Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1893/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 października 2017r. po rozpoznaniu wniosku K. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2017r., znak: [...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia przy zabytku prac konserwatorskich i robót budowlanych postanawia: przyznać K. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 27 września 2017r. do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego

w Warszawie wpłynął uzupełniony przez K. M. formularz wniosku PPF

o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych

i ustanowienie adwokata. Do wniosku załączył kserokopię decyzji Starosty J. z dnia [...] czerwca 2017r. o uznaniu go za osobę bezrobotną i odmowie przyznania prawa do zasiłku, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] sierpnia 2015r., zaświadczenie lekarskie z dnia [...] września 2017r. i zaświadczenie lekarskie z dnia [...] czerwca 2015r. wydane dla potrzeb Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności.

Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną. Podał, że małżonka w związku ze sprawowaną opieką nad matką otrzymuje zasiłek opiekuńczy w wysokości 520 złotych miesięcznie.

Wnioskodawca oświadczył, że jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w J. jako osoba bezrobotna. Do sierpnia br. otrzymywał kwotę 600 złotych miesięcznie czynszu od lokatora, który z dniem 1 września 2017r. wyprowadził się. Wnioskodawca zaznaczył, że jest schorowaną osobą z II grupą inwalidztwa, która wygasła mu w dniu 31 sierpnia 2017r., oczekuje na następną komisję lekarską. Posiada dom jednorodzinny o pow.118 m², który figuruje w ewidencji zabytków oraz zabytkową szkołę o pow. 230 m², której dotyczy przedmiotowa sprawa.

Wskazał, że ponosi miesięcznie następujące wydatki tj. opłatę za prąd

w wysokości ok. 300 złotych, kanalizację ok. 65,00 złotych, opłatę za gaz

w wysokości 50,00 złotych, śmieci 24,00 złotych, telewizję, internet 118,00 złotych oraz podatek od nieruchomości 1230,00 złotych rocznie. Zaznaczył, że lekarstw nie wykupuje i ma niespłacone kredyty.

W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369) zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych

i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).

Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy

w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

Biorąc pod uwagę sytuację materialną i życiową wnioskodawcy przedstawioną w złożonym wniosku i wynikającą z akt sprawy uznano, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Wnioskodawca jak wynika z wniosku jest obecnie osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, nie posiada więc żadnego stałego dochodu. Małżonka pobiera

z tytułu sprawowania opieki nad matką zasiłek opiekuńczy w wysokości 520 złotych. Wnioskodawca oświadczył również, że otrzymywał do sierpnia br. kwotę 600 złotych miesięcznie czynszu od lokatora, który wyprowadził się z dniem 1 września 2017r. Jak wynika z uzasadnienia wniosku i załączonych zaświadczeń lekarskich wnioskodawca ma problemy zdrowotne.

Zauważyć należy, iż wnioskodawca na trudną sytuację finansową powoływał się także w postępowaniu administracyjnym przed organem. W aktach administracyjnych znajduje się kserokopia decyzji Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. z dnia [...] grudnia 2016r. w przedmiocie przyznanego wnioskodawcy świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego oraz decyzji z dnia [...] listopada 2016r. o przyznaniu małżonce specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad matką.

Wobec powyższego stwierdzono, że wnioskodawca w obecnej sytuacji finansowej i życiowej nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie, jak również ustanowić profesjonalnego pełnomocnika

z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata

z urzędu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.