Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 684/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 2, art. 2 ust. 1, art. 16 ust. 1, art. 14 ust. 2, art. 17 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1446
law: Ustawa z dnia 25 lutego 2016 r. o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego - t.j.
article: art. 61 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca) Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska Protokolant Sekretarz sądowy Marzena Okoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi E. Z. i W. Z. na decyzję [...] Oddział w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji [...] w L. z dnia [...] r. [...]; II. zasądza od [...] w L. na rzecz skarżących E. Z. i W. Z. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., Nr [...] [...]. Oddział L. odmówił udostępnienia informacji publicznej na wniosek E. Z. i W. Z. z dnia [...] r. w przedmiocie przesłania kopii dokumentacji technicznej i prawnej dotyczącej nieruchomości oznaczonej, jako działki gruntu nr ew. [...],[...] położonych przy ulicy [...] w L., w tym decyzji administracyjnych oraz zgody ówczesnego właściciela nieruchomości, w zakresie dokumentów technicznych i eksploatacyjnych oraz zgody ówczesnego właściciela nieruchomości, w związku z posadowieniem infrastruktury elektroenergetycznej na terenie powyższych nieruchomości.

W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że brak jest podstaw do udostępnienia wnioskowanych informacji. Stanowią one bowiem tajemnicę przedsiębiorcy, która jest z mocy ustawy o dostępie do informacji publicznej wyłączona od obowiązku udostępnienia. Zgodnie z art. 5 ust 2 oraz art. 2 ust 1 tej ustawy prawo dostępu do informacji publicznej doznaje ograniczenia w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych jak również prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W myśl art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich w poufności, co dotyczy żądanych informacji w sprawie, w zakresie innym niż decyzje administracyjne. Informacje, których żądają [...] i W. Z. stanowią tajemnicę przedsiębiorcy [...] Zgodnie z Zarządzeniem nr [...] Prezesa Zarządu [...] z dnia 15 października 2015 r. ws. wprowadzenia do stosowania Procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorcy [...] W stosunku do żądanych dokumentów i informacji Spółka uznaje je za tajemnicę przedsiębiorcy i podejmuje określone czynności wewnętrzne oraz organizacyjne w celu ich ochrony przed udostępnianiem osobom trzecim. Stąd należy uznać, że została zamanifestowana wola Spółki do utajnienia danych informacji. Żądane dokumenty, są przechowywane w archiwach Spółki, z ograniczonym do nich dostępem wąskiego grona uprawnionych pracowników. Dlatego należy uznać, że żądane informacje mają wartość gospodarczą w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, która utożsamiana jest nie z subiektywnym przekonaniem przedsiębiorcy o wartości posiadanej informacji, lecz z możliwością wykorzystania danej informacji przez innego przedsiębiorcę. Ponadto materiały te dotyczą sieci elektroenergetycznej w przedmiocie której realizowane są zadania przedsiębiorstwa w zakresie funkcjonowania systemu elektroenergetycznego i bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej o istotnym znaczeniu dla wykonywania zadań operatora sytemu dystrybucyjnego. Tajemnica również wynika z faktu znaczenia materiałów dla prawidłowości funkcjonowania sieci także dla Państwa, tj. wobec okoliczności, że [...] objęta jest (cz. II Załącznika, pod poz. 1) treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 października 2010 r. w sprawie wykazu przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym. Potwierdza to walor tajemnicy tych informacji oraz słuszność konieczności ich ochrony przez Spółkę. Brak jest też podstaw do udostępnienia wnioskowanych informacji z uwagi na to, że informacje w tym przedmiocie stanowią tzw. informacje prywatne i podlegają ochronie ze względu na prywatność osoby fizycznej. Informacje te są z ustawy o dostępie do informacji publicznej wyłączone od obowiązku udostępnienia. Zgodnie z jej art. 5 ust. 2 oraz art. 2 ust. 1 prawo dostępu do informacji publicznej doznaje ograniczenia w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Ochrona prywatności, o której mowa w art. 5 ust. 2 zd. 2 dotyczy wyłącznie osób fizycznych, nie działających w obrocie jako przedsiębiorcy, nie pełniących funkcji publicznych. Wskazano również, że informacje prywatne (dotyczące sfery prywatności osoby fizycznej) znajdujące się w posiadaniu Spółki nie tracą swojego prywatnego charakteru. Dlatego uznano, że żądane informacje dotyczące osoby fizycznej i jej sfery życia prywatnego co przesądza o tym, że podlegają ochronie i nie mogą zostać udostępnione.

Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy wnieśli E. Z. i W. Z.. Zarzucili w nim oni, że decyzja z dnia [...] r. wydana została z naruszeniem art. 8 k.p.a., art. 107 §1 i §3 k.p.a., art. 2 ust. 1, art. 5 ust. 2 oraz art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Mając na uwadze postawione zarzuty wnieśli o uchylenie w całości decyzji z dnia [...] r. i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy poprzez udostępnienie wnioskowanej dokumentacji związanej z przebiegiem procesu inwestycyjnego związanego z posadowieniem urządzeń infrastruktury elektroenergetycznej na terenie nieruchomości oznaczonej jako działki nr ewid. [...], [...] położone przy ul. [...] w L..

Decyzją z dnia [...] r., Nr [...] [...] L. uchylił poprzednią swoją decyzję w części dotyczącej udostępnienia dokumentów w zakresie zgody ówczesnego właściciela nieruchomości w związku z posadowieniem infrastruktury elektroenergetycznej na terenie nieruchomości oznaczonej, jako działki gruntu nr ew. [...], [...], położonych przy ulicy [...] w L.. Utrzymał natomiast w mocy decyzję z dnia [...] r. w zakresie dokumentów technicznych i eksploatacyjnych, w związku z posadowieniem infrastruktury elektroenergetycznej na terenie nieruchomości oznaczonej, jako działki gruntu nr ew. [...], [...], położone przy ulicy [...] w L..

Motywując to rozstrzygnięcie wyjaśniono, że w zakresie zgody ówczesnego właściciela nieruchomości, w związku z posadowieniem infrastruktury elektroenergetycznej na terenie nieruchomości oznaczonej, jako działki gruntu nr ew. [...], [...], położone przy ulicy [...] w L., Spółka, jako załącznik do pisma z dnia [...] r., udostępniła poddaną częściowej anonimizacji kopię oświadczenia właściciela nieruchomości w zakresie wyrażenia zgody na "budowę linii napowietrznej 15 kV". Jednocześnie po analizie wniosku w zakresie informacji dotyczących infrastruktury elektroenergetycznej na terenie nieruchomości oznaczonej, jako działki nr ew. [...], [...] [...] Oddział L. stwierdził, iż brak jest podstaw do udostępnienia wnioskowanych informacji. Stanowią one bowiem tajemnicę przedsiębiorcy, która jest z mocy ustawy o dostępie do informacji publicznej wyłączona od obowiązku udostępnienia. Prawo dostępu do informacji publicznej doznaje bowiem ograniczenia w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych jak również prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Tak stanowi art. 5 ust 2, oraz art. 2 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Informacje, których żądają E. i W. Z., w myśl art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, stanowią tajemnicę przedsiębiorcy [...] Zgodnie z Zarządzeniem nr [...] Prezesa Zarządu [...] z dnia 15 października 2015 r. ws. wprowadzenia do stosowania Procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorcy [...] w stosunku do żądanych dokumentów i informacji Spółka uznaje je za tajemnicę przedsiębiorcy i podejmuje określone czynności wewnętrzne oraz organizacyjne w celu ich ochrony przed udostępnianiem osobom trzecim. Stąd należy uznać, że została zamanifestowana wola przedsiębiorcy [...] do utajnienia danych informacji. Żądane dokumenty, są przechowywane w archiwach Spółki, z ograniczonym do nich dostępem wąskiego grona uprawnionych pracowników Spółki. Z uwagi na powyższe żądane informacje mają wartość gospodarczą w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Ponadto materiały te dotyczą sieci elektroenergetycznej w przedmiocie której realizowane są zadania przedsiębiorstwa w zakresie funkcjonowania systemu elektroenergetycznego i bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej o istotnym znaczeniu dla wykonywania zadań operatora sytemu dystrybucyjnego. Tajemnica również wynika z faktu znaczenia materiałów dla prawidłowości funkcjonowania sieci także dla Państwa, tj. wobec okoliczności, że [...] objęta jest (cz. II Załącznika, pod poz. 1) treścią rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wykazu przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym. Względy te potwierdzają tajemnicę oraz słuszność jej ochrony.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzje obu instnacji wnieśli E. Z. i W. Z.. Zarzucili im, że wydane zostały z naruszeniem art. 156 §1 pkt 1) k.p.a. poprzez wydanie decyzji przez pracownika Spółki działającego bez upoważnienia organu obowiązanego do wydania decyzji, ze względu na fakt, że pracownik wydający decyzję w pierwszej instancji wykazał pełnomocnictwo do reprezentowania Spółki w postępowaniach administracyjnych toczących się przed organami administracji rządowej, samorządowej oraz samorządowym kolegium odwoławczym w sprawach związanych z działalnością spółki, w tym w szczególności obejmujących postępowania związane z legalnością, usytuowaniem, opłatami i tytułami prawnymi do nieruchomości, na których posadowione są urządzenia elektroenergetyczne, tj. do występowania w charakterze strony, bez jednoczesnego umocowania do występowania w charakterze organu, w tym do wydawania decyzji na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, oraz ze względu na fakt, że pracownik Spółki wydający decyzję w drugiej instancji wykazał pełnomocnictwo do reprezentowania Spółki przed organami administracji publicznej, w tym w szczególności przed organami kontroli zewnętrznej w sprawach podatkowych i ubezpieczeniowych, w sprawach z zakresu regulacji ustawy Prawo budowlane, tj. do występowania w charakterze strony, bez jednoczesnego umocowania do występowania w charakterze organu, w tym do wydawania decyzji na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej; art. 107 § 1 pkt 8) k.p.a. poprzez wydanie decyzji w I i II instancji przez pracownika [...] nie wykazującego umocowania organu reprezentacji Spółki do wydania przedmiotowej decyzji, bądź nie posiadającego takiego umocowania; art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia odmowy udzielenia informacji publicznej wobec braku wyjaśnienia w jaki sposób udostępnienie dokumentów zawierających dane osobowe i zgodę ówczesnego właściciela nieruchomości mogłoby spowodować uszczerbek w sferze prywatności tej osoby fizycznej; art. 16 ust. 2 pkt 2) ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez zaniechanie wskazania w treści uzasadnienia decyzji o odmowie udostępnienia informacji imion, nazwisk i funkcji osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenia podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji; art. 2 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez błędne przyjęcie, że informacje związane z przebiegiem procesu inwestycyjnego objęte wnioskiem z dnia [...] roku, tj. dokumentacja techniczna i prawna dotycząca posadowienia urządzeń infrastruktury elektroenergetycznej na terenie nieruchomości oznaczonej jako działki gruntu numer ewidencyjny [...], [...], położone przy ulicy [...] w L., w tym decyzje administracyjne oraz zgody ówczesnego właściciela nieruchomości, z których Spółka wywodzi tytuł prawny do zajmowanego gruntu, stanowią tajemnicę przedsiębiorcy (tajemnicę przedsiębiorstwa) oraz z naruszeniem art. 2 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez błędne przyjęcie, że informacje związane z udzieleniem zgody przez ówczesnego właściciela nieruchomości, z których Spółka wywodzi tytuł prawny do zajmowanego gruntu, stanowią informacje prywatne podlegające prawnej ochronie na podstawie przytoczonego przepisu ustawy. Mając na uwadze te zarzuty skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji, ewentualnie o ich uchylenie oraz zwrot kosztów postępowania, w tym zwrot kosztów postępowania procesowego, według norm prawem przepisanych.

W obszernych wywodach uzasadnienia skargi przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania oraz wskazano argumenty wskazujące na trafność zarzutów.

W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie lub umorzenie postępowania, z uwagi na to, że jest ona oczywiście niezasadna oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Uzasadniając wnioski odpowiedzi na skargę wyjaśniła, że żądana przez skarżących informacja nie ma charakteru informacji publicznej, gdyż dotyczy ich indywidualnej sprawy. Ponadto została im udzielona w sposób wyczerpujący. Obie zaś wydane w sprawie decyzje wydane zostały przez osoby uprawnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, choć z innych przyczyn niż w niej podniesiono.

Stosownie do unormowania art. 1 §2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej jako: "p.p.s.a."). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 §1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 §1 pkt 1 lit.b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 §1 pkt 1 lit.c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a., sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 §1 pkt 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Decyzje obu instnacji wydane w kontrolowanym w toku niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej są obarczone unormowaną w art. 156 k.p.a. wadą, co skutkuje koniecznością stwierdzenia ich nieważności.

