Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 234/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 24
journal: Dz.U. 2005 nr 41 poz 398
law: Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.) Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...].10.2009 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S. wydał decyzję wobec skarżącego, przyznając mu zryczałtowany ekwiwalent za rezygnację z prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, od [...] 07.2009 r. do dnia utraty uprawnień, nie dłużej niż przez czas zajmowania stanowiska służbowego [...] w Jednostce Wojskowej Nr [...] w W.

Rozkazem personalnym z dnia [...].12.2009 r. wydanym przez Dowódcę [...], skarżący został zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego i z dniem [...]01.2010 r. został wyznaczony na stanowisko [...] w [...] Batalionie Łączności.

Bazując na powyższych ustaleniach faktycznych, Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S., decyzją z dnia [...]03.2010 r. stwierdził wygaśnięcie decyzji z [...]10.2009 r. Organ uznał bowiem, iż z chwilą zwolnienia z dotychczasowego stanowiska, wygaszona decyzja stała się bezprzedmiotowa. Przyznawała bowiem stosowne uprawnienia żołnierzowi jedynie na okres pełnienia przez niego obowiązków na danym stanowisku służbowym.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, lecz organ odwoławczy nie stwierdził uchybień w skarżonej decyzji i utrzymał ją w mocy.

Od rozstrzygnięcia organu drugiej instancji żołnierz wywiódł skargę do Sądu Administracyjnego, żądając uchylenia skarżonej decyzji.

Skarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 24 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych. W uzasadnieniu skargi podkreślił, iż sporna decyzja winna zostać wygaszona dopiero z datą, w jakiej objął nowe stanowisko służbowe.

Podniósł także, iż wygaszenie decyzji z datą wyznaczenia go na nowe stanowisko służbowe sprawia, iż został pozbawiony przedmiotowego ekwiwalentu w okresie pomiędzy wyznaczeniem na nowe stanowisko służbowe, a objęciem tego stanowiska, co narusza jego prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

zgodnie z treścią przepisu art.1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ prawidłowo ustalił datę zaistnienia przesłanki rozwiązującej, określonej w decyzji przyznającej skarżącemu ekwiwalent za rezygnację z prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym.

Wyżej powołaną decyzją strona miała przyznane uprawnienie do ekwiwalentu w okresie od [...]07.2009 r. do dnia utraty uprawnień, nie dłużej niż przez czas zajmowania stanowiska [...] w Jednostce Wojskowej Nr [...] w W. Decyzja ta oznaczyła więc przesłankę rozwiązującą, w ten sposób, iż będzie to końcowa data zajmowania przez żołnierza danego stanowiska. W realiach niniejszej sprawy kwestią natury podstawowej było więc ustalenie daty, z jaką strona przestała zajmować stanowisko [...] w Jednostce Wojskowej Nr [...] w W. Wyłącznie bowiem tą datę wskazywała wygaszona decyzja, dla określenia końca uprawnień skarżącego do omawianego ekwiwalentu.

W ocenie tutejszego Sądu organ prawidłowo ustalił datę wygaśnięcia decyzji przyznającej prawo do przedmiotowego ekwiwalentu. Okolicznością niesporną było bowiem to, iż skarżący, rozkazem personalnym z dnia [...]12.2009 r. został zwolniony z zajmowanego stanowiska, i z dniem [...]01.2010 r. wyznaczony na nowe.

Treść ww. rozkazu personalnego określiła wiec dokładnie datę, do której skarżący miał pełnić służbę na dotychczasowym stanowisku. Służbę tę mógł bowiem pełnić nie dłużej, niż do daty, z jaką został wyznaczony na nowe stanowisko.

Organ wydając skarżoną decyzję przyjął więc najkorzystniejszy dla strony termin wygaszenia decyzji przyznającej ekwiwalent.

Wbrew twierdzeniom skargi organ nie miał możliwości wskazania dnia objęcia przez stronę nowego stanowiska służbowego jako chwili, z jaką wygasła decyzja przyznająca sporne uprawnienie. Był bowiem związany prawomocną decyzją przyznającą ekwiwalent. Treść tej decyzji przesądzała zaś o tym, iż uprawnienie do ekwiwalentu przysługuje żołnierzowi jedynie w czasie, gdy zajmuje dane stanowisko. Skoro zaś rozkazem personalnym z [...]12.2009 r. został zwolniony z dotychczasowego stanowiska i z dniem [...]01.2010 r. wyznaczono go na nowe stanowisko, to logiczną konsekwencją takiego zapisu było ustalenie, iż z dniem zwolnienia z dotychczasowego stanowiska i wyznaczenia na nowe, przestał zajmować stanowisko dotychczasowe.

W realiach niniejszej sprawy Sąd nie dopatrzył się także naruszenia przez organ art. 24 ustawy z dnia 22.06.1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz. U. Nr 41, poz. 398 ze zm.). Zarzut taki miałby rację bytu wtedy, gdyby przedmiotem skargi była decyzja przyznająca sporny ekwiwalent i określająca czas, na jaki został przyznany. Skoro jednak decyzja ta jest prawomocna, jej treścią był związany organ i strona, jak również tutejszy Sąd. Tym samym twierdzenia skarżącego, iż prawo do ekwiwalentu zachował do czasu objęcia nowego stanowiska, jawią się jako chybione, gdyż niezgodne z wiążącą treścią decyzji przyznającej ekwiwalent.

Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł też podstaw do tego, aby w niniejszej sprawie zastosować sposób rozumowania zaprezentowany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku powoływanym przez skarżącego. Istota powoływanego rozstrzygnięcia dotyczyła bowiem oceny tego, z jaką datą żołnierz może wystąpić z nowym wnioskiem o przyznanie spornego ekwiwalentu.

Ta problematyka była więc odmienna od tej, jaka stanowi istotę niniejszej sprawy.

W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając, iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).