Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2235/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.) Asesor WSA - Andrzej Kania Protokolant - Michał Petranik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2006 r. sprawy ze skargi L Sp. z o.o. z siedzibą w P na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [....] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W na rzecz L Spółki z o.o. w P kwotę 740 (siedemset czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2001 r. wg dokumentu SAD Nr [...] L Spółka z o.o. w P zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym leki, uprzednio objęte procedurą składu celnego. Do zgłoszenia dołączono deklarację wartości celnej oraz faktury handlowe wystawione przez eksportera, firmę L. S.A. z S.

Dyrektor Urzędu Celnego w W przyjął zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 64 § 1 i 2 Kodeksu celnego, co spowodowało z mocy prawa objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu i określenie kwoty wynikającej z długu celnego. Towar został następnie zwolniony dla wykorzystania go w celu określonym przez procedurę celną, którą został objęty.

W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w siedzibie firmy importera w okresie od dnia [...] listopada 2001 r. do dnia [...] stycznia 2002 r. przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w W ustalono, iż wartość celna importowanych leków została zadeklarowana w sposób nieprawidłowy. Ujawniono, bowiem m.in. umowę nr [...] z dnia [...] lipca 1999 r. zawartą pomiędzy L Sp. z o.o. w P a L S.A. ze S, w której przewidziano udzielanie polskiej Spółce rabatów i premii. Wysokość przyznanej obniżki regulowano w załącznikach do tej umowy, m.in. w załączniku nr 1 z [...].07./[...] .07.2001 r. obowiązującym od [...].01.2001 r., na podstawie którego premię pieniężną ustalono na [...] % łącznej wartości wyrobów sprzedanych przez L Sp. z o.o.

Postanowieniami z [...] maja 2004 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P wszczął z urzędu postępowanie celne w celu zbadania prawidłowości przedmiotowego zgłoszenia celnego w zakresie wartości celnej importowanych farmaceutyków oraz postępowanie podatkowe w zakresie ustalenia prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług od sprowadzonych z zagranicy towarów.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z [...] czerwca 2004 r. nr [...] , wydaną w trybie art. 65 § 4 pkt 2 lit. b i c ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. nr 23, poz. 117 ze zm.) oraz art. 11 ust. 2 i ust. 5 w zw. z art. 2 ust. 2, art. 6 ust. 7 i art. 15 ust. 4 w zw. z art. 11 c ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11 poz. 50 ze zm.), Naczelnik Urzędu Celnego w P uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej importowanych leków i wysokości zobowiązania podatkowego. Orzekając w tym zakresie określił wartość celną w skorygowanej (obniżonej) wysokości uznając, że podana w fakturach handlowych wartość leków została zawyżona, oraz kwotę podatku od towarów i usług od tak określonej podstawy opodatkowania.

Uzasadniając decyzję wskazał, że importer dokonując przedmiotowego w sprawie zgłoszenia celnego nie podał prawidłowej wartości celnej towaru, albowiem nie uwzględnił uzyskanych upustów. Wyliczenia wartości celnej, jak wskazał Naczelnik Urzędu, dokonano poprzez odjęcie kwoty rabatów wynikających z faktur, oraz uwzględnienie kwoty wynikającej z noty kredytowej nr [...] z [...] września 2001 r. dotyczącej leku o nazwie A. Nota ta została przyporządkowana do zgłoszeń celnych z okresu od stycznia 2001 r. do września 2001 r., dlatego też kwotę wynikającą z tej noty rozbito procentowo do wartości zaimportowanego towaru o nazwie A z tego okresu.

Orzekając w sprawie na skutek odwołania strony, Dyrektor Izby Celnej w W decyzją z [...] czerwca 2005 r. nr [...] , utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy zwrócił uwagę na ujawnioną w toku kontroli postimportowej przeprowadzonej w siedzibie importera, zawartą przez niego z L SA ze S, umowę z dnia [...] lipca 1999 r. nr [...] oraz załączniki do tej umowy (m.in. załącznik z dnia [...] lipca 2001 r. obowiązujący od dnia [...] stycznia 2001 r.), i związane z nimi uzgodnienia dotyczące różnych form dofinansowania firmy L Sp. z o.o. przez kontrahenta zagranicznego w drodze premii pieniężnej, rabatów. Zaznaczył także, iż w wyniku kontroli celnej ustalono, iż dokonując zgłoszeń celnych polski importer nie uwzględniał rabatów uwidocznionych na fakturach handlowych. Biorąc pod uwagę, że płatności za towar zostały dokonane z uwzględnieniem not kredytowych organ celny, w ocenie Dyrektora Izby, uprawniony był do korekty wartości celnej towaru w oparciu o przepis art. 23 § 1 i § 9 Kodeksu celnego.

