Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 45/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi [...] za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia [...] lipca 2018 r. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 537/18) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia 1) wymierzyć Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych); 2) zasądzić od Prezydenta [...] na rzecz wnioskodawcy – M. K., kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2018 r. M. K. (dalej - wnioskodawca) zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Prezydentowi [...]. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej: ppsa, za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia [...] lipca 2018 r. na bezczynność Prezydenta [...].

w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 537/18) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. Prezydent [...], zastępowany przez pełnomocnika r. pr. M. T., udzielił odpowiedzi na ww. wniosek. Organ wyjaśnił, że poza sporem jest fakt, że organ nie podjął w terminie czynności przewidzianych w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1330). Ponadto pełnomocnik organu dodał, że niezastosowanie się do ustawowego obowiązku spowodowane było sprawami organizacyjnymi związanymi ze zmianami kadrowymi w komórce zajmującej się obsługą prawną Urzędu.

Jak wynika z akt sprawy II SAB/Wa 537/18 skarga M. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej, wpłynęła do organu w dniu 31 lipca 2018 r.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. Prezydent [...] udzielił odpowiedzi na ww. skargę, którą wraz ze skargą oraz aktami sprawy przekazał osobiście do Biura Podawczego WSA w Warszawie w dniu 31 sierpnia 2018 r. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 537/18.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 55 § ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

Przesłanką obligatoryjną do zastosowania grzywny jest więc uchybienie przez organ obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 ppsa. Stosownie do jego treści organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przy czym w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej, wypełnienie wskazanego obowiązku, winno nastąpić – jak stanowi art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej – w terminie piętnastu dni od dnia otrzymania skargi.

Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Jak wynika z akt sprawy II SAB/Wa 537/18, pismem z dnia [...] lipca 2018 r. wnioskodawca wniósł skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Organ pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. udzielił odpowiedzi na ww. skargę, którą wraz ze skargą oraz aktami sprawy przekazał w dniu 31 sierpnia 2018 r. do WSA w Warszawie (data wpływu do Biura Podawczego WSA w Warszawie).

Przedmiotowa skarga po wpływie w dniu 31 sierpnia 2018 r. do WSA w Warszawie została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 537/18.

Z zestawienia daty otrzymania przez organ skargi – 31 lipca 2018 r., z datą przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę – 31 sierpnia 2018 r., wynika, że termin 15-dniowy, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, upłynął z dniem 16 sierpnia 2018 r.

W ocenie Sądu opóźnienie w przekazaniu skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy uzasadnia wymierzenie organowi grzywny w przedmiotowej sprawie.

Grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 ppsa, ma charakter prewencyjno-dyscyplinujący oraz po części - represyjny (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 12 maja 2016 r. II SO/Go 2/16,LEX nr 2050343). Zdaniem Sądu wymierzenie grzywny w tej wysokości zrealizuje zarówno cel represyjny jak również zmobilizuje organ do unikania podobnych uchybień w przyszłości.

Sąd wymierzając grzywnę wziął pod uwagę zarówno okoliczności sprawy, jak i okres zwłoki organu w przekazaniu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz to, że organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek.

Mając na uwadze powyższe okoliczności prowadzące do wniosku, że żądanie wnioskodawcy okazało się uzasadnione, sąd orzekł jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia, mając za podstawę art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w punkcie II sentencji wynika z art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.