Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA 5045/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędziowie WSA - Mirosława Pindelska (spr.), - Joanna Zabłocka, Protokolant - Marianna Igielska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Finansów w W. z dnia [...].10.2003 r. Nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej 1. Uchyla zaskarżoną decyzję. 2. Zasądza od Ministra Finansów na rzecz A. Sp. z o.o. w W. kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt złotych) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. 3. Stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

W dniu [...] sierpnia 2002r. A. Spółka z o.o. w W. złożyła do Ministra Finansów wniosek w sprawie udzielenia wiążącej informacji taryfowej dot. urządzeń wielofunkcyjnych drukarka-skaner-kopiarka typ [...] i [...]. Wnioskodawca zaproponował kod 8471 60 400.

W dniu [...] marca 2003r. Minister Finansów wydał wiążącą informację taryfową nr [...] dotyczącą urządzeń wielofunkcyjnych cyfrowych zawierających w jednej obudowie drukarkę komputerową, skaner, oraz kopiarkę laserową, umożliwiające wykonywanie wydruków i kopii. W powyższym WIT ustalono, że urządzenia te winny być klasyfikowane do kodu PCN 9009 12 00 0 myśl postanowień reguły 1., 3(c) i 6.Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, zamieszczonych w Taryfie celnej, stanowiącej załącznik rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 226, poz. 1885 ze zm.) oraz zgodnie z treścią "Wyjaśnień do taryfy celnej", stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz.U. Nr 74, poz. 830). Ponadto w uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż powyższa klasyfikacja zgodna jest z wykładnią klasyfikacyjną, dotyczącą urządzeń o analogicznej budowle, opublikowaną w rozporządzeniu Komisji Wspólnot Europejskich nr 1165/95 z dnia 23 maja 1995 r. (Official Journal of the European Communities No L 117/15).

Od powyższej decyzji A. złożył odwołanie wnosząc o zaklasyfikowanie spornego towaru do kodu PCN 8471 60 40 0 wg reguły 3 (b) Ogólnych Reguł Interpretacji, bowiem zdaniem wnioskodawcy podstawową (zasadniczą) rolę dla urządzenia odgrywają komponenty obsługujące funkcję drukowania.

Decyzją nr [...] z dnia [...].10.2003r. Minister Finansów utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Minister wskazał, iż klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem dla każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy celnej (kod PCN). Dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o zakres przedmiotowy pozycji. W celu dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów należy kierować się brzmieniem mających moc normy prawnej Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, zamieszczonych na wstępie Taryfy celnej i stanowiących jej integralną część. W ocenie Ministra Finansów niniejszej sprawie, kluczowe znaczenie dla jej rozstrzygnięcia tj. dla ustalenia kodu PCN wnioskowanego towaru miała reguła 3(c )Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, która stanowi, że: " Jeśli nie można przeprowadzić klasyfikacji według zasad określonych w regule 3 (a) lub (b), należy stosować pozycję, która w kolejności numerycznej jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania."

Minister wskazał, iż przedmiotem wydanej decyzji WIT były wielofunkcyjne urządzenia cyfrowe [...] i [...], zawierające w jednej obudowie drukarkę laserową, skaner, i kopiarkę laserową, umożliwiające wykonywanie kolorowych i czarno-białych wydruków i kopii wysokiej jakości. Jak wynika z załączonych do wniosku materiałów informacyjnych, urządzenia dzięki wysokiej jakości i wydajności (pojemne tace papieru, oddzielna taca przeznaczona na podłoża specjalne, automatyczny tryb skanowania dwustronnego (DADF), elektroniczne kompletowanie zestawów oraz możliwość druku i kopiowania): potrafi w profesjonalny sposób spełnić zarówno funkcję drukarki komputerowej, skanera jak kserokopiarki, zależnie od oczekiwań użytkownika. Zdaniem organu ustalenie znaczenia poszczególnych elementów technologicznych dla funkcji, jakie spełnia to urządzenie jako całość nie wymagało w tym przypadku skorzystania z opinii biegłego – o co wnosiła Spółka - gdyż opinia taka dotyczyłaby jedynie określenia prawdy subiektywnej, bowiem zarówno funkcja drukarki, jak i funkcja skanera kserokopiarki są funkcjami na tyle znaczącymi, iż nie można w tym miejscu autorytatywnie stwierdzić o jednoznacznej przewadze którejś z nich. Wobec powyższego, zdaniem Ministra Finansów, klasyfikacja przedmiotowego urządzenia zarówno do pozycji 8471 właściwej dla urządzeń komputerowych jak i do pozycji 9009 właściwej dla kserokopiarek jest jednakowo uzasadniona. Dlatego też, w takich sytuacjach rozstrzygające znaczenie mają postanowienia powołanej reguły 3(c), właściwej dla wyrobów o zintegrowanej budowie, gdzie o klasyfikacji decyduje kolejność numeryczna pozycji (przyjmuje się najwyższy numer pozycji), uniemożliwiająca w tym przypadku przyjęcie pozycji 8471.

