Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 13/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bożena Więch – Baranowska po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na pismo Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] października 2011 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia braku naruszenia przepisów przez NZOZ postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego skargę na pismo Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 27 października 2011 r. informujące o braku naruszenia przepisów przez Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej "[...]" w [...] tj. na postępowanie wyjaśniające zakończone rozstrzygnięciem z dnia 27 września 2011 r. (sygn.: [...]), w którym Rzecznik Praw Pacjenta nie stwierdził naruszenia praw pacjenta – A. S. do dostępu do dokumentacji medycznej przez NZOZ [...] w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Z uwagi na przedmiot skargi należy przede wszystkim rozważyć, czy jest ona dopuszczalna. W tej kwestii Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Sąd wyjaśnia także, że art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. określa kognicję sądów administracyjnych, wskazując katalog aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, które mogą być przedmiotem skargi. Stosownie do treści tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a

oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.

Przede wszystkim należy wskazać, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na ww. akty i czynności administracyjne. Niedopuszczalną jest skarga na pismo informujące o braku naruszenia praw pacjenta, gdyż pismo takie nie rodzi po stronie skarżącej żadnych praw i obowiązków. Tym samym nie ma charakteru aktu administracyjnego. Natomiast kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje (jak wynika z cyt. przepisu art. 3 ustawy o p.p.s.a.) w szczególności orzekanie w sprawach skarg na indywidualne akty administracyjne (takie jak decyzje, postanowienia). W treści rozpoznawanej skargi skierowanej do Sądu, skarżący nie wskazał natomiast na żaden tego typu akt będący przejawem władzy organu i podlegający kontroli sądowej. Nie zarzucił organowi w tym zakresie również żadnej bezczynności, czy przewlekłości. Natomiast samo pismo informujące o braku naruszenia praw pacjenta nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Dopiero akt kończący postępowanie, jeżeli na mocy szczególnych przepisów nie podlegałby rozpoznaniu przez inny sąd, mógłby być zaskarżony do sądu administracyjnego.

Ponadto rozważając sprawę należy wyjaśnić, że na podstawie art. 107 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego można wskazać minimum niezbędnych elementów jakie łącznie powinno posiadać pismo organu, aby można je było uznać za decyzję administracyjną i że należą do nich: oznaczenie organu administracji publicznej, data wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Ponadto decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi.

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zaskarżone pismo z 27 października 2011 r. informujące o braku naruszenia prawa pacjenta nie zawiera jednostronnego władczego rozstrzygnięcia będącego wyrazem woli organu, nie zawiera podstawy prawnej oraz pouczenia, czy i w jakim trybie służy od niego odwołanie. Pisma tego nie można więc uznać za decyzję, która załatwia sprawę co do meritum.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.