Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 476/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 31 października 2019 r. sygn. akt I SA/Op 466/19 w zakresie odrzucenia skargi J. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z dnia [...] grudnia [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesionego zażalenia w sprawie rozłożenia na raty grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 31 października 2019 r. odrzucił skargę J. J. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesionego zażalenia na zawiadomienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosków w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny nałożonej mandatem karnym.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lutego 2018 r., wydanego na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi.

W terminie otwartym do wniesienia wpisu skarżący złożył zażalenie na w/w zarządzenie z 9 lutego 2018 r. i jednocześnie wniósł o zwolnienie go z obowiązku ponoszenia opłat sądowych.

Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2018 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pozostawił wniosek bez rozpoznania, stwierdzając, że nie został on złożony na urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 p.p.s.a.. Zarządzenie referendarza nie zostało zaskarżone przez skarżącego sprzeciwem, w związku z czym stało się ono prawomocne.

W wyniku natomiast rozpoznania zażalenia skarżącego na zarządzenie z 9 lutego 2018 r., wzywające do uiszczenia wpisu sądowego, Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 11 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 202/18, oddalił zażalenie.

W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2018 r. zobowiązał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 lutego 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 13 września 2018 r., w związku z czym termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 20 września 2018 r.

Pismem nadanym w dniu 20 września 2018 r., skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 30 sierpnia 2018 r. Ponadto, ponownie wniósł o zwolnienie go z obowiązku ponoszenia opłat sądowych.

Postanowieniem z dnia 29 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił zażalenie na zarządzenie z dnia 30 sierpnia 2018 r. i w pkt 2 postanowienia odrzucił skargę. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił pkt 2 zaskarżonego postanowienia stwierdzając, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji było w tym zakresie przedwczesne i wskazał, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie doszło do merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż pierwszy wniosek skarżącego nie został złożony na urzędowym formularzu, a strona - pomimo wezwania - tego braku nie uzupełniła. Zatem drugi wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez skarżącego w dniu 20 września 2018 r. tj. w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu powinien być rozpoznany merytorycznie.

Rozpatrując kolejny złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu, zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2019 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pozostawił wniosek bez rozpoznania, stwierdzając, że nie został on złożony na urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ppsa. Zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 27 sierpnia 2019 r. i nie zostało ono zaskarżone sprzeciwem, w związku z czym stało się prawomocne.

W konsekwencji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 października 2019 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 lutego 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pouczając, że nieuiszczenie we wskazanym terminie wpisu sądowego spowoduje, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi. Wezwanie to doręczone zostało za pośrednictwem Poczty Polskiej skarżącemu osobiście w dniu 10 października 2019 r. Wpis od skargi w wyznaczonym terminie nie został uiszczony wobec czego Sąd I instancji skargę odrzucił.

W zażaleniu na postanowienie skarżący zaskarżył powyższe postanowienie, wniósł o jego uchylenie w całości oraz zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie nie jest przedmiotem sporu, że od skargi nie został uiszczony wpis sądowy, podczas gdy, w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Podkreślić należy, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lutego 2018 r. skarżący został wezwany o uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Zażalenie na powyższe zarządzenie Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 11 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 202/18, oddalił. Wskazać także należy, że skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, w terminie otwartym do uiszczenia wpisu, który to wniosek referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2018 r. pozostawił bez rozpoznania.

Należy zatem stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji prawidłowo zarządzeniem z dnia 7 października 2019 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 lutego 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Termin ten upłynął bezskutecznie.

Nie ulega również wątpliwości, że strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków fiskalnych skargi. Jak podkreśla się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, tylko wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu mógłby uchronić skarżącego od skutków związanych z nieuiszczeniem wpisu na wezwanie Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt II OZ 840/18, dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych).

Tym samym należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi jako nieopłaconej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.