Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 754/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 1 kwietnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 2611/13 w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wyłączenia z produkcji gruntów leśnych postanawia oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2611/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 30 sierpnia 2013 r., nr 82/2129/2013.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w dniu 19 listopada 2013 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie 4 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Skarżący nie wykonał wezwania.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia opartą na przesłance z art. 174 pkt 2 p.p.s.a., złożył A. W., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie prawa procesowego, tj. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy skarżący nigdy nie otrzymał wezwania do nadesłania 4 odpisów skargi z dnia 19 listopada 2013 r., czego skutkiem jest nieprawidłowe przyjęcie, że termin do uzupełnienia tych braków formalnych skargi minął w dniu 2 grudnia 2013 r. i odrzucenie skargi, które to uchybienie ze strony Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na istotny wpływ na wynik przedmiotowej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

W świetle art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Natomiast zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skarga co do której pomimo wezwania nie uzupełniono braków formalnych skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Zarzuty skargi kasacyjnej opierają się na tym, że zdaniem skarżącego kasacyjnie nie otrzymał on wezwania do nadesłania 4 odpisów skargi. Wbrew powyższym twierdzeniom w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej: wezwanie do wpisu, wezwanie o odpis skargi oraz doręczenie odpowiedzi na skargę.

Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie (por. postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10, post. SN z 20 kwietnia 2000 r., I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru – powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki. Jak wynika z § 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 190, poz. 1277 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem", znajdującego zastosowanie w sprawie na mocy art. 65 § 2 p.p.s.a., odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09, postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10). Wymogi te zostały w okolicznościach sprawy spełnione i w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do ich kwestionowania. Zauważyć w związku z tym należy również, że wypełniony prawidłowo, na formularzu stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism (por. post. SN z 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98, OSNC 1998). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić zgodnie z wymaganiami art. 252 K.p.c. Z takim dowodem w okolicznościach sprawy nie mamy do czynienia, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie budzi wątpliwości, że rzeczą odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz niezwłoczne zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi albo Sądowi (takim niezwłocznym zgłoszeniem nie będzie działanie takie, jakie zostało podjęte przez pełnomocnika strony w przedmiotowej sprawie). W sytuacji gdy tego nie uczyniono, nie ma podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia 25 listopada 2013 r. skarżącemu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podkreślić należy, że przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby sensowi potwierdzania odbioru przesyłki, w każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby bowiem podnosić, że otrzymał inne pismo niż wysłane lub też, że nie otrzymał żadnego (czyli, że odebrał pustą kopertę).

W niniejszej sprawie przesyłka, która zawierała m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do nadesłania 4 odpisów skargi, została odebrana w dniu 25 listopada 2013 r. osobiście przez profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej. Pomimo tego na skierowane do skarżącego wezwania został opłacony wyłącznie wpis sądowy od skargi.

Wobec tego uznać należy, iż zaskarżone postanowienie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., skargę kasacyjną oddalił.