Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 705/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 21 października 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Asesor WSA Małgorzata Kowalska, po rozpoznaniu w dniu 21 października 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od etapu oceny merytorycznej projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Informacją z [...] r. nr [...] Centrum Obsługi Przedsiębiorcy, na podstawie art. 58 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 818 ze zm.) poinformowało "A" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. o nieuwzględnieniu protestu od etapu negatywnej oceny merytorycznej projektu o nazwie: "Zwiększenie konkurencyjności przedsiębiorstwa dotkniętego skutkami epidemii poprzez wdrożenie innowacyjnych usług serwisowania pojazdów, implementację systemu do zarządzania, instalację monitoringu i zastosowanie rozwiązań fotowoltaicznych", w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2014 – 2020 Osi priorytetowej II: Innowacyjna i konkurencyjna gospodarka Działania II.3: Zwiększenie konkurencyjności MŚP Poddziałania II.3.1: Innowacje w MŚP Konkursu numer: RPLD.02.03.01-IP.02-10-070/20.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.

Konkurs nr RPLD.02.03.01-IP.02-10-070/20 na dofinansowanie projektów został ogłoszony 9 czerwca 2020 r. Nabór wniosków o dofinansowanie trwał od 16 czerwca 2020 r. do 13 lipca 2020 r. Regulamin konkursu, który został opublikowany w dniu ogłoszenia konkursu na stronie internetowej organizatora konkursu, tj. Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł., został przyjęty uchwałą nr [...] Zarządu Województwa Ł. z dnia [...] r.

W ramach przedmiotowego konkursu wnioskodawca "A" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. złożyła 10 lipca 2020 r. wniosek o dofinansowanie projektu o nazwie "Zwiększenie konkurencyjności przedsiębiorstwa dotkniętego skutkami epidemii poprzez wdrożenie innowacyjnych usług serwisowania pojazdów, implementację systemu do zarządzania, instalację monitoringu i zastosowanie rozwiązań fotowoltaicznych", oznaczony nr RPLD.02.03.01-10-0119/20.

Projekt został pozytywnie oceniony pod względem spełnienia kryteriów oceny formalnej i został przekazany do oceny merytorycznej, o czym wnioskodawca został poinformowany pismem z dnia 28 lipca 2020 r.

W wyniku oceny merytorycznej ww. wniosku o dofinansowanie projektu został negatywnie oceniony pod względem zgodności z nw. kryteriami merytorycznymi dostępu: - kryterium nr 1: "Wpisywanie się projektu we właściwy typ projektu"; - kryterium nr 4: "Kwalifikowalność kosztów w projekcie oraz ich zasadność i adekwatność"; - kryterium nr 5: "Zgodność poziomu i wnioskowanej kwoty dofinansowania z regulaminem konkursu"; - kryterium nr 6: "Realność wskaźników; - kryterium nr 7: "Związek pomiędzy zidentyfikowanymi problemami/potrzebami a działaniami mającymi je rozwiązać/zaspokoić oraz produktami i rezultatami projektu".

W związku z powyższym, projekt nie podlegał dalszej ocenie. Instytucja Pośrednicząca pismem z 9 listopada 2020 r. poinformowała wnioskodawcę o negatywnym wyniku oceny projektu.

Skarżąca spółka wniosła protest, w którym wniosła o ponowną ocenę kryteriów.

W zaskarżonej informacji organ nie uwzględnił protestu. W uzasadnieniu odwołał się do treści art. 37 ustawy wdrożeniowej i wskazał, że w trakcie badania zasadności protestu, w celu potwierdzenia prawidłowości dokonanej oceny, powołany został ekspert, będący w wykazie kandydatów na ekspertów regionalnych,

zatwierdzonym uchwałą Zarządu Województwa Ł.. Organ podkreślił, że wnioskodawca nie może przerzucać odpowiedzialności za zaistniałą sytuację na Instytucję Pośredniczącą i następnie wskazywać na określone nieprawidłowości oceny, bowiem skoro nie spełnia określonych w dokumentacji konkursowej wymogów, to Instytucja Pośrednicząca słusznie uznała kryterium: "Wpisywanie się projektu we właściwy typ projektu" za niespełnione. Odnosząc się do zarzutów zawartych w proteście, COP przypomniał, że zgodnie z Regulaminem konkursu (wprowadzenie) – konkurs kierowany był głównie do przedsiębiorców zainteresowanych szeroko rozumianym przeprofilowaniem prowadzonej działalności (sposobu świadczenia usługi) lub zupełną zmianą branży, w której działają. Konkurs był również kierowany do przedsiębiorców, którzy musieli wprowadzić zmiany w prowadzonej działalności wymuszone wystąpieniem epidemii COVID-19.

Głównym celem konkursu nr RPLD.02.03.01-IP.02-10-070/20 jest natomiast niwelowanie negatywnych skutków pandemii w działalności gospodarczej sektora MŚP. Mając na uwadze zapisy dokumentacji aplikacyjnej, jak również biorąc pod uwagę argumentację wnioskodawcy przedstawioną w proteście, organ nie zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, że opisane w projekcie przedsięwzięcie, polegające na wprowadzeniu do produkcji nowej gamy produktów, co przyczyni się do dywersyfikacji źródeł przychodów, jest rozwiązaniem wpisującym się w cele i idee konkursu. Organ wskazał na zapisy § 5 ust. 2 Regulaminu konkursu, zgodnie z którymi typem projektu podlegającym dofinansowaniu był projekt polegający na wsparciu MŚP negatywnie dotkniętych skutkami epidemii COVID-19 i podkreślił, że była to regulacja czytelna i nie wprowadzająca w błąd uczestników konkursu, a opis kryterium nr 1 wprost wskazuje, jakie projekty spełniają warunek wpisywania się w wymagany Regulaminem typ projektu. Warunkiem spełnienia kryterium była zatem nie tylko pozytywna weryfikacja, że wnioskodawca faktycznie został dotknięty negatywnymi skutkami epidemii COVID-19 (weryfikowane na podstawie złożonych dokumentów), ale także wykazanie, że spadek obrotów i inne negatywne zdarzenia dla przedsiębiorcy zostały spowodowane wyłącznie skutkami epidemii COVID-19, a planowana inwestycja wpłynie na zmniejszenie negatywnych skutków epidemii COVID-19. Dokonując oceny w ww. zakresie, organ wskazał, że kluczowe znaczenie ma więc przedłożenie dokumentów potwierdzających wpływ epidemii na sytuację finansową wnioskodawcy, jak również przedstawione we wniosku uzasadnienie wystąpienia negatywnych dla przedsiębiorcy skutków spowodowanych wyłącznie wystąpieniem pandemii, a także opis potrzeby realizacji projektu, z którego w sposób niebudzący żadnych wątpliwości powinno wynikać, iż realizacja projektu wpłynie na poprawę sytuacji przedsiębiorcy dotkniętego negatywnymi skutkami wystąpienia COVID-19 i potencjalnie zapobiegnie jego likwidacji lub zmniejszeniu zatrudnienia w tym przedsiębiorstwie.

Organ wskazał, że w świetle podniesionych w proteście wątpliwości dotyczących uzasadnienia dokonanej oceny należy przedmiotowe kryterium rozpatrzeć w oparciu o sposób oceny kryterium wynikający wprost z załącznika nr 3 do Regulaminu konkursu oraz dokumentacji aplikacyjnej. Dokonując weryfikacji prawidłowości przeprowadzonej oceny, mając na uwadze opis kryterium jak i zapisy wniosku o dofinansowanie COP przyjęło, że na podstawie załączonych do dokumentacji aplikacyjnej dokumentów finansowych, wnioskodawca potwierdził wzrost zapasów w przedsiębiorstwie, niemniej jednak biorąc pod uwagę zawarte w pkt B.3 uzasadnienie, wnioskodawca mógł także przedstawić inne dokumenty, które potwierdzałyby złożone przez niego deklaracje, jak np. dokumenty potwierdzające rozwiązane, czy zawieszone kontrakty handlowe. Na tej podstawie COP zgodziło się z oceniającymi, iż zawarte we wniosku informacje w żaden sposób nie uwiarygodniają, że zaplanowane przez wnioskodawcę działania wynikają wyłącznie z wystąpienia epidemii. Jak słusznie wskazali oceniający, obowiązkiem wnioskodawcy było dokonanie rzetelnej oceny i wzięcie pod uwagę w uzasadnieniu spadku obrotów i innych negatywnych zdarzeń dla przedsiębiorcy wyłącznie skutkami epidemii COVID-19, tym bardziej iż złożenie w tym wypadku dokumentów potwierdzających wzrost zapasów nie jest wystarczającą przesłanką do uznania przedmiotowego kryterium za spełnione. COP wskazało, że mając na uwadze bardzo ogólne zapisy wniosku w pkt B.3 nie można przyjąć, że wnioskodawca w sposób wystarczający uzasadnił, iż wykazany wzrost zapasów wynikał jedynie z negatywnych skutków epidemii COVID - 19. Problemy wnioskodawcy wymienione w ww. punkcie są w gruncie rzeczy problemami, które mogły powstać także z innych powodów. Wnioskodawca bardzo lakonicznie wspomina, w jaki sposób pandemia COVID-19 wpłynęła na jego działalność. Tym bardziej zapisy te w żaden sposób nie uzasadniają wpływu epidemii COVID-19 na działalność przedsiębiorcy, w tym na pogorszenie jego sytuacji gospodarczej lub kondycji finansowej. Opierając się na tak ogólnych twierdzeniach wskazanych przez wnioskodawcę we wniosku - bez wątpienia nie można przyjąć, iż wnioskodawca uzasadnił wzrost zapasów, który wystąpił w jego przedsiębiorstwie wyłącznie skutkami epidemii COVID-19. Wnioskodawca nie podaje żadnych konkretnych argumentów, które potwierdzałyby, że wynikał on wyłącznie z pandemii. COP ponownie zaznaczyło, iż aby uzyskać pozytywną ocenę niniejszego kryterium, oprócz dokumentów finansowych potwierdzających deklarowany negatywny skutek wystąpienia pandemii, należało wskazać także konkretne przyczyny uzasadniające ten negatywny skutek dla przedsiębiorstwa wnioskodawcy wyłącznie wystąpieniem pandemii (np. objęcie przedsiębiorstwa przymusowym zawieszeniem działalności na skutek decyzji administracji rządowej, procentowy spadek ilości zamówień na usługi świadczone przez wnioskodawcę, informacje o ilości rozwiązanych czy zawieszonych kontraktów handlowych, niemożność realizacji zleceń ze względu na poddanie pracowników kwarantannie), które miały bezpośredni wpływ na wskazaną przyczynę pogorszenia sytuacji gospodarczej wnioskodawcy. Takich informacji przedmiotowy wniosek jednak nie zawiera.

Organ wskazał, że deklarowane przez wnioskodawcę negatywne okoliczności (tu: wzrost zapasów) zostały spowodowane także czynnikami, które dotknęły przede wszystkim odbiorców usług wnioskodawcy, nie zaś bezpośrednio przedsiębiorstwo autora protestu. Wnioskodawca nie załączył ponadto żadnych dokumentów, które mogłyby potwierdzić zerwane kontrakty. Przedstawione przez wnioskodawcę argumenty są zatem na tak dużym poziomie ogólności, iż w żadnym wypadku nie można jednoznacznie stwierdzić, iż zadeklarowany przez wnioskodawcę wzrost zapasów wynikał jedynie z epidemii, tym bardziej należy podać w wątpliwości, dlaczego - na co zwraca uwagę sam wnioskodawca, skoro nie był branżą dotkniętą negatywnymi skutkami epidemii, nie był on w stanie wywiązać się w terminie z podpisanych umów. COP podkreśliło, że projekt dotyczy prowadzonej już przez wnioskodawcę działalności, a zmiana dotyczy wdrożenia innowacyjnych rozwiązań, co tym bardziej nie stanowi uzasadnienia, że wzrost zapasów spowodowany był wyłącznie negatywnymi skutkami wystąpienia pandemii. Zaplanowana w ramach niniejszego projektu inwestycja mając na uwadze zapisy wniosku, łączy się przede wszystkim ze wzrostem konkurencyjności przedsiębiorstwa, jego dalszym rozwojem oraz udoskonaleniem i poszerzeniem oferty usług.

