Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 62/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono, że bezczynność organu miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f, pkt 5 lit. d, art. 16 ust. 1, art. 5 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 119 pkt 4, art. 149 par. 1 pkt 1, art. 149 par. 1 pkt 3, par. 1a, art. 200, art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Robert Adamczewski Asesor WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na bezczynność B z siedzibą w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność B z siedzibą w Ł. miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 2. zobowiązuje B z siedzibą w Ł. do załatwienia wniosku strony skarżącej A z siedzibą w Ł. z dnia 29 maja 2020 r. w zakresie pkt 1, 2 i 4 w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych B z siedzibą w Ł.; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od B z siedzibą w Ł. na rzecz strony skarżącej A z siedzibą w Ł. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. dc


UZASADNIENIE

Pismem z 6 lipca 2020 r. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na bezczynność B Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie B Spółka Akcyjna do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem strony skarżącej z 29 maja 2020 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi jej autor wyjaśnił, że strona skarżąca 29 maja 2020 r. drogą elektroniczną oraz 1 czerwca 2020 r. listem poleconym (odebranym 2 czerwca 2020 r.) przesłała do B Spółka Akcyjna wniosek o udzielenie informacji publicznej w zakresie imprez masowych organizowanych przez B Spółka Akcyjna, w tym w szczególności o udostępnienie informacji:

1. Czy w związku z organizacją ww. imprez masowych wystąpiono z wnioskiem o zezwolenie na organizację imprez? Jeśli tak prosimy o przesłanie wniosków.

2. Czy wystąpiono o wydanie opinii o wymaganym zabezpieczeniu imprez, zastrzeżeniach do stanu technicznego obiektu lub terenu oraz możliwych zabezpieczeniach do: Komendanta Powiatowego Policji, Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, Państwowego Inspektora Sanitarnego, Pogotowia Ratunkowego. Jeśli tak prosimy o przesłanie wniosków o wydanie opinii.

3. Czy imprezy masowe były zabezpieczane przez C sp. z o.o. sp. k.?

4. Czy firma C sp. z o.o. sp. k. rejestrowała przebieg każdej z ww. imprez masowych mobilnym zespołem wizyjnym? Jeśli tak prosimy o udostępnienie informacji jak wyglądał mobilny zespół wizyjny (opis mobilnego zespołu wizyjnego) oraz o udostępnienie fotografii potwierdzających takie okoliczności?

Po wielokrotnych monitach telefonicznych, 19 czerwca 2020 r. strona skarżąca otrzymała pismo, w którym odmówiono jej udzielenia informacji publicznej, a jako podstawę odmowy wskazano brak podstaw prawnych do udzielenia informacji na zadane pytania. W odpowiedzi, 24 czerwca 2020 r. strona skarżąca wskazała podstawę prawną zobowiązującą do udostępnienia jej wnioskowanych informacji oraz ponownie zwróciła się z wnioskiem o udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem z 29 maja 2020 r. W sprawie B Spółka Akcyjna do dnia złożenia niniejszej skargi nie udostępniła skarżącej wnioskowanych informacji, pozostając w bezczynności. Wskazując na regulacje art. 1, art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), strona skarżąca wyjaśniła, że B Spółka Akcyjna w 2019 r., 2020 r., jak i w latach wcześniejszych otrzymała od Urzędu Miasta Ł. m.in. dotacje celowe na dofinansowanie zadań służących realizacji celu publicznego z zakresu sportu, jak i dotacje na wsparcie realizacji zadania publicznego i upowszechniania kultury fizycznej w zakresie wspierania szkolenia sportowego. Zatem niewątpliwie B Spółka Akcyjna jest podmiotem dysponującym środkami publicznymi i wykonującym działania publiczne m.in. na organizację imprez sportowych, a co za tym idzie jest zobowiązana do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącej.

