Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 739/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 11 ust. 1 i 5
journal: Dz.U. 2006 nr 157 poz 1119
law: Ustawa z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym
article: art. 96 ust. 1 pkt 2, art. 56 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, art. 2 pkt 1, art. 57
journal: Dz.U. 2005 nr 184 poz 1539
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu  oraz o spółkach publicznych
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi S. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie w terminie obowiązków informacyjnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. Komisja Nadzoru Finansowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 3 kpa, w związku z art. 11 ust. 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1149 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku S. S.A. z siedzibą w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, uchyliła decyzję własną z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie nałożenia na spółkę S. S.A. kary pieniężnej w wysokości 40 000 zł oraz na podstawie oraz art. 96 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 185, poz. 1439 ze zm.) nałożyła karę pieniężną w wysokości 30 000 zł wobec stwierdzenia, iż w/w spółka

-nie wykonała w terminie obowiązku informacyjnego wynikającego z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy o ofercie w zw. z § 38 ust. 1 pkt 1 i § 100 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz, warunków uznawania za równoważne. informacji wymaganych przepisami prawa państwa nie będącego państwem członkowskim (Dz. U. Nr 33, poz. 259 ze zm.), poprzez nieprzekazanie informacji zawartych w ogłoszeniu o Walnym Zgromadzeniu spółki S. S.A. z siedzibą w W., co najmniej na 26 dni prze terminem walnego zgromadzenia zwołanego na dzień 22 czerwca 2010 r.

-nie wykonała w terminie obowiązku informacyjnego wynikającego z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy o ofercie w zw. z § 38 ust. 1 pkt 3 i § 100, ust. 5 Rozporządzenia poprzez nieprzekazanie treści projektów uchwał, które miały być przedmiotem obrad walnego Zgromadzenia spółki S. S.A. z siedzibą w W., co najmniej na 26 dni przed terminem walnego zgromadzenia zwołanego na dzień 22 czerwca 2010 roku,

- nie wykonała w terminie obowiązku informacyjnego wynikającego z art. 56 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy o ofercie poprzez nieprzekazanie informacji poufnej o podjęciu przez Zarząd spółki S. S.A. z siedzibą w W. w dniu 26 maja 2010 r. decyzji o rekomendowaniu walnemu zgromadzeniu wypłaty akcjonariuszom dywidendy z zysku za 2009 rok.

W uzasadnieniu swojego stanowiska Komisja wskazała, iż dokonując ponownej analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie ustaliła tożsamy z ustalonym w pierwszej instancji stan faktyczny. Stwierdziła, iż w dniu 26 maja 2010 r. w godzinach 10:00-12:00 odbyło się posiedzenie Zarządu Spółki na którym Zarząd podjął uchwałę o zwołaniu Walnego Zgromadzenia w dniu 22 czerwca 2010 r., zatwierdził porządek obrad WZ oraz podjął decyzję o rekomendowaniu WZ wypłaty dywidendy z zysku Spółki za 2009 r. Jednym z punktów porządku obrad zaplanowanego WZ, zatwierdzonego ww. uchwałą, było podjęcie uchwały o podziale zysku za rok obrotowy 2009 r.

W dniu 27 maja 2010 r. o godzinie 19:15 Spółka przekazała do publicznej wiadomości raport bieżący nr [...], informujący o zwołaniu na dzień 22 czerwca 2010 r. WZ Spółki. Raport ten zawierał informacje wymagane dla ogłoszenia o WZ Spółki, dokonanym zgodnie z art. 402 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.). Do raportu załączono treść projektów uchwał, które miały być przedmiotem obrad WZ w dniu 22 czerwca 2010 roku.

Projekt uchwały nr 6, dotyczącej wykorzystania zysku za rok obrotowy 2009 przewidywał, iż z wypracowanego zysku w kwocie 899 703,73 zł kwota 701 366,40 zł przeznaczona zostanie do podziału akcjonariuszom, a pozostała część zysku w wysokości 198 337,33 zł powiększy kapitał zapasowy Spółki. W projekcie uchwały nr 6 jako dzień dywidendy wskazano dzień powzięcia uchwały o podziale zysku. W dniu 22 czerwca 2010 r. w siedzibie Spółki obyło się WZ akcjonariuszy Spółki.

Przedstawiając stan prawny Komisja przytoczyła treść przepisów prawa materialnego tj. art. 56 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 56 ust. 2 pkt 1, art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie, art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, § 38 ust. 1 pkt 1i 3, § 100 ust. 3 i 5 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz, warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa nie będącego państwem członkowskim.

Komisja uznała iż Spółka dopuściła się naruszenia art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy o ofercie w zw. z § 38 ust. 1 pkt 1 i § 100 ust. 3 Rozporządzenia, gdyż nie przekazała do publicznej wiadomości w wymaganym terminie, tj. na 26 dni przed planowanym posiedzeniem, informacji o zwołaniu WZ na dzień 22 czerwca 2010 r. Strona przekazała bowiem do publicznej wiadomości informację o terminie posiedzenia WZ raportem bieżącym nr [...] z dnia 27 maja 2010 r. (godz. 19.15), zaś WZ odbyło się w dniu 22 czerwca 2010 roku o godz. 17.

Zdaniem KNF wobec braku ustawy, orzeczenia sądu lub decyzji innego organu administracji publicznej albo czynności prawnej, które wskazywałyby na inny sposób obliczania terminu niż wynika to z przepisów kodeksu cywilnego, zastosowanie znajdą reguły określone w kc. co, w niniejszej sprawie oznacza, że bieg terminu rozpoczyna się w dniu 27 mają 2010 r-. tj. w pierwszym dniu po dniu zwołania WZ, który to dzień nie jest brany pod uwagę przy obliczaniu terminu. Upływ terminu 26 dni następuje zaś w dniu 22 czerwca 2010 o godzinie 24 00, tj. po zakończeniu obrad WZ.

Nadto Spółka naruszyła art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy o ofercie w zw. z § 38 ust. 1 pkt 3 i § 100 ust. 5 Rozporządzenia poprzez nieprzekazanie treści projektów uchwał, które miały być przedmiotem obrad WZ, co najmniej na 26 dni przed terminem WZ. Projekty uchwał na WZ w dniu 22 czerwca 2010 r. stanowiły załącznik do raportu bieżącego nr [...] z dnia 27 maja 2010 r., który został opublikowany na krócej niż 26 dni przed planowanym posiedzeniem WZ.

Zdaniem Komisji Spółka dopuściła się także naruszenia art. 56 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy o ofercie, gdyż nie wykonała w terminie obowiązku informacyjnego polegającego na przekazaniu informacji poufnej o podjęciu przez Zarząd Spółki w dniu 26 maja 2010 r. decyzji o rekomendowaniu WZ wypłaty akcjonariuszom dywidendy z zysku za 2009 rok, podjętej podczas posiedzenia, które odbyło się w dniu 26 maja 2010 r., w godzinach 10.00-12.00. Informacja o podjęciu ww. decyzji, mimo że nie została przekazana w drodze raportu bieżącego, to wynikała z projektu uchwały nr 6, będącej załącznikiem do opublikowanego w dniu 27 maja 2010 r. (godz. 19.15) raportu bieżącego nr [...] i przewidującej wypłatę dywidendy.

KNF podkreśliła, iż nawet gdyby przyjąć, że Spółka nie była w stanie opublikować informacji poufnej po zakończeniu posiedzenia Zarządu, to uchybiła również obowiązkowi publikacji tejże informacji w terminie 24 godzin od chwili jej powzięcia albowiem posiedzenie Zarządu zakończyło się dnia 26 maja 2010 r. o godzinie 12.00, podczas gdy raport bieżący z informacją o zwołaniu WZ oraz projektem uchwały nr 6 został wprowadzony do systemu ESPI w dniu 27 maja 2010 r. o godz. 19.15.

Zdaniem Komisji informacja o rekomendowaniu WZ wypłaty dywidendy podlegała zaliczeniu do kategorii informacji poufnych, gdyż spełniała przesłanki określone w art. 154 ustawy o obrocie.

Komisja podzieliła podniesiony we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zarzut dotyczący nieuwzględnienia przy ustalaniu wymiaru kary pieniężnej wszystkich okoliczności, w tym wpływających na jej zmniejszenie i z tego powodu uchyliła decyzję i dokonała ponownego ustalenia wymiaru kary pieniężnej.

W dalszej części uzasadnienia Komisja szczegółowo odniosła się do pozostałych zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy uznając je za bezzasadne.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. S.A. zwana dalej skarżącą, wniosła o uchylenie decyzji w zaskarżonej części tj. w punkcie II i zasądzenie koszów postępowania.

Podniosła zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego tj.

- § 100 ust. 3 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2009 roku w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim w zw. z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a) ustawy o ofercie oraz art. 402 (1) k.s.h. w zw. z art. 402(2) k.s.h. w zw. z art. 111 § 2 i 115 k.c. poprzez ich wadliwe zastosowanie, polegające na uznaniu, iż dniem zaistnienia zdarzenia, który nie jest uwzględniany przy obliczaniu terminu jest dzień przekazania informacji, podczas gdy dniem tym był dzień odbycia walnego zgromadzenia, a w konsekwencji naruszenie § 100 ust. 3 i 5 rozporządzenia w zw. z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a) ustawy o ofercie i art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie poprzez ustalenie w zw. z art. 402 (1) k.s.h. w zw. z art. 402(2) k.s.h., poprzez uznanie, iż Spółka nie dopełniła obowiązków informacyjnych opisanych w ww. przepisach oraz wymierzenie na tej podstawie kary administracyjnej

- art. 96 ust. 1 pkt 1) ustawy o ofercie, poprzez błędne uznanie, że przepis ten wyklucza możliwość odstąpienia od wymierzenia kary oraz że w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia wskazanego w przepisie organ obowiązany jest do wymierzenia jednej z kar zawartych w katalogu kar powołanych w przepisie, podczas gdy treść przepisu, w szczególności sformułowanie "Komisja może wydać decyzje", nie zaś "Komisja wydaje decyzje", wskazuje w ocenie Spółki, na dopuszczalność odstąpienia od wymierzenia kary, w granicach uznania administracyjnego, jeśli jak w niniejszym przypadku, nawet wymierzenie najniższej z kar opisanych w przepisie byłoby nieproporcjonalne do wagi uchybienia oraz jego rzeczywistych negatywnych następstw, a okoliczności sprawy (w szczególności uprzednia niekaralność Spółki) oraz postawa organów Spółki w toku postępowania wskazują, że wymierzenie kary nie jest konieczne dla osiągnięcia celów postępowania, w tym w szczególności celu prewencyjnego; względnie naruszenie art. 96 ust. 1 pkt 1) poprzez wymierzenie kary nadmiernie dolegliwej wobec braku dostatecznego uwzględnienia wyżej powołanych w treści niniejszego zarzutu okoliczności przemawiających za złagodzeniem kary

oraz naruszenia przepisów postępowania tj.

- art. 7 i 77 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy i wszechstronnego zbadania zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, poprzez dokonanie wadliwych ustaleń co do uchybienia przez Spółkę obowiązkom informacyjnym, podczas gdy okoliczności stanu faktycznego wskazują, iż uchybienie w tym zakresie nie miało miejsca, wszak Spółka dochowała terminów publikacji ogłoszeń wskazanych w powołanych w decyzji przepisach

-art. 7 i 77 oraz 107 k.p.a. poprzez niedostateczne rozważenie istotnych okoliczności mających wpływ na treść rozstrzygnięcia w zakresie wysokości kary, a mianowicie rozmiaru rzeczywistych negatywnych następstw zarzucanego uchybienia, stopnia naruszenia przepisów przemawiających za odstąpieniem od jej wymierzania, w tym w szczególności stopniu zarzucanego opóźnienia w przekazywaniu informacji, które wyniosło zaledwie kilka godzin, postawy członków organu Spółki, w toku postępowania administracyjnego, brak uprzedniego karania Spółki przez organ za podobny czyn, a w konsekwencji wymierzenia kary z przekroczeniem zakresu uznania administracyjnego, tj. kary nieproporcjonalnej do stopnia uchybienia

-art. 7 k.p.a. poprzez naruszenie ram swobodnej oceny i wykroczenie poza granice uznania administracyjnego, a także naruszenie art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz wynikającej z tego przepisu zasady proporcjonalności, poprzez uznanie, iż karą adekwatną, proporcjonalną do popełnionych uchybień jest kara pieniężna w wysokości 30.000 złotych, podczas gdy waga i stopień uchybień był znikomy.

W obszernym uzasadnieniu skargi skarżąca przypomniała przebieg postępowania w sprawie. Stwierdziła m.in., iż prawidłowe ustalenia faktyczne organu nadzoru doprowadziły do wadliwych ustaleń, co do rzekomego naruszenia przez Spółkę art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie w zw. z § 38 ust. 1 pkt 3 i § 100 ust. 3 i 5 rozporządzenia. W ocenie skarżącej przyczyną wadliwości rozstrzygnięcia organu było nieprawidłowe zastosowanie przepisów kodeksu cywilnego, w zakresie sposobu obliczania terminów poprzez uznanie iż początkiem biegu 26- dniowego terminu, oznaczonego w rozporządzeniu jest dzień przekazania wskazanego w nim raportu bieżącego. Zdaniem skarżącej zarówno termin określony w § 100 ust. 3 i ust. 5 rozporządzenia, jak i termin określony w art. 402 (2) k.s.h. są tzw. terminami naliczanymi wstecz, co oznacza, iż zdarzeniem, od którego rozpoczyna się naliczanie terminu jest dzień odbycia walnego zgromadzenia i tego właśnie dnia zgodnie z dyspozycją art. 111 § 2 k.c. nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu. Ostatnim dniem terminu naliczanego wstecz był zatem dzień 27 maja 2010 roku. Zgodnie z art. 111 § 1 k.c. "Termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia". Z powyższego wynika, iż 26-dniowy termin określony w ww. przepisach prawa będzie zachowany, jeśli ogłoszenie, czy też przekazanie informacji bieżącej w zakresie informacji zawartych w ogłoszeniu oraz przekazanie treści projektów uchwał nastąpi do godziny 24.00 dnia 27 maja 2010 roku (art. 115 k.c.). Mając na względzie powyższe uznać, w ocenie skarżącej należało, iż Spółka publikując raport o godzinie 19:15 w dniu 27 maja 2010 roku wykonała obowiązki informacyjne określone powołanymi w decyzji przepisami prawa w sposób należyty.

.Na poparcie swojej argumentacji skarżąca powołała się na stanowisko doktryny: tak: A. Herbet w: Kodeks spółek handlowych. Suplement do Tomów I-IV. Komentarz do nowelizacji prof. dr hab. Stanisław Sołtysiński, prof. dr hab. Andrzej Szajkowski, prof. dr hab. Andrzej Szumański, prof. dr hab. Janusz Szwaja, dr hab. Andrzej Herbet, dr Maciej Mataczyński, dr Monika Tarska, prof. dr hab. Robert Zawłocki, Rok wydania: 2010, Wydawnictwo: C.H.Beck i podkreśliła, iż nie podziela cytowanego w treści decyzji, poglądu prof. A. Kidyby, który to pogląd pozostaje w mniejszości.

Skarżąca wskazała, iż treść przepisu, z którego został wywiedziony zarzut, pozostaje nie do końca jednoznaczna i budzi uzasadnione wątpliwości, co do sposobu oznaczenia terminu, w którym ogłoszenie o zgromadzeniu, winno zostać upublicznione. Przy tak skonstruowanej treści normy prawnej, Spółka miała wszelkie podstawy do tego, aby uznać podanie informacji o zwołaniu walnego zgromadzenia oraz projektów uchwał w terminie do końca dnia 27 maja, za czyniące zadość wskazanej normie prawnej. Z uwagi na sankcyjny wymiar normy określonej w art. 96 ustawy, zdaniem skarżącej wszelkie wątpliwości interpretacyjne związane z treścią tegoż obowiązku, winny być rozstrzygane na korzyść podmiotu, któremu stawiany jest zarzut jego niedochowania.

Z najdalej idącej ostrożności, nawet gdyby przyjąć, iż termin na przekazanie informacji winien być obliczany w sposób określony w uzasadnieniu decyzji (co Spółka w całości kontestuje) skarżąca podniosła, iż rzekome uchybienie terminowi było nieznaczne i nie mogło spowodować zagrożenia dla uczestników obrotu, w szczególności, wbrew ustaleniom organu, uprawnienie akcjonariuszy do zapoznania się z informacjami w zakresie ogłoszenia wymaganego przez art. 402 (2) k.s.h. nie zostało naruszone. Nie sposób także uznać, iżby rzekome opóźnienie miało wpływ na prawidłowość zwołania walnego zgromadzenia, co w konsekwencji doprowadziło do uzyskania przez akcjonariuszy legitymacji procesowej do zaskarżania uchwał podjętych na zgromadzeniu.

Skarżąca szeroko wywodziła, że nawet gdyby podzielić stanowisko organu, co do zaistnienia opóźnienia w przekazaniu informacji, o której mowa w § 100 ust. 3 i 5 rozporządzenia, to powyższe opóźnienie nie przekraczało jednego dnia (zaś w rachunku dobowym nie przekraczało 2 godzin), i nie spowodowało, jak i nie mogło spowodować żadnych negatywnych następstw dla akcjonariuszy, czy też innych uczestników obrotu gospodarczego, jak i trwałości uchwał podjętych na zgromadzeniu.

Odnosząc się zaś do uchybienia opisanego w pkt II. 3 decyzji, skarżąca wywodziła, iż wymierzona za powyższe kara jest nadmiernie dolegliwa, zaś okoliczności sprawy przemawiają za odstąpieniem od jej wymierzenia .

W odpowiedzi na skargę Komisja Nadzoru Finansowego wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jak również decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

W działaniu organu rozstrzygającego w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

W myśl art. 56 ust.1 i 2 ustawy o ofercie Emitent papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym jest obowiązany, z zastrzeżeniem ust. 6, do równoczesnego przekazywania Komisji, spółce prowadzącej ten rynek oraz do publicznej wiadomości informacji poufnych, w rozumieniu art. 154 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi; obowiązek publikacji obejmuje również informacje bieżące i okresowe, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 60 ust. 2 - w przypadku emitentów papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynku oficjalnych notowań giełdowych w rozumieniu przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub na rynku regulowanym innego niż Rzeczpospolita Polska państwu członkowskiego.

Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1i 2, emitent jest obowiązany, z zastrzeżeniem art. 57 ust. 1, przekazać niezwłocznie po zajściu zdarzeń lub okoliczności, które uzasadniają ich przekazanie, lub po powzięciu o nich wiadomości, nie później jednak niż w terminie 24 godzin (art. 56 ust.2 pkt 1 w/w ustawy)

Zgodnie z art. 154 ustawy o obrocie, informacją poufną w rozumieniu ustawy jest - określona w sposób precyzyjny - informacja dotycząca, bezpośrednio lub pośrednio, jednego lub kilku emitentów instrumentów finansowych, jednego lub kilku instrumentów finansowych albo nabywania lub zbywania takich instrumentów, która nie została przekazana do publicznej wiadomości, a która po takim przekazaniu mogłaby w istotny sposób wpłynąć na cenę tych instrumentów finansowych lub na cenę powiązanych z nimi pochodnych instrumentów finansowych, przy czym dana informacja:

1) jest określona w sposób precyzyjny, wtedy gdy wskazuje na okoliczności lub zdarzenia, które wystąpiły lub których wystąpienia można zasadnie oczekiwać, a jej charakter w wystarczającym stopniu umożliwia dokonanie oceny potencjalnego wpływu tych okoliczności lub zdarzeń na cenę lub wartość instrumentów finansowych lub na cenę powiązanych z nimi pochodnych instrumentów finansowych;

2) mogłaby po przekazaniu do publicznej wiadomości w istotny sposób wpłynąć na cenę lub wartość instrumentów finansowych lub na cenę powiązanych z nimi pochodnych instrumentów finansowych, wtedy gdy mogłaby ona zostać wykorzystana przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych przez racjonalnie działającego inwestora;

1) w odniesieniu do osób zajmujących się wykonywaniem dyspozycji dotyczących instrumentów finansowych, ma charakter informacji poufnej, również wtedy gdy została przekazana tej osobie przez inwestora lub inną osobę mającą wiedzę o takich dyspozycjach, i dotyczy składanych przez inwestora dyspozycji nabycia lub zbycia instrumentów finansowych, przy spełnieniu przesłanek określonych w pkt 1 i 2.

Zgodnie z § 38 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, w przypadku emitenta będącego spółką akcyjną publiczną przekazaniu, w formie raportu bieżącego, podlegają dodatkowo informacje zawarte w ogłoszeniu o walnym zgromadzeniu spółki publicznej, dokonanym zgodnie z art. 402 2 ksh. Stosownie do § 100 ust. 3 Rozporządzenia, w ww. przypadku, raport bieżący przekazuje się co najmniej na 26 dni przed terminem odpowiednio walnego zgromadzenia albo zgromadzenia inwestorów.

