Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1503/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 132
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Marcinkowska Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Sędzia WSA – Janusz Walawski Protokolant specjalista – Ewa Kielak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi M. S. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zakwalifikowanie i umieszczenie na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu na czas nieoznaczony – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o zawarcie umowy najmu lokalu na czas nieoznaczony z mieszkaniowego zasobu [...], działając na podstawie § 6 ust. 1 pkt 2, § 8, § 45 pkt 5 i § 50 Statutu Dzielnicy [...], stanowiącego załącznik nr 1 do Uchwały Nr LXX/2182/2010 Rady m.st. Warszawy z dnia 14 stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 420 i 11794), w związku z § 6 pkt 8 Uchwały Nr XLVI/1422/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 6725) oraz § 22 ust. 2 pkt 2, § 24 ust. 1 Uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2009 r. Nr 132, poz. 3937 z późn. zm.) uchwalił się, co następuje:

§ 1. Zarząd Dzielnicy [...] nie wyraża zgody na zakwalifikowanie i umieszczenie na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu na czas nieoznaczony Pani M. S. zam. w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...].

§ 2. 1. Wykonanie uchwały powierza się Naczelnikowi Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...].

2. Nadzór nad wykonaniem uchwały powierza się członkowi Zarządu Dzielnicy [...] sprawującemu zwierzchni nadzór nad Wydziałem Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...].

§ 3. 1. Uchwała podlega publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej [...].

2. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

W uzasadnieniu podano, że skarżąca M. S. zam. w lokalu nr [...] przy ul. [...] będącego w posiadaniu zasobu [...], złożyła wniosek o najem lokalu na czas nieoznaczony wraz z małoletnią córką – M. S.. Tytuł prawny do powyższego lokalu posiadała matka wnioskodawczym – R. S., której została wypowiedziana umowa najmu do powyższego lokalu z uwagi na oddanie zajmowanego lokalu w bezpłatne używanie na rzecz córki i wnuczki bez zgody wynajmującego i skarżąca wraz z córką, mimo braku zgody wynajmującego, czyli [...] zamieszkują nadal w tym lokalu. Dochody gospodarstwa domowego w okresie poprzedzającym datę złożenia wniosku wynoszą miesięcznie na jedną osobę 872,25 zł, a Komisja Mieszkaniowa w Dzielnicy [...] negatywnie zaopiniowała wniosek o zawarcie umowy najmu lokalu na czas nieoznaczony. Z uwagi na fakt, że skarżąca zamieszkuje w lokalu bez zgody właściciela czyli [...], stosownie do § 22 ust. 2 pkt 2 Uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady [...] z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu [...], nie została zakwalifikowana na listę osób do zawarcia umowy najmu lokalu na czas nieoznaczony. Zgodnie z § 24 ust. 1 powyższej uchwały, wnioski zaopiniowane przez Komisję rozpatruje zarząd dzielnicy, który rozstrzyga o zakwalifikowaniu i umieszczeniu na liście osób oczekujących na najem lokalu.

W wezwaniu do usunięcia prawa z dnia [...] lipca 2017 r., skarżąca nie zgodziła się z powyższą uchwałą i podała, że wskazana podstawa prawna nie upoważnia do udzielenia jej pomocy mieszkaniowej.

Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w sprawie wezwania Zarządu Dzielnicy [...] do usunięcia naruszenia prawa, mając za podstawę § 6 ust. 1 pkt 2, § 8, § 45 pkt 5 i § 50 Statutu Dzielnicy [...], stanowiącego załącznik nr 1 do Uchwały Nr [...] Rady [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 420 i 11794), w związku z § 6 pkt 8 Uchwały Nr XLVI/1422/2008 Rady [...] z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji [...] (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 6725), art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.) oraz § 22 ust. 2 pkt 2 Uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady [...] z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu [...] (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2009 r. Nr 132, poz. 3937 z późn. zm.) uchwalił się, co następuje:

§ 1. Zarząd Dzielnicy [...] nie uwzględnia wniosku do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z uchwały nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. w sprawie rozpatrzenia wniosku o zawarcie umowy najmu lokalu na czas nieoznaczony z mieszkaniowego zasobu [...] Pani M. S. zamieszkałej w lokalu nr [...] przy ulicy [...] w [...], biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny.

§ 2. 1. Wykonanie uchwały powierza się Naczelnikowi Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...].

2. Nadzór nad wykonaniem uchwały powierza się członkowi Zarządu Dzielnicy [...] [...] sprawującemu zwierzchni nadzór nad Wydziałem Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...].

