Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 67/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 34, art, 35 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1226
law: Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Eugeniusz Wasilewski, Protokolant specjalista Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi R. J. na bezczynność Wojskowego Koła Łowieckiego [...] w S. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 22 października 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] października 2015 r., który wpłynął do organu w dniu [...] października 2015 r., R. J. zwrócił się do Zarządu Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" w [...], powołując się art. 61 Konstytucji RP oraz art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, o udostępnienie kopii podjętej przez Zarząd Koła uchwały nr [...] z 2015 r.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Zarząd Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" w [...] w piśmie z dnia 29 października 2015 r. poinformował wnioskodawcę, że brak jest podstaw do realizacji wniosku w zakresie udostępnienia kopii uchwały nr [...] z 2015 r., gdyż zawarte w niej dane nie stanowią informacji publicznej.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" w [...], R. J. zarzucił temu organowi naruszenie art. 13 ust. 1, art 13 ust. 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem.

W związku z powyższym wniósł o zobowiązanie Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" w [...] do udzielenia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] października 2015 r. w terminie 14 dni od wydania orzeczenia, zobowiązanie Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" w [...] do ukarania dyscyplinarnego osoby winnej niezałatwienia sprawy w terminie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazał, iż do dnia złożenia skargi, tj. do dnia 4 grudnia 2015 r., organ nie udostępnił żądanej informacji publicznej, ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, czym naruszył ustawowy 14-dniowy termin na udostępnienie informacji publicznej, wskazany w art. 13 ust. 1 tej ustawy

Zarząd Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" w [...] w dniu 29 października 2015 r. przesłał co prawda pismo, w którym uznał wniosek o udostępnienie informacji publicznej jako niezasadny, nie powołał się jednak przy tym na żadną podstawę prawną.

Skarżący podniósł, iż zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej koła łowieckie należy uznać za "inne podmioty wykonujące zadania publiczne", ze względu na fakt, że wykonują one zadania administracji państwowej związane z łowiectwem w rozumieniu art. 1 ustawy Prawo łowieckie. Skierowany do Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" wniosek dotyczył natomiast uzyskania informacji o sprawach publicznych. Koło wykonuje bowiem zadania publiczne, zatem wszystkie jego działania należą do spraw publicznych w rozumieniu przepisu art. 1ustawy o dostępie do informacji publicznej. Koła łowieckie zobowiązane są zatem do przedstawienia zainteresowanym podmiotom informacji dotyczących działalności koła, jego majątku, organów, sposobu prowadzenia gospodarki łowieckiej. Wnioskowany dostęp do informacji publicznej dotyczył kopii podjętej przez zarząd Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" uchwały nr [...] z 2015 r. Niewątpliwie zatem dokument ten ma ścisły związek z działalnością Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" w [...], a tym samym stanowi informację publiczną. Ponadto, podjęta przez Zarząd Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" uchwała nr [...] z 2015 r. jest dokumentem urzędowym, którego treść i postać również jest przedmiotem udostępnienia na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 4 a) ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wojskowe Koło Łowieckie “[...]" w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W uzasadnieniu stanowiska organu podniesiono, iż brak jest podstaw do realizacji wniosku w zakresie udostępnienia uchwały nr [...] z 2015 r., gdyż zawarte w niej dane nie stanowią informacji publicznej i nie ma obowiązku ich udostępniania osobom trzecim.

Wskazano przy tym, iż nie ulega wątpliwości, że koła łowieckie zobowiązane są do udzielania zainteresowanym informacji o charakterze publicznym. Nie każda wytworzona przez koło informacja ma jednak taki charakter, a nawet w przypadku gdy jest informacją publiczną nie każda podlega obowiązkowi udostępnienia. Bez wątpienia koła łowieckie wytwarzają informacje publiczne w zakresie realizacji zleconych przez państwo zadań. Jednak gro informacji dotyczy spraw wewnątrzorganizacyjnych, w tym indywidualnych członków.

Podkreślono przy tym, że Zarząd Koła udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek. Koło Łowieckie nie jest natomiast organem władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie jest też organem administracji publicznej, do których odnosi się art. 6 ust. 1 pkt. 4a tej ustawy.

Zaznaczono jednocześnie, że pismo Zarządu Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" w [...], stanowiące odpowiedź na żądanie udostępnienia informacji publicznej, zostało skutecznie doręczone skarżącemu za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 3 listopada 2015 r. Przedmiotowa skarga na bezczynność Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" w [...] została natomiast nadana w dniu 4 grudnia .2015 r., naruszając tym samym art. 53 § 1P.p.s.a

W związku z powyższym zachodzą podstawy do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ.

W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

W ocenie Sądu skarga na bezczynność Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" w [...] w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782 ze zm.) służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do informacji o sprawach publicznych. Racjonalny ustawodawca, używając w art. 2 ust. 1 ustawy pojęcia "każdemu", precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Przy czym sformułowanie "każdy" należy rozumieć, jako każdy człowiek (osoba fizyczna) lub podmiot prawa prywatnego. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznej, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione.

Omawiana ustawa o dostępie do informacji publicznej znajduje jednak zastosowanie wyłącznie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).

Przepis art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi natomiast, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Stosownie do art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 1226 ze zm.), Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które prowadzą gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na rzecz jej ochrony poprzez regulację liczebności populacji zwierząt łownych. W myśl natomiast art. 33 ust. 1 ww. ustawy koła łowieckie zrzeszają osoby fizyczne i są podstawowym ogniwem organizacyjnym w Polskim Związku Łowieckim w realizacji celów i zadań łowiectwa.

