Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 61/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania odwołań od decyzji z dnia [...]r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania odwołań od decyzji z dnia [...]r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej.

W odpowiedzi na skargę organ pierwszej instancji wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podnosząc, że przedmiotowe odwołania przesłał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismem z dnia [...]r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności organu pierwszej instancji w zakresie nieprzekazania organowi odwoławczemu odwołań wraz z aktami administracyjnymi spraw.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 lutego 2012 r., I OSK 169/12 (LEX nr 1120619) wyjaśnił, iż żądanie przekazania odwołania nie dotyczy sprawy, w której organ obowiązany byłby podjąć jakiekolwiek z działań, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., w tym również wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy. Z powyższego – zdaniem NSA – wynika, że skarga na bezczynność lub przewlekłość postępowania organu administracji w tym zakresie jest niedopuszczalna.

Należy bowiem podkreślić, że przekazanie odwołania wraz z aktami administracyjnymi sprawy nie następuje w drodze decyzji administracyjnej, postanowienia ani wydania pisemnej interpretacji prawa podatkowego (art. 3 § 2 pkt 1-3 i 4a p.p.s.a.). Przekazanie takie nie stanowi również innego aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., albowiem wspomniane w tym przepisie "inne akty lub czynności", muszą "dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażono pogląd, który Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela, że aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jest indywidualny akt lub czynność o charakterze władczym, rozstrzygające o tym, czy konkretnemu podmiotowi przysługuje określone uprawnienie wynikające z przepisu prawa albo czy ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki. Przekazanie organowi drugiej instancji odwołania wraz z aktami administracyjnymi nie ustala, nie stwierdza, ani też nie potwierdza uprawnień bądź obowiązków skarżącego wynikających z przepisów prawa (por. przykładowo: postanowienie NSA z dnia 24 marca 1998 r., II SA 1155/97, ONSA 1999, nr 2, poz. 51; postanowienia WSA w Warszawie: z dnia 30 sierpnia 2011 r., IV SAB/Wa 93/11, LEX nr 897629 i z dnia 26 sierpnia 2011 r., IV SAB/Wa 85/11, LEX nr 897627; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 8 listopada 2011 r., II SAB/Wr 53/11, LEX nr 1159272).

Skoro zatem skarga do sądu administracyjnego przysługuje na bezczynność postępowania organu administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., a przekazanie odwołań wniesionych przez Z. W. nie należy do żadnego z aktów lub czynności wymienionych w tych przepisach, to należało uznać skargę za niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.