Organ wskazał dalej, że w sprawie nie zachodzi sytuacja określona w regułach 3(a) i 3(b), albowiem zgodnie zasadami określonymi w tych regułach, przy klasyfikacji towarów należy postępować następująco:

(a) "Pozycja, określająca towar w ,w sposób bardziej szczegółowy, ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny, W przypadku gdy dwie lub więcej pozycji odnosi się tylko do części materiałów czy substancji zawartych mieszaninie lub w wyrobie złożonym albo tylko do części towarów w zestawach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać za, równorzędne, nawet gdy jedna z nich określa dany –wyrób w sposób bardziej szczegółowy lub bardziej pełny"

(b) "Do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3 (a) nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycją obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania".

Zdaniem Ministra żadna z wymienionych wcześniej pozycji taryfowych (8471, 9009), nie zawiera w swej treści sformułowań, które odnosiłyby się do wielofunkcyjnych urządzeń, jakim jest [...] i [...], ponieważ każda z nich stosuje się jedynie do poszczególnych jego elementów. Pozycja 8471 w swoim kodzie PCN 8471 60 40 0 obejmuje drukarki komputerowe, kod PCN 8471 60 90 0 obejmuje skanery, kod PCN 8517 21 00 0 obejmuje telefaksy, natomiast pozycją 9009, w tym również kodem PCN 9009 12 00 0, objęte są fotokopiarki. Tak więc, żadna z tych pozycji nie opisuje urządzenia, będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji WIT w sposób jednoznaczny i szczegółowy, co jest podstawową przesłanką stosowania reguły 3(b) Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej. Organ wskazał, iż sama strona w dostarczonej wraz z wnioskiem ulotce informacyjnej używa określenia Drukarka/Kopiarka nie preferując ani też nie marginalizując żadnej z funkcji. Sposób wykorzystania i częstotliwość korzystania z poszczególnych funkcji urządzenia (drukowania, kserowania czy skanowania) zależy wyłącznie od potrzeb i woli użytkownika. Brak jest więc racjonalnych przesłanek, które uwiarygodniłyby stanowisko strony eksponującej funkcję drukowania. W związku z powyższym brak jest także podstaw do zastosowania reguły 3(b), co automatycznie skutkuje przyjęciem klasyfikacji wynikającej z postanowień reguły 3(c).

Dodatkowo Minister zwrócił uwagę na fakt, iż ustalony w zaskarżonej decyzji kod PCN jest zgodny z wykładnią klasyfikacyjną przyjętą przez Komisję Wspólnot Europejskich w rozporządzeniu z dnia 23 maja 1995 r. nr 1165/15, która dotyczy urządzenia podobnego. Uwzględnienie interpretacji Unii Europejskiej, dotyczącej Taryfy celnej, jest wykonaniem intencji oraz zobowiązań wynikających z Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczypospolitą Polską, z jednej strony, Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z drugiej strony, sporządzonego Brukseli w dniu 12 grudnia 1991 r. (załącznik do Dz. U. z 1994 r. Nr 11, poz. 38 ze zmianami), w części dotyczącej wzajemnej harmonizacji prawa (w tym prawa celnego),wynikającej z art. 68 i 69 Układu.

Od powyższej decyzji A. Spółka z o.o. w W. wniosła w dniu 5 grudnia 2003r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z [...].03.2003r. oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Decyzji zarzuciła :

1. naruszenie przepisów konstytucyjnych, tj. art. 2, art. 9, art. 32 ust. 1 i 2, art. 91 ust. 1 i 2 Konstytucji RP,

2. naruszenie przepisów proceduralnych, tj. art. 121 § l, art. 122, art. 123 § l, art. 187 § l oraz art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.),

3. rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. Taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 226, poz. 1885), a także Reguł l, 3b). 3c) i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej zawartych we wskazanej powyżej taryfie celnej oraz załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z 24 sierpnia 1999 r. –Wyjaśnienia do Taryfy celnej (załącznik do Dz. U. Nr 74, poz. 830), art. 13 § 7 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 z późn. zm.), a także art. 68 i art. 69 Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z drugiej strony sporządzonego w Brukseli w dniu 12 grudnia 1991 r. (zał. do Dz. U. Nr 11, poz. 38, z późn. zm.).

W uzasadnieniu skargi skarżąca Spółka wskazała, iż sporne urządzenia są sieciowymi urządzeniem wielofunkcyjnymi (drukującymi, kopiującymi i/lub skanującymi). Składają się one z kilku komponentów, z których komponentem o podstawowym znaczeniu jest komponent obsługujący funkcję drukowania. Komponent ten jednocześnie umożliwia urządzeniu wykonywanie pozostałych funkcji. Pozbawienie urządzenia komponentów odpowiedzialnych za drukowanie spowodowałoby, że urządzenie nie mogłoby wykonywać pozostałych funkcji. Świadczy to – zdaniem skarżącej - o podstawowej roli funkcji drukowania (i komponentów odpowiedzialnych za drukowanie) dla spornego urządzenia jako całości. Urządzenie to jest urządzeniem przetwarzającym dane, funkcjonującym w ramach sieci informatycznych (komputerowych) i służy jako urządzenie wyjścia współpracujące z komputerami użytkowników tych sieci. Urządzenie to jest maszyną do automatycznego przetwarzania danych otrzymywanych z sieci informatycznej. Dane te są następnie przetwarzane w celu uzyskania wydruku. Ponadto, w ocenie skarżącej, sporne urządzenie spełnia wymogi zawarte w uwagach 5 (B)(b) i 5 (B)(c) do działu 84 Taryfy celnej, w związku z tym należy je uznać za maszynę do automatycznego przetwarzania danych w rozumieniu Taryfy celnej.

Skarżąca zarzuciła ponadto, Minister Finansów wydając przedmiotową decyzję pominął materiał dowodowy przedstawiony przez Skarżącego w trakcie postępowania odwoławczego. Odnosi się to do zasad funkcjonowania spornego urządzenia, w tym do sposobu powstawania wydruku. Z materiału tego wynika niezbicie, że obraz przesyłany przez sieć informatyczną jest przetwarzany przez sporne urządzenie z sygnału analogowego na sygnał cyfrowy. Sygnał cyfrowy jest następnie dzielony na sygnały odpowiadające poszczególnym kolorom. Jest to więc szeregowy strumień danych (strumień zero-jedynkowy charakterystyczny dla systemów komputerowych), który może być następnie jeszcze modyfikowany przez użytkownika systemu. W dalszym procesie, wprowadzone zmiany przez użytkownika są utrwalane w formie tzw. rastra. Jest to ostatni etap na ścieżce przetwarzania obrazu, który ma stać się przedmiotem wydruku. Następnie jest on przetwarzany na informacje optyczne. Informacje te są w dalszej fazie procesu wydruku poprzez system diod laserowych i lustra są przekazywane na bęben. Wraz z obrotem bębna następuje przyciąganie tonera powstaje wydruk.

