Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 207/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 20, art. 21 ust. 1, art. 22, art. 24
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: § 44 pkt 2, § 46, § 47
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk NSA Maria Piórkowska Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 lipca 2012 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy wydaną z upoważnienia Starosty [...] decyzję z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...], orzekającą z urzędu o aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu nr 3 miasta P. w zakresie działek nr 3882/1 i 3882/2.

W podstawie prawnej organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.

z 2010r., Nr 193 poz. 1287 ze zm.) – zwana dalej Pgik.

Z akt administracyjnych sprawy i uzasadnienia decyzji wynika, że decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] Burmistrz Miasta [...] orzekł o rozgraniczeniu nieruchomości położonych w P. obr. 3 według ustalonego w trakcie rozgraniczenia przebiegu granicy pomiędzy działką nr 3882/2 (własności T. G. i H. G.) a działką nr 3882/1 (własności A. M. i J. M.).

Zawiadomieniem z dnia [...] września 25011 r. Starosta [...] zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zmiany powierzchni działki nr 3882/2 powstałej w wyniku rozgraniczenia nieruchomości oznaczonych jako działki nr 3882/1 i 3882/2.

Po przeprowadzeniu postępowania Starosta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] orzekł z urzędu o aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu nr 3 miasta P. w zakresie działek nr 3882/1 i 3882/2, zgodnie z mapą rozgraniczenia nieruchomości wraz z wykazem zmian gruntowych, sporządzoną przez uprawnionego geodetę T. S., przyjętą do zasobu Państwowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. w dniu [...] sierpnia 2011 r. pod nr [...]. Organ wskazał, że w wyniku wprowadzonych zmian zmieniła się powierzchnia działki nr 3882/1 stanowiąca własność J. i A. M. i wynosi ona 0,2429ha, powierzchnia działki nr 3882/2 własności H. i T. G., która wynosi aktualnie 0,2105 ha oraz przebieg granicy pomiędzy ww. działkami.

Odwołanie od tej decyzji złożył T. G. Podał, że w wyniku przeprowadzonego rozgraniczenia zmieniła się powierzchnia jego działki nr 3882/2 na jego niekorzyść. Zakwestionował dokonanie rozgraniczenia oraz ustalony sposób przebiegu granicy pomiędzy działkami. Wskazał, że na podstawie posiadanych przez niego dokumentów organ winien dokonać wznowienia granicy, a nie przeprowadzać postępowanie administracyjne rozgraniczeniowe, które naruszyło jego własność.

Po rozpatrzeniu tego odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W jej uzasadnieniu wskazał, że przedmiotem prowadzonego postępowania jest wprowadzenie zmian w zakresie działek nr 3882/1 i 3882/2 po rozgraniczeniu na podstawie operatu [...]. Organ podał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 Pgik rozgraniczenie ma na celu ustalenie przebiegu granicy nieruchomości. Ustalenie granic następuje przez określenie punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Ustalenia rozgraniczeniowe (po przeprowadzeniu kontroli w zakresie zgodności z zasadami wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych) zawarte zostały w operacie pomiarowym włączonym do ewidencji zasobu powiatowego w dniu [...] sierpnia 2011 r., nr [...] - Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. Operat ten przekazany został Burmistrzowi Miasta [...], który po ocenie prawidłowości wykonania prac przez geodetę wydał stosowną decyzję.

WINGiK wyjaśnił, że istnieją trzy możliwości zakończenia postępowania rozgraniczeniowego:

- jeżeli strony będące w sporze zawrą akt ugody co do przebiegu granicy, posiadający moc ugody sądowej, sprawa kończy się w fazie postępowania rozgraniczeniowego na drodze decyzji administracyjnej,

- w przypadku nie zawarcia aktu ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpi na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron, organ (wójt, burmistrz, prezydent miasta) na podstawie art. 33 ust. 1 Pgik wyda decyzję

o rozgraniczeniu i ustaleniu przebiegu granic. Od decyzji tej nie przysługuje odwołanie, a strona niezadowolona z niej może w określonym terminie żądać przekazania sprawy sądowi,

- wobec istnienia sporu granicznego oraz braku przesłanek do wydania decyzji

o rozgraniczeniu organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania dotyczącego rozgraniczenia nieruchomości i przekazaniu sprawy z urzędu do rozpatrzenia sądowi.

Organ odwoławczy podał, że w przedmiotowej sprawie, z akt postępowania rozgraniczeniowego wynika, iż ustalenie przebiegu granicy działki nr 3882/1 i 3882/2 nastąpiło na podstawie dokumentów (zastosowanie miał przypadek drugi). Strony nie wniosły żądania przekazania sprawy do sądu. Decyzja o rozgraniczeniu uprawomocniła się w dniu [...] lutego 2011 r. Granica ustalona w tym postępowaniu stała się granicą prawnie obowiązującą, a dane z operatu [...] stanowią podstawę do wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków.

Decyzję powyższą zaskarżyli T. G. i H. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Nie precyzując kierunku jej weryfikacji zakwestionowali przeprowadzone postępowanie rozgraniczeniowe. Opisując szczegółowo przebieg postępowania wskazali, że doszło do naruszenia prawa i zasad współżycia i sprawiedliwości społecznej.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2012 r., sygn. akt 207/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę H.. G. wobec nieuzupełnienia braku formalnego, tj. niepodpisania przez wyżej wymienioną skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy wyjaśnić skarżącemu, że w myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Aby wyeliminować z obrotu prawnego wydany przez organ administracyjny (tu decyzja) konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 litera a – c P.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Zgodnie natomiast z treścią art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi "wkraczać" w sprawę nową w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania przed organem administracji i wydanych w nim aktów.

