Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 115/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2019 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w L. z dnia [.] grudnia 2017 r., Nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 10 listopada 2018 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. W wyniku sprecyzowania przez skarżącego przedmiotu zaskarżenia (na wezwanie Przewodniczącego Wydziału III), zarządzeniem z 3 kwietnia 2019 r. rozdzielono skargi.

Pod sygn. akt III SA/Wr 115/19 zarejestrowano skargę na postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w L. z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...]. Postanowieniem tym organ pierwszej instancji oddalił wniesione przez skarżącego zarzuty egzekucyjne. Jednocześnie pouczył skarżącego, że od rozstrzygnięcia tego przysługuje mu prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W sprawie przedmiotem skargi stało się wydane w pierwszej instancji postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu

w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Stosownie natomiast do

art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Ze wskazanych przepisów wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na rozstrzygnięcie, które nie może być już zaskarżone w administracyjnym toku instancji poprzez odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub zażalenie

z tego względu, że taki środek prawny został już w stosunku do kwestionowanego orzeczenia wykorzystany albo dlatego, że postępowanie w danej sprawie jest jednoinstancyjne, co wynikać musi z przepisów szczególnych.

Oznacza to zatem, że w sprawach, w których od postanowienia organu pierwszej instancji przysługuje zażalenie, przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego może być tylko rozstrzygnięcie organu rozpoznającego zażalenie, niedopuszczalna jest natomiast skarga na postanowienie organu pierwszej instancji, wydane w tej sprawie.

Skoro zatem w sprawie skarżący zaskarżył pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie,

to tym samym skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.