Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1505/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 146 par. 1 art. 200 art. 3, 134
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 41 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 51 ust. 1 pkt 2 lit. c
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
article: par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska Sędziowie NSA Gabriela Gorzan WSA Elwira Brychcy(spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Rossa- Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi [...] SA w K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną ; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w P. na rzecz [...] SA w K. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. określa, że zaskarżona interpretacja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/E. Brychcy /-/M. Skwierzyńska /-/G. Gorzan


UZASADNIENIE

I SA/Po 1505/08

Uzasadnienie

Pismem z dnia 21 marca 2008r. Spółka A.zwróciła się do Ministra Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży udziału w hali garażowej wraz z prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego.

Uzasadniając przedmiotowy wniosek Spółka podała, że w ramach prowadzonej działalności deweloperskiej zamierza w przyszłości sprzedawać mieszkania znajdujące się w budynkach wielorodzinnych wraz z prawem do korzystania z miejsc postojowych dla samochodów, zlokalizowanych w hali garażowej wielostanowiskowej położonej w podziemnej części tychże budynków.

Spółka wyjaśniła ponadto, że hala garażowa nie zostanie wyodrębniona jako samodzielny lokal użytkowy, lecz będzie zaliczać się do wspólnych części budynku i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali w myśl art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80 poz. 903 ze zm.), zaś nabywcy mieszkań będą kupować także udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali (art. 3 ust. 1 ww. ustawy). Poza tym w umowie zawartej miedzy stronami dokonany zostanie podział do korzystania (quoad usum) z podziemnej części budynków (hali garażowej) obejmującej znajdujące się w nim miejsca postojowe. W wyniku tego podziału, każdoczesny właściciel konkretnego lokalu mieszkalnego, który zdecyduje się nabyć go łącznie z miejscem postojowym będzie miał prawo do wyłącznego korzystania i pobierania pożytków z konkretnego miejsca postojowego.

W związku z powyższym Spółka A. zadała pytanie związane z przedstawionym zdarzeniem przyszłym:

czy w przypadku, gdy wnioskodawca będzie dokonywał sprzedaży mieszkań wraz z prawem do korzystania z miejsc postojowych w taki sposób, że łącznie spełnione będą dwa następujące warunki:

1) sprzedaż obejmować będzie zarówno mieszkanie, jak i określony udział we współwłasności wspólnych części budynku i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali (do których zalicza się podziemną część budynku z halą garażową),

2) w umowie o ustanowienie odrębnej własności lokalu i sprzedaży mieszkania dokona się podziału do korzystania z podziemnej części budynku (hali garażowej) obejmującej znajdujące się w nim miejsca postojowe dla samochodów osobowych (każdoczesny właściciel konkretnego lokalu mieszkalnego będzie miał prawo do wyłącznego korzystania i pobierania pożytków z konkretnego miejsca postojowego),

- do sprzedaży takiego prawa do miejsca postojowego powinna mieć zastosowanie stawka podatku od towarów i usług właściwa dla sprzedaży mieszkania, tj. w wysokości 7%, czy też stawka podatku VAT w wysokości 22%?

Zdaniem wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym powinna mieć zastosowanie stawka podatku VAT właściwa dla sprzedaży mieszkania, tj. w wysokości 7%, bowiem miejsca postojowe są wydzielonymi, z części podziemnej budynku mieszkalnego, fragmentami powierzchni budynku, którą zgodnie z umową sprzedaży zalicza się w całości do nieruchomości wspólnej - czyli współwłasności wspólnych części budynków i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali. Na takiej powierzchni właścicielowi konkretnego lokalu mieszkalnego przysługuje uprawnienie do zaparkowania samochodu. W ocenie Spółki powyższe oznacza, że z punktu widzenia przepisów podatkowych, sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z tak wydzielonych miejsc postojowych, znajdujących się w danym budynku, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług, właściwej dla lokalu mieszkalnego.

W wydanej w dniu [...] interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej w P. działając w imieniu Ministra Finansów na mocy upoważnienia wynikającego z § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) - uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W interpretacji wskazano, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), przy sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym występuje obowiązek zastosowania dwóch odrębnych stawek podatkowych. Sprzedaż lokalu mieszkalnego podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 7%, natomiast sprzedaż miejsca postojowego w wysokości 22%.

W dniu [...] do Biura KIP w Lesznie wpłynęło wezwanie Spółki A. do usunięcia naruszenia prawa i zmiany interpretacji indywidualnej.

W ocenie Spółki A. interpretacja indywidualna została wydana w oparciu o błędne założenie, że hala garażowa stanowi pomieszczenie przynależne, a jedno miejsce postojowe jest ułamkową częścią tak rozumianego pomieszczenia. W opinii Spółki, nie można uznać, aby wielostanowiskowa hala garażowa była pomieszczeniem przynależnym z uwagi na fakt, iż hala nie przynależy do żadnego z lokali. Wnioskodawca nie będzie również sprzedawał ułamkowych części w tak rozumianym pomieszczeniu przynależnym.

Według wnioskodawcy, "przy sprzedaży lokalu mieszkalnego zlokalizowanego w budynku wielorodzinnym, właścicielowi przysługuje z mocy prawa udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali (art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali) stanowiąc jeden towar w rozumieniu przepisów ustawy o VAT." Zdaniem Spółki "nie można dzielić przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki tylko i wyłącznie z przyczyn leżących po stronie przepisów podatkowych (możliwość zastosowania różnych stawek podatku), skoro przepisy cywilnoprawne traktują taki przypadek jako jeden przedmiot sprzedaży. Miejsce postojowe w tym przypadku, nie stanowi odrębnego od gruntu przedmiotu własności."

Uzasadniając słuszność swoich argumentów spółka A powołała się na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. akt I FSK 103/05 oraz sygn. akr FSK 2480/04, a także wyrok WSA z dnia 13 września 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1052/07.

Odpowiadając na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w P. działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że przepisy ustawy o VAT wprost przewidują opodatkowanie stawką obniżoną tylko obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, natomiast miejsce postojowe, nie spełnia warunków do uznania go za część lokalu mieszkalnego, tym samym podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku.

Według organu odwoławczego miejsce postojowe należy do kategorii pomieszczeń przynależnych do lokalu, które w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż mieszkaniowe potrzeb ludzi. Zaznaczono przy tym, że pojedyncze miejsce postojowe, znajdujące się w podziemnej części hali garażowej nie może stanowić samo w sobie pomieszczenia przynależnego. Pomieszczeniem tym jest hala garażowa, jako całe pomieszczenie podziemne, w którym znajdują się poszczególne miejsca postojowe. Jedno miejsce postojowe jest więc, zdaniem organu, ułamkową częścią pomieszczenia przynależnego. Biorąc zaś pod uwagę fakt, iż sprzedaż pomieszczenia przynależnego, służącego funkcjom innym niż mieszkaniowe podlega wyłączeniu z opodatkowania stawką 7%, to sprzedaż jego części ułamkowej również podlega temu wyłączeniu, a w efekcie podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 22%.

W ocenie organu jeżeli z przepisów wynika konieczność zastosowania dwóch różnych stawek podatkowych to sprzedaż mieszkania wraz z prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego może być opodatkowana według odrębnych stawek podatkowych. Odwołanie się do przepisów cywilnoprawnych traktujących "taki przypadek jako jeden przedmiot sprzedaży" - nie znajduje, zdaniem organu, żadnego uzasadnienia z punktu widzenia przepisów o podatku od towarów i usług.

Odnosząc się do powołanych przez podatnika wyroków sądów administracyjnych Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że "stanowią one rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa."

Powyższe stanowisko Spółka A. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w P.

Podnosząc naruszenie:

1. art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust 1 oraz art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zw. z art. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali poprzez ich nieprawidłową wykładnię i uznanie, że miejsca postojowe zlokalizowane w podziemnej hali garażowej, w stosunku do których współwłaściciele zawarli umowę o podziale do korzystania (quoad usum) nie mogą być traktowane jako część nieruchomości wspólnej w rozumieniu art. 3 ustawy o własności lokali, a w konsekwencji poprzez nieprawidłowe określenie przedmiotu przyszłej sprzedaży;

2. art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust 1 oraz art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zw. z art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali poprzez jego nieprawidłową wykładnię i uznanie, że miejsce postojowe w podziemnej hali garażowej stanowi ułamkową część pomieszczenia przynależnego będącego lokalem użytkowym i w konsekwencji nieprawidłowe określenie przedmiotu przyszłej sprzedaży.

3. art. 41 ust. 12 i 12a ustawy z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług poprzez ich nieprawidłową wykładnię i uznanie, że z powołanych przepisów wynika, iż obniżonej stawce podatku VAT przy dostawie obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym podlega dostawa wyłącznie zlokalizowanych w takich obiektach lokali mieszkalnych wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służącymi bezpośrednio zaspakajaniu potrzeb mieszkaniowych. 4. art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust 1 oraz art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług poprzez ich nieprawidłową wykładnię i uznanie, że zobowiązanie sprzedającego do zawarcia umowy o sposobie korzystania z miejsca postojowego w taki sposób, by kupującemu przypadało określone miejsce postojowe do korzystania, jest czynnością, która w świetle ustawy o podatku VAT stanowi odrębny przedmiot dostawy

strona skarżąca wniosła o:

1. uchylenie zaskarżonej interpretacji,

2. uznanie w wyroku, na podstawie art. 146 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, że stanowisko Spółki A. zawarte w złożonym w dniu 25 marca 2008 r. wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji prawa podatkowego, w odpowiedzi na który to wniosek została wydana interpretacja z dnia [...] było prawidłowe, w związku z czym wnioskodawcy służy prawo i obowiązek zastosowania 7% stawki podatku VAT w przypadku sprzedaży mieszkań wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, co do której dokonano w sposób wskazany we wniosku o wydanie zaskarżonej interpretacji podziału ąuoad usum.

3. zasądzenie od Skarbu Państwa - Ministra Finansów zwrotu kosztów postępowania.

Skarżąca spółka podkreśliła, iż nie ma możliwości dokonywania obrotu samymi miejscami postojowymi, co do których poszczególnym właścicielom lokali służy prawo do wyłącznego z nich korzystania. W niniejszej sprawie dokonanie podziału quoad usum hali garażowej, nie będzie powodowało ani zmiany przeznaczenia hali garażowej, ani też nie sprawi, że hala garażowa przestanie być elementem nieruchomości wspólnej. W takim przypadku, zdaniem skarżącej, podział quoad usum nie wywoła żadnych konsekwencji w postaci obowiązku opodatkowania podatkiem VAT.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. działając w imieniu Ministra Finansów podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Na podstawie art.134 p.p.s.a. w postępowaniu sądowo – administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które to związane są z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie, a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego ( zakaz reformationis in peius ).

Skarga okazała się zasadna.

Spór w rozpatrywanej sprawie dotyczy możliwości opodatkowania jedną stawką podatkową sprzedaży mających powstać lokali mieszkalnych wraz z wyłącznym prawem do korzystania ze stanowisk postojowych w wielostanowiskowej hali garażowej w części podziemnej budynku.

Zdaniem Spółki do sprzedaży mieszkania i miejsca postojowego należy stosować jedną stawkę podatkową w wysokości 7%, natomiast w ocenie organu podatkowego, sprzedaż miejsca postojowego nie jest objęta taką samą stawką, jak lokal mieszkalny i podlega opodatkowaniu stawką podstawową wynikającą z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. dalej u.p.t.u), w wysokości 22%.

Rozważając powyższą kwestię należy w pierwszej kolejności podkreślić, że sprawa opodatkowania podatkiem VAT czynności polegających na sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wydzielonych miejsc postojowych była już przedmiotem rozpoznania Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyrokach z 22 czerwca 2005r., sygn. akt I FSK 2480/04 (LEX nr 175282) oraz sygn. akt I FSK 103/2005 (LEX nr157989) stanął na stanowisku, że sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wydzielonych miejsc postojowych, znajdujących się w danym budynku, podlegać będzie jednej stawce podatku VAT, właściwej dla lokalu mieszkalnego.

Uzasadniając powyższe NSA wskazał, że przedmiotem sprzedaży obok własności lokalu mieszkalnego jest nie garaż, czy samo miejsce postojowe, ale prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego o konkretnej powierzchni, znajdującego się w części podziemnej dla samochodu osobowego, które jest integralnie związane z prawem własności lokalu mieszkalnego. W konkretnym przypadku nie ma możliwości nabycia (a więc i zbycia) lokalu mieszkalnego bez prawa do korzystania z miejsca postojowego. Wyodrębnione miejsca postojowe nie mogą być przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży, gdyż nie stanowią samodzielnych lokali użytkowych - wydzielonych trwałymi ścianami izb w budynku (vide: R. Kabas: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług sprzedaży miejsc postojowych zbywanych wraz z lokalem mieszkalnym, Doradztwo podatkowe 2001, nr 6, s. 12).

Oznacza to z punktu widzenia przepisów podatkowych, iż sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z tak wydzielonych miejsc postojowych, znajdujących się w danym budynku, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług właściwej dla lokalu mieszkalnego (vide: T. Sławińska: Sprzedaż garaży, miejsc parkingowych i piwnic przez podmiot prowadzący działalność w zakresie budownictwa mieszkaniowego - artykuł dyskusyjny, "Doradztwo podatkowe" 2002/12/31). Nie można bowiem dzielić przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki tylko i wyłącznie z przyczyn leżących po stronie przepisów podatkowych (możliwość zastosowania różnych stawek podatku), skoro przepisy cywilnoprawne traktują taki przypadek jako jeden przedmiot sprzedaży.

Miejsce postojowe w tym przypadku nie stanowi odrębnego od gruntu przedmiotu własności (vide: G. Mularczyk: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług sprzedaży miejsc postojowych i piwnic przez podmiot prowadzący działalność w zakresie budownictwa mieszkaniowego, "Doradztwo podatkowe" 1999/6/27-28).

Skład orzekający w pełni podziela stanowisko wyrażone w powyższych wyrokach. Wprawdzie zostało ono sformułowane na gruncie art. 51 ust. 1 pkt 2 lit. c) nieobowiązującej już ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, ze zm., dalej zwana "ustawą o VAT z 1993r."), niemniej jednak unormowanie to zawiera analogiczną treść, jak powołany przez Ministra Finansów przepis § 5 ust. 1a pkt 2 rozporządzenia z 2004r., tym samym zachowuje on nadal swoją aktualność.

Sąd uznając za nieprawidłowe stanowisko Ministra Finansów wyraźnie jednak podkreśla, że pogląd swój oparł na założeniu, iż mamy do czynienia z jedną transakcją polegającą na łącznej sprzedaży - stanowiącego odrębną nieruchomość lokalu mieszkalnego oraz powiązanego z własnością tego lokalu prawa do wyłącznego korzystania z określonej powierzchni (wydzielonego, zwykle liniami poziomymi, miejsca postojowego) znajdującej się w części podziemnej budynku i stanowiącej współwłasność wszystkich właścicieli mieszkań.

Według Sądu istotne jest to, że we wniosku o interpretację indywidualną strona wyjaśniła, że chodzi jej o przyszłą sytuację, w której prawo do korzystania ze stanowisk postojowych nie będzie stanowiło odrębnego przedmiotu własności i nie może być samodzielnym przedmiotem obrotu. Innymi słowy może ono być zbywane i nabywane jedynie łącznie z lokalem mieszkalnym, do którego zostało przypisane.

W związku z powyższym za błędny zdaniem Sądu należy uznać wyrażony pogląd organów podatkowych, iż w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze swoistym rozbiciem czynności cywilnoprawnej na dwie części, tj. sprzedaży lokalu mieszkalnego oraz sprzedaży miejsca parkingowego.

W niniejszej sprawie mamy do czynienia tylko z jednym przedmiotem umowy sprzedaży. Przedmiotem obrotu nie może być tylko część budynku, o ile nie ma ona charakteru odrębnego lokalu (por. A Cisek , Rejent z 1997/10/44).

Dodatkowo podkreślić należy, że z mocy art.3 ust.1 zd.2 ustawy o własności lokali wynika, że współwłasność nieruchomości wspólnej (na którą składają się grunt oraz części budynku i urządzenia służące do wspólnego użytku właścicieli lokali jak w niniejszej sprawie pomieszczenie garażowe) ma charakter przymusowy - tzn., że nie można żądać zniesienia tej współwłasności dopóki trwa odrębna własność lokali (por. A. Doliwa, T. Mróz w Wspólnoty mieszkaniowe – podziały i łączenie, publ. Monitor prawniczy 2002/9/391). Poza tym wymaga zaznaczenia, że to od właściciela budynku mieszkalnego zależy czy uzna miejsca postojowe w garażu wielostanowiskowym za pomieszczenia stanowiące element nieruchomości wspólnej z określeniem korzystania z poszczególnych miejsc w ramach podziału quo ad usum, czy też wydzieli garaż na odrębną własność jako samodzielny lokal w rozumieniu art.2 ust.1 ustawy o własności lokali i dokona jego sprzedaży oddzielnie od lokalu mieszkalnego.

Wyodrębnione liniami części hali garażowej miejsca postojowe nie mogą być w świetle opisanego przez Spółkę przyszłego zdarzenia oraz powołanych przez organ przepisów u.w.l, jak również przepisów kodeksu cywilnego (art. 50 i art. 47 § 1) przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży, jeśli nie stanowią samodzielnych lokali. Z przepisów ustawy o VAT, na które powoływał się organ wydając zaskarżoną interpretację, nie wynika odmienne opodatkowania podatkiem VAT lokalu mieszkalnego, bądź jego części składowych, czy przynależności, nierozerwalnie z nim związanych - miejsc parkingowych w hali garażowej.

Wobec tego stwierdzić należy, że sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wyodrębnionego miejsca parkingowego znajdującego się w danym budynku podlegać będzie jednej stawce podatku VAT, która jest właściwa dla lokalu mieszkalnego – tj. stawce 7%.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł, jak w pkt. 1 sentencji wyroku. Biorąc z kolei pod uwagę skuteczność w znaczeniu mocy wiążącej dla podatnika, Sąd w pkt. III sentencji wyroku stwierdził, iż zaskarżona interpretacja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 p.p.s.a w zw. z § 14 ust 2 pkt 1 lit c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez Radce prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. z 2002r, Nr 163, poz. 1349 ), które obejmują wpis od skargi w wysokości 200,- zł, wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 240,- zł., oraz koszty opłaty skarbowej w kwocie 17 zł.

/-/ E. Brychcy /-/ M. Skwierzyńska /-/ G. Gorzan