Organ odniósł się do punktu C.3 wniosku i wskazał, że nie wiadomo jak przedsięwzięcie to miałoby wpłynąć na wzrost sprzedaży, a przede wszystkim na zniwelowanie negatywnych skutków COVID - 19. Zaprezentowane we wniosku rozwiązania są przede wszystkim typowym działaniem inwestycyjnym, polegającym na inwestycji m.in. w środki trwałe i wartości niematerialne i prawne służące poprawie wykonywanej dotychczas działalności. Wnioskodawca co prawda wspomina w pkt E.1, iż celem projektu jest zredukowanie negatywnych skutków pandemii - których co należy podkreślić i tak nie można do końca uznać na podstawie zawartych ogólnych informacji, niemniej jednak na stricte rozwojowy charakter inwestycji wskazują także zapisy wniosku, tj. "Świadczenie nowej gamy usług pozwoli bardziej zdywersyfikować źródła przychodów i pozwoli rozszerzyć ofertę asortymentową wnioskodawcy, a tym samym wpłynie na rozwój firmy...". "Wnioskodawca zdecydował się na wdrożenie rozwiązań prośrodowiskowych i energooszczędnych w postaci paneli fotowoltaicznych oraz instalację systemu monitoringu wizyjnego. Oba rozwiązania pozwolą podnieść jakość w swoich obszarach, jak również zredukować koszty. Instalacja równoległa z mikrofalownikami gwarantuje większa moc niż instalacja szeregowa. System monitoringu zapewnia znaczną redukcję kosztów ochrony. [...].W pkt E. 2 wnioskodawca wskazał m.in., że ""Projekt obejmuje zmiany procesowe, produktowe i organizacyjne. [...] Przedmiotem projektu jest wdrożenie rozwiązań technologicznych, usługowych i organizacyjnych sprzyjających rozwojowi spółki i zyskaniu trwałych przewag konkurencyjnych [...].

COP wskazało, że analizując ponownie zapisy dokumentacji aplikacyjnej należy przypomnieć, iż zgodnie z zapisami wniosku, projekt polega na: - zakupie instalacji monitoringu oraz fotowoltaicznej oraz - nabyciu środków trwałych na potrzeby wprowadzenia do oferty innowacyjnej usługi mobilnego serwisowania maszyn i urządzeń rolniczych oraz samochodów, w tym elektrycznych. COP stwierdziło, że nie ulega wątpliwości, że projekt w swej części dotyczącej instalacji monitoringu oraz instalacji fotowoltaicznej nie ma związku ani z pandemią i jej negatywnymi dla wnioskodawcy skutkami, ani ta realizacja nie będzie miała wpływu (ani nawet związku) na zniwelowanie negatywnych skutków COVID-19. Ponadto inwestycja w nieruchomość będącą siedzibą spółki wnioskodawcy nie jest powiązana z mobilnością usług serwisowych. W tym zakresie tym bardziej nie można uznać, iż projekt wpisuje się w określony Regulaminem typ projektu. Realizacja projektu będzie zatem polegała jedynie na unowocześnieniu posiadanego parku maszynowego i wzbogaceniu sposobu świadczenia dotychczasowej usługi serwisowej o wariant mobilny. Nadto w treści wniosku wnioskodawca nie przewiduje załamania rynku rolniczego w stopniu ograniczającym zapotrzebowanie na usługi serwisowania maszyn i urządzeń rolniczych. Co więcej - dane Polskiego Związku Przemysłu Motoryzacyjnego przywołane w pierwotnej opinii – potwierdzają to zapotrzebowanie. Potwierdza to także wnioskodawca we wniosku (pkt B.2, str. 10). Mobilny serwis nie będzie zatem miał wpływu na jakiekolwiek zmiany w sytuacji finansowej wnioskodawcy. Z kolei argument o wprowadzeniu serwisowania samochodów elektrycznych jest o tyle niezasadny, że planowane do nabycia maszyny i urządzenia służące wprowadzeniu do oferty nowego sposobu świadczenia usług serwisowych nie mają cech funkcjonalnych związanych wyłącznie z serwisowaniem samochodów elektrycznych. Świadczy to o możliwości szerokiego zakresu usług serwisowych, które wnioskodawca będzie mógł świadczyć - zarówno stacjonarnie, jak i mobilnie. Zdaniem organu powyższa analiza prowadzi do wniosku, że w istocie w rezultacie realizacji projektu wnioskodawca chce poszerzyć sposób świadczenia dotychczasowych usług serwisowych, a nie wprowadzić do oferty nowe usługi. Powyższa analiza potwierdza, że projekt w swej istocie nie zmierza do zmian wymuszonych pandemią, lecz jedynie do dalszego rozwoju firmy. Odnosząc się do zapisów wniosku, organ zaznaczył, że w ramach projektu wnioskodawca zaplanował typowe działania inwestycyjne, służące wyłącznie dalszemu rozwojowi jego przedsiębiorstwa. Mając na uwadze przedstawione wyjaśnienia, organ wskazał, że przedmiotowy konkurs nie jest typowym konkursem inwestycyjnym, w ramach którego finansowanie są projekty polegające na poszerzeniu dotychczas świadczonych usług, wdrażaniu innowacyjnych rozwiązań, zmianach organizacyjnych w przedsiębiorstwie, etc.

Organ wskazał także, że w rozpatrywanym przypadku nie wiadomo, w jaki sposób realizacja takich celów jak wprowadzenie zmian o charakterze produktowym (nowe usługi naprawy pojazdów elektrycznych), procesowym (świadczenie usług z wykorzystaniem nowoczesnego sprzętu diagnostyczno-serwisowego świadczonego w formie mobilnej), jak również organizacyjnym (wprowadzenie systemu monitoringu wizyjnego oraz zastosowanie zaawansowanego systemu komputerowego automatyzującego procesy zarządzania przedsiębiorstwem), miałoby wpłynąć na zniwelowanie negatywnych skutków wystąpienia epidemii COVID -19, których i tak wnioskodawca nie poparł żadnymi argumentami, nie uwiarygadniając tym samym, iż zadeklarowany wzrost zapasów jest spowodowany wyłącznie wystąpieniem epidemii. Z powyższych przyczyn, nie można uznać zaproponowanej we wniosku inwestycji za rozwiązanie służące niwelowaniu negatywnych skutków pandemii.

COP wyjaśniło że mając na uwadze przytoczone zapisy wniosku, realizacja projektu ma na celu nie tyle wyjście z trudnej sytuacji finansowej, co odpowiedź na potrzeby rynku. Wskazane we wniosku czynniki/potrzeby nie są bowiem skutkami epidemii COVID-19, lecz wynikają m.in. z dotychczasowego sposobu prowadzenia działalności i chęci dalszego jej rozwoju.

W świetle ogólnych deklaracji nie ma więc możliwości potwierdzenia, że zaistniałe okoliczności wskazane w pkt B.3 zostały spowodowane wyłącznie wystąpieniem pandemii. W tym też kontekście nie można także dokonać pozytywnej oceny wpływu inwestycji na zmniejszenie negatywnych skutków epidemii COVID-19.

Wobec powyższego zgodnie z powołanym opisem sposobu oceny rozpatrywanego kryterium, uznanie projektu wnioskodawcy za typ projektu wskazany w § 5 ust 2 Regulaminu konkursu, tj. wsparcie MŚP negatywnie dotknięte skutkami epidemii COVID-19 jest tym bardziej niemożliwe. Zgodnie z zapisami Regulaminu konkursu (§ 15 ust. 8) wnioskodawca nie mógł być wezwany do korekty dokumentacji w zakresie uzupełnienia informacji potwierdzających spadek obrotów i innych negatywnych zdarzeń dla przedsiębiorcy wyłącznie skutkami epidemii COVID-19 oraz wpływu planowanej inwestycji na zmniejszenie negatywnych skutków epidemii COVID-19, zatem biorąc pod uwagę analizowany stan faktyczny, oceniający prawidłowo dokonali przedmiotowej oceny. Podnoszenie w tym wypadku zarzutu niewezwania wnioskodawcy do korekty wniosku świadczyć może albo o błędnej interpretacji zapisów dokumentacji konkursowej albo o pobieżnym zapoznaniu się z jej treścią.

COP zaznaczyło, że ocena wpływu planowanej inwestycji na zmniejszenie negatywnych skutków epidemii COVID-19 powinna również wynikać z zawartych w treści wniosku uzasadnień popartych danymi finansowymi, w szczególności założeniami i prognozami finansowymi dotyczącymi rezultatów realizacji projektu. Takich danych wnioskodawca nie zawarł w treści wniosku (pkt E. 10). Bez znaczenia w tym wypadku byłyby także złożone przez wnioskodawcę uzupełnienia w ramach kryterium nr 7. Korekta wniosku w powyższym zakresie nie znajduje uzasadnienia, bowiem wnioskodawca w żaden sposób nie uwiarygodnił, że zaprezentowana w projekcie inwestycja w jakikolwiek sposób spełnia warunek określony w Regulaminie konkursu (że wzrost zapasów był efektem wyłącznie wystąpienia pandemii i że planowana inwestycja wpłynie pozytywnie na zmniejszenie negatywnych skutków epidemii COVID-19.)

Organ stwierdził, że stricte rozwojowy charakter zaplanowanej w ramach projektu inwestycji, służący rozszerzeniu oferowanych produktów, jedynie potwierdził fakt niewpisywania się projektu wnioskodawcy w określony Regulaminem wymóg. W ramach realizacji projektu nastąpi jedynie wzmocnienie dochodowej działalności wnioskodawcy. Nie zmieni to jednak struktury dochodów przedsiębiorstwa. W dalszym ciągu autor protestu będzie prowadził tę samą działalność gospodarczą. Inwestycja w dodatkowe wyposażenia jedynie wzmocni konkurencyjność wnioskodawcy w stosunku do innych podmiotów oferujących podobne produkty. Działalność planowaną w ramach projektu należy zakwalifikować zatem jako planowy rozwój działalności, mający na celu wzmocnienie pozycji wnioskodawcy na rynku.

Organ podkreślił, że zakup m.in. środków trwałych bez jakiejkolwiek trwałej zmiany w prowadzonej działalności gospodarczej jest działaniem czysto inwestycyjnym, który w żaden sposób nie doprowadzi do likwidacji negatywnych skutków pandemii COVID-19. W związku z tym stwierdzono, że udzielona w tym zakresie pomoc nie będzie udzielona na łagodzenie skutków wystąpienia pandemii COVID-19, a będzie jedynie będzie pomocą inwestycyjną. Organ zaznaczył, że zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 celem oferowanego przez Instytucję wsparcia jest przeciwdziałanie skutkom gospodarczym COVID-19 poprzez zapewnienie beneficjentowi płynności finansowej przez okres trwania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii oraz przez okres 12 miesięcy następujący po odwołaniu tego stanu, do czasu ustania negatywnych skutków ekonomicznych dla przedsiębiorców. Wspomniany ratunek gospodarczy ma polegać na istotnym uodpornieniu przedsiębiorstw na przyczyny, które generowały negatywne skutki wystąpienia epidemii COVID-19 oraz niwelować te skutki, niniejszy konkurs nie ma natomiast charakteru "polisy ubezpieczeniowej", która ma za zadanie zrekompensować straty z wybranego okresu i utrzymać status quo, jeśli chodzi o odporność przedsiębiorstwa na potencjalne przyszłe kryzysy, koniunkturalne, związane z rozwojem epidemii, itp. Każda inwestycja w środki trwałe dla firmy produkcyjnej jest usprawnieniem, służy pośrednio lub bezpośrednio rozwojowi firmy, ale nie każda jest ratunkiem gospodarczym i nie każda jest działaniem, które musi być wdrażane na skutek wystąpienia epidemii COVID-19.

Organ wskazał, że mając na uwadze stwierdzone okoliczności, bez względu czy projekt wnioskodawcy dotyczyłby przeprofilowania czy też nie, należy stwierdzić, iż wnioskodawca nie wprowadzi zmian, które były wymuszone wystąpieniem pandemii. Zapisy dokumentacji aplikacyjnej w żadnym wypadku nie potwierdzają, że realizacja projektu wynika jedynie z faktu wystąpienia epidemii. Okoliczności natomiast, w których istnieje konieczność i przymus wprowadzenia zmian w prowadzonej działalności pod wpływem wystąpienia epidemii, należy interpretować jako okoliczności, w których zagrożona jest przyszła działalność firmy na rynku, grozi jej upadłość, likwidacja miejsc pracy, zostają zamknięte możliwości świadczenia usług, prowadzenia sprzedaży lub dotarcia z produktem do odbiorcy (np. w wyniku wprowadzonych obostrzeń lub innych powodów wynikających bezpośrednio z pojawienia się epidemii COVID-19), a wprowadzane zmiany owocują efektem zachowania ciągłości działania, zachowaniem miejsc pracy, powstaniem nowego produktu lub kanału sprzedaży, nowego modelu obsługi zamówień, itp. będącego w stanie epidemii ratunkiem gospodarczym dla przedsiębiorcy, który polega na eliminacji lub istotnym niwelowaniu powodów powstania tych okoliczności.