W niniejszej sprawie jej granice zostały określone rozstrzygnięciem zawartym w decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., którą orzeczono o aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu nr 3 miasta P. w zakresie działek nr 3882/1 i 3882/2. W rezultacie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nie mógł się wypowiedzieć w kwestii przebiegu granicy pomiędzy działką nr 3882/1 (własności T. i A. M.) i działką nr 3882/2 (własności H. i T. G.), ponieważ zaskarżone decyzje organów administracji publicznej nie zawierały rozstrzygnięcia w tej sprawie. Sformułowanie oceny prawnej odnośnie przebiegu granicy pomiędzy tymi działkami pozostawałoby w niezgodzie z postanowieniami powołanego wcześniej art. 134 § 1 P.p.s.a., gdyż wykraczałoby poza granice sprawy rozpoznawanej przez WSA w Rzeszowie w niniejszym postępowaniu.

Oceniając zaskarżoną decyzję, utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. o aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu nr 3 miasta P., w zakresie omówionym na wstępie, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa. W konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.

Otóż z przepisów art. 20. 22 i 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 ze zm.) wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest zbiorem informacji oraz danych o gruntach i budynkach, które stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych (art. 21 ust. 1 ustawy). Spełnia ona funkcje informacyjno – techniczne, rejestrując stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy. Nie rozstrzyga ona sporów o prawo do gruntu ani też takich praw nie nadaje. Przepisy prawa nie wiążą z nią domniemania zgodności z rzeczywistym stanem prawnym, ani też jakiegokolwiek innego skutku materialno – prawnego, (to należy do istoty ksiąg wieczystych).

Ewidencja gruntów i budynków winna być utrzymywana w stanie aktualności (art. 20 cyt. ustawy w zw. z § 44 pkt 2 i § 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2011 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, Dz.U. Nr 38, poz. 454), co należy do zadań Starosty /winien on dokonywać zmian zapewniających aktualność ewidencji). Zmian w ewidencji gruntów dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów materialnych, a także innych aktów normatywnych ilustrujących stan odmienny od uwidocznionego w operacie ewidencji gruntów (art. 20 w zw. z art. 23 cyt. ustawy oraz § 46 powyższego rozporządzenia). Ewentualne zaś kwestionowanie tych dokumentów może się odbywać w przepisanym trybie i nie należy do organów właściwych w sprawach ewidencji gruntów (zob. wyrok NSA z dnia 17.02.1993 r., II SA 1155/92, ONSA 1994/2/61).

W świetle tych wywodów, a więc co do charakteru ewidencji gruntów i warunków wprowadzania zmian do operatu ewidencji gruntów, a także aktualnego stanu dowodowego rozpoznawanej sprawy, pogląd wyrażony w zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji zasługuje na akceptację.

Niesporne bowiem jest, że decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. ([...]) Burmistrz Miasta [...] orzekł o rozgraniczeniu nieruchomości położonych w P. obręb nr 3 – ustalenie przebiegu granicy pomiędzy działką nr 3882/2 i nr 3882/1 nastąpiło na podstawie dokumentów, sporządzony wówczas operat geodezyjno – prawny [...] został wpisany do ewidencji zasobu powiatowego – i decyzja ta (strony nie zgłosiły żądania przekazania sprawy do sądu) stała się ostateczna z dniem [...] lutego 2011 r.

Obowiązkiem zatem Starosty [...] było ujawnienie wspomnianej wyżej ostatecznej decyzji ustalającej przebieg granic pomiędzy działkami nr 3882/2 i 3882/1 w ewidencji gruntów i budynków miasta P., co też uczynił wydaną w dniu [...] grudnia 2011 r. decyzją ([...]), działając z urzędu. Obowiązek ten wynika bowiem z przepisów wyżej wyjaśnionych i jego wykonanie przez organy orzekające w sprawie niniejszej odpowiada prawu. Dokonana aktualizacja operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu nr 3 miasta P. co do działek nr 3882/2 i 3882/1 znajduje wsparcie w dokumentacji z rozgraniczenia, tj. m.in. mapie z rozgraniczenia wraz z wykazem zmian gruntowych, sporządzonej przez geodetę uprawnionego T. S., przyjętej do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. w dniu [...] sierpnia 2011 r. pod nr [...]. Wykazana w niej powierzchnia, obliczona analitycznie, działek w/w wynosi – odpowiednio 0,2105 ha i 0,2429 ha.

Zarzuty skargi odnoszące się do przebiegu postępowania rozgraniczeniowego, z przyczyn wcześniej wyjaśnionych, nie mogły mieć żadnego wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Zarzut zaś, jakoby w zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia zasad współżycia i sprawiedliwości społecznej nie mógł być przez Sąd rozważany, bowiem nie odnosi się do kwestii prawnych, lecz jest natury słusznościowej i stąd też nie poddaje się ocenie Sądu.

Z tych przyczyn i na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga została oddalona.