Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 583/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-08-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi A.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Odpowiadając na wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości

100 zł, wystosowane w tej i w dwóch innych sprawach, skarżąca wniosła

o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podkreśliła, że od dłuższego czasu jest osobą bezrobotną, pozostającą na utrzymaniu męża, który jest emerytem. Wyliczyła też stałe wydatki ponoszone w ramach jej gospodarstwa domowego, uwzględniając pośród nich m.in. koszty leczenia wynoszące około 250 zł miesięcznie,

i zastrzegając, iż na pozostałe cele życiowe przeznacza taką kwotę, "jak budżet pozwala". We wniosku nie wskazano żadnego majątku poza nieruchomością, na której skarżąca zamieszkuje, oraz niewielkim użytkiem rolnym, posiadanym przez jej małżonka we współwłasności z siostrą.

Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczyni przedstawiła dokumenty, które generalnie potwierdzają powyższe okoliczności, w szczególności: potwierdzenie wypłaty emerytury jej męża (w lipcu bieżącego roku wypłacono mu 2023 zł), zaświadczenie wystawione przez urząd pracy w dniu 8 sierpnia 2012 r. (według niego skarżąca jest zarejestrowana jako bezrobotna od dnia 12 listopada 2009 r., a zasiłek pobierała do dnia 11 maja 2010 r.), kopię zeznania podatkowego złożonego przez nią wspólnie z małżonkiem za ubiegły rok (tylko małżonek wykazał przychody, w tym ze stosunku pracy w wysokości 18.941,30 zł), świadectwo pracy tego małżonka z dnia 31 stycznia 2012 r. i orzeczenie o stopniu jego niepełnosprawności z dnia 1 marca 2012 r. (został on zaliczony do lekkiego stopnia niepełnosprawności i uznany za osobę mającą obniżoną zdolność do wykonywania pracy) oraz kopie faktur i potwierdzeń zapłaty opłat związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego.

Ponadto skarżąca oświadczyła, że ani ona, ani jej mąż nie posiadają rachunków bankowych oraz że nie dysponują rachunkami dotyczącymi kosztów leczenia i zakupu węgla.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie rozpoznającego wniosek skarżąca w dostatecznym stopniu wykazała, że powyższa przesłanka w jej przypadku została spełniona. Jest ona bowiem osobą bezrobotną, nie uzyskującą żadnych dochodów i pozostającą tym samym na utrzymaniu małżonka. Przedkładając kopie świadectwa pracy, uprawdopodobniła również, iż małżonek ów obecnie nie pracuje zarobkowo. Nie bez znaczenia jest przy tym treść dołączonego orzeczenia o jego niepełnosprawności, zwłaszcza zawarte w niej stwierdzenie o obniżonej zdolności do wykonywania pracy. Pozwala on wszak przyjąć, że po ustaniu dotychczasowego stosunku pracy nie podjął on kolejnego zajęcia zarobkowego oraz że w gospodarstwie domowym skarżącej istotnie są ponoszone wydatki na leczenie, których nie potrafiła ona udokumentować, nie zachowując wydanych w tym zakresie rachunków czy paragonów.

Podsumowując, nie ulega wątpliwości, iż w takim stanie rzeczy emerytura małżonka skarżącej może nie wystarczyć na pokrycie zarówno wszystkich kosztów niezbędnego utrzymania, jak i kosztów sądowych. Koszty te, chociaż najniższe spośród znanych w procedurze sądowoadministracyjnej, musiałyby być zresztą jednocześnie opłacone w trzech sprawach wnioskodawczyni, czego także nie można tracić z pola widzenia. Podnosi to przecież niebezpieczeństwo, iż wydatek na ten cel mógłby wiązać się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego

Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258

§ 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.