Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 721/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] w skardze na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r., nakazującą Wojewódzkiemu Zarządowi Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] - jako zarządcy obiektu budowlanego - jazu zlokalizowanego na rzece P. w miejscowości S., gmina L., powiat p., usunięcie w terminie do 30 sierpnia 2017 r. stwierdzonych nieprawidłowości z zakresu utrzymania tego obiektu we właściwym stanie technicznym, poprzez wykonanie określonych w decyzji robót budowlanych wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżący wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji albowiem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dla finansów publicznych poprzez wydatkowanie środków publicznych na wykonanie nakazanych decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. robót nie gwarantujących doprowadzenia istniejącego jazu stałego na rzece P. w miejscowości S. do stanu technicznego niezagrażającego bezpieczeństwu, tj. jego bezpiecznej eksploatacji pod obciążeniem, a to wobec - niekwestionowanej przez organy obu instancji - treści Ekspertyzy stanu technicznego jazu wykonanej przez Instytut O. K., która określiła zakres robót koniecznych do wykonania celem zapewnienia dalszego bezpiecznego użytkowania jazu, wskazując, że jaz nadaje się do całkowitej rozbiórki i ewentualnej późniejszej budowy nowego jazu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Wskazać przy tym trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego to skarżący zobowiązany jest - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń - wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Zatem uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej postanowienia spoczywa na stronie skarżącej. Za niewystarczające w tym zakresie należy uznać jedynie powtórzenie treści omawianego przepisu i przesłanek z niego wynikających. W postanowieniu z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą.

Skarżący we wniosku nie podniósł okoliczności, które wskazywałyby na pojawienie się przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona skarżąca wskazała na nieodwracalny skutek wykonania postanowienia w postaci możliwości pojawienia się niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody dla finansów publicznych poprzez wydatkowanie środków publicznych na wykonanie nakazanych decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. robót nie gwarantujących doprowadzenia istniejącego jazu do stanu technicznego niezagrażającego bezpieczeństwu, w sytuacji w której jaz nadaje się do rozbiórki i ponownej odbudowy.

Z podniesioną argumentacją nie można się zgodzić. Wykonanie zaskarżonej decyzji, co jest oczywiste, spowoduje powstanie określonych kosztów, jednakże przesądzanie o ich niecelowym wydaniu jest zdecydowanie przedwczesne i odnosi się do meritum sprawy, co na obecnym etapie sprawy nie może być badane. Natomiast przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji najistotniejsze jest, że strona skarżąca nie określiła wysokości kosztów związanych z realizacją decyzji oraz swojej sytuacji materialnej, co już samo w sobie powoduje że argumentacja wniosku jest osłabiona.

Pamiętać należy, że okolicznościami, które w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 ww. ustawy, upoważniają sąd do wstrzymania wykonania decyzji są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Chodzi tu oczywiście o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. w niniejszej sprawie jeżeli decyzja zostanie uchylona stronie skarżącej przysługuje zwrot poniesionych nakładów na wykonanie decyzji. Przy czym bez znaczenia pozostaje fakt, że strona skarżąca jest państwową jednostką organizacyjną.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że warunkiem merytorycznego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest właściwe jego uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskodawcę, że w sprawie zachodzą dwie przesłanki z art. 61 § 3 ww. ustawy, strona argumentów odnoszących się do ustawowych przesłanek nie podała.

Kierując się powyższą argumentacją Sąd postanowił na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.