Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1185/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer (spr.) WSA Barbara Pasternak Sędziowie WSA Halina Jakubiec Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. T. na akt Prezydenta Miasta z dnia 2 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

A. T. wniosła pismem z dnia 09 lipca 2011r. (data wpływu do Prezydenta Miasta: 13 lipca 2011r.) o przyznanie jej lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy, podając, że koncentruje swoje "centrum życiowe" w K, gdyż pracuje w tym mieście od 2006r. a jej córki uczą się liceach ogólnokształcących przy ul. A i B w K.

Prezydent Miasta aktem z dnia 2 sierpnia 2011r. znak [...] odpowiedział, że brak jest podstaw prawnych do pozytywnego załatwienia jej wniosku. Wyjaśnił, że wnioski tego rodzaju rozpatrywane są w oparciu o zapisy uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] 2007r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy (Dz.Urz. Woj. Nr 850, poz. 5589 z dnia 5 grudnia 2007r. ze zm.). Zgodnie z tą uchwałą wnioski o najem lokalu komunalnego rozpatrywane są w stosunku do wnioskodawców dokumentujących niezaspokojone potrzeby mieszkaniowe i niskie dochody. Dalej organ podał, że uprawnionymi do ubiegania się o najem lokali z tytułu niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych są między innymi osoby bezdomne tj. osoby nie posiadające zameldowania na pobyt stały oraz pobyt czasowy i nie posiadające zameldowania na pobyt stały na terenie innej gminy po udokumentowaniu posiadania co najmniej pięcioletniego okresu centrum życiowego na terenie K. Natomiast Gminę uznaje się za centrum życiowe w przypadku udokumentowania przez wnioskodawcę faktycznego zamieszkiwania na terenie K przez okres co najmniej pięciu lat bezpośrednio przed datą złożenia wniosku. Przy czym udokumentowaniu wymaga również fakt posiadania przez wnioskodawcę stałego źródła dochodu na terenie Gminy, a w przypadku posiadania dzieci w wieku szkolnym, pobierania nauki przez dzieci na terenie Gminy. Następnie za osoby o niezaspokojonych potrzebach mieszkaniowych uznaje się też osoby, które zamieszkują i są zameldowane na pobyt stały w lokalu o nadmiernym zaludnieniu, położonym na terenie Gminy. Za lokal o nadmiernym zaludnieniu uważa się lokal mieszkalny, w którym na jedną osobę przypada mniej niż 5 m kw ogólnej powierzchni mieszkalnej.

Odnosząc powyższe do wniosku skarżącej, organ zauważył, że

z przedłożonych przez nią dokumentów wynika, że zamieszkuje wraz z córkami oraz posiada zameldowanie na pobyt stały w miejscowości W gm. W. Już z tej przyczyny nie jest uprawniona do ubiegania się o pomoc mieszkaniową Gminy. Ponadto fakt zamieszkiwania na terenie Gminy W uniemożliwia uznanie, że posiada centrum życiowe w K. Wymóg posiadania centrum życiowego obowiązuje bowiem przez co najmniej 5 lat przed dniem złożenia wniosku. Jak wyjaśnił organ, w przypadku wstępnej, pozytywnej weryfikacji wniosku należy również udokumentować posiadanie "centrum życiowego" na terenie K w okresie oczekiwania na objęcie ostateczną listą mieszkaniową.

Pismo powyższe zostało doręczone A. T. w dniu 08 sierpnia 2011r.

Pismem z dnia 22 sierpnia 2011r. A. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Prezydenta Miasta. Skarga wpłynęła do organu w dniu 26 sierpnia 2011r. W uzasadnieniu skargi wywiodła, że pozostaje wbrew stanowisku organu osobą uprawnioną do lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy z tej racji, że nie ma możliwości zamieszkiwania w lokalu pobytu stałego z powodu przemocy stosowanej w stosunku do niej i dzieci przez męża a także z tej racji, iż przez okres pięciu lat pobiera stały dochód z pracy wykonywanej na terenie miasta K a jej córki pobierają w tym mieście naukę. Przyznała też, że na terenie Gminy W nie ma możliwości ubiegania się o lokal mieszkalny ze względu na brak tego typu lokali w zasobach lokalowych Gminy W.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, ze względu na motywy podane w uzasadnieniu pisma z dnia 2 sierpnia 2011r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona przez A. T. odmowa Prezydenta Miasta z dnia 2 sierpnia 2011 r. przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy stanowi akt z zakresu administracji publicznej, który dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270), podlegający kontroli sądu administracyjnego. Odmowa tego stanowi jednostronne władcze rozstrzygnięcie organu o sytuacji prawnej osoby starającej się o lokal mieszkalny (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008r., I OPS 4/08).

Warunkiem skutecznego zaskarżenia w/w aktu jest poprzedzenie skargi zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła dowiedzieć się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności a następnie wniesienie skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 ust. 2 p.p.s.a).

A. T. nie wyczerpała wymaganego trybu zaskarżenia, gdyż nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, a jedynie po doręczeniu jej pisma z 2 sierpnia 2011r. wniosła za pośrednictwem organu skargę, stąd jej skarga podlega na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuceniu.