Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 243/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 190 ust. 1, ust. 2 pkt 2, art. 207 ust. 1, art. 160 ust. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 572
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Rektora Wyższej Szkoły Bankowej w P. z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] (nr albumu [...]) w przedmiocie skreślenia z listy studentów; oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...], Prodziekan Wydziału Finansów i Rachunkowości Wyższej Szkoły B. w P. (dalej jako "Prodziekan"), skreślił J. K. nr albumu [...] (dalej również jako "studentka") z listy drugiego roku studiów drugiego stopnia niestacjonarnych na kierunku zarządzanie Wydziału Finansów i Rachunkowości. W sentencji decyzji Prodziekan powołał art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm., dalej jako "k.p.a.") oraz § 73 ust. 1d Regulaminu studiów Wyższej Szkoły B. w P. (dalej WSB w P.).

W uzasadnieniu decyzji Prodziekan wyjaśnił, iż decyzja o skreśleniu z listy studentów wydana została z powodu niezaliczenia semestru trzeciego w roku akademickim 2013/2014, sesja letnia. Doręczając decyzję organ pouczył studentkę o prawie wniesienia odwołania. Pouczył również, że w przypadku wniesienia odwołania i jednoczesnego złożenia stosownego podania w sprawie oraz uregulowania ewentualnych zaległości finansowych decyzja zostanie uchylona.

J. K. pismem wniesionym w dniu [...] listopada 2014 r. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie.

W uzasadnieniu odwołania studentka podniosła, że miała przyznany urlop dziekański do końca semestru zimowego 2014/2015, jednak do [...].10.2014 r. miała możliwość zaliczania zaległych przedmiotów. Nie był to dla niej wystarczający termin. Chciałaby pozostać na liście studentów oraz pozostać na urlopie i mieć możliwość zaliczania zaległych przedmiotów. Studentka podała, że na swoje usprawiedliwienie ma tylko chorobę, która uniemożliwiła jej zaliczyć przedmioty w wyznaczonym terminie. Zaznaczyła, że wywiązuje się z regulaminu WSB w P., nie zalega z płatnościami oraz nie wypowiada się źle na temat uczelni.

Do odwołania studentka załączyła decyzję Prodziekana z dnia [...] marca 2014r. o skierowaniu na urlop dziekański w semestrze letnim roku akademickiego 2013/14 i zimowym roku akademickiego 2014/15 oraz zaświadczenie lekarskie z dnia [...] kwietnia 2014r. wystawione przez Kierownika ds. medycznych Niepublicznego Psychiatrycznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Sp. z o.o. w B. - zaznaczając, że obejmuje ono okres objęty decyzją o skierowaniu na urlop dziekański.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] nr albumu [...] Rektor WSB w P., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz § 77 ust. 2 pkt 2 Regulaminu studiów Wyższej Szkoły B. w P., utrzymał w mocy decyzję Prodziekana z dnia [...] listopada 2014 r. o skreśleniu odwołującej z listy studentów.

W uzasadnieniu decyzji Rektor stwierdził, iż nie ma podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji. Rektor podniósł, iż uwzględniając wniosek studentki z dnia [...] lutego 2014 r. Prodziekan skierował ją na urlop dziekański czynny. Studentka w decyzji tej zobowiązana została do zaliczenia zaległych przedmiotów z semestru trzeciego. Termin na zaliczenie zaległości upływał [...] września 2014 r., przy czym zgodnie z decyzją Prodziekana należało zaliczyć co najmniej jeden przedmiot w miesiącu, począwszy od kwietnia 2014 r., z przerwą w lipcu i sierpniu. W wyznaczonym terminie studentka zaliczyła tylko jeden przedmiot - "Metody analizy rynku" - w czerwcu 2014 r. Dnia [...] września 2014 r. studentka złożyła kolejne podanie do Prodziekana z wnioskiem o dalsze przedłużenie terminu zaliczenia zaległych przedmiotów. Z przedstawionych dokumentów wynika, że w wyznaczonym przez Prodziekan terminie do końca października 2014 r. studentka nie uzyskała zaliczenia z żadnego z trzech przedmiotów w zakresie wykładów oraz ćwiczeń. Ze względu na nieustosunkowanie się do decyzji postanowiono, że dalsze przedłużanie terminu zaliczania przedmiotów nie będzie możliwe. Po przyjęciu wyjaśnień, w związku z art. 190 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz art. 138 k.p.a. Rektor stwierdził, że zaskarżoną decyzję utrzymuje w mocy.