Wniosek z dnia [...] r. dotyczył udostępnienia kopii dokumentacji technicznej i prawnej dotyczącej nieruchomości oznaczonej, jako działki gruntu nr ew. [...],[...] położonych przy ul. [...] w L., w tym decyzji administracyjnych oraz zgody ówczesnego właściciela nieruchomości, w zakresie dokumentów technicznych i eksploatacyjnych oraz zgody ówczesnego właściciela nieruchomości, w związku z posadowieniem infrastruktury elektroenergetycznej na terenie powyższych nieruchomości. Rozpoznając wniosek Spółka decyzją z dnia [...] r. oraz decyzją z dnia [...] r. w jej części utrzymującej decyzję z dnia [...] r. w mocy w zakresie dokumentów technicznych i eksploatacyjnych, w związku z posadowieniem infrastruktury elektroenergetycznej na terenie nieruchomości oznaczonej, jako działki gruntu nr ew. [...], [...] położonych przy ul. [...] w L. odmówiła udostępnienia żądanych informacji. Stwierdziła, że jakkolwiek, co do zasady, dokumenty te stanowią informację publiczną, to w niniejszej sprawie nie mogą zostać udostępnione w trybie przepisów u.d.i.p., gdyż są chronione jako tajemnica przedsiębiorstwa oraz z uwagi na ochronę prywatności osób fizycznych w myśl art. 5 ust. 2 i art. 2 ust. 1 u.d.i.p.

Dla oceny obu zaskarżonych decyzji istotne jest obok ustalenia tego, czy Spółka jest zobowiązana do udostępnienia informacji publicznej ustalenie, czy żądanie zawarte we wniosku z dnia [...] r. dotyczy informacji publicznej. Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 1429, zwana dalej "u.d.i.p.") wspomnianej ustawy zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej (pkt. 1), organy samorządów gospodarczych i zawodowych (pkt. 2), podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa (pkt. 3), podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (pkt. 4), podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów (pkt. 5). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych do podmiotów wykonujących zadania publiczne w powyższym rozumieniu zalicza się m.in. przedsiębiorstwa energetyczne i ich wyodrębnione jednostki organizacyjne (por. wyroki NSA: z 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10, z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 102/13, z 26 września 2013 r., sygn. akt I OSK 831/13, z 11 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 2436/13 oraz z 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2874/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W konsekwencji określone informacje związane z wykonywaniem takich zadań przez przedsiębiorstwa energetyczne, w tym informacje (zwłaszcza decyzje administracyjne) dotyczące lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznych na określonej działce, co do zasady, są uznawane za informacje publiczne w rozumieniu przepisów u.d.i.p. (zob. wyroki NSA: z 12 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 2753/13, z 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2263/13, z 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2994/13 oraz z 1 października 2014 r., sygn. akt I OSK 314/14 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Jednak z samego faktu, że Spółka wykonuje zadania publiczne automatycznie nie wynika, iż jest zobowiązana do udostępnienia żądanych od niej informacji. Aby taki obowiązek powstał trzeba w warunkach konkretnej sprawy ustalić, że żądana od przedsiębiorstwa energetycznego informacja ma charakter informacji publicznej.

Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do informacji, o jakiej mowa w cytowanym przepisie, obejmuje informację o takiej aktywności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP, która ukierunkowana jest na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych. Wykładnia językowa, celowościowa i systemowa art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP prowadzą do wniosku, że prawo do informacji publicznej, jako prawo polityczne obywateli, to prawo do informacji o działalności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP, tj. o takiej aktywności tych podmiotów, która jest ukierunkowana (a zatem skierowana bezpośrednio) na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych, co nie jest tożsame z każdym przejawem aktywności tych organów (por. wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2893/18 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Unormowane w art. 61 Konstytucji RP prawo posiada istotne znaczenie dla funkcjonowania demokracji jako ustroju rzeczywistej, a nie tylko formalnej partycypacji obywateli w sprawowaniu władzy, gdyż daje obywatelom narzędzie prawne do kontroli wybranych władz i wyrabianiu sobie opinii o ich działalności. U podstaw tego prawa leży jawność, ukierunkowana na to, aby działanie instytucji publicznych charakteryzowało się rzetelnością i uczciwością. Dlatego służy ono zagwarantowaniu obywatelom realnej kontroli władz publicznych. Z tych powodów w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że pisma składane w indywidualnych sprawach, przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej. Ich przedmiotem nie jest bowiem problem czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Przedmiotem takiego pisma jest realizacja lub ochrona indywidualnych interesów podmiotu, który pismo to składa. Wobec tego pismo takie nie dotyczy sprawy publicznej i nie powinno być udostępniane w trybie u.d.i.p. Podobnie nie można przy pomocy ustawy o dostępie do informacji publicznej starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie (zob. wyroki NSA z: 28 października 2009 r., sygn. akt I OSK 545/09; 18 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 947/09; 9 października 2010 r., sygn. akt I OSK 173/09; 7 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 2265/11; 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 769/12; 17 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 846/12; 10 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1500/12; 24 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1284/11; 30 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1696/12; 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1638/14, 22 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 827/15, 8 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 2160/16 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W ocenie Składu Orzekającego, w rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że celem żądania zawartego we wniosku skarżących z dnia [...] r. nie jest zapewnienie jawności działalności życia publicznego, w tym zagwarantowanie rzetelności i sprawności sprawowania władzy publicznej przez powołane do tego podmioty. Celem tym jest bezsprzecznie uzyskanie informacji w ich indywidualnej sprawie, służącej ich partykularnym, subiektywnym interesom, nie mającym nic wspólnego ze sprawą publiczną. Podkreślenia wymaga, czego skarżący nie kwestionowali także w toku postępowania, że składając wniosek z dnia [...] r. dążyli do uzyskania informacji w celu dochodzenia roszczeń od Spółki. Jak sami podkreślili w skardze wniosek o udostępnienie informacji publicznej został skierowany do Spółki w konsekwencji jej negatywnego ustosunkowania się do ich roszczeń, sprecyzowanych w piśmie z dnia [...] r. Zawierało ono wezwanie do niezwłocznego usunięcia urządzeń elektroenergetycznych - linii napowietrznej średniego napięcia SN - 15 kV - posadowionej na działkach numer [...] oraz [...] obręb 71, położonych w L. przy ulicy [...] numer [...], dla których prowadzone są księgi wieczyste numer [...] (działka numer [...]) oraz [...] (działka numer [...]) prowadzone przez Sąd Rejonowy [...] Wydział Ksiąg Wieczystych, które to urządzenia uniemożliwiają wykonywanie prawa własności w/w nieruchomości w sposób do jakiego zostały przeznaczone, tj. na cele budowlane oraz wezwanie do zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości za okres 10 lat, obejmujący daty od dnia 11 stycznia 2009 roku do dnia 11 stycznia 2019 roku (k. 12 akt sądowych). Skarżącym zależy zatem na uzyskaniu dokumentacji na użytek późniejszego ewentualnego sporu przed sądem powszechnym o wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości. Żądanie skarżących nie dotyczy więc sprawy publicznej, lecz ich prywatnej sprawy. Informacja, której udostępnienia żądają w wniosku z dnia [...] r., w okolicznościach sprawy absolutnie nie spełnia ustawowych kryteriów uznania za informacje publiczną. Dlatego ustawa o dostępie do informacji publicznej nie miała w ogóle do niej zastosowania (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 9 października 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 374/19 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Stosownie do unormowania art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Wynika z niego, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej ma obowiązek wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji jedynie wówczas, gdy sprawa ma charakter informacji publicznej w rozumieniu cytowanej ustawy, a podmiot ten odmawia jej udostępnienia (zob. wyrok NSA z 5 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 807/08 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Artykuł 16 ust. 1 ma więc zastosowanie tylko wtedy, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania oraz, gdy żądana informacja ma charakter informacji publicznej a podmiot wydający decyzję jest zobowiązany do udzielenia informacji. Brak jednego z tych elementów oznacza zakaz załatwienia sprawy w drodze decyzji administracyjnej (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, s. 314). Skoro więc żądana we wniosku z dnia [...] r. informacja nie miała charakteru informacji publicznej to Spółka nie tylko nie miała obowiązku, ale wręcz nie mogła wydać decyzji w odpowiedzi na wniosek skarżących. Zatem obie zaskarżone decyzje wydane zostały bez podstawy prawnej. Zachodzi więc podstawa do stwierdzenia ich nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 17 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 2 u.d.i.p.

Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że zarzuty skargi pozostają bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonych decyzji. Spółka nie była zobowiązana do udostępnienia skarżącym żądanych przez nich informacji.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i §2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) orzekł, jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach postępowania Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 200 i art. 205 §2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie II sentencji wyroku.