Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 141/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 63, 64 par. 2, art. 37
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 53 par. 2, art. 3 par. 2 pkt 8 i 9
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2021 r. sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznanie wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z 8 lipca 2021 r. C. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na bezczynność Prezydenta W. w zakresie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji przy ul. D. [...] w W..

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że pismem z [...] maja 2021 r. skarżąca złożyła podanie za pośrednictwem ePUAP, zatytułowane "wniosek o warunki zagospodarowania". Ze względu na brak technicznych możliwości do otwarcia załączników załączonych do powyższego wniosku, organ pismem z [...] maja 2021 r. organ zwrócił się do skarżącej o ponowne ich przesłanie. Wezwanie to nie zostało jednak odebrane przez stronę skarżącą. W związku z tym organ wezwaniem z [...] maja 2021 r. zwrócił się do skarżącej o usunięcie braków formalnych w złożonym wniosku o warunki zagospodarowania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Odpowiadając na powyższe wezwanie skarżąca przesłała za pośrednictwem ePUAP częściowo żądane dokumenty.

Następnie w dniu 14 czerwca 2021 r. organ wezwał skarżącą do nadesłania dokumentów potwierdzających, że jest właścicielem terenu, którego dotyczy wniosek. W odpowiedzi skarżąca nadesłała częściowo zanonimizowany wypis aktu notarialnego z [...] stycznia 2021 r. Równocześnie w piśmie z [...] czerwca 2021 r. skarżąca złożyła ponaglenie na bezczynność Prezydenta W. w zakresie rozpatrzenia wniosku o wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponaglenie to zostało w dniu [...] czerwca 2021 r. przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które postanowieniem z [...]lipca 201 r. orzekło, że organ nie dopuścił się przewlekłości w przedmiotowej sprawie. Akta niniejszej sprawy zostały zwrócone do organu I instancji w dniu [...]lipca 2021 r.

Pismem z dnia [...]lipca 2021r. organ pozostawił wniosek z dnia [...]maja 2021r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji dotyczącej budynku jednorodzinnego , przy ul. D. [...]w Dzielnicy W. W.- bez rozpoznania.

Skargę na bezczynność Prezydenta W. wniósł C. sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się stwierdzenia bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązania organu do załatwienia wniosku w przedmiotowej sprawie, a także zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej opisał stan faktyczny niniejszej sprawy. Wyjaśnił, że wezwanie skierowane do Spółki w dniu [...]maja 2021 r. zostało sformułowane w niewłaściwej formie, gdyż skarżąca oświadczyła o rezygnacji z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Dodał, że żadne przepisy prawne nie obligują wnioskodawcy do wykazywania, że jest właścicielem nieruchomości będącej przedmiotem wniosku, stąd zdaniem pełnomocnika skarżącej takie wezwania były nieprawidłowe.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc że nie dopuścił się zarzucanej mu bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Kontrola sądu administracyjnego zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sprowadza się do badania zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na badaniu, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ponadto sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

W myśl zaś art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być brak działań administracji publicznej w sytuacji, gdy obowiązujące przepisy nakładają na jej organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej w określonym czasie i w określonej formie. Z powyższych przepisów wynika, że zaskarżalna do sądu opieszałość organu administracji w procedowaniu może przybrać dwie postacie - bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Przyjmuje się, że celem skargi na bezczynność jest zobligowanie organu administracji publicznej do podjęcia działań, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 zd. 1 omawianej ustawy, sąd - uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a - zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji, dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązku wynikających z przepisów prawa. Rozpatrując skargę sąd stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania i ustala czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w tym przepisie.

Jednocześnie stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. wymogiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu jest jej poprzedzenie ponagleniem skierowanym do właściwego organu. W przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła stosowne ponaglenie w piśmie z [...]czerwca 2021 r.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 12 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a.") organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia, jak również zobowiązane są do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). Na gruncie art. 35 § 1 i 3 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

Dodatkowo należy wyjaśnić, że za bezczynność organu administracji publicznej należy uznać taki stan postępowania, w którym organ administracji publicznej prowadzący postępowanie narusza obowiązujący w tym postępowaniu termin załatwienia sprawy administracyjnej albo termin ustalony zgodnie z art. 36 § 1. Stwierdzenie bezczynności organu administracji publicznej może nastąpić po bezspornym ustaleniu, że organ ten nie załatwił sprawy w terminie (por. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2021, art. 37). Przyczyny, z powodu których nastąpiło przekroczenie terminu załatwienia sprawy, są nieistotne dla stwierdzenia bezczynności organu. Nie ma zatem znaczenia, czy organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale nie załatwił sprawy w terminie (por. wyrok NSA z 17 marca 2016 r., sygn. akt I OSK 2567/15, LEX nr 2036047). Przyczyny przekroczenia terminu załatwienia sprawy mogą mieć natomiast znaczenie przy ocenie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 37 § 6 pkt 1). Istotą skargi na bezczynność jest zatem doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę złożoną w tym przedmiocie bierze pod uwagę wyłącznie to, czy została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić bezczynności. Kluczowe jest zatem ustalenie, czy w danym stanie sprawy na organie spoczywał obowiązek wydania aktu lub dokonania czynności kończących postępowanie, a następnie czy organ uczynił to w ustawowym terminie, jak również, czy ewentualne opóźnienie jest usprawiedliwione.

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie organ nie dopuścił się bezczynności, bowiem wniosek z dnia [...]maja 2021r. posiadał braki formalne, a w związku z ich nieuzupełnieniem przez wnioskodawczynię w całości, organ na podstawie art.64 § 2 k.p.a. pozostawił wniosek bez rozpoznania.

Organ wezwaniem z [...]maja 2021r., doręczonym w dniu [...]czerwca 2021r. zwrócił się do skarżącej o usunięcie braków w złożonym wniosku o warunki zagospodarowania w terminie 7 dni poprzez:

1. jednoznaczne określenie rodzaju wniosku, np. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy lub o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego;

2. precyzyjne i jednoznaczne określenie przedmiotu wniosku;

3. podanie adresu inwestycji;

4. podanie nr działki i obrębu geodezyjnego inwestycji;

5. dostarczenie oryginału kopii aktualnej mapy zasadniczej W. w skali 1:500 lub 1:1000 przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, bez naniesienia przez wnioskodawcę oznaczeń, obejmującą trzykrotność szerokości frontu działki, nie mniej jednak niż 50m;

6. prawidłowe i jednoznaczne wkreślenie na kopiii ww. mapy zasadniczej granic terenu inwestycji oraz oznaczenia ich literowo lub cyfrowo ( każdego punktu załamania) oraz skorelowania naniesionych oznaczeń z wnioskiem;

7. jednoznaczne oznaczenie granic obszaru, na który inwestycja będzie oddziaływać na kopii ww. załącznika mapowego o oznaczenie ich literowo lub cyfrowo oraz skorelowania naniesionych oznaczeń z wnioskiem;

8. podanie we wniosku powierzchni terenu inwestycji;

9. podanie powierzchni terenu podlegającej przekształceniu;

10. określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych oraz powierzchni ternu podlegającej przekształceniu, przedstawione w formie graficznej i opisowej;

11. podanie liczby miejsc parkingowych wraz z podaniem powierzchni użytkowej;

12. określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko;

13. prawidłowe określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz charakteryzujących jej wpływ na środowisko ( pkt 3.4 wniosku). Definicje np. Powierzchni zabudowy- określone w rozp. Rady Ministrów z 20 września 2019r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko nie są tożsame z definicjami wynikającymi z ustawy Prawo budowlane;

14. przedłożenie ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia , jeżeli inwestycja ujęta jest w rozp. . Rady Ministrów z 20 września 2019r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ( Dz.U. z 2019r. , poz. 1839);

15. wskazanie dojazdu do planowanej inwestycji- dostępu do drogi publicznej poprzez podanie nazwy drogi publicznej, do której ma dostęp teren inwestycji;

16. określenie czy dostęp do drogi publicznej planowanej inwestycji jest bezpośredni czy pośredni. Jeśli pośredni należy wskazać przez jakie działki będzie się odbywać;

17. określenie czy dostęp do drogi publicznej jest istniejący czy projektowany;

18. określenie zapotrzebowania na media np. na dobę, na miesiąc, sposobu odprowadzania wód opadowych oraz unieszkodliwiania odpadów;

19. jeżeli wnioskodawca nie jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym terenu, którego wniosek dotyczy- uiszczenie opłaty skarbowej w wysokości 598 zł za wydanie decyzji o warunkach zabudowy oraz przedłożenie dowodu jej opłaty.

Następnie w dniu 14 czerwca 2021 r. organ wezwał skarżącą do nadesłania dokumentów potwierdzających, że jest właścicielem terenu, którego dotyczy wniosek.

