Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1715/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6177 Doradcy podatkowi i biegli rewidenci
Hasła tematyczne: Zawody prawnicze
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 64 ust. 1 pkt 1, 5 i 6; art. 12 ust. 1;
journal: Dz.U. 2009 nr 77 poz 649
law: Ustawa z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o  nadzorze publicznym.
article: art. 125 par 1 pkt 1;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2011 r. sprawy ze skargi D. P. na postanowienie Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie uchylenia uchwały o skreśleniu biegłego rewidenta z rejestru 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Komisji Nadzoru Audytowego na rzecz skarżącego D. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2011 Komisja Nadzoru Audytowego działając na podstawie art. 134 k.p.a. w związku art. 12 ust. 2, art. 64 ust. 1 pkt 6 oraz art. 70 ust. 5 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym (Dz. U. Nr 77, poz. 649 i Dz. U. z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 - dalej ustawa o b.r.) stwierdziła niedopuszczalność odwołania D. P. (skarżący) na uchwałę Nr [...] Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia [...] grudnia 2010 r. uchylającej uchwałę w sprawie skreślenia biegłego rewidenta z rejestru biegłych rewidentów.

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu [...] października 2009 r. do Krajowej Rady Biegłych Rewidentów (KRBR) wpłynął wyrok Sądu Okręgowego w [...][...] Wydział [...] z dnia [...] marca 2009 r. sygn. akt [...] uznający D. P. winnym popełnienia czynu z art. [...], oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w [...] - [...] Wydział [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. sygn. akt [...] utrzymujący w mocy powyższy wyrok z dnia [...] marca 2009 r.

Krajowa Rada Biegłych Rewidentów postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] wszczęła postępowanie administracyjne w sprawie skreślenia biegłego rewidenta D. P. z rejestru biegłych rewidentów. Wskazano, że zachodzą przesłanki określone w art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach tj. niespełnienia warunków określonych w art. 5 ust. 2 pkt 2 i 3 tej ustawy.

W dniu [...] października 2010 r. KRBR podjęła uchwałę o skreśleniu skarżącego z rejestru biegłych rewidentów.

Komisji Nadzoru Audytowego (KNA) pismem z dnia [...] listopada 2010 r., na podstawie art. 21 ust. 2 pkt 15 ustawy o biegłych rewidentach wezwała KRBR do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie uchwały z dnia [...] października 2010 r. w sprawie skreślenia biegłego rewidenta (D. P.) z rejestru biegłych rewidentów.

Uchwałą z [...] grudnia 2010 r. KRBR uchyliła powyższą uchwałę w sprawie skreślenia D. P. z rejestru biegłych rewidentów.

Pismem z dnia [...] marca 2010 r. skarżący wniósł do KNA za pośrednictwem KRBR odwołanie na powyższą uchwałę uważając, iż uchwała ta jest bezprawna gdyż KRBR uchyliła "nieprawomocną decyzję administracyjną".

Postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. Komisja Nadzoru Audytowego stwierdziła niedopuszczalność wniesionego odwołania.

Organ orzekł, iż w myśl art. 21 ust. 1 ustawy o b.r. KRBR kieruje działalnością samorządu w okresach między Krajowymi Zjazdami Biegłych Rewidentów. Omawiając przepisy organ wskazał, że w myśl art. 21 ust. 2 pkt 15 ustawy do kompetencji Krajowej Rady Biegłych Rewidentów należą wszystkie sprawy niezastrzeżone przepisami ustawy dla innych organów, a w szczególności podejmowanie innych uchwał, które uzna za celowe do właściwego funkcjonowania Krajowej Izby Biegłych Rewidentów. Natomiast zgodnie z art. 12 ustawy o biegłych rewidentach do uchwał KRBR w przedmiocie wpisu lub skreślenia z rejestru mają zastosowanie przepisy k.p.a. Z kolei przepis ustępu 2 stanowi, iż odwołanie od uchwały, o której mowa w ust. 1, wnosi się do KNA, za pośrednictwem KRBR, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Jednocześnie organ - KRBR w celu wykonywania swoich ustawowych zadań podejmuje uchwały, wśród których wyróżnić można uchwały do których mają zastosowanie przepisy k.p.a. (podejmowane na podstawie art. 21 ust. 2 pkt 4 ustawy o b.r.), i od których służy odwołanie do KNA (zgodnie z art. 12 ustawy o b.r.) oraz inne uchwały podejmowane przez KRBR, do których nie znajdują zastosowania przepisy k.p.a. i nie służą od nich przewidziane przepisami k.p.a. środki zaskarżenia, a nadzór nad ich legalnością sprawuje bezpośrednio KNA. Do tego rodzaju uchwał należą uchwały, które podlegają zatwierdzeniu przez KNA (art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy o b.r.) oraz uchwały, które nie podlegają zaskarżeniu (art. 64 ust. 1 pkt 5 ustawy o b.r.).

Analizując przepisy ustawy o b.r. w aspekcie dopuszczalności złożonego odwołania organ II instancji zauważył, że uchwały KRBR w przedmiocie wpisu lub skreślenia z rejestru biegłych rewidentów podlegają zarówno zaskarżeniu przez KNA, jak i służy od nich odwołanie. Następnie organ wyjaśnił, że uchwała od której strona złożyła przedmiotowe odwołanie została podjęta w związku z wezwaniem KNA do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] listopada 2010 r. Komisja Nadzoru Audytowego, kierując wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, realizowała nałożony mocą przepisu art. 64 ust. 1 pkt 5 ustawy o b.r. obowiązek zaskarżania do sądu administracyjnego uchwał organów KRBR niepodlegających zatwierdzeniu, które naruszają przepisy prawa lub godzą w interes publiczny lub też mają znamiona pomyłki lub błędu - w terminie 30 dni od dnia doręczenia uchwał. Tym samym od podjętej przez KRBR uchwały w związku z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skierowanym przez KNA, ze względu na tryb i podstawę jej podjęcia oraz treść przepisu art. 12 ustawy o b.r., nie służy odwołanie do KNA.

W skardze na to postanowienie Komisji Nadzoru Audytowego złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący D. P. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zarzucił błędne założenie przyjęte przez organ II instancji, że nie przysługuje mu prawo do złożenia odwołania podczas gdy w sposób oczywisty uchwała KRBR dotyczyła jego interesu prawnego.

W odpowiedzi na skargę Komisja Nadzoru Audytowego wniosła o jej oddalenie. W całości podtrzymała argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

W uzupełnieniu skargi D. P. w piśmie z dnia [...] listopada 2011 r. wniósł o zawieszenie postępowania z uwagi na toczące się postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 2194/ 10. W piśmie z [...] listopada 2011 r. skarżący zarzucił, iż brak formalny odwołania (odwołanie pierwotnie nie zawierało podpisu skarżącego) został usunięty przez organ nieprawidłowo - a mianowicie nie przez osobiste podpisanie odwołania lecz przez wezwanie strony do nadesłania nowego, podpisanego odwołania. W ocenie skarżącego ten brak formalny stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga jest zasadna aczkolwiek nie z przyczyn w niej wskazanych.

Stosownie do art. 64 ust. 1 pkt 1, pkt 5 oraz pkt 6 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym (Dz. U. Nr 77, poz. 649) do zadań Komisji Nadzoru Audytowego należy m.in.;

- zatwierdzanie uchwał organów Krajowej Izby Biegłych Rewidentów w przypadkach określonych w ustawie (pkt 1);

- zaskarżanie do sądu administracyjnego uchwał organów Krajowej Izby Biegłych Rewidentów niepodlegających zatwierdzeniu, które naruszają przepisy prawa lub godzą w interes publiczny lub też mają znamiona pomyłki lub błędu - w terminie 30 dni od dnia doręczenia uchwał (pkt 5) ;

- rozpatrywanie odwołań od uchwał organów Krajowej Izby Biegłych Rewidentów, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (pkt 6).

Z powyższych przepisów ustawy o b.r. wynika, że możliwość rozpatrzenia przez Komisję Nadzoru Audytowego środka odwoławczego od rozstrzygnięcia podjętego przez Krajową Radę Biegłych Rewidentów uzależniona jest zatem od trybu oraz charakteru rozstrzygnięcia podjętego przez ten organ w formie uchwały. Ustawodawca ograniczył tym samym możliwość rozpatrywania środka zaskarżenia jedynie do tych rozstrzygnięć Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, do których zastosowanie mają przepisy k.p.a. i dla których taki środek zaskarżenia przepisy te przewidują.

W rozpoznawanej sprawie organ uznał, że niedopuszczalne jest odwołanie strony od uchwały Krajowej Rady Biegłych Rewidentów w przedmiocie uchylenia uchwały o skreśleniu biegłego rewidenta z rejestru.

Wbrew twierdzeniom organu Sąd zauważa, że w myśl art. 12 ust. 1 ustawy o b.r. do uchwał Krajowej Rady Biegłych Rewidentów w przedmiocie wpisu lub skreślenia z rejestru mają zastosowanie przepisy k.p.a. Zgodnie z ustępem 2 tego przepisu odwołanie od uchwały, o której mowa w ust. 1, wnosi się do Komisji Nadzoru Audytowego, za pośrednictwem Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. W ocenie Sądu zawarte w tym przepisie sformułowanie "w przedmiocie wpisu lub skreślenia" należy rozumieć szeroko jako dotyczące aktów w przedmiocie wpisu i skreślenia, jak też aktów o charakterze negatywnym np. odmowy wpisu. Do tych aktów administracyjnych podlegających zaskarżeniu w drodze odwołania należy również zaliczyć uchwałę KRBR z [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie uchylenia uchwały o skreśleniu D. P. z rejestru biegłych rewidentów. Natomiast KNA błędnie uznała, że skoro uchwała KRBR z [...] grudnia 2010 r. została zakwestionowana przez KNA poprzez skierowanie do KRBR wezwania do naruszenia prawa, zatem ta uchwała nie podlega już zaskarżeniu odwołaniem w trybie art. 12 ustawy o b.r . Natomiast w ocenie Sądu, interpretacja przepisów omawianej ustawy dokonana przez KNA nie zasługuje na uwzględnienie, jako że uchwała KRBR z [...] grudnia 2010 r. niewątpliwie była uchwałą niepodlegającą zatwierdzeniu przez KNA i jednocześnie uchwałą, do której stosuje się przepisy k.p.a.

Oddalając wniosek strony o zawieszenie postępowania Sąd nie dopatrzył się przesłanek z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. bowiem postępowanie w sprawie sygn. akt VI SA/Wa nie dotyczyło skarżącego D. P. ani też nie miało charakteru prejudycjalnego.

Ustosunkowując się do zarzutu strony o zastosowaniu przez organ nieprawidłowego trybu usunięcia braku odwołania Sąd uznał, że zarzut ten pozostaje bez wpływu na wynik sprawy w tym sensie, iż przedstawione WSA akta administracyjne zawierały odwołanie z własnoręcznym podpisem strony, zatem sposób w jaki brak ten został usunięty nie ma znaczenia procesowego.

Mając powyższe na uwadze skargę uznano za zasadną. Dlatego też Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie jako zapadłe z naruszeniem art. 134 k.p.a.

Na zasadzie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2, 3 i 4 p.p.s.a.