Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 337/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności w sprawie ze skargi J.T. na czynność materialno-techniczną Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru podatników podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności


UZASADNIENIE

J.T. (dalej zwany "Skarżącym"), pismem z 5 stycznia 2018 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność materialno-techniczną Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie wykreślenia z rejestru podatników podatku od towarów i usług.

W powyższej skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody oraz powstania trudnych skutków w jego interesach. W jego ocenie narażony zostanie na utratę zaufania wszystkich swoich kontrahentów.

Skarżący uznał, iż w sytuacji niemożności uiszczania podatku od towarów i usług będzie działał na szkodę Skarbu Państwa. Ponadto zaznaczył, nie chcąc narażać się na odpowiedzialność będzie musiał zaprzestać wykonywania działalności gospodarczej do czasu wydania wyroku przez Sąd co doprowadzi do utraty głównego źródła dochodu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może - po przekazaniu mu skargi - na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzedzić należy analizą przedstawionego uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym powyżej przepisie. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być szczegółowo uzasadniony. Konieczna jest też spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można natomiast mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04, niepubl.).

W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach sygn. akt: II FZ 417/10, II FSK 1836/10, II FZ 330/11, II FZ 743/11, I FZ 564/12, I FZ 573-574/12, II FZ 1076-1077/12, II FSK 3088-3089/12 wypowiadał się, że w postępowaniu wszczętym na skutek złożenia przez stronę wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy. Obwiązany jest zatem do dokonania oceny przytoczonych przez stronę we wniosku okoliczności w oparciu o całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w aktach.

W ocenie Sądu, rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Skarżący bowiem jedynie lakonicznie uzasadnił wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej czynności, nie przywołując żadnych okoliczności popartych stosownymi dokumentami, które mogłyby doprowadzić do wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wykazanie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności mogłoby polegać na uprawdopodobnieniu, że w konkretnej sytuacji wykreślenie podatnika z rejestru podatników podatku od towarów i usług na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, spowoduje szkodę inną niż tylko utratę zaufania wszystkich swoich kontrahentów lub zaprzestanie wykonywania prowadzonej działalności.

Samo natomiast złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej czynności nie jest sytuacją, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi dokonana przez organ czynność zostanie uchylona.

W związku z powyższym skoro Skarżący w złożonym wniosku nie wykazał w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jego oczekiwaniami.

Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.