Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 468/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3, art. 184 w zw. z art. 197
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt II SAB/Ol 11/16 odrzucające skargę F. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Szczycieńskiego w sprawie ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

F. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Szczycieńskiego w sprawie ustalenia odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 stycznia 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skutecznie w dniu 3 lutego 2016 r. (potwierdzenie odbioru k. – 11). Pomimo wezwania, wpis od skargi nie został uiszczony w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 10 lutego 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt II SAB/Ol 11/16, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę jako nieopłaconą.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie podnosząc miedzy innymi, że przesyłka sądowa, na którą powołuje się Sąd zawierała jedynie odpis odpowiedzi na skargę, nie zawierała natomiast wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. W ocenie skarżącego Sąd powinien go przeprosić za zaistniały błąd i wezwać do uiszczenia wpisu od skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, przy czym zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.).

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej wynosi 100 zł.

W niniejszej sprawie skarżący zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 stycznia 2016 r. został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 3 lutego 2016 r., zatem siedmiodniowy termin, o którym mowa upłynął w dniu 10 lutego 2016 r. Z akt sprawy wynika zaś, że we wskazanym terminie nie odnotowano stosownej wpłaty. Natomiast okoliczność faktyczna, na którą powołuje się skarżący, czyli brak otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi jest w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okolicznością, której strona nie udowodniła, a nawet nie uprawdopodobniła, zważywszy na treść poszczególnych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Na zarządzeniu z dnia 28 stycznia 2016 r. widnieje bowiem adnotacja, z której wynika, że zarządzenie to zostało wykonane w dniu 1 lutego 2016 r. Najistotniejsza jest jednak treść zwrotnego potwierdzenia odbioru (k – 11), z którym skarżący mógł się zapoznać się w chwili odbierania przesyłki. Jest tam wyraźnie wskazane, że przesyłka zawierała wezwanie do uiszczenia wpisu i doręczenie odpisu dopowiedzi na skargę. Okoliczność ta ma w niniejszej sprawie kluczowe znaczenie, bowiem w chwili odbierania przesyłki skarżący mógł bez trudu porównać jej zawartość z treścią na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.

Skarżący nie zdołał zatem podważyć okoliczności doręczenia mu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Dokument wskazujący na zawartość przesyłki został bowiem prawidłowo sporządzony oraz okazany skarżącemu, który pokwitował osobiście odbiór przesyłki w dniu 3 lutego 2016 r. W związku z tym twierdzenie skarżącego o braku wezwania do uiszczenia wpisu od skargi należy uznać za gołosłowne.

W tych okolicznościach uznać należy, że Sąd I instancji prawidłowo, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, od której nie został uiszczony należny wpis. Wobec tego niniejsze zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.