Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 593/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 154, art. 58 par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 maja 2022 r. sprawy ze skargi J. G. – K. na Komendanta Powiatowego Policji w M w przedmiocie niewykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 stycznia 2020 r. sygn. akt III SA/Kr 1292/19 postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2020 r. (sygn. akt III SA/Kr 1292/19) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 14 listopada 2019 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy wypłaty J. G. – K. (dalej: skarżąca) ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Wyrokiem z dnia 11 lutego 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Pismem z dnia 14 lutego 2022 r. skarżąca wezwała Komendanta Powiatowego Policji do wykonania prawomocnych wyroków sądów oraz wypłaty wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy.

W dniu 17 marca 2022 r. skarżąca złożyła skargę na niewykonanie prawomocnych wyroków sądowych. Wniosła o nałożenie na organy grzywny w kwocie maksymalnej, przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej wysokości kwoty maksymalnej, zobowiązanie organu do dokonania czynności wypłaty wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe i dodatkowe w określonym terminie wraz z ustawowymi odsetkami, zasądzenie na rzecz skarżącej kwoty zgodnej z przepisami prawa tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, stwierdzenie, że bezczynność organu w wykonaniu prawomocnych wyroków miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej ewentualnie oddalenie jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej "p.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści przepisu wynika, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na niewykonanie każdego wyroku sądu administracyjnego. Dopuszczalność wniesienia skargi została ograniczona do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyłączając tym samym skargę na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności. Oznacza to, że skarga na niewykonanie wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję jest niedopuszczalna.

W niniejszej sprawie prawomocnym wyrokiem z dnia 21 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego. W rezultacie, w świetle treści art. 154 § 1 p.p.s.a., skarga na niewykonanie ww. wyroku jest niedopuszczalna. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 sąd odrzuci skargę jeżeli z innych (niż określone w punkcie od 1 do 5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.