Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2197/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 190
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... maja 2009 r. Nr ... w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

W dniu 22 sierpnia 2012 r. M. M. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na opisane w komparycji postanowienie Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR w W. (dalej: Dyrektor Oddziału).

W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż postanowienie Dyrektora Oddziału nie zostało doręczone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W konsekwencji, strona bez swojej winy uchybiła terminowi do zaskarżenia postanowienia, ponosząc ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Wnioskodawczyni wskazała, iż wiadomość o możliwości wniesienia skargi uzyskała dopiero w wyniku doręczenia jej w dniu 21 sierpnia 2012 r. pisma Prezesa ARiMR z dnia 7 sierpnia 2012 r., którego kopię załączyła do wniosku.

Postanowieniem z dnia 26 października 2012 r. o sygnaturze niniejszej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd uznał, iż wydanie zaskarżonego postanowienia było następstwem złożenia przez M. M. odwołania z dnia 17 marca 2009 r. W piśmie tym strona wskazała swój adres, natomiast nie wskazała, iż działa przez przedstawiciela. Nie można było w ocenie Sądu przyjąć, iż w postępowaniu odwoławczym skarżąca jest reprezentowana przez pełnomocnika w osobie S. N.. W konsekwencji przesłanie rozstrzygnięcia w sprawie odwołania na adres pełnomocnika ustanowionego we wniosku o wpis do ewidencji producentów (którego dane i adres mogły być wykorzystane w sytuacji przyznania i wypłaty płatności), nie można uznać za skuteczne. Tym samym termin 30 dni przewidziany do złożenia skargi do sądu administracyjnego nie rozpoczął swojego biegu od dnia doręczenia zaskarżonego postanowienia na adres S. N..

Strona złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie.

Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. akt II GZ 495/12 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Sąd drugiej instancji wskazał, że organ niewadliwie doręczył sporne postanowienie pełnomocnikowi skarżącej. W ocenie NSA z treści pełnomocnictwa wynika, że pełnomocnik był upoważniony do odbioru "wszelkiej korespondencji". W związku zaś z tym, iż adresat nie był obecny w mieszkaniu, doręczenie pisma nastąpiło w sposób określony w art. 43 k.p.a. Dla prawidłowości tego doręczenia nie miała żadnego znaczenia okoliczność, iż odwołanie od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. złożyła sama skarżąca, podając swój adres zamieszkania, gdyż w sprawie nadal występował ustanowiony wcześniej jej pełnomocnik.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w przepisach art. 86 i 87 tej ustawy, tj. strona powinna uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), uchybienie terminu spowoduje ujemne skutki dla strony w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.), wniosek należy złożyć w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.) oraz równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Niedopełnienie przez wnoszącego o przywrócenie terminu, we wskazanym wyżej terminie, uchybionej czynności procesowej, jest brakiem formalnym, podlegającym usunięciu w ramach postępowania naprawczego przewidzianego w art. 49 p.p.s.a. Dopełnienie czynności, dla której określony był termin, może nastąpić wprost we wniosku, bądź można załączyć odrębne pismo dotyczącej tej czynności (por. Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008 r., s. 257).

Stosownie do art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu związany jest ocena prawną i wskazaniami dokonanymi przez NSA w postanowieniu z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. akt II GZ 495/12.

Strona dowiedziała się o uchybieniu terminu w dniu 21 sierpnia 2012 r. z pisma Prezesa ARiMR datowanego na dzień 7 sierpnia 2012 r., zatem składając wniosek o przywrócenie terminu zachowała siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, iż wniosek o przywrócenie terminu może zostać poddany merytorycznej ocenie Sądu.

W ocenie Sądu doręczenie pisma nastąpiło w sposób prawidłowy i określony w art. 43 k.p.a. Przyjąć zatem należy, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi. Strona w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy.

Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.