Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 203/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 778
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Starszy sekretarz sądowy Izabela Adamowicz po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi A. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

A. Ł.-K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2017r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 30 czerwca 2016r. ustalającą M. F. warunki zabudowy i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o dwóch lokalach mieszkalnych na terenie położonym w G. przy ul. G., działka nr [..] obręb [..] wraz z urządzeniami budowlanymi i wydzieleniem działki.

Zaskarżoną decyzję podjęto w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Decyzją z dnia 30 czerwca 2016r. Prezydent Miasta, na wniosek M. F., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o dwóch lokalach mieszkalnych na terenie położonym w G. przy ul. G., działka nr [..] obręb [..] wraz z urządzeniami budowlanymi i wydzieleniem działki.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyły K. Ł. oraz A. Ł.-K. Skarżące wskazały, że planowana inwestycja nie będzie stanowiła kontynuacji wskaźników kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu zwłaszcza w odniesieniu do intensywności wykorzystania terenu. Obszar, na którym znajduje się działka posiada jednolitą architektonicznie i urbanistycznie zabudowę. Wielkość działek kształtuje się od 860 do 1220m2, a procent powierzchni ich zabudowy wynosi od 9% do 22%. Przy przyjętych w decyzji parametrach pokrycie działki zabudową wyniosłoby dla inwestycji nowo budowanej 23%, a dla budynku zlokalizowanego przy ul. G. wzrosłoby dwukrotnie z 12% do 24%. Istniejąca działka zostanie podzielona na pół. Dwie powstałe działki wynosić będą około 533m2, tj. o blisko 330 m2 (38%) mniej niż najmniejsza z działek w analizowanym obszarze. Nie ma takich działek w najbliższym sąsiedztwie. Inwestycja zrealizowana w oparciu o przedmiotową decyzję doprowadziłaby do przynajmniej dwukrotnej intensyfikacji zabudowy i zaburzenia istniejącego ładu urbanistycznego, na co wskazują przedstawione dane liczbowe. W sytuacji dwukrotnego zagęszczenia zabudowy i drastycznego zmniejszenia działek w stosunku do wszystkich innych w obszarze analizowanym samo utrzymanie gabarytów nowej zabudowy nie zapewni zachowania ładu przestrzennego. Ponadto poszczególne parametry nowej zabudowy powinny być określone na poziomie średniej danego parametru dla obszaru analizowanego. Średnia intensywność zabudowy na tym terenie wynosi 0,15. Wartości 23% i 24% powierzchni zabudowy nie są nawet skrajną z obszaru analizowanego, która wynosi 22%. Nawet przyjęcie tej ostatniej wartości nie ma żadnego logicznego uzasadnienia. W analizie wskazano jedynie na argument umożliwienia zabudowy.

Rozpatrując odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 31 lipca 2016r., sygn. akt [..], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Kolegium, w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj.: Dz.U. z 2017r., poz. 1073), zwanej dalej u.p.z.p. oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r.w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588), zweryfikował wyniki przeprowadzonej analizy funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu w wyznaczonym obszarze analizowanym i uznał, że dawały one podstawy do stwierdzenia, że inwestycja spełnia warunki z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Organ za prawidłowe uznał wyznaczenie obszaru analizowanego w odległości trzykrotności szerokości frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, tj. w odległości 69m od granic działki. Z treści analizy wynika, iż w obszarze analizowanym znajduje się zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i planowane zamierzenie polegające na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o dwóch lokalach mieszkalnych wraz z urządzeniami budowlanymi jest zgodne z istniejącą w obszarze analizowanym funkcją mieszkaniową. Wykazano również, że planowane zamierzenie będzie stanowić kontynuację parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej istniejących w obszarze analizowanym obiektów budowlanych. Osoba sporządzająca analizę bardzo szczegółowo określiła parametry zabudowy istniejącej w obszarze analizowanym, w tym linię zabudowy minimalny, maksymalny i średni wskaźnik wielkości powierzchni istniejącej zabudowy, szerokości elewacji frontowych poszczególnych budynków w obszarze analizowanych, geometrię ich dachów oraz wysokość zabudowy na działkach sąsiadujących z terenem inwestycji.

Wyjaśniono, że z uwagi na brak wykształconej linii zabudowy od ul. G. określono ją w oparciu o § 4 ust. 4 rozporządzenia, tj. 4m od ulicy G. W analizie wyjaśniono, iż fronty budynków położone są w różnych odległościach od pasa drogowego. Najniższe wartości przy ul. G. [..]-[..] wynoszą odpowiednio 4,1; 3,6; 1,6; 4,6; i 4,2 m.