W odpowiedzi na powyższe wezwania skarżąca spółka nie uzupełniła wniosku w zakresie pkt 2,5,6,7,9,11,12,13,18 zobowiązania z 21 maja 2021r.

Zgodnie z art 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie spełnia wymogów formalnych ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego podanie do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dnia, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Należy podkreślić, że wezwanie do uzupełnienia braków podania, o którym mowa w art. 64 § 2 k.p.a. nie jest załatwieniem sprawy zainicjowanej złożonym wnioskiem i nie zwalnia od zarzutu bezczynności w załatwieniu sprawy. Takim załatwieniem jest dopiero czynność pozostawienia podania bez rozpoznania. Po drugie, a co jest najistotniejsze, czynność pozostawienia podania bez rozpoznania zwalnia z zarzutu bezczynności jedynie wówczas gdy jest prawidłowa tj. gdy została poprzedzona zasadnym wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych. W rozpoznawanym przypadku wezwanie to nie było celowe. Do braków formalnych, które rodzą obowiązek organu administracji publicznej wezwania strony do usunięcia w ustawowym terminie, należą braki podania wskazane w art. 63 § 2 k.p.a. – określenie żądania, podpis strony, jeżeli działa przez pełnomocnika dołączenie pełnomocnictwa oraz wymagania określone w przepisach szczególnych.

Wyjaśnić trzeba, że w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu organ wyznacza wokół działki budowlanej objętej wnioskiem obszar analizowany i przeprowadza analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie , o którym mowa art. 61 ust 1 – 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Granicę obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust 2 pkt 1 przywołanej ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem, nie mniejszej jednak niż 50m (§ 3 rozp. Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Przy czym warunki rozporządzenia dotyczą również budynków rozbudowywanych i nadbudowywanych a nie tylko nowo wznoszonych.

Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest konieczne jeśli inwestor chce na nieruchomości wprowadzić zmiany, takie jak:

• budowa, rozbudowa domu lub nadbudowa budynku;

• wykonanie robót budowlanych, które wymagają pozwolenia na budowę;

• przekształcenie sposobu użytkowania obiektu.

Składając wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy wnioskodawca winien dokładnie określić granice terenu objętego wnioskiem i przedstawić kopię mapy zasadniczej, która obejmuje dany teren i obszar, na który inwestycja może oddziaływać. W części wniosku dotyczącej charakterystyki inwestycji wnioskodawca winien określić:

• zapotrzebowanie na wodę i energię wraz ze sposobem odprowadzania ścieków, jak i inne potrzeby w zakresie infrastruktury technicznej i sposoby unieszkodliwiania odpadów;

• graficznie i opisowo planowany sposób zagospodarowania terenu oraz zabudowy, w tym przeznaczenie i gabaryty projektowanych obiektów budowlanych;

• charakterystyczne parametry techniczne inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko;

Zgodnie z cytowanym rozporządzeniem wykonawczym w decyzji o warunkach organ określić winien wymagania dotyczące ustalania: 1) linii zabudowy; 2) wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu; 3) szerokości elewacji frontowej; 4) wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki; 5) geometrii dachu (kąta nachylenia, wysokości kalenicy i układu połaci dachowych).

Co za tym idzie prawidłowe było wezwanie skarżącej do uzupełnienia wniosku o dane określone pkt 2, 5, 6,7, 9, 10, 11, 12 13, 18 zobowiązania z dnia 21 maja 2021r.

Wśród dokumentów które wnioskodawca winien załączyć do wniosku o wydanie decyzji o warunkach znajdują się więc:

• 2 egzemplarze kopii mapy zasadniczej lub w przypadku jej braku – mapy ewidencyjnej.

• opisowe lub graniczne określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu.

• decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach – w zależności od inwestycji, ponieważ nie każda będzie wymagała dołączenia takiego dokumentu. Przedsięwzięcia, dla których trzeba uzyskać decyzję środowiskową, ujęte są w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ( Dz.U. z 2019r. , poz. 1839);

• dokument potwierdzający możliwość uzbrojenia terenu objętego wnioskiem – potrzebny, jeśli inwestycja wymaga podłączenia do sieci uzbrojenia terenu. Może to być umowa na wykonanie uzbrojenia terenu zawarta pomiędzy właściwą jednostką organizacyjną a inwestorem.

• dowód zapłacenia opłaty skarbowej.

Wobec braków w złożonym w dniu [...]maja 2021r. wniosku, organ na podstawie art 64 § 2 k.p.a. wezwał wnoszącego podanie do ich usunięcia w wyznaczonym terminie 7 dna, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Wobec niewykonania zobowiązania z dnia [...]maja 2021r. w zakresie pkt 2, 5, 6,7, 9, 10, 11, 12 13, 18 , organ , zgodnie z prawem, pozostawił wniosek bez rozpoznania pismem z dnia 21 lipca 2021r.

Organ nie mógł rozpoznać wniosku dotkniętego brakami formalnymi, bowiem tylko prawidłowy formalnie wniosek może spowodować wszczęcie postępowania w sprawie administracyjnej i w konsekwencji wykreować obowiązek właściwego organu, załatwienia sprawy w sposób określony w art. 104 k.p.a.

Pozostawienie wniosku z dnia [...]maja 2021r. bez rozpoznania uwolniło organ od zarzutu pozostawania w bezczynności, gdyż była to czynność prawidłowa tj. poprzedzona zasadnym wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Należy także podkreślić, że organ nie pozostawał w bezczynności od chwili wniesienia wniosku przez skarżącą, bowiem ostatnie wezwanie zostało skierowane do inwestora w dniu [...]czerwca 2021r., a zwrot akt z SKO rozpoznającego ponaglenie nastąpiło w dniu [...]lipca 2021r.

Należy także podkreślić, iż k.p.a. nie określa formy orzeczniczej w jakiej ma nastąpić pozostawienie podania bez rozpoznania. W literaturze przedmiotu jak i orzeczeniach sądów administracyjnych przyjmuje się, że jest to czynność materialno – techniczna, która nie należy jeszcze do postępowania "w sprawie" i która nie wymaga wydania ani decyzji, ani postanowienia. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2007 r. sygn. akt II GSK 295/06, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2000 r. sygn. akt I SAB 133/99. Podobny pogląd wyraził także Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 8 czerwca 2000 r. sygn. akt III ZP 11/00). "Nie każde bowiem podanie automatycznie uruchamia kompetencje do rozpatrzenia sprawy. "Tylko właściwy "impuls", a więc podanie spełniające określone przez prawo wymagania, jest w stanie doprowadzić do aktualizacji kompetencji do rozpatrzenia sprawy, czyli uruchomienia procesu stosowania prawa, a w konsekwencji spowodować wszczęcie postępowania administracyjnego. Wszelkie impulsy, czyli podania nie odpowiadające wymaganiom prawa, nie są w stanie zaktualizować i uruchomić kompetencji organu do rozpatrzenia sprawy, tj. uruchomienia procesu stosowania prawa, co oznacza równocześnie, że nie są w stanie doprowadzić do wszczęcia postępowania administracyjnego. (E. Bojanowski, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1996 r. sygn. akt II SA 1473/94).

Za takim rozumieniem tej czynności opowiedział się WSA w Gliwicach w sprawie o sygn. akt IV SA/GL 746/07, WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1021/04, WSA w Opolu w sprawie o sygn. akt I SA/Op 221/08, jak i komentatorzy (B. Adamiak i J.Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, wydawnictwo C.H.Beck wydanie 9, str. 373 i nast.; A. Wróbel, w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2005, komentarz do art. 64).

Na marginesie należy także wyjaśnić, że Sąd orzekający w sprawie niniejszej stoi na stanowisku, że czynność pozostawienia podania bez rozpoznania posiada wszystkie cechy pozwalające na zakwalifikowanie jej do czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325)) i może być przedmiotem skargi wnoszonej do sądu administracyjnego. Pozostawiając wniosek strony bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) organ administracji wypowiada się na temat przeszkód w realizacji wynikającego wprost z prawa uprawnienia strony do żądania merytorycznego załatwienia jej sprawy. Prawo strony do tego żądania wynika z art. 61 § 1 k.p.a. Czynność z art. 64 § 2 k.p.a. jest też czynnością jednostronną i władczą w tym sensie, że zamyka drogę do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty, jest wreszcie podejmowana w sprawie indywidualnej. Takie stanowisko dotyczące charakteru prawnego czynności pozostawienia podania bez rozpoznania jest dominujące w najnowszym orzecznictwie sądowym (vide: wyrok NSA z 14 września 2011 r., II GKS 873/10, Lex nr 996976, wyrok NSA z 2 marca 2011 r., II FSK 2624/10, Lex 842886).

Konkludując skarżąca ma prawo wywieść skargę na pozostawienie jej wniosku z dnia [...]maja 2021r. bez rozpoznania, do sądu administracyjnego. Ma również uprawnienie do złożenia ponownego wniosku o wydanie decyzji o warunkach dla planowanej inwestycji.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.