Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2148/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175, art. 177 par 1, art.  178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, , po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty z dnia 29 grudnia 2013 r. na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za styczeń i grudzień 2013 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

J. P. , dalej jako Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty z dnia 29 grudnia 2013 r. na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za styczeń i grudzień 2013 r.

Postanowieniem z dnia 4 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącego .

Pełnomocnik Skarżącej pismem nadanym 15 września 2014 r., zatytułowanym "Zażalenie pełnomocnika - podatnika na Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2014 r." złożył sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od ww. postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., zwana dalej "p.p.s.a") wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej. Kontrola ta obejmuje zbadanie zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalność oraz dochowanie wymogów formalnych.

W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z kolei z art. 175 § 2 p.p.s.a. wynika, że tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje w sytuacji, gdy skargę sporządził sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Zgodnie natomiast z art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych.

Zatem z cytowanych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do sądu skarg kasacyjnych, które nie zostały sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w tych przepisach.

Sąd, przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy stwierdził, że skargę kasacyjną sporządził osobiście pełnomocnik Skarżącej, pomimo pouczenia jej, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego ewentualnie sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, a także przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych.

Z akt sprawy nie wynika, aby pełnomocnik Skarżącej był adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, albo spełniał inne ww. kryteria zawodowe. Ponadto na takie okoliczności pełnomocnik Skarżącej nie powoływał się ani w skardze kasacyjnej, ani w toku postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym stwierdzić należało, że skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika, zatem jest ona niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 178 ab initio p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.

Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 175 i art. 177 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji