Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 366/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Przybielski, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.),, Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski, Protokolant Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia określonych dokumentów 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 listopada 2004 r., nr [...], 2. określa, że opisane w pkt. 1 decyzje nie mogą być wykonane.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 4 listopada 2004 r., na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 51 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 50 ust. 1 pkt 4 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016 ze zm.) nakazał J. K. dostarczyć 4 egzemplarze projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, segmentu bliźniaka, usytuowanego na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w R., uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

W uzasadnieniu organ wskazał, że działając na wniosek J. K. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie parteru, usytuowanego w R., przy ul. [...], w dniu 17 września 2004 r. przeprowadził obowiązkową kontrolę wyżej wymienionej nieruchomości.

Po dokonaniu oględzin stwierdzono, że realizowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 2 lutego 1998 r. wydanej przez Burmistrza Miasta obiekt wykonano niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Odstępstwa polegały na: zabudowie wnęki głównego wejścia do budynku, zmianie wymiarów i ilości okien w elewacji zachodniej i południowej, dokonano także zmiany przeznaczenia pomieszczenia gospodarczego na łazienkę, wykonano odrębne wejście z mieszkania do kotłowni w przewidywanym magazynku, dodatkowo wykonano kanał naprawczy w garażu.

Ponadto ustalono, że inwestor wykonał zbiornik na ścieki, którego lokalizacja została wykreślona z zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki. Udzielone pozwolenie na budowę przewidywało bowiem podłączenie do kanalizacji sanitarnej.

Decyzją z dnia 21 października 2004 r. odmówiono J. K. wydania pozwolenia na użytkowanie parteru budynku mieszkalnego, a organ nadzoru budowlanego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie doprowadzenia wykonanego budynku do stanu zgodnego z prawem.

W związku z tym, że dokonane przez właściciela zmiany, w ocenie organu, w sposób istotny odbiegały od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, postanowieniem z dnia 4 listopada 2004r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał J. K. wstrzymać prowadzenie robót budowlanych w przedmiotowym budynku, oraz dostarczyć 4 egzemplarze projektu budowlanego zamiennego budynku uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem..

Odwołanie od decyzji nakazującej wykonanie projektu wniosła J. K. żądając jej uchylenia.

Odwołująca nie zgodziła się ze stwierdzeniem organu, że wykonanie dodatkowego wejścia do kotłowni, czy wykonanie w pomieszczeniu pierwotnie przewidzianym na gospodarcze łazienki oraz zmiana okien stanowi istotne odstępstwo.

Odnosząc się natomiast do zarzutu samowolnego wybudowania szamba strona postępowania wskazała, że decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia 2 lutego 1998 r. przewidywała możliwość wybudowania tymczasowego zbiornika na ścieki zgodnie z ustaleniami zatwierdzonego projektu budowlanego.

W odwołaniu zakwestionowano także zasadność przeprowadzonej przez organ nadzoru kontroli przedmiotowego obiektu budowlanego w dniu 19 września 2004 r., wywodząc, że przepisy prawa budowlanego nie przewidują obowiązkowych kontroli budynków jednorodzinnych.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 16 marca 2005 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 51 ust. 1 pkt 3, art. 80 ust. 2 pkt. 2, art. 83 ust. 2 ustawy - Prawo Budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożonych obowiązków oraz uchylił w części dotyczącej terminu ich wykonania ustalając ten termin na dzień 30 czerwca 2005 r.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w przypadku istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę właściwy organ nakłada na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, natomiast przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.

Organ drugiej instancji na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz powyższych przepisów uznał, że podjęte zaskarżoną decyzją rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego było prawnie uzasadnione. Z uwagi jednakże na skrócenie terminu przedłożenia dokumentacji w związku z prowadzonym postępowaniem odwoławczym organ II instancji uchylił zaskarżoną decyzję w tej części i ustalił nowy termin wykonania obowiązku do dnia 30 czerwca 2005r.

