Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1450/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
Skarżony organ: Minister Edukacji Narodowej i Sportu
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie WSA Jolanta Rudnicka asesor WSA Iwona Kosińska (spr.) Protokolant Magdalena Zając po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej K. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej opinii Kuratora Oświaty w sprawie likwidacji szkoły oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Edukacji Narodowej i Sportu postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia Burmistrza Miasta K., utrzymał w mocy postanowienie [...]. Kuratora Oświaty z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w sprawie negatywnej opinii dotyczącej zamiaru Rady Miejskiej w K. likwidacji z dniem [...] sierpnia 2005 r. Szkoły Podstawowej w J.

W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że [...] Kurator Oświaty postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. negatywnie zaopiniował zamiar likwidacji Szkoły Podstawowej w J. Po dokonaniu analizy przedstawionych materiałów oraz danych demograficznych, organ I instancji rozpatrując sprawę zwrócił uwagę, że za utrzymaniem Szkoły przemawia opinia społeczności lokalnej, dla której bezpieczny i równy dostęp do edukacji dzieci z J. stanowi oczywisty priorytet, wieloletnia tradycja Szkoły oraz fakt, że pełni ona funkcje nie tylko edukacyjne, ale traktowana jest również jako lokalne centrum kulturalne miejscowej społeczności. Warunki lokalowe Szkoły zostały przy czynnym współudziale rodziców znacznie polepszone. Obecnie posiada ona dobrą bazę dydaktyczną (m.in. salę gimnastyczną, pracownię komputerową). Za jej utrzymaniem przemawiają także uzyskiwane rezultaty kształcenia. Przede wszystkim jednak likwidacja Szkoły spowodowałaby znaczne wydłużenie drogi uczniów do szkoły, co byłoby bardzo dużym utrudnieniem w dostępie do procesu edukacji dzieci oraz utratę pracy przez niektórych nauczycieli, ponieważ jak wynika z treści znajdujących się w aktach sprawy dokumentów (np. "Wniosku o wydanie opinii w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej w J." z dnia [...] lutego 2005 r.), Gmina nie zapewnia im miejsc pracy w innych szkołach funkcjonujących na terenie Gminy.

Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem Gmina Miejska K. złożyła zażalenie na postanowienie [...] Kuratora Oświaty. W jego uzasadnieniu stwierdzono, że Gmina nie zgadza się z argumentami Kuratora Oświaty, które wskazują na nie zawsze dokładne zbadanie przez niego przedmiotowej sprawy. Zakwestionowano argumentację Kuratora dotyczącą utrudnień w dostępie do edukacji spowodowanych koniecznością dowożenia uczniów. Zdaniem strony odwołującej się Gmina Miasta K. należycie realizuje obowiązek dowozu dzieci do szkół, zaś odwoływanie się przez organ I instancji do opinii społeczności lokalnej nie znajduje żadnego prawnego umocowania i jest oznaką braku powagi Kuratora wobec organów Gminy. Odwołując się podważano ponadto ocenę dotycząca uzyskiwanych rezultatów kształcenia twierdząc, że Kurator nie podał uzasadnienia swojego stanowiska w tej sprawie. Przytoczono wybrane fragmenty raportu o jakości pracy Szkoły z czerwca 2004 r. Za najistotniejszy uznano fakt prowadzenia zajęć w klasach łączonych.

Dodatkowo Gmina zakwestionowała opinię Kuratora Oświaty, że Szkoła pełni rolę lokalnego centrum kulturalnego miejscowej społeczności, ponieważ Kurator pominął podanie podstawy prawnej takiej opinii i nie podał źródeł informacji, na podstawie których ją sformułował. W sprawie braku - ze strony organu prowadzącego - jednoznacznych gwarancji zatrudnienia zwalnianych nauczycieli potwierdzono, że gwarancji takich nie ma i być nie może, ponieważ organ prowadzący nie jest pracodawcą w stosunku do nauczycieli w rozumieniu prawa pracy. Podsumowując strona odwołująca stwierdziła, że błędne postanowienie [...] Kuratora Oświaty ogranicza możliwość prowadzenia prawidłowej gospodarki finansowej Gminy, a także ogranicza rolę samorządu gminnego w stanowieniu prawa lokalnego.

Minister Edukacji Narodowej i Sportu rozpatrując zażalenie stwierdził, że nie może ono zostać uwzględnione, ponieważ zawarte w nim argumenty nie zasługują na uznanie. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że w Szkole Podstawowej w J. w 2005 r. uczyło się 45 dzieci. Liczba uczniów w tej Szkole nie ulegnie w zasadzie zmianom w ciągu najbliższych 5 lat (od 39 do 44 uczniów). Gmina K. należycie realizuje obowiązek dowożenia dzieci do szkół. Nie zmienia to jednak faktu, że likwidacja Szkoły spowoduje znaczne wydłużenie czasu potrzebnego na przebycie drogi z domu do szkoły dla dzieci zamieszkałych w obwodzie Szkoły Podstawowej w J. Dzieci byłyby dowożone do Szkoły Podstawowej w Z., usytuowanej przy trasie międzynarodowej, co rodzi, w porównaniu do dowożenia drogami lokalnymi, potencjalnie dużo większe niebezpieczeństwo. Czas potrzebny na dowożenie przyczyni się - mimo likwidacji nauki w klasach łączonych - do ogólnego istotnego pogorszenia warunków nauki tych dzieci. Zamierzona likwidacja nie wpłynie na poprawę warunków lokalowych (dla przykładu: w Szkole Podstawowej w J. jest sala gimnastyczna, natomiast nie ma takiej sali w Szkole Podstawowej w Z., do której mają być przeniesieni uczniowie z J.). Szkoła Podstawowa w Z. jest pod względem liczby uczniów niewiele większa (w bieżącym roku szkolnym 70 uczniów). Wskazana do likwidacji szkoła ma 70-letnią tradycje i ponadstandardowe osiągnięcia. Jako jedyna prowadzi na tym terenie drużynę zuchową i organizuje również - ze względu na swoje położenie - obozy zuchowe dla okolicznych szkół. Szkoła dla lokalnej społeczności jest bardzo ważnym miejscem w skali całego sołectwa. Odbywają się w niej różne spotkania, tu również znajduje się jedyny w sołectwie dostęp do Internetu oraz zlokalizowana jest filia biblioteki gminnej. Minister wyjaśnił, że sprawy edukacji publicznej należą do zadań własnych gminy dotyczących zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, więc kwestia sprzeciwu społecznego nie powinna być elementem pominiętym przez Gminę. Problem reorganizacji sieci szkół i dostosowanie jej do potrzeb mieszkańców wymaga uzgodnień najlepiej na drodze negocjacji z przedstawicielami zainteresowanych stron. Ponadto organ II instancji zwrócił uwagę, że przeciwko likwidacji Szkoły występuje również Zarząd Okręgu Związku Nauczycielstwa Polskiego w L. Organ odwoławczy przypomniał, że do oceny działalności dydaktyczno - wychowawczej Szkoły upoważniony jest jedynie [...] Kurator Oświaty jako organ sprawujący nadzór pedagogiczny. Przywoływanie przez stronę odwołującą się wyrwanych z kontekstu fragmentów raportu dotyczącego wyników zewnętrznego mierzenia jakości pracy szkoły nie może być podstawą do kwestionowania uzyskiwanych przez Szkołę rezultatów kształcenia. Minister zwrócił równocześnie uwagę na fakt, że co prawda organ prowadzący szkołę nie jest pracodawcą dla nauczycieli, jednak zlikwidowanie Szkoły w J. jest równoznaczne ze zlikwidowaniem pracodawcy dla zatrudnionych w tej szkole nauczycieli. Organ II instancji uznał, że argument o ograniczaniu roli samorządu gminnego w stanowieniu prawa lokalnego jest nieuzasadniony, zaś względy natury ekonomicznej nie mogą być podstawowym powodem likwidacji szkoły.

Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy stanął na stanowisku, że [...] Kurator Oświaty miał dostateczne powody, aby nie wyrazić pozytywnej opinii w przedmiotowej sprawie i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Postanowienie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu stało się podstawą wniesienia przez Gminę Miejską K. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W uzasadnieniu strona skarżącą powołała się na całość argumentów zawartych w zażaleniu. Ponadto zdaniem strony skarżącej Minister Edukacji Narodowej i Sportu nie podał podstaw prawnych do utrzymania w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty i podzielenia jego argumentów uzasadniających to rozstrzygnięcie. Strona skarżąca wyjaśniła, że podjęta w dniu [...] lutego 2005 r. Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w K. w sprawie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej w J. była decyzją przemyślaną z uwzględnieniem wszystkich wymogów zawartych w ustawie o systemie oświaty i podjęta była z poczuciem dużej odpowiedzialności. Ponadto jej zdaniem nie zachodziły żadne negatywne przesłanki prawne przeciwko decyzji w przedmiocie likwidacji Szkoły Podstawowej w J. Dlatego też strona zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie prawa materialnego, czyli art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, ze zm.), albowiem "opinia negatywna" [...] Kuratora Oświaty nie wskazuje podstawy prawnej nakładającej na Gminę K. - organ prowadzący Szkołę Podstawową w J. - konkretnego obowiązku, związanego z zapewnieniem uczniom likwidowanej szkoły zrealizowania wszystkich tych uprawnień, które wynikają z norm prawnych zawartych w ustawie o systemie oświaty lub w innych ustawach. Opinia [...] Kuratora Oświaty ma zdaniem strony skarżącej charakter rozstrzygnięcia celowego i może znajdować uzasadnienie tylko w racjach i przesłankach zawartych w prawie materialnym. W tej sytuacji Gmina Miejska w K. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej i Sportu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przede wszystkim wyjaśnić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na zasadność skargi.

Postępowanie administracyjne w przedstawionej sprawie toczyło się w oparciu o treść ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. z 2004 r. Dz. U. Nr 256, poz. 2572, ze zm.). Przepisy te określają materialne przesłanki, jakie muszą być spełnione, aby mogło dojść do likwidacji szkoły oraz tryb i terminy, jakie muszą być zachowane przez organ chcący dokonać likwidacji. Przepisy tej ustawy wskazują także organ właściwy do wydania opinii w przedmiocie likwidacji. Zgodnie z treścią art. 59 ust. 1, ust. 2 zd. pierw. i ust. 2a ustawy o systemie oświaty szkoła publiczna może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także odpowiednio o tym samym lub zbliżonym profilu kształcenia ogólno-zawodowego albo kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. W przypadku zamiaru likwidacji szkoły organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkół danego typu. Szkoła może zostać zlikwidowane jedynie po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty, która jest wydawana w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Zamiar likwidacji Szkoły Podstawowej w J. wyrażony został w uchwale Rady Miejskiej w K. z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] i przekazany do wiadomości kuratora oświaty ze stosownym uzasadnieniem. Z uzasadnienia znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy wniosku o wydanie opinii w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej w J. z dnia [...] lutego 2005 r. wynika, że zamiar likwidacji Szkoły Podstawowej w J. jest następstwem "analizy finansowej kosztów utrzymania poszczególnych szkół w gminie K.", z której wynika, że: "...likwidacja Szkoły Podstawowej w J. znacznie obniży koszty utrzymania placówek oświatowych prowadzonych przez Gminę K. Likwidacja Szkoły Podstawowej w J. pozwoli na zmniejszenie wydatków w budżecie gminy w bieżącym roku o około 300 tys. zł. Natomiast w latach następnych będą to środki finansowe rzędu 400 tys. zł. rocznie." (str. 2 wniosku). Ponadto działanie to podyktowane było, jak wynika z zapisów pkt e wniosku oraz pisma spadkobiercy byłego właściciela z dnia 23 stycznia 2005 r., chęcią sprzedaży przez Gminę nieruchomości (dworku i parku), na terenie której zlokalizowana jest szkoła, a w stosunku do której toczą się postępowania o zwrot prowadzone przez spadkobierców byłego właściciela.

Negatywna opinia Kuratora wobec tak uzasadnionego zamiaru likwidacji placówki oparta została na przepisie art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty i wskazywała, że za dalszym istnieniem Szkoły przemawia: kwestia bezpiecznego i równego dostęp do edukacji dla dzieci z J., uzyskiwane rezultaty kształcenia, jak również wieloletnia tradycja Szkoły oraz fakt, że pełni ona funkcje nie tylko edukacyjne, ale jest również lokalnym centrum kulturalnym miejscowej społeczności, opinia społeczności lokalnej, a także warunki lokalowe Szkoły, które zostały przy czynnym współudziale rodziców znacznie polepszone (m.in. posiada ona dobrą bazę dydaktyczną, salę gimnastyczną, pracownię komputerową, bibliotekę). Przede wszystkim, zdaniem organu I instancji, likwidacja Szkoły spowodowałaby znaczne wydłużenie drogi uczniów do szkoły, co znacznie utrudni dostęp dzieci do procesu edukacji, oraz utratę pracy przez niektórych nauczycieli.

Rozpatrując przedstawioną sprawę Sąd uznał, że zamiar likwidacji szkoły prowadzonej przez gminę wymaga odpowiednich przygotowań, w tym także zapoznania rodziców zarówno z zamiarem likwidacji, jak i planowanym rozwiązaniem nowej organizacji sieci szkół. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, o zamiarze likwidacji poza Kuratorem nie został powiadomiony nikt z kręgu osób tak żywotnie zainteresowanych procesem edukacji jak rodzice uczniów. W tej sprawie rodzice reprezentowani przez Radę Rodziców zgłosili swój udział w sprawie dopiero pismem z dnia 31 marca 2005 r. skierowanym do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu. W piśmie tym wskazali m. in. na niebezpieczeństwo związane z koniecznością - w przypadku przeniesienia dzieci do najbliższej szkoły - przechodzenia dzieci, które do tej pory uczęszczały do szkoły znajdującej się w dawnym dworku, otoczonym parkiem i zielenią, a od strony drogi zabezpieczonej parkanem, przez bardzo ruchliwą trasę Nr [...], przy której jest zlokalizowana nowa dla dzieci szkoła oraz na fakt, że dla niektórych dzieci droga do szkoły wydłużyłaby się do około 10 km.

Dokonując kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, w ramach której sąd administracyjny dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, Sąd przyjął za prawidłowy stan faktyczny ustalony w zaskarżonym postanowieniu oraz poprzedzającym go postanowieniu organu I instancji i stanął na stanowisku że w jego świetle negatywna opinia w przedmiocie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej w J. była uzasadniona i nie przekroczyła granic uznania administracyjnego.

Zakres zadań i kompetencji jakie ustawa o systemie oświaty daje kuratorowi jednoznacznie wskazuje, że pełni on w polskim systemie oświaty szczególną rolę organu administracji rządowej, odpowiedzialnego za realizację polityki oświatowej państwa na terenie właściwego województwa, jednocześnie obarczonego obowiązkiem takiego współtworzenia i realizowania regionalnej i lokalnej polityki oświatowej (art. 31 pkt 6), aby ta ostatnia pozostawała w zgodzie z polityką oświatową państwa. Taka pozycja kuratora oświaty jest mocno ugruntowana w tradycji Państwa Polskiego, co musi być również brane pod uwagę przy określaniu jego relacji z jednostkami samorządu terytorialnego odpowiedzialnymi za prowadzenie szkół. W tym zakresie zadań znajduje się określona w art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty opinia kuratora oświaty w przedmiocie likwidacji szkoły. Opinia ta jest jednym z warunków, które muszą być spełnione by szkoła mogła zostać zlikwidowana. Oprócz spełnienia wymogów wymienionych w ust. 1 powołanego przepisu uzyskanie opinii kuratora oświaty, pozytywnie opiniującej zamiar likwidacji szkoły, jest niezbędnym elementem procesu likwidacji szkoły. Ocena każdego z tych elementów następuje odrębnie. Dlatego też opinia kuratora oświaty, o której mowa jest w ust. 2 art. 59 powołanej ustawy wyraża stanowisko tego organu w przedmiocie likwidacji szkoły, a nie stanowi oceny czy zostały spełnione warunki likwidacji szkoły przewidziane w art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty.

W związku z tym, jeżeli nawet Gmina Miejska K. spełniłaby wszystkie wymogi określone w art. 59 ust. 1 i art. 17 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, to nie nakłada to na kuratora oświaty obowiązku wydania pozytywnej opinii co do zamiaru likwidacji szkoły, bowiem kurator nie wydaje opinii w przedmiocie wykonania obowiązków określonych w powołanych przepisach, ale opiniuje sam zamiar likwidacji szkoły. Przepisy ustawy nie określają, jakimi kryteriami winien się kierować kurator oświaty wydając opinię o zamiarze likwidacji szkoły. Opinia ta zatem wydawana jest na podstawie uznania administracyjnego. Uznanie to nie może mieć oczywiście zupełnie dowolnego charakteru. Kurator oświaty nie działa w tym przypadku arbitralnie, lecz jest związany konkretnymi normami prawnymi, wynikającymi m.in. z przepisów ustawy o systemie oświaty. Dlatego też każdorazowa "negatywna opinia" kuratora w przedmiotowej kwestii musi wskazać jakie konkretnie obowiązki nałożone na organ prowadzący szkołę, związane z zapewnieniem uczniom likwidowanej szkoły zrealizowania wszystkich tych uprawnień, które wynikają z norm prawnych zawartych w ustawie o systemie oświaty lub w innych ustawach nie zostaną wykonane lub istnieje realna groźba ich niewykonania.

W rozpatrywanej sprawie Kurator uzasadniając swoje opinię wskazał na następujące okoliczności:

- pogorszenie warunków dydaktycznych, opiekuńczych i wychowawczych uczniów (art. 7 pkt 1 i art. 17 ust. 1, art. 67 ustawy),

- wydłużenie drogi do szkoły i obniżenie poziomu bezpieczeństwa uczniów poprzez konieczność przechodzenia przez ulicę o dużym natężeniu ruchu i wypadkowości pieszych (art. 17 ust. 1),

- czynnik ekonomiczny, który miałby wyłącznie decydować o likwidacji dobrej szkoły,

- fakt, że propozycja władz gminy spotkała się z oporem społecznym środowiska lokalnego oraz Związku Nauczycielstwa Polskiego.

Sieć publicznych szkół podstawowych powinna być tak zorganizowana, aby zapewniała wszystkim uczniom możliwość pobierania nauki w zakresie obowiązku szkolnego, ustalonego ustawą o systemie oświaty (art. 17 ust. 1). W związku z tym - zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy - szkoły powinny być tak rozmieszczone, by droga dziecka z domu do szkoły nie przekraczała odpowiednio - w zależności od klasy, do której dziecko uczęszcza - 3 lub 4 kilometrów. Ważną kwestią, oprócz lokalizacji szkoły, jest właściwe wyznaczenie obwodów szkolnych, tj. miejscowości, z których dzieci będą uczęszczały do określonej szkoły. Należy tu również uwzględnić stan dróg, tak aby zapewnić, szczególnie dzieciom młodszym uczęszczającym do klas I-IV szkoły podstawowej, pełne bezpieczeństwo oraz dostępność do szkoły o każdej porze roku. Jeżeli droga dziecka do szkoły przekracza wymienione odległości, obowiązkiem gminy jest zapewnienie bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu lub zwrot kosztów przejazdu środkami komunikacji publicznej. W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z analizy akt, odległość między J. a Z. wynosi około 4 km. Jednak w obwodzie szkoły w J. znajdują się dzieci (a są to klasy 0 do 6, czyli dzieci w wieku od 6 do 13 lat), które już do szkoły w J. mają około 6 km. Dla nich przeniesienie szkoły do Z. oznaczać może wydłużenie drogi do szkoły do 10 km. Z akt sprawy nie wynika, czy Gmina zapewniła w swoim budżecie środki na pokrycie kosztów przejazdu środkami komunikacji publicznej. Brak jest także jakichkolwiek informacji o sposobie zapewnienia opieki w czasie ewentualnego bezpłatnego przewozu najmłodszych dzieci oraz zapewnienia opieki przy ich dojściu do budynku szkolnego, które wymaga pokonania trasy szybkiego ruchu - drogi krajowej nr [...], będącej częścią międzynarodowego szlaku [...] (E-[...]).

Ponadto w ocenie Sądu, biorąc pod uwagę fakt, że zgodnie z art. 5 ust. 5 ustawy o systemie oświaty zakładanie i prowadzenie m.in. publicznych szkół podstawowych należy do zadań (obowiązków) własnych gmin, argumenty natury ekonomicznej nie mogą być główną przesłanką zamiaru likwidacji szkół. Zgodnie zaś z treścią art. 16 ust. 1 Konstytucji gmina to ogół (wspólnota) jej mieszkańców, więc samodzielności gminy jako takiej nie można utożsamiać wyłącznie z samodzielnością jej organów. Podejmując działania zmierzające do reorganizacji sieci placówek oświatowych organy gminy nie mogą więc pomijać stanowiska społeczności lokalnej, w tym protestów przeciwko likwidacji szkoły.

Sąd uznał, że przyjęcie podanych przez kuratora argumentów jako podstawy do wydania negatywnej opinii nie narusza granic uznania administracyjnego, a zatem również rozstrzygnięcie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu utrzymujące w mocy postanowienie kuratora oświaty nie narusza prawa.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.