Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1736/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne: Zabytki
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 36  ust. 5
journal: Dz.U. 2003 nr 162 poz 1568
law: Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2013 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2012 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na adaptację strychu I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej [...] kwotę 460 zł (czterysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. [...] w [...] jest decyzja Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] maja 2012 r. znak: [...] wydana po rozpatrzeniu odwołania skarżącej Wspólnoty od decyzji [...] Konserwatora Zabytków działającego z upoważnienia Prezydenta [...] z [...] listopada 2011 r. nr [...].

Wskazana decyzja [...] Konserwatora Zabytków wydana została po rozpatrzeniu wniosku A. i J. Z. z 11 lipca 2011 r., dotyczącego udzielenia pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku nieruchomym, tj. w budynku przy ul. [...] w [...], celem adaptacji strychu na cele mieszkalne wraz z przyłączeniem go do lokalu mieszkalnego nr [...] znajdującego się poniżej wskazanego strychu. Do wniosku wnoszący załączyli oprócz projektu adaptacji, dokumenty mające wskazywać na ich prawo do dysponowania częścią strychy w budynku przy ul. [...] w [...] w postaci uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej z 26 października 2010 r., w formie aktu notarialnego, wyrażającej zgodę na zmianę przeznaczenia części nieruchomości wspólnej i adaptację tej części przez A. i J. Z. w celu jej przyłączenia do lokalu nr [...] oraz przedwstępną umowę sprzedaży zawartą przez członków Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] a wnoszącymi – A. i J. Z. (sporządzoną także w formie aktu notarialnego – rep. [...]) z 27 października 2010 r., dotyczącą części strychu w ww. budynku.

[...] Konserwator Zabytków decyzją z [...] listopada 2011 r. nr [...] po rozpatrzeniu ww. wniosku A. i J. Z. o wydanie pozwolenia na adaptację strychu w budynku przy ul. [...] w [...], wpisanym do rejestru zabytków pod nr rej. [...] decyzją [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...] lipca 1965 r., na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 1 i art. 96 ust. 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162 poz.1568, ze zm.) oraz § 5 ust. 1 i § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 9 czerwca 2004 r. w sprawie prowadzenia prac konserwatorskich, restauratorskich, robót budowlanych, badań konserwatorskich i architektonicznych, a także innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz badań archeologicznych i poszukiwań ukrytych lub porzuconych zabytków ruchomych (Dz. U. Nr 150, poz. 1579), porozumienia z dnia 1 czerwca 2005 r., w sprawie powierzenia [...] prowadzenia niektórych spraw z zakresu właściwości Wojewody [...], realizowanych przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (Dz. Urz. Woj. [...] . Nr [...] z [...] czerwca 2005, poz. [...]) i aneksów do tego porozumienia, oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071, ze zm.), w pkt 1 - pozwolił A. i J. Z. na adaptację strychu w budynku przy ul. [...], zgodnie z Projektem adaptacji strychu na cele mieszkaniowe wraz z przyłączeniem go do lokalu nr [...] znajdującego się w budynku przy ul. [...] w [...]. Jednocześnie, w pkt 2 - określił termin wykonania prac na okres od 15 listopada 2011 r. do 31 grudnia 2012 r. W pkt 3 – wyznaczył osobę kierującą pracami, a w pkt 4 sentencji decyzji wskazał, że pozwolenie może być cofnięte lub zmienione w razie ujawnienia, po jego wydaniu, nowych okoliczności, które mogą mieć wpływ na zakres wskazanych w pozwoleniu prac. W uzasadnieniu orzeczenia organ wskazał, że przedmiotowy budynek został wpisany do rejestru zabytków, a zatem [...] Konserwator Zabytków jest uprawniony do wydania pozwolenia na powyższe działania. Wskazał następnie, że kamienica zlokalizowana przy ul. [...] powstała w latach 1828-1829, została zniszczona w 1944 r. i odbudowana po 1945 r. Załączony do wniosku projekt zakłada adaptację strychu w ww. budynku wraz z przyłączeniem go do lokalu nr [...]. W połaci dachowej od strony ul. [...] zostanie wykonane jedno okno, stanowiące kontynuację istniejącej na połaci wystawki oraz dwa okna od strony podwórza. Nowe lukarny doświetlające strych zostaną wykonane w konstrukcji drewnianej, pokryte dachówką ceramiczną, z obróbkami blacharskimi z blachy ocynkowanej, na wzór istniejących na przedmiotowych połaciach dachowych budynku. Ponadto organ podał, że w zaleceniach z 25 października 2010 r., pozytywnie zaopiniował ww. inwestycję. Postanowieniem nr [...] z [...] maja 2011 r. uzgodniono natomiast decyzję o warunkach zabudowy dla przedmiotowej realizacji.

Odwołanie od ww. decyzji wniosła Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w [...]. Podniosła, iż projekt nie uzyskał akceptacji Wspólnoty oraz, że Zarząd Wspólnoty odstąpił jednostronnie od umowy przedwstępnej sprzedaży z 27 października 2010 r. rep. [...].

Pismem procesowym z 17 grudnia 2011 r., pełnomocnik A. i J. Z. wniósł do organu II instancji o utrzymanie w mocy decyzji [...] Konserwatora Zabytków. Podniósł, że dwóch członków Zarządu Wspólnoty nadużywając swoich uprawnień, dąży do udaremnienia wykonania zawartej w formie aktu notarialnego przedwstępnej umowy sprzedaży. Wypowiedzenie przez nich wskazanej umowy, nie znajdowało jednak oparcia w odpowiedniej uchwale Wspólnoty. Przy czym, Wspólnota podjęła uchwałę o odstąpieniu od ww. przedwstępnej umowy sprzedaży, ale A. i J. Z. zaskarżyli tę uchwałę do Sądu. Sąd Okręgowy w [...] postanowieniem z [...] listopada 2011 r. postanowił o wstrzymaniu wykonania ww. uchwały Wspólnoty. Do pisma pełnomocnik załączył kopię postanowienia Sądu z [...] listopada 2011 r.

Przy piśmie z 13 marca 2012 r. pełnomocnik A. i J. Z. złożył do akt protokół przekazania powierzchni strychowej przeznaczonej do adaptacji w budynku przy ul. [...].

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją z [...] maja 2012 r., na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 1, art. 89 pkt 1 i art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568, ze zm.) oraz art. 17 pkt 2, art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu, odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów Wspólnoty zawartych w odwołaniu, organ II instancji wskazał, iż wniosek złożyli J. i A. Z., którzy na podstawie znajdującej się w aktach sprawy umowy przedwstępnej sprzedaży z [...] października 2010 r. mają prawo korzystania z przedmiotowego w sprawie strychu (§ 2 ust. 1 i 2 ww. umowy). W stosunku do zarzutu odstąpienia Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] od ww. umowy przedwstępnej sprzedaży organ podał, iż Sąd Okręgowy w [...] Wydział [...] Cywilny postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r., sygn. akt [...] wstrzymał wykonanie uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] z [...] września 2011 r. w sprawie odstąpienia od umowy przedwstępnej sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego. Tym samym organ odwoławczy stwierdził, iż zarzuty przedstawione w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie.