Według § 38 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia, w przypadku emitenta będącego spółką akcyjną publiczną przekazaniu, w formie raportu bieżącego, podlegają dodatkowo: treść projektów uchwał oraz załączników do tych projektów, które mają być przedmiotem obrad walnego zgromadzenia, istotnych dla podejmowanych uchwał, które nie zostały uprzednio przekazane do publicznej wiadomości na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie. Jak stanowi § 100 ust. 5 Rozporządzenia, w ww. przypadku, raport bieżący przekazuje się co najmniej na 26 dni przed terminem walnego zgromadzenia.

Zgodnie z art. 4022 ksh, ogłoszenie o walnym zgromadzeniu spółki publicznej powinno zawierać co najmniej:

1) datę, godzinę i miejsce walnego zgromadzenia oraz szczegółowy porządek obrad,

2) precyzyjny opis procedur dotyczących uczestniczenia w walnym zgromadzeniu i wykonywania prawa głosu, w szczególności informacje o:

a) prawie akcjonariusza do żądania umieszczenia określonych spraw w porządku obrad walnego zgromadzenia,

b) prawie akcjonariusza do zgłaszania projektów uchwał dotyczących spraw wprowadzonych do porządku obrad walnego zgromadzenia lub spraw, które mają zostać wprowadzone do porządku obrad przed terminem walnego zgromadzenia,

c) prawie akcjonariusza do zgłaszania projektów uchwał dotyczących spraw wprowadzonych do porządku obrad podczas walnego zgromadzenia,

d) sposobie wykonywania prawa głosu przez pełnomocnika, w tym w szczególności o formularzach stosowanych podczas głosowania przez pełnomocnika, oraz sposobie zawiadamiania spółki przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej o ustanowieniu pełnomocnika,

e) możliwości i sposobie uczestniczenia w walnym zgromadzeniu przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej,

f) sposobie wypowiadania się w trakcie walnego zgromadzenia przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej,

g) sposobie wykonywania prawa głosu drogą korespondencyjną lub przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej,

3) dzień rejestracji uczestnictwa w walnym zgromadzeniu, o którym mowa w art. 4061,

4) informację, że prawo uczestniczenia w walnym zgromadzeniu mają tylko osoby będące akcjonariuszami spółki w dniu rejestracji uczestnictwa w walnym zgromadzeniu,

5) wskazanie, gdzie i w jaki sposób osoba uprawniona do uczestnictwa w walnym zgromadzeniu może uzyskać pełny tekst dokumentacji, która ma być przedstawiona walnemu zgromadzeniu, oraz projekty uchwał lub, jeżeli nie przewiduje się podejmowania uchwał, uwagi zarządu lub rady nadzorczej spółki, dotyczące spraw wprowadzonych do porządku obrad walnego zgromadzenia lub spraw, które mają zostać wprowadzone do porządku obrad przed terminem walnego zgromadzenia,

6) wskazanie adresu strony internetowej, na której będą udostępnione informacje dotyczące walnego zgromadzenia.

Jak wynika z akt sprawy w dniu 26 maja 2010 r. w godzinach 10:00-12:00 odbyło się posiedzenie Zarządu Spółki na którym Zarząd podjął uchwałę o zwołaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. Walnego Zgromadzenia (uchwała nr [...]). Przedmiotową uchwalą Zarząd zatwierdził porządek obrad WZ Na tym samym posiedzeniu Zarząd Spółki podjął decyzję o rekomendowaniu WZ wypłaty dywidendy z zysku Spółki za 2009 rok. Jednym z punktów porządku obrad zaplanowanego walnego zgromadzenia, zatwierdzonego ww. uchwałą, było podjęcie uchwały o podziale zysku za rok obrotowy 2009 r.

W dniu 27 maja 2010 roku. o godzinie 19:15 Spółka przekazała do publicznej wiadomości raport bieżący nr [...], informujący o zwołaniu na dzień 22 czerwca 2010 r. WZ Spółki. Przedmiotowy raport zawierał informacje wymagane dla ogłoszenia o WZ Spółki, dokonanym zgodnie z art. 402 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze. zm.). Do raportu bieżącego nr [...] załączono ponadto treść projektów uchwał, które miały być przedmiotem obrad WZ w dniu 22 czerwca 2010 roku.

W dniu 22 czerwca 2010 r. o godz. 17 w siedzibie Spółki obyło się Walne Zgromadzenie akcjonariuszy Spółki.

. Skarżąca w zasadzie nie podważa ustalonego przez organ stanu faktycznego, istotą sporu w niniejszej sprawie, odnośnie naruszeń wskazanych przez Komisję Nadzoru Finansowego w punkcie II 1 i 2 zaskarżonej decyzji, jest kwestia obliczenia terminu określonego w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2009 roku w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim.

Jak trafnie wskazał organ w myśl art. 110 Kodeksu cywilnego, jeżeli ustawa, orzeczenie sądu lub decyzja innego organu państwowego albo czynność prawna nie określają sposobu obliczania terminu, stosuje się przepisy poniższe- stosownie do art. 111 §1 i 2kc termin oznaczony w dniach kończy się z upływem tego dnia przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Początkiem terminu określonego w § 100 ust. 3 Rozporządzenia jest dzień przekazania raportu bieżącego nr [...] tj. 27 maja 2010r. Dzień ten, stosownie do art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego, nie jest zatem wliczany do biegu terminu, który upływa z końcem ostatniego dnia terminu, a więc o godzinie 24:00 dwudziestego szóstego dnia terminu. Termin ten powinien zakończyć jednocześnie bieg przed dniem wyznaczonego walnego zgromadzenia.

Zawarte w § 100 ust. 3 i 5 Rozporządzenia, sformułowanie "co najmniej na 26 dni przed" wskazuje, że ogłoszenie o zwołaniu walnego zgromadzenia wraz z treścią projektów uchwał powinno nastąpić najpóźniej na 26 dni przed zaplanowanym posiedzeniem. Oznacza to, że pomiędzy dniem publikacji ogłoszenia wraz z treścią projektów uchwał a terminem posiedzenia walnego zgromadzenia musi upłynąć pełne 26 dni, a więc ogłoszenie powinno nastąpić 27 dnia poprzedzającego dzień obrad walnego zgromadzenia. Początkiem terminu jest dzień przekazania ogłoszenia o walnym zgromadzeniu tj. dzień 27 maja 2010 roku, w którym został przekazany raport bieżący nr [...] . Dzień ten, stosownie do treści art. 111 § 2 kc nie podlega wliczeniu do biegu terminu W przedmiotowym stanie faktycznym termin 26 dni liczony od 27 maja 2010 r. upłynął 22 czerwca 2010 r. o godz. 24.00, a więc już po odbyciu walnego zgromadzenia. Od dnia przekazania do wiadomości publicznej ogłoszenia o walnym zgromadzeniu wraz z treścią projektów uchwał, do dnia obrad walnego zgromadzenia upłynęło zatem 25 dni.

W konsekwencji Sąd podzielił stanowisko organu, iż Spółka dopuściła się naruszenia

- art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy o ofercie w zw. z § 38 ust. 1 pkt 1 i § 100 ust. 3 Rozporządzenia, gdyż nie przekazała do publicznej wiadomości w wymaganym terminie, tj. na 26 dni przed planowanym posiedzeniem, informacji o zwołaniu Walnego Zgromadzenia,

- art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy o ofercie w zw. z § 38 ust. 1 pkt 3 i § 100 ust. 5 Rozporządzenia poprzez nieprzekazanie treści projektów uchwał, które miały być przedmiotem obrad WZ, co najmniej na 26 dni przed terminem WZ stanowiące załącznik do raportu bieżącego nr [...] z dnia 27 maja 2010 r.

- art. 56 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy o ofercie, gdyż nie wykonała terminie obowiązku informacyjnego polegającego na przekazaniu informacji poufnej o podjęciu przez Zarząd Spółki w dniu 26 maja 2010 r. decyzji o rekomendowaniu WZ wypłaty akcjonariuszom dywidendy z zysku za 2009 rok. Tego ustalenia organu skarżąca w zasadzie nie kwestionuje wskazując jedynie, iż zachodziły przesłanki do odstąpienia od wymierzenia kary.

