Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 786/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-08-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 21 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K. B. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę K. B. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] października 2017 r., nr [...] wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 1 grudnia 2017 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi jak również nadesłanie jej 28 odpisów. Również zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin na ich wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi.

W dniu [...] stycznia 2018 r. do Sądu wróciła przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 1 grudnia 2017 r., jak również wezwanie z dnia [...] grudnia 2017 r. do podpisania skargi i nadesłania odpisów, po dwukrotnej i prawidłowej awizacji. Sąd przyjął, że awizowana przesyłka ma skutek doręczenia z dniem [...] stycznia 2018 r. Zatem termin na wykonanie powyższych wezwań minął dnia [...] stycznia 2018 r.

Wezwania pozostały bezskuteczne. Strona skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego i nie uzupełniła braków formalnych skargi, co obligowało Sąd do odrzucenia wniesionej skargi.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie z dnia [...] lutego

2018 r. wnosząc o uchylenie postanowienia z dnia [...] stycznia 2018 r. wyjaśniając, że wobec nieobecności związanej z pobytem na urlopie wypoczynkowym, nie miała możliwości odebrania przesyłki zawierającej wezwania do uiszczenia opłaty, podpisania skargi i nadesłania odpisów skargi. Skarżąca podkreśliła, że nie uchybiła obowiązkowi nałożonemu przez tut. Sąd z własnej winy.

Ponadto skarżąca pismem z dnia [...] lutego 2018 r. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek uzasadniła brakiem możliwości odbioru przesyłki zawierającej wezwania

w związku z przebywaniem na zagranicznym urlopie.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 czerwca 2018 r. oddalił zażalenie. W uzasadnieniu wskazał, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w uchybieniu terminu nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

W świetle art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu,

w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jako początek biegu wskazanego terminu Sąd uznał dzień doręczenia skarżącej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2018 r. odrzucającego skargę ([...] lutego 2018 r.).

Należy jeszcze wskazać, że zgodnie z brzmieniem art. 87 § 4 p.p.s.a., skarżąca równocześnie ze złożonym wnioskiem dokonała czynności, co do których uchybiła wcześniej terminowi.

Ustalenie spełnienia wskazanych wyżej warunków z powołanego wyżej art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a. umożliwiło merytoryczne rozpoznanie wniosku strony. W świetle art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wedle zaś art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy

w uchybieniu terminu.

Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując zdrowiem lub życiem własnym bądź innych osób lub nie narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (Knysiak-Sudyka Hanna, Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz i orzecznictwo, wyd. IV, opubl.: WKP 2018, postanowienie NSA z 8.07.2008 r. II OZ 712/08).

Skarżąca wnosząc o przywrócenie uchybionego przez siebie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi powołała się na okoliczność związaną z nieobecnością. Z uwagi na pobyt na urlopie wypoczynkowym, nie miała ona możliwości odebrania przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia opłaty.

Okolicznością niesporną w sprawie jest to, że skarżąca od dnia [...] grudnia 2017 r. do dnia [...] stycznia 2018 r. przebywała na urlopie wypoczynkowym. W tym okresie, sąd bezskutecznie próbował doręczyć skarżącej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi i wezwanie do uiszczenia wpisu, przyjmując ostatecznie, że skutek doręczenia nastąpił dnia [...] stycznia 2018 r., a termin na uzupełnienie braków i do uiszczenia wpisu od skargi minął dnia [...] stycznia 2018 r.

Odnosząc się do argumentacji podniesionej we wniosku o przywrócenie terminu, kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Wprawdzie brak winy w uchybieniu terminowi zainteresowany powinien uprawdopodobnić, a nie udowodnić, co świadczy

o odformalizowaniu i uproszczeniu postępowania i co ma być udogodnieniem dla zainteresowanego, lecz jednocześnie uprawdopodobnienie powinno dotyczyć takich okoliczności, które pozwalają na przyjęcie braku winy strony w uchybieniu terminu.

Okoliczności przedstawione przez skarżącą nie uprawdopodabniają braku jej winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu od skargi. Powód, dla którego skarżąca uchybiła terminowi nie miał charakteru nagłego i nieoczekiwanego. Wyjazd na dwutygodniowy urlop wypoczynkowy nie jest przeszkodą, której powołujący się na nią nie mógł przewidzieć, a także nie można mówić, że ma ona charakter nagły (postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OZ 328/18).

Podkreślić należy, że skarżąca planując dłuższy wyjazd, w trakcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, powinna sobie zapewnić możliwość odbioru korespondencji w swoim miejscu zamieszkania przez osobę uprawnioną

np. dorosłego domownika lub dozorcę domu, jak również mogła ustanowić pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego, bądź też w placówce pocztowej ustanowić inną osobę swoim pełnomocnikiem pocztowym. Nie korzystając z żadnego ze wskazanych wyżej rozwiązań skarżąca sama pozbawiła się możliwości uzyskania informacji o kierowanej do niej korespondencji, w tym korespondencji, której nadawcą był Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.

W świetle przedstawionych wyżej okoliczności sprawy oraz przytoczonych rozwiązań prawnych brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na mocy art.

86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.