Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 247/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia pełn. K. P. - adw. A. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 października 2004r. sygn. akt II SA/Kr 1816/01 w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2000r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2003r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie odrzucił odwołanie K. P. od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 1 września 2003r. Postanowienie w sprawie odrzucenia odwołania zostało doręczone K. P. w dniu 16 lutego 2004r.

W dniu 2 marca 2004r. K. P. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie mu pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 15 marca 2004r. K. P. został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowiono mu pełnomocnika z urzędu, którego miała wyznaczyć Okręgowa Rada Adwokacka w Krakowie.

Następnie w dniu 15 lipca 2004r. K. P. reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, złożył skargę kasacyjną na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 18 grudnia 2003r. Wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jako uzasadnienie wniosku wskazał, że zwłoka we wniesieniu skargi kasacyjnej wynikła z powodu złego stanu zdrowia. Pełnomocnik z urzędu otrzymał bowiem informację o ustanowieniu go pełnomocnikiem K. P. w dniu 29 kwietnia 2004r. Nie mógł się jednak skontaktować z K. P. z uwagi na jego zły stan zdrowia. Kontakt ten był możliwy dopiero w dniu 12 lipca 2004r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2004r. wezwał pełnomocnika K. P. do udokumentowania stosownymi zaświadczeniami lekarskimi jego choroby, trwającej przez okres od 29 kwietnia do 12 lipca 2004r., w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie, zostało jedynie przedstawione zaświadczenie lekarskie z dnia 13 września 2004r., z którego wynika, że K. P. pozostaje w stałym leczeniu w Niepublicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej "Osiedle Urocze" Sp. z o.o. W zaświadczeniu zostało również wskazane, że K. P. przebył trzy operacje oraz wymaga pomocy innych osób.

Postanowieniem z dnia 29 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i odrzucił skargę kasacyjną K. P. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego /.../ z dnia 18 grudnia 2003r.

Zgodnie bowiem z treścią art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w

postępowaniu sądowym bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie tego terminu. Ustawa wskazuje jednak warunki, jakie strona musi spełnić, by jej wniosek o przywrócenie terminu został przez sąd uwzględniony. Jednym z tych koniecznych warunków jest brak winy w uchybieniu terminowi. W ocenie sądu K. P. nie wykazał, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. W szczególności nie wynika to z ogólnikowego zaświadczenia lekarskiego z dnia 13 września 2004r. Zaświadczenie to nie dokumentuje bowiem, iż K. P. z uwagi na swoją chorobę w okresie od 29 kwietnia 2004r. do 12 lipca 2004r., nie mógł skontaktować się ze swoim pełnomocnikiem ustanowionym z urzędu.

Należy zatem stwierdzić, że K. P. nie dochował terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ze swojej winy. Dlatego też sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na podstawie art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie zaś z treścią art. 177 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153. poz. 1271). skargę kasacyjną składa się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna została wniesiona ze znacznym przekroczeniem powyższego terminu.

Stosownie do treści art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z uwagi na to, że skarga w niniejszej sprawie została złożona po upływie terminu do jej wniesienia, podlega ona odrzuceniu na podstawie wyżej wskazanego przepisu.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik K. P. zarzucił naruszenie przepisów art. 86 i art. 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wniósł o jego zmianę i "wydanie postanowienia przywracającego termin do wniesienia skargi kasacyjnej i przyjęcie skargi kasacyjnej". Pełnomocnik podniósł, iż skarżący K. P. uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy.

Powodem uchybienia był stan zdrowia skarżącego, z powodu którego nie był w możliwości, po otrzymaniu orzeczenia Sądu wraz z pisemnym uzasadnieniem, wnieść odwołania. To samo było przyczyną uniemożliwiającą kontakt z pełnomocnikiem. Okoliczność tą potwierdza załączone do skargi zaświadczenie lekarskie. Istotnie K. P. przebył operacje i potem pozostawał w leczeniu. Przedkłada się dodatkowe zaświadczenie lekarskie potwierdzające przebycie rehabilitacji pooperacyjnej.

W tym stanie rzeczy należy uznać, że skarżący bez swojej winy uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej.

Nie uwzględnienie wniosku skarżącego może spowodować po stronie skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skarżący zostanie pozbawiony prawa do świadczeń związanych z nabytą chorobą zawodową. Wydaje się bowiem wysoce prawdopodobne, że zaskarżone orzeczenia organu administracji II instancji nie jest prawidłowe. Z powodu choroby skarżącego i powikłań jakie ona rodzi, uchybił on zawitemu terminowi do wniesienia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne. Wbrew bowiem zarzutowi w nim zawartemu naruszenie przepisów art. 86 i art. 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżone postanowienie jest trafne.

K. P. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 29 grudnia 2000r. /.../ utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia 20 listopada 2000r. /.../ stwierdzającą brak choroby zawodowej u skarżącego.

Postanowieniem z dnia 1 września 2003r. Naczelny Sąd Administracyjny: 1) oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, 2) skargę odrzucił.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, że z przedstawionego przez skarżącego zaświadczenia lekarskiego wynika, że skarżący ma trudności z poruszaniem i że ma bóle ud i kręgosłupa na zmiany pogody oraz że wymaga pomocy innych osób zwłaszcza w okresie zimowym. Zaświadczenie to zostało wydane we wrześniu 2000r. zaś decyzja doręczona została w styczniu 200 lr. a skarga wniesiona dopiero w czerwcu 200 Ir. Z tego też powodu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jako nieuzasadnionej, należało oddalić na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm./.

Kolejnym postanowieniem z dnia 18 grudnia 2003r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił odwołanie K. P. od swego postanowienia z dnia 1 września 2003r. Zgodnie bowiem z art. 57 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzeczenia tego Sądu są prawomocne - oznacza to, że nie przysługują od tych orzeczeń środki odwoławcze, czy też środki zaskarżenia.

Pismem z dnia 6 lutego 2004r. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich poinformowało K. P., że do dnia 31 marca 2004r. strona może wnieść do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, zapadłego przed dniem 1 stycznia 2004r., jeśli nie upłynął termin do wniesienia rewizji

nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego. Skarżący jednocześnie został poinformowany o zasadach wnoszenia skargi kasacyjnej i o prawie pomocy.

K. P. zwrócił się zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata /wniosek wpłynął do Sądu 2 marca 2004r./.

Postanowieniem z dnia 15 marca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwolnił skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowił dlań adwokata /postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 29 kwietnia 2004r./. W dniu 28 kwietnia 2004r. Okręgowa Rada Adwokacka w Krakowie wyznaczyła adw. A. G. jako pełnomocnika skarżącego.

W dniu 15 lipca 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga kasacyjna /datowana: 13 lipca 2004r./ na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2003r. sygn. akt II SA/Kr 1816/01 wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wprawdzie skarga kasacyjna nie precyzuje, że chodzi w niej o przywrócenie terminu z art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ tym niemniej powołanie się skarżącego na ten przepis prawa pozwala przyjąć, iż terminem tym jest dzień 31 marca 2004r.

W postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2005r. sygn. akt OSK 365/04 /nie publ./ Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż przepis art. 101 został zamieszczony w rozdziale 3 Przepisów wprowadzających, zatytułowanym: Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe, toteż termin w nim określony /"do dnia 31 marca 2004r."/ nie jest przywracamy na zasadach przewidzianych w rozdziale 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozdział ten /"uchybienie i przywrócenie terminu"/, jak i rozdział 3 Przepisów wprowadzających nie uprawniają sądu administracyjnego do przywrócenia takiego terminu ustawowego, który został określony dniem, miesiącem i rokiem.

Jednakże gdyby nie podzielić tego zapatrywania należałoby uznać za trafną ocenę Sądu I instancji, iż przedstawione przez skarżącego okoliczności spóźnienia terminu, bardzo ogólne w swej treści zaświadczenie lekarskie, nie mogą przemawiać za tym, że do omieszkania terminu doszło bez winy skarżącego. Nie może zmienić tej oceny dołączone do zażalenia kolejne zaświadczenie lekarskie z dnia 11 stycznia 2005r., które jest mało czytelne, a co za tym idzie nie pozwala w pełni stwierdzić stanu zdrowia skarżącego w czasie gdy biegły wspomniane terminy w sprawie.

Z tych względów zażalenie pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.