Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 460/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Ulgi podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230, art. 231
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 3, § 2 ust. 3 pkt 12
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
article: art/ 67a § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 września 2009 r. sygn. akt I SA/Bd 383/09 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 15 kwietnia 2009 r. nr ... w przedmiocie umorzenia odsetek od zaległości podatkowych postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy sygn. akt I SA/Bd 383/09 odrzucił skargę kasacyjną A. K. od postanowienia tego Sądu z dnia 29 czerwca 2009 r. odrzucającego skargę A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 15 kwietnia 2009 r. w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r.

Odrzucając skargę kasacyjną Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zgodnie z art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) w związku z § 2 ust. 3 pkt 12 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) w przedmiotowej sprawie należało uiścić bez dodatkowego wezwania wpis stały w wysokości 250 zł. Natomiast jak wynika z akt sprawy radca prawny uiściła wpis w łącznej wysokości 100 zł do dwóch spraw: o sygn. akt I SA/Bd 382/09 i sygn. akt I SA/Bd 383/09.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie sprawie dalszego biegu. Sądowi pierwszej instancji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które polegało na niewłaściwym zastosowaniu w sprawie przepisów § 2 ust. 3 pkt 12 Rozporządzenia i art. 230 i 231 p.p.s.a. w sytuacji gdy zastosowanie mógł znaleźć przepis § 3 Rozporządzenia.

W ocenie pełnomocnika strony Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, że w niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania jest zobowiązanie podatkowe i na tej podstawie błędnie określił wpis stały w wysokości 250 zł (§ 2 ust. 3 pkt 12 w związku z § 3 cytowanego rozporządzenia). Zdaniem skarżącej należność odsetkowa od zaległości podatkowej nie jest elementem definiowanym w ustawie jako zobowiązanie podatkowe.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie może być uwzględnione, ponieważ zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. O charakterze wpisu od pism wszczynających postępowanie sądowe rozstrzyga art. 231 p.p.s.a. wskazując, iż wpis stosunkowy pobiera się tylko w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych zaś sprawach pobiera się wpis stały. Artykuł ten przesądza, że wpis stały pobiera się w innych sprawach niż te, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Z powyższego wynika, iż w sprawach w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, pobiera się wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Natomiast Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., jak sama nazwa wskazuje, określa wysokość i zasady pobierania wpisu, ale nie przesądza o jego charakterze. Powyższe oznacza zatem, iż najpierw należy określić na podstawie art. 231 p.p.s.a., czy w danej sprawie należy pobrać wpis stosunkowy, czy stały.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że problematyka wpisu, jaki należy uiścić od skargi na decyzję organu podatkowego odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej wywoływała w orzecznictwie sądów administracyjnych rozbieżności. Dlatego też skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego podjął w dniu 26 października 2009 r. II FPS 2/09 uchwałę o treści: "od skargi na decyzję organu podatkowego odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej pobiera się wpis stały, o którym mowa w zdaniu drugim art. 231 p.p.s.a.", którą skład rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela.

W przedmiotowej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonym postanowienia, iż na podstawie treści art. 231 p.p.s.a. w sprawie należy uiścić wpis stały. Zaskarżona decyzja odmawia umorzenia odsetek od zaległości podatkowych. Jest to zatem spór co do zasady (czy zachodzą przesłanki umorzenia należności pieniężnej), a nie co do konkretnej kwoty. Na tym etapie postępowania, zarówno organy podatkowe, jak i Sąd, badają zasadność umorzenia należności pieniężnych, a nie samą wysokość, czy sposób obliczania odsetek. Przedmiotem sprawy zainicjowanej skargą na decyzję odmawiającą umorzenia odsetek od zaległości podatkowej jest spór o to czy organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego. Skarżona decyzja bowiem nie nakłada na stronę skarżącą określonych zobowiązań mających wartość pieniężną ani ich nie ustala, a jedynie odnosi się do przesłanek umorzenia odsetek za zwłokę określonych w art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm.). W związku z powyższym, w rozpatrywanej sprawie nie można określić wartości przedmiotu sporu, a skarga kasacyjna podlega wpisowi stałemu. Słusznie zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wpis powinien wynosić 250 zł na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., bowiem sprawa niewątpliwie należy do zakresu zobowiązań podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że rację ma strona skarżąca wskazując, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje przepis § 3 Rozporządzenia, który mówi, iż wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Skoro więc w sprawie wpis od skargi zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 Rozporządzenia wynosił 500 zł, to wpis od skargi kasacyjnej wynosić powinien połowę tego wpisu, a więc 250 zł. Tutejszy Sąd stwierdza, że strona wniosła wpis w wysokości 100 zł do dwóch spraw o sygn. I SA/Bd 383/09 i I SA/Bd 382/09, czyli uiściła wpis od skargi kasacyjnej w niepełnej wysokości.

Wobec wykazania, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.