W analizie wskazano wielkości powierzchni istniejącej zabudowy na poszczególnych działkach w stosunku do powierzchni tych działek i wyjaśniono, iż średnia wynosi 0,15. Ponadto osoba sporządzająca analizę wskazała, iż działka nr [...] ma wydłużony kształt, z dwóch stron przylega do drogi, co stanowi sprzyjające warunki dla jej podziału i budowy drugiego budynku mieszkalnego od strony wschodniej. Na obszarze analizowanym występują wartości tego wskaźnika powyżej 0,20. Aby umożliwić budowę drugiego budynku, na podstawie § 5 ust. 2 rozporządzenia ustalono wskaźnik wielkości zabudowy w stosunku do powierzchni działki na max 0,23. Nie zaburzy to ładu przestrzennego gdyż projektowany budynek będzie miał gabaryty zbliżone do sąsiedniej zabudowy. Średnia szerokość elewacji frontowych na obszarze analizowanym wynosi 17,5m. Ponieważ szerokość elewacji frontowej projektowanego budynku będzie ograniczona szerokością działki w oparciu o § 6 ust. 2 rozporządzenia ustalono ten wskaźnik na maksymalnie 16m. Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej planowanej zabudowy ustalono na maksymalnie 9,5m, tak jak w przypadku zabudowy po przeciwnej stronie drogi oraz południowo-wschodniej elewacji budynku przy ul. G.

W analizie szczegółowo opisano wysokość budynków w obszarze analizowanym oraz geometrię dachów i w oparciu o te dane ustalono dla planowanej inwestycji dach stromy o kącie nachylenia połaci dachu od 30 do 45 stopni i wysokość głównej kalenicy do 9,5 m.

Kolegium oceniło, że określone w decyzji wskaźniki przyszłej zabudowy są w pełni uzasadnione wynikami analizy i ustalone zostały zgodnie z wymogami określonymi w przepisach powołanego wyżej rozporządzenia i art. 61 u.p.z.p.

Odnosząc się do zarzutów odwołania za niezasadny organ uznał zarzut braku kontynuacji wskaźnika kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu w odniesieniu do intensywności wykorzystania terenu. Wskaźnik ten wyznaczony został w oparciu o § 5 ust. 2 rozporządzenia, który stanowi odstępstwo od zasady wyznaczania tego wskaźnika na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego (§ 5 ust. 1 rozporządzenia). Zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia dopuszcza się wyznaczenie innego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1. W ocenie Kolegium w analizie funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu racjonalnie uzasadniono przyjęcie innego wskaźnika powierzchni nowej zabudowy niż średni wskaźnik tej wielkości dla obszaru analizowanego. Wbrew twierdzeniom skarżących w analizie nie wskazano jedynie na argument umożliwienia zabudowy. Określając ten wskaźnik wskazano jak kształtuje się ten wskaźnik na poszczególnych 19 działkach w obszarze analizowanym - od 0,09 do 0,22 , ze średnią 0,15. Wyjaśniono, że działka nr [..] ma wydłużony kształt, z dwóch stron przylega do drogi, co stanowi sprzyjające warunki dla jej podziału i budowy drugiego budynku mieszkalnego od strony wschodniej. Na obszarze analizowanym występują wartości tego wskaźnika powyżej 0,20. Aby umożliwić budowę drugiego budynku, na podstawie § 5 ust. 2 rozporządzenia ustalono wskaźnik wielkości zabudowy w stosunku do powierzchni działki na max. 0,23. W ocenie Kolegium tak ukształtowany parametr nie zaburzy ładu przestrzennego, gdyż projektowany budynek będzie miał gabaryty zbliżone do sąsiedniej zabudowy. W ocenie Kolegium z treści analizy wynika zatem, iż za przyjęciem w stosunku do planowanej inwestycji zwiększonego wskaźnika powierzchni zabudowy przemawia wydłużony kształt działki nr [..] i fakt, iż przylega ona do drogi z dwóch stron co stanowi sprzyjające warunki dla jej podziału i budowy drugiego budynku mieszkalnego od strony wschodniej. Osoba sporządzająca analizę zwróciła również uwagę na duże zróżnicowanie tego wskaźnika w obszarze analizowanym od 0,09 do 0,22 i wskazała, iż przyjęcie dla planowanej zabudowy wskaźnika wielkości zabudowy w stosunku do powierzchni działki na max 0,23 pozwoli na wybudowanie budynku, który będzie miał gabaryty zbliżone do sąsiedniej zabudowy, a co za tym idzie nie dojdzie do zaburzenia ładu przestrzennego. Wskazano, że działka inwestora jest zabudowa od zachodniej strony budynkiem mieszkalnym, natomiast jej druga część (połowa) na której inwestor planuje nową zabudowę przylega do drugiej strony ulicy, co umożliwia dojazd do tej części działki bezpośrednio z ulicy i ułatwia jej zabudowę. Od strony południowej działka graniczy z dwoma narożnymi znacznie szerszymi działkami, które są zabudowane dwoma budynkami jednorodzinnymi. Posadowienie na działce inwestora drugiego budynku może w ocenie Kolegium nawiązywać do zabudowy dwoma budynkami działek sąsiadujących z działka nr [..] od strony południowej. Przy czym fakt, iż wskaźnik powierzchni zabudowy działki nr [..] będzie wyższy niż średni wskaźnik w obszarze analizowanym (a także najwyższy) wynika przede wszystkim z faktu, ż działka nr [..] jest znacznie węższa niż działki leżące w jej sąsiedztwie, a jednocześnie jej kształt, obecne posadowienie już wybudowanego budynku, a także dogodny dostęp działki z dwóch stron do drogi umożliwiają wybudowanie na niej jeszcze jednego budynku mieszkalnego.

