Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 14/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Sędziowie : WSA Małgorzata Brachel-Ziaja WSA Mariusz Kotulski Protokolant : Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi T.S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. do wydania w terminie 1 miesiąca aktu w postępowaniu wszczętym zawiadomieniem z dnia 20 października 2005 r.; II. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. na rzecz skarżącej T.S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 grudnia 2010 r. T. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. w sprawie o sygnaturze: [...], zarzucając organowi: naruszanie terminów urzędowych, nie zastosowanie art. 36 k.p.a., nie wydanie aktu w sprawie, tj. decyzji administracyjnej lub postanowienia o zawieszeniu postępowania, nie podejmowanie żadnych działań w celu ustalenia stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej oraz ignorancję wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2007 sygn. akt: II SA/Kr 1240/06.

W oparciu o powyższe skarżąca wniosła o nakazanie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w M., w wyznaczonym przez Sąd terminie, zakończenie postępowania administracyjnego w sprawie o sygn.: [...], nałożenie kary grzywny na bezczynny organ w przypadku nie wykonania wyroku Sądu oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącej.

W uzasadnieniu skargi wskazano, iż postępowanie administracyjne w sprawie stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest wbudowany w wiatę na działce nr "1" w S., zostało wszczęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w dniu 20 października 2005 r. do znaku: [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. przekazał sprawę według właściwości postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2008 r. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w M.. Skarżąca podniosła, iż od tego czasu organ I instancji pozostaje opieszały i bezczynny, nie podejmuje działań w celu wydania aktu w sprawie pomimo że miał wskazówki co do dalszego działania wyrażone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Kr-1240/ 06.

Skarżąca podała, iż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. toleruje bezprawność podległego mu organu uznając zażalenia złożone w trybie art. 37 k.p.a. i składane skargi za bezzasadne oraz odmawia wyznaczenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w M. terminu na wykonanie tych czynności, błędnie wydając swoje orzeczenie z dnia 12 listopada 2010 r., znak: [...] powołując się na argumenty nieistniejące lub niedopuszczalne. Skarżąca wskazała, że zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 21 grudnia 1999 r., sygn. akt: V SAB 147/99 - nie zwalniają organu administracji z zarzutu bezczynności trudności obiektywne jak brak etatów czy środków pieniężnych, gdyż nie ma to nic wspólnego z realizacją jego zadań ustawowych. Obowiązkiem organu administracyjnego w przypadku zwłoki jest zastosowanie art. 36 k.p.a., a w sytuacjach wyjątkowo trudnych, zależnych od innych organów czy Sądu, zawieszenie postępowania.

Skarżąca podniosła, iż zwłoka w załatwieniu sprawy i naruszanie terminów określonych w art. 35 k.p.a. nie może powodować ujemnych skutków dla stron (wyrok NSA w Warszawie z dnia 26 lutego 2003 r., sygn. akt: V SA 1131/02). Zdaniem skarżącej organ swoimi obowiązkami obarcza strony postępowania, gdyż żąda bezpodstawnie dostarczenia kolejnej ekspertyzy, pomimo iż zagadnienie to zostało wyjaśnione wyrokiem sądowym, a także strona zgadza się zastąpić azbest innym materiałem budowlanym.

Skarżąca podniosła, że organ administracji publicznej pozostaje bezczynny w każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. streścił dotychczasowy przebieg sprawy. Wskazał, że w zaistniałych okolicznościach, w okresie ważności oceny stanu technicznego płyt falistych azbestowo-cementowych wbudowanych w obiekt, wezwaniem z dnia 5 października 2010 r. zwrócono się do autora oceny – W. J. o zgłoszenie się osobiste w siedzibie organu w dniu 28 października 2010 r. celem wyjaśnienia kwestii prawidłowości dokonanej przez niego oceny. Z uwagi na uzasadnione usprawiedliwienie nieobecności pismem z dnia 22 października 2010 r. zwrócono się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki o przeprowadzenie stosownych czynności, jak w przywołanym piśmie. Odpowiedź w sprawie przekazano pismem z dnia 21 stycznia 2011 r.

T. S. pismem z dnia 8 października 2010 r. złożyła skargę do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na bezczynność PINB w M., który postanowieniem z dnia 12 listopada 2010 r. uznał skargę za nieuzasadnioną.

Organ podał, że w dniu 26 stycznia 2011 r. wydano postanowienie, którym na podstawie art. 36 § 2 k.p.a. wyznaczono termin załatwienia sprawy.

Organ wyjaśnił, że okolicznościami, które utrudniają działania organu w sprawie są: 1) znaczna odległość miejscowości S. od siedziby PINB w M., co powoduje wydłużenie terminu oględzin (kontroli), 2) konieczność korzystania z pomocy PINB [...] Grodzki, 3) trudności w pozyskaniu dowodów w zakresie działania art. 81c ust. 1 w związku z art. 62 Prawa budowlanego, 4) utrudnienia stron postępowania w zakresie tak wprowadzonego niejednoznacznego wszczęcia postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. i związane z tym trudności w zakresie pozyskania od stron materiałów dowodowych: protokołów badań i oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest, które to dokumenty współwłaścicielki powinny posiadać i okazywać na żądanie nadzoru budowlanego. Nie przedstawienie tych dokumentów przez strony stanowi główną przyczynę nie załatwienia dotychczas sprawy. Podniesiono, że w zakresie tym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. nie posiada upoważnienia do korzystania z przepisów rozdziału 9 Prawa budowlanego, gdyż nie jest właściwy miejscowo. Upoważnienie dotyczące mandatów obejmuje tylko powiat [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269)), a kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także podejmowania innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270).

Skarga została złożona na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. w sprawie o sygnaturze: [...].

W doktrynie zasadnie podkreśla się, że w razie bezczynności organu strona może korzystać według własnego wyboru zarówno ze skargi na bezczynność organu, jak i ze skargi, o jakiej mowa w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po pierwsze dlatego, że środki te odnoszą się w istocie do różnych materii. Skarga na bezczynność ma doprowadzić do określenia, czy organ jest zobowiązany w danej sytuacji do wydania aktu administracyjnego, skarga zaś o ukaranie zmierza do wymierzenia sankcji za niewykonanie wyroku. Po drugie, brak jest przepisów, które wyłączyłyby typowe środki zaskarżenia bezczynności w wyniku wydania w sprawie wyroku kasacyjnego przez sąd administracyjny. Ewentualna wykładnia ograniczająca przeczyłaby celowi omawianej regulacji, która niewątpliwie zmierza do wzmocnienia ochrony stron postępowania przed administracją naruszającą prawo (por. B. Dauter, J. Drachal, M. Niezgódka-Medek, Pisma i orzeczenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 230; K. Gruszecki, Dyscyplinowanie organów administracji przez Naczelny Sąd Administracyjny, Sam. Teryt. 2001, nr 3, s. 45).

Treść skargi, w której powołano się na ogólną regulację art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wniesiono m.in. o nałożenie kary grzywny na bezczynny organ w przypadku niewykonania wyroku Sądu, wskazuje, że skargę nie została wniesiona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Świadczy o tym również okoliczność powoływania się przez skarżącą na wyczerpanie trybu z art. 37 k.p.a. (kopię zażalenia złożonego w tym trybie dołączono do skargi). Skarżąca nie wnosi przy tym o wymierzenie grzywny ze względu na bezczynność po uchylającym wyroku WSA w Krakowie z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt: II SA/Kr 1240/06, lecz o nałożenie kary grzywny na bezczynny organ w przypadku niewykonania wyroku Sądu. W aktach sprawy brak również pisemnego wezwania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. do wykonania wyroku WSA w Krakowie z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt: II SA/Kr 1240/06, a zwłaszcza charakteru takiego nie ma zażalenie z dnia 8 października 2010 r. adresowane nie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M., lecz do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Przyjmując zatem konieczność interpretacji mającej zapewnić skarżącej prawo do merytorycznego rozpoznania jej skargi, należy również z tego względu przyjąć, że skarga nie została wniesiona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz jest skargą na bezczynność złożoną w ogólnym trybie.

Postępowanie administracyjne w sprawie "stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest – wbudowanych w wiatę garażową na działce nr "1" w S." zostało wszczęte z urzędu, o czym Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w W. zawiadomił strony pismem z dnia 20 października 2005 r.

Wydane w sprawie decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 7 lutego 2006 r., znak: [...] i [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 11 września 2006 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia wskazanego wyżej postępowania administracyjnego zostały uchylone prawomocnym wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt: II SA/Kr 1240/06. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał, że organy obydwu instancji nie dokonały oceny sporządzonej przez biegłego rzeczoznawcę budowlanego opinii kwalifikującej przedmiotowy obiekt do grupy trzeciego stopnia pilności bezpiecznego użytkowania, nie oceniły też dowodów przedłożonych przez M. B. w postaci zdjęć garażu i protokołu wizji z dnia 11 sierpnia 2005 r., które podważały prawidłowość sporządzonej przez biegłego opinii. Ponadto organy administracyjne wydając zaskarżone decyzje nie wykonały obowiązku ustalenia stanu faktycznego, nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego, bowiem zgromadzony materiał dowodowy wskazuje na rozbieżności w ustaleniach faktycznych sprawy.

Po wydaniu wskazanego wyżej wyroku WSA w Krakowie z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt: II SA/Kr 1240/06, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2008 r. wyznaczył do załatwienia sprawy jako organ właściwy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M..

Decyzją z dnia 3 marca 2009 r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. umorzył postępowanie w niniejszej sprawie. Decyzja ta została następnie uchylona decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 11 marca 2010 r., znak: [...], a sprawa przekazana organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

Po wydaniu decyzji kasacyjnej organ pierwszej instancji prowadził postępowanie w sprawie, w którym do dnia rozprawy przed sądem administracyjnym nie wydał decyzji administracyjnej.

W toku prowadzonego postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M.:

1) wydał w dniu 5 maja 2010 r. postanowienie, w którym wyznaczył termin załatwienia sprawy określając go jako termin "po otrzymaniu oryginałów akt z Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K.",

2) pismem z dnia 13 lipca 2010 r. wystąpił do Urzędu Miasta i Gminy N. o udzielenie informacji o treści miejscowego planu zagospodarowania terenu, jaki obowiązywał w latach 80-tych (w stosunku do działki nr "1" w S.),

3) po otrzymaniu zaświadczenia przesłanego przez Urząd Miasta i Gminy N., pismem z dnia 2 sierpnia 2010 r. dotyczącego ustaleń planu miejscowego z 1984 r. oraz tekstu i rysunku aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy N. obszar B, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. zwrócił się do Urzędu Miasta i Gminy N. o dokonanie interpretacji ustaleń planu,

4) pismem z dnia 2 sierpnia 2008 r. wezwał strony postępowania na podstawie art. 81c ust. 1 pkt 1 i art. 65 Prawa budowlanego do udostępnienia protokołów okresowej kontroli stanu technicznego obiektu i oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest – wbudowanych w przedmiotowy obiekt

5) pismami z dnia 5 października 2010 r. i 15 grudnia 2010 r. wezwał W. J. w celu złożenia zeznania co do prawidłowości sporządzonej przez niego w dniu 4 listopada 2005 r. opinii dotyczącej stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest – wbudowanych w wiatę garażową na działce nr "1" w S., a następnie w dniu 21 stycznia 2011 r. przesłuchał biegłego,

6) postanowieniem z dnia 26 stycznia 2011 r. wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy – "2 miesiące po upływie dnia 31 sierpnia 2011 r."

7) pismem z dnia 1 lutego 2011 r. ponownie wezwał strony postępowania na podstawie art. 81c ust. 1 pkt 1 i art. 65 Prawa budowlanego do udostępnienia protokołów okresowej kontroli stanu technicznego obiektu i oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest – wbudowanych w przedmiotowy obiekt,

9) na dzień 3 lutego 2011 r. wyznaczył termin kontroli.

W świetle powyższych okoliczności należy stwierdzić, że skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. jest uzasadniona.

Z treści art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, wynika, że jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, chociażby z przekroczeniem ustawowych terminów, to należy stwierdzić, że organ ten nie pozostaje już w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi.

Na gruncie niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że postępowanie administracyjne w sprawie "stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest – wbudowanych w wiatę garażową na działce nr "1" w S." wszczęte z urzędu pismem z dnia 20 października 2005 r. nie zostało zakończone do dnia rozpoznania skargi przez sąd.

Z przepisu art. 35 k.p.a. wynika obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej bez zbędnej zwłoki, przy czym czas załatwienia sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego określony został na nie dłużej niż jeden miesiąc, natomiast w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej czas ten nie może przekroczyć dwóch miesięcy. Przepis art. 36 k.p.a. przewiduje wprawdzie sytuację, w której czas załatwienia sprawy może przekroczyć także ww. termin dwumiesięczny, zobowiązuje jednak organ do powiadomienia o tym fakcie stron postępowania z równoczesnym wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy. Do ww. terminów nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, np. zawieszenia postępowania, w czasie którego terminy załatwiania spraw nie biegną (art. 103 k.p.a.), okresów opóźnień spowodowanych przez stronę, czy wreszcie powstałych z przyczyn niezależnych od organu.

Podkreślić należy, że ugruntowany jest już w orzecznictwie pogląd, że powstanie bezczynności nie zależy od zrealizowania czy też niezrealizowania obowiązków sygnalizacyjnych, jakie ciążą na organie prowadzącym postępowanie, zgodnie z art. 36 k.p.a., ani też jakichkolwiek innych obowiązków procesowych ciążących na organie administracyjnym. Jeżeli organ nie realizuje tych obowiązków, to tym bardziej wykracza poza wyznaczony termin załatwienia sprawy i tym bardziej wykroczenie to następuje z jego winy (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 maja 2007 r., I SAB/Wa 20/07, LEX nr 347781). Warto jednakże podkreślić, że wprawdzie sama czynność zawiadomienia strony postępowania o nowym terminie załatwienia sprawy nie usprawiedliwia niedziałania organu, to dla oceny stanu bezczynności istotna jest przyczyna zwłoki, którą organ jest obowiązany wskazać (wyrok NSA z dnia 14 sierpnia 2002 r., I SAB 131/02, LEX nr 137829).

Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że sposób rozpatrywania przedmiotowej sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. uzasadnia postawienie temu organowi zarzutu bezczynności w przyjętym wyżej rozumieniu. Przede wszystkim należy podkreślić, że licząc chociażby nawet od dnia udokumentowanej w aktach ostatniej czynności organu, tj. wyznaczenia na dzień 3 lutego 2011 r. terminu kontroli upłynął do czasu rozprawy przed sądem administracyjnym maksymalny dwumiesięczny termin załatwienia sprawy. Niezależnie od tego o bezczynności organu należy mówić co najmniej od momentu przekazania mu akt po wydaniu decyzji kasacyjnej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 11 marca 2010 r., znak: [...]. Pierwszą merytoryczną czynność podjęto dopiero w dniu 13 lipca 2010 r. występując do Urzędu Miasta i Gminy N. o udzielenie informacji o treści miejscowego planu zagospodarowania terenu, jaki obowiązywał w latach 80-tych (w stosunku do działki nr "1" w S.). Kolejna czynność z dnia 2 sierpnia 2010 r. nie może mieć w sprawie znaczenia, gdyż dotyczyła żądania przez organ dokonania interpretacji prawa powszechnie obowiązującego przez inny organ. Kompetencja do rozstrzygnięcia sprawy obliguje organ – o ile przepisy nie stanowią inaczej – do samodzielnej oceny interpretacji stanu prawnego i faktycznego sprawy. Ewentualne dodatkowe i nieobligatoryjne czynności w tym zakresie polegające na uzyskaniu stanowiska innego organu nie mogą prowadzić do naruszania terminu załatwiania sprawy. Również niewykonywanie przez strony wezwań kierowanych przez organ i obowiązków nakładanych na podstawie przepisów prawa podlega ocenie organu, nie może natomiast uzasadniać stanu nieograniczonego oczekiwania. Postanowienia dowodowe wydawane na podstawie art. 81c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nie mogą stanowić instrumentu przedłużania przez organ ustawowych terminów załatwiania sprawy, a w konsekwencji wykluczać skuteczności skargi na bezczynność organu administracji publicznej.

Również kwestia oceny dowodów, w tym opinii biegłego, powinna być dokonana samodzielnie prze organ. Na konieczność takiej oceny wskazał WSA w Krakowie w wyroku z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt: II SA/Kr 1240/06. Pierwsze czynności w tym kierunku organ podjął dopiero w 2010 r., wzywając pismami z dnia 5 października 2010 r. i 15 grudnia 2010 r. autora opinii W. J. do stawiennictwa "w celu złożenia zeznania co do prawidłowości sporządzonej przez niego w dniu 4 listopada 2005 r. opinii dotyczącej stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest – wbudowanych w wiatę garażową na działce nr "1" w S.". Czynności te nie znajdowały jednak uzasadnienia zarówno z racjonalnego, jak i prawnego punktu widzenia, o czym świadczy treść protokołu z dnia 21 stycznia 2011 r. z przesłuchania biegłego. Na organie nadal ciąży obowiązek oceny sporządzonej przez biegłego rzeczoznawcę budowlanego opinii kwalifikującej przedmiotowy obiekt do grupy trzeciego stopnia pilności bezpiecznego użytkowania, obowiązek oceny dowodów przedłożonych przez M. B. w postaci zdjęć garażu i protokołu wizji z dnia 11 sierpnia 2005 r., które podważały prawidłowość sporządzonej przez biegłego opinii, a także obowiązek ustalenia stanu faktycznego, zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Nie sposób uznać za wykonanie tego obowiązku działań polegających na przesłuchiwaniu po kilku latach biegłego sporządzającego opinię. Wreszcie należy wskazać, że w stanie niniejszej sprawy nie znajduje uzasadnienia wydawanie kolejnego postanowienia (z dnia 26 stycznia 2011 r.) wyznaczającego bardzo odległy termin załatwienia sprawy na koniec października 2011 r. ("2 miesiące po upływie dnia 31 sierpnia 2011 r."). Motywy podnoszone w tym postanowieniu oraz odpowiedzi na skargę, a sprowadzające się do sygnalizowania znacznej odległość miejscowości S. od siedziby PINB w M., konieczności korzystania z pomocy PINB K. Grodzki oraz brak współpracy ze stronami postępowania nie uzasadniają wielomiesięcznej zwłoki w załatwieniu sprawy.

W zaistniałym stanie rzeczy skargę należało uznać w całości za uzasadnioną i - mając na uwadze treść art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) - konieczne stało się zobowiązanie przez sąd Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. do wydania w terminie jednego miesiąca aktu administracyjnego w postępowaniu w sprawie "stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest – wbudowanych w wiatę garażową na działce nr "1" w S." wszczętym w 2005 r. zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wyroku WSA w Krakowie z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt: II SA/Kr 1240/06.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270).