Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 1591/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 22 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 518/11 w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] października 2012 r. skarżący J. M. zwrócił się o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., w przedmiocie podatku akcyzowego.

W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący podniósł, że przystąpiono do egzekwowania należności w wysokości 93.984 zł pomimo tego, że postępowanie jest w toku a ponowne zajęcie rachunku bankowego w praktyce uniemożliwi wykonywanie działalności gospodarczej. Ustalona kwota zobowiązania podatkowego za 2007 r. jest tak wysoka, że zapłata należności oznaczałaby konieczność likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej, co dla skarżącego oznacza utratę źródła utrzymania dla siebie i rodziny jak również utratę kontaktów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, a w konsekwencji nieodwracalne skutki ekonomiczne i prawne dla podatnika. Skarżący nie posiada wolnych środków na zapłacenie tak wysokiego i nieznajdującego oparcia w faktach zobowiązania a egzekucja należności może wywołać dla skarżącego nieodwracalne skutki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 61 § 3 p.p.s.a., ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) stanowi o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Okoliczności wskazane przez skarżącego nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż nie podano bowiem żadnych faktów, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody.

Podkreślić należy, iż w uzasadnieniu wniosku skarżący ograniczył się jedynie do gołosłownych stwierdzeń na temat złej sytuacji finansowej prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, skupiając się wyłącznie na wskazaniu ogólnych skutków, które mogą nastąpić, gdy zostanie dokonana egzekucja. W żaden sposób jednakże w treści wniosku nie zostało wykazane niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i zarazem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Samo zaś przytoczenie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji w treści wniosku - bez żadnego uzasadnienia zawierającego odniesienie się do konkretnych okoliczności określających sytuację, w jakiej skarżący znajduje się obecnie oraz mógłby się znaleźć po wykonaniu decyzji - nie stanowi usprawiedliwienia dla zastosowania ochrony tymczasowej. Powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, skarżący powinien chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia. Sąd podejmując rozstrzygnięcie musi bowiem opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko, co do zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia do złożonego wniosku, a tym samym brak uprawdopodobnienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., uniemożliwia sądowi jego ocenę oraz uwzględnienie niniejszego wniosku.

Powyższej oceny nie zmienia także argument ewentualnego pogorszenia sytuacji finansowej skarżącego, spowodowany utratą kontaktów oraz związanych z tym dochodów zwłaszcza, gdy Sądowi nie jest znana aktualna sytuacja materialna skarżącego i tym samym nie może on dokonać żadnej analizy finansowej skarżącego w celu dokonania weryfikacji złożonego wniosku. Spowodowanie, wskutek wykonania zaskarżonej decyzji, dolegliwości rodzącej określony skutek faktyczny w finansach skarżącego – w postaci likwidacji działalności – nie jest okolicznością, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.