Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 326/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-05-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Przywrócono termin do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2008 r. odrzucił skargę B. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, z powodu nieuiszczenia, pomimo wezwania Sądu z dnia [...] marca 2008 r., wpisu sądowego od skargi w wysokości 450 złotych. Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. (data wpływu do Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego), skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Na mocy postanowienia z dnia 30 grudnia 2008 r., skarżącej zostało przyznane prawo pomocy, w postaci zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika profesjonalnego.

We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu z dnia [...] kwietnia 2008 r., skarżąca podkreśliła, iż uchybiła terminowi bez własnej winy. Wskazała, iż znalazła się w trudnej sytuacji osobistej - jej mąż przebywał w Areszcie Śledczym we W. – a ona musiała zająć się firmą i dwiema dorastającymi córkami. Podkreśliła ponadto, iż w okresie korespondencji z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, mąż skarżącej – tymczasowo aresztowany – otrzymał postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r., Sądu Rejonowego dla miasta [...] Wydział Karny, możliwość opuszczenia aresztu, pod warunkiem uiszczenia poręczenia majątkowego w wysokości 60000 złotych. Skarżąca wyjaśniła, iż sprawą priorytetową było dla niej zgromadzenie wymaganych środków finansowych, w możliwie jak najkrótszym czasie, toteż fakt otrzymania wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego nieopatrznie przeoczyła. Skarżąca na dowód swej sytuacji dołączyła kserokopie zawiadomienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania męża – J. K. oraz postanowienie z dnia [...] marca 2008 r., stanowiące o uchyleniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania oraz o ustanowieniu poręczenia majątkowego w kwocie 60000 złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm. zwanej dalej p.p.s.a) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 1 cytowanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 powołanej ustawy).

W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że jeśli z okoliczności faktycznych sprawy nie da się w sposób jednoznaczny ustalić, czy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany, sąd wyda rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 222). Taki przypadek ma miejsce w tej sprawie. Należy bowiem odnotować, że wnioskująca o przywrócenie terminu, wskazując na nietypowe okoliczności zagubienia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, wyjaśniła, iż jak tylko zorientowała się, że uchybiła terminowi, niezwłocznie ten fakt chciała naprawić składając przedmiotowy wniosek wraz z załącznikami. W wyniku poczynionych spostrzeżeń, kwestię terminowości złożenia wniosku o przywrócenie terminu Sąd rozstrzygnął na korzyść strony, przyjmując, że wniosek ten został wniesiony z zachowaniem terminu wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a.

Przez brak winy o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych od siebie, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Biorąc zaś pod uwagę fakt, iż przywrócenie terminu do dokonania czynności jest instytucją wyjątkową, to może ona nastąpić tylko wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni ten fakt, a jednocześnie wskaże, że przyczyna ta istniała, aż do chwili wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Należy wyjaśnić, iż uprawdopodobnienie braku winy nie oznacza udowodnienia, dlatego wystarczy, że daje wiarygodność twierdzenia o jakimś fakcie (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2008 r. sygn. akt I FZ 135/08).

W ocenie Sądu skarżąca w sposób wystarczający uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminu, dołączając odpowiednie dokumenty. Wskazała, iż jej sytuacja osobista była na tyle skomplikowana, iż fakt otrzymania korespondencji sądowej został przeoczony. Skarżąca wyjaśniła ponadto, iż w momencie odnalezienia wezwania niezwłocznie złożyła wniosek o przywrócenie terminu dokonując jednocześnie uchybionej czynności w postaci złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji