Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 297/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 8 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 142 i art. 93 pkt 3
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz (spr.) Sędzia NSA Andrzej Skoczylas Sędzia del. WSA Stefan Kowalczyk Protokolant Szymon Janik po rozpoznaniu w dniu 14 września 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Wojewódzkiego Centrum Onkologii w G. Spółki z o.o. z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 480/14 w sprawie ze skargi Wojewódzkiego Centrum Onkologii Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., 2. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz Wojewódzkiego Centrum Onkologii w G. Spółki z o.o. z siedzibą w G. 380 (trzysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt. VI SA/Wa 480/14, oddalił skargę Wojewódzkiego Centrum Onkologii Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.

I

Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w dniu [...] lutego 2013 r. ogłosił konkurs ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna, w zakresie: świadczenia w zakresie genetyki na obszarze województwa [...], z okresem obowiązywania umowy od [...] lipca 2013 r. do [...] grudnia 2013 r. W ogłoszeniu wskazano, iż wartość zamówienia może być nie większa niż 97.600 zł.

W postępowaniu wpłynęły 4 oferty, w tym oferta Wojewódzkiego Centrum Onkologii Samodzielny Opieki Zdrowotnej w G. (dalej: skarżący). W rankingu końcowym oferty uczestników postępowania były sklasyfikowane na dwóch pozycjach - jedna oferta na pierwszej pozycji oraz trzy oferty razem na drugiej pozycji. Wybrano ofertę jednego podmiotu zajmującego w rankingu końcowym pierwszą pozycję. Oferta podmiotu wybranego uzyskała w rankingu końcowym 61,000 punktów. Oferta skarżącego uzyskała w rankingu końcowym 2 pozycję z łączną liczbą punktów oceny 59,000 punktów, w tym za: ofertę cenową –20,000 punktów; jakość – 33,000 punktów; dostępność – 6,000 punktów.

Ogłoszeniem o rozstrzygnięciu konkursu ofert z dnia [...] czerwca 2013 r. komisja konkursowa poinformowała, że w wyniku przeprowadzonego postępowania konkursowego wybrano ofertę I. Sp. z o.o. z siedzibą w G. Oferta skarżącego nie została wybrana w rozstrzygnięciu konkursu ofert uzyskując zbyt niską liczbę punktów.

Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wywiódł odwołanie.

Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. oddalił odwołanie skarżącego.

Orzekając na odwołania skarżącego Prezes NFZ decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. uwzględnił to odwołanie i uchylił decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] czerwca 2013 r. w całości oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podniósł, że należy zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, iż podczas przedmiotowego postępowania wybrano ofertę jednego podmiotu, który zapewnia realizację 4 500 jednostek rozliczeniowych (świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie genetyki), w sytuacji, gdy w ogłoszeniu przedmiotowego postępowania oraz w planie postępowań dotyczących wyłonienia świadczeniodawców do udzielania stosownych świadczeń opieki zdrowotnej wskazano, że postępowanie nr [...] dotyczy wyłonienia ofert zapewniających realizację 9 760 jednostek rozliczeniowych (świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie genetyki). Tym samym bezspornym jest, iż dokonanie wyboru jednego podmiotu podczas przedmiotowego postępowania, który zapewnia realizację tylko 4 500 jednostek rozliczeniowych (świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie genetyki), jest okolicznością wskazującą, że komisja konkursowa wybrała ofertę, która będzie realizowała tylko 46,10% ilości świadczeń opieki zdrowotnej będących przedmiotem postępowania omawianego postępowania. W treści decyzji z dnia [...] czerwca 2013 r. organ I instancji nie odniósł się w należyty sposób do zarzutu skarżącego wskazującego, że w wyniku rozstrzygnięcia postępowania nie zabezpieczono udzielania świadczeń będących przedmiotem wskazanego postępowania na poziomie oczekiwanym w ogłoszeniu postępowania, ponieważ nie rozdysponowano wszystkich zaplanowanych do zakupu świadczeń. Organ I instancji nie przedstawił w decyzji z dnia [...] czerwca 2013 r. powodów zakupu tylko 4 500 jednostek rozliczeniowych (świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie genetyki), w sytuacji gdy poziomem oczekiwanym w ogłoszeniu postępowania było zakupienie 9 760 jednostek rozliczeniowych (świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie genetyki), a z rankingu końcowego wynika, że w przedmiotowym postępowaniu swoje oferty złożyły jeszcze trzy inne podmioty oprócz oferenta wybranego.