W ocenie Kolegium posadowienie na działce nr [..] drugiego budynku nie przekraczającego parametrów określonych w zaskarżonej decyzji, w tym parametru powierzchni zabudowy nie zaburzy istniejącego w sąsiedztwie ładu przestrzennego.

Wbrew twierdzeniom skarżących obszar na którym znajduje się działka nie posiada jednolitej architektonicznie i urbanistycznie zabudowy. W obszarze analizowanym istnieje zabudowa zarówno wolnostojąca jak i szeregowa, która jest zlokalizowana na działkach o różnej powierzchni i kształcie (kwadraty, prostokąty).

Jak wynika ze sporządzonej analizy wskaźniki zabudowy istniejącej na poszczególnych działkach znacznie różnią się od siebie. Brak jest jednolitej linii zabudowy, szerokość elewacji frontowych wynosi od 8m do 26,9m, wysokość zabudowy od 2 do 3 kondygnacji, różne też są kąty nachylenia dachu od 30% do 58%. Wreszcie wskaźnik powierzchni zabudowy kształtuje się od 0,09 do 0,22. W tej sytuacji wprowadzenie do obszaru na którym istnieje tak zróżnicowana pod względem poszczególnych parametrów zabudowa nowego budynku mieszkalnego przy przyjęciu wskaźnika powierzchni nowej zabudowy (0,23), który jest wyższy niż średni wskaźnik (0,15) i nieznacznie przewyższa najwyższy wskaźnik powierzchni zabudowy w obszarze analizowanym (0,22), co racjonalnie uzasadniono w analizie m.in. wydłużonym kształtem (wąskiej) działki inwestora i jej przyleganiem do drogi z dwóch stron (co sprzyja podziałowi i budowie drugiego budynku) nie naruszy istniejącego w okolicy ładu przestrzennego.

W skardze, którą na powyższą decyzję wniosła A. Ł.-K. zarzucono:

- naruszenie art. 7 i art. 8 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie przesłanek, na podstawie których organ pierwszej instancji wydał decyzję oraz interpretację przepisu dotyczącego ustalenia jednego ze wskaźników urbanistycznych w sposób dowolny, nie mający uzasadnienia w przepisach prawa, co podważa zaufanie obywateli do władzy publicznej,

- naruszenie art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. nr 164 z 2003r. poz. 1588) poprzez dowolne i niepoparte szczegółowym uzasadnieniem, przyjęcie wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy.

