Wyrok NSA, sygn. akt II SA 1017/98
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1998-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Powołane przepisy: article: art. 74 ust. 2
journal: Dz.U. 1997 nr 98 poz. 602
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
article: art. 97 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./, która weszła w życie 1 stycznia 1998 r., przewiduje czasową rejestrację pojazdów na okres nie przekraczający 30 dni, wyjątkowo przedłużony o dalsze 14 dni w przypadkach ściśle określonych w art. 74 ust. 2. Nie ma możliwości przedłużenia czasowej rejestracji do czasu wyjaśnienia sprawy związanej z właścicielami pojazdu przed nabyciem go przez skarżącego.

TEZY

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./, która weszła w życie 1 stycznia 1998 r., przewiduje czasową rejestrację pojazdów na okres nie przekraczający 30 dni, wyjątkowo przedłużony o dalsze 14 dni w przypadkach ściśle określonych w art. 74 ust. 2. Nie ma możliwości przedłużenia czasowej rejestracji do czasu wyjaśnienia sprawy związanej z właścicielami pojazdu przed nabyciem go przez skarżącego.


UZASADNIENIE

Samochód osobowy Renoult Chamade 1,9D, rok złożenia 1996 posiada dowód rejestracyjny na nazwisko Krzysztof W. i Tomasz W. wydany przez Urząd Miejski w S.

Z akt sprawy wynika, że samochód został sprzedany /na podstawie umowy kupna-sprzedaży z 27 grudnia 1996 r. zgłoszonej w Urzędzie Skarbowym w Ż. w dniu 10 stycznia 1997 r./ przez Krzysztofa i Tomasza W. dla Huberta R.

Z kolei Hubert R. sprzedał wskazany wyżej samochód-składak Leszkowi G. /za pośrednictwem auto-komisu A. w W./ umową kupna-sprzedaży z dnia 7 marca 1998 r. zarejestrowaną w Urzędzie Skarbowym w W. dniu 9 marca 1998 r.

Wykazany samochód został w dniu 11 marca 1998 r. zarejestrowany przez Burmistrza Gminy W. pod numerem warunkowo na okres 30 dni, na nazwisko Leszka G. na podstawie wskazanych wyżej dokumentów - dowodów własności pojazdu oraz dowodu rejestracyjnego na nazwisko Krzysztof W. i Tomasz W. wydanego przez Urząd Miejski w S. Burmistrz Gminy W. powiadomił o przerejestrowaniu Wydział Komunikacji Urzędu Miejskiego w S., który poinformował, że w dniu 30 stycznia 1997 r. została do Urzędu zgłoszona /kopia umowy kupna-sprzedaży/ sprzedaż wskazanego samochodu przez Krzysztofa i Tomasza W. Bogusławowi B.

Powyższą informację, że sprzedaż zgłoszono na inną osobę, niż poprzedni właściciel pojazdu w dokumentach przedstawionych do zarejestrowania pojazdu u Burmistrza Gminy W. przekazano zainteresowanemu Leszkowi G., który w dniu 9 kwietnia 1998 r. zobowiązał się do wyjaśnienia sprawy w ciągu 14 dni.

W dniu 24 kwietnia 1998 r. Burmistrz Gminy W. zwrócił się ponownie do Wydziału Komunikacji Urzędu Miejskiego w S. o potwierdzenie danych o zgłoszonych właścicielach pojazdu i uzyskał potwierdzenie wcześniejszej informacji o zgłoszeniu sprzedaży na rzecz innej osoby, niż wynika to z dokumentów złożonych celem zarejestrowania pojazdu w Urzędzie Gminy W.

Wobec podejrzenia, że przedstawiona do rejestracji umowa pośrednia kupna-sprzedaży z 27 grudnia 1996 r. została sfałszowana Burmistrz Gminy W. skierował sprawę do Prokuratury Rejonowej W.

Burmistrz Gminy W. w postanowieniem z dnia 30 kwietnia 1998 r. na podstawie art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie rejestracji samochodu osobowego marki Renoult Chamade 1,9D, rok złożenia 1996 numer rejestracyjny na nazwisko Leszek G.

Leszek G. złożył zażalenie na postanowienie Burmistrza Gminy W. z dnia 30 kwietnia 1998 r. do Wojewody. Podniósł, że "samochód nabył legalnie i uiścił wszelkie niezbędne opłaty". Prawdopodobnie doszło do sfałszowania umowy pośredniej, z którą on jednak nie ma nic wspólnego. Nie może korzystać z samochodu, który jest mu niezbędny zarówno do pracy zawodowej, jak i w życiu osobistym.

Wojewoda postanowieniem z dnia 3 czerwca 1998 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Burmistrza Gminy W. z dnia 30 kwietnia 1998 r. W uzasadnieniu między innymi zwrócono uwagę, że zachodzi uzasadnione podejrzenie, że sprzedawca nie był osobą, za którą się podawał i w sprawie prowadzone jest dochodzenie prokuratorskie. Do czasu więc zakończenia postępowania zachodzi przeszkoda do wydania decyzji w sprawie rejestracji, określona w art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa. Dopiero po zakończeniu tego postępowania będzie można ocenić, czy sprzedawca pojazdu był jego prawowitym właścicielem. Nie ma tu żadnego znaczenia dobra wiara nabywcy pojazdu przy zakupie samochodu niewiadomego pochodzenia.

Leszek G. zaskarżył postanowienie Wojewody do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się, albo wydania mu stałego dowodu rejestracyjnego albo tymczasowego dowodu rejestracyjnego ważnego do czasu wyjaśnienia sprawy.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./, która weszła w życie 1 stycznia 1998 r., przewiduje czasową rejestrację pojazdów na okres nie przekraczający 30 dni, wyjątkowo przedłużony o dalsze 14 dni w przypadkach ściśle określonych w art. 74 ust. 2. Nie ma możliwości przedłużenia czasowej rejestracji do czasu wyjaśnienia sprawy związanej z właścicielami pojazdu przed nabyciem go przez skarżącego.

Skarżący nie przedstawił dokumentów pozwalających bez wątpliwości ustalić prawo własności pojazdu, w sytuacji gdy dowód własności pojazdu jest niezgodny z ostatnim dowodem rejestracyjnym /par. 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 kwietnia 1993 r. w sprawie rejestracji, ewidencji i oznaczania pojazdów/. Z akt sprawy wynika, że zachodzi uzasadnione podejrzenie, że sprzedawca nie był osobą, za którą się podawał i w sprawie prowadzone jest dochodzenie prokuratorskie. Do czasu więc wyjaśnienia kwestii własnościowych zachodzi przeszkoda do wydania decyzji w sprawie rejestracji, stąd istnieje przesłanka do zawieszenia postępowania w sprawie.

Sąd nie stwierdził naruszenia prawa przez zaskarżone postanowienie i dlatego na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA skargę oddalił.