Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 302/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2004-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 25 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Włodzimierz Witold Kędzierski (spr.), Sędziowie sędzia NSA Józef Orzel, asesor WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2004 r. sprawy ze skargi Spółki jawnej "R." [...] – w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1999 roku oddala skargę


UZASADNIENIE

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. decyzją z dnia [...].04.2003 r. określił "R." spółce jawnej w B. ([...]) zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za czerwiec i grudzień 1999 r. w innej wysokości od wykazanego w deklaracjach VAT.

Podstawą określenia zobowiązania w podatku VAT za grudzień 1999 r. w innej wysokości niż wykazano w deklaracji VAT było zakwestionowanie zasadności obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturze VAT dotyczącej zakupu samochodu Honda C. Organ ustalił, że 21.12.1999 r. salon Hondy "M." Sp. z o.o. w B. sprzedała pojazd PHU "V." K. M. w E. Dnia 22.12.1999 r. PHU "V." K. M. sprzedało samochód spółce cywilnej I. [...] w K. Do tej daty samochód Honda C. traktowany był jako samochód osobowy. Dnia 24 grudnia 1999 r. Spółka cywilna I [...] w K. sprzedaje ten sam samochód PHU "V." K. M., ale zarejestrowany już jako samochód ciężarowy.

W myśl umowy przekazu z 27.12.1999 r. zawartej pomiędzy PHU "V." K. M. w E. a Spółką jawną "R." w S., Spółka ta została upoważniona do dokonania zapłaty salonowi Hondy "M." w B. należności za dostawę samochodu Honda C.

Oceniając zebrany w sprawie materiał organ stwierdził, że Spółka jawna "R."

w S. faktycznie dokonała zakupu samochodu Honda C. u dealera Hondy w salonie "M." Spółki z o.o. w B., a nie firmy PHU "V." w E., która to firma wystawiła 27.12.1999 r. fakturę Nr [...], w oparciu o którą spółka jawna "R." w S. dokonała odliczenia podatku VAT – wykazanego w tej fakturze. Zdaniem organu wymieniona wyżej faktura nie potwierdza czynności, która faktycznie została dokonana, a zatem zgodnie z przepisem § 54 ust. 4 pkt 5 lit. "a" rozporządzenia Ministra Finansów z 15.12.1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.. U. Nr 156, poz. 1024 ze zm.) spółka jawna "R." w S. nie mogła obniżyć podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z faktury zakupu samochodu Honda C.

Izba Skarbowa, po rozpatrzeniu sprawy na skutek wniesionego przez spółkę jawną "R." w S., decyzją z [...].07.2003 r., utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Utrzymując decyzję w mocy, Izba Skarbowa podzieliła ustalenia dokonane przez organ pierwszej instancji oraz dokonaną ocenę prawną stanu faktycznego.

"R." spółka jawna w S. na decyzję Izby Skarbowej w B. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze wspólnicy "R." spółki jawnej zarzucili decyzji nieuprawnione i bezzasadne zastosowanie przepisu § 54 ust. 4 pkt 5 lit "a" rozporządzenia Ministra Finansów z 15.12.1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 156, poz. 1024 ze zm.) oraz rażącą sprzeczność sentencji z zebranym w sprawie materiałem. W konsekwencji domagali się uchylenia decyzji i zasądzenia kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący wywiedli, że fakt zamówienia i odebrania samochodu

z salonu Hondy "M." w B. nie świadczy o tym, że pojazd był od niego zakupiony, gdyż właściciel uprzedzał, iż będzie możliwość zakupu tej marki pojazdu, ale ciężarowego za pośrednictwem innego podmiotu , mającego uprawnienia do dokonania odpowiednich przeróbek adaptacyjnych samochodu osobowego na ciężarowy.

Wspólnicy spółki "R." nie śledzili kolejnych transakcji dotyczących samochodu. Stanowisko organów podatkowych, iż samochód został nabyty od "M." spółki z o.o., a nie od firmy PHU "V." pozostaje w sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem (m. in. faktury dotyczące sprzedaży samochodu). Umowa zawarta z firmą PHU "V." jest, w aspekcie prawa cywilnego, umową skuteczną i brak jest podstaw do kwestionowania jej na gruncie przepisów prawa podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku wyrokiem

z 19.12.2003 r. sygn. SA/Bk 1080/03, uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organy podatkowe nie uznały za bezskuteczne wszystkich czynności dotyczących samochodu, a poprzedzających nabycie go przez "R." spółkę jawną

w S.

W tym stanie rzeczy nieuprawnione było stwierdzenie organów podatkowych, że "R." spółka jawna nabyła samochód od Spółki z o.o. "M.". Na dokonanie transakcji pomiędzy tymi podmiotami brak jest bowiem dowodu (faktury).

W ocenie Sądu zakwalifikowanie czynności nabycia samochodu przez "R." spółkę jawną, jako czynności zdefiniowanej w § 54 ust. 4 pkt 5 lit "a" powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z 15.12.1997 r. było błędne. Dalej Sąd wywiódł, że organy podatkowe kwestionując fakturę VAT nr [...] z 27.12.1999 r. uznały, że "R." spółka jawna nie nabyła samochodu, albowiem inny dokument na tę okoliczność nie istnieje. Tymczasem Spółka odebrała samochód i zapłaciła należności.

Sąd wskazał, że organy podatkowe rozpatrując sprawę ponownie winny zwrócić uwagę na to, jaki był cel w dokonywaniu poszczególnych transakcji pomiędzy różnymi podmiotami, po to, aby "okrężną drogą" "R." spółka jawna mogła stać się właścicielem samochodu Honda C., już nie osobowego lecz przerobionego, ciężarowego.

Sąd wskazał także na przepis prawa, który winien prawidłowo mieć zastosowanie w sprawie.

Dyrektor Izby Skarbowej w B. po wydaniu wyroku przez Sąd, uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z [...].05.2004 r. określił "R." spółce jawnej ([...]) zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 1999 r. w kwocie 17.499,00 zł w miejsce zadeklarowanej w kwocie 7.250,00 zł.

Jako podstawę prawną decyzji powołał przepisy:

• art. 10 ust. 2, art.23 pkt 1 i art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z 08.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.);

• § 54 ust. 4 pkt 5 lit. "c" rozporządzenia Ministra Finansów z 15.12.1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 156, poz. 1024 ze zm.)

• art. 21 §§ 1 i 3 oraz art. 207 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.),

• art. 24 ust. 1 pkt 1 i art. 31 ust. 1 ustawy z 28.09.1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65);

Ustaleń faktycznych dokonał w oparciu o dokumenty uwzględnione przy wydaniu pierwszej decyzji oraz zeznania świadków słuchanego w charakterze strony M. S. – wspólnika Spółki "R.".

Według organu pięciokrotna zmiana właścicieli samochodu Honda C. od chwili wpłacenia przez "R." spółkę jawną zaliczki na poczet ceny kupna samochodu do chwili nabycia go przez "R." spółkę jawną świadczy o tym, że faktury wystawione przez poszczególne firmy dokumentują czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego.

Za pozornością dokonanych czynności przemawiają zdaniem organu:

• okoliczność, że pojazd pomimo, kilkakrotnej zmiany właściciela nie opuścił salonu Hondy;

• fakt, że sprzedawca PHU "V." prosi Spółkę "R." o przekazanie należności za samochód do salonu Hondy "M." w B.,

• wspólnicy "R." spółki jawnej w ogóle nie kontaktowali się z PHU "V.", a wszystkie formalności związane z zakupem samochodu załatwione były

z salonem Hondy "M.".

"R." spółka jawna 05.12.2001 r. występowała do salonu "M."

o wyjaśnienie kwestii rodzaju zakupionego samochodu (ciężarowy czy osobowy).

Reasumując organ stwierdził, że faktury VAT dotyczące sprzedaży samochodu wystawione były dla pozoru, aby uprawdopodobnić, że pomiędzy tymi firmami miały miejsce transakcje kupna – sprzedaży samochodu, a "po drodze" dokonano przeróbki samochodu osobowego na ciężarowy. Pozorność działań zmierzających do zmiany przeznaczenia zakupionego pojazdu, skutkowała, iż "R." spółka jawna nie była uprawniona do obniżenia kwoty podatku należnego

o podatek naliczony wynikający z faktury zakupu samochodu Honda C., za miesiąc grudzień 1999 r.

Niezależnie od powyższego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wywiódł, iż o tym z jakiego charakteru pojazdem mamy do czynienia decyduje świadectwo homologacji. Powołał się w tym względzie na przepis art. 68 ust. 1 ustawy z 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 ze zm.), w myśl którego producent lub importer nowego typu pojazdu samochodowego... obowiązany jest uzyskać na nie świadectwo homologacji typu, wydane przez Ministra Transportu i Gospodarki Wodnej.

Zgodnie z ust. 2 art. 68 Prawa o ruchu drogowym, za producenta uważa się również podmiot dokonujący montażu lub zabudowy pojazdów.

W myśl art. 68 ust. 9 powołanej ustawy Prawo o ruchu drogowym, w przypadku wprowadzenia zmian w typie pojazdu, przedmiocie wyposażenia lub części wpływających na zmianę warunków stanowiących podstawę wydania świadectwa homologacji, producent lub importer jest obowiązany uzyskać nowe świadectwo homologacji na dany typ pojazdu, przedmiot wyposażenia lub część.

"R." spółka jawna posiada jedynie wyciąg ze świadectwa homologacji,

z którego jednoznacznie wynika, że zakupiony samochód Honda C. jest samochodem osobowym.

W tym stanie rzeczy "R." spółka jawna zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z 08.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie była upoważniona do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturze VAT dotyczącej zakupu przedmiotowego samochodu Honda C.

"R." [...] Spółka jawna w S., od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. złożyła odwołanie. Skarżonej decyzji zarzuciła:

• wydanie decyzji bez postępowania kontrolnego, które miało być przeprowadzone

w oparciu o upoważnienie Dyrektora Kontroli Skarbowej w B. z [...].03.2004 r. Uchybienie to pozbawiło wspólników możliwości złożenia stosownych wyjaśnień lub nowych dokumentów.

• nieuprawnione zastosowanie przepisów art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego do bezspornych stanów faktycznych, jednoznacznie wskazujących, że spółka "R." nie uczestniczyła w jakichkolwiek czynnościach związanych z przeróbkami samochodu osobowego na ciężarowy;

• spłycone i schematyczne powtarzanie rzekomych argumentów czy faktów, które zostały wcześniej odrzucone w tej sprawie przez Sąd.

W konsekwencji zgłoszonych zarzutów Spółka wniosła o uchylenie decyzji.

Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z [...].08.2004 r., [...], utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B.

Utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji Dyrektor Izby Skarbowej

z wyjątkiem pozorności dokonanych czynności podzielił ustalenia faktyczne dokonane przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej oraz wynikające z tych ustaleń skutki prawne.

Dyrektor Izby Skarbowej w B. podkreślił, że udokumentowane konkretnymi fakturami transakcje dotyczące samochodu Honda C. dokonywane pomiędzy poszczególnymi firmami miały wyłącznie na celu doprowadzenie do zmiany kwalifikacji samochodu z osobowego na ciężarowy, a co za tym idzie były podejmowane w celu ominięcia przepisu art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Przemawiają za tym:

• czynności związanych z zakupem w/w samochodu dokonano z udziałem kilku podmiotów mających siedzibę w różnych miastach (B.-E.-K.-E.-B.) w okresie od 21 do 27.12.1999 r. samochód Honda C. nie opuścił w ogóle salonu "M.";

• firma sprzedająca samochód (PHU "V.") prosi nabywcę (Spółkę "R.")

o przekazanie należności za samochód na konto firmy "M.";

• Spółka jawna "R." nie była do końca pewna, czy nabyła samochód ciężarowy, gdyż występowała do firmy "M." o wyjaśnienie, czy rzeczywiście nabyty pojazd jest samochodem ciężarowym.

Reasumując Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że w sprawie nie chodziło o nabycie samochodu przystosowanego do przewozu gotówki, lecz o nabycie samochodu ze zmienioną klasyfikacją z osobowego na ciężarowy (przerobionego), aby obejść przepis art. 25 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT i odliczyć podatek naliczony z faktury dokumentującej zakup samochodu.

W sprawie mamy więc do czynienia z sytuacją o jakiej traktuje przepis art. 58 k.c.

Dyrektor Izby Skarbowej nie podzielił stanowiska skarżącej, iż decyzja wydana została bez przeprowadzenia postępowania kontrolnego. Stronie wyznaczono siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału, lecz strona z możliwości tej nie skorzystała. Niezasadny zatem jest zarzut, iż strona nie mogła złożyć dodatkowych wyjaśnień, bądź nowych dokumentów.

O właściwościach (przeznaczeniu) samochodu decyduje świadectwo homologacji,

a zatem twierdzenie Spółki (jej wspólników), że w latach 1999 i 2000 można było swobodnie dokonywać przeróbek samochodów osobowych na ciężarowe i do stwierdzenia zmiany przeznaczenia samochodu wystarczało potwierdzenie w dowodzie rejestracyjnym jest bez wpływu na wynik sprawy.

"R." spółka jawna ([...]) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Skarżonej decyzji zarzuciła nieuzasadnione merytorycznie i prawnie, a zatem bezpodstawne uznanie za nieważną czynności prawnej zakupu samochodu specjalizowanego-ciężarowego dokonanej 27.12.1999 r., w oparciu o normy prawne z art. 58 i art. 83 Kodeksu cywilnego.

W uzasadnieniu skargi wywiedziono, że na żadnym etapie postępowania nie ujawniono dowodu, z którego wynikałoby, że "R." spółka jawna w jakikolwiek sposób uczestniczyła w czynnościach związanych z przenoszeniem własności samochodu pomiędzy poszczególnymi firmami, jak też w czynnościach związanych z przeróbką samochodu.

Nie znajduje oparcia w zebranym w sprawie materiale stanowisko organów podatkowych, iż "R." spółka jawna nie nabyła samochodu od firmy "V.".

Żadna z umów przenoszących własność samochodu nie została unieważniona. Zdaniem Spółki, w sprawie, spór dotyczy tego, kto komu sprzedał samochód, a ta okoliczność jest bez znaczenia na użytek obowiązku podatkowego. Ponieważ ustawodawca nie eksponuje

w ustawie znaczenia kwestii podmiotowości sprzedającego i kupującego w obrocie towarami podlegającymi opodatkowaniu to, w sprawie niniejszej zarzut bezprawności czynności z art. 58 k.c. jest chybiony.

Prawo odliczania podatku VAT zawartego w fakturze stwierdzającej nabycie samochodu ciężarowego wynika z art. 19 ust. 1 w zw. z art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

Brak też jest podstaw do przyjęcia w sprawie pozorności czynności o jakiej traktuje przepis art. 83 k.c. Wreszcie zdaniem skarżącej chybione jest stanowisko organów podatkowych co do tego, że dla udokumentowania zmiany przeznaczenia pojazdu w 1999 r. koniecznym było uzyskanie świadectwa homologacji.

Obowiązujące w tym czasie przepisy prawa i ich legalna wykładnia nie wymagały w 1999 r. – przy zmianie rodzaju pojazdu – uzyskania nowego świadectwa homologacji. Skarżąca odwołała się w tym zakresie do pisma Ministra Finansów z 29.01.2002 r. i do wytycznych Głównego Inspektora Kontroli Skarbowej z 28.01.2002 r. (KS4-8540-2/01/02, OS-1-OPR-10/02).

"R." spółka jawna w S. nabyła samochód Honda C., który został zarejestrowany w Starostwie w S. jako ciężarowy-specjalizowany i jako taki został przerejestrowany na wspólników.

W konsekwencji zgłoszonego zarzutu i poczynionych wywodów, skarżąca wniosła

o uchylenie zaskarżonej decyzji i o zarządzenie kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przepis art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy

z 08.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) obowiązującej w dacie zakupu przez "R." spółkę jawną w S. samochodu Honda C. stanowił, iż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kg, z wyjątkiem przypadków gdy odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie na podstawie umów leasingu tych samochodów stanowi przedmiot działalności podatnika.

Z treści przepisu wynika w sposób ewidentny i jednoznaczny, że podatnik nabywający samochód osobowy nie nabywa prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturze potwierdzającej nabycie samochodu.

W dacie nabycia przez "R." spółkę jawną w S. samochodu Honda C. obowiązywała ustawa z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm.). Przepis art. 1 tejże ustawy określał zakres przedmiotowy obowiązywania ustawy i stanowił między innymi, że ustawa reguluje także warunki dopuszczenia pojazdów do ruchu na drogach publicznych.

W myśl przepisu art. 68 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, producent lub importer nowego typu pojazdu samochodowego miał obowiązek uzyskania na taki pojazd świadectwa homologacji wydane przez Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej.

Przepis art. 68 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym za producenta uważa się również podmiot dokonujący montażu lub zabudowy pojazdu. Wprowadzenie zmian w typie pojazdu, przedmiocie wyposażenia lub częściach wpływających na zmianę warunków stanowiących podstawę wydania świadectwa homologacji skutkuje wymóg uzyskania przez producenta lub importera nowego świadectwa homologacji na dany typ pojazdu, przedmiot wyposażenia lub część (art. 68 ust. 9 ustawy Prawo o ruchu drogowym).

Przepisy ustawy z 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym nie przewidywały upoważnienia dla Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej do wprowadzenia wyjątków od zasady uzyskiwania świadectwa homologacji przy produkcji i imporcie nowego typu pojazdu, przedmiotów wyposażenia i części oraz w wypadku zmian objętych przepisem art. 68 ust. 9 ustawy. Także przepis art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym określający tylko przesłanki rejestracji pojazdu i w tym przedmiocie stanowiący, że może być ona dokonana także na podstawie wyciągu ze świadectwa homologacji albo odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji lub zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli są wymagane nie upoważnia do równorzędnego traktowania dwóch różnych rodzajów badań i potwierdzających ich wyniki dokumentów, a to z jednej strony "badań homologacyjnych" mających za cel – między innymi – także określanie pojazdu, stanowiących podstawę wydania "świadectwa homologacji" (art. 68 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz § 5 ust. 1 pkt 1 i § 55 rozporządzenia Ministra Transportu z 1993 r.),

a z drugiej strony tak zwanych "badań technicznych pojazdu" stanowiących podstawę do wydania zaświadczenia o wyniku badań technicznych (art. 66 Prawa o ruchu drogowym oraz § 5 ust. 1 pkt 2 i § 57 rozporządzenia Ministra Transportu z 1993 r.), których celem jedynie wyjątkowo może być ewentualnie także określenie danych objętych "świadectwem homologacji". Ta ostatnia sytuacja może mieć miejsce tylko wówczas, kiedy pojazd w ogóle nie posiada świadectwa homologacji (art. 68 ust. 10 i 11 oraz art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym).

Ustawa Prawo o ruchu drogowym nie przewiduje możliwości zmiany danych pojazdu wynikających ze świadectwa homologacji na podstawie wydanego zaświadczenia o wyniku badań technicznych pojazdu.

W niniejszej sprawie bezspornym jest to, że "R." spółka jawna posiada jedynie wyciąg ze świadectwa homologacyjnego, z którego wynika, że nabyty przez nią samochód Honda C. jest samochodem osobowym. Tym samym już sam przepis art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z 08.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U.

Nr 11, poz. 50 ze zm.) stanowił podstawę do stwierdzenia, że "R." spółka jawna nie miała prawa do obniżenia podatku należnego VAT o podatek naliczony VAT zawarty w fakturze dokumentującej zakup samochodu Honda C.

Stanowisko Sądu wyrażone powyżej, iż o charakterze (przeznaczeniu) samochodu decyduje świadectwo homologacji, a nie dowód rejestracyjny znajduje również oparcie

w wyroku Sądu Najwyższego z 09.11.2000 r. sygn. III RN 194/01 (OSNP 2002/5/103), uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23.10.2000 r. sygn. OPK 17/00 (ONSA

z 2001 r. Nr 2, poz. 62) oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15.10.2004 r., sygn. akt FSK 584/04.

Niezależnie od powyższego Sąd stwierdził, że zarzut naruszenia przez organy podatkowe art. 83 k.c. jest bezzasadny, gdyż Dyrektor Izby Skarbowej wyeliminował ten przepis z podstawy prawnej decyzji. Do zaakceptowania byłoby natomiast powołanie przepisu art. 58 k.c., gdyż skarżąca bez posiadania aktualnego świadectwa homologacji nabywanego samochodu akceptowała nabycie samochodu jako ciężarowego-specjalizowanego, podczas gdy według "świadectwa homologacji" był on samochodem osobowym. Akceptacja zaś stanu wynikającego z dowodu rejestracyjnego, iż nabywa samochód ciężarowy-specjalizowany stanowiła obejście przepisu art. 25 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy o podatku VAT.

Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), oddalił skargę.