Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 1027/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 5, art. 15 ust. 1 b i ust. 1c
journal: Dz.U. 2020 poz 2094
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - t.j.
article: art. 3 pkt 3 lit. a
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 lutego 2022 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 17 września 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 24 czerwca 2021 r. nr [...], 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] na rzecz skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 24 czerwca 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...], działając na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) – dalej powoływanej jako "o.p.", art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. c, art. 8, art. 14 ust. 5, art.15 ust. 1a-1g, ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t.j.: Dz. U. z 2020 r. poz. 2094) – dalej powoływanej jako "u.g.h.", § 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie gmin salonów gier na automatach (Dz. U. z 2017 r. poz. 701), odmówił "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach w S. ul. [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskiem z dnia 23 kwietnia 2021 r. "A" Spółka z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej: "spółką" lub "skarżącą") wystąpiła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] o zatwierdzenie lokalizacji salonu gry na automatach pod wyżej podanym adresem.

W trakcie postępowania organ otrzymał informację od Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] oraz Urzędu Miejskiego w [...], iż w odległości mniejszej niż 100 m od wnioskowanego adresu, zlokalizowany jest obiekt kultu religijnego (kapliczka), oraz Centrum Językowe [...].

Stosownie do treści art. 15 ust. 1b u.g.h. zasady usytuowania na terenie gminy salonów gier na automatach, w szczególności ich minimalną odległość od placówek edukacyjnych, miejsc kultu religijnego oraz innego ośrodka gier, uwzględniając potrzebę ograniczenia negatywnych skutków społeczno-ekonomicznych hazardu określa minister właściwy do spraw finansów publicznych w drodze rozporządzenia.

Treść § 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 30 marca 2017r. w sprawie zasad usytuowania na terenie gmin salonów gier na automatach wskazuje z kolei, że salon gier na automatach może być usytuowany w odległości nie mniejszej niż 100 metrów od znajdujących się w granicach administracyjnych danej gminy lub gminy sąsiedniej:

szkół, przedszkoli, placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania oraz innych placówek edukacyjnych,

miejsc kultu religijnego,

innych ośrodków gier

- zwanych dalej "obiektami".

W świetle cytowanych regulacji oraz ustalonych okoliczności sprawy nie jest możliwe zatwierdzenie wnioskowanej lokalizacji salonu gier na automatach.

Spółka odwołała się od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie i zatwierdzenie lokalizacji salonu gier na automatach. Zarzuciła przy tym naruszenie art. 120 o.p. w zw. z art. 10 pkt 2 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw oraz w zw. z § 32 ust. 2 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej", poprzez błędne zastosowanie przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie gmin salonów gier na automatach, które to rozporządzenie straciło moc z dniem 1 czerwca 2021 r.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...], działając jako organ odwoławczy, między innymi na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 10 sierpnia 2021 r. w sprawie wymagań dotyczących planowania lokalizacji salonów gier na automatach na terenie gminy (Dz. U. z 2021 r. poz. 1506), decyzją z dnia 17 września 2021 r. nr [...] utrzymał w mocy swą wcześniejszą decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 1 czerwca 2021 r. weszła w życie zmiana ustawy o grach hazardowych dokonana ustawą z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw. Nadto w dniu 26 sierpnia 2021 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 10 sierpnia 2021 r. w sprawie wymagań dotyczących planowania lokalizacji salonów gier na automatach na terenie gminy, które zastąpiło dotychczasowe rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie gmin salonów gier na automatach.

Odnosząc się do zarzutu odwołania organ wskazał, iż zgodnie z zasadą, że jeżeli zmienia się treść przepisu upoważniającego do wydania aktu wykonawczego w ten sposób, że zmienia się rodzaj aktu wykonawczego albo zakres spraw przekazanych do uregulowania aktem wykonawczym lub wytyczne dotyczące treści tego aktu, taki akt wykonawczy traci moc obowiązującą z dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej treść przepisu upoważniającego (§ 32 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej"). Oznacza to, że jeżeli nie zmienia się zakres spraw przekazanych do uregulowania aktem wykonawczym nie powinien on tracić mocy prawnej. Zdaniem organu odwoławczego z takiego rodzaju zmianą mamy do czynienia w przypadku art.15 ust. 1b u.g.h. W konsekwencji rozporządzenie z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie gmin salonów gier na automatach, nie utraciło mocy obowiązującej z dniem 1 czerwca 2021 r.

Zgodnie z informacją Urzędu Miejskiego w [...] w odległości 100 m od spornej lokalizacji znajduje się obiekt kultu religijnego (kapliczka). Ponadto Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w trakcie wizji lokalnej w dniu 11 maja 2021r. ustalił, iż w odległości mniejszej niż 100 m od ww. lokalizacji znajduje się jednostka oświatowo–wychowawcza - Centrum Językowe [...].

Organ odwoławczy podkreślił, iż przesłanka dotycząca odległości 100 metrów, występuje zarówno w poprzednim rozporządzeniu Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie gmin salonów gier na automatach, jak i w obecnie obowiązującym rozporządzeniu Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 10 sierpnia 2021 r. w sprawie wymagań dotyczących planowania lokalizacji salonów gier na automatach na terenie gminy. W związku z tym należy uznać, iż organ pierwszej instancji zasadnie rozpatrywał wystąpienie negatywnej przesłanki zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach.

"A" Spółka z o. o. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnosząc o stwierdzenie jej nieważności, ewentualnie jej uchylenie w całości, a także o uchylenie decyzji wydanej w pierwszej instancji. Skarżąca wniosła również o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji skarżąca spółka zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 120 o.p. w zw. z art. 10 pkt 2 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw oraz w zw. z § 32 ust. 2 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej", poprzez błędne zastosowanie przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie gmin salonów gier na automatach, które to rozporządzenie straciło moc z dniem 1 czerwca 2021 r., co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w oparciu o art. 247 § 1 pkt 2 o.p.;

2) art. 120 w zw. z 127 o.p. poprzez uznanie, że wejście w życie nowego rozporządzenia z dnia 10 sierpnia 2021 r. nie miało wpływu na merytorykę sprawy i w konsekwencji zaniechanie zbadania przez organ II instancji przesłanek zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach określonych w nowym rozporządzeniu, przez co doszło do wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem zasady legalności (art. 120 o.p.) i zasady dwuinstancyjności postępowania (art. 127 o.p.),co stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 247 § 1 pkt 3 o.p.;

3) § 1 pkt 1 lit a rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 10 sierpnia 2021 r. w sprawie wymagań dotyczących planowania lokalizacji salonów gier na automatach na terenie gminy w zw. z art. 120 o.p. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu firmy "Centrum Językowe [...] Ł. B." za placówkę oświatowo-wychowawczą, podczas gdy firma ta nie stanowi placówki oświatowo-wychowawczej określonej w art. 2 pkt 3 i art. 123 ust. 1 pkt 1 w zw. z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie publicznych placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych, ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych oraz placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania (Dz. U. z 2017 r. poz. 1606 ze zm.) oraz nie znajduje się w Rejestrze szkół i placówek oświatowych;

4) § 1 pkt 1 lit b rozporządzenia z dnia 10 sierpnia 2021 r. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że kapliczka stanowi miejsce kultu religijnego, w sytuacji gdy wprost z treści uzasadnienia do przedmiotowego rozporządzenia wynika, że ustawodawca nie uznaje kapliczki za miejsce kultu religijnego.

Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca wskazała, że rozporządzenie Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 10 sierpnia 2021 r. w sprawie wymagań dotyczących planowania lokalizacji salonów gier na automatach na terenie gminy, które w § 1 pkt 1 lit. a zawiera enumeratywne wyliczenie jednostek organizacyjnych będące powtórzeniem treści delegacji ustawowej, w odróżnieniu od poprzedniego rozporządzenia nie zawiera otwartego sformułowania "inna placówka edukacyjna". Ponadto, co wprost zaprzecza interpretacji dokonanej przez organ, nie zawiera przepisu przejściowego, który uchylałby poprzednie rozporządzenie, wydane na podstawie art. 15 ust. 1b u.g.h.

W związku z powyższym, nie można mówić o niezachowaniu odległości od jednostki oświatowo-wychowawczej czy też od kapliczki przydrożnej jako obiektu kultu religijnego, ponieważ na dzień wydania decyzji przez organ I instancji wymogi takie nie były nigdzie sprecyzowane - rozporządzenie z dnia 30 marca 2017 r. utraciło moc, a zatem należy opierać się wyłącznie na brzmieniu ustawy o grach hazardowych i tym samym przyjąć, iż planowany salon gier na automatach może zostać otwarty pod wskazanym adresem. Ustawa o grach hazardowych nie przewiduje sama w sobie ograniczenia dla prowadzenia działalności gospodarczej w ramach salonu gier na automatach w postaci możliwości prowadzenia tegoż salonu w odległości nie mniejszej niż 100 m od niektórych obiektów.

W ocenie skarżącej w dniu wydania decyzji rozporządzenie z dnia 30 marca 2017 r. utraciło moc obowiązującą, a zatem decyzja została wydana bez podstawy prawnej. Nadto niezasadne jest stanowisko organu odwoławczego, że zmiany wprowadzone rozporządzeniem z 2021 r. nie miały wpływu na treść rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie, lecz z powodów innych niż w niej powołane.

Zgodnie z regulacjami zawartymi w art. 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t.j.: Dz. U. z 2020 r. poz. 2094) – dalej powoływanej jako "u.g.h." w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia przez skarżącą spółkę wniosku, gra na automatach objęta jest monopolem Państwa, który wykonywany jest przez jednoosobowe spółki Skarbu Państwa. Taką spółką, wykonującą monopol państwowy w zakresie organizowania i prowadzenia gier na automatach jest skarżący "A" Spółka z o.o.

Regulację tę wprowadzono z dniem 1 czerwca 2021r. ustawą z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 802), zwaną dalej ustawą nowelizującą. Uprzednio (przed wejściem życie nowelizacji) możliwość prowadzenia gier na automatach ograniczona była wyłącznie do kasyn.

Art. 18 ustawy nowelizującej stanowi zaś, że do postępowań w sprawach zatwierdzania lokalizacji salonów gier na automatach, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy u.g.h., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą.

Z dniem 1 czerwca 2021r. utraciło moc obowiązującą rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie gmin salonów gier na automatach (Dz. U. Nr 701). Stało się to wskutek zmiany upoważnienia ustawowego zawartego w §15 ust. 1 lit b u.g.h., które przybrało następujące brzmienie: Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wymagania dotyczące planowania lokalizacji salonów gier na automatach na terenie gminy, w szczególności minimalną odległość salonów gier na automatach od szkół, przedszkoli, placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania, miejsc kultu religijnego oraz innego ośrodka gier, uwzględniając potrzebę ograniczenia negatywnych skutków społeczno-ekonomicznych hazardu.

W wykonaniu tego upoważnienia, Minister Finansów, Funduszy I Polityki Regionalnej wydał rozporządzenie z dnia 10 sierpnia 2021 r. w sprawie wymagań dotyczących planowania lokalizacji salonów gier na automatach na terenie gminy (Dz. U. Nr 1506), które weszło w życie z dniem 18 sierpnia 2021r. W jego §1 określono, że salon gier na automatach może być usytuowany w odległości nie mniejszej niż:

1) 100 metrów od:

a) szkół, przedszkoli, placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania,

b) miejsc kultu religijnego,

2) 50 metrów od innego ośrodka gier

- znajdujących się w granicach administracyjnych danej gminy lub gminy sąsiedniej.

Skoro zatem art. 18 ustawy nowelizującej wprowadził zasadę stosowania przepisów nowych w sprawach zatwierdzania lokalizacji salonów gier na automatach, wszczętych i niezakończonych przed 1 czerwca 2021r., to organ administracji, orzekając w dniu 17 września 2021 r. w sprawie wszczętej 27 kwietnia 2021r. zobowiązany był opierać się na przepisach nowych, tzn. znowelizowanej ustawy oraz rozporządzenia z dnia 10 sierpnia 2021 r., co uczynił. Odrębną kwestią jest to, czy uczynił to właściwie.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie podziela poglądu skarżącej spółki, co do konieczności uchylenia przez organ odwoławczy decyzji wydanej w pierwszej instancji w przypadku, w którym decyzja ta wydana była w sytuacji, w której nie obowiązywało już rozporządzenie wydane na podstawie poprzednio obowiązującej delegacji ustawowej.

