Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 398/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 106 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, Sędzia WSA Kazimierz Maczewski Protokolant starszy inspektor sądowy Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 listopada 2019 r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za listopad 2015 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną w sprawie decyzją z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia

[...] listopada 2018 r. nr [...], określającą T. (dalej: "skarżąca") zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc listopad 2015 r. w kwocie [...]zł z tytułu zużycia energii elektrycznej pochodzącej z nielegalnego poboru.

Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny sprawy.

W dniu [...] grudnia 2015 r. E. (dalej: "spółka energetyczna") wystawiła na skarżącą notę obciążeniową

nr [...] z tytułu nielegalnego poboru [...] kWh energii elektrycznej.

W piśmie z [...] grudnia 2015 r., skierowanym do skarżącej, operator wyjaśnił, że powyższe obciążenie należnością z tytułu nielegalnego poboru energii elektrycznej, poprzednio przypisanej S. (mężowi skarżącej), jest następstwem śmierci męża skarżącej, a jednocześnie wynika z faktu jej zamieszkiwania w tym samym gospodarstwie domowym i nielegalnego pobierania energii elektrycznej, co stwierdzono w trakcie kontroli w dniu [...] listopada 2015 r.

Po bezskutecznym wezwaniu skarżącej do złożenia deklaracji dla podatku akcyzowego od energii elektrycznej za listopad 2015 r. i zapłaty należnej akcyzy, postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe, w wyniku którego decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...], określił skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za listopad 2015 r. w wysokości [...] zł z tytułu zużycia jako nabywca końcowy [...] MWh energii elektrycznej pobranej nielegalnie.

Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Organ odwoławczy potwierdził prawidłowość ustaleń organu I instancji w zakresie nielegalnego poboru energii elektrycznej i konieczności określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Zalecił natomiast dokonanie ustaleń stanu faktycznego w zakresie podatnika nabywcy końcowego energii elektrycznej w sytuacji, gdy ze skarżącą zamieszkiwał wspólnie jej syn P. oraz ustalenie prawidłowej proporcji, w jakiej osoby nielegalnie pobierające energię elektryczną powinny ponieść ciężar tego podatku.

W wyniku ponownego przeprowadzenia postępowania Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. określił skarżącej, zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc listopad 2015 r. w kwocie [...]zł, z tytułu zużycia - jako nabywca końcowy - [...] MWh energii elektrycznej pobranej nielegalnie.

Określona powyższą decyzją kwota podatku, niższa w stosunku do kwoty określonej decyzją z dnia [...] marca 2018 r. wynikała z ustalenia przez organ I instancji, iż nabywcą końcowym, a zarazem podatnikiem z tytułu nielegalnie pobranej energii elektrycznej jest nie tylko skarżąca, ale również jej syn - P. . W konsekwencji za podstawę opodatkowania energii elektrycznej organ I instancji przyjął ilość [...] MWh, co stanowiło 62,7% uprzednio przyjętej podstawy opodatkowania w wysokości [...] MWh.

W odwołaniu od decyzji skarżąca zakwestionowała ustalenie zobowiązania podatkowego na podstawie nieprawomocnych rozstrzygnięć spółki energetycznej oraz organu I instancji. Podniosła, że nie była stroną umowy ze spółką energetyczną, nie była również nabywcą końcowym. Zgodnie z umową i pismami spółki oraz postanowieniem Prokuratury Rejonowej w B. z dnia [...] czerwca 2016 r. stroną umowy i nabywcą końcowym był jeż mąż, który zmarł po kontroli w dniu [...] listopada 2015 r. Skarżąca zarzuciła również naruszenie zasad postępowania w zakresie prawa do obrony, informowania oraz udziału strony w postępowaniu. Skarżąca wniosła przy tym o dostarczenie odpisu lub kserokopii pism wskazanych na stronie 4 akapit 6 oraz stronie 5 akapit 9 ww. decyzji oraz uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w całości.

Przy piśmie z dnia [...] stycznia 2019 r. organ odwoławczy przekazał stronie kserokopie wezwania kierowanego przez organ pierwszej instancji do E. z dnia [...] lipca 2019 r. oraz odpowiedzi spółki z dnia [...] sierpnia 2018r.

Po zawiadomieniu przez organ odwoławczy o możliwości wypowiedzenia się co do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, skarżąca pismem z dnia [...] lutego 2019 r. zarzuciła, że w przekazanym do niej postanowieniu nie wskazano powodów przedłużenia terminu na prowadzenie postępowania.

Ponadto, oświadczyła, że nie było jej intencją, jak błędnie zinterpretował to organ złożenie w odwołaniu wniosku o przekazanie nieznanej jej uprzednio korespondencji pomiędzy organem I instancji a spółką energetyczną, lecz wskazanie istotnego zarzutu proceduralnego polegającego na naruszeniu praw strony w korespondencji i czynnościach pomiędzy ww. podmiotami bez zawiadamiania jej w odpisach o tych czynnościach i udziału jako strony postępowania.

W ocenie skarżącej spółka energetyczna nie miała podstaw formalnych i prawnych do sporządzenia znajdujących się w aktach wyliczeń nielegalnie pobranej energii elektrycznej. Skarżąca uważa, iż nie było jej stać na zużywanie tak oszacowanej ilości energii. Podniosła, iż kontrolujący nie sprawdzali stanu technicznego spisywanego sprzętu w trakcie kontroli. Włączyli do przeprowadzonych wyliczeń urządzenia, które były stare i nieużywane. Uwzględniona w ww. wyliczeniach pralka automatyczna była uszkodzona. Część spisanego sprzętu należała do jej męża, który wówczas czasowo przebywał u swojej matki. Skarżąca wyjaśniła nadto,

że do 2017 r. posiadała piec kaflowy, z którego korzystała. Tym samym niezasadne jest wyliczenie uwzględniające, iż korzystała z ogrzewania elektrycznego. Nie posiadała także podgrzewacza wody. Tymczasem ww. dwa urządzenia generowały 90% ogółu oszacowania zużycia energii elektrycznej, sporządzonego w 2018 r. przez spółkę energetyczną .

