Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 483/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3, art. 54 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.I. na pisemną interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 8 listopada 2010 r. o nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz W. I. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 23 sierpnia 2010 r. skarżący W. I. złożył wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej, w którym poprosił o zweryfikowanie poprawności swojego stanowiska odnośnie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwot uzyskanych tytułem rozliczenia jego udziału kapitałowego w spółce jawnej w związku z wystąpieniem skarżącego z tej spółki.

W wyniku rozpatrzenia powyższego wniosku Dyrektor Izby Skarbowej, działając z upoważnienia Ministra Finansów, wydał indywidualną interpretację o nr [...], uznając stanowisko skarżącego za nieprawidłowe. Organ udzielił jednak odpowiedzi na pytanie, które nie zostało przez wnioskodawcę postawione, opierające się na stanie faktycznym, różniącym się od tego, który zarysowano we wniosku. Organ zajął stanowisko w przedmiocie opodatkowania wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa wnoszonego do spółki jawnej.

Wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę wydanej interpretacji, Dyrektor Izby Skarbowej uznając zasadność argumentów wnioskodawcy, stwierdził jednak, że nie jest podmiotem uprawnionym do zmiany przedmiotowej interpretacji.

Wobec powyższego W. I. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na tę interpretację wnosząc o jej uchylenie. Swoje żądanie skarżący uzasadnił tym, że przedmiotowa interpretacja została wydana w oparciu o stan faktyczny, który nie był przedmiotem złożonego wniosku i rozstrzyga zupełnie inny problem.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej, działając na zasadzie art. 54§3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) uwzględnił w całości skargę i wydał interpretację o nr [...], wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania sądowego. W nowej interpretacji rozstrzygnięto problem rzeczywiście przedstawiony we wniosku i uznano stanowisko przedstawione przez wnioskodawcę za prawidłowe jedynie w części, w pozostałym zakresie nie zgadzając się z argumentami wnioskodawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Przez uwzględnienie skargi należy rozumieć uwzględnienie zawartych w niej wniosków i zarzutów. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji z uwagi na to, że rozstrzygała ona problem, który nie był przedmiotem wniosku i nie udzieliła odpowiedzi na zadane tam pytanie. Zauważając swój błąd, organ wydał nową interpretację. I choć ta nowa interpretacja na płaszczyźnie merytorycznej jedynie częściowo uznaje stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, to jej wydanie formalnie stanowi uwzględnienie skargi. W ten sposób pozbawiono bowiem zaskarżony akt bytu prawnego i rozstrzygnięto przedstawiony przez wnioskodawcę problem, co było przedmiotem skargi. Zaskarżoną decyzję zastąpiono innym aktem, oznaczonym innym znakiem i wydanym w innym dniu (szczegółowa data nie została nota bene przez organ podana). Z chwilą doręczenia nowej interpretacji pełnomocnikowi skarżącego przestał zatem istnieć przedmiot skargi, jakim była interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 8 listopada 2010 r. o nr [...].

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy cyt. powyżej ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3, w trybie tzw. autokontroli. Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.

Wobec powyższego postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe podlega w niniejszej sprawie umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym postanowiono w pkt 1 sentencji.

Uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 cyt. ustawy, zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3. W niniejszej sprawie koszy te obejmują uiszczony wpis (200 zł), koszty zastępstwa procesowego (240 zł) i opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł). O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.