Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 57/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2011-12-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2011 r. w sprawie ze skargi A. C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Brzegu w przedmiocie użytkowania budynków na posesji nr [...] przy ulicy [...] w [...] w działalności gospodarczej na podstawie wadliwej zmiany sposobu użytkowania oraz nie wydania zakazu użytkowania budynków i obiektów do prowadzonej działalności gospodarczej na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

A. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Brzegu w przedmiocie użytkowania budynków na posesji nr [...] przy ul. [...] w [...] w działalności gospodarczej na podstawie wadliwej zmiany sposobu użytkowania oraz nie wydania zakazu użytkowania budynków i obiektów do prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżący został na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 października 2011 r. wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 (sto) złotych, wezwanie odebrał w dniu 31 października 2011 r. Odpowiadając na nie złożył w dniu 5 listopada 2011 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy A. C. podniósł, że odmowa zwolnienia od wpisu od skargi może realnie spowodować nie rozpoznanie skargi z przyczyn niezależnych od skarżącego, jest on poszkodowany w wyniku powodzi rzeki [...] w maju 2010 r., lipcu 2008 i lipcu 1997 r. Posesja skarżącego oraz grunty rolne zostały zalane w wyniku powodzi rzeki [...], poniósł straty majątkowe rzędu 70 tys. zł. Uiścił już kilka wpisów od skarg w tut. Sądzie, w najbliższym czasie zobowiązany będzie do zapłacenia kilku następnych wpisów od skarg, i nie będzie w stanie tego dokonać bez znacznego uszczerbku dla siebie i swojej rodziny. Powódź z 2010 r. spowodowała u skarżącego brak dochodu z działalności rolniczej. Skarżący posiada znaczne kredyty bankowe, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną M. C., ma majątek w postaci domu mieszkalnego o powierzchni 150 m2 wraz z budynkiem gospodarczym, położone w [...] przy ul. [...], mieszkanie o powierzchni 19 m2 w [...] przy ul. [...] stanowiące majątek wspólny z żoną, nieruchomość rolną o powierzchni 1,43 ha, żona posiada też mieszkanie o powierzchni 24 m 2 przy ul. [...], stanowiące jej majątek odrębny. Majątek ruchomy skarżącego to samochód osobowy marki [...] o wartości 17 tys. zł. Skarżący wskazał też, że ma znaczne kredyty zaciągnięte na spłatę zobowiązań podatkowych, wynoszące 160 tys. zł.

A. C. podał, że z działalności gospodarczej w roku 2010 i za lipiec 2011 r. miał straty, mają też z żoną straty z gospodarstwa rolnego, co spowodowała powódź rzeki [...] w 2010 r. Dochód miesięczny jego i żony to 1370, 39 zł, składają się na niego renta czasowa żony w kwocie 487,39 zł, dochody z najmu mieszkań 1067 zł za 2010 r. i 883 zł za ii kwartały 2011 r.

Skarżący wskazał też, że dokumenty źródłowe odnośnie kosztów, przychodów i wydatków załączono do akt sprawy o sygn. I SA/Op 92/11, I SA/ Op 95/11, I SA/Op 338/11, I SA/Op 339/11, I SA/Op 254/11, II SA/Op 410/11, II SAB/ Op 25/11, II Sab/16/11 i dlatego są znane Sądowi z urzędu.

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, Wydział II, w związku ze złożonym w dniu 5 listopada 2011 r. urzędowym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wezwał skarżącego do uzupełnienia danych zawartych w urzędowym formularzu wniosku PPF, poprzez:

- przedłożenie szczegółowej informacji na temat ponoszonych przez niego wraz z małżonką kosztów na bieżące utrzymanie (tj. z wyodrębnieniem na poszczególne pozycje, w tym pozycje dotyczące kosztów utrzymania domu i utrzymania osobistego, a także źródeł ich finansowania,

- przedłożenie wyciągów z posiadanych przez wszystkich członków gospodarstwa domowego wnioskodawcy rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z ostatnich trzech miesięcy,

- nadesłanie jego zeznania podatkowego za rok 2010 potwierdzonego, że zostało złożone w Urzędzie Skarbowym lub innego zaświadczenia o wysokości dochodów za ten okres,

- nadesłanie zeznania podatkowego małżonki za rok 2010 potwierdzonego, że zostało złożone w Urzędzie Skarbowym lub innego zaświadczenia o wysokości dochodów za ten okres,