Dyrektor Izby zauważył również, iż strona zgłaszając towar wiedziała o istniejącym upuście, jednakże celowo pominęła go w procesie ustalania wartości celnej sprowadzonych leków. Nie wykazała go ani w dokumencie SAD ani w Deklaracji Wartości Celnej. Przyznał, iż samo wykazanie faktu udzielonego rabatu na fakturze bez wskazania jego tytułu i dowodów poniesienia płatności z jego uwzględnieniem, nie byłoby uznane przez organ celny za wiarygodny dowód w sprawie, a tym samym nie mogłoby stanowić podstawy jego uwzględnienia przy ustalaniu wartości celnej. Jednakże w toku kontroli w siedzibie importera ujawniono zapisy dotyczące not kredytowych będących podstawą rozliczeń między stronami, które odzwierciedlają zmniejszenie obciążeń z tytułu zakupu importowanych towarów wobec kontrahenta zagranicznego.

W takiej sytuacji organy celne, jak wyjaśnił Dyrektor Izby, były uprawnione do uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i ustalenia wartości celnej towaru zgodnie z pełną dokumentacją zgromadzoną w sprawie.

Organ odwoławczy zaznaczył także, że ustalanie wartości celnej odbywa się na podstawie przepisów prawa, które w sposób szczegółowy precyzują sposób ustalania wartości celnej oraz dokumenty wymagane przy zgłoszeniu celnym (kompletne). Ujawnienie w trakcie kontroli księgowości strony dodatkowych postanowień oraz not kredytowych stanowiło podstawę zakwestionowania prawidłowości dokumentów przedłożonych przy JDA SAD. W związku z powyższym uznano zgłoszenie celne za nieprawidłowe i określono ponownie wartość celną importowanych produktów, w wysokości niższej niż pierwotna. Wbrew stanowisku strony żaden przepis nie ustanawia zakazu obniżania wartości celnej. W tym stanie rzeczy uzasadniona była, w ocenie organu odwoławczego, korekta (obniżenie) wartości celnej dokonana przez organ celny pierwszej instancji.

W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji prawidłowo powołał się na dyspozycję art.11 ust.2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym i określił podatek VAT.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w W ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia znalazło wyraz w uzasadnieniu decyzji, zawierającym wskazanie faktów, które organ celny uznał za udowodnione, dowodów którym dał wiarę oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, a także podstawę prawną z przytoczeniem przepisów prawa przekonującym zarówno co do prawidłowości oceny stanu faktycznego i prawnego, jak i co do zasadności treści rozstrzygnięcia.

W skardze z 1 sierpnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie L Sp. z o.o. w P wniosła o uchylenie przedmiotowej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji, z powodu ich niezgodności z prawem. Decyzji Dyrektora Izby Celnej w W zarzuciła naruszenie:

art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. nr 78, poz. 483);

przepisów prawa materialnego, to jest art. 23 § 1 i § 9, art. 24 § 1, art. 25 § 1 oraz art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. nr 23, poz. 117 ze zm.) oraz Wyjaśnień dotyczących wartości celnej (zał. do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 września 1999 r. - Dz.U. Załącznik do nr 80, poz. 908 z dnia 8 października 1999 r.);

przepisów proceduralnych, to jest art. 120, 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 127, art. 187 § 1, art. 191 oraz 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.) z uwagi na niezastosowanie lub nieprawidłowe zastosowanie mające wpływ na wynik postępowania;

art. 65 § 5 Kodeksu celnego poprzez brak zastosowania w sprawie przejawiający się w wydaniu zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P o uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe po upływie 3 lat od przyjęcia zgłoszenia celnego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym przez niewłaściwe zastosowanie w sprawie wskutek ustalenia podstawy opodatkowania w oparciu o nieprawidłową wartość celną importowanego towaru;

art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 120 ustawy - Ordynacja podatkowa przez brak zastosowania w sprawie z uwagi na niewłaściwe zastosowanie w sprawie art. 11 ust. 2 oraz art. 11c ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, tj. zastosowanie - pomimo braku obowiązywania w dacie wydania zaskarżonej decyzji - ustawy o VAT z dnia 8 stycznia 1993 r..

