Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1451/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na postanowienie z dnia 24 kwietnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 3346/15 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 sierpnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3346/15 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] września 2015 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 3346/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, odrzucił zażalenie tej Wspólnoty na postanowienie Sądu z dnia 16 sierpnia 2016 r. wydane w tej sprawie.

Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie sprawy:

Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę wniesioną przez skarżącą Wspólnotę na wymienioną na wstępie decyzję z dnia [...] września 2015 r., w oparciu o normy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej "p.p.s.a.".

W dniu 19 września 2016 r. strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 16 sierpnia 2016 r.

Zarządzeniem z dnia 11 października 2016 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez: - podpisanie zażalenia przez dwóch członków zarządu wspólnoty mieszkaniowej; - złożenie dwóch odpisów zażalenia wraz z załącznikami, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Odpis zarządzenia z dnia 11 października 2016r. został doręczony stronie skarżącej w dniu 14 grudnia 2016 r. Zakreślony termin do uzupełnienia braku formalnego zażalenia upłynął w dniu 21 grudnia 2016 r.

W dniu 15 grudnia 2016 r. strona skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie z dnia 16 sierpnia 2016 r. podpisane przez dwóch członków zarządu wspólnoty mieszkaniowej wraz z jednym odpisem.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie na postanowienie z dnia 16 sierpnia 2016 r. podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że strona skarżąca nie wykonała w sposób prawidłowy zarządzenia z dnia 11 października 2016 r., co uniemożliwia nadanie biegu zażaleniu na postanowienie z dnia 16 sierpnia 2016 r., albowiem strona skarżąca nie przedłożyła dwóch odpisów zażalenia poświadczonych za zgodność z oryginałem przez dwóch członków zarządu i ograniczyła się do przedłożenia jednego odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa, kwestionując go w całości. Orzeczeniu temu zarzucono:

1/ nieuwzględnienie przez WSA faktu udzielenia P. Z. przez Wspólnotę Mieszkaniową [...] pełnomocnictwa z dnia 14 października 2015 r.;

2/ nieuwzględnienie przez WSA faktu udzielenia P. Z. przez Wspólnotę Mieszkaniową [...] pełnomocnictwa z dnia 14 stycznia 2016 r.;

3/ nieuwzględnienie przez WSA faktu podjęcia przez zebranie członków Wspólnoty Mieszkaniowej uchwały [...]. z dnia [...] lutego 2016 r.;

4/ nieuwzględnienie przez WSA faktu złożenia do akt sprawy łącznie 4 egzemplarzy zażalenia z dnia 19 września 2016 r., w tym dwóch podpisanych przez P. Z. na podstawie pełnomocnictwa oraz dwóch podpisanych przez obu członków zarządu;

5/ niesprecyzowanie i wieloznaczne sformułowanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 19 września 2016 r.;

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jako pismo procesowe w postępowaniu sądowoadministracyjnym powinno odpowiadać wymaganiom właściwym dla każdego pisma sądowego oraz zawierać elementy składowe wymienione w art. 194 § 3 p.p.s.a. W tej sytuacji nie ulega wątpliwości, że co do zasady do zażalenia winny być dołączone jego odpisy dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Stwierdzenie, że zażalenie jest obarczone brakami formalnymi zobowiązywało Sąd do uruchomienia postępowania mającego na celu usunięcie stwierdzonych braków (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Przy czym wzywając stronę do uzupełnienia lub poprawienia pisma, przewodniczący musi dokładnie wskazać, jakie braki strona ma uzupełnić, zakreślić siedmiodniowy termin na ich uzupełnienie oraz wyraźnie określić rygor niezachowania terminu.

W niniejszej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wezwanie do uzupełniania braków zażalenia nie zostało sformułowane w sposób precyzyjny, wykluczający wadliwe jego odczytanie przez stronę. Jak wynika z akt sprawy w treści wezwania do usunięcia braków zażalenia z dnia 19 września 2016 r. wezwano stronę do: - podpisania zażalenia przez dwóch członków zarządu; - złożenia dwóch odpisów zażalenia wraz z załącznikami" (k. 284, 308). Takie sformułowanie wezwania, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie stanowi jednoznacznie, że chodzi tutaj o podpisanie zażalenia przez dwóch członków zarządu i dodatkowo o złożenie dwóch egzemplarzy tego zażalenia podpisanych przez dwóch członków zarządu. Powyższe mogło skutkować niezrozumieniem treści wezwania przez stronę i wykonania zobowiązania w sposób wadliwy. Jak wskazuje strona w zażaleniu przedmiotowe wezwanie zostało przez nią odczytane w ten sposób, że należy złożyć dwa egzemplarze zażalenia podpisane przez dwóch członków zarządu skarżącej, co też uczyniła – przedłożyła dwa egzemplarze zażalenia podpisane przez dwóch członków zarządu.

W tej sytuacji nie można przyjąć, że brak formalny zażalenia nie został usunięty mimo wezwania. Wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia, z uwagi na skutki jego niewykonania w postaci odrzucenia zażalenia, musi być sformułowane precyzyjnie i jednoznacznie. A zatem uchybienie Sądu pierwszej instancji w tym zakresie nie może skutkować odrzuceniem zażalenia. Wobec takiego jak w sprawie niniejszej sformułowania wezwania do usunięcia braków zażalenia nie można stronie czynić zarzutu, że źle odczytała wezwanie i w konsekwencji wykonała je w sposób odbiegający od oczekiwań Sądu.

Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie ma usprawiedliwione podstawy i z tego powodu, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.