Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 810/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 49 ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędzia WSA Maria Taniewska-Bancka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 marca 2017 r. sprawy ze skargi T. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. Burmistrz Miasta C. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z wnioskiem o przeprowadzenie czynności kontrolnych celem ustalenia czy obiekt - garaż zlokalizowany na działce nr 1 w obrębie nr 1 w C. przy ul. [...] został wykonany zgodnie z przepisami Prawa budowlanego. Pismo było efektem prowadzonego przez Burmistrza postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego, podczas którego jedna ze stron postępowania poinformowała organ, iż obiekt został już wybudowany.

PINB w C. przeprowadził w dniu [...] r. oględziny budynku gospodarczego zlokalizowanego na ww. działce nr 1. Z protokołu przeprowadzonych oględzin wynika, iż na działce "zlokalizowany jest budynek w stanie surowym otwartym. Stan zaawansowania: wykonano fundament pod ścianą południową (pozostała część fundamentów jako istniejące) wymurowano ścianę z bloczków od strony południowej i wschodniej (brama wejściowa) trzy słupy żelbetowe od strony północnej oraz strop żelbetowy. Na stropie stwierdzono wypuszczone pręty pod więźbę dachową. Płyta posiada płytę balkonową. Ściana zachodnia oraz północna została wykorzystana jako istniejąca (ściana z cegły pełnej). (...)T. W. oświadczył, że był inwestorem wykonanych robót i nie uzyskiwał żadnej zgody ze Starostwa [...] na jego wykonanie (...). Do protokołu załączono ocenę stanu technicznego obiektu z [...]r. sporządzoną przez mgr inż. Z.H.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. PINB w C. wstrzymał roboty budowlane prowadzone bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, polegające na budowie budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr 1 oraz nałożył obowiązek odpowiedniego zabezpieczenia terenu budowy i przedłożenia w terminie do [...]r. wymaganych prawem dokumentów.

Pismem z dnia[...]r. T. W. przedłożył do PINB w C. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz trzy egzemplarze projektu budowlanego.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. nałożył na T. W. obowiązek uzupełnienia przedłożonych dokumentów.

Pismem z dnia [...] r. inwestor przedłożył uzupełnione dokumenty.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. ustalił dla inwestora - T.W. opłatę legalizacyjną z tytułu legalizacji budowy ww. budynku gospodarczego, wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, w wysokości 25.000,00 zł podając sposób jej obliczenia: na podstawie art. 59 f i art. 49 ust. 2 Prawa budowlanego: 500 x 1,0 x 1,0 x 50 = 25.000,00 zł.

W uzasadnieniu organ zrelacjonował przebieg postępowania administracyjnego, a następnie wskazał, że czynności kontrolne wykazały, iż na działce nr 1, w odległości od 1,45 m do 2,25 m od granicy z działką nr 2 zlokalizowany jest będący w budowie budynek w konstrukcji murowanej z wykonanym żelbetowym stropem. Budynek został częściowo wzniesiony na ruinach po starym budynku gospodarczym (wybudowanym na przełomie XIX i XX w.), z wykorzystaniem jego dwóch pozostałych ścian (ściana północna i zachodnia obecnego budynku) oraz w części istniejących fundamentów. Pozostałe elementy wykonano jako nowe (ściana południowa i wschodnia z bramą wejściową z bloczków betonowych, strop żelbetowy, schody prowadzące na kondygnację poddasza, trzy słupy żelbetowe). Ze stropu żelbetowego wypuszczone zostały pręty zbrojeniowe, świadczące o planowanych robotach związanych z wykonaniem kolejnej kondygnacji lub więźby dachowej. Obecny na kontroli projektant oraz autor oceny technicznej dotyczącej poprzedniego budynku (ruin) oświadczył, że nad stropem projektowane jest jeszcze poddasze nieużytkowe oraz więźba dachowa. Więźba będzie wykonana odwrotnie w stosunku do starej - tj. z kalenicą usytuowaną prostopadle do ulicy [...]. Wymiary budynku w rzucie kwadratu: ok. 7,00 m x 7,56 m, wysokość wykonanej kondygnacji - ok. 2,5 m.