- wskazanie czy on lub osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie korzystają w okresie ostatnich 3 miesięcy ze świadczeń z pomocy społecznej jeśli tak to jakich i w jakiej wysokości,

- przedłożenie dokumentu potwierdzającego poniesienie strat majątkowych w wyniku powodzi,

- przesłanie kopii deklaracji podatkowych składanych przez niego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej za ostanie 2 miesiące to jest wrzesień i październik 2011 r. (deklaracje VAT i w podatku dochodowym) potwierdzonych że ich oryginały zostały złożone w Urzędzie Skarbowym lub zaświadczenia z Urzędu Skarbowego o wysokości jego dochodów za ten okres,

- przedłożenie deklaracji podatkowej PIT-28 składanej przez małżonkę za rok 2010 r., potwierdzonej, że została złożona w Urzędzie Skarbowym,

- wykazanie i udokumentowanie posiadanych kredytów bankowych, wysokości rat i źródeł ich spłaty.

Wezwanie to datowane na dzień 28 listopada 2011 r., zawierało pouczenie, iż zastosowanie się do niego w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania, może być uznane za niewykazanie spełniania przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy i oddaleniem wniosku.

A. C. odebrał wezwanie w dniu 12 grudnia 2011 r. i nie udzielił na nie odpowiedzi po jego otrzymaniu.

W tym miejscu należy zauważyć, że w piśmie z dnia 5 grudnia 2011 r. skarżący przesłał wyjaśnienie, które złożył jednocześnie do kilku spraw ze swoich skarg wniesionych do tut. Sądu., a odnoszące się do kwestii wezwań do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, mających w tych sprawach tożsamą treść. W piśmie z dnia 5 grudnia 2011 r.podał, że w sprawach o sygn. akt I SA/Op 48/11, I SA/Op 92/11 i I SA/Op 95/11 przedłożył w sumie trzy egzemplarze deklaracji VAT -7 za 4 kwartał 2010 r. i trzy egzemplarze PIT-28 odnośnie dochodów z najmu lokali. Wskazał, że do sprawy o sygn. akt I SA/Op 338/11 załączono faktury za media mieszkania, wyciągi bankowe z trzech kont bankowych za sierpień 2011 r., skarżący wskazał, że ponownie przedkłada wyciągi bankowe za sierpień 2011 r. i przedkłada za wrzesień i październik 2011 r. Wyciągi te wskazują nr faktur i kwoty opłat za media, inne kwoty kosztów, w tym raty kredytów i pożyczek. W tym miejscu należy zauważyć, że wyciągów tych nie załączył do akt niniejszej sprawy. Skarżący poinformował, że nie posiada kont dewizowych. Skarżący podał, że w sprawie o sygn. akt I SA/Op 363/11 przedłożono deklaracje VAT-7 K za 2 i 3 kwartał 2011 r. i wskazał, że przychody z najmu lokali mieszkalnych są kwotami netto tj. bez kosztów za media i zarząd, opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym i z tego powodu żądanie faktur za media z wynajmowanych lokali jest niezasadne. Na dowód zasadności udzielenia prawa pomocy przedłożył wezwanie zarządcy lokali do zapłaty łącznie kwoty 2960,46 zł z tytułu zaległości w opłatach za dwa lokale mieszkalne, opłaty pobrane przez najemców lokali zużyte zostały na bieżące utrzymanie. Skala strat gospodarstwa rolnego wynika między innymi ze spraw II SAB/Op 45/ 11 do 58/11, II SAB/Op 37 do 39/11, II SAB/ Op 410/11 i II SAB/Op 25/10. Sprawy te, jak podniósł skarżący dowodzić mogą, że uzyskiwanie dochodu z gruntów rolnych nie było możliwe, a skarżący wielokrotnie przedkładał zaświadczenia urzędowe, faktury. Kosztorysy i inne dokumenty dotyczące poniesienia strat w wyniku powodzi np. w sprawie I SA/Op 250/11. Skarżący podał też, że rozlicza się z podatków wspólnie z małżonką i nie może przesłać odrębnych zeznań podatkowych, przesyła zatem PIT- 36 za 2010 r.

Skarżący napisał też, że za rok 2011 ma stratę z działalności gospodarczej, nie korzystali wraz małżonką w okresie ostatnich 3 miesięcy z pomocy społecznej, od grudnia 2011 r. małżonka utraciła prawo do renty. Skarżący podał też, że załączniki wymienione w piśmie dołączył do akt sprawy II SA/Op 38/11.

