Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 168/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędzia WSA Paweł Darmoń Protokolant: Urszula Czerwińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2014 r. sprawy ze skargi M.Z. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta K. w sprawie znak: [....] postanawia: I. skargę odrzucić, II. zwrócić skarżącej M.Z. wpis od skargi w kwocie 200 zł (dwieście złotych). [pic]


UZASADNIENIE

Skarżąca M. Z. wniosła w dniu 22.05.2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta w sprawie dotyczącej wydania warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, poprzez zmianę kształtu dachu oraz rozbudowie istniejącego garażu w stronę południową wraz z nadbudową o jedną kondygnację oraz dobudową dachu nad tarasem, na działce nr [...] i [...] obr. [...] przy ul. M. w K..

W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że postępowanie w powyższej sprawie trwa od 1999 r. i pomimo wielu monitów nie jest zakończone. Wskazała, iż złożyła zażalenie na niezałatwienie w terminie tej sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które postanowieniem z dnia 14.12.2010 r. (znak: [...]) zobowiązało Prezydenta Miasta do rozpoznania sprawy w terminie 1 miesiąca od daty zwrotu akt. Jak wskazała skarżąca, mimo powyższego postanowienia Kolegium, sprawa nie została zakończona wydaniem decyzji.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie. Organ streścił przebieg dotychczas prowadzonego postępowania wskazując, iż postępowanie w sprawie warunków zabudowy na działce nr [...] i [...] obr. [...] przy ul. M. w K., zostało wszczęte wnioskiem z dniu 31.07.2000 r. W dniu 15.11.2000 r. wydana została decyzja ustalająca dla inwestora warunki zabudowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 5.02.2001 r. uchyliło wskazaną wyżej decyzję Prezydenta z dnia 15.11.2000 r., zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę wniesioną na powyższą decyzję. Następnie, postanowieniem z dnia 22.12.2007 r. postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy zostało zawieszone. Podjęto je w dniu 16.07.2008 r. Prowadząc postępowanie, organ I instancji w dniu 21.01.2009 r. wystąpił o opinię o zamierzonej inwestycji do jednostek zajmujących się obsługą w zakresie komunikacji i ochrony środowiska. Skarżąca, niezadowolona z przedłużającego się załatwienia jej sprawy, wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które w dniu 14.12.2010 r. wydało postanowienie (znak: [...]) uznające za uzasadnione zażalenie na bezczynność organu I instancji. Jednocześnie Kolegium wyznaczyło temu organowi termin1 miesiąca do załatwienia sprawy.

Prezydent Miasta, dalej prowadząc postępowanie, pozyskał na potrzeby sprawy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 13.12.2010 r., który uzgodnił zamierzenie inwestycyjne, zwracając w dniu 26.01.2011 r. akta sprawy. Z kolei w dniu 3.03.2011 r. zaplanowana została rozprawa administracyjna, która jednak nie odbyła się (nowy termin wyznaczono na dzień 24.03.2011 r.). Pismem z dnia 24.02.2011 r. poinformowano strony o nowym terminie załatwienia sprawy, wyznaczonym na dzień 4.06.2011 r. Powyższe wynikało z konieczności uzyskania ostatecznego uzgodnienia projektu decyzji przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Stanowisko Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska uzyskano w dniu 26.04.2011 r., który w postanowieniu z dnia 14.04.2011 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienia RDOŚ z dnia 13.12.2010 r. Następnie wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy (na dzień 27.06.2011 r.) uzasadniając powyższe obowiązkiem uzyskania uzgodnienia projektu decyzji z Wojewodą. Ten ostatnio wskazany organ, postanowieniem z dnia 27.07.2011 r. stwierdził zgodność z prawem przedstawionych mu do uzgodnienia warunków zabudowy.

Decyzją z dnia 24.08.2011 r. Prezydent Miasta ustalił warunki zabudowy dla planowanej inwestycji. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 6.12.2011 r. uchyliło ww. decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi. Powodem uchylenia decyzji był brak doręczenia przez organ I instancji korespondencji pełnomocnikowi strony (A. Z.) oraz brak pouczenia strony o prawie zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia przed wydaniem decyzji. Następnie wyrokiem z dnia 21.09.2012 r. (II SA/Kr 303/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. A. i W. A. na ww. decyzję Kolegium Odwoławczego. Ponownie sprawę prowadząc, organ I instancji uwzględnił zalecenia Kolegium zawarte w decyzji z dnia 6.12.2011 r. Jak podano w odpowiedzi na skargę, "wstrzymał się jednak z wydaniem decyzji w związku z brakiem wszystkich zwrotnych potwierdzeń odbioru." Po uzyskaniu zaś wszystkich "zwrotek" w dniu 3.06.2014 r. wydana została decyzja ustalająca warunki zabudowy.

