Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 119/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-04-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 14 lutego 2018 r., skarżący M. P. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), oraz dokumentów przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że wnioskodawca od dnia [...] sierpnia 2012 r. przebywa w areszcie śledczym, nie osiąga żadnych dochodów, nie ma możliwości świadczenia pracy, jego majątek, tj. udział w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości (zespołu dworsko-folwarcznego) o powierzchni około 13 ha oraz udział w mieszkaniu o powierzchni 80 m2, środki pieniężne w kwocie 1.263.783,30 zł, prawa majątkowe o wartości 20.499,50 zł oraz zegarek o wartości 31.198 zł, został zabezpieczony w postępowaniu karnym i nie może nim dysponować, posiada zadłużenie w łącznej kwocie około 8.432.600 zł z tytułu składek ZUS, kosztów sądowych, zaległości podatkowych, opłat za wieczyste użytkowanie nieruchomości za lata 2013-2018 oraz należności względem syndyka masy upadłości, otrzymuje pomoc finansową od swojej siostry (w zakresie m.in. zakupu artykułów żywnościowych i chemicznych), która, jak oświadczyła, nie jest w stanie dokonywać za niego opłat sądowych.

Wskazać należy, iż sytuacja finansowa wnioskodawcy była już przedmiotem oceny w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 432/15, w której prawomocnym postanowieniem z dnia 23 marca 2016 r. przyznano mu prawo pomocy przez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

W ocenie referendarza sądowego wnioskodawca wykazał, iż nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych również w niniejszej sprawie, gdyż nie może dysponować swoim majątkiem, przebywa w areszcie i nie ma możliwości świadczenia pracy, a w konsekwencji uzyskiwania dochodów.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.