce oznaczałoby to, że w rzeczywistości organ nie ma trzydziestu dni na sporządzenie odpowiedzi i skompletowanie akt sprawy, lecz o kilka, a w razie opóźnienia w doręczeniu skargi z winy poczty lub zaginięcia przesyłki, nawet o kilkanaście dni mniej na wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 cyt. ustawy, bądź w ogóle termin ten już upłynął. Różnicowanie początku biegu analizowanego terminu od sposobu złożenia skargi uznać więc należy za sprzeczne z intencją ustawodawcy, bowiem w przypadku nadania skargi na poczcie organ co do zasady będzie miał mniej czasu na przygotowanie odpowiedzi i akt sprawy niż wówczas, gdy strona złoży skargę osobiście w biurze podawczym organu.

Mając powyższe na uwadze, wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, organ zastosował się do dyspozycji art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to znaczy przekazał skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy w ustawowym terminie, bowiem skarga wpłynęła do organu 16 września 2014 r., natomiast dokumenty przekazano do WSA w Krakowie w dniu 16 października 2014 r., tj. ostatniego dnia trzydziestodniowego terminu. W tej sytuacji brak jest jakichkolwiek podstaw do stosowania wobec organu sankcji w postaci wymierzenia grzywny.

Na marginesie warto odnotować, że art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi nie został sformułowany w sposób kategoryczny, w tym znaczeniu, że uchybienie terminowi z tego przepisu nie nakłada na Sąd obowiązku wymierzenia grzywny, gdy z wnioskiem takim wystąpi skarżący. Z przepisu wynika, że Sąd ma jedynie taką możliwość.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd w oparciu o art. 55 § 1 cyt. ustawy postanowił jak w sentencji.