Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 2146/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Józef Gach Sędziowie WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk (spr) WSA Bogusław Wolas Protokolant Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2004r. sprawy ze skargi "G." Sp. z o.o na decyzję Izby Skarbowej z dnia 5 września 2001 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 rok. - Skargę oddala -


UZASADNIENIE

W wyniku wszczętego postępowania kontrolnego Inspektor Kontroli Skarbowej wydał decyzję w dniu [...] 2001 r. określającą "G" Sp. z o.o. Wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od osób prawnych za 1999 rok w kwocie [...] zł., wysokość zaległości w kwocie [...] zł. oraz odsetek za zwłokę.

Izba Skarbowa rozpoznając odwołanie podatnika w dniu 5 września utrzymała w mocy tą decyzję.

Bezsporne w sprawie było ,że spółka od [...]1999 r. posiadała status Zakładu Pracy Chronionej.

Inspektor stwierdził w toku kontroli ,że zeznanie roczne spółki CIT 8 za 1999 rok nie zawiera skutków zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 31 ust. l ustawy z dnia 27 VIII 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych /DZ. U. Nr 123, poz. 776 ze zm./ poczynając od dnia [...] 1999 roku.

Ponadto stwierdzono, że w tym roku nastąpiło uszczuplenie zobowiązania podatkowego spowodowane nieprawidłowością w kwalifikowaniu w koszty uzyskania przychodów ,wydatków poniesionych na wykonanie robót budowlanych w kwocie [...]zł. prowadzonych w nowo wybudowanym budynku biurowym wynajętym od C.

Zasadniczy spór koncentrował się wokół oceny charakteru tych prac, a zwłaszcza czy były to prace o charakterze remontowym jak twierdziła spółka, czy o charakterze adaptacyjnym jak twierdził inspektor kontroli skarbowej.

Wedle ustaleń poczynionych przez organy , spółka zawarła w dniu [...]1999 r. umowę najmu lokalu w wskazanym budynku, jej przedmiotem były pomieszczenia ze standardowymi wykończeniami biurowymi.

Z treści umowy między innymi wynikało że pomieszczenia z wyłączeniem prac wykończeniowych najemcy określonych w zał. Nr 5 zostaną ukończone i udostępnione najemcy w stanie umożliwiającym ich adaptację do indywidualnych celów biurowych.

Spółka podjęła się więc wykonania prac wykończeniowych określonych zał. Nr 5 - obejmujących między innymi wykonanie wewnętrznych ścianek działowych , okablowania komputerowego dodatkowych toalet.

Organy nie kwestionowały ponoszenia tych wydatków uznając je jako mające na celu dostosowanie wynajętych pomieszczeń do indywidualnych potrzeb użytkownika , starającego się o status zakładu pracy chronionej.

To dało podstawę do przyjęcia przez inspektora , iż roboty budowlane miały charakter adaptacyjny a nie remontowy.

Posłużono się przy tym definicją słownikową pojęcia remont , przez które rozumie się przywrócenie wartości użytkowej obiektu, naprawę , odnowienie.

Dlatego brak było podstaw do zakwalifikowania wydatków w łącznej kwocie [...]zł. do kosztów uzyskania przychodów spółki w oparciu o art. 16 ust. 1 pkt. 1 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Izba Skarbowa rozpoznając odwołanie podzieliła stanowisko inspektora w tym względzie przy czym uznała że nakłady poniesione w związku z wykonaniem przedmiotowych prac należy zakwalifikować jako inwestycje w obcych środkach trwałych, co dawało by podstawę dokonywania stosownych odpisów amortyzacyjnych.

Izba stwierdziła , że wbrew zarzutom zawartym w odwołaniu ,spółka nie wnosiła o powołanie biegłego który wypowiedział by się co do charakteru powyższych nakładów, prócz tego podkreślono że spółka nie wynajmuje już tych pomieszczeń a zakres przedmiotowych prac wynika z dokumentów.

W drugiej spornej kwestii nie uwzględnienia w rozliczeniu rocznym skutków przekształcenia się skarżącej w ZPChr. w trakcie roku podatkowego ,organy powołały się na przepis art. 17 ust. 1 pkt. 10 ustawy podatkowej z którego wynika, że wolne od podatku są dochody podatników zatrudniających osoby niepełnosprawne, w zakresie i na zasadach określonych w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej wyżej powołanej. Zatem spółka zwolniona była z wpłat podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie tego przepisu, ale dopiero od momentu kiedy stała się zakładem pracy chronionej tj. [...]1999 r. To dawało podstawę do dokonania korekty rozliczenia rocznego, bowiem zgodnie z postanowieniami art. 7 ust. 3 pkt. 1 i 3 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się zarówno przychodów jak i kosztów ich uzyskania ze źródeł nie podlegających opodatkowaniu, co w przypadku spółki oznacza wyeliminowanie z rachunku przychodów i kosztów dotyczących okresu posiadania statusu ZPChr.

Zdaniem Izby Skarbowej prawidłowo organ I instancji uwzględniając przekształcenie firmy w trakcie roku 1999 dokonał podziału okresu objętego kontrolą na okres podatkowy i zwolniony, przy równoczesnym przyjęciu za końcowe dla okresu podatkowego rozliczenie dokonane przez spółkę za okres od 1 I. 1999 - 31 VIII 1999 w deklaracji CIT-2.

Decyzja Izby Skarbowej z dnia 5 września 2001 r. nr [...] zaskarżona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Domagając się jej uchylenia strona skarżąca zarzuca naruszenie prawa materialnego t.j. art. 16 ust. 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 15 II 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /DZ. U. Nr. 106 , poz. 482 z 1993 r. ze zm./, poprzez nie uznanie za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na wykonane przez spółkę prace budowlane w wynajmowanych pomieszczeniach w kwocie [...]zł. Zarzucono też naruszenie przepisu art. 122, 123, 187 par. 1 i art. 188 ustawy- Ordynacja podatkowa DZ. U. Nr 137 z 1997 r. poz. 926 ze zm./ poprzez między innymi nie powołanie biegłego ds. budowlanych mimo wniosków strony i nie podjęcie niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarżący prezentuje tak jak w toku całego postępowania stanowisko , iż prace w wynajętym lokalu stanowiły wydatki remontowe, z uwagi na brak jakichkolwiek ulepszeń i zmian o charakterze architektonicznym w samej substancji pomieszczeń, które nie zmieniły swego dotychczasowego biurowego przeznaczenia.

Jak wskazano już wyżej, Izba Skarbowa w zaskarżonej decyzji odmiennie aniżeli organ I instancji przyjęła, iż przedmiotowe prace mają charakter inwestycji w obcych środkach trwałych. Z tym stanowiskiem należy się zgodzić. Na taki charakter wykonanych prac wskazuje treść umowy najmu zawartej między jej stronami, jej czasokres trwania, fakt iż przedmiot najmu- pomieszczenia biurowe znajdowały się w nowo wybudowanym budynku a sama strona w załączniku nr. 5 do umowy podjęła się ich wykonania jako prac wykończeniowych , nadto wskazuje na to ich zasadniczy zakres.

Niewątpliwie miały one związek z czynionymi staraniami o uzyskanie statusu zakładu pracy chronionej i koniecznością dostosowania pomieszczeń do potrzeb użytkownika, który będzie posiadał taki status.

W żaden sposób prac tych nie sposób traktować jak to czyni strona skarżąca jako prace remontowe mające na celu naprawę , odnowienie, przywrócenie wartości użytkowej.

Skarżąca powołuje się na poglądy prezentowane w orzecznictwie NSA , iż malowanie pomieszczeń, ułożenie wykładzin należy traktować jako remont i wydatki tego rodzaju stanowią koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia. Co do zasady sąd podziela to stanowisko, nie mniej nie może mieć ono zastosowania w stanie faktycznym niniejszej sprawy , gdy prace te uznano za wykończeniowe a w rzeczy samej stanowiły niewielką część ogółu prac i nie miały na celu przywrócenia wartości użytkowej obiektu.

W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do podzielenia poglądu strony skarżącej, co do remontowego ich charakteru.

Podzielając taką argumentację organu odwoławczego, zbyteczne jest ustosunkowanie się do obszernych wywodów skargi zwalczających ustalenie organu I instancji, iż przedmiotowe prace miały charakter adaptacyjny.

Wbrew dalszym zarzutom skargi, nie doszło do naruszenia zasad postępowania podatkowego przez Inspektora Kontroli Skarbowej poprzez pominięcie dowodu z opinii biegłego , którego zresztą spółka nie domagała się , uzasadnienie stanowiska organów co nie istnienia konieczności wydania opinii w tym zakresie przez biegłego posiadającego wiadomości specjalne, jest przekonywujące.

Skarżąca spółka nie miała zatem prawa do zaliczenia w koszty działalności powyższych wydatków.

Nie budzi też zastrzeżeń w świetle powołanych przez organy przepisów zasadność dokonanego przez Inspektora podziału roku podatkowego na okres podatkowy i zwolniony od opodatkowania. Fakt natomiast, iż część wydatków wskazanych w skardze o charakterze jak przyjęto inwestycyjnym, poniesiona została w okresie kiedy spółka nie posiadała statusu zakładu pracy chronionej nie ma wpływu na prawidłowość rozliczenia podatku przez organ podatkowy.

Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę jako nieuzasadnioną oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. Nr 153, poz. 1270/, który to przepis ma zastosowanie na podstawie art. 97 par. l przepisów wprowadzających ta ustawę / DZ. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./.