W ocenie skarżącej Minister Finansów pominął w skarżonej decyzji procesy zachodzące w spornym urządzeniu od momentu przesłania informacji do spornego urządzenia z systemu informatycznego, poprzez procesy przetwarzania tych informacji aż do przekształcenia sygnału cyfrowego na sygnał optyczny. Skoncentrował się jedynie na ostatniej fazie obejmującej obróbkę informacji optycznych przez system diod i lustra oraz powstawanie wydruku wraz z obrotem bębna i przyciąganiem tonera. W konsekwencji pominął on fakt, że w spornym urządzeniu zachodzi proces przetwarzania danych otrzymanych z systemu komputerowego, co stanowi o uznaniu spornego urządzenia za maszynę do automatycznego przetwarzania danych.

Ponadto A. wskazał, iż organ wydając zaskarżoną decyzję dokonał samodzielne ustaleń, które wymagały wiadomości specjalnych, mimo że strona wnosiła o powołanie dowodu z opinii biegłego.

Skarżąca Spółka zakwestionowała też prawidłowość ustaleń organu, iż rozporządzenie nr 1165/95 Komisji Europejskiej dotyczy towaru podobnego.

W piśmie z 21.10.2004r. skarżąca uzupełniła wywody skargi wskazując m.in. iż w jej ocenie mając na uwadze sposób powstawania wydruku w spornych urządzeniach, wykonywanie przez nie procesu automatycznego przetwarzania danych, treść pozycji taryfowej 8471 oraz uwagi do działu 84 Taryfy celnej, spełniają one tym samym wymóg uwagi 5 (B) do działu 84 Taryfy celnej. Z uwagi na fakt, że spełniają one przesłanki ustępów (B) (b) i (B) (c) uwagi 5 do działu 84 Taryfy celnej, należy je zgodnie z uwaga 5 (D) do działu 84 Taryfy celnej klasyfikować w pozycji taryfowej 8471. Ponieważ sporne urządzenia nie spełniają żadnej funkcji specyficznej innej niż przetwarzanie danych, zatem wyłączenie zawarte w uwadze 5(E) do działu 84 Taryfy celnej nie znajduje do nich zastosowania.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje :

Zgodnie z treścią art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) przedmiotowa sprawa jako nie rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny przed dniem 1.01.2004 r. podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny. W oparciu o treść art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w omówionym zakresie należy stwierdzić, że skargę należało uwzględnić, uznając, że sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona, a zatem trafne są zarzuty dotyczące naruszenia w sprawie przepisów art. 122, art. 187 § 1 i art.191 ustawy Ordynacja podatkowa.

Oceniając prawidłowość klasyfikacji taryfowej urządzeń wielofunkcyjnych [...] i [...] ustalonej przez Ministra Finansów w WIT nr [...] należy na wstępie stwierdzić, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni jeden kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Klasyfikacja towarów podlega ogólnym regułom interpretacji systemu zharmonizowanego (ORINS), które to reguły wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w Taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej. Uwagi te nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany. Zgodnie z regułą 1. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) "tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych uwag".

Reguła 3. przewiduje trzy zasady klasyfikacji towarów, które pozornie mogą być klasyfikowane do dwóch lub więcej pozycji, w myśl postanowień reguły 2(b) lub w innych wypadkach. Zasady te należy stosować w kolejności wskazanej w regule, tzn. regułę 3(b) stosuje się gdy zawiedzie klasyfikacja według reguły 3(a), a jeśli zastosowanie zarówno reguły 3(a), jak i 3(b) okazuje się nieskuteczne, wówczas należy zastosować regułą 3(c). Kolejność klasyfikacji jest zatem następująca: (a) najbardziej szczegółowy opis, (b)zasadniczy charakter, (c) stosowanie pozycji, która w kolejności numerycznej jest ostatnia.