Odnosząc się do argumentów zawartych w odwołaniu organ II instancji wyjaśnił, iż zgodnie z art. 36 a ust. 5 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, jakakolwiek zmiana charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości, liczby kondygnacji i elewacji jest w każdym wypadku istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego.

W toku prowadzonego postępowania organ I instancji ustalił zaś, że w przedmiotowym obiekcie dokonano zabudowy wnęki głównego wejścia do budynku oraz zmieniono wymiary i ilość okien w elewacji zachodniej i południowej budynku. Powyższe zmiany elewacji stanowią w rozumieniu art. 36 a ust. 5 Prawa budowlanego istotne odstępstwo, które zgodnie z art. 36 a ust.1 było dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.

Pozostałe zmiany dokonane wewnątrz budynku organ uznał za nieistotne odstępstwa, a ich wykonanie nie było przyczyną wszczęcia postępowania w trybie przepisów art. 50 i 51 Prawa budowlanego.

Organ wyjaśnił ponadto, że w myśl art. 55 pkt 3 jeżeli przystąpienie do użytkowania ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych inwestor przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego obowiązany jest uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie.

Skarżąca J. K. wnioskiem z dnia 30 sierpnia 2004r. wystąpiła do organu nadzoru budowlanego o udzielenie pozwolenia na użytkowanie parteru budynku mieszkalnego co uzasadniało w myśl art. 57 ust. 6 Prawa budowlanego z 1994r. konieczność przeprowadzenia obowiązkowej kontroli, kwestionowany przez skarżącą w treści odwołania.

Skargę na powyższą decyzję wniosła J. K. żądając jej uchylenia oraz ponawiając argumentację zawartą w uzasadnieniu odwołania.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).

W postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniu podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.).

Rozpoznając sprawę sąd administracyjny ocenia, czy zaskarżona decyzja jest zgodna prawem, przy czym sąd ten rozważa wyłącznie prawo obowiązujące w dniu wydania decyzji jak i stan sprawy istniejący na dzień wydania decyzji (por. wyrok NSA z dnia 14 stycznia 1999 r., III SA 4731/97 - Lex nr 37180).

Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 par. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W przedmiotowej sprawie skarga jest zasadna.

Jedną z najważniejszych kwestii w postępowaniu administracyjnym jest dokładne i rzetelne ustalenie kręgu podmiotów, którym przysługuje przymiot strony w prowadzonym postępowaniu. Z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jednoznacznie wynika, że organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 10 § 1 k.p.a).

Zaniedbanie tego obowiązku ma doniosłe konsekwencje dla postępowania naznaczonego takim niedopatrzeniem.

W myśl art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,

Organ administracji jest zatem obowiązany z urzędu ustalić, kto ma w danej sprawie interes prawny lub obowiązek. Nawet w przypadku wszczęcia postępowania na wniosek strony, organ administracyjny nie może tylko jej gwarantować udziału w postępowaniu, lecz obowiązany jest ustalić, czy w danej sprawie mają prawnie chronione interesy również inne jednostki.

Ponadto organ, wszczynając postępowanie z urzędu lub na wniosek strony, obowiązany jest zawiadomić o wszczęciu postępowania wszystkie osoby będące, zgodnie z art. 28 k.p.a., stronami w sprawie (por. wyrok NSA z 26 czerwca 1998 r., I SA/Lu 684/97, LEX nr 34726).

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że właścicielami działki nr [...] obręb [...] w R. są J. i W. K.

Mimo to organy zapewniły czynny udział w postępowaniu administracyjnym jedynie J. K., którą informowano o podejmowanych przez organy czynnościach oraz doręczono jej decyzje organu I i II instancji.

Pominięto natomiast współwłaściciela – W. K.

