Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 633/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 §1 pkt 1 lit c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 138 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 37a ust 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1311
law: Ustawa z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie WSA Magdalena Durzyńska WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia prawa własności nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2019 r. , nr [...]; 2. zasądza od Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii na rzecz [...] S.A. w [...] kwotę 640 (sześćset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 633/20

UZASADNIENIE

Minister Rozwoju decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania spółki [...] S.A. z siedzibą w W. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w [...], od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2019 r., nr [...] odmawiającej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 czerwca 2003 r. przez Skarb Państwa, prawa własności gruntu, położonego w gminie [...], w obrębie [...], oznaczonego jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...] oraz odmawiającej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 czerwca 2003 r. przez [...] S.A. w [...] prawa użytkowania wieczystego ww. gruntu i prawa własności znajdujących się na nim naniesień budowlanych – utrzymał w mocy ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2019 r.

Przedmiotowa decyzja wydana została w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne.

Decyzja Wojewody [...] wydana została w oparciu o art. 37a ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. z 2018 r., poz. 1311 ze zm., dalej jako: "ustawa o komercjalizacji.").

Stosownie do art. 37a ust 1 i 2 ustawy z dnia 8 września 2000 r., grunty wchodzące w skład linii kolejowych, pozostające w dniu 28 lutego 2003 r. we władaniu [...] S.A., niestanowiące własności Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub [...] S.A., stają się z dniem 1 czerwca 2003 r. z mocy prawa własnością Skarbu Państwa za odszkodowaniem, z zastrzeżeniem ust. 7 i przedmiotem użytkowania wieczystego [...] S.A., a budynki, lokale i inne urządzenia znajdujące się na tych gruntach - własnością [...] S.A. Nabycie praw w tym trybie potwierdza wojewoda w drodze decyzji.

Przywołany przepis art. 37a ust. 1 określa przesłanki, od których łącznego spełnienia uzależnione jest nabycie przez Skarb Państwa z mocy prawa z dniem 1 czerwca 2003 r. prawa własności gruntów, a przez [...] S.A. prawa użytkowania wieczystego tych gruntów i własności znajdujących się na nim naniesień. Są nimi: nieprzysługiwanie Skarbowi Państwa, jednostce samorządu terytorialnego lub [...] S.A. w dniu 28 lutego 2003 r. prawa własności do gruntu; władanie gruntem w tej dacie przez [...] S.A. oraz zagospodarowanie w dniu 28 lutego 2003 r. gruntu infrastrukturą techniczną, która stanowi linię kolejową.

W odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości organ podniósł, że nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] stanowiła w dniu 28 lutego 2003 r., własność Pani I. S.. Oznacza to zatem, że w dniu 28 lutego 2003 r. przedmiotowa nieruchomość nie stanowiła własności Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub [...]S.A., tym samym spełniona została przesłanka wynikająca z art. 37a ustawy z dnia 8 września 2000 r.

W odniesieniu do pozostałych przesłanek w ocenie Ministra Rozwoju organ pierwszej instancji trafnie uznał, iż przedłożona przez wnioskodawcę dokumentacja nie potwierdziła w niniejszej sprawie zajętości przedmiotowej nieruchomości w dniu 28 lutego 2003 r. pod czynną linię kolejową oraz pozostawania gruntu w rzeczonej dacie we władaniu [...] S.A.

Organ odwoławczy wskazał, że wnioskodawca - spółka [...] S.A. w [...], w celu wykazania ww. przesłanek przedłożyła do akt postępowania wypis z rejestru gruntów sporządzony według stanu na dzień [...] lutego 2019 r., wyrys z mapy ewidencyjnej z dnia [...] lutego 2019 r., wypis z ewidencji środków trwałych oraz oświadczenie wnioskodawcy z dnia [...] kwietnia 2019 r. złożone na okoliczność władania przez [...] S.A. przedmiotowym gruntem.

Organ wskazał, że dokumentacja w postaci wypisu z rejestru gruntów z dnia [...] lutego 2019 r. oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej z dnia [...] lutego 2019 r. wskazuje jedynie, iż działka nr [...] oznaczona została w rejestrze gruntów jako teren kolejowy. Ponadto ww. dokumenty opracowane zostały według stanu istniejącego w dniu ich podpisania, a nie według stanu istniejącego na nieruchomości w dniu [...] lutego 2003 r. Natomiast z ww. mapy ewidencyjnej z dnia [...] lutego 2019 r. nie wynika dokładny przebieg linii kolejowej przez działkę nr [...] w dniu 28 lutego 2003 r.

Organ podkreślił, że znajdujący się w aktach sprawy wypis z ewidencji środków trwałych wskazuje, iż na działce nr [...] zlokalizowany jest rów odwadniający, skarpa oraz podtorze stanowiące część linii kolejowej [...], jednakże brak jest w tej kwestii dalszych informacji, w szczególności daty powstania danego środka trwałego oraz wskazania, czy wymienione w wykazie elementy infrastruktury stanowiły w dniu [...] lutego 2003 r. fragment czynnej linii kolejowej.

Organ uznał, że przedłożone do akt sprawy oświadczenie, przy jednoczesnym braku wykazania w niniejszej sprawie istnienia w dniu [...] lutego 2003 r. na przedmiotowej działce infrastruktury kolejowej, nie może stanowić samoistnej podstawy do przyjęcia, iż przedmiotowy grunt zajęty był w dniu [...] lutego 2003 r. pod linię kolejową oraz pozostawał we władaniu [...].

Organ wskazał również, że wobec powyższych braków materiale dowodowym Wojewoda [...] wezwał wnioskodawcę do przedłożenia wypisu i wyrysu z mapy ewidencyjnej według stanu na dzień [...] lutego 2003 r., wykazu środków trwałych znajdujących na przedmiotowej nieruchomości w dniu 28 lutego 2003 r. wraz ze wskazaniem daty ich budowy, jak również wskazanie, czy środki trwałe znajdujące się na działce nr [...] stanowią część czynnej linii kolejowej. Jak wynika z akt sprawy ww. pisma pozostały bez odpowiedzi.

Zdaniem organu odwoławczego nie można podzielić zarzutu skarżącej - spółki [...] podniesionego w odwołaniu z dnia [...] listopada 2019 r., iż organ pierwszej instancji rażąco naruszył przepisy art. 7 i 77 Kpa, poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania w niezbędnym dla sprawy zakresie. Wskazał, iż co do zasady, obowiązkiem organu administracji, wynikającym z zasady prawdy obiektywnej zawartej w art. 7 Kpa jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Z kolei przepis art. 77 § 1 Kpa nakłada na organy administracji publicznej obowiązek zgromadzenia całego materiału dowodowego koniecznego do ustalenia prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Niemniej jednak w orzecznictwie wskazuje się, iż zasada oficjalności postępowania dowodowego nie oznacza jednak, iż strona może zachowywać się biernie w jego toku, dlatego też to na stronie spoczywa ciężar wskazania konkretnych faktów i zdarzeń z których wywodzi ona dla siebie określone skutki prawne Jeżeli strona odmawia przedstawienia żądanego przez organ dokumentu, z posiadania którego wywodzi dla siebie określone uprawnienia, a okoliczności wynikającej z tego dokumentu nie można ustalić w inny sposób, organ może odmówić żądaniu strony, a taka odmowa nie narusza prawa.

Skargę na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego wniosła [...] S.A.

Wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

I. Naruszenie przepisów prawa procesowego tj.:

1. art. 75 § 1 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, iż [...] S.A. nie przedłożyła w niniejszym postępowaniu dowodów pozwalających stwierdzić, iż [...] S.A. było posiadaczem przedmiotowej nieruchomości w dniu [...] lutego 2003 roku oraz przez błędne uznanie, iż oświadczenie osób reprezentujących wnioskodawcę nie może stanowić podstawy do przyjęcia, iż przedmiotowy grunt był w posiadaniu [...] S.A. w tej dacie,

2. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny tj. poprzez wadliwe przyjęcie przez organ, że:

- sporna nieruchomość nie pozostawała w dniu [...] lutego 2003 roku we władaniu [...] S.A.,

- nieistotny jest fakt znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości naniesień w postaci rowu odwadniającego, skarpy, podtorza, które jednoznacznie potwierdzają ich przeznaczenie jako infrastruktury kolejowej linii [...], co w pełni koresponduje z oznaczeniem działki nr [...] w rejestrze gruntów jako terenu kolejowego

- nieistotny jest fakt, że linia kolejowa nr [...] na odcinku [...] została ujęta w wykazie linii kolejowych o znaczeniu państwowym, który stanowi załącznik do rozporządzenia rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie wykazu linii kolejowych o znaczeniu państwowym (pozycja nr 121),

- data powstania linii kolejowej [...] nie jest faktem powszechnie znanym i w związku z tym okoliczność ta wymaga dodatkowego dowodzenia,

3. art. 8 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. polegające na nienależytym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji.

II. Naruszenie przepisów prawa materialnego:

1. art. 37a ustawy z dnia 08.09.2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (dalej jako ,,ustawa o komercjalizacji PKP ) w zw. z art. 6 k.p.a. poprzez mylne przyjęcie, iż nie zachodzą przesłanki do wydania decyzji stwierdzającej nabycie prawa własności przez Skarb Państwa oraz prawa użytkowania wieczystego przez [...] S.A.

Organ w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie i podtrzymał w całości argumentacje przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji:

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja, oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji narusza prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest przepis art. 37a ust. 1 ustawy o komercjalizacji PKP.

Przepis ten określa przesłanki, od których łącznego spełnienia uzależnione jest nabycie przez Skarb Państwa z mocy prawa z dniem 1 czerwca 2003 r. prawa własności gruntów, a przez [...] S.A. prawa użytkowania wieczystego tych gruntów i własności znajdujących się na nim naniesień. Są to:

1) faktyczne zajęcie [...] lutego 2003 r. gruntu pod linię kolejową,

2) władanie gruntem w tej dacie przez [...] S.A.,

3) nieprzysługiwanie Skarbowi Państwa, jednostce samorządu terytorialnego lub [...] S.A.

Oznacza to, że dla spełnienia tych przesłanek konieczne jest wykazanie, że [...] lutego 2003 r. grunty były zagospodarowane w infrastrukturę techniczną stanowiącą linię kolejową, władanie nią przez [...] S.A. i nie przysługiwanie własności Skarbowi Państwa lub samorządowi terytorialnemu. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. W niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości, że nieruchomość stanowiła własność osoby fizycznej a nie stanowiła jednocześnie własności Skarbu Państwa czy jednostki samorządu terytorialnego. Kluczowym zatem była ocena czy nieruchomość zabudowana była linię kolejową.

Dokonując wykładni tego pojęcia (ustawa nie definiuje go) należy odnieść się do definicji z ustawy z 27 czerwca 1997 r. o transporcie kolejowym (D.U. Nr 96, poz. 591 ze zm.) w brzmieniu na datę wejścia w życie ustawy o komercjalizacji – tj. 25 maja 2003 r. Zgodnie z art. 4 pkt 2 tej ustawy "linią kolejową" była droga szynowa wraz z przyległym pasem gruntu a także budynki, budowle i urządzenia przeznaczone do prowadzenia ruchu kolejowego oraz zajęte pod nie grunty. Z kolei z art. 4 pkt 4 tej ustawy wynikało, że pasem przyległym gruntu jest pas gruntu wzdłuż drogi szynowej usytuowany po obu jej stronach oraz przestrzeń nad i pod powierzchnią gruntu, niezbędny do bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego. Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 10 września 1998 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie (D.U. 1998, poz. 984) w § 3 pkt 7 definiuje pojęcie "podtorza" jako budowli geotechnicznej wykonanej na gruncie rodzimym jako nasyp lub przekop wraz z urządzeniami ze zabezpieczającymi i odwadniającymi. W § 61 natomiast wskazuje jego szczegółowe parametry z czego wynika, że podtorze stanowi element torowiska.

Organ przyjął, że brak jest podstaw do zastosowania art. 37a ustawy o komercjalizacji ponieważ skarżąca nie wykazała, że władała tym gruntem na datę 28 lutego 2003 r. oraz że grunt ten był zajęty pod czynną linię kolejową.

Bezspornym jest, ze na działce nr [...] zlokalizowany jest rów odwadniający, skarpa oraz podtorze stanowiące część linii kolejowej [...], jednakże zdaniem organu brak jest w tej kwestii dalszych informacji, w szczególności daty powstania danego środka trwałego oraz wskazania, czy wymienione w wykazie z dnia [...] kwietnia 2019 r elementy infrastruktury stanowiły w dniu [...] lutego 2003 r. fragment czynnej linii kolejowej.

Trzeba pamiętać, że art. 37 a ustawy o komercjalizacji służy regulacji stanu prawnego mienia do którego [...] S.A nie legitymuje się prawem własności a które faktycznie zajęte było 28 lutego 2003 r. a często i wcześniej, pod linie kolejowe. Kluczowe ma zatem ustalenie czy tego dnia na gruncie była urządzona linia kolejowa w rozumieniu art. 4 pkt 2 ustawy o transporcie kolejowym a jeżeli tak to jakie konkretnie elementy tej infrastruktury wchodziły w jej skład i jaki był rzeczywisty zasięg przestrzenny tej linii kolejowej. Z ewidencji środków trwałych wynika, że na tym terenie była skarpa, podtorze i rów odwadniający, które generalnie stanowią budowlę kolejową (podbudowę toru kolejowego). Z zestawienia tego wynika, że elementy te wraz z rowem odwadniającym stanowią część infrastruktury kolejowej – linii [...]. Charakter ten potwierdza wypisu z rejestru gruntów – oznaczenie użytku – tereny kolejowe. Co prawda wypis z rejestru gruntów został sporządzony na datę [...] luty 2019 r. to jednak sięgając do internetowej wyszukiwarki linii kolejowych https://www.bazakolejowa.pl/index.php?dzial=linie&id=529, można tam odnaleźć informacje o istnieniu tej linii kolejowej oznaczonej nr 281. Nie wiadomo zatem na jakiej podstawie organ ustalił, że linia ta jest nieczynna. Poza tym przesłanką zastosowania art. 37 a ustawy o komercjalizacji nie jest stan techniczny elementów (budowli, urządzeń) tworzących linię kolejową. Istotne jest to aby obiekty i urządzenia tego typu wchodziły w skład gruntów których nabycia domaga się [...] S.A i aby stanowiły linię kolejową. Przy czym z przepisu art. 37 a ustawy muszą być spełnione dwa warunki: wchodzenie w skład linii kolejowej i władanie na określoną datę.

Rację ma skarżący, że przepis art. 37 a w/w ustawy nie uzależnia przejścia własności na Skarb Państwa oraz użytkowania wieczystego na [...] S.A. od tego, że linia kolejowa znajdująca się na gruncie ma być "czynna", a jedynie od władania nieruchomością przez [...] w dniu [...] lutego 2003 roku.

Zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości okoliczność, że takie elementy jak rów odwadniający, skarpa i podtorze zgodne z przywołanymi wyżej definicjami stanowią linię kolejowej, gdyż są niezbędne do bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego (art. 4 pkt 4 ustawy o transporcie kolejowym), w rozumieniu przepisów ustawy o komercjalizacji.

Zdaniem organu dokumentacja w postaci wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej z 2019 r. wskazuje jedynie, iż działka nr [...] oznaczona została w rejestrze gruntów jako teren kolejowy. Ponadto ww. dokumenty opracowane zostały według stanu istniejącego w dniu ich podpisania, a nie według stanu istniejącego na nieruchomości w dniu [...] lutego 2003 r. Natomiast z ww. mapy ewidencyjnej z dnia [...] lutego 2019 r. nie wynika dokładny przebieg linii kolejowej przez działkę nr [...] w dniu [...] lutego 2003 r.

Skarżący przedstawił oświadczenia A. S. i D. O. z [...] kwietnia 2019 r. o władaniu tą nieruchomością na [...] lutego 2003 r. Organ uznał je za nie wystarczające. W ocenie Sądu w aktach administracyjnych brak kontrodowodu na tę okoliczność (władania), co oznacza, że organ nie wykazał innym przeciwnym dowodem że [...] nie władało przedmiotową działką. Powyższe nie stanowi jednak o naruszeniu art. 75 § 1 k.p.a. (jak wywodzi się w skardze). Organ ocenił bowiem ten dowód ale wadliwie, nie przestawiając argumentów i dowodów na okoliczność, przyjął, że [...] S.A. nie władała tą nieruchomością.

Organ jako uzasadnienie odmowy wskazał również, że ze złożonych dokumentów nie wynika dokładny przebieg linii kolejowej przez działkę nr [...] w dniu 28 lutego 2003 r.

Przy czyn nie ma żadnych informacji oraz dowodów na temat modernizacji tej linii polegającej na zmianie jej przebiegu. Brak jest jakichkolwiek dowodów które by wskazywały, ze linia kolejowa nr [...] na odcinku [...] w 2003 r miała inny przebieg niż obecnie.

Na gruncie ustawy o komercjalizacji władanie w rozumieniu art. 37 a ust. 1 nie zostało zdefiniowane. Dlatego uzasadnione jest sięgnięcie do tego pojęcia w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego. Jak wynika choćby z art. 336 kodeksu cywilnego władającym jest posiadacz samoistny ale i ten kto jest użytkownikiem, najemcą, dzierżawcą czy podmiotem innych praw z którymi łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Istotne jest zatem to czy podmiot dysponuje daną rzeczą w sposób bezpośredni czy pośredni, samoistnie (jak właściciel) albo w sposób zależny (np. jako użytkownik ). Dla spełnienia tej przesłanki nie jest konieczne wykazanie że [...] było posiadaczem samoistnym w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego.

Z drugiej strony należy mieć na względzie, że władanie wyraża się w uzewnętrznionej formie dysponowania daną nieruchomością zazwyczaj z wyłączeniem innych osób. W przypadku linii kolejowej władnie to wykorzystywanie danej linii, co jednak, wbrew wywodom organu, nie oznacza, jak wskazano wyżej że linia musi być czynna. Przepis art. 37 a ustawy takiego wymagania nie stawia.

W niniejszej sprawie organ w ogóle nie odniósł się do kwestii wykorzystania (władania) linią przyjmując, że linia jest nieczynna co, zdaniem organu, wyklucza zastosowanie przepisów ustawy. Taka ocena organu jest nieuprawniona.

W skardze Skarżąca wskazuje, że dane historyczne dotyczące powstania tej linii są faktem powszechnie znanym oraz na istnienie dworca kolejowego w pobliskim [...] już w 1927 r., co oznacza, że linia ta istniała i była wykorzystywana. Jeżeli tak to organ powinien ustalić czy stan taki trwał w dacie [...] lutego 2003 r. Przyjmując, że linia istnieje ale nie jest obecnie eksploatowana powinien ustalić charakter władania w aspekcie korzystania z tego elementu infrastruktury kolejowej. Dopiero brak aktywności ze strony [...] w odniesieniu do tego elementu może świadczyć o nie wykazaniu władztwa.

Organ powinien w sposób samodzielny ustalić w sposób nie budzący wątpliwości:

- kiedy została wybudowana linia kolejowa [...] i czy w jej skład wchodziła przedmiotowa działka;

- czy na działce tej znajdowała się infrastruktura kolejowa w rozumieniu przepisów ustawy o transporcie kolejowym i czy istniała w dacie [...] lutego 2003 r.

- jeżeli będzie to konieczne przeprowadzić dowód z oględzin w celu ustalenia stanu faktycznego w tym granic gruntu zajętego pod infrastrukturę kolejową czy dowód z zeznań właścicieli tej nieruchomości na okoliczność jej zagospodarowania i władania;

- ustalić zakres i formę władania [...].

Na tym etapie przedwczesna jest ocena zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego. Do takiej oceny konieczne jest bowiem wszechstronne i pełne ustalenie stanu faktycznego.

Uchybień związanych z ustaleniem stanu faktycznego nie dostrzegł organ II instancji, co stanowi o naruszeniu przez niego art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. To zaś prowadzi do uchylenia obu decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ będzie miał na względzie powyższą ocenę Sądu i przeprowadzi postępowanie dowodowe zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Końcowo podnieść trzeba, że rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym miało miejsce w związku z obowiązywaniem stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Zgodnie bowiem z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), dodanego art. 46 pkt 21 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875), przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Z uwagi na znaczny wzrost wykrytych zakażeń w całym kraju, co znajdowało odzwierciedlenie na stronie www.worldometers.info/coronavirus/country/poland, objęcie Warszawy strefą zagrożenia przeprowadzenie rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących, a nie można było przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Poza tym zarządzeniem Prezesa WSA w Warszawie nr 21 z 16 października 2020 r. związku z objęciem Warszawy strefą czerwoną wstrzymano orzekanie na posiedzeniach jawnych i przyjęto zasadę orzekania na posiedzeniach niejawnych a sprawy wyznaczone na rozprawy skierowano do rozpoznania na posiedzeniach niejawnych (komunikat na stronie internetowej WSA w Warszawie).

Z tych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c i 135 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. i § 14ust.1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (D.U. 2015, poz. 1804).