Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 694/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73 par. 1, 3 i 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 867/14 odrzucające skargę kasacyjną L. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 867/14 w sprawie ze skargi L. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 867/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: "WSA") odrzucił skargę kasacyjną L. D. (dalej: "Skarżąca") od wyroku WSA z dnia 25 listopada 2014 r. oddalającego skargę Skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt 6630/13 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. Podstawą prawną powyższego orzeczenia był art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").

Z uzasadnienia WSA wynika, że zarządzeniem z dnia 17 lutego 2015 r. Przewodniczący Wydziału I WSA wezwał pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 10 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 23 marca 2015 r.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia WSA wskazał, że jak wynika z pisma Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej z dnia 29 maja 2015 r. przedmiotowa przesyłka, wobec niemożności jej doręczenia, 9 marca 2015 r. pozostawiona została w placówce pocztowej – UP [...] (Filia), a zawiadomienie o tym fakcie umieszczone zostało w oddawczej skrzynce pocztowej, powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma pozostawione zostało 17 marca 2015 r., a pełnomocnik Skarżącej pisma nie podjął w terminie. Zatem termin wyznaczony pełnomocnikowi Skarżącej do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie w dniu 23 marca 2015 r.

WSA uznał, że faktyczny odbiór przesyłki przez pełnomocnika w dniu 30 marca 2015 r. nie wywiera skutku prawnego doręczenia, bowiem skutek ten nastąpił z mocy prawa dnia 23 marca 2015 r. (w trybie doręczenia zastępczego). Od tej więc daty rozpoczął bieg termin do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, który upłynął bezskutecznie w dniu 30 marca 2015 r.

W ocenie WSA skoro Skarżąca uzupełniła wpis od skargi kasacyjnej został uzupełniony po terminie, tj. 3 kwietnia 2015 r., skargę kasacyjną, na podstawie przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. należało odrzucić.

W zażaleniu na powyższe postanowienie WSA, Skarżący wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 73 § 3 p.p.s.a., poprzez jego niezastosowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r., poz. 1529 ze zm.) albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia środka odwoławczego.

W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie została awizowana w dniu 9 marca 2015 r. Uwzględniając zatem zasadę wynikającą z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane w dniu 23 marca 2015 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Natomiast pełnomocnik Skarżącej odebrał przesyłkę w dniu 30 marca 2015 r.

W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że w piśmiennictwie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, iż odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 103/04, niepubl., z dnia 28 listopada 2012 r. II FZ 942/12, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13, z dnia 27 września 2013 r. II OZ 810/13). Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, art. 73 p.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r. I FZ 188/10). Innymi słowy, późniejsze odebranie na żądanie strony pisma po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie obala doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 73, teza 2, LEX 2013). Dlatego też, fakt odebrania pisma z urzędu pocztowego przez Skarżącego już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., potwierdzony stosownym stemplem pocztowym, nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a.

Domniemanie faktyczne doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. może być natomiast obalone, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. W rozpoznawanej sprawie, Skarżącemu nie udało się jednak w żaden sposób obalić, że dane wynikające z dowodu doręczenia oraz pisma Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej z dnia 29 maja 2015 r. są niezgodne z rzeczywistością.

W związku więc z tym, że pierwsze awizo zostało dokonane w dniu 9 marca 2015 r., bieg czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. upływał w dniu 23 marca 2015 r. Tego też dnia, zgodnie z przyjętą fikcją prawną nastąpiło doręczenie pisma adresatowi i zaczął biec 7 dniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Termin do uiszczenia wpisu sądowego liczony od dnia 23 marca 2015 r. upływał zatem dnia 30 marca 2015 r. Natomiast wpis został uiszczony w dniu 3 kwietnia 2015 r. Mając na uwadze powyższe, prawidłowym było odrzucenie skargi kasacyjnej, od której mimo wezwania nie został uiszczony wpis.

W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w zażaleniu zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.