Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2168/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 31 października 2012 r. M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2012 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. W treści przedmiotowej skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy).

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia.

M. P. swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnił tym, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji umożliwi mu "lepszą i bezpośrednią prezentację broni przez byłego jej użytkownika, da mu możliwość bezpośredniego oferowania broni oraz możliwość sprawdzenia funkcjonowania, stanu i jakości broni przez osoby zainteresowane zakupem", podkreślił, że to wszystko będzie miało diametralne znaczenie dla pozyskania zainteresowanych zakupem i dla osiągnięcia oczekiwanej ceny sprzedaży. Skarżący zwrócił uwagę na to, iż brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci ponoszenia wysokich kosztów opłat depozytowych, których to ze względu na trudną sytuację materialną skarżący nie jest w stanie ponieść oraz uzyskania ceny sprzedaży broni niższej niż oczekiwana – tzn. znaczna strata środków finansowych przy sprzedaży przedmiotu poniżej wartości oczekiwanej. W ocenie skarżącego oba te skutki mogą spowodować wystąpienie uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny.

Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.

Analiza powołanych przez M. P. we wniosku okoliczności nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy, umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji.

W ocenie Sądu, z podanych przez skarżącego okoliczności nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji rodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i powstania sytuacji, w której brak będzie możliwości przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy, czy też wynagrodzenia ewentualnej szkody.

Podkreślenia wymaga, iż wskazywana przez skarżącego okoliczność wyrządzenia znacznej szkody w postaci szkody materialnej związanej z ewentualną sprzedażą bądź z ewentualnym złożeniem broni do depozytu policyjnego, nie może być kwalifikowana w kategoriach znacznej szkody, ani też okoliczności, która spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

Wyjaśnić należy, iż stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 576), osoba, która utraciła uprawnienie do posiadania broni jest obowiązana niezwłocznie zbyć broń i amunicję do tej broni. Jeżeli broń nie zostanie zbyta w terminie 30 dni, należy ją złożyć wraz z amunicją do depozytu właściwego organu Policji (art. 22 ust. 3 ). Zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 ww. ustawy, koszty związane z deponowaniem broni i amunicji ponosi osoba, która utraciła prawo do jej posiadania, dysponująca ją w trybie określonym w art. 22 ust. 3. Stosownie do treści art. 23 ust. 3 ww. ustawy, w przypadku złożenia broni do depozytu, opłaty związane z deponowaniem broni i amunicji są pobierane po upływie roku od dnia ich złożenia do depozytu.

W ocenie Sądu ewentualna konieczność sprzedaży broni i uzyskanie z tego tytułu niekorzystnej ceny sprzedaży nie może być kwalifikowana w kategoriach znacznej szkody, ani okoliczności, która spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Natomiast argument dotyczący konieczności poniesienia ewentualnych wysokich kosztów opłaty związanej z deponowaniem broni również nie powoduje zaistnienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem opłaty związane z deponowaniem broni pobierane są po upływie roku od dnia jej złożenia do depozytu.

W związku z powyższym brak jest podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.