Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 110/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Prawo miejscowe
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 10 ust. 1-3
journal: Dz.U. 2021 poz 1376
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - t.j.
article: art. 101
journal: Dz.U. 2021 poz 1372
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t.j.
article: art. 3 par. 2 pkt 5, art. 134 ar. 1, art. 147 ar. 1, art. 200
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi A. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Sianowie z dnia 27 września 2021 r. nr uchwała XL/281/2021 w przedmiocie pozbawienia kategorii drogi gminnej I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, II. zasądza od Gminy Sianów na rzecz skarżącej A. M. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Rada Miejska w S. działając na podstawie art. 10 ust. 1, 2 i 3 w związku

z art. 7 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1376 ze zm., zwanej dalej: "u.d.p.") podjęła uchwałę nr [...] z dnia

[...] września 2021 r. o pozbawieniu drogi gminnej nr [...], położonej na działkach geodezyjnych nr [...], [...] [...] obręb S. , kategorii drogi gminnej w związku z wyłączeniem jej z użytkowania jako drogi publicznej (§ 1 wskazanej uchwały).

Zgodnie z § 2 uchwały, podlega ona ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa.

W uzasadnieniu wskazanej uchwały, organ ją wydający wskazał, że przedmiotowa droga stanowi drogę bez przejazdu do dwóch zabudowań bez spełnienia warunków technicznych przewidzianych dla gminnych dróg publicznych. Pozbawienie statusu drogi gminnej nie wpłynie na pogorszenie parametrów technicznych drogi mającej znaczenie dla ograniczonej liczby użytkowników, a obsługa komunikacyjna nieruchomości do nich przyległych nie ulegnie zmianie. Pozbawienie statusu drogi gminnej poprzez wyłączenie jej z użytkowania jako drogi publicznej usprawni zarządzanie drogami znajdującymi się w granicach administracyjnych tej miejscowości. Organ wskazał, że Zarząd Powiatu K. uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2021 r. zaopiniował pozytywnie przedłożony zamiar pozbawienia statusu drogi gminnej poprzez wyłączenie jej z użytkowania jako drogi publicznej.

A. M. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na wskazaną uchwałę Rady Miejskiej w S. Nr [...] z dnia [...] września 2021 r., wnosząc o stwierdzenie nieważności tej uchwały, ewentualnie skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej uchwały. Jednocześnie skarżąca wniosła o przeprowadzenie rozprawy w niniejszej sprawie oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej uchwale skarżąca zarzuciła rażące naruszenie przepisów

prawa, tj.:

1) art. 6 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.

o samorządzie gminnym (dalej zwanej: "u.s.g."), poprzez jego niezastosowanie

w procesie uchwalania zaskarżonego aktu prawa miejscowego i podjęcie uchwały

w sposób sprzeczny z podstawowym obowiązkiem Gminy, jakim jest zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej w zakresie dbałości o drogi gminne, przejawiający się pozbawieniem skarżącej adekwatnego do dotychczasowego dostępu do drogi publicznej, a ponadto wyłączeniem odpowiedzialności Gminy

za dbałość o stan i utrzymanie drogi gminnej nr [...] położonej na działkach geodezyjnych nr [...], [...] i [...], w efekcie czego prawidłowy dojazd do posesji skarżącej osób prywatnych czy też odpowiednich służb został wyłączony,

2) art. 10 ust. 3 u.d.p., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w realiach niniejszej sprawy, pomimo braku przesłanek, w szczególności poprzez wyłączenie

z użytkowania drogi, której ani funkcja, ani przeznaczenie nie uległy zmianie oraz poprzez powołanie się na niespełnianie przez przedmiotową drogę warunków technicznych dróg gminnych pomimo, że przesłanka ta nie powinna stanowić podstawy do pozbawienia drogi określonej kategorii,

3) art. 64 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez ograniczenie prawa własności aktem prawa miejscowego, poprzez pozbawienie skarżącej bezpośredniego dostępu do publicznej drogi gminnej.

