Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1552/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2013 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

R.T. ("Skarżący") wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2013 r.

Pismem z 8 sierpnia 2019 r. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz wniósł o wyłączenie sędziego sprawozdawcy.

Zarządzeniem z 30 września 2019 r. w sprawie III SPP/Wa 490/19 starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek Skarżącego bez rozpoznania na skutek nieuzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Skarżący pismem z 18 grudnia 2019 r. wniósł kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Postanowieniem z 5 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego sprawozdawcy.

Skarżący pismem z 3 stycznia 2020 r. złożył zażalenie na postanowienie Sądu z 5 grudnia 2019 r., wnosząc ponownie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Zarządzeniem z 12 maja 2020 r. w sprawie III SPP/Wa 128/20 starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek Skarżącego z 18 grudnia 2019 r. bez rozpoznania na skutek nieuzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Zarządzeniem z 12 października 2020 r. w sprawie III SPP/Wa 301/20 referendarz sądowy pozostawił wniosek Skarżącego z 3 stycznia 2020 r. bez rozpoznania na skutek nieuzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Zarządzeniem z 2 grudnia 2020 r. Przewodnicząca Wydziału III wezwała Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł (k. 35 akt sądowych), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzeniem z 2 grudnia 2020 r. Przewodnicząca Wydziału III wezwała Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z 5 grudnia 2019 r. w kwocie 100 zł (k. 37 akt sądowych), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Odpis zarządzenia z 2 grudnia 2020 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został doręczony Skarżącemu z dniem 28 grudnia 2020 r. w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 41 akt sądowych). Skarżący wpisu sądowego od skargi nie uiścił.

Odpis zarządzenia z 2 grudnia 2020 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia został doręczony Skarżącemu z dniem 28 grudnia 2020 r. w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 41 akt sądowych). Skarżący wpisu sądowego od zażalenia nie uiścił.

Postanowieniem z 17 lutego 2021 r. Sąd odrzucił zażalenie Skarżącego na postanowienie z 5 grudnia 2019 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego sprawozdawcy od orzekania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W myśl art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako "p.p.s.a."), Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a.

Z kolei art. 73 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, czyli z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy.

Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt prawotwórczy, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja stanowi, że opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu.

Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie przesyłka zawierająca zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi była awizowana dwukrotnie. W sytuacji, gdy Skarżący przesyłki nie odebrał, należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 28 grudnia 2020 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 29 grudnia 2020 r. i upłynął z dniem 4 stycznia 2021 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. Skarżący do tego dnia nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.