Rozwijając zarzuty skargi o charakterze merytorycznym, skarżąca sformułowała generalną tezę, że deklarowana wartość celna towaru była prawidłowa, odpowiadała rzeczywistej wartości (cenie) transakcyjnej kształtującej się w wysokości wynikającej z faktur eksportera, przedstawionych przy zgłoszeniu celnym i brak było podstaw do jej korekty (obniżenia) o kwotę premii pieniężnej przewidzianej w umowie z dnia [...] lipca 1999 r. Przedstawiła argumenty oraz wyjaśnienia wskazujące na błędy w zakresie ustalenia stanu faktycznego, wadliwe rozumienie oraz zastosowanie przepisów dotyczących ustalenia wartości celnej, jak również uchybienia proceduralne, do jakich doszło w trakcie postępowania administracyjnego prowadzonego w obu instancjach.

Zgodnie z wyjaśnieniami skarżącej wymieniona umowa [...] została zawarta w celu stymulowania rozwoju działalności L na rynku polskim przez dostawcę zagranicznego. Udzielany ewentualnie rabat był jedynie środkiem dla realizacji tego celu. Nie był w żaden sposób powiązany z wartością transakcyjną, a związku z tym nie istniała potrzeba informowania o nim organów celnych.

Skarżąca zauważyła, iż zawarta umowa nie gwarantowała automatycznego przyznawania rabatów. Określała jedynie warunki, których spełnienie stwarzało przesłankę do przyznania rabatu naturalnego. Kwestię przyznania wsparcia pozostawiono całkowicie do uznania dostawcy zagranicznemu. Wsparcie to nie było zagwarantowane w umowie, a zatem, zdaniem skarżącej, nie ma znaczenia dla sprawy fakt zawarcia umowy przed dniem dokonania zgłoszenia celnego. W związku z tym zaskarżona decyzja, jako nie odpowiadająca istniejącemu w sprawie stanowi faktycznemu, powinna zostać uchylona.

Ponadto zwróciła uwagę, iż w dniu [...] 03.2002 r. strony umowy podpisały poprawkę do obowiązującego w czasie dokonywania przedmiotowego w sprawie zgłoszenia celnego załącznika z [...] .07.2001 r., na podstawie której podwyższono wysokość premii finansowej z [...] do [...] % wartości sprzedaży farmaceutyków.

Na podstawie postanowień zawartych w wymienionym załączniku do umowy Spółka wywodzi, iż premia pieniężna naliczana była w oparciu o wartość sprzedaży wyrobów krajowych na rzecz krajowych odbiorców. Premia przyznawana więc była dopiero po sprzedaży przez L sprowadzonych na polski obszar celny farmaceutyków na rzecz osób trzecich będących podmiotami krajowymi i po osiągnięciu przez kontrahenta polskiego wskazanego w załączniku poziomu sprzedaży. Premia nie wpływała zatem na wartość celną towarów, gdyż nie była w żaden sposób uzależniona od poziomu zakupów farmaceutyków od zagranicznego dostawcy i nie wiązała się z momentem importu towarów.

W dalszej części motywów skargi Spółka zarzuciła Dyrektorowi Izby Celnej wiązanie takich samych skutków faktycznych, a w związku z tym i prawnych, z faktem udzielenia rabatu jak i premii pieniężnej, podkreślając przy tym, iż czym innym jest rabat, a czym innym premia pieniężna. Jednocześnie zaznaczyła, iż przyznanie premii pieniężnej nie może być utożsamiane z korektą ceny towarów. Nie stanowią one bowiem formy upustu transakcyjnego czy też obniżenia ceny należnej sprzedawcy, lecz są wyłącznie dodatkowym bodźcem ekonomicznym.

Skarżąca uznała za bezpodstawne twierdzenie Dyrektora Izby Celnej, jakoby nota kredytowa określała wysokość upustu, pomniejszając tym samym zobowiązanie finansowe wobec kontrahenta zagranicznego. W związku z otrzymaniem noty kredytowej nie zmniejszało się zobowiązanie Spółki z tytułu zakupu leków, gdyż noty kredytowe wystawione były z innego, odrębnego od zakupu towarów, tytułu prawnego, a mianowicie z tytułu realizacji postanowień załącznika, dotyczących osiągnięcia założonego poziomu sprzedaży towarów krajowych na rzecz osób trzecich, tj. przekazania premii.

Dodatkowo Spółka podkreśliła, że w niniejszej sprawie organy celne nieprawidłowo przyjęły, iż nota kredytowa nr [...] z [...] września 2001 r. została wystawiona na podstawie umowy nr [...] i załącznika z [...] .07.2001 r., albowiem wystawiono ją w celu zrekompensowania Spółce strat poniesionych na sprzedaży specyfiku o nazwie A w ampułkach.

