Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 672/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6246 Orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1 lit. d, art 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi D. P. na pismo Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją dotyczącą uznania związku schorzeń ze służbą postanawia 1. oddalić wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla D. P. adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

D. P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi

na pismo Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] stycznia

2011 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją dotyczącą uznania związku schorzeń ze służbą.

Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku

o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje.

Skarżący odbywa w zakładzie karnym karę pozbawienia wolności. Nie jest zatrudniony w zakładzie karnym i nie uzyskuje dochodów z pracy. Stały miesięczny dochód wnioskodawcy stanowi renta inwalidzka w wysokości 1300 zł. brutto.

Na skarżącym ciąży obowiązek alimentacyjny na rzecz córki M. P.

w wysokości 1500 zł. Po opłaceniu alimentów, które wnioskodawca uiszcza

w wysokości 800 zł, stronie pozostaje kwota około 300 zł. Wnioskodawca obowiązany jest do uiszczania opłat w wysokości około 500 zł za służbowe mieszkanie. Skarżący nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności.

Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych,

a do takich należy wymieniona sprawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Na mocy powołanego przepisu skarżący z mocy prawa zwolniony jest

w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania.

Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7

w zw. z art. 239 pkt 1 lit. d P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia.

Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, że prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże,

że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.).

Na podstawie przedstawionych przez stronę informacji stwierdzić należy,

że wnioskodawca wykazał, iż spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy. Skarżący przebywa w zakładzie karnym, w którym nie uzyskuje dochodów

z tytułu pracy. Strona uzyskuje wprawdzie dochód z tytułu renty inwalidzkiej

w wysokości 1300 zł brutto jednakże, po uiszczeniu kwoty 800 zł z tytułu alimentów, wnioskodawcy pozostaje do dyspozycji kwota około 300 zł. Kwotę tę skarżący przeznacza na dokonanie opłat mieszkaniowych. Wnioskodawca nie ma żadnego majątku, w tym oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na poniesienie kosztów postępowania.

Biorąc powyższe pod uwagę oraz w związku z tym, że przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, wnioskodawcy należało przyznać prawo pomocy.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 2 postanowienia.