Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 755/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 83 par. 3, art. 141 par. 4, art. 166, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II FSK 755/09 Postanowienie Dnia 7 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Cudak po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3309/08 w sprawie ze skargi A. C. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 15 września 2008 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

II FSK 755/09

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 15 września 2008 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd I instancji wskazał, że pełnomocnik strony skarżącej - doradca podatkowy W. M., został wezwany pismem z dnia 3 grudnia 2008 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie wskazanego braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Z kolei przy drugim piśmie także z dnia 3 grudnia 2008 skierowanym do pełnomocnika skarżącego przesłano odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 1 grudnia 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego zarządzenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 6.450 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Korespondencja została doręczona na adres pełnomocnika skarżącego w dniu 9 grudnia 2008 r. Przy piśmie z dnia 16 grudnia 2008 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 17 grudnia 2008 r. (data stempla urzędu pocztowego W. [...]), pełnomocnik skarżącego nadesłał dokument pełnomocnictwa. W dniu 17 grudnia 2008r. (data stempla pocztowego W. [...]) nadano także drogą pocztową wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że termin siedmiodniowy do uzupełnienia braku formalnego rozpoczął bieg w dniu 10 grudnia 2008 r. i upłynął z dniem 16 grudnia 2008 r. (wtorek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnik strony skarżącej wprawdzie uzupełnił brak formalny skargi, ale uczynił to po terminie. Czynność zaś w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, o czym stanowi art. 85 p.p.s.a. Również termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu zaczął biec w dniu 10 grudnia 2008 r. i upłynął z dniem 16 grudnia 2008 r. (wtorek). Wprawdzie Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, które obejmują także wpis od skargi, jednakże wniosek ten został nadany drogą pocztową już po upływie wyznaczonego terminu na uiszczenie wpisu. W takim stanie rzeczy złożony wniosek nie mógł skutecznie zniweczyć konsekwencji płynących z faktu nieuszczenia wpisu w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania w tym przedmiocie.

Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.

W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie strona wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania:

- art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 37 § 1 oraz art.83 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, iż nastąpiło naruszenie siedmiodniowego terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sytuacji, gdy do takiego naruszenia nie doszło;

- art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy i przyjęcie, że uzupełnienie braków formalnych nastąpiło po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu, w sytuacji, gdy faktycznie uzupełnienie tych braków nastąpiło w ustawowym terminie.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że zdaniem skarżącego obie przesyłki zostały nadane w polskim urzędzie pocztowym w dniu 16 grudnia 2008 r. Został więc zachowany termin do wniesienia skargi. Wyjaśniono ponadto, że korespondencja z siedziby I. S. P. odbierana jest w danym dniu przez listonosza, który zabiera przesyłki polecone wraz z książką przesyłek do Urzędu Pocztowego nr [...] w W. w dniu ich odebrania przez pracownika poczty (listonosza). W dniu 16 grudnia 2008 r. listonosz odebrał między innymi dwa listy polecone, w których znajdowało się pełnomocnictwo oraz wniosek o udzielenie pomocy publicznej w niniejszej sprawie. Jednak osoby pracujące w Urzędzie Pocztowym nr [...] w W. nie przystawiły w tym dniu (16 grudnia 2008 r.) pieczątki Urzędu Pocztowego, lecz zrobiły to na drugi dzień rano. Tym samym, mimo iż przyjęcia przesyłek poleconych do Urzędu Pocztowego nastąpiło w dniu 16 grudnia 2008 r. na potwierdzeniu znalazła się data 17 grudnia 2008 r. Na dowód swych twierdzeń do skargi kasacyjnej załączono uwierzytelnioną kopię strony z księgi kancelaryjnej oraz książki przesyłek pocztowych wraz z stosowną adnotacją pracownika Urzędu Pocztowego – E. K. Osoba ta złożyła pisemne oświadczenie, że przesyłki polecone przyjęto do urzędu dnia 16 grudnia 2008 r., wysłano 17 grudnia 2008r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Rozpoznając niniejszą skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nie znajduje ona usprawiedliwionych podstaw. Wobec tego skarga ta podlega oddaleniu.

Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych. Zresztą znajdują one potwierdzenie w wyjaśnieniach pełnomocnika skarżącego, zawartych w uzasadnieniu środka zaskarżenia. Wskazano tam bowiem, że przedmiotowe przesyłki polecone przekazano w dniu 16 grudnia 2008r. listonoszowi. Z kolei na listach jest pieczęć urzędu pocztowego nadawczego z datą 17 grudnia 2008 r.

Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Niewątpliwie potwierdzeniem oddania pisma jest urzędowa pieczęć poczty wraz z widniejącą na niej datą. Należy podkreślić, że nie można utożsamiać oddania pisma w urzędzie pocztowym z oddaniem pisma urzędnikowi pocztowemu, jakim niewątpliwie jest listonosz przebywający poza siedzibą urzędu. Skoro ustawa wyraźnie i jednoznacznie precyzuje miejsce oddania pisma, z którym wiąże skutek w postaci wniesienia go do sądu (urząd pocztowy), to tym samym nie jest uprawnione twierdzenie strony, że złożenie pism procesowych nastąpiło wraz z odbiorem tego pisma przez listonosza (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 273/06). Przyjęty przez pełnomocnika system wysyłania pism sądowych, polegający na odbieraniu ich przez listonosza, który zabiera przesyłki polecone wraz z książką przesyłek do właściwego urzędu pocztowego, nie może modyfikować ustawowych regulacji zawartych we wspomnianym wyżej przepisie art. 83 § 3 p.p.s.a. Zatem wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd I instancji w sposób prawidłowy uznał, że pisma procesowe zostały oddane w polskim urzędzie pocztowym w dniu 17 grudnia 2008 r., a więc jeden dzień po upływie terminu, który bezspornie rozpoczął swój bieg w dniu 9 grudnia 2008 r. Zatem nie jest trafny zarzut naruszenia przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a.

W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny, wbrew twierdzeniom autora skargi kasacyjnej, zasadnie zastosował przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nie uzupełniono bowiem w wyznaczonym terminie braków formalnych. Trafnie także zastosowano przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. Nie został bowiem uiszczony należny wpis pomimo wezwania. Złożenie wniosku o prawo pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu jest bezskuteczne. Wniosek taki nie może bowiem przerwać biegu terminu, który już upłynął.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę jako nie zasadną.