Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 188/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1, art. 245, art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II OZ 188 /09 POSTANOWIENIE Dnia 4 marca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 843/08 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

II OZ 188 /09

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek E. S. o przyznanie prawa pomocy, wydanym wskutek wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2008 r. odmawiającego wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2008 r.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż z oświadczenia zawartego we wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata wynika, że wnioskodawca jest właścicielem dwóch mieszkań o pow. [...] m2 i [...] m2, współwłaścicielem dwóch nieruchomości rolnych o pow. [...] ha i 0, [...] ha, posiada samochód osobowy marki [...] z 1999 r. o wartości [...] zł, a także oszczędności w wysokości [...] zł. Skarżący podał, iż uzyskuje miesięczne dochody z tytułu: renty – [...] zł, wynagrodzenia za pracę – [...] zł i z tytułu diety radnego - [...] zł. Z tytułu wynagrodzenia za pracę jego żona uzyskuje dochód miesięczny w wysokości [...] zł, a córka w wysokości [...] zł. Oznacza to, że w sumie rodzina skarżącego ma stałe miesięczne dochody w kwocie [...] zł.

Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał też, aby ponosił koszty na leczenie własne i żony w takiej wysokości, która uzasadniałaby uwzględnienie przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego wskazuje na to, iż jest on w stanie ponieść koszty postępowania sądowego.

W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej- p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy.

Pismem nadanym w dniu 27 października 2008 r., uznanym za zażalenie od powyższego postanowienia, skarżący wniósł "o uwzględnienie sprzeciwu i udzielenie pomocy prawnej".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stronie może zostać przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym w myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest obowiązek ponoszenia kosztów sądowych przez wnoszącego sprawę. Zwolnienie od tegoż obowiązku ma charakter wyjątkowy i muszą za nim przemawiać uzasadnione okoliczności faktyczne wskazujące, że obiektywna sytuacja finansowa strony nie daje jej możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Z konstrukcji powołanego powyżej przepisu art. 246 § 1 p.p.s.a. wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W przedmiotowej sprawie, co prawidłowo ustalił Sąd pierwszej instancji, nie zostało wykazane przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie jakichkolwiek ponieść kosztów postępowania. Osiągane bowiem przez niego dochody, przy uwzględnieniu również dochodów osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, nie pozwalają w żaden sposób na przyjęcie, iż została spełniona przesłanka niemożności poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, od której uzależnione jest przyznanie prawa pomocy w zakresie wskazanym przez skarżącego.

Stwierdzić też trzeba, iż podniesione w zażaleniu zarzuty nie odnosiły się w żaden sposób merytorycznie do wniosku i nie wskazywały na czym miałby polegać błąd podjętego przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcia, które w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać za prawidłowe.

W związku z powyższym zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw należało oddalić na mocy art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.