Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1487/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda (spr.) WSA Ewa Rynczak Sędziowie : AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Z. B. i J. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości I. uchyla zaskarżoną decyzję ; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżącej Z. B. kwotę 10 zł. ( dziesięć złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. -Powiat [...] Nr [...] z dnia [...].04.2003r., znak [...], na podstawie art. 66 pkt 3, art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. l ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (t. jednolity Dz. U. z 2000r Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) oraz art. 104 i art. 108 k.p.a. - nakazano Z. B. i J. B. jako współwłaścicielom budynku przy ul. K. w K. usunięcie stanu zagrożenia bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi wynikającego z nieprawidłowości stanu technicznego przewodów kominowych; w tym budynku, poprzez odłączenie od instalacji gazowej piecyków gazowych kąpielowych w mieszkaniach nr [...] i nr [...], której to nadano decyzji rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 k.p.a. z uwagi na zagrożenie zdrowia i życia ludzi związane z zakłóconą pracą przewodów spalinowych oraz wentylacyjnych, powodujące niebezpieczeństwo cofania się spalin.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że u zbiegu ulic K. i T. został postawiony przez Spółkę B. Sp. z o.o. budynek wielorodzinny, wyższy w stosunku do sąsiedniego budynku przy ul. K. nr [...] W trakcie realizacji budowy Spółka B. jako jej inwestor nadbudowała samowolnie, bez decyzji pozwolenia właściwego organu przewody kominowe budynku K. z ocieplanych rur kwasoodpornych, które uzyskały pozytywną opinię kominiarską na dzień 15.11.2001r. Po zakończeniu realizacji budynku na jego przewidywaną wysokość, nadbudowane przewody są jednakże zaniżone i nie spełniają wymogów normy PB-B 89-10425, co potwierdza opinia kominiarską nr [...]z dnia [...].06.2002r. sporządzoną przez mistrza kominiarskiego J. O. W sprawie wykonanej nadbudowy przewodów kominowych toczy się odrębne postępowanie. Postanowieniem z dnia [...].11.2002r., znak [...] zobowiązano współwłaścicieli budynku K. do przedłożenia aktualnej opinii kominiarskiej uwzględniającej wykaz podłączeń urządzeń grzewczo-kominowych wraz z częścią graficzną. Zobowiązani przedstawili opinię nr [...] z dnia [...].12.2002r. sporządzoną przez mistrza kominiarskiego J. O., w której opiniodawca wykazał, że przewody oznaczone w części graficznej nr 1, 2, 3-11 są zaniżone w stosunku do wyższego, nowopowstałego budynku sąsiedniego. Do zaniżonych przewodów podłączone są wentylacje i piecyki gazowe łazienkowe.

W świetle wskazanych wyżej okoliczności uznano, że obecny stan techniczny przewodów kominowych - zaniżona ich wysokość stanowi zagrożenie zdrowia i życia ludzi z uwagi na możliwość cofnięcia spalin, obowiązujące przepisy Prawa budowlanego nakładają na właściciela lub zarządcę obowiązek utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym, a w przypadku wystąpienia jakichkolwiek nieprawidłowości, które mogłyby spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, usunięcie ich pod nadzorem osoby uprawnionej. Niniejszą decyzją nałożono na współwłaścicieli budynku ul K. obowiązek usunięcia stanu zagrożenia bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi, spowodowanego nieprawidłowościami stanu technicznego przewodów kominowych, natomiast sprawa dotycząca doprowadzenia wysokości przedmiotowych kominów do stanu zgodnego z prawem będzie rozstrzygnięta w oddzielnym postępowaniu.

Od powyższej decyzji wnieśli odwołanie Z. B. i J. B., którzy domagali się jej uchylenia oraz wydania decyzji nakazującej Spółce B. Sp. z o.o. usunięcia stanu zagrożenia bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi wynikającego z nieprawidłowości stanu technicznego przewodów kominowych w budynku przy ul. K. w K. poprzez odłączenie instalacji gazowej piecyków gazowych kąpielowych w mieszkaniach nr [...] i nr [...], zarzucając naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. wobec niezebrania przez organ pierwszej instancji całości materiałów i dowodów istotnych dla postępowania.

