Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 195/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Uzasadnienie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Żadne z wyżej wymienionych
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w W. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2008 r., sygn. akt VIII SA/Wa 195/08 w sprawie ze skargi K. L., I. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 1994 roku postanawia : odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2008 r., sygn. akt VIII SA/Wa 195/08


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 września 2008 r. sygn. akt VIII SA/Wa 195/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o oddaleniu skargi K. L. i I. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 1994 roku.

W dniu [...] maja 2010 r. do Sądu wpłynęło pismo Dyrektora Izby Skarbowej

w W. zawierające wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2008 r. poprzez zastąpienie zapisu zawartego na stronie 3 wers 32 uzasadnienia "Dyrektor Izby Skarbowej nie posiada ksiąg korespondencyjnych" zapisem zgodnym z protokołami rozpraw z dnia 24 września 2008 r. o treści "organ nie posiada ksiąg korespondencyjnych, są one niszczone po 5 latach". Wnioskowany zapis winien bowiem dotyczyć Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R., nie zaś Dyrektora Izby Skarbowej w W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może

z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Sprostowanie wyroku może nastąpić z urzędu i na wniosek strony, stanowi konstrukcję procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji, jak i uzasadnieniu orzeczenia (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982r., I PZ 7/82, OSNCP 1982, nr 10, poz. 155). Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wyraża się natomiast tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna, nie budzi wątpliwości i jednoznacznie wynika z treści orzeczenia. Nie podlega sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem (post. NSA z dnia 12 października 1998 r., II SA/Wr 1082/98, niepubl.).

Przenosząc powyższe ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że złożony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż na stronie 3 w wersie 32 uzasadnienia wyroku nie znajdują się powołane przez organ sformułowania. Natomiast co istotniejsze, w ocenie Sądu wnioskowana przez organ zmiana treści wyroku polegająca na zastąpieniu zapisu "Dyrektor Izby Skarbowej nie posiada ksiąg korespondencyjnych" zapisem "organ nie posiada ksiąg korespondencyjnych, są one niszczone po 5 latach" nie może być traktowana jako niedokładność, czy też inna oczywista omyłka pisarska, która podlega sprostowaniu.

Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., orzekł o odmowie sprostowania uzasadnienia wyroku z dnia 24 września 2008 r.