Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 79/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 215 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk, Sędziowie WSA Paweł Kornacki (spr.), Dorota Kozłowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. M. C. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej.

2. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na gruncie następującego stanu sprawy.

2.1. Postanowieniem z [...] r. Wójt Gminy M. odmówił zawieszenia postępowania prowadzonego w stosunku do M. C. w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Na skutek wniesionego zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., w dniu [...] r., pod sygnaturą [...], utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie. Kolegium swoje orzeczenie określiło mianem "decyzji", a w części dyspozytywnej wskazało, że postanawia utrzymać w mocy decyzję organu I instancji.

To rozstrzygnięcie Kolegium zostało zaskarżone do WSA w Gliwicach, który postanowieniem z 25 kwietnia 2017 r., w sprawie pod sygnaturą I SA/Gl 1519/16, skargę odrzucił.

2.2. Kolegium postanowieniem z [...] r., nr [...] postanowiło sprostować oczywistą omyłkę we własnym orzeczeniu z [...] r., nr [...] , poprzez:

a) wykreślenie wyrazu "Decyzja" i wpisaniu w to miejsce wyrazu "Postanowienie";

b) wykreślenie w drugim akapicie następującej treści: "po rozpatrzeniu odwołania" i wpisanie w to miejsce: "po rozpatrzeniu zażalenia";

c) wykreśleniu w rozstrzygnięciu następującej treści: "utrzymać w mocy decyzję organu I instancji" i wpisanie w to miejsce: "utrzymać w mocy postanowienie organu I instancji";

d) w pouczeniu wydanego rozstrzygnięcia zastąpić wyraz "decyzja" wyrazem "postanowienie".

W uzasadnieniu organ wskazał, że zaistniała oczywista omyłka pisarska w w/w zakresie, ponieważ jest oczywistym, że w sytuacji złożenia przez stronę zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania – organ odwoławczy wydaje postanowienie. Dlatego na podstawie art. 215 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm. – dalej: o.p.) należało sprostować tę wadę.

2.3. W zażaleniu skarżąca podkreśliła, że sprostowanie formy decyzji na formę postanowienia jest niedopuszczalne. Wydanie decyzji zamiast postanowienia rażąco narusza prawo, tj. art. 219 o.p.

2.4. Kolegium postanowieniem z [...] r., nr [...] utrzymało w mocy własne postanowienie z [...] r. Wskazało, że oczywistą omyłką pisarską jest wpisanie słowa "decyzja" zamiast "postanowienie". Porównanie prostowanego orzeczenia Kolegium z postanowieniem Wójta z [...] r., wniesieniem zażalenia na to postanowienie, które może być rozpoznane tylko w formie postanowienia, wskazuje że w orzeczeniu z Kolegium z [...] r. doszło do oczywistej omyłki pisarskiej.

3.1. W skardze skarżąca podniosła, że zaskarżone postanowienie zawiera niedopuszczalne wady prawne. Nie mamy bowiem do czynienia z błędami słownymi, ale nieprawidłowym pod względem formalnym orzeczeniem organu II instancji. Zaistniałe wady prawne nie kwalifikują się do ich sprostowania jako oczywistej omyłki pisarskiej, ale kwalifikują się do unieważnienia rozstrzygnięcia, jako rażąco naruszającego prawo. Kolegium powinno było zastosować art. 219 o.p. zaś zastosowało art. 233 § 1 pkt 1 o.p. Zdaniem skarżącej niniejsza skarga, jest integralną częścią skargi na "Decyzję" Kolegium z 20 września 2016 r. i jako taka jest uzasadniona.

3.2. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

4. Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a zatem skarga na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) podlega oddaleniu.

5. Na wstępie Sad zauważa, że wbrew stanowisku skarżącej samo tylko z obiektywnego punktu widzenia nieprawidłowe wskazanie formy orzeczenia, np. decyzji zamiast postanowienia albo odwrotnie, nie przesądza ani o niemożliwości zastosowania instytucji sprostowania oczywistej omyłki, ani tym bardziej nie determinuje konieczności stwierdzenia nieważności tego rozstrzygnięcia z powodu rażącego naruszenia prawa.

W orzecznictwie ugruntowało się bowiem stanowisko, że nadanie mylnej nazwy postanowieniu organu administracyjnego nie zmienia jego charakteru prawnego. Także błędne nazwanie decyzji administracyjnej postanowieniem nie odbiera jej charakteru aktu załatwiającego sprawę co do istoty (por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 1985 r., II SA 1952/84, ONSA 1985, Nr 1, poz. 20; postanowienie NSA z 11 lipca 1984 r., SA/Wr 309/84, ONSA 1984, Nr 2, poz. 61).

W orzecznictwie utrwalił się więc pogląd, że to treść, a nie forma, przesądza o tym, czy dany akt jest decyzją administracyjną albo postanowieniem. Przyjmuje się, że jeśli sprawa administracyjna podlega załatwieniu w drodze decyzji, to za decyzję należy uznać nawet pismo organu rozstrzygającego, zawierające co najmniej oznaczenie tego organu, oznaczenie adresata aktu, rozstrzygnięcie o sprawie oraz podpis upoważnionego pracownika organu. Spełnia ono bowiem minimum podstawowych warunków wymienionych w art. 107 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 15 marca 2001 r., sygn. akt V SA 2938/99, Lex nr 51259; postanowienie NSA z dnia 27 lipca 1999 r., sygn. akt I SA 1509/98, Lex nr 48728; wyrok NSA z dnia 11 lutego 1998 r., sygn. akt III SA 1067/96, Lex nr 41559). Ten pogląd należy odpowiednio odnieść do sytuacji, w której w sprawie podlegającej załatwieniu w formie postanowienia zostaje wydana decyzja. Jeśli więc zażalenie na postanowienie organu I instancji podlegało rozpoznaniu w formie zażalenia, to rozstrzygnięcie organu II instancji, z materialnego punktu widzenia jest postanowieniem, niezależnie od nomenklatury użytej przez organ.

6. Mając na uwadze powyższe uwagi natury ogólnej, należy wskazać, że zgodnie z art. 215 § 1 w zw. z art. 219 o.p. organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanym przez ten organ postanowieniu.

Przepis ten nie zawiera definicji tych pojęć, zatem należy mieć na względzie potoczne ich znaczenie. Sprostowanie oczywistej omyłki nie może prowadzić do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia. Pod pojęciem oczywistej omyłki należy rozumieć taki błąd słowny, który nie budzi wątpliwości. Do oczywistych omyłek zalicza się różne błędy pisarskie, komputerowe itp.

W tej sprawie, Kolegium na skutek zażalenia skarżącej rozpoznawało prawidłowość postanowienia Wójta o odmowie zawieszenia postępowania. W postanowieniu Wójta z [...] r. prawidłowo powołano podstawę prawną rozstrzygnięcia, tj. art. 201 § 1, 2 i 3 oraz art. 217 § 1 i 2 o.p. odnoszącą się do postanowień. Skarżąca na postanowienie wniosła środek prawny, prawidłowo określony jako zażalenie. W samym orzeczeniu z [...] r. Kolegium niekonsekwentnie wskazało, że chodzi o postanowienie Wójta, a w innym miejscu, że o decyzję Wójta (co jest oczywistym błędem), czy też, że rozpoznaje odwołanie. Poza tym, raz Kolegium wskazało, że wydaje "Decyzję", a w innym miejscu stwierdziło, że "postanowiło" o utrzymaniu w mocy zaskarżonego rozstrzygnięcia (w przypadku aktów prawidłowo określonych na wstępie mianem "Decyzja", Kolegium w części dyspozytywnej używa formuły "orzekło", a nie "postanowiło", którą stosuje właśnie do postanowień).

W tej sytuacji, zdaniem Sądu, doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w rozstrzygnięciu Kolegium z [...] r., najwyraźniej będącej efektem opracowania tego orzeczenia (postanowienia) w formie "komputerowej" na podstawie wzoru z innej sprawy, w której orzeczenie przybrało postać właśnie decyzji administracyjnej wydawanej na skutek wniesienia odwołania.

Niekonsekwencja Kolegium wyrażająca się naprzemiennym określaniem:

a) formy wydanego aktu: decyzja – postanowienie,

b) rozpoznawanego środka: zażalenie – odwołanie,

c) a nawet kontrolowanego orzeczenia (wydanego przez Wójta): decyzja - postanowienie,

nie wskazuje na celowe działanie organu, zmierzające do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie - w formie decyzji administracyjnej. Zdaniem Sądu wskazane błędy są wynikiem nieuwagi, pośpiechu, zmęczenia, etc.

Dodatkowym argumentem przemawiającym za taką interpretacją jest to, że nawet trudno sobie wyobrazić, aby w obliczu oczywistości należytej formy działania organu odwoławczego (postanowienie), Kolegium celowo wyraziło pogląd prawny, że powinno orzekać w formie decyzji.

7. Sumując: Sąd stwierdza, że zaistniałe wady orzeczenia z [...] r. mogły zostać wyeliminowane poprzez wydanie na podstawie art. 215 § 1 o.p. postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej. Postanowienie to pod względem formalnym tylko przywracało prawidłową nomenklaturę wydanego rozstrzygnięcia (postanowienie), które z materialnego punktu widzenia, było nim od chwili podjęcia i później doręczenia stronie.

8. Z tych powodów na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga została oddalona.