Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 846/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-05-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 846/16 wydanego w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty należności budżetowych postanawia: odmówić przywrócenia terminu. a.bł.


UZASADNIENIE

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w W. reprezentowana przez radcę prawnego M. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty należności budżetowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 846/16 oddalił powyższą skargę. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 20 marca 2017 r. Termin do złożenia skargi kasacyjnej biegł zatem od dnia 21 marca 2017 r. do dnia 19 kwietnia 2017 r. i upłynął bezskutecznie.

W dniu 26 kwietnia 2017 r. Spółka zaskarżyła powyższy wyrok skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik strony skarżącej argumentując wniosek o przywrócenie terminu podał, że po otrzymaniu odpisu wyroku skontaktował się ze stroną w celu ustalenia, czy życzy sobie ona złożenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego i otrzymał informację, że strona nie widzi takiej potrzeby. W dniu 19 kwietnia 2017 r., a więc w ostatnim dniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej nastąpiła zmiana wspólnika A Sp. z o.o. Sp.k., a w konsekwencji również zmiana zarządu. Nowy wspólnik i nowy zarząd strony po zapoznaniu się z dokumentacją spółki, podjęli w dniu 19 kwietnia 2017 r. decyzję o złożeniu skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Łodzi w sprawie sygn. akt II SA/Łd 846/16. Z uwagi na fakt, iż był to ostatni dzień terminu do złożenia skargi kasacyjnej, strona nie mogła dotrzymać terminu na jej złożenie. Według strony uprawdopodobniła ona w sposób dostateczny brak winy w uchybieniu terminowi, który wynikał ze szczególnej sytuacji, a mianowicie ze zmiany kręgu wspólników strony i podjęciu decyzji o złożeniu skargi kasacyjnej w ostatnim dniu terminu do jej złożenia. Strona wskazała nadto, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku został złożony z zachowaniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Do wniosku załączono protokół Walnego Zgromadzenia Wspólników spółki pod nazwą B Sp. z o.o. z siedzibą w P. z dnia [...], uchwałę nr 1 i 2 Walnego Zgromadzenia Wspólników w/w Spółki o rezygnacji z funkcji Prezesa Zarządu K. K. i powołaniu Ł. T. na Prezesa jej Zarządu, umowę sprzedaży udziałów w kapitale zakładowym spółki pod firmą A Sp. z o.o. z dnia 19 kwietnia 2017 r., zawartą pomiędzy J. S. M. a B Sp. z o.o. z siedzibą w P., oświadczenie o wyrażeniu zgody na powołanie do Zarządu A Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia 19 kwietnia 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - przywoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Według art. 86 § 1 p.p.s..a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w przywołanych przepisach przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych, które zresztą tutejszy sąd w pełni podziela podkreśla się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 896/14 – Lex nr 1628828, 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15 – Lex nr 1643289, 9 września 2014 r. sygn. akt II GZ 499/14 – Lex nr 1530525, 24 października 2016 r. sygn. akt I FZ 267/16 – dostępne na stronie internetowej pod adresem https://cbois.nsa.gov.pl.).

Przystępując do merytorycznej oceny wniosku o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności wskazać trzeba, że został on złożony z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wraz z wnioskiem pełnomocnik skarżącej Spółki złożył również skargę kasacyjną, a więc dopełnił czynności, której nie dokonał w terminie. Jednakże okoliczności podniesione przez pełnomocnika Spółki w motywach wniosku nie dowodzą braku winy w uchybieniu terminu i z całą pewnością nie uzasadniają uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Wyjaśnić w tym miejscu trzeba, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, sąd musi mieć na uwadze działania pełnomocnika. Dodatkowo, gdy jest to pełnomocnik profesjonalny, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu (również przy ocenie formalnych aspektów wniosku) należy uwzględniać wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika. Podkreślić należy, że na profesjonalnym pełnomocniku ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowość i prawidłowość dokonywanych czynności procesowych. W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw. W tej sprawie na podkreślenie zasługuje fakt, że Spółka od momentu wszczęcia postępowania sądowego była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, który uchybił terminowemu wniesieniu skargi kasacyjnej. Szeroki zakres udzielonego mu przez Spółkę pełnomocnictwa nie wykluczał tym samym prawnej możliwości terminowego wniesienia skargi kasacyjnej w imieniu mocodawcy, celem ochrony jego praw i interesów. Poza tym podnoszone w treści wniosku okoliczności takie jak zmiany organizacyjne Spółki, w tym zmiany wspólników, czy zmiany w składzie jej zarządu, nawet jeśli miały miejsce w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, nie stanowią okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Spółka, jako profesjonalny przedsiębiorca posiadający osobowość prawną, dbając należycie o własne interesy powinna tak zorganizować swoją pracę, w tym obsługę o charakterze prawnym, ażeby sprawnie funkcjonować w obrocie gospodarczym i prawnym, a w rezultacie czuwać nad terminowością czynności procesowych w zainicjowanych przezeń postępowaniach sądowych. Sprawy wewnętrznej organizacji skarżącej Spółki w żadnym wypadku nie mogą być podstawą do uznania, iż zaistniałe z powodu tej organizacji uchybienie terminu do dokonania określonej czynności procesowej, było niezawinione. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku, o czym był wyżej mowa, można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, to jest w sytuacji, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02). W konsekwencji, dla przyjęcia winy wystarcza nawet niewielkie zaniedbanie. Taka sytuacja miała zaś miejsce na gruncie rozpoznawanej sprawy.

Podsumowując wskazane powody, dla których pełnomocnik skarżącej Spółki nie złożył skargi kasacyjnej w terminie nie miały charakteru nadzwyczajnego i nie były spowodowane żadną przeszkodą niemożliwą do usunięcia. Tym samym - w ocenie sądu - pełnomocnik nie wskazał okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

a.bł.