Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 493/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-08-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Bankowe prawo
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia egzaminu na prawo jazdy p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. utrzymującą w mocy decyzję Zastępcy Dyrektora Departamentu Infrastruktury i Transportu Urzędu Marszałkowskiego Województwa P. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...], wydaną z upoważnienia Marszałka Województwa P. w sprawie unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B+E, w części praktycznej, przeprowadzonego w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł. w dniu [...] sierpnia 2012 r., zakończonego wynikiem pozytywnym. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podano, że wykonanie kwestionowanej decyzji nie kłóci się z interesem publicznym, albowiem skarżący posiadał ważne badania lekarskie wydane mu bezterminowo w chwili przystąpienia do egzaminu na prawo jazdy kat. B, a poruszając się pojazdem w ramach prawa jazdy kategorii B+E nie stanowi zagrożenia dla ruchu drogowego ze względu na stan zdrowia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Wniosek nie podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; powoływana dalej jako P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji tego przepisu wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie. Nie można zatem przenosić na Sąd obowiązku wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu w sytuacji, gdy strona we wniosku okoliczności tych nie wskazuje. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. We wniosku należy zatem co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie strona nie uprawdopodobniła w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie nie powołano się na istnienie okoliczności, które sprawiłyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozstrzygnięciem sprawy groziłoby skarżącemu powstaniem znacznej szkody lub wywoływałoby trudne do odwrócenia skutki. Lakonicznego i ogólnikowego stwierdzenia, że stan zdrowia skarżącego pozwala mu na prowadzenie pojazdów w ramach prawa jazdy kategorii B+E i nie stanowi zagrożenia dla ruchu drogowego nie można, zdaniem Sądu, utożsamiać z dostatecznym uprawdopodobnieniem, że w sprawie należy zastosować środek ochrony tymczasowej. Utrata prawa jazdy może tylko w szczególnych okolicznościach wiązać się z niebezpieczeństwem wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Mogłoby to ewentualnie mieć miejsce w przypadku, gdyby unieważnienie prawa jazdy w konkretnych okolicznościach miało spowodować np. bezpośrednio utratę stanowiska pracy albo uniemożliwiało całkowicie prowadzenie działalności gospodarczej, jednakże takich argumentów strona w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiła (vide: postanowienie NSA z 4 marca 2015 r., I OZ 175/15, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i orzec, jak w sentencji postanowienia.