Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SO/Wr 20/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny (art. 55 ustawy p.p.s.a.)
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. Y. - reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego A. Y. o wymierzenie grzywny Wojewodzie D. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. (dalej: Wojewoda), w sprawie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga została nadana za pośrednictwem platformy ePUAP (data wpływu do organu: 21 stycznia 2020 r.). W/w skargę organ przekazał do tut. Sądu w lutym 2020 r. (skargę zadekretowano pod sygn. akt III SAB/Wr 242/20).

Pismem z 13 marca 2020 r., strona skarżąca wniosła o ukaranie Wojewody grzywną za nieprzekazanie skargi do Sądu.

W odpowiedzi na wniosek, organ podniósł, że - pismem z 27 lutego 2020 r. - przekazał do Sądu skargę w postaci papierowej (wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy).

Na wezwanie - 25 marca 2020 r. - organ przesłał skargę w wersji elektronicznej na skrzynkę podawczą Sądu. Dodatkowo wyjaśnił, że opóźnienie w przekazaniu skargi wynikało z faktu, że w tym okresie do organu wpłynęła olbrzymia ilość pism, skarg

i wniosków oraz że doszło do zaburzenia wewnętrznego obiegu dokumentów, które skutkowało nieterminowym, tj. z siedmiodniowym opóźnieniem, przekazaniem skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 54 § 1, 1a i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu), przy czym organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 1 i 2 p.p.p.a., Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.

Powołany przepis (Sąd "może") nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu Sądu orzekającego. Oznacza to, że przy rozstrzyganiu wniosku o ukaranie grzywną należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niedopełnienia obowiązków, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, jak i okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie grzywny ma bowiem na celu nie tylko dyscyplinowanie organu, lecz także winno stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Po ustaleniu, że skarga wpłynęła do organu 21 stycznia 2020 r., który przekazał ją Sądowi (wraz z kompletnymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w wersji papierowej) 27 lutego 2020 r. (data stempla pocztowego, k. 12 akt sądowych w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 242/20), a zatem z nieznacznym, gdyż jedynie siedmiodniowym, przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., Sąd uznał, że wniosek strony skarżącej za niezasadny. Trudno bowiem przyjąć, że tak nieznaczne opóźnienie organu w przekazaniu skargi do Sądu - zważywszy na okoliczności wskazane

w odpowiedzi na skargę (tj. duża ilość wniosków wpływających do organu, zaburzenia w obiegu wewnętrznym dokumentacji) i mimo że nie powinno mieć miejsca - mogłoby doprowadzić do naruszenia prawa strony skarżącej do rozpatrzenia jej sprawy przez Sąd. Tym bardziej, że sprawa o sygn. akt III SAB/Wr 242/20 została już przez tut. Sąd rozpoznana 22 maja 2020 r.

Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.