W przywołanej wyżej ustawie P.p.s.a., przewidziana została instytucja procesowa prawa pomocy, której istota przejawia się w tym, że obejmuje ona zwolnienie strony od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 P.p.s.a. ). Podkreślenia wymaga, że w myśl art. 243 § 1 i 252 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek, złożony na urzędowym formularzu, który powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. W każdym przypadku gdy sąd uzna, że oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, powinien wezwać stronę o złożenie dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 P.p.s.a.)

Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. Wnioskodawca nie przesłał wszystkich żądanych przez referendarza dodatkowych dokumentów.

Referendarz zważył, że ustawodawca w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. określił przesłanki udzielenia prawa pomocy osobie fizycznej, stanowiąc, że przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, iż użycie w przywołanych powyżej przepisach określenia "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że ciężar dowodu spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy i to ona ma przekonać sąd, iż znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia poniesienie jej jakichkolwiek kosztów postępowania lub poniesienie pełnych kosztów postępowania, czyli że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym lub całkowitym. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, i pogląd ten należy podzielić, że strona powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jeżeli fakty, które podaje we wniosku, nie znajdują pokrycia w aktach sprawy lub pozostają w sprzeczności z zawartymi tam informacjami o stanie majątkowym strony, istnieją podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy (por: post. NSA z dnia 9 września 2004 r., FZ 360/04, niepubl. ).

W ocenie referendarza tak jest w niniejszej sprawie. A. C. , pomimo wezwania i pouczenia go o skutkach nie zastosowania się do jego treści, nie wyjaśnił wątpliwości odnoszących się do jego stanu majątkowego.

Podkreślić ponownie należy w tym miejscu, iż obowiązek wykazania złej sytuacji materialnej, uprawniającej wnioskodawcę do udzielenia prawa pomocy, leży po jego stronie i musi się on liczyć z konsekwencjami nieprzedłożenia na wezwanie Sądu stosownych dokumentów. Podkreślenia wymaga także okoliczność, iż żądane przez Sąd dokumenty stanowią, w myśl § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy ( Dz. U. Nr 227, poz. 2245 ), dokumenty źródłowe, które w przypadkach budzących wątpliwości mogą potwierdzać przedstawione przez wnioskodawcę dane o jego majątku, dochodach i stanie rodzinnym.

A. C. pomimo wezwania w tym przedmiocie nie wykazał, aby w przypadku jego i jego rodziny, którą tworzy z małżonką występowały przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy, chociażby w zakresie częściowym, o jaki wniósł, czyli poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

W tym miejscu ponownie należy zauważyć, iż konstrukcji art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wynika, iż przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy jedynym kryterium podlegającym ocenie jest stan majątkowy strony, a obowiązkiem Sądu jest przyznanie prawa pomocy, jeśli strona wykaże przesłanki określone cytowanym przepisem (patrz: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II SO/Ol 6/08, niepublikowane, System Informacji Prawnej Lex nr 397553). Przy przyznawaniu prawa pomocy referendarz dokonywać może jedynie oceny stanu majątkowego, czyli dochodów i wydatków wnioskodawcy, a nie wielości wnoszonych przez niego spraw i powodów dla których je składa, gdyż nie stanowią one przesłanki przyznania prawa pomocy.

A. C. w piśmie z dnia 5 grudnia 2011 r. wskazał, że wymienione w nim dowody załączył do sprawy o sygn. akt II SAB/Op 38/11. W związku tym referendarz sądowy zapoznał się z załączonymi do wyżej wskazanych akt dokumentami i zarządził ich skopiowanie i włączenie do akt niniejszej sprawy.

Referendarz zwrócił szczególną uwagę na wyciągi z rachunków bankowych skarżącego z Banku [...], ich analiza prowadzi do wniosku, że skarżący w okresie od 3 października 2011 r. do 27 października 2011 r., to jest w okresie, w którym złożył wniosek o prawo pomocy w sprawie z dnia 24 października 2011 r., dysponował znacznymi środkami finansowymi. Z wyciągu z rachunku bankowego z banku [...] z okresu od 1 października 2010 r. do 31 października 2010 r. wynika, że skarżący w dniach od 3 do 27 października 2011 r. dokonał wpłaty w gotówce środków pieniężnych na łączną kwotę 32.085,62 zł. W miesiącach sierpniu 2011 r. w dyspozycji skarżącego znajdowały się środki finansowe w wysokości 8873,57zł. co potwierdza wyciąg z banku [...] za okres od 1 sierpnia 2011 r. do 30 sierpnia 2011 r. Zatem skarżący dysponując tak znacznymi środkami pieniężnymi i mając świadomość wymagalności kosztów sądowych, zarówno w niniejszej sprawie jak i innych zawisłych przed tut. Sądem, winien uwzględnić konieczność ich zapłaty a następnie regulować zobowiązania cywilno prawne.

