Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1343/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.3 §1, art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.4 pkt 1, art.9, art.10 ust.1, art.10 ust.3, art.14,
journal: Dz.U. 2009 nr 72 poz 619
law: Ustawa z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego.
article: §41, §43, §51,
journal: Dz.U. 2009 nr 147 poz 1193
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i  zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 2 - Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót  produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów  rybackich 2007-2013".
article: art.16 §1, art. 269
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2011 r. sprawy ze skargi P. P. i H. R. S. Sp. z o.o. z siedzibą w D. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2010 r. nr pisma [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] listopada 2009r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynął złożony przez P. Sp. z o. o. w D. wniosek o dofinansowanie w ramach środka 2.2 "Działania wodno-środowiskowe" objętego Programem Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". Wnioskowi został nadany numer [...].

Weryfikacja wniosku strony skarżącej wykazała, że wymaga on uzupełnienia braków formalnych, dlatego też pismem z dnia [...] grudnia 2009r. organ wezwał do usunięcia jego braków formalnych. W dniu [...] stycznia 2010r. strona skarżąca złożyła część dokumentów stanowiących uzupełnienie A wniosku. Wniosek w całości uzupełniła w dniu [...] stycznia 2010r.

W dniu [...] lutego 2010r. Kierownik Biura Wsparcia Inwestycyjnego [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, zakończył obsługę wniosku złożonego przez stronę skarżącą, odmawiając przyznania pomocy z powodu nie uzupełnienia wniosku w terminie, który upłynął w dniu [...] stycznia 2010r. Wydając rozstrzygnięcie organ powołał się na art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U. z 2009r. Nr 72, poz.619) oraz w § 43 ust. 4 rozporządzenia MRiRW z dnia 7 września 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 2 - Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013 (Dz.U. z 2009r. Nr 147, poz.1193). O fakcie odmowy przyznania pomocy strona skarżąca została poinformowana pismem z dnia [...] lutego 2010r.

Pismem z dnia [...] lutego 2011r. strona skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.

Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pismem z [...] kwietnia 2010r. poinformował stronę skarżącą o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

W skardze na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2010 r. P. Sp. z o. o. w D., powołując się na art. 14 ust.5 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego, wniosło o zmianę stanowiska w sprawie odmowy przyznania pomocy poprzez przyznanie pomocy finansowej w wysokości określonej we wniosku o dofinansowanie.

W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w całości podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym piśmie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego.

Sąd rozpoznając skargę dokonuje analizy prawnej przepisów, które były, lub powinny być, podstawą rozstrzygnięcia , a także korzysta ze wszystkich dowodów zebranych w toku postępowania administracyjnego, gdyż rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.).

Rozpoznana sprawa dotyczy złożonego dnia [...] listopada 2009 r. przez P. sp. z o.o. w Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w K. wniosku o dofinansowanie w ramach Środka 2.2 "Działania wodno-środowiskowe" z Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013", osi priorytetowej -2 "Akwakultura , rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury"

Wniosek został złożony w związku z realizacją operacji dotyczącej wsparcia wykorzystania tradycyjnych lub przyjaznych środowisku praktyk i technik w chowie i hodowli ryb.

Zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach ww. środka 2.2 zostały uregulowane :

- w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (D.U.UE.L.06.223.1), przywoływanego dalej jako rozporządzenie 1198/2006;

- w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 498/2007. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego D.U.UE.07.120.1),przywoływanego dalej jako rozporządzenie 498/2007,

- w ustawie z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U. Nr 72, poz.619 ze zm.) zwanej dalej ustawą, oraz

- w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 2 - Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz.U.Nr 147, poz. 1193, ze zm.) zwanym dalej rozporządzeniem.

Na podstawie art.4 pkt 1 ustawy zadania instytucji zarządzającej dla Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" wykonuje minister właściwy do spraw rybołówstwa, czyli Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, instytucją pośredniczącą dla osi priorytetowej -2 jest na podstawie art. 5 ust.1 pkt 1 ustawy Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa .

W art. 9 ustawy określono, że w ramach programu operacyjnego, pomoc jest przyznawana na wniosek o dofinansowanie , jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w rozporządzeniach 1198/2006 i 498/2007 oraz w przepisach wydanych na podstawie art.19 ustawy, tj. w ww. rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2009 r.

Obowiązek przygotowania wzoru wniosku o dofinansowanie został nałożony na instytucję zarządzającą (art.10 ust.1 pkt 1 ustawy).

Stosownie do przepisu art. 10 ust. 3 ustawy wniosek o dofinansowanie jest oceniany w zakresie:

1) poprawności sporządzenia i złożenia,

2) zgodności planowanej operacji z celami środka, w ramach którego ma być realizowana operacja,

3) celowości udzielenia pomocy na realizację planowanej operacji

- w sposób określony w ww. rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz zgodnie z kryteriami wyboru operacji przyjętymi przez komitet monitorujący.

W § 41ust. 2 i 3 rozporządzenia wskazano, że wniosek o dofinansowanie zawiera w szczególności:

1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;

2) imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres osoby upoważnionej do reprezentowania wnioskodawcy - jeżeli pełnomocnictwo zostało udzielone;

3 ) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy;

4) informację o formie prawnej wnioskodawcy;

5) charakterystykę prowadzonej działalności;

6) opis planowanej operacji, w tym określenie miejsca jej realizacji, celów, zakresu i kosztów;

7) zestawienie rzeczowo-finansowe operacji;

8) oświadczenia lub zobowiązania wnioskodawcy związane z pomocą;

9) informację o załącznikach dołączonych do wniosku.

oraz, że do wniosku o dofinansowanie dołącza się dokumenty potwierdzające dane zawarte we wniosku o dofinansowanie, które to dokumenty są określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Zgodnie z art.14 ust. 4 ustawy w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy lub został wyczerpany limit środków, o którym mowa w art. 8 ust. 2 lub 3 - wnioskodawcę informuje się, w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy.

Stosownie do § 51 rozporządzenia pomoc w ramach środka 2.2 jest przyznawana do wyczerpania środków finansowych, zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie.

Rozpoznając sprawę Sąd w pierwszej kolejności ocenił, czy w toku postępowania prowadzonego w sprawie przyznania środków nie doszło do naruszenia przepisów procedury, które mogłoby mieć wpływ na wynik tego postępowania, a więc czy kierowane do wnioskodawcy wezwania do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie były uzasadnione i czy nie przedłużyły bezzasadnie terminu uznania kompletności wniosku, pozbawiając wnioskodawcę uzyskania dofinansowana.

Wniosek złożony przez skarżącego zawierał braki. Agencja wezwała do ich uzupełnienia, bowiem w § 43 rozporządzenia przewidziano możliwość uzupełniania braków wniosku. Przepis ten stanowi, że jeżeli wniosek o dofinansowanie nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów, o których mowa w załączniku nr 2 i potwierdzających dane zawarte we wniosku, wnioskodawca jest wzywany do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania, o którym mowa, nie usunął braków lub nie złożył wyjaśnień w wyznaczonym terminie, Agencja ponownie wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jeżeli wnioskodawca pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień nie dokonał uzupełnienia braków w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy.

Przepis §43 rozporządzenia wskazuje wprawdzie na możliwość wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia braków wniosku w przypadku niewypełnienia go we wszystkich pozycjach, Sąd uznał jednak, że jeżeli istnieje możliwość wezwania do uzupełnienia w przypadku nie wypełnienia wymaganej pozycji wniosku, istnieje również podstawa do wezwania do uzupełnienia w przypadku błędnego wypełnienia pozycji wniosku.

