Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 342/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 347 poz 1  art. 90 ust. 1
law: Dyrektywa Rady z dnia  28 listopada 2006 r. Nr 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
article: art. 29 ust. 4a
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędzia WSA Marek Kraus, Protokolant Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 marca 2010r. D. sp. z o.o. z siedzibą

w W. (dalej "Spółka" lub "Skarżąca") zwróciła się do Ministra Finansów

z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia obrotu oraz kwoty podatku należnego na podstawie faktur korygujących.

W uzasadnieniu wniosku Spółka przedstawiła stan faktyczny, z którego wynika, że prowadzi działalność w zakresie, między innymi, świadczenia usług kurierskich (dalej: "usługi"). Utrzymując stosunki handlowe z wieloma kontrahentami Spółka wystawia znaczną ilość faktur dokumentujących sprzedaż usług oraz faktur korygujących do faktur pierwotnych. Istnieją różnorodne przyczyny wystawiania faktur korygujących, w tym w szczególności: udzielenie rabatów, pomyłki spowodowane błędem ludzkim.

Faktury te są przesyłane lub przekazywane nabywcom usług. W przypadku wystawienia faktur korygujących obniżających podstawę opodatkowania i podatek należny niejednokrotnie zdarzają się sytuacje, w których Spółka otrzymuje od nabywcy potwierdzenie odbioru faktury korygującej ze znacznym opóźnieniem (nawet po kilku miesiącach), bądź takiego potwierdzenia w ogóle nie otrzymuje. Otrzymanie potwierdzenia faktury korygującej wiąże się często z koniecznością podejmowania dodatkowych czynności przez Spółkę (ponawianie próśb skierowanych do nabywców o potwierdzenie odbioru faktury korygującej, konieczność bieżącego monitorowania wpływu potwierdzeń odbioru do Spółki).

Podkreśliła, iż nawet w sytuacji, gdy nie otrzyma ona potwierdzenia odbioru faktury korygującej, możliwe jest zweryfikowanie zasadności oraz przyczyny wystawienia takiego dokumentu, jak również jego powiązanie z fakturą pierwotną w oparciu o prowadzoną przez Spółkę analizę rozliczeń finansowych z kontrahentami oraz sposób dokumentowania transakcji gospodarczych.

W oparciu o tak przedstawiony stan faktyczny Spółka zapytała, czy jest uprawniona do obniżenia obrotu oraz kwoty podatku należnego na podstawie wystawionej faktury korygującej w rozliczeniu za okres, w którym wystawiona została taka faktura, także wówczas, gdy w ustawowo określonym terminie do złożenia deklaracji VAT-7 za dany okres rozliczeniowy nie uzyskała ona potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez kontrahenta (nabywcę usług)?

Zdaniem Spółki, nie musi ona czekać na potwierdzenie odbioru faktury korygującej od nabywcy, aby obniżyć VAT należny. W jej przekonaniu, art. 29 ust. 4a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), nie stanowi przeszkód do obniżenia wysokości podatku należnego o wartość tego podatku wynikającą ze skorygowanej faktury VAT, w rozliczeniu już za miesiąc, w którym korekta faktury została wystawiona. Spółka wywiodła, że wymóg posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez podatnika – nabywcę w pewnych sytuacjach może uniemożliwić obniżenie przez podatnika – sprzedawcę podatku należnego ze względu na okoliczności od niego niezależne, co oznacza finansowanie przez niego kwoty VAT do czasu złożenia deklaracji VAT z miesiąc otrzymania przedmiotowego potwierdzenia, a jeśli ono nie wpłynie – podatnik ponosi ciężar tego podatku.

Ponadto, w opinii Spółki, przepis art. 29 ust. 4a ustawy o VAT jest niezgodny z przepisami Unii Europejskiej, wobec powyższego nie znajdzie on zastosowania w przedmiotowej sprawie. Przepis ten skutkuje bowiem wprowadzeniem niekorzystnych, niejednokrotnie wręcz niemożliwych do spełnienia wymogów, uzależniających prawo podatnika do obniżenia kwot obrotu oraz kwot podatku należnego, od czynników obiektywnie niezależnych od niego. To z kolei prowadzi do deklarowania przez podatnika kwot obrotu oraz podatku należnego nieodpowiadających rzeczywistości gospodarczej oraz transakcjom faktycznie realizowanym przez niego.

Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia [...] maja 2010r. uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu organ przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w sprawie, tj.: art. 29 ust. 1 i ust. 4-4c, art. 106 ust. 1 i ust. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) oraz § 16 ust. 4, § 13 ust. 2, § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798).

W oparciu o okoliczności faktyczne sprawy oraz powołane przepisy organ stwierdził, iż kwoty, o które zmniejsza się podstawę opodatkowania oraz podatku należnego muszą zostać udokumentowane fakturą korygującą. Potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę spowoduje akceptację zmiany wartości zawartych na fakturze i da prawo do takiego obniżenia.

Podkreślił, iż potwierdzenie odbioru faktury korygującej pełni istotną rolę w systemie podatku od towarów i usług opartym na metodzie fakturowej, gdyż zapobiega nieuzasadnionym i samowolnym obniżkom podstawy opodatkowania u dostawcy. Ponadto, faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Uregulowanie zawarte w art. 29 ust. 4a ustawy, ma na celu uniknięcie sytuacji, w której zmniejszenie podstawy opodatkowania i tym samym kwoty podatku należnego u sprzedawcy nie znajduje odzwierciedlenia w zmniejszeniu kwoty podatku naliczonego u nabywcy towarów i usług. Podatek należny u sprzedawcy jest bowiem podatkiem naliczonym u nabywcy towarów i usług. Z powyższego wynika, że skoro będący podstawą opodatkowania obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych i prawnie dopuszczalnych rabatów, to czynność taka dokonywana przez sprzedawcę towarów i usług powoduje konieczność zmniejszenia kwoty podatku naliczonego u nabywcy. W przeciwnym razie dochodziłoby do obniżenia kwoty lub zwrotu podatku, który w rzeczywistości nie został zapłacony. Oznacza to, że faktura korygująca musi dotrzeć do nabywcy, nabywca musi potwierdzić ten fakt, by wystawca miał możliwość obniżenia podatku należnego w związku z wystawieniem tej faktury. Ustawodawca nie sprecyzował, w jakiej formie nabywca ma dokonać potwierdzenia odbioru faktury korygującej. Zatem, potwierdzenie może mieć dowolną formę, jednakże forma ta musi pozwolić na jednoznaczne stwierdzenie, iż sprzedawca to potwierdzenie otrzymał. Dopiero posiadanie takiego potwierdzenia uprawnia sprzedawcę do stosownego obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w rozliczeniu za odpowiedni okres rozliczeniowy, zgodnie z przepisem art. 29 ust. 4a ustawy o VAT.

Dalej organ wyjaśnił, że sam fakt wystawienia faktury korygującej nie jest wystarczający by Wnioskodawca mógł dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Dokonanie obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego nie będzie możliwe w rozliczeniu za okres, w którym zostanie wystawiona przez Wnioskodawcę faktura korygująca, jeśli okres ten nie będzie również okresem w którym nabywca otrzymał tę fakturę korygującą oraz bez uzyskanego potwierdzenia jej odbioru przez kontrahenta. Warunkiem bezwzględnym, dającym prawo do dokonania przedmiotowego obniżenia, jest bowiem fakt posiadania przez Wnioskodawcę potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta Wnioskodawcy. Zatem dopiero w sytuacji kiedy przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy Wnioskodawca będzie posiadał potwierdzenie odbioru faktury korygującej, może dokonać obniżenia podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Ponadto wyjasnił, że w związku z faktem, iż przedmiotowe przepisy nie zawierają żadnego wymogu dotyczącego formy takiego potwierdzenia, organy podatkowe akceptują każdy rodzaj potwierdzenia, który pozwala bez żadnych wątpliwości ustalić, czy i kiedy faktura korygująca dotarła do nabywcy. Przedmiotowe potwierdzenie może zostać dokonane np. drogą elektroniczną - internetem lub pocztą e-mail, za pomocą faksu, jak również za pomocą poczty lub przesyłki kurierskiej, itp. Ważne jest to, aby z potwierdzenia odbioru faktury korygującej jednoznacznie wynikał fakt, iż nabywca towaru lub usługi, otrzymał fakturę korygującą.

Pismem z dnia 15 czerwca 2010r. Spółka wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa i zmiany interpretacji indywidualnej.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka zarzucając naruszenie:

- art. 29 ust. 4a i 4c ustawy o VAT w związku z art. 73 i art. 79 Dyrektywy 2006/1 12/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L 347/1; dalej: "Dyrektywa VAT") poprzez dokonanie błędnej wykładni tych przepisów, polegającej na pominięciu zasady neutralności podatku od towarów i usług oraz uznanie, że prawo do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w związku z wystawioną fakturą korygującą możliwe jest dopiero z chwilą spełnienia przez Skarżącą wymogów formalnych (otrzymania potwierdzenia przez nabywcę odbioru faktury korygującej), niezależnie od tego, jaka była faktyczna kwota podstawy opodatkowania oraz podatku należnego;

- art. 29 ust. 4a i 4c ustawy o VAT w związku z art. 90 Dyrektywy VAT poprzez dokonanie błędnej wykładni tych przepisów, polegającej na pominięciu zasady proporcjonalności podatku od towarów i usług, zgodnie z którą prawodawca jest zobowiązany do wprowadzenia środków koniecznych i proporcjonalnych w odniesieniu do celów, jakie mają zostać osiągnięte, przez co, zgodnie z wydaną interpretacją indywidualną. Skarżąca powinna stosować środki przekraczające kryterium proporcjonalności (konieczność otrzymania potwierdzenia przez nabywcę odbioru faktury korygującej);

- art. 91 ust. 2 i 3 Konstytucji RP w związku z art. 249 zdanie 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dziennik Urzędowy C 40 z 10 listopada 1997 r.) (aktualnie: art. 288 zdanie 3 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej) poprzez odmówienie pierwszeństwa zastosowania ratyfikowanego przez Polskę traktatu międzynarodowego przed niezgodnymi z przepisami prawa unijnego przepisami prawa krajowego;

- art. 14c § 2 w zw. z art. 14a Ordynacji podatkowej, polegającego na dokonaniu oceny stanowiska Skarżącej z pominięciem orzecznictwa sądów administracyjnych, wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 grudnia 2007 r. (sygn. akt U 6/06) oraz orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej;

- art. 14h w związku z art. 120 oraz art. 121 §1 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie interpretacji z naruszeniem obowiązującego prawa oraz pominięciem zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych,

wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

W uzasadnieniu podtrzymała stanowisko zaprezentowane wcześniej we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje

przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Istotą problemu w odniesieniu do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy jest więc ustalenie, czy wprowadzony w prawie krajowym wymóg polegający na uzależnieniu

obniżenia podstawy opodatkowania wynikającej z pierwotnej faktury od posiadania

przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru

lub usługi (art. 29 ust. 4a-4c ustawy o VAT) mieści się w pojęciu warunków, o których

mowa w art. 90 ust. 1 Dyrektywy 112.

Polska jako państwo członkowskie UE jest bowiem zobowiązana, jak słusznie

zauważyła skarżąca, przestrzegać prawo wspólnotowe, jak też uwzględniać

orzecznictwo sądów UE.

W związku z tym w pierwszej kolejności wypada zauważyć, iż poruszona w zapytaniu

kwestia była przedmiotem rozważań TSUE (druga izba), który w wyroku z dnia 26

stycznia 2012 r. w sprawie C - 588/10 udzielił odpowiedzi na zadane przez Naczelny

Sąd Administracyjny pytanie prejudycjalne (postanowienie z dnia 16 września 2010

r., sygn. akt I FSK 104/10): "Czy w sytuacji, gdy art. 90 ust. 1 Dyrektywy

2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu

podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE.L.06.347.1 ze zm.) stanowi, że w przypadku

obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie

obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie, mieści się w

pojęciu tych warunków i nie narusza zasady neutralności VAT oraz proporcjonalności

warunek taki jak przewidziany w art. 29 ust. 4a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o

podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) uzależniający prawo do

obniżenia podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej w

wystawionej fakturze, od posiadania przed upływem terminu do złożenia deklaracji

podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi

otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę

towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę?"

