Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 821/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lipca 2013 r. sprawy ze skargi Rzecznika Prawa Obywatelskich na zarządzenie Burmistrza L. z dnia 28 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie sposobu ustalania i wysokości opłat za udostępnienie informacji publicznej postanawia umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2013 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, domagając się stwierdzenia nieważności zarządzenia Burmistrza L. z dnia 28 lutego 2011 r. nr [...] w sprawie sposobu ustalania i wysokości opłat za udostępnienie informacji publicznej w Urzędzie Miejskim w L. w brzmieniu zmienionym zarządzeniem Burmistrza L. z dnia 14 grudnia 2012 r. nr[...]. Rzecznik zarzucił zaskarżonemu aktowi naruszenie art. 11b ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, § 137 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" oraz art. 15 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Zdaniem Rzecznika przepisy zaskarżonego zarządzenia mają cechy prawa miejscowego, lecz brak jest upoważnienia ustawowego do wydania tego rodzaju aktu przez Burmistrza L. , a także niedopuszczalne jest ustalanie opłat za udostępnianie informacji publicznej w formie ryczałtów lub cenników.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz L. wniósł o umorzenie postępowania sądowego, wskazując, że zarządzeniem nr [...] z dnia 11 czerwca 2013 r. uchylił ww. zarządzenie z dnia 28 lutego 2011 r. oraz zarządzenie z dnia 14 grudnia 2012 r. i zarządzenie nr [...] z dnia 20 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat związanych ż udostępnieniem informacji publicznej. Te okoliczności, zdaniem Burmistrza, świadczą o uwzględnieniu skargi w całości, co skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że zaskarżone przez Rzecznika Praw Obywatelskich zarządzenie Burmistrza L. nie jest aktem prawa miejscowego, lecz aktem organu jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa".

Stosownie do art. 54 § 3 ppsa organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Bezspornym jest też, że zaskarżone zarządzenie, a także późniejsze zarządzenie zmieniające i powiązane z nimi zarządzenie nr [...] z dnia 20 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat związanych z udostępnieniem informacji publicznej zostały uchylone przez Burmistrza L. po wniesieniu skargi przez Rzecznika Praw Obywatelskich. Zaznaczyć trzeba, że zmiana lub uchylenie zaskarżonego do sądu aktu nie czyni zbędnym wydania przez sąd wyroku, jeżeli zaskarżony akt może być zastosowany do sytuacji z okresu poprzedzającego jego uchylenie (tak np; Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 listopada 2010 r. sygn. akt II OSK 1783/10, w którym to orzeczeniu NSA podzielił pogląd wyrażony w uchwale Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 września 1994 r. sygn. akt W 5/94). Jednakże w niniejszej sprawie sytuacja taka nie zachodzi. Uchylenie tego zarządzenia sprawia, że nie może ono być stosowane do wniosków o udostępnienie informacji publicznej wnoszonych po jego uchyleniu, a nie jest również możliwe zastosowanie tego zarządzenia do jakichkolwiek sytuacji poprzedzających jego uchylenie.

Dlatego też uchylenie zaskarżonego zarządzenia po wniesieniu skargi skutkuje bezprzedmiotowością niniejszego postępowania sądowego, ponieważ z obrotu prawnego zniknął akt, który podlegał kontroli sądu.

W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ppsa.