W zażaleniu na to postanowienie T. W. podniósł, że wykonane roboty budowlane stanowiły w rzeczywistości remont, a konieczność jego wykonania wynikała z zaniedbań Burmistrza Miasta C. w czasie gdy w wyniku wywłaszczenia nieruchomość stanowiła własność Gminy, a także poprzez niedopełnienie obowiązków przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. wynikających z art. 66 i 67 Prawa budowlanego. Ponadto zdaniem T. W. nawet gdyby przyjąć, iż wykonane roboty przekraczały zakres remontu, to ich wykonanie nie wymagało pozwolenia na budowę. Strona zakwestionowała nadto wskazane w postanowieniu rozmiary obiektu podając, że obiekt wyremontowany składa się z pomieszczenia o powierzchni w przybliżeniu 31 m2 i z wiaty o pow. 23 m2. Zdaniem skarżącego wszystkie prace zostały wykonane w miejscu dawnego istniejącego budynku zgodnie z posiadaną opinią.

Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał zaskarżone postanowienie pierwszoinstancyjne w mocy. W uzasadnieniu stwierdził, że przyjęte przez organ powiatowy stanowisko zostało wyczerpująco uzasadnione, a wskazane w uzasadnieniach postanowień nr [...] oraz [...] wyjaśnienia są wiarygodne i nie budzą wątpliwości organu II instancji, iż roboty te wymagały uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Istotną cechą remontu jest bowiem zakwalifikowanie robót budowlanych, jako takich które mają na celu odtworzenie stanu pierwotnego. Z załączonej do akt sprawy oceny stanu technicznego z [...] r. wynika, iż na dzień sporządzania opinii budynek nie posiadał dachu, istniały natomiast ściany zewnętrzne o średniej wysokości 3,00 m. Część budynku stanowiąca przedmiot opracowania i znajdująca się na działce 1 w C. posiadała wymiary zewnętrzne ok. 6,00 m x 7,80 m. Z protokołu przeprowadzonych oględzin wynika, iż obecnie obiekt ten posiada wymiary 7,00 m x 7,56 m. Ponadto w protokole tym odnotowano, iż od strony południowej i wschodniej wykonano ścianę z bloczków. W przedstawionych powyżej okolicznościach stwierdzić należy, iż wykonane roboty budowlane znacząco wykraczały poza zakres remontu.

Organ odwoławczy nie zgodził z tezą, iż wykonane roboty nie wymagały pozwolenia na budowę, gdyż według strony obiekt wyremontowany składa się z pomieszczenia o powierzchni w przybliżeniu 31 m2 i wiaty o pow. 23 m2 i wszystko nakryte żelbetowym stropem, co zgodnie z art. 29 Prawa budowlanego podlega zwolnieniu od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Aby móc rozważać taką kwalifikację to należałoby wskazać, iż oba te obiekty są wyodrębnione, tj. nie stanowią jednej całości. Takie twierdzenie nie jest jednak nieuzasadnione. Nie budzi wątpliwości, iż inwestor jest w trakcie budowy budynku gospodarczego stanowiącego jedną całość, którego powierzchnia zabudowy przekracza 35 m2, w związku z czym jego budowa wymaga uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.

W następstwie wniesionej na powyższe postanowienie [...]WINB przez T. W. skargi do sądu administracyjnego zostało ono uchylone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 października 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 142/15.

W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 7 Kpa i art. 10 Kpa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy nie odniósł się bowiem w dostateczny sposób do twierdzeń skarżącego, że objęty postępowaniem budynek to istotnie budynek gospodarczy i wiata, nie przekraczające powierzchni zwalniającej inwestora z obowiązku ubiegania się o pozwolenie na budowę. Nie wziął też pod uwagę zakresu robót zabezpieczających dawny budynek, wynikających z opinii technicznej rzeczoznawcy. Naruszając treść art. 10 § 1 Kpa organ odwoławczy uniemożliwił też skarżącemu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i złożenia wniosków dowodowych, które zostały sformułowane w skardze.

W ramach ponownego postępowania organ II instancji winien zdaniem Sądu jeszcze raz wszechstronnie rozważyć okoliczności sprawy, umożliwić skarżącemu czynny udział w postępowaniu i w zależności od dokonywanych ustaleń podjąć stosowne, tym razem należycie umotywowane, ustosunkowujące się do wszystkich zarzutów zażalenia, rozstrzygnięcie.

W związku z treścią powyższego wyroku [...]WINB w K. postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...] uchylił w/w postanowienie PINB w C. z [...] r. w całości i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania.

W toku ponownego rozpoznania sprawy T. W. złożył oświadczenie o prawie dysponowania działką nr 1 na cele budowlane. W dniu [...] r. organ przesłuchał w charakterze świadka rzeczoznawcę budowlanego – inż. Z. H. (autora oceny technicznej oraz projektu budowlanego sporządzonego na potrzeby prowadzonego postępowania).

Następnie w dniu [...] r. PINB w C. przeprowadził oględziny obiektu, w trakcie których dokonano ponownych pomiarów obiektu oraz jego odległości od granic. Pomiary wykazały kilkucentymetrowe różnice, mieszczące się w marginesie błędu wynikającego z niedokładności pomiarów, w odniesieniu do wymiarów stwierdzonych w projekcie budowlanym i w pomiarze geodezyjnym, przedłożonym w toku oględzin przez inwestora, a także w odniesieniu do pomiarów dokonanych przez PINB w C. w toku pierwszych czynności kontrolnych

([...]r.). Potwierdzono jednocześnie, że inwestor realizuje budowę obiektu gospodarczego (oświadczenie inwestora do protokołu z kontroli). Stan faktyczny obiektu od poprzedniej kontroli nie uległ zmianie.

Orzekając ponownie PINB w C. postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] wydanym na podstawie art. 49 ust. 1, 2 i art. 59 g, w związku z art. 59 f ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 290) oraz art. 123 Kpa ustalił inwestorowi – T. W. opłatę legalizacyjną z tytułu legalizacji budowy budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr 1, obręb [...], położonej przy ul. [...] w C., wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę z naruszeniem art. 28 Prawa budowlanego, w wysokości 25.000 zł.

W uzasadnieniu postanowienia, analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy organ pierwszej instancji stwierdził, że dokonane ponowne oględziny obiektu potwierdziły ustalenia już dokonane przez PINB w C. we wcześniejszej fazie postępowania, dotyczące wymiarów i odległości od granic przedmiotowego obiektu. Dokładne pomiary zostały podane w protokole z oględzin i pozostają tożsame z poprzednimi dokonanymi pomiarami, jak i tymi zawartymi w dokumentacji projektowej (projekcie budowlanym) oraz w pomiarze geodezyjnym. Potwierdzono także bezsprzecznie, że realizowany budynek stanowić będzie w całości obiekt gospodarczy.

W kwestii rozstrzygnięcia klasyfikacji realizowanego obiektu tj. czy powstały obiekt w całości stanowi budynek gospodarczy o powierzchni zabudowy 51,66 m² (art. 48 Pb), czy obiekt o powierzchni zabudowy poniżej 35 m² (art. 49b Pb) wraz z przynależną wiatą, organ analizując treść zeznać świadka Z. H. stwierdził, że nie rozstrzygnęły one jednoznacznie tej kwestii.

Nie sprowadziły się bowiem do stwierdzenia, aby powstały obiekt stanowił dwie odrębne części tj. budynek gospodarczy i wiatę a jedynie potwierdził, że zamierzeniem inwestora była budowa takiego obiektu, jednakże w konsekwencji wykonanych robót powstał jeden obiekt – budynek gospodarczy o powierzchni zabudowy 51,66 m², zgodnie z projektem sporządzonym na potrzeby prowadzonego postępowania.

W tym względzie organ zauważył, że zarówno warunki zabudowy (wydane na wniosek inwestora), jak i projekt budowlany, zostały opracowane dla budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy 51,66 m². Nigdzie nie ma wzmianki, aby obiekt ten stanowił budynek gospodarczy o mniejszej powierzchni zabudowy wraz z przynależną wiatą. W konsekwencji w ocenie PINB w C. obiekt w całości stanowi budynek gospodarczy o powierzchni zabudowy 51,66 m², o czym świadczy konstrukcyjna całość wykonanych robót, jak i określenie przez świadka, że powstała część budynku ze słupami stanowi podcień, nad którym wykonane będzie poddasze gospodarcze z wyjściem na balkon. Wątpliwości nie budzi tutaj definicja "powierzchni zabudowy" określona w Polskiej Normie PN-ISO 9836:1997 Właściwości użytkowe w budownictwie – Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych, która nie wyłącza elementów typu podcień z uwzględniania ich przy obliczaniu powierzchni zabudowy. Za taką kwalifikacją przemawia nadto treść § 3 pkt 24 a rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowań.

W konsekwencji, zdaniem PINB w C. do objętego postępowaniem obiektu mają zastosowanie unormowania zawarte w art. 48 Prawa budowlanego, co skutkowało obowiązkiem nałożenia na inwestora opłaty legalizacyjnej w kwocie 25.000 zł wyliczonej zgodnie z art. 59 t i art. 49 ust. 2 tego aktu zgodnie z wzorem

[s x k x w k 50 (s - stawka opłaty 500 zł, k - współczynnik kategorii obiektu 1,0 (kategoria obiektu budowlanego II inne niewielkie budynki), w - współczynnik obiektu budowlanego]. Stawka opłaty została zwiększona pięćdziesięciokrotnie (x 50) na podstawie art. 49 ust. 2 Prawa budowlanego.

W zażaleniu na to postanowienie T. W. wniósł o jego uchylenie i umorzenie postępowania.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zażalenia tego nie uwzględnił i zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, orzeczenie organu pierwszej instancji utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia analizując, w odniesieniu do obowiązujących przepisów oraz orzecznictwa sądów administracyjnych zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, potwierdził ustalenia organu pierwszej instancji, że do realizacji budowy objętego postępowaniem obiektu doszło bez wymaganego pozwolenia na budowę, tj. w warunkach o jakich mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, oraz, iż w związku z treścią art. 49 ust. 1 tego aktu prawnego możliwa jest jego legalizacja. Uzasadniało to zatem wydanie postanowienia ustalającego wysokość opłaty legalizacyjnej. Również zdaniem organu odwoławczego, zgodnie z należycie zgromadzonym i wyczerpująco przeanalizowanym przez organ pierwszej instancji materiałem dowodowym, w sprawie nie mamy do czynienia z remontem budynku gospodarczego, lecz jego budową, wymagającą pozwolenia na budowę, którym inwestor nie dysponował. Roboty budowlane polegają bowiem na budowie jednego budynku o wymiarach 7,00 x 7,56 m (stanowiącego jedną całość). Powierzchnia zabudowy budynku przekracza 35 m². Nie mógł być on zatem realizowany w oparciu o zgłoszenie. Obowiązujące przepisy nie dają przy tym możliwości miarkowania wysokości opłaty.

W skardze do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie [...]WINB w K. z dnia [...] r. T. W. wniósł o jego uchylenie wraz z poprzedzającym go postanowieniem organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.

Zarzucił, iż postanowienia te zostały wydane z naruszeniem art. 153 ustawy p.p.s.a., art. 31 ust. 5 w zw. z art. 61 Prawa budowlanego, art. 6, art. 9, art. 10 § 1, art. 11, art. 24 § 1 pkt 5, art. 75 i art. 78 Kpa oraz art. 32 Konstytucji RP. Uzasadniając te zarzuty stwierdził, że przy ponownym rozpoznaniu sprawę prowadził ten sam inspektor – T. K., co skutkuje nieważnością postępowania. Organ odwoławczy miał przy tym możliwość na podstawie art. 136 Kpa uzupełnić postępowanie dowodowe we własnym zakresie a nie uchylać postanowieniem z dnia [...]r., po wyroku WSA w Gliwicach z dnia 7 października 2015 r., postanowienia organu pierwszej instancji z dnia [...] r., celem ponownego rozpatrzenia sprawy.

