Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 256/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 28 par. 1, art. 29
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "G." sp. z o.o. z siedzibą w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 12 lutego 2019 r. sygn. akt II SA/Go 22/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "G." sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 13 listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 lutego 2019 r. sygn. akt II SA/Go 22/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej "Skarżąca", "Spółka") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 13 listopada 2018 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku, odrzucił skargę oraz zwrócił Spółce kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Podstawę prawną odrzucenia skargi stanowił art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.; dalej: p.p.s.a.).

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniesiona skarga była obarczona brakiem formalnym – nie dołączono dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby podpisującej skargę do działania w imieniu Spółki, np. odpisu z KRS oraz brakiem fiskalnym – nie uiszczono wpisu sądowego. W związku z powyższym, Spółka została wezwana do usunięcia ww. braków, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Na skutek tych wezwań Spółka w terminie uiściła wpis sądowy od skargi, nie usunęła jednak braku formalnego skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca Spółka, domagając się jego uchylenia w całości. Zakwestionowanemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, pomimo że dokumentacja, a konkretnie KRS wskazujący zarząd Spółki znajduje się w aktach postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu Spółka podniosła, że została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej wykazującego, że osoba podpisująca skargę była uprawniona w chwili dokonywania czynności, np odpisu pełnego z KRS skarżącej Spółki. Brak ten nie został uzupełniony. W ocenie Spółki uznać należy, iż wezwanie Sądu zostało wykonane, gdyż w aktach administracyjnych sprawy znajduje się odpis KRS złożony wraz z zażaleniem i był on odpisem aktualnym na dzień złożenia skargi, gdyż osoba tam wskazana była umocowana do reprezentacji na dzień wniesienia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w tożsamych sprawach Skarżącej postanowieniami z 14 maja 2019 r., sygn. akt II OZ 409/19 i II OZ 413/19, uchylił postanowienia Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skarg. Sąd uznał, że nieprzedłożenie przez Spółkę wymaganego dokumentu (KRS) nie stanowi braku istotnego, którego usunięcie uniemożliwiało nadanie skardze dalszego biegu. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się Informacja odpowiadająca aktualnemu odpisowi z Rejestru Przedsiębiorców, wg stanu na dzień 16 sierpnia 2018 r., z której wynika sposób reprezentacji Spółki. Odrzucenie skargi z powodu nieprzedłożenia, na wezwanie Sądu, dokumentu z którego wynika sposób reprezentacji Spółki, uznano za zbyt rygorystyczne.

Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu – art. 29 p.p.s.a. Przepis ten nie wskazuje, o jaki konkretnie dokument chodzi, jednakże w przypadku spółek kapitałowych przyjmuje się zasadniczo, że jest to dokument pochodzący z Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z 27.04.2007r., sygn. akt II FSK 615/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Co do zasady brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony stanowi brak formalny, którego nieusunięcie prowadzi do odrzucenia skargi - art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając jednak na uwadze wyżej powołane postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 maja 2019 r. oraz zasadę pewności i uprawnionych oczekiwań strony, należy uznać, że zażalenie w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. Nadmienić również trzeba, że zgodnie z odpisem KRS znajdującym się w aktach administracyjnych, jak i odpisem nadesłanym przez Stronę na etapie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę, w organie uprawnionym do reprezentowania Skarżącej nie doszło do zmiany osoby umocowanej do działania w imieniu Spółki. Z obu informacji - znajdujących się w aktach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, wynika, ze na dzień złożenia skargi, osoba, która ją podpisała, była do tego umocowana.

Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.