Orzekając ponownie w sprawie Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ decyzją z dnia [...] października 2013 r. ponownie oddalił odwołanie skarżącego.

Organ I instancji wskazał, że celem zabezpieczenia dostępu do świadczeń w zakresie genetyki na obszarze województwa [...] w dniu [...] sierpnia 2013 r. Dyrektor [...] oddziału Wojewódzkiego NFZ ogłosił uzupełniające postępowanie konkursowe nr [...] na obszarze województwa [...] na kwotę 36.575 zł, na które skarżący złożył ofertę. Powyższe postępowanie zostało rozstrzygnięte w dniu [...] września 2013 r., a oferta skarżącego nie została wybrana.

Orzekając na skutek odwołania skarżącego Prezes NFZ decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Funduszu w decyzji z dnia [...] października 2013 r. zastosował się do wskazówek zawartych w decyzji Prezesa NFZ z dnia [...] sierpnia 2013 r., wskazując, że w wyniku rozstrzygnięcia postępowania nr 11-13- O00376/A0s/02/1/02.1210.001.02/1 nie zostały zabezpieczone świadczenia opieki zdrowotnej będące przedmiotem wskazanego postępowania konkursowego w ilości oczekiwanej w ogłoszeniu tego postępowania.

Także organ odwoławczy podkreślił, iż [...] Oddział Wojewódzki NFZ w dniu 7 sierpnia 2013 r. ogłosił uzupełniające postępowanie nr [...] prowadzone w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna, w zakresie: świadczenia w zakresie genetyki na obszarze województwa [...]. Celem przedmiotowego postępowania uzupełniającego było zabezpieczenie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna, w zakresie: świadczenia w zakresie genetyki na obszarze województwa [...] w ilości oczekiwanej w ogłoszeniu postępowania nr [...]. Skarżący ostatecznie złożył swoją ofertę do przedmiotowego postępowania ale punktacja przyznana jego ofercie podczas postępowania uzupełniającego nie była wystarczająca, aby została ona wybrana w toku przedmiotowego postępowania. Oferta podmiotu wybranego w postępowaniu uzupełniającym uzyskała w rankingu końcowym 62,316 pkt., natomiast oferta skarżącego - 59,000 pkt.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. z dnia 2 października 2014 r. oddalił skargę Wojewódzkiego Centrum Onkologii Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w G.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 140 k.p.a. wskazać należy, iż są one bezzasadne. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż podczas przedmiotowego postępowania wybrano ofertę jednego podmiotu, który zapewnia realizację 4 500 jednostek rozliczeniowych (świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie genetyki), w sytuacji, gdy w ogłoszeniu przedmiotowego postępowania oraz w planie postępowań dotyczących wyłonienia świadczeniodawców do udzielania stosownych świadczeń opieki zdrowotnej wskazano, że postępowanie nr [...] dotyczy wyłonienia ofert zapewniających realizację 9 760 jednostek rozliczeniowych (świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie genetyki). Tym samym dokonanie wyboru jednego podmiotu podczas przedmiotowego postępowania, który zapewnia realizację tylko 4 500 jednostek rozliczeniowych (świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie genetyki), jest okolicznością wskazującą, że komisja konkursowa wybrała ofertę, która będzie realizowała tylko 46,10% ilości świadczeń opieki zdrowotnej będący przedmiotem postępowania omawianego postępowania. W omawianym postępowaniu 3 oferentów: [...] Centrum Kliniczne, Wojewódzkie Centrum Onkologii oraz G. G.Centrum Zdrowia Sp. z o.o. zyskało taką samą ocenę i zajęło ex aequo 2 miejsce w rankingu końcowym. Oferta G. G. Centrum Zdrowia Sp. z o.o. znalazła się poza wartościowym zakresem zamówienia. W związku z niską kwotą zamówienia, wobec faktycznej wartości ofert ww. oferentów, która pozostała do podziału po wyborze oferenta zajmującego pierwsze miejsce w rankingu końcowym, komisja konkursowa zdecydowała o zakończeniu postępowania bez wyboru ww. oferentów o tej samej liczbie punktów. Jednakże celem zabezpieczenia dostępu do świadczeń w zakresie genetyki na obszarze województwa [...] w dniu [...] sierpnia 2013 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ prawidłowo ogłosił postępowanie konkursowe nr [...] na obszarze województwa [...] na kwotę 36.575 zł, które zostało rozstrzygnięte w dniu [...] września 2013 r.

W ocenie Sądu I instancji, tak przeprowadzone przez komisję konkursową postępowanie, było zgodne z obowiązującymi przepisami. Zarówno organy NFZ nie dokonują ponownego ustalenia stanu faktycznego, jednakże oba organy są obowiązane, po złożeniu odwołania, wyjaśnić i uzasadnić, dlaczego każdy z oferentów otrzymał podaną ilość punktów przez komisję. Uzasadnienie tej ilości punktów przyznanej oferentom może wynikać jedynie z porównania ich ofert i taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Organy obu instancji, rozpatrując sprawę odwołania skarżącej od rozstrzygnięcia omawianego postępowania, poddały analizie całość materiału dowodowego w sprawie, co umożliwiło dokonanie pełnej kontroli prawidłowości przeprowadzonego postępowania oraz ustalenie stanu faktycznego. Wyliczenia ilości punktów przypadających na dane kryteria oceny ofert dokonano w oparciu o jednakowe dla wszystkich oferentów kryteria. Komisja konkursowa postępowała zgodnie z przepisami ustawy o świadczeniach oraz z zapisami właściwych zarządzeń Prezesa Funduszu. Tym samym nietrafny był zarzut naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 140 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2016, poz. 23 z późn. zm., dalej: k.p.a.).

II

Wojewódzkie Centrum Onkologii Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w G. wniosło skargę kasacyjną wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:

- 1. prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj.

art. 8 w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych;

- art. 142 i art. 93 pkt 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 maja 2011 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej Dz.U. 2011, nr 111, poz. 653 z późn. zm.);

2. przepisów postępowania, tj. art. 77 § 1 i art. 140 k.p.a., które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżący przedstawił w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach przewidzianych w § 2 tego artykułu. W niniejszej sprawie nie występują jednak żadne z wad wymienionych we wspomnianym przepisie, które powodowałyby nieważność postępowania prowadzonego przez Sąd I instancji.

W świetle art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym i powinna czynić zadość nie tylko wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, lecz także przewidzianym dla niej wymaganiom materialnym, tzn. powinna zawierać prócz innych wymogów, m.in. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Sąd nie może domniemywać intencji strony i samodzielnie uzupełniać, czy też konkretyzować zarzutów kasacyjnych (por. np. wyrok NSA z dnia 16 listopada 2011 r., o sygn. akt II FSK 861/10, publ. CBOSA). Jedynie w sytuacji, gdy treść uzasadnienia skargi kasacyjnej pozwala na jednoznaczne określenie, jaką postać naruszenia prawa wnoszący skargę kasacyjną chciał powołać w zarzutach skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny może przeprowadzić kontrolę merytoryczną zarzutu. Wadliwość zarzutu jest bowiem możliwa do usunięcia w drodze rozumowania poprzez analizę argumentacji zawartej w uzasadnieniu środka odwoławczego, co nie narusza ani autonomii strony postępowania kasacyjnego do stanowienia o formie i treści zarzutów podnoszonych w postępowaniu kasacyjnym, ani związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. Tym samym realizowany jest obowiązek, nałożony na Naczelny Sąd Administracyjny, a zawarty w art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 183 § 1 p.p.s.a., w myśl którego w procesie kontroli kasacyjnej należy odnieść się do wszystkich zarzutów przytoczonych w podstawach kasacyjnych (por. uchwała pełnego składu NSA z dnia 26 października 2009 r., o sygn. akt I OPS 10/09).