Na mocy natomiast art. 35a ust. 2 ww. ustawy przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.) regulujące zasady nadzoru nad stowarzyszeniami stosuje się odpowiednio do nadzoru nad działalnością Polskiego Związku Łowieckiego. Podobnie w myśl art. 35 ust. 3 ustawy – Prawo łowieckie, przepisy regulujące zasady gospodarki finansowej stowarzyszeń stosuje się odpowiednio do gospodarki finansowej Polskiego Związku Łowieckiego. W tym kontekście do zrzeszenia jakim jest Polski Związek Łowiecki odnieść można odpowiednio tezę zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 1514/14, że nie sposób stowarzyszeniom stawiać analogiczny standard wymagań, jak organom administracji. W konsekwencji nie każda informacja będąca w dyspozycji Polskiego Związku Łowieckiego, a tym samym będąca w dyspozycji koła łowieckiego jako podstawowego ogniwa organizacyjnego Polskiego Związku Łowieckiego, bądź odnosząca się do jego funkcjonowania, będzie informacją publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym. Tylko te kwestie względem podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej ustawodawca traktuje bowiem jako informacje o sprawie publicznej, pozostałą zaś materię uznać należy za niepubliczną, a zatem nie podlegająca udostępnieniu w trybie tej ustawy.

Na gruncie rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że zadania Polskiego Związku Łowieckiego o charakterze publicznym określił ustawodawca w art. 34 ustawy – Prawo Łowieckie, wskazując, że do zadań tego Związku należy: 1) prowadzenie gospodarki łowieckiej; 2) troska o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych zwierząt dziko żyjących; 3) pielęgnowanie historycznych wartości kultury materialnej i duchowej łowiectwa; 4) ustalanie kierunków i zasad rozwoju łowiectwa, zasad selekcji populacyjnej i osobniczej zwierząt łownych; 5) czuwanie nad przestrzeganiem przez członków Polskiego Związku Łowieckiego prawa, zasad etyki, obyczajów i tradycji łowieckich; 6) prowadzenie dyscyplinarnego sądownictwa łowieckiego; 7) organizowanie szkolenia w zakresie prawidłowego łowiectwa i strzelectwa myśliwskiego; 8) prowadzenie i popieranie działalności wydawniczej i wystawienniczej o tematyce łowieckiej; 9) współpraca z pokrewnymi organizacjami zagranicznymi; 10) wspieranie i prowadzenie prac naukowych w zakresie gospodarowania zwierzyną; 11) prowadzenie i popieranie hodowli użytkowych psów myśliwskich i ptaków łowczych; 12) realizacja innych zadań zleconych przez ministra właściwego do spraw środowiska.

W kontekście zaś gospodarki finansowej Polskiego Związku Łowieckiego zwrócić należy uwagę na art. 35 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo Łowieckie, który stanowi, że działalność Polskiego Związku Łowieckiego jest finansowana z funduszy własnych, wpisowego, składek członkowskich, zapisów i darowizn oraz dochodów z działalności gospodarczej, zaś dochód z działalności gospodarczej Polskiego Związku Łowieckiego oraz kół łowieckich służy wyłącznie realizacji ich celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między członków. Przy tym mienie Polskiego Związku Łowieckiego i kół łowieckich nie podlega podziałowi między członków.

Mając na uwadze powyższe, Sąd podzielił stanowisko organu, że informacja w postaci kopii uchwały Zarządu Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" w [...] nr [...] z 2015, która dotyczyła sposobu wynagrodzenia szkody łowieckiej na rzecz konkretnej osoby fizycznej, nie stanowi ani informacji bezpośrednio odnoszącej się do wykonywania przez to koło łowieckie zadań publicznych wskazanych w przepisach prawa, ani do gospodarowania mieniem publicznym. Z tego względu, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz ustawy – Prawo Łowieckie, Wojskowe Koło Łowieckie "[...]" w [...] nie było zobowiązane do udostępnienia tej informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Uchwała ta, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie jest też dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 6 ust. 2 ww. ustawy jest bowiem treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy.

Tym samym Wojskowe Koło Łowieckie "[...]" w [...] nie pozostaje w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku R. J. o udostępnienie informacji publicznej. Skoro bowiem żądana kopia podjętej przez Zarząd Koła uchwały nr [...] z 2015 r. nie stanowi informacji publicznej, to organ nie miał obowiązku ani dokonania czynności materialno-technicznej jej udostępnienia, ani też obowiązku wydania decyzji administracyjnej.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno - technicznej. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział natomiast tylko w takim wypadku, gdy informacja, której udostępnienia żąda określony podmiot jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia. Jeżeli zaś żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ powinien jedynie powiadomić pismem podmiot żądający udostępnienia informacji, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa (por. wyrok WSA z dnia 5 lipca 2007 r. sygn. II SAB/Wa 19/07, Lex nr 368235, wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r. sygn. II SA 2867/02, publ. Wokanda 2003/6/33).

Z uwagi na powyższe, zarzut bezczynności Wojskowego Koła Łowieckiego "[...]" w [...] w zakresie rozpoznania wniosku R. J. z dnia [...] października 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, należy uznać za nieuzasadniony.

Wniosek nie dotyczył bowiem udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Prawidłowa była zatem forma w jakiej Zarząd Wojskowego Koła Łowieckiego udzielił wnioskodawcy odpowiedzi, a mianowicie forma pisma z dnia 29 października 2015 r., a nie decyzji, w którym poinformował, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej.

Należy jednocześnie wyjaśnić, iż w niniejszej sprawie nie zachodziły podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż skarżący (wbrew stanowisku wyrażonemu w odpowiedzi na skargę) nie był związany terminem do wniesienia skargi określonym w art. 53 § 1 tej ustawy.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.