Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1638/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 156 par. 1 pktb 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi H. C., W. C., W. C. i Z. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki. skargę oddala


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...]wydaną dnia [...] czerwca 2012r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] nr [...]r. z dnia [...] lutego 2012r. odmawiającą wydania nakazu rozbiórki linii energetycznej o napięciu 100 kV przebiegającej przez działkę o nr [...] oraz słupa kratowego zlokalizowanego na terenie działek o nr [...]i [...]przy ul[...][...] w [...].

Organ odwoławczy podał, ze decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego była wydana po uchyleniu decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...]z dnia [...] grudnia 2007r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2007r. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2008r.

W ponownym postępowaniu uwzględniając wytyczne Sądu – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]postanowieniem Nr [...]z dnia [...] września 2011 r. nałożył na [...][...] S.A. Oddział [...] Rejon [...][...] obowiązek przedłożenia w terminie do dnia [...] grudnia 2011 r.: ekspertyzy technicznej linii energetycznej o napięciu 110 kV przebiegającej przez działkę o nr geod. [...]oraz słupa kratowego zlokalizowanego na terenie działek [...]oraz [...]zawierającej orzeczenie czy wybudowanie w/w linii oraz słupa powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia jak również orzeczenie czy w/w linia oraz słup zostały wybudowane zgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie budowy.

[...][...] S.A. Oddział [...] Rejon [...][...] przy piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r. przedłożył wymaganą ekspertyzę techniczną.

W oparciu o zebrany materiał dowodowy – organ odwoławczy podniósł, że decyzja powiatowego organu nadzoru budowlanego odmawiająca wydania nakazu rozbiórki przedmiotowej linii energetycznej i słupa kwadratowego jest zgodna z prawem.

W ocenie organu odwoławczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego analizując przesłanki z art. 37 ustawy Prawo budowlane z 24 października 1974r. prawidłowo uznał, że inwestycja nie jest sprzeczna z zapisami planu miejscowego, a także nie stanowi niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia oraz nie powoduje niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych dla otoczenia w oparciu o przedłożoną przez Zakład [...] [...][...] S.A. Rejon [...] w [...] przy piśmie z dnia [...] czerwca 2002 r. opinię techniczną oraz ekspertyzę techniczną, do której zostało dołączone opracowane przez Instytut [...] sprawozdanie z badań natężenia pola elektrycznego i magnetycznego 50Hz, oraz opinię dotycząca oddziaływania linii 110 kV [...][...] na terenie działek nr [...]i [...]przedłożoną przez [...][...] S.A. Rejon [...][...] przy piśmie z dnia [...]stycznia2012 r.

W ekspertyzie technicznej stwierdzono, że "linia nie stanowi niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia oraz nie powoduje niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych dla otoczenia". W ocenie technicznej, w której uwzględniono rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów wskazano, iż "biorąc pod uwagą wymagania dokumentów podanych w rozdziale 3, parametry techniczne linii 110 kV [...] - [...] w przęsłach pomiędzy słupami nr [...] i [...] (obostrzenia) oraz wyniki pomiarów można stwierdzić, że na działkach nr [...]i [...].

- wartości natężenia pola elektrycznego i magnetycznego 50 Hz, pochodzące od linii jednotorowej 110 kV [...] - [...] są znacznie niższe niż wartości dopuszczalne dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową podane w rozporządzeniu;

- na balkonie budynku na działce nr [...]natężenie pola elektrycznego nie przekracza wartości 0,09 kV / m, a natężenia pola magnetycznego nie przekracza wartości 2 A/m (przy maksymalnym napięciu oraz maksymalnym prądzie w linii); wartości pól są znacznie niższe niż wartości dopuszczalne dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową podane w rozporządzeniu.

