Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1197/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji

SENTENCJA

Dnia 20 stycznia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firma A w K. na decyzję Wojewody z dnia 19 sierpnia 2021 roku, znak: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz strony skarżącej Firma A w K. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. decyzją z 30 maja 2018 r. znak: [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, dla inwestora Firma A, dla inwestycji pn.: Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi: wod.-kan., gazu, c.o., wentylacji i energii elektrycznej oraz odcinki zewnętrznych instalacji wod.-kan., co (wiz) i rozbiórką muru granicznego na dz. nr [...], [...] obr [...] ewid. Ś. przy ul. [...] w K. (dalej: inwestycja).

W uzasadnieniu decyzji wskazano na istnienie, w ścianie granicznej istniejącego na sąsiedniej działce budynku oficynowego, okien doświetlających cztery pomieszczenia, tj. dwa pokoje mieszkalne i dwie kuchnie. Zgodnie z przepisami, wszystkie te pomieszczenia winny mieć zapewnione naturalne oświetlenie, ponieważ są to pomieszczenia przeznaczone na stały pobyt ludzi. Pokoje mają okna w innej ścianie, natomiast kuchnie doświetlane są wyłącznie oknami i w wyniku realizacji projektowanej inwestycji byłyby całkowicie zasłonięte. Organ wskazał także na niezgodność nowego obiektu z warunkami zawartymi w art. 5 ust. 1 pkt 3 Pb. Ściana istniejącej oficyny na wysokości parteru jest w granicy działki. Powyżej jej grubość się zmniejsza, tworząc uskoki co skutkuje odsunięciem od pionowej płaszczyzny wyznaczonej przez linię granicy działki. Budowa nowej kamienicy w granicy działki, na styku ze ścianą istniejącej oficyny w poziomie parteru, spowoduje powstanie szczeliny pomiędzy ścianami, poszerzającej się wraz z wysokością budynków. Na obie te okoliczności wskazano w treści pkt 3 i 4 postanowienia z 6.03.2018 r., zmieniającego postanowienie z 3.02.2018 r., wydane na podstawie art. 35 ust. 3 Pb. Wobec postawionych w toku postępowania przed organem l instancji zarzutów, pełnomocnik inwestora wyjaśnił, że okna w ścianie granicznej zostały wykonane samowolnie, natomiast co do tworzącej się szczeliny pomiędzy ścianami wyjaśnił, że powstanie ona w przestrzeni działki sąsiedniej, nieobjętej zakresem inwestycji i wobec powyższego projekt nie może obejmować tego zakresu.

W odwołaniu [...] sp. z o.o., zarzuciła naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez nie zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy prowadzonej przez PINB, w sytuacji gdy w ocenie odwołującego, wynik sprawy ma bezpośrednie znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem stanowi zagadnienie wstępne. Stwierdzono, że w sposób nieuprawniony zastosowano do sprawy wymogi określone w § 13 oraz § 93 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej WT), poprzez zastosowanie w odniesieniu do projektu, gdy organ nie wiedział czy okna są legalne. Zarzucono nie zebranie wystarczającego materiału dowodowego (art. 77 § 1 kpa) w zakresie art. 5 ust 1 pkt 3 Pb i przyjęcie, że projektowany budynek nie spełnia warunków do utrzymania prawidłowego stanu technicznego poprzez powstanie, po realizacji budynku, szczeliny wymagającej oczyszczania, a także zarzucono trzykrotne przekroczenie terminu do rozstrzygnięcia sprawy bez jakiegokolwiek uzasadnienia.

