Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 236/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 124 ust 1, art. 6 pkt 2, art. 128 ust 4
journal: Dz.U. 2015 poz 1774
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi T. N. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] r. l.dz. [...] O. jako inwestor przedsięwzięcia "Przebudowa linii napowietrznej 110 kV M. – D." wystąpiła do Starosty o wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z części nieruchomości oznaczonej numerami działek [...] o powierzchni [...] ha, [...] o powierzchni [...] o powierzchni [...] ha położonej w obrębie R., gm. K. stanowiącej własność T. N.

Prowadzone w niniejszej sprawie rokowania z właścicielem nieruchomości T. N. zakończyły się wynikiem negatywnym. W piśmie z dnia [...] r. poinformował on, że wyraża zgodę na przeprowadzenie inwestycji, jednakże ze względu na warunki stawiane przez inwestora, które są nie do przyjęcia przez niego oraz sposób wykonania inwestycji, która według niego jest niezgodna z planem przebudowy na działce porośniętej lasem oznaczonej nr [...] obr. R. nie doszło do zawarcia porozumienia.

Decyzją z dnia [...]r. wydaną na podstawie art. 124 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm. dalej "u.g.n.") i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. dalej "K.p.a.") Starosta ograniczył sposób korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działki [...] obr. R. gm. K. stanowiącej własność T. N., poprzez zezwolenie E.. na:

- zakładanie i przeprowadzanie na działce nr [...] przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej (linii napowietrznej 110 kV relacji M. – D. ) w postaci 1 stanowiska słupowego z fundamentami o wysokości do [...] m i powierzchni zajęcia gruntu nieprzekraczającej [...] m2 oraz dwóch torów linii napowietrznej, przy czym każdy z torów składa się z 3 przewodów roboczych i 1 odgromowego o szerokości pomiędzy skrajnymi przewodami do 9m, w przedziale wysokości ich zawieszenia od 5,85 m do 36 m nad gruntem, na części ww. nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia [...] m2 wyznaczonej pasem technologicznym (zajęcia) o szerokości 20m (2 x 10 m od osi linii),

- zakładanie i przeprowadzenie na działce nr [...] przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej (linii napowietrznej 110 kV relacji M. – D. ) w postaci 3 przewodów roboczych i 1 odgromowego o szerokości pomiędzy skrajnymi przewodami do 9 m w przedziale wysokości ich zawieszenia od 5,85 m do 36 m nad gruntem, na części przedmiotowej nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia [...] m2 wyznaczonej pasem technologicznym o szerokości 20 m (2 x 10 m od osi linii),

- zakładanie i przeprowadzenie na działce nr [...] przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej w postaci 2 stanowisk słupowych wraz z fundamentami o wysokości do 36 m i powierzchni zajęcia gruntu nie przekraczającej [...] m2 każde oraz 2 torów linii napowietrznej, przy czym każdy z torów składa się z 3 przewodów roboczych i 1 odgromowego o szerokości pomiędzy przewodami, a osią słupa do 4 m, w przedziale wysokości ich zawieszenia od 5,85 m do 36 m nad gruntem, na części przedmiotowej nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia [...] m2 wyznaczonej pasem technologicznym o szerokości 9 m (2 x 4,5m od osi linii).

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ, po przeanalizowaniu przesłanek z art. 124 u.g.n. warunkujących wydanie przedmiotowej decyzji, stwierdził, że zostały one spełnione tj. wniosek o wydanie decyzji ograniczającej użytkowanie został poprzedzony rokowaniami z właścicielem nieruchomości; wnioskowane ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Oceniając rokowania, organ uznał, iż przeprowadzone one zostały w sposób prawidłowy. Podkreślił, że inwestor przedstawił właścicielowi nieruchomości planowany zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, w tym co do obszaru jakiego dotyczy, również w formie załącznika graficznego razem z propozycją zawarcia umowy ustanowienia odpłatnej służebności przesyłu. Pomiędzy stronami nie doszło jednak do zawarcia porozumienia i rokowania zakończyły się wynikiem negatywnym.

Nadto organ ustalił, że wnioskowany zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gm. Krzęcin zatwierdzonego uchwałą Gminy Krzęcin Nr VI/44/2015 z dnia 18 czerwca 2015 r. (Dz.Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z dnia 29 lipca 2015 r., poz. 2984), ponieważ przedmiotowe działki w miejscu lokalizacji projektowanych przewodów i urządzeń znajdują się na terenach oznaczonych na rysunku planu jako E7, E8 oraz E9 – tereny infrastruktury elektroenergetycznej, dla którego zgodnie z § 10 pkt 1 uchwały ustala się przeznaczenie podstawowe – napowietrzna linia elektroenergetyczna wysokiego napięcia 110 kV, zaś zgodnie z § 10 pkt 2 tej uchwały dopuszcza się przeznaczenie uzupełniające - inne obiekty infrastruktury technicznej. Stosownie do § 10 pkt 3 uchwały dopuszcza się wysokość obiektów infrastruktury technicznej – maksymalnie do 45 nad powierzchnią terenu, a zgodnie z § 7 pkt 1 i 2 dopuszcza się lokalizację infrastruktury technicznej, a także utrzymanie, rozbudowę, przebudowę oraz likwidację istniejącej infrastruktury technicznej, w myśl § 7 pkt 6 uchwały dla linii elektroenergetycznych wysokiego napięcia 110 kV ustala się pas technologiczny - stanowiący pas terenu znajdujący się pod linią elektroenergetyczną wysokiego napięcia 110 kV oraz w jej bezpośrednim sąsiedztwie wyznaczony granicami planu, nie szerszy niż 10 m na każdą ze stron od osi linii, dla którego obowiązują ograniczenia w zagospodarowaniu i użytkowaniu terenów – w którym zakazuje się zagospodarowania i użytkowania terenów w sposób zagrażający funkcjonowaniu linii.

Starosta zaznaczył, że pomimo braku zawarcia w planie miejscowym oraz w obowiązującej w czasie jego uchwalania ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015 r., poz. 199 ze zm.) definicji pojęcia "infrastruktury technicznej", to wymienione we wniosku inwestora przewody i urządzenia służące do dystrybucji energii elektrycznej spełniają kryteria uznania ich za infrastrukturę techniczną, za czym przemawia zarówno wykładnia językowa jak i systemowa tego pojęcia. Istotne jest również, że przebieg istniejącej linii zobrazowany został na rysunku planu.

Oceniając sposób realizacji inwestycji, organ uznał, że – jako jedynie możliwy – będzie on zarazem obiektywnie najmniej uciążliwy dla właściciela nieruchomości, a zakres ingerencji w przysługujące mu prawo własności proporcjonalny do celu jakiemu ma służyć ta inwestycja. W wyniku prowadzonych robót nie zmieni się trasa linii elektroenergetycznej oraz jej napięcie znamionowe, pozostając na poziomie 110 kV. W konsekwencji realizacja inwestycji nie spowoduje ograniczeń w zagospodarowaniu terenów ponad te, które wynikają z faktu istnienia linii w obecnym jej kształcie, w szczególności nie spowoduje zmiany aktualnego sposobu korzystania z nieruchomości. Podana przez inwestora powierzchnia zajęcia nieruchomości na potrzeby zakładania i przeprowadzenia określonych przewodów oraz urządzeń jak i dalszego korzystania z nich nie zakłóci docelowo wykorzystywania tej nieruchomości w sposób dotychczasowy jak i zgodny z jej przeznaczeniem. Organ przyjął za inwestorem, będącym przedsiębiorstwem prowadzącym swoją działalność w dziedzinie elektroenergetyk i w sposób profesjonalny i posiadającym w tym zakresie odpowiednią wiedzę i doświadczenie w realizacji tego typu inwestycji, że obszar zajęcia nieruchomości jest wystarczający, a zarazem niezbędny do prawidłowego przeprowadzenia robót budowlanych, tj. lokalizacji stanowisk pracy, montażowych oraz składowisk prefabrykatów i wykonania określonych prac montażowych z wykorzystaniem maszyn budowlanych przy jednoczesnym zachowaniu zasad bezpieczeństwa i norm budowlanych. Wyliczenia powierzchni zajęcia nieruchomości dokonał geodeta na załączonych do wniosku mapach. Nie jest natomiast rolą organu prowadzącego postępowanie w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości weryfikowanie zasadności przyjętych przez inwestora rozwiązań w zakresie miejsca oraz sposobu realizacji inwestycji, w tym także obszaru zajęcia nieruchomości poza oceną ich zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W tej sytuacji niemożliwe jest rozważanie przeniesienia istniejącej linii elektroenergetycznej na inne tereny, czy też ewentualnego jej skablowania, tj. budowy nowego obiektu liniowego.

