Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 99/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar, Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Magdalena Jankowska-Szostak, (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w Wydziale III na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi T. S. na Wojewodę D. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 listopada 2019 r. sygn. akt III SAB/Wr 445/19 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T. S. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) zwróciła się 11 stycznia 2019 r. (data wpływu do organu) do Wojewody D. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium RP. Dnia 30 kwietnia 2019 r. do organu wpłynęła skarga na bezczynność Wojewody w zakresie złożonego wniosku.

Wyrokiem z 7 listopada 2019 r. (sygn. akt III SAB/Wr 445/19), Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w przedmiocie bezczynności Wojewody w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę:

1) stwierdził, że Wojewoda D. dopuścił się bezczynności w prowadzonym postępowaniu;

2) stwierdził, że bezczynność Wojewody D. nie ma miejsca

z rażącym naruszeniem prawa;

3) zobowiązał Wojewodę D. do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy;

4) oddalił skargę w zakresie żądania przyznania sumy pieniężnej od Wojewody D. na rzecz skarżącej oraz w zakresie wymierzenia Wojewodzie D. grzywny;

5) zasądził od Wojewody D. na rzecz skarżącej kwotę 597 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Dnia 29 stycznia 2020 r. organ otrzymał prawomocne orzeczenie i akta sprawy. Strona skarżąca pismem z 15 stycznia 2020 r. (data nadania w placówce pocztowej) wezwała organ do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Dnia 5 lutego 2020 r. do organu wpłynęła skarga strony skarżącej w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. akt III SAB/Wr 445/19. W skardze strona skarżąca wniosła:

a) na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. o zobowiązanie przez Sąd organu do niezwłocznego wykonania w/w wyroku zgodnie z jego sentencją;

b) na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. o stwierdzenie przez Sąd, że organ dopuścił się bezczynności oraz iż ta bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

c) na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. o wymierzenie przez Sąd organowi grzywny w wysokości 8 000 zł;

d) na podstawie art. 154 § 7 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. o przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 1 000 zł ;

e) na podstawie art. 154 § 2 p.p.s.a. o stwierdzenie uprawnienia strony w postaci możliwości udzielenia jej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę;

f) na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych;

g) na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Strona skarżąca uzasadniła wnioski i zaprezentowała swoje stanowisko.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. dalej jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Stosownie do treści art. 52 § 2 przedmiotowej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie z art. 286 p.p.s.a. po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji kończącego postępowanie akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia organowi akt albo, w przypadku, o którym mowa w § 1a, odpisu orzeczenia (§ 2).

Istotą problemu zaistniałego w niniejszej sprawie jest to czy skuteczne wezwanie organu do wykonania wyroku uwzględniającego skargę może mieć miejsce przed doręczeniem organowi prawomocnego orzeczenia czy dopiero wtedy, gdy organ otrzyma to orzeczenie wraz z aktami sprawy.

Warto zauważyć, że art. 286 p.p.s.a. ustanawia generalne terminy do załatwienia sprawy administracyjnej po wyroku sądowym. Ustanawia on zatem zasadę "realnej możliwości" wykonania wyroku sądowego. Niewątpliwie bowiem organ musi dysponować aktami sprawy w sposób możliwy do podjęcia rozstrzygnięcia, a zatem aktami kompletnymi. Dopiero wówczas rozpoczyna się początek biegu terminów do załatwienia sprawy, a ich niedochowanie skutkować może nałożeniem na organ grzywny. Powyższe przekonanie znalazło odzwierciedlenie w pkt III wyroku, w którym Sąd zobowiązał organ do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Należy zatem uznać, że warunek ten jest spełniony, jeżeli wezwanie organu nastąpiło po doręczeniu organowi administracyjnemu odpisu orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem prawomocności (art. 286). Nie ma przy tym znaczenia, czy wezwanie zostało doręczone organowi przed upływem terminu, jaki ma on na załatwienie sprawy, czy też dopiero po upływie tego terminu. Pogląd ten został podzielony w orzecznictwie NSA - por. wyr. z 26 lutego 2008 r., I OSK 1529/07 (CBOSA).

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że strona skarżąca wezwała organ do wykonania wyroku Sądu z dnia 7 listopada 2019 r. akt III SAB/Wr 445/19, w dniu 17 stycznia 2020 r. (data wpływu do organu), natomiast organ otrzymał odpis tego wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności 29 stycznia 2020 r. Natomiast pismo zwierające wezwanie do wykonania wyroku, powinno być skierowane do organu w odpowiednim przedziale czasowym, czyli jak wykazano w pierwszej części uzasadnienia, po zwrocie akt organowi wraz z prawomocnym wyrokiem, ale przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.

Pismem z 10 marca 2020 r. strona skarżąca została wezwana przez Sąd do przedłożenia wezwania do wykonania wyroku wniesionego po dacie doręczenia organowi prawomocnego wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 445/19.W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca nie wykazała, że wezwała organ do wykonania wyroku po doręczeniu mu odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Strona skarżąca nie czekając zatem na otrzymanie przez organ prawomocnego wyroku, skierowała do niego pismo wzywające do załatwienia sprawy. Wobec powyższego uznać należy, że przesłanka dopuszczalności wniesienia skargi na niewykonanie wyroku tj. uprzednie pisemne wezwanie nie została w niniejszej sprawie spełniona.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.