Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 975/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 kwietnia 2005 r., sygn. akt III SA/Wr 38/05 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 15 listopada 2004 r., [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego p o s t a n a w i a oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez I. K. decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 15 listopada 2004 r., którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta Mieroszowa z dnia 5 lipca 2004 r. orzekającą o wymeldowaniu I. K. z pobytu stałego w Mieroszowie przy ul. [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd stwierdził, że skarżąca ani we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (zawartym w skardze na decyzję) ani w kolejnym wniosku z dnia 14 marca 2005 r. nie uprawdopodobniła, aby w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji mogło nastąpić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jedynie natomiast takie sytuacje stwarzają możliwość wstrzymania przesz Sąd zaskarżonego aktu lub czynności, w drodze wyjątku od generalnej zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stosownie do której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. We wnioskach skarżąca podniosła jedynie, że wykonanie decyzji naraziłoby ją na niepowetowane szkody. Odpis postanowienia doręczono skarżącej w dniu 4 maja 2005 r.

Pismem z dnia 9 maja 2005 r. I. K. wniosła zażalenie, w którym zarzuca, że postanowienie koncentruje się głównie na rozważaniach prawnych a pomija w zupełności konsekwencje życiowe i finansowe. W związku z tym skarżąca domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; dowodząc, iż wymeldowanie nie jest tylko czynnością rejestracyjną i że zmienia zasadniczo jej sytuację życiową. Wymeldowanie z pobytu stałego zdaniem skarżącej zwalnia Ośrodek Pomocy Społecznej w Mieroszowie z obowiązku wypłacania skarżącej pobieranego zasiłku stałego, a ponadto skarżąca traci możliwość korzystania z bezpłatnej pomocy lekarskiej w miejscu, w którym leczy się od lat

Sygn. akt II OZ 975/05

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji podnoszone przez skarżącą okoliczności nie przemawiają za koniecznością wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Dolnośląskiego. Zgodnie z powołaną wyżej generalną zasadą ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu a wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje jej wykonania. Sąd może wstrzymać jedynie wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek strony, w którym należy uprawdopodobnić, że w wyniku wykonania tej decyzji może nastąpić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie I. K. w złożonych wnioskach sytuacji takiej nie uprawdopodobniła, co słusznie podniósł Sąd I instancji. Okoliczności powołane w złożonych wnioskach a następnie podniesione również w zażaleniu odnoszą się do zasadności samej decyzji, co zważy Sąd podczas rozpatrywania skargi, nie mogą stanowić natomiast podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Ponadto należy zauważyć, że decyzja o wymeldowaniu z pobytu stałego ma charakter ewidencyjny i potwierdza jedynie zaistniały stan faktyczny, jej skutki nie mają jednakowoż charakteru nieodwracalnego; co więcej decyzja ta nie ogranicza prawa do przebywania w lokalu, ani nie powoduje utraty prawa do korzystania z opieki lekarskiej w dotychczasowym miejscu. W wyniku wykonania tej decyzji skarżąca nie straci także możliwości pobierania zasiłku stałego. Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593) nie uzależnia przyznania uprawnienia do otrzymania zasiłku stałego od posiadania decyzji o zameldowaniu na pobyt stały.

Z powyżej wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.