§ 3. 1. Uchwała podlega publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej [...].

2. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

W uzasadnieniu – wskazując na argumentację zawartą w zaskarżonej uchwale – podano brzmienie § 22 ust. 2 pkt 2 uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady [...] z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu [...] (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2009 r. Nr 132, poz. 3937 z późn. zm.)

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca M. S. stwierdziła, że powodem do odmownego potraktowania jej wniosku nie może być zamieszkiwanie bez zgody właściciela, a nadto ma tytuł do lokalu na podstawie umowy najmu.

W odpowiedzi na skargę, Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.

W piśmie procesowym z dnia 21 maja 2018 r. pełnomocnik skarżącej poparł skargę M. S..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona uchwała została wydana zgodnie z prawem. Stosownie do treści § 36 ust. 1 Uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu [...] (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2009 r. Nr 132, poz. 3937 ze zm.), oddanie przez najemcę lokalu lub jego części do bezpłatnego używania wymaga uprzedniej pisemnej zgody właściciela. Zgoda nie jest wymagana w stosunku do małżonka niebędącego najemcą lokalu oraz w stosunku do osoby, względem której najemca jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że umową z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...], Towarzystwo Budownictwa Społecznego Sp. z o. o. z siedziba w [...], wynajęło matce skarżącej – R. E. S., mieszkanie znajdujące się przy ul. [...] w Warszawie oznaczone nr [...] i do wspólnego zamieszkania zgłoszono m.in. jej córkę, tj. skarżąca M. S.. W powyższej umowie również zastrzeżono (§ 9 pkt 1)), że najemca nie ma prawa do oddawania w bezpłatne używanie całości lub części lokalu.

Nie budzi również wątpliwości fakt, że Prezydent [...] pismem z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], powiadomił wynajmującą R. S., że "nie wyraża się zgody na oddanie części lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] do bezpłatnego używania na rzecz p. M. S. i M. S." (córce skarżącej).

Tymczasem wbrew powyższemu, R. S. oddała w bezpłatne używanie część lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] skarżącej M. S. i jej córce M. S.. W tej sytuacji Urząd [...] Dzielnicy [...], wypowiedział R. S. umowę najmu lokalu i w roku 2015 zostało wszczęte postępowanie eksmisyjne, co potwierdza również skarżąca we wniosku z dnia [...] marca 2017 r. (pkt 11.7.2 i 11.7.6).

W myśl art. 22 ust. 2 pkt 2 cytowanej już wyżej uchwały Rady m.st. Warszawy w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu [...], który stanowił materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia, przy rozpatrywaniu wniosków osób, o których mowa w ust. 1 należy poddać wnikliwej analizie zamieszkiwanie wnioskodawcy i innych osób zgłoszonych we wniosku do wspólnego zamieszkiwania w lokalu za zgodą właściciela. Skoro zatem skarżąca M. S. we wskazanej już wyżej umowie najmu lokalu z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] była zgłoszona do wspólnego zamieszkania, to słusznie organ poddał analizie tę okoliczność stwierdzając dalej, że mimo wypowiedzenia R. S. umowy najmu lokalu, M. S.. wraz z córką M. S., zameldowała się w powyższym lokalu w dniu [...] marca 2015 r., co szczegółowo opisał w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały i uznał, ze skoro umowa lokalu z jej matką została wypowiedziana, to skarżąca zamieszkiwała w nim bez zgody właściciela.

Prawdą natomiast jest, że przepis art. 22 ust. 2 pkt 2 uchwały, sam w sobie nie stanowi podstawy do negatywnego rozstrzygnięcia wniosku skarżącej, lecz – w ocenie Sądu – nie miało to wpływu na wynik sprawy, bowiem w myśl § 22 ust. 5 uchwały, który co prawda nie został powołany w podstawie, odmowa złożenia oświadczeń i dokumentów, o których mowa w ust. 1, potwierdzenie w nich nieprawdy, odmowa złożenia oświadczeń bądź dokumentów umożliwiających przeprowadzenie analizy, o której mowa w ust. 2, jak również informacje uzyskane w toku analizy, o której mowa w ust. 2, mogą stanowić podstawę odmowy zakwalifikowania wniosku. W rozpoznawanej sprawie natomiast szczegółowo w uzasadnieniu uchwały opisano, z jakich to powodów, a wskazanych już powyżej przez Sąd, informacje uzyskane w toku analizy, stanowiły podstawę do nie wyrażenia zgody skarżącej na zakwalifikowanie i umieszczenie na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...].

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.