Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 93/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 93/04 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Anna Znamiec, Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek, Asesor WSA Jarosław Wiśniewski (spr), Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2006r., sprawy ze skargi M. i D.B., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 27 listopada 2003r. Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok, I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 212,80 zł ( dwieście dwanaście 80/100).


UZASADNIENIE

Aktem notarialnym z dnia [...] grudnia 2001 r. repertorium A [...] M. i D. B. nabyli od spółki " E." lokal mieszkalny wraz z przynależnym do niego udziałem przy ul. K. nr 31 w K. . Następnie w okresie od 28 lutego 2002 r do 2002 r. ponieśli wydatki budowlane związane z wykończeniem wyżej wymienionego lokalu . Wydatki ten były podstawą odliczenia od podatku w zeznaniu PIT 37 za 2002 r.

Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia ...].09.2003 r. nr [...]w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za 2002 r. zakwestionował wyżej wymienione wydatki . Nie uznał powyższej ulgi mieszkaniowej, gdyż stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione warunki do tzw. "praw nabytych", gdyż podatnicy nie ponieśli wydatków na wykończenie lokalu przed dniem 31.12.2001 r. a taki wymóg wynika z przepisów przejściowych wprowadzonych od 1.01.2002 r. ustawą z dnia 21.11.2001 r. o zmianie ustawy .... (Dz.U. Nr 134, póz. 1509).

Dyrektor Izby Skarbowej rozpatrując sprawę w wyniku wniesionego odwołania, decyzją z dnia 27.11.2003 r. nr [...] podzielił stanowisko organu podatkowego pierwszej instancji utrzymując w mocy zaskarżoną decyzje .

W uzasadnieniu decyzji podniesiono , iż od 1.01.2002 r. zostały zlikwidowane ulgi mieszkaniowe, które były literalnie wymienione w art. 27a ust. l pkt l lit.a-f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 14 z 2000 r., póz. 176 z późn.zm.). Jednocześnie ustawodawca wprowadził tzw. "prawa nabyte" ale pod pewnymi warunkami określonymi wyraźnie w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 21.11.2001 r. o zmianie ustawy ... (Dz.U. Nr 134, póz. 1509).

W myśl w/w przepisów tylko podatnikom, którzy w latach 1997-2001 nabyli prawo do odliczenia od podatku wydatków poniesionych na cele określone w art. 27a ust. l pkt l lit.a-f ustawy podatkowej obowiązującej przed dniem 1.01.2002 r. przysługuje prawo do dalszych odliczeń od podatku wydatków na kontynuację danej inwestycji poniesionych od dnia [...]01.2002 r. do dnia [...]12.2004 r.

Zauważono , iż ustawodawca jednoznacznie określił o jakie tu inwestycje chodzi powołując w w/wym. art. 27a ust. l pkt l różnego rodzaju wydatki mieszkaniowe wymienione pod lit. od "a" do "f. Wśród nich odrębnie wymienione są wydatki przeznaczone na zakup lokalu mieszkalnego ... (lit.d) a odrębnie wydatki na wykończenie lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym (lit. f). Oznacza to, iż prawo do kontynuowania dalszych odliczeń od podatku przysługuje wyłącznie z tytułu tej inwestycji, w związku z którą został poniesiony wydatek przed l stycznia 2002 r. czyli konkretnie na daną inwestycję wymienioną pod lit. a-f w/w przepisu. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej jeżeli więc wydatki na wykończenie lokalu poniesione zostały dopiero w 2002 r. a nie przed 31.12.2001 r. to oznacza, iż brak jest podstaw do ich odliczenia w zeznaniu za 2002 r. na tzw. "prawach nabytych"

Z decyją nie zgodził sie pełnomocnik skarżących składając skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego . Zdaniem pełnomocnika zaskarżona decyzja została wydana bez przeanalizowania stanu faktycznego , w szczególności dotyczącego roku w którym podatnicy rozpoczęli korzystanie ulgi budowlanej . Natomiast rozpoczęcie korzystania przez podatników z tzw. dużej ulgi w roku 1995 powoduje , iż mogą oni korzystać z tej ulgi bez ograniczeń czasowych aż do wykorzystania pełnego limitu.

Zdaniem skarżących nawet gdyby przyjąć stosowanie przepisu art. 4 ust. 2 cyt. ustawy, w stosunku do stanu faktycznego jaki miał miejsce w sprawie, to nastąpiła niedopuszczalna zawężająca interpretacja tej normy prawa przejściowego. Taka interpretacja jest jednoznaczna z nierównym traktowaniem podatników w identycznych sytuacja faktycznych.

Zgodnie z zawężającą interpretacją podatnik, który kupuje mieszkanie wykończone może korzystać z ulgi w całości. Natomiast podatnik, który kupuje mieszkanie niewykończone, w którym nie może zamieszkać i musi ponieść dodatkowe nakłady, które umożliwią mu zamieszkanie w lokalu mieszkalnym - nie może kontynuować ulgi. Dodatkowo podatnicy podnoszą, iż zakup nowego mieszkania w stanie nie wykończonym w 2001 r., który dawał im uprawnienie do dokonywania odliczeń w związku z poniesieniem wydatków na własne potrzeby mieszkaniowe, daje im możliwość dalszego korzystania z tej ulgi - bowiem nadal ponosili wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe. Wydatki te są kontynuowaniem danej inwestycji, bowiem wykończenie dotyczy tego samego lokalu mieszkalnego, który został nabyty w stanie niewykończonym.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi .

Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, jednak wobec wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2004r. ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ oraz ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz.1270,/ w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ została ona rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zgodnie z tymi przepisami.

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż Dyrektor Izby Skarbowej wydając zaskarżoną decyzję naruszył prawo materialne w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Z dniem 1 stycznia 2002 r. ustawą z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne zostały zlikwidowane z systemu podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz.U. nr 134 poz 1509 ) została zniesiona tzw. duża ulga mieszkaniowa . Podatnicy , w związku z dokonaną nowelizacją ustawy zostali pozbawieni możliwości korzystania z odliczeń przewidzianych w art. 27a ust 1 pkt. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu przed nowelizacją .

Mając jednak na uwadze, iż niektóre inwestycje mają charakter wieloletni ustawodawca wprowadził do sytemu podatkowego stosowne przepisy przejściowe . Zgodnie z art. 4 cyt. ustawy podatnikom, którzy w latach 1997-2001 nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków poniesionych na cele określone w art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. a)-f) ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., przysługuje, na zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczania od podatku dalszych wydatków na kontynuację danej inwestycji - poniesionych od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2004 r.

W niniejszej sprawie istota sporu ogniskuje się wokół problemu czy podatnicy kontynuowali inwestycje ponosząc w 2002 r. wydatki na wykończenie mieszkania zakupionego w 2001 r.

Organy podatkowe uważają , iż w takim wypadku nie mamy do czynienia z kontynuacją inwestycji lecz z inną odrębna inwestycją . Stanowisko takie opierają na tym , iż w/w wydatki są odrębnie wymienione w art. 27 a. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych .

Sąd w obecnym składzie nie podziela jednak takiej interpretacji ww. przepisów.

Zwrócić bowiem należy uwagę , iż ustawodawca wprowadzając podział pkt. 1 ust 1 art. 27a cyt. ustawy nie wprowadził go ze względu na charakter inwestycji , lecz ze względu na charakter wydatków związanych z realizacją własnych potrzeb podatnika . Zgodzić sie natomiast należy ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartym w wyroku z dnia 9 września 2004 r. sygn. akt III SA 3137/03 , iż "kontynuacja danej inwestycji" jest pojęciem szerszym niż "kontynuacja określonego rodzaju wydatków", ponieważ obejmuje swoim zakresem różne rodzaje wydatków.

Zdaniem Sądu inwestycją, o której mowa w art. 4 ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych..... (Dz.U. nr 134 poz 1509 ) będą nakłady dokonywane w celu stworzenia określonego, konkretnego "celu mieszkaniowego - substancji mieszkaniowej". "Inwestycją z punktu widzenia podatnika jest poniesienie wydatków w celu uzyskania prawa rzeczowego do własnego domu lub mieszkania". ( wyrok WSA z 28.04.2005 sygn. akt III SA/WSA 128/05 )

Taki bowiem cel legł u podstaw tworzenia tzw. dużej ulgi mieszkaniowej. Z kontynuacją danej inwestycji mamy natomiast do czynienia wtedy , gdy ponosimy dalsze wydatki w związku z konkretną realizacja "celu mieszkaniowego" realizowaną przez konkretną osobę . Dlatego tez zakup nowo wybudowanego lokalu mieszkalnego i wykończenie tego lokalu stanowi tę sama inwestycję , w ramach których podatnik realizuje swoje potrzeby mieszkaniowe. Natomiast wydatki na wykończenie lokalu są kontynuowaniem danej inwestycji, bowiem wykończenie dotyczy tego samego lokalu mieszkalnego, który został nabyty w stanie niewykończonym.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. b w związku z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270),orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowaniu orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.