Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 364/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par 2 ust 1 , art 4 ust 1 par 18 ust 1pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 361
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 października 2019 r. sprawy ze skargi B.B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej na 2013 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2018r. Kierownika Biura Powiatu [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na 2013 rok,

Z uzasadnienia decyzji wynika, że dnia [...] maja 2013r. do Biura Powiatu [...] ARiMR w S. wpłynął wniosek B. o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2013r. Wniosek zawierał deklarację działek rolnych do przyznania płatności z tytułu realizacji:

1. Pakietu 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone w wariancie 3.1.2 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach na obszarach Natura 2000 o łącznej powierzchni [...] ha,

2. Pakietu 5 Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000 w wariantach:

a. 5.1 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków o łącznej powierzchni [...] ha,

b. 5.6 Półnaturalne łąki wilgotne na łącznym obszarze [...] ha.

W odpowiedzi na wezwanie organu do złożenia wyjaśnień –Wnioskodawca złożył korektę wniosku, w treści której modyfikacji uległy dane o części działek ewidencyjnych wchodzących w skład gospodarstwa Wnioskodawcy.

W okresie pomiędzy [...] listopada a [...] grudnia 2013r. w gospodarstwie Strony przeprowadzono 3 kontrole na miejscu, w zakresie: kwalifikowalności powierzchni, programu rolnośrodowiskowego oraz wzajemnej zgodności, których wyniki przedstawiono w poniższej tabeli.

W raporcie z kontroli (nr dok. [...]) odnośnie działek rolnych F i E odnotowano, iż z ich powierzchni nie został zebrany drugi pokos, a ponadto na działce K nie zebrano ściętej biomasy z powierzchni 0,64ha.

W odpowiedzi na zastrzeżenia Wnioskodawcy do ustaleń kontroli uznało czynności kontrolne w gospodarstwie Producenta za obowiązujące i należycie przeprowadzone, ze względu na ich wykonanie certyfikowanym sprzętem i z należytą dokładnością. Zastrzeżenia zostały rozpatrzone dla każdej z działek z osobna i pozostały niezmienione za wyjątkiem korekty powierzchni działki rolnej K, na której stwierdzono niezgodność N.04.1 - w miejsce obszaru 0,09 ha wprowadzono wartość 0,73 ha.

[...] kwietnia 2014r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję o przyznaniu Panu B. płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości, która została przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji uchylona a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia.

W ponownym postępowaniu wpłyną l wniosek dowodowy Wnioskodawcy o przesłuchanie 3 świadków - P. G., P. S., M. K. które miało miejsce [...] listopada 2014r. W przesłuchaniu uczestniczył Wnioskodawca, który potwierdził informacje świadków i dodatkowo wskazał na okoliczność, iż przy wypełnieniu wniosku na 2013r. w zakresie powierzchni zadeklarowanej - w przypadku działek [...], [...] i [...] - wykorzystał pomiary ARiMR, gdy dla pozostałych działek przyjął powierzchnie faktycznie użytkowane. Ustosunkowując się do okoliczności związanych z pozostawieniem bel siana z drugiego pokosu działek E i F, Wnioskodawca ponownie podkreślił, iż traktował tę czynność jako fakultatywną w związku z czym uznał, iż zbiór siana po pierwszym koszeniu jest wystarczający dla spełnienia wymogów realizowanego w gospodarstwie programu rolnośrodowiskowego.

[...] marca 2015r. Kierownik Biura Powiatu [...] ARiMR wydał decyzję o przyznaniu wsparcia w pomniejszonej wysokości, która jednakże - w wyniku wniesionego odwołania i wątpliwości organu odwoławczego co do uzasadnienia decyzji w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości - została uchylona decyzją Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji zaś sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia.

[...] listopada 2015r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, wydał decyzję, w której przyznał płatność rolnośrodowiskową w łącznej kwocie [...]zł, uwzględniającej pomniejszenia za stwierdzone nieprawidłowości. Z uzasadnienia decyzji wynika, że wpływ na wysokość wsparcia miały różnice pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a kwalifikowaną, ustaloną w kontroli na miejscu i zweryfikowaną o zmiany położenia pól zagospodarowania na ortofotomapach części działek ewidencyjnych, niezgodność N.04.1 i uchybienia w przestrzeganiu wymogów programu rolnośrodowiskowego.

Rozstrzygnięcie powyższe - po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Stronę - zostało uchylone decyzją Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] września 2016r., zaś sprawa zwrócona organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

[...] kwietnia 2018r. Kierownik Biura Powiatu [...] Agencji wydał decyzję na mocy której przyznał B. płatność rolnośrodowiskową w kwocie [...]zł:

1.odmawiając przyznania płatności w wariancie 3.1.2 z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca w drugim roku realizacji programu zadeklarował dodatkowy wariant programu rolnośrodowiskowego, nieobjęty wsparciem w pierwszym roku, co stoi w sprzeczności z ogólną zasadą zakazującą dokonywania zmian zobowiązań tego rodzaju (jakkolwiek prawodawca określił szereg wyjątków od tej zasady, to żaden z nich nie odnosi się do sytuacji takiej, jak zaistniała w niniejszej sprawie). W odniesieniu do działki rolnej C zadeklarowanej do omawianego wariantu stwierdzono nieprawidłowość, opatrzoną kodem L162000, polegającą na pozostawieniu nieskoszonej powierzchni mniejszej, niż 5%,

2.przyznając płatność z tytułu realizacji wariantu 5.1 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków na gruntach o łącznej powierzchni [...] ha wobec zadeklarowanych [...] ha z uwagi na stwierdzoną rozbieżnością między areałem deklarowanym i zatwierdzonym, wynoszącą [...] ha, tj. 1,58% powierzchni zatwierdzonej, do płatności zakwalifikowany został obszar zatwierdzony, pomniejszony o dwukrotność stwierdzonej różnicy, tj. [...] ha. Zaś kwota wsparcia wyliczona dla wskazanego areału została dodatkowo pomniejszona z uwagi na:

a. stwierdzoną na działce rolnej F nieprawidłowość oznaczoną kodem N.12, polegającą na niezłożeniu w stogi lub nieusunięciu biomasy w odpowiednim terminie (pomniejszenie płatności należnej dla danej działki rolnej o 30%),

b. nieprawidłowość w zakresie wzajemnej zgodności, polegającą na niedokonaniu pokosu i nieusunięciu okrywy roślinnej w terminie do 31 lipca danego roku (pomniejszenie należnej płatności - po uprzednim odliczeniu potrącenia z punktu a. powyżej - o 3%).

3. przyznając płatność z tytułu realizacji wariantu 5.6 Półnaturalne łąki wilgotne na gruntach o łącznej powierzchni [...] ha, tj. zgodnej z zadeklarowaną we wniosku. Kwota wsparcia wyliczona dla wskazanego areału została pomniejszona z uwagi na:

a. stwierdzoną na działkach rolnych E i K nieprawidłowość oznaczoną kodem N53, polegającą na niezłożeniu w stogi lub nieusunięciu biomasy w odpowiednim terminie (pomniejszenie płatności należnej dla danej działki rolnej o 20%),

b. stwierdzoną na działce rolnej K nieprawidłowość oznaczoną kodem N055, polegającą na pozostawieniu większej niż 10%, lecz mniejszej niż 50% nieskoszonej powierzchni działki rolnej (pomniejszenie płatności należnej dla danej działki rolnej o 30%),

c. nieprawidłowość w zakresie wzajemnej zgodności, polegającą na niedokonaniu pokosu i nieusunięciu okrywy roślinnej w terminie do 31 lipca danego roku (pomniejszenie należnej płatności - po uprzednim odliczeniu potrącenia z punktu a. powyżej - o 3%).

W odwołaniu B. zarzucił, że został bezprawnie ukarany sankcjami z tytułu nieprzestrzegania zasad wzajemnej zgodności w sytuacji, w której normy te - a więc i sankcje za ich nieprzestrzeganie - nie dotyczyły programu rolnośrodowiskowego, ponadto wskazał, iż został już tego samego tytułu ukarany pomniejszeniem w zakresie płatności bezpośrednich na rok 2013 oraz, że nie uwzględniono dowodów z zeznań Strony i świadków oraz zapisów rejestru działalności rolnośrodowiskowej odnośnie działań agrotechnicznych na działce rolnej K, na której pokos miał być dokonany terminowo (18 czerwca) a po tym czasie jedynie część bel siana nie została zebrana i do grudnia 2013r. zalegała w wodzie, jaka się na tej działce okresowo zbiera.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymując zaskarżoną decyzje odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał, że kary administracyjne, polegające na zastosowaniu pomniejszeń w związku ze stwierdzonymi uchybieniami w zakresie wzajemnej zgodności mają zastosowanie przekrojowe i dotykają wszystkich form płatności, o które ubiega się dany wnioskodawca.

Organ odniósł się do błędnego odwołania się organu I instancji do treści Załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007- 2013 (dalej zwanego "rozporządzeniem PRŚ"; Dz. U. z 2013r., poz. 361 ze zm.), wskazując, że jakkolwiek regulacja § 40 ust. 3 rozporządzenia PRŚ w istocie odsyła do tego Załącznika, to do nieprawidłowości w zakresie przestrzegania norm wzajemnej zgodności, stwierdzonych w toku kontroli na miejscu, o której mowa we wcześniejszych akapitach niniejszego aktu - jako że nie dotyczą one kwestii stosowania nawozów i środków ochrony roślin - odnosi się regulacja § 41 ust. 1 pkt 1 w związku z § 3 pkt 1 rozporządzenia PRŚ, odsyłająca z kolei do przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, nakazująca przy tym jednakże zastosowanie tych pomniejszeń w decyzji w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Przepisy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, o których mowa w przywołanej regulacji, obejmują m.in. - obowiązujące dla postępowań w sprawie płatności na rok 2013 - rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2010r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego (Dz. Urz. z 2010r., poz. 434 ze zm.), w związku z art. 31 d. ust. 1 i 2 obowiązującej dla niniejszego postępowania ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jedn.: Dz. U. z 2012r., poz. 1164 ze zm.). Załącznik nr 1 do przywołanego rozporządzenia przewiduje nakładanie sankcji w przypadku stwierdzenia, że rolnik nie przeprowadził na łąkach lub pastwiskach wymaganego koszenia i usuwania okrywy roślinnej w zakresie i terminie, określonych w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (działanie "program rolnośrodowiskowy" było realizowane w ramach zakreślonych przez te właśnie przepisy).

Dalej organ wskazał, że wymóg, naruszenie którego zostało stwierdzone przez organ I instancji, i które stało się podstawą do nałożenia kary administracyjnej, obejmuje nie tylko terminowy pokos, ale również usunięcie biomasy w okresie nieprzekraczającym dwóch tygodni od pokosu. Stan faktyczny stwierdzony na gruncie - którego, co do istoty, Wnioskodawca nie zakwestionował - jednoznacznie wskazuje, że całość pokosu nie została uprzątnięta. Pojawiające się w toku trwających od 2013r. poczynań organów ARiMR obu instancji twierdzenia, jakoby całość masy zielonej miała być z działki K usunięta nie mogą być uznane za wiarygodne, albowiem są sprzeczne z ustalonymi - i utrwalonymi na znanych Stronie fotografiach, sporządzonych w toku kontroli na miejscu - faktami. Stwierdzona ponad wszelką wątpliwość obecność późną jesienią 2013r. gnijących bel siana na działce K jednoznacznie wskazuje, iż pokos nie został w całości usunięty z jej powierzchni w terminie przewidzianym przez odnośne przepisy prawa. W tej ocenie organ powołał się na wyroki z 18 sierpnia 2014r. sygn. akt I SA/Sz 1324/14, z 15 grudnia 2017r. sygn. akt I SA/Sz 920/17.

