Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 220/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2016-05-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.W. i M.W. na Zakład Ubezpieczeń Społecznych postanawia odrzucić skargę W.W..


UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęło pismo zatytułowane ,,odwołanie" z dnia [...] lipca 2015 r., w którego nagłówku wpisano W.W., a podpisane zostało przez M.W. dwukrotnie, w tym dodatkowo jako pełnomocnika. Pismo zaadresowane zostało do Sądu Okręgowego. Wniesiono w nim o ,,rozpatrzenie wszystkich decyzji wydanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych" w tym wymieniono: decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., postanowienie z dnia [...] lipca 2015 r. znak [...], postanowienie z dnia [...] lipca 2015 r. znak [...], decyzję z dnia [...] lipca 2015 r. numer [...], decyzję z dnia [...] lipca 2015 r. numer [...] i decyzję z dnia [...] lipca 2015 r. numer [...].

Powyższe pismo przekazane zostało do WSA przez Sąd Okręgowy Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wraz z postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r., sygn. akt [...], w którym Sąd uznając się za niewłaściwy do rozpoznania skargi na jedną z decyzji - Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału z dnia [...] lipca 2015 r. znak [...] numer [...], przekazał ją Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp.

Organ – Zakład Ubezpieczeń Społecznych złożył do Sądu dwie odpowiedzi na skargę: w zakresie skargi M.W. na decyzję z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...] wniósł o jej oddalenie, a w zakresie skargi W.W. o odrzucenie skargi, gdyż stroną postępowania w zakresie decyzji nr [...] jest wyłącznie M.W..

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 marca 2016 r. M.W. został wezwany do sprecyzowania kto jest stroną skarżącą w niniejszym postępowaniu i do złożenia dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu W.W. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi oraz do wykazania, że pełnomocnik jest jedną z osób wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tj. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.).

Wezwanie M.W. pozostawił bez odpowiedzi, wobec czego na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 14 kwietnia 2016 r. W.W. wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez: złożenie skargi własnoręcznie podpisanej (w tym celu przesłano stronie kserokopię wraz z wezwaniem), sprecyzowanie skargi tj. oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy a także wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu, lub zaskarżonej czynności), wskazanie precyzyjnie kto jest stroną skarżącą w niniejszym postępowaniu tj. czy M.W. w niniejszej sprawie występuje jako skarżący i jednocześnie pełnomocnik skarżącego – W.W. czy tylko jako pełnomocnik.

W terminie do złożenia odpowiedzi W.W. nadesłał pismo, w którym poinformował, iż: pismo jest przez niego własnoręcznie podpisane, a skarga dotyczy czynności ZUS oraz nierespektowania przez ZUS decyzji Izby Skarbowej oraz postanowień WSA, nawiązując w tym zakresie do wyroku WSA z dnia 20 stycznia 2015 r., II SA/Go 695/15, wydanego w sprawie ze skargi M.W.. W końcowej części pisma W.W. dodał, iż M.W. skarży decyzję, bo dotyczy ona ich obu jako spadkobierców po zmarłym ojcu.

Skarżący jednakże nie załączył do w/w pisma podpisanej przez siebie skargi z dnia [...] lipca 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej zwanej p.p.s.a.), dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.

Stosownie do art. 57 § 1 p. p. s. a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jednym z wymogów dotyczących każdego pisma w postępowaniu sądowym jest niewątpliwie podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 p. p. s. a.).

W myśl art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli pismo strony (skarga) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W rozpoznawanej sprawie pismo z dnia [...] lipca 2015 r. uznane za skargę było nietypowo sformułowane, gdyż w jego nagłówku widnieje W.W. wraz z podanym adresem zamieszkania, natomiast pismo podpisane zostało przez M.W. i to dwukrotnie, w tym za drugim razem z dopiskiem: pełnomocnik. Z powyższych względów Sąd przyjął, iż skarżącymi są zarówno W., jak i M.W.. Z uwagi na brak złożenia przez M.W. na wezwanie Sądu pełnomocnictwa potwierdzającego działanie w imieniu W.W. i stosownych dokumentów potwierdzających, iż zalicza się on do kręgu osób mogących być pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Sąd zwrócił się do W.W. z wezwaniem do złożenia skargi własnoręcznie podpisanej (w tym celu przesłano stronie kserokopię wraz z wezwaniem), z zastrzeżeniem, iż nieusunięcie w/w braku formalnego skargi skutkować będzie jej odrzuceniem.

Skarżący w terminie do wykonania w/w zobowiązania co prawda nadesłał pismo procesowe, ale jednocześnie, pomimo wyraźnego wezwania, nie złożył podpisanej własnoręcznie skargi z dnia [...] lipca 2015 r., mimo załączenia jej kserokopii do wezwania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.23) powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 20 kwietnia 2016 r. Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 27 kwietnia 2016 r.

Skoro więc w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi w postaci złożenia skargi własnoręcznie podpisanej, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p. p. s. a. w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p. p. s. a.

Dodatkowo wskazać należy, iż wobec nieprecyzyjnego określenia przedmiotu zaskarżenia (wymieniono szereg decyzji, w tym decyzję nr [...], której stroną nie był W.W., a M.W.) W.W. wezwany został do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez sprecyzowanie skargi tj. oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy a także wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu, lub zaskarżonej czynności).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie (złożonym w terminie) skarżący nadal nie podał dokładnego oznaczenia skarżonego aktu.

Podejmując opisane powyżej działania, Sąd uczynił zadość obowiązkowi wyrażonemu w art. 6 p.p.s.a., zgodnie z którym zobowiązany jest udzielać stronom występującym w postępowaniu bez adwokata lub radcy prawnego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań.

Podkreślenia wymaga, że Sąd nie może za stronę decydować o przedmiocie zaskarżenia, w sytuacji gdy strona wskazuje go w sposób niejednoznaczny. To uprawnienie przysługuje wyłącznie stronie skarżącej. To na stronie spoczywa obowiązek sprecyzowania jej woli i treści żądania zawartego w piśmie procesowym, tak aby umożliwić sądowi właściwą jego kwalifikację i nadanie mu biegu zgodnego z obowiązującą procedurą sądową.

W tych okolicznościach na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd postanowił skargę odrzucić.