Odpowiadając na skargę B Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. wniosła o jej oddalenie z uwagi na fakt poinformowania strony skarżącej, że żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zdaniem Spółki skarga jest pełna wzajemnych sprzeczności, argumentacja skarżącego nie ma oparcia w przepisach prawa. Skarżący powołuje się na ustawę o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), a konkretnie na art. 1 i 4, nie uwzględniając art. 5 ust. 2. Nie jest bowiem możliwe, jak zostało wskazane w piśmie z 19 czerwca 2020 r., wskazanie stronie skarżącej żądanych wniosków zawierających dane wrażliwe osób fizycznych. Jednocześnie nieprawdą jest, jak podnosi strona skarżąca, że w sprawie nie zostały wykonane żadne czynności zobowiązanego mające na celu wyjaśnienie zaistniałej sytuacji. Zobowiązany podał skarżącemu informacje, o które wnosił, z zastrzeżeniem braku przedstawienia objętych ochroną wniosków. Zobowiązany pismem z 19 czerwca 2020 r. wskazał, że podane w piśmie C Sp. z o.o. usługi były wykonywane w myśl przepisów obowiązującego prawa oraz przepisów dotyczących zabezpieczenia imprez masowych. Tym samym stwierdził, że nie może udostępnić informacji publicznej w formie i w sposób określony we wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z 29 maja 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest częściowo uzasadniona.

W pierwszym rzędzie wyjaśnić trzeba, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn.zm. - w skrócie "p.p.s.a."), stanowiącym, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 z późn.zm.) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sądowej kontroli jest bezczynność B Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z 29 maja 2020 r.

Problematyka dostępu do informacji publicznej została uregulowana przez ustawodawcę w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1429 – dalej w skrócie "u.d.i.p."). W rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu wymienia przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p.

Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji, po myśli art. 4 ust. 1 u.d.i.p., są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: pkt 1 - organy władzy publicznej; pkt 2 - organy samorządów gospodarczych i zawodowych; pkt 3 - podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; pkt 4 - podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; pkt 5 - podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że definicja pojęcia "informacji publicznej", wynikająca z art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 u.d.i.p., ma szeroki zakres przedmiotowy i obejmuje każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne i osoby pełniące funkcje publiczne lub odnoszącą się do władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszącą się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem publicznym. Katalog informacji wymienionych w art. 6 u.d.i.p. ma otwarty charakter i wymienia jedynie przykładowe kategorie danych, które stanowią informację publiczną (por. wyrok z dnia 4 lutego 2016 r. sygn. akt I OSK 2223/14 – Lex nr 2036020). W jedynym z wyroków Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził zaś, że w u.d.i.p. nie określono zamkniętego katalogu informacji publicznej, ponieważ ustawodawca chciał, aby społeczeństwo posiadało instrument do jak najszerszej kontroli instytucji publicznych. Taki instrument, aby był sprawny, powinien obejmować jak największą liczbę stanów faktycznych. Liczba ta nie może być ograniczona, ponieważ dynamiczny charakter stosunków społeczno-gospodarczych rodzi nowe sytuacje, w których pojawia się aktywność podmiotów publicznych. Ta aktywność w państwie demokratycznym powinna być poddana kontroli społecznej za pośrednictwem narzędzia, jakim jest prawo dostępu do informacji publicznej. Dlatego też uznaje się, że w demokratycznym państwie prawa jak najszerszy katalog informacji musi być przedmiotem kontroli społecznej (por. wyrok z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14 – Lex nr 1839074).

Zgodnie z brzmieniem art. 7 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8 (pkt 1), udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11 (pkt 2) – czyli na wniosek bądź w drodze wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych, wstępu na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia (pkt 3); umieszczania informacji publicznych w centralnym repozytorium (pkt 4).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Ustawa o dostępie do informacji publicznych wymienia trzy formy załatwienia sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. Mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.) bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), wydając decyzję. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek wchodzi w rachubę tylko wówczas, gdy informacja publiczna nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium.

Bezczynność organu na gruncie przepisów u.d.i.p. polega więc na tym, że organ (podmiot) zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem, niejasnej, czy niewiarygodnej oraz gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie, ponadto nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji.

Sąd, po przeanalizowaniu akt sprawy stwierdził, że B Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. będąca adresatem wniosku z 29 maja 2020 r. jest podmiotem zobligowanym do udostępnienia informacji w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. B Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł., co potwierdza zebrany w sprawie materiał dowodowym, korzysta z dotacji celowych przyznawanych przez Prezydenta Miasta Ł. na dofinansowanie zadań służących realizacji celu publicznego z zakresu sportu jak i dotacji na wsparcie realizacji zadania publicznego i upowszechniania kultury fizycznej w zakresie wspierania szkolenia sportowego. Zatem, jest podmiotem dysponującym majątkiem publicznym przy realizacji zadań o charakterze publicznym.

Niespornym jest również, że żądane przez stronę skarżącą informacje mają charakter informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f i pkt 5 lit. d u.d.i.p. Udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności: o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku którym dysponują; majątku publicznym, w tym o majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w lit. a-c, oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach. Informacją publiczną będą zatem nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez taki podmiot, ale także te, których podmiot zobowiązany używa do zrealizowania zadań publicznych. Bez znaczenia jest również i to w jaki sposób znalazły się one w posiadaniu podmiotu zobowiązanego i jakiej sprawy dotyczą. Ważne natomiast jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez dany podmiot i odnosiły się do niego bezpośrednio. Innymi słowy, informacje takie muszą wiązać się ze sferą faktów zaistniałych po stronie podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej.

Jak wynika z akt sprawy wniosek o udostępnienie informacji publicznej z 29 maja 2020 r. składa się z czterech pytań dotyczących organizacji 11 sportowych imprez masowych. Podmiot zobowiązany odpowiadając na wniosek pismem z 19 czerwca 2020 r. udostępnił informację publiczną zaledwie w zakresie pkt 3 wniosku. Pozostałe pytania zamieszczone we wniosku oznaczone pkt 1, 2 i 4 do dnia wniesienia skargi do tutejszego Sądu jak i w dacie rozpoznawania sprawy niniejszej nie zostały załatwione w przewidzianej prawem formie. Z treści odpowiedzi na skargę wynika bowiem, że B Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. stoi na stanowisku, iż żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej, wskazując przy tym na konieczność uwzględnienia art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Jak zostało to już wyżej wskazane stanowisko to jest błędne. Nadto odmowa udostępnienia informacji publicznej zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. także z uwagi na wystąpienie przesłanek z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p., na które powołuje się podmiot zobowiązany, powinna nastąpić w drodze decyzji administracyjnej. Skoro więc podmiot zobowiązany nie udostępnił informacji publicznej w pełnym zakresie w drodze czynności materialno-technicznej, ani nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej, to jest rzeczą oczywistą, że pozostawał i nadal pozostaje w bezczynności.

W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że bezczynność B Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. nie miała charakteru rażącego, o czym Sąd orzekł w pkt 1 sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a. Bezczynność nie była bowiem celowa i zamierzona, a wynikała z błędnego przekonania podmiotu zobowiązanego, iż żądana informacja nie jest informacją publiczną.

W punkcie 2 sentencji wyroku Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał B Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. do załatwienia wniosku strony skarżącej z dnia 29 maja 2020 r. w zakresie pkt 1, 2 i 4 w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych B Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł.

W punkcie 3 sentencji wyroku Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę w pozostałym zakresie mając na względzie fakt, że podmiot zobowiązany przed wniesieniem skargi na bezczynność udostępnił informację publiczną określoną w pkt 3 wniosku z 29 maja 2020 r.

O kosztach postępowania należnych stronie skarżącej od podmiotu zobowiązanego orzeczono w punkcie 4 sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę 100 zł składa się równowartość uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

dc