Wyrok NSA oz. w Białymstoku, sygn. akt SA/Bk 2/00
NSA oz. w Białymstoku
Data orzeczenia: 2000-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Nadzór budowlany
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 1 pkt 1, art. 48
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Teza: Legalności decyzji nie podważa okoliczność, iż rurociąg drenarski jest wykonany i użytkowany właściwie, albowiem organ nadzoru budowlanego ma obowiązek wydania decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie wykonanego obiektu, niezależnie od zgodności obiektu z zasadami sztuki, w tym przypadku melioracyjnej.

TEZY

Legalności decyzji nie podważa okoliczność, iż rurociąg drenarski jest wykonany i użytkowany właściwie, albowiem organ nadzoru budowlanego ma obowiązek wydania decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie wykonanego obiektu, niezależnie od zgodności obiektu z zasadami sztuki, w tym przypadku melioracyjnej.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Antoniego L. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 1 grudnia 1999 r. (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki rurociągu drenarskiego - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, po rozpatrzeniu odwołania pana Antoniego L. oraz odwołania pan Jolanty K. od decyzji z dnia 5 października 1999 r. (...) wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.-M. w przedmiocie nakazu dokonania rozbiórki przez Antoniego L. samowolnie wykonanego rurociągu drenarskiego odwadniającego działkę siedliskową o numerze ewidencyjnym gruntów 142 we wsi D.-D., (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ stwierdził, co następuje:

Postępowanie administracyjne przeprowadzone w sprawie przez organ I instancji ustaliło, że Antoni L. w 1998 r. wykonał samowolnie, bez wymaganego zgłoszenia i uzgodnienia z właścicielem istniejących urządzeń melioracyjnych, odwodnienie części działki siedliskowej o nr ewid. gruntów 142, poprzez ułożenie rurociągu odwadniającego o średnicy 5 cm z PCW na odcinku o długości około 80 mb. Trasa rurociągu przebiega od granicy działki nr 177 z działką /drogą/ nr 163 poprzez drogę i działkę nr 142 równolegle do działki /drogi/ nr 112. Woda gruntowa zbierana przez powyższy rurociąg jest zrzucana do studni zbiorczej stanowiącej element sieci drenażowej wchodzącej w zakres melioracji wodnych szczegółowych wykonanych przez Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł., na podstawie zgłoszenia z dnia 03 lutego 1997 r. złożonego w Urzędzie Rejonowym w W.-M., na terenie wsi D.-D. w roku 1998. Rurociąg wykonany przez Antoniego L. nie był przewidziany do wykonania w dokumentacji melioracji szczegółowej, w związku z czym organ I instancji nakazał decyzją z dnia 5 października 1999 r. na podstawie art. 48 prawa budowlanego Antoniemu L. rozbiórkę samowolnie wykonanego rurociągu drenarskiego wykonanego w celu odwodnienia działki siedliskowej nr 142.

Poza sporem pozostaje, że roboty wykonane przez Antoniego L. jako urządzenia melioracji szczegółowej /art. 29 ust. 2 pkt 4/ podlegają, zgodnie z zapisem w art. 30 ust. 1 pkt 1 zgłoszeniu właściwemu organowi na 30 dni przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót. Nie zastosowanie się do powyższego musi skutkować wydaniem przez organ nadzoru budowlanego nakazu rozbiórki obiektu budowlanego na podstawie art. 48 ustawy prawo budowlane. Zgodnie z zapisem zawartym w art. 3 ustawy, sieci uzbrojenia terenu należy określić jako budowlę. Wykonany przez Antoniego L. odcinek drenażu organ uznał za sieć uzbrojenia terenu, a więc rozszerzając jako obiekt budowlany, który podlega restrykcjom wynikającym z postanowień art. 48 ustawy z 1994 r. Nie jest to bowiem sieć związana z funkcjonowaniem - użytkowaniem budynku, którą można byłoby określić jako przyłącze. Jest to sieć uzbrojenia terenu stanowiąca sama w sobie funkcjonalną całość przeznaczoną do wykonywania przypisanej jej czynności odwadniania terenu. Następną przesłanką przemawiającą za utrzymaniem w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji jest fakt, że wykonany rurociąg drenarski na odcinku ok. 11,0 m przebiega przez działkę o nr ewid. 163, która nie jest własnością pana L. i nie mógł on wykorzystać jej na cele budowlane, bez uprzedniego uzyskania stosownego pozwolenia dającego mu prawo do dysponowania nieruchomością. Mamy tu do czynienia z przypadkiem obiektu budowlanego /budowli/ wykonanego bez wymaganego zgłoszenia, w odniesieniu do którego zgodnie z art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane organ nadzoru budowlanego mógł wydać jedynie decyzję nakazującą rozbiórkę.

W skardze do NSA Antoni L. wniósł o uchylenie decyzji i ponowne rozpatrzenie sprawy rozbiórki rurociągu drenarskiego, wykonanego bez zgłoszenia w roku 1998. Zdaniem skarżącego wykonany rurociąg jest użytkowany właściwie, co zostało potwierdzone podczas kontroli w dniu 16 września 1999 r. w obecności pracowników Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł., przedstawiciela spółek wodnych i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.-M. Dokonano odkopania rurociągu i nie stwierdzono podłączenia szamba oraz spływu gnojowicy. Drenaż służy wyłącznie do odwadniania pastwiska i terenu przed budynkiem gospodarczym co w okresie wiosenno-jesiennym ułatwia dojazd do garaży rolniczych. Wykonany odcinek drenarski jest obiektem budowlanym na który nie jest potrzebne pozwolenie na budowę lub zgłoszenie. W lipcu 1998 r. WZM i UW w Ł. zaakceptował istnienie drenażu, natomiast w październiku 1999 r. PINB w W.-M. nakazał rozbiórkę przedmiotowego drenażu. Powinno się ponownie rozpatrzyć sprawę z punktu widzenia gospodarczego, skoro są tak zbieżne opinie w tej sprawie. Powinno się ocenić czy rurociąg będzie zagrażał drenacji pól, czy też nie, i wtedy powinno podjąć się ostateczną decyzję. Zaskarżona decyzja jest bezzasadna i krzywdząca Skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją argumentację.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wbrew twierdzeniom Skarżącego, wykonanie urządzeń melioracji szczegółowych jest rodzajem robót budowlanych, których przeprowadzenie wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Kwestię tą rozstrzyga jednoznacznie przepis art. 30 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego. A zatem wykonanie tych urządzeń bez wymaganego zgłoszenia, co przyznaj e sam Skarżący, stanowi samowolę budowlaną. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 48 prawa budowlanego, właściwy organ nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego. Dlatego też zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a skarga podlega oddaleniu.

Legalności zaskarżonej decyzji nie podważa okoliczność, iż rurociąg drenarski jest wykonany i użytkowany właściwie, albowiem organ nadzoru budowlanego ma obowiązek wydania decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie wykonanego obiektu, niezależnie od zgodności obiektu z zasadami sztuki, w tym przypadku melioracyjnej.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.