Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 976/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1, 244, 245, 246 par. 1 pkt 2, 262
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi I. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego w kwestii wniosku skarżącej z dnia [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata


UZASADNIENIE

W sprawie ze skargi I. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

Skarżąca I. G. wnioskiem z dnia [...] złożonym na urzędowym formularzu wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. We wniosku skarżąca wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dwudziestodwuletnim synem. Dochodem rodziny jest przyznana dla syna zaliczka alimentacyjna w wysokości [...] miesięcznie. Sama skarżąca nie pracuje od [...], otrzymuje pomoc z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, ma status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku, na dowód czego załączyła zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w S. Ponadto nie posiada żadnych nieruchomości ani wartościowych ruchomości, nie dysponuje też żadnymi oszczędnościami, które mogłaby przeznaczyć na wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 i art. 244 w związku z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, na wniosek strony może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym (obejmujące zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub całkowitym (obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego).

W przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na marginesie nadmienić należy, że skarżąca jest w niniejszej sprawie z mocy ustawy zwolniona od kosztów sądowych.

Odnosząc się do powyższego wniosku podkreślić trzeba, że art. 246 § 1 pkt 2 ppsa uzależnia przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, od wykazania przez taką osobę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Analizując sytuację finansową i rodzinną skarżącej i dając wiarę jej twierdzeniom zawartym we wniosku i załączonym dokumentom należy uznać, że niewątpliwie nie posiada ona wystarczających środków na pokrycie wynagrodzenia adwokata. Z kwoty [...] zł zaliczki alimentacyjnej oraz ewentualnej pomocy społecznej, które stanowią jedyny dochód dwuosobowej rodziny, nie sposób wygospodarować nawet najmniejszej sumy z przeznaczeniem na wynagrodzenie adwokata. Syn uczy się, a sama skarżąca od [...] pozostaje bez zatrudnienia, nie ma też żadnych oszczędności ani innego majątku. Należy zatem przyjąć, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i syna, co uzasadnia uwzględnienie wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 ppsa, należało orzec jak w sentencji postanowienia.