Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 582/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: par. 7 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, par. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 236 poz 1998
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi  przepisy ruchu drogowego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia NSA Anna Sobolewska- Nazarczyk, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi T. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji - oddala skargę.-


UZASADNIENIE

U Z A S A D N I N I E

Decyzją z dnia [...] lipca 2008r. nr [...] 08 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] czerwca 2008r. nr [...] wydaną w sprawie skierowania T. O. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. nr 108, poz. 908 ze zm.).

U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna:

Postępowanie w sprawie sprawdzenia kwalifikacji T. O. do prowadzenia pojazdów w ramach posiadanych uprawnień zostało wszczęte na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia 16 maja 2008r. Uzasadnieniem wniosku było otrzymanie przez zainteresowanego łącznie 29 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 30 marca 2007r. do 8 lutego 2008r.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2008r. Prezydent Miasta Ł. uwzględnił wniosek i skierował T. O. na badania.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją T. O. wniósł odwołanie i zarzucił naruszenie art. 10 §1 kpa. Podniósł, że w dniu 3 czerwca 2008r. odebrał pismo z Urzędu Miejskiego w Ł. zawierające informację, iż przysługuje mu 7-dniowy okres do składania wyjaśnień. W dniu 10 czerwca 2008r., z zachowaniem terminu, złożył sprzeciw wyjaśniający niewłaściwą klasyfikację przypisanych punktów, które nie mogą być przyczyną odebrania uprawnień do kierowania pojazdami samochodowymi. Organ nie uwzględniając wniesionego sprzeciwu wydał kwestionowane skierowanie, które zdaniem T. O. jest przedwczesne. Nadto podniósł, że wszystkie naruszenia ruchu drogowego objęte wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. były rozpatrywane przez właściwe sądy grodzkie i że za żadne wykroczenie nie został ukarany karą w postaci punktów, dlatego uważa że przypisane punkty są niewłaściwe.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] lipca 2008r. utrzymało w mocy decyzję I – instancyjną. W uzasadnieniu podano następującą argumentację:

W pierwszej kolejności organ odwoławczy odniósł się do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 10 §1 kpa poprzez przedwczesne wydanie decyzji z pominięciem treści sprzeciwu wysłanego przez zainteresowanego w wyznaczonym przez organ terminie. Zdaniem SKO w sprawie nie doszło do naruszenia powyższego przepisu, gdyż organ I instancji wydał decyzję po upływie 7-dniowego terminu wyznaczonego do składania wyjaśnień. A mianowicie termin do złożenia wyjaśnień upływał w dniu [...] czerwca 2008r., a decyzja została wydana w dniu [...] czerwca 2008r. Nieuwzględnienie przez organ możliwości złożenia wyjaśnień na piśmie nie uzasadniało, w przedmiotowej sprawie, uchylenia skarżonej decyzji, gdyż treść sprzeciwu nadesłanego przez T. O. została oceniona przez organ odwoławczy w ramach prowadzonego przez ten organ postępowania wyjaśniającego. W złożonym sprzeciwie zainteresowany podniósł, że naruszenie przepisów ruchu drogowego opisane w punkcie 3 wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji nie dotyczą jego osoby, ponieważ to inna osoba kierowała pojazdem i została zarejestrowana przez radar ustawiony w miejscowości M. P. Dodatkowo wyjaśnił, że prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą O. C. z siedzibą w O. i jest właścicielem siedmiu pojazdów. Pojazdy te na co dzień używane są przez pracowników firmy i jako właściciel nie może ponosić odpowiedzialności za wykroczenia drogowe przez nich popełnione. Nadto poinformował, że dotychczas nikt nie żądał wyjaśnień w tej sprawie a ukaranie przez automatyczne nadanie punktów właścicielowi pojazdu jest sprzeczne z prawem i krzywdzące obywatela. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że argumenty podniesione w sprzeciwie nie mają żadnego wpływu na rozstrzygnięcie zawarte w kwestionowanej decyzji. Nie potwierdził się bowiem zarzut, że naruszenie przepisów ruchu drogowego opisane w pkt 3 wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji nie dotyczy T. O. a zatrudnionego przez niego pracownika. Przeczy temu treść wyroku Sądu Rejonowego w Ł. Sąd Grodzki Zamiejscowy Wydział w K. z dnia [...] kwietnia 2008r., w którym uznano T. O. za winnego dokonania wykroczenia z art. 97 kw polegającego na tym, że w dniu [...] października 2007r. o godz. 21:06 w miejscowości M. P. przy ul. K. kierując pojazdem marki Jeep o nr rej. [...] przekroczył dopuszczalną prędkość o 59 km/h. Również wykroczenie opisane w pkt 4 wniosku, polegające na tym, że w dniu [...] lutego 2008r. o godz. 22:15 na trasie 61 K. – M. wykonał manewr wyprzedzania na oznakowanym skrzyżowaniu oraz przekroczył dozwoloną prędkość jazdy poza obszarem zabudowanym o 55 km/h, było przedmiotem rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy Sąd Grodzki w Ł. Wydział Grodzki, który wyrokiem z dnia [...] marca 2008r. uznał obwinionego T. O. winnym popełnienia zarzuconego czynu. Organ ustalił, że naliczenie punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego przez T. O. jest prawidłowe i zgodne z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia MSWiA z dnia 20 grudnia 2002r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. nr 236, poz. 1998 ze zm.) i stwierdził, że skierowanie go na kontrolny egzamin sprawdzający było zasadne.

Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wywiódł T. O. i zarzucił, że organ odwoławczy nie zastosował się do treści przepisu art. 57 §5 kpa. Podniósł, że w tej samej sprawie prowadzone są czynności wyjaśniające przez Komendę Wojewódzką Policji w B., która zleciła ponowne rozpatrzenie sprawy przez Komendę Miejską Policji w Ł. Nadto podał, że Urząd Miejski w Ł. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008r. uznał, że do wyjaśnienia w tej sprawie właściwym jest inny organ samorządowy i postępowanie jest w toku. W związku z powyższym skarżący uważa, że decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] czerwca 2008r. jest przedwczesna, ponieważ w sprawie toczą się postępowania nie zakończone prawomocnie.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podał, że w związku z tym, iż skarżący nie wyjaśnił jaki związek z rozstrzygnięciem zawartym w kwestionowanej decyzji ma przepis art. 57§5 kpa nie może zająć stanowiska w przedmiocie zarzutu dotyczącego tego przepisu. Odnośnie zarzutu, że w tej samej sprawie prowadzone są czynności wyjaśniające przez Komendę Wojewódzką Policji i zlecono ponowne rozpatrzenie sprawy przez Komendę Miejską Policji w Ł. organ podniósł, że zarzut jest bezzasadny, gdyż fakt otrzymania przez T. O. w okresie od 30 marca 2007r. do 8 lutego 2008r. 29 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego spowodował wszczęcie dwóch odrębnych postępowań: pierwsze, stanowiące przedmiot niniejszej sprawy dotyczyło skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, drugie skierowania na badania psychologiczne. Czynności wyjaśniające, których przeprowadzenie Komendant Wojewódzki Policji w B. zlecił Komendantowi Miejskiemu Policji w Ł. dotyczącą postępowania toczącego się w przedmiocie skierowania T. O. na badania psychologiczne, które to postępowanie pozostaje bez wpływu na postępowanie toczące się w przedmiotowej sprawie. Organ za bezzasadny uznał również zarzut dotyczący tego, że postępowanie wyjaśniające w sprawie prowadzone jest przez inny organ samorządowy. Istotnie Prezydent Miasta Ł. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008r. przekazał Wójtowi Gminy M. P. do rozpatrzenia, zgodnie z właściwością, sprzeciw T O. dotyczący sposobu naliczenia punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w dniu 27 października 2007r. w miejscowości M. P., ale w sprawie tej nie toczy się żadne postępowanie. Wójt Gminy M. P. pismem z dnia 19 czerwca 2008r. wyjaśnił, że T. O. został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przekroczenie prędkości w miejscowości M. P., a w związku z tym Straż Miejska nie jest organem uprawnionym do uchylenia wyroku sądu ani anulowania punktów karnych. Co prawda treść tego pisma nie został doręczona skarżącemu ale mógł się on z nim zapoznać, gdyż organ odwoławczy informował go o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, z możliwości tej skarżący jednak nie skorzystał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności mająca umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z tą zasadą, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz zawartą w skardze argumentacją. Granice rozpoznania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego. Sąd zobowiązany jest natomiast do oceny zachowań organów administracji publicznej w danej sprawie, zatem jego kontrola zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd administracyjny dokonuje kontroli według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie są: decyzja organu I instancji wydana przez Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] czerwca 2008r. dotycząca skierowania T. O. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lipca 2008r. utrzymująca w mocy decyzję I instancji.

