Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1342/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lutego 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia Przy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z [...] lutego 2015 r. [...] w przedmiocie odmowy wykładni treści postanowień oddala skargę


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 1342/15

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 20015 roku Komisja Egzaminacyjna II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości, do rozpatrzenia odwołania od uchwał o wynikach egzaminu adwokackiego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. i w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 113 § 2 k.p.a. w zw. z art. 78h ust. 12 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2014 r., poz. 635 ze zm.) po rozpoznaniu wniosku R. P. o ponowne rozpoznanie sprawy o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowień wydanych w dniu [...] października 2014 r. w przedmiocie: nieuwzględnienia wniosku o wyłączenie Przewodniczącego oraz stwierdzenia niedopuszczalności odwołania R. P. w zakresie odwołań od zadań z zakresu prawa karnego, gospodarczego i administracyjnego utrzymała w mocy postanowienie z dnia [...] grudnia 2014 r.

Uzasadniając swoje stanowisko organ wyjaśnił, że w dniu [...] października 2014 r. Komisja egzaminacyjna II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego wydała postanowienie stwierdzające, iż R. P. nie przysługuje odwołanie od tych części egzaminu adwokackiego, z których uzyskał oceny pozytywne (z zakresu prawa karnego, gospodarczego i administracyjnego). W postanowieniu tym wskazano powód takiego rozstrzygnięcia oraz sposób zaskarżenia.

Tego samego dnia wydano także postanowienie, w którym nie uwzględniono wniosku o wyłączenie Przewodniczącego Komisji II stopnia.

R. P.złożył pismo procesowe w którym zażądał "dokonania wykładni" postanowień, choć z treści tego pisma wynika, że co do odmowy wyłączenia Przewodniczącego, to złożył zażalenie na to postanowienia (pkt 2 pisma), zaś co do drugiego postanowienia, to z treści tego pisma wynika, że w istocie nie zgadza się on z jego treścią.

W dniu [...] grudnia 2014 r. Komisja II stopnia wydała postanowienie, w którym zważywszy na treść tych postanowień nie stwierdziła podstaw do dokonywania wykładni w trybie art. 113 § 2 k.p.a. wskazując, że treść obu postanowień była skarżącemu znana, skoro złożył zażalenie na decyzję o odmowie wyłączenia Przewodniczącego Komisji II stopnia. W terminie 14 dni - stosownie do pouczenia, które zawarte było w treści postanowienia z dnia [...] grudnia 2014 r. złożył pismo procesowe, w którym złożył żądanie ponownego rozpoznania sprawy oraz po raz kolejny złożył wniosek o wyłączenie Przewodniczącego Komisji II stopnia. W zakresie tego żądania wskazał, iż jest "bardzo niezadowolony" z tego postanowienia oraz jest ono niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym.

Komisja II stopnia po ponownym rozpoznaniu sprawy wyjaśniła, że żądanie ponownego rozpoznania sprawy złożone w trybie art. 144 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. w odniesieniu do wniosku o dokonanie wykładni dwóch postanowień wydanych w dniu [...] października 2014 r. nie mogło doprowadzić do uchylenia kwestionowanego postanowienia.

Treść obu postanowień wydanych w dniu [...] października 2014 r. nie wymagała dokonania ich wykładni w oparciu o przepis art. 113 § 2 k.p.a. Z postanowień tych wynika bowiem w jakim przedmiocie Komisja II stopnia procedowała, a także jakie rozstrzygnięcie w tych sprawach wydała. To, że skarżący potrafił treść tych postanowień odczytać wynika chociażby z tego, iż tak we wniosku o dokonanie wykładni, jak i w obecnie złożonym żądaniu ponownego rozpoznania nie wskazuje on na jakiekolwiek elementy, które budziłyby jego wątpliwości w aspekcie treści rozstrzygnięcia. To, że skarżący nie jest zadowolony ze sposobu rozstrzygnięcia nie oznacza, iż zachodzą przesłanki do dokonywania ich wykładni z uwagi na wątpliwości co do ich treści. Ponadto, skarżący trafnie odczytał treść postanowienia o odmowie wyłączenia przewodniczącego, skoro złożył na to postanowienie środek zaskarżenia. Zważywszy również na to, iż w obecnym żądaniu nie ma jakichkolwiek argumentów, które wskazywałyby na istnienie wątpliwości co do treści obu postanowień i konieczności dokonywania ich wykładni w trybie art. 113 § 2 k.p.a.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R.P.wniósł o uchylenie uchylenie postanowień z dnia [...] lutego 2015 r. i z dnia [...] lutego 2015 r. w całości jako niezgodnych z prawem I stanem faktycznym oraz budzących głębokie niezadowolnenie i oburzenie wręcz skarżącego jako strony postępowania administracyjnego, oraz domaga się ponownie wyłączenia wszystkich członków w/w Komisji Egzaminacyjnej z Jej Przewodniczącym SSN J. M. na czele - Art. 24 - 27 K.P.A;, którzy nie przestrzegali i nie przestrzegają jakichkolwiek przepisów prawa na szkodę skarżącego - a nadto udowodnili, że nie znają bądź nie mają pojęcia min. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i dlatego wystawili skarżącemu ocenę niedostateczną z prawa cywilnego - takie rażące łamanie prawa narusza również dobra osobiste skarżącego- dlatego też skieruje on nadto pozew cywilny przeciwko w/w osobom z żądaniem przeproszenia za pomawianie o nieznajomość prawa i tym samym naruszenia dóbr osobistych skarżącego m.in. czci i dobrego imienia. ,

W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął i uzasadnił wskazane zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. art. 113. § 2. Organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji.

Wyjaśnienie treści decyzji w trybie art. 113 § 2 jest dopuszczalne w razie stwierdzenia, że zawiłości lub niejednoznaczności treści decyzji są na tyle duże, że wymagają przeprowadzenia postępowania w celu wyjaśnienia treści decyzji. Wyjaśnienia organu co do treści decyzji, dokonywane na żądanie organu egzekucyjnego lub strony, nie mogą prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować merytorycznej zmiany decyzji (wyrok NSA z 16 czerwca 1997 r., I SA/Ka 1612/96, LEX nr 30804; teza druga wyroku NSA z 21 maja 1999 r., I SA 1456/98, LEX nr 48555; wyrok NSA z 24 września 1999 r., I SA 14/99, LEX nr 48752; wyrok WSA w Warszawie z 25 kwietnia 2007 r., VI SA/Wa 215/07, LEX nr 319401). W drodze wyjaśnienia treści decyzji nie mogą być korygowane błędy popełnione przez organy administracji, wynikające z analizy treści decyzji (wyrok NSA z 21 czerwca 1999 r., IV SA 1214/97, LEX nr 47250). Wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji, dokonane w trybie art. 113 § 2, odnosi się wyłącznie do tego, co stanowiło treść decyzji w chwili jej wydania, i nie wprowadza jakichkolwiek nowych treści (por. wyrok WSA w Warszawie z 23 kwietnia 2007 r., VII SA/Wa 402/07, LEX nr 334265). W konsekwencji wyjaśnienie wywołuje ten skutek, że decyzja już od daty jej wydania ma treść nadaną jej przez organ dokonujący wyjaśnienia wątpliwości (wyrok SN z 3 lutego 1976 r., II CR 732/75, OSNCP 1976, nr 12, poz. 263). Przedmiotem wyjaśnień nie mogą być kwestie niebędące przedmiotem rozstrzygnięcia, w szczególności nie można w wyjaśnieniach udzielać odpowiedzi na pytania strony wychodzące poza treść i zakres wydanej decyzji (por. tezę pierwszą wyroku WSA w Warszawie z 22 marca 2007 r., VII SA/Wa 2395/06, LEX nr 322345).

Wyznaczone przepisem art. 113 § 2 k.p.a. pole działania organu jest więc ograniczone wyłącznie do wyjaśnienia stronie zgłoszonych wątpliwości co do użytych w decyzji wyrażeń, niejasnych sformułowań, wyjaśnień bądź zastosowanych skrótów utrudniających ustalenie sensu rozstrzygnięcia. W postępowaniu prowadzonym w trybie art. 113 § 2 k.p.a. organ nie prowadzi postępowania wyjaśniającego, zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego w takim zakresie, jak w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o charakterze merytorycznym.

Niejednoznaczność decyzji występuje wówczas, gdy możliwe jest rozumienie jej treści na różne, konkurencyjne sposoby. Natomiast zawiłość decyzji wiąże się z brakiem możliwości ustalenia jakiegokolwiek sensu rozstrzygnięcia. Istnieją zatem dwie odrębne trudności interpretacyjne. Niejednoznaczność bądź też zawiłość treści decyzji jest konsekwencją zastosowanych w niej niejasnych wyrażeń, sformułowań lub skrótów. Tryb wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji administracyjnych w oparciu o art. 113 § 2 k.p.a., organ ma obowiązek zastosować w sytuacji, gdy stwierdzi wystąpienie w decyzji obiektywnych wątpliwości uniemożliwiających jej stosowanie. Organ nie może też udzielać stronom odpowiedzi na pytania stawiane we wniosku o wyjaśnienie decyzji, które wychodzą poza jej treść i zakres oraz nie dotyczą wątpliwości co do treści decyzji. Organ administracyjny nie jest też powołany do interpretacji treści decyzji z zastosowaniem zasad wykładni prawa, tylko do wyjaśnienia jak rozumiał własną decyzję. Ponadto instytucja uregulowana w art. 113 § 2 k.p.a. nie może być wykorzystywana w celu kwestionowania samej zasadności decyzji będącej przedmiotem wyjaśnienia.

W niniejszej sprawie z pisma skarżącącego w którym zażądał "dokonania wykładni" postanowień z dnia [...] października 2015 r., wynika, że złożył zażalenie na postanowienie o odmowie wyłączenia Przewodniczącego, odnośnie postanowienia ostwierdzającego, że skarżącemu nie przysługuje odwołanie od tych części egzaminu z których uzyskał oceny pozytywne to z treści pisma wynika, że skarżący nie zgadza się z jego treścią.

Sąd podziela pogląd organu,że treść obu postanowień była skarżącemu znana, skoro złożył zażalenie na decyzję o odmowie wyłączenia Przewodniczącego Komisji II stopnia. W terminie 14 dni - stosownie do pouczenia, które zawarte było w treści postanowienia z dnia [...] grudnia 2014 r. – R.P. złożył pismo procesowe, w którym złożył żądanie ponownego rozpoznania sprawy oraz po raz kolejny złożył wniosek o wyłączenie Przewodniczącego Komisji II stopnia. Treść obu postanowień wydanych w dniu [...] października 2014 r. nie wymagała dokonania ich wykładni w oparciu o przepis art. 113 § 2 k.p.a. Z postanowień tych wynika bowiem w jakim przedmiocie Komisja II stopnia procedowała i jakie było rozstrzygnięcie. Skarżący nie wskazuje jakie elementy budzą jego wątpliwości w aspekcie treści rozstrzygnięcia uzasadniające dokonywania ich wykładni w trybie art. 113 § 2 k.p.a.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

-----------------------

5