Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 202/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 10 ust.1 pkt 3, art. 30 ust.1 pkt 2, art. 41 ust. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędzia WSA (del.) Bogusław Woźniak (sprawozdawca), Protokolant Paweł Kowalczyk, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. [...] S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 187/12 w sprawie ze skargi M. [...] S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 5 października 2011 r. nr IPPB1/415-648/11-4/EC w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M. [...] S.A. z siedzibą w W. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie działającego z upoważnienia Ministra Finansów kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 187/12, oddalił skargę M. S A z siedzibą w W. (Spółka) na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 5 października 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Z uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji wynika, że Spółka złożyła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. We wniosku przedstawiła stan faktyczny wskazując, że jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej towarów. W celu zachęcenia kontrahentów do nabywania towarów oferowanych do sprzedaży przez Spółkę, organizuje ona konkursy dla tych kontrahentów. Kontrahenci ci są podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą. Organizowane przez Skarżąca konkursy oparte są na regulaminach określających m.in.: warunki uczestnictwa, sposób wyłaniania zwycięzców, komisję konkursową, sposób wydawania nagród.

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym Skarżącą zadała następujące pytanie: czy w związku z organizowanymi konkursami na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, na Spółce będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, określone w art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), dalej jako "u.p.d.o.f."

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie zadanego pytania, Spółka stwierdziła, że w opisanym stanie faktycznym nie będzie pełnić funkcji płatnika podatku dochodowego należnego od wartości nagród wygranych przez jej kontrahentów w konkursach organizowanych przez Spółkę. Zdaniem Skarżącej wartość nagród wygranych przez jej kontrahentów powinna zostać zaliczona do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.). Wniosek ten Skarżąca wywodziła z okoliczności prowadzenia przez kontrahentów działalności gospodarczej w związku, z którą biorą oni udział w konkursach i wygrywają nagrody.

Minister Finansów interpretacją z dnia 5 października 2011 r. uznał stanowisko Spółki wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji za nieprawidłowe. Zdaniem Ministra z treści wniosku o wydanie interpretacji wynika, że konkursy jakie Spółka przeprowadza posiadają regulamin, wskazane są kryteria na podstawie, których są wyłaniani zwycięzcy, czyli wystąpią elementy niezbędne do uznania ich za konkurs, a zatem spełnione zostaną warunki dla zastosowania opodatkowania przewidzianego w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. W konsekwencji tego przychód z tytułu nagród uzyskanych przez zwycięzców konkursów, tj. przez kontrahentów Spółki będzie podlegał opodatkowaniu 10 % zryczałtowanym podatkiem dochodowym, w oparciu o przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Do opodatkowania nagród będą miały zastosowanie przepisy art. 41 ust. 4 i ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f. Organ wskazał, że zasady ustalania wartości świadczeń w naturze zostały określone w art. 11 ust. 2 u.p.d.o.f. W przypadku, gdy będzie to nagroda pieniężna, laureaci konkursu powinni otrzymać nagrodę po potrąceniu kwoty zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 10%, który Spółka jako płatnik podatku winna pobrać od wartości nagrody i odprowadzić w określonym ustawą terminie na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, przesyłając równocześnie roczną deklarację według ustalonego wzoru (PIT-8AR). W przypadku wydawania przez Spółkę nagród rzeczowych laureaci konkursów, przed wydaniem nagrody powinni wpłacić płatnikowi zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wartości nagrody. Wpłata kwoty podatku przez podatnika może przybrać postać rzeczywistej wpłaty, bądź potrącenia z kwot przysługujących z wynagrodzenia pracownika lub zleceniobiorcy za ich zgodą. Spółka, tak jak w przypadku nagród pieniężnych powyższy podatek, zobowiązana będzie odprowadzić na konto właściwego urzędu skarbowego i sporządzi deklarację PIT-8AR, ujmując w niej kwotę zryczałtowanego podatku dochodowego, zgodnie z treścią art. 41 ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f.

Na interpretację indywidualną z dnia 5 października 2011 r. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zaskarżonej interpretacji zarzucono naruszenie:

– art. 21 ust. 1 pkt 68 i art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.

– art. 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w dalszej części uzasadnienia powoływanej, jako "O.p."

Minister Finansów w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej interpretacji indywidualnej i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga jest bezzasadna. W ocenie Sądu I instancji, w rozpoznanej sprawie bezspornym jest, że opisane przez Spółkę we wniosku o wydanie interpretacji akcje marketingowe spełniają wymogi uznania ich za konkursy. Spór stron dotyczy natomiast tego, czy z uwagi na okoliczność, że uczestnikami tychże konkursów związanych z działalnością gospodarczą Spółki są przedsiębiorcy – jej kontrahenci, nagrody i wygrane stanowią ich przychód z działalności gospodarczej, co miałoby powodować, że Spółki nie obciążają obowiązki płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego, o jakim mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.

Sąd I instancji wskazał, że przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. nie zawiera żadnego ograniczenia podmiotowego, które uniemożliwiałoby objęcie jego zakresem osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. Tym samym nie wyklucza on zastosowania zryczałtowanego podatku dochodowego do przychodów przedsiębiorców stanowiących nagrody i wygrane w konkursach organizowanych przez kontrahentów tych przedsiębiorców. W ocenie Sądu I instancji brak jest podstaw, aby organizowane przez Spółkę konkursy traktować analogicznie do sprzedaży premiowej, skoro pojęcia te rozróżnia ustawodawca. Zdaniem Sądu I instancji przepis art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. nie może być interpretowany, jako norma wyłączająca przychody uzyskiwane przez podatników prowadzących działalność gospodarczą, z tytułu nagród związanych ze sprzedażą premiową z zakresu przepisu art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Sąd I instancji przyjął za uprawniony wniosek, że jeżeli Spółka organizuje konkursy, spełniające wymogi przypisane właśnie konkursowi, to otrzymane przez ich uczestników wygrane stanowią przychód z konkursu. Tego zaś rodzaju przychód zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym bez względu na fakt, czy uzyskał go przedsiębiorca. Skoro zaś jest to podatek zryczałtowany, wydatki związane z udziałem w konkursie lub loterii promocyjnej nie mogą być uwzględnione w rozliczeniu tego podatku.

Sąd I instancji stwierdził, że prawidłowo Minister Finansów przyjął, iż w stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji możliwe jest zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., a tym samym Skarżąca, będąca osobą prawną, zobowiązana jest jako płatnik, na podstawie art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f., pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od wydawanych nagród i wygranych w konkursach oraz loteriach promocyjnych. Sąd I instancji podkreślił, że w odniesieniu do nagród (wygranych) w konkursach ustawodawca nie przewidział żadnych odstępstw od obciążającego ich organizatora jako płatnika obowiązku naliczenia, pobrania i przekazania na rachunek właściwego urzędu skarbowego zryczałtowanego podatku dochodowego.

Ponadto, Sąd I instancji uzasadnił dlaczego w rozpoznanej sprawie nie mógł być skuteczny zarzut naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz zasady informowania, wyrażonych w art. 121 § 1 O.p., przez brak ustosunkowania się przez organ do wszystkich argumentów podniesionych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa oraz brak oceny dowodów.

Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiodła Spółka, zaskarżając ten wyrok w całości.

Wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niezastosowanie art. 14 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. tj. nieuwzględnienie, iż wygrane w konkursach organizowanych przez Spółkę stanowią przychód opodatkowany na zasadach określonych w art. 27 albo 30c u.p.d.o.f. Ponadto Spółka zarzuciła naruszenie, poprzez niewłaściwe zastosowanie, art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 20 ust. 1, art. 41 ust. 4 oraz art. 42 ust. 1 1 ia w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. tj. uznanie, iż przedmiotowe wygrane podlegają zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu według stawki 10 % przychodu, zaś na Spółce ciąże obowiązek płatnika zryczałtowanego podatku.

Spółka zarzuciła również naruszenie przepisów postępowania tj. art. 141 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez brak uwzględnienia istotnych okoliczności sprawy, wynikających z faktu, iż nagrody wydawane w ramach konkursów organizowanych przez Spółkę mają bezpośredni związek z działalnością gospodarczą prowadzoną przez uczestników konkursów.

Wskazując na powyższe Spółka wniosła o:

- uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości;

- zasądzenie od organu na rzecz Spółki kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia radcy prawnego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. poz. 270 ze zm. ) – dalej jako "p.p.s.a." Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. należy przypomnieć, że zgodnie z tym przepisem uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie, a w razie gdy wskutek uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania.

Przepis ten określa więc wymogi formalne uzasadnienia orzeczenia. Jednym z elementów koniecznych uzasadnienia jest wskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. W ramach podstawy prawnej rozstrzygnięcia sąd powinien podać nie tylko argumenty, którymi kierował się wydając takie, a nie inne rozstrzygnięcie, ale też wskazać dlaczego nie podziela zarzutów strony. W orzecznictwie przyjmuje się, że wadliwość uzasadnienia może stanowić usprawiedliwioną podstawę kasacyjną naruszenia przepisów postępowania, gdy uzasadnienie nie pozwala na kasacyjną kontrolę orzeczenia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 września 2009 r. sygn. akt I OSK 1605/09, z 27 października 2010 r. sygn. akt II GSK 900/09, z 5 listopada 2010 r. sygn. akt II OSK 1713/10, z 30 listopada 2012 r., II FSK 745/11; dostępne w systemie CBOSA na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada powyższym wymogom wynikającym z art. 141 § 4 p.p.s.a. Ewentualna zaś wadliwość argumentacji bądź prezentowanie przez Stronę innego poglądu niż wskazany w uzasadnieniu, nie stanowi o naruszeniu przez sąd art. 141 § 4 p.p.s.a. Przez postawienie tego zarzutu nie można bowiem skutecznie zwalczać stanowiska Sądu dotyczącego wykładni bądź zastosowania prawa materialnego, nie można także kwestionować ustaleń faktycznych.