Skarżąca zarzuciła, że spółka nie uwzględniła w wyliczeniach rachunków wystawianych na jej męża dotyczących zużytej w okresie 2013-2015 r. energii elektrycznej, które samodzielnie opłacała. Natomiast w treści wyliczenia zużytej energii przez operatora nie ma żadnej wzmianki o odliczeniu pobranych i zapłaconych kWh, wg wystawionych rachunków.

Skarżąca podkreśliła, że nie była strona umowy zawartej z ww. operatorem i nie wyrażała zgody na zmiany pozalicznikowe w sieci energetycznej, natomiast protokół z kontroli podpisała, gdyż w innym przypadku zagrożono jej wyłączeniem prądu.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] marca 2019 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Po przywołaniu przepisów mających zastosowanie w sprawie organ odwoławczy wskazał, że sprawie obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym powstał w dniu [...] listopada 2018 r. W tym dniu bowiem upoważnieni pracownicy spółki energetycznej dokonali kontroli prawidłowości eksploatacji i działania układów pomiarowych u skarżącej. W związku z wynikami kontroli została wystawiona przez spółkę energetyczną nota obciążeniowa z dnia [...] grudnia 2015 r., z terminem płatności do dnia [...] grudnia 2015 r., na podstawie której obciążono - męża skarżącej opłatą z tytułu nielegalnego poboru energii elektrycznej w kwocie [...]zł. Następnie w dniu [...] grudnia 2015 r. spółka energetyczna wystawiła korektę ww. noty obciążeniowej, która to korekta anulowała notę obciążeniową wystawioną na męża skarżącej. Zarazem w tym samym dniu operator wystawił notę obciążeniową

na skarżącą z tytułu nielegalnego poboru [...] kWh energii elektrycznej.

Organ odwoławczy powołując się na art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tj. Dz.U. z 2014 r., poz. 752 ze zm. dalej: "u.p.a."), wskazał, że poprzez obciążenie wystawioną na podstawie ustaleń kontroli z dnia 7 listopada 2015 r., ww. notą obciążeniową z dnia 29 grudnia 2015 r., z tytułu nielegalnego poboru energii elektrycznej, skarżąca została wskazana jako osoba będącą podatnikiem podatku akcyzowego, tj. nabywcą końcowym tej energii, od której nie została zapłacona akcyza. W rezultacie, w sprawie spełnione zostały dwa warunki opodatkowania skarżącej podatkiem akcyzowym. Po pierwsze skarżąca wykonała czynność podlegającą akcyzie, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 6 u.p.a. i po drugie przedmiotem tych czynności był wyrób akcyzowy (energia elektryczna), wskazany w art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Organ odwoławczy wskazał, że energia elektryczna jest wyrobem akcyzowym, a stawka akcyzy wynosi 20 zł za megawatogodzinę (MWh). Podstawę opodatkowania, w przypadku nielegalnego poboru energii elektrycznej jest szacunkowa ilość energii elektrycznej, wyrażona w megawatogodzinach (MWh).

W sprawie natomiast wystawiona zatem przez spółkę energetyczną ww. nota obciążeniowa z dnia [...] grudnia 2015 r. na kwotę [...]zł, stanowi dowód potwierdzający nielegalny pobór energii elektrycznej w ilości [...] dokonany przez skarżącą. Jednakże z uzasadnienia postanowienia Prokuratury Rejonowej w B. [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. o umorzeniu dochodzenia, którego kopie znajdują się w aktach sprawy wynika, że w toku prowadzonego przez ten organ dochodzenia ustalono, że na dolnej kondygnacji mieszkania położnego w S. , zajmowanej przez skarżącą, w łazience, znajdowało się gniazdo z nielegalnym podłączeniem do prądu. Do tego gniazda były podłączone trzy grzejniki elektryczne, każdy o mocy około 2 kW. Z kolei na górnej kondygnacji mieszkania, zajmowanej przez syna skarżącej, pod schodami ujawniono drugie gniazdo z nielegalnym podłączeniem do prądu. W chwili kontroli do tego gniazda był podłączony grzejnik elektryczny o mocy około 2 kW oraz ładowarka do telefonu. Powołano się w tym postanowieniu na zeznania skarżącej wyjaśniające, że mieszkała tylko z synem, a także wskazano, że niewątpliwym jest, że w mieszkaniu od kilku lat syn skarżącej mieszkał wraz ze skarżącą samodzielnie. Z kolei w oświadczeniu z [...] marca 2016 r. skierowanym do Sądu Rejonowego

w Ś. P. wskazał, że mieszka - jako lokator - w mieszkaniu rodziców, w S. .

W konsekwencji w drodze zapytania spółki energetycznej ustalono, iż z całkowitej ilości [...] kWh nielegalnie pobranej energii elektrycznej [...] kWh tj. 37,3% zostało pobrane przez syna skarżącej, a [...] kWh tj. 62,7% przez skarżącą.

Organ odwoławczy wskazał przy tym, że określona przez Inżyniera Wiodącego ds. Zarządzania Pomiarami P. Z. ww. wartość faktycznego zużycia energii elektrycznej przez skarżącą w proporcji 62,7% ([...] kWh) jest wyższa od szacunkowej ilości energii elektrycznej wskazanej w nocie obciążeniowej ([...] kWh). Powyższe wynika z faktu, iż obliczenie szacunkowej ilości nielegalnie pobranej energii elektrycznej, następuje przy zastosowaniu przez przedsiębiorstwo energetyczne ograniczeń taryfowych.

