Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 59/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lipca 2013 r. sprawy ze skargi J. M. na przewlekłość Dyrektora Zakładu Karnego w G. w przedmiocie wydania na piśmie decyzji o wymierzeniu kary dyscyplinarnej postanawia odrzucić skargę /-/ J.Szaniecka


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 kwietnia 2013 r. J. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Karnego w G.) skargę (którą nazwał "pozwem"), domagając się w niej wymierzenia Dyrektorowi Zakładu Karnego w G. kary administracyjnej za przekroczenie terminu udzielenia odpowiedzi na wniosek z dnia 9 kwietnia 2013 r. dotyczący wydania - zgodnie z art. 144 § 4 Kodeksu karnego wykonawczego - pisemnej decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. o wymierzeniu kary dyscyplinarnej.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że pismem z dnia 9 kwietnia 2013 r. wystąpił do Dyrektora Zakładu Karnego w G. o wydanie mu na piśmie decyzji o ukaraniu z dnia [...] kwietnia 2013 r., stosownie do art. 144 § 4 Kodeksu karnego wykonawczego. Skarżący podkreślił, że pisma tego nie otrzymał, natomiast otrzymał odpowiedź w dniu 24 kwietnia 2013 r. Zdaniem J. M. oznacza to, że przekroczono termin określony w § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz.U. Nr 151, poz. 1467). Zgodnie z tym przepisem wniosek powinien być rozpatrzony w terminie 14 dni. Oznacza to, że udzielona przez Dyrektora odpowiedź była spóźniona. Zdaniem skarżącego powyższe uzasadnia wymierzenie kary administracyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sąd administracyjny nie jest właściwy do jej rozpoznania.

Na wstępnie należy wyjaśnić, że sądy administracyjne powołane są zasadniczo do kontroli legalności działalności administracji publicznej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.). Kontrola ta nie dotyczy jednak wszelkich działań i zaniechań jakichkolwiek podmiotów publicznych. Zakres spraw, od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: P.p.s.a.).

Zgodnie z powołanym wyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

"1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a."

Do powyższych spraw nie zalicza się czynności ani bezczynności lub przewlekłości Dyrektora Zakładu Karnego obejmujących rozpoznawanie wniosków skazanych w trybie ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557, ze zm., dalej: "K.k.w"). Nie są to bowiem czynności z zakresu administracji publicznej. Należy podkreślić, że w myśl art. 1 § 1 i 2 K.k.w. zasadniczo Kodeks ten reguluje problematykę wykonywania orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz wykonywania kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności. W sprawach nieuregulowanych w tym Kodeksie stosuje się natomiast Kodeks postępowania karnego. Dodatkowo, zgodnie z art. 2 pkt 5 K.k.w. dyrektor zakładu karnego jest "organem postępowania wykonawczego".

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest przewlekłe działanie Dyrektora Zakładu Karnego w G. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 9 kwietnia 2013 r. Zdaniem skarżącego rozpatrując wniosek organ naruszył termin określony w § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz.U. Nr 151, poz. 1467), wydanym z kolei na podstawie K.k.w.

Mając zatem na względzie powyższe wyjaśnienia stwierdzić należy, że w tej sprawie nie mamy do czynienia ze sprawą administracyjną. Regulacje dotyczące rozpoznawania wniosków skazanych przez dyrektora zakładu karnego należą jednoznacznie do problematyki z zakresu przepisów karnych wykonawczych, które nie są objęte kognicją sądów administracyjnych.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i postanowił o jej odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.

/-/ J.Szaniecka