Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 639/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. akt I FSK 639/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w L. (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 465/15 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L.) z dnia 30 stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2011 r. postanawia: sprostować wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. akt I FSK 639/15 w ten sposób, że w pkt 3 sentencji wyroku wyrażenie "900 (słownie: dziewięćset)" zastąpić wyrażeniem "1000 (słownie: tysiąc)".


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 18 stycznia 2018 r. w sprawie I FSK 639/16 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony przez Dyrektora Izby Skarbowej w L. (dalej: DIS) wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 4 grudnia 2015 r., I SA/Lu 465/15 oraz oddalił skargę M. S. (dalej: skarżąca) na decyzję DIS z 30 stycznia 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2011 r. oraz zasądził od skarżącej na rzecz DIS kwotę 900 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

2. Pismem z 31 stycznia 2018 r. pełnomocnik DIS wniósł na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: p.p.s.a.) o sprostowanie oczywistej omyłki zawartej w sentencji wyroku poprzez skorygowanie kwoty przyznanej organowi kwoty zwrotu kosztów postępowania. Pełnomocnik DIS podniósł, że zwrot kosztów postępowania powinien zostać powiększony o kwotę wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o sprostowanie wyroku zasługuje na uwzględnienie.

Sentencja wyżej wymienionego orzeczenia zawiera błąd rachunkowy polegający na nieprawidłowym określeniu wysokości kwoty podlegającej zwrotowi od skarżącego na rzecz organu tytułem poniesionych kosztów postępowania. Prawidłowo bowiem Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 203 pkt 2 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2) lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804, ze zm.). Do tych niezbędnych kosztów postępowania art. 205 § 2 p.p.s.a. zalicza wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uchylając zaskarżony wyrok, uznał, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona i działając na podstawie art. 188 p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. W konsekwencji orzekając o zwrocie kosztów postępowania Sąd uwzględnił koszty poniesione przez organ na etapie obydwu instancji.

W rozpoznawanej sprawie kwota zasądzonych kosztów postępowania obejmuje wynagrodzenie pełnomocnika organu w wysokości 900 zł, określonej na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804, ze zm.) oraz uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. W rezultacie łączna wysokość zasądzonych kosztów wynosi 1000 zł, a nie jak wskazano w pkt 3 wyroku z 18 stycznia 2018 r. - 900 zł.

Regulacja art. 156 § 1 p.p.s.a., który z mocy art. 193 cytowanej ustawy ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje rektyfikację wyroku w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się określonych uchybień. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony, co wynika z art. 159 p.p.s.a. (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. 4, Warszawa 2012, s. 420 - 421 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 21 kwietnia 2011 r., II FSK 1258/09; z 15 września 2016 r., II FSK 1300/14; CBOSA). O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).

Wskazanie w powołanym wyżej orzeczeniu wysokości zasądzonych kosztów postępowania jako kwoty 900 zł, a nie 1000 zł, stanowi błąd rachunkowy, który Naczelny Sąd Administracyjny sprostował na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.