Podstawę materialnoprawną kwestionowanych decyzji stanowił art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.), zgodnie z którym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. Stosownie zatem do treści tego przepisu w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym organ jest zobligowany do skierowania osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Użyte w przepisie sformułowanie "podlega" oznacza bowiem, że decyzje podejmowane na tej podstawie nie zostały pozostawione uznaniu organu orzekającego, lecz mają charakter rozstrzygnięcia związanego. Zgodnie z wymienionym wyżej przepisem art. 130 ust. 1 ustawy, Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Warunki i sposób prowadzenia przedmiotowej ewidencji oraz tryb występowania z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. nr 236, poz. 1998 ze zm.). Przepis § 7 ust. 1 pkt 2 wymienionego rozporządzenia stanowi, że komendant wojewódzki Policji występuje do organu właściwego w sprawie wydania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy, w razie przekroczenia przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wniosek ten sporządza się wyłącznie na podstawie wpisów ostatecznych (§ 7 ust. 2). Z kolei zgodnie z § 4 ust. 1 wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli naruszenia zostaną stwierdzone prawomocnymi wyrokami sądów, postanowieniami sądu o warunkowym umorzeniu postępowania albo nakazami lub mandatami karnymi.

W przedmiotowej sprawie Komendant Wojewódzki Policji w B. zwrócił się do Prezydenta Miasta Ł. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem w ramach posiadanych uprawnień w stosunku do T. O. W uzasadnieniu wniosku podał, że wyżej wymieniony w okresie od 30.03.2007 r. do 08.02.2008 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, wskazał na czym polegały te naruszenia oraz ile punktów przypisano z tego tytułu - łącznie 29 punktów. Naruszenia w pkt 3 i 4 wniosku zostały stwierdzone prawomocnymi wyrokami: Sądu Rejonowego w Ł. Sąd Grodzki Zamiejscowy Wydział w K. z dnia [...] kwietnia 2008r. oraz Sądu Rejonowego Sąd Grodzki w Ł. Wydział Grodzki z dnia [...] marca 2008r. Jak wskazano powyżej, stwierdzenie naruszeń prawomocnym wyrokiem sądu stanowi podstawę wpisu ostatecznego do ewidencji (§ 4 ust. 1 rozporządzenia). Powyższe okoliczności ustalone przez organ administracyjny, w szczególności liczba otrzymanych punktów, nie budzą wątpliwości znajdując pełne oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. Zatem spełnione zostały wszystkie przesłanki warunkujące skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.

Legalności zaskarżonej decyzji nie podważają zarzuty podniesione w skardze albowiem dotyczą one przede wszystkim tego, że decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] czerwca 2008r. jest przedwczesna, z uwagi na to, że w sprawie toczą się postępowania nie zakończone prawomocnie. Skarżący wskazał tu na prowadzone postępowanie w Komendzie Miejskiej Policji w Ł. W tym miejscu podnieść należy, że postępowanie to dotyczy skierowania na badania psychologiczne i postępowanie to pozostaje bez wpływu na postępowanie toczące się w przedmiotowej sprawie.

Wobec niepotwierdzenia się zarzutów skargi podlegała ona oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.