Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 228/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2016 r. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy KRUK NIERUCHOMOŚCI o numerze [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca A. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2016 r. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "KRUK NIERUCHOMOŚCI" o numerze [...] W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu wskazując, iż uniemożliwienie skarżącej posługiwania się spornym znakiem towarowym, grozi wyrządzeniem znacznej szkody.

Odpowiadając na wezwanie Sądu, uczestnik postepowania stwierdził, iż skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej cytowanej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dla wykazania powyższego nie jest wystarczający sam wywód strony dotyczący okoliczności uzasadniających wstrzymanie. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej. Nieodpowiednie uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 206, postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2017 r. sygn. akt II GSK 5622/16). W orzecznictwie przyjmuje się, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. np. postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1054/12).

W ocenie Sądu wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Strona nie przedłożyła jakichkolwiek dokumentów potwierdzających pogląd, że wykonanie zaskarżonej decyzji zagrozi jej interesom majątkowym czy finansowym. Nie przedłożyła żadnych informacji dotyczących jej sytuacji finansowej - stanu posiadanych środków finansowych na rachunku bankowym oraz w kasie czy też sprawozdania finansowego, osiągniętego dochodu. Wskazanie wysokość środków finansowych jakimi dysponuje skarżąca, pozwoliłoby na ocenę, czy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Okoliczność uniemożliwienia posługiwania się spornym znakiem towarowym bez odniesienia się do sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej uniemożliwia dokonanie oceny jaki rzeczywisty wpływ będzie miało dla skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji. Dlatego też, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej nie zasługuje za uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.