Zakreślając ramy prawne orzeczenia TSUE wskazał na treść przepisów prawa

wspólnotowego, tj. na art. 1 ust. 2, art. 73, art. 79, art. 90 ust. 1, art. 183 i art. 273

Dyrektywy 112, które w jego ocenie, nie sprzeciwiają się wprowadzeniu krajowej regulacji uwarunkowującej korektę zobowiązania w podatku VAT od uzyskania od

nabywcy towaru lub usługi potwierdzenia otrzymania faktury korygującej. Zdaniem

TSUE Polska mogła, co do zasady, wprowadzić wymóg uzyskania od nabywcy

towaru lub usługi potwierdzenia otrzymania przez niego faktury korygującej (w art. 29

ust. 4a-4c ustawy o VAT). Wymóg polegający na uzależnieniu obniżenia podstawy

opodatkowania wynikającej z pierwotnej faktury od posiadania przez podatnika

potwierdzenia otrzymania korekty faktury doręczonego przez nabywcę towarów lub

usług mieści się bowiem w pojęciu warunków, o których mowa w art. 90 ust. 1

Dyrektywy 112 (pkt25).

Trybunał wskazał, iż po dokonaniu dostawy art. 90 ust. 1 Dyrektywy 112 stanowi, że

"podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez

państwa członkowskie" (pkt 21), a ponadto zgodnie z art. 273 Dyrektywy 112

państwa członkowskie mogą nałożyć obowiązki, jakie uznają za niezbędne dla

zapewnienia prawidłowego poboru podatku VAT i zapobieżenia oszustwom

podatkowym, pod warunkiem równego traktowania transakcji krajowych i transakcji

dokonywanych między państwami członkowskimi przez podatników oraz pod

warunkiem, że obowiązki te, w wymianie handlowej miedzy państwami

członkowskimi, nie będą prowadzić do powstania formalności związanych z

przekroczeniem granic. Ponadto możliwość ta nie może zostać wykorzystana do

nałożenia dodatkowych obowiązków związanych z fakturowaniem poza

obowiązkami, które zostały określone w rozdziale 3 owej dyrektywy (pkt 22).

Z uwagi na fakt, iż wskazane powyżej przepisy nie precyzują ani warunków, ani

obowiązków, które mogą nałożyć państwa członkowskie, TSUE wyraził pogląd, że

państwa te mają swobodę w doborze formalności, które muszą zostać spełnione

przez podatników względem organu podatkowego celem obniżenia podstawy

opodatkowania w wyniku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy (pkt 23).

Zdaniem TSUE zasady neutralności podatku od wartości dodanej oraz

proporcjonalności zasadniczo nie sprzeciwiają się takiemu wymogowi.

TSUE podkreślił przy tym, iż wprowadzony przez ustawodawcę krajowego wymóg

nie może naruszać podstawowej zasady w podatku VAT, według której podstawę

opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane. Stąd też

wprowadzone w przepisach krajowych odstępstwa są dopuszczalne jedynie w

granicach tego, co jest bezwzględnie konieczne dla zapobieżenia oszustwom

podatkowym i unikaniu opodatkowania (pkt 27 i 28).

Jednakże, jeżeli uzyskanie przez podatnika, będącego dostawcą towarów lub usług,

tego rodzaju potwierdzenia jest w rozsądnym terminie niemożliwe lub nadmiernie

utrudnione, to nie można mu odmówić wykazania przed organami podatkowymi

danego państwa członkowskiego przy użyciu innych środków, po pierwsze, że

dochował on należytej staranności w okolicznościach danej sprawy celem

upewnienia się, że nabywca towarów lub usług jest w posiadaniu korekty faktury i że

zapoznał się z nią oraz, po drugie, że dana transakcja została w rzeczywistości

zrealizowana na warunkach określonych w owej korekcie faktury (pkt 40).

Zaskarżona interpretacja nie odnosi się do poruszonych powyżej kwestii, co

zobowiązuje organ podatkowy przy ponownym rozpoznaniu sprawę do

wypowiedzenia się również na ten temat.

Reasumując, za zasadne należało uznać zarzuty skargi.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na

podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzekł na

podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i § 2 P.p.s.a., a na podstawie art. 152 P.p.s.a

Sąd orzekł, iż uchylona interpretacja nie podlega wykonaniu w całości.