Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1827/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 148, art. 154
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.
article: art. 10 par. 1, art. 73, art. 74, art.77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 55 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 220 poz 1447
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant st. sekr. sąd. Iwona Sumikowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2011 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącej G. Sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) - dalej także jako ustawą o świadczeniach lub ustawa - oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2011 r. oddalającą odwołanie wniesione przez [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. – dalej jako A lub spółka. Odwołanie dotyczyło rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: profilaktyczne programy zdrowotne, w zakresie: program profilaktyki raka piersi - etap podstawowy, w pracowni mobilnej na obszarze powiatu S. w województwie p., o kodzie postępowania numer [...].

Decyzje wydano w następujących ustaleniach.

[...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] października 2011 r. ogłosił konkurs ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od [...] stycznia 2012 r. do [...] grudnia 2014 r. w rodzaju: profilaktyczne programy zdrowotne w zakresie: program profilaktyki raka piersi - etap podstawowy, w pracowni mobilnej na obszarze powiatu: [...] w województwie [...] W ogłoszeniu wartość zamówienia wskazano na kwotę nie większą niż 10 125,00 PLN na cały okres rozliczeniowy. Podano także informację o terminie składania ofert (do dnia 15 listopada 2011 r.), o otwarciu ofert (17 listopada 2011 r.) oraz o ogłoszeniu o rozstrzygnięciu konkursu (dniu 9 grudnia 2011 r.). Zamieszczono także informację jakie wymagania (na podstawie jakich przepisów) powinny spełniać oferty. W przedmiotowym postępowaniu wpłynęły 4 oferty.

[...] sp. z o.o. w wyniku ogłoszenia konkursu złożyła ofertę w terminie.

W dniu [...] grudnia 2012 r. oferent został zaproszony na negocjacje w zakresie liczby oraz ceny świadczeń opieki zdrowotnej. Wynegocjowane warunki zostały zawarte w protokole z dnia [...] grudnia 2011 r. Według protokółu końcowego z negocjacji A złożyła propozycję ilości świadczeń (558) po cenie jednostkowej (9,00) o wartości (5022) zgodne z propozycją NFZ.

Po przeprowadzeniu negocjacji ze wszystkimi oferentami komisja konkursowa sporządziła ranking końcowy ofert. Na skutek ich uszeregowania w kolejności wynikającej z łącznej liczby punktów otrzymanych przez każdego oferent komisja dokonała wyboru oferentów w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym. W konsekwencji uszeregowania ofert w ww. sposób, oferta spółki A, która zajęła trzecie miejsce w rankingu końcowym, nie została wybrana z powodu wyczerpania środków finansowych przewidzianych w przedmiotowym postępowaniu. Strona otrzymała za kryteria cenowe 10 punktów, za kryteria niecenowe (jakość i dostępność) 46,66 punktów - łącznie 56,55 punktów. W postępowaniu zostały wybrane dwie oferty – NZOZ [...] oraz [...] sp. z o.o.- do realizacji świadczeń zdrowotnych od [...] stycznia 2012 r. do [...] grudnia 2014 r., które uzyskały za kryteria cenowe po 20 punktów, za kryteria niecelowe (jakość i dostępność) 47,5 punktów, łącznie 67,5 punktów.

Od rozstrzygnięcia postępowania spółka A złożyła [...] grudnia 2011 r. odwołanie wnosząc o uchylenie rozstrzygnięcia konkursu ofert i wydanie decyzji nakazującej jego ponowne przeprowadzenie. W uzasadnieniu spółka podkreśliła, że wybrano niewystarczającą liczbę oferentów, co spowodowało ograniczenie konkurencji i znaczące ograniczenie świadczeniobiorcom dostępu do świadczeń. Jednocześnie wniesiono o umożliwienie spółce wglądu do akt postępowania w celu weryfikacji prawidłowości dokonanych ocen i przyznanej przez komisję punktacji, w szczególności przed i po przeprowadzonych z oferentami negocjacjach.

W dniu [...] grudnia 2011 r. wydano ogłoszenie o wniesieniu odwołania z informacją o wstrzymaniu zawarcia umowy do czasu rozpatrzenia odwołania.

Zawiadomieniem z tej samej daty powiadomiono spółkę o wszczęciu postępowania odwoławczego oraz o prawach z art. 10 k.p.a. i o możliwości zapoznania się z aktami sprawy.

W dniu [...] grudnia 2011 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Fundusz Zdrowia wydał decyzję nr [...] oddalającą w całości odwołanie, wobec braku podstaw do jego uwzględnienia.

W uzasadnieniu decyzji organ odnosząc się do zarzutu podniesionego przez spółkę dotyczącego zmniejszenia dostępności do świadczeń oraz braku konkurencyjności na terenie powiatu S. podniósł, że w wyniku przeprowadzonego postępowania zabezpieczono udzielanie świadczeń poprzez wybranie do ich udzielania 2 oferentów na obszarze określonym w ogłoszeniu konkursu. Organ zaznaczył, że działania komisji nie mają prowadzić do zawarcia umów ze wszystkimi oferentami, biorącymi udział w postępowaniu. Zgodnie z ideą konkursu, zadaniem komisji jest wybór najkorzystniejszych ofert, w ramach kwoty zamówienia. Konkurs ofert nie jest gwarancją zawarcia umowy, jedynie trybem wyboru oferentów celem zawarcia umów w poszczególnych zakresach i rodzajach świadczeń.

W swej decyzji dyrektor oddziału wojewódzkiego NFZ podkreślił, iż oferta A została przyjęta do postępowania konkursowego, a jej ocena została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców kryteriów oceny ofert i w tym zakresie przedstawił ilość punktów otrzymanych przez spółkę za poszczególne kryteria. Ponadto zaznaczył, iż warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania.

Ponadto organ stwierdził, że odwołujący nie wykazał, aby organ przeprowadzając postępowanie konkursowe naruszył zasady wynikające z ustawy o świadczeniach oraz z aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie lub dokumentów wydanych przez Prezesa Funduszu. Nie wykazano naruszenia podstawowych zasad takich jak równe traktowanie świadczeniodawców, niezmienność warunków, które podlegając ocenie w toku postępowania oraz przestrzeganie określonych w ogłoszeniu procedur. W związku z tym nie został naruszony interes prawny odwołującego.

Od powyższej decyzji, pismem z dnia [...] stycznia 2012 r., [...] sp. z o.o. złożyła odwołanie do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, wnosząc o nakazanie ponownego przeprowadzenia postępowania konkursowego. Decyzji zarzucono niedostrzeżenie przez organ I instancji wadliwości prowadzenia postępowania konkursowego przez komisję. Podniesiono, że w toku postępowania komisja nieprawidłowo prowadziła negocjacje poprzez zaproponowanie poszczególnym oferentom innych, różnych cen. Spółka zaaprobowała cenę zaproponowaną przez NFZ, co w jej ocenie świadczy, że Fundusz nie oczekiwał ceny niższej. Zatem powinna zostać wybrana do zawarcia umowy.

W uzasadnieniu podniesiono, iż spółce nie zostały udostępnione wszystkie akta postępowania konkursowego, w tym ofert pozostałych oferentów.

Wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odnosząc się do zarzutu nieudostępnienia wszystkich materiałów postępowania konkursowego wyjaśnił, że fakt nieprzedstawienia spółce ofert innych oferentów, wynika między innymi z ograniczeń wynikających z aktów prawnych takich jak ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, w związku z którymi organ nie może udostępniać wszystkich dokumentów związanych z prowadzonym postępowaniem konkursowym a w szczególności dokumentacji dotyczącej innych uczestników postępowania. W tym zakresie powołał się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2010 r. uznając je za decydujące dla takiego stanowiska.

Organ podkreślił, iż podpisanie przez oferenta protokołu z przeprowadzonych negocjacji nie było równoznaczne z decyzją o wybraniu oferty. Decyduje o tym miejsce w rankingu końcowym, wynikające (zgodnie z art. 148 ustawy o świadczeniach) z porównania ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Organ wyjaśnił, iż oferta złożona przez spółkę A w rankingu końcowym otrzymała łącznie 56,66 punktów, w tym za kryteria cenowe 10 punktów, za kryteria niecenowe 46,66 punktów (za kryterium: jakość: 45, dostępność 1,66) zajmując trzecie miejsce. Natomiast najniższa liczba punktów gwarantująca uzyskanie kontraktu wyniosła 67,5 punktów. Oferta A nie została zatem wybrana ze względu na niewystarczającą ilość środków finansowych, które zamawiający przeznaczył na świadczenia zdrowotne będące przedmiotem postępowania.

W ogłoszeniu przedmiotowego postępowania wartość zamówienia wskazano na kwotę nie większą niż 10 125 PLN na cały okres rozliczeniowy i w wyniku rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania rozdysponowana została kwota 8 788,50, a nie wykorzystana kwota w przedmiotowym postępowaniu nie pozwala zawrzeć umowy z kolejnym oferentem.

Organ stwierdził ponadto, że [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia nie naruszył w toku postępowania konkursowego jego zasad określonych w ustawie o świadczeniach, aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, czy też zarządzeniach wydanych przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Biorąc pod uwagę powyższe nie został naruszony interes prawny odwołującego. Nie zostały naruszone podstawowe zasady takie jak równe traktowanie świadczeniodawców, niezmienność warunków, które podlegają ocenie w toku postępowania oraz przestrzeganie określonych w ogłoszeniu procedur.

Zdaniem organu, dokonany przez komisję konkursową wybór ofert gwarantuje dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju profilaktyczne programy zdrowotne w zakresie: program profilaktyki raka piersi - etap podstawowy- w pracowni mobilnej, na obszarze powiatu [...]. w województwie [...]

Na powyższą decyzję [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Rozstrzygnięciu organu zarzucono:

- naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na zapadłe rozstrzygniecie - tj.: art. 10 § 1 oraz art. 73 w zw. z art. 74; poprzez uniemożliwienie skarżącej prawidłowego zapoznania się całością akt, ustosunkowania się do zebranych tam materiałów, pozbawienia skarżącej prawa do czynnego działania w toku postępowania i obrony swoich praw;

- naruszenie art. 134 pkt 1 ustawy o świadczeniach polegające na nierównym traktowaniu oferentów oraz pogwałceniu zasad uczciwej konkurencji oraz nierówne traktowanie oferentów poprzez zaproponowanie poszczególnym oferentom innych cen, co stanowi naruszenie zasady równego traktowania oferentów.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że organ winien zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego wszechstronnie zbadać sprawę i na podstawie całego zebranego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ocenić prawidłowość przeprowadzonego postępowania. W ocenie skarżącej na materiał dowodowy składają się między innymi oferty wszystkich oferentów.

Skarżąca stwierdziła, że uniemożliwienie zapoznania się aktami postępowania pozbawiło spółkę możliwości realnego sformułowania zarzutów do zapadłych decyzji.

W ocenie skarżącej najistotniejszą kwestią podczas organizacji konkursów winno być zapewnienie dostępności świadczeń jak największej liczbie świadczeniobiorców, a zatem organ powinien analizować kwestie świadczeniodawców i każdy spełniający warunki, mający możliwość prawidłowego i zgodnego z prawem realizowania świadczeń powinien być do ich realizacji dopuszczony,

Przedstawione naruszenia zostały niedostrzeżone przez Prezesa NFZ, co powoduje, że wydana przez niego decyzja jest wadliwa.

W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację prezentowaną na etapie postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów oraz mając na uwadze przepis art. 134 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, należy uznać, iż jest ona zasadna.

W myśl powołanego przepisu Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach.

Skargę oparto zarówno na podstawie naruszenia prawa materialnego jak i naruszeniu przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem w pierwszej kolejności rozważyć należało zasadność zarzutów o charakterze procesowym, albowiem zarzuty naruszenia prawa materialnego mogą być przedmiotem oceny tylko w stosunku do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego.

Jak podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 grudnia 2009 r. wydanym w sprawie II GSK 1012/09 (por. także postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie III SA/Gd 57/11), Prezes NFZ jest organem Narodowego Funduszu Zdrowia (art. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach). Z kolei, sam NFZ jest państwową jednostką organizacyjną, posiadającą osobowość prawną (stanowi o tym art. 96 ust. 1 ustawy o świadczeniach). Nie jest zatem organem administracji publicznej w rozumieniu ustrojowym i nie przyznano mu generalnie kompetencji do stosowania środków prawnych właściwych dla tych organów. Dopiero na mocy konkretnych przepisów, jak np. art. 33 ust. 2, art. 154 ust. 6 powołanej ustawy, stosuje środki prawne właściwe organom administracji publicznej. Stanowisko takie zostało wyrażone także w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 470/07 oraz z dnia 17 października 2008 r., sygn. akt II GSK 394/08 (oba publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zatem rozstrzygnięcia zapadłe w imieniu Narodowego Funduszu Zdrowia (przez dyrektora wojewódzkiego oddziału NFZ i następnie przez Prezesa NFZ) wówczas mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie tak wskazuje (art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach). Przyjąć w związku z tym należy, że dopiero odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania przez komisję, składane na podstawie art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach, otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w zakresie niewyłączonym przez przepisy ustawy. Z tego powodu odwołanie oceniać należy w kategoriach wniosku rozpoczynającego postępowanie administracyjne, ze wszystkimi tego skutkami.

Zarówno organ I instancji, jak i Prezes Funduszu są obowiązane, po złożeniu odwołania, wyjaśnić i uzasadnić dlaczego niektórzy z oferentów otrzymali podaną ilość punktów przez komisję. Uzasadnienie tej ilości punktów przyznanej oferentom może wynikać jedynie z porównania ofert oferentów z czym wiąże się udostępnienie zarówno stronie postępowania administracyjnego, jak i Sądowi takiej analizy przeciwstawionych ofert.

Zgodnie z art. 148 ustawy o świadczeniach porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje kryteria wskazane w tym przepisie, z których wyłączono kryteria ciągłości i kompleksowości. Zatem porównaniu podlegało spełnienie kryteriów jakości, cena i dostępności. Za to ostatnie kryterium, zgodnie z ustaleniami Funduszu, jedynie skarżąca otrzymała punkty (1,66), gdyż pozostali oferenci, w tym ci którzy wygrali, otrzymali 0 pkt.

Skarżąca spółka podnosiła w odwołaniu i w skardze, że w toku negocjacji cenowych Fundusz przedstawił pozostałym oferentom (w tym także wygrywającym), inne propozycje cenowe niż skarżącej. Z ustaleń Funduszu, udostępnionych skarżącej i Sądowi orzekającemu w sprawie (protokół końcowy z negocjacji), można jedynie dowidzieć się jakie propozycje w negocjacjach przedstawiono spółce A a, gdyż zarówno w aktach administracyjnych, jak i przedłożonych Sądowi, znajduje się wyłącznie protokół dotyczący negocjacji przeprowadzonych ze skarżącą. Należy zatem uznać za zasadny zarzut skarżącej o pozbawieniu jej możliwości odniesienia się do koniecznego materiału dowodowego z naruszeniem wskazanych w skardze przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Należy zauważyć, że żaden z organów wypowiadających się w sprawie wydanymi rozstrzygnięciami, z naruszeniem art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., nie przeprowadził analizy porównawczej uzasadniającej dlaczego oferta skarżącej okazała się "gorsza" od ofert podmiotów, które konkurs wygrały. Do akt załączono jedynie dokumentację dotyczącą spółki A (brak jest dokumentacji oferentów, którzy wygrali konkurs) bez analizy dokumentacji tych oferentów w stosunku do ujawnionych danych z oferty skarżącej. Jeżeli zatem Prezes Funduszu odmowę ujawnienia dokumentacji oferentów, którzy wygrali, uzasadniał "danymi wrażliwymi" tych oferentów, to co najmniej niezrozumiałym jest ujawnienie dokumentacji skarżącej spółki A również zawierającej "dane wrażliwe". Takiego procedowania nie uzasadniają wskazane przez Prezesa Funduszu przepisy.

Odwołanie jest środkiem zaskarżenia co do zasady weryfikującym zaskarżone rozstrzygnięcie, co należy wprost wyprowadzić z treści art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach. W związku z tym odwołanie dotyczy całego rozstrzygnięcia o wyborze świadczeniodawców, a więc nie istnieją podstawy prawne do ograniczania przez Fundusz tego środka zaskarżenia wyłącznie do sprawy wnoszącego odwołanie w tym rozumieniu, że rozpatruje się wyłącznie okoliczności dotyczące oceny jedynie jego oferty z punktu widzenia zgodności z regułami przeprowadzenia postępowania konkursowego. Postępowanie konkursowe jest oparte na zasadzie konkurencji, co wymaga przedstawienia klasyfikacji wartościującej ofert podmiotów, z którymi zawarto umowy, w porównaniu do oferty skarżącego. Postępowanie wszczęte odwołaniem nie odbiega zasadniczo od postępowania regulowanego przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Przeciwnego stanowiska nie uzasadnia treść przepisu art. 154 ust. 3 ustawy o świadczeniach – po rozpatrzeniu odwołania – jako że przepis ten wprost wskazuje, iż nie chodzi o sprawę odwołującego się, lecz o rozpatrzenie odwołania w pełnym zakresie. Jeżeli zatem odwołujący, wskazując na brak wiedzy z powodu nieudostępnienia koniecznej dokumentacji dotyczącej innych oferentów, składa po wniesieniu odwołania wniosek o udostępnienie tej dokumentacji, rzeczą organu Funduszu jest umożliwienie odwołującemu zapoznania się z tym materiałem po to, by mógł prawidłowo skonkretyzować swoje zarzuty w oparciu o prawa przysługujące mu na podstawie przepisów art. 10 § 1, art. 73 i art. 74 k.p.a. Odmowa stosowania tych przepisów w postępowaniu zainicjowanym odwołaniem, w ocenie składu orzekającego Sądu, nie ma prawnego uzasadnienia.

Jak wskazywał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 11 lipca 2012 r. wydanym w sprawie II GSK 121/12 (nie publ.) - "Akta sprawy administracyjnej to dokumenty zgromadzone i wytworzone w danej, konkretnej sprawie administracyjnej. Stąd wniosek, że akta postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie są, nie stają się automatycznie z chwilą wniesienia odwołania aktami sprawy administracyjnej. Mogą, a nawet powinny być przez organ do postępowania administracyjnego włączone, stosownie do potrzeb tego postępowania. Jeżeli zatem np. organ ma za zadanie skontrolować zgodność rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, to musi nie tylko porównać oceny ofert poszczególnych świadczeniodawców, ale również skonfrontować te oceny z samymi ofertami. W takim przypadku zarówno oceny poszczególnych ofert, jak i oferty powinny być włączone do akt kontrolnego postępowania administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatruje się w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej dostatecznych podstaw prawnych do wyłączenia stosowania w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organy Funduszu przepisów art. 73 - 74 k.p.a. Potrzebę ochrony informacji obejmujących np. tajemnicę przedsiębiorstwa lub ochrony danych osobowych można natomiast zaspokoić korzystając z innych, odpowiednich regulacji prawnych, np. odpowiednio art. 55 ust. 1 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 ze zm.)". Powyższe stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd orzekający w sprawie w pełni podziela, gdyż w postępowaniu zainicjowanym odwołaniem od rozstrzygnięcia konkursu ofert, dla wykazania i uzasadnienia prawidłowego rozstrzygnięcia tego konkursu koniecznym było przeprowadzenie analizy porównawczej oferty skarżącej spółki w relacji do oferty podmiotów, które konkurs wygrały i przedstawienie tej analizy w uzasadnieniu obu decyzji co do każdego z kryteriów ocen. Zarówno brak właściwej dokumentacji i uzasadnienia decyzji stoi w niezgodzie, w zakresie mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ze wskazanymi przepisami oraz z art. 77 § 1 i art. 107 § 3 w związku z art. 80 k.p.a., przez brak oceny na podstawie zebranego i rozpatrzonego materiału dowodowego z jakich względów organ uznał niezasadność argumentacji skarżącej, co również uniemożliwiło Sądowi zbadanie legalności zaskarżonych decyzji oraz uniemożliwiało skarżącej wypowiedzenie się co do istotnych okoliczności sprawy (art. 81 k.p.a.).

W związku z powyższym, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania, Sąd orzekający w sprawie nie wypowiadał się w kwestii naruszenia prawa materialnego, bowiem przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organy Funduszu dokonają one powtórnie analizy materialnoprawnej na podstawie zebranego i dołączonego do akt kompletnego materiału dowodowego z udostępnieniem go stronie skarżącej i odniesieniem się do jej zarzutów, by w następstwie wydać rozstrzygnięcie z uzasadnieniem spełniającym warunki art. 107 § 3 k.p.a.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku postanawiając o kosztach postępowania w oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a.