W uzasadnieniu skargi wnosząca ją wyjaśniła, że jest właścicielem nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], obręb S. . Dzierżawcą przedmiotowej nieruchomości jest D. SA. Nieruchomość ta dotychczas miała bezpośredni dostęp do publicznej drogi gminnej znajdującej się na działkach nr [...], [...], [...], która to droga została zaliczona do tej kategorii uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...] grudnia 2016 r.

Jak wskazała skarżąca, mając na uwadze, iż przedmiotowa droga ma charakter drogi gminnej publicznej oraz fakt, że droga ta jest użytkowana i odbywa się na niej ruch kołowy, w dniu [...] września 2020 r. dzierżawca nieruchomości - D. S.A. złożył wniosek o uzgodnienie lokalizacji/przebudowy zjazdu z drogi publicznej nr [...] i [...] do nieruchomości nr [...]. Spółka wyraziła również chęć podjęcia się przebudowy fragmentu drogi gminnej, rozmowy w celu zawarcia stosownego porozumienia z Urzędem Gminy i Miasta w S. trwały. Dzierżawca ma wobec przedmiotowej nieruchomości określone plany inwestycyjne, tj. budowę i eksploatację obiektu handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą techniczną towarzyszącą.

Według skarżącej, zaskarżona uchwała z jednej strony ogranicza skarżącą

w realizacji przysługującego jej prawa własności, w tym sprzedaży potencjalnemu inwestorowi nieruchomości posiadającej bezpośredni dostęp do drogi publicznej,

a z drugiej strony rzutuje na ograniczenie w prowadzeniu działalności gospodarczej na tej nieruchomości, albowiem poprzez wyłączenie drogi z użytkowania utrudniony,

a wręcz uniemożliwiony zostanie dostęp potencjalnych klientów, pracowników

i dostawców do marketu. Plany inwestycyjne nie są tylko w kategorii teoretycznej, albowiem w 2020 r. skarżąca zawarła z ww. Spółką przedwstępną, warunkową umowę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Wszelkie inicjatywy inwestora zmierzające do realizacji obiektu handlowo-usługowego zostały wstrzymane, gdyż w trakcie toczącego się postępowania uzgodnieniowego wydana została zaskarżona uchwała. Propozycja treści powyższej uchwały została pozytywnie zaopiniowana przez Zarząd Powiatu w K. uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2021 r.

Zdaniem skarżącej, fakt niewykonywania przez Gminę ustawowo określonych zadań własnych w zakresie utrzymania drogi publicznej, nie może skutkować konkluzją, że skoro droga ta nie spełnia warunków technicznych przewidzianych dla gminnych dróg publicznych, a mimo to jest użytkowana przez mieszkańców, to można wyłączyć ją z użytkowania i niejako uwolnić Gminę od odpowiedzialności i obowiązków związanych z utrzymaniem drogi. Taki sposób rozumowania prowadzi do sprzecznego z prawem pozbawienia skarżącej bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, który dotychczas posiadała, a którą to drogę chciał zmodernizować i ulepszyć dzierżawca. W argumentacji swej skarżąca powołała fragmenty uzasadnienia wyroku NSA z dnia 10 marca 2009 r., sygn. akt I OSK1289/08 oraz z uzasadnienia WSA w Olsztynie z dnia 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 6/21.

Dalej skarżąca podniosła, że przedmiotowa droga w dalszym ciągu pełni funkcję drogi publicznej, albowiem nieruchomości przyległe do tej drogi nie mają innego, alternatywnego, bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, niż przez tę właśnie drogę. Nie jest przy tym istotne, że tylko niewielka część mieszkańców z niej korzysta.

