Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1422/00
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Skarżony organ: Inne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Kisiel (spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec NSA Alina Paluch Protokolant: Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2004 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych z dnia 26 maja 2000r. Nr[...] w przedmiocie naruszenia pasa drogowego - skargę oddala -


UZASADNIENIE

W czasie wizji lokalnej z udziałem przedstawicieli organu administracji i strony, przeprowadzonej na zjeździe z drogi krajowej [...] [...] w miejscowości [...] stwierdzono, że zjazd ten ma szerokość 9,5 m, z czego 4,0 m pokryte jest nawierzchnią bitumiczną. Strona stwierdziła m.in., że dotychczas korzystała ze zjazdu o szerokości 4,0 m. Ponieważ zjazd został zniszczony przez duże samochody ciężarowe, więc strona dokonała naprawy we własnym zakresie.

Generalny Dyrektor Dróg Publicznych decyzją [...] 2000 r., znak [...] wydaną w oparciu o art. 36 ustawy o drogach publicznych oraz art. 104 kpa nakazał przywrócić stan pierwotny naruszonego przez B. P., pasa drogowego drogi krajowej [...][...] w miejscowości [...], poprzez zlikwidowanie poszerzenia zjazdu z drogi krajowej nr 96 i pozostawienie zjazdu o szerokości poprzedniej tj. 4,5 m.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż poszerzenie zjazdu z drogi krajowej zostało wykonane bez wymaganego przepisami prawa zezwolenia. Zjazd położony jest w miejscu szczególnie niebezpiecznym, po wewnętrznej stronie łuku poziomego, za wiaduktem kolejowym. Przy dotychczasowej szerokości zjazdu, umożliwiał on jedynie dojazd do pól i do rozproszonej zabudowy mieszkalnej i był użytkowany sporadycznie. Po samowolnym wykonaniu poszerzenia częstotliwość użytkowania zjazdu wzrosła. Ponadto, przystosowanie zjazdu do funkcji zjazdu publicznego jest sprzeczne z warunkami uzgodnienia planu zagospodarowania przestrzennego w tym obszarze.

W dniu [...] 2000 r. B. P. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] 2000 r., znak [...]. Skarżący powołał się na dokumetcję znajdującą się w składnicy Geodezyjnej w [...], świadczącą o tym, że sporny zjazd posiada ok. 10 m szerokości.

Decyzją z dnia 26 maja 2000 r., znak [...] Generalny Dyrektor Dróg Publicznych Oddział [...] działając na podstawie art. 36 ustawy o drogach publicznych oraz art. 138 § 1 pkt. 1 w związku z art. 127 § 3 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż szerokość spornego zjazdu przed jego poszerzeniem w koronie drogi 4,0 do 4,5 m została ustalona na podstawie mapy w skali 1:1000. Ustalenie takie został również potwierdzone przez pracownika [...] w [...] 1999 r. Na przeprowadzenie prac w obrębie pasa drogowego strona nie posiadała pozwolenia, a wiec były one samowolnym naruszeniem pasa drogowego.

Na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych z dnia 26 maja 2000 r. , znak [...] B. P. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę. Zarzucił organowi, naruszenie art. 15 kpa czyli zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, naruszenie praworządności (art. 7 kpa) poprzez wykonywanie przez Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych władczej działalności na prywatnej własności obywatela, naruszenie art. 8 kpa i 9 kpa poprzez tendencyjnie prowadzenie postępowania administracyjnego bez wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy -a także pominięcie podania przepisu prawnego określającego szerokość zjazdu na drogę krajową.

W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Publicznych Oddział [...] w [...] wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że decyzja I instancji wydana została przez centralny organ administracji państwowej tj. Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych - zgodnie więc z art. 127 § 3 kpa nie służy od niej odwołanie, tylko prawo wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stan własności gruntów zajętych pod pas drogowy został uregulowany w myśl art. 73 ustawy z dnia 13 września 1998 r. wprowadzającej reformę administracji publicznej. W myśl tego przepisu nieruchomości zajęte pod drogi publiczne z dniem 1 stycznia 1999 r. stały się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa.

Zjazd nie jest własnością jego użytkownika , lecz jest częścią drogi na połączeniu z drogą nie będącą drogą publiczną lub na połączeniu drogi z dojazdem do nieruchomości przy drodze" (przepisy ogólne rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawach warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. nr 43, poz.430).

Przed podjęciem zaskarżonej decyzji wyjaśnione zostały wszystkie okoliczności, istotne w sprawie. Szerokość wjazdu na drogę krajową jest określane wyłącznie w rozstrzygnięciu indywidualnym skierowanym do przyszłego użytkownika zjazdu; brak w tym zakresie tak szczegółowych przepisów, aby wystarczały dla oceny czy szerokość drogi w konkretnym przypadku jest prawidłowa.

Skarżący w piśmie z dnia [...] 2004 r. podniósł, iż w całej rozciągłości podane wszystkie zarzuty i żądania zawarte w skardze skierowanej do NSA, nadto dołączył dodatkowe dokumenty w postaci podkładów mapowych z naniesionym usytuowaniem wytyczonej drogi zjazdowej.

W dodatkowym piśmie procesowym, doręczonym przed rozpoczęciem rozprawy, Skarżący przedłożył dodatkowe dokumenty, ale dotyczące stanów faktycznych już po wydaniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Kluczowym zagadnieniem w niniejszej sprawie jest szerokość zjazdu istniejącego przed remontem dokonanym przez stronę. Skarżący twierdzi we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy i w skardze do Sądu, że zjazd był szeroki na 10 metrów, zaś organ twierdzi że było to zaledwie 4,0 ... 4,5 metra. Na poparcie organ administracyjny powołuje się m.in. na mapę zasadniczą złożoną w r.1989 przez Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne [...]. Na mapie (w skali 1:1000) zaznaczony został sporny zjazd z drogi krajowej o szerokości podanej przez organ administracyjny. Takie ustalenie organu administracyjnego zostało uwiarygodnione przez samą stronę, która w dniu [...] 1999 r. przedłożyła organowi administracyjnemu to samą mapę, na którą powołuje się organ administracyjny w zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że nie można dać wiary twierdzeniu strony, że nie poszerzała ona zjazdu.

Ponieważ przedmiotem sporu jest szerokość zjazdu z drogi krajowej, dlatego nie wymagało szczegółowego weryfikowanie twierdzenie organu administracyjnego, że miejsce to położone jest w obrębie pasa drogowego.

Oczywiście nietrafny jest zarzut strony o naruszeniu zasady 2-instancyjności, albowiem prawidłowo organ działał dwukrotnie w sprawie, z powołaniem się na art.127 § 3 K.p.a.

Przed podjęciem decyzji nie okazano stronie zgromadzonej dokumentacji, a w szczególności - nie skonfrontowano dokumentacji organu z dokumentami wskazywanymi przez stronę jako wiarygodne czyli naruszono art.81 K.p.a. Sąd uznał jednak, że w tej sprawie uchybienie to nie miało bezpośredniego wpływu na treść decyzji kończącej postępowanie administracyjne.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270).