Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1975/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Foks - Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala


UZASADNIENIE

[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] lutego 2010r. na podstawie art. 149 § 3, art. 150 § 1 w związku z art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego - odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].04.2007 r., utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. o braku podstaw do stwierdzenia u M. N. choroby zawodowej - przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołanego działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących - w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego, wymienionej w poz. 4 wykazu chorób zawodowych, będącego załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65 poz. 294 z późn. zm.).

W uzasadnieniu organ podał, że M. N. w dniu [...].04.2009r. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej odmowną decyzją ostateczną Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].04.2007r. w przedmiocie choroby zawodowej - przewlekłe zapalenie oskrzeli wywołane działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących - w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego, wymienionej w poz. 4 wykazu chorób zawodowych, będącego załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z 18.11.1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 65, poz. 294 z późn. zm.).

Jako nową okoliczność stanowiącą podstawę do wznowienia postępowania wnioskodawca wskazał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6.11.2008 r., sygn. akt III SA/Kr 828/07. Ponadto podniósł, że już w 2002 r. w aktach sprawy znajdowały się dokumenty uprawniające do rozpoznania choroby zawodowej oraz, że żadna z placówek upoważnionych do rozpoznawania chorób zawodowych nie dopuściła po roku 2003 do jego ponownego zbadania pomimo, że pracę zakończył 31.01.2005 r.

W dacie złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie będącej przedmiotem wznowienia tj. zakończonej decyzją ostateczną Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2007r., toczyło się postępowanie administracyjne przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w związku ze skargą kasacyjną złożoną przez M. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 listopada 2008 r.

Postępowanie to zakończone zostało wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2009 r. sygn. akt II OSK 974/09, oddalającym skargę kasacyjną.

W odniesieniu do wniosku o wznowienie postępowania organ wskazał, że stosownie do art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Strona powinna udowodnić kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem jednomiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 Kpa.

Jak wynikało z wniosku M. N., żądanie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. wywodził z okoliczności, które zostały podniesione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 6 listopada 2008 r. sygn. III SA/Kr 828/07.

Przy czym wskazany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, M. N. odebrał osobiście w dniu 24 lutego 2009 r., natomiast podanie o wznowienie postępowania złożył osobiście w siedzibie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] w dniu 6 kwietnia 2009 r. (prezentata). Z porównania powyższych dat wynikało, że miesięczny termin do wniesienia o wznowienie postepowania, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. nie został dochowany.

Ponadto organ zauważył, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. III SA/Kr 828/07, na który powołał się skarżący we wniosku o wznowienie postępowania nie dotyczy choroby zawodowej będącej przedmiotem decyzji ostatecznej w stosunku do której złożono wniosek o wznowienie postępowania.

Wskazany wyrok dotyczył bowiem sprawy rozstrzygniętej decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. zapadłej w trakcie odrębnego postępowania, co do choroby zawodowej wymienionej w poz. 6 wykazu chorób zawodowych, tj. przewlekłego zanikowego, przerostowego i alergicznego nieżytu błon śluzowych nosa, gardła, krtani, tchawicy wywołanego działaniem substancji o silnym działaniu drażniącym lub uczulającym.

Natomiast w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...].04.2007 r. (objętej wnioskiem wznowieniowym), został wydany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6.11.2008 r., sygn. III SA/Kr 675/07.

Wyrokiem tym Sąd Wojewódzki skargę oddalił, następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 września 2009 r. sygn. akt II OSK 974/09 oddalił skargę kasacyjną skarżącego.

Organ stwierdził, że M. N. pomylił okoliczności sprawy, której dotyczyło podanie o wznowienie postępowania z okolicznościami sprawy będącej przedmiotem odrębnego postępowania.

M. N. wniósł odwołanie od decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2010 r. o odmowie wznowienia postanowienia w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].04.2007r.

Domagał się uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Nadto wznowienia postępowania z uwagi na jej charakter i okoliczności, które są "niezbitym dowodem na uznanie przywrócenia terminu do skutecznego działania w sprawie".

W uzasadnieniu odwołania wskazał, że z uwagi na przewlekłą chorobę i stan zdrowia skupienie się na kwestiach prawnych dotyczących zachowania terminu do skutecznego wniesienia o wznowienie było niemożliwe i nie ponosi on winy w jego uchybieniu. Podnosił, że od 24.02.2009 r. pozostawał w stanie chorobowym i jego uwaga skupiała się na stanie zdrowia.

Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] sierpnia 2010r. na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 w związku z art. 148 i art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania M. N. od decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2010 r., odmawiającej wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ podał, że sprawa choroby zawodowej M. N. została zakończona decyzją ostateczną Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r., którą utrzymano w mocy decyzję o braku podstaw do stwierdzenia u M. N. choroby zawodowej - przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołanego działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących - w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego, wymienionej w poz. 4 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 z późn. zm.).

M. N. pismem z dnia 6 kwietnia 2009 r. wystąpił o wznowienie wskazanego postępowania administracyjnego przywołując jako podstawę wniosku wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. IIISA/Kr 828/07.

Jednocześnie wnioskodawca podał, że już w 2002 r. w aktach sprawy znajdowały się dokumenty przemawiające za rozpoznaniem u niego choroby zawodowej. Nadto podnosił, iż żadna z jednostek medycznych uprawnionych do rozpoznawania chorób zawodowych nie dopuściła do jego ponownego zbadania po 2003r., mimo zakończenia pracy zainteresowanego z dniem 31 stycznia 2005 r.

[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, rozpatrując wniosek o wznowienie ustalił, iż M. N. odebrał osobiście w dniu 24 lutego 2009 r. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, natomiast wniosek o wznowienie postępowania skarżący złożył w siedzibie Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w dniu 6 kwietnia 2009 r.

Analiza ta potwierdziła, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony z przekroczeniem terminu wynikającego z art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Strona mogła złożyć podanie o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania.

Niezależnie od powyższego organ zauważył, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 828/07, na który powoływał się wnioskodawca we wniosku o wznowienie, dotyczył postępowania w sprawie podejrzenia choroby zawodowej, wymienionej w poz. 6 wykazu chorób zawodowych - przewlekłego zanikowego, przerostowego i alergicznego nieżytu błon śluzowych nosa, gardła, krtani i tchawicy wywołanego działaniem substancji o silnym działaniu drażniącym lub uczulającym (załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych - Dz. U. Nr 65, poz. 294 z późn. zm.).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].08.2010r. złożył M. N.

Powołując się na zasadę współżycia społecznego i słuszny interes strony domagał się uchylenia decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego oraz poprzedzającej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2010 r.

W uzasadnieniu wskazał, że jego stan zdrowia jest zły, w okresie ostatnich kilku lat był wielokrotnie hospitalizowany. Wymaga leczenia lekami sterydowymi co powoduje kłopoty z koncentracją. Organy rozpoznające sprawę skupiły uwagę na kwestii braku zachowania terminu do wznowienia, pomijajac nowe okoliczności i dowody nie znane do tej pory organowi, z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.).

Skarga nie jest zasadna.

W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż art. 16 k.p.a. wyraża zasadę trwałości decyzji administracyjnych. W konsekwencji uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznych, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. Przepisy dotyczące przywołanych instytucji mają charakter szczególnej i zupełnej regulacji prawnej, która tylko w drodze wyjątku i w ściśle określonych przypadkach pozwala na wzruszenie decyzji ostatecznej i jako takie nie mogą być interpretowane rozszerzająco.

Skarżący jako podstawę wznowienia w sprawie wskazał przesłanki, które jego zdaniem zawierają się w przepisie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie: jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

Przepis art. 148 § 1 k.p.a. normuje kwestie trybu i terminu wniesienia podania w sprawie wznowienia postępowania, stanowiąc, iż podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Z przytoczonego uregulowania wynika zatem, iż strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania.

Strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia.

[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny zobowiązany był z urzędu zbadać zachowanie tego terminu. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, pomimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania - art. 149 § 3 k.p.a.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż organ orzekający, słusznie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia o wznowienie postępowania.

M. N. odebrał bowiem wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. IIISA/Kr 828/07, w dniu 24 lutego 2009 r., natomiast wniosek o wznowienie postępowania złożył w siedzibie Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w dniu 6 kwietnia 2009 r.

Stwierdzenie uchybienia temu terminowi obligowało [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego do odmowy wszczęcia postępowania, w formie decyzji, zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a.

Skutek taki wynikał również z braku oparcia żądania wznowienia na podstawach wyliczonych w art. 145 § 1 lub w art. 145 a § 1 k.p.a.

Nie można bowiem uznać, iż wystarczyło wskazanie na fakt "że już w 2002 r. w aktach sprawy znajdowały się dokumenty uprawniające do rozpoznania choroby zawodowej oraz, że żadna z placówek upoważnionych do rozpoznawania chorób zawodowych nie dopuściła po roku 2003 do jego ponownego zbadania pomimo, że pracę zakończył 31.01.2005 r." Tak samo ocenić można okoliczność, że w dniu 6 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok o sygn. IIISA/Kr 828/07. Brak jakiegokolwiek odniesienia do konkretów czy wskazania relacji między kwestionowaną decyzją odmawiającą stwierdzenia choroby zawodowej a podanymi przesłankami wznowienia, w tym powoływanym wyrokiem o sygn. IIISA/Kr 828/07, stanowi w istocie o braku ustawowych przesłanek wznowienia w znaczeniu nadanym przepisem art. 145 § 1 k.p.a.

Dlatego zasadnie z obu przyczyn organy nie dokonały merytorycznej oceny wskazanych we wniosku przesłanek.

Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest bowiem dwuetapowe i w jego pierwszej fazie właściwy organ bada, czy podanie o wznowienie wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowieniowe, a także, czy został zachowany określony w art. 148 k.p.a. termin do złożenia podania.

Przejście do drugiej fazy postępowania wznowieniowego, polegającej na badaniu ustawowych (a nie jakichkolwiek, jak w tej sprawie) przesłanek charakterystycznych dla tego trybu, możliwe jest wyłącznie po wykluczeniu zaistnienia przeszkód natury formalnej.

Zaznaczenia wymaga, że skarżący nie kwestionował, ani w toku postępowania administracyjnego, ani w skardze skierowanej do Sądu, by dochował wymaganego terminu, albo by ustalenia organów w tej kwestii były błędne.

W sytuacji, gdy strona podjęła decyzję o złożeniu wniosku o wznowieniu, zdając sobie sprawę z faktu, iż czyni to ze znacznym przekroczeniem zakreślonego przez ustawodawcę terminu, winna poczynić starania w celu ustalenia, jakie w takich okolicznościach przysługują jej środki prawne. Skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby zwracał się w tej kwestii do organów administracji, a te np. odmówiły udzielenia żądanej informacji, bądź też udzieliły informacji nieprawidłowych.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.