Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 896/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-10-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie wykreślenia pojazdu z ewidencji pojazdów postanawia odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Bydgoszczy oddalił skargę P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie wykreślenia pojazdu z ewidencji pojazdów.

Pismem nadanym w dniu 29 września 2011 r. skarżący złożył wniosek o uzasadnienie ww. orzeczenia, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. We wniosku skarżący wskazał, iż w okresie od 19 września 2011r. do 29 września 2011r. obłożnie chorował, wobec czego nie uczestniczył w rozprawie sądowej, jak również nie mógł uzyskać informacji o treści wydanego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy.

Zgodnie z art. 87 § 1, § 2 oraz § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Brak winy, który jest warunkiem sine qua non zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana i można o nim mówić jedynie wówczas, gdy przeszkody powstałej w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, Sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny, czy też – przeciwnie – wykazała się niedostateczną dbałością.

Jak wynika ze złożonego w przedmiotowej sprawie wniosku skarżącego, jako okoliczności świadczące o braku winy w uchybieniu terminu wskazał on chorobę obłożną, która uniemożliwiła mu napisanie wniosku i przesłanie go do Sądu. Wskazać należy, iż choroba z pewnością może stanowić czynnik wyłączający winę w niedotrzymaniu terminu, lecz zauważyć też trzeba, iż nie każdy problem zdrowotny uzasadnia uznanie, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez winy, należy bowiem brać pod uwagę inne, towarzyszące sprawie okoliczności – rodzaj choroby, jej przebieg, sposób leczenia, czy pomoc innych osób w dokonaniu czynności.

Z wniosku o przywrócenie terminu złożonego przez skarżącego nie wynika, czy przebywał on w domu, czy był leczony szpitalnie, jakiego rodzaju była to choroba i czy uniemożliwiła mu ona napisanie stosownego wniosku, o przesłanie którego do sądu skarżący mógł wszakże poprosić osobę trzecią. Zwrócić uwagę należy, że nie ma ustawowej definicji pojęcia "choroba obłożna". W tym przedmiocie można by odwołać się do stanowiska Sądu Najwyższego zajętego w wyroku z dnia 8 stycznia 1993 r. sygn. akt III ARN 84/92. Sąd Najwyższy wyraził w nim pogląd, iż pojęcie "obłożna choroba" powinno być rozumiane tak, że jest to choroba powodująca istotne i trwałe zakłócenie warunków codziennej egzystencji chorego wymagająca otoczenia go stałą opieką lekarską.

Wskazać należy iż skarżący w niniejszej sprawie nie przedstawił zwolnienia lekarskiego, czy też wypisu ze szpitala, co w sposób znaczny ułatwiłoby ocenę stopnia zawinienia skarżącego w niedochowaniu terminu – względnie braku zawinienia. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w treści postanowienia z dnia 13 października 2010r., sygn. akt I OZ 767/10 – tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, jednak muszą zostać spełnione określone warunki. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany (lub wystąpić musi nagłe pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć). Poza tym musi zostać przedstawione zaświadczenie, że stan zdrowia w danym, określonym okresie uniemożliwiał prowadzenie spraw i dokonywanie czynności.

W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu i na podstawie

art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.