Skarżąca uważa, że rażącym naruszeniem interesu prawnego jest pozbawienie jej oraz dzierżawcy adekwatnego do dotychczasowego dostępu do drogi publicznej, wobec czego ograniczono skarżącej swobodne korzystanie z przedmiotowej nieruchomości zgodnie z jej gospodarczym przeznaczeniem. Podniosła ponadto skarżąca, że pozbawienie drogi statusu drogi publicznej ma wpływ także na obniżenie wartości jej nieruchomości.

Według skarżącej, skoro po pozbawieniu drogi kategorii drogi gminnej będzie ona nadal używana jako droga dojazdowa, nie będzie można mówić o wyłączeniu drogi z użytkowania. Pozbawienie drogi kategorii drogi gminnej nie będzie wiązało się bowiem z jednoczesnym jej wyłączeniem z użytkowania (ruchu kołowego), skoro nadal będzie istniała konieczność korzystania z niej w celu dojazdu do nieruchomości.

Jak wskazuje się w orzecznictwie, ustawodawca w sposób zamierzony połączył możliwość pozbawienia dróg kategorii drogi publicznej z równoczesnym obowiązkiem zaliczenia ich do nowej kategorii drogi, aby nie dopuścić do sytuacji, w których pomimo, że dana droga nie zmienia swej funkcji w sieci drogowej, zostaje pozbawiona przymiotu drogi publicznej, czyli takiej, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem. Zwróciła skarżąca uwagę, że z chwilą pozbawienia drogi kategorii drogi publicznej bez jednoczesnego nadania jej innej kategorii, na zarządcy drogi przestałyby ciążyć obowiązki związane z prawidłowym jej funkcjonowaniem i utrzymaniem (art. 20 u.d.p.).

Wskazując na naruszenie art. 64 ust. 3 Konstytucji RP skarżąca podniosła,

że w przedmiotowej sprawie własność nieruchomości Skarżącej doznaje ograniczeń

w postaci pozbawienia jej bezpośredniego dostępu do drogi publicznej w drodze aktu prawa miejscowego nie zaś normy prawnej rangi ustawowej, stąd w opinii skarżącej naruszenie ww. przepisu.

Zdaniem skarżącej, omawiana uchwala wkracza w materię ustawową i dlatego należy ją uznać za naruszającą prawo i stwierdzić jej nieważność w całości.

Skarżąca wskazała, że w dniu [...] listopada 2021 r. skierowała do Rady Miejskiej w S. wezwanie do usunięcia naruszenia, w odpowiedzi Burmistrz S. pismem z dnia [...] grudnia 2021 roku (doręczonym w dniu [...] grudnia 2021 r.) powielił jedynie argumenty pojawiające się już uprzednio w uzasadnieniu do przedmiotowej uchwały, powołując się na ograniczoną liczbę użytkowników drogi.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy S. wniósł

o jej odrzucenie lub o oddalenie skargi w całości.

Według organu, zaskarżona uchwała w żaden sposób nie pozbawia skarżącej możliwości korzystania z drogi na działkach nr [...], [...] i [...] obr. S. o statusie gminnej drogi wewnętrznej. Z drogi o takim statusie w sposób nieograniczony skarżąca może swobodnie i bez ograniczeń korzystać od [...] stycznia 2022 r.

W ocenie organu, skarżąca nie ma interesu prawnego, który mógłby być naruszony kwestionowaną uchwałą skoro od [...] stycznia 2022 r. swobodnie korzysta