Wojewoda decyzją z dnia 19 sierpnia 2021 z. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., Prawo budowlane (Dz. U. 2018.1202 ze zmianami), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podano, iż decyzją z 6.06.2020 r., znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku [...] sp. z o.o., Wojewoda orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej Stare Miasto w K., wydanej 18 maja 1967 r., znak: [...], w sprawie udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na wybiciu okien na nieruchomości administrowanej przez U. L., w K. przy ul. [...] nr [...]. Decyzją z 25.06.2021 r., znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Wojewody. Decyzją z 14.10.2019 r., nr [...].[...], znak: [...], Prezydent Miasta K. orzekł o umorzeniu postępowania, wszczętego na wniosek [...] sp. z o.o., w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 18 maja 1967 r. o pozwoleniu na budowę wymagającej zatwierdzenia projektu, wydanej przez Wydział Budownictwa Urbanistyki i Architektury, Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej Stare Miasto w K., w przedmiocie udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych w postaci wybicia okien na nieruchomości administrowanej przez U. L. w K. przy ul. [...] pod nr [...], znak sprawy: [...] Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda orzekł decyzją z 20.03.2020 r, znak: [...], o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji. Wobec decyzji wniesiony został sprzeciw, który po rozpoznaniu, został oddalony wyrokiem WSA w Krakowie z 8.06.2020 r., sygn akt II SA/Kr 434/20. Wyrok nie jest prawomocny.

Wg organu decyzja o pozwoleniu na wybicie okien w ścianie granicznej oficyny przy ul. [...] nie została wzruszona i obecnie pozostaje w obrocie prawnym. Nie ulega zatem wątpliwości, że okna istnieją, i że była wydana decyzja pozwolenia na ich budowę. Nie została wydana decyzja nakazująca ich zamurowanie. Wobec tego obecnie brak podstaw do twierdzenia, że właściciele lokali doświetlanych przez te okna nie mają prawa korzystać z tych okien. Niewątpliwie wybudowanie projektowanej inwestycji doprowadziłoby do ich zasłonięcia i uniemożliwiło doświetlenie pomieszczeń, które zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami prawa, powinny być doświetlone naturalnym światłem słonecznym.

Co do drugiego argumentu, wskazanego w treści decyzji organu l instancji, uzasadniającego decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, organ odwoławczy wyjaśnił, że w art. 5 Pb, zawarty jest zapis nakazujący projektować, użytkować i budować obiekty budowlane w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając między innymi możliwość utrzymania właściwego stanu technicznego, ochronę obiektów wpisanych do rejestru zabytków oraz obiektów objętych ochroną konserwatorska a także poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Istotne jest także zapewnienie bezpieczeństwa konstrukcji obiektów bezpośrednio sąsiadujących z projektowaną inwestycją, na co zwraca uwagę § 204 ust. 5 WT - wzniesienie budynku w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu budowlanego nie może powodować zagrożeń dla bezpieczeństwa użytkowników tego obiektu lub obniżenia jego przydatności do użytkowania. W razie zrealizowania projektowanej inwestycji według przedłożonego do zatwierdzenia projektu budowlanego, uskoki spowodowałyby powstanie szczeliny, poszerzającej się ku górze, o takiej szerokości, że swobodnie mogłyby tam wpadać liście i śnieg, a ich zaleganie powodowałoby zawilgocenie ścian budynków. Taki stan wywołałby obniżenie przydatności do użytkowania oficyny istniejącej, co jest niedopuszczalne w związku z treścią cytowanego przepisu. Z uwagi na schodkowy układ ściany budynku istniejącego, występuje brak możliwości takiego usytuowania ściany projektowanego budynku, aby na całej swojej wysokości stykała się ze ścianą oficyny istniejącej. Istnieją techniczne możliwości zabezpieczenia szczeliny pomiędzy ścianami, lecz dla jego wykonania niezbędna jest zgoda właściciela nieruchomości sąsiedniej, bowiem zabezpieczenie to musiałoby być wykonane także na działce sąsiadującej z inwestycją. Długość tej szczeliny wynosić by miała ok 7,6 m a jej szerokość kilkanaście centymetrów. Sugerowane w odwołaniu możliwości wykorzystania odkurzaczy przemysłowych nie może być uwzględnione z uwagi na fakt, że nie stanowi to zabezpieczenia przed zanieczyszczeniem szczeliny a jedynie doraźną możliwość usunięcia zalegających śmieci.

Projektant nie pokazał na rysunkach projektu szczeliny pomiędzy ścianami sąsiadujących ze sobą oficyn - projektowanej i istniejącej, co niewątpliwie świadczy o braku staranności w jego opracowaniu. Nie wykonanie choć jednego z prawidłowo uchybień projektu, daje podstawę do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, o czym inwestor był poinformowany. Z akt sprawy wyraka, a w szczególności z udzielonej pismem z 4.04.2018 r. odpowiedzi pełnomocnika inwestora, że oczekiwane przez organ l instancji żądania przedłożenia analizy wykazującej spełnienie przepisów zawartych w § 13 i 60 WT (pkt 3) i wykazanie, w jaki sposób spełniono warunki zapewniające możliwość utrzymania właściwego stanu technicznego obiektu sąsiedniego (pkt 4), nie zostały uzupełnione. Taki stan w pełni uzasadnia odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Odpowiadając na pozostałe argumenty odwołania, podano że:

- co do nie zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy prowadzonej przez PINB, w sprawie samowolnego wykonania okien w ścianie granicznej oficyny sąsiedniej, w sytuacji gdy okna bezspornie istnieją, nie ma znaczenia czy ich istnienie jest legalne. Prowadzenie postępowania w sprawie nakazu ich zamurowania mogłoby ewentualnie stanowić podstawę do zawieszenia postępowania w sprawie analizowanego pozwolenia na budowę. Jak wskazuje dalszy tok postępowania prowadzonego przez PINB, postępowanie zostało umorzone, zatem gdyby nawet zostało wówczas zawieszone, wynik postępowania PINB nie miałby wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie pozwolenia na budowę analizowanej inwestycji;

- co do zarzutu nieuprawnionego zastosowania do sprawy wymogów określonych w § 13 oraz § 93 WT, poprzez zastosowanie w odniesieniu do projektu, gdy organ nie wiedział czy okna są legalne, w § 13 WT mowa o naturalnym oświetleniu pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi (powyżej 2 godzin przebywania tych samych osób), którymi z całą pewnością są kuchnie w lokalach mieszkalnych. Skoro zatem takie okna istnieją należy zapewnić im wymagane oświetlenie. Natomiast § 93 WT określa warunki projektowania, budowy i przebudowy budynków i odnosi się do wymaganych warunków oświetlenia kuchni. Jednak zakres projektu przedłożonego do zatwierdzenia

nie dotyczy projektowania ani przebudowy oficyny, w której znajdują się kuchnie z oknami w ścianie granicznej, a zatem regulacje ww. przepisu nie mają zastosowania;

- co do zarzutu trzykrotnego przekroczenia terminu do rozstrzygnięcia sprawy bez jakiegokolwiek uzasadnienia, tego typu naruszenia prawa nie mają, żadnego wpływu na rozstrzygnięcie w postępowaniu odwoławczym.

Na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę złożyła Firma A zarzucając naruszenie:

- art. 5 ust. 1 pkt 3 Pb przez jego błędną wykładnię i w efekcie przyjęcie, że powstanie "szczeliny" między budynkami stanowi przeszkodę w wydaniu pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji, podczas gdy zgodnie z zasadami wiedzy technicznej istnieje możliwość zapewnienia: utrzymania właściwego stanu technicznego nieruchomości Skarżącego po powstaniu rzeczonej "szczeliny":

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. przez pominięcie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki, z 29 stycznia 2020 r. nr [...], znak sprawy: [...] którą nałożono na Wspólnotę Mieszkaniową budynku przy ul. [...] obowiązek doprowadzenia zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem poprzez zamurowanie cegłą pełną grubości minimum 25 cm 2 otworów okiennych na II kondygnacji i 2 otworów okiennych na III kondygnacji, znajdujących się w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami-oficynie, zlokalizowanego przy ul. [...] w K., podczas gdy z urzędu powinien stwierdzić wydanie ww. decyzji w przedmiocie nakazania zamurowania okien w budynku przy ul. [...] w K.:

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a przez ustalenie stanu faktycznego w oderwaniu od zgodności z prawem stanu faktycznego, tj. badania doświetlenia w pomieszczeniach w nieruchomości przy ul. [...] w K., które stanowią samowolę budowlaną i wobec tego Organ nie powinien sankcjonować takich działań przez przyznawanie ochrony "działaniom faktycznym", które są niezgodne z wymogami prawa budowlanego i wymogami ochrony konserwatorskiej:

- art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przez niezawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy prowadzonej przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego - Powiat Grodzki, znaku sprawy: [...], w sytuacji kiedy wynik ww. sprawy prowadzonej przez ma bezpośrednie znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem stanowi dla niej zagadnienie wstępne, które determinuje ostateczny kształt decyzji;

- art. 7, 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. przez wskazanie przez Organ w uzasadnieniu decyzji arbitralnych stwierdzeń i argumentów o tak dużym ładunku ogólnikowości, że nie jest możliwe rzetelne ich zweryfikowanie, w tym m.in.. (1) brak określenia w jaki sposób nastąpić miałoby nastąpić "obniżenie przydatności do użytkowania" (s. 4 decyzji) budynku sąsiedniego w przypadku powstania "uskoku" w ścianie szczytowej w ww. budynku oraz (2) wskazanie przez Organ, że wykorzystanie odkurzaczy przemysłowych lub mat grzewczych nie stanowi zabezpieczenia "szczeliny", podczas gdy uzasadnienie decyzji Organu powinno wskazywać jednoznacznie z jakich powodów stawiane inwestycji wymogi nie zostały spełnione, wobec czego nie wydano decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę;

- art. 61 § 1 k.p.a. w zw. z art. 147 k.p.a. w zw. z art. 81 ust. 1 pkt 1 Pb przez niewykonanie przez Organ podstawowych obowiązków w ramach nadzoru i kontroli nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, w szczególności niewszczęcie z urzędu postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania o udzielenie pozwolenia na roboty budowlane w postaci wybicia dwóch otworów okiennych w nieruchomości przy ul. [...] w K. pomimo niezasięgnięcia w ww. postępowaniu opinii Miejskiego Konserwatora Zabytków, podczas gdy podstawowym obowiązkiem organu jest nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, w tym nad zgodnością wykonanych robót budowlanych, co obligowało organ do wszczęcia postępowania w tym przedmiocie.

Wniesiono o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r., poz. 491 ze zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Do dnia dzisiejszego stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.; dalej: ustawa o COVID), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r., poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3).

W niniejszej sprawie Przewodniczący II Wydziału WSA w Krakowie, zarządzeniem, wyznaczył na dzień 20 stycznia 2022r. posiedzenie niejawne Sądu w składzie trzech sędziów. Z tych względów Sąd rozpoznał na podstawie cytowanego powyżej art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o COVID sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 27, dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Zarzuty skargi zasługują na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 Pb, obiekt budowlany należy projektować i budować zapewniając możliwość utrzymania właściwego stanu technicznego. Skarżone organy błędnie oceniły charakter spornej szczeliny (bliskości ścian) między budynkiem na nieruchomości przy ul. [...] oraz projektowanym budynkiem przy ul. [...]. Brak jest podstaw aby twierdzić, iż zgodnie z wiedzą techniczną nie istnieją możliwości utrzymania właściwego stanu technicznego obiektu budowlanego, pomimo tejże bliskości ścian. Przy obecnej technice budowlanej oraz współczesnych urządzeniach podkreślana przez organy kwestia konieczności zapewnienie odprowadzenia wody, śniegu i liści ze szczeliny nie może mieć uzasadnienia. Słuszna jest przy tym argumentacja skargi odnosząca się do sąsiednich w stosunku do inwestycji kamienic (np.: [...]) ze sposobem odprowadzania wody śniegu i liści na ścianę boczną sąsiedniej kamienicy jako kwestią wykonalną. Stąd nie mogło być to podstawą do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji strony skarżącej z ww. przyczyny. Stąd doszło do naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 3 pb w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. z powodu błędnej oceny w/w przesłanki odmowy wydania decyzji.

Zatem jedyną prawną przeszkodą mogła być kwestia wybicia otworów okiennych w nieruchomości przy ul. [...] w K.. Jednak co do tychże okien i ich legalności nadal trwa postępowanie, które nadal nie zostało prawomocnie zakończone, czego skarżone organy nie uwzględniły przy wydawaniu spornej decyzji. W szczególności pominięta została decyzja PINB nr [...] z 29 stycznia 2020 r. [...] mocą której nałożono na Wspólnotę Mieszkaniową budynku przy ul. [...] obowiązek doprowadzenia zrealizowanych robót budowlanych polegających na wykonaniu 4 otworów okiennych w ścianie szczytowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z usługami - oficynie, zlokalizowanym na działce nr [...], obr. [...] ewidencyjna Ś., przy ul. [...] w K., bezpośrednio graniczącej z działką nr [...], obr. [...] jednostka ewidencyjna Ś. w K., do stanu zgodności z prawem poprzez zamurowanie cegłą pełną grubości minimum 25 cm, 2 otworów okiennych na II kondygnacji i 2 otworów okiennych na III kondygnacji, znajdujących się w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami - oficynie, zlokalizowanego na działce nr [...], obr. [...], jednostka ewidencyjna Ś., przy ul. [...] w K. - od strony działki nr [...], obr[...] jednostka ewidencyjna Ś. w K., w taki sposób, aby powierzchnia zamurowywana została zlicowana z powierzchnią ściany, w której wykonane są przedmiotowe otwory okienne (k. 16 akt sądowych). Z kontrolowanych akt administracyjnych nie wynika czy organy oceniły skutki powyższej decyzji tj. czy sprawa w zakresie jakiej została ona wydana jest ostatecznie zakończona w zakresie okien. Organy zatem nie ustaliły czy wybite otwory okienne w nieruchomości przy ul. [...] w K. zostały wykonane w sposób zgodny z prawem. Dlatego w sprawie konieczne jest do czasu prawomocnego zakończenia sprawy w/w okien (ich legalności i ewentualnej konieczności zamurowania jak w w/w decyzji PINB nr [...] z 29 stycznia 2020 r., zawieszenie postępowania w zakresie pozwolenia na budowę. Nie zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy prowadzonej przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego - Powiat Grodzki, w sytuacji kiedy wynik sprawy prowadzonej przez PINB ma bezpośrednie znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, doprowadził do wydania wadliwej decyzji w niniejszym postępowaniu. Postępowanie administracyjne nie może zostać prawidłowo rozstrzygnięte bez uprzedniego rozstrzygnięcia ww. sprawy przez PINB. W konsekwencji organ był zobowiązany na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. z urzędu zawiesić prowadzone postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę, skoro wydanie tego pozwolenia uwarunkował okolicznością, iż wybudowanie projektowanej inwestycji doprowadziłoby do zasłonięcia tychże okien i uniemożliwienia doświetlenia pomieszczeń, które zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami prawa, powinny być doświetlone naturalnym światłem słonecznym. Z powodu powyższego naruszono art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze uchylono zaskarżoną decyzję ora poprzedzającą ją decyzje organu I instancji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w zw. z art. 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w/w ustawy, zasądzając na rzecz strony skarżącej kwotę 500 zł, na która składają się zwrotu wpisu uiszczonego od skargi.