Podtrzymał skarżący reprezentowane już wcześniej stanowisko, że odpowiedzialność za zaistniały stan rzeczy ponosi organ nadzoru budowlanego, który w czasie gdy nieruchomość stanowiła własność Gminy C. nie podjął na podstawie art. 61 Prawa budowlanego działań mających zapobiegać przed stwarzającym przez stan budynku zagrożeniom. W konsekwencji podjęte przez niego przy budynku roboty budowlane były robotami o jakich mowa w art. 31 ust. 5 Prawa budowlanego. Zdaniem skarżącego z naruszeniem treści art. 153 p.p.s.a. organy ponownie nie wyjaśniły i nie rozpoznały sprawy stosownie do wskazań zawartych w wydanym w tej sprawie wyroku. Błędnie oceniły też zeznania świadka Z. H., który zeznał, że "obiekt gospodarczy nie miał przekroczyć 35 m²". Błędnie wyliczono powierzchnię zabudowy, w sytuacji gdy "zabudowa podcienia jest tymczasowa i trudno zaliczyć to do celowej zabudowy". Zdaniem skarżącego postępowanie zostało wszczęte na wniosek podmiotu nie będącego stroną w sprawie. Z naruszeniem jego dóbr osobistych doszło też do dołączenia do akt sprawy anonimu, który był następnie udostępniony stronom postępowania. Nadto zarzucił skarżący, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 10 § 1 Kpa.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując w ogólnym zarysie stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W odniesieniu do zarzutów skargi dodatkowo podniósł, że zarzut naruszenia art. 10 § 1 Kpa mógłby odnieść skutek, gdyby skarżący wskazał, że uchybienie to uniemożliwiło mu dokonanie konkretnych czynności procesowych. Gdy zaś chodzi o zarzut naruszenia przez organy nadzoru budowlanego art. 61 Prawa budowlanego to mógłby on odnieść skutek gdyby wiedziały one o stanie budynku o jakim mowa w tym przepisie i nie podjęły w związku z tym działań przewidzianych w art. 66 tej ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, rozpoznając sprawę w

trybie uproszczonym zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem obowiązującego prawa dającym podstawę do jego wzruszenia na podstawie art.

151 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 30 września 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm. zwaną dalej: ustawą p.p.s.a.).

W światle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wbrew stanowisku skarżącego, sprawa została dostatecznie wyjaśniona i rozważona przez organy orzekające do końcowego jej załatwienia. Nie budzi też wątpliwości i zasługuje na jednoznaczną akceptację dokonane przez te organy ustalenie co do kwalifikacji objętych postępowaniem robót jako budowy w rozumieniu art. 3 pkt 6 i art. 48 Prawa budowlanego, dotyczącej budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy 51,66 m².

W świetle treści art. 3 pkt 8 ustawy oraz jednolitego w tym względzie, w tym m.in. powołanego przez organy obu instancji orzecznictwa, objęte postępowaniem roboty budowlane w żadnym przypadku nie mogą być kwalifikowane jako remont obiektu budowlanego. Pomijając już inne wymiary przedmiotowego budynku i budynku istniejącego na tym terenie wcześniej, to trudno w ogóle mówić, że bezpośrednio przed realizacją przedmiotowych robót taki budynek w tym miejscu rzeczywiście istniał. W konsekwencji nie może też być mowy o jego remoncie. Z zalegających w aktach sprawy fotografii poprzedniego budynku (dołączonej do protokołu z dnia [...]r. - karta 42 akt adm.), z oceny jego stanu technicznego autorstwa mgr inż. Z. H. z [...]r. (załącznik do protokołu oględzin z dnia [...]r. - karta 8 akt adm.) oraz z operatów szacunkowych z [...]r. oraz z [...]r. (kserokopie fragmentów - karta 7 akt adm.), jednoznacznie wynika, że istniały tam jedynie pozostałości po budynku w postaci fragmentu murów bez stropu i przykrycia. Sam skarżący w piśmie procesowym z dnia 12 stycznia 2015 r. (karta nr 33 akt) powołał się na operat szacunkowy z [...] r., w którym stwierdzono, że stan budynku nadawał się do rozbiórki oraz stwierdził, że po przejęciu nieruchomości przystąpił do zabezpieczenia "pozostałości po obiektach budowlanych".

W światle dowodów należało przyjąć, że zrealizowane przez skarżącego roboty budowlane polegały na budowie nowego obiektu budowlanego z częściowym wykorzystaniem elementów starego budynku. Ewentualnie można mówić o odbudowie poprzedniego budynku wraz z jego rozbudową.

W światle zgromadzonego materiału dowodowego dowolne jest przy tym twierdzenie skarżącego, że objęty postępowaniem obiekt składa się z pozostających w budowie budynku gospodarczego oraz wiaty i tym samym nie wymagał pozwolenia na budowę a jedynie zgłoszenia, w sytuacji gdy powierzchnia zabudowy nie przekracza 35 m² ( w dacie realizacji robót norma ta wynosiła 25 m²) i z tego powodu ma do niego zastosowanie treść art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. O tym, że jest to jeden obiekt budowlany świadczy jednoznacznie jego konstrukcja. Nie wymaga wiadomości specjalnych stwierdzenie, że "obie" dotychczas zrealizowane "części" budynku są przykryte jednym żelbetonowym stropem. Wynika to zarówno z fotografii budynku jak i z zalegającego w aktach projektu budowlanego (opis konstrukcji – karta 5 projektu), który dodatkowo został przystosowany do przenoszenia obciążeń użytkowych na poddaszu, związanych z planowanym wykonaniem nadbudowy (zgodnie z projektem). Nawet, gdy zatem przyjąć, że ma to być budynek gospodarczy i wiata, to niewątpliwie z uwagi na to powiązanie nie byłyby to obiekty wolnostojące o jakich mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy.

O tym, że jest to jeden budynek świadczy jednoznacznie treść opracowanego na zlecenie skarżącego przez mgr inż. Z. H. projektu budowlanego. Ani w opisowej ani w części obliczeniowej, czy też części rysunkowej tego projektu nie wspomniano, że obejmuje on swoim przedmiotem dwa odrębne obiekty tj. budynek gospodarczy i wiatę. Nawet gdy nawet przyjąć, że ostatecznym zamierzeniem inwestora było wybudowanie dwóch obiektów nie objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę (co w dacie rozpoczęcia realizacji i tak nie było z uwagi na ówczesne brzmienie art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy możliwe) to nie zmienia to sytuacji, że faktycznie zostały zrealizowane roboty zmierzające do wybudowania jednego a nie dwóch budynków. Odmienne w tym względzie i niespójne zeznanie świadka inż. Z. H., jako autora projektu budowlanego posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane, mogą budzić jedynie co najmniej zdziwienie i jako wymijające nie dają jakichkolwiek podstaw do czynienia w tym przedmiocie ustaleń zgodnie z sugestiami skarżącego. Z uwagi na charakter i zakres tych robót w żadnym wypadku nie można ich też uznać za roboty o jakich mowa w art. 31 ust. 5 w zw. z art. 61 Prawa budowlanego.

Na zamiar usytuowania obiektu jako jednego budynku gospodarczego wskazuje też jednoznacznie treść zalegającej się w aktach kserokopii wniosku skarżącego z dnia [...]r. o ustalenie dla tej inwestycji (oraz budynku mieszkalnego) warunków zabudowy. We wniosku tym powierzchnia zabudowy przedmiotowego budynku została określona na 60 m². Należy przy tym podkreślić, że wniosek ten oddawał niewątpliwie rzeczywiste intencje skarżącego, gdy zważy się, iż został złożony jeszcze przed wszczęciem postępowania legalizacyjnego ale już po rozpoczęciu samowolnych robót budowlanych. Na ustalenie charakteru objętych postępowaniem robót i następstwo ich wykonania bez wymaganego prawem pozwolenia, nie mogła mieć przy tym żadnego znaczenia akcentowana przez skarżącego okoliczność ewentualnego niewywiązania się przez organy nadzoru budowlanego z obowiązków wynikających z art. 66 w zw. z art. 61 Prawa budowlanego. Nawet gdyby przyjąć, że doszło w tym zakresie przez te organy do zaniedbań to w świetle obowiązujących przepisów nie legalizowałoby to objętych postępowaniem legalizacyjnym robót budowlanych zrealizowanych przez skarżącego bez wymaganego pozwolenia.

Z tego też względu zasadnie odmówił organ pierwszej instancji na wniosek skarżącego przeprowadzenia dowodu z przesłuchania powołanych w jego piśmie z dnia [...]r. świadków.

Wbrew stanowisku skarżącego w postępowaniu administracyjnym nie doszło do naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 Kpa gdyż przepis ten dotyczy wyłączenia od orzekania pracownika organu drugiej instancji gdy brał on udział w wydawaniu orzeczenia będącego przedmiotem odwołania (zażalenia), która to sytuacja w odniesieniu do inspektora PINB w C. – T.K. nie miała miejsca.

W stanie faktycznym sprawy niezrozumiały i niezasadny jest też zarzut naruszenia art. 32 Konstytucji RP.

Zasadny zarzut naruszenia (ponownie) przez organ odwoławczy art. 10 § 1 Kpa nie mógł mieć również zdaniem Sądu istotnego wpływu na wynik sprawy w sytuacji, gdy skarżący nie wykazał aby naruszenie tej normy uniemożliwiło mu dokonanie konkretnych czynności procesowych mogących mieć na ten wynik taki wpływ.

Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.

mr