W ocenie organu ponieważ wnioskodawca nie uwiarygodnił, że jego projekt wpisuje się w określony Regulaminem typ projektu, podtrzymano negatywną ocenę w ramach kryterium nr 1: "Wpisywanie się projektu we właściwy typ projektu". W tym zakresie protest jest niezasadny. Organ podkreślił, że kryterium nr 1 jest pierwszym i podstawowym kryterium, w ramach którego ocenie podlega projekt. W przypadku niespełnienia głównych przesłanek weryfikowanych w ramach ww. kryterium, które to nie mogą zostać skorygowane (gdyż wykraczają poza możliwy do poprawy zakres określony w § 15 ust. 8 Regulaminu konkursu), kryterium nr 1 uznaje się za niespełnione. W takim też wypadku korekta wniosku w sytuacji stwierdzenia braków/uchybień w ramach pozostałych kryteriów nie znajduje uzasadnienia, bowiem zgodnie z § 15 ust. 4 Regulaminu konkursu, wniosek jest kierowany do poprawy tylko w przypadku spełnienia wszystkich pozostałych kryteriów merytorycznych dostępu.

Organ za uzasadnione uznał także stanowisko oceniających w zakresie oceny kryterium nr 7 "Związek pomiędzy zidentyfikowanymi problemami/potrzebami a działaniami mającymi je rozwiązać/zaspokoić oraz produktami i rezultatami projektu". Wnioskodawca przedstawił bardzo ogólne opisy, które w żaden sposób nie potwierdza, że projekt przyczyni się do polepszenia sytuacji przedsiębiorcy dotkniętego negatywnymi skutkami wystąpienia COVID-19 i potencjalnie zapobiegnie likwidacji przedsiębiorstwa lub zmniejszeniu zatrudnienia w tym przedsiębiorstwie. Podkreślono, że projekt tworzy spójną koncepcję oraz przemyślaną całość i poddawany jest ocenie w takiej formie, w jakiej został złożony. Wymaga przypomnienia również, iż etapem właściwym dla konstruowania zakresu projektu oraz wyboru rozwiązań koniecznych do jego realizacji, jest etap złożenia dokumentacji aplikacyjnej, kiedy to istnieje możliwość wyboru optymalnego rozwiązania, umożliwiającego realizację celu projektu. W sytuacji, gdy wnioskodawca nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku prawidłowego sporządzenia wniosku, nie może przerzucać odpowiedzialności za swoje zaniechania na oceniających i wymagać od nich interpretacji wniosku zgodnie z zamiarem wnioskodawcy. Nie ma zatem podstaw prawnych do żądania od IP, aby interpretowała wątpliwości na korzyść wnioskodawcy, to on musi bowiem zadbać o to, aby przekonać instytucję przyznającą pomoc, że jego projekt gwarantuje realizację celów danego działania.

Organ wskazał, że mając na uwadze zapisy wniosku w pkt B.3, które nie zostały poparte żadnymi konkretnymi argumentami potwierdzającymi, iż zadeklarowany wzrost zapasów wynikał wyłącznie z pandemii, nie można uznać, że planowana inwestycja umożliwi wnioskodawcy uzyskanie przychodów w czasie zastoju gospodarczego wywołanego epidemią COVID-19. Nie można bowiem jednoznacznie stwierdzić, że przedmiotowy projekt zapobiegnie ewentualnej likwidacji firmy ani potencjalnemu zmniejszeniu zatrudnienia. Na powyższe stanowisko zdecydowanie ma wpływ braku elementów, które można określić, jako takie, które zostały wprowadzone na skutek wystąpienia COVID-19.

COP przypomniało, że celem konkursu jest sfinansowanie projektów, które będą miały w założeniach zabezpieczenie wnioskodawcy i jego działalności w przypadku wystąpienia podobnych negatywnych oddziaływań w przyszłości. Konkurs nie jest zatem nakierowany na wsparcie działań inwestycyjnych, które mają na celu jedynie zwiększenie konkurencyjności przedsiębiorstw, co najwidoczniej mylnie utożsamia wnioskodawca, zaś są w dalszym ciągu podatne na zagrożenia zewnętrzne związane zarówno z samą pandemią, jak i działaniami administracyjnymi rządu w celu ich zwalczania.

W ocenie COP planowana inwestycja jest z założenia pozytywna dla działalności każdego podmiotu gospodarczego. Nie jest natomiast rozwiązaniem problemów wnioskodawcy. W przypadku wystąpienia podobnych obostrzeń wnioskodawca stanie przed podobnymi problemami. Docelowi odbiorcy, mając w perspektywie niepewną sytuację ekonomiczną, mogą nie podejmować jakichkolwiek działań inwestycyjnych, a z pewnością je spowolnią. Wydatki wskazane w Budżecie projektu pozwolą wnioskodawcy jedynie na zwiększenie jego konkurencyjności. Wnioskodawca w dalszym ciągu będzie jednak świadczył zbliżone usługi i dokładnie tak samo będzie podatnym na sytuację gospodarczą nie tylko związaną z występowaniem pandemii COVID-19. Choć pandemia COVID-19 zapewne mogła mieć wpływ na sytuację wnioskodawcy, to w żadnym wypadku zapisy wniosku nie potwierdzają, iż opisane przez wnioskodawcę problemy wynikają wyłącznie z wystąpienia epidemii. Mając na uwadze powyższe, uprawniony jest wniosek, że zaplanowany w projekcie "zakres rzeczowy" nie spowoduje ochrony wnioskodawcy przed potencjalnymi zagrożeniami związanymi z występowaniem pandemii i możliwością spowolnienia gospodarki związanej z regulacjami administracyjnymi. Jak wskazano w rozstrzygnięciu do kryterium nr 1, projekt jest typowym przedsięwzięciem inwestycyjnym, którego na podstawie ogólnych deklaracji wnioskodawcy nie można uznać za adekwatną odpowiedź na skutki wystąpienie pandemii, a tym samym nie można potwierdzić, iż jego realizacja wpłynie na poprawę sytuacji wnioskodawcy przy ewentualnej kolejnej fali zamrażania gospodarki.

Argumenty zawarte we wniosku i proteście mają charakter jedynie opisowy, bez wskazania danych, które mogłyby być podstawą weryfikacji opisów. Tym samym, z zapisów wniosku nie wynika, że realizacja projektu jest dla wnioskodawcy warunkiem koniecznym utrzymania się na rynku, a planowana inwestycja będzie w stanie kryzysu (analogicznego do epidemii) ratunkiem ekonomicznym. Wnioskodawca nie wykazał, iż projekt zapewni mu bezpieczeństwo finansowe w przyszłości, jak również nie przedstawił prognozy finansowej, która uzasadniałaby jego stanowisko.

Dokonując natomiast weryfikacji prawidłowości przeprowadzonej oceny w ramach kryterium nr 4 "Kwalifikowalność kosztów w projekcie oraz ich zasadność i adekwatność", COP, mając na uwadze opis tego kryterium, stwierdziło że niespełnienie kryterium nr 1 (tj. niewpisywanie się projektu w określony w Regulaminie konkursu typ) powoduje, że wszystkie wydatki zaplanowane w budżecie projektu mają charakter niecelowych. Zachodzi ścisła zależność pomiędzy wpisywaniem się projektu we właściwy typ projektu, zgodny z Regulaminem konkursu a możliwością pozytywnej oceny kwalifikowalności kosztów przedstawionych przez wnioskodawcę. Nie można więc uznać zaplanowanych wydatków za zasadne i celowe, zatem jego realizacja jest nieuzasadniona zarówno pod kątem zaplanowanych wydatków jak i osiągnięcia wartości wybranych wskaźników. Ponowna analiza dokumentacji aplikacyjnej dokonana na etapie procedury odwoławczej potwierdza zatem prawidłowość dokonanej oceny. Z uwagi na podtrzymanie stanowiska na etapie procedury odwoławczej w ramach kryterium nr 1, tym samym kryterium nr 4 ocenione jest negatywnie.

Dokonując z kolei weryfikacji dokumentacji aplikacyjnej oraz argumentów zawartych w proteście w odniesieniu do oceny kryterium nr 5 "Zgodność poziomu i wnioskowanej kwoty dofinansowania z regulaminem konkursu" organ wyjaśnił, że pomimo iż niespełnienie kryterium nr 1 nie przesądza automatycznie o niespełnieniu innego kryterium, gdyż nie wynika to z wytycznych określonych w dokumentacji konkursowej, to jednak kryterium nr 5 jest kryterium szczególnym, a jego ocena jest ściśle skorelowana z kryterium nr 4. Pomimo odmiennego sposobu oceny poszczególnych kryteriów, które pozwalają rozpatrzeć projekt z różnych punktów widzenia jego wykonalności, wyjaśnić jednak należy, że informacje przedstawiane w dokumentacji aplikacyjnej mogą być brane pod uwagę podczas oceny w ramach różnych kryteriów (tutaj wartość wydatków uznanych za niekwalifikowalne), co może również powodować, iż wynik oceny danego kryterium rzutuje na ocenę innego kryterium. Powyższe postępowanie jest zasadne z punktu widzenia metodyki oceny. Nie można tutaj mówić o niekonsekwencji w ocenie, a jedynie o jednolitym podejściu do konkretnych kwestii, jakie mogą być weryfikowane w ramach różnych kryteriów. Ze względu na fakt, iż zaplanowane w ramach projektu wydatki zostały uznane za niecelowe (co zostało szczegółowo wyjaśnione we wcześniejszej części rozpatrzenia protestu odnoszącej się do kryterium nr 4), nie jest możliwa pozytywna ocena kryterium dotyczącego poziomu wnioskowanej kwoty dofinansowania i jej zgodności z Regulaminem konkursu, co wynika z faktu, iż kryterium analizowane jest w odniesieniu do wysokości kosztów kwalifikowalnych, będącej efektem szacowania dokonanego przez wnioskodawcę na etapie konstruowania wniosku aplikacyjnego. W rezultacie powoduje to, że poziom i wnioskowana kwota dofinansowania nie są zgodne z zapisami dokumentacji konkursowej. Mając na uwadze przede wszystkim rozstrzygnięcie w ramach kryterium nr 4, korekta montażu finansowego w tym wypadku nie znajduje uzasadnienia, bowiem wynik oceny kryterium nr 5 jest m.in. konsekwencją uznania wszystkich wydatków za niekwalifikowane, jako nieadekwatne i niecelowe ze względu na niespełnienie kryterium nr 1.

Odnosząc się natomiast do oceny przeprowadzonej w ramach kryterium nr 6 "Realność wskaźników" COP wyjaśniło, że zachodzi ścisła zależność pomiędzy poszczególnymi kryteriami, a możliwością pozytywnej oceny realności wskaźników przedstawionych w dokumentacji aplikacyjnej. Mając zatem na uwadze rozstrzygnięcia w ramach pozostałych kryteriów, oceniający słusznie uznali, że zadeklarowane przez wnioskodawcę wartości wskaźników nie będą mogły zostać osiągnięte. Negatywna ocena pozostałych kryteriów merytorycznych, skutkująca brakiem możliwości otrzymania dofinansowania, w znaczący sposób bowiem wpływa na przyjęte przez wnioskodawcę założenia w zakresie realizacji projektu. Należy więc podkreślić, że pomimo odmiennego sposobu oceny poszczególnych kryteriów, które pozwalają rozpatrzeć projekt z różnych punktów widzenia jego wykonalności, informacje przedstawiane w dokumentacji aplikacyjnej mogą być brane pod uwagę podczas oceny w ramach różnych kryteriów, co może również powodować, iż wynik oceny danego kryterium rzutuje na ocenę innego kryterium. Powyższe postępowanie jest zasadne z punktu widzenia metodyki oceny. Nie można tutaj mówić o niekonsekwencji w ocenie, a jedynie o jednolitym podejściu do konkretnych kwestii, jakie mogą być weryfikowane w ramach różnych kryteriów. Organ wyjaśnił, że z uwagi, iż projekt nie spełniał przede wszystkim kryterium nr 1, jak również innych kryteriów, w konsekwencji wskaźniki, które przyjął wnioskodawca, nie zostaną osiągnięte. Abstrahując od powyższego COP wskazało, iż wnioskodawca niepoprawnie określił wartości niektórych wskaźników, m.in: wskaźnika produktu - Liczba osób objętych wsparciem w zakresie zwalczania lub przeciwdziałania skutkom pandemii COVID-19. Wnioskodawca nie planuje ponosić kosztów wynagrodzeń - deklaracja pkt E.9.1, a więc zgodnie z definicją wskaźnika nie powinien wpisywać liczby 1, jako wartości docelowej ww. wskaźnika. Niespełnienie kryterium nr 4 i związane z nim zakwestionowane wartości planowanych kosztów ponadto implikują błędne wartości docelowe wskaźników produktu: "Inwestycje prywatne uzupełniające wsparcie publiczne dla przedsiębiorstw (dotacje) (CI06)" oraz "Wartość wydatków kwalifikowalnych przeznaczonych na działania związane z pandemią COVID-19". Oczywiście zgodnie z zakresem określonym w Regulaminie konkursu, wnioskodawca mógłby być wezwany do korekty dokumentacji, niemniej jednak mając na uwadze rozstrzygnięcie w ramach pozostałych kryteriów, a w szczególności do kryterium nr 1 i 4, korekta wniosku nie znajduje uzasadnienia. Tym samym, w rozpatrywanym przypadku należy uznać, że pierwotna ocena została przeprowadzone prawidłowo. Kryterium nie zostało bowiem spełnione.

