Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 38/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Janusza Furmanka po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Ł. w przedmiocie pisma z dnia 1 września 2013 r. postanawia odrzucić skargę R.A.


UZASADNIENIE

III SAB/Łd 38/13

Uzasadnienie

Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Ł. w przedmiocie pisma z dnia 1 września 2013 r.

W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji w Ł. wskazał, że złożone przez skarżącego pismo z 1 września 2013 r., uznano za formę zawiadomienia o popełnieniu wykroczenia polegającego na zakłócaniu spokoju. W sprawie podjęto czynności wyjaśniające. W ich rezultacie ustalono, że czyn wskazany przez skarżącego nie zawierał znamion wykroczenia i 20 września 2013 r. sporządzono wniosek o odstąpieniu od kierowania sprawy o ukaranie do sądu, o czym strona została poinformowana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 2700 [dalej: ustawa p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie, z treści wniesionej przez skarżącego skargi wynika, że dotyczy ona bezczynności Komendanta Miejskiego Policji w Ł. w przedmiocie sposobu prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych Policji. Kwestie te nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Tym samym skargę należało uznać za niedopuszczalną.

Z powyższych względów skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Ł. w sprawie, która nie odpowiada wymogom określonym w art. 3 § 2 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 powoływanej ustawy, należało odrzucić.