Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 494/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 pkt 22, art. 92a ust. 1, ust. 3 i ust. 6,, art. 92b i art. 92c
journal: Dz.U. 2013 poz 1414
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym -  tekst jednolity.
article: art. 6, art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 ar. 1, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2014 nr 60 poz 1 art. 36 ust. 3
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie  drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz  zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych  odnoszących się do transportu drogowego.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędziowie: Sędzia WSA Felicja Kajut Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2016 r. sprawy ze skargi "A" w [...] na decyzję Głównego Inspektora [...] z dnia 15 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 15 lutego 2016 r. (nr [...]) Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 stycznia 2015 r. (nr [...]) o ukaraniu "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. karą pieniężną w wysokości 15.000 zł za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Decyzją z dnia 30 stycznia 2015 r. (nr [...])[...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 93 ust. 1 w związku z art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.), oraz zgodnie z ustaleniami protokołu kontroli z dnia 6 listopada 2015 r., ukarał "A" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w B. (zwaną dalej: "spółką", "skarżącą") karą pieniężną w wysokości 15.000 zł za następujące naruszenia:

skrócenie dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny, za każdą następną rozpoczętą godzinę

lp. 5.3.1 zał. nr 3 do ustawy o transporcie drogowym (kara 100 zł),

przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut, za każde następne rozpoczęte 30 minut

lp. 5.2.1 i 5.2.2 zał. nr 3 do ustawy o transporcie drogowym (kara 550 zł),

nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień

lp. 6.3.7 zał. nr 3 do ustawy o transporcie drogowym (kara 4.000 zł),

3) wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji

lp. 6.1.4 zał. nr 3 do ustawy o transporcie drogowym (kara 1.000 zł),

okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy - za każdą wykresówkę

lp. 6.3.8 zał. nr 3 do ustawy o transporcie drogowym (kara 14.400 zł),

niezgłoszenie na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa w art. 7a i art. 8, w wymaganym terminie

lp. 1.4 zał. nr 3 do ustawy o transporcie drogowym (kara 800 zł).

Kara została ograniczona z kwoty 20.850 zł do kwoty 15.000 zł na podstawie art. 92a ust. 3 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym.

Organ wskazał w uzasadnieniu, że w okresie od 24.10.2014 r. do 6.11.2014 r. przeprowadzona została kontrola problemowa w zakresie przestrzegania przez przedsiębiorstwo "A" obowiązków i warunków przewozu drogowego wynikających z przepisów określonych w ustawie o transporcie drogowym oraz aktów prawnych wymienionych w art. 4 pkt 22 tej ustawy.

Z wynikami kontroli opisanymi w protokole nr [...] oraz stwierdzonymi naruszeniami opisanymi w załączniku do protokołu zapoznano prezesa zarządu spółki w dniu 6 listopada 2014 r. i w tym samym dniu powiadomiono przedsiębiorstwo o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz powiadomiono o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Spółka wypowiedziała się w sprawie stwierdzonych naruszeń, po czym pismem z dnia 12 grudnia 2014 r. powiadomiono spółkę o zakończeniu prowadzonego postępowania wyjaśniającego w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenia stwierdzone podczas kontroli oraz prowadzonego postępowania wyjaśniającego.

Spółka wniosła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wnosząc o uchylenie oraz umorzenie postępowania administracyjnego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła m.in. naruszenie art. 6-8 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Jej zdaniem organ nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący zgromadzonego materiału dowodowego i nie przeprowadził dodatkowych ustaleń. Odnosząc się do naruszenia lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym spółka wskazała, że organ nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, poprzez pominięcie okazanej ewidencji czasu pracy kierowców. Organ nie wnioskował o wskazanie, kto w brakujących okresach prowadził pojazd o nr rej. [...].

Z kolei w przypadku pojazdu o nr rej. [...] organ stwierdził nieokazanie wykresówek, brak badań okresowych oraz wymienił te same dni jako naruszenie lp. 6.3.8., stąd organ trzykrotnie nałożył karę pieniężną za te same okresy. W ocenie spółki bez ustalenia przyczyn wadliwej pracy tachografu organ nie mógł jednocześnie stwierdzić naruszenia polegającego na braku wykresówki czy też aktywności kierowcy.

W zakresie naruszenia lp. 6.1.4 załącznika nr 3 do ustawy strona podniosła, że w toku kontroli okazano faktury za sprawdzenie tachografów. Organ nie wzywał również spółki do złożenia dodatkowych wyjaśnień w kwestii wadliwej pracy urządzenia rejestrującego, a ponadto organ nie wyjaśnił, dlaczego zakwalifikował stan faktyczny jako naruszenie lp. 6.1.4, nie zaś lp. 6.1.2.

Odnosząc się do naruszenia polegającego na okazaniu wykresówki niezawierającej wszystkich aktywności kierowcy spółka wskazała, że w przypadku kierowcy P. S. zaznaczył on na rewersie wykresówki dojazd samochodem osobowym. Organ bezpodstawnie odrzucił opis kierowcy i nie przeprowadził dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Podobnie nie wyjaśnił okoliczności pozostania przez tego kierowcę w czasie urlopu w G. w dniu 5 maja 2014 r.

Z kolei w przypadku kierowcy R. O. strona zauważyła, że wszelkie braki aktywności z pojazdu o nr rej. [...] należy uznać za absurdalne. Organ nie mógł bowiem stwierdzić braku aktywności przy jednoczesnym stwierdzeniu niesprawnego tachografu. Brak jest przepisu, który nakładałby na kierowcę obowiązek nanoszenia na wykresówce adnotacji o awarii tachografu, jak również zapisów odnośnie aktywności kierowcy. Oprócz wykresówek kierowcy spółka okazała również miesięczną kartę pracy, na której zostały naniesione okresy aktywności kierowcy.

Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 15 lutego 2016 r. (nr [...]), na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) – dalej zwanej: "k.p.a.", art. 4 pkt 22 lit. a i lit. h, art. 14, art. 92a ust. 1-6, art. 92b, art. 92c ustawy o transporcie drogowym, lp. 1.4, lp. 5.2, lp. 5.3, lp. 6.3.7, lp. 6.3.8, lp. 6.1.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, art. 4, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L370 z 31.12.1985 r., P. 0008 - 00021), art. 25 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2012 r., poz. 1155 ze zm.), art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE z 28.02.2014.), utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy stwierdził, że stosownie do art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 do 10.000 złotych za każde naruszenie. Zgodnie z art. 92a ust. 3 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej nie może przekroczyć 15.000 złotych dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed rozpoczęciem kontroli. W myśl art. 92a ust. 6 tej ustawy wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy.

Przepis art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym wskazuje akty prawa europejskiego, które określają obowiązki lub warunki przewozu drogowego.

Konsekwencją uregulowań ustawy o transporcie drogowym jest:

lp. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, która sankcjonuje skrócenie dziennego czasu odpoczynku:

- 5.3.1 - o czas powyżej 15 minut do jednej godziny - karą pieniężną w wysokości 100 zł,

5.3.2 - za każdą następną rozpoczętą godzinę - karą pieniężną w wysokości 200 zł,

lp. 5.2 załącznika nr 3 do ww. ustawy, która sankcjonuje przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy:

5.2.1 - o czas powyżej 15 minut do 30 minut - karą pieniężną w wysokości 150 zł,

5.2.2 - za każde następne rozpoczęte 30 minut - karą pieniężną w wysokości 200 zł,

lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ww. ustawy, która sankcjonuje okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy karą pieniężną w wysokości 300 zł za każdą wykresówkę,

lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ww. ustawy, która sankcjonuje nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu karą pieniężną w wysokości 500 zł za każdy dzień,

lp. 6.1.4 załącznika nr 3 do ww. ustawy, która sankcjonuje wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji karą pieniężną w wysokości 1.000 zł,

lp. 1.4 załącznika nr 3 do ww. ustawy, która sankcjonuje niezgłoszenie na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa w art. 7a i art. 8, w wymaganym terminie karą pieniężną w wysokości 800 zł.

W dalszej kolejności organ opisał każe ze stwierdzonych naruszeń.

Odnośnie naruszenia lp. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ zauważył, że analiza wykresówek kierowcy P. S. z dni 2/3.06.2014 r. oraz 3/4.06.2014 r. wykazała, iż w dniu 2.06.2014 r. o godzinie 20:00 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać min. 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin nieprzerwanego odpoczynku od godziny 12:00 do godziny 20:00 dnia 3.06.2014 r. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę. Na rewersie wykresówek nie zawarto adnotacji sporządzonych w sposób wskazany w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 (kara pieniężna w wysokości 100 zł).

Odnośnie naruszenia lp. 5.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ zauważył, że analiza wykresówki kierowcy R. O. z dni 28/29.08.2014 r. wykazała, iż kierowca w dniu 28.08.2014 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 5 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 35 minut w okresie od godziny 9:40 do godziny 16:00. Na odwrocie wykresówki nie stwierdzono żadnego odręcznego wpisu uzasadniającego odstąpienie od norm dotyczących maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy. Przekroczenie 4,5 godzinnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy jest bezsporne oraz potwierdzone materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie w postaci wykresówek. Zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 550 zł (1x150 zł i 2x200 zł).

Odnośnie naruszenia lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ zauważył, że analiza wykresówki z dni 2/3.06.2014 r. kierowcy P. S. wykazała, iż kierowca zakończył prowadzenie pojazdu o nr rej. [...] o godz. 11:55 dnia 3.06.2014 r. w G. Wykresówkę kierowca wyjął z tachografu przy stanie licznika km 494874. Kierowca na rewersie wykresówki dokonał następującego wpisu: "11-12:00 dyspozycja dojazd do K. z S.". Na wykresówce z dni 2/3.06.2014 r. nie zarejestrowano aktywności kierowcy dotyczących dojazdu z M. P. pojazdem o nr rej. [...] z G. do K. Stwierdzono zatem na wykresówce z dnia 2/3.06.2014 r. brak zapisu aktywności kierowcy związanej z dojazdem kierowcy z G. do K. oraz brak danych o okresach pracy kierowcy odpowiadających okresowi potrzebnemu na przebycie brakujących kilometrów. Zasadnym zatem było nałożenie kary pieniężnej w wysokości 300 zł.

Analiza wykresówki z dnia 5.05.2014 r. kierowcy P. S. wykazała, iż zakończył prowadzenie pojazdu o nr rej. [...] o godz. 23:55 dnia 5.05.2014 r. w G. przy stanie licznika km 486861. Kolejna okazana wykresówka ww. kierowcy z dnia 13.05.2014r. została rozpoczęta o godz. 16:55 w m. B. przy stanie licznika km 488151. Powyższe oznacza, iż na wykresówce z dnia 5.05.2014 r. nie zarejestrowano aktywności kierowcy w postaci powrotu z G. do miejsca zamieszkania kierowcy w S. lub do bazy przedsiębiorstwa w B. Zasadnym było nałożenie kary pieniężnej w wysokości 300 zł.

Analiza wykresówki z dni 25/26.08.2014 r. kierowcy R. O. wykazała, że kierowca zakończył prowadzenie pojazdu o nr rej. [...] o godzinie 00:35 dnia 26.08.2014 r. w P. przy stanie licznika km 70099. Kolejny zapis aktywności kierowcy na wykresówce z dni 26/27.08.2014 r. rozpoczął się o godzinie 16:00 w S. przy stanie licznika km 70231. Na wykresówce nie zarejestrowano okresu prowadzenia pojazdu na odcinku 132 km oraz przejazdu kierowcy z P. do S.. Na odwrocie wykresówki nie odnotowano informacji o awarii tachografu, jak również nie naniesiono odręcznie aktywności kierowcy. Zatem zasadnym było nałożenie kary pieniężnej w wysokości 300 zł.

Analiza wykresówki z dni 26/27.05.2014r. kierowcy R. O. wykazała, iż kierowca zakończył prowadzenie pojazdu o nr rej. [...] dnia 27.05.2014 r. w R. przy stanie licznika km 165646. Kolejny zapis aktywności kierowcy na wykresówce z dni 28/29.05.2014 r. rozpoczął się w G. przy stanie licznika km 166112. Na wykresówce nie zarejestrowano okresu prowadzenia pojazdu na odcinku 466 km oraz przejazdu kierowcy z R. do G. Na odwrocie wykresówki z dni 28/29.05.2014 r. nie odnotowano informacji o awarii tachografu jak również nie naniesiono odręcznie aktywności kierowcy. Zatem zasadnym było nałożenie kary pieniężnej w wysokości 300 zł.

Analiza wykresówki z dni 10/11.06.2014 r. kierowcy R. O. wykazała, iż kierowca zakończył prowadzenie pojazdu o nr rej. [...] dnia 11.06.2014 r. w m. S. przy stanie licznika km 170346. Kolejny zapis aktywności kierowcy na wykresówce z dni 12/13.06.2014 r. rozpoczął się w G. przy stanie licznika km 170872. Na wykresówce nie zarejestrowano okresu prowadzenia pojazdu na odcinku 526 km oraz przejazdu kierowcy ze S. do G. Na odwrocie wykresówki nie odnotowano informacji o awarii tachografu jak również nie naniesiono odręcznie aktywności kierowcy. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 300 zł.

Analiza wykresówki z dni 25/26.06.2014r. kierowcy p. R. O. wykazała, iż kierowca zakończył prowadzenie pojazdu o nr rej. [...] dnia 11.06.2014 r. w R. przy stanie licznika km 173971. Kolejny zapis aktywności kierowcy na wykresówce z dni 27/28.06.2014r. rozpoczął się w G. przy stanie licznika km 174419. Na wykresówce nie zarejestrowano okresu prowadzenia pojazdu na odcinku 448 km oraz przejazdu kierowcy z R. do G. Na odwrocie wykresówki nie odnotowano informacji o awarii tachografu jak również nie naniesiono odręcznie aktywności kierowcy. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie kary pieniężnej w wysokości 300 zł.

Analiza wykresówki z dni 27/28.06.2014 r. kierowcy R. O. wykazała, iż kierowca zakończył prowadzenie pojazdu o nr rej. [...] dnia 28.06.2014r. w O. przy stanie licznika km 174696. Kolejny zapis aktywności kierowcy na wykresówce z dnia 01.07.2014r. rozpoczął się w P. przy stanie licznika km 175736. Na wykresówce nie zarejestrowano okresu prowadzenia pojazdu na odcinku 1040 km oraz przejazdu kierowcy z O. do P. Na odwrocie wykresówki nie odnotowano informacji o awarii tachografu jak również nie naniesiono odręcznie aktywności kierowcy. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie kary pieniężnej w wysokości 300 zł.

Na okazanych wykresówkach kierowcy R. O. z okresu od dnia 5.05.2014r. do dnia 23.07.2014 r. (36 szt.) stwierdzono, iż nie zawierają one wszystkich wymaganych danych o okresach aktywności kierowcy, tj. rodzajów aktywności kierowcy, przebytej drogi, prędkości pojazdu. Na przedmiotowych wykresówkach nie zostały zarejestrowane w sposób prawidłowy żadne rodzaje aktywności ani też inne ślady świadczące o właściwym działaniu urządzenia rejestrującego - tachografu zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...]. Na odwrocie wykresówek z ww. okresu kierujący pojazdem R. O. nie zamieścił informacji o awarii tachografu. Ponadto kierujący pojazdem nie odnotował wpisów o okresach, w jakim taka awaria urządzenia nastąpiła, ani też nie dokonał zapisów ręcznych rodzajów swojej aktywności. Powyższe dotyczy wykresówek z dni: 5.05.2014 r., 6.05.2014 r., 6/7.05.2014 r., 20/21.05.2014 r., 21/22.05.2014 r., 22/23.05.2014r., 23/26.05.2014 r., 26/27.05.2014r., 29/30.05.2014 r., 30.05/03.06.2014 r., 3/4.06.2014 r., 4/5.06.2014 r., 5/6.06.2014 r., 6/9.06.2014 r., 9/10.06.2014 r., 10/11.06.2014 r., 13/16.06.2014 r., 16.06.2014 r., 18/23.06.2014 r., 23.06.2014 r., 23/24.06.2014 r., 25/26.06.2014 r., 1/2.07.2014 r., 2/4.07.2014 r., 4/7.07.2014 r., 9/10.07.2014r., 10/11.07.2014 r., 11/13.07.2014 r., 15/16.06.2014 r., 16/17.06.2014 r., 17/18.06.204 r., 19/21.06.2014 r., 21.07.2014 r., 21/22.07.2014 r., 22/23.07.2014 r., 23/24.07.2014 r. Na wykresówkach kierowca nanosił stan licznika km w chwili rozpoczęcia jazdy oraz jej zakończenia, jak również dzienny przebieg pojazdu. Na rewersie wykresówek nie naniesiono jednakże żadnych aktywności w postaci prowadzenia pojazdu. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na spółkę kary pieniężnej w wysokości 10.800 (36x300) złotych.

Analiza wykresówek z dni 5/6.05.2014 r., 16/17.06.2014 r., 24/25.06.2014 r., 29/30.06.2014 r., 1/02.07.2014 r. kierowcy M. P. wykazała, iż na wykresówkach nie zostały zarejestrowane w sposób prawidłowy żadne rodzaje aktywności ani też inne ślady świadczące o właściwym działaniu urządzenia rejestrującego - tachografu zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...]. Na odwrocie wykresówek z okresu kierujący pojazdem M. P. nie zamieścił informacji o awarii tachografu. Ponadto kierujący pojazdem nie odnotował wpisów o okresach, w jakim taka awaria urządzenia nastąpiła, ani też nie dokonał , ani też nie dokonał zapisów ręcznych rodzajów swojej aktywności. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 1500 (5x300) zł.

Nie ulega wątpliwości, że do kontroli okazano wykresówki niezawierające pełnych danych o okresach aktywności kierowcy, a kierowcy nie odnotowywali na odwrocie wykresówek brakujących aktywności. Zgodnie zaś z art. 16 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821, w razie awarii urządzenia kierowcy zaznaczają na wykresówce wszystkie dane, które powinny być rejestrowane automatycznie przez urządzenie. Powyższego obowiązku nie zastępuje sporządzenie post factum karty czasu pracy kierowcy. Z uwagi jednakże na odmienną ocenę stanu faktycznego dokonaną przez organ odwoławczy w przypadku wykresówek z dni 2/3.06.2014 r. organ odwoławczy zważył, iż kara pieniężna z tytułu naruszenia lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym powinna wynosić 14.100 (47x300) zł.

Odnośnie naruszenia lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ zauważył, że w toku czynności kontrolnych stwierdzono brak wykresówki kierowcy, który prowadził pojazd o nr rej. [...] w okresie od godz. 21:10 dnia 20.08.2014 r. do godz. 10:20 dnia 21.08.2014 r. na odcinku 75 km od stanu licznika drogomierza 69572 km do 69647 km. Przed i po tym okresie pojazd prowadził R. O.

W toku czynności kontrolnych stwierdzono też brak 3 wykresówek kierowcy, który prowadził pojazd o nr rej. [...] w okresach: od godz. 23:55 dnia 05.05.2014 r. do godz. 16:55 dnia 13.05.2014 r. na odcinku 1290 km od stanu licznika drogomierza 486861 km do 488151 km. Przed i po tym okresie ww. pojazd prowadził P. S.

W toku kontroli stwierdzono również:

- brak wykresówki kierowcy, który prowadził pojazd o nr rej. [...] w okresach: od godz. 15:00 dnia 7.07.2014 r. do godz. 13:40 dnia 09.07.2014 r. na odcinku 1025 km od stanu licznika drogomierza 176726 km do 177751 km. Przed i po tym okresie pojazd prowadził R. O.,

- brak wykresówki kierowcy, który prowadził pojazd o nr rej. [...] w okresach: od dnia 13.07.2014 r. do godz. 09:45 dnia 15.07.2014 r. na odcinku 277 km od stanu licznika drogomierza 177989 km do 178346 km. Przed i po tym okresie pojazd prowadził R. O.,

- brak wykresówki kierowcy, który w dniach 13/14.11.2013r. prowadził pojazd o nr rej. [...] na odcinku 392 km od stanu licznika drogomierza 131112 km do 131504 km. Wykresówkę z dnia 13.11.2013 r. R. O. zakończył w O. o godz. 18:50 dnia 13.11.2013r. przy stanie licznika drogomierza 131112 km. Kolejną włożył do tachografu dnia 14.11.2013 r. w P. przy stanie licznika drogomierza 131504 km. Przed i po tym okresie pojazd prowadził R. O.. Z uwagi na powyższe oraz ilość brakujących kilometrów do naruszenia zaliczono brak 1 wykresówki z dnia 13/14.11.2013 r.,

- brak wykresówki kierowcy, który w dniach 15/16.11.2013 r. prowadził pojazd o nr rej. [...] na odcinku 609 km od stanu licznika drogomierza 131612 km do 132221 km. Wykresówkę z dni 14/15.11.2013 r. R. O. zakończył w P. o godz. 15:10 dnia 15.11.2013 r. przy stanie licznika drogomierza 131612 km. Kolejną wykresówkę włożył do tachografu dnia 17.11.2013 r. w O. przy stanie licznika drogomierza 132221 km. Przed i po tym okresie pojazd prowadził R. O. Z uwagi na powyższe oraz ilość brakujących kilometrów do naruszenia zaliczono brak 1 wykresówki z dnia 15/16.11.2013 r.

Spółka nie zgodziła się powyższym naruszeniem i wskazała, że nieokazanie wykresówki z pojazdu o nr rej. [...] z dni 20/21.08.2014 r. oraz 3 wykresówek z okresu 5-13.05.2014 r. z pojazdu o nr rej. [...] może być związane z wykonaną naprawą pojazdu. Załączyła również kopie faktur z napraw pojazdu. Organ odwoławczy uznał jednak, że okazane dokumenty nie potwierdzają w żaden sposób, aby to technicy warsztatu poruszali się pojazdami po drogach publicznych na odcinku 75 oraz 1290 km. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie kary pieniężnej w wysokości 4.000 (8x500) zł.

Odnośnie naruszenia lp. 6.1.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, organ zauważył, że na wykresówkach z pojazdu o nr rej. [...] z okresu 5.05.2014 - 23.07.2014 r. (40 szt.) potwierdzających wykonywanie przewozów drogowych stwierdzono, że zamontowany w pojeździe tachograf był uszkodzony. Na wykresówkach brak zapisów aktywności kierowcy R. O. W polach, które przeznaczone są na rejestrację aktywności kierowcy (odpoczynek, dyspozycja, inna praca, prowadzenie pojazdu), tachograf rejestrował wyłącznie cienkie pionowe linie. Ponadto na podstawie zapisów na wykresówkach z pojazdu o nr rej. [...] z okresu 5.05.2014 - do 21.07.2014 r. (6 szt.) potwierdzających wykonywanie przewozów drogowych stwierdzono, że zamontowany w pojeździe tachograf był uszkodzony, o czym świadczy brak zapisów aktywności kierowcy na wykresówkach z ww. okresu - kierowcy M. P. W polach, które przeznaczone są na rejestrację aktywności kierowcy (odpoczynek, dyspozycja, inna praca, prowadzenie pojazdu), tachograf rejestrował wyłącznie cienkie pionowe linie. Fakt wykonywania przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w niesprawne urządzenie rejestrujące jest bezsporny oraz potwierdzony materiałem dowodowym w sprawie w postaci wykresówek. Co więcej, spółka nie wykonała badań kontrolnych tachografu przez trzymiesięczny okres. Z uwagi na powyższe zasadnym było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 1.000 zł.

Odnośnie naruszenia lp. 1.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ zauważył, że w oparciu o informacje uzyskane z Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w K. ustalono, iż spółka w dniu 14.06.2014 r. zgłosiła do licencji nr [...] pojazd o nr rej. [...]. Ustalono ponadto, że w dniu 12.11.2013 r. dokonano zmiany numeru ww. pojazdu na numer [...]. Zmiany numeru rejestracyjnego spółka nie zgłosiła organowi, który udzielił licencję, co najmniej do dnia 18.07.2014 r. Spółka nie dopełniła obowiązku zgłoszenia zmiany w zakresie numeru rejestracyjnego pojazdu zgłoszonego do licencji w wymaganym terminie. Kara pieniężna w wysokości 800 zł.

W ocenie organu odwoławczego w sprawie nie zaistniały okoliczności wymienione w art. 92c ustawy o transporcie drogowym mogące wyłączyć odpowiedzialność przedsiębiorcy za stwierdzone naruszenia.

Do takich okoliczności z całą pewnością nie można zaliczyć nieokazania pełnej ewidencji czasu pracy kierowców czy też okazania wykresówek niezwierających pełnych danych o okresach aktywności kierowcy. Podkreślić należy, iż przedsiębiorstwo wykonujące transport drogowy ma obowiązek regularnego (tj. co najmniej raz na 28 dni) pobierania od kierowców wykresówek oraz wczytywania danych cyfrowych. W przypadku prawidłowej kontroli na dokumentacją czasu pracy kierowcy przedsiębiorca mógłby szybko wychwycić nieprawidłowe działanie urządzenia rejestrującego oraz fakt, iż kierowcy nie nanoszą swoich aktywności na rewersie wykresówek.

Organ nie znalazł również podstaw do zastosowania art. 92b ustawy o transporcie drogowym. Spółka nie wykazała aby organizacja i wykonywanie przewozów drogowych odbywały się w sposób wykluczający naruszenie przepisów z zakresu norm czasu pracy. Sam fakt przeszkolenia z zakresu czasu pracy kierowców czy też podpisanie regulaminu obowiązującego w przedsiębiorstwie nie świadczy o tym, że wykonywanie przewozów drogowych w przedsiębiorstwie było prawidłowo zorganizowane.

Podkreślić należy, iż strona nie przedstawiła dowodów potwierdzających fakt prawidłowej organizacji zadań zlecanych swoim pracownikom. Strona w jakikolwiek sposób nie wykazała, aby zlecała kierowcom zadania do wykonania w sposób umożliwiający przestrzeganie norm czasu pracy. Podkreślić należy, iż odbycie przez kierowców szkoleń z zakresu czasu pracy jest potwierdzeniem jedynie spełnienia wstępnych wymogów, jednakże to do przedsiębiorcy należy również umożliwienie kierowcy przestrzeganie tych przepisów.

Podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego obowiązany jest dochować obowiązków oraz warunków wynikających z ustawy o transporcie drogowym. Odpowiedzialność przedsiębiorstwa za naruszenia przepisów transportowych wynika wprost z przepisów unijnych. Z kolei stosownie do art. 13 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym pracodawca i kierowcy są odpowiedzialni za czuwanie nad prawidłowym funkcjonowaniem i odpowiednim użytkowaniem urządzeń rejestrujących.

Powyższe oznacza zaś, iż przedsiębiorca powinien organizować pracę kierowcy w taki sposób, aby zadania przewozowe powierzone kierowcy nie kolidowały jednocześnie z możliwością ich wykonania w zgodzie z obowiązującymi normami czasu pracy kierowców. Powyższe powinno więc uwzględniać długość tras koniecznych do pokonania przez kierowcę, jak również godziny załadunków/rozładunków etc.

W ocenie organu odwoławczego zarzuty podniesione w odwołaniu są chybione, gdyż organ pierwszej instancji wypełnił obowiązki wynikające z art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. i zgromadził w aktach sprawy dowody, które są konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Ponadto fakt awarii urządzenia rejestrującego czy też jego nieprawidłowej pracy nie zwalnia kierowców z obowiązku rejestracji swoich aktywności na wykresówce. W przypadku awarii tachografu kierowcy nanoszą niezbędne informacje na odwrocie tarczy. W rozpatrywanej sprawie braki aktywności na wykresówkach występują przez okres trzech miesięcy.

Z tego powodu w ocenie organu odwoławczego powyższe zdarzenia nie mogły zostać zakwalifikowane jako incydentalne, ale wynikały z celowego działania kierowców, którzy nie nanosili na wykresówkach swoich aktywności oraz z braku właściwego nadzoru ze strony wspólników spółki, którzy nie wykryli ewentualnej usterki urządzenia, jak również faktu braku prawidłowej rejestracji aktywności kierowców na tarczach.

"A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. zaskarżyła opisaną wyżej decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się uchylenia obu decyzji w całości lub części i ponownego rozpoznanie sprawy oraz umorzenia postępowania administracyjnego.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenia art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że organy orzekające w sprawie nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący zgromadzonych w aktach sprawy dowodów i nie przeprowadziły dodatkowych ustaleń, przesłuchań świadków w celu ustalenia stanu faktycznego. W szczególności brak wyczerpującego rozpoznania stanu faktycznego w zakresie naruszenia opisanego w decyzji pod lp. 6.3.7., gdyż przy kwalifikacji brakujących danych nie została uwzględniona ewidencja czasu pracy kierowców, z której wynikało, że P. S. (kierujący pojazdem o nr rej. [...]) przebywał zgodnie z ewidencją (karta miesięczną pracy) rozpoczął urlop wypoczynkowy w okresie od 6.05. do 13.05 2014 r. Organ nie ustalił, kto w tym czasie prowadził pojazd [...], ani nie wnioskował o wskazanie, kto tego dnia prowadził pojazd. Organ nie przesłuchał też kierowcy w celu ustalenia podstawy lub braku podstawy do nałożenia kary.

Odnośnie pojazdu o nr rej. [...], którego kierowcą był R. O. organ wskazał, iż w okresach od godz. 15:00 dnia 7.07.2014 do godziny 13:40 dnia 09.2014 r. oraz od dnia 13.07.2014 r. do godz. 09.45 dnia 15.07.2014 r. brakuje przejechanych kilometrów wg. drogomierza i stwierdził brak po 1 wykresówce, a jednocześnie w pkt 4 decyzji wskazał, iż tachograf w pojeździe [...] nie posiadał sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji, a dodatkowo te same dni 7,9,13,15.07.2014 r. zostały wymienione w pkt 5 decyzji, jako braki aktywności na wykresówkach kierowcy. Organ zatem trzykrotnie nałożył karę za te same okresy. W ocenie skarżącej organ nie mógł stwierdzić jednoznacznie brakujących wg drogomierza kilometrów, a tym samym braków wykresówek czy też aktywności na tarczach, skoro stwierdził brak sprawdzenia okresowego urządzenia, badania kontrolnego lub kalibracji. Organ nie ustalił czy brakujące kilometry są wynikiem błędnie działającego urządzenia rejestrującego i nie powołał w tym celu biegłego, który mógłby stwierdzić na czym polega wadliwe działanie tachografu.

Ponadto brak jest zebrania wystarczających dowodów w zakresie naruszenia opisanego w decyzji pod lp. 6.1.4. zał. nr 3 do ustawy o transporcie drogowy. Zdaniem skarżącej organy nie ustaliły wyczerpująco stanu faktycznego związanego z prawidłowym działaniem urządzenia rejestrującego w pojeździe [...]. Skarżąca w oświadczeniu przedstawiła terminy przeprowadzonych badań okresowych tachografów, jak również przedstawiła kopie faktur z napraw tachografów. Jeśli termin sprawdzenia okresowego był jeszcze ważny, to organ nie powinien stwierdzić jego braku. Organy orzekające w sprawie nie wyjaśniły także dlaczego zakwalifikowały niesprawny tachograf, który nie rejestrował wszystkich wymaganych aktywności na wykresówce zgodnie z lp. 6.1.4 jako brak wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji, a nie z lp.6.1.2 –jako wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące, które nie rejestruje wszystkich wymaganych elementów. Z zapisów na wykresówkach wyraźnie widać, iż tachograf nie rejestrował wszystkich wymaganych aktywności mimo tego, że kierowca zmieniał co 24 godziny wykresówkę, prawidłowo wpisywał imię i nazwisko, datę, miejscowość rozpoczęcia i zakończenia.

W odniesieniu do kierowcy R. O. skarżąca zauważyła, że organ I instancji wypunktował na 40 wykresówkach braki aktywności, a organ II instancji 36 sztuk wykresówek przy jednoczesnym stwierdzeniu braku legalizacji urządzenia rejestrującego. Jest to przykład podwójnego karania i nie ma nic wspólnego z "załatwieniem sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli".

Organy winny uznać również wszelkie okazane dokumenty świadczące o aktywności kierowcy w tym ewidencję czasu pracy kierowcy. Art. 36 ust. 3 rozporządzenia nr 165/2014 lub przywołanym w decyzji art. 16 rozporządzenia nr 3821/85, mówi, że w czasie gdy urządzenie jest niezdatne do użytku lub działa wadliwie, kierowcy zaznaczają na wykresówce lub wykresówkach bądź na karcie zastępczej, która ma być dołączona do wykresówki, wszystkie informacje dotyczące różnych okresów aktywności, które nie zostały przez urządzenie prawidłowo zarejestrowane. Z dniem 2 marca 2016 r. zostało uchylone w całości rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i zastało zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego. Zgodnie z art. 36 ust. 3 rozporządzenia nr 165/2014 upoważniony funkcjonariusz służb kontrolnych może sprawdzić przestrzeganie przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006 poprzez analizę wykresówek, wyświetlonych, wydrukowanych lub pobranych danych zapisanych przez tachograf na karcie kierowcy, lub w przypadku ich braku, wszelkich innych dokumentów pomocniczych, usprawiedliwiających nieprzestrzeganie przepisów, jak określono między innymi w art. 29 ust. 2 i w art. 37 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Organy z jednej strony nieprawidłowo rejestrujący tachograf kwalifikują jak tachograf nieposiadający wymaganego sprawdzenia okresowego lub kalibracji wymaganego przepisami co 2 lata (w chwili kontroli termin nie był uchybiony) i jednocześnie wymagają rejestrowania aktywności na odwrocie wykresowej, jak w przypadku uszkodzenia tachografu. Można powiedzieć, że stwierdzone naruszenia są zakwalifikowane w taki sposób, aby nałożyć jak najwyższą karę i organy nie uwzględniają ani wyjaśnień spółki, ani przedstawionych dowodów i wniosków.

Wysoce niesprawiedliwym jest karanie skarżącej spółki za wadliwie działający tachograf w sposób bardziej dotkliwy niż za łamanie przepisów dotyczących czasu pracy kierowców. Gdyby dochodziło do zaniedbań wynikających z notorycznego łamania norm czasu jazdy, przerw i odpoczynków to miałoby to bezpośrednie przełożenie na bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Uszkodzony tachograf nie wpływał na bezpieczeństwo innych użytkowników drogi.

