Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1066/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-08-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 30 lipca 2015 r. (data stempla pocztowego), skarżąca M. S. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (w tym wpisu od skargi w kwocie 100 zł) oraz ustanowienie adwokata.

Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na podstawie oświadczenia złożonego przez skarżącą o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, oświadczenia złożonego przez małżonka skarżącej na urzędowym druku PPF przy sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1067/15, a także danych ujawnionych w KRS oraz dokumentów przedłożonych przez każdego z małżonków przy sprawach o sygn. akt I SA/Gd 828/15 i I SA/Gd 829/15 (zeznań podatkowych małżonków za lata 2013-2014, zaświadczenia o zarobkach, dowodów dotyczących egzekucji prowadzonej względem majątku każdego z małżonków, dodatkowych oświadczeń), referendarz sądowy ustalił, co następuje:

skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, posiada udziały w "A" Sp. z o.o. [...] o wartości nominalnej 600.000 zł, natomiast jej małżonek posiada udziały w "B" Sp. z o.o. [...], których wartość nominalna wynosi 180.000 zł (przy czym każda z ww. spółek posiada zaległości podatkowe w wysokości przekraczającej kwotę 1 mln zł), małżonkowie nie otrzymują z tego tytułu dywidend, z nieruchomości małżonków położonej [...] prowadzona jest egzekucja sądowa (dnia 21 stycznia 2015 r. komornik sądowy sporządził protokół opisu i oszacowania), każdy z małżonków otrzymuje wynagrodzenie za pracę w kwocie po 1.286,16 zł netto miesięcznie (wynagrodzenie małżonka skarżącej podlega zajęciu do kwoty 1.194,70 zł), ich stałe wydatki, jakie ponoszą na opłaty za mieszkanie (w tym czynsz najmu), wyżywienie, zakup środków czystości i niezbędnych leków (oboje małżonkowie leczą depresję) kształtują się na poziomie 2.400-2.500 zł miesięcznie.

W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Skarżąca nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów niniejszego postępowania ani w całości, ani w części. Małżonkowie nie posiadają oszczędności, zaś osiągane dochody w całości przeznaczają na pokrycie bieżących koniecznych kosztów swojego utrzymania. Tym samym należało przyjąć, że skarżąca nie jest w stanie zgromadzić żadnych środków, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów niniejszego postępowania. Małżonkowie nie posiadają także składników majątku, które mogliby spieniężyć, a uzyskane ze sprzedaży środki przeznaczyć na koszty niniejszego postępowania.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.