Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 514/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2006-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: ART.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.33, art.210 par.4
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Sygnatura akt: I SA/Ke 514/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie: Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant: Referent stażysta Krzysztof Armański, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02.03.2006 r. sprawy ze skargi S. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] numer [...] w przedmiocie zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, luty, marzec, listopad, grudzień 2003r. oraz odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania przed wydaniem decyzji określającej te należności oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] [...] Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania S. Ż. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego znak: [...] z dnia [...] w przedmiocie: 1/ zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, luty, marzec, listopad, grudzień 2003 r. oraz kwoty odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji, 2/. określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego: za styczeń, luty, marzec, listopad, grudzień 2003 r. oraz kwoty odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień 16.09.2004r.- utrzymał w mocy przedmiotową decyzję.

W motywach rozstrzygnięcia wskazał, że decyzją z dnia [...] znak: [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił S. Ż. przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, luty, marzec, listopad, grudzień 2003 r. oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji i dokonał zabezpieczenia wykonania tego zobowiązania na należnościach za świadczone usługi i sprzedane towary od dziewięciu kontrahentów Podatnika. Od decyzji tej odwołał się S. Ż. zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 33 § 2 i art. 33 § 3 Ordynacji podatkowej oraz przepisów prawa procesowego poprzez niewypełnienie dyspozycji wynikających z art. 120, 121, 122, 123 § 1, 124, 126, 172, 180 § 1, 187 § 1 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej.

Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, a przywołując treść przepisów art. 33 § 1, art.33 § 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja podatkowa podniósł, że z brzmienia powyższych przepisów wynika, iż zabezpieczenie w trybie art. 33 § 2 Ordynacji podatkowej może być dokonane po wszczęciu postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, jeżeli w ich trakcie organ podatkowy stwierdzi, że istnieje uzasadniona obawa, co do wykonania przyszłego zobowiązania podatkowego. W ocenie organu, zgromadzony materiał dowodowy uzasadniał wydanie decyzji o zabezpieczeniu przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego.

Podniósł, że w trakcie nie zakończonej jeszcze kontroli podatkowej działalności gospodarczej S. Ż. stwierdzono, że pomniejszał podatek należny o podatek naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących fikcyjne transakcje zakupu oleju napędowego od fikcyjnych firm: A. PPUH w P. na kwotę netto [...] zł, podatek VAT [...] zł., B. Sp. z.o.o. w K. na kwotę netto [...]zł, podatek VAT [...] zł.

W toku kontroli ustalono nadto, że w 2003 r. Podatnik pomniejszał podatek należny o podatek naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących zakupy, których nie można zaliczyć zgodnie z ustawą o podatku dochodowym do kosztów uzyskania przychodów na łączną kwotę [...] zł. Dodatkowo wykazano, że S. Ż. nie reguluje swoich zobowiązań podatkowych co potwierdzają podejmowane stale od października 2001 r. przez organ podatkowy czynności egzekucyjne. Z analizy składanych za miesiące I - VII 2004 r. deklaracji podatkowych VAT - 7 wynika, że obroty osiągnięte przez Podatnika zmalały 2-3 krotnie w porównaniu do analogicznych okresów 2002 i 2003 r. Z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu 15. 09. 2004 r. wynika, że konta związane z prowadzoną działalnością są poważnie zadłużone, a majątek wykorzystywany w firmie stanowi zabezpieczenie kredytów bankowych lub nie stanowi własności skarżącego. Ponadto kontrola wykazała, iż Podatnik posiada zadłużenie w ZUS i u dostawców.

W związku z powyższym wydanie decyzji o zabezpieczeniu przyszłego zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług na wierzytelnościach Podatnika było, w ocenie organu, uzasadnione i zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.

Organ wskazał nadto, że w sytuacji gdy nie została jeszcze wydana decyzja w sprawie określenia podatku od towarów i usług, organ podatkowy dokonuje określenia kwoty tego zobowiązania na podstawie zgromadzonych dowodów. W przedmiotowej sprawie, w trakcie nie zakończonej jeszcze kontroli podatkowej ustalono, że skarżący pomniejszał podatek należny o podatek naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących fikcyjne transakcje zakupu oleju napędowego na łączną kwotę [...] zł.

Wskazano, że w przypadku uregulowania zabezpieczonej kwoty przez jednego bądź kilku dłużników zajętej wierzytelności nastąpi bezzwłocznie uchylenie pozostałych zajęć zabezpieczających, a w konsekwencji nie nastąpi zajęcie należności w powielonej kwocie.

Podkreślono, że wyjaśnienia i wnioski zawarte w piśmie skarżącego z dnia 06. 01. 2005 r. złożone w trybie art. 200 ustawy Ordynacja podatkowa nie mogą mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, bowiem argumenty te mogą być podniesione w postępowaniu dotyczącym określenia wysokości zobowiązania podatkowego za miesiące: styczeń, luty, marzec, listopad, grudzień 2003 r. Przedmiotowa decyzja dotyczy zabezpieczenia zobowiązania podatkowego na majątku Podatnika. W ocenie organu spełnione zostały przesłanki, o których mowa w przepisie art. 33 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, a zatem wydanie zaskarżonej decyzji znajduje uzasadnienie.

Na powyższą decyzję S. Ż. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie przepisów:

- prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 33 § 2 i art. 33 § 3 Ordynacji podatkowej oraz

- przepisów prawa procesowego poprzez niewypełnienie dyspozycji wynikających z art. 120, 121, 122, 123 § 1, 124, 126, 172, 180 § 1, 187 § 1 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że organy podatkowe nie zgromadziły materiału dowodowego świadczącego o istnieniu zaległości, wydały decyzje pozostające w sprzeczności ze stanem faktycznym oraz przekroczyły granice swobodnej oceny dowodów. Kwestionuje również przedmiot oraz sposób zabezpieczenia, twierdząc, że łączna kwota zajętych wierzytelności wielokrotnie przekracza łączną kwotę przybliżonego zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami.

W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując motywy rozstrzygnięcia zawarte w zaskarżonej decyzji.

Sąd na podstawie art. 111§ 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) połączył do wspólnego rozpoznania sprawy o sygn. I SA/Ke 514/05 i o sygn. akt I SA/Ke 515/05.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr.153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Tak więc wyeliminować z obrotu prawnego można decyzję jedynie wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe i to w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź stanowi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego /art.145 § 1 pkt 1) ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./.

W niniejszej sprawie skarga na uwzględnienie nie zasługuje, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Stosownie do przepisu art. 33 § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 1997r Nr 137, poz. 926 z póź. zm.), zwanej dalej Ord. pod.- zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane. Z kolei zgodnie z dyspozycją art. 33 § 2 ikt l i pkt 2 Ord. pod. - zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych w § l tego przepisu można dokonać również w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, przed wydaniem decyzji określającej lub ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego.

Należy podkreślić, że ocena czy istnieje obawa niewykonania zobowiązania podatkowego w konkretnym przypadku należy do organu podatkowego, przy czym uznanie administracyjne winno być oparte na całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych.

Zgodnie z art. 33 § 4 Ord. pod. w decyzji o zabezpieczeniu organ podatkowy określa przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że decyzje o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych winny być szczegółowo uzasadnione, zwłaszcza w zakresie przedstawienia wyliczenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego. Obowiązek określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego nałożony na organy w /w przepisie powinien zostać zrealizowany w taki sposób, by fakt ziszczenia się przesłanki zwartej w art. 33 § 1 Ord. pod. oraz wyliczenie przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego mógł podlegać kontroli sądowej. Obowiązkiem organów podatkowych wynikającym z powołanych regulacji prawnych jest również wskazanie w uzasadnieniu decyzji , że przybliżona kwota zobowiązania w takiej wysokości jak określiły ją organy podatkowe znajduje oparcie w konkretnym materiale dowodowym zebranym w aktach sprawy jak również przedstawiać wyliczenie tej kwoty.

Przenosząc powyższe wywody na grunt rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, iż zarzuty skargi są bezzasadne, a Sąd aprobuje ustalony przez organy stan faktyczny oraz argumentację prawną.

W trakcie nie zakończonej kontroli podatkowej działalności gospodarczej S. Ż. stwierdzono, że pomniejszał podatek należny o podatek naliczony wynikający z faktur VAT 30 dokumentujących fikcyjne transakcje zakupu oleju napędowego od firm:

1/ A. PPUH w P. - faktura nr [...] z dnia [...], nr [...] z dnia [...], nr [...] z dnia [...], nr [...] z dnia [...] na łączną kwotę netto [...]zł, podatek VAT [...]zł.,

2/ B. Sp. z o.o. w K. - faktura nr [...] z dnia [...], nr [...] z dnia [...], nr [...] z dnia [...], nr [...] z dnia [...], nr [...] z dnia [...], nr [...] z dnia [...] na łączną kwotę netto [...]zł, podatek VAT [...]zł.

Materiał dowodowy zgromadzony w trakcie postępowania wykazał również, że firma A. w miesiącu listopadzie i grudniu 2003 r. nie wykazała w ewidencji VAT jak i deklaracji VAT-7 żadnych transakcji sprzedaży. Tym samym nie odprowadziła należnego podatku.

W miesiącu listopadzie 2003 r. nie dokonała także żadnych zakupów paliwa. Pierwszy zakup paliwa przez w/w spółkę nastąpił w grudniu 2003r. od podmiotu nieistniejącego. Okoliczność powyższą potwierdza pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. znak [...] z dnia 18 czerwca 2004r. ( karta 2 akt postępowania).

Z kolei z treści pisma z dnia 6 września 2004r. znak [...] Dyrektora UKS w K. ( k. 1 akt postępowania) wynika, że spółka B. w trakcie kontroli skarbowej wszczętej na wniosek Prokuratury Okręgowej w K. nie przedstawiła żadnej dokumentacji związanej z prowadzoną działalnością. Spółka ta nie posiadała żadnego taboru do transportu paliwa, a osoby reprezentujące spółkę nie posiadały wiedzy w zakresie prowadzonej działalności.

Jak wynika z kolei z protokółu kontroli przeprowadzonej w dniu 15.09.2004 r., konta S. Ż. związane z prowadzoną działalnością są zadłużone, a majątek wykorzystywany w firmie stanowi zabezpieczenie kredytów bankowych lub nie stanowi własności skarżącego. Podatnik posiada także zadłużenie w ZUS i u dostawców.

Nadto skarżący nie reguluje swoich zobowiązań podatkowych, co potwierdzają czynności egzekucyjne podejmowane przez organ podatkowy począwszy od października 2001r.( por. zestawienie rozliczenia uzyskanych kwot w wyniku postępowań egzekucyjnych - k. 6 akt postępowania).

Należy uznać za prawidłowe ustalenia organu iż analiza składanych za I-VII 2004r. deklaracji podatkowych VAT 7 daje podstawy do stwierdzenia, że obroty osiągane przez skarżącego zmalały w porównaniu do analogicznych okresów 2002 i 2003.r.

W świetle powyższych okoliczności, zarzut skarżącego w zakresie braku materiału dowodowego do wydania przedmiotowej decyzji jest oczywiście bezzasadny.

W ocenie Sądu, materiał dowodowy zebrany w aktach sprawy, został przez organy wnikliwie rozpatrzony, a strona skarżąca miała zapewniony czynny udział w każdym stadium postępowania. W konsekwencji powyższego Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania. Wbrew stanowisku skarżącego, zaskarżona decyzja zawiera podstawę prawną stosownie do wymogów art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, a jej uzasadnienie znajduje oparcie w zgromadzonym w aktach sprawy materiale dowodowym.

Zarzut skarżącego o powieleniu kwoty określonego zobowiązania poprzez zajęcie wierzytelności w kwocie odpowiadającej zaległości wraz z odsetkami od dziewięciu dłużników jest bezzasadny. Za prawidłowe należy uznać stanowisko organu, iż w przypadku uregulowania zabezpieczonej kwoty przez jednego bądź kilku dłużników zajętej wierzytelności pozostałe zajęcia podlegać będą uchyleniu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach jest właściwy do rozpoznania skargi stosownie do dyspozycji § 2 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie /Dz. U. Nr 187, poz. 1926/.