Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 5/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2023-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma z 28 września 2021 r. zatytułowanego "skarga na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie" postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2021 r. A. S. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach "skargę na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie". Zarządzeniem z 22 października 2021 r. A. S. została zobowiązana do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych tego pisma poprzez wskazanie, czy wniesiona do Sądu skarga dotyczy bezczynności (przewlekle prowadzonego postępowania) Samorządowego Kolegium Odwoławczego, czy też innego organu, a jeżeli tak, to należy wskazać jego nazwę, pod rygorem pozostawienia tego pisma bez rozpoznania (art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).

Z uwagi na to, że w zakreślonym terminie A. S. nie uzupełniła braków formalnych pisma z 28 września 2021 r., o jakich wyżej mowa, zarządzeniem z 16 grudnia 2021 r., na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., pozostawiono ww. pismo bez rozpoznania (akta II DK/Ke [...]).

Pismem z 10 stycznia 2022 r. (data wpływu do WSA w Kielcach) A. S. w odpowiedzi na "zarządzenie z dnia 16 grudnia 2021 r." wniosła o "przywrócenie terminu 7 dniowego przywracalnego".

Zarządzeniem z 16 marca 2022 r. A. S. została wezwana do wskazania, w terminie 7 dni, jaka była przyczyna uchybienia terminu i w jakiej dacie ustała, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu (odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu).

W piśmie z 30 marca 2022 r. (data wpływu) A. S. wskazała, że "przyczyną uchybienia terminu było nie wypłacenie całkowitego zasiłku a jedynie jego część (k. 2 akt II SPP [...]).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności

w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie.

W niniejszej sprawie A. S. nie przedstawiła żadnych okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma zatytułowanego "skarga na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie". Nie uczyniła tego ani w złożonym wniosku o przywrócenie terminu, ani w odpowiedzi na wezwanie z 16 marca 2022 r. Za taką okoliczność nie może być uznany fakt "nie wypłacenia całkowitego zasiłku a jedynie jego część", albowiem nie odnosi się do istoty wniosku o przywrócenie terminu i nie wskazuje na trudne do przezwyciężenia

i niezależne od strony przeszkody, które uniemożliwiły jej wypełnienie zobowiązania zawartego w zarządzeniu z 22 października 2021 r .

W związku z powyższym brak było podstaw do przyjęcia, iż uchybienie terminu do uzupełnienie braków formalnych pisma z 28 września 2021 r. nastąpiło bez winy A. S..

Z tych względów wobec braku przesłanki z art. 86 § 1 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji.