Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1433/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pisma w sprawie przyznania odszkodowania postanawia: - odrzucić wniosek -


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 października 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1433/09 odrzucił skargę M. K. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pisma w sprawie przyznania odszkodowania, jako wniesioną po terminie. Odpis ww. postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 23 listopada 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy).

Następnie pismem nadanym w dniu 27 listopada 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia ww. skargi. W uzasadnieniu wniosku podał, iż z uwagi na jego chorobę i niemożność osobistego działania, czynności te wykonała jego żona, która omyłkowo zaadresowała kopertę, w której znajdowała się przedmiotowa skarga, bezpośrednio do Sądu.

Pełnomocnik organu, ustosunkowując się do wniosku skarżącego, wniósł o jego nieuwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Stosownie natomiast do treści art. 87 § 1 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 cytowanej ustawy). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 cytowanej ustawy).

Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 cytowanej ustawy.

W przedmiotowej sprawie Sąd przyjął, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] ustała w dniu 23 listopada 2009 r., tj. w dniu doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia Sądu o odrzuceniu jego skargi, z powodu uchybienia trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi był 30 listopada 2009 r.

Tymczasem wniosek taki skarżący wniósł w dniu 27 listopada 2009 r. (data stempla pocztowego) bezpośrednio do Sądu. Dlatego też Sąd pismem z dnia 7 grudnia 2009 r. przekazał powyższy wniosek pełnomocnikowi organu. Nieprawidłowe skierowanie wniosku przez skarżącego bezpośrednio do Sądu, skutkowało przyjęciem, iż faktyczną datą jego wniesienia do Sądu jest data przekazania go do organu, czyli dzień 7 grudnia 2009 r.

Zestawiając datę ustania przyczyny uchybienia terminu – 23 listopada 2009 r. oraz datę wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za pośrednictwem organu – 7 grudnia 2009 r. należy stwierdzić, że został on wniesiony z przekroczeniem 7 dniowego terminu określonego w art. 87 § 1 powołanej ustawy i jako spóźniony podlega odrzuceniu (art. 88 tej ustawy).

Na marginesie wyjaśnić należy skarżącemu, iż wskazane przez niego okoliczności, zdaniem Sądu, nie uprawdopodabniają przesłanki braku winy w uchybieniu terminu zawartej w treści art. 87 § 2 cytowanej ustawy. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym omyłkowe skierowanie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie usprawiedliwia opóźnienia terminu przewidzianego w art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto błędne wykonanie polecenia przez osobę, której skarżący powierzył wysłanie skargi w swoim imieniu z pewnością nie może być uznane za niezależną od strony i niemożliwą do przezwyciężenia okoliczność. Jest to jedynie skutek wadliwego wyboru skarżącego co do osoby, której powierzył dokonanie tej czynności. Ponadto zarzut skarżącego niezastosowania przez Sąd art. 65 kpa jest chybiony, ponieważ postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone jest w oparciu o przepisy cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, stad też wskazany art. 65 kpa nie będzie miał zastosowania w przedmiotowym postępowaniu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.