Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 83/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 2, art. 13 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1, art. 16 ust. 1, art. 5 ust. 1 i 2, art. 17 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 153
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Starszy asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 września 2015 r. sprawy ze skargi P. C.-K. na bezczynność Dyrektora [...] w T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na skutek wniosku z dnia [...] r. I. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; II. zasądza od Dyrektora [...] w T. na rzecz P. C.-K. 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] czerwca 2015 r. wpłynęła do Sądu skarga P. C.-K. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w [...] (dalej także: "Dyrektor Zespołu Szkół" lub "Dyrektor") polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] października 2014 r. o udostępnienie:

1. informacji o konsekwencjach, jakie ponieśli uczniowie łamiący prawo, a także o przypadkach łamania prawa, o których powiadomiono rodziców, policję, sąd rodzinny i inne organy, wraz z informacją np. o efektach realizowanych przez nią programów profilaktycznych z lat 2012 - obecnie;

2. informacji dotyczących majątku należącego do szkoły (np. mebli stan obecny);

3. planu finansowego i innej dokumentacji dotyczącej finansów szkoły z lat 2011- 2014 (obecnie);

4. imienny wykaz nauczycieli zatrudnionych w szkole z podaniem wynagrodzenia, dodatku motywacyjnego przyznanego każdemu z nich przez dyrektora szkoły z lat 2013 - 2014;

5. imienny wykaz nauczycieli, którym przyznano dofinansowanie do doskonalenia zawodowego, wraz z podaniem kwoty dofinansowania przyznanej każdemu nauczycielowi oraz sprecyzowaniem, co konkretnie było przedmiotem dofinansowania z lat 2012 - 2014;

6. protokołów posiedzeń rady pedagogicznej od 2013 - do lutego 2014 r.

W skardze oraz w pismach procesowych z dnia [...] lipca 2015 r. i [...] sierpnia 2015 r. skarżący wyjaśnił, że mając na uwadze stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Lublinie wydanym w sprawie o sygn. akt II SAB/Lu 6/15, pismem z dnia [...] marca 2015 r., wezwał organ do wykonania wniosku w terminie 14 dni od daty otrzymania pisma. Skarżący podkreślił, że łączny czas od odebrania przez organ jego wniosku, co miało miejsce w dniu [...] marca 2015 r., do czasu nadania przesyłki organu zawierającej odpowiedź na wniosek – w dniu [...] czerwca 2015 r., wyniósł 101 dni, a zatem znacznie przekroczył termin wymagany w myśl przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W związku z tym skarżący wniósł o stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zespołu Szkół w [...] wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Organ wskazał, że wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej nie mógł zostać załatwiony w terminie ustawowym, z uwagi na nieobecność Dyrektora Zespołu Szkół, spowodowaną długotrwałym zwolnieniem lekarskim. Zwłokę w udzieleniu odpowiedzi na wniosek uzasadniało to, że Dyrektor nie ma zastępcy, a zatem wszystkie sprawy musi wykonywać samodzielnie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).

Organ administracji pozostaje w bezczynności w szczególności w przypadku, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782 ze zm.; zwanej dalej także "ustawą").

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w prawomocnym wyroku z dnia 12 marca 2015 r., II SAB/Lu 6/15, oddalając skargę P. C.-K. na bezczynność Dyrektor Zespołu Szkół w [...] w sprawie dotyczącej opisanego na wstępie wniosku skarżącego z dnia [...] października 2014 r., stwierdził, że skarżący nie wykazał, by wniosek ten został prawidłowo doręczony temu podmiotowi. Sąd wskazał przy tym, że w takiej sytuacji nie był władny ocenić, czy na Dyrektorze ciążył obowiązek rozpoznania wspomnianego wniosku w trybie przepisów o dostępie do informacji publicznej.

Sąd, związany powyższym stanowiskiem z mocy art. 153 P.p.s.a., stwierdził, że niewątpliwie o treści omawianego wniosku o udostępnienie informacji publicznej Dyrektor Zespołu Szkół dowiedział się w dniu [...] marca 2015 r., kiedy to doręczone mu zostało pismo skarżącego z dnia [...] marca 2015 r., stanowiące wezwanie do wykonania opisanego wyżej wniosku.

Sąd oceniając treść tego wniosku doszedł do przekonania, że dotyczy on – co do zasady – żądania udzielenia informacji publicznej, zaś podmiot, do którego został on skierowany, to jest Dyrektor Zespołu Szkół, był obowiązany do załatwienia tego wniosku w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są w szczególności władze publiczne. Należy wskazać, że dyrektor szkoły publicznej jest organem władzy publicznej obowiązanym do udzielania informacji publicznych, bowiem przysługuje mu władztwo zakładowe będące częścią władztwa państwowego przekazanego w drodze ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm.). Dyrektor szkoły jest uprawniony do działania w formie władczej w stosunku do uczniów, np. poprzez wydawanie decyzji administracyjnych w przedmiocie skreślenia ucznia z listy uczniów oraz realizuje zadania publiczne związane z realizacją prawa obywatela do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju, a nadto dysponuje majątkiem publicznym (zob. wyroki NSA z dnia: 25 kwietnia 2012 r., I OSK 248/1 oraz 9 października 2012 r., I OSK 1755/12).

W świetle zaś art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy przedmiotem wniosku o udostępnienie informacji publicznej mogą być m.in. dane o organach władzy publicznej, w tym o organizacji, przedmiocie działalności, organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, czy też o majątku, którym dysponują. Na marginesie należy zauważyć, że wobec uwzględnienia wniosku skarżącego poprzez przesłanie żądanych informacji w dniu [...] czerwca 2015 r., organ przesłankowo uznał, że wszystkie żądane informacje miały charakter informacji publicznej, a więc nie zachodzi potrzeba głębszej analizy tej kwestii, skoro nie jest ona sporna w sprawie.

Skoro zatem wniosek skarżącego z dnia [...] października 2014 r. dotyczył informacji o charakterze publicznym, a Dyrektor Zespołu Szkół objęty był ustawowym obowiązkiem udostępniania tego rodzaju informacji, wniosek ten podlegał załatwieniu w trybie przewidzianym w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Na gruncie przepisów tej ustawy bezczynność zachodzi zaś wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznych, pomimo dysponowania żądaną informacją publiczną, nie udostępnia jej zgodnie z art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy, tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (za wyjątkiem sytuacji opisanych w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 ustawy), bądź też w tym terminie nie wydaje na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (co jest uzasadnione np. wobec stwierdzenia, że żądana informacja objęta jest jednym z ograniczeń opisanych w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy). Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w razie odmowy udostępnienia informacji publicznej, do wydania rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, w formie odpowiadającej decyzji administracyjnej, obowiązane są na mocy art. 17 ust. 1 ustawy poza organami administracji publicznej również inne podmioty wymienione w art. 4 ustawy.

W ocenie Sądu, podniesiony przeciwko Dyrektorowi Zespołu Szkół zarzut bezczynności w niniejszej sprawie był zasadny. Poza sporem pozostaje, że wniosek strony skarżącej z dnia [...] października 2014 r. został skutecznie złożony na adres Zespołu Szkół w dniu [...] marca 2015 r. W tej sytuacji wspomniane żądanie winno zostać – co do zasady – załatwione zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w terminie 14 dni od daty wpływu wniosku do Zespołu. Analiza akt sprawy nie pozostawia jednak wątpliwości, że wniosek nie został rozpatrzony z zachowaniem tego terminu, w sposób przewidziany w przepisach ustawy. Odpowiedź na wniosek została bowiem udzielona skarżącemu dopiero w piśmie z dnia [...] czerwca 2015 r., które zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu [...] lipca 2015 r. (por. pismo procesowe skarżącego z dnia [...] sierpnia 2015 r.).

Powyższe oznacza, że w chwili rozpoznania skargi Dyrektor Zespołu Szkół nie pozostawał już w bezczynności w niniejszej sprawie, albowiem rozpatrzył wniosek skarżącego z dnia [...] października 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Ustanie bezczynności Dyrektora Zespołu Szkół przed rozpoznaniem skargi nie zwalniało jednak Sądu z obowiązku dokonania oceny, czy bezczynność ta nosiła cechy rażącego naruszenia prawa. Rozpatrzenie wniosku z dnia [...] października 2014 r. po otrzymaniu skargi nie spowodowało bowiem bezprzedmiotowości postępowania w tym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2012 r., II OSK 1360/12, ONSAiWSA 2013, nr 1, poz. 7).

Zdaniem Sądu, opisane wyżej okoliczności świadczą o tym, że bezczynność organu w rozpoznawanej sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę kwestię Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym fakt lekceważącego traktowania przez organ obowiązków nałożonych na niego z mocy przepisów prawa, co wyrażało się w rozpoznaniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej ze znacznym uchybieniem ustawowego terminu do podjęcia tego rodzaju czynności. Oczywistym jest, że długotrwała nieobecność w pracy osoby piastującej funkcję Dyrektora Zespołu Szkół z powodu czasowej niezdolności do pracy, nie uzasadniała opieszałości w załatwieniu wniosku skarżącego. Rzeczą Dyrektora było takie zorganizowanie pracy podległej mu jednostki organizacyjnej, by pomimo jego nieobecności mogła ona należycie realizować swoje ustawowe zadania, w tym te, które wynikają z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nawet jednak, gdyby uznać, że okoliczność ta stanowiła przeszkodę do rozpoznania wniosku skarżącego, to trzeba mieć na uwadze, co zostało przyznane w odpowiedzi na skargę, że osoba pełniąca funkcję Dyrektora Zespołu Szkół powróciła do pracy w dniu [...] kwietnia 2015 r. Nie uzasadniało to więc zwłoki w rozpoznaniu powyższego wniosku.

Zasadne było nadto w tej sytuacji zasądzenie od Dyrektora Zespołu Szkół na rzecz skarżącego kosztów postępowania, niezbędnych do celowego dochodzenia jego praw, o czym orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. (por. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009, nr 4, poz. 63).

Z tych wszystkich względów Sąd orzekł, jak w sentencji.