Skarżąca w piśmie z dnia 9.09.2014 r. zwróciła się do sądu o zasądzenie kwoty 40 tyś. zł tytułem zadośćuczynienia za zaistniałą przewlekłość postępowania oraz nałożenie na Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w [...] i na urzędnika, który prowadził przewlekłe sprawę – kwoty po 2 tyś. zł. Nadto, domagała się zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 par. 1 ustawy z dnia 30.08.2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Par. 2 wskazanego przepisu stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przypadku skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej, przed jej wniesieniem do sądu administracyjnego, strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 K.p.a. Zgodnie bowiem ze wskazanym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca złożyła w dniu 3.11.2010 r. (k. 334) do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] "skargę na przewlekłość" postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta w sprawie ustalenia warunków zabudowy na działce nr [...] i [...] obr. [...] w K.. Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia 14.12.2010 r. uwzględniło zażalenie skarżącej na bezczynność Prezydenta Miasta i wyznaczyło organowi I instancji termin załatwienia sprawy. Istotne przy tym dla dokonanej przez sąd oceny niniejszej sprawy i wydanego rozstrzygnięcia jest wskazanie i podkreślenie okoliczności, iż po wydaniu przez Kolegium postanowienia z dnia 14.12.2010 r., organ I instancji – Prezydent Miasta, wydał w dniu 24.08.2011 r. decyzję ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji planowanej na wskazanych wyżej działkach. Ta zaś decyzja została następnie uchylona przez Kolegium, zaś skarga na nią została oddalana przez sąd administracyjny wyrokiem z dnia 21.09.2012 r. (sygn. akt II SA/Kr 303/12). Uznać więc należy, iż złożone przez skarżącą w 2010 roku zażalenie na "przewlekłość postępowania", nie może być obecnie oceniane jako spełnienie wynikającego z art. 52 p.p.s.a. wymogu wyczerpania środków zaskarżenia. W odniesieniu bowiem do zarzucanego Prezydentowi Miasta stanu przewlekłości postępowania, mającego mieć miejsce po wydaniu przez ten organ decyzji z dnia 24.08.2011 r., skarżąca, co bezsporne (k. 22), nie składała zażalenia do organu wyższego stopnia. Zażalenie zaś które złożyła w 2010 r. osiągnęło zamierzony cel i skutek w postaci wydania przez Prezydenta Miasta wskazanej wyżej decyzji z dnia 24.07.2011 r., która zakończyła ówcześnie występujący stan bezczynności organu, skutecznie zwalczany przez skarżącą wskazanym środkiem prawnym. Podkreślić przy tym należy, iż pismo skarżącej z dnia 3.11.2010 r., nie może być oceniane obecnie jako zażalenie na przewlekłość postępowania (art. 37 K.p.a), która miała wystąpić po wydaniu już przez organ decyzji w sprawie. Złożenie bowiem przez strony odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 24.08.2011 r., a następnie skargi do WSA od decyzji SKO z dnia 6.12.2011 r., otworzyło nowe stadium (etap) postępowania. Jeżeli więc skarżąca chciała zwalczać zarzucaną organowi przewlekłość, która miała miejsce po wydaniu przez Prezydenta Miasta decyzji z dnia 24.08.2011 r. (a zatem w nowym stadium tego postępowania), winna była złożyć ponowne zażalenie do organu wyższego stopnia, bowiem tego wymaga cytowany wyżej art. 37 K.p.a. Skutków prawnych jednego złożonego w sprawie zażalenia "na przewlekłość", które zostało rozpoznane i uwzględnione, a postępowanie zakończyło się wydaniem decyzji, nie można bowiem rozciągać na wszelkie etapy postępowania i mogącą mieć miejsce w przyszłości dalszą przewlekłość postępowania.

Skoro zatem skarżąca, nie złożyła nowego zażalenia w trybie art. 37 K.p.a., to oznacza, iż nie wyczerpała służących jej w postępowaniu środków zaskarżenia. To zaś powoduje, że skarga z dnia 16.05.2014 r. podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w pkt I sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 par. 1 pkt 1 p.p.s.a.

Podkreślenia przy tym wymaga okoliczność, że niniejsze rozstrzygnięcie sądu nie wyklucza ponownej skargi M. Z. na przewlekłość postępowania, o ile wyczerpany zostanie tryb przewidziany w cytowanych wyżej art. 52 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 37 K.p.a.