W ocenie skarżącej, organy celne naruszyły także art. 23 § 1 oraz art. 85 § 1 Kodeksu celnego. Skarżąca deklarowała wartość celną na poziomie ceny transakcyjnej, uwidocznionej na fakturze handlowej, po uiszczeniu, której następowało przeniesienie własności rzeczy ze sprzedającej na skarżącą jako kupującego. Jest to zgodne z art. 85 § 1 Kodeksu celnego, który stanowi, że należności celne wymagane są według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu dokonania zgłoszenia celnego.

Ponadto skarżąca podniosła, iż kontrola w firmie była wynikiem realizacji polecenia wydanego przez organ nadrzędny - Prezesa Głównego Urzędu Ceł, który pismem z dnia [...] września 2001 r. skierowanym do wszystkich urzędów celnych stwierdził, że nieprzedstawienie organom celnym otrzymywanych not kredytowych lub faktur korygujących powodowało zawyżanie wartości celnej i polecił przeprowadzenie kontroli wśród firm zajmujących się importem farmaceutyków. Była to ingerencja organu nadrzędnego w rozstrzygnięcie organu niższego szczebla. Tym samym rozstrzygając niniejszą sprawę organ celny działał stosownie do zalecenia wydanego przez organ nadrzędny, w związku z czym naruszona została zasada prawdy obiektywnej, wynikająca z art. 122 Ordynacji podatkowej oraz zasada dwuinstancyjności postępowania celnego, wyrażona w art. 127 Ordynacji podatkowej.

Skarżąca dopatrzyła się również naruszenia art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej z uwagi na brak w uzasadnieniach decyzji obu instancji danych pozwalających na weryfikację prawidłowości wysokości kwoty ustalonej przez organy celne jako wartość celna importowanych towarów. Naczelnik Urzędu Celnego uzasadniając swoją decyzję co do przyjętej w sprawie metody wyliczenia wartości celnej stwierdził, iż "w każdym zgłoszeniu celnym odjęto kwoty rabatów wynikające z faktur". Takiego stwierdzenia -w ocenie skarżącej- nie można uznać za wyjaśnienie sposobu ustalenia wartości celnej z uwzględnieniem rabatu, albowiem w sprawie nie występowały rabaty na fakturach. Kwestia ta została podniesiona przez Spółkę w odwołaniu, do czego Dyrektor Izby odniósł się wskazując, iż ww. stwierdzenie Naczelnika Urzędu spełnia wymogi wynikające z treści art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, bowiem nie istnieje potrzeba przytaczania zapisów zawartych w fakturach. Zdaniem skarżącej również opisu przyjętego w sprawie sposobu wyliczenia kwoty wynikającej z noty kredytowej nr [...] nie można uznać za wystarczający dla realizacji wynikającego z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej obowiązku wyjaśnienia przesłanek, którym kierował się organ celny wydając decyzję.

Nadto w ocenie Spółki organ celny dopuścił naruszenia art. 65 § 5 Kodeksu celnego, z uwagi na to, iż zaskarżona decyzja została wydana pomimo upływu 3 lat od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego.

W odniesieniu do orzeczenia w przedmiocie podatku VAT skarżąca zarzuciła, iż wobec naruszenia przez organy celne przepisów o postępowaniu oraz przepisów prawa materialnego określających wartość celną importowanych towarów, podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ze względu na zaniżenie wartości celnej, została ustalona w kwocie nie odpowiadającej jej rzeczywistej wysokości.

Zarzuciła także, że zaskarżona decyzja wydana została bez podstawy prawnej, bowiem powołane w niej przepisy ustawy o VAT z 1993 r. utraciły moc z dniem 1 maja 2004 r., a zatem przepisy proceduralne tej ustawy nie mogły być podstawą wydania decyzji przez organ odwoławczy. Przepisy art. 11 ust. 2, art. 11 c ust. 2 i ust. 4 ustawy o VAT z 1993 r. należały do kategorii przepisów prawa procesowego. Zważywszy, że ustawa o VAT z 11 marca 2004 r. - inaczej niż w odniesieniu do przepisów celnych Przepisy wprowadzające Prawo celne - nie zawiera żadnych regulacji intertemporalnych dotyczących stosowania przez nią przepisów prawa, organy administracji powinny działać w oparciu o nowe przepisy prawa, tj. stosować nowe przepisy o postępowaniu w zakresie orzekania o należnościach z tytułu podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie.

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Stojąc na ugruntowanym w orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stanowisku, iż przewidziany w umowie rabat jest czynnikiem kształtującym wartość (cenę) transakcyjną towaru w wysokości - pomniejszonej o uzyskany rabat - ceny transakcyjnej wynikającej z faktur eksportera przedstawionych przy zgłoszeniu celnym - w niniejszej sprawie - wobec zarzutu skargi naruszenia art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej z uwagi na brak przedstawienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji danych pozwalających na weryfikację prawidłowości wysokości kwoty ustalonej przez organ celny jako wartości celnej importowanych towarów, zaskarżona decyzja - w ocenie Sądu - nie może się ostać.

Stosownie do treści art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, mającym zastosowanie w sprawie w zw. z art. 262 Kodeksu celnego, prawidłowa decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Treść uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji określona została w § 4 ww. przepisu, zgodnie z którym, uzasadnienie faktyczne zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Zatem organ w uzasadnieniu faktycznym decyzji powinien przytoczyć wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy i nadające mu cechy orzeczenia zindywidualizowanego.

Skarżąca Spółka zarzuciła Dyrektorowi Izby Celnej w W oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego w P brak przedstawienia w uzasadnieniach wydanych przez te organy decyzji danych pozwalających na weryfikację prawidłowości wysokości kwoty ustalonej przez organy celne jako wartość celna importowanych towarów. W tym zakresie podtrzymała zarzuty podnoszone już w postępowaniu odwoławczym. Zarzuciła nie przedstawienie w decyzji przez organ I instancji wyliczenia wartości celnej, określonej z uwzględnieniem noty kredytowej nr [...] z [...] września 2001 r., oraz podniosła uwzględnienie rabatów na fakturach w sytuacji gdy rabaty te na załączonych do zgłoszenia celnego fakturach handlowych nie występowały.

Mając na uwadze powyższe zarzuty jak i ww. przepisy prawa procesowego Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w W została wydana z istotnym naruszeniem przepisu postępowania, mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, tj. z naruszeniem art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, zarówno na podstawie uzasadnienia decyzji organu I instancji jak i uzasadnienia decyzji organu odwoławczego, nie sposób ustalić przyjętego przez organy celne stanu faktycznego oraz zastosowanej metody wyliczenia zakwestionowanej wartości celnej sprowadzanych leków.

Z decyzji Naczelnika Urzędu wynika -jak to podnosi skarżąca- (str. 5 decyzji, akta adm.), że "w każdym zgłoszeniu celnym odjęto kwoty rabatów wynikające z faktur." Stwierdzenie to, w ocenie Dyrektora Izby, jest prawidłowe i wystarczające w świetle treści art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, albowiem -jak wyjaśnił- "w fakturach handlowych podane zostały nazwy leków wraz ze wskazaniem rabatu udzielonego od ceny danego leku".

Na podstawie powyższego należy sądzić, iż w sprawie organ celny uwzględnił rabaty na fakturach, gdy tymczasem z akt sprawy wynika, iż takowe w sprawie nie występowały. Na fakturach załączonych do niniejszego zgłoszenia celnego nie wyszczególniono bowiem rabatów na poszczególne wymienione w nich produkty. Zatem opis zastosowanej w sprawie metody przyjętej do wyliczenia wartości celnej towaru w przywołanym zakresie pozostaje w sprzeczności ze stanem faktycznym sprawy.

Nadto z uzasadnienia decyzji Naczelnika Urzędu wynika, iż do wyliczenia wartości celnej z uwzględnieniem noty nr [...] z [...] września 2001 r. dokonano procentowego rozbicia kwoty wynikającej z tej noty kredytowej do wartości zaimportowanego towaru o nazwie A z tego okresu. Nie podano -jak zarzuca to skarżąca- żadnych wartości liczbowych, czy też nie wymieniono zgłoszeń celnych, do których nota ta została przyporządkowana, a co -w ocenie Sądu- wydaje się niezbędne dla umożliwienia kontroli zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniach decyzji obu instancji organy celne nie wyjaśniły w sposób należyty, pełny i nie budzący wątpliwości, podstawy faktycznej rozstrzygnięć, nie podając w istocie jakiej metody użyły dla obliczenia wartości celnej towarów. Zawarły jedynie ogólny i bardzo lakoniczny opis zastosowanego sposobu bez wskazania na konkretne kwoty, pozostający nadto w sprzeczności ze stanem faktycznym sprawy.

Zignorowanie powyżej wskazanych przepisów proceduralnych uniemożliwiło w konsekwencji dokonanie Sądowi oceny zgodności zaskarżonej decyzji z prawem.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit c, art. 152 i art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.