J. K. pismem z dnia [...] lutego 2015 r. wniosła w terminie skargę na powyższą decyzję Rektora WSB w P., żądając jej uchylenia oraz uchylenia decyzji Prodziekana z dnia [...] listopada 2014 r.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż decyzje rażąco naruszają prawo bowiem zostały wydane przy wadliwym uznaniu, że z własnej winy nie spełniła warunków udzielonego jej urlopu dziekańskiego, podczas gdy uchybienie nałożonych na nią obowiązków wynikało, nie z jej złej woli, ale z choroby psychicznej, którą rozpoznano u niej już w 2004 r. Nasilenie choroby, wyłączające możliwość kierowania jej postepowaniem i możliwość przygotowania się do zaliczeń trwało przez cały okres letni 2014 r., zaś pogorszenie nastąpiło w końcu lipca 2014 r. skutkiem czego od dnia [...] grudnia 2014 r. przebywa na leczeniu w Szpitalu Psychiatrycznym w C., na dowód czego do skargi skarżąca załączyła Zaświadczenie lekarskie z dnia [...] lutego 2015 r., wystawione przez Ordynatora Oddziału ogólnopsychiatrycznego SPP ZOZ Szpitala w C., zaświadczenie z dnia [...] lutego 2015 r. o okresach leczenia pacjentki w tymże szpitalu, zaświadczenie z dnia [...] grudnia 2014 r. oraz z [...] lutego 2015 r. - wnosząc zarazem o przeprowadzenie dowodów z tych dokumentów. Skarżąca podniosła, że skoro uchybienie nałożonych na nią obowiązków wynikało z choroby, to niesprawiedliwe jest obarczanie jej skutkami i pozbawienie szansy na ukończenie dalece zaawansowanych studiów. Skarżąca podniosła, że z zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] grudnia 2014 r. wynika, że wskazane jest uelastycznienie terminów zaliczeń oraz indywidualny tok nauki. Z zaświadczenia z dnia [...] lutego 2015 r. wynika, że pacjentka będzie mogła kontynuować naukę po uzyskaniu stanu remisji. Zdaniem skarżącej z powyższego wynika, że także przed [...] września 2014 r. nie mogła uczyć się, czyli zaistniała okoliczność losowa, od niej niezależna. W tych okolicznościach władze uczelni nie powinny skreślać jej z listy studentów, tym bardziej, że przedłożyła zaświadczenie lekarskie na okoliczność choroby. Przyznaje, że jego treść mogła być dla władz uczelni niejasna, ale taką miała w tym czasie zdolność myślenia i udowadniania swoich twierdzeń. Kończąc skarżąca podniosła, że jest na piątym roku studiów, których realizowanie połączone było z wielkim z jej strony wysiłkiem finansowym. Przywrócenie jej statusu studenta pozwoli odbudować jej psychikę i umożliwi prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie.

Rektor WSB w P. – w imieniu tego organu ustanowiony w sprawie profesjonalny pełnomocnik, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Podniesiono, że okoliczność niezaliczenia przez skarżącą semestru na trzecim roku studiów jest bezsporna. Skarżąca już po upływie przedłużonego po raz kolejny terminu do zaliczenia przedmiotów, tj. do dnia [...] października 2014 r., nie zajęła żadnego stanowiska w sprawie, w szczególności nie złożyła żadnego wniosku, zgodnie z możliwościami, jakie daje Regulamin studiów na WSB w P. Wcześniej takie wnioski skarżąca składała. Rektor uwzględnił stan zdrowia skarżącej według informacji, jakie posiadał na dzień wydawania zaskarżonej decyzji – zaświadczenia o stanie zdrowia z dnia [...] kwietnia oraz [...] grudnia 2014 r. Rektor nie wskazywał, iż niezaliczenie przedmiotów miało miejsce z winy studentki. Podobnie okoliczność stanu jej zdrowa, w zakresie posiadanej wiedzy, organy uczelni uwzględniały, o czym świadczy skierowanie studentki na czynny urlop dziekański. Zatem sposób studiowania został zmodyfikowany dla potrzeb studenta. Okazało się jednak, że pomimo wychodzenia naprzeciw oczekiwaniom studenta kolejne przedłużenia terminów i modyfikacje nie wykazują żadnego rezultatu. Kończąc podniesiono, że sąd administracyjny przeprowadza kontrolę zaskarżonej decyzji według stanu na dzień wydania zaskarżonego orzeczenia, zatem wnioski dowodowe powołane przez skarżącą nie zasługują na uwzględnienie. Nie zasługuje również na uwzględnienie zawarte w skardze żądanie przywrócenia statusu studenta wraz z prawem do dalszego urlopu dziekańskiego w semestrze letnim w roku akademickim 2014/2015 oraz w semestrze zimowym w roku akademickim 2015/2016 wraz z prawem do zaliczenia zaległych przedmiotów w terminie do [...] lutego 2016 r. W tym zakresie pełnomocnik organu wyjaśnił, iż żądanie to zmierza do ustalenia statusu studenta w kontekście ewentualnej możliwości uzyskania przedłużenia udzielonego urlopu dziekańskiego i wyznaczenia terminów do zaliczenia zaległych przedmiotów. Zgodnie z § 48 Regulaminu studiów WSB w P. uzyskanie urlopu długoterminowego na okres dłuższy niż dwa semestry jest niemożliwe. Skarżąca tę możliwość wykorzystała w całości.

Do odpowiedzi na skargę załączono Statut WSB w P. oraz Regulamin studiów WSB w P. – załącznik Nr [...] do uchwały nr [...] Konwentu WSB w P. z dnia [...] kwietnia 2014 r.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do pełnomocnik organu uzupełnił akta administracyjne sprawy składając do akt wniosek skarżącej z dnia [...] sierpnia 2014r., doręczony organowi [...] września 2014r. wraz z zaświadczeniami lekarskimi z [...] kwietnia i [...] września 2014r. oraz decyzje Prodziekana Wydziału Finansów i Bankowości WSB w P. z dnia: 12 września, [...] października oraz [...] listopada 2014r.

Na rozprawie sądowoadministracyjnej przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2015 r. pełnomocnik organu wyjaśnił, że instytucję czynnego urlopu dziekańskiego w tym przypadku zastosowano wobec wyczerpania wcześniej przez skarżącą możliwości udzielenia urlopu dziekańskiego, o jakim mowa w § 49 Regulaminu studiów. Ten urlop dziekański skarżąca miała udzielony za dwa semestry w roku akademickim 2011-2012. Wcześniej skarżąca miała udzielany dwukrotnie urlop dziekański czynny, a to z tej przyczyny, że nie było już możliwości udzielenia urlopu dziekańskiego – na studiach licencjackich. Podstawy prawnej do udzielenia urlopu dziekańskiego czynnego w istocie nie ma – uczelnia stosuje tę instytucję w sytuacjach wyjątkowych, w tym przypadku uwzględniając specyfikę choroby skarżącej. Za czas objęty urlopem skarżąca ponosiła opłaty. Pełnomocnik wyjaśniła nadto, iż dokumenty złożone na wezwanie Sądu są wysyłane do studentów zarówno listownie, jak i za pośrednictwem systemu ExtraNet (poczta mailowa). Skarżąca nie składała wniosku o indywidualny tok studiów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) stosownie do przysługujących sądowi administracyjnemu kompetencji, Sąd kontroluje zaskarżone decyzje pod kątem ich zgodności z prawem. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest jedynie sprawdzenie, czy zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa materialnego oraz czy przy jej podejmowaniu nie zostały naruszone w sposób istotny przepisy postępowania administracyjnego. Natomiast stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U.2012 poz. 270 ze zm. – dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi, a także powołaną podstawą prawną.

Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (tj. Dz. U. z 2012 poz. 572 ze zm.). Zgodnie z art. 190 ust. 1 powołanej ustawy, kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej, którym w świetle art. 60 ust. 6 tejże ustawy jest dziekan wydziału, skreśla studenta z listy studentów w przypadku (1) niepodjęcia studiów, (2) rezygnacji ze studiów, (3) niezłożenia w terminie pracy dyplomowej bądź egzaminu dyplomowego lub (4) ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni. Według art. 190 ust. 2 cytowanej ustawy, kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może też skreślić studenta z listy studentów w przypadku (1) stwierdzenia braku postępów w nauce, (2) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie lub (3) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Od decyzji wydanych na podstawie art. 190 ust 1 i 2 stronie przysługuje odwołanie do rektora uczelni (art. 190 ust. 3). Ponadto art. 207 ust. 1 tejże ustawy przewiduje, że do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Zawarte w art. 207 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym postanowienie o odpowiednim stosowaniu przepisów k.p.a., m.in. do decyzji w indywidualnych sprawach studentów, wynika z pozycji uczelni określonej w art. 4 ust. 1 jako jednostki organizacyjnej autonomicznej we wszystkich obszarach swojego działania na zasadach określonych w ustawie. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 maja 2011 r., I OSK 707/11 wskazał, że odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony. W orzecznictwie i w doktrynie przyjęty został pogląd, że decyzja organów uczelni nie musi spełniać tak surowych kryteriów jak decyzja organu administracji publicznej, z uwagi na zasadę autonomii szkół wyższych wyrażoną w art. 77 ust. 5 Konstytucji RP i art. 4 ust. 1 ww. ustawy (por. np. wyrok NSA z 25 czerwca 2002 r., I SA 106/02, LEX nr 137851). Odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. oznacza, że mogą być one stosowane tylko w takim zakresie i w taki sposób, aby uzupełniać, a nie modyfikować przepisy prawa o szkolnictwie wyższym.

Jak wynika z zaskarżonej decyzji, przyczyną utrzymania w mocy decyzji Prodziekana Wydziału Finansów i Rachunkowości WSB w P. o skreśleniu J. K. z listy studentów było uznanie, że skarżąca studentka nie uzyskała zaliczenia semestru w określonym terminie. Możliwość skreślenia studenta z listy studentów z tej przyczyny przewiduje art. 190 ust. 2 pkt. 2 ustawy o szkolnictwie wyższym, który stanowił podstawę prawną zaskarżonej decyzji. Powyższa regulacja ma też odzwierciedlenie w treści Regulaminu studiów WSB w P., który określa - w myśl art. 160 ust. 1 ustawy - organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta. Stosownie do treści § 73 pkt 1 d Regulaminu studiów WSB w P. dziekan skreśla studenta z listy studentów w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku studiów w określonym terminie. W tym zakresie Regulamin powtarza zatem treść przepisu art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżąca miała problemy z zaliczeniem trzeciego semestru na drugim roku niestacjonarnych studiach magisterskich w WSB w P. – kierunek zarządzanie. Problemy, wynikające bezspornie z jej stanu zdrowia, miały miejsce już na wcześniejszych studiach licencjackich. Wystąpiły również na aktualnie realizowanych przez skarżącą studiach magisterskich. Z akt sprawy wynika, że uczelnia okoliczność tę miała na uwadze, czego wynikiem było udzielanie skarżącej kolejnych urlopów dziekańskich. Skarżąca przy tym już wcześniej wyczerpała możliwości, jakie wynikają z zapisów § 49-51 Regulaminu studiów na WSB w P., określających zasady udzielania urlopów studentom tej uczelni. Zgodnie bowiem z § 49 pkt 1 Regulaminu student może uzyskać urlop długoterminowy niekrótszy niż jeden semestr i niedłuższy niż dwa semestry w całym okresie studiów.