W ocenie organu inwestor w sposób przekonujący przedstawił okoliczności świadczące o niezbędności realizacji tej inwestycji, podyktowanej ważnymi względami publicznymi związanymi z bezpieczeństwem energetycznym oraz zwiększeniem niezawodności i efektywności zasilania obecnych i przyszłych odbiorców energii elektrycznej na terenie województw wielkopolskiego, lubuskiego i zachodniopomorskiego.

W odwołaniu od powyższej decyzji T. N. stwierdził, że w istocie od początku wyrażał zgodę na realizację inwestycji, a decyzja Starosty była przedwczesna i przerwała prowadzone z inwestorem rokowania. Sporną kwestię stanowiła szerokość pasa technicznego i ewentualne wycięcie lasu na działce [...]. Jego zdaniem szerokość 9 m pod liniami o dużym napięciu jest nie tylko niebezpieczna dla ludzi i zwierząt ale grozi pożarem, a nadto sam inwestor najpierw proponował szerokość 20 m. Przy czym nigdy nie było sporu odnośnie działek [...]. W oparciu o powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Wojewoda decyzją wydaną w dniu [...]r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Starosty

Wojewoda podkreślił, że badana decyzja organu I instancji została wydana zgodnie z przesłankami wynikającymi z art. 124 u.g.n. W sposób dokładny został w niej określony przedmiot ograniczenia i jego terytorialny zakres, prawidłowo wskazano przebieg inwestycji przez działki, zobrazowany na załączniku graficznym przedstawiającym dokładny przebieg linii wraz z pasem technologicznym, osią linii 110 kV, oznaczeniem istniejących słupów przeznaczonych do demontażu i miejscem posadowienia projektowanych słupów. Zakres ingerencji w prawo własności zredukowany został do niezbędnego minimum , a zdaniem właściciela nieruchomości w przypadku działki [...] zakres ten jest nawet zbyt mały. Odnosząc się do powyższego organ zaznaczył, że inwestor posiada wiedzę odnośnie ustalenia prawidłowej szerokości pasa, natomiast organ administracji badając przesłankę minimalizacji uciążliwości nie ma podstaw, by nakazywać inwestorowi zwiększenie pasa technicznego.

Ponadto zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n. ograniczenie korzystania następuje zgodnie z m.p.z.p. a inwestycja ma stanowić realizację celu publicznego. Zakres wnioskowanych prac obejmuje budowę odcinka napowietrznej jednotorowej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji M. – D. wraz z infrastrukturą towarzyszącą obejmująca posadowienie słupów wraz fundamentami i mieści się w pojęciu inwestycji celu publicznego.

Przedmiotowa nieruchomość objęta jest m.p.z.p. dla przebiegu linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV w obrębach K., R., O. i K. w gminie Krzęcin przyjętym uchwałą Rady Gminy Krzęcin Nr VI/44/2015 z 18 czerwca 2015 r. Działki o numerach [...] obr. R. gm. K. położone są na terenie oznaczonym symbolami E7, E8, E9 dla których zgodnie z § 10 m.p.z.p. ustalono tereny infrastruktury elektroenergetycznej. Przy czym plan ten nie wskazuje alternatywnych tras przebiegu linii 110 kV. Dalej Wojewoda wskazał, że w niniejszej sprawie spełniona została również przesłanka braku zgody właściciela nieruchomości na realizacje inwestycji. Inwestor prowadził z właścicielem korespondencję w sprawie uzgodnienia warunków realizacji inwestycji, przekazał propozycję porozumienia, ofertę cenową dotyczącą ustanowienia służebności przesyłu, udostępnił stosowne wzory porozumień oraz uprzedził o zamiarze wystąpienia do Starosty z wnioskiem w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. Strony odbyły spotkanie dotyczące szerokości pasa technicznego na działce [...] oraz ewentualnej wycinki na nim drzew, jednakże nie osiągnęły porozumienia. Inwestor dokonał zmian projektowych polegających na zlokalizowaniu projektowanych stanowisk słupowych w miejscu już istniejących, co ma pozwolić na zachowanie istniejącego zagospodarowania terenu, w tym znajdującego się na działce [...] lasu i przeprowadzenie inwestycji bez konieczności wykonania dodatkowej wycinki drzew. Skarżący nie wyraził zgody na te zmiany twierdząc, że zagrażają one bezpieczeństwu, narażają go na negatywne konsekwencje w przyszłości oraz pozbawiają należnego odszkodowania. Organ zaznaczył, że na obecnym etapie postępowania nie ma dostatecznych podstaw aby nakazywać inwestorowi zwiększenie pasa technicznego na działce nr [...]. Rolą organu administracji jest zbadanie zachowania przesłanki minimalizacji ingerencji w prawo własności. To na inwestorze bowiem spoczywa obowiązek zrealizowania inwestycji zgodnie z obowiązującymi normami prawa, w tym również w zakresie bezpieczeństwa użytkowania obiektu oraz terenu wokół. Inwestor zastosował rozwiązanie techniczne służące minimalizacji uciążliwości dla właściciela nieruchomości i korzystaniu z niej w sposób dotychczasowy, bez konieczności wykonania dodatkowej wycinki.

Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił, że Starosta na podstawie art. 129 ust. 5 u.g.n. wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu w związku z realizacja przedmiotowej inwestycji, a wyceny szkód dokona powołany rzeczoznawca.

Powyższą decyzję Wojewody T. N. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

Skarżący ponownie podniósł, że zawsze zgadzał się i nie kwestionował faktu, że linia elektroenergetyczna musi być wybudowana w tym miejscu, gdzie przewiduje projekt. Jednakże zaznaczył, że na działce [...] rośnie 12-letni las sosnowo-brzozowy i drzewa niemal sięgają przewodów linii wysokiego napięcia. Jego zdaniem pas techniczny o szerokości 9 m w tej sytuacji jest niezgodny z przepisami i stanowi zagrożenie dla ludzi i zwierząt i z przepisów jasno wynika, że winien mieć on szerokość minimum 20 m.

Dalej wniósł o wnikliwe zbadanie sprawy, ponieważ uważa, że inwestor chce wybudować linię niezgodnie z przepisami i normami, a organy mu w tym pomagają.

W odpowiedzi na skargę organ nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska, wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zarzuty i argumenty skargi nie podważają legalności zaskarżonej decyzji, dlatego też skarga została oddalona.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postepowaniu jest decyzja Wojewody Zachodniopomorskiego podjęta w oparciu o przepis art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami utrzymująca w mocy decyzję Starosty o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] obr. R., gm. K. poprzez zezwolenie E. na realizację inwestycji celu publicznego – budowy napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji M.-D. wraz z infrastrukturą towarzyszącą.

Zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n., będącego podstawą kontrolowanej decyzji, starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej może ograniczyć w drodze decyzji sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zgodnie natomiast z art. 6 pkt 2 u.g.n. celami publicznymi są: budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń.

W tym miejscu podkreślić należy, że wynikające z art. 124 u.g.n. uprawnienie organu administracyjnego do ograniczenia prawa właściciela ma charakter wyjątkowy. Może być realizowane tylko wówczas, gdy nie ma zgody właściciela gruntu na przeprowadzenie na jego nieruchomości niezbędnych prac związanych z realizacją określonej inwestycji infrastrukturalnej, a negocjacje między inwestorem, a właścicielem nie doprowadziły do uzgodnienia warunków wejścia inwestora (wnioskodawcy) na daną nieruchomość (vide: wyrok WSA w Białymstoku z dnia 12.02.2013 r. II SA/Bk 692/12, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 10.01.2012 r. II SA/Bk 763/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - CBOSA). Decyzje wydawane na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. ze swej istoty naruszają interes własny strony (właściciela nieruchomości), ograniczając sposób korzystania z nieruchomości. Są to bowiem decyzje ograniczające prawo własności, których wydawanie ustawodawca dopuścił w celu umożliwienia uprawnionym jednostkom realizacji inwestycji celu publicznego, a więc takich, które są realizowane w interesie społecznym i mają służyć ogółowi. Przepisy art. 124 u.g.n. muszą być zatem interpretowane dosłownie. W decyzji wydawanej na podstawie art. 124 u.g.n., zakres ograniczenia prawa własności musi być ściśle określony, co oznacza, że musi ona wskazywać jednoznacznie przebieg inwestycji przez nieruchomość, jak i zakres uszczuplenia władztwa właściciela i to tylko w zakresie niezbędnym do wykonania danej inwestycji (tak m.in. WSA w Białymstoku w wyrokach z dnia 12 lutego 2013 r. II SA/Bk 692/12, oraz z dnia 10 stycznia 2012 r. II SA/Bk 763/11, CBOSA).

Jak już wyżej wskazano, przepis art. 124 ust. 1 u.g.n, wymaga zgodności decyzji o ograniczeniu prawa własności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku, z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Powyższy warunek gwarantuje, że administracyjna ingerencja w korzystanie z nieruchomości nie będzie możliwa w każdej sytuacji i w stosunku do każdej inwestycji, lecz jedynie do tych, które spełniają jakieś kryteria i służą realizacji relatywnie doniosłych interesów (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 2497/10).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy za bezsporne należy uznać, że inwestycja polegająca na przebudowie istniejącej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 KV relacji M.-D. wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą, w tym na wykonaniu robót budowlanych związanych ze zdemontowaniem dotychczasowych przewodów elektrycznych, ich usunięciem i zamontowaniem nowych przewodów na działkach ozn. nr geod. [...], o której wykonanie zawnioskowała Spółka, jest celem publicznym, o jakim mowa w art. 6 pkt 2 u.g.n. Jak wskazał organ I instancji głównym celem przebudowy linii jest poprawa warunków równowagi i pewności zasilania województw zachodniopomorskiego, lubuskiego oraz wielkopolskiego na trasie linii, jak również poprawa bezpieczeństwa energetycznego oraz zwiększenie niezawodności i efektywności funkcjonowania krajowego i regionalnego systemu dystrybucyjnego i przesyłowego; zniwelowanie zagrożenia przerwaniem dostaw energii; zapewnienie pokrycia zapotrzebowania i ciągłości dostaw energii elektrycznej dla zasilanych za ich pośrednictwem obecnych i przyszłych odbiorców na znacznym obszarze, w tym instytucji pożytku publicznego, gospodarstw domowych, zakładów przemysłowych; poprawa stanu technicznego i modernizacja sieci dystrybucyjnej oraz jej dostosowanie do potrzeb rozwoju sektora energetyki. Wskazane przesłanki jednoznacznie przesądzają o ponadlokalnym charakterze inwestycji.

Wątpliwości Sądu nie budzi również fakt, że ograniczenie korzystania przez skarżącego z należącej do niego nieruchomości nastąpiło zgodnie z obowiązującym dla tego obszaru miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla przebiegu linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV w obrębach Kaszewo, Rakowo, Objezierze i Krzęcin w gminie Krzęcin przyjętym uchwałą nr VI/44/2015 Rady Gminy Krzęcin z 18 czerwca 2015 r. Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 29 lipca 2015 r. poz. 2984. Działki skarżącego nr [...] obr. R., gm. K. położone są na terenie oznaczonym symbolami [...]. Zgodnie z § 10 m.p.z.p. ustalono tam tereny infrastruktury elektroenergetycznej dla, których ustalono przeznaczenie podstawowe – napowietrzna linia elektroenergetyczna wysokiego napięcia 110 kV, dopuszczono przeznaczenie uzupełniające – inne obiekty infrastruktury technicznej oraz działalność rolniczą związana z uprawą i wypasem oraz dopuszczono wysokość obiektów infrastruktury technicznej maksymalnie 45 m nad powierzchnią terenu. Przebieg planowanej inwestycji, jak i zakres uszczuplenia władztwa skarżącego w zakresie niezbędnym do wykonania przedmiotowej inwestycji został szczegółowo określony w decyzji organu I instancji oraz na mapie, stanowiącej integralną część tejże decyzji. Zatem, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami. Organ wydający decyzję w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości jest związany bowiem wnioskiem i zebranymi w sprawie dowodami.

Stosownie zaś do treści art. 124 ust. 3 u.g.n., udzielenie zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. W tym miejscu należy pokreślić, że przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami nie określają prawnej formy prowadzenia rokowań. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się natomiast, że spełnienie obowiązku przeprowadzenia rokowań jako przesłanki wszczęcia postępowania w sprawie uzyskania zgody na zajęcie nieruchomości oznacza taką sytuację, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w art. 124 u.g.n. Z kolei niemożność uzyskania zgody właściciela oznacza stan, gdy nie odpowiedział on na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażeniu zgody albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. Przepis art. 124 ust. 1 u.g.n. nie uzależnia zatem uzyskania zgody administracyjnej, od określenia przez inwestora takiej oferty, która satysfakcjonowałaby właściciela nieruchomości. Dla oceny zasadności podjętego rozstrzygnięcia istotne jest wyłącznie ustalenie, czy strony przedstawiły sobie propozycje, które umożliwiałyby zawarcie porozumienia (por. wyrok NSA z dnia 5 października 2006 r. I OSK 1307/05, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 7 października 2009 r. sygn. akt IV SA/Po 381/09 Lex nr 574097, wyrok WSA w Kielcach z dnia 19 lipca 2012 r. sygn. II SA/Ke 298/12 Lex nr 1228975 oraz wyrok WSA w Białymstoku z dnia 12 lutego 2013 r. II SA/Bk 692/12).

