Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 20/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 66
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk /sprawozdawca/, Protokolant referent Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2011 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej M. P. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane tj. (Dz. U. z 2006 r. nr 156 poz. 1118 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego tj. (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu sprawy, dotyczącej stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego (lewej oficyny) przy ul. Ż. [...] w R. nakazał współwłaścicielom ww. nieruchomości: M. P., G. A., A. N., K. O., G. O., W. O., J. Z. usunąć stwierdzone nieprawidłowości występujące w użytkowanym budynku mieszkalno - usługowym (lewej oficynie) przy ul. Ż. [...] w R., a mianowicie:

- wykonać niezbędne rozbiórki niestabilnych ścian strychowych w obszarach zagrożonych opisanych w p. 2 opinii technicznej z kwietnia 2010 r.

- dokonać naprawy odkrytego odcinka ściany środkowej wspólnej, poprzez tymczasowe wypełnienie powstałych gniazd w murze, odtworzenie zniszczonych odcinków ściany strychowej wspólnej i jej usztywnienie z więźbą oficyny ul. Ż. nr [...]

- tymczasowo ocieplić odkrytą podłużną ścianę środkową (do czasu docelowej odbudowy oficyny po awarii przy ul. Ż. [...]).

Nakazał roboty wykonywać z zachowaniem przepisów BHP w budownictwie pod nadzorem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane oraz w uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków. Powyższe prace nakazał wykonać w terminie do dnia [...] września 2010 r.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w związku z zawaleniem się w m-cu marcu 2009 r. środkowej części zabytkowej starej, nie użytkowanej oficyny wschodniej przy ul. Ż. [...] w R., przylegającej do budynku lewej oficyny zlokalizowanej na posesji przy ul. Ż. [...], które to zawalenie przyczyniło się do pogorszenia stanu technicznego użytkowanej oficyny przy ul. Ż. [...] tutejszy organ przeprowadził postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego (lewej oficyny) przy ul. Ż. [...] w R..

Postanowieniem PINB nr [...] z dnia [...].10.2009 r. utrzymanym w mocy przez MWINB nr [...] z dnia [...].12.2009 r. zobowiązano współwłaścicieli przedmiotowej oficyny do przedłożenia ekspertyzy technicznej dot. stanu technicznego lewej oficyny.

Przedłożona w dniu [...].04.2010 r. opinia techniczna dot. określenia stanu technicznego odcinka podłużnej, środkowej ściany nośnej, wspólnej dla obu oficyn zlokalizowanych na nieruchomościach przy ul. Ż. [...] i Ż. [...] w R., wykonana przez rzeczoznawcę budowlanego wykazała, że "(...) awaria zewnętrznej ściany podłużnej nośnej w odcinku środkowym oficyny na posesji ul. Ż. [...] spowodowała utratę podpory dla stropów i w tym momencie belki stropowe osadzone w gniazdach muru, wewnętrznej podłużnej ściany jako wsporniki naruszały strukturę muru doprowadzając do rozwarstwień i tak osłabionej okresem użytkowania ściany. Pęknięty płaszcz trzonu komina w części strychowej uniemożliwił jego użytkowanie jako kanału dymowego. Rozbiórka gruzów ścian i stropów w rejonie awarii doprowadziła do zawalenia w tym obszarze części wspólnej ściany strychowej, uprzednio pękniętego komina, odsłaniając przestrzeń strychową oficyny ul. Ż. [...]. Pęknięta ściana podłużna, wspólna, strychowa, widoczna od strony ul. Ż. [...] (...) jest nie zabezpieczona i stwarza realne zagrożenie. Odkrycie po dokonanej rozbiórce części ściany podłużnej środkowej, będącej uprzednio ścianą wewnętrzną powoduje zmianę komfortu cieplnego - wilgotnościowego tej przegrody dokonując pogorszenie warunków użytkowania pomieszczeń za tą ścianą to jest w oficynie ul. Ż. [...]." Brak choćby tymczasowego zabezpieczenia powoduje dalszą destrukcję muru poprzez penetrację wód opadowych w ubytki spoin.

Zgodnie z zaleceniami w/w opinii w oficynie przy ul. Ż. [...] należy wykonać niezbędne rozbiórki niestabilnych ścian strychowych w obszarach zagrożonych opisanych w poz. 2 opinii, naprawę odkrytego odcinka ściany środkowej wspólnej, poprzez tymczasowe wypełnienie powstałych gniazd w murze, odtworzenie zniszczonych odcinków ściany strychowej wspólnej i usztywnienie z więźbą oficyny ul. Ż. nr [...], tymczasowe ocieplenie odkrytej podłużnej ściany środkowej.

Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 61 ustawy Prawo budowlane, na właścicielu łub zarządcy obiektu budowlanego spoczywa obowiązek utrzymywania obiektu zgodnie z zasadami, o których mowa w art.5 ust.2, zgodnie z którym obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej (...). Za należyty stan techniczny obiektu budowlanego uznaje się stan sprawności technicznej obiektu bez uszkodzeń.

W świetle dokonanych ustaleń organ uznał stan techniczny przedmiotowego budynku za nieodpowiedni.

Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia (...) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, (...) właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości określając termin wykonania tego obowiązku.

Budynek lewej oficyny przy ul. Ż. [...] jest zamieszkały. Zawalenie się części wspólnej ściany strychowej, pęknięty i uszkodzony płaszcz trzonu komina w części strychowej powoduje, że budynek jest w nieodpowiednim stanie technicznym, grożącym rozprzestrzenieniem się awarii ściany budynku, a co za tym idzie mogącym spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi w nim zamieszkałych bądź bezpieczeństwa ich mienia. Dokonane oględziny z dnia [...].08.2009 r. oraz opinia techniczna z kwietnia 2010 r. dotycząca stanu technicznego budynku uzasadniają wydanie decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w oparciu o art. 66. Odnośnie odbudowy przewodów - trzonów kominowych została wydana decyzja nr [...] PINB z dnia [...].10.2009 r. oraz decyzja nr [...] MWINB z dnia [...].12.2009 r.

Odwołanie od powyższej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła M. P.. Decyzji organu I instancji zarzuciła:

1) naruszenie art. 7 k.p.a. polegające na braku podjęcia przez organ nadzoru niezbędnych czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy,

2) naruszenie art. 11 k.p.a. polegające na braku szczegółowego uzasadnienia zasadności przesłanek jakimi organ nadzoru kierował się wydając zaskarżoną decyzję,

3) pominięcie w wydanej decyzji okoliczności, że Postanowienie nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 roku oraz decyzja nr [...]/09 z dnia [...] grudnia 2009 roku, o których mowa w decyzji, zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i na dzień sporządzania odwołania nie zostały jeszcze rozpoznane,

4) całkowite pominięcie okoliczności wskazanych przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w decyzji numer [...] z dnia [...] czerwca 2010 roku, nakazujących D. S. i T. S. między innymi: zabezpieczenie przed zniszczeniem uszkodzonej w wyniku zawalenia się oficyny wschodniej kamienicy przy ul. Ż. [...] z wykonaniem niezbędnych rozbiórek, stemplowań, przemurowań ścian i wzmocnień elementów konstrukcji całego obiektu wraz z uwzględnieniem ściany wspólnej z oficyną zachodnią przy ul. Ż. [...] w R. oraz nakazującej również wymurowanie nowej ściany zewnętrznej w miejsce powstałej wyrwy,

5) brak uzgodnienia treści decyzji numer [...] z dnia [...] lipca 2010 roku z [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, z uwagi na fakt, iż budynek położony w R. przy ul. Ż. [...] wpisany jest do rejestru zabytków, co bezpośrednio rzutuje na wszelkie prace wykonywane w budynku położonym w R., przy ul. Ż. [...],

6) pominięcie okoliczności związanej z faktem wniesienia przez skarżącą odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w decyzji numer [...] z dnia [...] czerwca 2010 roku, mającego kluczowe znaczenie dla niniejszej sprawy.

Wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji.

Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2010 r. znak [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania M. P. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wykonania niezbędnych rozbiórek niestabilnych ścian strychowych w obszarach zagrożonych opisanych w pkt 2 opinii technicznej z kwietnia 2010 r. i w tej części orzekł na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 nakazując wykonać rozbiórkę niestabilnych ścian strychowych w obszarach zagrożonych opisanych w pkt 2 opinii technicznej z kwietnia 2010 r. sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego M. K. dotyczącej określenia stanu technicznego odcinka podłużnej, środkowej ściany nośnej, wspólnej dla obu oficyn zlokalizowanych na nieruchomościach przy ulicy Ż. [...] i Ż. [...] w R., a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że z materiału zgromadzonego w sprawie, w tym z opinii technicznej stanu technicznego przedmiotowego budynku sporządzonej przez M. K. wynika, że awaria zewnętrznej ściany podłużnej nośnej w odcinku środkowym oficyny na posesji ul. Ż. [...] spowodowała utratę podpory dla stropów i w tym momencie belki stropowe osadzone w gniazdach muru, wewnętrznej podłużnej ściany jako wsporniki naruszały strukturę muru doprowadzając do rozwarstwień i tak osłabionej długim okresem użytkowania ściany (...). Rozbiórka gruzów ścian stropów w rejonie tej awarii doprowadziła do zawalenia w tym obszarze części wspólnej ściany strychowej, uprzednio pękniętego komina, odsłaniając przestrzeń strychową oficyny ul. Ż. [...], spadające cegły uszkodziły dach tej oficyny stwarzając niebezpieczeństwo dla użytkowników tej posesji. Pęknięta ściana podłużna, wspólna, strychowa, widoczna od strony nieruchomości ul. Ż. [...] (...) jest niezabezpieczona i stwarza realne zagrożenie. Odkrycie po dokonanej rozbiórce części ściany podłużnej środkowej, będącej uprzednio ścianą wewnętrzną powoduje zmianę komfortu cieplnego – wilgotnościowego tej przegrody dokonując pogorszenia warunków użytkowania pomieszczeń (...) w oficynie ul. Ż. [...]. Odkrycie powyższego odcinka tej ściany nośnej i braku choćby tymczasowego zabezpieczenia powoduje dalszą destrukcję muru poprzez penetrację wód opadowych w ubytki spoin, liczne kawerny powstałe po gniazdach zdemontowanych belek stropowych zniszczonych kanałach dymowych.

Nadto organ odwoławczy zauważył, że budynek oficyny przy ulicy Ż. [...] jest zamieszkały. W jego ocenie przedmiotowy budynek pozostaje w nieodpowiednim stanie technicznym. Powstałe uszkodzenia grożą dalszym rozprzestrzenianiem się awarii ściany budynku, a co za tym idzie może spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi zamieszkałych bądź bezpieczeństwa ich mienia.

Wobec powyższego zasadnie PINB w m. R. nałożył obowiązek wykonania określonych czynności. Zakres nakazanych czynności jest zgodny z wskazaniami zawartymi w ekspertyzie technicznej. Nadto są one niezbędne dla usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez stronę skarżącą organ odwoławczy zauważył, że organy nadzoru budowlanego oraz konserwator zabytków działają w ramach swoich ustawowych kompetencji. W jego ocenie decyzja Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia [...].06.2010 r. oraz decyzja PINB w m. R. nr [...] z dnia [...].07.2010 r. nie są ze sobą sprzeczne, i nie wykluczają się nawzajem. Ponadto fakt wniesienia przez skarżącą odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia [...].06.2010 r. nie ma wpływu na niniejsze postępowanie administracyjne.

Ponadto organ odwoławczy zauważył, że kwestie związane z odbudową przewodów - trzonów kominowych były przedmiotem odrębnego postępowania.

Zdaniem organu odwoławczego rozstrzygnięcie, zwane także osnową lub sentencją, powinno być sformułowane jasno i precyzyjnie, aby było zrozumiałe dla stron bez uzasadnienia. Decyzja organu administracji, nakładająca na stronę postępowania administracyjnego obowiązek określonego zachowania, powinna obowiązek ten wyrażać precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji. Zgodnie z art. 107 § 1 Kpa nakaz objęty decyzją powinien mieć postać jednoznacznego, precyzyjnego wskazania obowiązku, jakich dopełnienie ma zrealizować wymagania wynikające z aktów stanowiących podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia. W ocenie organu odwoławczego tego wymogu zaskarżona decyzja nie spełnia.

Organ odwoławczy zauważył, że zaskarżona decyzja, precyzując nakaz wykonania niezbędnej rozbiórki niestabilnych ścian strychowych w obszarach zagrożonych opisanych w pkt 2 opinii technicznej z kwietnia 2010 r. nie opisuje go wprost tzn. nic precyzuje autora opinii technicznej czy też pełnego jej tytułu. Wobec powyższego organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wykonania niezbędnych rozbiórek niestabilnych ścian strychowych w obszarach zagrożonych opisanych w pkt 2 opinii technicznej z kwietnia 2010 r. i w tej części orzekł, a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła M. P. (dalej jako skarżąca). Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1) błędne przyjęcie, iż decyzją numer [...] z dnia [...] lipca 2010 roku prawidłowo nałożono na współwłaścicieli posesji przy ul. Ż. [...] w R. obowiązek wykonania określonych robót budowlanych, przy jednoczesnym braku uwzględnienia okoliczności wynikającej z istnienia wspólnej ściany z budynkiem przy ul. Ż. 3 w R.,

2) błędną interpretację opinii technicznej sporządzonej przez inż. M. K., skutkującą "przerzuceniem" obowiązków wykonania stosownych prac z właścicieli budynku przy ul. Ż. [...] na właścicieli budynku przy ul. Ż. [...] w R., mimo iż obecny stan budynku przy ul. Ż. [...] jest wynikiem awarii zapoczątkowanej przez właścicieli budynku przy ul. Ż. [...],

3) pominięcie okoliczności dotyczącej wspólnej ściany obu budynków, tj. ul. Ż. [...] oraz ul. Ż. [...] w R., z uwzględnieniem faktu, że wspólna ściana jest własnością p. S., co powodowałoby, że działania podjęte przez właścicieli budynku przy ul. Ż. [...], byłoby ingerencją i naruszeniem prawa własności budynku przy ul. Ż. [...] w R.,

4) nieprawidłowe przyjęcie, iż decyzja Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 roku oraz decyzja z Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lipca 2010 roku nie są ze sobą sprzeczne i nie wykluczają się nawzajem, przy jednoczesnym braku uzasadnienia, iż te sprzeczności nie występują,

5) celowe pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji fragmentu z opinii technicznej sporządzonej przez M. K., mającego znaczenie dla wstępowania, co spowodowało, że przytoczony fragment jest niepełny i nie odnosi się w sposób właściwy do meritum sprawy,

6) całkowite pominięcie okoliczności, iż zarówno Postanowienie nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 roku jak i decyzja nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 roku zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i na dzień wnoszenia niniejszej skargi nie zostały rozpoznane przez tenże Sąd,

7) całkowity brak uzasadnienia, dlaczego fakt, iż skarżąca wniosła odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków numer [...] z dnia [...] czerwca 2010 roku, nie ma wpływu na niniejsze postępowanie administracyjne.

Wskazując na powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasadzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Stosownie do art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) oraz art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta polega na badaniu zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd bierze przy tym pod uwagę czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły przepisów prawa procesowego i prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Kontroli legalności zaskarżonego aktu sąd dokonuje mając na uwadze stan prawny i akta sprawy, istniejące w dniu jego wydania. Uchylenie zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny następuje w sytuacjach określonych w art.145 § 1 p.p.s.a. Stosownie zaś do treści art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja, jak i utrzymana przez nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji, wydane zostały z naruszeniem prawa.

Art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawa budowlanego stanowiący materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji - w brzmieniu z daty jej wydania - stanowił, iż w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany:

1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo

2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowiska, albo

3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo

4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia

- właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

Podkreślić należy, że przepis art. 66 Prawa budowlanego nie tworzy dla właściciela czy zarządcy obiektu nowego obowiązku, lecz precyzuje ustawowy obowiązek wynikający z art. 61 ustawy i dodaje element pozwalający organom nadzoru budowlanego na skuteczne egzekwowanie jego wykonalności.

