Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 266/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [....] listopada 2015 r. znak: [....] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [....] lipca 2015 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie [....] złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2015 r. znak: [....] stwierdzające niedopuszczalności odwołania od decyzji Prezydenta [....] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [....] nakazującej Miastu [....] wykonanie określonych robót budowlanych w budynku przy ul. P. w W. ze względu na zagrożenie istotnym uszkodzeniem lub zniszczeniem tego zabytku.

Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [....] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...]. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej Miastu [....] wykonanie robót budowlanych w budynku uzasadniony jest wyjątkowo ważnym interesem Klubu Sportowego "[...]". Z uwagi na pominięcie stron postępowania oraz istniejący spór co do tytułu prawnego do nieruchomości, wykonanie decyzji niewątpliwie winno zostać wstrzymane. Jak bowiem wyjaśniono w odwołaniu od decyzji organu I instancji, co do nieruchomości przy ul. P., która od kilkudziesięciu lat znajduje się w posiadaniu Klubu istnieje spór pomiędzy Klubem a Miastem [....] (w tym co do budynku objętego decyzją), w ramach którego m.in. Klub wystąpił z powództwem o zobowiązanie [...] do złożenia oświadczenia woli o ustanowieniu na jego rzecz prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Obecnie miasto działając za pośrednictwem swojej jednostki organizacyjnej – [...] Konserwatora Zabytków - usiłuje naruszyć posiadanie Klubu poprzez uzyskanie na swoją rzecz decyzji nakazującej wykonanie prac budowlanych na terenie nieruchomości, a zatem umożliwiającej wejście w posiadanie tej nieruchomości przed rozstrzygnięciem zawisłych spraw sądowych, rozstrzygających o prawie do nieruchomości, a to oznacza, że wykonanie decyzji powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i powstania trudnych do odwrócenia skutków. Są to działania ewidentnie zmierzające do obejścia prawa i wymiaru sprawiedliwości, bowiem wykonując decyzję Miasto [...] uzyska posiadanie nieruchomości przed rozstrzygnięciem tej kwestii przez Sąd Okręgowy w W..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Sąd rozpoznając wniosek w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

O trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Z kolei niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ.).

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienia: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 i sygn. akt FZ 87/04 oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04; niepublikowane) przyjmuje się, że to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, tj. wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004).

Przyjmuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia powinien być wnikliwie oraz w odpowiedni sposób uzasadniony, a zawarta w nim argumentacja winna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi jego rozpoznanie. To strona powinna wskazać konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 652/08, lex nr 477258). Twierdzenia strony winny zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) i wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych.

Zaznaczyć też należy, że pojęcie wstrzymania wykonania użyte przez ustawodawcę w art. 61 p.p.s.a. należy odnosić do wszelkich aktów i czynności poddanych kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny. W przedmiotowej sprawie przedmiotem zaskarżenia do Sądu jest postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W ocenie Sądu rozpatrując skargę na tego typu postanowienie można w ramach art. 61 § 3 p.p.s.a. objąć ochroną tymczasową wykonanie decyzji wydanej w I instancji nakazującej Miastu [...] wykonanie określonych robót budowlanych w budynku ze względu na zagrożenie istotnym uszkodzeniem lub zniszczeniem tego zabytku.

Dopuszczając powyższe Sąd uznał jednak, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji organu I instancji. Strona skarżąca nie wykazała, aby w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Stwierdzić należy, że przywołane przez stronę skarżącą w treści wniosku okoliczności, tj. nakazanie wykonania określonych robót budowlanych niewłaściwemu podmiotowi, czy też spór co do tytułu prawnego do przedmiotowej nieruchomości, nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji. Sąd nie podziela przy tym stanowiska strony skarżącej, że przez wykonanie decyzji organu I instancji Miasto [...] uzyska tytuł prawny do przedmiotowej nieruchomości. Mając na uwadze przedmiot sprawy nie można pominąć faktu, że organ I instancji nakazał wykonanie określonych robót budowlanych w przedmiotowym budynku z uwagi na zagrożenie istotnym uszkodzeniem lub zniszczeniem tego zabytku, co nie przemawia za wstrzymaniem wykonania tej decyzji.

W związku z powyższym Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Przedstawione przez stronę skarżącą przesłanki nie wskazują i nie zostało to uprawdopodobnione, że wykonanie decyzji organu I instancji groziłoby wyrządzeniem stronie skarżącej znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków, co jest warunkiem koniecznym wstrzymania wykonania decyzji.

Sąd wskazuje, że rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepubl.).

Wobec powyższego należało uznać, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji nie zasługiwał na uwzględnienie.

Z uwagi na powyższe, zgodnie z art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.