Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 243/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 48 ust. 3, 51 ust. 1-3, 5, art. 46 ust. 1 pkt 1, art. 46 ust. 1a pkt 1, ust. 2a
journal: Dz.U. 2006 nr 129 poz 902
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk /spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch Sędzia WSA Janina Guść Protokolant Sekretarz Sądowy Ilona Panic po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2007 r. sprawy ze skargi Gminy Miasta na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 5 lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 października 2006r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny po zapoznaniu się z materiałami przedłożonymi przy piśmie Wydziału Środowiska Urzędu Miejskiego w G. z dnia 24 sierpnia 2006r. w sprawie uzgodnienia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach postanowił uzgodnić warunki realizacji przedsięwzięcia polegającego na: budowie Drogi Zielonej wraz z przebudową i budową drugiej jezdni ul. Gospody w G.

W sentencji postanowienia organ I instancji w punkcie 1/: określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia podając, że w/w przedsięwzięcie obejmuje:

- przebudowę istniejącej jezdni ul. Gospody;

- budowę nowej jezdni ul. Gospody;

- przebudowę istniejącego układu w ul. Łokietka;

- budowę ramp przechyłowych i schodów dla ciągów pieszo- rowerowych;

- budowę tunelu oraz przejścia dla pieszych przez ul. Łokietka;

- budowę ciągu pieszo- rowerowego po stronie zachodniej Drogi Zielonej;

- budowę ekranu akustycznego po wschodniej stronie Drogi Zielonej;

- budowę przystanków autobusowych na ul. Łokietka i ul. Gospody;

- budowę drogi dojazdowej do separatorów;

-włączenie ul. Gospody w stan istniejący ul. Pomorskiej na wysokości torów tramwajowych;

-wyprowadzenie ścieżek rowerowych w stan istniejący ul. Pomorskiej na wysokości torów tramwajowych;

- wyprowadzenie ścieżek rowerowych w istniejący ul. Pomorskiej;

- budowę ciągów pieszych i rowerowych jednostronnych-przebudowę kolidującego uzbrojenia podziemnego.

W punkcie 2/ postanowienia dotyczącym warunków wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, organ określił, że należy do minimum ograniczyć oddziaływanie przedsięwzięcia na tereny sąsiednie, określić sposób postępowania z odpadami powstałymi w wyniku prac rozbiórkowych zgodnie z wymaganiami obowiązujących przepisów, zapewnić dojazd do posesji usytuowanych wzdłuż realizowanych sieci, po zakończeniu inwestycji teren przywrócić do stanu pierwotnego.

W punkcie 3/ postanowienia dotyczącym wymagań ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia w projekcie budowlanym uzgodniono konieczność uwzględnienia: zaleceń i wniosków zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, do budowy układu drogowego oraz infrastruktury technicznej - zastosowania materiałów i technologii przyjaznych środowisku, opracowania sposobu zagospodarowania mas ziemnych powstałych podczas robót ziemnych oraz sposobu zagospodarowania odpadów. Ponadto nie ustalono wymogów dotyczących przeciwdziałaniu skutkom awarii przemysłowych w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczonych do zakładów stwarzających zagrożenia wystąpienia poważnych awarii, w zakresie ograniczenia transgranicznego oddziaływania na środowisko, w odniesieniu do przedsięwzięć, dla których przeprowadzono postępowanie dotyczące transgranicznego oddziaływania na środowisko, zapobiegania, ogranicz4enia oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wykonania kompensacji przyrodniczej / punkty 4-7.

Podstawę prawną dla wydania postanowienia stanowiły przepisy art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej /t.j. Dz. U. nr 122 z 2006r., poz. 851 ze zm./, art. 57 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 3 ustawy z 27 kwietnia 2001r. - Prawo ochrony środowiska /t.j. Dz. U. nr 129 z 2006r., poz. 902 ze zm./, art. 1 ust. 1 ustawy z 27 lipca 2001r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz. U. nr 100, poz. 1085 ze zm./, § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko /Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm./ oraz art. 106 kpa.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ I instancji wskazał, że Wydział Środowiska Urzędu Miejskiego w G., prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych dla przedsięwzięcia j. w. pismem z dnia 24 sierpnia 2006r. wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o uzgodnienie, przedkładając wniosek Dyrekcji Rozbudowy Miasta G. wraz z informacją o planowanym przedsięwzięciu. Prezydent Miasta zobowiązał inwestora do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko dla w/wym. przedsięwzięcia postanowieniem z dnia 3 lutego 2006r., po zasięgnięciu opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 5 stycznia 2006r.

Uzasadniając wydane postanowienie organ I instancji wskazał, że oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko na etapie budowy będzie miało charakter czasowy. Na etapie eksploatacji oddziaływanie na środowisko związane będzie z użytkowaniem dróg /hałas, emisja zanieczyszczeń do powietrza, powstawanie ścieków/. Zdaniem autorów raportu realizacja i eksploatacja przedsięwzięcia przy uwzględnieniu zaleceń raportu, pozwoli na utrzymanie oddziaływania na środowisko na obecnym poziomie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "Ż." w G., wnosząc o jego uchylenie.

W uzasadnieniu zażalenia Spółdzielnia wskazała, że po zapoznaniu się z "Raportem oddziaływania inwestycji na środowisko" i po jego analizie uznała, że zakres opracowania jest niepełny, albowiem ocena nie uwzględnia oddziaływania Drogi Zielonej na środowisko, a zawęża się jedynie do rozbudowy ulicy Gospody. Spółdzielnia zarzuciła, że jest to poważne uchybienie, które godzi w interesy mieszkańców osiedla. Wskazano, że inwestycja charakteryzuje się oddziaływaniem ciągłym i nieodwracalnym- zmieni się bowiem charakter osiedla z pozostającego " lekko na uboczu" na osiedle wpisane nagle w środek głównego układu komunikacyjnego. Dotychczasowe działania inwestora i projektowanie, jak podniesiono, nie idą w kierunku ograniczenia uciążliwości tej inwestycji dla mieszkańców, a jedynie w kierunku maksymalnego ograniczenia kosztów. Nieprawidłowa jest teza, że oddziaływanie na środowisko będzie miało charakter czasowy tylko na czas prowadzenia robót budowlanych. Z opracowania wynika, że hałas ma być tłumiony przez dodatkowe nasadzenia, a ekrany akustyczne są bezzasadne. Takie ustalenie, jak podniesiono, odbiega od rzeczywistości i jest niezgodne z fachowymi opracowaniami branżowymi w tym zakresie. Wskazano również, że z uwagi na konieczność zmniejszenia uciążliwości przyszłych inwestycji należałoby zaprojektować ruch uliczny do tunelu już na odcinku ul. Gospody.

Zaskarżoną decyzją z dnia 5 lutego 2007r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny działając na podstawie art. 138 § 2, art. 144 kpa oraz na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej postanowił uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji ustalono, że organ I instancji powinien przeanalizować swoje stanowisko w zakresie warunków realizacji przedsięwzięcia. Sprawa wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i szerszego zakresu niż to zostało uwzględnione w "Raporcie o oddziaływaniu na środowisko". Raport powinien obejmować oddziaływanie całej ramy komunikacyjnej miasta G., układu komunikacyjnego S. /Czerwona Droga?/ oraz Hali Sportowo - Widowiskowej realizowanej na granicy G. z S. Oddziaływanie na środowisko dotyczy nie tylko budowy drugiej jezdni ul. Gospody, ale będzie wynikiem także funkcjonowania całego planowanego układu drogowego.

Organ II instancji wskazał, że raport nie przedstawia warunków rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń pochodzących ze spalania paliw w samochodach poruszających się planowanym układem komunikacyjnym. Brak jest analizy oddziaływań krótko, długoterminowych i skumulowanych na otaczającą układ komunikacyjny zabudowę osiedli mieszkaniowych, na stan powietrza w S., komunalne ujęcia wód podziemnych /Czarny Dwór i Zaspa, Bitwy pod Płowcami/ i inne elementy środowiska wraz z określeniem zasięgu oddziaływania substancji zanieczyszczających powietrze, dla których zostały określone wartości odniesienia rozporządzeniem Ministra Środowiska w sprawie wartości odniesienia niektórych substancji w powietrzu /Dz. U. nr 1 z 2003r., poz. 12/. Wskazano, że z analizy hałasu przeprowadzonej w raporcie wynika, że zarówno obecne, jak i prognozowane poziomy hałasu drogowego w odniesieniu do ul. Gospody przekraczają poziomy dopuszczalne poziomów hałasu w środowisku /Dz. U. nr 178 z 2004r., poz. 1841/, ustalone na 60 dB od godz. 6 do 22 i 50 dB w godz. od 22 do 6. W trakcie trwania imprez w Hali Sportowo-Widowiskowej przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu dla stanu projektowanego wynosić mogą 5-11 dB w porze dziennej i 15-21 dB w porze nocnej. W tej sytuacji organ II instancji wskazał, że należy doprowadzić do zmniejszenia poziomu hałasu na zabudowie mieszkaniowej osiedla, do ustalonego w Raporcie, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z 29 lipca 2004r. /Dz. U. z 2004r. nr 178, poz. 1841/ oraz należy zapewnić ochronę zdrowia mieszkańców osiedla kierując się zasadami określonymi w art. 112 Prawo ochrony środowiska. Przepis ten stanowi, że ochrona przed hałasem polega w szczególności na zapewnieniu jak najlepszego stanu akustycznego środowiska, w szczególności poprzez utrzymanie hałasu poniżej dopuszczalnego lub co najmniej na tym poziomie, zmniejszanie poziomu hałasu co najmniej do dopuszczalnego, gdy nie jest on dotrzymany.

Organ II instancji wskazał, że w raporcie należy określić najkorzystniejszy dla środowiska wariant planowanego przedsięwzięcia z uwagi na istniejące i przewidywane kolizje środowiskowo- przestrzenne (hałas, zanieczyszczenie powietrza - zabudowa mieszkaniowa, ochrona uzdrowiskowa - jakość przestrzeni, organizacja parkowania i garażowania, tereny zielone /parki miejskie/ i tereny nadmorskie, rekreacja).

Powołując się na powyższe organ II instancji stwierdził, że sprawa wymaga przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego i uzupełnień.

Skargę na powyższe postanowienie złożyła Gmina Miasta, wnosząc o jego uchylenie.

W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił przebieg postępowania poprzedzający wydanie postanowienia przez organ I instancji wskazując, że wnioskiem z dnia 22 listopada 2005 r. zwrócił się do Prezydenta Miasta o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia obejmującego przebudowę istniejącej jezdni ul. Gospody oraz budowę drugiej jezdni wraz z rondem przyszłej Drogi Zielonej w dzielnicy G.-Ż. - przedsięwzięcie to obejmowało zakres wymieniony w postanowieniu organu I instancji. Natomiast postanowieniem z dnia 3 lutego 2006r. Prezydent Miasta zobowiązał inwestora do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, który został sporządzony i przesłany Prezydentowi wraz z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla wskazanego zadania inwestycyjnego. Następnie Prezydent Miasta Gdańska przed wydaniem decyzji zwrócił się w trybie art. 57 Prawa ochrony środowiska do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o uzgodnienie decyzji. Wyżej powołanym postanowieniem z dnia 16 października 2006r. organ ten uzgodnił warunki realizacji inwestycji. Organ II instancji na skutek odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej "Ż." uchylił powyższe postanowienie z przyczyn podanych w uzasadnieniu.

Skarżący podniósł, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu II instancji. W szczególności skarżący przywołał postanowienia ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska dotyczące pojęcia przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 47 pkt 1 tej ustawy w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko, raport powinien zawierać opis planowanego przedsięwzięcia oraz opis przewidzianych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływanie na środowisko, wynikające z istnienia przedsięwzięcia / art.. 52 ust. 1 pkt 1 i 6 ustawy/. Powołując się na powyższe ustawowe unormowania skarżący wskazał, że wyraźnie ograniczają one zakres postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko do analizy wpływu tej konkretnej inwestycji i nie dopuszczają możliwości dokonywania przy tej okazji oceny skutków wpływania na środowisko ze strony innych przedsięwzięć, nie objętych wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Skarżący zarzucił, że wymienione w zaskarżonym postanowieniu inne przedsięwzięcia /Hala Sportowo-Widowiskowa w Sopocie, Droga Zielona/ stanowią odrębne przedsięwzięcia ujęte w zatwierdzonych miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, a ich oddziaływanie jest lub będzie oceniane w odrębnych raportach. Zatem wydane przez organ II instancji postanowienie jest niezgodne z prawem.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Organ II instancji wskazał w szczególności, że planowane przedsięwzięcie jest częścią I etapu planowanej Zielonej Drogi i z uwagi na treść zarówno art. 2a ustawy Prawo ochrony środowiska, jak i § 4 i 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko /Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm./ nie może być, wbrew stanowisku skarżącego, rozdzielnie rozpatrywane. Przebudowa i rozbudowa ul. Gospody i ul. Rybackiej jest wkomponowana w układ komunikacyjny miasta i oddziaływanie na mieszkańców osiedla będzie zmienne, zależne od postępu prac drogowych i rozwiązań przyjętych przy budowie Drogi Zielonej.

Uczestnik postępowania Spółdzielnia Mieszkaniowa "Ż." w G. wniosła o oddalenie skargi, podając, że w całości popiera stanowisko organu II instancji i wskazała, że prawidłowe są ustalenia organu II instancji

Uczestnik postępowania wskazał, że planowane przedsięwzięcie ujęte jest w § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.) jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego sporządzenie raportu może być wymagane (centra handlowe i usługowe o powierzchni nie mniejszej niż 1 ha lub o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 1 ha). W związku z tym, mają zastosowanie postanowienia § 4 i § 5 pkt 1b rozporządzenia ustalające, że parametry tego samego rodzaju, charakteryzujące skalę przedsięwzięcia i odnoszące się do przedsięwzięć tego samego rodzaju położonych na terenie jednego obiektu, istniejących i planowanych, sumuje się, a nadto w szczegółowych uwarunkowaniach do sporządzenia raportu uwzględnia się powiązania z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowanie się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na terenach nieruchomości sąsiednich. W kwestionowanym raporcie powyższych wymogów nie dochowano.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola, o której mowa w tym przepisie sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 cyt. przepisu). Oznacza to, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniu podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z zasady, że sąd administracyjny ocenia, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, wynika konsekwencja co do tego, iż sąd ten rozważa prawo obowiązujące w dniu wydania decyzji jak i stan sprawy na dzień wydania rozstrzygnięcia.

Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie jest postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 5 lutego 2007r., uchylające postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 16 października 2006r., uzgadniające warunki realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie Drogi Zielonej wraz z przebudową drugiej jezdni ul. Gospody w G.

Zadaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest dokonanie oceny legalności tego orzeczenia, tj. ustalenie czy zaskarżone postanowienie było zgodne z przepisami prawa obowiązującymi w dacie jego wydania.

Po przeanalizowaniu zebranego w sprawie materiału dowodowego należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

Na wstępie należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, który zauważa, że organ I instancji ograniczył postępowanie jedynie do pewnego zakresu przedsięwzięcia, co jest sprzeczne z przepisami ustawy - Prawo ochrony środowiska. Jak wynika z wniosku Dyrekcji Rozbudowy Miasta G. z dnia 22 listopada 2005 r. – wniosek dotyczy "przedsięwzięcia polegającego na budowie Drogi Zielonej wraz z przebudową i budową drugiej jezdni ulicy Gospody w G.". Opisując zaś rodzaj i skalę przedsięwzięcia inwestor wskazuje, że "planowane przedsięwzięcie jest przebudową istniejącej jezdni oraz budową drugiej jezdni ulicy Gospody wraz z rondem Drogi Zielonej znajdującej się w dzielnicy Gdańsk-Ż.". W ocenie Sądu, już na tym etapie wnioskodawca nie wskazuje precyzyjnie przedmiotu postępowania, a organ ochrony środowiska tego nie wyjaśnia. Ocena tej kwestii jakkolwiek nie jest zasadniczo przedmiotem niniejszego postępowania, to jednak niewątpliwie – ma związek z analizowanym stanem faktycznym.

Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko uregulowane zostało w ustawie - Prawo ochrony środowiska. Zgodnie z art. 51 ust. 3 tej ustawy w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdza obowiązek sporządzenia raportu i określa jego zakres po zasięgnięciu opinii organu ochrony środowiska oraz organu, o którym mowa w jej art. 57. Przepis art. 57 zaś stanowi, że organem właściwym do wydawania opinii w sprawie obowiązku i jego zakresu w odniesieniu do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko jest państwowy powiatowy inspektor sanitarny.

Postanowieniem z dnia 3 lutego 2006r. Prezydent Miasta, działając na podstawie art. 123 kpa oraz na podstawie art. 51 ust. 2, 3 i 5 ustawy - Prawo ochrony środowiska, nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z informacją o przedsięwzięciu zawartą we wniosku inwestycja będzie polegała na budowie Drogi Zielonej wraz z przebudową i budową drugiej jezdni ul. Gospody. Jako uzasadnienie nałożenia obowiązku wskazano dużą skalę przedsięwzięcia oraz możliwe negatywne oddziaływanie na środowisko.

W sierpniu 2006 r. został sporządzony "Raport o oddziaływaniu na środowisko ulicy Gospody w G.". Zakres Raportu obejmuje jedynie oddziaływanie na środowisko przebudowy i budowy drugiej jezdni ulicy Gospody w G. wraz z tunelem dla pieszych pod ulicą Łokietka w S. oraz przebudowę ulicy Rybackiej w G. Jak wskazano w Raporcie w części dotyczącej przedmiotu opracowania jego celem była ocena oddziaływania na środowisko projektowanej rozbudowy i przyszłej eksploatacji odcinka drogi umożliwiającej bezkolizyjny dojazd do projektowanej hali sportowo widowiskowej zlokalizowanej na granicy G. i S., nadto wskazano, że inwestycja polegająca na rozbudowie ul. Gospody jest związana z planowaną realizacją odcinka komunikacyjnego Dolnego Tarasu, który stanowi Nowa Spacerowa- Droga Zielona od Obwodnicy Trójmiasta do ul. Gospody w powiązaniu z przewidywanym zagospodarowaniem terenu oraz lokalizacją Hali Widowiskowo- Sportowej, a także projektowanym przebiegiem ul. Władysława łokietka na odcinku od Drogi Zielonej do ul. Polnej w S. Do akt administracyjnych załączona została koncepcja programowo-przestrzenna, stanowiąca syntezę całego przedsięwzięcia, czyli kompleksowej koncepcji układu drogowego Nowa Spacerowa – Droga Zielona na odcinku od Obwodowej Trójmiasta do ul. Marynarki Polskiej, w tym wariantowa koncepcja od Obwodowej do ulicy Gospody.

Zgodnie z treścią art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, zwanej dalej "decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach". W przypadku dróg będących przedsięwzięciami mogącymi znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się dla całego przedsięwzięcia realizowanego w granicach województwa (art. 46 ust. 1a pkt 1 ustawy). Analizowane przedsięwzięcie nie jest przedsięwzięciem, o jakim mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 analizowanej ustawy (wymienionym w § 2 pkt 29 i 30 rozporządzenia z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko – Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.). Zatem, zastosowanie znajdzie art. 46 ust. 2a cytowanej ustawy, zgodnie z którym przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty.

Zakres przedmiotowy przedsięwzięcia i jego precyzyjne ustalenie ma zatem zasadniczy wpływ na wskazanie, w jakich sytuacjach zachodzi konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Ustawowa definicja tego pojęcia znalazła się w art. 46 ust. 2 ustawy, z którego wynika, że obejmuje ono bardzo szeroki zakres potencjalnych działań oddziałujących na środowisko zarówno związanych z wykonywaniem działalności gospodarczej, jak i nie. Głównym czynnikiem przesądzającym o zakwalifikowaniu do tej grupy jest przekształcenie lub zmiana sposobu wykorzystania terenu. Takie określenie nie rozwiązuje jednak wszystkich problemów, gdyż nie pozwala ustalić, kiedy występuje jedno przedsięwzięcie, a kiedy kilka realizowanych równocześnie w tym samym miejscu. Dlatego w art. 46 ust. 2a ustawy zostało wprowadzone rozwiązanie, według którego nie jest istotne, czy zamierzenie jest realizowane przez jeden podmiot czy też przez kilka. W takim przypadku istotne jest występujące powiązanie technologiczne, uzasadniające stanowisko, że ze względów technicznych jest to jedno przedsięwzięcie. Z praktycznego punktu widzenia zaletą takiego rozwiązania jest ułatwienie całościowego spojrzenia na ewentualne zmiany w środowisku, jakie wywoła realizacja przedsięwzięcia (por. K. Gruszecki, Prawo ochrony środowiska. Komentarz, Warszawa 2007, s. 153-154). Omawiana norma nabiera szczególnego znaczenia przy analizie inwestycji tzw. liniowych, z którymi związana jest emisja rozproszona (a zatem w szczególności przedsięwzięcie związane z budową dróg). Zauważyć należy, że rozłączne rozpatrywanie oddziaływań na środowisko przedsięwzięć drogowych jest działaniem, które wypacza ideę przeprowadzenia tzw. strategicznej oceny oddziaływania na środowisko dotyczącej planu realizacji przedsięwzięć drogowych oraz wypacza znaczenie zasady kompleksowości w ochronie środowiska (zob. stanowisko Ministra Środowiska z dnia 20 czerwca 2005 r. w sprawie zmiany ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw w aspekcie realizacji przedsięwzięć drogowych oraz w sprawie trasy drogowej określanej jako "Via Baltica" – jako wskazówkę interpretacyjną w zakresie dróg o znaczeniu krajowym).

Mając zatem na uwadze w szczególności, wynikającą z art. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska – zasadę kompleksowości - uznać należy, że brak jest podstaw, by rozpatrywać oddziaływanie na środowisko jedynie części przedsięwzięcia, zamykającej się w przebudowie ulicy Gospody, gdyż przedmiotem postępowania winno być całe przedsięwzięcie, a więc budowa i przebudowa całej Drogi Zielonej – Nowej Spacerowej w G. W szczególności, jeśli organ ma wątpliwości co do zakresu przedsięwzięcia (a takie mogą się nasuwać w kontekście wniosku inwestora) – winien zwrócić się do organu (ewentualnie – inwestora) o doprecyzowanie jego zakresu przedmiotowego. Podzielić też należy pogląd Gminy Miasta, wyrażony w skardze, że zgodnie z treścią art. 47 pkt 1 analizowanej ustawy w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określa się i analizuje wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko. Brak jest zatem podstaw, by w ocenach tych uwzględniać inne przedsięwzięcia – a takim jest Hala Sportowo-Widowiskowa. W tym zakresie wskazania zawarte w postanowieniu organu II instancji uznać zatem należy za zbyt daleko idące.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie ma świadomość, że przedmiotem niniejszego postępowania jest jedynie tzw. rozstrzygnięcie uzgodnieniowe. Zakres niniejszego postępowania wykracza zatem poza ramy zaskarżonego rozstrzygnięcia i dotyczy kwestii, będącej przedmiotem postępowania głównego. Jest to jednak nieuniknione w analizowanym stanie faktycznym – zwłaszcza z punktu widzenia treści art. 11 ustawy - Prawo ochrony środowiska. Organy Inspekcji Sanitarnej będąc zatem związane treścią wniosku organu ochrony środowiska co do przedmiotu uzgodnienia z jednej strony, inwestora zaś – z drugiej strony - związane są też bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa, w tym również treścią art. 46 ust. 2a ustawy – Prawo ochrony środowiska. Zasadne zatem było stanowisko organu odwoławczego, który stwierdził, iż brak było podstaw do objęcia zakresem analizy w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jedynie części tego przedsięwzięcia, podobnie zresztą – jak i ograniczenie zakresu postępowania wyjaśniającego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny badając zgodność z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia kasacyjnego ocenia jego legalność w zakresie wystąpienia przesłanek z art. 138 § 2 kpa. Zgodnie z art. 138 § 2 kpa organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.

W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę poczynione wyżej rozważania, w niniejszej sprawie organ II instancji zasadnie uznał, że w postępowaniu I instancyjnym nie wyjaśniono okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Postanowienie organu I instancji nie mogło pozostać w obrocie prawnym.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie była zasadna albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane zgodnie z prawem i na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.