Organ nadzoru budowlanego uznając, iż budynek przy ul. Ż. [...] w R., jest w nieodpowiednim stanie technicznym i zagraża życiu lub zdrowiu ludzi oraz bezpieczeństwu mienia nałożył obowiązek :

- wykonania niezbędnej rozbiórki niestabilnych ścian strychowych w obszarach zagrożonych opisanych w p. 2 opinii technicznej z kwietnia 2010 r.

- dokonania naprawy odkrytego odcinka ściany środkowej wspólnej, poprzez tymczasowe wypełnienie powstałych gniazd w murze, odtworzenie zniszczonych odcinków ściany strychowej wspólnej i jej usztywnienie z więźbą oficyny ul. Ż. nr [...]

- tymczasowo ocieplić odkrytą podłużną ścianę środkową (do czasu docelowej odbudowy oficyny po awarii przy ul. Ż. [...])

określając termin wykonania przedmiotowych robót.

Zobowiązując właścicieli obiektu do przeprowadzenia robót organ nie określił jednak precyzyjnie czynności, które mają być wykonane, w szczególności w odniesieniu do pierwszego obowiązku.

Należy wziąć pod uwagę, że sentencja nakazu przeprowadzenia określonych robót musi zawierać szczegółowy opis przedmiotu rozbiórki i nie jest w tym zakresie dopuszczalne odwoływanie się do opisów zawartych w uzasadnieniu decyzji bądź w aktach sprawy administracyjnej. Ogólne i nieprecyzyjne sformułowanie nałożonych obowiązków może stanowić rażące naruszenie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego o ile będzie czyniło tą decyzję faktycznie niewykonalną.

Na wagę tego zagadnienia wskazywał wielokrotnie Naczelny Sąd Administracyjny. W wyroku z dnia 2 sierpnia 1995 r. sygn. akt III SA 1225/94 stwierdził, że ,, Rozstrzygnięcie będące treścią decyzji (art. 107 § 1 k.p.a.) musi być tak sformułowane, aby wynikało z niego w sposób nie budzący wątpliwości, jakie uprawnienia zostały przyznane lub jakie obowiązki zostały na stronę nałożone."

Organ I instancji w zakresie pierwszego obowiązku odsyła do p. 2 opinii technicznej z kwietnia 2010 r. Organ odwoławczy dokładniej precyzuje o jaką opinię chodzi. Nie można jednak uznać, że określony w ten sposób obowiązek jest jasny i precyzyjny. Należy wskazać, że powoływany w decyzjach punkt 2 opinii technicznej jest, jak tytuł wskazuje, analizą techniczną stanu technicznego odcinka wspólnej dla obu posesji środkowej ściany podłużnej, nośnej w miejscu zaistniałej awarii. Lektura tego punktu prowadzi do wniosku, że jest to opis uszkodzeń jakie nastąpiły w wyniku zawalenia się części budynku położonego przy ul Ż. [...] w R. oraz opis skutków tego zawalenia dla budynków położonych przy ul. Ż. [...] i [...]. Żadnego zakresu robót koniecznych do wykonania punkt ten nie zawiera. Trudno więc wydać decyzję nakładającą na właścicieli obowiązki w oparciu o tak sformułowany zapis. Nawet gdyby przyjąć, że opinia ta w bardzo ogólny sposób wskazuje na istnienie niestabilnych ścian strychowych to w żadnym razie nie sposób ustalić precyzyjnie, o które ściany chodzi. Jak wspomniano wcześniej tylko jasno i czytelnie określone obowiązki mogą stanowić podstawę skutecznej egzekucji.

W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie organy nie ustaliły też w sposób nie budzący wątpliwości czy wszystkie określone w decyzji roboty miały dotyczyć części wspólnych. W szczególności dotyczy to elementów umieszczonych powyżej dachu budynku przy ul. Ż. [...]. Analiza dokumentacji fotograficznej może skłaniać do wniosku, że części te należą wyłącznie do budynku przy ul. Ż. [...].

Zasadnym jest także zarzut wskazujący na konieczność prowadzenia postępowania w przedmiocie stanu technicznego budynku położonego w R. przy ul. Ż. [...].

Z tych też względów, Sąd biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 lit.c) w związku z art. 152 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku.

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a., jak w punkcie 3 wyroku.