Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 124/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6166  Łowiectwo
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.C.-S., A.S. na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia 11 lutego 2008 r., Nr XIX/168/2008 w sprawie podziału Województwa na obwody łowieckie postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z [...] stycznia 2018 r. E.C.-S. i A.S. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę Sejmiku Województwa nr XIX/168/2008 z dnia 11 lutego 2008 r. w sprawie podziału Województwa na obwody łowieckie (Dz. Urz. Woj. nr 16 poz. 382), wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. W uzasadnieniu skargi podnieśli, iż wskutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 10 lipca 2014 r. moc utracił przepis stanowiący podstawę do wydania zaskarżonej uchwały czyli art. 27 ust. 1 ustawy - Prawo łowieckie. Podnieśli również, iż uchwała narusza ich prawa, ponieważ na jej mocy należące do skarżących nieruchomości objęto jednym z obwodów łowieckich.

Pismem z [...] lutego 2018 r. Marszałek Województwa wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, że na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 10 lipca 2014 r. sygn. akt P 19/13 i uchylenia art. 27 ust. 1 ustawy z 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie (Dz. U. z 2017 r. poz. 1295) organ nie ma podstawy prawnej do dokonania zmiany zaskarżonych uchwał w zakresie zmiany granic obwodu łowieckiego.

Ponieważ skarga nie wskazywała, by jej wniesienie poprzedzono wezwaniem Sejmiku Województwa do usunięcia naruszenia prawa, skarżący zostali wezwani przez Sąd do wykazania tego faktu.

Skarżący nie udzielili odpowiedzi na wezwanie. Jednakże w dniu 16 marca 2018 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżących z dnia [...] marca 2018 r., w którym oświadczyli oni, iż cofają skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., poprzednio Dz. U. z 2016 r. poz. 718 w skrócie: "p.p.s.a.") w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r. w przypadkach, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę wnosiło się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na złożone uprzednio wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Do kategorii spraw, o których mowa powyżej, należały skargi na uchwały organów województwa, składane na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 486 - określana skrótem: "u.s.w.") w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Ustawa z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2017 poz. 935, dalej jako ustawa zmieniająca) zgodnie z art. 2 pkt 2 zniosła powyżej wskazany obowiązek. Jednakże stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej, przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a., oraz przepisy m. in. u.s.w. w brzmieniu znowelizowanym stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia ustawy nowelizującej. W myśl art. 18 cyt. ustawy ustawa zmieniająca weszła w życie 1 czerwca 2017 r. A zatem do aktów wydanych przed 1 czerwca 2017 r. zastosowanie znajdują przepisy u.s.w. oraz art. 52 i 53 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed tą datą.

Dodać należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, przewidziane w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., nie jest instytucją postępowania administracyjnego (nie jest środkiem zaskarżenia), lecz formalnym wymogiem wniesienia skargi. Nie stanowi zatem realizacji zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, czy też wyczerpania trybu w zakresie bezczynności organu. Jego istotą i celem jest stworzenie dodatkowych możliwości autorewizji własnego działania organu administracji publicznej, który podjął akt lub dokonał kwestionowanej czynności i to tylko i wyłącznie w związku z zagrożeniem wniesienia skargi do sądu administracyjnego, i to w szczególnym trybie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt I SAB/Lu 33/16, LEX nr 2258491).

W przypadku skarżących powyższe oznacza, iż skargę na uchwałę Sejmiku Województwa z 2008 r. musieli poprzedzić wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa. W aktach przedmiotowej sprawy brak dokumentu potwierdzającego wniesienie przez skarżących do Sejmiku Województwa wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez złożeniem skargi do tutejszego Sądu.

Z powyższych względów Sąd zwrócił się do skarżących z wezwaniem do wykazania powyższej okoliczności w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, iż nie wystosowano wezwania do usunięcia naruszenia prawa (pismo z dnia [...] lutego 2018 r.). Wezwanie to doręczone zostało skarżącemu w dniu 13 marca 2018 r., a przesyłka skierowana do skarżącej zwrócona jako niepodjęta w terminie została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 15 marca 2018 r. W związku z tym termin do wykonania zobowiązania Sądu upłynął skarżącemu w dniu 20 marca 2018 r., a skarżącej w dniu 22 marca 2018 r. Mimo wezwania skarżący nie wykazali, że złożyli przed wniesieniem skargi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Wobec tego Sąd odrzucił przedmiotową skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. .

Jednocześnie odnosząc się do złożonego przez skarżących oświadczenia o cofnięciu skargi wskazać należy, iż przesłanki niedopuszczalności skargi mają pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania sądowego. W razie bowiem niedopuszczalności skargi postępowanie sądowe w ogóle nie może się toczyć, a tym samym nie może zostać także umorzone (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 923/08 lex nr 527696).

W świetle powyższego cofnięcie przez skarżących skargi nie mogło wywrzeć skutku wobec stwierdzenia przez Sąd niedopuszczalności skargi.