Z pewnością żadna z wymienionych wcześniej pozycji taryfowych (8471, 9009) nie zawiera w swej treści sformułowań, które odnosiłyby się do wielofunkcyjnych urządzeń, jakim jest [...] i [...], ponieważ każda z nich stosuje się jedynie do poszczególnych jego elementów, a więc pozycja 8471 w swoim kodzie PCN 8471 60 40 0 obejmuje drukarki komputerowe, kod PCN 8471 60 90 0 obejmuje skanery, natomiast pozycją 9009, w tym również kodem PCN 9009 12 00 0 objęte są fotokopiarki. Tak więc, żadna z tych pozycji nie opisuje danego urządzenia, w sposób jednoznaczny i szczegółowy, co jest podstawową przesłanką stosowania reguły 3(a).

Zdaniem Ministra Finansów niemożliwe jest zastosowanie reguły 3(b) – o co wnosiła strona- gdyż zarówno funkcja drukarki, jak i funkcja skanera i kserokopiarki są funkcjami na tyle znaczącymi, iż nie można w tym miejscu autorytatywnie stwierdzić o jednoznacznej przewadze którejś z nich. Jednak, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwestia zastosowania reguły 3(b) nie została przez organ administracji w sposób wystarczający wyjaśniona. Organ wziął bowiem pod uwagę tylko aspekt użytkowy urządzeń [...]. Jest to zawężanie kryteriów, jakie można zastosować w oparciu o regułę 3(b): "Do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3(a) nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania".

Spółka A. wnosząc o zastosowanie reguły 3(b), nie wskazywała na aspekt funkcji, które urządzenie to spełnia dla użytkownika, tylko na kryterium budowy urządzenia i zasadniczej w nim roli komponentu drukarki laserowej. Użyte w regule 3(b) pojęcie "zasadniczy charakter wyrobu" należy, o czym wspomniano już wcześniej, interpretować szerzej niż tylko która z funkcji – tu skanowanie, drukowanie, kserowanie – jest ważniejsza w urządzeniu. Strona wnioskując o zastosowanie reguły 3(b) wywodziła, że rola komponentu drukarki laserowej decyduje o zasadniczym charakterze urządzenia, że pozbawienie go tego komponentu spowodowałoby niemożność działania pozostałych funkcji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie odniósł się w żaden sposób do tych twierdzeń oraz nie poczynił w tym zakresie żadnych ustaleń.

Zdaniem Ministra Finansów dostarczone przez stronę materiały pozwoliły na stwierdzenie, iż w powyższym urządzeniu zasada tworzenia kopii w pełni odpowiada zasadzie działania kopiarki elektrostatycznej przenoszącej obraz oryginału na kopię za pośrednictwem dodatkowego nośnika (np. kopiarki laserowej). Zachodzi tu proces tworzenia ukrytego obrazu na powierzchni bębna. Niewidoczne, naświetlone, rozładowane obszary na bębnie bardzo silnie przyciągają przeciwnie załadowany toner znajdujący się na obudowie wywoływacza. Wraz z obrotem bębna następuje tworzenie ukrytego obrazu i przyciąganie tonera. Końcowy proces tworzenia ukrytego obrazu jest procesem decydującym klasyfikacji taryfowej urządzenia, przy czym dla klasyfikacji taryfowej nie ma znaczenia wcześniejszy, cyfrowy proces przetwarzania obrazu.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest to stanowisko całkowicie dowolne i nie znajdujące uzasadnienia ani w Taryfie celnej ani też w wyjaśnieniach do Taryfy. Minister Finansów nie miał żadnych podstaw do takich stwierdzeń nie zbadawszy i nie dokonawszy uprzednio ustaleń jakie znaczenie dla funkcji kopiowania ma przetworzenie obrazu analogowego na cyfrowy. Spółka A. wskazywała – i nie można jej stanowisku odmówić słuszności – iż wykonywanie wydruku poprzez ruch bębna oraz przyciągnięcie tonera występuje nie tylko w kopiarkach elektrostatycznych, ale także jako drugi etap powstawania wydruku w drukarkach wykonujących wcześniej proces automatycznego przetwarzania danych. Ruch bębna i przyciągnięcie tonera jest bowiem procesem, bez którego nie powstanie wydruk obrazu otrzymanego z sieci informatycznej lub z komputera (w drukarkach) lub kopia z zeskanowanego dokumentu papierowego (w kopiarkach).Zatem faza optyczna wydruku, ruch bębna i przyciąganie tonera jest procesem występującym zarówno w drukarkach, jak i w kopiarkach. Ich rozróżnienie w Taryfie celnej jest zatem możliwe dopiero po ustaleniu, czy poza tym procesem nie występuje inny, jak automatyczne przetwarzania danych. Dlatego też powołanie się na sposób naniesienia obrazu na papier jako przesłanka zastosowania reguły 3(c) budzi na obecnym etapie wyjaśnienia sprawy uzasadnione wątpliwości.

Minister Finansów w swych ustaleniach oparł się jedynie na materiałach informacyjnych dostarczonych przez stronę. Materiały te – jak słusznie wywodzi skarżąca w piśmie z 21.10.2004 r. - nie zawierają żadnych danych dotyczących budowy spornych urządzeń, zachodzących w nich procesów, znaczenia poszczególnych komponentów tych urządzeń, ich wartości handlowej. Są bowiem tworzone dla celów marketingowych i reklamowych. Mają informować potencjalnego nabywcę o obsłudze danego urządzenia oraz o wykonywanych przez nie funkcjach. Przedstawiają one zatem informacje o wszystkich funkcjach, bowiem oczekiwania i znaczenie poszczególnych funkcji może być różne dla różnych użytkowników w zależności od ich potrzeb. Nie zawierają natomiast opisu technologii powstawania wydruku, tworzenia skanu i kopii, czy też mechanizmu wysyłania faksu. Dlatego też materiały zebrane w sprawie winny być uzupełnione, bowiem każde przesądzenie dotyczące klasyfikacji powinno być poprzedzane ustaleniem charakteru, właściwości, funkcji i znaczenia poszczególnych składników klasyfikowanego towaru dla wartości użytkowej tego towaru jako całości. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego celowym będzie powołanie dowodu z opinii biegłego w celu ustalenia czy w spornym urządzeniu jakaś jego część ma decydujące znaczenie dla funkcjonowania całości. Ponadto Minister winien rozważyć różnice w funkcjonowaniu kopiarek analogowych i cyfrowych i ustosunkować się do twierdzeń strony, że cyfrowe przetworzenie obrazu przenoszonego z oryginału wyklucza zaliczenie go do pozycji 9009 12 00 0 :"Przenoszące obraz oryginału na kopię za pośrednictwem dodatkowego nośnika ( procesie pośrednim)".

Za nieudowodnione należy także uznać twierdzenia Ministra Finansów, iż wydany skarżącej WIT jest zgodny z klasyfikacją podobnych urządzeń zawartą w rozporządzeniu Komisji Wspólnot Europejskich z 23.05.1995r.

W toku postępowania sądowego zostały przeprowadzone w trybie art. 106 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dowody z dokumentów w postaci WIT-ów wydawanych przez władze celne krajów Unii Europejskiej na urządzenia spełniające podobne funkcje jak urządzenie będące przedmiotem sprawy niniejszej. Pełnomocnik Ministra Finansów złożył kopie WIT-ów ustalające kod 9009 12 00 0 (k. 60 do 68), zaś pełnomocnik skarżącej WIT-y ustalające kod 8471 60 40 0, przy czym z treści tych ostatnich wynika, że dotyczą urządzeń wielofunkcyjnych z cyfrową kopiarką (k. 77 do 148), podczas gdy z opisu urządzeń zaklasyfikowanych do kodu 9009 ten fakt nie wynika. W ocenie Sądu wskazuje to na fakt, iż w krajach Unii najprawdopodobniej przyjęta została praktyka, iż urządzenia zawierające kopiarkę cyfrową uznawane są za urządzenia spełniające wymogi pozycji 8471 i nie dotyczy ich rozporządzenie Komisji z 23.05.1995r. Nr 1165/95. Kwestia ta wymaga także poczynienia szczegółowych ustaleń przez organ administracji.

Mając powyższe kwestie na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit c, 152 i art. 200 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji.