Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 879/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Leszczyński Sędziowie sędzia NSA Jerzy Stelmasiak sędzia del. NSA Teresa Rutkowska /spr./ Protokolant Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1521/09 w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym


UZASADNIENIE

II OSK 879/10

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 30 grudnia 2009 r. sygn. IV SA/Wa 1521/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. G. na decyzję Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie wymeldowania skarżącego z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w Warszawie.

W sprawie tej postępowanie administracyjne wszczęte zostało na wniosek współwłaściciela lokalu – M. S.

Decyzją z dnia [...] marca 2009 r., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy odmówił wymeldowania A. G.. Na skutek odwołania złożonego przez współwłaściciela lokalu, Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] uchylił decyzję organu I instancji i orzekł o wymeldowaniu skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi A. G. nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego i oddalił skargę.

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik skarżącego A. G. zarzucił:

1/ naruszenia prawa materialnego - art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, jako konsekwencja naruszeń art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [ dalej p.p.s.a.] oraz art. 1 par.1 i 2 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych z dnia 25 lipca 2002 r. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) poprzez jego nieprawidłową wykładnię;

2/ naruszenia przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy – art. 3 par.1, art. 133 par. 4, art. 134 par. 1 p.p.s.a. art. 145 par. 1 pkt 1 a) i c) oraz art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 28 i art. 105 oraz art. 127 par. 1 k.p.a. oraz art. 7, 10 par. 1, 77 par. 2 80, 107 par. 3, 131, 134 par. 1 pkt 3 oraz art. 138 par. 1 pkt 3 k.p.a.

Wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej , niezależnie od pozostałych zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania, w pierwszej kolejności

podniesiony został zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny art. 28 k.p.a. i w konsekwencji art. 127 par. 1 k.p.a. W ocenie wnoszącego skargę kasacyjną, zameldowanie i wymeldowanie to czynności o charakterze wyłącznie ewidencyjnym, które nie rodzą żadnych uprawnień lokatora do zajmowanego lokalu. Z tego należy wyprowadzić wniosek, że podmiotem mającym interes prawny w sprawie zakończonej decyzją o wymeldowaniu, czyli będącym stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a., jest tylko i wyłącznie osoba, której wymeldowanie z danego lokalu dotyczy. Rola właściciela lokalu sprowadzać się może wyłącznie do zainicjowania postępowania o wymeldowanie. Tymczasem w przedmiotowej sprawie to współwłaściciel lokalu, funkcjonujący w postępowaniu administracyjnym jako strona, złożył odwołanie od decyzji organu I instancji. W ocenie skarżącego kasacyjnie, takie odwołanie, jako złożone przez osobę nieuprawnioną, nie posiadającą przymiotu strony postępowania administracyjnego, nie mogło być powodem wydania decyzji reformatoryjnej. Wobec braku skutecznego odwołania, decyzja organu I instancji powinna stać się prawomocna, a postępowanie odwoławcze powinno zostać umorzone na podstawie art. 138 par. 1 pkt 3 k.p.a.

Wnoszący skargę kasacyjną powołał się przy tym na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2009 r. sygn. II OSK 1730/07 i z dnia 19 stycznia 2009 r. sygn. II OSK 1802/07 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 lipca 2009 r. sygn. III SA/Po 11/09.

Dnia 11 kwietnia 2011 r. Rzecznik Praw Obywatelskich w związku z ujawnionymi rozbieżnościami w orzecznictwie sądów administracyjnych skierował na podstawie art. 264 par. 2 w zw. z art. 15 par. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie następującego zagadnienia prawnego: " Czy stroną postępowania o wymeldowanie (zameldowanie ) w rozumieniu art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego jest wyłącznie osoba, co do wymeldowania ( zameldowania) której toczy się postępowanie administracyjne, czy też przymiot strony przysługuje także podmiotowi posiadającemu tytuł prawny do lokalu, w którym w/w osoba jest zameldowana ( ma zostać zameldowana) ?"

Wniosek został zarejestrowany w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygnaturą II OPS 1/11.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 par. 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Z uwagi na treść zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej w niniejszej sprawie należało uznać, że rozstrzygnięcie w sprawie jest uzależnione od wyniku postępowania zainicjowanego przez Rzecznika Praw Obywatelskich.

Za zawieszeniem postępowania przemawiają rozbieżności występujące w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym także w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynikające z różnej interpretacji art. 28 k.p.a. w sprawach meldunkowych i potrzeba ich wyeliminowania.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 par. 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.