Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SAB/Wa 2/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6301 Wiążąca informacja taryfowa (VIT)
658
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w P. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w przedmiocie wniosku o udzielenie wiążącej informacji taryfowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S. w P. (dalej jako: "skarżąca", "strona" lub "spółka"), zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 25 lutego 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (dalej jako: "organ" lub "Dyrektor IAS") w sprawie wniosku o udzielenie wiążącej informacji taryfowej.

W treści skargi skarżąca wyjaśniła, iż w odpowiedzi na wniosek strony o wydanie Wiążącej Informacji Taryfowej (dalej jako: "WIT") organ poinformował spółkę, że wniosek nie został przyjęty. Zdaniem strony w związku z kategoryczną tezą ww. pisma, niecelowym było ponaglenie organu wzywające do terminowego załatwienia sprawy.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna.

Z dniem 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), którą wprowadzono m.in. szereg istotnych zmian w procedurze administracyjnej oraz sądowoadministracyjnej.

Na mocy powołanej ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. nowe brzmienie otrzymał m.in. art. 52 § 2 oraz art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.").

Stosownie do treści art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2).

Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest więc podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Przy czym w przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie ponaglenia.

Na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. z 2018 r., poz. 167 ze zm.) do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12, art. 138a § 4, art. 141-143, art. 168, art. 170 oraz działu IV rozdziałów 2, 5, 6, 9, 10, 11 - z wyłączeniem art. 200, oraz rozdziałów 21-23 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, a do odwołań stosuje się odpowiednio także przepisy art. 140 § 1, art. 162 § 1-3, art. 163 § 2, art. 169 § 1 i 1a, art. 210 § 1 pkt 1-6 i 8 oraz § 2, art. 220, art. 221, art. 222, art. 223, art. 226-229, art. 232, art. 233 § 1 i 2, art. 234 oraz art. 234a tej ustawy.

Zgodnie zaś z art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, dalej jako: "o.p.") na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do:

1) organu podatkowego wyższego stopnia;

2) dyrektora izby administracji skarbowej, jeżeli sprawa dotyczy rozpatrywania odwołań od decyzji, o których mowa w art. 83 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, wydanych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego;

3) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby administracji skarbowej.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność Dyrektora IAS nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 141o.p. – nie wniosła ponaglenia do właściwego organu, na co jednoznacznie wskazuje analiza akt administracyjnych sprawy jak i treść skargi.

W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że złożona skarga z 25 lutego 2019 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Ponadto wyjaśnić należy, że pomimo odrzucenia niniejszej skargi z uwagi na niewyczerpanie trybu, strona, po uprzednim wniesieniu ponaglenia, o którym mowa w art. 141 o.p., uprawniona będzie do ponownego wniesienia przedmiotowej skargi.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.