Gwarantowana w art. 10 § 1 kpa zasada czynnego udziału strony w postępowaniu, obliguje organ prowadzący postępowanie do stworzenia stronie prawnych możliwości podejmowania czynności procesowych w obronie swoich interesów. Aby uchronić się od zarzutu niezapewnienia stronie udziału w postępowaniu organ powinien zawiadomić ją o wszczęciu postępowania na wniosek innej strony oraz wezwać do udziału w czynnościach postępowania wyjaśniającego. Niedopuszczenie strony do udziału w postępowaniu skutkuje naruszeniem prawa obligującym do wznowienia postępowania z powodu wypełnienia przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa (por. wyrok NSA z dnia 19 czerwca 1998 r., I SA/Lu 652/97, LEX nr 34721).

Powyższe względy przesądziły o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ja decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 listopada 2004 r.

W drugiej kolejności rozważeniu podlegała również kwestia prawidłowości i zasadności zastosowania przez organ I i II instancji przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, który stanowi, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.

Jak wynika z akt sprawy J. K. pismem z dnia 30 sierpnia 2004 r. zawiadomiła Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zakończeniu budowy parteru domu jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...] w R., przy ul. [...], wnosząc o udzielenia pozwolenia na użytkowanie.

W dniu 1 września 2004 r. organ przeprowadził kontrolę, w wyniku której stwierdzono, że w trakcie budowy doszło do odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego.

Odstępstwa opisano na stornie 3 protokołu i skategoryzowano je jako:

1. istotne: "zabudowa wnęki głównego wejścia do budynku, zmiana wymiarów i ilości okien w elewacji zachodniej i południowej" oraz

2. nieistotne: "zmiana pomieszczenia gospodarczego na łazienkę, wykonanie odrębnego wejścia z mieszkania do kotłowni oraz kanału w projektowanym magazynku".

W związku ze stwierdzeniem istotnych odstępstw organ wstrzymał postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego), a następnie wydał decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nakazując J. K. dostarczyć 4 egzemplarze projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, segmentu bliźniaka, usytuowanego na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w R., uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Podstawową kwestią w rozpatrywanej sprawie jest ustalenie, czy zaistniałe odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego można uznać za istotne, bowiem odmienne ustalenia prowadzą w konsekwencji do stwierdzenia niezasadności zastosowania w przedmiotowej sprawie art. 51 Prawa budowlanego.

W tym miejscu należy rozważyć definicję pojęcia "istotne odstępstwa" zawartego w art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.

Jak wynika bowiem z treści przytoczonego wyżej przepisu nałożenie na inwestora określonych tym przepisie obowiązków poprzedzone być musi ustaleniem, iż prowadzi on roboty budowlane lub je wykonał z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę.

Jak wynika z uzasadnienia obu decyzji organy I i II instancji wartościując stwierdzone pod czas kontroli odstępstwa posiłkowały się treścią przepisu art. 36 a ust. 5 Prawa budowlanego.

Ustawodawca po zmianie Prawa budowlanego ustawą z dnia 16 kwietnia 2004. wprowadził do tej ustawy przepis art. 36 a ust. 5 w którym zawarł regulację dotyczącą konieczności uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę w przypadku gdy planowane zmiany projektu są nieistotne ale dotyczą:

- zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu,

- charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji,

- zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu przez osoby niepełnosprawne,

- zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu lub jego części,

- ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

oraz nie wymagają uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów wymaganych przepisami szczególnymi.

Ustawodawca nie zdefiniował natomiast w art. 51 Prawa budowlanego, co należy uznać za istotne odstępstwa, warunkujące zastosowanie postępowania określonego w tym artykule. Nie wskazał również, iż w związku z tym brakiem organy mają sięgnąć automatycznie do definicji zawartej w art. 36 a ust. 5 tego Prawa.

Określone w art. 36 a i 51 Prawa budowlanego postępowania są bowiem postępowaniami odrębnymi, dotyczącymi odmiennych sytuacji, charakteryzująch się innymi przesłankami.

Brak zdefiniowania pojęcia istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu w przepisie art. 51 ust. 1 pkt 3 uzasadnia natomiast sięgnięcie przez organ do bogatego do orzecznictwa sądów administracyjnych, które w tej kwestii ustaliły jednoznaczne stanowisko w kwestii, co należy uznać za istotne odstąpienie.

