Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1698/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 174, art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 16 par. 1, art. 97 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 32 ust. 4 pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędziowie Sędzia NSA Anna Łuczaj /spr./ Sędzia NSA Jacek Hyla Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 2437/06 w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2437/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, iż decyzją z dnia [...], znak: [...] Wójt Gminy B., na podstawie art. 59 ust. 1 i ust. 2, art. 60 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku E. M., ustalił sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie, rozbudowie i przebudowie budynku inwentarsko -składowego, szczelnego zbiornika na gnojówkę o pojemności 100 m3 oraz garażu i wiaty na sprzęt, na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości N..

W dniu [...] Starosta S., działając w oparciu o art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wykonanie robót budowlanych dla E. M., tj. na przebudowę i rozbudowę budynku inwentarsko-składowego na oborę na 30 krów oraz wykonanie płyty gnojowej, zbiornika na gnojówkę, silosu przejazdowego na kiszonkę, wiaty na sprzęt rolniczy i budynku garażu na działce nr [...] w miejscowości N. gm. B.

W odwołaniu od powyższej decyzji M. P. wniosła o jej uchylenie, zarzucając że nie została jej doręczona decyzja Wójta Gminy B. z dnia [...] i w konsekwencji jako strona postępowania została pozbawiona możliwości obrony jej praw. Pismem z dnia [...] M. P. poinformowała Wojewodę P., że w dniu [...] Wójt Gminy B. wydał jej kopię decyzji z dnia [...], od której wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. i w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wniosła o zawieszenie postępowania odwoławczego.

Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło niedopuszczalność odwołania od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...]. Organ wskazał, że decyzja ta nie została odwołującej się doręczona, bowiem za doręczenie nie można uznać wydania kserokopii decyzji z akt sprawy, a w konsekwencji decyzja stała się ostateczna. Odwołanie złożone od decyzji ostatecznej przez osobę, która nie legitymuje się statusem strony jest niedopuszczalne.

Postanowieniem z dnia [...] Wojewoda P., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a., odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Starosty S. z dnia [...].

Organ podniósł, że jedynym zarzutem M. P. zawartym w odwołaniu od decyzji Starosty S. był brak udziału w charakterze strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W związku z tym pouczył odwołującą się o możliwości skorzystania z nadzwyczajnego trybu postępowania administracyjnego określonego w art. 145 k.p.a. i wystąpienia do Wójta Gminy B. z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...], czego skarżąca nie uczyniła.

Wojewoda P. stwierdził, że w sprawie nie istnieją żadne kwestie prejudycjalne, gdyż decyzja Wójta Gminy B. z dnia [...] jest ostateczna i nie toczy się inne postępowanie mające na celu weryfikację tej decyzji.

W piśmie z dnia [...] M. P. poinformowała Wojewodę P. o złożeniu skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, co – zdaniem skarżącej - uzasadnia zawieszenie postępowania odwoławczego w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd.

Następnie M. P. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewody P. z dnia [...], podnosząc, że sprawie nie można nadać dalszego biegu do czasu, gdy ustąpią przyczyny zawieszenia. Zdaniem skarżącej, złożenie wskazanej wyżej skargi oznacza, że postępowanie w sprawie decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] nie zostało zakończone.

Postanowieniem z dnia [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu postanowienia organ powołał się na treść art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., który obliguje do zawieszenia postępowania administracyjnego w przypadku, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Organ podniósł, iż w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja Wójta Gminy B. z dnia [...]; złożenie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

W skardze na powyższe postanowienie M. P. stwierdziła, że wydanie z akt sprawy kserokopii decyzji jest równoznaczne z jej doręczeniem i daje legitymację do złożenia odwołania. Natomiast złożenie skargi do Sądu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. stanowi - zdaniem skarżącej - zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a zatem jest przeszkodą w wydaniu decyzji w postępowaniu odwoławczym.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd podkreślił, że przesłanka zawieszenia postępowania, o jakiej mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., ma zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy organ rozstrzygający określoną sprawę administracyjną nie może orzec do co istoty bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przesądzającego o dalszych czynnościach w sprawie. Powołując się na wyrok NSA z dnia 7 marca 2001 r., sygn. akt III SA 32/00 (LEX nr 47487) Sąd podał, iż przez pojęcie zagadnienia wstępnego należy rozumieć sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uzależnione jest od uprzedniego rozstrzygnięcia wstępnego zagadnienia prawnego. Jednocześnie ocena wspomnianego zagadnienia, gdyby ono samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania, należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie wystąpiła przesłanka określona w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., w związku z czym prawidłowo odmówiono skarżącej zawieszenia postępowania.

Sąd zaznaczył, że Wójt Gminy B. prowadząc postępowanie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] pominął M. P. jako stronę postępowania, zaś decyzja z dnia [...] stała się ostateczna. W świetle przepisów Prawa budowlanego bezsporne jest, że organ architektoniczno - budowlany wydający rozstrzygnięcie na podstawie art. 28 tej ustawy związany jest treścią ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W rezultacie nie istniały podstawy do uznania, że Starosta S. nie może wydać, w oparciu o powyższe rozstrzygnięcie Wójta Gminy B., decyzji z dnia [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na wykonanie robót budowlanych dla E. M.. Decyzja z dnia [...] nie utraciła przymiotu ostateczności także w toku dalszego postępowania, po wniesieniu przez M. P. odwołania od decyzji Starosty S., co potwierdziło także postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. Również skarga złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na to postanowienie nie może powodować domniemania, że jest ono sprzeczne z prawem, a odwołanie skarżącej od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] może zostać skutecznie rozpatrzone.

Z tych względów Sąd nie zgodził się z twierdzeniem skarżącej, iż postępowanie w sprawie decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] nie zostało zakończone. Za niezasadne Sąd uznał także stanowisko skarżącej dotyczące skutku prawnego wydania z akt sprawy kserokopii decyzji administracyjnej. Przyjęcie poglądu zakładającego możliwość skorzystania z odwołania w każdym czasie pozostaje w oczywistej sprzeczności z zasadą trwałości decyzji administracyjnej. Ewentualne wzruszenie ostatecznej decyzji mogłoby nastąpić wyłącznie w trybie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego prowadzonego w oparciu o art. 156 k.p.a. lub art. 145 k.p.a. Zarzut pozbawienia skarżącej przymiotu strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie ma wpływu na niniejsze postępowanie, natomiast może stanowić przesłankę wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy B. w trybie art. 145 k.p.a.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła M. P., reprezentowana przez adwokata J. D. Wyrok zaskarżono w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez błędne przyjęcie, że niedopuszczenie skarżącej do udziału w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania dz. nr [...] nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i w związku z tym nie może być podstawą zawieszenia postępowania.

W oparciu o powyższe zarzuty kasacyjne wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Jednocześnie na podstawie art. 86 i art. 87 p.p.s.a. wniesiono o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż pełnomocnictwo od M. P. do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu - adwokat J. D. otrzymała dopiero [...].

Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga sprawę w granicach skargi, nie będąc jednak związany jej zarzutami. Zdaniem skarżącej, Sąd powinien był przyjąć, że decyzja Starosty S. z dnia [...] oparta jest na bezprawnej decyzji Wójta Gminy B., przez co wywiera bezpośredni wpływ na niniejsze postępowanie i możliwe wzruszenie decyzji Wójta Gminy B.. Podkreślono także, iż dla możliwości powołania się na przesłankę kasacyjną wskazaną w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. wystarczy, że skarżący uprawdopodobni istnienie potencjalnego związku przyczynowego między uchybieniem proceduralnym, a wynikiem postępowania. Taki związek istnieje w niniejszej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a.", skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Dokonując tej kontroli Sąd nie jest uprawniony do badania ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia wykraczającej poza ramy wyznaczone zarzutami skargi kasacyjnej. Oznacza to związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej. A zatem zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.

Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw zaskarżenia.

Strona skarżąca jako podstawę skargi kasacyjnej wskazała naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zarzut ten powiązano z art. 134 § 1 p.p.s.a.

Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Brak związania zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że Sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu. Może więc dokonać oceny zaskarżonego postanowienia ( decyzji ) także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała postanowienie ( decyzję ) strona skarżąca. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" jednocześnie oznacza, że Sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Sąd administracyjny nie jest wprawdzie związany granicami skargi, ale zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona. Zasada niezwiązania sądu granicami skargi nie oznacza, że Sąd nie jest związany granicami przedmiotu zaskarżenia, którym jest konkretny akt lub czynność, kwestionowana przez uprawniony podmiot (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 1997 r., OPS 12/96 , ONSA 1997/3/104 ).

Skoro zaś przedmiot skargi M. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stanowiło postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody P. z dnia [...] o odmowie zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Starosty S. z dnia [...], to Sąd pierwszej instancji nie mógł oceniać legalności decyzji Starosty S. z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Przedmiot kontroli Sądu pierwszej instancji stanowiło postanowienie incydentalne, wydane w postępowaniu odwoławczym, a nie decyzja organu I instancji rozstrzygająca sprawę co do jej istoty. A zatem, wbrew stanowisku prezentowanemu w skardze kasacyjnej, Sąd pierwszej instancji nie mógł przyjąć, że "decyzja Starosty S. z dnia [...] oparta jest na bezprawnej decyzji Wójta Gminy B., przez co wywiera bezpośredni wpływ na niniejsze postępowanie i możliwe wzruszenie decyzji Wójta Gminy B.". Do takiego działania nie upoważniał Sądu pierwszej instancji zarówno przepis art. 134 § 1 p.p.s.a., jak i art. 3 § 1 p.p.s.a. oraz art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.).

Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie nie można więc skutecznie przypisać naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a., albowiem Sąd orzekł w granicach skargi, której przedmiotem było postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania odwoławczego.

Oceniając prawidłowość zaskarżonego aktu Sąd zobligowany jest uwzględnić stan prawny obowiązujący w dacie jego wydania. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie uznał, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka określona w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

W myśl art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. A zatem, musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne.

Z tych względów organ, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. O takiej zależności przesądza treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej. Powyższa zależność musi być bezpośrednia. Gdy w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Mogą wiązać się z nim określone skutki, ale powstanie takiego zagadnienia nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego.

Jak stanowi art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm. – aktualnie t. j. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118), pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu (...) – art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane.

W niniejszej sprawie inwestor E. M. legitymuje się decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - decyzja Wójta Gminy B. z dnia [...] o ustaleniu sposobu zagospodarowania terenu i warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie, rozbudowie i przebudowie budynku inwentarsko -składowego, szczelnego zbiornika na gnojówkę o pojemności 100 m3 oraz garażu i wiaty na sprzęt, na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości N. - i decyzja ta posiada przymiot ostateczności.

Zgodnie z art. 16 § 1 k.p.a. (zasada trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych) decyzje administracyjne obowiązują tak długo, dopóki nie zostaną uchylone lub zmienione przez nową decyzję opartą na odpowiednim przepisie prawa.

W tej sytuacji organy administracji publicznej związane były ostateczną decyzją Wójta Gminy B. z dnia [...]. Taki stan prawny obowiązywał w dniu wydania postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na budowę. Decyzja Wójta Gminy B. z dnia [...] do dnia wydania zaskarżonego do Sądu pierwszej instancji postanowienia nie została skutecznie wzruszona przez skarżącą. Wniesienie przez M. P. odwołania od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] po wydaniu skarżącej kserokopii tej decyzji – w sytuacji, gdy decyzja ta uzyskała wcześniej przymiot ostateczności - nie skutkuje utratą przymiotu ostateczności.

Ostateczna decyzja Wójta Gminy B. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pozostaje obrocie prawnym, a tym samym nie można uznać, że – jak twierdzi skarżąca - postępowanie w sprawie decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] nie zostało zakończone.

Podzielić też należy stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, iż wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego dla przedmiotowej inwestycji nie zależy od rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie skargi M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. Wynik tego postępowania sądowoadministracyjnego nie stanowi zagadnienia prejudycjalnego dla rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie pozwolenia na budowę. W okolicznościach niniejszej sprawy nie było podstaw do uznania przez Sąd pierwszej instancji, że organy administracji publicznej winny zawiesić postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia powyższej skargi M. P., gdyż kwestia ustalenia warunków zabudowy została już rozstrzygnięta decyzją ostateczną. Sąd pierwszej instancji, będąc związany ostateczną decyzją Wójta Gminy B. z dnia [...], nie mógł zakwestionować odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na budowę. Rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę nie zależy bowiem od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, albowiem zagadnienie dotyczące ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji zostało już rozstrzygnięte.

Zasadne jest też stanowisko Sądu pierwszej instancji, że pozbawienie skarżącej możliwości udziału w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu może stanowić podstawę do wznowienia tegoż postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Z powyższych względów nie można podzielić zarzutów skargi kasacyjnej o naruszeniu przez Sąd pierwszej instancji art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i art. 134 § 1 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę kasacyjną.