Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1391/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 21 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "J. sp. z o.o." sp. kom. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w sprawie ze skargi "J. sp. z o.o." sp. kom. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 czerwca 2012 r. strona skarżąca "J. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" spółka komandytowa z siedzibą w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę na decyzję ww. organu z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. W skardze spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącej spółce.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t.j.) – zwanej dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wstrzymanie wykonania decyzji jest zatem wyjątkiem od zasady wykonalności ostatecznych decyzji organów administracyjnych także w sytuacji zaskarżenia tej decyzji przez stronę postępowania administracyjnego. Wyjątek ten może wystąpić w razie zaistnienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie i po spełnieniu przez stronę warunków jakie ustawa nakłada na nią, w sytuacji ubiegania się o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, wydanie 3, Warszawa 2009, teza 9 do art. 61 p.p.s.a.).

Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody", o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających jej istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie.

Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, konieczne jest wykazanie istnienia konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne, a twierdzenia te powinny zostać poparte stosownymi dokumentami (vide: postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, niepubl.).

Nie jest zasadnym natomiast wniosek o wstrzymanie decyzji, w którym strona nie wskazuje jakie szkody poniesie w razie wykonania tej decyzji czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz w sposób przekonywujący nie uzasadni swojego stanowiska poprzez uprawdopodobnienie tych okoliczności. Tym bardziej na uwzględnienie nie zasługuje wniosek, który żadnych wyżej wskazanych elementów nie zawiera.

W przedmiotowej sprawie skarżąca spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże w żaden sposób nie wykazała okoliczności, które wniosek ten czyniłyby zasadnym tj. nie wykazała żadnych faktów które wskazywałyby, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić skarżącej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. W szczególności nie została wykazana sytuacja finansowa skarżącej spółki, która potwierdzałaby, iż wykonanie aktu spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody.

Samo stwierdzenie przez stronę skarżącą we wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie jest wystarczającym argumentem dającym podstawę do wstrzymania jej wykonania.

W konsekwencji brak jest możliwości dokonania oceny, jaki rzeczywisty wpływ będzie miało dla skarżącej spółki uiszczenie nałożonej na nią kary pieniężnej. Tym samym, z przyczyn o których mowa wyżej, wniosek skarżącej na uwzględnienie nie zasługuje.

Sąd, mając na uwadze, iż strona skarżąca nie wykazała przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji orzeczenia.