Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 93/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 153
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 3a, art. 4
journal: Dz.U. 1984 nr 5 poz 24
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 24 października 2019 r. sprawy ze skargi C. Z. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pytanie prasowe 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta Ł. do załatwienia w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty zwrotu akt organowi, wniosku C. Z. z dnia [...] marca 2019 r. w zakresie dotyczącym udostępnienia listy osób, którym przyznano bony edukacyjne, daty złożenia wniosku o dofinansowanie studiów oraz listy osób, którym przyznano bony edukacyjne niebędących w grupie osób preferowanych; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. nie wymierza organowi grzywny; 5. zasądza od Prezydenta Miasta Ł. na rzecz C. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 20 marca 2019 r. skierowanym drogą poczty elektronicznej na adres Wydziału Komunikacji Medialnej i Promocji Miasta Ł. [...], C. Z. wystąpił o przekazanie informacji dotyczących:

- liczby osób, które otrzymały bony edukacyjne i o jakiej łącznie wartości bonów, w ramach projektu Kompleksowy system rozwijania kompetencji i umiejętności osób dorosłych zgodnie z potrzebami regionalnej gospodarki 3.2.1/3.2.2 RPO na studia MBA realizowane na Uczelni J. w Ł.;

- listy tych osób wraz ze wskazaniem daty, kiedy złożyły wnioski o dofinansowanie ww. studiów;

- listy osób, którym przyznano bony w ramach ww. projektu w zakresie osób, które nie były w grupie osób preferowanych (tj. po 50 roku życia lub nie miały wykształcenia wyższego).

Wnioskodawca podpisał się imieniem i nazwiskiem oraz informacją "[...] Gazeta B.".

Wniosek powyższy był procedowany przez Prezydenta Miasta Ł. w ten sposób, że udzielono wnioskodawcy odpowiedzi drogą poczty elektronicznej w piśmie z dnia 2 kwietnia 2019 r., natomiast w dniu 25 kwietnia 2019 r. wystosowano zawiadomienie uzupełniające wskazując na konieczność uzasadnienia istnienia szczególnej wagi żądanych informacji, wymagających przetworzenia, dla interesu publicznego.

Nie będąc usatysfakcjonowanym udzieloną odpowiedzią, C. Z. wniósł do tutejszego sądu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. Skargę sąd rozpoznał wyrokiem z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie II SAB/Bk 33/19 w ten sposób, że umorzył postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Prezydenta Miasta Ł. do załatwienia ww. wniosku oraz stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Uwzględniając materiał dowodowy zgromadzony przez organ oraz dowody dopuszczone na rozprawie przed sądem (decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] maja 2019 r. umarzającą postępowanie w sprawie udzielenia skarżącemu informacji publicznej na wniosek z dnia 20 marca 2019 r., odwołanie złożone przez skarżącego od tej decyzji, wydruk korespondencji elektronicznej zawierającej informację uzupełniającą dotyczącą studiów podyplomowych MBA na Uczelni J. w Ł. na dzień 20 marca 2019 r. w zakresie ilości osób oraz wartości bonów szkoleniowych), sąd ocenił, że po wniesieniu skargi a przed wyrokowaniem stan bezczynności ustał. Jednocześnie sąd wskazał w uzasadnieniu wyroku, że:

- zawnioskowane informacje mają charakter informacji publicznych (jako informacje o sposobie zadysponowania środkami publicznymi przez organ władzy publicznej jakim jest prezydent miasta - art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., dalej: u.d.i.p.);

- wydanie w dniu [...] maja 2019 r. decyzji umarzającej postępowanie o udostępnienie informacji publicznej obejmowało załatwienie wniosku w zakresie w jakim dotyczył udostępnienia listy osób, którym przyznano bony edukacyjne w ramach projektu wymienionego w zapytaniu, wskazania daty złożenia wniosku i łącznej wartości udzielonych bonów, w tym także listy osób, którym przyznano bony a niebędących w grupie osób preferowanych;

- wystosowanie do skarżącego informacji elektronicznej w dniu [...] czerwca 2019 r. zawierającej wskazanie liczby osób, którym przyznano bony edukacyjne oraz wartości tych bonów wypełniało przesłankę załatwienia wniosku z dnia 20 marca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej w pozostałym zakresie nieobjętym decyzją z dnia [...] maja 2019 r.

Jak wskazał WSA w Białymstoku, "Porównanie treści decyzji i treści informacji z dnia [...] czerwca 2019 r. uprawnia do wniosku, że odniesienie to dotyczy całego zakresu zapytania". Doprowadziło to do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: P.p.s.a.

W uzasadnieniu ww. wyroku sąd zawarł również rozważania odnośnie trybu procedowania w przypadku złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej na podstawie przepisów u.d.i.p. oraz na podstawie ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz. U. z 2018 r., poz. 1914 ze zm.), dalej: P.p. Sąd wyjaśnił, wskazując organowi na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, że z art. 3a P.p. wynika stosowanie u.d.i.p. w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej, zaś dla powstania obowiązku realizacji wniosku złożonego w trybie P.p. niezbędne jest wykazanie w sposób niebudzący wątpliwości, że wniosek pochodzi od prasy.

Powyższy wyrok uprawomocnił się (strony nie wniosły skargi kasacyjnej). Akta wraz z odpisem prawomocnego wyroku i jego uzasadnieniem doręczono organowi w dniu 17 września 2019 r.

Z nadesłanych do niniejszej sprawy akt administracyjnych przedstawiających czynności organu po wydaniu ww. wyroku wynika, że:

- decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] maja 2019 r. została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w dniu [...] czerwca 2019 r., a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Kolegium zarzuciło Prezydentowi niezrealizowanie obowiązków z art. 14 ust. 2 u.d.i.p., tj. niewskazanie w piśmie z dnia 25 kwietnia 2019 r. kierowanym do wnioskodawcy, że środki którymi dysponuje nie pozwalają na udostępnienie informacji publicznej w formie zgodnej z wnioskiem oraz nie wskazał w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. Brak było również, w ocenie Kolegium, podstaw do umorzenia postępowania, a postępowanie o udostępnienie informacji publicznej powinno zakończyć się udzieleniem żądanej informacji ewentualnie decyzyjną odmową jej udzielenia, co wynika z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Nieprawomocne rozstrzygnięcie Kolegium (przed upływem terminu do wniesienia sprzeciwu do sądu administracyjnego) wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu 28 czerwca 2019 r., natomiast prawomocne - w dniu 19 lipca 2019 r.;

- w piśmie z dnia 11 lipca 2019 r. Prezydent wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego kwalifikując jednocześnie informację, o którą zawnioskowano w dniu 20 marca 2019 r. (w pełnym zakresie objętym tym wnioskiem), jako informację przetworzoną. Zakreślił termin 7 dni i wskazał na art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

W odpowiedzi na wezwanie C. Z. wyjaśnił, że wnosi o rozpoznanie sprawy w oparciu o ustawę P.p. Wskazał na wyrok w sprawie II SAB/Bk 33/19 i ustalenie przez sąd faktu udzielenia informacji publicznej w części w piśmie z dnia 12 czerwca 2019 r. W jego ocenie, w pozostałym zakresie tj. dotyczącym listy osób, które otrzymały bony, daty złożenia wniosków oraz listy beneficjentów bonów niebędących w grupie osób preferowanych - informacja jest informacją prostą, a wymaganie wykazania szczególnego interesu publicznego jest bezpodstawne;

- w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r., podpisanym przez Głównego Specjalistę Urzędu Miejskiego w Ł. a kierowanym do C. Z., wskazano w sposób następujący: sprawa będzie rozpatrywana w trybie ustawy P.p.; nie jest możliwe udostępnienie danych w zakresie dotyczącym listy osób, które otrzymały bony, daty złożenia wniosków oraz listy osób (beneficjentów bonów) niebędących w grupie osób preferowanych – z uwagi na regulacje ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych, regulacje rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2016/679, jak również z uwagi na postanowienia regulaminu rekrutacji i uczestnictwa w projekcie "Kompleksowy system rozwijania kompetencji i umiejętności osób dorosłych zgodnie z potrzebami regionalnej gospodarki 3.2.1/3.2.2 RPO" oraz zapisy załącznika do Umowy o dofinansowanie Projektu, w których Miasto Ł. zobowiązało się do zachowania w poufności wszystkich danych powierzonych w ramach Programu. Udzielenie odpowiedzi na zadane pytania wiązałoby się z naruszeniem przepisów prawa. Wskazano, że powyższe uzasadnia odmowę udzielenia informacji publicznej prasie w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 3 P.p. Pouczono wnioskodawcę o przysługującej skardze do sądu administracyjnego na podstawie art. 4 ust. 4 P.p.

Skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. złożył do sądu administracyjnego C. Z. Zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 1 i 11 P.p. oraz art. 4 ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Wniósł o zobowiązanie Prezydenta do udzielenia odpowiedzi na pytanie prasowe oraz ukaranie go grzywną w wysokości 500 zł. Wskazał, że nie zgadza się z udzieloną odpowiedzią oraz że nie dochowano trzydniowego terminu na udzielenie odpowiedzi z art. 4 ust. 3 P.p.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, ewentualnie umorzenie postępowania sądowego i ustalenie, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa oraz niewymierzanie grzywny. Wyjaśnił, że po wydaniu wyroku w sprawie II SAB/Bk 33/19 nie pozostawał bezczynny. W części odnoszącej się do zapytania w punkcie 1 wniosku z dnia 20 marca 2019 r. udzielił odpowiedzi w pismach z dnia 12 czerwca i 19 czerwca 2019 r. W pozostałym zakresie procedowano decyzją z dnia [...] maja 2019 r., a następnie decyzją kasacyjną SKO z dnia [...] czerwca 2019 r. Wobec rozstrzygnięcia SKO, wycofania przez wnioskodawcę zapytania w zakresie pytania pierwszego (pismo z dnia 18 lipca 2019 r.) oraz prośby wnioskodawcy o procedowanie w trybie ustawy P.p., uwzględniono tę prośbę. To jednak, zdaniem organu, spowodowało, że brak było podstaw do wydania decyzji administracyjnej, bowiem: nie wydaje się decyzji administracyjnej jeśli informacja nie posiada charakteru informacji publicznej lub organ żądaną informacją nie dysponuje; procedowanie na podstawie ustawy P.p. oznacza również możliwość rezygnacji z wydania decyzji administracyjnej a poprzestanie na możliwości poinformowania (na żądanie redaktora naczelnego) w terminie trzech dni o przyczynie odmowy udzielenia informacji; zdaniem organu, ta procedura jest możliwa do zastosowania również z uwagi na niemożliwość udostępnienia informacji z uwagi na ochronę danych osobowych. Organ obszernie wyjaśnił powody uznania zażądanych informacji (w zakresie poza pytaniem z punktu 1 wniosku z dnia 20 marca 2019 r.) za podlegające ochronie. Wskazał, że informacje dotyczące listy osób, które wygrały konkurs, nie są informacją publiczną, gdyż dotyczą spraw indywidualnych, a jeśli tak, to zastosowanie znajduje przepis art. 4 ust. 3 P.p. i możliwość udzielenia pisemnej (nie decyzyjnej) odmowy w ciągu trzech dni, w odpowiedzi na żądanie redaktora naczelnego. To nastąpiło w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. Odmowa jest uzasadniona ochroną danych osobowych, co wyjaśniono w ww. piśmie. Dodatkowo wskazano na treść zgody uczestników projektu, obejmującej wyłącznie zgodę na przetwarzanie danych na potrzeby projektu, a więc brak zgody ich przetwarzania w innym celu. Zdaniem organu, nawet jeśli uznać zażądane informacje za informacje publiczne, to ich udostępnieniu sprzeciwia się Konstytucja i wynikająca z niej zasada ochrony prawa do prywatności, której emanacją jest treść art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Wyjaśnił organ, że nawet jeśli zawnioskowane informacje dotyczą osób pełniących funkcje publiczne, to nie są związane z pełnieniem tych funkcji, co wyklucza ich udostępnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga podlega uwzględnieniu.

Zdaniem sądu, kluczowe znaczenie w sprawie mają następujące okoliczności: funkcjonowanie w obrocie prawnym prawomocnego wyroku w sprawie II SAB/Bk 33/19, zakres zaskarżenia w sprawie niniejszej oraz treść art. 3a P.p.

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: P.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W sprawie niniejszej odnośnie bezczynności w załatwieniu wniosku z dnia 20 marca 2019 r. orzekał już sąd w sprawie II SAB/Bk 33/19 - kontrolując zaniechanie organu za wcześniejszy okres. Sąd sformułował wówczas jednoznaczną ocenę prawną. Sprowadzała się ona do wskazania, że po pierwsze, wszystkie zażądane informacje są informacjami publicznymi, po drugie, sąd wskazał w jakim zakresie ocenił załatwienie wniosku decyzją z dnia [...] maja 2019 r. a w jakim pismem informacyjnym z dnia [...] czerwca 2019 r.; po trzecie, sąd przedstawił organowi różnice w sposobie procedowania w trybie u.d.i.p. oraz w trybie P.p., zwracając szczególną uwagę na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz treść art. 3a P.p. Powyższą oceną prawną sąd w sprawie niniejszej, jak i organ po zapoznaniu się w treścią uzasadnienia wyroku, są związane.

Wbrew zatem wywodom zawartym w odpowiedzi na skargę, organ nie mógł odmówić zakwalifikowania informacji zażądanych wnioskiem z dnia 20 marca 2019 r. jako informacji publicznych, bowiem ta kwalifikacja wynika z oceny prawnej w sprawie II SAB/Bk 33/19. Odmiennej kwalifikacji nie może również dokonać sąd w sprawie niniejszej. Wniosek z dnia 20 marca 2019 r. dotyczył zatem udostępnienia informacji publicznych.

Odnośnie zakresu bezczynności obecnie kontrolowanej przez sąd to nie może być wątpliwości, że dotyczy on wyłącznie udostępnienia listy osób, którym przyznano bony edukacyjne, dat złożenia przez nich wniosku oraz listy osób, które bony otrzymały, a nie były w grupie osób preferowanych. Po wyroku w sprawie II SAB/Bk 33/19 Kolegium uchyliło bowiem decyzję Prezydenta z dnia [...] maja 2019 r. i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Zakres ponownego procedowania przez Prezydenta wyznaczony był zatem, wobec niezaskarżenia ww. wyroku, zakresem ustalonym przez sąd odnośnie przedmiotu rozstrzygnięcia w decyzji z dnia [...] maja 2019 r. Tutaj jednak, zdaniem sądu, dopuścił się organ zaniechań spełniających kwalifikację bezczynności. Jest to skutkiem niewystarczającego rozważenia treści art. 3a P.p. oraz stanowiska zaprezentowanego na tle tego przepisu w orzeczeniach NSA wskazanych przez sąd w sprawie II SAB/Bk 33/19.

W związku z powyższym należy wyjaśnić, że o informację publiczną może wystąpić każdy, ale może również wystąpić prasa w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 P.p. Prasę w myśl tego przepisu tworzą publikacje periodyczne, które nie tworzą zamkniętej, jednorodnej całości, ukazujące się nie rzadziej niż raz do roku, opatrzone stałym tytułem albo nazwą, numerem bieżącym i datą, a w szczególności: dzienniki i czasopisma, serwisy agencyjne, stałe przekazy teleksowe, biuletyny, programy radiowe i telewizyjne oraz kroniki filmowe; prasą są także wszelkie istniejące i powstające w wyniku postępu technicznego środki masowego przekazywania, w tym także rozgłośnie oraz tele- i radiowęzły zakładowe, upowszechniające publikacje periodyczne za pomocą druku, wizji, fonii lub innej techniki rozpowszechniania; prasa obejmuje również zespoły ludzi i poszczególne osoby zajmujące się działalnością dziennikarską. Jeśli o informację publiczną występuje prasa, to zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego powinna ona udokumentować taki swój charakter (vide np. wyrok w sprawie I OSK 1102/15, dostępny na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako CBOSA; jak wskazał z kolei NSA w sprawie I OSK 1472/15, wymóg udokumentowania nie powinien nastręczać żadnych trudności, CBOSA). W sprawie niniejszej należy przyjąć, że wniosek pochodzi od prasy. Uprawnia do tego wynikająca z akt co najmniej wielomiesięczna, z dużą intensywnością prowadzona korespondencja między organem a wnioskodawcą, traktowanym przez organ jak prasa.

Z kolei zgodnie z art. 3a P.p., w zakresie dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy u.d.i.p. To zaś oznacza, że jeśli prasa występuje o udzielenie informacji publicznej, to jej udzielenie lub odmowa powinny nastąpić w trybie u.d.i.p. W konsekwencji, w zakresie dostępu do informacji publicznej prasa nie korzysta z regulacji innych niż te, które dotyczą ogółu społeczeństwa (za wyjątkiem wyżej wskazanej konieczności udokumentowania działania w imieniu prasy). Odrębny tryb udzielania prasie informacji uregulowany został w art. 4 P.p. W tym trybie istotnie prasa korzysta z regulacji specjalnie dla niej przewidzianej, która poszerza katalog podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji o podmioty niewymienione w ustawie o dostępie do informacji publicznej i ustanawia autonomiczny tryb weryfikacji wywiązania się z obowiązku udzielania prasie informacji. Podkreślić należy w sprawie niniejszej, co nie zostało należycie zrozumiane przez organ, że tryb z art. 4 P.p. nie dotyczy udostępniania informacji publicznej, a z taką niewątpliwie mamy do czynienia w sprawie niniejszej.

Odnosząc powyższe do okoliczności stanu faktycznego wskazać zatem należy, że deklaracja skarżącego co do trybu udzielania informacji na podstawie ustawy P.p. zawarta w korespondencji elektronicznej z dnia 18 lipca 2019 r. nie mogła wywołać skutku w postaci zmiany trybu załatwienia wniosku z dnia 20 marca 2019 r. (z u.d.i.p. na P.p.), bowiem wniosek dotyczył informacji publicznych (przesądził to sąd w sprawie II SAB/Bk 33/19) a podmiot zobowiązany nie jest podmiotem wymienionym w art. 4 ust. 1 P.p. W konsekwencji, załatwienie wniosku z dnia 20 marca 2019 r. w zakresie dotyczącym udostępnienia listy osób, którym przyznano bony edukacyjne, dat złożenia przez nich wniosku oraz listy osób, które bony otrzymały a nie były w grupie osób preferowanych – powinno było nastąpić w trybie u.d.i.p. a nie art. 4 P.p. Prezydent nie jest bowiem podmiotem w tym przepisie wymienionym, co do którego prasa posiada szersze uprawnienia informacyjne. Jeśli zatem organ wezwał w dniu 11 lipca 2019 r. wnioskodawcę do wykazania istotności zawnioskowanych informacji dla interesu publicznego, to konsekwentnie powinien załatwić wniosek w trybie przepisów u.d.i.p. (udostępnić informację w drodze czynności materialno – technicznej lub odmówić decyzją administracyjną wydaną na podstawie art. 16 tej ustawy). Zwróciło na to trafnie uwagę SKO w decyzji kasacyjnej z dnia [...] czerwca 2019 r. Załatwienie wniosku w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. z powołaniem się na art. 4 P.p. było nieuprawnione, bowiem sytuacja nie spełniała warunków do zastosowania trybu z tego przepisu.

Odpowiedzi udzielonej w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. nie można również zakwalifikować jako odmownej decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 16 u.d.i.p., bowiem nie wynika z niej aby została podpisana przez organ lub osobę przez ten organ upoważnioną do wydawania takich decyzji.

Z wyżej wskazanych względów sąd ocenił, że organ w dniu wniesienia skargi w sprawie niniejszej (30 sierpnia 2019 r.) pozostawał w bezczynności, bowiem na tę datę nie zakończył sprawy z wniosku z dnia 20 marca 2019 r. w sposób prawem przewidziany tj. w trybie u.d.i.p. Początek bezczynności można w zasadzie liczyć od dnia 18 lipca 2019 r., czyli od dnia otrzymania od wnioskodawcy odpowiedzi na wezwanie z dnia 11 lipca 2019 r. Bezczynność trwa do dnia wyrokowania w sprawie niniejszej. Mimo bowiem nawet otrzymania w dniu 17 września 2019 r. odpisu prawomocnego wyroku w sprawie II SAB/Bk 33/19 – organ nie poinformował sądu o podjęciu nowych czynności w sprawie stanowiących załatwienie wniosku strony, przy niewystarczalności tego załatwienia dokonanego w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. Skoro więc w przypadku procedowania na podstawie przepisów u.d.i.p. organ powinien: bez zbędnej zwłoki lub w terminie 14 dni informację udostępnić (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie jeżeli informacja publiczna nie mogła być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, powinien był powiadomić w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), to terminy te odnośnie wniosku z dnia 20 marca 2019 r. i tego jego zakresu, którego dotyczy skarga – zostały niewątpliwie przekroczone. Na dzień wyrokowania nie został wydany akt (decyzja odmowna), a także nie została podjęta czynność udostępniająca informację w trybie przepisów u.d.i.p., które stanowiłyby dokończenie załatwienia wniosku w sposób prawem przewidziany. Sąd przy tym zauważa, że z treści pisma pracownika organu z dnia [...] sierpnia 2019 r. oraz z treści odpowiedzi na skargę wprost wynika, iż organ nie udostępnia listy beneficjentów wraz z datami złożenia wniosku z uwagi na ochronę danych osobowych, co spełnia przesłankę z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Powinien zatem w tym zakresie wydać decyzję administracyjną na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., co umożliwiłoby wnioskodawcy jej zaskarżenie i w następnej kolejności ewentualnie kontrolę sądową. Tego jednak z naruszeniem prawa zabrakło. Dlatego w punkcie 1 wyroku orzeczono w sposób zobowiązujący wskazując jednocześnie zakres wymaganego załatwienia wyżej wyjaśniony. Orzeczenie w tym zakresie nastąpiło na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W punkcie 2 wyroku orzeczono na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stwierdzając wystąpienie bezczynności organu. Nie miała ona jednak, zdaniem sądu, charakteru rażącego naruszenia prawa, bowiem organ podejmował czynności wyjaśniające (wezwanie z dnia 11 lipca 2019 r.) oraz dokonał czynności załatwiającej - w jego ocenie - wniosek skarżącego. Pozostawał zatem w przekonaniu, że sprawę załatwił i choć przekonanie to było błędne, nie sposób dopatrzeć się w takim zaniechaniu cech działania (zaniechania) celowego, wynikającego ze złej woli. Brak było zatem podstaw do uznania rażącego charakteru bezczynności (art. 149 § 1a P.p.s.a., punkt 3 wyroku). Ostatnio wskazane argumenty uzasadniają także oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. Stanowisko organu zostało bowiem także wyczerpująco uzasadnione w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r., co wskazuje na dobrą wolę organu, zamiar załatwienia sprawy w całości w sposób, jaki organ ocenił za prawidłowy i wystarczający. Nienadanie temu załatwieniu prawidłowej formy świadczy o niedochowaniu należytej staranności, co w tym konkretnym przypadku nie uzasadnia wymierzenia grzywny. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz skarżącego wpis od skargi w kwocie 100 zł.