Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 737/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5, art. 54 ust. 1 pkt 4,
journal: Dz.U. 2001 nr 5 poz 42
law: Ustawa z dnia 15 grudnia  2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędzia WSA Marzena Milewska - Karczewska Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2014 r. sprawy ze skargi F. B. na decyzję Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wpisu na listę inżynierów budownictwa oddala skargę


UZASADNIENIE

Uchwałą nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Krajowa Rada Inżynierów Budownictwa utrzymała w mocy uchwałę nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Rady [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa odmawiającej F. B. (strona, skarżący) wpisu na listę członków tej Izby.

Organ I instancji podał, iż F. B. został uprzednio skreślony z listy członków izby na mocy orzeczenia Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego [...] Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] grudnia 2006 r. przy czym nie nastąpiło zatarcie tej kary dyscyplinarnej, z uwagi na brak stosownego unormowania w tym przedmiocie. Organ wskazał nadto, że wyrokiem z dnia 18 października 2010 r. Trybunał Konstytucyjny uznał za niezgodny z Konstytucją RP przepis art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów z uwagi na brak unormowania instytucji zatarcia skazania w odniesieniu do kary skreślenia z listy członków izby samorządu zawodowego (wyrok w sprawie sygn. akt K1/09, Dz. U. Nr 200, poz. 1326).

Strona wniosła odwołanie od uchwały I instancji, zarzucając naruszenie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r., Nr 5, poz. 42 z późn. zm.). Skarżący kwestionował też zasadność orzeczeń sądów dyscyplinarnych.

Organ odwoławczy nie uwzględnił argumentacji zawartej w odwołaniu, wyrażając pogląd o braku możliwości ponownego wpisania skarżącego na listę członków izby ponieważ został on skutecznie skreślony z tej listy na mocy orzeczenia dyscyplinarnego, a nie nastąpiło zatarcie tej kary. Organ ten wskazał, iż brak jest obecnie (w dacie wydawania uchwały II instancji) przepisów uwzględniających wytyczne Trybunału Konstytucyjnego. Skutki ukarania karą skreślenia z listy członków izby mają charakter trwały do czasu wprowadzenia odpowiedniej regulacji ustawowej. Zdaniem organu, zatarcie kary skreślenia z listy członków izby i odzyskanie pełni praw członkowskich będzie możliwe po uchwaleniu stosownej zmiany przepisów art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów i po upływie wskazanego w tym przepisie terminu.

F. B. wniósł od powyższej uchwały skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie. Zarzucił obrazę art. 31, 32 ust. 1 i 2, art. 37 ust. 1, art. 47 i art. 65 ust. 1 Konstytucji RP, jak również art. 5 ust. 2 ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów – przez błędną odmowę przyjęcia skarżącego w poczet członków Izby Inżynierów Budownictwa w sytuacji, gdy spełnia przesłanki do powyższego.

Wyraził pogląd, iż brak uregulowań prawnych dotyczących skazania na karę skreślenia z listy członków nie może skutkować dożywotnim wykluczeniem możliwości powrotu do zawodu. Przeciwnie – jego zdaniem w sytuacji spełniania warunków wpisu na listę, określonych w art. 5 ust. 2 ustawy o samorządach zawodowych (...) – wniosek o wpis na listę może być skutecznie złożony w każdym czasie.

Skarżący podniósł też niezasadność zarówno zawieszenia go w prawach członka Izby [...] w latach 2006-2008, jak i będącego skutkiem naruszenia zasad wynikających z uchwał samorządowych – skreślenia go z listy członków.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest pozbawiona uzasadnionych podstaw, natomiast zaskarżona uchwała znajduje oparcie w przepisach obowiązującego prawa.

Prawidłowy jest pogląd organów samorządowych wyrażony w uchwałach I i II instancji, zgodnie z którymi fakt uprzedniego skazania na karę skreślenia z listy członków izby stanowi negatywną przesłankę ponownego wpisu w sytuacji, gdy kara pozostaje w mocy i nie uległa jeszcze zatarciu.

Fakt spełniania przesłanek określonych w art. 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 z późn. zm.) nie przesądza o prawie do wpisu na listę członków izby w sytuacji, gdy mocą przepisu szczególnego strona została prawa tego pozbawiona.

Zgodnie z art. 54 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 z późn. zm.) okręgowy sąd dyscyplinarny w sprawach dyscyplinarnych może orzekać karę skreślenia z listy członków izby.

Na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 października 2010 r. (Dz. U. Nr 200, poz. 1326) przepis art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 z późn. zm.) został uznany za niezgodny z art. 65 ust. 1 Konstytucji RP i utracił moc z dniem 28 października 2011 r. Ustawodawca nie uchwalił do chwili wydania skarżonej uchwały zmiany tego przepisu uwzględniającej wytyczne zawarte w wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

Należy jednak zauważyć, iż z dniem 12 sierpnia 2014 r. weszła w życie nowelizacja art. 54 i 55 ustawy o samorządach zawodowych (Dz. U. 2013.932). I tak – w myśl art. 54 pkt 4 ust. 1a – członek izby skreślony z listy członków okręgowej izby z powodu orzeczenia kary, o której mowa w ust. 1 pkt 4, nie może się ubiegać o ponowny wpis na listę przez okres 10 lat od uprawomocnienia się orzeczenia kary skreślenia z listy członków izby, natomiast w myśl art. 55 ust. 2a pkt 3 ustawy – zatarcie wpisu o ukaraniu z tytułu odpowiedzialności dyscyplinarnej następuje z urzędu po upływie 15 lat od uprawomocnienia się orzeczenia kary skreślenia z listy członków izby.

Niezasadny jest także stawiany przez skarżącego zarzut dotyczący naruszenia art. 65 ust. 1 Konstytucji poprzez nie zastosowanie konstytucyjnej zasady wolności wykonywania zawodu i błędne nie uznanie prawa wpisu na listę członków izby inżynierów budownictwa. Odwołujący się zapomina, że prawo wykonywania zawodu nie jest prawem bezwględnym a Pan F. B. został tego prawa pozbawiony prawomocnym orzeczeniem sądu dyscyplinarnego.

W powyższej sytuacji prawnej, nawet gdyby stosować najbardziej dla skarżącego korzystną wykładnię prokonstytucyjną to nie można pominąć, iż nie upłynął jeszcze dziesięcioletni okres liczony od daty uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego o skreśleniu z listy członków, po upływie którego możliwe jest skuteczne ubieganie się o ponowny wpis na listę (art. 54 ust. 1a ustawy o samorządach zawodowych), nie mówiąc już o możliwości powoływania się na fakt zatarcia wpisu odnośnie tej karalności, to następuje z urzędu po upływie piętnastu lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego (art. 55 ust. 2a pkt 3 ustawy).

Początkiem biegu terminów, o których mowa wyżej, jest data [...] grudnia 2006 r. – w której zapadło orzeczenie Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego o skreśleniu skarżącego z listy członków Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w G. (nie zaskarżone w ustawowym terminie).

Z powyższych względów, na mocy art. 151 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w sentencji.