Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2566/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia ważności certyfikatu dla ośrodka szkolenia lotniczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] września 2014 r., znak: [...]


UZASADNIENIE

W dniu 3 października 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) P. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] września 2014 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], zawieszającą w całości, do dnia 9 grudnia 2016 r., ważność certyfikatu Nr [...], wydanego ośrodkowi szkolenia lotniczego P. sp. z o.o. z siedzibą w W. decyzją znak: [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., oraz uzależniająca przywrócenie ważności ww. certyfikatu od dokonania przez stronę wszystkich stosownych zmian w organizacji, do których jest zobowiązana na podstawie art. 10a ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1178/2011.

Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniony tym, że spółka w razie zawieszenia certyfikatu nie będzie w stanie świadczyć swojej podstawowej usługi, z której jest znana i ceniona na rynku. Konieczność zawieszenia szkoleń z pełnością wywoła u dotychczasowych i potencjalnych klientów przeświadczenie, że skarżąca nie spełnia wymaganych prawem norm i zapewne w obawie o własne bezpieczeństwo klienci ci zrezygnują z oferty szkoleniowej. Z pewnością zawieszenie szkoleń będzie miało niekorzystny wpływ na wizerunek firmy, a konkurenci wykorzystają sytuację do oczernienia spółki i przejęcia uczestników szkoleń, przez co spółce będzie trudno odbudować zaufanie klientów i renomę na rynku. Na tak zamkniętym rynku, jak usługi szkoleń lotniczych, decyzja zawieszająca certyfikat może oznaczać zakończenie działalności. Z tych powodów wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Ponadto w wyniku zawieszenia szkoleń lotniczych skarżąca poniesie szkodę, ponieważ będzie musiała zwrócić koszty uczestnikom szkoleń. Szkoda ta nie będzie możliwa do odrobienia w przyszłości, gdyż przywrócenie kursów nie umożliwi skarżącej odrobienia strat, albowiem spółka świadczy określoną ilość kursów w ciągu roku i nie ma możliwości ich zwiększenia po okresie przestoju. Skarżąca podkreśliła, że organ nie nadał decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, a zatem uznał, iż nie zachodzą przesłanki określone w art. 180 k.p.a. (co stanowi najpewniej omyłkę pisarską, albowiem instytucja ta jest opisana w art. 108 k.p.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą.

Jak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 września 2014 r. o sygn. akt II GSK 2045/14, dla wykazania spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest wystarczającym sam wywód strony, dotyczący okoliczności uzasadniających wstrzymanie, gdyż uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Lakoniczne uzasadnienie wniosku skarżącego o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę. Ponadto nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

We wniosku inicjującym przedmiotowe postępowanie skarżąca przedstawiła jedynie swoje przypuszczenia co do zachowania klientów w razie przywrócenia ważności licencji oraz co do zachowania firm konkurencyjnych w sytuacji, gdy skarżąca będzie miała zawieszoną licencję. Nie sposób uznać, by takie twierdzenia, oparte li tylko na przypuszczeniach, stanowiły o prawdopodobieństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, opisanych przez skarżącą.

Lakoniczne wskazanie przez spółkę, że działalność z zakresu szkoleń stanowi podstawową usługę, którą świadczy, nie przesądza o ryzyku wystąpienia znacznej szkody. Z rubryki 1 Działu 3 odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, dotyczącego skarżącej, wynika, że usługi te stanowią zaledwie ułamek jej przedmiotu działalności. Skarżąca swojego twierdzenia nie poparła choćby przedstawieniem wyliczenia, z którego wynikałoby, jakie dochody uzyskuje z prowadzenia poszczególnych rodzajów działalności.

Podkreślić również należy, nie przesądzając o merytorycznej i formalnej poprawności zaskarżonej decyzji, jej czasowy charakter – termin zawieszenia licencji określono na okres do dnia 9 grudnia 2016 r., jednak z możliwością przywrócenia ważności certyfikatu przed tą datą.

Kierując się powyższą argumentacją, Sąd rozstrzygnął jak w postanowieniu.