Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 397/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. Spółki komandytowej w [...] na bezczynność Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich w przedmiocie czynności sprawdzających postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić [...] z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) zł. tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi


UZASADNIENIE

[...] Sp. z o.o. Spółka komandytowa w [...] (dalej jako skarżąca/spółka) złożyła do tut. Sądu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie czynności przez Komisję do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich (dalej jako: komisja/organ) w prowadzonym w trybie przepisów ustawy z 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa (Dz. U. z 2018, poz. 2267, dalej jako ustawa), postępowaniu sprawdzającym dotyczącym nieruchomości przy ul. [...] w[...], o sygn.[...].

Spółka wniosła o: 1) stwierdzenie, że komisja dopuściła się rażącej bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego; 2) zobowiązanie komisji do zakończenia postępowania sprawdzającego o sygn. KR VII KW 136/18 (VI S 8/18) w terminie 14 dni od daty doręczenia orzeczenia; 3) wymierzenie komisji grzywny w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018.1302, dalej jako ppsa) i o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że ponieważ zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy, przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako : kpa) nie stosuje się do czynności sprawdzających, to spółka nie wyczerpała trybu przedsądowego tj. wdrożenia środków zaskarżenia takich jak zażalenie, odwołanie czy ponaglenie, bo te w tym przypadku nie przysługują. Skarżąca podniosła dalej, że komisja w oparciu o przepisy ustawy dokonała ostrzeżenia w księdze wieczystej prowadzonej dla ww nieruchomości przy ul. [...] w [...] o prowadzonych czynnościach sprawdzających - a zastrzeżenie to, jako że wyłącza rękojmię wiary publicznej ksiąg wieczystych, od wielu miesięcy ogranicza jej prawo własności w szczególności prawo do rozporządzania nieruchomością.

W odpowiedzi na skargę komisja wniosła o jej odrzucenie - z uwagi na jej niedopuszczalność, ewentualnie o jej oddalenie w całości - z uwagi na jej bezzasadność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Artykuł 3 § 2 i § 3 ppsa zawiera zamknięty i zupełny katalog spraw, w których sądy administracyjne są uprawnione do orzekania. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność i przewlekłe procedowanie komisji dotyczy czynności sprawdzających, prowadzonych na podstawie art. 15 ustawy, do których to czynności nie stosuje się przepisów kpa (38 ust. 2 ustawy), nie stanowią one postępowania administracyjnego, jak i nie kończą się jakimkolwiek aktem, do którego wydania Sąd mógłby zobligować organ. Postępowanie sprawdzające ani jego wynik nie prowadzą do konkretyzacji norm powszechnie obowiązujących dla konkretnego adresata normy prawnej (praw i obowiązków), w konkretnej sprawie indywidualnej. Nie prowadzą zatem do powstania stosunku administracyjnoprawnego i władczego, jednostronnego określenia sytuacji prawnej podmiotu spoza struktury administracyjnej. Określone w ustawie "postępowanie sprawdzające" nie jest więc postępowaniem w sprawie indywidualnej załatwianej w drodze decyzji administracyjnej, do którego zastosowanie znalazłyby przepisy art. 1 pkt 1 i 2 kpa.

Określone w ustawie czynności sprawdzające mają na celu zbadanie, czy istnieją podstawy do wszczęcia postępowania rozpoznawczego. Jakkolwiek zatem, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, "komisja w wyniku przeprowadzenia czynności sprawdzających wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania rozpoznawczego (...)" - to nie jest to akt podejmowany w toku tych czynności lecz w ich wyniku, czyli ich skutek, stanowiący jednocześnie postanowienie inicjujące postępowanie rozpoznawcze, a więc właściwe postępowanie administracyjne przed komisją. Same czynności sprawdzające nie mieszczą się natomiast w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 ppsa.

W ocenie Sądu w tym składzie, kognicji sądu administracyjnego, jako szczególne środki zabezpieczenia, podlegają natomiast wydawane w toku czynności sprawdzających postanowienia komisji oparte o treść art. 24a ust. 1 i 2 ustawy (art. 3 2 pkt. 3 lub pkt. 4 ppsa) - jako akty z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa bądź jako wynikające z lex specialis postanowienia zabezpieczające. W kontrolowanej sprawie przedmiotem skargi jest brak aktu kończącego czynności sprawdzające (którego to aktu nie przewidują przepisy ustawy) a nie postanowienie dotyczące zabezpieczenia. Skutkowało to odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa. Skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 58 § 3 zd. 2 ppsa.