Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 199/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-01-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Orzeczono o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 3, par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego dla województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 24 listopada 1994 r. sygn. akt SA/Ka 1928/94 w sprawie braku podstaw do uznania choroby zawodowej postanawia: przyznać adwokatowi P.R. kwotę 236,60 zł (słownie: dwieście trzydzieści sześć złotych sześćdziesiąt groszy), w tym 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku od towarów i usług oraz 17,00 zł (siedemnaście złotych) tytułem opłaty skarbowej uiszczonej od pełnomocnictwa, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę S.K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego dla województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 24 listopada 1994 r. sygn. akt SA/Ka 1928/94 w sprawie braku podstaw do uznania choroby zawodowej.

Następnie postanowieniem z dnia 24 listopada 2008 r. Sąd uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niego adwokata z urzędu. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w K. adwokat P.R., działając na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa, pismem z dnia [...] złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie orzeczenia. W piśmie tym pełnomocnik zawarł również wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu według norm przepisanych wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części oraz o zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie siedemnastu złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 , poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.

Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.

W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia, która ma zastosowanie w sprawie wynosi 240 zł.

Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi P.R., za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, wynagrodzenie w wysokości 180 zł, co stanowi 75% stawki minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, należało powiększyć o 22% podatku VAT tj. o kwotę 39,60 zł., a także kwotę 17,00 zł tytułem zwrotu uiszczonej przez niego opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Wobec tego, na podstawie wyżej przywołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji.