Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1537/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1,  art. 252 i art. 255
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. z dnia 9 listopada 2013 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia 9 listopada 2013 r. M. M. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W treści formularza wniosku skarżący oświadczył, że źródłem utrzymania w gospodarstwie domowym, w którym pozostaje wraz z matką i ojczymem, są wynagrodzenia matki i ojczyma z tytułu umów o pracę. Łączny dochód rodziny wynosi 5.700 zł brutto.

Skarżący podniósł też, że od maja 2004 r. nie otrzymuje alimentów od ojca, a wszelkie wydatki związane z nauką skarżącego (II rok studiów wyższych) i jego utrzymaniem pokrywa matka. Łączna kwotę tych wydatków skarżący oszacował na kwotę 1.833 zł.

Jako składniki majątku skarżący wymienił lokal mieszkalny o pow.

63 m2 stanowiący przedmiot własności matki i ojczyma oraz należący do ojczyma samochód osobowy [...] z 2000 r.

Do wniosku skarżący nie dołączył żadnych dokumentów źródłowych potwierdzających ww. okoliczności.

Z tego powodu, w piśmie z dnia 2 grudnia 2013 r., skarżący został wezwany do przedstawienia, w terminie 14 dni, dokumentów źródłowych poświadczających jego możliwości płatnicze, tj.: wyciągów i wykazów z posiadanych przez siebie i osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, zaświadczeń o wysokości świadczeń stanowiących źródło utrzymania jego rodziny, a także dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w gospodarstwie domowym za okres ostatnich trzech miesięcy.

Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 grudnia 2013 r. Skarżący powyższego wezwania nie wykonał.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, w pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w tym postępowaniu. Toteż każda osoba wszczynająca postępowanie powinna liczyć się z koniecznością poniesienia na ten cel wydatków. Wyjątek zaś od tej zasady ustawodawca przewidział w rozdziale 3 działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.) zatytułowanym "Zwolnienie od kosztów sądowych"- a zwłaszcza w przepisach regulujących instytucję prawa pomocy (art. 243 – 263 P.p.s.a.).

I tak, w myśl art. 246 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Użyte przez ustawodawcę sformułowanie "osoba ta wykaże" oznacza zatem, że to na wnioskodawcy, czyli osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek podania tych danych (w postaci oświadczeń oraz dokumentów źródłowych), które w sposób wystarczający i niebudzący wątpliwości pozwolą na ustalenie jego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego.

Co więcej, obowiązek ten w sposób jednoznaczny ustawodawca sprecyzował w art. 255 P.p.s.a. otwierając sądom administracyjnym możliwość żądania od wnioskodawców uzupełnienia niewystarczającego lub budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy i nakładając na wnioskodawców obowiązek wykonania tych wezwań ("strona jest obowiązana na wezwanie (...)").

W niniejszej sprawie skarżący nie uzupełnił niewystarczających danych zamieszczonych we wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Skarżący nie uczynił bowiem zadość doręczonemu wezwaniu z dnia 2 grudnia 2013 r. i nie wykazał sytuacji majątkowej w prowadzonym gospodarstwie domowym, tj. niewystarczającego oświadczenia co do aktualnej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych.

Otóż, to właśnie będące przedmiotem wezwania dokumenty potwierdzające wysokość miesięcznych dochodów i wydatków w gospodarstwie domowym umożliwiłyby ocenę rzeczywistych możliwości płatniczych w gospodarstwie domowym skarżącego. Tylko bowiem w oparciu o te dokumenty możliwe byłoby ustalenie wysokości pozostałych skarżącemu, po odliczeniu niezbędnych wydatków, środków pieniężnych, które to środki mógłby on ewentualnie przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Należy również zauważyć, że dokumenty te pozwoliłyby także na ustalenie, czy koszty utrzymania skarżącego, które ponosi jego matka, powiększone o wydatki na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie, spowodują stan, w którym rodzina nie jest wstanie ponieść tych dodatkowych wydatków związanych z kosztami sądowymi, nawet w sytuacji gdy środki utrzymania rodziny nie pochodzą wyłącznie z dochodu osiągany przez matkę skarżącego.

Skarżący nie złożył też wyciągów i wykazów z posiadanych przez siebie i członków rodziny rachunków, tj. nie złożył tego rodzaju dokumentów źródłowych, za pomocą których mógłby wykazać - i to jednocześnie - tak wysokość wydatków, jak też dochodów i oszczędności. Jednocześnie skarżący nie złożył oświadczenia, że rachunków takich członkowie jego rodziny nie posiadają.

W konsekwencji oznacza to zatem, że skarżący nie wykazał przesłanek wymaganych treścią przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 252 § 2 i art. 255 P.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.