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że wymagane rokowania zostały przeprowadzone, ale nie zakończyły się uzyskaniem zgody skarżącego na inwestycję w kształcie zaproponowanym przez Spółkę. Powyższy fakt potwierdza załączona do akt bogata dokumentacja potwierdzająca przebieg rokowań pomiędzy T. N. a inwestorem. Strony korespondowały ze sobą w okresie od [...] r. Intensywna wymiana korespondencji oraz jej treść świadczą o prowadzeniu realnych negocjacji. Niewątpliwie kluczową kwestią sporną była szerokość pasa technicznego na działce nr [...] obr. R., gm. K. oraz ewentualna wycinka drzew. Inwestor dokonał zmian projektowych polegających na zlokalizowaniu projektowanych stanowisk słupowych w miejscu już istniejących co pozwoliło na zachowanie istniejącego zagospodarowania terenu i przeprowadzenie inwestycji bez konieczności dodatkowej wycinki drzew. Jednakże skarżący choć wyrażał zgodę na przeprowadzenie inwestycji, nie godził się na szerokość pasa [...] m, twierdząc, że zagraża ona bezpieczeństwu ludzi i zwierząt, naraża go na negatywne konsekwencje w przyszłości oraz pozbawia należnego odszkodowania.

Należy wyjaśnić skarżącemu, że decyzja oparta o art. 124 u.g.n. stanowi jedynie tytuł do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (por. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2003 r., sygn. akt SA/Rz 1635/00), w rozumieniu art. 3 pkt 11 i art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, tylko w granicach określonych w decyzji ograniczającej sposób korzystania. Nie jest to zatem decyzja wywłaszczeniowa polegająca na pozbawieniu własności nieruchomości. W związku z tym także tryb ustalenia ewentualnego odszkodowania jest odmienny. Stosownie do art. 124 ust. 4 u.g.n. na inwestorze ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po zrealizowaniu inwestycji. Natomiast w przypadku, gdy przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4 u.g.n., zgodnie z którym przysługuje odszkodowanie za powstałe szkody. Przy czym roszczenie odszkodowawcze może być dochodzone dopiero po wybudowaniu przewodów lub urządzeń i nie można go określić w decyzji zezwalającej na czasowe zajęcie nieruchomości. Nie wiadomo bowiem, czy sytuacja uzasadniająca zgłoszenie takiego roszczenia faktycznie wystąpi. Dlatego też starosta wydający decyzję w sprawie o ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n., nie ustala od razu odszkodowania, gdyż na jednostce organizacyjnej, która otrzymała zezwolenie na dokonanie określonych czynności, stosownie do powołanych przepisów ustawy, ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, a jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności czy znaczne koszty, to wtedy służy odszkodowanie z art. 128 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami (por. wyrok NSA z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt I OSK 1398/06, LEX nr 427507).

Jeżeli natomiast założenie lub przeprowadzenie ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1, uniemożliwia właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem, właściciel lub użytkownik wieczysty może żądać, aby odpowiednio starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, lub występujący z wnioskiem o zezwolenie, o którym mowa w ust. 2, nabył od niego na rzecz Skarbu Państwa, w drodze umowy, własność albo użytkowanie wieczyste nieruchomości (art. 124 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami).

Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, że pomimo, iż wynik przeprowadzonego postępowania jest niezgodny z oczekiwaniami strony skarżącej, nie może to oznaczać, że zaskarżona decyzja narusza prawo. Jak to już zostało wcześniej wyjaśnione decyzje wydawane na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. ze swej istoty naruszają interes własny strony (właściciela nieruchomości), ograniczając sposób korzystania z nieruchomości w celu umożliwienia uprawnionym jednostkom realizację inwestycji celu publicznego, a więc takich, które są realizowane w interesie społecznym i mają służyć ogółowi.

W związku z powyższym Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł jak w sentencji.