Organ odwoławczy wskazał następnie, że budynek przy ul. [...] został wpisany do rejestru zabytków decyzją z dnia [...] lipca 1965 r. Z tego też względu istnieje podstawa prawna do wydania w niniejszej sprawie decyzji w oparciu o art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Przewidziane we wniosku z 11 lipca 2011 r. roboty budowlane polegające na adaptacji strychu przy ul. [...] na cele mieszkaniowe wraz z przyłączeniem go do lokalu nr [...] znajdującego się w budynku przy ul. [...] w [...], nie przyczynią się zaś do utraty zabytkowych wartości ww. budynku. Planowana adaptacja poddasza nad lokalem nr [...] przewiduje doświetlenie strychu przy wykorzystaniu okna od ul. [...] oraz od podwórza. W połaci dachowej od ul. [...] zostanie wykonana jedno okno, stanowiące kontynuację istniejącej wstawki. Nowe lukarny doświetlające strych zostaną wykonane w konstrukcji drewnianej, pokryte dachówką ceramiczną z obróbkami blacharskimi z blachy ocynkowanej na wzór istniejących na przedmiotowych połaciach dachowych. Organ odwoławczy po analizie projektu adaptacji strychu na cele mieszkaniowe wraz z przyłączeniem go do lokalu nr [...] znajdującego się w budynku przy ul. [...] w [...], sporządzonego przez mgr inż. P. G., oraz akt sprawy podzielił w konsekwencji stanowisko [...] Konserwatora Zabytków wyrażone w skarżonym rozstrzygnięciu, iż wnioskowane roboty budowlane są dopuszczalne pod względem konserwatorskim.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] maja 2012 r., strona skarżąca - Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w [...] wniosła o:

1) stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Konserwatora Zabytków w całości, ewentualnie o

2) uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Konserwatora Zabytków w całości, a także o

3) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca (reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika) wskazała na naruszenie w sprawie art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz art. 7 i art. 28 w związku z art. 156 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Podniosła, iż przy wydawaniu decyzji bezpodstawnie przyjęto, że A. i J. Z. posiadają tytuł prawny do przedmiotowego strychu, a zatem mają przymiot strony. Stwierdziła, że wstrzymanie przez Sąd wykonania uchwały Wspólnoty o odstąpieniu od przedwstępnej umowy sprzedaży nie oznacza, że odstąpienie od umowy było bezskuteczne i przedwstępna umowa sprzedaży nadal wiąże strony. Oznacza jedynie, że do czasu wydania wyroku w sprawie cywilnej o uchylenie uchwały, uchwała ta nie jest wykonywana. W przypadku wydania wyroku odmawiającego uchylenia uchwały zabezpieczenie w postaci wstrzymania wykonania uchwały upadnie. Skarżąca podała przy tym, że postępowanie w sprawie uchylenia uchwały nadal się toczy, nie został jeszcze wydany wyrok, a Wspólnota złożyła zażalenie na postanowienie o wstrzymaniu wykonania uchwały.

Ponadto, skarżąca stwierdziła, że nawet wydanie wyroku uchylającego przedmiotową uchwałę nie będzie oznaczało, że odstąpienie od przedwstępnej umowy sprzedaży przez skarżącą było bezskuteczne i umowa ta będzie wiązała strony, a zatem wnioskodawcy będą mieli w sprawie przymiot strony. Powołała się w tym kontekście na oświadczenie członków Zarządu Wspólnoty o odstąpieniu od przedwstępnej umowy sprzedaży podnosząc, iż oświadczenie to było skuteczne. Wskazała w konsekwencji, że skutecznego odstąpienia od przedwstępnej umowy sprzedaży dokonano już [...] sierpnia 2011 r., kiedy to na zebraniu Wspólnoty doręczone zostało A. i J. Z. oświadczenie Zarządu o odstąpieniu. Jedynie w związku z wprowadzeniem skarżącej w błąd przez pełnomocnika państwa Z., mec. B. K., co do skuteczności odstąpienia, Wspólnota w dniu [...] września 2011 r. podjęła uchwałę o odstąpieniu i Zarząd pismem z 20 października 2011 r., doręczonym dnia 27 października 2011 r., ponownie odstąpił od tej umowy. W związku z powyższym w dniu złożenia wniosku, to jest w dniu 11 lipca 2011 r. A. i J. Z. posiadali tytuł prawny do strychu, ale już ani w dniu [...] listopada 2011 r., kiedy została wydana decyzja przez [...] Konserwatora Zabytków, ani w dniu [...] maja 2012 r., kiedy została wydana decyzja przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, tego tytułu nie mieli, a to oznacza, że obie decyzje zostały wydane osobom, które nie były stronami w sprawie.

Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Przy piśmie procesowym z 27 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącej złożył do akt kopię postanowienia Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r., sygn. akt [...] oddalającego zażalenie Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] na postanowienie Sądu Okręgowego w [...] z [...] listopada 2011 r. sygn. [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie, przy czym Sąd nie podzielił zarzutu w niej podniesionego, a dotyczącego skierowania decyzji wydanych w sprawie do osób nie będących stroną. Natomiast Sąd zgodził się ze skarżącą, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.).

Na wstępie wskazać trzeba, iż Sąd kontrolował w sprawie decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] maja 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Konserwatora Zabytków z [...] listopada 2011 r. o udzieleniu pozwolenia A. i J. Z. na adaptację strychu w budynku przy ul. [...] w [...] (wpisanym do rejestrów zabytków pod nr rej. [...], mocą decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...] lipca 1965 r.). Oba te rozstrzygnięcia wydane zostały na podstawie art. 36 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, w związku z wnioskiem A. i J. Z. z 11 lipca 2011 r. o wydanie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych w celu adaptacji strychu na cele mieszkalne i w celu przyłączenia go do lokalu nr [...] znajdującego się poniżej.

Dostrzegając powyższe wymaga w tym miejscu zauważenia, że skoro postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją zostało zainicjowane wnioskiem A. i J. Z., to nie można przyjąć, iż nie mieli oni przymiotu strony w sprawie, a w konsekwencji, że decyzje wydane w obu instancjach zostały błędnie do nich skierowane, co prowadzi do naruszenia art. 7 i art. 28 w zw. z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. Pogląd tej treści przedstawiony w skardze nie zasługuje na uwzględnienie niezależnie od tego, czy prawidłowo w sprawie przyjęto, iż A. i J. Z. spełnili wszystkie warunki do wszczęcia postępowania i uzyskania wnioskowanego pozwolenia, czy też nie. A. i J. Z. złożyli wniosek i to ich wniosek uruchomił postępowanie, a wobec tego wymagał on również załatwienia w drodze aktu administracyjnego. Tym samym orzeczenia wydane w sprawie (pozytywne lub negatywne dla wnoszących) mogły być skierowane tylko do nich jako wnioskodawców. Z pewnością, nie występuje w tym przypadku sytuacja przewidziana w ww. art. 156 § 1 pkt 4.

Następnie, trzeba też zaznaczyć, że z uwagi na zakres planowanych prac (wskazanych we wniosku i załączonej do niego dokumentacji technicznej) oraz fakt, iż prace te zostały przewidziane w budynku wpisanym do rejestru zabytków, konieczne było dla przeprowadzenia tych prac uzyskanie pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków. Stanowi o tym przepis art. 36 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy obejmujący m. in. prace polegające na budowie, przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu wpisanego do rejestru zabytków (v. art. 3 pkt 7 ustawy – Prawo budowlane). Jednocześnie w ust. 5 art. 36 ustawodawca przewidział, że wskazane w ust. 1 pozwolenie, wydaje się na wniosek osoby fizycznej lub jednostki organizacyjnej posiadającej tytuł prawny do korzystania z zabytku wpisanego do rejestru, wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, trwałego zarządu albo ograniczonego prawa rzeczowego lub stosunku zobowiązaniowego.

Spór jaki wystąpił w niniejszej sprawie dotyczy w istocie tylko tej regulacji prawnej i sprowadza się do oceny, czy wnioskodawcy niniejszego postępowania spełnili wymóg wynikający z tego przepisu.

Wskazać w tym kontekście należy, iż A. i J. Z. wnosząc o wydanie pozwolenia konserwatorskiego, złożyli do akt uchwałę nr [...] Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] z [...] października 2010 r., w formie aktu notarialnego, wyrażającą zgodę na zmianę przeznaczenia części nieruchomości wspólnej, stanowiącej obecnie część strychu nad lokalem nr [...] i adaptację tej części przez A. i J. Z. w celu jej przyłączenia do lokalu nr [...]. Złożyli także przedwstępną umowę sprzedaży zawartą przez członków Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] z wnoszącymi – A. i J. Z., sporządzoną w formie aktu notarialnego [...] października 2010 r., i dotyczącą części strychu nad lokalem nr [...] w ww. budynku. W § 2 ust. 1 tej umowy zapisano, że członkowie Zarządu w imieniu Wspólnoty zobowiązują się udostępnić kupującym opisaną część strychu, w celu jej adaptacji i przyłączenia do dotychczasowego lokalu nr [...], oraz udostępnić im możliwość podłączenia się do mediów. Zapisano również, że przekazanie ww. części strychu nastąpi na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego. W § 2 ust. 2 wskazanej umowy postanowiono zaś, że członkowie Zarządu w imieniu Wspólnoty wyrażają zgodę na zmianę przeznaczenia opisanej części strychu oraz przeprowadzenie przez kupujących przedmiotowych prac budowlanych, na warunkach i zasadach określonych w niniejszej umowie.

Wydając orzeczenie w dniu [...] listopada 2011 r. [...] Konserwator Zabytków dysponował tylko ww. dokumentami, a na ich postawie -w ocenie Sądu- mógł bezspornie przyjąć, że wnoszący o pozwolenie – A. i J. Z. spełniają warunek wynikający z cyt. powyżej art. 36 ust. 5 ustawy materialnej. Sytuacja w tej kwestii uległa zmianie na etapie postępowania odwoławczego, w którym podniesiono okoliczności mające świadczyć o tym, iż wnioskodawcy nie posiadają tytułu prawnego do korzystania z zabytku wpisanego do rejestru, tj. tytuł ten utracili. Wspólnota Mieszkaniowa, która wniosła odwołanie wskazała bowiem, iż Zarząd Wspólnoty odstąpił od przedwstępnej umowy sprzedaży zawartej z A. i J. Z.. Do akt sprawy nie włączono jednak ani powołanego w odwołaniu oświadczenia mającego taki skutek wywołać, ani powołanej przez pełnomocnika wnioskodawców (w późniejszej korespondencji) uchwały Wspólnoty (zapadłej po wskazanym oświadczeniu) o odstąpieniu od ww. przedwstępnej umowy sprzedaży. Do akt pełnomocnik wnioskodawców złożył natomiast kopię postanowienia Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. sygn. akt [...], którym orzeczono o wstrzymaniu wykonania uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] z [...] września 2011 r., w sprawie odstąpienia od umowy przedwstępnej sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego mimo wskazanych braków w aktach, powyższą okoliczność związaną z odstąpieniem od przedwstępnej umowy sprzedaży rozważył. Przyjął, że wprawdzie doszło do odstąpienia od tej umowy, ale uchwała wywołująca taki skutek została postanowieniem Sądu wstrzymana. To zaś, jak należy wnioskować na podstawie dość lakonicznego uzasadnienia decyzji organu w tej kwestii, ma świadczyć o tym, iż wymóg wynikający z art. 36 ust. 5 został spełniony.

Zdaniem Sądu, taka ocena sprawy jest wadliwa, albowiem nie uwzględnia wszystkich jej aspektów.

Minister Kultury analizując sprawę nie dostrzegł, że postanowienie Sądu o wstrzymaniu wykonania uchwały Wspólnoty o odstąpieniu od przedwstępnej umowy sprzedaży nie oznacza, że do odstąpienia od wskazanej umowy nie doszło. Postanowienie Sądu Okręgowego w [...] z [...] listopada 2011 r., wydane w oparciu o art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.), tylko czasowo wstrzymało jej wykonanie. To zaś oznacza, że dopóki Sąd nie wyda orzeczenia w sprawie zgodności uchwały Wspólnoty o odstąpieniu od przedwstępnej umowy sprzedaży, z której wnioskodawcy – A. i J. Z. wywodzą swój tytuł prawny do korzystania z części strychu w budynku przy ul. [...] w [...], nie jest możliwe ustalenie czy mają oni tytuł prawny do korzystania z zabytku. Treść skargi i pismo procesowe stanowiące jej uzupełnienie wskazują na to, iż sprawa dotycząca zgodności uchwały Wspólnoty o odstąpieniu nadal nie została rozstrzygnięcia przez Sąd Okręgowy w [...]. Zapadło jedynie postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...] podtrzymujące postanowienie Sądu Okręgowego w [...] o wstrzymaniu wykonania kwestionowanej uchwały. Na obecnym etapie, ocena sprawy w kontekście art. 36 ust. 5 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami nie jest więc możliwa. Wskazany przepis wyraźnie zaś stanowi, że pozwolenie konserwatorskie wydaje się tylko na wniosek, a nadto – uprawnionym do złożenia tego wniosku jest podmiot posiadający tytuł prawny do korzystania z zabytku wpisanego do rejestru. Tylko więc po bezspornym ustaleniu, że wniosek pochodzi podmiotu legitymującego się wskazanym tytułem, możliwe jest jego pozytywne załatwienie.

Dostrzegając powyższe Sąd w konsekwencji stwierdza, iż Minister Kultury zbyt pochopnie przyjął, że wniosek pochodzi od osób spełniających warunek z art. 36 ust. 5 ustawy materialnej, a okoliczności podnoszone przez Wspólnotę tej oceny nie zmieniają. Zdaniem Sądu, okoliczności sprawy nie pozwalały na dokonanie takiej oceny, nadto – uzasadniały rozważenie i ewentualne zastosowanie art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu, zgodnie z którym organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Zaznaczyć przy tym trzeba, iż w ww. przepisie Kodeksu mowa o zagadnieniu wstępnym, przez które należy rozumieć okoliczność warunkującą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Do czasu jego rozstrzygnięcia istnieje przeszkoda w rozstrzygnięciu sprawy. Przeszkoda ta musi mieć bezpośredni wpływ na sprawę, jej usunięcie jest więc konieczne dla umożliwienia dalszego biegu sprawy i jej merytorycznego załatwienia.

Z tych też przyczyn Sąd uznał, iż kwestionowana decyzja nie może pozostać w obrocie prawnym, albowiem przedstawiona w niej ocena w kontekście art. 36 ust. 5 ustawy materialnej jest niepełna, oparta na aktach zawierających w tej materii braki, nadto – nie uwzględniająca ww. art. 97 Kodeksu, co świadczy o naruszeniu wskazanych przepisów, a także art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ostatnio wymienionej ustawy.

Rozpatrując ponownie sprawę Minister Kultury winien uwzględnić powyższe uwagi Sądu, i w pierwszej kolejności uzupełnić akta o dokumenty, które zdaniem stron postępowania spowodowały odstąpienie od przedwstępnej umowy sprzedaży (uchwałę Wspólnoty z [...] września 2011 r., oświadczenie Zarządu Wspólnoty z 20 października 2011 r.).

Na koniec, w kontekście treści skargi, Sąd dodatkowo zauważa, iż nie mógł w sprawie odnieść się do skuteczności oświadczenia Zarządu Wspólnoty z 18 sierpnia 2011 r., a właściwie – jego znaczenia w sprawie, albowiem dokument taki nie znajduje się w aktach administracyjnych. Na marginesie można jedynie podnieść, że skoro sama Wspólnota pomimo tego oświadczenia, podjęła w dniu [...] września 2011 r. uchwałę o odstąpieniu od przedwstępnej umowy sprzedaży, to tym samym uznała, że skuteczność tego oświadczenia była co najmniej wątpliwa.

Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 wskazanej ustawy.