Sądy administracyjne przyjęły pogląd, że takim istotnym odstępstwem jest miedzy innymi naruszenie przepisów techniczno budowlanych, obowiązujących Polskich Norm oraz odstąpienie zmieniające usytuowanie, przeznaczenie obiektu budowlanego, czy też naruszenie interesów osób trzecich w rozumieniu art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego, zamiana jakościowa obiektu budowlanego, spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi imienia, bądź zagrożenia dla środowiska (por. wyrok NSA z dnia 12 marca 202 r., sygn. akt SA/Rz 855/00, nie publ.).

W przypadku ustalania, czy dane odstępstwo jest istotne, czy też nie należy pamiętać, że samo wystąpienie zmian w elewacji obiektu budowlanego nie musi automatycznie stanowić odstąpienia istotnego. Należy bowiem zbadać, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, czy zabudowa wnęki głównego wejścia do budynku, zmiana wymiarów i ilości okien w elewacji zachodniej i południowej narusza np. przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.).

Należy również wskazać, iż organ nietrafnie posługiwał się w niniejszej sprawie przepisem art. 36 a Prawa budowlanego, bowiem jak wynika z treści tegoż przepisu może być on stosowany tylko w trakcie prowadzonej budowy (art. 36 a ust. 2). W przedmiotowej sprawie z materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że budowa etapu parteru została zakończona. Posługując się wyrażeniem "zakończona budowa" należy je rozumieć jako faktyczne zakończenie robót budowlanych, a nie jako zakończenie w sensie prawnym. Roboty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 7 oznaczają budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

Jak wynika z protokołu kontrolnego z dnia 17 września 2004 r. inwestorowi pozostały do przeprowadzenia jedynie roboty wykończeniowe i izolacyjne, które nie wchodzą w zakres art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego.

W przedmiotowej sprawie brak rozważań organów obu instancji w przedmiocie uznania stwierdzonych odstąpień za istotne. Organy bez rzetelnego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego bezwarunkowo przyjęły, iż jakiekolwiek odstępstwa polegające na zmianach elewacji są odstąpieniem istotnym. Brak natomiast w sprawie uzasadnienia dlaczego organ uznał dane odstępstwo za istotne.

W ocenie Sądu ustalenia dokonane przez ograny w świetle materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie oraz ocena dowodów nie były dostatecznie wyczerpujące, by potwierdzić prawidłowość stanowiska zajętego przez oba organy co do zaistnienia podstaw do zastosowania przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Tym samym postępowanie administracyjne przeprowadzone zostało wadliwie, z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 i art. 80 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Organ prowadzący postępowanie administracyjne, czy to w I instancji czy w II instancji, obowiązany jest przestrzegać zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 k.p.a. Oznacza to, że powinien podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W tym kontekście należy uznać, że organ pierwszej instancji a także organ odwoławczy nie rozważył wszechstronnie materiału dowodowego przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Ograniczył się bowiem do analizy stanu faktycznego wywołanego opisaną wyżej decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 listopada 2004 r. i jej skutków prawnych.

Treść zaskarżonych rozstrzygnięć i ich uzasadnienia w zestawieniu z zarzutami strony skarżącej uprawniają do stwierdzenia, iż nie dążono do wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy. Zaskarżone decyzje wydano zatem z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 k.p.a. i naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpatrując sprawę właściwy organ winien kierować się wskazówkami przytoczonymi powyżej. Istotnym będzie ustalenie, czy roboty budowlane wykonane zostały przez inwestora na działce nr [...] w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projekt budowlanego. Organ powinien dokładnie i wyczerpująco ustalić charakter jaki miały odstępstwa - istotny czy nieistotny, w rozumieniu art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Ponadto organy zobowiązane są zapewnić zarówno J. jak i W. K. pełny udział w toczącym się postępowaniu.

Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 lit. a, b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, określając na podstawie przepisu art. 152 ,że powyższe decyzje nie mogą być wykonane.