Istotą urlopu długoterminowego uregulowanego wymienionym przepisem jest zwolnienie studenta z obowiązku zaliczania przedmiotów przewidzianych do realizacji - za okres objęty urlopowaniem, co jednoznacznie wynika z zapisu § 51 Regulaminu. Po zakończeniu urlopu długoterminowego student podejmuje studia od początku semestru, w którym uzyskał urlop, zgodnie z § 51 pkt 1 Regulaminu.

Z akt kontrolowanej sprawy wynika, iż uwzględniając wniosek skarżącej z dnia [...] lutego 2014 r., decyzją z dnia [...] marca 2014 r. Prodziekan skierowała ją na urlop dziekański czynny – w czasie którego zobowiązana została do zaliczenia zaległych przedmiotów z semestru trzeciego roku akademickiego 2013/2014. Termin na zaliczenie zaległości upływał [...] września 2014 r., przy czym zgodnie z decyzją o udzieleniu urlopu, należało zaliczyć co najmniej jeden przedmiot w miesiącu, począwszy od kwietnia 2014 r., z przerwą w lipcu i sierpniu. W wyznaczonym terminie studentka zaliczyła tylko jeden przedmiot - w czerwcu 2014 r. Dnia [...] września 2014 r. (data wpływu wniosku do uczelni) studentka złożyła kolejne podanie do Prodziekana z wnioskiem o dalsze przedłużenie terminu zaliczenia zaległych przedmiotów. W odpowiedzi na ten wniosek Prodziekan decyzją z dnia [...] września 2014 r. zobowiązała skarżącą do dostarczenia aktualnego zaświadczenia o stanie zdrowia oraz realnego planu podchodzenia do zaliczeń – w terminie do [...] września 2014 r. W odpowiedzi skarżąca przedłożyła zaświadczenie lekarskie z dnia [...] września 2014 r. (k. 83 akt sądowych). W oparciu o ten dokument Prodziekan w dniu [...] października 2014 r. postanowiła, iż decyzja o ostatecznym przedłużeniu terminu zaliczenia przedmiotów w czasie urlopu czynnego nie zostanie podjęta. Z załączonej opinii lekarskiej wynikało, że studentka jest w stanie podjąć naukę przy zachowaniu szczególnych – elastycznych warunków. Mając to na uwadze decyzją z [...] października 2014 r. zobowiązano skarżącą do zaliczenia jednego przedmiotu do końca miesiąca października 2014 r., a po zaliczeniu zobowiązano do skontaktowania się mailowo. Prodziekan uznała zarazem, że w razie niezaliczenia przedmiotu dalsze przedłużanie nie będzie możliwe ze względu na notoryczny brak postępów w nauce. Z przedstawionych Sądowi dokumentów wynika, że w wyznaczonym przez Prodziekan terminie - do końca października 2014 r., skarżąca studentka nie uzyskała zaliczenia z żadnego z trzech przedmiotów w zakresie wykładów oraz ćwiczeń, jak również nie kontaktowała się z dziekanatem. W tych uwarunkowaniach Prodziekan decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] skreśliła skarżącą z listy studentów (decyzja I-instancyjna). W opinii Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów prawa i zostało wydane w granicach autonomii uczelni wyższej. Sąd uznał, iż wobec braku odzewu skarżącej na pismo (decyzję) z dnia [...] października 2014 r. oraz dysponując zaświadczeniem lekarskim z dnia [...] września 2014 r., Prodziekan Wydziału Finansów i Rachunkowości WSB była uprawniona do wydania decyzji o skreśleniu skarżącej z listy studentów. Oceny ten w żaden sposób nie może zmienić dokumentacja załączona do skargi na okoliczność nawrotu choroby od lipca 2014 r., bowiem z zaświadczeń lekarskich z [...] września (k. nr 83 akt sądowych) oraz [...] grudnia 2014 r. (k. nr 3 akt admin.) wynikało, że skarżąca może kontynuować naukę.

Zaświadczenie o pobycie w szpitalu od [...] grudnia 2014 r. oraz informacja, z której ma wynikać że skarżąca nie była zdolna do kontynuowania studiów, zostały załączone dopiero na etapie wniesienia skargi, tj. w piśmie z 19 lutego 2015 r. Nie zmienia to jednak faktu, że nie mogły być one podstawą do usprawiedliwienia braku odzewu na ostatnią decyzję Prorektora z 4 października 2014 r., którą zobowiązano skarżącą do zaliczenia jednego przedmiotu do końca tego miesiąca oraz do przedstawienia realnego planu kontynuacji studiów, gdyż § 18 pkt 1 Regulaminu Studiów wskazuje, iż stosowny wniosek należy złożyć wraz z zaświadczeniem lekarskim na pierwszych zajęciach po ustaniu przyczyny nieobecności. Z dokumentów załączonych przez skarżącą wynika, że przebywała w szpitalu w okresie od [...] grudnia 2014 r. do co najmniej [...] lutego 2015 r., którą to datą zaświadczenie to zostało opatrzone. W okresie zaś od [...] kwietnia 2015 r. skarżąca pozostaje pod opieką poradni – NP. ZOZ Sp. z o.o. w B. (k. nr 17-18 akt sądowych). Zważywszy, że zarówno w zaświadczeniu z [...] września 2014 r., jak i [...] grudnia 2014 r. lekarz prowadzący podał, iż nie ma przeciwwskazań do powrotu na studia – przy ich uelastycznieniu oraz przyjęciu indywidualnego toku nauki, nie można uznać, że w m-cu październiku 2014 r. skarżąca nie mogła zareagować na decyzję Prorektor z [...] października 2014 r., jak również przyjąć, że nie była zdolna do kontynuowania studiów. Z powyższego wynika, że w dniach od [...] października 2014r. do [...] listopada 2014 r. nie istniała przeszkoda do złożenia wniosku, stosownie do § 18 pkt 1 Regulaminu Studiów. Uwzględniając powołane wyżej przepisy Regulaminu studiów Sąd uznał, iż okoliczność późniejszego złożenia dokumentów nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia kontrolowanej sprawy.

Zarzuty skarżącej nie zasługują na uwzględnienie nie tylko z powyższego względu. Nie można zapominać o znaczeniu regulaminu studiów jako podstawy do wydawania rozstrzygnięć w sprawach studentów, zgodnie z art. 160 ust. 1 Prawo o szkolnictwie wyższym. Postanowienia regulaminu studiów są przepisami wiążącymi studenta oraz organ uczelni przy wydawaniu przez niego w indywidualnych sprawach decyzji administracyjnych. Ocena rozstrzygnięcia podejmowanego w indywidualnej sprawie studenckiej musi więc dokonywana nie tylko z uwzględnieniem Prawa o szkolnictwie wyższym, ale także postanowień regulaminu studiów. Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, że podstawą wydania decyzji o skreśleniu skarżącej z listy studentów był brak zaliczenia semestru trzeciego niestacjonarnych studiów magisterskich na warunkach i w terminach określonych przez Prodziekan Wydziału Finansów i Rachunkowości WSB w P. Należy mieć na uwadze, że skarżąca wyczerpała uprzednio możliwość udzielenia jej urlopu dziekańskiego uregulowanego w rozdziale 9 Regulaminu studiów. Władze uczelni, uwzględniając chorobę skarżącej, udzielały jej urlopy dziekańskie czynne, w czasie którego mogła realizować program objęty danym rokiem akademickim. Takie działanie organów uczelni wykraczało poza uregulowania Regulaminu studiów i nie budzi wątpliwości Sądu, że uwzględniało dobro studenta. Urlop w takiej postaci daje bowiem możliwości do elastycznego regulowania realizacji studiów przez konkretnego studenta. Z akt sprawy nie wynika, iż skarżąca ubiegała się o indywidualny plan studiów, co przewiduje § 38 Regulaminu studiów na WSB.