Skarga kasacyjna wniesiona w rozpoznawanej sprawie posiada mankamenty. Nie zawiera wszystkich istotnych zarzutów, które na tle przedstawionego stanu faktycznego należało podnieść, jak i brakuje jej precyzji w już postawionych zarzutach. Niemniej, w świetle stanowiska wyrażonego w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OPS 10/09 (ONSAiWSA 2010/1/1, LEX nr 524941), mankamenty niniejszej skargi kasacyjnej nie dyskwalifikują jej w całości, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny może samodzielnie zidentyfikować przynajmniej jeden zarzut naruszenia prawa przez Sąd pierwszej instancji. Taka sytuacja w sprawie wchodzi w grę. Z tych względów skarga kasacyjna, mimo wspomnianych mankamentów, może zostać merytorycznie rozpoznana.

Biorąc powyższe wywody pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił uwzględnić zarzut naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. wskazany w punkcie 2 petitum skargi kasacyjnej, który jak wynika z treści jej uzasadnienia kasator wiąże z naruszeniem art. 154 ustawy o świadczeniach, nie powołując wprawdzie wyraźnie ust. 7 tego przepisu, ale podnosząc nieprawidłowości i uchybienia poczynione zarówno przez Prezesa NFZ, jak i Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ, związane z niezastosowaniem art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach, co nieprawidłowo zaakceptował Sąd I instancji i co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd I instancji powinien był zauważyć okoliczność wydania przez Prezesa NFZ w dniu [...] sierpnia 2013 r. decyzji uwzględniającej odwołanie skarżącego od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ, która to okoliczność skutkowała koniecznością przeprowadzenia ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej - zgodnie z treścią art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach w brzmieniu przed nowelizacją dokonaną ustawą z dnia 11 października 2013 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 1290).

Tego rodzaju rozstrzygnięcie organu odwoławczego, tj. Prezesa NFZ powinno doprowadzić do ponownego przeprowadzenia postępowania konkursowego, a nie wydania ponownej decyzji przez organ I instancji. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w orzecznictwie, m.in. w wyrokach: z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 2167/13; z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GSK 2359/14; z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 2960/14).

NSA wyraził w powołanym orzecznictwie pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie podziela, że z treści art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach wynika, że uwzględnienie odwołania przez organ administracyjny drugiej instancji przybiera wyłącznie postać rozstrzygnięcia kasacyjnego i łączy się z obowiązkiem ponownego przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń. Taki sposób procedowania niewątpliwie stanowi odstępstwo od zasad orzekania w postępowaniu drugoinstancyjnym określonych w art. 138 § 2 k.p.a.

Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że jak wynika z akt administracyjnych sprawy, orzekając na skutek odwołania skarżącego Prezes NFZ decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr 2013/410/DSOZ - powołując się m.in. na przepis art. 138 § 2 k.p.a. - uchylił ww. decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Następnie Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ decyzją z dnia [...] października 2013 r. oddalił odwołanie, zaś Prezes NFZ zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. utrzymał w mocy decyzję dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] października 2013 r.

W tej sytuacji mając na uwadze treść przepisu art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach (w brzmieniu przed nowelizacją dokonaną ustawą z dnia 11 października 2013 r.) - powyższe rozstrzygnięcie Prezesa NFZ z dnia [...] sierpnia 2013 r. powinno doprowadzić do ponownego przeprowadzenia postępowania konkursowego, a nie wydania ponownej decyzji przez organ I instancji, tj. decyzji z dnia [...] października 2013 r. Do ponownie przeprowadzanego postępowania stosuje się odpowiednio art. 144 pkt 1 oraz art. 145 ustawy o świadczeniach.

Ponadto, Prezes NFZ uchylając decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia 28 czerwca 2013 r., nieprawidłowo przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Wymaga bowiem podkreślenia, że przekazywanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji na skutek uwzględnienia odwołania od decyzji tegoż organu przez Prezesa NFZ - nie znajduje oparcia w przepisie art. 154 ust. 7 u.s.o.z., który jednoznacznie stanowi, że w przypadku uwzględnienia odwołania, o którym mowa w ust. 4, czyli odwołania od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu do Prezesa NFZ - przeprowadza się ponowne postępowanie w sprawie zawarcia umowy o świadczenie opieki zdrowotnej.

Dlatego też organ odwoławczy powinien działać przede wszystkim na podstawie art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach, a nie na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., który nie mógł mieć w tej sprawie zastosowania, a uchybienie Prezesa NFZ polegające na wydaniu decyzji odwoławczej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a następnie wydanie ponownej decyzji przez organ I instancji na skutek uchylenia pierwotnej decyzji przez Prezesa NFZ, niewątpliwie miało wpływ na wynik sprawy, gdyż po uchyleniu decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia 28 czerwca 2013 r. należało przejść do przeprowadzenia postępowania o zawarcie umowy o świadczenie zdrowotne, a nie wydawać ponowną decyzję przez organ I instancji (por. wyroki NSA z dnia: 25 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 2167/13; 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GSK 2359/14; 19 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 2960/14).

Zastosowanie art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach prowadzi do pominięcia przepisów art. 138 k.p.a., gdyż art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach jest szczególną regulacją procedury odwoławczej, który przewiduje tylko jeden skutek uchylenia decyzji organu I instancji (kasacyjny) przez organ odwoławczy, a mianowicie obowiązek ponownego przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, a wyłącza ponowne rozpatrywanie odwołania od rozstrzygnięcia konkursowego przez organ I instancji i wydawanie ponownej decyzji w sprawie tego odwołania (w tym przypadku ponowne jego oddalenie).

Natomiast, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd I instancji rozpoznając skargę Wojewódzkiego Centrum Onkologii Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2013 r. - nie dostrzegł powyższych uchybień, tj. niezastosowania przez organy NFZ art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach.

Ponadto, Sąd I instancji kontrolując postępowanie przed organami NFZ w rozpoznawanej sprawie nie tylko nie dostrzegł niezastosowania przez organy NFZ art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach, ale również niezasadnie zaakceptował ogłoszenie i przeprowadzenie przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w dniu [...] sierpnia 2013 r. uzupełniającego postępowania konkursowego w celu zapewnienia zabezpieczenia dostępu do świadczeń w zakresie genetyki na obszarze województwa [...] na pozostałą do rozdysponowania kwotę 36.575 zł, które zostało rozstrzygnięte w dniu [...] września 2013 r. Sąd I instancji ograniczył się jedynie do powtórzenia argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezesa NFZ z dnia [...] grudnia 2013 r. całkowicie pomijając brak podstawy prawnej dla przeprowadzania przez organ uzupełniającego postępowania konkursowego.

Niedostrzeżenie przez Sąd I instancji tych zasadniczych uchybień w postępowaniu przed organami NFZ skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd I instancji ponownie rozpoznając sprawę weźmie pod uwagę wyżej poczynione wywody.

W świetle powyższego, pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego, sformułowane w pkt 1 petitum skargi kasacyjnej, należało uznać za przedwczesne.

Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a.