Podsumowując zatem analizę prawidłowości przeprowadzonej oceny w ramach procedury odwoławczej, w świetle stwierdzonych okoliczności organ podtrzymał negatywną ocenę w ramach kryteriów nr 1, 4, 5, 6 oraz 7.

Ponadto organ wyjaśnił, że w świetle zapisów Regulaminu konkursu, zwracanie się o dodatkowe wyjaśnienia ma charakter nieobowiązkowy i jest zasadne jedynie wówczas, gdy członek KOP uzna to za konieczne (np. gdy sformułowania wniosku są niezrozumiałe). Organ podkreślił, że spełnienie kryteriów oceniane jest na podstawie treści złożonego wniosku aplikacyjnego, która w przypadku prawidłowego uwzględnienia między innymi opisów zawartych w Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie, pozwala na właściwe odniesienie się do kryteriów oceny merytorycznej, określonych w dokumentacji konkursowej. Zarówno kryteria oceny, jak i sposób ich weryfikacji, znane są uczestnikom konkursu w momencie ogłoszenia konkursu. Wymóg zamieszczania stosownych informacji w dokumentacji aplikacyjnej wynika wprost z zasad oceny poszczególnych kryteriów.

Zdaniem IP dopełniła wszelkich obowiązków wynikających z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Przeprowadzony Konkurs był jawny, z zapewnieniem publicznego dostępu do informacji o zasadach jego przeprowadzenia (§ 3 ust. 7 Regulaminu konkursu). Każdy z wnioskodawców miał równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Regulamin konkursu był dostępny dla wszystkich aplikujących na stronie www.cop.lodzkie.pl i w jasny sposób określał wymogi oraz warunki w procedurze konkursowej, obowiązujące wszystkich wnioskodawców. Na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu projekt ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym Regulaminem konkursu, a następnie z pozostałą dokumentacją konkursową jak również starannego i odpowiadającego założeniom konkursu, przygotowania dokumentacji aplikacyjnej. Z przedstawionych wyżej względów, Centrum Obsługi Przedsiębiorcy podjęło decyzję o nieuwzględnieniu protestu wnioskodawcy wniesionego od etapu oceny merytorycznej projektu.

W skardze "A" Spółka z o.o. w R. wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu wnioskodawcy została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

Spółka zarzuciła naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy z wdrożeniowej w związku z § 15 ust. 1 Regulaminu Konkursu poprzez:

1) dowolność przy dokonywaniu oceny projektu w kontekście ustalonych kryteriów wyboru, jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę, a mianowicie;

2) bezpodstawne przyjęcie, że skoro wnioskodawca nadal zamierza działać w dotychczasowej branży, to nie zmierza jednocześnie do zmian wymuszonych pandemią Covid-19, a jedynie podejmuje działania innowacyjne, w sytuacji gdy skarżący w sposób szczegółowy i rzetelny argumentował zarówno w treści wniosku, jak i protestu, że projekt ma na celu przeprowadzenie inwestycji niezbędnej dla wdrożenia w dotychczasowej działalności nowych usług (zmierza do dywersyfikacji działalności), co bezpośrednio przełoży się na poszerzenie źródeł przychodów (wzrost obrotów) i umożliwi utrzymanie zasobów kadrowych firmy (a dodatkowo nastąpi wzrost dotychczasowego zatrudnienia o 3 osoby) - co skutkowało brakiem rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku przez wprowadzenie niesformułowanego w Regulaminie konkursu kryterium sprowadzającego się konieczności przeprofilowania dotychczasowej działalności wnioskodawcy;

3) sprzeczne z załącznikiem nr 3 do Regulaminu Konkursu uznanie, że w odniesieniu do kryterium nr 1 brak jest możliwości zwrócenia wniosku do poprawy, wobec czego kryterium to zostało uznane za niespełnione, w sytuacji gdy z ww. załącznika do Regulaminu konkursu w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że w zakresie kryterium nr 1 zachodzi możliwość poprawienia wniosku i załączników do wniosku. Wobec czego celem zagwarantowania transparentności oceny wniosku, wnioskodawca winien być wezwany do poprawienia wniosku ze wskazaniem zakresu poprawek, czy uzupełnień - celem umożliwienia wnioskodawcy przeciwstawienia dodatkowej argumentacji, czego nie wskazuje szczegółowo opis kryterium nr 1;

4) bezpodstawne przyznanie negatywnej oceny projektowi w zakresie kryterium numer 4 - w sytuacji, gdy Instytucja Pośrednicząca w rzeczywistości w ogóle nie dokonała merytorycznej oceny projektu w zakresie wskazanego kryterium, odwołując się jedynie do braku spełnienia przez projekt kryterium nr 1 i 7, i uznając w ten sposób, że planowane w ramach projektu wydatki są nieadekwatne oraz niezasadne;

5) bezpodstawne dokonanie negatywnej oceny projektu w zakresie kryterium nr 6 i 7, w sytuacji gdy z definicji sformułowanej w załączniku nr 3 do Regulaminu konkursu wynika jedynie, że w ramach kryterium nr 7 oceniane jest, "czy projekt przyczyni się do polepszenia sytuacji przedsiębiorcy dotkniętego negatywnymi skutkami wystąpienia Covid-19 i potencjalnie zapobiegnie likwidacji przedsiębiorstwa lub zmniejszeniu zatrudnienia w tym przedsiębiorstwie;

6) brak bezstronności i naruszenie zasady równości przy dokonywaniu oceny projektu wnioskodawcy pod względem spełniania kryteriów wyboru, polegające na dyskryminacji projektu wnioskodawcy z przyczyn nieobjętych kryteriami wyboru projektu, a wyprowadzonych z definicji kryterium nr 1 w sposób całkowicie dowolny przez Instytucję Pośredniczącą, to jest z uwagi na okoliczność, że wnioskodawca założył, że w ramach projektu będzie zmniejszał negatywne skutki pandemii COVlD-19 w ramach dotychczasowej branży działalności, poprzez jej dywersyfikację, polegającą na wdrożeniu nowych usług, dotychczas nie świadczonych przez wnioskodawcę, a nie dokona całkowitej zmiany szeroko rozumianego profilu swojej działalności, co nie było przedmiotem żadnego z kryteriów wyboru projektów.

Zdaniem spółki w kryterium nr 1 oraz w instrukcji wypełniania wniosku organ nie wskazał, aby obowiązkiem wnioskodawcy było znalezienie rozwiązania problemów i trudności, których doświadczył w okresie pandemii. W opisywanym kryterium nr 1 wskazane zostało jedynie, że ocenie będzie podlegać "wpływ planowanej inwestycji na zmniejszenie negatywnych skutków pandemii". W dokumentacji konkursowej nie została zawarta definicja "szeroko rozumianego przeprofilowania działalności", zatem pojęcie to należy rozumieć w znaczeniu potocznym, przy czym zmiana ta nie musi polegać na zmianie branży, w której działa skarżący. Skarżący natomiast szczegółowo uzasadnił, jakie usługi zamierza dodać oraz usprawnić: wnioskodawca planuje zwiększyć porfolio świadczonych usług poprzez: uruchomienie usług mobilnego serwisowania pojazdów, implementację systemu do zarządzania, instalację monitoringu wizyjnego, zastosowanie mikrofalowników fotowoltaicznych, efektem czego będzie wprowadzenie innowacyjnych usług diagnozowania i serwisowania pojazdów, wprowadzenie zaawansowanych technologii informacyjno-komunikacyjnych usprawniających działanie przedsiębiorstwa. Podstawą projektu jest zredukowanie negatywnych skutków związanych z pandemią, w wyniku których doszło do zerwania zamówień i nagromadzenia zapasów w przedsiębiorstwie, co ma konsekwencje długoterminowe. Bezpośrednim rezultatem projektu będzie utrzymanie stanu zatrudnienia oraz wzrost liczby etatów w pełnym wymiarze czasu pracy o 3 osoby.

Wymienione usługi stanowią odrębną działalność od prowadzonej dotychczas. Ponadto skierowane są także do obecnych klientów i nowych odbiorców. Taka dywersyfikacja źródeł dochodów, w ocenie wnioskodawcy miała na przyszłość uchronić go przed negatywnymi skutkami pandemii. Ocena projektu zdaniem strony skarżącej powinna łączyć z oceną wszechstronną, lecz nie dowolną. Organ w sposób nieuprawniony przyjął, że ww. posłużą wyłącznie do rozwinięcia dotychczasowej działalności skarżącej spółki. W instrukcji wypełnienia wniosku w sekcji E Charakterystyka Projektu "Cel i uzasadnienie projektu", wskazano, że należy opisać, w jaki sposób projekt wpłynie na utrzymanie się przedsiębiorstwa na rynku lub jego rozwój, zmianę procesu produkcyjnego, zmianę sposobu świadczenia usług lub w taki sposób przyczyni się do zmian organizacyjnych. Opis wnioskodawcy

wskazuje zatem w sposób wyczerpującym, w jaki sposób wnioskodawca zamierza rozwinąć swoją działalność poszerzając ją o nowe usługi, w celu zmniejszenia negatywnych skutków pandemii. Skarżący w części E.1 bardzo szczegółowo wskazał konkretne propozycje prowadzenia i poszerzenia dotychczasowej działalności w dobie pandemii.

W odpowiedzi na skargę Centrum Obsługi Przedsiębiorcy wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie wskazać należy, że postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone w oparciu o zasady i reguły, które wynikają z ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm. - dalej jako ustawa wdrożeniowa). Wynika z nich przede wszystkim, że projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów (art. 37 ust. 2 ustawy). Według zaś art. 2 pkt 13a ustawy wdrożeniowej, przez kryteria wyboru projektów rozumie się kryteria umożliwiające ocenę projektu opisanego we wniosku o dofinansowanie projektu, wybór projektu do dofinansowania i zawarcie umowy o dofinansowanie projektu albo podjęcie decyzji o dofinansowaniu projektu, zgodne z warunkami, o których mowa w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego, zatwierdzone przez komitet monitorujący, o którym mowa w art. 47 rozporządzenia ogólnego. Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 ustawy).

W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 39 ust. 2 tej ustawy, konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej) oraz zakres, w jakim jest możliwe uzupełnianie lub poprawianie projektu w części dotyczącej spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów w trakcie jego oceny (art. 41 ust 2 pkt 7a).

Tryb konkursowy wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o określone dofinansowanie w ramach danego konkursu, rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów muszą zostać ocenione negatywnie.

Wymaga zwrócenia uwagi, że kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Rozważając zasadność skargi w tym aspekcie należy mieć też na względzie, że w ustawie wdrożeniowej wskazano, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej).

W tym miejscu należy również wskazać, że pojęcie prawa stanowiącego podstawę działania organów administracji publicznej i służącego za kryterium oceny tego działania przez sądy administracyjne nie wyczerpują źródeł prawa, o których mowa w Konstytucji (zob. wyrok NSA z 16 grudnia 2010 r. sygn. akt II GSK 1377/10). W prawie administracyjnym pojęciu prawa przypisuje się szczególne i szersze znaczenie. Pod pojęciem źródeł prawa administracyjnego rozumiany jest każdy akt normatywny, czyli akt zawierający chociażby jedną normę prawną o charakterze generalno-abstrakcyjnym, mogącą stanowić podstawę indywidualnego rozstrzygnięcia, ustanowiony w drodze czynności upoważnionych organów państwa, nadający moc obowiązującą tejże normie (por. wyrok NSA z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II GSK 110/10; podobnie wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt II GSK 1377/10). W konsekwencji również dokumentom systemu realizacji programu operacyjnego, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, można przyznać walor źródła prawa (w szerokim znaczeniu), jako że system ten ma swoje umocowanie w ustawie, zaś jego normy mają generalny charakter i są skierowane do nieokreślonego kręgu adresatów (potencjalnych wnioskodawców dofinansowania).

W szczególności Regulamin konkursu jest dokumentem systemu realizacji programu operacyjnego (art. 6 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Treść takiego regulaminu nie może być sprzeczna z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Dokument, na podstawie którego wyłaniani mają być potencjalni beneficjenci programu, nie jest wprawdzie zbiorem norm prawnych mających wiązać w sposób właściwy źródłom prawa, lecz dotyczy norm, na których obowiązywanie godzi się każdy ubiegający o udzielenie wsparcia. Są to bowiem reguły stosowane w celu wyłonienia kontrahenta umowy cywilnoprawnej w ściśle określonej procedurze.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że skoro uczestnik konkursu obowiązany jest bezwzględnie podporządkować się i podporządkowuje się regulaminowi postępowania konkursowego, to musi posługiwać się nomenklaturą konkursową w nim zawartą. Do uczestnika konkursu należy bowiem obowiązek skonstruowania takiego projektu i dostosowania się do zasad postępowania konkursowego w oparciu o aparaturę zdefiniowaną na potrzeby konkursu, aby była spójna i zachowała jednolite standardy podlegające ocenie konkursowej w oparciu o zasadę równości kryteriów oceny (zob. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GSK 2884/16).

Mając na uwadze powyższe rozważania skonfrontowane z okolicznościami faktycznymi rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że ocena przedmiotowego projektu dokonana przez Centrum Obsługi Przedsiębiorcy została przeprowadzona w prawidłowy sposób, bez naruszenia prawa, które miało lub mogło mieć wpływ na wynik oceny.

Wskazać w tym miejscu również należy, że organ rozpoznający protest nie może wyjść poza treść środka zaskarżenia, a w konsekwencji również i Sąd I instancji, rozpoznający skargę, na rozstrzygnięcie organu. Granice rozpoznania sprawy zakreślone przez art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, w przypadku rozpoznawania protestu doznają pewnych ograniczeń (tak w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2017 roku, II GSK 3669/17, Lex numer 2442924).

Z akt rozpoznawanej sprawy jednoznacznie wynika, że w ramach przedmiotowego konkursu strona skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie projektu o nazwie "Zwiększenie konkurencyjności przedsiębiorstwa dotkniętego skutkami epidemii poprzez wdrożenie innowacyjnych usług serwisowania pojazdów, implementację systemu do zarządzania, instalację monitoringu i zastosowanie rozwiązań fotowoltaicznych", złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2014 – 2020, Osi priorytetowej II: Innowacyjna i konkurencyjna gospodarka, Działania II.3: Zwiększenie konkurencyjności MŚP, Poddziałania II.3.1: Innowacje w MŚP, Typ projektu 3: Wsparcie MŚP negatywnie dotkniętych skutkami epidemii COVID-19 Projekt został pozytywnie oceniony pod względem spełnienia kryteriów oceny formalnej i został przekazany do oceny merytorycznej.

W wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej dostępu wniosku o dofinansowanie stwierdzono, że projekt nie spełnia kryterium nr 1 "Wpisywanie się projektu we właściwy typ projektu", - kryterium nr 4 "Kwalifikowalność kosztów w projekcie oraz ich zasadność i adekwatność", - kryterium nr 5 "Zgodność poziomu i wnioskowanej kwoty dofinansowania z regulaminem konkursu", - kryterium nr 6 "Realność wskaźników", - kryterium nr 7 "Związek pomiędzy zidentyfikowanymi problemami/potrzebami a działaniami mającymi je rozwiązać/zaspokoić oraz produktami i rezultatami projektu".

Strona skarżąca nie zgadzając się z negatywną oceną merytoryczną wniosku wniosła protest, który - w ocenie Sądu - zasadnie przez COP nie został uwzględniony.

Przypomnieć w tym miejscu należy, że zgodnie z § 5 ust. 1 Regulaminu konkursu, przedmiotem konkursu jest wybór do dofinansowania projektów, które w największym stopniu przyczynią się do osiągnięcia celu określonego dla Działania II.3: Zwiększenie konkurencyjności MŚP w ramach Osi priorytetowej II: Innowacyjna i konkurencyjna gospodarka RPO WŁ 2014-2020. Celem działania jest wsparcie przedsiębiorców negatywnie dotkniętych skutkami epidemii COVID-19. W § 5 ust. 2 Regulaminu konkursu określono typy projektów podlegające dofinansowaniu i typem projektu podlegającym dofinansowaniu jest wsparcie MŚP negatywnie dotkniętych skutkami epidemii COVID-19. Regulamin przewiduje, że pomoc udzielana jest mikroprzedsiębiorcom, małym i średnim przedsiębiorcom na cele inwestycyjne lub obrotowe, nakierowane na łagodzenie skutków wystąpienia pandemii COVID-19 (§ 5 ust. 3 Regulaminu konkursu). Regulamin Konkursu nr RPLD.02.03.01-IP.02-10-070/20 stanowiący załącznik do uchwały nr 536/20 Zarządu Województwa Ł. z dnia 9 czerwca 2020 r. na wstępie zawiera Wprowadzenie, które rozpoczyna się następująco: "Niniejszy konkurs kierowany jest do mikro, małych i średnich przedsiębiorstw negatywnie dotkniętych skutkami epidemii COVID-19. Konkurs kierowany jest głównie do przedsiębiorców zainteresowanych szeroko rozumianym przeprofilowaniem prowadzonej działalności lub zupełną zmianą branży, w której działają. Konkurs jest również kierowany do przedsiębiorców, którzy muszą wprowadzić zmiany w prowadzonej działalności wymuszone wystąpieniem epidemii COVID-19. Dodatkowo realizacja projektu powinna przyczyniać się do utrzymania miejsc pracy u Wnioskodawcy /.../". We wprowadzeniu stwierdzono także, że kluczowymi aspektami projektów, podlegającymi ocenie jest zakres merytoryczny (w tym zgodność z typem projektu i związku pomiędzy zidentyfikowanymi problemami/potrzebami a działaniami mającymi je rozwiązać/zaspokoić oraz produktami i rezultatami projektu), wykonalność finansowa, przygotowanie do realizacji oraz poziom innowacyjności wdrażanego rozwiązania.

Zgodnie z § 13 ust. 1 - 4 Regulaminu konkursu złożony w konkursie przez wnioskodawcę projekt podlega ocenie przeprowadzonej przez KOP na podstawie kryteriów wyboru projektów, stanowiących Załącznik nr 3 do niniejszego Regulaminu. Dyrektor IP lub jego Zastępca powołuje KOP i określa regulamin pracy KOP. W skład KOP wchodzą pracownicy lub eksperci, o których mowa w art. 68a ustawy wdrożeniowej. Ocena projektu składa się z etapu oceny formalnej i oceny merytorycznej. Ocena projektu przeprowadzana jest na podstawie informacji przedstawionych we wniosku o dofinansowanie udzielonych przez wnioskodawcę lub pozyskanych przez IP na temat wniosku o dofinansowanie lub Wnioskodawcy.

Stosownie do treści § 15 ust. 1- 4 Regulaminu konkursu ocena merytoryczna projektu ma na celu weryfikację wniosku o dofinansowanie na podstawie kryteriów merytorycznych, wskazanych w Załączniku nr 3 do niniejszego Regulaminu, pod względem spełnienia kryteriów merytorycznych dostępu (z przypisanymi wartościami logicznymi Tak/Nie/Nie dotyczy) i punktowych. Ocena merytoryczna dokonywana jest przez członków KOP będących pracownikami IP i ekspertami

lub ekspertami. W ramach kryteriów merytorycznych dostępu nr 1, 3, 4, 5, 6 i 7 istnieje możliwość poprawienia wniosku o dofinansowanie, w zakresie wynikającym z rekomendacji członków KOP, sformułowanych w procesie

oceny. W takim przypadku, IP informuje Wnioskodawcę o konieczności dokonania poprawy wniosku oraz wyznacza termin 7 dni na jej dokonanie, licząc od dnia następującego po dniu wysłania wezwania. Wniosek jest kierowany do poprawy tylko w przypadku spełnienia wszystkich pozostałych kryteriów merytorycznych dostępu.

W § 15 ust. 8-14 Regulaminu określono, w jakim zakresie kryteria merytoryczne dostępu, w tym kryterium merytoryczne dostępu: nr 1 Wpisywanie się projektu we właściwy typ projektu, nr 4 Kwalifikowalność kosztów w projekcie oraz ich zasadność i adekwatność, nr 5 Zgodność poziomu i wnioskowanej kwoty dofinansowania z regulaminem konkursu, nr 6 Realność wskaźników, nr 7 Związek pomiędzy zidentyfikowanymi problemami/potrzebami a działaniami mającymi je rozwiązać/zaspokoić oraz produktami i rezultatami projektu - mogą być poprawione.

Dodać należy, że zgodnie z § 15 pkt 15 Regulaminu niespełnienie przez projekt któregokolwiek z kryteriów merytorycznych dostępu nr 1-7 powoduje, że projekt nie podlega ocenie na podstawie kryteriów merytorycznych punktowych i uzyskuje ocenę negatywną.

W rozpoznawanej sprawie w wyniku oceny merytorycznej dostępu, dokonanej przez członków Komisji Oceny Projektów, projekt uzyskał ocenę negatywną. Tym samym nie podlegał ocenie na podstawie kryteriów merytorycznych punktowych.

Zgodnie z Załącznikiem nr 3 do Regulaminu konkursu - Kryteria wyboru projektów - w ramach kryterium nr 1 "Wpisywanie się projektu we właściwy typ

projektu" ocenie podlega: czy projekt dotyczy wsparcia inwestycji w MŚP

negatywnie dotkniętych skutkami epidemii COVID-.

Przez MŚP negatywnie dotknięte skutkami epidemii COVID-19 należy rozumieć

przedsiębiorstwa będące w trudnej sytuacji finansowej w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2. Ocena, czy MŚP są dotknięte negatywnie skutkami epidemii COVID-19 zostanie dokonana na

podstawie dokumentów księgowych potwierdzających spadek obrotów, wzrost zapasów, dokumentów księgowych lub umów potwierdzających zerwanie łańcucha dostaw, dokumentów księgowych lub innych dokumentów potwierdzających zerwanie/rozwiązanie współpracy z dotychczasowymi partnerami finansowymi i klientami lub innych dokumentów wskazujących negatywne skutki dla przedsiębiorstwa w skutek epidemii COVID-19. Przy dokonaniu oceny należy także wziąć pod uwagę uzasadnienie spadku obrotów i innych

negatywnych zdarzeń dla przedsiębiorcy wyłącznie skutkami epidemii COVID-19 oraz wpływu planowanej inwestycji na zmniejszenie negatywnych skutków epidemii COVID-19.

W niniejszej sprawie, jak wynika z wniosku o dofinansowanie, sekcja B. Charakterystyka wnioskodawcy - B.1 Przedmiot działalności - Spółka ,,A’’ zajmuje się sprzedażą maszyn i urządzeń rolniczych. Oferuje szerokie spektrum maszyn rolniczych, kosiarek ogrodowych, czy maszyn komunalnych. Jest uznanym dystrybutorem marki John Deere. Oferuje części i akcesoria do maszyn rolniczych, jak również prowadzi serwis gwarancyjny i pogwarancyjny, usługi z zakresu przeglądów i naprawy ciągników, kombajnów i innych maszyn rolniczych. Firma posiada nowoczesną stację serwisowa oraz specjalne samochody serwisowe, dzięki czemu z usług serwisowych można skorzystać na miejscu, w siedzibie spółki, ale również w gospodarstwie klienta. Wnioskodawca podał, że realizacja inwestycji pozwoli rozwinąć diagnostykę mobilną przy wykorzystaniu specjalnie doposażonych pojazdów w systemy teleinformatyczne. Odpowiednie wyposażenie warsztatu serwisowego i doświadczeni mechanicy gwarantują wysoką jakość świadczonej pracy oraz zachowanie najwyższych standardów usług, zgodnie z wymaganiami stawianymi przez producenta sprzętu rolniczego. W okresie żniw, w ,,A’’ dodatkowo uruchamiany jest dyżur serwisowy i magazynowy. ,,A’’ Sp. z o.o. powstała w roku 2018 jako firma stanowiąca kontynuację działań działalności jednoosobowej ,,A’’, która na rynku obecna jest blisko 30 lat. Od początku istnienia podmiot związany był z sektorem maszyn rolniczych, mając w ofercie produkty znanych marek. Już 20 lat współpracuje jako dealerzy z firmą John Deere. W tym czasie Wnioskodawcy udało się sprzedać aż 2350 sztuk maszyn rolniczych. Przedsiębiorca jest zmotywowany do kontynuacji działań w zakresie sprzedaży maszyn dla klientów, jednocześnie pragnie dzielić się zdobytym doświadczeniem oraz świadczyć fachowe doradztwo. Od początku swojej działalności firma rozwinęła się dynamicznie w zakresie sprzedaży urządzeń rolniczych, wdrażaniu nowoczesnych technologii i poszerzaniu spektrum ofertowego. Prowadzone systematycznie działania inwestycyjne, rozszerzanie parku maszynowego oraz aktywne działania marketingowe zapewniają stały rozwój firmy i umacnianie jej pozycji na rynku polskim i międzynarodowym.

Podstawowy kod PKD działalności 46.61.Z wskazany przez wnioskodawcę obejmuje "Sprzedaż hurtową maszyn i urządzeń rolniczych oraz dodatkowego wyposażenia" i stanowił 85 % udziału w ogólnej wartości przychodów ze sprzedaży. Natomiast 15% udziału w ogólnej wartości przychodów stanowił kod PKD 45.20 Z "Konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli".

Zdaniem Sądu, w powyższej sekcji w pkt B.1 Przedmiot działalności brak jest jakiegokolwiek odniesienia się przez wnioskodawcę do okresu obostrzeń spowodowanych pandemią i jego wpływu na działalność wnioskodawcy. Wprawdzie w pkt B.3 "Sytuacja przedsiębiorcy w wyniku epidemii COVID-19" spółka wskazała na brak możliwości wykonywania podstawowej działalności gospodarczej w następstwie wystąpienia epidemii COViD-19, jednak tego nie uzasadniała w sposób, który nie budziłby wątpliwości. Spółka podała, że mimo iż nie reprezentuje żadnej z branż szczególnie narażonych na negatywne skutki wystąpienia COVID-39, to oferuje produkty dla branż dotkniętych negatywnymi skutkami epidemii: rolnictwo, usługi czy produkcję przemysłową, co również przejawia się w negatywnych skutkach dla jego działalności. W związku z powyższym od początku obostrzeń spowodowanych epidemią - a w szczególności w ostatnim kwartale - zrealizowała mniejszą ilość zleceń, aniżeli w okresie analogicznym w ubiegłych latach. Sama spółka stwierdziła także, że nie ma to bezpośredniego odzwierciedlenia w dokumentacji finansowej w spadku przychodów we wspomnianym okresie. Powołała się na zerwanie współpracy z klientami i opóźnienia w realizacji zamówień, co będzie miało swoje skutki długofalowe. Wnioskodawca wskazał też, że pomimo iż ma ze swoimi odbiorcami zakontraktowane ilości określone w podpisanych umowach, to nie był w stanie się z nich wywiązywać w terminie i pomimo że częściowo umowy nie zostały zerwane, może to się odbić negatywnie na przyszłych relacjach z klientami. Branża rolnicza odczuła bezpośredni wpływ epidemii. W związku z powyższym zwiększyły się zapasy i stok maszynowy, co grozi brakiem płynności. Zamówione towary mają wymagane terminy płatności, a klienci wstrzymują się z zakupem. Ma to swoje odzwierciedlenie w poziomie zapasów przedsiębiorstwa w kwartale dotkniętym epidemią w stosunku do okresu analogicznego w roku ubiegłym. Wsparty projekt pozwoli na walkę ze skutkami sytuacji pandemicznej w odniesieniu do przedsiębiorstwa i gospodarki województwa ł. w postaci utrzymania stanu zatrudnienia sprzed pandemii, jak również wzrostu zatrudnienia o 3 osoby w pełnym wymiarze czasu, co przyczyni się do redukcji bezrobocia w regionie.

Zdaniem Sądu, powyższe zapisy pozostają ze sobą w sprzeczności. Spółka nie powołała się bowiem na żadne konkretne umowy, które zostały zerwane z klientami, jak również stwierdziła, że nie odnotowała spadku przychodów, a jednocześnie przewiduje w przyszłości utratę płynności finansowej. Rację ma organ, że przedstawione przez wnioskodawcę argumenty są na dużym poziomie ogólności. Wnioskodawca zaznaczył X, wskazując na "brak możliwości wykonywania podstawowej działalności gospodarczej w następstwie wystąpienia epidemii COViD-19", a jednocześnie sam stwierdził, że nie jest branżą dotkniętą negatywnymi skutkami pandemii. Ponadto wnioskodawca nie wstawił znaku X "wzrost zapasów w przedsiębiorstwie" ani "spadek obrotów gospodarczych", a jednocześnie w uzasadnieniu wskazał na poziom zapasów przedsiębiorstwa w kwartale dotkniętym epidemią w stosunku do okresu analogicznego w roku ubiegłym. Przy czym w dokumentacji finansowej brak jest odzwierciedlenia spadku przychodów wnioskodawcy. Ponadto w treści wniosku wnioskodawca potwierdza zapotrzebowanie serwisowania maszyn i urządzeń rolniczych, a z danych Polskiego Związku Przemysłu Motoryzacyjnego (opinia osoby oceniającej z 13 października 2020 r.) wynika, że rynek maszyn rolniczych w Polsce na początku roku nie odczuł negatywnych skutków pandemii COVID-19. Według PZPM w pierwszym kwartale 2020 r. zarejestrowano w Polsce o 30,4 % więcej ciągników rolniczych niż przed rokiem. W kwietniu, mimo spowolnienia dynamiki, liczba rejestracji ciągników rolniczych wciąż rosła. Na trend wzrostowy wskazują również dane pochodzące od firm leasingowych. Co więcej to jedna z lepiej radzących sobie w dobie pandemii branż w bankowości.

Wobec powyższego zadeklarowany przez wnioskodawcę wzrost zapasów trudno uznać za spowodowany skutkami COVID-19. Tym bardziej, że z instrukcji wypełniania wniosku pkt B.3 "Sytuacja przedsiębiorcy w wyniku epidemii COVID-19" wnioskodawca powinien wstawić znak "X" we właściwym polu i opisać jak epidemia COVID-19 wpłynęła na jego działalność, w tym na pogorszenie jego sytuacji gospodarczej lub kondycji finansowej. W ocenie Sądu, przy tak przedstawionym opisie sytuacji przedsiębiorcy, za prawidłowe należy uznać stanowisko organu, że zaplanowana w ramach niniejszego projektu inwestycja łączy się przede wszystkim ze wzrostem konkurencyjności przedsiębiorstwa, jego dalszym rozwojem oraz udoskonaleniem i poszerzeniem oferty usług. Potwierdzeniem powyższego są również zapisy zawarte w pkt B.2, w którym wnioskodawca podał, że w planach ma, aby w perspektywie kilku lat zwiększyć udział sprzedaży ciągników w rynku ciągników z obecnych 10-15% do 20-25% w perspektywie najbliższych lat. Spowoduje to wzrost zapotrzebowania na usługi serwisu oraz sprzedaż części zamiennych. Wzrost sprzedaży ciągników oraz maszyn rolniczych bardziej zaawansowanych technologicznie będzie wymagał większej dostępności serwisu i wyposażenia go w niezbędne narzędzia. Przewiduje również, że w perspektywie najbliższych kilku lat uda mu się doprowadzić do sytuacji, gdzie serwis i dział części zamiennych będą generowały porównywalny z działem sprzedaży zysk, pozwalając zabezpieczyć funkcjonowanie spółki na czas nieoczekiwanego kryzysu.

W sekcji C. Informacje o projekcie, w pkt C.3 sekcji C - Krótki opis projektu - wnioskodawca w ogóle nie odniósł się, w jaki sposób projekt zniweluje negatywne skutki pandemii. Natomiast wskazał, że głównym celem projektu jest zwiększenie konkurencyjności przedsiębiorstwa i zredukowanie negatywnych skutków epidemii poprzez wdrożenie szeregu innowacyjnych rozwiązań w skali działalności i rynku: uruchomienie usług mobilnego serwisowania pojazdów, implementację systemu do zarządzania, instalację monitoringu wizyjnego, zastosowanie mikrofalowników fotowoltaicznych. Efektem tych działań będzie wprowadzenie innowacyjnych usług diagnozowania i serwisowania pojazdów, wprowadzenie zaawansowanych technologii informacyjno-komunikacyjnych usprawniających zarządzanie przedsiębiorstwem i redukcja wydatków poprzez automatyzację systemu zarządzania ochroną i wprowadzenie paneli fotowoltaicznych. Podstawą projektu jest zredukowanie negatywnych skutków związanych z pandemią, w wyniku której doszło do zerwania zamówień i nagromadzenia zapasów w przedsiębiorstwie, co będzie miało swoje konsekwencje długoterminowe. Bezpośrednim rezultatem projektu będzie również utrzymanie stanu zatrudnienia oraz wzrost liczby etatów w pełnym wymiarze czasu pracy o 3 osoby.

Zdaniem Sądu istotne znaczenie ma tu sformułowanie "zwiększenie konkurencyjności przedsiębiorstwa", które nie ma nic wspólnego z przedmiotem konkursu, którym jest wsparcie przedsiębiorców negatywnie dotkniętych skutkami epidemii COVID-19. Tym bardziej, że wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność serwisowania pojazdów. Firma posiada nowoczesną stację serwisowa oraz specjalne samochody serwisowe, dzięki czemu z usług serwisowych można skorzystać na miejscu, w siedzibie spółki, ale również w gospodarstwie klienta. A zatem celem projektu jest wyłącznie rozszerzenie działalności serwisowania pojazdów, a nie niwelowanie negatywnie skutków epidemii COVID-19 i obostrzeń w celu zachowania stabilności finansowej firmy.

Podkreślić także należy, że zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku w sekcji E.1 "Cel i uzasadnienie projektu" należy krótko zdefiniować cel, jaki ma zostać osiągnięty dzięki realizacji projektu. Należy opisać, w jaki sposób projekt wpłynie na utrzymanie się przedsiębiorstwa na rynku lub jego rozwój, zmianę procesu produkcyjnego, zmianę sposobu świadczenia usług lub w jaki sposób przyczyni się do zmian organizacyjnych. W przypadku gdy projekt jest częścią większej inwestycji, należy przedstawić wszystkie części składowe projektu oraz określić, kto będzie realizował poszczególne etapy.

Wnioskodawca wskazał wprawdzie, że głównym celem projektu jest zredukowanie negatywnych skutków pandemii poprzez wprowadzenie innowacyjnych usług i zmniejszenie kosztów działalności, co przełoży się na rozwój przedsiębiorstwa, zyskanie trwałych przewag konkurencyjnych, umocnienie pozycji spółki w branży oraz wzrosty przychodów w perspektywie najbliższych lat. Jednakże wskazał także, że dodatkowym atutem i ważnym argumentem przemawiającym za realizacją inwestycji jest doposażenie serwerowni i implementacja zaawansowanego systemu komputerowego usprawniającego holistyczne zarządzanie procesami w firmie: od prowadzenia księgowości, przez sprawy handlowe i segment sprzedażowy, po działania serwisowe i naprawcze. Poza wdrożeniem technologii z zakresu TIK, wnioskodawca zdecydował się na wdrożenie rozwiązań prośrodowiskowych i energooszczędnych w postaci paneli fotowoltaicznych oraz instalację systemu monitoringu wizyjnego. Podstawowym celem realizacji projektu będzie więc rozszerzenie profilu działalności firmy, zwiększające niezależność pozyskania przychodu od innych dotychczasowych gałęzi prowadzonej działalność, a także dalszy rozwój przedsiębiorstwa na nowych rynkach i zwiększenie zatrudnienia.

