Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1232/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Sejmik Województwa~Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3  par. 2 i 3, art. 58 par. 1 pkt 1 i4 ,art.58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 90
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 stycznia 2008 roku sprawy ze skargi Z. M. na uchwałę Sejmiku Województwa Nr [...] z dnia [...]roku w przedmiocie skargi na działalność Zarządu Województwa dotyczącej trybu i realizacji konkursu na stanowisko dyrektora p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Z. M. pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na "tryb i realizację konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Centrum Edukacji Nauczycieli w K., zorganizowanego przez Zarząd Województwa Z. z siedzibą w S. (...) oraz Uchwałę Sejmiku Województwa Z. z dnia [...]

Nr [...]".

W skardze tej strona wniosła o "stwierdzenie, że przyjęty tryb i realizacja konkursu, jak również decyzja komisji konkursowej z dnia [...], na mocy której nie został dopuszczony do postępowania konkursowego oraz wyżej wymieniona uchwała, są nieważne w związku

z naruszeniem art. 2, 7, 8, 32 i 83 Konstytucji RP oraz art. 56, 57, 58, 59 i 60 K.c.".

W uzasadnieniu skargi Z. M. wyjaśnił, iż komisja konkursowa odmówiła dopuszczenia go do udziału w postępowaniu konkursowym ze względu na brak właściwego zaświadczenia lekarskiego oraz brak podpisów pod wymaganymi dokumentami i zaświadczeniami. Powołując się na treść ogłoszenia prasowego zawierającego informacje odnośnie wymaganych od kandydatów dokumentów, skarżący wyjaśnił, iż nie wskazano

w nim, że zaświadczenie lekarskie powinno być wydane przez lekarza medycyny pracy. Skarżący wyjaśnił, iż mógł uzupełnić brakujące podpisy oczekując na decyzję komisji konkursowej, którą to czynność "dopuszczają w postępowaniu także sądy, ponieważ nie narusza ona K.p.c.".

Strona dodała, że jego skargę z dnia [...] na tryb i realizację konkursu oraz na decyzję Komisji konkursowej tutejszy Sąd Administracyjny przekazał w dniu

[...] do rozpoznania Zarządowi Województwa Z. w S.

Z. M. wskazał, iż w uzasadnieniu Uchwały Sejmiku Województwa Z. z dnia [...] Nr [...], w której nie uznano zasadności jego skargi, powołano podstawę prawną dla "wzoru ogłoszenia o konkursie", która nie może stanowić podstawy dla ustalenia poprawności przyjętego trybu i realizacji konkursu, albowiem istotne są informacje podane do wiadomości w ogłoszeniu prasowym. Skarżący zarzucił brak rzetelności i logiki w załączonym do uchwały uzasadnieniu.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Zarządu Województwa Z. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie.

W pierwszej kolejności pełnomocnik organu wskazał, iż skarga jest niedopuszczalna. Jego zdaniem, z jednej strony skarga dotyczy trybu i realizacji konkursu na stanowisko dyrektora Centrum Edukacji Nauczycieli w K. i w tym zakresie jest niedopuszczalna, albowiem była już rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. – sygnatura akt II SA/Sz 1153/07. Również skarga w części dotyczącej uznania za nieważną uchwałę Sejmiku Województwa jest niedopuszczalna z powodu braku właściwości sądu

do jej rozpoznania jak i z uwagi na fakt, iż skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Organ zaznaczył, że skarga była rozpoznana na podstawie

art. 229 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na zarzuty podniesione przez skarżącego, pełnomocnik organu wyjaśnił natomiast, iż podtrzymuje argumenty przedstawione w odpowiedzi na skargę Z. M.

z dnia [...], złożonej do sprawy o sygnaturze akt II SA/Sz 1153/07.

Sąd na podstawie akt sprawy II SA/Sz 1153/07 ustalił, iż w dniu [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił skargę Z. M. z dnia [...] w przedmiocie trybu

i realizacji konkursu na stanowisko Dyrektora Centrum Edukacji Nauczycieli w K. jako niedopuszczalną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku

lub została już prawomocnie osądzona. Powyższe oznacza, że wcześniejsza zawisłość sprawy objętej skargą, stwarza stan sprawy w toku i nie można w tej samej sprawie

i pomiędzy tymi samymi stronami wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego.

W świetle zebranego materiału dowodowego Sąd uznał, iż skarga z dnia

[...] jak i z dnia [...] (w odniesieniu do pierwszego jej żądania), wniesiona przez Z. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S, dotyczy stanowiska Komisji Konkursowej, powołanej przez Zarząd Województwa Z. w S. uchwałą Nr [...] z dnia [...], o niedopuszczeniu Z. M. do konkursu na stanowisko dyrektora Centrum Edukacji Nauczycieli w K. – a zatem zachodzi tożsamość podmiotowa jak i przedmiotowa w obu sprawach. Skargę z dnia [...],

(w sprawie o sygnaturze akt II SA/Sz 1153/07) Sąd odrzucił, uznając ją za niedopuszczalną. Postanowienie w tym zakresie z dnia [...] nie jest jeszcze prawomocne. Wobec powyższego skargę z dnia [...] należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na zawisłość tej samej sprawy przed sądem między tymi samymi stronami.

Mając na uwadze drugi z zarzutów skargi, Sąd zauważa, że zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie

w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone

w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zgodnie z § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Skoro wśród wymienionych aktów nie ma skargi powszechnej, o której mowa

w Dziale VIII Skargi i wnioski ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.), Sąd uznał, iż nie jest właściwy do rozpoznania tej skargi, złożonej w związku z nienależytym wykonaniem obowiązków przez organ, pomimo iż załatwienie skargi ma formę uchwały Sejmiku.

W orzecznictwie podnosi się, że uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (o czym świadczy powołanie się strony na art. 229 pkt 6 Kodeksu postępowania administracyjnego), są jedynie czynnością mającą na celu poinformowanie skarżącego o sposobie załatwienia skargi, na czynność tę nie służy skarga. Stronie nie służy również skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządowego podjętą w wyniku rozpatrywania skargi wniesionej na podstawie 229 powołanej ustawy. Zgodnie

z art. 90 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie województwa

(Dz. U. z 2001 roku, Nr 142, poz. 1580 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Jak wynika z powyższego przepisu dotyczy to jedynie uchwał z zakresu administracji publicznej, a uchwała podjęta przez Sejmik została podjęta w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego i stanowi informacje o sposobie załatwienia skargi, nie jest aktem, na mocy którego nałożono obowiązki lub nadano uprawnienia.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że wniesiona przez stronę skarga jest niedopuszczalna i dlatego Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 4

w związku z § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).