Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 3/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 3 par.2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II SAB/Ke 3/10 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2010 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pismo postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SAB/Ke 3/10

UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 20 października 2009 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zatytułowanym "zażalenie", S.C. wskazała, że dotyczy ono prawomocnej decyzji Starosty z dnia [...], która nie została wyegzekwowana do dnia 20 października 2009 r., decyzji z dnia [...] oraz decyzji Starosty z dnia [...] i podniosła szereg krytycznych uwag dotyczących działalności organów administracji publicznej oraz treści wskazanych decyzji.

W dniu 3 grudnia 2009 r. skarżąca nadała w urzędzie pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, za pośrednictwem organu, na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na jej zażalenie z dnia 20 października 2009 r.

W uzasadnieniu skargi wskazała, że z poczynionych przez nią ustaleń telefonicznych wynika, że powyższe zażalenie wpłynęło do Starostwa Powiatowego w dniu 26 października 2009 r., zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze otrzymało je w dniu 28 października 2009 r. Do chwili obecnej nie otrzymała żadnej odpowiedzi, co powoduje rażące naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż SKO powinno przestrzegać terminów określonych w przepisach prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podkreślając, że z pisma S. C. z dnia 20 października 2009 r. wynika, że stanowiło ono skargę w trybie art. 227 kpa, na którą skarżącej udzielono odpowiedzi w piśmie z dnia 9 grudnia 2009 r.

Przytaczając treść przepisu art. 3 p.p.s.a Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że skarga S.C. nie mieści się w kategorii spraw podlegających rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne.

Ponadto organ wyjaśnił, że w piśmie z dnia 20 października 2009 r. skarżąca złożyła skargę na działanie Starosty Powiatowego, Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, przy czym pismem z dnia 9 grudnia 2009r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało ją o sposobie załatwienia spawy. Wyjaśniono wówczas skarżącej, że pismem z 22 lipca 2009 r. Starosta zawiadomił ją o wszczęciu postępowania administracyjnego, a następnie dnia [...] wydał decyzję dotyczącą nałożenia na A.W., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" obowiązku ograniczonego oddziaływania na środowisko oraz doprowadzenia do zgodności z wartościami dopuszczalnymi hałasu w środowisku poprzez wyciszenie najistotniejszych akustycznie źródeł hałasu. Skarżąca została również poinformowana o wydaniu przez SKO decyzji z dnia [...] stwierdzającej nieważność decyzji Starosty z dnia [...] ustalającej dla Firmy [...] dopuszczalne poziomy hałasu przenikającego do środowiska, co daje możliwość wszczęcia z urzędu przez właściwy organ ochrony środowiska postępowania w sprawie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu. W piśmie z dnia 9 grudnia 2009r. Kolegium wskazało także, iż w sprawie wykonania obiektów budowlanych bez pozwolenia na budowę, organem właściwym do zajęcia stanowiska jest Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz podkreśliło, że nie jest organem nadzoru nad Wojewódzkim Inspektorem Ochrony Środowiska oraz nad Inspektorem Nadzoru Budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie może być przedmiotem merytorycznej kontroli, albowiem nie dotyczy bezczynności organu, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym

i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Podkreślić zatem należy, że przedmiotem bezczynności podlegającej kontroli sądowej może być zaniechanie organów administracji publicznej jedynie w takich sprawach, w których w toku postępowania administracyjnego mogą zapaść rozstrzygnięcia opisane w pkt 1-4. W przeciwnym razie skarga jako niedopuszczalna podlegać musi odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Jak wynika z treści pisma skarżącej z dnia 20 października 2009r. zatytułowanego "zażalenie", (w załatwieniu którego SKO ma być w ocenie skarżącej bezczynne), dotyczy ono przede wszystkim ogólnych, krytycznych uwag, jakie S.C. kieruje pod adresem różnych organów administracji publicznej, ich - najogólniej rzecz biorąc – działalności w związku ze sprawą skarżącej oraz treści zapadłych w związku z tym decyzji. Z treści tego pisma nie wynika jednak żądanie wydania przez SKO jakiegokolwiek aktu, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., lecz raczej udzielenia informacji dotyczącej postępowania administracyjnego prowadzonego w przedmiocie oddziaływania na środowisko działalności gospodarczej prowadzonej przez A.W. (odwołanie od decyzji Starosty z dnia [...] złożył A.W. i zostało ono przez SKO rozpatrzone decyzją z [...]).

Dlatego w świetle dokumentów przedstawionych Sądowi nie ma podstaw do przyjęcia, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskutek pisma z dnia 20 października 2009r. nazwanego "zażaleniem" było zobligowane do wydania rozstrzygnięcia, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4, a skoro tak, skarga na bezczynność jest w tym przypadku niedopuszczalna.

Jak wynika zresztą z pisma S.C. datowanego na 6 stycznia 2010r. (data wpływu do SKO 12 stycznia 2010r.), w którym wnosi o przekazanie jej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, przedmiotem skargi na bezczynność jest odpowiedź pisemna SKO z dnia 9 grudnia 2009r. udzielona skarżącej w odpowiedzi na pismo nazwane "zażaleniem", która "nie została załatwiona w terminie wskazanym w K.p.a.". Bezczynność w takim zakresie nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Mając na uwadze powyższe, skargę należało odrzucić podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.