Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1115/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 257
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 240/15 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie uwierzytelnionych kopii akt sprawy postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę w zarządzeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 240/15 w ten sposób, że na pierwszej stronie w wierszu 2 od góry zamiast zwrotu "Postanowienie" wpisać "Zarządzenie" oraz w wierszu 3 od dołu zamiast "postanawia" wpisać "zarządza"; 2. oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 6 lipca 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 240/15, błędnie nazwanym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek P. S. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że P. S. w skardze na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wniosku o wydanie uwierzytelnionych kopii akt sprawy zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał wnioskodawcy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełnienia, podpisania i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Mimo doręczenia wnioskodawcy wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez złożenie go na urzędowym formularzu, P. S. nie uzupełnił braków, do których został wezwany. Z tych względów, w ocenie Sądu I instancji, konieczne było pozostawienie wniosku strony bez rozpoznania z uwagi na treść art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "P.p.s.a.").

W zażaleniu P. S. domagał się uchylenia zaskarżonego zarządzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.

W niniejszej sprawie P. S. zwrócił się do Sądu I instancji z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W związku z tym przekazano mu urzędowy formularz celem jego wypełnienia i zwrotu do Sądu. Jednocześnie wnioskodawca został pouczony o siedmiodniowym terminie do uzupełnienia wniosku i o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania w razie jego nieuzupełnienia. Pismo Sądu, do którego załączony był formularz, doręczono stronie w dniu 25 maja 2015 r., zatem termin do zwrotu uzupełnionego wniosku upłynął z dniem 1 czerwca 2015 r. Jednakże w zakreślonym terminie wnioskodawca nie nadesłał wypełnionego formularza. W tej sytuacji Sąd I instancji zobligowany był pozostawić wniosek bez rozpoznania, zgodnie z treścią art. 257 P.p.s.a., w myśl którego pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu, jak również gdy strona nie uzupełniła w zakreślonym przez sąd terminie braków wniosku. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek P. S. bez rozpoznania.

Pozostawienie wniosku bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych następuje zarządzeniem, a nie jak omyłkowo przyjął to Sąd I instancji w formie postanowienia (art. 257 w zw. z art. 49 § 2 P.p.s.a.). Sprostowania powyższej omyłki Sądu I instancji dotyczącej rodzaju wydanego w sprawie orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny dokonał na podstawie art. 156 § 3 P.p.s.a. Nie ulega bowiem wątpliwości, że błędne oznaczenie rodzaju wydanego w sprawie orzeczenia było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej, która może być sprostowana przez NSA we wskazanym trybie.

W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 3 w związku z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.

Natomiast na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.