Spełnione są wymagania ww. przepisu i można stwierdzi, że ze wzglądu na oddziaływania linii 110 kV w zakresie pola elektrycznego i magnetycznego 50 Hz nie ma podstaw do stwierdzenia negatywnego wpływu tych pól na zdrowie ludzi". Skoro pole elektromagnetyczne emitowane przez linię energetyczną o napięciu 110 kV przebiegającą przez działkę o nr geod. [...]położoną w [...] przy ul. [...][...] mieści się w ramach dozwolonych dla terenów mieszkalnych w opinii [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie można udowodnić, że ewentualne niedomagania medyczne mają związek z tym oddziaływaniem. Z uwagi na powyższe opinia medyczna nie jest konieczna dla prawidłowego zakończenia postępowania. Odnosząc się do zarzutu skarżących dotyczącego nakazania przez organ I instancji przedłożenia opinii lekarskiej organ wskazał że W. C., H. C., Z. C. oraz W. C. mogli sami dostarczyć w/w opinię jako strony niniejszego postępowania, ale tego nie zrobiły.

Organ ponadto podkreślił, że jeśli strony postępowania nie zgadzały się ze stwierdzeniami zawartymi w dołączonej do akt dokumentacji mogły skorzystać z możliwości zlecenia wykonania kontropinii i przedłożenia jej organowi jako nowego dowodu w sprawie.

Odnosząc się do zarzutu odnośnie pogorszenia warunków użytkowych w związku z obniżeniem wartości nieruchomości, organ podał, że ewentualnych roszczeń z tego tytułu właściciele nieruchomości mogą dochodzić przed sadem powszechnym na podstawie przepisów prawa cywilnego.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli H. C., W. C.a, W. C. i Z. C.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji skarżący zarzucili organowi naruszenie art. 37 ust. 1 i art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. oraz art. 7,77,80,84 i 107 kpa.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.

Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przy czym należy podkreślić, że decyzje kontrolowane w niniejszej sprawie zapadły po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydanym dnia 13 maja 2008r. w sprawie VII SA/Wa 306/08.

Zgodnie z art. 153 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia.

Przez ocenę prawną rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie konsekwencją oceny prawnej są wskazania co do dalszego postępowania. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu unikniecie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości postępowania.

W uzasadnieniu powołanego wyroku z dnia 13 maja 208r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przywołuje treść przepisów art. 37 i 40 Prawa budowlanego z 1974 r. wskazał, iż podnosząc postępowanie w niniejszej sprawie organ nadzoru budowlanego zobowiązany będzie do dokonania analizy zebranego materiału dowodowego pod kątem spełnienia wszystkich przesłanek zawartych w art. 37 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawo budowlanego z 1974r. oraz rozważając zastosowanie środków przewidzianych w art. 40 tej ustawy.

Wykonując wytyczne sądu organ nadzoru budowlanego uzupełnił prowadzone postępowanie wyjaśniające poprzez nałożenie na inwestora (postanowieniem wydanym [...] września 2011r.) obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej linii oraz słupa kratowego zlokalizowanego na działkach [...]i [...] zawierających orzeczenie czy przewidują one niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia jak również orzeczenie czy w/wym. linia oraz słup zostały wybudowane zgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie budowy. Ponadto w postanowieniu tym nakazano w przypadku stwierdzenia, że linia powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia lub została wybudowana niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie budowy określić zakres wykonania zmian i przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami.

W wykonaniu powyższego obowiązku w dniu 16 stycznia 2012r. została przedstawiona ekspertyza techniczna sporządzona przez osobę posiadającą konieczne uprawnienia zawodowe. Do ekspertyzy zostało dołączone opracowane przez Instytut [...] sprawozdanie z badań natężenia pola elektrycznego i magnetycznego 50Hz oraz opinia dotycząca oddziaływania linii 110 kV [...][...] na tereny działek nr [...] i [...]. Z wniosków końcowych przedłożonej ekspertyzy wynika:

a) linia oraz słup linii napowietrznej WN 110 kV zostały wybudowane zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz w okresie jej budowy,

b) norma [...]w okresie budowy linii elektroenergetycznej WN 110kV była obowiązkowa do stosowania przy projektowaniu napowietrznych linii elektroenergetycznych, zatem była przepisem techniczno-budowlanym, do którego należało się stosować zgodnie z art. 5 ust.4 ustawy z 24 października 1974r. Prawo budowlane ponieważ wykonawca zastosował się do normy [...] to spełnił wymagania art.5 ust. 1 pkt.1-5 w/wym. prawa budowlanego.

