Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 862/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2015 r. sprawy ze skargi A. R. w przedmiocie czynności Dyrektora Izby Celnej w S. polegającej na przekazaniu wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A. R. wpis sądowy od skargi w kwocie [...] ([...]) złotych.


UZASADNIENIE

A.R. pismem z dnia 12.06.2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na "czynność przekazania Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym dla [...] przez Dyrektora Izby Celnej w S., pismem z dnia 31 marca 2015 r., jego wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego w celu jego merytorycznego rozpatrzenia".

Dotychczasowy przebieg postępowania przedstawia się następująco:

Dyrektor Izby Celnej w S. jest wierzycielem należności celnych wynikających

z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. nr [...] - z dn. [...],[...] z dn. [...], [...] z dn. [...],[...] - z dnia [...].

Wobec nieuregulowania w terminie długu celnego powyższe decyzje stanowiły podstawę do wystawienia przez Dyrektora Izby Celnej w S. w dniu. [...] wobec A.R., tytułów wykonawczych nr [...]. Na podstawie powyższych tytułów wykonawczych egzekucję administracyjną zobowiązań prowadził właściwy miejscowo organ egzekucyjny, Dyrektor Izby Celnej w K.

W toku prowadzonej egzekucji, w wyniku skutecznego zajęcia z dnia 07.05.

2010 r. przez Dyrektora Izby Celnej w K. wynagrodzenia za pracę dłużnika, nastąpił zbieg egzekucji administracyjnej i sądowej. Postanowieniem z dnia [...] Sąd Rejonowy dla [...] w K. w sprawie o sygn. akt

[...] na podstawie art. 773 kodeksu postępowania cywilnego wyznaczył Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...], D.U., do łącznego prowadzenia w całości egzekucji sądowej i administracyjnej przeciwko dłużnikowi A.R. w tych sprawach. Postanowienie to zobligowało organ do przekazania całości postępowania egzekucyjnego wyznaczonemu przez Sąd Komornikowi. Dyrektor Izby Celnej w K. za pismem dnia 20.06.2011r. przekazał akta administracyjnego postępowania egzekucyjnego komornikowi sądowemu.

W dniu 27.01.2015 r. pełnomocnik strony skierował do Dyrektora Izby Celnej

w S. pismo zawierające wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 4 ustawy z dn. 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.), dalej "u.p.e.a.", prowadzonego wobec Pana A.R. na podstawie tytułów wykonawczych nr [...], wystawionych przez wierzyciela - Dyrektora Izby Celnej w S.

Z uwagi na fakt, iż w niniejszej sprawie Dyrektor Izby Celnej w S. nie jest organem egzekucyjnym, lecz wierzycielem należności publicznoprawnych, wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego przekazał zgodnie z właściwością, do sądowego organu egzekucyjnego, którym jest Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla [...] D.U..

We wniesionej do tutejszego Sądu skardze, Skarżący zarzucił naruszenie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "kpa", poprzez:

- uznanie się niewłaściwym w sprawie rozpoznania wniosku o umorzenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego, złożonego na podstawie art. 59 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w konsekwencji błędnego przyjęcia, że administracyjny organ egzekucyjny traci status takiego organu w zakresie całego postępowania egzekucyjnego z chwilą przekazania komornikowi sądowemu do prowadzenia egzekucji łącznej,

- przekazanie wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego do rozpatrzenia komornikowi sądowemu, a zatem podmiotowi nie będącemu organem administracji publicznej w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647).

W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia

2015 r., mającym zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 2 w zw. z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658).

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Z powyższych przepisów wynika, że właściwość sądów administracyjnych nie została określona za pomocą klauzuli generalnej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę.

W niniejszej sprawie, Skarżący wniósł skargę na czynność wierzyciela z dnia

31 marca 2015 r., polegającą na przekazaniu jego wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego do wyznaczonego do prowadzenia łącznej egzekucji Komornika Sądowego.

W ocenie Sądu, przekazanie wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego według właściwości nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., co oznacza, że nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Nie została bowiem spełniona przesłanka "dotyczenia uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". Z treści art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wynika bowiem, że przedmiotem aktu lub czynności muszą być uprawnienia lub obowiązki wynikające z przepisów prawa, co oznacza, że muszą to być akty lub czynności,

w których występuje podwójna konkretność przez wskazanie indywidualnego uprawnienia lub obowiązku oraz jego indywidualnego adresata (por. J. Borkowski, B. Adamiak Metodyka pracy sędziego w sprawach administracyjnych s.55). Przedmiotowa czynność nie odnosi do praw bądź obowiązków strony wynikających z przepisów prawa, zatem nie może być zaskarżona do sądu skargą. Przepis art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., dopuszczając wniesienie skargi na czynność z zakresu administracji publicznej, jednocześnie jednoznacznie precyzuje, że musi to być czynność dotycząca uprawnień lub obowiązków strony skarżącej, wynikających z przepisów prawa, chodzi zatem tylko te czynności, które wynikają z przepisów prawa materialnego.

Przywołany przez Skarżącego w zarzutach skargi przepis art. 65 §1 kpa stanowiący, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie, nie kreuje po stronie zobowiązanego żadnych praw ani obowiązków, zatem, nie jest to czynność podlegająca zaskarżeniu do sądu administracyjnego skargą.

Jednocześnie zauważyć należy, że prawidłowość postępowania egzekucyjnego i dokonywanych w jego toku czynności, także i wierzyciela może być poddana kontroli sądu przy ocenie legalności zarzutów egzekucyjnych o jakich mowa w art. 33 § 1 u.p.e.a., a także aktu kończącego to postępowanie, w razie ewentualnego zaskarżenia tego aktu do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 §1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 P.p.s.a.