Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1912/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: ustanowić dla K. M. adwokata


UZASADNIENIE

K. M. (skarżący), zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy.

Następnie, do Sądu wpłynęła informacja, że skarżący został zwolniony ze Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców i Aresztu w Celu Wydalenia w P. i przekazany do konwoju w celu wykonania decyzji o wydaleniu z terytorium RP.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 września 2014 r., ustanowił dla skarżącego, którego miejsce pobytu nie jest znane, kuratora w osobie E. O., pracownika [...].

Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. M.

Na skutek złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, Sąd sporządził i doręczył wyrok wraz z uzasadnieniem kuratorowi skarżącego w dniu 9 stycznia

2015 r.

W dniu 26 stycznia 2015 r. M. O. wniosła w imieniu skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

W uzasadnieniu podniosła m. in., że skarżący jest obywatelem [...] i został wydalony z terytorium PR w dniu [...] lutego 2013 r. Po wydaleniu go z Polski, nie ma on możliwości obrony swoich praw. Rola ta przypada nieodpłatnemu kuratorowi, który jednak nie może wnieść skargi kasacyjnej z uwagi na przymus adwokacko-radcowski. Tym samym, kierując się najlepszym interesem cudzoziemca, kurator uznał, że konieczne jest w niniejszej sprawie wystąpienie z wnioskiem o ustanowienie dla skarżącego profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Kurator oświadczył, że nie posiada wiedzy w przedmiocie środków finansowych lub dochodów posiadanych przez cudzoziemca. Z praktyki [...] wynika, że cudzoziemcy przebywający w strzeżonych ośrodkach dla cudzoziemców zazwyczaj nie posiadają funduszy pozwalających im pokryć koszty opłat sądowych oraz pomocy prawnej. Nie mają oni możliwości podjęcia legalnej pracy ani nie uzyskują świadczeń społecznych ze strony państwa. Zazwyczaj też cudzoziemcy ubiegający się o nadanie statusu uchodźcy w Polsce, uciekają ze swego kraju pochodzenia w obawie o swoje życie lub zdrowie, rzadko posiadają jakiekolwiek znaczące środki finansowe przywiezione z kraju pochodzenia.

Stwierdzono, co następuje:

Rozpoznając przedmiotowy wniosek, należy wskazać, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, ze nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Instytucja prawa pomocy ma służyć osobom, którym brak środków utrudnia lub uniemożliwia dostęp do sądu.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący przed wydaleniem z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przebywał w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców w P. Znajdował się zatem na wyłącznym utrzymaniu państwa polskiego. Uwzględniając powyższe okoliczności i aktualną sytuację procesową, tj. mając na uwadze, że obecnie miejsce pobytu skarżącego nie jest znane oraz realizując prawo strony do rozpoznania jej sprawy przez niezawisły sąd, należało uwzględnić przedmiotowy wniosek i ustanowić dla skarżącego adwokata. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma szczególne znaczenie z uwagi na etap, na którym znajduje się postępowanie w sprawie. Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2014 r. została oddalona skarga K. M. Od przedmiotowego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Powyższy środek odwoławczy objęty jest przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącą prawa do sądu.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji