Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 489/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Umorzono zawieszone postępowanie z art.130 par. 1 ustawy PPSA
Powołane przepisy: article: art. 130 par. 1 pkt 1, art. 131
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 22 września 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 września 2021 r. sprawy ze skargi A Spółki z o.o. Spółki Komandytowej z siedzibą w R. na uchwałę Rady Miejskiej w Działoszynie z dnia 18 lipca 2017 roku nr XXXIX/255/17 w przedmiocie zmiany Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy Działoszyn postanawia: umorzyć zawieszone postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.


UZASADNIENIE

Pismem z 23 sierpnia 2017 r. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w R., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Działoszynie z dnia 18 lipca 2017 r. nr XXXIX/255/17 w sprawie zmiany Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy Działoszyn (dalej "Studium"), zaskarżając ją w części dotyczącej załącznika nr 2 do ww. uchwały zatytułowanego Kierunki polityki przestrzennej (rysunek studium) oraz części tekstowej załącznika nr 1 do ww. uchwały stanowiącej studium w wersji ujednoliconej, w zakresie kierunków zagospodarowania przestrzennego, w zakresie w jakim pomija istnienie obszarów górniczych "Patoki" i udokumentowanej, a nieeksploatowanej części złoża "Raciszyn" na obszarze Miasta i Gminy Działoszyn i nie przewiduje ich ochrony.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Działoszynie wniosła o jej oddalenie i zasądzenie od strony skarżącej na rzecz organ zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Postanowieniem z 12 grudnia 2017 r. tutejszy Sąd w punkcie pierwszym odrzucił wniesioną skargę, zaś w punkcie drugim, zwrócił skarżącej wpis od wniesionej skargi.

W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w R. postanowieniem z 25 kwietnia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 12 grudnia 2017 r.

W piśmie z 23 sierpnia 2018 r. pełnomocnik Rady Miejskiej w Działoszynie, na podstawie art. 126 p.p.s.a., wniósł o zawieszenie postępowania, informując, że strony podjęły rozmowy mające na celu wszczęcie procedury zmiany Studium.

Na rozprawie 29 sierpnia 2018 r. pełnomocnik A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w R. wyraził zgodę na zawieszenie postępowania.

Postanowieniem z 29 sierpnia 2018 r. Sąd, na podstawie art. 126 p.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zawieszone przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi postępowanie podlegało umorzeniu.

Stosownie do treści art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn.zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Jak stanowi art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd umarza zawieszone postępowanie jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron albo z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu.

Z powyższych unormowań jasno wynika, że Sąd ma obowiązek umorzyć postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron (art. 126 p.p.s.a.), jeśli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu 3 lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. Okres 3 lat jest liczony od daty wydania postanowienia (tj. w zależności od tego, czy zostało wydane na posiedzeniu niejawnym, czy na rozprawie, odpowiednio, od daty jego podpisania – art. 164 p.p.s.a., lub ogłoszenia – art. 144 w zw. z art. 166 p.p.s.a.), a nie od daty jego uprawomocnienia. Umorzenie postępowania w tych wypadkach jest konsekwencją braku działania stron przez okres co najmniej 3 lat. W piśmiennictwie zwraca się uwagę, że zgłoszenie wniosku o podjęcie postępowania po upływie tego terminu jest bezskuteczne i nie stoi na przeszkodzie wydaniu postanowienia o umorzeniu postępowania, które ma charakter deklaratoryjny, gdyż stwierdza jedynie fakt, że z upływem 3 lat od daty zawieszenia postępowanie uległo umorzeniu (zob. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie..., 2004, s. 254).

W rozpatrywanej sprawie postępowanie zostało zawieszone na mocy postanowienia Sądu wydanego na rozprawie 29 sierpnia 2018 r. i w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu, żadna ze stron postępowania nie wnioskowała o jego podjęcie.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i art. 131 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

B.A.