Skarżąca stwierdziła, że wyjaśnienia wymaga również sposób nadzoru nad kierowcami rejestrującymi swoje aktywności w tachografie analogowym. Zgodnie z rozporządzeniem nr 561/2006 kierowca przechowuje i okazuje na wezwanie funkcjonariusza 28 dni swoich aktywności oraz dzień bieżący (29 dni) czyli przedsiębiorca najszybciej po miesiącu może wymagać od kierowcy zdania do przedsiębiorstwa swoich wykresówek w celu ich przeanalizowania. Kierowcy mają obowiązek zgłaszania wszelkich zaobserwowanych nieprawidłowości.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne (pkt 1). Na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub jego wydania z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku natomiast uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie była decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 15 lutego 2016 r. utrzymująca w mocy decyzję[...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 stycznia 2015 r. w sprawie nałożenia na skarżącą kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Materialnoprawną podstawę decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", oraz załącznik nr 3 do tej ustawy poz.: lp. 1.4, lp. 5.2, lp. 5.3, lp.6.3.7, lp. 6.3.8, lp. 6.1.4, a także przepisy Rozporządzenia (WE) nr 561/20 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. U. UE.L. 2006.102.1 ze zm.) - zwane dalej: "Rozporządzeniem (WE) nr 561/20" oraz przepisy Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z dnia 31 grudnia 1985 r. ze zm.) – zwane dalej: "Rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3821/85", przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym uchylające rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/20 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE. L. 2014.60.1 ze zm.).

Zgodnie z art. 92a ust.1 ustawy podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10.000 złotych za każde naruszenie. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy (art. 92a ust. 6 ustawy).

Z przeprowadzonego w sprawie postępowania wyjaśniającego wynika, że w okresie od 24 października 2014 r. do 6 listopada 2014 r. w przedsiębiorstwie "A" Sp. z o.o. z siedzibą w B. została przeprowadzona kontrola problemowa obejmująca okres od dnia 1 listopada 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2014 r., w zakresie przestrzegania przez to przedsiębiorstwo obowiązków i warunków przewozu drogowego wynikających z przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz aktów prawnych wymienionych w art. 4 pkt 22 tej ustawy. Skutkiem przeprowadzonej kontroli było stwierdzenie naruszeń przepisów o transporcie drogowym dotyczących: 1/ skrócenia dziennego czasu odpoczynku; 2/ przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy; 3/ okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek, które nie zawierają wszystkich danych o okresach aktywności kierowców; 4/ nieokazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek, danych z kart kierowców, z tachografów cyfrowych lub dokumentów potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu; 5/ wykonywania przewozu drogowego pojazdami wyposażonym w urządzenia rejestrujące lub cyfrowe urządzenia rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji; 6/ niezgłoszenia na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa w art. 7a i art. 8 w wymaganym terminie.

Stwierdzone przez organy w postępowaniu poszczególne przypadki naruszenia obowiązków lub warunków prowadzenia przez skarżącą Spółkę przewozu drogowego zostały - we wskazanym powyżej zakresie - szczegółowo wskazane i opisane w uzasadnieniach obu decyzji, zarówno co do okoliczności ich powstania, argumentacji organów uznających za wiarygodne przyjęcie tych ustaleń oraz szczegółowej kwalifikacji prawnej tych naruszeń. W uzasadnieniach zaskarżonych decyzji organy także w sposób pełny i wystarczający odniosły się do okoliczności sprawy, szczególnie do tych podnoszonych w trakcie postępowania przez stronę skarżącą, w aspekcie ich oceny przez pryzmat wystąpienia w sprawie przesłanek egzoneracyjnych określonych w art. 92b i art. 92c ustawy, i nie znajdując okoliczności uzasadniających odstąpienie od nałożenia na skarżącą kary pieniężnej wskazały wysokość kary w zależności od stwierdzonego naruszenia, zgodnie z taryfikatorem wysokości kary pieniężnej za dany rodzaj naruszenia, wynikającym z załącznika nr 3 do ustawy.

W ocenie Sądu organy obu instancji nie naruszyły zarzucanych w skardze przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy w świetle zarzutu dotyczącego nieprawidłowo ustalonego przez organy stanu faktycznego. W szczególności należy stwierdzić, że skarżąca brała czynny udział na każdym etapie postępowania mając pełną możliwość wypowiadania się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów, a także mając prawo do składania żądań i przedstawiania własnych twierdzeń i dowodów, przy czym inna, aniżeli skarżącej ocena przez organy stanu faktycznego nie może świadczyć o naruszeniu przez te organy zasad: praworządności, zaufania do organów czy prawdy materialnej, określonych w art. 6-8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) - zwanej dalej "k.p.a.". Należy wyjaśnić, że z zasady prawdy materialnej wynika dla organów obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, o czym stanowi art. 7 k.p.a. Uzupełnieniem tej zasady jest skierowany do organów administracji obowiązek zebrania całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a. – tzw. zasada zupełności). Zadaniem tych organów jest, więc takie ustalenie stanu faktycznego sprawy, aby odpowiadał on rzeczywistości. Warunkiem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego jest zarówno zebranie wszystkich istotnych dla sprawy dowodów, ale także ich prawidłowa ocena. Oceny tej organ dokonuje natomiast na podstawie własnej wiedzy oraz doświadczenia życiowego, a o jej prawidłowości decyduje to, czy wyciągnięte przez organ wnioski mają logiczne uzasadnienie (art. 80 k.p.a.). Przy czym rozpatrzeniu podlegają nie tylko poszczególne dowody odrębnie, lecz wszystkie dowody we wzajemnej łączności. W efekcie, wyniki ustaleń powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, która wg przepisu art. 107 § 3 k.p.a. powinna zawierać w szczególności - wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, natomiast uzasadnienie prawne decyzji powinno zawierać wyjaśnienie jej podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa. To właśnie jest istotny element realizacji zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 8 k.p.a.) i zasady przekonywania stron postępowania administracyjnego (art. 11 k.p.a.).

Zdaniem Sądu organy nie uchybiły powyższym zasadom postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, dokładając starań, by dokładnie ustalić – obszerny i dość złożony - stan faktyczny w niniejszej sprawie, o czym świadczy treść uzasadnień zaskarżonych decyzji. Należy przyjąć, że dla potrzeb wydania zaskarżonych rozstrzygnięć zebrany materiał dowodowy jest kompletny i – w świetle powyższych wyjaśnień – dawał organom podstawę do podjęcia ustaleń co do stwierdzenia przez skarżącą Spółkę z jednej strony wskazanych naruszeń obowiązków i warunków przewozu drogowego wynikających z przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz aktów prawnych wymienionych w art. 4 pkt 22 ustawy, a z drugiej przyjęcia stanowiska, że skarżąca nie spełnienia przesłanek określonych w art. 92b i art. 92c ustawy, dających organom możliwość odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej.

Przede wszystkim należy stwierdzić, że nie znajdują uzasadnienia podniesione w skardze zarzuty sprowadzające się do twierdzenia o "trzykrotnym nałożeniu kary za te same okresy". Należy wyjaśnić, że zgodnie z brzmieniem art. 92a ustawy podmiot wykonujący przewóz drogowy z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej (ust. 1), która wymierzana jest zgodnie z treścią załącznika nr 3 do ustawy, zawierającego wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia (ust. 6). Odpowiedzialność ta ma charakter obiektywny i znajduje zastosowanie do podmiotu wykonującego transport drogowy w każdym przypadku wystąpienia zakazanego ustawą skutku (tj. stwierdzenia określonego w przepisach naruszenia obowiązku lub warunku przewozu drogowego). Istnieje zatem możliwość, że organ badając wykresówkę danego kierowcy z tachografu określonego pojazdu stwierdzi nieprawidłowości, które wypełniają jednocześnie znamiona różnych czynów sankcjonowanych określoną wysokością kary pieniężnej zgodnie z wykazem naruszeń wskazanym w załączniku nr 3 do ustawy, np. w przypadku okazania podczas kontroli wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy (lp. 6.3.8), a jednocześnie stwierdzenia na tej samej wykresówce śladów nieprawidłowego rejestrowania tej aktywności – uszkodzenia tachografu, co może kwalifikować się jako wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące, które nie rejestruje wszystkich wymaganych elementów albo wykonywanie przewozu pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji (lp. 6.1.2 albo 6.1.4). Z kolei jeżeli w odniesieniu do tego samego pojazdu i czasu brak jest wykresówki pochodzącej od danego kierowcy natomiast ze stanu licznika pojazdu wynika, że przebył on określony dystans drogi pomiędzy momentami zarejestrowanej aktywności w tym pojeździe danego kierowcy, to brak okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu stanowi także naruszenie określone w lp.6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy. Z tego powodu zarzut zaklasyfikowania określonych stanów faktycznych do różnych kwalifikacji naruszeń nie wyklucza – wbrew stanowisku skarżącego - jednoczesnego nałożenia kary pieniężnej za każde z tych naruszeń.

W tym miejscu należy zauważyć, że organ odwoławczy przeanalizował ponownie cały materiał dowodowy związany z czasem pracy kierowców czego dowodem jest fakt, iż w przypadku analizy wykresówki z dni 02/03.06.2014 r. kierowcy P. S. organ odwoławczy podzielił zarzut odwołania i uznał, że przypadek ten nie stanowi naruszenia lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy.

Organ II instancji nie dał natomiast wiary twierdzeniom skarżącej, że brak okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek, danych z karty kierowcy, z tachografu lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdów związane było z naprawą pojazdów ("brakujące kilometry wynikają z wykonanych przez mechaników prób drogowych na pojazdach o nr rej. [...] w okresie od 25.07.2014 r. do 18.08.2014 r. i o nr rej. [...] w okresie od 23.07.2014 r. do 18.08.2014 r." – oświadczenie skarżącego w piśmie z dnia 5 listopada 2014 r.). Organ II instancji stwierdził, że "strona (...) wskazała, iż nieokazanie wykresówki z pojazdu o nr rej. [...] z dni 20/21.08.2014 r. oraz 3 wykresówek z okresu 05-13.05.2014 r. z pojazdu o nr rej. [...] może być związane z wykonaną naprawą pojazdu" i w związku z tym organ odwoławczy ocenił tę sytuację stwierdzając, że "okazane dokumenty nie potwierdzają w żaden sposób aby to technicy warsztatu poruszali się ww. pojazdami po drogach publicznych na odcinku 75 oraz 1290 km". W związku z tym Sąd pragnie zauważyć, że powyższe twierdzenie, jakkolwiek można przyjąć za wiarygodne w odniesieniu do pojazdu o nr rej. [...], to jednak ani oświadczenie skarżącego ani inny dokument w aktach sprawy nie wskazuje na to, by pojazd o nr rej. [...] w okresie od 5-13.05.2014 r. był w naprawie. Co więcej, skarżąca zwracała uwagę, że w tym czasie kierowca P. S. przebywał zgodnie z ewidencją na urlopie. Jednakże nawet podzielając w tym zakresie podnoszony przez skarżąca Spółkę zarzut niewyjaśnienia stanu faktycznego, to jednak fakt skutecznego zakwestionowania prawidłowości nałożenia na skarżącą kary pieniężnej za naruszenie lp. 6.3.7 (w zakresie ww. 3 wykresówek z pojazdu o nr rej. [...] z okresu 05-13.05.2014 r. – w sumie 1500 zł), nie miałoby wpływu na wynik sprawy, tj. na wysokość orzeczonej kary pieniężnej ograniczonej w niniejszej sprawie na mocy art. 92a ust. 3 ustawy do limitu 15.000 zł (bowiem łączna suma wysokości kary za wszystkie stwierdzone naruszenia wynosiła 20.850, a zatem pomniejszając ją o kwotę 3 "kwestionowanych" wykresówek, tj. kwotę 1.500 zł daje 19.350 zł).

Skarżący kwestionował także prawidłowość nałożenia na niego kary pieniężnej w oparciu o lp. 6.1.4 załącznika nr 3 do ustawy, zarzucając organom brak wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego związanego z prawidłowym działaniem urządzenia rejestrującego w pojeździe [...], twierdząc, że w toku postępowania skarżąca przedstawiła terminy przeprowadzonych badań okresowych tachografów, jak również kopie faktur z ich napraw. Analiza akt sprawy (w szczególności kopii przedstawionych organowi faktur) nie wskazuje, by tachograf w pojeździe marki MAN o nr rej. [...] podlegał jakimkolwiek naprawom czy czynnościom sprawdzającym (znajdujące się w aktach faktury dotyczące sprawdzenia tachografu dotyczą innych marek pojazdów i innych nr rejestracyjnych).

W odniesieniu do zarzutu skarżącego, iż organy nie wyjaśniły z jakich powodów niesprawny tachograf, który nie rejestrował wszystkich wymaganych aktywności na wykresówce zaklasyfikowały jako naruszenie lp. 6.1.4, tj. jako brak wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji, zamiast jako naruszenie lp. 6.1.2, tj. wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące, które nie rejestruje wszystkich elementów – należy uznać, iż istotnie organy nie uzasadniły należycie takiej kwalifikacji stwierdzonego naruszenia, to jednak należy stwierdzić, że – zważywszy na większą dolegliwość finansową naruszenia klasyfikowanego jako lp. 6.1.2 (2000 zł) – uchybienie to nie ma wpływu na wynik sprawy.

W odniesieniu do podniesionej w skardze okoliczności uchylenia z dniem 2 marca 2016 r. Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i wejścia w życie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 należy wskazać, że – abstrahując od faktu, że przeprowadzona w Spółce kontrola dotyczyła okresu, w którym obowiązywało Rozporządzenie (EWG) nr 3821/85 – to Rozporządzenie (UE) nr 165/2014 nie wprowadza w zastosowanym w sprawie zakresie zasadniczych zmian - w szczególności kontrola przestrzegania przepisów Rozporządzenia (WE) nr 561/2006, tak na gruncie Rozporządzenia (EWG) nr 3821/85, jak i Rozporządzenia (UE) nr 165/2014, może odbywać się poprzez m.in. analizę "wszelkich innych dokumentów pomocniczych", jednakże jest to możliwe pod warunkiem braku wykresówek lub wyświetlonych lub wydrukowanych danych zapisanych przez urządzenie rejestrujące lub przez kartę kierowcy (por. art. 15 ust. 7 lit. c/ Rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz art. 36 ust. 3 Rozporządzenia (UE) nr 165/2014). Z tego też względu nie jest właściwe twierdzenie skarżącej, że podczas kontroli wykresówek w przedsiębiorstwie, które nie zawierały wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy organ winien wziąć pod uwagę wszystkie okazane dokumenty świadczące o aktywności kierowcy, w tym ewidencję czasu pracy kierowcy w oparciu o art. 36 ust. 3 Rozporządzenia (UE) nr 165/2014. Zgodnie z obowiązującym w kontrolowanym okresie Rozporządzeniem (EWG) nr 3821/85 jeżeli urządzenie rejestrujące nie działa lub działa wadliwie, kierowcy zaznaczają na wykresówce, wykresówkach lub na tymczasowej wykresówce dołączonej do wykresówki albo do karty kierowcy, na której powinni przedstawić dane umożliwiające ich identyfikację (numer karty kierowcy lub nazwisko lub numer prawa jazdy) wraz ze złożeniem podpisu - wszystkie informacje dotyczące okresu, w którym nie były poprawnie rejestrowane lub drukowane przez urządzenie rejestrujące (art. 16 ust. 2), a zatem należy zgodzić się z organami, że tego obowiązku nie zastępuje sporządzenie post factum karty czasu pracy kierowcy.

W niniejszej sprawie organy w ocenie Sądu w sposób prawidłowy rozważyły możliwość także odstąpienia od wymierzenia przedmiotowej kary w oparciu o art. 92b i art. 92c ustawy. Zgodnie z art. 92b ust. 1 ustawy nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił: 1/ właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów: a) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85; b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym; c) Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 94, poz. 1086 i 1087); 2) prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania przepisów rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 lit. a, lub do działań zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego.

Zgodnie natomiast z art. 92c ust. 1 ustawy nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli: 1/ okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub 2/ za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ.

Mając powyższe na uwadze należy podkreślić, że ciężar udowodnienia okoliczności egzoneracyjnych wymienionych w art. 92b i art. 92c ustawy spoczywa każdorazowo na podmiocie wykonującym przewóz drogowy, bowiem to on musi wykazać, a nie tylko wskazać, że dołożył należytej staranności organizując przewóz i nie miał wpływu na naruszenie prawa przez kierowcę, przy czym brak takiego wpływu musi istnieć realnie. Należy pamiętać, że nie wystarczy wykazanie braku winy przedsiębiorstwa, lecz wymagane jest pozytywnie udowodnione podjęcia wszystkich niezbędnych środków w celu zapobieżenia powstaniu naruszenia prawa, przy czym okoliczności objęte hipotezą przepisów art. 92b i art. 92c ustawy powinien udowodnić przedsiębiorca, gdyż to on wywodzi skutki prawne wynikające z tych przepisów, które zwalniają go od odpowiedzialności za wykroczenie kierowcy pojazdu. To na przedsiębiorcę nałożony został obowiązek wyboru właściwych rozwiązań organizacyjnych dotyczących dyscyplinowania osób wykonujących na jego rzecz usługi kierowania pojazdem; przedsiębiorcę obciążają kwestie właściwego doboru osób współpracujących, właściwego systemu motywacyjnego czy szkoleniowego. Wykonywanie przewozu przez kierowcę najczęściej odbywa się z wyłączeniem możliwości sprawowania bezpośredniej kontroli przez przedsiębiorcę, co nie może oznaczać zwolnienia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za naruszenia, których dopuszcza się kierowca. Pamiętać należy, że samowolne działanie kierowcy, którym przedsiębiorca posługuje się przy wykonywaniu działalności w żadnym razie nie może zostać zakwalifikowane jako zdarzenie spowodowane wystąpieniem nadzwyczajnych, nieprzewidywalnych i niezależnych od przedsiębiorcy okoliczności, o których mowa w art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy, a w istocie rzeczy jest ono wyłącznie skutkiem niewłaściwej organizacji pracy samego przedsiębiorstwa oraz wynikiem braku właściwych rozwiązań mających na celu zdyscyplinowanie pracownika (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 171/16; por. także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 35/16 - publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie organów – z czym Sąd się zgadza – okoliczności sprawy i zgromadzone dowody nie wskazują, że skarżąca Spółka jako podmiot wykonujący przewozy nie miała wpływu na powstanie naruszeń, a naruszenia nastąpiły wskutek zdarzeń i okoliczności, których nie mogła przewidzieć. Organy słusznie zwróciły uwagę, że każde przedsiębiorstwo transportowe należycie wypełniające obowiązki związane z transportem drogowym zobowiązane jest do regularnego (tj. co najmniej raz na 28 dni) pobierania od kierowców wykresówek oraz wczytywania danych cyfrowych. W przypadku zatem systematycznej kontroli dotyczącej czasu pracy kierowcy przedsiębiorca należycie sprawujący nadzór nad swoja flotą i kadrą zatrudnionych kierowców może szybko wychwycić zarówno nieprawidłowe działanie urządzenia rejestrującego w pojeździe, jak też nieprawidłowości w działaniu kierowców, którzy w takim wypadku nie nanoszą swoich aktywności na rewersie wykresówek. Całokształt materiału dowodowego zgromadzony i oceniony przez organy administracji obu instancji nie świadczy o tym, że skarżąca z należytą starannością sprawowała nadzór nad organizacją pracy kierowców i przestrzeganiem przez nich obowiązujących przepisów dotyczących wykonywania transportu drogowego. Organ odwoławczy ocenił, że fakt awarii urządzenia rejestrującego czy też jego nieprawidłowej pracy nie zwalnia kierowców z obowiązku rejestracji swoich aktywności na wykresówce. W przypadku awarii tachografu kierowcy bowiem powinni nanieść niezbędne informacje na odwrocie tarczy, czego skarżącej Spółce nie czynili w okresie trzech miesięcy, co ujawniła kontrola. Organy przyjęły, że braki aktywności na wykresówkach występujące w tak długim okresie nie mogą zostać zakwalifikowane jako incydentalne i wynikające z przypadkowych i nieprzewidywalnych zdarzeń, lecz notorycznego i celowego działania kierowców, którzy nie byli w sposób należyty nadzorowani przez przedsiębiorcę. Nie sposób bowiem uznać, że przedsiębiorca dbający w należyty sposób o przestrzeganie obowiązujących przepisów dotyczących transportu drogowego i wykonujący przewozy drogowe z należytą starannością nie był w stanie w tak długim okresie wykryć ewentualnej usterki urządzenia rejestrującego czy też braku prawidłowej rejestracji aktywności kierowców na tarczach.

W toku postępowania skarżąca nie przedstawiła także żadnych dowodów potwierdzających fakt prawidłowej organizacji zadań zlecanych swoim kierowcom, a tym samym nie wykazała, aby zlecała kierowcom zadania do wykonania w sposób umożliwiający przestrzeganie norm czasu pracy. Odbycie przez kierowców szkoleń z zakresu czasu pracy jest potwierdzeniem jedynie spełnienia wstępnych wymogów, jednakże to do przedsiębiorcy należy również umożliwienie kierowcy przestrzegania tych przepisów. Sam też fakt przeszkolenia kierowcy z zakresu czasu pracy kierowców czy też podpisanie regulaminu obowiązującego w przedsiębiorstwie nie świadczy o tym, że przedsiębiorca dopełnia należytej dbałości w doprowadzeniu do tego, by wykonywanie przewozów drogowych w przedsiębiorstwie było prawidłowo zorganizowane (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. akt II GSK 399/15, publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze, podniesione w skardze zarzuty nie mogły mieć znaczenia dla podważenia zgodności z prawem kontrolowanych w niniejszym postępowaniu decyzji i w tej sytuacji Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.