Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 186/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-07-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem procesowym datowanym na dzień [...] r. P. R. zaskarżył opisaną wyżej decyzję. W skardze tej zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, co uzasadnił ważnym interesem podatnika i interesem publicznym. Powołał się na konstytucyjne prawa i wolności oraz na względy ekonomiczne podnosząc, że jego zarobki z tytułu umowy o pracę wynoszą około [...] zł miesięcznie brutto. Jego przeciętne wydatki kształtują się na poziomie [...] zł miesięcznie na mieszkanie

i media. Ma na utrzymaniu małoletnią córkę. Wobec powyższego wyegzekwowanie wadliwie wyegzekwowanego podatku pozbawi skarżącego i jego rodzinę środków i uniemożliwi zaspokojenie podstawowych potrzeb w tym eksmisję z najmowanego mieszkania. Również w interesie publicznym, w przekonaniu skarżącego, leży aby w wyniku zaspokojenia przedmiotowej należności nie był on zmuszony do korzystania z pomocy państwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zauważyć zatem należy, że adresatem tej normy prawnej jest sąd, który rozważa kwestię wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji po złożeniu wniosku przez stronę. Rozstrzygając więc w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Odnosząc się w tym kontekście do wniosku skarżącego, stwierdzić należy, że wykazał on w toku postępowania okoliczności wskazane w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Biorąc pod uwagę aktualną sytuację majątkową skarżącego (wykazaną w toku postępowania wpadkowego w przedmiocie wniosku o prawo pomocy) nawet częściowa egzekucja z jego majątku wiązałaby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków , z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.