Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 3069/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Firek (spr.) Sędziowie: WSA Barbara Pasternak AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2006 r. sprawy ze skargi S. B. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 15 października 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącego S. B. kwotę 10 zł. ( dziesięć złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 3069/02

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 października 2002 r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów Osób Represjonowanych na podstawie art. 58 i art. 59 §1 i 2 kpa odmówił S. B. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy objętej decyzją Kierownika z dnia [...] maja 2000 r. Nr [...] o pozbawieniu uprawnień kombatanckich wynikających z ustawy z dnia 24 stycznia 1994 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych okresu powojennego /Dz.U. z 2002 r. nr 42 poz. 371/.

W jego uzasadnieniu Kierownik Urzędu wskazał, iż zgodnie z treścią art. 58 §1 kpa termin do dokonania czynności procesowej może być przywrócony, jeżeli strona uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Podkreślił, że we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy S. B. wskazał, że powodem uchybienia terminu był jego zły stan zdrowia, ale nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających to twierdzenie, jak również nie udowodnił by zły stan zdrowia był przyczyną niezachowania terminu. W konkluzji Kierownik Urzędu stwierdził, że S. B. nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy i to musiało skutkować odmową przywrócenia terminu.

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie S. B. nie precyzując wniosków co do treści oczekiwanego rozstrzygnięcia sprawy wywołanej wniesieniem skargi zarzucił, że w 1999 r. dwukrotnie przebywał w szpitalu, okres jego leczenia trwał prawie rok czasu, a poprawa stanu zdrowia nastąpiła dopiero w 2002 r. Wyjaśnił także, iż pouczenia o środkach odwoławczych od decyzji administracyjnych są dla niego niezrozumiałe.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Sąd zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art.97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art. 134 ustawy/.

Skarga jest zasadna ale z innych przyczyn niż zostały w niej wskazane.

Stosownie do treści art. 58 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego /t.j. z 2000 r. Dz.U. Nr 98 poz.1071 ze zm./ w razie uchybienia terminu należy termin przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, zgodnie zaś z § 2 tego przepisu prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Zatem warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie terminu są: brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej.

W nin. sprawie skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który wpłynął do organu w dniu [...] marca 2002 r. jako przyczynę uchybienia terminowi wskazał jedynie zły stan zdrowia, nie precyzując bliżej kiedy ten stan zdrowia uległ poprawie, a zatem kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Nie można było zatem ocenić czy przedmiotowy wniosek został złożony w terminie określonym w art. 58§2 kpa i przystąpić do oceny czy uprawdopodobnione zostało niezachowanie terminu bez winy skarżącego. W pierwszym rzędzie należało wezwać skarżącego o uzupełnienie braków formalnych wniosku w trybie art. 64 § 2 kpa tj. pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania i dopiero po ich uzupełnieniu oraz stwierdzeniu, że został złożony w ustawowym terminie należało dokonać stosownej oceny merytorycznej. Zwrócić też należy uwagę, że brak winy w uchybieniu terminu ma zostać przez wnioskującego uprawdopodobniony, a nie udowodniony, jak wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Kierownik Urzędu.

Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 145 §1 pkt 1c cyt. wyżej ustawy, a o kosztach postępowania na zasadzie art. 200 tej ustawy.