Z uwagi na wskazane wyżej naruszenia organ miał prawo nałożyć karę pieniężną na podstawie art. 96 ust.1 ustawy o ofercie. Dla ustalenia czy zaistniała odpowiedzialność Spółki istotne jest bowiem stwierdzenie, że nastąpiło niedopuszczalne przepisami prawa opóźnienie w realizacji obowiązków informacyjnych. Rozmiar dokonanego naruszenia jest natomiast uwzględniany przez organ przy ustalaniu wymiaru kary.

Wskazany przepis art. 96 ust.1 stanowi, iż w przypadku gdy emitent nie wykonuje albo wykonuje nienależycie obowiązki, o których mowa w art. 56, Komisja może wydać decyzję o wykluczeniu, na czas określony lub bezterminowo, papierów wartościowych z obrotu na rynku regulowanym albo nałożyć, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację finansową podmiotu, na który kara jest nakładana, karę pieniężną do wysokości 1.000.000 zł, albo zastosować obie sankcje łącznie.

Nakładane na podstawie powyższego przepisu sankcje mają charakter represyjny, a ich celem jest dyscyplinowanie adresatów norm prawnych zagrożonych sankcją do przestrzegania obowiązującego prawa. Niewątpliwie dla osiągnięcia skuteczności przedmiotowe sankcje muszą powodować dolegliwość ale jednocześnie muszą być współmierne w stosunku do rodzaju naruszenia i nieuchronne. Zdaniem Sądu, decyzja w zakresie w jakim nałożono na stronę karę pieniężną w wysokości 30 000 złotych, stanowiącej około 4,55% osiągniętego zysku netto, nie narusza prawa. Organ działał w granicach prawa i uzasadnił wysokość wymierzonej kary wskazując przesłanki, którymi się kierował. Wymierzając ją w podanej wyżej wysokości, odwołał się do wyników finansowych skarżącej. Należy zaakcentować, że na gruncie rozpatrywanej sprawy nie wykazano, że wysokość nałożonej kary została ustalona przez organ dowolnie-skarżąca wyraziła jedynie przekonanie, iż organ winien odstąpić od jej wymierzenia.

Podkreślenia wymaga, iż przedmiotowa sankcja ma charakter prewencyjny. Celem bowiem unormowań ustawy o ofercie jest m.in. dostarczenie istotnych informacji uczestnikom obrotu na rynku kapitałowym, które zapewniają jego przejrzystość. Zasada transprentnosci stanowi natomiast podwalinę rynku kapitałowego, bez której nie mógłby on prawidłowo funkcjonować. W myśl tej zasady całość infrastruktury rynku kapitałowego służyć ma równemu dostępowi do informacji. Zasada ta jest kardynalna z tego powodu, że rynek kapitałowy jest szczególnie wrażliwy na informacje dotyczące instrumentów finansowych. Treść informacji wpływać może na aktualny i przyszły kurs rynkowy papierów wartościowych. Dlatego też informacja jest jednym z najważniejszych aspektów rynku, wymagającym regulacji i nadzoru ze strony organów państwa (v. Prawo papierów wartościowych pod red. prof. S. Włodyki, seria Prawo Gospodarcze i Handlowe, Tom 4 , wyd. CH Beck, Warszawa 2004 ).

A zatem uznać należy, iż w rozpoznawanej sprawie organ administracji ustalił wszelkie okoliczności istotne z punktu widzenia prawa materialnego. Zdaniem Sądu analiza okoliczności dokonana przez organ nie jest wadliwa i mieści się w granicach obowiązującego prawa. Nałożona kara jest adekwatna do stwierdzonych w toku postępowania naruszeń przepisów prawa, które znajdują odzwierciedlenie w zebranym materialne dowodowym. Organ wziął pod uwagę okoliczności wskazane przez skarżącą we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, uznając je za mające wpływ na wysokość nałożonej kary czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji.

W konsekwencji, w ocenie Sądu organ nie naruszył przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego wskazanych w skardze, w tym w szczególności art. 7, 77 § 1 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem podjął wszelkie możliwe i niezbędne zarazem czynności celem pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w oparciu o zebrany w sposób wyczerpujący materiał dowodowy.

Ponadto poprzez pełne - w ocenie Sądu - uzasadnienie faktyczne obu decyzji organ nie naruszył normy postępowania administracyjnego wskazanej w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.. w stopniu, który miałby istotny wpływ na wynik sprawy.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 53, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.