Wbrew twierdzeniu skargi kasacyjnej Sąd I instancji dostrzegł, uwzględnił w swoich rozważaniach i uzasadnił dlaczego okoliczność, iż wydawane przez Spółkę nagrody mają bezpośredni związek z działalnością gospodarczą prowadzoną przez uczestników konkursu nie ma wpływu na sposób opodatkowania tych nagród. Ewentualna wadliwość tej oceny, nie może być kwestionowana poprzez zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a.

Przechodząc do rozpatrzenia zarzutu naruszenia prawa materialnego, wskazać należy, że treść art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. dotyczy wygranych, które otrzymano w konkursach, grach i zakładach wzajemnych oraz nagród związanych ze sprzedażą premiową, z zastrzeżeniem, że nie mamy do czynienia ze zwolnieniem podatkowym przewidzianym w art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 u.p.d.o.f. W stanie faktycznym zaprezentowanym przez Skarżącą Spółkę wskazano, że organizuje ona konkurs adresowany dla swoich kontrahentów, którzy prowadzą działalność gospodarczą. Trafnie zauważono w zaskarżonej do WSA interpretacji indywidualnej, że legislator podatkowy nie zdefiniował na użytek u.p.d.o.f. pojęcia "konkurs" i w związku z tym należy sięgać do znaczenia jakie nadają mu reguły języka etnicznego. Zgodnie zaś z nimi "konkurs" to nie tylko wydarzenie na niwie artystycznej, rozrywkowej, czy sportowej, lecz tego rodzaju przedsięwzięcie, które daje możliwość wyboru osoby, bądź osób najlepszych w danej dziedzinie, według kryteriów ustanawianych przez jego organizatora. Oznacza to, że w pojęciu konkursu o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. istotnym elementem jest element rywalizacji. Nie ulegało wątpliwości, że zgodnie z przedstawiony stanem faktycznym, do prezentacji którego z mocy art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej upoważniony i zobowiązany jest wyłącznie podmiot ubiegający się o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego, konkurs ogłoszony przez Spółkę miał na celu wyłonienie uczestnika, który uzyska najlepsze rezultaty określone w regulaminie konkursu. Na skutek rywalizacji konkursowej mieli zostać wyłonieni najlepsi, według przyjętego kryterium, kontrahenci Spółki, co niewątpliwie miało związek tak z działalnością gospodarczą Spółki, jak i jej kontrahentów, a także miało na celu zwiększenie sprzedaży wszystkich podmiotów, czyli ogłaszającego konkurs, jak i jego uczestników, czyli w efekcie zwiększenie przychodów z działalności gospodarczej. Niewątpliwie zatem wygrane w konkursach tak o charakterze rzeczowym jak i pieniężnym miały związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a nawet były warunkowane jej prowadzeniem przez uczestników konkursu. Z tego wynika, że wielkość zakupu produktów Spółki, w ramach prowadzonej przez danego przedsiębiorcę działalności gospodarczej, sama w sobie nie gwarantowała wygranej w konkursie. Koniecznym było bowiem jej porównanie do wielkości zakupów innych uczestników, na którą dany przedsiębiorca nie miał wpływu. Zauważyć należy w tym miejscu, że czym innym jest system rabatowy, w którym wszyscy kontrahenci danego przedsiębiorcy po osiągnięciu określonego pułapu obrotów i spełnieniu innych określonych przez niego warunków otrzymują świadczenia.

Ponadto rozstrzygnięcia wymaga, czy pomimo tego, że określony przedsiębiorca otrzymuje wygraną w konkursie, o którym stanowi art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., powinna ona zostać opodatkowana 10 % zryczałtowanym podatkiem dochodowym od dochodu (przychodu) z tego tytułu, czy też powinna podlegać sumowaniu z innymi przychodami z działalności gospodarczej, o których stanowi art. 10 ust. 1 pkt 3 i art. 14 ust. 1 i 2 pkt 8) u.p.d.o.f. i podlegać opodatkowaniu według zasad ogólnych według skali wynikającej z art. 27 ust. 1 u.p.d.o.f. lub zgodnie z wyborem przedsiębiorcy podatkiem liniowym przewidzianym w art. 30c ust. 1 u.p.d.o.f. Podkreślenia wymaga jeszcze raz, że sam fakt posiadania statusu przedsiębiorcy warunkował jedynie udział w zorganizowanym przez niego konkursie, ale nie gwarantował żadnej wygranej lub nagrody. Samą już wygraną w konkursie przynosiła natomiast rywalizacja w zakresie wielkości zakupów produktów, a nie wyłącznie aktywność danego podatnika w ramach jego działalności gospodarczej. Wobec tego wolumen zakupów produktów Spółki, w ramach prowadzonej przez danego przedsiębiorcę działalności gospodarczej, sam w sobie nie gwarantował wygranej w konkursie. Konieczne było bowiem jego porównanie do wielkości zakupów innych uczestników, na które dany przedsiębiorca nie miał wpływu. Przede wszystkim należy jednak wskazać, że art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. nie zawiera żadnego ograniczenia podmiotowego, które uniemożliwiałoby objęcie jego zakresem osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. Tym samym nie wyklucza on zastosowania zryczałtowanego podatku dochodowego do przychodów przedsiębiorców stanowiących nagrody i wygrane w konkursach organizowanych przez kontrahentów tych przedsiębiorców. Brak jest podstaw, aby organizowane przez Skarżącego konkursy traktować analogicznie do sprzedaży premiowej, skoro pojęcia te rozróżnia ustawodawca. Ponadto, sprzedaż premiowa związana z działalnością gospodarczą, także objęta jest zryczałtowanym podatkiem dochodowym przewidzianym w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Należy wobec tego podzielić analogiczne zapatrywania wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2006 r., w sprawie II FSK 304/05 (publ. LEX nr 261965) dotyczącym nagród związanych ze sprzedażą premiową, że art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. ma zastosowanie do wszystkich nagród, zarówno tych mających związek z wykonywaną działalnością gospodarczą, jak i nie mających. Nie ma żadnych podstaw, aby z zakresu znaczeniowego zwrotu frazeologicznego "wygrane w konkursach" wyłączyć nagrody związane z działalnością gospodarczą. Potwierdza to także wykładnia systemowa wewnętrzna, gdyż przepisy dotyczące źródeł przychodów zawarte zostały w przepisach Rozdziału 2 u.p.d.o.f. (art. 10 do art. 20 u.p.d.o.f), zaś przepisy dotyczące podstawy obliczenia i wysokość podatku znajdują się w Rozdziale 6 u.p.d.o.f. W przepisach tych ogólna reguła dotycząca podstawy obliczenia podatku z art. 26 ust. 1 u.p.d.o.f., dotycząca dochodu ustalonego zgodnie z art. 9 i art. 24 ust. 1 i 2 u.p.d.o.f. została ograniczona zastrzeżeniami wynikającymi z art. 29-30c, art. 30e i art. 30f u.p.d.o.f. Przesądza to zatem, że regulacja z art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. stanowi lex specialis w stosunku do zasad opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności. Również w przypadku przedsiębiorców opłacających podatek liniowy z art. 30c ust. 1 u.p.d.o.f. zawarto zastrzeżenie, że regulacja ta nie dotyczy dochodów opodatkowanych zgodnie z art. 30 u.p.d.o.f. Gdyby ustawodawca z zakresu art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. chciał wyłączyć nagrody i wygrane otrzymane w konkursach związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez ich uczestników, uczyniłby to poprzez stosowny zapis w treści tego przepisu. Brak takiego zapisu oznacza, że związek konkursu z działalnością gospodarczą podatnika nie wpływa na sposób opodatkowania wygranej (nagrody). Jednocześnie zauważyć należy, że sprzedaż premiowa związana z działalnością gospodarczą także objęta jest zryczałtowanym podatkiem dochodowym przewidzianym w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f, jednakże nagrody związane ze sprzedażą premiową otrzymane przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiące przychód z tej działalności, wyłączone zostały jedynie ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f., nie zaś z zakresu zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Dowodzi to, iż ustawodawca dostrzega fakt, że sprzedaż premiowa może dotyczyć zarówno przedsiębiorców, jak i osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej i stosownie do tego konstruuje opodatkowanie związanych z nią nagród, wprost uwzględniając przy tym związek nagród z działalnością gospodarczą podatnika - zdobywcy nagrody. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego taki sam wniosek dotyczy także nagród i wygranych otrzymanych w konkursach ujętych w tym samym art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. W konsekwencji za uprawniony należy uznać wniosek, że jeżeli Skarżąca Spółka organizuje przedsięwzięcie spełniający wymogi przypisane właśnie konkursowi, to otrzymane przez uczestników wygrane stanowią przychód z konkursu. Tego zaś rodzaju przychód podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym bez względu na fakt, czy uzyskał go przedsiębiorca, czy też osoba nieprowadząca działalności gospodarczej.

Z tych przyczyn na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną należało oddalić. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) i pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).