Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 756/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 104 ust. 6
journal: Dz.U. 2020 poz 722
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Gurba, Sędziowie sędzia WSA Hanna Filipczyk (sprawozdawca), sędzia WSA Katarzyna Owsiak, Protokolant starszy referent Katarzyna Dorota Wielgosz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2022 r. sprawy ze skargi R.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz R.P. kwotę 213 zł (słownie: dwieście trzynaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

1. Postępowanie przed organami podatkowymi

1. W dniu [...] października 2021 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. (dalej: "NUS" lub "organ I instancji") określił R.P. (dalej: "Strona" lub "Skarżący") zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości 5.314 zł z tytułu dokonanego w dniu [...] marca 2020 r. nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] , nr VIN: [...] , rok produkcji 2017, pojemność skokowa silnika 2.488 cm3.

Samochód ten został nabyty na terytorium państwa trzeciego, tj. Stanów Zjednoczonych Ameryki. Nabycie wewnątrzwspólnotowe nastąpiło po uprzednim dopuszczeniu pojazdu do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego (Królestwa Niderlandów).

W deklaracji uproszczonej AKC-U Skarżący wykazał podstawę opodatkowania w wysokości 11.118 zł i podatek akcyzowy w wysokości 2.068 zł.

2. Skarżący odwołał się od tej decyzji.

3. Decyzją z dnia [...] stycznia 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "DIAS" lub "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organy podatkowe przyjęły podstawę opodatkowania opartą na wartości rynkowej pojazdu w wysokości 41.677; wartość ta została ustalona na podstawie wyceny biegłego skarbowego – rzeczoznawcy samochodowego T.W. , który określił wartość rynkową samochodu w stanie uszkodzonym na kwotę 24.589 zł (wartość tę organy podatkowe skorygowały przez nieuwzględnienie – w odróżnieniu od biegłego skarbowego – współczynnika zbywalności).

Zarazem organy podatkowe nie uwzględniły zleconej i przedstawionej przez Skarżącego w toku postępowania podatkowego wyceny sporządzonej przez rzeczoznawcę samochodowego H.S. – według której wartość rynkowa samochodu wynosi 20.100 zł.

Organ odwoławczy wskazał, że przeprowadzona przez organ I instancji analiza cen pojazdów podobnych do nabytego przez Skarżącego (tej samej marki, tego samego roku produkcji, uszkodzonych w podobnym, a nawet wyższym stopniu) na rynku zakupu (Stany Zjednoczone Ameryki) w oparciu m.in. o stronę internetową: bidfax.info wykazała, że w okresie zakupu opisanego modelu samochodu cena kształtowała się na poziomie od 8.300 USD do 9.025 USD. Natomiast ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Strona kupiła sporny samochód na terytorium Stanów Zjednoczonych za kwotę 2.070 USD (zgodnie z fakturą z dnia 15 maja 2019 r.). Z porównania powyższych cen wynika, że podana przez Skarżącego cena zakupu tego samochodu znacznie odbiega od cen na rynku zakupu.

W konsekwencji organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji co do tego, że zadeklarowana przez Skarżącego w deklaracji uproszczonej AKC-U wartość samochodu osobowego bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego; ponieważ mimo wezwania Skarżący nie dokonał zmiany wysokości podstawy opodatkowania i nie wskazał przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, zachodziły przesłanki do określenia podstawy opodatkowania na podstawie art. 104 ust. 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 722 ze zm.; dalej: "u.p.a.").

2. Postępowanie sądowoadministracyjne

1. W skardze na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Skarżący zarzucił jej naruszenie:

- przepisów prawa materialnego, tj. art. 104 ust. 6 w zw. z ust. 1 pkt 3 oraz ust. 8 i 9 u.p.a., przez niewłaściwe ich zastosowanie oraz objaśnienie;

- art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 187, art. 191 i art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.; dalej jako: "O.p."), przez ich nieprawidłowe zastosowanie w sprawie poprzez zaniechanie wyjaśnienia istotnych okoliczności warunkujących określenie spornego zobowiązania podatkowego, w szczególności brak dostatecznego wyjaśnienia, czy w sprawie zaistniały przewidziane w ustawie przesłanki dopuszczające wdrożenie procedury weryfikacji wysokości podstawy opodatkowania, co było wynikiem nieprawidłowej wykładni art. 104 ust. 8 u.p.a.;

- w konsekwencji tych naruszeń: naruszenie przepisu art. 223 § 1 pkt 1 O.p., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie oraz art. 233 § 2 O.p., poprzez jego niezastosowanie mimo naruszenia przez organ I instancji przepisów mających istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zwrot kosztów postępowania lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

2. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

3.1. Skarga jest zasadna.

3.2. Strony spierają się w tej sprawie o to, jaka jest wartość podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym samochodu osobowego będącego przedmiotem dokonanego przez Skarżącego wewnątrzwspólnotowego nabycia, a w konsekwencji – także wysokość określonego przez organy podatkowe zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu tej czynności.

1. Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. (w stanie prawnym obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego) w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Nabycie wewnątrzwspólnotowe oznacza przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju (art. 2 ust. 1 pkt 9 u.p.a.).

Podstawę opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego reguluje w pierwszym rzędzie art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. Przepis ten stanowi, że podstawą opodatkowania jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego, z tym, że w przypadku, o którym mowa w art. 101 ust. 2 pkt 3 tego aktu, podstawą opodatkowania jest średnia wartość rynkowa samochodu osobowego pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy. Ustawodawca wprowadził jednocześnie dodatkową zasadę określania podstawy opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego – jeżeli pojazd jest przywożony z państwa innego niż członkowskie UE, a następnie po jego dopuszczeniu do obrotu w innym państwie członkowskim jest przemieszczany do Polski. W takiej sytuacji, stosownie do treści art. 104 ust. 6 u.p.a., podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło oraz dodatkowo prowizje, koszty transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały uwzględnione w cenie, ale zostały już poniesione do miejsca, w którym nastąpiło objęcie towaru procedurą celną.

2. Ustawa przewiduje procedurę weryfikacji podanej przez podatnika podstawy opodatkowania. Zgodnie z art. 104 ust. 8 u.p.a. jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Według regulacji zawartej w art. 104 ust. 9 u.p.a. w razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania. Średnią wartość rynkową samochodu osobowego definiuje zaś art. 104 ust. 11 u.p.a., stanowiąc, że jest to wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz – jeżeli jest to możliwe do ustalenia – z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy.

3. Biorąc pod uwagę całokształt przedstawionych przepisów, należy przyjąć, że opisana wyżej procedura weryfikacyjna ma zastosowanie także w przypadku, o którym mowa w art. 104 ust. 6 u.p.a. – to znaczy także wtedy, gdy samochód osobowy został zaimportowany z państwa trzeciego (np. USA) i dopuszczony do obrotu w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 26 stycznia 2018 r., sygn. akt I GSK 30/16, tryb weryfikacji podstawy opodatkowania, wobec jednoznacznej treści odesłania zawartego w art. 104 ust. 8 u.p.a., ma zastosowanie do enumeratywnie wymienionych w nim czynności opodatkowanych. Wśród tych czynności znajduje się nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 104 ust. 8 w związku z art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a.). Z tej regulacji nie wynika, aby ustawodawca uzależnił dopuszczalność stosowania wskazanego trybu weryfikacji wysokości podstawy opodatkowania od jakichkolwiek innych niż wymienione w tym przepisie warunków, w tym na przykład od tego, który odnosiłby się do sposobu, w jaki – czy to na gruncie przepisów ogólnych, czy też rozwiązań szczegółowych – ta podstawa opodatkowania została określana w tzw. jej "punkcie wyjścia", tj. podstawowym dla etapu składania deklaracji podatkowej oraz obliczenia i wpłaty należnego podatku.

4. Ostatecznie zatem o możliwości korekty podanej przez podatnika podstawy opodatkowania (przy założeniu zachowania właściwej procedury weryfikacyjnej) przesądza wymiar i charakter różnicy między wartością zadeklarowaną przez podatnika a średnią wartością rynkową samochodu osobowego – różnica ta ma być "znaczna" i nieuzasadniona szczególnymi przyczynami, podanymi przez podatnika lub ustalonymi przez organ podatkowy.

5. Zdaniem Sądu działające w sprawie organy podatkowe nie dokonały ustaleń faktycznych umożliwiających zgodne z prawem zakwestionowanie wartości podstawy opodatkowania podanej przez Skarżącego – z dwóch powodów.

6. Po pierwsze, organy podatkowe niedostatecznie uzasadniły przyjęcie (jako podstawy obliczeń) wartości samochodu wynikającej z opinii biegłego skarbowego T.W. , tj. 41.677 zł (por. k. 125 akt administracyjnych), a nie z przedłożonej przez Skarżącego opinii rzeczoznawcy samochodowego H.S. , tj. 20.100 zł (por. k. 79 akt administracyjnych).

Tę różnicę organ odwoławczy kwituje stwierdzeniem, że dowód przedstawiony przez Skarżącego jest opinią prywatną, a status prawny opinii wykonanej przez biegłego skarbowego jest inny od statusu opinii przedstawionej przez stronę, ponieważ "wydana przez niego opinia [wycena] gwarantuje bezstronność osoby wydającej opinię" (s. 11 zaskarżonej decyzji). Wskazuje również, że obie opinie podlegają ocenie organu podatkowego na zasadach określonych w art. 180 § 1 O.p. (tamże).

O ile prawdą jest, że organ podatkowy może uznać jedną z opinii za wiarygodną, drugiej natomiast odmówić wiarygodności, o tyle jego ocena musi być oparta na rzeczowych przesłankach. Niewystarczające jest wskazanie na odmienny status tych dwóch dowodów – ten odmienny status nie pociąga bowiem za sobą niższego waloru dowodowego opinii prywatnej. Dość przypomnieć, że w polskim prawie podatkowych nie obowiązuje zasada formalnej oceny dowodów: gradacja ich znaczenia według kryterium źródła dowodowego. Nie jest więc tak, że ze swej natury opinia biegłego uzyskana na podstawie postanowienia z art. 197 § 1 O.p. waży więcej od opinii rzeczoznawcy przedłożonej przez stronę.

Organ podatkowy powinien był podać powody związane z treścią samych opinii, dla których to wycena biegłego skarbowego T.W. jest bardziej wiarygodna (rzetelna, metodologicznie poprawna itd.).

7. Zakładając, że to wycena sporządzona przez biegłego skarbowego jest poprawna – ustalona w oparciu o nią wartość rynkowa spornego samochodu znacznie odbiega od zadeklarowanej przez Skarżącego. Taka ocena jest uzasadniona, biorąc pod uwagę tak stosowane zwykle w orzecznictwie organów podatkowych i sądów administracyjnych kryterium procentowe (umieszczające próg na poziomie trzydziestoprocentowej różnicy), jak i obowiązek każdorazowej oceny wymiaru różnicy w wartościach na tle okoliczności danej sprawy.

8. Przytoczone wcześniej przepisy u.p.a. stoją jednak na przeszkodzie dokonywaniu korekty podanej przez podatnika podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego w przypadku wskazania przez podatnika "przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego".

Zgodnie z poglądem wyrażonym w wielu wyrokach sądów administracyjnych "z żadnych sformułowań (...) przepisu nie wynika, że "uzasadniona przyczyna" różnicy między ceną samochodu a jego średnią wartością na rynku krajowym ma wynikać tylko z cech samego samochodu, czyli jego stanu technicznego, napraw, wad fizycznych i prawnych itd. Tak wąsko ujęte "uzasadnione przyczyny" różnic cenowych zupełnie nie uwzględniają odmienności rynków, z których zostały nabyte samochody. Tymczasem jest powszechnie wiadome (i łatwe do sprawdzenia), że ceny samochodów używanych, a w szczególności samochodów uszkodzonych, na rynku amerykańskim są znacznie niższe niż w Europie. Ta specyfika rynku w sposób oczywisty należy do "uzasadnionych przyczyn", dla których cena samochodu zakupionego w USA może znacząco odbiegać od ceny takiego samego samochodu na rynku krajowym. Dopóki cena ta mieści się w granicach cenowych właściwych dla rynku amerykańskiego, można mówić o "uzasadnionej przyczynie"" (wyrok NSA z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt I GSK 183/10; zob. także wyrok NSA z dnia 4 lutego 2021 r., sygn. akt I GSK 1788/20).

W orzecznictwie wskazywano, że cena transakcyjna, którą nabywca (podatnik) był zobowiązany zapłacić amerykańskiemu sprzedawcy, dlatego jest niska i odbiega od cen na rynku polskim, że w USA samochody danej klasy mają takie właśnie ceny. Gdyby natomiast organ wykazał, że wskazana cena całkowicie odbiega od cen amerykańskich (w tamtym czasie, dla takich samochodów), to trudno byłoby mówić o istnieniu "uzasadnionej przyczyny", która pozwalałaby na jej przyjęcie, jako podstawy opodatkowania (wyrok NSA z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt I GSK 837/17 oraz powołane w jego uzasadnieniu orzecznictwo).

Pogląd ten czyni poziomem odniesienia dla deklarowanej przez podatnika wartości także wartość podobnych pojazdów na rynku zakupu (tzn. w sprawach, w których zapadły cytowane wyroki, jak i w tej sprawie – na rynku amerykańskim) – w sytuacji, gdy specyfika tego rynku jest taka, że typowo możliwy jest na nim zakup uszkodzonego pojazdu po cenie stosunkowo niskiej (znacznie niższej od cen panujących na polskim rynku lokalnym).

9. W postępowaniu podatkowym nie poddano tego aspektu sprawy należytej analizie. Wprawdzie w treści zaskarżonej decyzji organu odwoławczego przytaczane są wyroki sądowe prezentujące wyrażony wyżej pogląd, a DIAS stwierdza, że organ pierwszej instancji "dokonał analizy cen pojazdów podobnych do zakupionego (tej samej marki, tego samego rocznika) przez Podatnika na rynku zakupu (Stany Zjednoczone)" (s. 10 decyzji), to jednak ich cytowaniu i tej tezie nie towarzyszy dostatecznie głębokie badanie stanu faktycznego w sprawie.

To stanowi drugi powód wadliwości zaskarżonej decyzji.

10. W aktach sprawy znajdują się wydruki z bazy BidFax dotyczące dwóch samochodów tej samej marki, roku produkcji i ogólnie określonym w stosownej rubryce typie uszkodzenia ("uszkodzenie części przedniej") co samochód będący przedmiotem czynności opodatkowanej dokonanej przez Skarżącego (k. 22-25 akt administracyjnych). Próba składająca się z dwóch samochodów jest jednak zbyt mała, by na jej podstawie można było wyciągnąć wnioski co do poziomu cen na rynku USA; nawet sam organ podatkowy nie deklaruje, że wziął pod uwagę wszystkie pojazdy o tych parametrach (marka, rok produkcji, typ uszkodzenia) ujęte w bazie BidFax.

Ponadto już pobieżny ogląd tych wydruków prowadzi do wniosku, że stopień uszkodzeń uwidocznionych na nich samochodów był prawdopodobnie niższy od stopnia uszkodzenia samochodu nabytego przez Skarżącego. Samochody te – jak się wydaje – mają nieuszkodzoną deskę rozdzielczą. Nie widać także uszkodzeń pod ich maską. W przypadku jednego z samochodów widać jedną tylko uszkodzoną poduszkę powietrzną.

Tymczasem – jak wynika z kolei z opinii biegłego skarbowego (którą sam organ podatkowy uznaje za wiarygodną) – w przypadku spornego samochodu osobowego nabytego w USA przez Skarżącego konieczna była wymiana dwóch poduszek powietrznych (kierowcy z układem sterowania i pasażera), wymiana chłodnicy i wentylatora chłodnicy, naprawa tablicy rozdzielczej (por. k. 126/113 akt administracyjnych).

11. Kiedy więc organ podatkowy wywodzi, że "[n]a podstawie identyfikacji oraz dostępności notowań sprzedaży w okresie zakupu opisanego modelu samochodu cena kształtowała się na poziomie od 8.300,00 USD do 9.025,00 USD" (s. 10 zaskarżonej decyzji), to czyni to na podstawie notowań losowo wybranych dwóch samochodów wprawdzie tej samej marki, rocznika, typu uszkodzeń i pojemności silnika co sporny samochód osobowy nabyty przez Skarżącego, jednak różniących się prawdopodobnie w sposób istotny stopniem uszkodzeń.

12. Niewyjaśniony pozostaje więc ważny aspekt sprawy: czy "uzasadnioną przyczyną" w rozumieniu art. 104 ust. 9 u.p.a., dla której Skarżący podał wysokość podstawy opodatkowania znacznie odbiegającą od średniej wartości rynkowej, jest fakt dostępności podobnych samochodów po zbliżonych cenach na rynku amerykańskim.

Z orzecznictwa sądowego wynika nie tylko, że ten wzgląd m o ż e stanowić "uzasadnioną przyczynę", ale także, że f a k t y c z n i e ją stanowił w wielu sprawach dotyczących wartości podstawy opodatkowania samochodów osobowych nabytych w Stanach Zjednoczonych Ameryki.

13. Korzystanie przez organy podatkowe z kompetencji wynikających z art. 104 ust. 8 u.p.a. nakłada na nie obowiązek szczególnej staranności w zakresie dokonywania ustaleń i ocen stanowiących podstawę do przyjęcia, że w konkretnym przypadku zadeklarowana podstawa opodatkowania samochodu osobowego bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego pojazdu. Przyznane organowi podatkowemu kompetencje do weryfikowania podstawy opodatkowania samochodu w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego służyć mają przede wszystkim zapobieganiu nagannym praktykom zaniżania, dla celów podatkowych, wartości sprowadzonych do Polski samochodów używanych. Nie oznacza to, że w ten sposób organy podatkowe zostały zwolnione z obowiązku wnikliwego i wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych w rozumieniu art. 187 § 1 O.p. (zob. m.in. wyroki NSA: z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt I GSK 899/15; z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt I GSK 1198/12).

14. Nie podając rzeczowych powodów, dla których jedną z dwóch opinii uznał za bardziej wiarygodną oraz nie rozważając należycie cen pojazdów na rynku amerykańskim, jako możliwej "uzasadnionej przyczyny" różnicy między ceną rynkową pojazdu w Polsce a ceną zadeklarowaną przez Skarżącego, organ odwoławczy naruszył art. 191 i art. 122 O.p. – przekroczył granice swobodnej oceny dowodów i nie ustalił stanu faktycznego w sprawie w ważnym jego aspekcie.

15. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

16. W ponownie prowadzonym postępowaniu podatkowym organ odwoławczy:

- wyjaśni wybór opinii (wyceny) dotyczącej spornego samochodu osobowego przy pomocy rzeczowych argumentów (to znaczy argumentów dotyczących treści opinii);

- ustali średni poziom cen podobnych samochodów na rynku USA – celem stwierdzenia, czy nabycie spornego samochodu osobowego na tym rynku nie stanowi "uzasadnionej przyczyny", dla której podana przez Skarżącego wartość odbiega od wartości rynkowej dla rynku polskim.

W obu przypadkach organ podatkowy będzie działał przy pomocy tych dowodów, których przeprowadzenie okaże się konieczne.

W szczególności, konieczne może się okazać skonfrontowanie opinii obu rzeczoznawców podczas rozprawy podatkowej (zgodnie z art. 200a § 1 pkt 1 O.p. organ odwoławczy z urzędu przeprowadzi rozprawę, jeżeli zachodzi potrzeba wyjaśnienia istotnych okoliczności stanu faktycznego sprawy m.in. przy udziale biegłych) i powołanie biegłego w celu wydania opinii na temat średniej wartości modelu pojazdu o podobnych parametrach na rynku USA w okresie sprzedaży. Jak Sądowi wiadomo z urzędu, w innych sprawach o podobnym przedmiocie opinia biegłego obejmowała także tę kwestię.

Natomiast w razie stwierdzenia, że rozstrzygnięcie sprawy uwzględniające powyższe wskazania wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części, organ odwoławczy uchyli decyzję organu I instancji i przekaże sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ (art. 233 § 2 O.p.).

17. Na wniosek Skarżącego Sąd na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądził na jego rzecz zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 213 zł odpowiadającej kwocie wniesionego wpisu od skargi.