Kwestionując zasadność zaskarżonej decyzji skarżący podnosili, że dopełniali wynikających z przepisów obowiązków i utrzymywali swoją posesję w odpowiednim stanie, uznając za niezasadne pominięcie przez organ pierwszej instancji faktu, że w decyzji pozwolenie na budowę numer [...] wydanej spółce B. nakazano temu podmiotowi wykonać postanowienia porozumienia zawartego między stronami w dniu [...].12.2000r., którego treścią było między innymi przebudowanie dachu i kominów na kamienicy odwołujących się. Wywodząc, że podmiotem zobowiązanym do wykonania robót opisanych w zaskarżonej decyzji jest inwestor - spółka B. sp. z o.o., skarżący uznawali powyższe zobowiązanie za aktualne pomimo stwierdzonej nieważności powołanej powyżej decyzji pozwolenie na budowę, powołując się na treść postanowienia z [...].12.2002 w sprawie o numerze: [...], którym wezwano ten podmiot do przedłożenia ekspertyzy technicznej określającej jednoznacznie doprowadzenia nowo wybudowanego budynku u zbiegu ulic K. i T. w K. do zgodności z przepisami technicznymi z uwzględnieniem zakłóceń ciągu kominowego przewodów kominowych budynków ul. T. i ul. K. oraz poziomu posadowienia zrealizowanego budynku w stosunku do budynków sąsiednich. Skarżący wskazywali również, że przedmiotowy obowiązek obciąża spółkę B. sp. z o.o. także z uwagi na treść ogólnych uregulowań zawartych w ustawie z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane, a w szczególności z art. 5, który nakazuje inwestorowi projektować i wznosić budynki w sposób zapewniający ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich.

Decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].05.2003r., znak [...], po rozpatrzeniu odwołania Z. B. i J. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...] Nr [...] z dnia [...].04.2003r., znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 w zw. art. 83 ust 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (t. jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 106, póz. 1126) - utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję

W uzasadnieniu decyzji odwoławczej wskazano na następujące okoliczności.

Postępowanie administracyjne w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego przewodów kominowych budynku przy ul. K. w K., zostało wszczęte z urzędu w dniu 29.08.2002r. Postanowieniem z dnia [...].11.2002r., znak [...] organ pierwszej instancji zobowiązał współwłaścicieli budynku przy ul. K. w Krakowie do przedłożenia aktualnej opinii kominiarskiej dotyczącej przewodów kominowych budynku przy ul. K. i podłączeń urządzeń grzewczo-kominowych wraz z częścią graficzną opinii w terminie do 27.11.2002r. W dniu 9.12.2002r. zobowiązani dostarczyli przedmiotową opinię z daty 5.12.2002r., sporządzoną przez A. S., w której wskazano iż "przewody nr 1,2,3-11 (wentylacyjne i spalinowe) są zaniżone ponad dachem w stosunku do wyższego, nowopowstałego przyległego budynku przy ul. T. ([...])" oraz stwierdzono, że "kratka wentylacyjna w lokalu na parterze nie wykazuje żadnego ciągu". W aktach sprawy znajduje się ponadto opinia kominiarska z dnia 20.06. 2002r. sporządzona przez J. O., która wskazuje na nieprawidłowości polegające na zaniżeniu przewodów kominowych, co nie odpowiada wymaganiom polskich norm.

Wskazano dalej na zaskarżone oraz wniesione odwołanie, zaś w wyniku kontroli prawidłowości dotychczasowego postępowania i wydanej decyzji oraz rozpatrzenia sprawy w granicach zakreślonych przez postępowanie pierwszoinstancyjne stwierdzono, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...] i uczynił zadość przepisom ustawy Prawo budowlane i kodeksu postępowania administracyjnego oraz wydał decyzję, która jest prawidłowa. Jak to wynika z jej wyrzeczenia w przedmiotowym budynku występuje zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, związane z użytkowaniem przewodów kominowych budynku przy ul. K. w K.

Powołany w podstawie zaskarżonej decyzji art. 66 ust. 3 ustawy, mówi o użytkowaniu obiektu budowlanego w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia. Nie ulega wątpliwości, że zaniżenie pionów kominowych w obiekcie budowlanym może prowadzić do występowania cofania się spalin z użytkowanych piecyków gazowych, a taki stan rzeczy powoduje bezpośrednio zagrożenia zaczadzenia, a więc zagrożenia dla życia ludzi. Opinia z dnia 5.12.2002r. wyraźnie wskazuje na brak ciągu kratki wentylacyjnej w lokalu na parterze budynku, co ma bezpośredni związek zaniżeniem przewodów kominowych w stosunku do wyższego nowopowstałego budynku przy ul. T. Artykuł 61 ustawy Prawo budowlane stanowi, że "Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany użytkować obiekt zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać go w należytym stanie technicznym i estetycznym". Zgodnie zatem z obowiązującym prawem, obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości spoczywa na właścicielu lub zarządcy. W przedmiotowej sprawie obowiązek określony zaskarżoną decyzją został nałożony na właścicieli budynku nr [...] przy ul. K. w K., co znajduje podstawę w obowiązujących przepisach prawa. Nie została zakończona prowadzona przez organ pierwszej instancji sprawa sygn. [...], w której Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].08.2002r. znak [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat [...] z dnia [...].01.2002r. znak [...] orzekającą o nienałożeniu na inwestora - Spółkę B. sp. z o.o. z siedzibą w K. obowiązku wykonania czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych polegających na nadbudowie przewodów kominowych w budynku przy ul. K. w K. do stanu zgodnego z prawem, a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Od zakończenia powyższego postępowania prowadzonego w trybie art. 51 ustawy, którego celem jest doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem wyprowadzeń przewodów spalinowych i kominowych z budynku nr [...], zależeć będzie możliwość ponownego podłączenia piecyków kąpielowych w mieszkaniach nr "1" i "2" przedmiotowego budynku. Wystąpienie zagrożenia dla życia ludzi związane z użytkowaniem przewodów wentylacyjnych i spalinowych w budynku przy ul. K. obliguje organy nadzoru budowlanego do usunięcia tego stanu. Dlatego też za uzasadnione należy uznać nakazanie odłączenia od instalacji gazowej piecyków kąpielowych w mieszkaniach nr "1" i "2" przedmiotowego budynku. Roszczenia w zakresie wszelkich szkód powstałych w wyniku wykonania przedmiotowych przewodów kominowych w budynku przy ul. K. w K., a także związanych z budową budynku przylegającego przy ul. T. ([...]) mogą być dochodzone przed sądami cywilnymi.

Wnosząc w terminie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 05.2003r., znak [...] Z. B. i J. B. domagali się jej uchylenia z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to - art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. , poprzez niepełne zebranie materiałów i dowodów istotnych dla niniejszego postępowania, a także nierozpatrzenie zebranego materiału dowodowego, co doprowadziło do przyjęcia przez organ drugiej instancji, że w kamienicy przy ulicy K. istnieje stan zagrożenia dla zdrowia i życia ludzkiego, a w konsekwencji uznania iż decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa. Skarżący zarzucali także naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to art. 66 pkt 3 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane przez niewłaściwe jego zastosowanie, albowiem z uwagi na fakt, że w kamienicy przy ul. K. nie ma zagrożenia dla życia i zdrowia ludzkiego brak było podstaw do utrzymywania w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

Skarżący podnosili, że dopełniając obowiązków nałożonych przez przepisy prawa utrzymywali realność, której są właścicielami w stanie odpowiednim, nie zagrażającym w żaden sposób ani życiu, ani też zdrowiu mieszkających w nim ludzi, a stan ten trwał do momentu rozpoczęcia inwestycji na sąsiedniej nieruchomości przez Spółkę B. sp. z o.o. Wskazywali następnie na treść art. 66 Prawa budowlanego i podawana przesłankę wydania zaskarżonej decyzji podnosząc, że powołanie się na opinię z dnia 5.12.2002r. i wyrwane z kontekstu stwierdzenie co do braku ciągu kratki wentylacyjnej w lokalu na parterze budynku nie uzasadnia wydanych w stosunku do skarżących nakazów. Jak wynika bowiem z przedmiotowej opinii "skontrolowane przewody kominowe - dymowe, spalinowe i wentylacyjne - są drożne, piece kąpielowe gazowe w łazienkach mieszkalnych nr "1" i "2" podłączone są do przewodów drożnych oddzielnie, kratki wentylacyjne w łazienkach mieszkania nr [...] w kuchniach mieszk. [...] i łazienko - kuchni mieszkania nr [...] podłączone są do drożnych przewodów oddzielnie". To prowadzi do wniosku, że wszelkie przewody w mieszkaniach numer [...] są drożne, co oznacza brak zagrożenia dla życia i zdrowia osób mieszkających w kamienicy przy ulicy K. Organ dokonujący kontroli urządzeń grzewczo - kominowych sformułował również wnioski z których wynika, że przewody nr 1,2,3 - 11 (wentylacyjne i spalinowe) są zaniżone ponad dachem budynku w stosunku do wyższego nowopowstałego przyległego przy ulicy T. ([...]), kratka wentylacyjna w lokalu na parterze nie wykazuje żadnego ciągu, ale organ nie dokonał żadnych ustaleń co do charakteru lokalu w jakim znajduje się owa kratka i znaczenia jej niedrożności dla tego pomieszczenia, jak i całego budynku. Tymczasem wymieniona w opinii klatka znajduje się w lokalu użytkowym, w którym brak jest jakichkolwiek urządzeń grzewczo-kominowych, których obecność uzasadniałaby istnienie tejże kratki. Owa kratka jest pozostałością po mieszkaniu, które około 30 lat temu zostało przerobione na lokal użytkowy, w związku z brakiem podstaw do jej dalszego istnienia parę miesięcy temu została ona zamurowana, zatem nakazywanie usunięcia, nieprawidłowości przejawiających się w braku drożności tejże kratki jest całkowicie nieuzasadnione. Skarżący zarzucali, że organ nie ustalił w żadnym zakresie kto jest odpowiedzialny za to, że przewody są zaniżone ponad dachem nowego budynku mimo, że na konieczność dokonania tych ustaleń wskazywała nie tylko opinia przytoczona wyżej, ale również znajdująca się w aktach opinia z dnia 20.06.2002r. , gdzie stwierdzono, że "przewody te wykonane z ocieplonych rur kwasoodpornych po ścianie nowo wybudowanego budynku przy ulicy T. i nie odpowiadają wymogom polskiej normy, z posesji K. brak jest dostępu do czyszczenia i przeprowadzania okresowej kontroli przewodów kominowych" - co dowodzi, że nieprawidłowości jakie mają miejsce dotyczą nadbudowanych przez inwestora przewodów kominowych i są efektem tylko i wyłącznie jego działań. Fakt iż odpowiedzialność za wskazane nieprawidłowości ponosi inwestor potwierdza toczące się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. postępowanie (znaku sprawy [...]), w którym wydana została decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].08.2002r. Mimo, iż nadbudowa została dokonana na posesji skarżących, w niniejszej sprawie należy traktować ją jako część całego przedsięwzięcia realizowanego przy. ul. T. i w związku z tym usuwanie nieprawidłowości jakie miały miejsce w trakcie realizacji tejże inwestycji powinno obciążać inwestorów, nie zaś skarżących. Prawo budowlane przewiduje szereg instrumentów prawnych, mających przymusić inwestora do realizacji inwestycji zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, bądź też doprowadzić do tego, że usunie on dokonane przez niego nieprawidłowości w trakcie realizacji inwestycji.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Spółka B. sp. z o.o. w K. wnosiła o oddalenie skargi wskazując, że decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa, zaś uczestniczka podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniach rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego obu instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje .

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Właściwym do rozpoznania skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi ( art. 134 p.p.s.a. ). Orzekanie w granicach sprawy ( art. 135 p.p.s.a. ) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa, zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a.

Mając na uwadze treść opisanych wyżej orzeczeń, okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania skargę należy uznać za zasadną, aczkolwiek z innych niż podawane w niej przyczyny.

Zgodnie z treścią art. 7 k.p.a - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności i wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji, a także przewidziany w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. obowiązek zawarcia w decyzji uzasadnienie faktycznego - które powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także uzasadnienie prawnego, zawierającego wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa oraz ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania. Wskazanym wymogom winna odpowiadać także decyzja organu drugiej instancji ( art. 107 §1 - 3 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a. ), który ma kompletacje kontrole oraz powinność rozpatrzenia sprawy merytorycznie, przy czym rozpatrzenie odwołania warunkuje zachowanie terminu do wniesienia skargi. Zasadnicze znaczenie w każdej sprawie ma kwestia ustalenia kręgu stron, w tym adresata decyzji, a także realizacji zasady czynnego ich udziału w postępowaniu, z czym wiążą się przepisy dotyczące ich reprezentacji stron oraz szereg stąd wynikających kwestii proceduralnych.

W tym aspekcie zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania jako bazująca na dowolnych, nie znajdujących odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale ustaleniach dotyczących stanu prawnego nieruchomości położonej w K. przy ul. K., co do którego brak w aktach administracyjnych jakichkolwiek dowodów. Także z treści obu decyzji nie wynika na jakiej podstawie organy nadzoru budowlanego orzekające w niniejszej uznały Z. B. i J. B. za współwłaścicieli tego budynku, zaś analizowana materia ma zasadnicze znaczenia w kontekście obowiązków organów dotyczących zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania (art. 61 § 4 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a ), realizacji zasady czynnego udziału stron w postępowaniu (10 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a), wystąpienia przesłanek jego wznowienia ( art. 145 §1 pkt 4 k.p.a.), czy stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.

Ponadto, jak wynika z ujawnionych w treści wydanych orzeczeń oraz rozdzielników wysyłanej korespondencji - Z. B. działała w postępowaniu administracyjnym przed organem pierwszej i drugiej instancji przez pełnomocnika adwokata K. L., reprezentującego także drugiego z adresatów decyzji - J. B. na podstawie umocowania uzyskanego od A. B., który jak wynika z zaświadczenia dołączonego do skargi był również w toku postępowania administracyjnego przedstawicielem ustawowym - opiekunem - całkowicie ubezwłasnowolnionego J. B. W aktach administracyjnych wbrew wymogom przewidzianym w art. 33 k.p.a. brak jednakże stosownych pełnomocnictw oraz innych dokumentów dotyczących reprezentacji stron, co jest istotne z uwagi na treść art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Wskazane wyżej uchybienia proceduralne stwarzają podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a., przy odstąpieniu kontroli prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie prawa materialnego. Taka kontrola następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu (por. wyrok NSA z 10.02.1981r., SA 910/80, ONSA 1981, nr 1 , poz. 7 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. T. Wosia , WP LexisNexis W-wa 2005 str. 145 t. 14 ), zaś w sprawie niniejszej z uprzednio wskazanych przyczyn jest ona bezprzedmiotowa.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1-III sentencji wyroku biorąc za podstawę odpowiednio art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a., art. 152 p.p.s.a. oraz art. 200 p.p.s.a w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.

Rzeczą organu drugiej instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy winno być usunięcie wytkniętych braków.