Podstawą prawną do wydania decyzji był bowiem art. 15 ust. 1 lit. c u.g.h., zgodnie z którym warunkiem urządzania gier na automatach w salonach gier na automatach jest zatwierdzenie w drodze decyzji planowanej lokalizacji salonu gier na automatach przez dyrektora izby administracji skarbowej właściwego ze względu na planowaną lokalizację takiego salonu gier. Dyrektor izby administracji skarbowej zatwierdza lokalizację salonu gier na automatach, w drodze decyzji.

Błędem było natomiast przywołanie w podstawie prawnej nieobowiązującego już w dniu wydania decyzji z 24 czerwca 2021r. rozporządzenia. Nie było to jednak uchybienie skutkujące nieważnością decyzji, jak argumentował organ, lecz wymagające usunięcia w trybie postępowania odwoławczego (co istotne, prowadzonego przez ten sam organ). Skoro tak, to właściwe było zastosowanie przez ten organ nowych, obowiązujących w dacie orzekania przepisów (w tym rozporządzenia z 10 sierpnia 2021r. ) w decyzji wydanej po rozpoznaniu odwołania i orzeczenie tą decyzją w sprawie co do jej istoty.

Stwierdzić należy jednak, że orzekający w sprawie organ nie wyjaśnił wyczerpująco i wszechstronnie okoliczności faktycznych sprawy w sposób umożliwiający prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy. Po pierwsze, przedwcześnie przyjęto, że Centrum Językowe [...] stanowi jedną z form działalności edukacyjnej i wychowawczej wyliczonych w przepisie §1 pkt lit. a rozporządzenia. Dokonanie takiej oceny wymagałoby określenia rodzaju działalności prowadzonej w tej placówce, zakresu tej działalności i kręgu osób, do których jej oferta jest skierowana. Dopiero takie ustalenia pozwoliłyby na stwierdzenie, czy jest to placówka wyłącznie oświatowa, czy oświatowo – wychowawcza.

Także ocena drugiej przesłanki zawartej w rozporządzeniu została dokonana co najmniej przedwcześnie. Organ wskazał bowiem w uzasadnieniu decyzji na fakt istnienia w odległości mniejszej niż 100 m kapliczki, określając ją jako "obiekt kultu religijnego" i oparł na tym stwierdzeniu odmowę zatwierdzenia dla skarżącej spółki lokalizacji salonu gier na automatach. Organ nie dostrzegł jednak, jak się wydaje, różnicy pomiędzy kapliczką jako "obiektem kultu religijnego" który jest pojęciem określonym w art. 3 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021r. poz. 2351 ze zm.) jako przykład obiektu małej architektury i "miejscem kultu religijnego", którym to pojęciem posługuje się rozporządzenie.

Określenie danego miejsca jako "miejsca kultu religijnego" wymaga, jak słusznie wskazała skarżąca spółka, nie tylko stwierdzenia istnienia "obiektu" takiego kultu, ale także zorganizowanych form uprawiania tego kultu. Innymi słowy, by uznać kapliczkę za miejsce kultu religijnego należałoby ustalić, że przestrzeń z nią związana wykorzystywana jest przez wiernych w celu uprawiania kultu religijnego (modlitw, ceremonii itd.). Dopiero potwierdzenie tych okoliczności pozwoliłoby organowi na ocenę, czy odległość zaplanowanego salonu gier na automatach od kapliczki jest okolicznością istotną dla rozstrzygnięcia sprawy.

Skoro zatem organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, uznać należało, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji wydane zostały z istotnym naruszeniem art. 122 o.p., zgodnie z którym w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym.

W tym stanie sprawy, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję na podstawie art. 145§1 pkt lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. wobec uwzględniania skargi w całości.

Ponownie rozpoznając sprawę, organ uwzględni przedstawioną powyżej ocenę prawną i wyjaśni wszelkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd rozpoznał sprawę w postępowaniu uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. z uwagi na to, że strona skarżąca zgłosiła wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a organ w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku (wpływu skargi z tym wnioskiem) nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.