Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2819/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Płusa, Asesor WSA Alojzy Skrodzki (sprawozdawca), Protokolant Monika Kawa-Ogorzałek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2007 r. sprawy ze skargi W.. z siedzibą w N. na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 2002 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005r. Dz.U. Nr 8, póz. 60 ze zm. zwanej dalej "Op") oraz art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, póz. 50 z późn. zm. zwanej dalej "ustawą o VAT"), § 2, § 3, § 4 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2001 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz.U. Nr 67, poz. 690 zwanej dalej "Rozporządzeniem"), Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2005 r. odmawiającą W. z siedzibą w H.(zwanej dalej "Skarżącą"), zwrotu podatku od towarów i usług w kwocie 1.983,43 zł za okres od października do grudnia 2002 r.

Jak wynika z akt sprawy skarżąca złożyła najpierw wniosek o zwrot VAT w kwocie 5.031,79 za okres od listopada 2002 r. - do kwietnia 2003 r. nadany 24 czerwca 2003 r. a następnie złożyła wniosek o zwrot VAT za okres od października do grudnia 2002 r. nadany 30 września 2003 r. będący przedmiotem niniejszego postępowania.

Rozpoznając pierwszy wniosek o zwrot VAT nadany 24 czerwca 2003 r. postanowieniem z dnia [...] września 2003 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się na piśmie a także wskazał na sprzeczność dotyczącą okresu zwrotu podatku podanego we wniosku z § 4 ust. 1 Rozporządzenia.

W odpowiedzi na postanowienie, pismem z dnia 24 września 2003 r. Strona wycofała wniosek w części dotyczącej okresu od stycznia 2003 r. do kwietnia 2003 r. i w tym zakresie wniosła o umorzenie postępowania. Natomiast w części dotyczącej 2002 r. Strona wniosła o zwrot podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 2002 r., dołączając ujednoliconą wersję wniosku. Ponadto w związku z wycofaniem w części dotyczącej 2003 r. Strona złożyła w załączeniu nowy wniosek o zwrot podatku od towarów i usług w kwocie 3.048,36 zł za okres od stycznia do kwietnia 2003r.

Decyzją z dnia [...] maja 2004 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. odmówił dokonania zwrotu podatku od towarów i usług w kwocie 5.031,79 zł za okres od listopada 2002 r. do kwietnia 2003 r. z uwagi na fakt, iż odnosił się on do okresu obejmującego przełom roku. W stosunku do wniosków złożonych przy piśmie z dnia 24 września 2003 r. organ pierwszej instancji stwierdził, iż stanowią one korektę pierwotnego podania, czego nie przewiduje niniejsze rozporządzenie.

Od powyższej decyzji pełnomocnik Strony złożył odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w W.

Po rozpatrzeniu ww. odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] marca 2005 r. uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazał, iż wniosek dotyczący okresu od listopada do grudnia 2002 r. powinien zostać merytorycznie rozpoznany.

Rozpoznając wniosek strony z dnia 28 maja 2003 r. (nadany 30.09.2003 r.) dotyczący okresu październik – grudzień 2002 r. a będący z kolei przedmiotem niniejszego postępowania Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. odmówił zwrotu podatku ze względu na przekroczenie terminu do złożenia wniosku, który upłynął 30 czerwca 2003 r.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się strona skarżąca wnosząc odwołanie od niego, w którym podniosła, iż właściwie wniosek z dnia 28 maja 2003 r. (nadany 30.09.2003 r.) stanowi korektę pierwotnego wniosku z dnia 28 maja 2003 r. (nadanego 24.06.2003 r.) złożonego w terminie czyli do 30 czerwca 2003 r.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji wskazując, iż w myśl § 5 ust. 2 Rozporządzenia podmiot uprawniony składa wniosek o zwrot podatku od towarów i usług do [...] Urzędu Skarbowego W., nie później niż do dnia 30 czerwca roku następującego po roku kalendarzowym, którego wniosek dotyczy. Firma W.. przedstawionego kryterium nie spełniła, bowiem przedmiotowy wniosek został złożony w polskiej placówce pocztowej dopiero w dniu 30 września 2003 r.

Organ podatkowy wskazał, iż termin do złożenia wniosku jest terminem prawa materialnego i jego upływ powoduje wygaśnięcie prawa do ubiegania się o zwrot podatku. Natomiast "rozszerzenie żądania ujętego w piśmie skierowanym do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. o dodatkowy miesiąc, tj. październik 2002 r. nie można odczytywać jako modyfikacji wniosku pierwotnego z dnia 28.05.2003r., a załączonego do niniejszego pisma wniosku jako wersji ujednoliconej. Dokonując bowiem szczegółowej analizy przepisów Rozporządzenia, w kontekście zapisów widniejących w poszczególnych rubrykach wniosku o zwrot podatku VAT, należy stwierdzić, iż wniosek odnosi się do określonego okresu, w którym dokonywane są zakupy towarów lub usługi. Wybór tego okresu, przy spełnieniu warunków dotyczących jego minimalnej i maksymalnej długości, zależy od wnioskodawcy, czyli od podmiotu na żądanie którego uruchamiane jest postępowanie podatkowe. Rozszerzanie okresu, którego ma dotyczyć wniosek, skutkuje w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej potraktowaniem tej czynności, jako wystąpienie przez wnioskodawcę z nowym żądaniem. W ocenie organów podatkowych ww. Rozporządzenie regulujące rozstrzyganą materię nie przewiduje możliwości korygowania wniosku w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług.

Odnosząc się do możliwości dokonywania zmian we wniosku w oparciu o art. 167 § 1 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy wskazał, iż strona występując o zwrot za nowy okres październik –grudzień 2003 r. wystąpiła z nowym żądaniem zwrotu podatku od towarów i usług. Powstał więc nowy moment złożenia wniosku. W kontekście powyższego organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zastosowania w rozstrzyganej sprawie treści art. 167 § 2 Ordynacji podatkowej, bowiem dotyczy on stricte sytuacji, w których organ podatkowy odmawia w drodze wydania postanowienia uwzględnienia żądania w sprawie zmiany zakresu postępowania.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej:

1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 122, art. 187 § 1 i art. 191, a także art. 167 Op w związku z art. 235 Op, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez przyjęcie, że strona skarżąca złożyła wniosek o zwrot podatku dopiero w dniu 30 września 2003 r.,

2) naruszenie prawa materialnego, tj. § 1 - 4 Rozporządzenia poprzez ich niewłaściwe zastosowanie,

3) naruszenie prawa materialnego, tj. § 5 Rozporządzenia poprzez jego błędną wykładnię.

Uzasadniając powyższe, zdaniem strony skarżącej, z akt sprawy wynika, że strona złożyła wniosek o dokonanie zwrotu podatku w dniu 28 maja 2003 r., a nie jak przyjął organ odwoławczy w dniu 30 września 2003 r.

Z kolei pismo z dnia 24 września 2003 r. zostało złożone przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji, a co za tym idzie dokonana modyfikacja żądania (wniosku) była w pełni uprawniona w świetle art. 167 w powiązaniu z art. 168 Op. Podkreślenia wymaga też, że przepisy szczególne, mające zastosowanie w sprawie niniejszej nie zawierały normy zakazującej dokonywania modyfikacji wniosku, czy też wyłączającej stosowanie zasad wynikających z Ordynacji podatkowej.

Zdaniem pełnomocnika skarżącego, w zaskarżonej decyzji oraz w decyzji ją poprzedzającej, organy w sposób nieuzasadniony przyjęły, że pismo stanowiące dopuszczalną zmianę wniosku stanowiło nowy wniosek.

Zaskarżona decyzja narusza w ocenie skarżącej także przepisy § 1 - 4 Rozporządzenia poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. Wskazane przepisy określały przesłanki materialnoprawne do żądania zwrotu podatku, które to przesłanki zostały przez skarżącego spełnione, co winno skutkować zastosowaniem wymienionych przepisów w stosunku do skarżącego i wydaniem decyzji w przedmiocie dokonania zwrotu podatku VAT na rzecz skarżącego. Z kolei pełnomocnik podnosi, iż § 5 przywołanego Rozporządzenia zawierał przepisy proceduralno - porządkowe, których naruszenie - wbrew niczym nie popartej i błędnej wykładni przyjętej przez organ odwoławczy - nie zostało obwarowane sankcją w postaci odmowy zwrotu.

Spełnienie zatem przesłanek materialnoprawnych z § 1 - 4 ww. Rozporządzenia w sprawie niniejszej winno skutkować wydaniem decyzji o uznaniu kwoty 1.983,43 zł do zwrotu na rzecz skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje;

Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Przedmiotem niniejszego postępowania jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W., którą to odmówiono Skarżącej zwrotu podatku VAT wykazanego we wniosku z dnia 28 maja 2003 r. (nadanego w dniu 30 września 2003 r.) za okres od października do listopada 2002 r. ze względu na złożenie wniosku o zwrot podatku w dniu 30 września 2003 r. czyli po terminie, który upłynął w dniu 30 czerwca 2003 r.

Z § 5 ust. 2 Rozporządzenia wynika wprost, że wniosek, o zwrot VAT, składa się do [...] Urzędu Skarbowego W. nie później niż do dnia 30 czerwca roku następującego po roku kalendarzowym, którego wniosek dotyczy.

W ocenie Sądu, samo spełnienie przesłanek materialnoprawnych wynikających z treści § 1-4 Rozporządzenia, przy jednoczesnym braku spełnienia podstawowego warunku, jakim jest dochowanie właściwego terminu do złożenia wniosku o zwrot podatku VAT, o którym stanowi § 5 ust. 2 Rozporządzenia, nie może skutkować wydaniem decyzji o zwrocie kwoty 1.983,43 zł na rzecz Skarżącego. Złożenie wniosku po terminie, wywołuje skutek w postaci utraty prawa do otrzymania podatku od towarów i usług. Słusznie organ podnosi, iż przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują możliwości jego przywrócenia. Podniesiony zatem przez pełnomocnika Strony zarzut naruszenia § 1-4 i § 5 Rozporządzenia jest niezasadny, ponieważ termin do złożenia wniosku o zwrot jest terminem materialnoprawnym a jego upływ powoduje utratę określonego prawa.

W ocenie Sądu, organ podatkowy zasadnie potraktował złożenie wniosku z dnia 28 maja 2003 r.(nadanego 30 września 2003 r.) jako nowy wniosek, ponieważ strona rozszerzyła zakres pierwotnego wniosku o październik 2002 r. Z kolei pierwotny wniosek o zwrot VAT za okres od listopada 2002 r. do kwietnia 2003 r. został rozpoznany odrębną decyzją w innym postępowaniu, w którym stronie przysługiwało prawo wniesienia określonych środków odwoławczych z czego strona skorzystała. Nota bene z decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] uchylającej decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. do ponownego rozpoznania wynika wprost, iż wniosek dotyczący listopada i grudnia 2002 r. dotyczący zwrotu kwoty 1983,43 zł będzie rozpatrywany przez organ podatkowy I instancji na nowo pod kątem istnienia przesłanek do zwrotu podatku VAT. A zatem ten zwrot za okres listopad –grudzień 2002 r. będzie jeszcze przedmiotem postępowania podatkowego i nie jest wykluczone, że strona otrzyma zwrot za ten okres. Ponieważ niniejsze postępowanie nie może objąć swoim zakresem innego postępowania Sąd nie mógł wypowiedzieć się merytorycznie, co do istnienia przesłanek zwrotu podatku VAT za okres listopad – grudzień 2002 r.

Odnośnie twierdzenia strony, że w związku ze złożeniem wniosku o zwrot VAT przysługiwało jej prawo do decydowania o zakresie zgłoszonego żądania Sąd zauważa, iż skarżąca poprzez zmianę wniosku nie mogła rozszerzyć okresu za jaki przysługiwał jej zwrot podatku, ponieważ taka zmiana prowadzi do naruszenie terminu materialnoprawnego wynikającego z § 5 ust. 2 Rozporządzenia. Skarżąca mogła dokonać zmian wniosku ale tylko takich, które nie stanowiłyby naruszenia przepisów Rozporządzenia.

Poza tym wszczęcie postępowania w sprawie wniosku dotyczącego okresu od listopada 2002 r. do kwietnia 2003 r. spowodowało, iż w tamtym postępowaniu organy podatkowe będą merytorycznie orzekać o zasadności wniosku za ww. okres. Niniejsze postępowanie dotyczy nowego wniosku, nota bene złożonym po terminie z wykazanym nowym rozszerzonym okresem dotyczącym zwrotu. Zatem w takiej sytuacji organ podatkowy nie mógł dokonać merytorycznego rozpoznania tegoż wniosku, tak jak chce tego strona Skarżąca, ponieważ rozstrzygałby w sprawie, która jest przedmiotem odrębnego postępowania podatkowego będącego w toku.

Odnośnie zarzutu naruszenia przez organ podatkowy art. 167 Op, Sąd stwierdza, że nie miało miejsca naruszenie tego przepisu. Zgodnie z art. 167. § 1 Op. do czasu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji strona może wystąpić o rozszerzenie zakresu żądania lub zgłosić nowe żądanie, niezależnie od tego, czy żądanie to wynika z tej samej podstawy prawnej co dotychczasowe, pod warunkiem że dotyczy tego samego stanu faktycznego. Przepis ten warunkuje rozszerzenie żądania od tożsamości stanu faktycznego wynikającym z dwóch wniosków. Otóż w stanie faktycznym wynikającym z pierwotnego wniosku z dnia 28 maja 2002 r. wyraźnie wynika, że nie dotyczył on października 2002 r. Z kolei nowy wniosek obejmował październik 2002 r. W związku z powyższym nie można mówić o tożsamości stanu faktycznego. Zatem był to nowy wniosek złożony w nowym terminie, rozpoznany przez organ podatkowy, który nie odmówił zmiany zakresu żądania a odmówił dokonania zwrotu podatku VAT, ze względu na przekroczenie terminu do złożenia wniosku o zwrot. Zatem organ nie mógł zastosować i nie zastosował art. 167 § 1 i § 2 Op.

W kontekście tego co zostało napisane powyżej oraz mając na względzie ustalony stan faktyczny w sprawie Sąd nie podziela zarzutu Skarżącej odnośnie naruszenia przez organy podatkowe art. 122, art.187 ust. 1, art. 191 w związku z art. 235 Op. Sąd wykazał, iż wniosek nadany 30 września 2003 r. był nowym wnioskiem obejmującym inny zakres a zatem wszczynał nowe postępowanie.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa materialnego, jak i przepisami procedury administracyjnej, stąd skarga podlegała oddaleniu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozstrzygnął jak w sentencji.