Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 937/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58 §1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na uchwałę Rady Gminy Tarnowo Podgórne z dnia 24 czerwca 2008 r. Nr XXXIII/288/2008 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Dnia [...] listopada 2013 r. do Urzędu Gminy w [...] wpłynęło wezwanie A. S. (dalej jako Skarżący), zastępowanego przez zawodowego pełnomocnika, do usunięcia naruszenia prawa poprzez usunięcie z tekstu uchwały Rady Gminy Tarnowo Podgórne z dnia 24 czerwca 2008 r. Nr XXXIII/288/2008 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w Chybach – "Zielone Osiedle" dla działek o numerach ewidencyjnych 8/16, 371, 372, 373, 317, 7/14-część, 359, zapisów (treści) określających działki 8/63, 8/34, 8/43 jako drogi wewnętrzne wraz z ciągiem pieszo-rowerowym i zastąpienie ich określeniem: drogi gminne i ciąg pieszo-rowerowy gminny.

W odpowiedzi na wezwanie, uchwałą z dnia 30 grudnia 2013 r. nr LIX/753/2013 Rada Gminy Tarnowo Podgórne odmówiła usunięcia ww. zapisów z miejscowego planu. Odpowiedź na wezwanie doręczono w dniu 09 stycznia 2014 r. (k. 53 akt sądowych).

Pismem z dnia 17 lipca 2014 r. zawodowy pełnomocnik skarżącego wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu. Przewodniczący IV Wydziału sądu przesłał uchwałę Radzie Gminy, według właściwości, w tym celem sporządzenia odpowiedzi na skargę i zaprezentowania uchwały sądowi, razem z aktami sprawy.

W odpowiedzi na skargę zawodowy pełnomocnik Gminy wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że zawodowy pełnomocnik strony skarżącej wskazał Gminę jako organ administracyjny, podczas gdy organem administracyjnym którego skarga dotyczy jest Rada Gminy. W przypadku nieuwzględnienia skargi wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.

Pismem z dnia 24 września 2014 r. pełnomocnik cofnął skargę, wskazując na złożoność problematyki i podjęte próby włączenia Wojewody Wielkopolskiego do działań zmierzających do likwidacji stanu rujnującego normalny (konieczny) porządek planistyczny, co doprowadziło do popełnienia błędów, które nakazują cofnięcie skargi. Zastrzegł, że postępowanie w sprawie nieważności zaskarżonego aktu będzie prowadzone po usunięciu elementów osłabiających żądanie skargi (k. 56).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako złożona po terminie.

W niniejszym postępowaniu należało w pierwszej kolejności zbadać, czy skarga na uchwałę Rady Gminy została wniesiona w terminie, po wcześniejszym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa.

Terminy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego określa art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.). W paragrafie pierwszym art. 53 został wprowadzony termin do wniesienia skargi w przypadku zaskarżania aktów (rozstrzygnięć), które są doręczane skarżącemu. Termin ten, wynoszący trzydzieści dni, został powiązany z dniem doręczenia skarżącemu zaskarżanego aktu. Oznacza to, że termin ten ma zastosowanie we wszystkich tych przypadkach, gdy przedmiotem zaskarżenia jest jakiekolwiek rozstrzygnięcie (akt) organu administracji publicznej, które podlega doręczeniu skarżącemu, i może być zaskarżane do sądu administracyjnego. Takimi rozstrzygnięciami są decyzje i postanowienia administracyjne oraz inne akty administracyjne, których doręczenie stronie jest obowiązkiem organu wynikającym z przepisu prawa.

W paragrafie drugim art. 53 zostały wprowadzone natomiast terminy do wniesienia skargi na akty (rozstrzygnięcia), które nie są doręczane skarżącemu. Terminy te dotyczą także wnoszenia skargi na czynności organu. Chodzi tu o takie akty, które mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa aktem, który strona zamierza zaskarżyć i w tych przypadkach terminy do wniesienia skargi zostały powiązane z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skoro bowiem zaskarżany do sądu akt nie jest wydany w postępowaniu administracyjnym, które przewiduje środki zaskarżenia w tym postępowaniu i nie nakłada na organ obowiązku doręczenia aktu skarżącemu, to skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa i z tym wezwaniem związane są terminy do wniesienia skargi w tych przypadkach. Po pierwsze, jest to termin trzydziestu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Należy przy tym zwrócić uwagę, że przedmiotem zaskarżenia jest akt a nie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Po drugie, jest to termin sześćdziesięciu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu.

Zasadniczą kwestią jest wyjaśnienie relacji między dwoma terminami, o których mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Z analizy tego przepisu wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm.).

W niniejszej sprawie sześćdziesięciodniowy termin upłynął z dniem 06 stycznia 2014 r. Po tym dopiero terminie bo w dniu 09 stycznia 2014 r. (k. 53 akt sądowych) doręczono odpowiedź na wezwanie. W uznaniu sądu skargę należało złożyć najpóźniej w dniu 06 stycznia 2014 r., co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Skarga nie zawiera wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Na marginesie sąd wyjaśnia, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 60 p.p.s.a.) jednak strona skarżąca może cofnąć skargę wtedy, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.

W tym stanie rzeczy na podstawie art.58 §1 pkt 2 p.p.s.a. skargę, jako wniesioną po terminie należało odrzucić.