z drogi gminnej wewnętrznej na ww. działkach, realizując akcentowane w skardze prawo do zapewnienia jej dostępu do drogi publicznej przez ogólnodostępną drogę gminną wewnętrzną. Jak argumentował organ, dostęp nieruchomości do drogi publicznej może być realizowany także przez ogólnodostępne drogi o statusie dróg wewnętrznych, a taki status ma aktualnie droga pozbawiona kategorii drogi publicznej gminnej (zob. wyrok z WSA w Łodzi z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 1021/15). Przesądza o tym także wprost art. 2 pkt 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Fakt, że skarżąca aktualnie ma zapewniony dostęp do drogi publicznej nie przez drogę o statusie drogi publicznej, a przez drogę o statusie ogólnodostępnej drogi gminnej wewnętrznej nie może być utożsamiany z jej interesem prawnym, a nawet faktycznym w sytuacji, gdy żadne ograniczenia związane ze zmianą statusu prawnego drogi dla skarżącej od [...] stycznia 2022 r. nie wystąpiły i nie wystąpią. O istnieniu interesu prawnego nie przesądza także fakt braku, według twierdzeń skarżącej, dostępu bezpośredniego do drogi publicznej, bowiem dostęp taki może być prawnie pośredni przez drogę gminną wewnętrzną. Samo pozbawienie kategorii drogi publicznej nie wywołało żadnych skutków prawnych w relacjach pomiędzy Gminą jako właścicielem nieruchomości drogowej, a osobami trzecimi w tym skarżącą, jako korzystającą z tej drogi skoro wprost z uchwały wynika, że wyłącznie z użytkowania dotyczy jedynie wyłączenia jej z użytkowania jako drogi publicznej, a nie jako drogi w ogóle.

Na potwierdzenie, że skarżąca nie ma interesu prawnego do zaskarżenia przedmiotowej uchwały, organ powołał się na poglądy judykatury (wyrok NSA

z 22 lipca 2008 r., sygn. akt I OSK 277/08 oraz wyrok WSA w Gdańsku

z 22 października 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 492/0) podnosząc, że naruszenie interesu konkretnej osoby ma polegać na stworzeniu realnego zagrożenia, istniejącego już u dacie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Naruszenie to, nie może polegać na tym, że w przyszłości uchwała mogłaby wywołać skutki bliżej nieokreślone, czyli stwarzać zagrożenie wystąpienia naruszenia w przyszłości.

Zdaniem organu, skarżąca nie wykazała naruszenia jej interesu prawnego polegającego na istnieniu bezpośredniego związku pomiędzy skarżoną uchwałą,

a własną, indywidualną i prawnie gwarantowaną sytuacją, nie zaś sytuacją faktyczną.

Odnosząc się do zarzutów merytorycznych skargi, organ wskazał, że droga objęta zaskarżoną uchwałą stanowi drogę bez przejazdu do dwóch zabudowań bez spełnienia warunków technicznych przewidzianych dla gminnych dróg publicznych. Skoro ustawodawca określił minimalne wymagania techniczne przewidziane dla dróg gminnych publicznych, to droga publiczna nie spełniająca takich wymogów, nie może posiadać takiego statusu prawnego. Pozbawienie statusu drogi gminnej poprzez wyłączenie jej z użytkowania jako drogi publicznej usprawni zarządzanie drogami znajdującymi się w granicach administracyjnych tej miejscowości w ramach prowadzonej procedury przeglądu dróg publicznych gminnych w ramach której pozbawiane są lego statusu drogi nie mające znaczenia lokalnego i nie spełniające minimalnych wymogów technicznych przewidzianych dla dróg publicznych.

W ocenie organu, fakt korzystania ze spornej drogi przez użytkowników jedynie dwóch nieruchomości zamieszkałych zlokalizowanych przy tej drodze nie czynił spornej drogi drogą o znaczeniu lokalnym. Analiza dołączonej do odpowiedzi na skargę mapy wskazuje, że cała istniejąca do [...] grudnia 2021 r. droga publiczna

nr [...], miała nierównomierny kształt, nie miała w znacznej części urządzonych jezdni, nie miała na całej długości jezdni o szerokości m.in. 2 x 2,5 m, znaczna części drogi była zadrzewiona i zakrzewiona nie spełniając funkcji drogowych. Utrzymywanie statusu takiej drogi jako drogi publicznej byłoby fikcją tym bardziej, że ze względu na niską intensywność zabudowy nie było podstaw do planowania znaczących inwestycji modernizacyjnych tej drogi. Pozbawienie statusu drogi gminnej nie wpłynęło na pogorszenie parametrów technicznych drogi mającej znaczenie dla ograniczonej liczby użytkowników, a obsługa komunikacyjna nieruchomości do nich przyległych nie uległa zmianie. Istotne jest, że Zarząd Powiatu K. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] września 2021 r. zaopiniował pozytywnie przedłożony zamiar pozbawienia statusu przedmiotowej drogi gminnej drogi gminnej, poprzez wyłączenie jej z użytkowania jako drogi publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021, poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

W świetle art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.

Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Przedmiotem tak rozumianej kontroli sądowoadministracyjnej jest w niniejszym postępowaniu uchwała Rady Miejskiej w S. nr [...] z dnia [...] września 2021 r. w sprawie pozbawienia drogi nr [...] w S. kategorii drogi gminnej. Zgodnie z § 1 tej uchwały, pozbawia się drogę gminną nr [...], położoną na działkach nr [...], [...] i [...] obręb S. , kategorii drogi gminnej w związku z wyłączeniem jej z użytkowania jako drogi publicznej. Jednocześnie w § 2 tego aktu, wskazano, że podlega on ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Z. i wchodzi w życie z dniem [...] stycznia 2022 r.

Podstawę prawną uchwały stanowi art. 10 ust. 1, 2 i 3 w związku z art. 7 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz.1376). Zgodnie z pierwszym z wymienionych przepisów w brzmieniu jednakowym w dacie podjęcia uchwały i obecnie, organem właściwym do pozbawienia drogi dotychczasowej kategorii jest organ właściwy do zaliczenia jej do odpowiedniej kategorii (ust. 1). Pozbawienia drogi jej kategorii dokonuje się w trybie właściwym do zaliczenia drogi do odpowiedniej kategorii ( ust. 2). Pozbawienie drogi dotychczasowej kategorii, z wyjątkiem przypadku wyłączenia drogi z użytkowania, jest możliwe jedynie w sytuacji jednoczesnego zaliczenia tej drogi do nowej kategorii. Pozbawienie i zaliczenie nie może być dokonane później niż do końca trzeciego kwartału danego roku, z mocą od dnia 1 stycznia roku następnego ( ust. 3).

Przede wszystkim jednak podnieść należy, że przedmiotowa skarga wniesiona została w oparciu o przepis szczególny - art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2022 r. poz. 1372 ze zm.) , zwanej dalej "u.s.g.".

Wymieniony przepis przyznaje legitymację skargową podmiotowi, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone wskazanym aktem. Zatem chodzi o takie oddziaływanie aktu, który powoduje naruszenie uprawnienia, interesu prawnego. Przy czym uprawnienie, interes, musi być osobisty, indywidualny, istniejący w dacie wejścia w życie uchwały. Wykazywanie naruszenia interesu prawnego stanowi warunek przeprowadzenia przez Sąd oceny w zakresie legalności uchwały.

W ocenie Sądu, skarżąca wykazała naruszenie uprawnień przysługujących jej w dacie wejścia w życie zaskarżonej uchwały. A. M. jest właścicielką działki nr [...] obręb S. , którą wydzierżawiła D. SA. Dzierżawca zamierzał zrealizować na tej nieruchomości obiekt handlowo - usługowy i w 2020 r. skarżąca zawarła z nim przedwstępną warunkową umowę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.

Skarżąca podniosła, że wyłączenie drogi z użytkowania spowoduje ograniczenie prowadzenia działalności gospodarczej na jej działce poprzez utrudnienie a wręcz uniemożliwienie dostępu potencjalnych klientów, dostawców czy pracowników do przedmiotowej nieruchomości.

Zdaniem Sądu, odjęcie zaskarżoną uchwałą dotychczasowej drodze gminnej statusu drogi publicznej i wyłączenie jej z użytkowania wprost wpłynęło na realizację praw skarżącej zarówno w zakresie inwestowania na nieruchomości stanowiącej jej własność jak i zwyczajnego korzystania z niej skoro pozbawiono ją dostępu do jedynej drogi publicznej.

Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej uchwały wskazać należy, że ustawa o drogach publicznych nie zawiera definicji legalnej pojęcia "wyłączenie drogi z użytkowania". Okoliczność ta powinna być zatem przedmiotem rozważań organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego każdorazowo przy podejmowaniu uchwały pozbawieniu drogi określnej kategorii i wyłączeniu jej z użytkowania.

W ocenie Sądu, co do zasady, wyłączenie drogi z użytkowania na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, dotyczyć powinno tylko takich sytuacji, w których droga staje się zbędna dla użytku publicznego i jest likwidowana. Skutkiem takiej uchwały jest zatem trwałe pozbawienie jej dotychczasowej funkcji.

W rozpoznawanej sprawie z uzasadnienia uchwały wynika, że droga gminna, której Rada Miejska w S. nadała taki status w uchwale nr [...], poprzez wyłączenie jej z użytkowania "nie wpłynie na pogorszenie parametrów technicznych drogi mającej znaczenie dla ograniczonej liczby użytkowników a obsługa komunikacyjna nieruchomości do nich przyległych nie ulegnie zmianie". Oznacza to, że w istocie dotychczasowa droga gminna, nie tracąc parametrów technicznych drogi, nadal zachowa swoją funkcję i pozostanie drogą dojazdową do "dwóch zabudowań" jak to określiła Rada.

Fakt, że droga stanowiąca przedmiot uchwały jest drogą dojazdową tylko do dwóch nieruchomości, czego skutkiem może być ograniczona liczba użytkowników drogi, nie ma wpływu na stan prawny tej drogi. Możliwości komunikacyjne dla właścicieli nieruchomości pozostaną bez zmian i zostanie zachowana komunikacyjna funkcja działek nr [...], [...] i [...]. Skoro dalsze korzystanie z drogi gminnej odbywać się będzie na dotychczasowych zasadach, trudno w związku z tym uznać brak jakichkolwiek zmian w ich dotychczasowym użytkowaniu za tożsamy ze spełnieniem warunku wyłączenia ich z użytkowania.

Dodać również należy, że stan techniczny drogi gminnej (nie spełnienie parametrów technicznych przewidzianych dla dróg gminnych) nie może stanowić podstawy do pozbawienia jej kategorii drogi publicznej ani tym bardziej uzasadniać wyłączenia z użytkowania. Znamienne jest w tej sprawie również to, że w 2016 r. organ stanowiący Gminy S. podjął uchwałę o nadaniu działkom [...], [...] i [...] statusu drogi gminnej, po czym po pięciu latach uznał, że droga ta nie spełnia wymogów technicznych, który to argument nie ma znaczenia przy realizacji procedury z art. 10 ust. 3 ustawy o drogach publicznych.

Podsumowując, pozbawienie przedmiotową uchwałą drogi nr [...] w S. statusu drogi gminnej nie było połączone z faktycznym wyłączeniem jej z użytkowania. Takiej sytuacji, w której mimo wyłączenia z użytkowania droga gminna ma pełnić dotychczasową funkcję, nie dopuszcza ustawa o drogach publicznych, w szczególności jej art. 10 ust. 3, który wprost taką możliwość wyklucza. Prowadzi to do wniosku, że zaskarżona uchwała została podjęta z rażącym naruszeniem prawa, co skutkowało stwierdzeniem jej nieważności.

Dodać również należy, że przepis art. 10 ust. 3 ustawy o drogach publicznych nie przewiduje możliwości pozbawienia drogi kategorii drogi gminnej i nadania jej statusu drogi wewnętrznej. Wyłączenie drogi z użytkowania oznacza pozbawienie jej dotychczasowej funkcji, na którą to okoliczność Sąd już wyżej zwrócił uwagę.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art.147 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, na które niniejsza sprawa została skierowana na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 czerwca 2022 r., wydanego na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia

2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.).