Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1009/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk po rozpoznaniu w dniu 14 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2016 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej (dalej jako: "SKO") odmówiło V. P. (dalej jako: "skarżąca") stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2016 r. Decyzja zawierała pouczenie, o możliwości złożenia do SKO odwołania.

Pismem z dnia 1 lipca 2019 r. skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję.

W odpowiedzi na skargo SKO wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Wymaga bowiem wyjaśnienia, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Odnotować również trzeba, że stosownie do art. 220 ustawy z dnia 29 sierp-nia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), dalej oznaczanej w skrócie: o.p., od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (§ 1), a właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia (§ 2). W myśl natomiast art. 221 o.p. w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym (§ 1), a przepis ten stosuje się odpowiednio do dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (§ 2).

W analizowanym przypadku zaskarżona decyzja Kolegium wieńczyła postępowanie przeprowadzone w pierwszej instancji w sprawie wniosku strony o stwierdzenie nieważności decyzji wcześniej wydanych. Od decyzji tej w myśl art. 221 § 1 o.p. służyło więc odwołanie W rezultacie, wniesienie na nią skargi do sądu administracyjnego naruszyło powołany wyżej art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. i skutkować musiało odrzuceniem skargi. Ponieważ opisane uchybienie nie zostało wskazane przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 1-5a p.p.s.a. jako przesłanka odrzucenia skargi, rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie punktu 6 tego paragrafu, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Z tych przyczyn wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.