Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 60/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-02-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie o zawieszeniu
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2, art. 225
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 2 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2018 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 grudnia 2017 roku sygn. III SAB/Łd 60/17 zawieszające postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi D.S. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby zawartej w propozycji pracy p o s t a n a w i a: 1. na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylić zaskarżone postanowienie; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. kwotę 100,- (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia, zaksięgowaną w dniu 11 stycznia 2018 roku pod pozycją 186. D.Cz.


UZASADNIENIE

W dniu [...] starszy aspirant celny D.S. otrzymała od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. propozycję z dnia [...], określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w Ł. Jako podstawę prawną przedłożonej propozycji organ wskazał art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.; dalej: ustawa).

W skardze D.S. wniosła o uznanie przez Sąd, że w/w propozycja pracy jest w swej istocie decyzją administracyjną o zwolnieniu ze służby i wniosła o stwierdzenie bezczynności Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie złożonego przez nią odwołania i nakazanie organowi stosownych działań tj. przekazania odwołania do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi, jako nieuprawnionej w przedstawionym stanie faktycznym. Z ostrożności procesowej organ wniósł o oddalenie skargi.

Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych wniesionych w sprawach III SA/Łd 757/17 i III SA/Łd 797/17 oraz II SA/Sz 876/17. Zdaniem Sądu wyżej wymienione postępowania prowadzone przed Naczelnym Sądem Administracyjnym mają wpływ na rozpoznawaną sprawę w zakresie ustalenia charakteru przedstawianej funkcjonariuszom propozycji pracy, i co się z tym wiąże dopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając:

1. błędną wykładnię art. 125 § 1 pkt 1 ustawy o p.p.s.a., przez przyjęcie, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innych postępowań sądowoadministracyjnych dotyczących skarg kasacyjnych od postanowień WSA w Łodzi z dnia 22 września 2017 r. sygn. III SA/Łd 757/17 i III SA/Łd 797/17, w których Sąd odrzucił skargi, w których przedmiotem była kontrola zgodności z prawem złożonych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. propozycji pracy, innym funkcjonariuszom Służby Celnej, a od powyższych postanowień skarżący wnieśli skargi kasacyjne do NSA, do dzisiejszego dnia nie zostały rozpoznane, a ponadto od postanowienia WSA w Szczecinie z dnia 17 sierpnia 2017 r. sygn. II SA/Sz 876/17, odrzucającego skargę w przedmiocie odwołania od propozycji zatrudnienia, także wniesiona została skarga kasacyjna sygn. I OSK 2587/17, chociaż rozstrzygnięcie sprawy w niniejszym postępowaniu nie zależy od wyniku rozstrzygnięcia spraw przywołanych przez sąd, co oznacza, ze wykładnia przepisu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. dokonana przez Sąd I instancji jest nieprawidłowa

2. błędną wykładnię art. 125 § 1 pkt 1 ustawy o p.p.s.a., przez przyjęcie, że rozstrzygnięcie innych przywołanych przez sąd spraw uzasadnione jest z uwagi na konieczność zapewnienia jednolitości orzecznictwa a postępowania prowadzone przez NSA będą miały wpływ na rozpoznawaną sprawę, chociaż nie wynika to z treści przywołanego przez sąd przepisu p.p.s.a.

3. naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia zależności pomiędzy sprawą zawisłą przed WSA, a sprawami o sygn. I OSK 2587/17 oraz sygn. III SA/Łd 757/17 i sygn. III SA/Łd 797/17, co miało istotny wpływ wynik sprawy, gdyż uniemożliwia odczytanie sposobu rozumowania sądu I instancji.

Organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j. ze zm.) dalej p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo.

Sytuacja taka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Z uwagi bowiem na podniesione w treści złożonego zażalenia okoliczności, uznać należało, że przemawiają za jego uwzględnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08 (publ. ONSAiWSA 2009/4/62) przyjął, że art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do zawieszenia przez wojewódzki sąd administracyjny z urzędu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej sprawie tego samego rodzaju, w której zapadło już orzeczenie, ale zostało ono zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec powyższego zażalenie jest oczywiście uzasadnione i podlegało uwzględnieniu.

Na marginesie zważyć należy, że w sprawach o sygn. I OSK 2587/17 i I OSK 2772/17 Naczelny Sąd Administracyjny wydał postanowienia oddalające skargi kasacyjne.

Na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł o uchyleniu postanowienia. Podstawę zwrotu wpisu od zażalenia stanowił art. 225 p.p.s.a.

D.Cz.