Po raz pierwszy Wnioskodawca został wezwany do usunięcia braków wniosku pismem ARiMR z dnia [...] grudnia 2009 r. Wezwanie zostało doręczone Wnioskodawcy dnia [...] grudnia 2009 r. Wezwanie określało 8 rodzajów braków. Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. skarżący zwrócił się do [...] Oddziału Regionalnego o przedłużenie terminu usunięcia braków do dnia [...] stycznia 2010 r. w związku z koniecznością oczekiwania na podpisanie aneksu do umowy dzierżawy nieruchomości ( objętych wnioskiem), przedłużającego okres jej trwania do końca 2023 r.

Pismem z [...] stycznia 2010 r. ARiMR ponownie zwróciła się do wnioskodawcy z wezwaniem do usunięcia braków wniosku. Wezwanie dotyczyło tych samych braków wniosku, co wezwanie z [...] grudnia 2009 r. Zostało ono doręczone stronie dnia [...] stycznia 2010 r. Termin do uzupełnienia braków wniosku upływał więc dnia [...] stycznia 2010 r.

Sąd wyjaśnia, że prawidłowe było postępowanie Agencji, która po otrzymaniu wniosku o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o dofinansowanie, wezwała wnioskodawcę ponownie do uzupełnienia braków wniosku w terminie 14 dni, nie uwzględniając wniosku o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków. Przepisy nie przewidują bowiem możliwości przedłużania terminów do uzupełnienia braków wniosku.

Wniosek został uznany za ostatecznie uzupełniony dnia [...] stycznia 2010 r., tj. w dacie nadania w placówce pocztowej przesyłki zawierającej dokumenty potwierdzające prawomocność pozwoleń wodnoprawnych.

Sąd nie stwierdził, aby wezwania do uzupełnienia braków były nieuzasadnione w którymkolwiek z punktów określających rodzaj braków.

Decydujące znaczenie ma ocena poprawności wezwania wnioskodawcy do przedłożenia pozwoleń wodnoprawnych ze stwierdzeniem, że są to decyzje prawomocne, ponieważ – jak wynika z pisma ARiMR o odmowie przyznania pomocy – to właśnie dokumenty potwierdzające prawomocność pozwoleń wodnoprawnych zostały złożone dnia [...] stycznia 2010 r., czyli po terminie.

W skardze skarżący kwestionuje obowiązek przedłożenia decyzji – pozwoleń wodnoprawnych ze stwierdzeniem ich prawomocności i wskazuje, że z winy organów innych niż skarżąca spółka powstał problem uzyskania potwierdzenia prawomocności tych pozwoleń wodnoprawnych, które dotyczą terenów leżących na obszarze właściwości Urzędu Wojewódzkiego w K., ponieważ Urząd Wojewódzki w K. "wybrakował i skasował wspomniane decyzje wodno-prawne...". Skarżący zarzucił, że okoliczności dotyczące prawomocności pozwoleń wodnoprawnych powinny być wyjaśnione przez organy inne niż wnioskodawca, zgodnie z art.14 ust.2 pkt 1,2,3 i 4 ustawy.

Zarzut ten jest nieuzasadniony. Przywołane przez skarżącego przepisy art. 14 ust.2 ustawy wskazują, że w postępowaniu w sprawie przyznawania pomocy na podstawie umowy o dofinansowanie organ, przed którym toczy się postępowanie:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania.

W art.14 ust.3 ustawy postanowiono, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Tak więc to wnioskodawca zobowiązany był do przedstawienia wszystkich dokumentów niezbędnych do uzyskania dofinansowania, w tym pozwoleń wodnoprawnych ze stwierdzeniem, że są to decyzje ostateczne. Należy wyjaśnić, że zgodnie Kodeksem postępowania administracyjnego decyzje od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji to decyzje ostateczne ( art.16§1 k.p.a.). Decyzje prawomocne to natomiast takie decyzje, które zostały utrzymane w mocy w postępowaniu sądowym a więc, od których skargę oddalono czy odrzucono, a także takie, które nie zostały zaskarżone w tym postępowaniu, a upłynął termin do wniesienia skargi ( art.269 k.p.a.). Jak wynika z akt sprawy organ wzywał stronę w istocie do przedłożenia decyzji ze stwierdzeniem, że są one ostateczne, a nie prawomocne.