W konsekwencji, podstawę opodatkowania stanowi iloczyn szacunkowej ilości nielegalnie pobranej energii elektrycznej przez skarżącą wskazanej w nocie obciążeniowej ([...] MWh) oraz procentowego jej zużycia przez skarżącą ustalonego przez spółkę energetyczną (62,7%), czyli [...] MWh. Tym samym kwota zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc listopad 2015 r. wynosi [...] zł ([...] MWh x 20 zł = [...] zł). Z uwagi na to, że obowiązek podatkowy powstał w dniu [...] listopada 2015 r. (dzień kontroli i ujawnienia nielegalnego poboru energii elektrycznej), to termin płatności podatku upłynął w dniu [...] grudnia 2015 r. W treści decyzji organ wskazał również na konieczność zapłaty należnych odsetki od dnia 29 grudnia 2015 r. do dnia wpłaty z wyłączeniem okresów wynikających z przepisów 54 § 1 pkt 2, 3 i 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 800, ze zm., dalej: "O.p.").

Organ odwoławczy nie podzielił podniesionych przez skarżącą zarzutów wobec postępowania przed organem I instancji, wskazując, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że mieszkańcy posesji musieli wiedzieć o nielegalnym połączeniu, gdyż wszystkie urządzenia posiadające większą moc były podłączone

do nielegalnego złącza. W rezultacie potwierdził dokonanie przez stronę zużycie energii elektrycznej pochodzącej z nielegalnego poboru z pominięciem układu pomiarowo-rozliczeniowego, która stając się zarazem nabywcą końcowym zużywającym tą energię w proporcji 62,7 % i wykonując czynności podlegające opodatkowaniu, stała się tym samym podatnikiem podatku akcyzowego. Wbrew zarzutom odwołania stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo na podstawie kontroli przeprowadzonej przez spółkę energetyczną i udokumentowaną protokołem kontroli, który został podpisany przez skarżącą bez zastrzeżeń.

Jednocześnie, w konsekwencji ustalenia, że to skarżąca nabywając energię elektryczną korzystała z nielegalnego podłączenia przewodu z pominięciem układu pomiarowego za nie mające na wynik sprawy organ odwoławczy ocenił zarzuty skarżącej, że stroną umowy zawartej ze spółką energetyczną był mąż skarżącej. Organ wskazał bowiem, że choć strona nie poczuwa się ona do obowiązku zapłaty kwoty wynikającej z noty obciążeniowej nie oznacza to zarazem, że nie jest nabywcą końcowym energii elektrycznej, od której nie została zapłacona akcyza.

Jako nie zasadne, organ odwoławczy ocenił również zarzuty wydania decyzji przez organ I instancji przed wydaniem rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy

w B..

Ponadto jako niezasadny i nieznajdujący uzasadnienia w przepisach organ odwoławczy ocenił zarzut dotyczący nieprzekazywania skarżącej odpisów pism zawierających jej dane osobowe. Nadto za nieznajdujący potwierdzenia w aktach sprawy ocenił zarzut braku powiadomienia o przyczynach przedłużenia terminu rozpoznania sprawy.

Odnośnie nieuwzględnienia przez kontrolujących stanu technicznego spisywanego sprzętu w trakcie kontroli oraz korzystania z pieca kaflowego do ogrzewania, organ odwoławczy wskazał, że wszystkie urządzenia posiadające większą moc były podłączone do nielegalnego złącza. Zauważył przy tym, że kwestionowany przez skarżącą w wyliczeniu proporcji nielegalnie pobranej energii elektrycznej - podgrzewacz wody został wykazane w protokole kontroli pod nazwą bojler elektryczny. Natomiast, posiadanie przez skarżącą pieca kaflowego, nie zmienia faktu, iż mieszkanie było ogrzewane również poprzez grzejniki elektryczne. Powyższe ustalenia wynikają jednoznacznie z protokołu kontroli jak i uzasadnienia postanowienia Prokuratury Rejonowej w B. [...] z [...].06.2016 r. o umorzeniu dochodzenia.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej nie uwzględnienia w wyliczeniach rachunków wystawianych na męża skarżącej dotyczących zużytej w okresie 2013-2015r. energii elektrycznej, które samodzielnie opłacała, organ odwoławczy wskazał, że wyliczenie nielegalnie pobranej energii elektrycznej przez skarżącą i jej syna sporządzone przez Inżyniera Wiodącego ds. Zarządzania Pomiarami P. Z. miało znaczenie dla sprawy tylko w zakresie ustalenia proporcji nielegalnie pobranej energii elektrycznej. Natomiast wskazana w nocie obciążeniowej szacunkowa ilość nielegalnie pobranej energii elektrycznej będąca podstawą do określenia stronie zobowiązania podatkowego, została obliczona z uwzględnieniem rzeczywistej możliwości pobierania energii przez danego odbiorcę wynikającej z mocy i rodzaju zainstalowanych odbiorników. Sposób jej wyliczenia został wskazany w rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf (Dz. U. z 2013 r. poz. 1200) dalej: "rozporządzenie Ministra Energii".

Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji należycie zebrał i rozpatrzył wyczerpujący materiał dowodowy sprawy, co pozwoliło na wyjaśnienie jej istoty w sposób należyty. W konsekwencji nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W skardze zarzuciła:

1. wydanie decyzji administracyjnej niezgodnej z obowiązującym w RP prawem, w trakcie trwającego procesu cywilnego przed Sądem Rejonowym w B. z powództwa spółki energetycznej. Postępowanie podatkowe w organach podatkowych wszczęto i prowadzono przedwcześnie, bowiem nie ma jeszcze prawomocnego wyroku, co do odpowiedzialności cywilnej skarżącej w ogóle, także nie ma jeszcze ustalonej prawomocnym wyrokiem sądowym - kwoty zobowiązania wobec spółki energetycznej, od której to możliwe byłoby naliczanie podatku akcyzowego;

2. bezprawne przyzwolenie, dopuszczenie i pochwalenie tym przez organ odwoławczy stosowania przez organ I instancji rażącej samowoli w interpretacji prawa, nękania skarżącej, w dwóch nielegalnych postępowaniach prowadzonych w organie I instancji, gdzie samowolnie, władczo, ustalono dwie różne kwoty dla jej cywilnych zobowiązań wobec spółki energetycznej i tym samym dwie, różne kwoty tego podatku, przekraczając tym kompetencje organu podatkowego i wchodząc w kompetencje sądu cywilnego;

3. naruszenie art. 4 i 5 O.p. przez niedopuszczalne - w polskim systemie prawnym — ustalenie zobowiązania podatkowego na podstawie nieprawomocnych decyzji - właściwie insynuacji – spółki energetycznej oraz organu I instancji pod adresem skarżącej. Zdarzenie z jej udziałem o którym mowa w ustawie, nie zaistniało. Brak było podstaw prawnych do uznania jej za podatnika podatku akcyzowego. Wszystkie podawane i cytowane przez organy podatkowe przepisy dotyczą wyłącznie prawomocnych należności, które nie mają zastosowania do skarżącej. Naruszenie to jest dokonane świadomie, bowiem w trakcie postępowania w organie I instancji, był on przez spółkę kilkakrotnie informowany o nieprawomocności obciążenia;

4. naruszenie złożonego wcześniej - pisemnego zobowiązania przez Urząd Celny w K., z dnia [...] kwietnia 2016 o nie podejmowaniu żadnych czynności proceduralnych do czasu wydania rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy w B.. Najpierw Sąd w Wydziale Karnym rozpatrzył odpowiedzialność karną syna skarżącej i zwrócił akta prokuraturze, a ta umorzyła postępowanie. Obecnie Sąd ten w Wydziale Cywilnym rozpatruje sprawę odpowiedzialność cywilnej skarżącej w związku z uchyleniem nakazu zapłaty i pozwem spółki energetycznej;

5. naruszenie konstytucyjnej zasady sprawiedliwości społecznej - uznanie się przez spółkę energetyczną oraz organ I instancji za organy władcze wobec skarżącej, nadto represjonowanie skarżącej - osoby nie będącej stroną umowy ze spółką energetyczną o dostawy energii elektrycznej, oraz ustawy kodeks cywilny w zakresie przekroczenia - przez męża skarżącej - zwykłego zarządu w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej, a także zlekceważenia prawa do obrony skarżącej przed sądem;

6. obliczenie kwoty podatku na podstawie błędnych obliczeń spółki energetycznej, które opierają się na danych statystycznych nie występujących u skarżącej, a dostępnych im z normalnych rodzinnych gospodarstw. W tej sprawie dopiero toczy się postępowanie cywilne o ustalenie zobowiązania i kwoty. Dopiero po orzeczeniu sądowym będzie możliwe zadeklarowanie i obliczenie podatku;

7. oczywiście błędne ustalenie na 3 lata (1095 dni, wstecz od [...].11.2015 r., tj. od kontroli), okresu nielegalnego pobierania energii elektrycznej, zamiast prawidłowego ustalenia tego okresu na 192 dni tj. na czas od poprzedniej kontroli z dnia [...].04.2015 r do dnia [...].11.2015 r., w czasie której - ustalono nielegalny pobór, z pominięciem licznika. Skarżąca wskazała, ze nielegalne instalacje męża skarżącej odcięto podczas poprzedniej kontroli i była przekonana, że ich już nie ma. Notę obciążeniowa została wystawiona na męża skarżącej, którą ona ostatecznie spłacała w ratach. Spółka energetyczna zamiast naliczenia opłaty za okres 3 letni, zawierający - 1095 dni, powinna dokonać prawidłowego obliczenia za 192 dni, tj. za okres aż 5,7 razy mniejszy. W konsekwencji obciążenie zmniejsza się z kwoty [...]zł do kwoty [...]zł. Nadto, kwota powyższa powinna ulec zmniejszeniu o zapłacone przez skarżącą faktury VAT wg wskazań licznika za okres ww. 192 dni, tj. [...] zł, bowiem wzięte do obliczeń odbiorniki były podłączone w tym samym czasie, też do legalnej sieci, a ich oszacowania spółka nie uwzględnia.

8. nieuwzględnienie słusznych zarzutów skarżącej, podniesionych w toku postępowania podatkowego przed organami obu instancji;

9. naruszanie słusznych niezbywalnych praw strony i niezbywalnego, konstytucyjnego prawa do sądu, przez wymuszanie uznania kwot i procedur podatkowych, niezgodnych z faktami i prawem, w tym do podwójnego opłacania, błędnie określonych należności, za zużytą energię elektryczną; a pozyskaną legalnie, wg wskazań licznika, opłaconą w kwotach i w terminach wg faktur VAT i pozyskaną nielegalnie przez instalacje męża skarżącej założone bez wiedzy i zgody skarżącej do dnia [...] kwietnia 2015 r. oraz od [...] kwietnia 2015 r. do [...] listopada 2015 r.

W treści skargi skarżąca złożyła wnioski dowodowe dotyczące przeprowadzenia dowodów z dokumentów załączonych do skargi.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W piśmie z dnia [...] sierpnia 2018 r. skarżąca złożyła kolejny wniosek dowodowy obejmujący odpis jej pisma procesowego z dnia [...] kwietnia 2019 r. złożony w Sądzie Rejonowym w B. do sprawy [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej: "p.p.s.a." – sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że doszło do nielegalnego pobrania energii elektrycznej w miejscu zamieszkania skarżącej. Przedmiotem sporu między stronami było ustalenie, czy skarżąca jest osobą zobowiązaną do zapłaty podatku akcyzowego z tytułu nielegalnego poboru energii elektrycznej.