W opinii Sądu przedstawione przez skarżącą zaświadczenia lekarskie dowodzą, że miała ona możliwość usprawiedliwienia nieprzystąpienia do jednego z zaległych egzaminów do końca października 2014 r. ponieważ w październiku 2014 r. nie istniała żadna obiektywna przeszkoda do złożenia stosownego wniosku w tej kwestii, bo przecież, jak wynika z zaświadczenia z dnia [...] lutego 2015 r. skarżąca była leczona w szpitalu dopiero od [...] grudnia 2014 r. Co więcej, skarżąca nie wystąpiła o przesunięcie tego terminu zaliczenia egzaminu, jak również nie przedłożyła planu kontynuacji nauki, również na etapie odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej, choć i na tym etapie uczelnia dała jej taką możliwość pouczając, iż w przypadku wniesienia odwołania i jednoczesnego złożenia stosownego podania w sprawie decyzja o skreśleniu zostanie uchylona. Zaznaczenia wymaga, iż decyzję organu I instancji skarżąca odebrała osobiście w dniu [...] listopada 2014 r. i w tym samym dniu wniosła odwołanie. W tych uwarunkowaniach zastosowanie art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym miało usprawiedliwione podstawy. Przepis ten pozostawia wydanie decyzji o skreśleniu studenta z listy studentów w przypadku zaistnienia co najmniej jednej z przyczyn w nim wskazanych, uznaniu kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej w szczególności po to, ażeby mógł on uwzględnić wystąpienie po stronie studenta przyczyn, które usprawiedliwiają niedopełnienie ciążących na nim obowiązków i tym samym odstąpienie od skreślenia go z listy studentów. Jeżeli zatem w sprawie zostanie stwierdzone zaistnienie co najmniej jednej z przyczyn pozwalającej na wydanie decyzji o skreśleniu studenta z listy studentów, a jednocześnie nie wystąpią okoliczności, które uniemożliwiły studentowi wywiązanie się z danego obowiązku, to nie można mówić o przekroczeniu granic uznania administracyjnego, wynikającego z art. 190 ust. 2 przedmiotowej ustawy. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika ze zgromadzonego w niej materiału dowodowego, takie okoliczności w istotnym dla sprawy okresie nie wystąpiły. Ocena ta wynika nadto z istoty i charakteru zadań wykonywanych przez szkoły wyższe, jak i posiadaną przez nie autonomią. Należy również mieć na uwadze, iż na mocy ślubowania i przepisów regulaminu studiów student powinien być świadom spoczywających na nim obowiązków oraz jest zobowiązany do współpracy z organami szkoły w zakresie kształcenia. Przepis art. 189 w ust. 1 ustawy stanowi, że student obowiązany jest postępować zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów. Przepis ust. 2 tego artykułu wymienia przykładowo obowiązki studenta, zaliczając do nich: uczestniczenie w zajęciach dydaktycznych i organizacyjnych zgodnie z regulaminem studiów (pkt 1), składanie egzaminów, odbywanie praktyki i spełnianie innych wymogów przewidzianych w regulaminie studiów (pkt 2) oraz przestrzeganie przepisów obowiązujących w uczelni (pkt 3). Zawarte w przepisach art. 160 ust. 1 i 189 ust. 1 regulacje wskazują zatem, że podstawowym – poza ustawą - aktem określającym prawa i obowiązki studenta jest regulamin studiów uchwalony przez senat uczelni. Obowiązek przestrzegania innych przepisów obowiązujących w uczelni, powstaje niejako pośrednio przez wskazanie ich materii w regulaminie studiów i poprzez przepis art. 189 ust. 2 pkt 3 ustawy. Na WSB w P. wskazane zasady zawarte zostały w Regulaminie studiów uchwalonym przez Konwent Uczelni uchwałą z dnia [...] kwietnia 2014r.

Sąd nie stwierdził również naruszenia podstawowych zasad kodeksu postępowania administracyjnego. Na gruncie przedmiotowej sprawy istotnym jest, że na etapie postępowania odwoławczego oraz w skardze skarżąca nie podniosła żadnych nowych okoliczności, które nakazywałyby uznać, że zarzucane w skardze naruszenie przepisów postępowania, przy uwzględnieniu autonomii uczelni wyższych oraz zakresu stosowania przepisów k.p.a. miało w tym przypadku wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że decyzja o skreśleniu skarżącej z listy studentów została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub procesowego.

W tych okolicznościach skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.