c) linia nie stanowi niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia oraz nie powoduje niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych dla otoczenia. Z przedłożonego sprawozdania z badań natężenia pola elektrycznego i magnetycznego 50 Hz opracowanego przez Instytut [...] wynika, że na terenie działek nr [...]i [...]wartości natężenia pola energetycznego i magnetycznego 50 Hz pochodzące od linii 110 kV są znacznie niższe niż wartości dopuszczalne dla terenów przeznaczanych pod zabudowę mieszkaniową podane w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymywania tych poziomów (Dz.U. nr 192, poz. 1883).

Z opinii dotyczącej oddziaływania linii na działki nr [...]i [...]wynika, że spełnione są wymagania Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymywania tych parametrów co pozwala uznać, że ze względu na oddziaływanie linii w zakresie pola elektrycznego i magnetycznego 50 Hz nie ma podstaw do stwierdzenia negatywnego wpływu tych pól na zdrowie ludzi.

Organ słusznie uznał, że skoro – co wynika z ekspertyzy – pole elektromagnetyczne emitowane przez przedmiotowa linię energetyczną mieści się w ramach wartości dozwolonych dla terenów mieszkalnych, niezasadnym byłoby przyjęcie, że ewentualne niedomagania zdrowotne skarżących maja związek z tym oddziaływaniem. Zarzuty i argumenty podnoszone przez skarżących nie obalają ustaleń ekspertyzy.

Podkreślić należy, iż o ile skarżący nie zgadzali się z ekspertyzą mogli skorzystać z możliwości zlecenia kontrekspertyzy we właściwy zakresie i przedłożenia jej jako dowodu w sprawie. Słusznie również organy przyjęły, że w niniejszej sprawie nie zachodzi przesłanka niedopuszczalnego pogorszenia warunków użytkowych.

Przez niedopuszczalne pogorszenie warunków użytkowych można uznać brak możliwości zabudowy i użytkowania działki zgodnie z jej przeznaczeniem. W przedmiotowej sprawie taki fakt nie ma miejsca, gdyż działka nr [...] zabudowana jest budynkiem mieszkalnym, a działki wobec których toczy się postępowanie administracyjne użytkowane są zgodnie z przeznaczeniem. Samo obniżenie wartości nieruchomości w związku z wybudowaniem linii nie stanowi pogorszenia warunków użytkowych dla otoczenia i mieszkańców nieruchomości i nie może być podstawą do zakazu rozbiórki linii wraz ze słupem. Roszczeń z tego tytułu należy dochodzić w postępowaniu cywilnym, a nie administracyjnym. Przesłanką taką jest natomiast fakt obniżenia ( poprzez zrealizowania inwestycji) wartości nieruchomości. Poza tym organy ustaliły, że nie zachodziła też przesłanka z art. 37 § 1 pkt 1 – bowiem zgodnie z obowiązujących w dacie budowy linii energetycznej planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta [...] – uchwalonego Uchwała Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...]z [...] kwietnia 1968r. działka nr [...] położona była w terenie zabudowy zagrodowej, przy czym z żadnego z zapisów planu dla tego terenu nie wynikał zakaz budowy linii energetycznej.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie sadu rozstrzygnięcia organów wydane w niniejszej sprawie zostały wydane po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego zgodnie z zasadami określonymi przepisami prawa, z uwzględnieniem wytycznych sądu a ich uzasadnienia spełniają wymogi określone w art. 107 § 3 kpa.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak, w sentencji wyroku.