Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 126/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 41 ust. 1 i  ust. 12, art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 2 ust. 4
journal: Dz.U. 2000 nr 80 poz 903
law: Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - tekst jedn.
article: art. 146 par. 1, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Roman Wiatrowski Sędziowie WSA Katarzyna Nikodem WSA Karol Pawlicki (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2011 r. sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony - Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony – Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę [...],- zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/ K. Pawlicki /-/ R. Wiatrowski /-/ K. Nikodem


UZASADNIENIE

"A" Sp. z o.o. w dniu 11 sierpnia 2010 r. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki tego podatku dla dostawy lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym udziałem we współwłasności gruntu oraz udziału w lokalu użytkowym do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Podatnik wybudował budynek wielomieszkaniowy - obiekt budownictwa mieszkaniowego. Dla nieruchomości, na której pobudowany jest budynek wielomieszkaniowy Sąd Rejonowy – P.S. M. w P. prowadzi księgę wieczystą KW Nr [...]. W ww. budynku mieszkaniowym znajduje się garaż podziemny (na trzech poziomach w dół) wraz z miejscami postojowymi. Podatnik wyodrębnił przedmiotowy garaż podziemny jako lokal niemieszkalny oznaczony symbolem "G". Dla wyżej wymienionego garażu podziemnego, jako lokalu niemieszkalnego, Sąd Rejonowy P. – S. M. w P. prowadzi odrębną księgę wieczystą KW [...]. Podatnik - w ramach prowadzonej działalności gospodarczej - ustanawia odrębną własność lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku wielomieszkaniowym oraz sprzedaje klientom tak wyodrębnione lokale mieszkalne wraz ze związanym z każdym lokalem mieszkalnym udziałem w prawie własności nieruchomości objętej księgą wieczystą KW Nr [...] oraz w prawie własności gruntu i w częściach wspólnych budynku pozostałych po wydzieleniu lokali mieszkalnych. Ponadto podatnik sprzedaje niektórym klientom nabywającym lokal mieszkalny udział w lokalu użytkowym "G" -garażu na trzech poziomach, stanowiącym odrębną nieruchomość, dla której Sąd Rejonowy P. – S. M. w P. prowadzi odrębną księgę wieczystą KW Nr [...], wraz ze związanym z tym lokalem udziałem we współwłasności gruntu i w częściach wspólnych budynku pozostałych po wydzieleniu lokali nie służących do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali. Sprzedaż klientowi lokalu mieszkalnego i udziału w lokalu użytkowym "G" - garażu na trzech poziomach odbywa się na podstawie jednej umowy sprzedaży - aktu notarialnego. W tym samym akcie notarialnym podatnik i kupujący dokonują podziału do używania lokalu użytkowego "G" - garażu na trzech poziomach w ten sposób, że kupujący w ramach posiadanego udziału we współwłasności lokalu użytkowego "G" - garażu na trzech poziomach, będzie korzystać w sposób wyłączny z miejsca parkingowego oznaczonego danym numerem oraz będzie miał prawo do współkorzystania wraz z pozostałymi współwłaścicielami lokalu użytkowego "G" z pomieszczeń gospodarczych: transformatorowni, rozdzielni głównej, pomieszczenia rozdzielni, wentylatornii, pomieszczenia technicznego, pomieszczenia przyłącza ciepła, węzła cieplnego, hydroforni, przepompowni.

W związku z powyższym Spółka zadała następujące pytanie.

Czy do dostawy lokalu mieszkalnego w budynku wielomieszkaniowym wraz z przynależnym do tego lokalu udziałem we współwłasności gruntu oraz udziału w lokalu użytkowym "G" - garażu na trzech poziomach, stanowiącym odrębną nieruchomość wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego, podatnik może zastosować stawkę w wysokości 7 %, bez konieczności traktowania wymienionych elementów dostawy jako odrębnych towarów?

Zdaniem wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym do dostawy lokalu mieszkalnego w budynku wielomieszkaniowym wraz z przynależnym do tego lokalu udziałem we współwłasności gruntu oraz udziału w lokalu użytkowym "G" - garażu na trzech poziomach, stanowiącym odrębną nieruchomość wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego, podatnik może zastosować stawkę 7 %, bez konieczności traktowania wymienionych elementów dostawy jako odrębnych towarów. Bezpodstawne byłoby stosowanie odrębnych stawek do poszczególnych elementów przedmiotu dostawy, tj. lokalu mieszkalnego, udziału w gruncie, udziału we współwłasności garażu wielostanowiskowego oraz prawa do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego. Cały przedmiot opisanej transakcji jest - zdaniem podatnika - jednym towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a o jego klasyfikacji dla celów tego podatku decyduje jego zasadniczy element, jakim jest lokal mieszkalny. Wszystkie pozostałe elementy mają charakter praw związanych z własnością lokalu. Zarówno lokal mieszkalny jak i garaż wielostanowiskowy mieszczą się w budynku będącym obiektem budownictwa mieszkaniowego. W związku z tym cała transakcja objęta jest stawką w wysokości 7 %. W przypadku lokali mieszkalnych o powierzchni użytkowej do 150 m2 podstawą zastosowania stawki 7 % będzie art. 41 ust. 12

i 12a w zw. z ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku lokali mieszkalnych ponad 150 m2 podstawą zastosowania stawki 7 % będzie art. 41 ust. 12-12c w zw. z ust. 2 ustawy oraz § 6 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca na poparcie własnego stanowiska przytoczył orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1181/07, zgodnie z którym jeżeli sprzedaż obejmuje zarówno mieszkanie jak i określony udział we współwłasności garażu oraz prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego przypisanego do danego mieszkania, to sprzedaż miejsca postojowego również powinna być objęta 7 % stawką, tak jak sprzedaż samego lokalu mieszkalnego.

W wydanej w dniu [...] interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu - działając w imieniu Ministra Finansów na mocy upoważnienia wynikającego z § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) - uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu interpretacji organ przytoczył treść m.in. art. 2 pkt 6, art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 29 ust. 5, art. 41 ust. 1, art. 41 ust. 2, art. 41 ust. 12, art. 41 ust. 12b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej ustawa o VAT ). Stwierdził, iż obniżona do wysokości 7 % stawka podatku będzie miała zastosowanie w odniesieniu do sprzedawanych części obiektów budownictwa mieszkaniowego, tj. lokali mieszkalnych oraz udziałów w gruncie przynależnych do tych obiektów. Zastosowanie preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług nie odnosi się jednak ani do dostawy udziału we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego i prawa do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego, ani do udziału w gruncie przynależnym do garażu/stanowiska postojowego (jeżeli udział w gruncie przypisano do tego obiektu), te bowiem - na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy - będą podlegać opodatkowaniu stawką podstawową, tj. 22 %. Zdaniem organu jedna dostawa towarów, co do zasady, podlega jednej stawce podatku od towarów i usług, jednakże możliwe jest oddzielne opodatkowanie określonych składników tej dostawy, jeżeli z przepisów wyraźnie wynika taka konieczność. Bez znaczenia dla powyższego rozstrzygnięcia pozostaje zatem czy przeniesienie prawa do miejsca postojowego, stanowiącego odrębny lokal, następuje w odrębnym akcie notarialnym, czy też odbywa się to kompleksowo wraz z ze sprzedażą lokalu mieszkalnego.

Pismem z dnia 09 listopada 2010 r. Spółka wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa i zmiany interpretacji indywidualnej. W wezwaniu zarzucono naruszenie norm zawartych w art. 2 pkt 6, art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1, art. 41 ust. 12 i ust. 12a w związku z ust. 2; art. 41 ust. 12-12c w związku z ust. 2 ustawy o VAT oraz § 6 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336).

Odpowiadając na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji.

W skardze z dnia 11 stycznia 2011 r. Spółka zarzuciła wydanej interpretacji naruszenie art. 2 pkt 6, art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1, art. 41 ust. 12 i ust. 12a w związku z ust. 2; art. 41 ust. 12-12c w związku z ust. 2 ustawy o VAT oraz § 6 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że do dostawy lokalu mieszkalnego w budynku wielomieszkaniowym wraz z przynależnym do tego lokalu udziałem we współwłasności gruntu oraz udziału w lokalu użytkowym "G" - garażu na trzech poziomach - stanowiącym odrębną nieruchomość wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego, Spółka może zastosować stawkę podatku VAT 7 %, bez konieczności traktowania wymienionych elementów dostawy jako odrębnych towarów. Bezpodstawne byłoby stosowanie odrębnych stawek VAT do poszczególnych elementów przedmiotu dostawy, tj. lokalu mieszkalnego, udziału w gruncie, udziału we współwłasności garażu wielostanowiskowego oraz prawa do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego. Cały przedmiot opisanej transakcji jest jednym towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a o jego klasyfikacji dla celów podatku decyduje jego zasadniczy element, jakim jest lokal mieszkalny. Wszystkie pozostałe elementy mają charakter praw związanych z własnością lokalu. Zarówno lokal mieszkalny, jak i garaż wielostanowiskowy mieszczą się w budynku będącym obiektem budownictwa mieszkaniowego. W związku z tym cała transakcja objęta jest stawką VAT 7 %.

W kontekście powyższego Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Spór w rozpatrywanej sprawie dotyczy tego, czy jednej, obniżonej stawce podatku od towarów i usług podlega sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz udziałem we współwłasności gruntu, udziałem we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawem do wyłącznego korzystania określonego stanowiska postojowego w tym garażu, przy założeniu, że sprzedaż ta będzie odbywać się w jednym akcie notarialnym, a nabycia miejsca postojowego będzie mógł dokonać tylko taki podmiot, który jednocześnie nabędzie lokal mieszkalny.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22 %, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7 %, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1 (art. 41 ust. 2 ustawy o VAT).

W art. 41 ust. 12 ustawy o VAT wskazano, iż 7 % stawkę podatku, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Samo budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a powołanego artykułu, oznacza obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2 (art. 41 ust. 12b ustawy o VAT). Zgodnie z art. 41 ust. 12c ustawy o VAT, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Skarżąca Spółka podnosi, iż zarówno do sprzedaży mieszkania jak i udziału we współwłasności gruntu, udziału we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawa do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego - należy zastosować, wynikającą z powyższych przepisów, stawkę podatkową w wysokości 7 %, natomiast w ocenie organów podatkowych, sprzedaż udziału we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawa do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego podlega opodatkowaniu, wynikającą z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawką podstawową w wysokości 22 %.

W ocenie Sądu stanowisko Ministra Finansów jest błędne.

Na gruncie ustawy o VAT czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem jest albo dostawa towarów albo świadczenie usług. Wskazanie na reguły zasadnicze jest zawsze celowe, czego przykładem jest wyrok Naczelnego Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 20 listopada 2008 r. o sygn. l FSK 1512/07 (LEX Nr 469848), w którym stwierdzono, że podział czynności opodatkowanych VAT dokonywanych na terytorium kraju ma charakter dychotomiczny - czynność stanowi albo dostawę towarów, albo świadczenie usług. Stwierdzenie to stanowiło dla NSA punkt wyjścia do sformułowania dalszej tezy brzmiącej następująco : " W sytuacji, gdy czynność ma charakter kompleksowy, o jej istocie, a zarazem wysokości stawki VAT, powinna przesądzać czynność główna ".

Dla prawidłowej oceny prawnej, przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego w niniejszej sprawie, niezbędne jest właśnie rozważenie czy czynność jaką jest dostawa lokali mieszkalnych wraz udziałem we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawa do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego z prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w części wspólnej budynku, nie powinna być traktowana jako czynność o charakterze kompleksowym, z której nie można wyłączyć tych jej elementów, które wprawdzie same w sobie dostawy lokalu nie stanowią, lecz z tą dostawą związane są w taki sposób, iż można mówić o czynności kompleksowej. W tym miejscu wskazać należy na wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2009 r. o sygn. I FSK 1798/07 ( LEX nr 510642), w którym, dokonując wykładni funkcjonalnej zarówno statycznej jak i dynamicznej, Sąd ten uznał, że posiadanie miejsca do parkowania samochodu osobowego w pierwszej dekadzie XXI wieku jest związane integralnie z budownictwem mieszkaniowym tak jak posiadanie piwnicy czy dostęp do suszarni i powinno być kojarzone z obiektami budownictwa mieszkaniowego lub ich częściami, na które wskazał ustawodawca w art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o VAT.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni ten pogląd podziela. Oczywiste jest bowiem, że postęp cywilizacyjny kreuje nowe potrzeby i wymusza dostosowanie się do nich różnych dziedzin gospodarki (w tym budownictwa mieszkaniowego). Efektem tego jest między innymi oferowanie przez firmy budowlane czy developerów mieszkań, z których nabyciem wiąże się prawo do korzystania z miejsc postojowych dla samochodów osobowych. Ponieważ oczywiście ludzkie potrzeby są zróżnicowane, to oferowane są także mieszkania, z którymi prawo to nie jest związane. Jeśli takie dwa rodzaje oferty odnoszą się, jak rozpoznawanym przypadku, do jednego budynku wielomieszkaniowego, to nie ma podstaw do tego aby przyjąć, że kompleksowa dostawa lokalu mieszkalnego musi być oceniana według wersji prostszej tj. bez prawa do korzystania z miejsca postojowego. Twierdzenie w tej sytuacji, że nabywcy mieszkań związanych z miejscami postojowymi w istocie uczestniczą w dodatkowej czynności, jaką jest sprzedaż prawa do korzystania z tych miejsc, nie znajduje dostatecznego uzasadnienia. Nabywają oni bowiem po prostu lokal o wyższej wartości użytkowej ze względu na możliwość łatwiejszego korzystania z posiadanych środków transportu. I tak jak piwnica, w której często przechowywany jest rower czy motorower, nie staje się z tego powodu lokalem użytkowym, nawet jeśli jest wyodrębniona trwałymi ścianami, zachowując funkcję pomieszczenia przynależnego do mieszkania, ułatwiającego korzystanie z niego poprzez możliwość przechowywania przedmiotów rzadziej używanych lub nie nadających się do przechowywania w mieszkaniu, tak miejsce postojowe w części podziemnej budynku pełni dokładnie taką samą funkcję, z tą tylko różnicą że nie każdy nabywca mieszkania w budynku tą funkcją jest zainteresowany.

W związku z tym twierdzenie, iż intencją ustawodawcy było objęcie preferencyjną stawką wyłącznie tych obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, które spełniają funkcje mieszkaniowe, nie może być uznane za trafne.

Jak wyżej wskazano kwestię stawek podatkowych normuje art. 41 ustawy o VAT. Art. 41 ust. 12 przewiduje, że stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 (tj. 7 %) stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Z kolei w myśl art. 41 ust. 12a przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych z zastrzeżeniem ust. 12b. Obiekty budownictwa mieszkaniowego ustawa o VAT definiuje natomiast w art. 2 pkt 12 stanowiąc, że ilekroć mowa w ustawie obiektach budownictwa mieszkaniowego rozumie się przez to budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej klasyfikacji Obiektów budowlanych (...), 112 budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego oraz lokalu użytkowego. W związku z tym należy posłużyć się należy definicją zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 z późn. zm.), który stanowi, że samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczanych na stały pobyt ludzi, które wraz pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Według art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokalu do lokalu mogą przynależeć jako jego części składowe pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane "pomieszczeniami przynależnymi".

Na tle analizowanego stanu faktycznego nie budzi wątpliwości, że lokale mieszkalne budowane przez wnioskodawcę stanowią część obiektu budowlanego objętego społecznym programem mieszkaniowym. Wybudowanie, wyodrębnienie i sprzedaż takich lokali jest traktowane jako dostawa towarów w rozumieniu ustawy o VAT i będzie podlegała, zgodnie z art. 41 ust 12 ustawy o VAT 7 % stawce podatku.

Od stycznia 2008 r. do całego budownictwa mieszkaniowego stosuje się preferencyjną stawkę VAT. Stawka 7% na całe budownictwo mieszkaniowe została wprowadzona dzięki decyzji ministrów finansów Unii Europejskiej. Podjęli oni uchwałę o przedłużeniu do końca 2010 r. obowiązywania obniżonych stawek VAT w poszczególnych krajach członkowskich,

Problematyka stawek podatkowych jakie powinny być stosowane w sytuacjach sprzedaży mieszkań wraz z prawem do wyłącznego korzystania z wydzielonego miejsca postojowego była przedmiotem wielu orzeczeń sądów administracyjnych. W powołanym wyżej wyroku NSA z 8 stycznia 2009 r. o sygn. I FSK 1798/07, odwołano się do wyroku NSA z dnia 22 czerwca 2005 r. o sygn. l FSK 103/05 (opubl. w "Monitorze Podatkowym" 2006/7/38, LEX nr 157989), w pełni podzielając zaprezentowany w tym wyroku pogląd prawny odnośnie opodatkowania preferencyjną stawką podatkową dostawy miejsc postojowych. W motywach wyroku z dnia 22 czerwca 2005 r. wskazano, że przedmiotem sprzedaży obok własności lokalu mieszkalnego jest nie garaż, czy samo miejsce postojowe, ale prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego o konkretnej powierzchni, znajdującego się w części podziemnej dla samochodu osobowego, które jest integralnie związane z prawem własności lokalu mieszkalnego. W konkretnym przypadku nie ma możliwości nabycia (a więc i zbycia) lokalu mieszkalnego bez prawa do korzystania z miejsca postojowego. Wyodrębnione miejsca postojowe nie mogą być przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży, gdyż nie stanowią samodzielnych lokali użytkowych - wydzielonych trwałymi ścianami izb w budynku. Oznacza to z punktu widzenia przepisów podatkowych, iż sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z tak wydzielonych miejsc postojowych, znajdujących się w danym budynku, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług właściwej dla lokalu. Nie można bowiem dzielić przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki tylko i wyłącznie z przyczyn leżących po stronie przepisów podatkowych (możliwość zastosowania różnych stawek podatku), skoro przepisy cywilnoprawne traktują taki przypadek jako jeden przedmiot sprzedaży. Miejsce postojowe w tym przypadku nie stanowi odrębnego od gruntu przedmiotu własności.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko wyrażone w powyższych wyrokach NSA i wojewódzkich sądów administracyjnych ( np. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2009 r. o sygn. l SA/Po 1505/08, LEX nr 504659 ; wyrok WSA w Gdańsku z 16 marca 2010 r. o sygn. I SA/Gd 933/09 ).

W rozpatrywanym przypadku z wniosku o interpretację również wynika, iż mamy do czynienia z jedną transakcją polegającą na łącznej sprzedaży - stanowiącego odrębną nieruchomość lokalu mieszkalnego oraz przynależnych do tego lokalu udziału we współwłasności gruntu, na którym stoi budynek, odpowiedniego udziału we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawa do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego w tym garażu.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż organ wydający indywidualną interpretację błędnie uznał, iż do całości sprzedaży obejmującej lokal mieszkalny wraz z przynależnym do tego lokalu udziałem we współwłasności gruntu, udziałem we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, nie można zastosować stawki podatku VAT w wysokości 7 % na podstawie art. 41 ust. 12 w zw. z ust. 12a oraz ust. 12b ustawy o VAT. Tym samym należy uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia tych przepisów.

Ponownie wydając interpretację organ powinien uwzględnić zaprezentowaną w niniejszym wyroku wykładnię przepisów ustawy o VAT.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania i wnioski Sąd, na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), orzekł jak w p. 1 sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.

/-/K. Pawlicki /-/R. Wiatrowski /-/K. Nikodem