Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 310/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6262 Radni
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżone zażaleniem postanowienie Sądu art. 195 p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska - Wojnar po rozpoznaniu w dniu 22 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2022 r., sygn.akt III SA/Wr 310/21 odrzucającego zażalenie w sprawie ze skargi M. B. na uchwałę Rady Miejskiej w S. – Z. z dnia (...) lutego 2021 r. , nr (...) w przedmiocie odwołania radnego Michała K. B. z funkcji Przewodniczącego Rady Miejskiej w S. – Z. postanawia: I. uchylić zaskarżone postanowienie. II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 5 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie strony skarżącej od postanowienia Sądu z dnia 14 kwietnia 2022 r. odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Sąd wskazał, że zażalenie podlegało odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych poprzez podpisanie zażalenia oraz nadesłanie jego podpisanego odpisu. W orzeczeniu wskazano, że mimo wysłania wezwania do uzupełnienia braków formalnych na adres wskazany w skardze, przesyłka została awizowana po raz pierwszy 26 maja 2022 r., po raz drugi 3 czerwca 2022 r. Przesyłkę pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia stwierdzonym na dzień 9 czerwca 2022 r.

Pismem z 4 sierpnia 2022 r. strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Zaskarżonemu postanowieniu strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 73 § 2-4 p.p.s.a. i art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wyrażające się w błędnym przyjęciu, iż wezwanie do uzupełnienia zażalenia zostało skutecznie doręczone skarżącemu, który nie uzupełnił jego braków w zakreślonym terminie, w sytuacji, gdy nie pozostawiono w skrzynce skarżącego zawiadomienia o złożeniu kierowanej do niego korespondencji w urzędzie pocztowym, a zatem nie wiedział on o wysłaniu do niego wezwania i nie mógł uzupełnić braków zażalenia. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienie w całości oraz o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z załączonych dokumentów oraz zdjęć na okoliczność braku pozostawienia zawiadomienia o korespondencji kierowanej do skarżącego.

W dalszej części uzasadnienia zażalenia strona skarżąca wskazała, że, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz koperty z pismem, listonosz wskazał, iż o korespondencji pozostawił zawiadomienie w dniu 26 maja 2022 r. "w drzwiach adresata". Strona skarżąca wskazała, że zgodnie z art. 73 § 3 p.p.s.a. awizo można pozostawić na drzwiach mieszkania tylko wówczas, gdy nie jest możliwe jego pozostawienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Tymczasem na nieruchomości skarżącego bezpośrednio przy furtce znajduje się łatwo dostępna skrzynka. Po drugie, w przedmiotowej sprawie nie jest możliwe, że listonosz pozostawił awizo na drzwiach mieszkania, gdyż w tym celu musiałby albo zostać wpuszczony przez skarżącego albo przez jego żonę (a wówczas nie byłoby konieczne awizowanie) albo przeskoczyć przez płot (dom znajduje się w znacznej odległości od furtki). W ocenie skarżącego listonosz prawdopodobnie z nieznanych przyczyn nie zostawił pierwszego i drugiego zawiadomienia albo zostawił je wciśnięte w furtkę, a następnie zostało ono zwiane przez wiatr.

Do przedmiotowego zażalenia skarżący dołączył oświadczenie żony – J.B. o braku awiza, a także reklamację z (...) sierpnia 2022 r. dotyczącą doręczenia przesyłki sądowej o nr (...)oraz zdjęcia nieruchomości, na której adres została nadana przesyłka.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zażalenie podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

Jak wynika z treści art. 195 § 2 p.p.s.a., uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Podstawą uchylenia zaskarżonego postanowienia mogą być zatem przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", nie budząca wątpliwości i była zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia.

W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o art. 73 § 1 p.p.s.a., dotyczącej tzw. fikcji doręczenia. Uznano, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia została skutecznie doręczona. W tym miejscu należy dodać, że doręczenie uregulowane w art. 73 p.p.s.a. może mieć miejsce w razie niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy lub zastępczy. Fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia. Doręczenie jest oparte na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane.

Jak wynika z akt sądowych, na kopercie (karta nr 132), w której znajdowało się wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, wskazano, że przesyłka została awizowana po raz pierwszy 26 maja 2022 r. oraz po raz drugi 3 czerwca 2022 r. Na formularzu potwierdzenia odbioru listonosz doręczający przesyłkę wskazał, że "przesyłki nie doręczono w sposób określony w pkt 1, przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej w S.Z. o czym w dniu 26 maja 2022 r. umieszczono zawiadomienie w drzwiach adresata".

Zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.

Na zdjęciach załączonych do zażalenia, wyraźnie widać, że nieruchomość strony skarżącej jest ogrodzona płotem. Na furtce w widocznym miejscu jest umieszczona skrzynka pocztowa. Mimo to osoba doręczająca przesyłkę wskazała, że pozostawiła zawiadomienie o przesyłce "w drzwiach adresata". Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a. pozostawienie zawiadomienia w drzwiach adresata jest dopuszczalne, tylko wówczas, gdy nie ma możliwości jego pozostawienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Co do zasady bowiem zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej, w myśl art. 73 § 2 p.p.s.a. powinno nastąpić przez jego umieszczenie w skrzynce oddawczej. Dopiero gdy ten sposób zawiadomienia nie jest możliwy, informację należy umieścić w jednym z miejsc wskazanych w powołanym przepisie.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że adresat pisma nie został prawidłowo zawiadomiony o przesyłce. Oznacza to, że nie można przyjąć, iż przesyłka została skutecznie doręczona zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a. W tej sytuacji termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia nie rozpoczął biegu, a w konsekwencji brak było podstaw do odrzucenia zażalenia.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 225 p.p.s.a.