Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1117/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. R. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej K. R. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] lipca 2015 r. oddalono skargę kasacyjną K. R. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Skarżąca K. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie z przedmiotowej skargi.

Z zawartych we wniosku informacji wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe razem z mężem i córką. Skarżąca iż z tytułu umowy o pracę uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 6168,10 zł brutto miesięczne (załączono zaświadczenie pracodawcy potwierdzające powyższe). Ponadto skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, z której w okresie styczeń-wrzesień 2015 r., przy przychodach w kwocie 560.944,44 zł miesięcznie uzyskała dochód w wysokości 250.295,41 zł (załączono rozliczenie potwierdzające powyższe). Mąż skarżącej z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w roku 2014, przy przychodach w kwocie 252.415,30 zł miesięcznie poniósł stratę w wysokości 6452,25 zł (załączono PIT-36 za rok 2014 potwierdzający powyższe), natomiast w okresie styczeń wrzesień 2015 r. przy przychodach w wysokości 3631,83 poniósł stratę w kwocie 5394,82 zł (załączono zestawienie dochodu potwierdzające powyższe).

Ponadto na skarżący ciąży obowiązek spłaty kredytu na zakup samochodu [...] w wysokości 85.714,29 zł, którego miesięczna rata wynosi 2765,36 (załączono kopię umowy kredytu potwierdzającą powyższe), oraz spłaty kredytu hipotecznego w kwocie 290.727,33 zł, którego miesięczna rata wynosi 3200 zł (załączono kopię umowy i aneksu do umowy kredytowej potwierdzające powyższe).

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.

W niniejszej sprawie źródłem utrzymania skarżącej i jej rodziny jest dochód z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej w wysokości około 27.800 zł brutto miesięcznie oraz uzyskiwane wynagrodzenie w wysokości 6168,10 zł brutto miesięcznie. W ocenie rozpoznającego wniosek powyższy dochód skarżącej i jej rodziny w wysokości około 33.970 zł brutto miesięcznie jest wystarczający do pokrycia przez skarżącą kosztów postępowania, pomimo obciążenia jej kosztami spłaty kredytów bankowych w wynikającej z nadesłanych przez skarżącą dokumentów kwocie ok. 6000 zł miesięcznie.

Nadmienić należy, iż podnoszona przez skarżącą kwestia konieczności spłacania kredytów bankowych nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że strona nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych. Jak podniósł w swoim postanowieniu z dnia 2 października 2001 r. NSA (II SA/Po 2914/01) korzystanie z kredytu bankowego nie oznacza, ze skarżący nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów procesu. Ta okoliczność świadczy o tym, że skarżąca posiada zdolność płatniczą.

W konsekwencji nie można uznać, iż przy osiąganych przez skarżącą comiesięcznych dochodach skarżąca nie była w stanie zgromadzić środków niezbędnych do dochodzenia swoich praw przed sądem.

W związku z powyższym w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.