Wskazać zatem należy, że zgodnie z treścią przepisu art. 13 ust. 1 pkt 2 u.p.a. podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot będący nabywcą końcowym zużywającym energię elektryczną, jeżeli od tej energii nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Zgodnie natomiast z art. 9 ust. 1 pkt 6 u.p.a. w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania jest zużycie tego wyrobu przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niego zapłacona akcyza w należytej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 19 u.p.a., nabywcą końcowym jest podmiot nabywający energię elektryczną, który nie posiada koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią. Na podstawie art. 9 ust. 2 u.p.a.za zużycie energii elektrycznej uznaje się energię zużytą w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energię elektryczną pobraną nielegalnie.

Przedmiot opodatkowania akcyzą zdefiniowany jako zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu obejmuje stany faktyczne odpowiadające sytuacjom opisanym, jako nielegalny pobór energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt 18 ustawy - Prawo energetyczne. Pobieranie energii elektrycznej bez zawarcia umowy, z całkowitym albo częściowym pominięciem układu pomiarowo-rozliczeniowego lub poprzez ingerencję w ten układ mającą wpływ na zafałszowanie pomiarów, wiąże się ze zużyciem energii elektrycznej nieopodatkowanej akcyzą przez sprzedawcę.

Dla poczynienia procesowych ustaleń odnośnie braku uiszczenia akcyzy w należnej wysokości oraz braku ustalenia podmiotu, który dokonał sprzedaży zużytej energii elektrycznej, co do zasady, wystarczająca jest informacja uprawnionego podmiotu o fakcie stwierdzenia nielegalnego poboru energii elektrycznej. (v. S. Parulski, Komentarz do art. 9 upa, LEX 2010)

Niemniej stwierdzenie przez upoważnionego przedstawiciela przedsiębiorstwa energetycznego faktu nielegalnego poboru energii elektrycznej nie czyni zbędnym oceny materiału dowodowego z punktu widzenia materialnoprawnych warunków opodatkowania określonego, jako zużycie energii elektrycznej (art. 9 ust.1 pkt 6 u.p.a.), a tym samym wskazania podatnika podatku akcyzowego (nabywcy końcowego zużywającego energię elektryczną).

Nielegalny pobór energii w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne, o czym była mowa, nie jest tożsamy z pojęciem zużycia energii elektrycznej w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. Nie jest bowiem tak, że nota obciążeniowa odpowiada decyzji określającej zobowiązanie podatkowe. Przepisy ustawy - Prawo energetyczne, rozporządzeń wykonawczych wydanych na podstawie tej ustawy, w szczególności dotyczących ustalania opłat za nielegalny pobór energii elektrycznej, znajdują bezpośrednie zastosowanie jedynie przy ustalaniu praw i obowiązków stron umowy o dostawę energii elektrycznej.

Tak więc przepis art. 88 ust. 2b u.p.a. stanowi o podmiocie, który określa szacunkową ilość nielegalnie pobranej energii elektrycznej, a nie podstawę opodatkowania dla przedmiotu opodatkowania w postaci zużycia energii elektrycznej, w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 6 u.p.a. Z przepisu wskazującego, że określenie szacunkowej ilości nielegalnie pobranej energii elektrycznej powierzono innemu podmiotowi niż organ podatkowy nie można wyprowadzać wniosku, iż czynności tego podmiotu są równoważne z ustaleniem zaistnienia czynności opodatkowanej lub podatnika, a w konsekwencji także podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 88 ust. 2 i 2a w związku z art. 9 ust. 1 pkt 6 u.p.a.

Na organach podatkowych spoczywa obowiązek wykazania przesłanek powstania obowiązku podatkowego oraz dokonania konkretyzacji tego obowiązku w decyzji poprzez ujawnienie określenia zobowiązania podatkowego w zakresie opodatkowania akcyzą nielegalnego poboru energii elektrycznej. Zatem, zgodnie z art. 210 § 4 O.p., organy podatkowe powinny wyjaśnić, dlaczego podmiot wskazany w nocie obciążeniowej uznają za nabywcę końcowego zużywającego energię elektryczną oraz dlaczego stan faktyczny opisany w protokołach kontrolnych uznają za zużycie energii elektrycznej. Co w niniejszej sprawie organy uczyniły.

Zaskarżona decyzja została wydana po podjęciu niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, stosownie do art. 121 i 122 O.p. Z zasad zaufania oraz prawdy obiektywnej wynika dla organu prowadzącego postępowanie obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy, tak pod względem faktycznym jaki i prawnym, w celu ustalenia stanu rzeczywistego. Organy podatkowe poczyniły w sprawie ustalenia dające podstawę do stwierdzenia nielegalnego poboru energii elektrycznej. Wskazano w tym zakresie na materiał dowodowy, w tym m.in. na protokół z kontroli, zeznania świadka, materiały akt Prokuratury Rejonowej - co czyni zarzuty skargi nieuzasadnionymi.

Mając zatem na uwadze poczynione ustalenia faktyczne zasadnie organ powołując przepisy art. 11 i 12 u.p.a. wskazał na moment powstania obowiązku podatkowego przyjmując jako dzień stwierdzenia dokonanie danej czynności lub istnienie danego stanu faktycznego tj. nielegalnego poboru energii elektrycznej, dzień dokonania kontroli.

Przepis art.88 ust.2a u.p.a. stanowi, że w przypadku nielegalnego poboru energii elektrycznej podstawą opodatkowania energii elektrycznej jest jej szacunkowa ilość, wyrażona w megawatogodzinach (MWh). Natomiast w myśl art.88 ust.2b u.p.a. podmiot który określa szacunkową ilość nielegalnie pobranej energii elektrycznej jest obowiązany powiadomić właściwego dla podatnika naczelnika urzędu celnego o tym fakcie w terminie 7 dni od dnia ustalenia podmiotu dokonującego nielegalnego poboru energii elektrycznej. Przepis ten nie określa tylko obowiązków informacyjnych przedsiębiorstwa energetycznego w stosunku do naczelnika urzędu celnego, ale wyznacza tę jednostkę jako właściwą do określania pobranej energii jako nielegalnej. Ustaleniami takiego podmiotu, zawartymi w dokumentacji włączonej do akt sprawy podatkowej i poddanej stosownej analizie, organ jest związany na warunkach określonych w art. 194 § 1 i 2 O.p. Stąd zarzuty skargi co do braku upoważnienia do prowadzenia takiej kontroli przez pracowników E. uznać należy za niezasadne. Ponadto z protokołu kontroli przeprowadzonej w lokalu S. w dniu [...] listopada 2015 r. wynika, iż przed przystąpieniem do kontroli skarżącej okazano dokumenty upoważniające do przeprowadzenia kontroli i poinformowano o konieczności uczestnictwa w kontroli. W trakcie kontroli obecny był także funkcjonariusz policji st. aspirant P. S.. Protokół z kontroli z dnia [...] listopada 2015 r. został podpisany przez skarżącą, która nie wniosła do jego treści zastrzeżeń.

Mając na względzie treść powyższych przepisów Sąd podzielił stanowisko organów administracji, że przekazane dokumenty ze spółki E. w postaci noty obciążeniowej i protokołu kontroli dawały wystarczający obraz sytuacji, tj. nielegalnego poboru energii elektrycznej oraz w jakiej ilości pobrano nielegalnie energię elektryczną.

Dokumenty znajdujące się w aktach postępowania podatkowego w postaci protokołu kontroli i noty obciążeniowej stanowiły dokumenty urzędowe w rozumieniu art. 194 § 1 O.p. (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2019 roku, I GSK 1335/16). Należy przy tym zauważyć, że powołany przepis ustanawia domniemanie prawdziwości i domniemanie zgodności z prawdą dokumentu urzędowego. Domniemania te oznaczają, że dokument urzędowy nie podlega swobodnej ocenie dokonywanej przez organ podatkowy. Za udowodnione należy bowiem przyjąć to, co wynika wprost z dokumentu. Jednocześnie przepis art. 194 § 3 O.p. daje możliwość obalenia domniemania prawdziwości dokumentu urzędowego w zakresie treści, jak również w zakresie autentyczności. Organ podatkowy może zatem odmówić wiarygodności dokumentowi urzędowemu jedynie w przypadku, gdy przeprowadzi postępowanie przeciwko jego autentyczności lub zgodności z prawdą. Brak takiego postępowania i nieuznanie dokumentu urzędowego przez organ powoduje naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy (S. Babiarz i in., Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. X, WKP 2017). Takiego przeciwdowodu nie wskazała skarżąca.

Wskazać zatem należy, że w wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych stwierdzono istnienie nieopomiarowanego kabla zasilającego z pominięciem układu pomiarowego – na parterze zajmowanym przez skarżącą, w łazience znajdowało się gniazdo z nielegalnym podłączeniem do prądu. Do tego gniazda były podłączone trzy grzejniki elektryczne, każdy o mocy około 2 kW. Powyższe ustalenia zawarte zostały także w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2016 r. Prokuratury Rejonowej w B., w uzasadnieniu którego oparto się na zeznaniach T. i P. . Fakt nielegalnej instalacji elektrycznej nie był kwestionowany przez skarżącą – vide pismo z dnia [...] marca 2016 r. skierowane do E. ., kwestionowany jest fakt wykonania nielegalnej instalacji przez skarżącą i świadomość skarżącej co do nielegalnego poboru energii.

Przeprowadzona kontrola zatem wykazała nielegalny pobór energii elektrycznej. W związku z powyższym spółka E. wystawiła w dniu [...] grudnia 2015 roku wobec skarżącej notę obciążeniową nr [...] tytułem opłaty za pobraną energię elektryczną, określając ilość pobranej energii na poziomie [...] kWh.

Wskazać należy, że nie jest też kwestionowany fakt zamieszkiwania skarżącej w lokalu S. . Informacja o braku zamieszkania S. od 2013 r. w przedmiotowym lokalu wynika z postanowienia z dnia [...] czerwca 2016 r. Prokuratury Rejonowej w B. oraz pisma skarżącej z [...] lutego 2016 r. kierowanego do E. A wobec ustaleń organu podatkowego zamieszkiwania w spornym lokalu na wyższej kondygnacji syna skarżącej, co wynika z zeznań T. przed Prokuraturą Rejonową w B. oraz z oświadczenia P. z dnia [...].03.2016 r. skierowanym do Sądu Rejonowego w Ś., nie budzi zastrzeżeń przyjęcie przez organ wobec stwierdzenia faktu nielegalnego poboru energii również w pomieszczeniach zajmowanych przez syna skarżącej, ustalenia proporcji poboru energii przez skarżącą i jej syna. Z całkowitej ilości [...] kWh nielegalnie pobranej energii elektrycznej [...] kWh tj. 37,3% zostało pobrane przez P. , a [...] kWh tj. 62,7% przez T. . Proporcja ta została oparta o ilość i moc stwierdzonych urządzeń podłączonych do nielegalnego gniazda u skarżącej oraz u P. – vide pismo z dnia [...] sierpnia 2018 r. E.

Przy czym zauważyć należy, ze wskazana przez Inżyniera Wiodącego ds. Zarządzania Pomiarami P. Z. ww. wartość faktycznego zużycia energii elektrycznej przez T. w proporcji 62,7% ([...] kWh) jest wyższa od szacunkowej ilości energii elektrycznej wskazanej w nocie obciążeniowej ([...] kWh). Powyższe wynika z faktu, iż obliczenie szacunkowej ilości nielegalnie pobranej energii elektrycznej, następuje przy zastosowaniu przez przedsiębiorstwo energetyczne ograniczeń taryfowych o których mowa w § 44 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Energii. Natomiast taryfa dla energii elektrycznej, o której mowa wyżej ustalona przez E. , została zatwierdzona na podstawie art. 47 ust. 2 oraz art. 23 ust. 2 pkt 2 i 3 w zw. z art. 30 ust. 1 ustawy Prawo energetyczne przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki decyzją [...] z dnia [...].12.2014r.

Wobec powyższego zasadnie organ uznał, że podstawę opodatkowania należy obliczyć poprzez iloczyn szacunkowej ilości nielegalnie pobranej energii elektrycznej w S. wskazanej w nocie obciążeniowej ([...] MWh) oraz procentowego jej zużycia przez T. ustalonego na poziomie udziału 62,7% co dało [...] MWh.

W tym miejscu należy wskazać, że sam fakt dokonania kontroli przez pracowników przedsiębiorstwa energetycznego nie był kwestionowany przez skarżącą, podobnie jak fakt nielegalnego poboru energii elektrycznej. W toku postępowania skarżąca podnosiła jedynie, że nie ponosi winy za pobór i zużycie energii z ominięciem układu pomiarowo – rozliczeniowego. Okoliczność ta nie miała jednak znaczenia dla określenia zobowiązania podatkowego skarżącej, gdyż ustalenie nielegalnego poboru energii elektrycznej nie wymaga badania winy sprawcy w znaczeniu podmiotowym, a obowiązkiem odbiorcy energii elektrycznej jest zabezpieczenie przed uszkodzeniem lub zniszczeniem układu pomiarowo – rozliczeniowego (por. wyrok SN z dnia 9 kwietnia 2003 roku, I CKN 252/01, wyrok SN z 27 marca 2008 roku, II CSK 489/07). Ponadto wskazać należy, że organ włączył do akt sprawy postanowienie Prokuratury Rejonowej z B. o umorzeniu dochodzenia z dnia [...] czerwca 2016 r. przeciwko P. a zatem Naczelnik Urzędu Celnego w K. orzekał po zakończeniu postępowania karnego. Stąd żądanie zawarte w skardze przeprowadzenia dowodu z pisma oznaczonego jako dowód nr 4 nie może mieć waloru uzupełniającego i służyć wyjaśnieniu istotnych wątpliwości sprawy i podlegało ono oddaleniu na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a.

Analizując materiał dowodowy zebrany w sprawie sąd doszedł do wniosku, że domniemanie prawdziwości i zgodności z prawdą dokumentów w postaci protokołu kontroli oraz noty obciążeniowej sporządzonych przez przedsiębiorstwo energetyczne, nie zostało skutecznie obalone. Co do zasady, główny ciężar dowodzenia obciąża organ, co nie oznacza jednak, że obowiązek poszukiwania i przedstawiania dowodów, co do okoliczności istotnych w sprawie spoczywa wyłącznie na organach. Orzecznictwo wskazuje bowiem na konieczność współdziałania strony z organem w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Wprawdzie przepis art. 122 O.p. nakłada na organy obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, jednakże nie może to oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (wyrok NSA z dnia 7 lutego 2019 roku, I GSK 1335/16).

Należy podkreślić, że treść wspomnianych dokumentów w postaci protokołu kontroli oraz noty obciążeniowej została potwierdzona zeznaniami świadków – M. T. i P. Z.. Świadkowie zeznali, że w czasie kontroli urządzenia (grzejniki) posiadające większą moc były podłączone do nielegalnego złącza, czyli że energia nie była mierzona przez żaden licznik. Relacja świadków potwierdzała zatem w całości okoliczności stwierdzone w treści protokołu kontroli i noty obciążeniowej, zaś wiarygodność zeznań nie została w żaden sposób podważona.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego występowania w niniejszej sprawie zagadnienia wstępnego i konieczności zawieszenia postępowania administracyjnego do czasu zakończenia postępowania cywilnego toczącego się pomiędzy spółką E. a skarżącą, należy wskazać, że postępowanie dowodowe w postępowaniu podatkowym, ma charakter samodzielny, Kwestia ustaleń stanu faktycznego nie stanowi zagadnienia wstępnego i prejudykatu w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Podkreślić także należy, że ustalenie nielegalnego poboru energii elektrycznej nie wymaga badania winy sprawcy w znaczeniu podmiotowym, a obowiązkiem odbiorcy energii elektrycznej jest zabezpieczenie przed uszkodzeniem lub zniszczeniem układu pomiarowo - rozliczeniowego (por. wyroki Sąd Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2003 r., sygn. akt I CKN 252/01 oraz z dnia 27 marca 2008 r., sygn. akt II CSK 489/07).

Zauważyć należy, że stanowiąc o związaniu prawomocnym wyrokiem nie tylko stron i sądu, który go wydał, ale także innych sądów oraz organów państwowych, przepis art. 365 § 1 K.p.c. wywiera określone skutki w sferze materialnoprawnej (por. wyroki NSA: z dnia 22 marca 2005 r., sygn. akt FSK 1437/04; z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I FSK 674/09 publ. na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględnić jednak należy szczególne uregulowania co do postępowania nakazowego i upominawczego (Dział V postępowanie nakazowe i upominawcze, od art. 484 i następne K.p.c.). W postępowaniach tych nakaz zapłaty jest wydawany przez sąd na podstawie dokumentów/okoliczności przedstawionych przez powoda wraz z pozwem, przy czym rodzaj tych dokumentów wskazano w przepisie. Na tym etapie postępowanie sądu sprowadza się w istocie do sprawdzenia, czy zgłoszone przez powoda żądanie jest potwierdzone tymi przedłożonymi dokumentami, a więc jest to ocena w aspekcie formalnym, bez badania materialnej prawdziwości tych dokumentów (oczywiście jeśli spełniają one wymogi formalne), bo pełne badanie okoliczności sprawy następuje dopiero po wniesieniu zarzutów/sprzeciwu przez pozwanego, jeśli dojdzie do skutecznego wniesienia tychże zarzutów/sprzeciwu. Na etapie postępowania podatkowego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy przekazał sprawę z powództwa E. przeciwko T. o zapłatę do Sądu Rejonowego w B. na skutek wniesionego sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym – wynika to z informacji E. udzielonej na żądanie organu podatkowego. Stąd sąd oddalił wniosek dowodowy skarżącej o przeprowadzenie dowodu z załączonych do pisma procesowego z dnia [...] sierpnia 2019 r. pisma procesowego z dnia [...] kwietnia 2019 r. złożonego do Sądu Rejonowego w B. jak i wezwania z dnia [...] grudnia 2018 r. strony do osobistego stawienia na rozprawę przed Sąd Rejonowy w B. (dowód 1 załączony do skargi) i protokołu z rozprawy z dnia [...] grudnia 2018 r. na okoliczność niezakończenia sprawy toczącej się przed sądem powszechnym (dowód nr 2 załączony do skargi) jako okoliczności niekwestionowanej tak przez E. jak i organ prowadzący postępowanie podatkowe. Na dzień rozstrzygania przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. następnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz rozstrzygania przez sąd administracyjny skarżąca sąd powszechny nie orzekł sprawy z powództwa E. . Sam fakt prowadzenia sprawy przed sądem powszechnym nie niweczy podstawy do orzekania o zobowiązaniu w podatku akcyzowym. Ewentualne rozstrzygnięcie zatem sądu powszechnego może być ewentualnie rozważane pod kątem wznowienia postępowania podatkowego, o ile oczywiście spełnione zostaną przesłanki warunkujące jego wszczęcie i prowadzenie.

Zasadnie organ wskazał zatem, że ustalenia kontroli z dnia [...] listopada 2015 r. co do ilości poboru z nielegalnego źródła energii nie zostały podważone.

Dokonując całościowej analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie, w oparciu o wszystkie wyżej powołane przepisy sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Odnosząc się do wniosku dowodowego o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi oznaczonych jako dowód nr 3, nr 5 do nr 7c, należy mieć na uwadze, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie jest co do zasady prowadzone postępowanie dowodowe. Zgodnie z art. 106 p.p.s.a. w postępowaniu przed sądem administracyjnym dopuszczalne jest przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania sądowego. W art. 133 § 1 zd. 1 p.p.s.a. stwierdza się, że sąd wydaje wyrok po zamknięciu sprawy na podstawie akt sprawy. Podstawą zatem orzekania przez ten sąd jest materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji w toku całego postępowania toczącego się przed tymi organami. Wnioskowany zatem dowód z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy organu podatkowego nie jest dowodem uzupełniającym. Uzasadnione jest zatem oddalenie wniosku skarżącej co do dowodu oznaczonego jako nr 3, nr 5, nr 6a, nr 6b.

Odnośnie dowodu z dokumentów oznaczonych jako nr 7, nr 7a, nr 7b, nr 7c, z których wywodzi skarżąca, że w dniu [...] kwietnia 2015r. miała miejsce kontrola (protokołu której jednak skarżąca nie przedkłada) w wyniku której stwierdzono nielegalny pobór energii elektrycznej z całkowitym lub częściowym pominięciem układu pomiarowo - rozliczeniowego, zakończona wydaniem noty obciążeniowej nr [...] dla jej męża - S. zamieszkałego S. (a nie S. ) w wysokości [...] zł (dot. [...] kWh), którą należność jak twierdzi uregulowała w całości, zauważyć należy, że powyższe dokumentu są nowymi dowodami w sprawie, których skarżąca nie przedłożyła w toku postępowania, stąd nie mają one waloru uzupełniającego dowodu w sprawie. Bezspornym jest, że skarżąca na etapie postępowania podatkowego pomimo podnoszenia okoliczności wcześniejszej kontroli nie przedstawiła jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego tą okoliczność i okoliczność obciążenia stosownymi należnościami, w tym podatkiem akcyzowym za wskazany okres, za nielegalny pobór energii w lokalu S. , który to podatek został uiszczony. Wskazać należy, że sąd kontroluje decyzję na dzień jej wydania i ocenia czy organ dysponując określonymi dowodami dopuścił się naruszenia prawa w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania decyzji z obrotu. Zdaniem sądu do takiego naruszenia w sprawie nie doszło. Dokumentacja co do osoby podatnika, osoby pobierającej energię z nielegalnego źródła została zgromadzona i oceniona.

W okolicznościach sprawy zgodzić się należy, że skarżąca może ewentualnie wnosić o wznowienie postępowania podatkowego ze stosowną argumentacją popartą dokumentami, przedłożyć te dokumenty wskazując na podstawę wznowienia postępowania podatkowego.

Odnośnie dowodu załączonego do skargi oznaczonego jako nr 6, i nr 6 c zdaniem sądu nie mają one waloru uzupełniającego i nie służą wyjaśnieniu wątpliwości sprawy a są korespondencją skarżącej pomiędzy nią a organami.

Stąd sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd oddalił wnioski dowodowe.

Mając powyższe na uwadze, nie znajdując podstaw w okolicznościach sprawy do uznania zarzutów skargi za uzasadnione, na podstawie art. 151 p.p.s.a. sąd oddalił skargę.