Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 25/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-10-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3, art. 157 par. 1, art. 161 par. 1 pkt. 3, art. 166, art. 200, art. 201, art. 203, art. 204
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 października 2009 r. wniosku skarżącego o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 lipca 2009 r. w sprawie ze skargi J. A. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia żądania stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić uzupełnienia postanowienia Sądu z dnia 08 lipca 2009 r. /-/ E. Podrazik


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2009 r. tutejszy Sąd umorzył, jako bezprzedmiotowe, postępowanie w przedmiocie bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego co do rozpatrzenia żądania skarżącego o stwierdzenia nieważności decyzji własnej Kolegium w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy znak (...) z dnia (...) grudnia 2007 r.

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd stwierdził, iż wniesienie skargi na bezczynność w dniu (...) kwietnia 2009 r. było przedwczesne, bowiem termin do załatwienia sprawy upływał z dniem (...) kwietnia 2009 r., zgodnie z art. 35 § 3 kpa. Ponadto Sąd stwierdził, iż Kolegium w dniu (...) kwietnia 2009 r. wydało decyzję o stwierdzeniu nieważności decyzji własnej z dnia (...) grudnia 2007 r. o warunkach zabudowy (wysłaną do skarżącego w dniu (...) kwietnia 2009 r.). Stąd postępowanie w przedmiocie bezczynności Kolegium stało się bezprzedmiotowe – po wniesieniu skargi do sądu organ administracyjny podjął działania, których rezultatem było rozstrzygnięcie wniosku skarżącego. W takiej sytuacji Sąd uznał, iż w chwili rozpoznawania skargi organ nie pozostawał już w bezczynności, zatem brak podstaw do zastosowania żądanego przez skarżącego trybu przewidzianego w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) brak podstaw do orzekania o obowiązku wydania przez organ we wskazanym terminie aktu lub podjęcia czynności.

Sąd odniósł się również do wniosku skarżącego o zasadzenie kosztów postępowania i wskazał, iż umorzenie postępowania sądowego, jako bezprzedmiotowego, w trybie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy nie daje podstawy do przyznania skarżącemu kosztów postępowania. Sąd między innymi stwierdził, iż w sprawie w szczególności Sąd nie wydał orzeczenia, o którym mowa w art. 201 wskazanej ustawy.

Skarżący, działając za pomocą pełnomocnika procesowego, pismem z dnia (...) sierpnia 2009 r. złożył wniosek o uzupełnienie wyżej wymienionego orzeczenia co do zwrotu kosztów postępowania. W piśmie wyjaśnił, iż w pkt 3 skargi z dnia (...) kwietnia 2009 r. wniósł o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania w wysokości (...) zł (wynagrodzenia pełnomocnika: (...) zł; kosztów sądowych – wpisu: 100 zł; kosztów udzielonego pełnomocnictwa: 17 zł). W ocenie skarżącego Sąd w niniejszej sprawie wydał w istocie postanowienie o umorzeniu postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem skarga wpłynęła do Kolegium w dniu (...) kwietnia 2009 r., a po dwóch dniach ((...) kwietnia 2009 r.), przed rozpoczęciem rozprawy, ewidentnie w trybie autokontroli organ rozpatrzył żądanie z dnia (...) kwietnia 2008 r. Ponadto skarżący wyraził pogląd, iż zawarcie w uzasadnieniu postanowienia z dnia 8 lipca 2009 r. motywów niezasądzenia kosztów postępowania nie zamyka drogi do żądania uzupełnienia postanowienia dotyczącego zasądzenia tych kosztów. Jednocześnie zauważył, iż jeżeli sąd w sentencji orzeczenia nie wypowiedział się o kosztach postępowania, to strona nie może zaskarżyć orzeczenia, które de facto nie istnieje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek należało oddalić.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 tej ustawy wskazany przepis stosuje się również do postanowień.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada wynikająca z art. 199 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. że to strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że co do zasady stronie, która poniosła koszty postępowania, nie przysługuje zwrot kosztów. Wyjątki od tej zasady określa art. 200, 201, 203 i 204 powołanej ustawy. Stąd też w art. 209 tej ustawy przyjęto unormowanie, iż wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204.

Postanowienie Sądu z dnia 8 lipca 2009 r. nie jest żadnym z orzeczeń wymienionych w art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przypadku umorzenia postępowania w trybie art. 161 § 1 pkt 3 wymienionej ustawy stronie nie przysługuje zwrot kosztów postępowania, tak więc w orzeczeniu wydanym w tym trybie nie zamieszcza się rozstrzygnięcia w przedmiocie wspomnianych kosztów.

W tym stanie rzeczy żądanie skarżącego o uzupełnienie postanowienia stanowi w istocie polemikę ze stanowiskiem Sądu wyrażonym w orzeczeniu, którego dotyczy wniosek. Z uzasadnienia wniosku wynika bowiem, że skarżący kwestionuje podane przez Sąd motywy umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego dopatrując się ich w art. 54 § 3 p.p.s.a. Tym samym neguje także stanowisko Sądu, iż w sprawie nie zachodzi podstawa do zasądzenia kosztów postępowania. Żądanie skarżącego, sprowadzające się do polemiki ze stanowiskiem Sądu wyrażonym w uzasadnieniu wyżej wymienionego postanowienia, wykracza poza dyspozycję przepisu art. 157 § 1 powołanej ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2009 r., II OSK 1574/08, dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy orzeczono w sentencji.

/-/ Edyta Podrazik