Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 455/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-10-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono zmiany postanowienia Sądu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na decyzję Wojewody z dnia 27 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia odmówić zmiany postanowienia z dnia 28 sierpnia 2014 r. IIISA/Gd 455/14 o wstrzymaniu zaskarżanej decyzji


UZASADNIENIE

K. N. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Wojewody z dnia 27 marca 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 5 lutego 2014 r., nr [...] orzekającą o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] 12 c w G.

Skarżąca wniosła w skardze o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, że zajmuje lokal przy ul. [...] 12 C będący jej centrum życiowym na zasadzie przydziału wraz z synową J. J. Ponadto brak zameldowania utrudniałby korzystanie z usług medycznych, które są niezbędne dla poratowania zdrowia skarżącej jak również – wykonanie decyzji wymusi zmianę dokumentów tożsamości i innych.

W dniu 28 sierpnia 2014 r. sąd uwzględnił wniosek skarżącej i orzekł o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji.

W dniu 10 września 2014 r. wniosek o zmianę postanowienia sądu z dnia 28 sierpnia 2014 r. złożyła uczestniczka postępowania J. J.

Pisząca zażalenie podniosła, że K. N. skłamała pisząc, iż sporny lokal został przydzielony skarżącej i uczestniczce postępowania, a korzystać można z dowolnie wybranej placówki medycznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Wniosek J. J. nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Z przepisu tego, wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Stosownie do § 4 omawianego przepisu art. 61, postanowienie w sprawie wstrzymania aktu sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.

We wniosku o zmianę postanowienia sądu z dnia 28 sierpnia 2014 r. o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji o wymeldowania K. N. z miejsca jej pobytu stałego z lokalu nr 16 przy ul. [...] 12c w G. J. J. nie wskazała jednak na zmianę okoliczności sprawy; zanegowała jedynie twierdzenia skarżącej.

Na postanowienie w przedmiocie wstrzymania zaskarżonego aktu służy zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego stosownie do art. 194 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. i uczestniczka postępowania J. J. wniosła zażalenie na wstrzymanie zaskarżonej decyzji.

W tym miejscu Sąd podkreśla, że brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu czy zmianę podjętego w tym przedmiocie postanowienia pod kątem zasadności wniesionej skargi. W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r. (sygn. akt II OZ 184/05, System Informacji Prawnej Lex nr 302251) Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, iż niezgodność danego aktu z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji w toku rozprawy i ochrona tymczasowa, wynikająca z art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to dwie różne kwestie. O ile bowiem pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga - jako poprzedzająca merytoryczne rozstrzygnięcie sądu - ma odmienną funkcję. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności danego aktu z prawem, a zwłaszcza – na przewidywanym (prognozowanym) rozstrzygnięciu Sądu w tym zakresie, niweczyłoby sądową kontrolę legalności zaskarżonego aktu.

Z mocy art. 61 § 6 p.p.s.a wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 4 i 5 p.p.s.a.