Po drugie należy wskazać, iż skarżący nie wyjawił źródeł pokrycia kosztów związanych z obsługą kredytów i pożyczek, które jak wskazał ma w wysokości 160 tys. zł. Z nadesłanych wyciągów bankowych wynika, że skarżący w miesiącu wrześniu 2011 r. spłacił ratę kredytu tzw. "[...]" w kwocie 2235,48 zł (15.09.2011 r.), kredytu w [...] na kwotę 450,77 zł (07.09.2011 r.), ratę pożyczki gotówkowej w [...] w kwocie 845 zł (09.09.2011 r.) i ratę kredytu z [...] na kwotę 684,07 zł (05.09.2011 r.). Wyciągi te obrazują przeciętne miesięczne obciążenie skarżącego z tytułu kredytów i pożyczek, ich suma wynosi 4215,32 zł. Natomiast z ujawnionych przez skarżącego źródeł przychodów wynika, iż miesięczne dochody jego żony z tytułu najmu mieszkań i renty czasowej stanowiły w tym okresie kwotę 1.370,39 zł ( co wykazano we wniosku o przyznanie prawa pomocy ), zaś miesięczne przychody z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej wynoszą 1.170,83 zł (w deklaracjach VAT-7K za II i III kwartał 2011 r. skarżący wykazał wartość sprzedanych towarów i usług na łączną kwotę 7.025,00 zł, co średnio miesięcznie stanowi kwotę 1.170,83 zł, a także wartość nabytych w tym okresie towarów i usług w kwocie 4.444,00 zł, co średnio miesięcznie stanowi kwotę 740,66 zł ). Deklaracje te skarżący przedłożył do akt sprawy o sygn. akt I SA/Op 363/11, referendarz zarządził ich skopiowanie i włączenie do akt niniejszej sprawy. Z kolei z działalności rolniczej skarżący wykazał brak jakichkolwiek przychodów.

Zatem przy przyjęciu wielkości miesięcznych kosztów związanych jedynie ze spłatą kredytów i porównaniu jej ze wykazaną wielkością obecnie uzyskiwanych miesięcznych przychodów należałoby uznać za mało wiarygodne oświadczenie skarżącego odnośnie dochodów jego gospodarstwa domowego. Oznaczać to może, iż skarżący bądź też osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym posiadają inne źródła dochodów lub korzystają z pomocy osób trzecich. Skarżący natomiast nie udokumentował ani rodzaju dochodów czy pomocy i podmiotów jej udzielających.

W tym miejscu należy zauważyć, że według skarżącego z wyciągów bankowych przedłożonych przez niego można dowiedzieć się, jakie kwoty ponosi na opłaty za tzw. media. Przykładowo w wyciągu za okres od 1 października 2011 r. do 31 października 2011 r., widnieją następujące transakcje: z dnia 4 października 2011 r. za gaz 429,62 zł, i 21,16 zł, za wodę 153,50 zł, z dnia 26 października 2011 r. za wodę136,71 zł, za gaz 154,54 zł, za energię elektryczną 804,34 zł, za 151,32 zł. Lektura tego wyciągu nie pozwala się zorientować, jakie kwoty skarżący faktycznie ponosi na miesiąc z tytułu opłat za media takie, jak woda, gaz i prąd.

Skarżący przedłożył też dwa wezwania do zapłaty, jedno od zarządcy nieruchomości z ul. [...] z 15 listopada 2011 r. na kwotę 2476,35 zł, za koszty zarządu, media i remont, drugie od zarządy nieruchomości z ul. [...] z dnia 16 listopada 2011 r. na kwotę 1484,11 zł za koszty zarządu, media i fundusz remontowy. Wezwania te mają według skarżącego stanowić dowód, że wynajmowane przez niego i małżonkę mieszkania nie przynoszą dochodu, gdyż opłata za najem jest konsumowana przez bieżące opłaty za lokale, jak np. koszty zarządu. Skarżący stwierdził też, że ponieważ opłaty za najem są ryczałtowe, nie ma potrzeby przedstawiania przez niego faktur opłat za media związane z tymi lokalami. Należy w tym miejscu zauważyć, że same wyżej opisane wezwania do zapłaty nie stanowią w ocenie referendarza dowodu na to, że skarżący nie uzyskuje żadnych dochodów z wynajmu mieszkań. Wezwania te nie pokazują nawet okresu za jaki powstały zadłużenia, poza tym nie można na ich podstawie stwierdzić, jak skarżący gospodaruje pieniędzmi za wynajem. Sam skarżący bowiem uchylił się od przedłożenia szczegółowych dokumentów odnośnie faktycznych kosztów utrzymania tych mieszkań.