Natomiast w pkt E.2 "Opis produktu i usługi" podał, że nową usługą dotychczas nieoferowaną przez wnioskodawcę będzie możliwość diagnozowania i serwisowania pojazdów w terenie, za pomocą naprawczych stacji mobilnych, co umożliwi świadczenie usługi naprawy na miejscu usterki bez konieczności przyjazdu do warsztatu, istotnym elementem będzie możliwość serwisowania samochodów elektrycznych i rozwój działalności w tym obszarze poprzez rozwijanie własnych stacji ładowania pojazdów. Działanie wymaga zakupu i wyposażenia dwóch pojazdów. Doposażenie obejmuje zmianę w zabudowie pojazdów w stosunku do standardowej oraz wyposażenie techniczne i narzędziowe. Uwzględniono również aspekty związane z sytuacją post-pandemiczną w kraju. Pojazdy zostaną wyposażone w kieszenie na spraye do dezynfekcji, uchwyt z papierem i zestaw do mycia rąk. Drugim istotnym elementem inwestycji, wpisującym się w innowację o charakterze organizacyjnym, będzie doposażenie serwerowni i implementacja zaawansowanego systemu komputerowego usprawniającego holistyczne zarządzanie procesami w firmie: od prowadzenia księgowości, przez sprawy handlowe i segment sprzedażowy, po działania serwisowe i naprawcze. Pozwoli na organizowanie webinariów, tworzenie ofert handlowych czy nowoczesną prezentację produktów. Wdrożenie technologii informacyjno-komunikacyjnych w spółce ,,A’’ wymaga zakupu licencji na odpowiednią ilość stanowisk oraz doposażenia firmy w sprzęt komputerowy, serwery bazodanowe i niezbędne akcesoria satelitarne. Wnioskodawca zdecydował się również na wdrożenie rozwiązań prośrodowiskowych i energooszczędnych w postaci paneli fotowoltaicznych oraz instalację systemu monitoringu wizyjnego. Oba rozwiązania pozwolą podnieść jakość w swoich obszarach, jak również zredukować koszty. Instalacje fotowoltaiczne sterowane mikrofalownikami stanowią najnowocześniejsze rozwiązanie technologiczne w tym zakresie dostępne na rynku.

System monitoringu wizyjnego obejmuje 5 kamer: termowizyjnych - dla zabezpieczenia obwodowego oraz kamery o krótszym dystansie widzenia. Uwzględniono również zasilacz awaryjny pozwalający zapewnić ciągłość pracy systemu nawet w przypadku zaniku napięcia z sieci. System monitoringu poprzez zastosowanie inteligentnej analityki obrazu zapewnia znaczną redukcję kosztów ochrony. Rozwiązanie jest w stanie wyeliminować konieczność zatrudnienia dodatkowych pracowników ochrony fizycznej i ograniczyć ilość fałszywych alarmów dzięki zaawansowanym algorytmom. Powyższe rozwiązania zostaną zastosowane w trzech oddziałach spółki: ul. św. B. 38, [...] C., ul. B 138, [...] R., ul. D 238,98-200 S..

Jednocześnie w pkt E.3 "Analiza klientów, rynku i konkurencji" wnioskodawca wskazał, że obecny obszar działalności, jak również tendencje rozwojowe firmy, wdrażane nowe technologie i usługi, świadczą o przewagach konkurencyjnych wnioskodawcy - wiele usług przedsiębiorstwo wykonuje jako jedyne w Polsce. Czynnikiem decydującym o popycie na usługi firmy jest niewielka konkurencja, w Polsce działa bardzo mała liczba firm potrafiąca wykonać usługę profesjonalnej naprawy pojazdów o napędzie elektrycznym w terenie, a usługi, które firma będzie wykonywać w ramach realizacji niniejszego projektu nie są spotykane na polskim rynku.

Zdaniem Sądu, za prawidłowe należy uznać stanowisko organu, że powyższy opis w części dotyczącej instalacji monitoringu i instalacji fotowoltaicznej przedstawiony przez wnioskodawcę we wniosku dowodzi, że nie ma on związku z pandemią ani jej negatywnymi skutkami dla wnioskodawcy. Ponadto trafnie COP wskazało, że realizacja projektu będzie polegała jedynie na unowocześnieniu posiadanego parku maszynowego i wzbogaceniu sposobu świadczenia dotychczasowej usługi serwisowej o wariant mobilny. Z kolei argument o wprowadzeniu serwisowania samochodów elektrycznych jest o tyle niezasadny, że planowane do nabycia maszyny i urządzenia służące wprowadzeniu do oferty nowego sposobu świadczenia usług serwisowych nie mają cech funkcjonalnych związanych wyłącznie z serwisowaniem samochodów elektrycznych. Świadczy to o możliwości szerokiego zakresu usług serwisowych, które wnioskodawca będzie mógł świadczyć - zarówno stacjonarnie, jak i mobilnie. W rezultacie realizacji projektu wnioskodawca chce poszerzyć sposób świadczenia dotychczasowych usług serwisowych, a nie wprowadzić do oferty nowe usługi. Powyższa analiza potwierdza, że projekt w swej istocie nie zmierza do zmian wymuszonych pandemią, lecz jedynie do dalszego rozwoju firmy. W ramach projektu wnioskodawca zaplanował typowe działania inwestycyjne, służące wyłącznie dalszemu rozwojowi jego przedsiębiorstwa.

W ocenie Sądu również analiza powyższych zapisów wniosku skarżącego nie daje podstawy do stwierdzenia, że projekt ma na celu łagodzenie skutków wystąpienia pandemii COVID-19. Rację ma organ, że tak przedstawione przez wnioskodawcę działania są jedynie nakierowane na inwestycję i zwiększenie konkurencyjności na rynku, na którym już wnioskodawca działa.

W projekcie wnioskodawca zaplanował cztery zadania zadanie - Zadanie nr 1 - Instalacja systemu monitoringu wizyjnego, Zadanie nr 2 – Zakup i doposażenie pojazdów diagnostycznych, Zadanie nr 3 - Zakup i implementacja systemu komputerowego, Zadanie nr 4 – Montaż instalacji fotowoltaicznej. Zdaniem Sądu, tak zaplanowane działania projektowe nie mają nic wspólnego z problemami związanymi z wystąpieniem pandemii COVID-19.

Za prawidłowe więc należy uznać stanowisko COP, że zakup systemu monitoringu wizyjnego, zakup i doposażenie dwóch pojazdów, zakup 3 instalacji fotowoltaicznych oraz zakup czterech licencji na system komputerowy, pakietu asysty, gwarancji oraz usług dodatkowych, pulpitu zdalnego, a także usługi zakupu serwera bazodanowego, serwera SQL oraz zakup sprzętu komputerowego jest działaniem czysto inwestycyjnym, które w żaden sposób nie jest związane z likwidacją negatywnych skutków pandemii COVID-19. Mając na uwadze dotychczasowy zakres prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, słusznie uznano, że inwestycja polegająca na zakupie dodatkowych środków trwałych, które de facto przyczynią się jedynie do rozszerzenia oferty już świadczonych usług, a nie mają nic wspólnego ze zmniejszeniem negatywnych skutków epidemii COVID-19.

Reasumując zatem tę część rozważań należy podkreślić, że aby spełnić kryterium merytoryczne dostępu nr 1 "Wpisywanie się projektu we właściwy typ projektu" wnioskodawca był zobligowany do wykazania, że projekt dotyczy wsparcia inwestycji negatywnie dotkniętej skutkami epidemii COVID-19, przedstawienia dokumentów potwierdzających trudną sytuację finansową przedsiębiorstwa spowodowaną wyłącznie negatywnymi skutkami epidemii COVID-19 i wyjaśnienia, aby na etapie oceny merytorycznej kryterium dostępu możliwe było zweryfikowanie, jak planowana w ramach projektu inwestycja wpłynie na zmniejszenie wpływu negatywnych skutków epidemii COVID-19. Wnioskodawca zgodnie z Regulaminem konkursu zobowiązany był wykazać jednoznacznie we wniosku o dofinansowanie, że planowana inwestycja zniweluje skutki epidemii COVID-19 i zabezpieczy przedsiębiorcę na przyszłość, na wypadek gdyby negatywne skutki epidemii COVID-19 miały wystąpić ponownie. Prawidłowe jest więc stanowisko organu, że zapisy dokumentacji aplikacyjnej nie potwierdzają, że realizacja projektu wynika jedynie z faktu wystąpienia epidemii. Okoliczności natomiast, w których istnieje konieczność i przymus wprowadzenia zmian w prowadzonej działalności pod wpływem wystąpienia epidemii, należy interpretować jako okoliczności, w których zagrożona jest przyszła działalność firmy na rynku, grozi jej upadłość, likwidacja miejsc pracy, zostają zamknięte możliwości świadczenia usług, prowadzenia sprzedaży lub dotarcia z produktem do odbiorcy (np. w wyniku wprowadzonych obostrzeń lub innych powodów wynikających bezpośrednio z pojawienia się epidemii COVID-19), a wprowadzane zmiany owocują efektem zachowania ciągłości działania, zachowaniem miejsc pracy, powstaniem nowego produktu lub kanału sprzedaży, nowego modelu obsługi zamówień, itp. będącego w stanie epidemii ratunkiem gospodarczym dla przedsiębiorcy ratunkiem, który polega na eliminacji lub istotnym niwelowaniu powodów powstania tych okoliczności.

W tym miejscu dodać należy, że w ramach przedmiotowego kryterium nr 1, zgodnie z opisem sposobu jego oceny, weryfikacji nie podlegała natomiast kwestie szeroko rozumianego przeprofilowania prowadzonej działalności gospodarczej lub zmiany branży, jak również konieczności wprowadzenia zmiany w prowadzonej działalności wymuszonych wystąpieniem epidemii COVID-19, wynikające z Wprowadzenia do Regulaminu konkursu. Powyższe kryteria, które nie zostały sformułowane w sposób wystarczająco przejrzysty i zrozumiały (w Regulaminie konkursu brak jest np. definicji, jak należy rozumieć "szeroko rozumiane przeprofilowanie prowadzonej działalności gospodarczej") zostały zawarte we Wprowadzeniu do Regulaminu konkursu (o czym była mowa powyżej), co oznacza, że nie mogły być przedmiotem oceny w ramach oceny kryterium merytorycznego dostępu nr 1, które takich wymogów nie zawierało. Określone we Wprowadzeniu do Regulaminu niniejszego konkursu nieostre kryteria dotyczące przedsiębiorców, do których konkurs jest kierowany nie mogły być elementem oceny w ramach kryterium merytorycznego dostępu nr 1. Ocena, czy projekt spełnia powyższe cele, tj. czy dotyczy szeroko rozumianego przeprofilowania prowadzonej działalności gospodarczej lub zmiany branży mogła i powinna być przedmiotem oceny merytorycznej na kolejnym etapie oceny, pod warunkiem oczywiście, że spełnione zostałyby pozostałe kryteria dostępu.

Wobec powyższego, podkreślić należy, że organ prawidłowo dokonując oceny kryterium nr 1 nie odwołał się do kryteriów sformułowanych we Wprowadzeniu do Regulaminu konkursu.

Ponadto zdaniem Sądu, wbrew zarzutom skargi, skarżący nie mógł być wezwany do uzupełnienia dokumentacji we wskazanym zakresie zgodnie z zapisami § 15 ust. 8 Regulaminu konkursu, skoro wnioskodawca nie odnotował spadku sprzedaży towarów i usług. Ponadto z uzasadnienia wniosku nie wynika, że projekt przewiduje działania wymuszone wystąpieniem epidemii COVID-19, w wyniku których będzie można uznać, że jego realizacja wpłynie na poprawę sytuacji przedsiębiorcy dotkniętego negatywnymi skutkami wystąpienia COVID-19 i potencjalnie zapobiegnie likwidacji lub zmniejszeniu zatrudnienia w jego przedsiębiorstwie.

Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności COP w Łodzi prawidłowo stwierdziło, że kryterium merytoryczne dostępu nr 1 "Wpisywanie się projektu we właściwy typ projektu" nie zostało spełnione. Zaplanowana inwestycja nie wpłynie na zmniejszenie negatywnych skutków epidemii COVID-19, a kontynuacja dotychczasowej działalności poprzez rozszerzenie oferty już świadczonych usług nie stanowi zabezpieczenia na wypadek likwidacji firmy, czy zmniejszenia zatrudnienia w przedsiębiorstwie. Odnotowany wzrost zapasów firmy, nie mógł być zatem przesłanką warunkującą spełnienie powyższego kryterium. Ocenie w ramach przedmiotowego kryterium podlegało uzasadnienie spadku obrotów, wzrost zapasów i innych negatywnych zdarzeń dla przedsiębiorcy, ale wyłącznie skutkami epidemii COVID-19 oraz wpływu planowanej inwestycji na zmniejszenie negatywnych skutków epidemii COVID-19.

Odnosząc się do oceny kryterium merytorycznego dostępu nr 7 "Związek pomiędzy zidentyfikowanymi problemami/potrzebami a działaniami mającymi je rozwiązać/zaspokoić oraz produktami i rezultatami projektu", które jest ściśle skorelowane z oceną kryterium nr 1 należy wskazać, że w ramach oceny przedmiotowego kryterium ocenie podlega, czy projekt przyczyni się do polepszenia sytuacji przedsiębiorcy dotkniętego negatywnymi skutkami wystąpienia COVID-19 i potencjalnie zapobiegnie likwidacji przedsiębiorstwa lub zmniejszeniu zatrudnienia w tym przedsiębiorstwie.

