Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1852/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Popowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant Paweł Grzęda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2005 r. sprawy ze skargi G. i H. D. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej; oddala skargę /-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/B. Popowska /-/ E. Makosz-Frymus MB


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] (k. 15 akt administracyjnych) Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] (k. 4 akt administracyjnych) nakładającą na G.H. D. P. H.-U. "T." karę pieniężną w kwocie 4.000 zł.

W uzasadnieniu wskazano, iż w dniu [...] maja 2003 r. podczas kontroli drogowej samochodu marki Star 3 W 200 nr rej. [...], wykonującego transport drogowy węgla na potrzeby własne stwierdzono brak w pojeździe dowodu uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych. Wobec czego na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125, poz. 1371 - dalej utd) oraz pozycji 6 załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3 lipca 2002 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym (Dz.U. Nr 115, poz. 999 ze zm. - dalej rozporządzenie w sprawie wysokości kar) na przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną.

W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji (k. 12 akt administracyjnych) skarżący podnieśli, iż pojazd marki Star 3 W 200, nr rej. [...] jest używany sporadycznie, dlatego nie uiszczono od niego rocznej opłaty za korzystanie z dróg krajowych, lecz w dniu [...] maja 2003 r. uiszczono dobową opłatę za korzystanie z dróg krajowych. Dowodu uiszczenia opłaty winietowej nie przekazano jednak pracownikowi - kierowcy pojazdu o nr rej. [...]. Skarżący potwierdzili, iż okoliczność braku dowodu opłaty za przejazd po drogach krajowych, jest bezsporna. Do akt sprawy załączono dobową kartę opłaty za przejazd po drogach krajowych, wystawioną na pojazd [...] (k. 9 akt administracyjnych). Karta dobowa wypełniona była w ten sposób, że w rubrykach "ważna od": wpisano "26.05.2003", nie wpisując jednak ani minut, ani godzin. W rubrykach "ważna do": wpisano "27.05.2003" - godzin i minut nie wpisano także.

Organ odwoławczy uzasadniając decyzję wskazał na § 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 14 grudnia 2001 r. w sprawie uiszczenia przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz.U. Nr 150, poz. 1684 ze zm. - dalej rozporządzenie w sprawie uiszczania opłat), zgodnie z którym przedsiębiorca wykonujący transport drogowy oraz wykonujący przewozy na potrzeby własne uiszcza opłatę roczną, półroczną, miesięczną, siedmiodniową albo dobową, zaś stosownie do § 5 ust. 4 rozporządzenia w sprawie uiszczania opłat, termin ważności karty należy wpisać tak, aby wszystkie oznaczone pola były wypełnione, przy czym dzień i miesiąc powinien być oznaczony dwiema cyframi, a rok czterema. Godzinę przejazdu oznacza się czterema cyframi, z czego dwie pierwsze odpowiadają kolejnym godzinom w 24-godzinnym cyklu dobowym.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i powołali się na argumenty przedstawione w złożonym wcześniej odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadną.

Zgodnie z postanowieniami art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1271 ze zm. - uwupsa) - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

W postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, mająca umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej upsa). Zgodnie z zasadą oficjalności, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, zawartą w skardze argumentacją - zobowiązany jest natomiast do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Granice rozpoznania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej natomiast strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego.

W skardze do sądu administracyjnego oraz wcześniej na etapie postępowania międzyinstancyjnego skarżący podnosili, iż art. 87 ust. 1 utd - na mocy którego, podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca pojazdu samochodowego jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli dowód uiszczenia należnej opłaty za korzystanie z dróg krajowych - nie znajduje zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Zgodnie z definicją ustawową "krajowy transport drogowy to podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi w kraju (...)" Strona skarżąca podniosła, iż w przedmiotowej sytuacji przejazd nie był wykonywany w ramach transportu drogowego, gdyż przejazd pojazdu nie był wykonywany w ramach działalności gospodarczej. Był to przewóz na potrzeby własne. Skarżący stoją na stanowisku, iż w takiej sytuacji, na kierowcy nie ciążył obowiązek posiadania w pojeździe dowodu uiszczenia opłaty za korzystanie z dróg krajowych.

Zarzut strony skarżącej, iż na kierowcy wykonującym przewóz na potrzeby własne przedsiębiorcy nie ciąży obowiązek posiadania przy sobie i okazania dowodu uiszczenia opłaty za korzystanie dróg jest chybiony. Obowiązek taki wprost wynika z treści art. 87 ust. 2 w zw. z art. 87 ust. 1 utd, który stanowi, iż podczas przewozu drogowego wykonywanego na potrzeby własne kierowca pojazdu samochodowego, oprócz dokumentów określonych w ust. 1 (wypis z licencji, dowód uiszczenia należnej opłaty z korzystanie z dróg krajowych, zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku (...) jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie uprawnionego organu kontroli, zaświadczenie lub wypis z zaświadczenia, o którym mowa w art. 33.

Podkreślenia wymaga także fakt, iż podstawą wydania zaskarżonej decyzji był art. 92 ust. 1 pkt 6 utd, zgodnie z którym, podmiot wykonujący transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne - jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie - bez uiszczenia opłat za przejazd po drogach krajowych, podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 zł do 15.000 zł. Wydanym na podstawie delegacji art. 92 ust. 2 utd rozporządzeniem w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym, przyjęto uregulowanie, iż za naruszenie art. 92 ust. 1 pkt 6 utd nakłada się karę w kwocie 4.000 zł.

Organ odwoławczy słusznie wskazał na treść rozporządzenia w sprawie uiszczania opłat, które określa rodzaj i stawki opłaty uiszczanej przez przedsiębiorców wykonujących transport drogowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wykonujących przewozy na potrzeby własne za przejazd po drogach krajowych. Nie rodzi wątpliwości, i skarżący również tego faktu nie kwestionują, iż ciążył na nich - jako osobach wykonujących przewóz na potrzeby własne - obowiązek uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych. Przez właściwe wypełnienie kart opłaty, należy rozumieć takie wpisanie terminu ważności, aby wszystkie oznaczone pola były wypełnione, przy czym dzień i miesiąc powinien być oznaczony dwiema cyframi, a rok czterema. Godzinę przejazdu oznacza się czterema cyframi, z czego dwie pierwsze odpowiadają kolejnym godzinom w 24-godzinnym cyklu dobowym. Stosownie do § 5 ust. 6 i § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uiszczania opłat, dokumentem potwierdzającym wniesienie opłaty jest nabycie karty opłaty i jej prawidłowe wypełnienie. Karta opłaty niewypełniona lub wypełniona w sposób inny niż określony w rozporządzeniu, a także zawierająca poprawki, nie stanowi dokumentu potwierdzającego spełnienie tego obowiązku. (wyrok WSA z dn. [...].05.2004 r., sygn. [...].

Z załączonej do akt sprawy "karty opłaty - dobowej" dla samochodu o numerze rejestracyjnym [...], jednoznacznie wynika, iż rubryki dotyczące godzin i minut nie zostały wcale wypisane. Okoliczność pozostaje bezsporna, jako że została potwierdzona przez skarżących, w złożonej do sądu administracyjnej skardze.

Organ prawidłowo zatem wskazał i zinterpretował podstawę materialnoprawną odpowiedzialności administracyjnej skarżących w postaci kary o wskazanej wysokości. Wobec powyższego, uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec o oddaleniu skargi.

E. Kręcichwost-Durchowska B. Popowska E. Makosz-Frymus

MB

Sygn. akt 4/II SA/Po 1852/03

Zarządzenie

1. Notować.

2. Odpis wyroku doręczyć skarżącym wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego (skargi kasacyjnej) i prawie pomocy.

3. Akta przedłożyć za 30 dni od doręczenia.

jednak decyzję wydano z naruszeniem przepisów prawa. Podkreślono, że obowiązek posiadania przy sobie i okazania na żądanie uprawnionego organu kontroli, dowodu uiszczenia należnej opłaty za korzystanie z dróg krajowych ciąży na kierowcach dokonujących przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego (art. 87 ust. 1 utd)