Dodatkowo przychodzi w tym miejscu zauważyć, że skarżący i jego żona mają majątek w postaci nieruchomości to jest domu mieszkalnego z zabudowaniami, nieruchomości rolnej i dwóch mieszkań, w tym jedno stanowiące własność M. C. Według poglądów obowiązującego orzecznictwa, podzielanych przez referendarza sądowego, posiadanie nieruchomości ogranicza, a nawet wyklucza możliwość przyznania mu prawa pomocy. W tym temacie Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2005r., sygn. akt FZ 478/04, niepublikowane, podkreślając nim, że: "opłaty sądowe, do których także zalicza się wpis, stanowią rodzaj danin publicznych, zwolnienia od tego rodzaju danin stanowią odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 ustawy zasadniczej. Dlatego też mogą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na współobywateli. Z ich bowiem środków pochodzą dochody budżetu państwa których pokrywa się koszty postępowania sądowego w razie zwolnienia skarżącego z obowiązku ich ponoszenia." Naczelny Sąd Administracyjny w wyżej wskazanej sprawie uznał, oddalając zażalenie, że na postanowienie, którym sąd wojewódzki odmówił osobie fizycznej zwolnienia od wpisu w wysokości 100 zł, dodał, że skarżący oprócz stałych dochodów posiada także majątek nieruchomy, a ten może służyć jako zabezpieczenie pożyczki czy kredytu, jeśli właścicielowi, który jest obowiązany do poniesienia określonych wydatków, brakuje bieżących środków finansowych. Również w postanowieniu z dnia 20 października 2004r., sygn. akt. FZ 454/04, niepublikowane, Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na utrwalone stanowisko Sądu Najwyższego (orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 1934, sygn. akt. C II 1441/34), uznał, że: "posiadanie majątku, szczególnie nieruchomości (domu jednorodzinnego, mieszkania) w zasadzie wyklucza możliwość zwolnienia od kosztów sądowych, zwłaszcza w sytuacji, gdy majątek ten nie jest obciążony prawami osób trzecich i żaden sposób nie została ograniczona możliwość jego zbycia. W konkluzji sąd negatywnie ocenił próbę przeniesienia na Skarb Państwa kosztów toczącego się postępowania w sytuacji, gdy skarżący opłaca abonament telewizji cyfrowe, wysokie rachunki telefoniczne, a także ponosi koszty utrzymania domu jednorodzinnego i mieszkania."

Zdaniem referendarza sądowego skarżący nie przekazał dowodów mogących obrazować w pełni wiarygodną sytuację finansową jego i rodziny. Dokumenty przez niego przedłożone wskazują w ocenie referendarza, że skarżący nie należy do grona osób ubogich, jakim z założenia ma być przyznawane prawo pomocy. Argumenty skarżącego mające na celu dowiedzenie, że jest osobą ubogą zasługującą na zwolnienie od kosztów sądowych, nie znalazły oparcia w przesłanych przez niego dokumentach. Należało zatem uznać, iż nie wykazał, że spełnia przesłanki określone w art. 246 § 1 P.p.s.a. W szczególności jeżeli podane informacje – tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie – są niepełne i obrazują niespójną sytuację w jakiej znajduje się skarżący, rozbieżne czy też przeczą zasadom logicznego rozumowania. (por. postanowienie NSA z 26.02.2009 r., sygn. akt I FZ 23/09 oraz postanowienie NSA z 11.06.2010 r., sygn. akt I OZ 416/10, www.nsa.orzeczenia.gov.pl). W tym względzie szczególnie należałoby powołać stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 5.11.2010 r. o sygn. akt II GZ 318/10, w którym podkreślił, iż czynności określone w art. 255 p.p.s.a. podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i dokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Strona wezwana do uzupełnienia oświadczenia winna z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania. To w jej interesie leży bowiem przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy ( dostępne na stronie internetowej http:// orzeczenia.nsa.gov.pl ).

W związku z powyższym, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 p.p.s.a., orzeczono o odmowie przyznania prawa pomocy.