Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 947/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek ...
Powołane przepisy: article: art. 260 art. 156 par. 1 par. 2 art. 166
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący – sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. S. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2012 r. prostującego oczywistą omyłkę w postanowieniu referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2012 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić sprzeciw.


UZASADNIENIE

M. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego.

W dniu 6 września 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydał postanowienie w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W dniu 26 października 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydał postanowienie w sprawie prostujące oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu z 6 września 2012 r. w ten sposób, że w sentencji postanowienia w drugim wersie od dołu oraz na pierwszej stronie uzasadnienia postanowienia w trzecim wersie od góry, skreślił - "adwokata" i w to miejsce wpisał - "radcy prawnego". W ww. postanowieniu wskazano, iż doszło do oczywistej omyłki pisarskiej, polegającej na przyznaniu stronie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata z urzędu, prawidłowo natomiast powinien być przyznany stronie pełnomocnik w osobie radcy prawnego, gdyż w rzeczywistości wniosek dotyczył ustanowienia radcy prawnego.

Na postanowienie z dnia 26 października 2012 r. M. S. złożył sprzeciw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim wskazać należy, że sąd lub referendarz sądowy rozpoznając wniosek w przedmiocie przyznania prawa pomocy jest związany zakresem tego wniosku. Ustanowienie innego profesjonalnego pełnomocnika niż ten, o którego wnosi strona, stanowi niedopuszczalną zmianę wniosku. W sytuacji omyłkowego wyznaczenia stronie pełnomocnika innego niż wskazany we wniosku przez stronę, zasadnym jest wydanie postanowienia prostującego omyłkę. Z tego względu należy uznać za prawidłowe wydanie postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2012 r. prostujące postanowienie z dnia 6 września 2012 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy, gdyż w postanowieniu z dnia 6 września 2012 r. omyłkowo przyznano stronie pełnomocnika w osobie adwokata, zamiast radcy prawnego.

Dodatkowo należy wskazać, że pierwotnie wyznaczony pełnomocnik strony – adwokat A. B. w piśmie z dnia 31 października 2012 r. poinformował Sąd, iż w związku z postanowieniem z dnia 26 października 2012 r. o sprostowaniu postanowienia uznał, że został zwolniony z obowiązku pełnienia funkcji pełnomocnika z urzędu.

Natomiast w sprawie został już wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych jako pełnomocnik strony radca prawny J. P.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 260 i art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) orzeczono jak w sentencji.