Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1048/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-02-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 6 lutego 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za sierpień 2013 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – A.K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

A. K., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za sierpień 2013 roku. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartym na nadesłanym, na wezwanie, urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem. Wskazała przy tym, że nie uzyskuje żadnego dochodu, a jej mąż osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości ok. 2.000 zł. Jedyny przy tym majątek rodziny stanowi samochód należący do męża skarżącej o wartości

7.000 zł. Wydatki rodziny wynoszą zaś ok. 2.400 zł. Ponadto małżonkowie spłacają pożyczkę w kwocie 9.000 zł. W przypadku braku środków na te wydatki korzystają ze wsparcia finansowego rodziny. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że jej stan majątkowy nie pozwala na poniesienie dodatkowych wydatków. Wszystkie dochody są przeznaczane na bieżące wydatki.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawczyni, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 10 stycznia 2017 roku zobowiązano pełnomocnika skarżącej do złożenia przez skarżącą dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących jej sytuacji majątkowej, w tym do: wyjaśnienia przyczyny braku zatrudnienia i osiągania dochodu przez skarżącą (w tym przedstawienia decyzji potwierdzającej ewentualny status skarżącej jako osoby bezrobotnej), nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącą i jej męża rachunków i lokat bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, określenia aktualnej kwoty pomocy udzielanej skarżącej przez rodzinę w ramach wsparcia finansowego, wyjaśnienia, na jaki cel została zaciągnięta pożyczka w kwocie 9.000 zł oraz podania tytułu prawnego do nieruchomości, pod której adresem skarżąca zamieszkuje - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w drodze pisma z dnia 18 stycznia 2017 roku nadesłał dodatkowe dokumenty źródłowe dotyczące sytuacji majątkowej skarżącej.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej jako: "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie wnioskodawcy leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.

Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych wynika, iż skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem. Skarżącą nie pracuje i nie uzyskuje żadnego dochodu, co, jak podaje, jest spowodowane złym stanem jej zdrowia. Z kolei jej mąż osiąga wynagrodzenie za pracę w wysokości ok. 2.000 zł. Wydatki rodziny wynoszą zaś ok. 2.400 zł. Jedyny przy tym majątek rodziny stanowi samochód należący do męża skarżącej o wartości 7.000 zł. Rodzina zamieszkuje w lokalu należącym do prywatnego najemcy, co znajduje potwierdzenie w nadesłanej umowie najmu. Małżonkowie nie posiadają lokat bankowych. Rachunek bankowy posiada jedynie skarżąca, saldo końcowe tego rachunku na dzień 24.12.2016 roku opiewało na kwotę 0 zł. Małżonkowie spłacają przy tym pożyczkę w kwocie 9.000 zł, którą zaciągnęli na zabezpieczenie podstawowych potrzeb związanych z wynajęciem ww. mieszkania. Pomoc uzyskiwana od rodziny w ramach wsparcia finansowego według oświadczenia skarżącej wynosi 500 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym kwotę dochodu i niezbędnych wydatków rodziny, a także kwotę wpisu od skargi (1.746 zł), referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, i na tej podstawie przyznał jej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i

art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Ake.