Dokonując rozstrzygnięcia sprawy Dyrektor ARiMR wskazał, że B. wystąpił o przyznanie płatności z tytułu realizacji wariantu 3.1.2 na działkach rolnych A, B i C o łącznej powierzchni [...] ha. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania “Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009r., poz. 262 ze zm.), pod rządami którego Wnioskodawca podjął realizację programu rolnośrodowiskowego, nie przewidywało możliwości rozszerzenia w kolejnych latach istniejącego zobowiązania o wariant 3.1.2. Ogólna zasada zakazująca wprowadzania zmian została ujęta w § 5 ust. 1, zawierającym katalog wyjątków od niej, wśród których brak jest jednakże takiego, który odnosiłby się do sytuacji Wnioskodawcy. Rozporządzenie to zostało uchylone przez § 58 rozporządzenia PRŚ. Przepisy rozporządzenia PRŚ również nie przewidywały możliwości rozszerzenia zakresu podjętego w 2012r. zobowiązania z tytułu realizacji Pakietu 5 o wskazany powyżej wariant, analogicznie konstytuując (w § 6 ust. 1) zakaz wprowadzania zmian do raz podjętego zobowiązania, z równoczesnym zdefiniowaniem wyjątków, wśród których brak jest takiego, który odnosiłby się do sytuacji Strony,

Zważywszy na powyższe Dyrektor ARiMR uznał, że wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji wariantu 3.1.2 jest bezpodstawny, albowiem wykracza poza zakres zobowiązania podjętego w 2012r., a co za tym idzie odmowa organu I instancji przyznania płatności w tym zakresie jest zasadna.

Dalej wskazał, że B. wystąpił o przyznanie płatności z tytułu realizacji powyższego wariantu na działkach rolnych F, I oraz JA o powierzchniach - odpowiednio - [...] ha, [...] ha oraz [...] ha, tj. o łącznym deklarowanym areale równym [...] ha. W toku pomiarów powierzchni kwalifikującej się do wsparcia, dokonanych podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych na gruntach Strony w okresie pomiędzy [...] listopada a [...] grudnia 2013r., ustalono faktyczną wielkość areału użytkowanego rolniczo jako trwały użytek zielony na wskazanych powyżej działkach rolnych na [...] ha, przy czym rozbieżności w stosunku do areału deklarowanego stwierdzono w odniesieniu do działek rolnych F (stwierdzono [...] ha; różnica: 1,72 ha) oraz I (stwierdzono [...] ha; różnica: 2,78 ha).

Skoro stwierdzona różnica stanowi 1,58% powierzchni stwierdzonej ([...]) to zgodnie z art. 16 ust. 3 akapit drugi obowiązującego dla niniejszej sprawy rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE nr L 25 z 28 stycznia 2011r. ze zmianami); "jeżeli obszar zadeklarowany we wniosku o płatność jest większy niż zatwierdzony obszar przypisany do tej grupy upraw, pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonego obszaru przypisanego do tej grupy upraw " i art. 16 ust. 5 tego aktu prawa wspólnotowego, który stanowi, iż "w przypadku, o którym mowa w ust. 3 akapit drugi, pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonego obszaru pomniejszonego o podwojoną różnicę, którą stwierdzono, jeżeli różnica ta przekracza albo 3 % albo dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % zatwierdzonego obszaru.".

Stwierdzone w toku kontroli na miejscu nieprawidłowości, dotykające gruntów zadeklarowanych do wsparcia z tytułu realizacji wskazanego powyżej wariantu dotyczą:

a. stwierdzonej na działce rolnej F nieprawidłowości oznaczonej kodem N12, polegającej na niezłożeniu w stogi lub nieusunięciu biomasy w odpowiednim terminie,

b. nieprawidłowości (N.04.1) w zakresie wzajemnej zgodności, polegającej na niedokonaniu pokosu i nieusunięciu okrywy roślinnej w terminie.

Stąd zgodnie z § 38 ust. 1 i 2 rozporządzenia PRŚ, w ich brzmieniu sprzed nowelizacji zawartej w treści rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2014r. poz. 324) z uwagi na stwierdzoną nieprawidłowość N12, pomniejszenie, przewidziane w Załączniku nr 7 do rozporządzenia PRŚ, zastosowano w odniesieniu do działki rolnej F.

Jednocześnie z uwagi na stwierdzone w kontroli na miejscu, nieprawidłowości N.04.1, polegającej na niedokonaniu pokosu i nieusunięciu okrywy roślinnej w terminie, inspektorzy terenowi ARiMR przypisali 3 punkty w zakresie dotkliwości i 3 punkty w zakresie trwałości stwierdzonego naruszenia (Załącznik nr 1 do przywołanego już powyżej rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2010r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego przewiduje nakładanie sankcji w przypadku stwierdzenia, że rolnik nie przeprowadził na łąkach lub pastwiskach wymaganego koszenia i usuwania okrywy roślinnej w zakresie i terminie, określonych w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich).

Ostateczna kwota należnej płatności z tytułu realizacji wariantu 5.1 z uwzględnieniem wszystkich pomniejszeń wyniosła [...] PLN ([...]) tj. kwota zgodna z przyznaną w treści decyzji organu I instancji.

Odnośnie wariantu 5.6 na działkach rolnych D, E, G, H, J oraz K organ wskazał, że w toku pomiarów powierzchni kwalifikującej się do wsparcia, dokonanych podczas czynności kontrolnych ustalono faktyczną wielkość areału użytkowanego rolniczo jako trwały użytek zielony na wskazanych powyżej działkach rolnych na - łącznie - [...] ha.

Powołując art. 16 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 65/2011 organ wskazał, że podstawę dla płatności będzie stanowić obszar deklarowany, tj. [...] ha i stawka płatności dla wariantu 5.6, określona w Załączniku nr 5 do rozporządzenia PRS a z uwagi na stwierdzone w toku kontroli na miejscu nieprawidłowości, dotykające gruntów zadeklarowanych do wsparcia z tytułu realizacji wskazanego powyżej wariantu dotyczą:

a. stwierdzonej na działkach rolnych E i K nieprawidłowości oznaczonej kodem N53, polegającej na niezłożeniu w stogi lub nieusunięciu biomasy w odpowiednim terminie,

b. stwierdzonej na działce rolnej K nieprawidłowości oznaczonej kodem N055, polegającej na pozostawieniu większej niż 10%, lecz mniejszej niż 50% nieskoszonej powierzchni działki,

c. nieprawidłowość w zakresie wzajemnej zgodności, polegającą na niedokonaniu pokosu i nieusunięciu okrywy roślinnej w terminie.

Wobec powyższego nieprawidłowość oznaczona kodem N53 o której mowa § 38 ust. 1 i 2 rozporządzenia PRŚ (Załączniku nr 7) powoduje, że należna płatność z tytułu realizacji wariantu 5.6 z uwzględnieniem powyższych pomniejszeń wynosi [...] zł ([...]). Zaś nieprawidłowość oznaczona kodem N055 powoduje, że należna płatność z tytułu realizacji wariantu 5.6 z uwzględnieniem powyższego pomniejszenia wynosi [...] zł ([...]). Rozmiar pomniejszenia zaś z tytułu zaistnienia nieprawidłowości N.04.1 wynosi [...] zł ([...])

Dyrektor ARiMR wskazał, że ostateczna kwota należnej płatności z tytułu realizacji wariantu 5.6 z uwzględnieniem wszystkich pomniejszeń: [...] zł ([...]) czyli jest to kwota zgodna z przyznaną w treści decyzji organu I instancji.

Stąd Dyrektor ARiMR uznał zarzuty odwołania choć w części za uzasadnione tj. co do błędnego w części przywołania przepisów mających zastosowania w niniejszej sprawie to w ostateczności do nie mających wpływu na kwotę przyznanych płatności. Zdaniem organu analiza całokształtu materiału dowodowego sprawy wskazuje, że rozstrzygnięcie zapadłe w I instancji jest zgodne z ustalonymi i potwierdzanymi także przez samego Wnioskodawcę faktami.

W skardze na decyzję Dyrektora ARiMR B. zarzucił naruszenie interesu prawnego skarżącego poprzez naruszenie prawa materialnego a w szczególności załącznika nr 3 rozporządzenia PRŚ w wyniku zastosowania niewłaściwej wykładni i interpretacji w odniesieniu do minimalnych wymogów związanych z koszeniem i usuwaniem ściętej biomasy jako wystarczającej przesłanki do przyznania pełnych płatności rolnośrodowiskowej oraz naruszenie przepisów K.p.a. a w szczególności art. 7,8,9,11,80 i 107 § 3 w wyniku sporządzenia wadliwego uzasadnienia decyzji w sposób, który uniemożliwia skuteczne poddanie kontroli instancyjnej. Wskazując na bezpodstawne zmniejszenie płatności rolnośrodowiskowej o kwotę [...]zł wniósł o uchylenie decyzji obu organów i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie odnosząc się do zarzutów skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

W skardze skarżący kwestionuje pomniejszenie płatności z uwagi na przyjęcie obowiązku koszenia i usuwania ściętej biomasy w odniesieniu do drugiego pokosu jako minimalnych wymogów związanych z koszeniem i usuwaniem ściętej biomasy, kwestionując jednocześnie pomniejszenie płatności rolnośrodowiskowej o kwotę [...]zł czyniąc ją przedmiotem zaskarżenia.

Poza sporem pozostaje odmowa przyznania płatności w wariancie 3.1.2 z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca w drugim roku realizacji programu rolnośrodowiskowego rozpoczętego w 2012 r. zadeklarował dodatkowy wariant programu rolnośrodowiskowego, nieobjęty wsparciem w pierwszym roku.

Mając na uwadze zarzuty skargi odnoszące się zarówno do naruszenia prawa materialnego jak i procesowego wskazać należy, że podstawą prawną określającą warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, mającą zastosowanie w niniejszej sprawie jest rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013r. poz. 361, ze zm.), dalej zwanym "rozporządzeniem PRŚ " – mającym zastosowanie w niniejszej sprawie w brzmieniu sprzed nowelizacji zawartej w treści rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2014r. poz. 324). Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenie PRŚ płatność ta jest przyznawana rolnikowi w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia parlamentu europejskiego i rady (UE) nr 1307/2013 z 17 grudnia 2013r. jeżeli m.in. realizuje 5- letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005r., obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej.

Wysokość płatności rolnośrodowiskowej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności na: 1) hektar gruntu i powierzchni działek rolnych lub 2) sztukę zwierzęcia i liczby krów, klaczy, loch i owiec matek, lub 3) metr bieżący miedzy śródpolnej i długość tej miedzy, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności (§ 18 ust. 1 rozporządzenia PRŚ).

Skarżący zadeklarował we wniosku z dnia [...] maja 2013 r. m.in. realizację pakietu 5 Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000 w wariantach:

a. 5.1 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków o łącznej powierzchni [...] ha,

b. 5.6 Półnaturalne łąki wilgotne na łącznym obszarze [...] ha.

i zobowiązał się jednocześnie do niezwłocznego informowania na piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o każdej zmianie, która nastąpi w okresie od dnia złożenia niniejszego wniosku do dnia przyznania płatności lub pomocy finansowej objętej wnioskiem o przyznanie płatności, w szczególności gdy zmiana dotyczy: wykorzystywania gruntów rolnych, wielkości powierzchni upraw.

