Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2200/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 1, 2 i 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska (spr.) Sędziowie WSA Iwona Kosińska WSA Bożena Marciniak Protokolant specjalista Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2019 r. sprawy ze skargi T. O. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 775/15 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 4000 (cztery tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz T. O. sumę pieniężną w kwocie 4000 (cztery tysiące) złotych: 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz T. O. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

T. O. (Skarżąca), reprezentowana przez radcę prawnego J. B., pismem z 26 października 2018 r. (data wpływu do Sądu 3 grudnia 2018 r.) wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] (Prezydent) w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 lutego 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 775/15.

Skarżąca wyjaśniła, że 9 lutego 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 775/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. jako "[...]", stanowiącą obecnie część działki nr [...] z obrębu [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd uznał, że Prezydent dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Wskazała także, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokami z 14 grudnia 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 1594/16, z 24 października 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1264/17 oraz wyrokiem z 21 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 828/18 ukarał już trzykrotnie Prezydenta grzywnami w łącznej wysokości 5500 (pięć tysięcy pięćset) złotych za niewykonanie ww. wyroku.

Wyjaśniła również, że pismem z 19 września 2018 r. (data wpływu do organu) wezwała organ do wykonania ww. wyroku.

Wobec powyższego wniosła o wymierzenie Prezydentowi grzywny w wysokości nie mniejszej niż dwadzieścia tysięcy złotych oraz o przyznanie od organu na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Jednocześnie wniosła o stwierdzenie, że bezczynność Prezydenta w wykonaniu ww. wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej oddalenie, wskazując, że z uwagi na wynikający z art. 7 i 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego pozwalającego na dokładne ustalenie stanu faktycznego sprawy, a także z uwagi na bardzo dużą ilość wpływających spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwości zakończenia niniejszego postępowania w terminie określonym w art. 35 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi grzywny.

Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 9 lutego 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 775/15 zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. jako "[...]", stanowiącą obecnie część działki nr [...] z obrębu [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 18 maja 2016 r., zatem wyznaczony przez Sąd termin rozpoznania wniosku upłynął 18 lipca 2016 r. Okolicznością niesporną jest, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez Skarżącą do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent nie rozstrzygnął sprawy objętej przedmiotowym wnioskiem.

Z powodu niewykonania powyższego wyroku Prezydentowi wymierzono już trzykrotnie grzywny tj. wyrokiem z 14 grudnia 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 1594/16 w wysokości 500 (pięćset) złotych, wyrokiem z 24 października 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1264/17 w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych oraz wyrokiem z 21 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 828/18 w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych.

Pomimo powyższych wyroków wymierzających grzywnę Prezydent nadal nie załatwił wniosku Skarżącej.

Skoro zaś Prezydent w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z 9 lutego 2016 r., sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.

Wobec powyższego uznać należało, że konieczne jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości 4000 (czterech tysięcy) złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Uwzględniono przy tym fakt, że wcześniejszymi wyrokami wymierzono już trzykrotnie Prezydentowi grzywnę w łącznej wysokości 5500 (pięć tysięcy pięćset) złotych w związku z niewykonaniem ww. wyroku.

Jednocześnie, w ocenie Sądu, obecna bezczynność organu, która wystąpiła po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 lutego 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 775/15, ma już charakter rażącego naruszenia prawa.

Z tego też względu Sąd uznał, że wniosek o przyznanie od organu na rzecz Skarżącej sumy pieniężnej jest zasadny. Przy czym Sąd stoi na stanowisku, że przyznanie Skarżącej kwoty 4000 (cztery tysiące) złotych uzasadniają szczególne okoliczności sprawy, tj. rażący charakter zwłoki w jej rozpoznaniu, co uzasadnia przyznanie stronie zadośćuczynienia z tego powodu. Podkreślić należy, że w niewykonanym wyroku Sąd wyznaczył Prezydentowi termin dwóch miesięcy na załatwienie sprawy, który upłynął 18 lipca 2016 r. Tymczasem, organ od prawie trzech lat od daty wydania tego orzeczenia oraz pomimo wydania wyroków wymierzających grzywny, nadal nie rozpoznał wniosku.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. Sąd uwzględnił wniosek Skarżącej o przyznanie na podstawie art. 154 § 7 P.p.s.a. sumy pieniężnej, przyznając w pkt 3 sentencji wyroku na rzecz Skarżącej kwotę 4000 (cztery tysiące) złotych. O kosztach postępowania (punkt 4 sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. i 205 § 2 P.p.s.a. zasądzając na rzecz Skarżącej kwotę 200 złotych tytułem uiszczonego wpisu i 480 złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika.