Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 280/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi A. W., B. J., I. J., M. J., M. J., M. C. i Z. C. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z [...] r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. jako "[...]", rej. hip. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących A. W., B. J., I. J., M. J., M. J., M. C. i Z. C. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] r. A. W., B. J., l. J., M. J., M. J., M. C. i Z. C. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] oznaczonej hip. "[...]" rej. hip. [...]. Skarżący wnieśli o stwierdzenie bezczynności Prezydenta i o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że wniosek o odszkodowanie został złożony [...] r. Organ nie rozpoznał wniosku, pomimo wniesionego zażalenia do Wojewody [...].

Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że nieruchomość została objęta działaniem dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze W. (Dz. U. Nr 50 poz. 279) i przeszła na własność gminy W., a następnie stała się własnością Skarbu Państwa. Organ wskazał, że Wojewoda [...] po rozpoznaniu zażalenia skarżących na bezczynność organu wyznaczył mu 3- miesięczny termin na załatwienie sprawy liczony od daty doręczenia organowi postanowienia. Termin ten upływa [...] r. Pismem z [...] r. pełnomocnik skarżących został poinformowany o konieczności dostarczenia dokumentu potwierdzającego, że J. J. była współwłaścicielką nieruchomości. Dokument ten umożliwi ustalenie przedmiotu postępowania oraz osób uprawnionych do występowania o odszkodowanie.

W piśmie procesowym z [...] r. skarżący poinformowali, że pismem z tej samej daty przedstawili Prezydentowi żądane dokumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Należy podkreślić, że z zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia

sprawy (art. 12 § 1 kpa). Ponadto z przepisu art. 35 § 1 kpa wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa). O każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 kpa). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa). Powyższe przepisy wyznaczają zatem organowi administracji publicznej standardy obowiązujące przy załatwianiu spraw.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydenta W., a tym samym wydanie orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., tj. zobowiązania organu do wydania aktu w określonym terminie.

Poza sporem jest bowiem to, że Prezydent do dnia wyrokowania nie rozpoznał sprawy.

Organ do czasu złożenia skargi do Sądu nie podjął w sprawie żadnych czynności zmierzających do rozpoznania wniosku. Wniosek został złożony [...] r. Pismem z [...] r. pełnomocnik skarżących złożył zażalenie na bezczynność organu. Postanowieniem z [...] r. Wojewoda [...] uznał wniesione zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. termin na wydanie rozstrzygnięcia wynoszący trzy miesiące od daty doręczenia postanowienia. Postanowienie Wojewody wpłynęło do organu (do kancelarii) [...] r. Pismem z [...] r. organ wezwał skarżących do złożenia dowodów potwierdzających tytuł prawny J. J. do nieruchomości przy ul. [...].

Nie ulega wątpliwości, że postępowanie Prezydenta pozostaje w sprzeczności z zasadą szybkości wyrażoną w art. 12 kpa. Jedyną czynnością jaką organ podjął w sprawie i to po ponad dziesięciu miesiącach od wpłynięcia wniosku, a także już po wydaniu postanowienia przez Wojewodę oraz po złożeniu skargi, było wezwanie zawarte w piśmie z [...] r.

Organ nie zawiadomił stron o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie, przyczynach zwłoki i nie wskazał terminu załatwienia sprawy.

Takie procedowanie rażąco narusza przepisy art. 12, art. 35 § 1 i § 3, art. 36 kpa a także podważa wyrażoną w art. 8 kpa zasadę prowadzenia postępowania administracyjnego w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa.

W związku z powyższym zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu wniosku o odszkodowanie należało uznać za uzasadniony, co skutkuje wyznaczeniem organowi dwumiesięcznego terminu do załatwienia sprawy. Z przyczyn wyżej wskazanych Sąd uznał, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Mając na uwadze wszystkie podniesione okoliczności Sąd, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.