Żądanie przedstawienia decyzji z potwierdzeniem, że są one ostateczne jest w ocenie Sądu żądaniem uzasadnionym, ponieważ strona powołując się na decyzje winna wykazać, że decyzje, na które się powołuje nie zostały zmienione w wyniku wniesienia odwołania, czyli w normalnym toku instancji.

Sformułowany w art.14 ust.2 pkt 3 ustawy obowiązek udzielania niezbędnych pouczeń odnosi się do pouczeń w ramach postępowania o uzyskanie danego dofinansowania, a nie pouczeń o sposobie uzyskania dokumentów od innych organów, nawet jeżeli dokumenty te są niezbędne w postępowaniu o dofinansowanie. Należy wskazać, że istotnie wnioskodawca napotkał na trudne do przewidzenia przeszkody w uzyskaniu stwierdzenia , że posiadane przez niego pozwolenia wodnoprawne są decyzjami ostatecznymi. Należy jednak również wskazać, że po otrzymaniu decyzji – pozwoleń wodnoprawnych w 1998 r. i nie wniesieniu od nich odwołań wnioskodawca powinien był wówczas zadbać o opatrzenie tych decyzji potwierdzeniem , że są to decyzje ostateczne.

Wobec zawarcia w skardze wniosku o uznanie, że wnioskowany teren leży w obszarze Natura 2000 "ponieważ zgodnie z art. 33 ust.1 i 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, przepis ust.1 stosuje się odpowiednio do projektowanych obszarów Natura 2000, znajdujących się na liście, o której mowa w art.27 ust.1, do czasu odmowy zatwierdzenia albo zatwierdzenia tych obszarów przez Komisję Europejska, a ten fakt był błędnie interpretowany przez pracownika Agencji", Sąd stwierdza, że wniosek ten nie znajduje uzasadnienia w przepisach. Przepis art. 33 ust.1 ustawy o ochronie przyrody stanowi, że zabrania się, podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000. Zacytowany wyżej za skarżącym przepis ust.2 stanowiący, że przepis ust.1 stosuje się odpowiednio do projektowanych obszarów Natura 2000 stanowi, iż również w odniesieniu do projektowanych obszarów Natura 2000 nie wolno podejmować działań mogących negatywnie oddziaływać na cele ochrony takiego obszaru. Przepis ust.2 nie może być podstawą do utożsamiania obszarów Natura 2000 i obszarów dopiero planowanych w jakimkolwiek innym zakresie niż wskazany w tych przepisach. Prawidłowe jest więc stanowisko ARiMR wyrażone w piśmie z dnia [...] kwietnia 2010 r. stanowiącym Informację o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wskazujące, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2007 r. można ubiegać się o rekompensaty do obszarów położonych na terenie objętych programem Natura 2000, a nie do obszarów planowanych do objęcia tym programem.

Ponadto, co wynika z ww. pisma Agencji stanowiącego informację o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i co znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy, wnioskodawca nie dostarczył w terminie również poprawnie wypełnionych stron wniosku oraz w ogóle nie dostarczył przedłużenia na okres realizacji operacji umowy dzierżawy nieruchomości , na której miałaby być realizowana operacja.

Obowiązek przedłożenia dokumentu potwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością na cel związany z realizacją operacji wynika z przepisu ust.2 pkt 4 zał. Nr 2 do rozporządzenia.

Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze, Sąd uznał, że Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wbrew zarzutom skargi, przeprowadziła postępowanie w sposób zgodny z przepisami prawa regulującymi zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach środka 2.2 "Działania wodno-środowiskowe" i w zgodzie z zasadą praworządności, podjęła wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w sposób prawidłowy zebrała materiał dowodowy, należycie go oceniła, a wydane w sprawie rozstrzygnięcia odpowiadają prawu.

Z tych względów, w na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.