Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 887/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w S. utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] w sprawie zajęcia stanowiska co do zgłoszonych przez J. T. zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia [...] nr [...]. Jednocześnie organ zawarł pouczenie, że niniejsze postanowienie jest ostateczne.

J. T., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie zgadzając się z opisanym wyżej postanowieniem z dnia 19 czerwca 2017 r. złożył na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w dniu 21 lipca 2017 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie stanowi postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego

w S., utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. w sprawie zajęcia stanowiska wobec zgłoszonych przez skarżącego zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, wszczętej na podstawie tytułu wykonawczego.

Dokonując oceny zasadności skargi, w pierwszej kolejności należało zbadać, czy sprawa będąca jej przedmiotem mieści się w katalogu spraw rozstrzyganych przez sądy administracyjne.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych

w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a ustawy p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone

w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.).

W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że art. 3 p.p.s.a. został znowelizowany ustawą z dnia 9 kwietna 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), która spod kognicji sądów administracyjnych wyłączyła postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Zmiana ww. ustawy, wprowadzona nowelą z dnia 9 kwietnia 2015 r., weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. W tej sytuacji art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. ma zatem zastosowanie do spraw wszczętych po dniu 15 sierpnia 2015 r.

Postępowanie sądowoadministracyjne wywołane skargą J. T. zostało wszczęte po 15 sierpnia 2015 r., dlatego też należało zastosować w tym postępowaniu przepisy znowelizowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skoro przedmiot wynikający z zaskarżonego postanowienia, nie podlega aktualnie kontroli sądowoadministracyjnej, zatem niniejsza skarga podlega odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.