Zdaniem Sądu, przedstawione przez wnioskodawcę opisy we wniosku są bardzo obszerne, ale też lakoniczne, jeżeli chodzi o wykazanie, że przedsiębiorca był dotknięty negatywnymi skutkami wystąpienia COVID-19,oraz że projekt przyczyni się do polepszenia sytuacji przedsiębiorcy dotkniętego negatywnymi skutkami wystąpienia COVID-19. Trudno bowiem dopatrzyć się w opisach wniosku, że projekt powstał, aby przeciwdziałać sytuacji jaka nastąpiła z powodu COVID -19. Wprawdzie wśród opisów projektu we wniosku są zdania stwierdzające, że celem projektu jest zredukowanie skutków pandemii, tylko problem tkwi w tym, że mając na uwadze przedstawione przez wnioskodawcę zadania realizowane w ramach projektu, a przedstawione powyżej, nie wiadomo o jakie skutki pandemii chodzi. W ocenie Sądu, dokładna lektura wniosku nie nasuwa żadnych wątpliwości i prowadzi do stwierdzenia, że projekt ma na celu rozwinięcie przedsiębiorstwa, zwiększenie konkurencyjności również poza granicami Polski. Dodać należy, że rację ma organ, iż nie można uznać, że planowana inwestycja umożliwi wnioskodawcy uzyskanie przychodów w czasie zastoju gospodarczego wywołanego epidemią COVID-19, co w konsekwencji doprowadzi do zmniejszenia zadeklarowanego we wniosku wzrostu zapasów, nie popartego żadnymi konkretnymi argumentami potwierdzającymi, iż wynikał wyłącznie z pandemii. Na powyższe stanowisko zdecydowanie ma wpływ brak elementów, które można określić, jako takie, które zostały wprowadzone na skutek wystąpienia COVID-19. Zapisy wniosku nie potwierdzają bowiem, iż opisane przez wnioskodawcę problemy wynikają wyłącznie z wystąpienia epidemii. Projekt wnioskodawcy jest typowym przedsięwzięciem inwestycyjnym, którego na podstawie ogólnych deklaracji wnioskodawcy nie można uznać za adekwatną odpowiedź na skutki wystąpienie pandemii. Argumenty zawarte we wniosku i proteście mają charakter jedynie opisowy, bez wskazania danych, które mogłyby być podstawą weryfikacji opisów. Tym samym, z zapisów wniosku nie wynika, że realizacja projektu jest dla wnioskodawcy warunkiem koniecznym utrzymania się na rynku.

Przedstawiony zatem powyżej opis celu i uzasadnienia projektu był niewystarczający z punktu widzenia sposobu oceny przedmiotowego kryterium.

Sąd podzielił również argumentację organu dotyczącą oceny kryterium dostępu nr 4 "Kwalifikowalność kosztów w projekcie oraz ich zasadność i adekwatność", kryterium nr 5 "Zgodność poziomu i wnioskowanej kwoty dofinansowania z regulaminem konkursu" oraz kryterium dostępu nr 6 "Realność wskaźników". Przyczyną negatywnej oceny projektu w ramach kryterium nr 4 było uznanie przez COP, że niespełnienie kryterium nr 1 powoduje, że wszystkie wydatki zaplanowane w budżecie projektu mają charakter niecelowych. Rację ma organ, że zachodzi ścisła zależność pomiędzy wpisywaniem się projektu we właściwy typ projektu, zgodny z Regulaminem konkursu a możliwością pozytywnej oceny kwalifikowalności kosztów przedstawionych przez wnioskodawcę. Brak jest zatem podstaw do uznania zaplanowanych wydatków za zasadne i celowe. Biorąc pod uwagę opisane wyżej okoliczności COP słusznie uznało, że kryterium nr 4: "Kwalifikowalność kosztów w projekcie oraz ich zasadność i adekwatność" nie zostało spełnione.

Odnośnie oceny kryterium nr 5 "Zgodność poziomu i wnioskowanej kwoty dofinansowania z regulaminem konkursu" w ocenie Sądu, COP prawidłowo wskazało, że kryterium nr 5 jest kryterium szczególnym, a jego ocena jest ściśle skorelowana z kryterium nr 4. Pomimo odmiennego sposobu oceny poszczególnych kryteriów, które pozwalają rozpatrzeć projekt z różnych punktów widzenia jego wykonalności, informacje przedstawiane w dokumentacji aplikacyjnej mogą być brane pod uwagę podczas oceny w ramach różnych kryteriów, co może również powodować, iż wynik oceny danego kryterium rzutuje na ocenę innego kryterium. Powyższe postępowanie jest zasadne z punktu widzenia metodyki oceny. Nie można tutaj mówić o niekonsekwencji w ocenie, a jedynie o jednolitym podejściu do konkretnych kwestii, jakie mogą być weryfikowane w ramach różnych kryteriów. Ze względu na fakt, iż zaplanowane w ramach projektu wydatki zostały uznane za niecelowe, nie jest możliwa pozytywna ocena kryterium dotyczącego poziomu wnioskowanej kwoty dofinansowania i jej zgodności z Regulaminem konkursu.

Negatywna natomiast ocena kryterium merytorycznego dostępu nr 1 determinowała negatywną ocenę kryterium dostępu nr 6 "Realność wskaźników". Ocena kryterium nr 1 w znaczący sposób wpływa na przyjęte przez wnioskodawcę założenia w zakresie realizacji projektu. Projekt nie spełnił kryterium merytorycznego dostępu nr 1, jak również pozostałych kryteriów merytorycznych nr 4 i 7, co oznacza, że zadeklarowane przez skarżącego wskaźniki i tak nie zostałyby osiągnięte.

Zdaniem Sądu, abstrahując od powyższego COP prawidłowo wskazało, iż wnioskodawca niepoprawnie określił wartości niektórych wskaźników, m.in: wskaźnika produktu - Liczba osób objętych wsparciem w zakresie zwalczania lub przeciwdziałania skutkom pandemii COVID-19. Wnioskodawca nie planuje ponosić kosztów wynagrodzeń deklaracja pkt E.9.1, a więc zgodnie z definicją wskaźnika nie powinien wpisywać liczby 1 jako wartości docelowej ww. wskaźnika. Niespełnienie kryterium nr 4 i związane z nim zakwestionowane wartości planowanych kosztów ponadto implikują błędne wartości docelowe wskaźników produktu: "Inwestycje prywatne uzupełniające wsparcie publiczne dla przedsiębiorstw (dotacje) (CI06)" oraz "Wartość wydatków kwalifikowalnych przeznaczonych na działania związane z pandemią COVID-19".

COP prawidłowo uznało, że w sytuacji, jaka miała miejsce w przypadku niniejszego projektu, z uwagi na niespełnienie przede wszystkim kryterium merytorycznego dostępu nr 1 wezwanie do uzupełnienia wniosku i ponowna jego ocena w określonych obszarach nie znajdowało żadnego uzasadnienia, bowiem w świetle stwierdzonych okoliczności mając na uwadze zapisy § 15 ust. 4 Regulaminu konkursu, wniosek mógł być kierowany do poprawy lub uzupełnienia tylko w przypadku spełnienia wszystkich pozostałych kryteriów merytorycznych.

Odnosząc się natomiast do zarzutów sformułowanych w skardze należy wskazać, że wniosek o dofinansowanie już na etapie konkursu powinien być przygotowany na tyle rzetelnie, by możliwa była jego pozytywna ocena z punktu widzenia przyjętych kryteriów. Zaprezentowana przez autora wniosku o dofinansowanie argumentacja gwarantować musi ekspertowi oceniającemu projekt dojście do takich samych wniosków i przemyśleń, do jakich doszedł wnioskodawca na podstawie jedynie informacji zawartych w dokumentacji aplikacyjnej. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem takie przedstawienie informacji w ramach dokumentacji aplikacyjnej, aby eksperci oceniający nie mieli wątpliwości, co do oceny poszczególnych kryteriów.

Zdaniem Sądu, wbrew stanowisku strony skarżącej, w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, ponieważ Regulamin konkursu w sposób wystarczająco jasny, czytelny i przejrzysty określał warunki uczestnictwa, sposób i formę składania wniosków oraz kryteria i sposób ich oceny. Skarżący nie wykazał działania organu z naruszeniem zasad określonych w tym przepisie. Sama natomiast okoliczność, że strona skarżąca nie zgadza się z oceną wynikającą z Regulaminu konkursu i całokształtu dokumentacji konkursowej nie może skutkować uznaniem, że organ działał w sposób naruszający zasady wynikające z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej.

Sąd nie dostrzegł również na żadnym etapie postępowania naruszenia procedury i zasad wskazanych w Regulaminie konkursu, a polemika skarżącego ze stanowiskiem organu, nie mogła mieć wpływu na ocenę jej legalności. Skarżący miał zapewnioną możliwość zapoznania się z informacjami i warunkami dotyczącymi preferowanego naboru, w tym w szczególności z postanowieniami Regulaminu konkursu. Rzeczą więc ubiegającego się o dofinansowanie było dołożenie należytej staranności przy aplikowaniu, w tym oczywiście również sprawdzenie pod względem poprawności wybranego przez nią naboru, rzetelności i dokładności przedstawianych informacji, czy zakreślonych wymagań. To bowiem na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku o dofinansowanie i przedstawienia wymaganych dokumentów.

Właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, co oznacza związanie treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego przez wnioskodawcę i wymaganą w danym postępowaniu konkursowym dokumentacją. Poza zakres zawartych w nich oświadczeń woli i wiedzy wnioskodawcy kształtujących - w kontekście wymogów określonych Regulaminem konkursu - przedmiotowo istotne elementy projektu instytucja ta nie może więc wykraczać, poprzez uczynienie przedmiotem oceny elementów niewynikających z wniosku o dofinansowanie projektu oraz dołączonej do niego dokumentacji. W konsekwencji nie jest również zobowiązana do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania innych, niż jednoznacznie i wyraźnie wskazane przez wnioskodawcę argumentów, twierdzeń, czy też danych, z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony jako spełniający kryteria wyboru. Byłoby to nie do pogodzenia z zasadą równości traktowania w konkursie oraz istotą i logiką tego postępowania konkursowego, w którym wiodące znaczenie mają zasady szybkości i efektywności instrumentów dystrybucji środków pomocowych adresowanych do podmiotów ubiegających się o dofinansowanie projektowanych przedsięwzięć. Skoro więc warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych Regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia - a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia - jest zobowiązany jednoznacznie wykazać, że zgłoszony projekt te kryteria spełnia, a zadaniem instytucji jest ocena spełniania przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę (por. m.in. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2018 r., sygn. akt I GSK 2272/18, dostępne cbios.nsa.gov.pl).

Zasady, o których mowa w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej nakazują dokonywanie oceny wyboru projektu w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Rolą sądu jest natomiast dokonanie oceny, czy organ przeprowadził wybór projektu z poszanowaniem ww. zasad. Należy jednak zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy i czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z Regulaminu konkursu. Zatem sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów.

Rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest natomiast podobna do roli biegłych w postępowaniu sądowym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny. W rozpatrywanej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżącego rozstrzygnięcie protestu zawiera szczegółową, jednoznaczną, rzetelną i przejrzystą analizę kwestionowanych przez stronę ocen projektu, z rozważeniem zarzutów oraz uwag zarówno osób oceniających projekt (ekspertów), jak i argumentacji i zarzutów zamieszczonych w proteście. Przejawem naruszenia zasad postępowania konkursowego jest brak zagwarantowania wszystkim wnioskodawcom możliwości zapoznania się z regułami przeprowadzania konkursu, bądź brak spójności dokumentacji konkursowej, brak rzetelnej oceny projektu (w sposób dowolny, arbitralny), brak bezstronności członków KOP, brak bezstronności ekspertów, czy też ich niewyznaczenie.

Reasumując stwierdzić trzeba, że postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone w sposób odpowiadający prawu, rzetelnie i w sposób przejrzysty, a organ dokonał oceny zgodnie z ustalonymi i obowiązującymi regułami i zasadami postępowania. Również w postępowaniu dotyczącym rozpatrzenia protestu Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa. Protest został rozpatrzony należycie, w sposób rzetelny oraz odpowiadający niewadliwie ustalonemu stanowi faktycznemu i prawnemu. COP prawidłowo zatem uznało, że strona skarżąca nie spełniła wymagań konkursowych, a tym samym zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie. Projekt nie spełnił kryterium merytorycznego dostępu nr 1, które w istocie determinowało wyniki oceny spełniania przez projekt pozostałych kryteriów merytorycznych dostępu, tj. nr 4, 5, 6 i 7, co w konsekwencji spowodowało, że COP trafnie odmówiło uwzględnienia protestu.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, oddalił skargę.

E.G.