Zgodnie z częścią III ust. 2 pkt 2 i 4 załącznika nr 3 rozporządzenia PRŚ, wymogi dodatkowe w ramach pakietu 5.1 dotyczą

2) zakaz nawożenia, przy czym na obszarach innych niż obszary nawożone przez namuły rzeczne dopuszcza się nawożenie azotem i nieprzekraczanie maksymalnej dawki azotu wynoszącej 60 kg/ha w danym roku;

4) w przypadku użytkowania:

a) kośnego trwałych użytków zielonych:

- koszenie w terminie od dnia 1 sierpnia do dnia 30 września; wysokość koszenia 5-15 cm,

- pozostawienie 5-10% powierzchni działki rolnej nieskoszonej, a w przypadku występowania wodniczki Acrocephalus paludicola - 30-50%, przy czym w dwóch kolejnych latach należy pozostawić inne części tej działki nieskoszone,

- usunięcie lub złożenie w stogi ściętej biomasy w terminie 2 tygodni po pokosie, a w uzasadnionych przypadkach w dłuższym terminie, niezwłocznie po ustaniu przyczyn ze względu, na które termin ten nie był przestrzegany,

- zakaz koszenia okrężnego od zewnątrz do środka koszonej powierzchni trwałych użytków zielonych,

Zgodnie z częścią III ust. 7 załącznika nr 3 rozporządzenia PRŚ, wymogi dodatkowe w ramach pakietu 5.6 dotyczą

1) koszenia w terminie od dnia 15 czerwca do dnia 30 września w sposób nieniszczący runi roślinnej i pokrywy glebowej, nie więcej niż dwa pokosy w roku; wysokość koszenia 5-15 cm;

2) pozostawienia 5-10% powierzchni działki rolnej nieskoszonej, przy czym w dwóch kolejnych latach należy pozostawić inne części tej działki nieskoszone, a w przypadku zastosowania dwóch pokosów w ciągu roku należy pozostawić tę samą część działki rolnej nieskoszoną w danym roku;

3) usunięcia lub złożenie w stogi ściętej biomasy w terminie nie dłuższym niż 2 tygodnie po pokosie, a w uzasadnionych przypadkach w dłuższym terminie, niezwłocznie po ustaniu przyczyn ze względu, na które termin ten nie był przestrzegany; (...)

6) zakaz nawożenia, przy czym dopuszcza się nawożenie azotem i nieprzekraczanie maksymalnej dawki azotu wynoszącej 60 kg/ha w danym roku.

Skutki realizowanych przez skarżącego wariantów 5.1 i 5.6 istotnie obostrzonych dodatkowymi, warunkami i wymogami Programu rolnośrodowiskowego, organy ARiMR zobowiązane są uwzględniać przy kontroli gruntów, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie przy działkach rolnych, dla których z powierzchni stwierdzonych upraw nie wyłączono niekoszonych części działek, do pozostawienia których obligowały Stronę wymogi Programu (maksymalnie w granicach 5-10% powierzchni działek, co wymagało weryfikacji pod kątem utrzymywania gruntów zgodnie z normami). Weryfikacja spełnienia norm wymagała również sprawdzenia czy uzyskana z uprawy działek biomasa została usunięta w terminie określonym w załączniku nr 3 część III pkt 2 i 7 do rozporządzenia PRŚ, w związku z § 1 ust. 1 pkt 2b rozporządzenia w sprawie minimalnych norm.

Jednym z wymogów określonych przez ustawodawcę w odniesieniu do wariantów 5.1 i 5.6 jest dokonanie pokosu w terminie wynikającym z wymogów dla każdego w tych wariantów. Zebranie skoszonej we wskazanym terminie biomasy jest wymogiem, który dotyczy każdego pokosu. Ustawodawca nie zawęża wymogu o zbiorze pierwszego pokosu ale wskazuje na zbiór pokosu jako takiego, co może wyłącznie oznaczać, że dotyczy ten wymóg zbioru każdego pokosu. Zaznaczyć przy tym należy, że ustawodawca wprowadził ograniczenie co do dwóch pokosów w przypadku wariantu 5.6 (załącznik nr 3 część III, pkt 7 1) takiego ograniczenia nie ustanowił w przypadku wariantu 5.1 (załącznik nr 3 część III, pkt 4 a). Stąd uzasadniony jest wniosek, że skoro brak jest ograniczenia to rolnik może dokonać większej liczby pokosów.

Skoro zatem ustawodawca stawia wymóg pokosu i zebrania biomasy dla 1 pokosu, które jest wymogiem zachowania norm lub odpowiednio do dwóch pokosów, to nie można jak chciałby skarżący wyprowadzić stąd wniosku, że ustawodawca stawia wymóg zebrania biomasy jedynie w przypadku pierwszego pokosu. Takiego rozumienia przepisu nie sposób przyjąć mając na uwadze argumentację skarżącego, że z uwagi na zakaz nawożenia i polepszenia gleby pozostawienie biomasy stanowi sposób na mineralne zasilenie ziemi. Słusznie zwrócił uwagę organ, że brak jest takiej regulacji, ustawodawca nie przewidział możliwości pozostawienia biomasy jako sposobu na wzbogacenie gleby. Należy też zwrócić uwagę na skutki pozostawienie drugiego pokosu bez zebrania biomasy i to w sytuacji jaka miała miejsce w niniejszej sprawie, tj. że niezebrana biomasa to bele, co oznacza, że w tej formie pozostawione nie mogły one wzbogacić gleby w sposób argumentowany przez skarżącego. Tym bardziej zaakceptować nie można stanowiska skarżącego co do konieczności naturalnego nawożenia poprzez pozostawienie biomasy wobec zakazu nawożenia, w sytuacji gdy ustawodawca w powołanym załączniku nr 3 części III pkt 4 i 7 dopuszcza stosowanie we wskazanych sytuacjach nawożenie azotowe.

Przechodząc do ustalonego stanu faktycznego wskazać należy, że w kontrolowanej sprawie organ oparł się o wyniki kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniach [...].11.2013 r. i [...].12.2013 r. Na podstawie kontroli administracyjnej ustalono, że powierzchnia zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2013 została zawyżona o 0,73 ha. Na obszar ten złożyła się powierzchnia 0,09 ha jako nadmiernie pozostawiona nieskoszoną na działce K – [...] ha oraz 0,64 ha jako obszar zajęty pod składowanie beli siana co najmniej od pierwszego pokosu.

W ocenie sądu zasadnie został skorygowany przez kontrolujących raport kontroli o obszar 0,64 ha zajęty na składowanie beli siana, skoro sam skarżący w swoim piśmie z dnia [...] lutego 2014 roku oraz w odwołaniu wskazał, że na działce K nie wykonywał drugiego pokosu, a wszystkie znajdujące się na niej bele siana pochodziły z obszaru całego gospodarstwa. W sposób oczywisty bowiem powierzchnia działki, na której składowane były bele siana, została wyłączona z obszaru uprawniającego do przyznania płatności. Wskazać należy, że jak wynika to także z twierdzeń skarżącego owo pozostawienie beli siana nie nastąpiło dwa tygodnie po pokosie, skarżący nie wykazał także, aby zaistniał uzasadniony przypadek pozostawienia ściętej biomasy na termin dłuższy, ani niezwłocznego jej usunięcia po ustaniu przyczyn, ze względu na które termin ten nie był przestrzegany. Wręcz przeciwnie z materiału zdjęciowego załączonego do raportu kontroli jednoznacznie wynika, że na działce K znajdowały się nieusunięte bele siana, stan tych beli jednoznacznie wskazuje, że nie pochodziły one z jednego, ostatnio wykonanego pokosu, lecz z kilku pokosów (vide materiał zdjęciowy).

Ponadto jak wyjaśnił organ, kontrola na miejscu została przeprowadzona w sposób rzetelny, przez posiadających odpowiednie kwalifikacje inspektorów terenowych. Bezspornie ustalenia tych inspektorów potwierdza załączona do protokołu dokumentacja fotograficzna obrazująca stan działek zadeklarowanych przez skarżącego oraz szkice pomiarowe zawierające informację o zasięgu obszarów niekwalifikujących się do płatności, a zlokalizowanych na zadeklarowanych we wniosku działkach rolnych. Uprawniony jest zatem wniosek co do tego, że skarżący skutecznie nie podważył wyników kontroli przeprowadzonej na zadeklarowanych przez niego do płatności działkach. Należy zgodzić się z organami, że kontrola ta została przeprowadzona w sposób właściwy, zgodnie z obowiązującymi przepisami i została prawidłowo udokumentowana w formie protokołu z czynności kontrolnych. Mając na uwadze zgłoszone przez skarżącego zastrzeżenia do wyników kontroli na miejscu, organ pierwszej instancji uzyskał wyjaśnienia dotyczące sposobu dokonania weryfikacji w terenie działek rolnych C, F, I oraz K. Raport łącznie z uzyskanymi wyjaśnieniami pozwoliły na ustalenie stanu faktycznego.

Dokonując zatem merytorycznej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w ww. zakresie stwierdzić należy, że organ odwoławczy zauważył, iż rozpatrzenie dowodów na niezgodność związaną z pozostawieniem obszaru nieskoszonego działki K na powierzchni przekraczającej 10% i nieusunięciem ściętej biomasy, miało już miejsce w sprawie o przyznanie Producentowi pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (tzw. płatności ONW) za 2013 r. Z uwagi na obniżenie wsparcia o 3% oraz skargę do sądu na decyzję organu odwoławczego z dnia 18 sierpnia 2014 r. i skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie o sygn. I SA/Sz 1324/14, rozstrzygnięcia organów ARiMR i WSA w Szczecinie były poddane kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w sprawie o sygn. II GSK 1357/15 oddalił skargę kasacyjną Strony.

Mając też na względzie przepis art. 170 p.p.s.a., wskazać należy, że wynikająca z tego artykułu moc wiążąca prawomocnego wyroku sądu administracyjnego w odniesieniu do sądów oznacza, że muszą one przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. W kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ona zatem ponownie badana. Co do zasady mocą wiążącą i powagą rzeczy osądzonej objęta jest jedynie sentencja wyroku, a nie jej uzasadnienie. Jednakże powaga rzeczy osądzonej rozciąga się również na motywy wyroku w takich granicach, w jakich stanowią one konieczne uzupełnienie rozstrzygnięcia, niezbędne do określenia jego zakresu - M. Kuśmierczyk w: Dor.Podat. 2017/5/12-14. Podobnie B. Dauter w komentarzu do art.170 (Wyd. LEX) stwierdził, iż: "Nie oznacza to jednak, że dla prawidłowego odczytania treści sentencji nie można się kierować treścią uzasadnienia. W niektórych sytuacjach będzie to nawet konieczne, zwłaszcza na gruncie procedury sądowoadministracyjnej".

Mając powyższe na względzie podkreślić należy, że w sprawie której dotyczył ww. wyrok występowały te same strony, przedmiotem sprawy były również płatności rolne (ONW) za ten sam rok 2013 a więc badane były podobne kwestie prawne a przede wszystkim stan faktyczny tej sprawy był tożsamy do niniejszej sprawy dotyczącej płatności rolnośrodowiskowej za rok 2013.

Wobec tego stwierdzić należy, że kwestie dotyczące prawidłowości przeprowadzonej w listopadzie i grudniu 2013 r. kontroli i kontroli administracyjnej działek zgłoszonych przez Producenta do płatności za rok 2013 a także dokonana przez organy ARiMR ocena wyników tych kontroli jest już prawomocnie rozstrzygnięta. Kwestie te nie mogą więc być ponownie badane w rozpoznawanej sprawie, bowiem rozstrzygnięcie to wiąże zarówno organy ARiMR jak i Sąd. Stwierdzenia te odnoszą się więc w szczególności do działki K i kwestii związanych z koszeniem tej działki i składowaniem na niej bel siana – które to ustalenia skarżący zdecydowanie podważa. Wskazać jednak należy, że to właśnie tej działki dotyczą obszerne rozważania Sądu w ww. wyroku. Wprawdzie Sąd stwierdził też, że protokoły z przesłuchania Strony i świadków (z postępowania dotyczącego płatności rolnośrodowiskowej i JPO) zostały przedstawione dopiero na etapie postępowania sądowego, bowiem zostały sporządzone już po wydaniu decyzji ostatecznej, wobec tego nie mogły być przedmiotem oceny organu ARiMR rozpatrującego sprawę dotyczącą płatności ONW, zarazem jednak Sąd stwierdził, że te dowody nie podważają "oceny ustaleń organów dotyczących niezgodności występującej na działce K".

Dodatkowo wskazać tu należy, że z protokołów przesłuchania trzech świadków wskazanych przez Stronę, zajmujących się koszeniem przedmiotowych łąk wynika jedynie, że łąki były koszone w okresie letnim 2013 r. a bele siana z działki K były wywożone od listopada 2013 r. do stycznia 2014 r. Te zeznania były przytaczane w decyzjach organów i nie były one kwestionowane. Odbiegające od tych zeznań zeznania skarżącego dotyczące wykonania drugiego pokosu na działkach E i F również nie mogły wpłynąć na zmianę oceny ustaleń organów, bowiem dla wyłączenia części działki K zajętej na składowanie bel siana nie miało to prawnego znaczenia. Kwestię tę rozstrzygnął też Sąd w omawianym wyroku z 11 marca 2015 r., wskazując przy tym na pisemne, odmienne, wyjaśnienia skarżącego oraz niespełnienie wymogów dotyczących informowania ARiMR o niemożliwości usunięcia bel siana w terminie.

Uznać zatem należało, że stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo, co znajduje też potwierdzenie w ww. prawomocnym wyroku.

Trzeba zaznaczyć, iż zgodnie z § 18 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia PRŚ wysokość płatności rolnośrodowiskowej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności za hektar gruntu i powierzchni działek rolnych po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości łub niezgodności. Wysokość stawek płatności dla poszczególnych pakietów i ich wariantów jest określona w załączniku nr 5 do rozporządzenia. Jednak jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach określonych wariantów poszczególnych pakietów, wówczas w myśl § 38 ust. 1 pkt. 1 i ust. 2 rozporządzenia PRŚ, płatność rolnośrodowiskowa przysługuje w danym roku w wysokości zmniejszonej, w części dotyczącej działek rolnych, w stosunku do których stwierdzono takie uchybienie, z tym że w określonych przypadkach wymienionych w załączniku nr 7 do rozporządzenia, wysokość płatności rolnośrodowiskowej jest zmniejszana w części dotyczącej danego pakietu albo wariantu. Wysokość zmniejszeń płatności w przypadku, o którym mowa w ust. 1, jest określona w załączniku nr 7 do rozporządzenia.

W niniejszej sprawie stwierdzono odnośnie działek rolnych F i E, że z ich powierzchni nie został zebrany drugi pokos a ponadto na działce K nie zebrano ściętej biomasy z powierzchni 0,64 ha. Niezgodność N.04.1 zastosowana dla działki K wynikała z faktu, iż skarżący nie przeprowadził wymaganego koszenia i usuwania okrywy roślinnej, albowiem pozostawił zbyt duży obszar niewykoszony.

Wbrew zarzutom skargi zatem zastosowanie w zaskarżonej decyzji pomniejszenia wobec stwierdzonych nieprawidłowości i niezgodności ma oparcie w obowiązujących przepisach.

Mając powyższe na uwadze zasadnie organy uznały, iż z uwagi na stwierdzone uchybienia w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach wariantów (5.1 i 5.6) zastosowanie ma przepis § 38 ust. 1 i 2 rozporządzenia PRŚ. Z uwagi na stwierdzone podczas kontroli w gospodarstwie uchybienia w przestrzeganiu przez rolnika wymogów organ uznał, iż płatność przysługuje w zmniejszonej wysokości, podając szczegółowo sposób wyliczenia wysokości zmniejszenia.

Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Dyrektor wskazał, iż czynności kontrolne przeprowadzane w gospodarstwie skarżącego obejmowały również swym zakresem weryfikację przestrzegania wymogów wzajemnej zgodności.

Odnosząc się do wariantu 5.1 wskazać należy, że w toku pomiarów powierzchni kwalifikującej się do wsparcia, dokonanych podczas czynności kontrolnych ustalono faktyczną wielkość areału użytkowanego rolniczo jako trwały użytek zielony na wskazanych powyżej działkach rolnych na [...] ha, przy czym rozbieżności w stosunku do areału deklarowanego stwierdzono w odniesieniu do działek rolnych F (stwierdzono [...] ha; różnica: 1,72 ha) oraz I (stwierdzono [...] ha; różnica: 2,78 ha).

Stąd stosownie art. 16 akapit drugi obowiązującego dla niniejszej sprawy rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE nr L 25 z 28 stycznia 2011r. ze zmianami) zasadnie pomoc w odniesieniu do omawianego wariantu obliczona została przy pomniejszeniu areał zatwierdzonego ([...] ha) o dwukrotność stwierdzonej różnicy.

Stwierdzone w toku kontroli na miejscu nieprawidłowości, dotykające gruntów zadeklarowanych do wsparcia z tytułu realizacji wskazanego powyżej wariantu dotyczyły stwierdzonej na działce rolnej F nieprawidłowości oznaczonej kodem N12, polegającej na niezłożeniu w stogi lub nieusunięciu biomasy w odpowiednim terminie, nieprawidłowości (N.04.1) w zakresie wzajemnej zgodności, polegającej na niedokonaniu pokosu i nieusunięciu okrywy roślinnej w terminie co spowodowało uzasadnione pomniejszenie płatności zgodnie z § 38 ust. 1 i 2 rozporządzenia PRŚ również w zakresie dotkliwości i w zakresie trwałości stwierdzonego naruszenia.

Odnośnie wariantu 5.6 po pierwsze ustalono w toku pomiarów powierzchni kwalifikującej się do wsparcia ustalono faktyczną wielkość areału użytkowanego rolniczo jako trwały użytek zielony na wskazanych powyżej działkach rolnych na - łącznie - [...] ha zasadnie jednak przyjęły organy deklarowany areał równy [...] ha. Stwierdzone zaś w toku kontroli na miejscu nieprawidłowości, dotykające gruntów zadeklarowanych do wsparcia z tytułu realizacji wskazanego powyżej wariantu dotyczyły stwierdzonej na działkach rolnych E i K nieprawidłowości oznaczonej kodem N53, polegającej na niezłożeniu w stogi lub nieusunięciu biomasy w odpowiednim terminie, stwierdzonej na działce rolnej K nieprawidłowości oznaczonej kodem N055, polegającej na pozostawieniu większej niż 10%, lecz mniejszej niż 50% nieskoszonej powierzchni działki, nieprawidłowość w zakresie wzajemnej zgodności, polegającą na niedokonaniu pokosu i nieusunięciu okrywy roślinnej w terminie co spowodowało zastosowanie sankcji w oparciu o § 38 ust. 1 i 2 rozporządzenia PRŚ i Rozmiar pomniejszenia, określonego w Załączniku nr 7.

Szczegółowe wyliczenie kwotowe pomniejszeń organu odwoławczego oraz całkowita, obliczona przez Dyrektora ARiMR kwota należnych skarżącemu płatności rolnośrodowiskowych na rok 2013 wynosi [...] zł co pokrywa się z kwotą na którą wskazał organ I instancji (pomimo wskazanych nieprawidłowości).

Zarzuty skargi zatem są nieuzasadnione albowiem zastosowane pomniejszenia znajdują oparcie we wskazanych przepisach.

Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że organy w zaskarżonych decyzjach, jak i w odpowiedzi na skargę, szeroko odniosły się do twierdzeń skarżącego. Zatem, zdaniem Sądu, dokonana przez organy ocena zebranych dowodów jest przekonująca, zgodna z wymogami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego.

Odnosząc się do dalszych zarzutów natury procesowej wskazać należy, że w postępowaniu o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, jednak z odstępstwami, o których mowa w art. 21 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (DZ.U. 2009 poz. 262) ustawy. Na organie nie ciąży obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a więc organ nie jest obowiązany do aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie żądania wnioskodawcy. Jest jedynie obowiązany do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Ciężar dowodu co do faktów, z których strona wywodzi skutki prawne, spoczywa na stronie. Ponadto w postępowaniu o przyznanie płatności jedynie na żądanie strony zapewnia się jej czynny udział w postępowaniu. W tym postępowaniu nie stosuje się art. 81 k.p.a., co oznacza, że można oprzeć rozstrzygnięcie na dowodach, co do których strona się nie wypowiedziała. Nadto w razie wątpliwości co do okoliczności faktycznych mających uzasadnić przyznanie płatności, organ prowadzący postępowanie jest jedynie obowiązany do żądania od strony dodatkowych wyjaśnień i dowodów. Jego rola ogranicza się bowiem do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

W postępowaniu w sprawach dotyczących płatności obowiązują zatem odmienne zasady od zasad ogólnych stosowanych w postępowaniach prowadzonych na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W szczególności w przywołanych przepisach obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia przez organ całego materiału dowodowego określony w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. został ograniczony jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Przy czym chodzi tu przede wszystkim o dowody wskazane we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę i ewentualnie innych uczestników postępowania. Organy nie mają natomiast obowiązku działania z urzędu i aktywnego poszukiwania dowodów. To na stronie oraz innych osobach uczestniczących w tym postępowaniu ciąży obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Organy są obowiązane do przestrzegania zasady swobodnej oceny dowodów zawartej w art. 80 k.p.a.

Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że organ w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały zgromadzony materiał dowodowy. Poddał ocenie wniosek skarżącego o przyznanie płatności rok 2013, wyniki kontroli administracyjnej oraz raport z kontroli na miejscu, zeznania świadków przesłuchanych na wniosek skarżącego. Organ odniósł się również do twierdzeń skarżącego. W szczególności, mając na uwadze zastrzeżenia skarżącego, organ pierwszej instancji uzyskał wyjaśnienia dotyczące sposobu dokonania weryfikacji w terenie powierzchni działki rolnej K. Ocena zebranych dowodów jest przekonująca, zgodna z wymogami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego.

Wbrew zarzutowi skargi naruszenia art. 107 § 3 kpa, w rozpoznawanej spawie decyzja organu pierwszej instancji zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne i poddaje się kontroli. Wskazano w niej na ustalenia kontroli na miejscu, na obszar na jakim stwierdzono niezgodność, kod niezgodności i na czym ona polegała oraz na dowody, które zostały omówione i w istocie rzeczy nie wskazują na zaistnienie okoliczności, które uzasadniałyby odstąpienie od zastosowania pomniejszeń. Organ przytoczył także podstawę prawną ze wskazaniem treści przepisów i określeniem procentowej wielkości zmniejszenia. Mając na uwadze podjęte rozstrzygnięcie zgodzić się należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, że wadliwe przywołanie Załącznika nr 2 do rozporządzenia PRŚ przez organ pierwszej instancji nie doprowadziło do zastosowania nieuprawnionych sankcji albowiem analiza rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości, co do zastosowanych wielkości pomniejszeń płatności mających oparcie w obowiązujących przepisach i pomniejszeń mających zastosowanie do ustalonego stanu faktycznego.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że nie doszło w sprawie do naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa.

Analizując podjęte w prowadzonym postępowaniu administracyjnym decyzje Sąd stwierdził, iż zostały one wydane w oparciu o kompletny materiał dowodowy, na podstawie którego ustalono wszelkie istotne dla sprawy okoliczności. Zaskarżona decyzja w uzasadnieniu szczegółowo opisuje stan faktyczny i prawny sprawy oraz dowody, które stanowiły podstawę jego ustalenia. Dowody oceniono z poszanowaniem zasad logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego, z ocenę poparto przekonującą argumentacją. Organ odwoławczy szczegółowo uzasadnił także kwalifikację prawną stwierdzonego stanu faktycznego sprawy. W kontekście powyższego podnoszone w skardze zarzuty należało uznać za bezpodstawne

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi jako niezasadnej.