W oparciu o powyższe wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji z powodu wskazanego naruszenia, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Z uzasadnienia skargi wynika, że według skarżącej w analizie pominięto fakt, że dla działki która powstanie po podziale i jest zabudowana istniejącym budynkiem przy ul. G. wskaźnik zabudowy wzrośnie dwukrotnie z 12% do 24%. Nie przeprowadzono analizy skutków wprowadzenia wyjątku od zasady, którym będzie znaczne zagęszczenie zabudowy, a dodatkowo precedens w wielkości działek powstałych po podziale o niemal 40% mniejszych niż najmniejsza w obszarze analizowany (oraz znaczenie większym). Według skarżącej zastosowanie wyjątków przy określaniu parametrów nowej zabudowy nastąpiło dowolnie w celu dostosowania ich do zamiarów inwestora. Ze względu na wielkość działki i planowaną inwestycję, której celem jest wybudowanie drugiego obiektu na tej samej działce nie da się zachować zastanego ładu przestrzennego i tym samym spełnić warunków z art. 61 ust.1 u.p.z.p. Skarżąca zaprzeczyła twierdzeniom Kolegium jako zabudowa w obszarze analizowanym miała charakter zróżnicowany, w tym że występuje na tym obszarze zabudowa szeregowa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację sformułowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zgodna z prawem.

Poddana kontroli legalności w postępowaniu przed sądem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wydana w oparciu o przepisy materialne ustawy z dnia z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 778) zwanej dalej u.p.z.p., utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o dwóch lokalach mieszkalnych wraz z urządzeniami budowlanymi na działce nr [..] w G., która podlegać będzie podziałowi w związku z tą inwestycją na dwie działki – jedną w części południowej obecnie zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym oraz drugą, od strony wschodniej, objętą planowaną inwestycją.

Organy obu instancji uznały, że planowana zabudowa spełnienia warunki dobrego sąsiedztwa i kontynuuje funkcję mieszkaniową występującej w obszarze analizowanym na działkach dostępnych z tej samej drogi publicznej.

Materialnoprawną podstawą kwestionowanych rozstrzygnięć jest przepis art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., który stanowi, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

Analiza dokumentacji zgromadzonej w niniejszej sprawie, w tym sporządzonej przez organ pierwszej instancji analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 u.p.z.p., potwierdza prawidłowość stanowiska przyjętego przez Kolegium.

Sąd oceniając zaskarżone rozstrzygnięcie uznał, że przeprowadzona w niniejszej sprawie analiza przesłanek określonych w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. jest prawidłowa i dawała podstawy do ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

Dokumentacja zgromadzona w sprawie potwierdza, że organ pierwszej instancji w zgodzie z wymogami art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. oraz w trybie i na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowaniu terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588), zwanym dalej rozporządzeniem, dokonał analizy i ustalił, że zabudowa na terenie sąsiadującym z terenem, na którym inwestor zamierza zrealizować nową zabudowę i który jest dostępny z tej samej drogi publicznej, ma takie cechy i parametry, które pozwalają na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy.

W rozpoznawanej sprawie organy prawidłowo, zgodnie z zasadami wynikającymi z § 3 ust. 2 rozporządzenia, wyznaczyły obszar analizowany, na podstawie analizy doszły do wniosku, że na działkach dostępnych z tej samej drogi publicznej, z którą skomunikowana jest działka nr [..], istnieje zabudowa, której zarówno funkcja, jak i cechy zabudowy i zagospodarowania terenu mogły stanowić model porównawczy do określenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu. W obszarze analizowanym bowiem zidentyfikowano zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolnostojącą, co nie pozostawia wątpliwości co do kontynuacji dotychczasowej funkcji przez zabudowę planowaną.

W analizie prawidłowo ustalono szczegółowo parametry zabudowy istniejącej w obszarze analizowanym, w tym linię zabudowy, wskaźnik intensywności zabudowy, szerokość elewacji frontowych, wysokość budynków oraz geometrię dachów. To stanowiło punkt wyjścia do poczynienia ustaleń w zakresie parametrów nowej zabudowy.

Sąd nie dostrzegł uchybień w określeniu parametrów zabudowy istniejącej wskazywanych przez skarżącą w zakresie wskaźnika intensywności zabudowy, wysokości zabudowy, szerokości elewacji frontowej oraz geometrii dachu. Z analizy cech zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że ustalenia obowiązujących w obszarze analizowanym charakterystycznych parametrów zabudowy dokonano w oparciu o reprezentatywną grupę nieruchomości budynkowych zlokalizowaną w tym obszarze. Analiza istniejącej zabudowy pozwoliła na ustalenie, że wskaźnik powierzchni zabudowy na analizowanych działkach kształtuje się od wartości 0,09 do 0,22, co daje wartość średnią tego wskaźnika – 0,15. Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu wyznacza się na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego. § 5 ust. 2 rozporządzenia dopuszcza wyznaczenie innego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1. W niniejszej sprawie z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia, a treść analizy funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu oraz treść uzasadnienia Kolegium wypełniają w niezbędny sposób zakres przesłanki warunkującej wyjątkowe określenie parametru wskaźnika zabudowy. Kolegium, kierując się ustaleniami analizy w sposób wyczerpujący i wiarygodny wyjaśniło, że określając wskaźnik zabudowy dla nowej inwestycji na poziomie 0,22, a więc wyższy od średniego obowiązującego na obszarze analizowanym, wzięło pod uwagę dwie kluczowe dla planowanej inwestycji uwarunkowania, a mianowicie specyficzny, wydłużony kształt działki nr [..] oraz fakt, że przylega ona z dwóch przeciwnych stron do drogi. Okoliczności te tworzą sprzyjające warunki do podziału działki nr [..] i wybudowania nowej zabudowy mieszkaniowej w dotychczasowej części wschodniej działki. Organy uwzględniły również duże zróżnicowanie wskaźnika intensywności zabudowy w obszarze analizowanym, co dodatkowo uzasadnia określenie tego wskaźnika dla nowej zabudowy na poziomie przekraczającym średni parametr wyznaczony w obszarze oddziaływania, którego wielkość nie odbiega jednak za bardzo od wielkości powierzchni zabudowy na innych działkach zabudowanych znajdujących się w obszarze analizowanym. Powyższe okoliczności w sposób dostateczny uzasadniają zastosowanie wyjątku z § 5 ust. 2 rozporządzenia i w żadnym razie nie potwierdzają zarzutu skargi o dowolnym określaniu tego parametru. Na zmianę powyższego stanowiska nie ma wpływu okoliczność podnoszona przez skarżącą, że realizacja nowej zabudowy zwiększy gęstość zabudowy w obszarze analizowanym oraz w wyniku podziału działki nr [..] powstanie działka znacznie mniejsza niż znajdujące się na tym obszarze. Wskazane okoliczności, jak gęstość zabudowy oraz wielkość działki nie są parametrami prawnie relewantnymi dla oceny kontynuacji cech zabudowy istniejącej w obszarze analizowanym, a zatem nie mają wpływu na ocenę realizacji przez nową zabudowę zasady dobrego sąsiedztwa.

Podobnie rzecz ma się z parametrem szerokości elewacji frontowej, którą organy ustaliły w oparciu o wyniki analizy. Zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia szerokość elewacji frontowej, znajdującej się od strony frontu działki, wyznacza się dla nowej zabudowy na podstawie średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym, z tolerancją do 20%. Przepis ust. 2 § 6 rozporządzenia dopuszcza jednak wyznaczenie innej szerokości elewacji frontowej, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, z której to możliwości prawidłowo skorzystały organy orzekające w sprawie. Z analizy sporządzonej w niniejszej sprawie wynikało, że średnia wartość tego parametru w obszarze analizowanym kształtuje się na poziomie 17,5m. Jednakże ze względu na ograniczenie wynikające z szerokości frontu działki organy określiły szerokość elewacji frontowej dla nowej zabudowy na 16m, w czym sąd nie dopatrzył się uchybienia, które mogłoby podważyć twierdzenia o kontynuacji cech zabudowy istniejącej w obszarze analizowanym.

Parametr wysokości górnej elewacji frontowej oraz geometrii dachu określono zgodnie z wymogami przepisów § 7 i § 8 rozporządzenia ustalając te wartości dla nowej zabudowy jako przedłużenie i kontynuację parametrów zabudowy istniejącej na działkach sąsiednich.

Sąd przychylił się do oceny Kolegium, że określone w zaskarżonej decyzji wskaźniki przyszłej zabudowy znajdują uzasadnienie w sporządzonej analizie i zostały określone zgodnie z zasadami wynikającymi z rozporządzenia oraz art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.

Sąd odmówił zasadności zarzutom procesowym skargi twierdząc, że nie dostrzegł uchybień przepisom postępowania, które miałyby istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Organ odwoławczy, z mocy ustawy uprawniony do ponownego merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy tożsamej ze sprawą rozstrzygniętą przez organ pierwszej instancji, w sposób prawidłowy i w ramach przyznanych kompetencji dokonał ponownie analizy ujawnionych okoliczności sprawy, ustalił stan faktyczny i dokonał subsumpcji przepisów art. 61 ust. 1 u.p.z.p. do tych okoliczności.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718), oddalił skargę jako bezzasadną.