Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 81/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-03-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 marca 2009r. sprawy ze skargi firmy A z siedzibą w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie kary za nielegalne użytkowanie obiektu postanawia 1. zawiesić postępowanie, 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. [...]i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C., nakładające na skarżącą spółkę "[...]" Sp. z o.o. karę za nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego w wysokości 75.000 zł, obliczoną stosownie do art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.

W skardze do sądu administracyjnego Spółka zwróciła uwagę, iż Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, w którym m.in. zwrócił się o rozstrzygnięcie, czy art. 57 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP (sprawa w TK o sygn. akt P 64/07).

Jednocześnie w skardze skarżąca zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazując, że zapłata nałożonej kary, wobec braku wolnych środków finansowych, może skutkować koniecznością zakończenia działalności gospodarczej.

Na rozprawie pełnomocnik skarżącej Spółki zgłosił wniosek o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny ww. pytania prawnego.

Pełnomocnik organu przychylił się zarówno do wniosku o zawieszenie postępowania, jak też do wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) sąd administracyjny może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W przedmiotowej sprawie jedną z istotnych kwestii jest współmierność wymierzonej kary administracyjnej do czynu skarżącej Spółki polegającego na czasowym (około jednego miesiąca) użytkowaniu obiektu budowlanego w trakcie robót budowlanych, przed całkowitym zakończeniem budowy obiektu. Rozstrzygnięcie sprawy zależy zatem od oceny, czy art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego, przewidujący dolegliwą (bo w wysokości dziesięciokrotnej w stosunku do zwykłej) karę za przystąpienie do użytkowania obiektu bez stosownego pozwolenia, bez możliwości jej zmniejszenia – powinien być stosowany bez względu na to, jak długo trwało niedozwolone użytkowanie (w tym bez względu na czasowe jedynie naruszenie zakazu użytkowania), a ponadto – bez względu na to, jaka część obiektu budowlanego była użytkowana. Oceny tej zdaniem Sądu należy dokonać z uwzględnieniem konstytucyjnej zasady sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji RP).

Ze względu na powyższe, mając również na względzie zgodny wniosek stron, Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny ww. pytania prawnego.

Jednocześnie, biorąc pod uwagę wysokość wymierzonej przez organ kary i sytuację skarżącej Spółki oraz mając na względzie zgodny wniosek stron – Sąd, na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia.