Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1577/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.153 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Borkowska Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz /spr./ Sędzia del. WSA Mariola Kowalska Protokolant: Agnieszka Chorab po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. S.A. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2010 r. sygn. akt II SAB/Kr 136/09 w sprawie ze skargi W. S.A. w K. na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

II OSK 1577/10 U z a s a d n i e n i e

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 26 lutego 2010 r. Sygn. akt II SAB/Kr 136/09 po rozpoznaniu skargi W. S.A. w K. na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa - oddalił skargę.

W uzasadnieniu wyroku wskazano, że skarżąca jako inwestor wniosła o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego dotyczącego budowy zespołu mieszkaniowo-usługowo-hotelowego i wobec uznania, że jej wniosek nie został załatwiony w ustawowym terminie złożyła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, które postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. stwierdziło, że zażalenie nie jest uzasadnione.

W skardze na bezczynność skarżąca zarzuciła, że organ sporządził postanowienie zawiadamiające o wszczęciu postępowania w dniu [...] września 2005 r. podczas gdy zgodnie z art. 61 kpa postępowanie zostało wszczęte wnioskiem strony w dniu [...] lipca 2005 r. W okresie od 22 grudnia 2006 r. do 11 kwietnia 2007 r. organ I instancji nie podjął w sprawie żadnych czynności. W dniu [...] marca 2008 r. została wydana decyzja, od której skarżąca wniosła odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Po wydaniu tej decyzji postępowanie prowadzono w sposób przewlekły jak też bezpodstawnie zażądano od inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji, skoro postępowanie zostało wszczęte przed wejściem w życie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, która nie dotyczy przedmiotowej sprawy.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Krakowa wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że w toku postępowania poprzedzającego wydanie decyzji z dnia [...] marca 2008 r. dokonywano niezbędnych uzgodnień i pozyskiwano konieczne opinie po czym została przygotowana wstępna analiza urbanistyczno-architektoniczna, do której w dniu [...] lipca 2006 r. inwestor złożył obszerne zastrzeżenia a następnie dokonał korekty wniosku ograniczając teren inwestycji. Został również złożony przez inwestora wniosek o zawieszenie postępowania, które podjęto postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r.

Po wydaniu decyzji z dnia [...] marca 2008 r. przez organ odwoławczy, Prezydent Miasta Krakowa nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia dowodów w związku z nieścisłościami w treści wniosku oraz złożonych przez stronę materiałach. W związku z opracowywanym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. wystąpiono o stanowisko biura Planowania Przestrzennego. Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. wystąpiono także do Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu jako zarządcy dróg w sprawie stanowiska w kwestii obsługi komunikacyjnej projektowanego zespołu zabudowy.

Inwestor przesyłał do organu kolejne dokumenty z dużym opóźnieniem, wnosząc o przedłużenie terminu na dokonanie tych czynności /pismo z [...] stycznia 2009 r. i postanowienie z [...] stycznia 2009 r. oraz pismo z dnia [...] lutego 2009 r. oraz postanowienie z [...] lutego 2009 r./.

W toku postępowania weszła w życie ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko zobowiązująca inwestora do uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach już przy składaniu wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy a nie jak to było we wcześniejszym stanie prawnym - przed złożeniem wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. W związku z tym postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. inwestor został zobowiązany do uzupełnienia wniosku o decyzję środowiskową. Do tego postanowienia inwestor wniósł zastrzeżenia, zaś organ ustosunkował się do nich kolejnymi pismami.

W dniu [...] sierpnia 2009 r. inwestor wniósł zażalenie na niezałatwienie sprawy co spowodowało przesłanie akt sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. "Jeszcze w trakcie postępowania prowadzonego przez SKO, w dniu 24.08.2009 r. do organu I instancji wpłynęła prośba inwestora o prolongatę terminu dostarczenia decyzji środowiskowej o kolejne sześć miesięcy, na co wyrażono zgodę postanowieniem z dnia 28.08.2009 r. przedłużając termin do marca 2010 r.". W dalszym ciągu trwa ustalanie właściwego kręgu stron z uwagi na brak danych o właścicielu działki nr [...] obr. [...] P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie jest zasadna.

Sąd I instancji podzielił stanowisko Prezydenta Miasta Krakowa, iż podejmował on czynności zmierzające do załatwienia sprawy nie pozostając w bezczynności. Stwierdził także, iż stosownie do regulacji art. 153 ust. 1 i 154 ust. 1 w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 3 wymienionej wyżej ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku .... sprawy prowadzone na podstawie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym niniejsza - ustalenie warunków zabudowy, podlegają przepisom tej ustawy a więc skarżący "nie nabył praw do rozstrzygania jego wniosku o ustalenie warunków zabudowy wyłącznie w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie złożenia tego wniosku.". W ocenie Sądu słuszne jest stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę, iż organ podejmował wszystkie niezbędne czynności do dokładnego wyjaśnienia sprawy. Kontrola sądowa może w niniejszej sprawie dotyczyć przy tym jedynie "postępowania po wydaniu w dniu [...] września 2008 r. decyzji SKO uchylającej wydaną wcześniej decyzję organu I instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi". Nawet jeżeli organ w okresie wcześniejszym pozostawał w bezczynności, to została ona niejako "skonsumowana" przez rozstrzygnięcie sprawy decyzją z dnia [...]marca 2008 r.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła W. S.A. w K. zarzucając naruszenie:

1/ prawa materialnego, to jest art. 153 ust. 1 w zw. z art. 73 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 pkt 3 i art. 72 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko przez niewłaściwe zastosowanie prowadzące do tego, iż w niniejszej sprawie mają one zastosowanie, zaś strona ma obowiązek uzupełnić wniosek o ustalenie warunków zabudowy o decyzję środowiskową dla określonej inwestycji,

2/ prawa procesowego, które miało wpływ na rozstrzygnięcie, to jest:

a/ art. 3 ( 2 pkt 1 i 8 ppsa w zw. z art. 35 ( 1 i 3 kpa przez przyjęcie, że organ nie pozostawał w bezczynności, w takim aspekcie, że "organ administracji w okresie bezpośrednio poprzedzającym wniesienie skargi podejmował wszystkie niezbędne czynności do dokładnego wyjaśnienia sprawy",

b/ art. 134 ( 1 ppsa poprzez nierozpoznanie sprawy w całości,

c/ art. 141 ( 4 ppsa poprzez nienależyte wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz nienależyte odniesienie się do zasadniczej części zarzutów podniesionych w skardze.

W bardzo obszernym uzasadnieniu skargi kasacyjnej wywodzi się, że Sąd I instancji niewłaściwie odniósł się zarówno do kwestii, czy podejmowane przez organ I instancji czynności odpowiadają kryterium odpowiedniości przyjęcia, że nie pozostawał w bezczynności jak też wykładni przepisów prawa materialnego w aspekcie konieczności uzupełnienia przez skarżącą wniosku o decyzję środowiskową.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezydent Miasta Krakowa wniósł o jej oddalenie wywodząc, że w zaskarżonym wyroku zostało zajęte właściwe stanowisko co do braku bezczynności organu, podkreślając, iż w razie uwzględnienia skargi w takim przedmiocie, Sąd obliguje organ do wydania w określonym terminie rozstrzygnięcia, zaś w dniu [...] kwietnia 2010 r. /po wydaniu zaskarżonego wyroku/ została wydania decyzja Prezydenta Miasta Krakowa o umorzeniu postępowania - doręczona skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2010 r., od której w dniu [...] maja 2010 r. wniósł on odwołanie. Okoliczność ta została pominięta w skardze kasacyjnej, pomimo iż istniała w dniu jej sporządzenia /[...] maja 2010 r./.

Obecny na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną potwierdził fakt, iż sprawa została już załatwiona decyzją, od której strona wniosła odwołanie. Na pytanie Sądu wyjaśnił też, że faktycznie został złożony wniosek o przedłużenie postępowania w związku z wezwaniem inwestora do przedłożenia decyzji środowiskowej, który został przez organ uwzględniony, jednakże złożenie wniosku było wynikiem ostrożności procesowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.

Należy w pełni zgodzić się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, iż w niniejszej sprawie brak jest możliwości skutecznego zarzucenia organowi administracji publicznej bezczynności w wydaniu żądanej wnioskiem inwestora decyzji w sytuacji, gdy strona z własnej inicjatywy wniosła o przedłużenie postępowania, zaś postanowienie uwzględniające ten wniosek i zakreślające termin załatwienia sprawy nie było przez stronę kwestionowane. Słuszne jest też stanowisko Sądu I instancji, że argumenty dotyczące zwłoki w załatwieniu sprawy odnoszące się do okresu poprzedzającego wydanie pierwotnej decyzji, następnie uchylonej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, nie mogą być w ogóle brane pod uwagę, a ocenie podlega jedynie okres postępowania przypadający po wydaniu decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

Nie można też skutecznie zarzucić Sądowi pierwszej instancji, iż w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie zawarł wszelkich treści wymaganych art. 141 ( 4 ppsa. Sąd ten obszernie i jednoznacznie wskazał, jakie czynności były w sprawie podejmowane przez organ jakie czynności podejmował i wnioski składał inwestor. Słuszne jest przy tym stanowisko Sądu I instancji, iż nie można mówić o bezczynności organu w sytuacji, gdy uwzględnił on wniosek skarżącej o przedłużenie postępowania, przy czym skarga została złożona w okresie, w którym postępowanie nie mogło być prowadzone właśnie wobec uwzględnienia wniosku strony.

W opisanym stanie faktycznym sprawy nie można też podzielić zarzutów odnoszących się do kwestii żądania złożenia przez stronę decyzji środowiskowej z tej zwłaszcza przyczyny, że sprawa dotyczy bezczynności postępowania, która jak to ustalił Sąd I instancji, w istocie nie występuje, a nie oceny, czy decyzja środowiskowa faktycznie jest wymagana. Wypowiedzi zawarte w tej kwestii w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku są więc zbędne jako wykraczające poza przedmiot postępowania. Stosownie jednak do art. 184 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jeżeli zaskarżony wyrok jest słuszny, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, niezależnie od tego, jakie treści znalazły się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.

Należy jednocześnie zauważyć, iż wobec tego, że w sprawie wszczętej wnioskiem skarżącego została wydana decyzja, następnie przez stronę zaskarżona i kwestia dotycząca decyzji środowiskowej dla określonej inwestycji będzie zapewne przedmiotem dalszych rozważań tak w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowo-administracyjnym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest wskazane czynienie jakichkolwiek rozważań w niniejszym wyroku w tejże kwestii, gdyż mogłoby to zostać potraktowane jako ingerencja w przyszłe procedowanie w danej sprawie.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 184 ppsa.