Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 1951/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia NSA Anna Żak (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi [...] Spółki z o.o. w D. – w upadłości na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia okresowej kontroli stanu nabrzeży I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego [...] Spółki z o.o. w D. – w upadłości kwotę 300 zł (trzysta) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

7/IV SA 1951/03

Uzasadnienie

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. po rozpatrzeniu odwołania "[...]" Spółka z o.o. w upadłości w D. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] marca 2003r. nakazującej przeprowadzenie kontroli okresowej pięcioletniej polegającej na sprawdzeniu stanu sprawności technicznej i wartości użytkowej nabrzeży: [...], [...],[...] , [...], [...] zlokalizowanych w B. [...] w terminie do 30 marca 2003r. na podstawie art.138 par.1 pkt.2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w części dot. terminu wykonania obowiązku i ustalił nowy termin do dnia [...] maja 2003r. a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazał, iż organ I instancji wydał decyzję po przeprowadzeniu w dniu [...] września kontroli w/w obiektów która wykazała zły stan techniczny eksploatowanych nabrzeży, co stanowić może zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i mienia.

W tym stanie rzeczy WINB w S. miał obowiązek wydania takiej, a nie innej decyzji zważywszy, że od przeprowadzonej kontroli upłynęło 6 miesięcy a Syndyk nie podjął żadnych działań zmierzających do usunięcia stwierdzonych uchybień.

W skardze na powyższą decyzję Syndyk "[...]" Spółka z o.o. w D. - w upadłości wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji podnosząc że ze względów finansowych wykonanie nałożonych obowiązków jest niewykonalne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna choć z innych przyczyn niż w niej wskazano.

Zaskarżona decyzja i poprzedzająca decyzja organu I instancji zostały wydane na podstawie art. 62 ust. 3 prawa budowlanego - ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 2000r.nr 106, poz.1126 ze zm./.

Przepis ten stanowi: "właściwy organ może w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia, środowiska - nakazać przeprowadzenie w każdym terminie kontroli, o którym mowa w ust. 1, a także żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części".

Z treści powyższego przepisu wynika w jakich okolicznościach organ może korzystać ze swych uprawnień i nakazać przeprowadzenie kontroli a także przedstawienia ekspertyzy.

Wynika z niego jednoznacznie, iż w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego i to w stopniu zagrażającym życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia, środowiska organ może nakazać przeprowadzenie w każdym terminie kontroli, o którym mowa w ust. 1 a także żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części.

By dokonać oceny czy taki stan występuje należy przeprowadzić postępowanie wyjaśniające celem dokonania konkretnych ustaleń, co do stanu technicznego obiektu budowlanego, ewentualnych zagrożeń wynikających z tego stanu - i dopiero po wnikliwej ocenie dokonanej w aspekcie wskazanych przepisów prawnych podjąć stosowne decyzje tymi przepisami przewidziane tj. przeprowadzenie kontroli bądź wykonanie ekspertyzy.

W sprawie niniejszej nie przeprowadzono żadnego postępowania, które wyjaśniłoby stan techniczny przedmiotowych nabrzeży, poza nabrzeżem [...], co do którego dokonano stosownych ustaleń w drodze oględzin i wykonano fotografie. Z protokołu oględzin nr [...] tego nabrzeża wynika jednoznacznie, że jego stan techniczny jest nieodpowiedni i może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia.

Odnośnie stanu technicznego pozostałych nabrzeży objętych zaskarżoną decyzją, w materiale sprawy brak jest dowodów potwierdzających, iż spełniają one przesłanki do zastosowania art.62 ust.3 ustawy Prawo budowlane z 1994r. W szczególności oględziny nabrzeży [...], [...] , [...], [...], [...]przeprowadzone w dniu [..] września 2002r nie wyjaśniły w ogóle stanu technicznego tych nabrzeży. Wprost przeciwnie, z protokołu tych oględzin nr [...] wynika, iż ich stan techniczny jest nieokreślony.

Stwierdzić więc trzeba, iż zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji zapadły z naruszeniem przepisów materialnoprawnych art. 62 prawa budowlanego.

Uzasadnia to w konsekwencji uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji pierwszej instancji, jako że wskazane uchybienia dotyczą postępowania organów obu instancji. Organ odwoławczy, który zgodnie z art. 138 kpa ma charakter kontrolno-merytoryczny nie uzupełnił braków postępowania i utrzymując w mocy decyzję pierwszoinstancyjną zaakceptował całkowite zaniechanie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co do wskazanych wyżej obiektów, jakiego przeprowadzenia wymaga zastosowanie art. 62 prawa budowlanego.

Orzekając ponownie organy wezmą także pod uwagę, iż przeważająca część majątku upadłego / w tym przedmiotowe nabrzeża/ została zbyta przez syndyka masy upadłości na rzecz osoby fizycznej, a to z uwagi na treść przepisu art.61 ustawy Prawo budowlane, który nakłada na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek użytkowania obiektu zgodnie z przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywał go w należytym stanie technicznym. Adresatem ewentualnej nowej decyzji wydanej w trybie art.62 ust.3 ustawy Prawo budowlane dot. przedmiotowych nabrzeży będzie zatem już inny niż strona skarżąca - podmiot.

Z powyższych względów , wobec naruszenia art. 62 ust.3 ustawy Prawo budowlane Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art.145 par.1 ust.1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz.1153/. Na podstawie art.152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.