Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 424/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259 par. 2.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na pismo Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania i postępowania nadzorczego w sprawie wyeliminowania z obrotu prawnego zarządzenia Starosty [...] nr [...] z dnia [...] r. w sprawie powołania komisji opiniującej wnioski osób niepełnosprawnych o udzielenie dofinansowania ze środków PFRON; w zakresie sprzeciwu skarżącego od postanowienia referendarza sądowego z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 424/16 p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 424/16 przyznano A. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. A. B. przesłał drogą elektroniczną (platforma ePUAP) sprzeciw od powyższego postanowienia (nadany 6 lutego 2017 r. o godz. 18.43, potwierdzenie, k. 64 akt sądowych), w uzasadnieniu którego wniósł o zmianę postanowienia referendarza poprzez ustanowienie dla niego radcy prawnego zamiast adwokata. Wyjaśnił jednocześnie, że zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2016 r. wzywany był do wskazania, czy wnosi o ustanowienie adwokata czy radcy prawnego i w odpowiedzi na powyższe wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowenie radcy prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a."), od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast stosownie do art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że odpis postanowienia referendarza sądowego z dnia 19 stycznia 2017 r. doręczony został wnioskodawcy 30 stycznia 2017 r. (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – k. 62 akt sądowych). Termin do wniesienia środka zaskarżenia upływał w dniu 6 lutego 2017 r. Tymczasem sprzeciw – co prawda nadany został w dniu 6 lutego 2017 r. – ale dopiero w dniu 7 lutego 2017 r. pismo to zostało wydrukowane i opatrzone urzędową pieczęcią, potwierdzającą jego przyjęcie.

Należy wyjaśnić, że obowiązujące w dniu złożenia sprzeciwu przepisy nie przewidywały możliwości wnoszenia i weryfikacji pism składanych w formie elektronicznej, zarówno za pośrednictwem ogólnodostępnych protokołów stosowanych w korespondencji elektronicznej (e-mail), jak i za pomocą sformalizowanych środków, takich jak platforma ePUAP. Platforma ta, mimo że jest oficjalnym i usankcjonowanym środkiem prowadzenia korespondencji z organami administracji publicznej, nie ma zastosowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Strony, które zdecydują się na korzystanie z komunikacji elektronicznej narażają się na niebezpieczeństwo uchybienia terminowi do wystąpienia z poszczególnymi środkami procesowymi, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie zgadza się bowiem z poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądów administracyjnych, że za moment wniesienia pisma skierowanego do sądu administracyjnego, złożonego za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, uznać trzeba chwilę, kiedy dokument ten zostanie "zmaterializowany" przez dokonanie jego wydruku i opatrzenie go urzędowymi pieczęciami, potwierdzającymi przyjęcie pisma (np. postanowienia NSA z dnia [...] r., sygn. akt I OZ [...] i I OZ [...], z dnia [...] r., sygn. akt I OZ [...], z dnia [...] r., sygn. akt I OZ [...], z dnia [...] r., sygn. akt II FZ [...], publ. CBOSA). Mowa więc dopiero o dacie, w której pismo przyjmie odpowiednią formę, co w niniejszej sprawie sprowadza się do daty jego wydrukowania. Urzędowe Potwierdzenie Doręczenia nie jest bowiem dokumentem, który może mieć zastosowanie do określenia terminu doręczenia pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego i nie odnosi ono takiego samego skutku jak w toku postępowania administracyjnego. W konsekwencji za datę doręczenia sprzeciwu w niniejszej sprawie należało uznać dzień jego wydrukowania, tj. 7 luty 2017 r., co powoduje, że sprzeciw został wniesiony po terminie.

Wobec powyższego, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., sprzeciw należało odrzucić.