Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1069/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółka z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izy Skarbowej z dnia [...] września 2014r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik i listopad 2006r. w związku z wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

I SA/Rz 1069/14

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] września 2014r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania "A" spółki z o.o. z siedzibą w M. (dalej: skarżąca) od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2014r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik i listopad 2006r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki w postaci wypowiedzenia przez bank umowy kredytu, co w konsekwencji doprowadzić może do utraty płynności finansowej i upadłości skarżącej skutkującej m.in. pozbawieniem pracy blisko 20-stu osób.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie,

iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Aby wniosek mógł zostać uwzględniony musi on wykazać konkretne zagrożenia płynące

z wykonania decyzji. W interesie wnioskodawcy leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Ponadto twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte odpowiednimi dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. Uprawdopodobnienie okoliczności nie oznacza bowiem gołosłownego stwierdzenia przez wnioskodawcę, że dana okoliczności istnieje (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2014r., sygn. akt II FZ 1419/14, LEX nr 1530225 oraz z 3 lipca 2014r., sygn. akt I FZ 197/1, LEX nr 1494648).

W ocenie Sądu, wnioskodawca nie uprawdopodobnił istnienia ustawowych przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji. Podał co prawda, że wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki w postaci wypowiedzenia przez bank umowy kredytu, co w konsekwencji doprowadzić może do utraty płynności finansowej i upadłości skarżącej skutkującej m.in. pozbawieniem pracy blisko 20-stu osób, jednakże nie poparł tych twierdzeń żadnymi dokumentami źródłowymi, obrazującymi jego sytuację finansową, które pozwoliłyby Sądowi na merytoryczną ocenę wniosku. Ogólnikowe twierdzenia, bez szerszego uzasadnienia, stosownych wyliczeń i odpowiednich dokumentów, nie mogą stanowić podstawy do pozytywnego dla wnioskodawcy rozpoznania wniosku.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak

w sentencji.