Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 740/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie WSA Renata Czeluśniak WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2007 r. sprawy ze skargi S.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia w przedmiocie warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w na rzecz skarżącego S.B. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją Prezydenta Miasta K. nr.............z dnia..........2006r. znak ..........na podstawie art. 59 ust. 1, 61 ust. 1 w związku z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, póz. 711 ze zmianami ), § 1-9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ( Dz. U. Nr 164, póz. 1588), § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy ( Dz. U. Nr 164, póz. 1589 ), a także art. 104 k.p.a. , po rozpatrzeniu wniosku Ł. Ł. i R.Ł. z dnia.......2005r. -ustalono warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr ..........oraz dwóch wjazdów z działki nr ..........w K.", wskazując nadto jako załączniki stanowiące integralną część decyzji : Nr 1 - Warunki zabudowy terenu oraz wyniki analizy urbanistyczno-architektonicznej; Nr 2 - Linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w skali 1:1000 wraz z częścią graficzną wyników analizy urbanistyczno-architektonicznej.

W uzasadnieniu decyzji podano, że teren określony we wniosku nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wskazano dalej na zastosowany w sprawie tryb art. 59 i nast. ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, na uzyskane w toku postępowania uzgodnienia lub opinie organów w zakresie wymaganym przez art. 53 ust. 4 tej ustawy , a także ustalenia, w myśl których spełnione zostały łącznie przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy z art. 61 ust. 1 ustawy, które wymieniono odsyłając nadto do załącznika Nr 1 . Wyjaśniono też, że projekt decyzji został sporządzony przez mgr inż. arch. E.K. wpisaną na listę izby samorządu zawodowego architektów Nr ..........

W zakresie zgłoszonych uwag D.B. i S.B. , którzy zarzucali, że projektowana inwestycja zakłóci ład przestrzenny oraz spowoduje dodatkowe uciążliwości związane z podniesioną intensywnością zabudowy w tym rejonie, a także iż realizacja zabudowy wielorodzinnej w rejonie zabudowy jednorodzinnej jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego m. K. z 1994 r. oraz ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m. K. wskazano, że teren określony we wniosku nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zaś decyzja o warunkach zabudowy jest tylko pierwszym etapem podejmowanym przez inwestora w celu realizacji inwestycji i nie stanowi podstawy prawnej dla rozpoczęcia robót budowlanych. Decyzja o warunkach zabudowy określa rodzaj planowanej inwestycji oraz warunki przestrzennej jej realizacji, wynikające z przepisu art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalone na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, oraz przepisów odrębnych. Wykonana w trakcie postępowania analiza urbanistyczno-architektoniczna wykazała, że przedmiotowe przedsięwzięcie zarówno pod względem funkcji jak i formy spełnia warunki określone w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz w rozporządzeniu. Na tej podstawie określono

warunki zabudowy wnioskowanego zamierzenia (załącznik Nr 1 do decyzji). Dopiero na następnym etapie procesu inwestycyjnego, tj. na etapie pozwolenia na budowę będzie badane, czy projekt budowlany zamierzenia wykonany został zgodnie z obowiązującymi przepisami, przede wszystkim techniczno-budowlanymi, takimi jak ustawa z dnia 7.07.1994r. - Prawo Budowlane , czy rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie , Polskimi Normami, a także przepisami szczególnymi, zapewniając równocześnie ochronę interesów osób trzecich. Podobnie, na etapie pozwolenia na budowę, po przedłożeniu przez inwestora projektu budowlanego, będą rozpatrywane kwestie poruszone w pismach stron postępowania. Podkreślono, że zgodnie z art. 63 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich.

Wobec przedstawionych faktów, mając również na względzie art. 56 w związku z art. 64 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi.

Powyższe decyzja została zaskarżona przez D.B. i S.B. , którzy domagając się jej uchylenia zarzucali brak przy wniosku koncepcji zabudowy działki nr......., jak również uzasadnianie w obszernych wywodach błędnie ustalenia przez organ pierwszej instancji parametrów zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, w tym nierzetelność danych ujętych w analizie urbanistyczno-architektonicznej i jej tendencyjność.

Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia............, po rozpatrzeniu odwołania D.B. i S.B. o decyzji Prezydenta Miasta K. ...........z dnia.........2006r. znak.........., na podstawie art. 53 ust. 4 i 5, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 i 4, art. 61 ust. 1 w związku z ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, póz. 711 ze zmianami), § 3-9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ( Dz. U. Nr 164, póz. 1588) oraz art. 138 § 1 k.p.a. - utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję .

Uzasadniając powyższe wskazano na zaskarżone rozstrzygnięcie i wniesione odwołanie oraz podano, że po zapoznaniu się z aktami sprawy stwierdzono iż decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa. Przytoczono dalej treść art. 59 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz powołano art. 54 w związku z art. 64 ustawy podając wymogi jakie winna spełniać decyzja o warunkach zabudowy. Wskazano także na organ uprawniony do wydania decyzji o warunkach zabudowy oraz zacytowano art. 61 cytowanej ustawy .

W tym kontekście wyjaśniono, że jak wynika z akt sprawy powyższe warunki zostały spełnione. Decyzja została przygotowana przez mgr inż. arch. E.K. -wpisaną na listę samorządu zawodowego architektów pod nr........., co czyni zadość wymaganiom zawartym w art. 60 ust. 4 cytowanej ustawy. Stosownie do art. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich. Wszystkie powyżej wymienione elementy, których ustalenie konieczne jest w toku prowadzonego

postępowania, by w konsekwencji dokonać ich określenia w wydanej decyzji o warunkach zabudowy istnieją i nie ulegną zmianie w sytuacji pozytywnego rozpatrzenia wniosku inwestora. Co za tym idzie, spełniony w sprawie jest wymóg, o którym mowa w § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, polegający na ustaleniu wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. W toku postępowania uzyskano wszelkie niezbędne, a przewidziane prawem uzgodnienia w tym, w zakresie obsługi komunikacyjnej.

W przedmiocie zarzutów stron stwierdzono, że w aktach sprawy znajduje się analiza urbanistyczno - architektoniczna sporządzona przez osobę uprawnioną, z której jednoznacznie wynika, że przedmiotowa inwestycja spełnia wymóg z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy. W warunkach zabudowy oraz wynikach analizy architektoniczne - urbanistycznej w sposób szczegółowy określone zostały warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, w tym ochrony i kształtowania ładu przestrzennego zawarte § 1 - 9 powyższego rozporządzenia oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy, wskazujące na to, że zrealizowane zostały dyspozycje art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzja została sporządzona przez osobę wpisaną listę członków .......... Okręgowej Izby Architektów, co czyni zadość wymaganiom zawartym w art. 60 ust. 4 ustawy. Odnosząc się do pojęcia "działek sąsiadujących dostępnych z tej samej drogi publicznej pozwalających na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy" wskazano, że chodzi o działki sąsiednie, zaś ustawodawca nie ograniczył badania dobrego sąsiedztwa tylko i wyłącznie do działek ewidencyjnych, bezpośrednio sąsiadujących z zamierzeniem inwestycyjnym. Za działki sąsiednie rozumieć należy działki objęte analizą, która dokonywana jest w o oparciu o § 3 powołanego powyżej rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu, właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zaś granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy zasadniczej, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 m. Kontynuacja funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów zabudowy oraz intensywności wykorzystania teren, negowane przez skarżących, zawarte zostały w analizie architektoniczno-urbanistycznej. Mając na uwadze zasadę zawartą w art. 56 ustawy, którą także na mocy art. 64 ust. 1 stosuje się przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy, według której nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy jeśli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi należy uznać, że kwestionowana decyzja jest prawidłowa i brak podstaw do jej zmiany, bądź uchylenia.

Wnosząc w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krakowie skargę na decyzję decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 28.............S.B. domagał się uchylenia zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji zarzucając ich sprzeczność z art.61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27.03.2003r.

Uzasadniając powyższe podnosił, że żadna działka sąsiednia w rozumieniu art. 61 ust.

1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w stosunku do działki ..............nie jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy, jak również w obszernych wywodach wskazywał na okoliczności uniemożliwiające uznanie, że planowana zabudowa stanowić będzie kontynuację funkcji, zabudowy i zagospodarowania terenu na działkach sąsiednich . Skarżący podkreślał, że działkę nr .............należy uznać za leżącą poza obszarem analizowanym w rozumieniu § 3 rozporządzenia, co potwierdza okoliczność iż nie znajduje się ona na mapie w skali 1 : 1000 wraz z częścią graficzną wyników analizy urbanistyczno-architektonicznej stanowiącej załącznik Nr 2 do decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia .........2006r., a w konsekwencji działka ta nie jest działką sąsiednią w stosunku do działki .........w rozumieniu art.61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wnosiło o jej oddalenie, prezentując ponownie stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje .

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 - 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, póz. 1269 z późn. zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08.2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153,póz. 1270 z późn. zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a. ) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami oraz powołana podstawą prawną ( art. 134 § 1 p.p.s.a. ), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy ( art. 135 p.p.s.a. ) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Kontrola w niniejszej sprawie dotyczy zatem legalności zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

Mając na uwadze treść powołanych na wstępie orzeczeń, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania skargę należy uznać za zasadną, aczkolwiek z innych niż podawane w niej przyczyny, których rozważanie w stanie faktycznym sprawy jest przedwczesne..

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było prowadzone w okresie obowiązywania ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, póz. 717 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.z.p. ), a miało za przedmiot ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz dwóch wjazdów na działkach nr............, przy ul. ..........Bezspornym jest, że na obszarze stanowiącym teren inwestycji nie obowiązywał w dacie wydania kontrolowanych aktów administracyjnych miejscowy planu zagospodarowania przestrzennego, a zatem istotne dla trybu postępowania w sprawie niniejszej na tle przepisów prawa materialnego są regulacje art. 60 - 64 powyższej ustawy, a także art. 51 ust. 3, art. 52, art. 53 ust. 3-5a, art. 54, art. 55 i art. 56, które zgodnie z dyspozycją art. 64 ust. 1 stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach

zabudowy. Znacznie w sprawie mają także przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ( Dz. U. Nr 164, póz. 1588) oraz przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, co wynika z art. 1 pkt 1 tej ustawy w związku z art. 59 ust. 1 oraz nast. p.z.p.

Słusznie przyjmują organu obu instancji, że przy braku planu miejscowego realizacja przedmiotowej inwestycji wymagała ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy ( art. 59 ust. 1 p.z.p.), co winno nastąpić na wniosek ( art. 51 ust. 1 i 2 p.z.p.) spełniający wymogi z art. 63 k.p.a., jak i przewidziane w art. 52 ust. 2 p.z.p. Wniosek inicjujący postępowanie w niniejszej sprawie narusza wymogi z art. 52 ust. 2 pkt 1 2 a p.z.p., bowiem nie podano w nim danych dotyczących zapotrzebowania na energię oraz odnoszących się do uzbrojenia terenu w rozumieniu "uzbrojeniu terenu" - należy przez to rozumieć urządzenia, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 2 pkt 3 p.z.p. Jak wynika z treści wniosku zawarte w nim żądanie dotyczy ustalenie warunków zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego i dwóch wjazdów na terenie obejmującym działki nr ..........bez infrastruktury technicznej , przy czym nie wynika z niego by teren ten posiadał stosowne uzbrojenie. Wskazanie , którego brak należy uznać za istotne, skoro w myśl art. 53 ust. 3 pkt 2 p.z.p. w związku z art. 64 ust. 1 p.z.p. przed wydaniem decyzji organ dokonuje analizy stanu faktycznego i prawnego terenu, zaś w myśl art. 61 ust. 1 pkt 3 p.z.p. jego rzeczą jest zbadanie , czy istniejące lub projektowane uzbrojeni terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, od czego z kolei zależy możliwość wydania decyzji o warunkach zabudowy. Tych kwestii nie wyjaśnił organ pierwszej instancji, zaś ustalając warunki podane w pkt II. pakt 3 załącznika Nr 1 do decyzji Nr ...........z dnia ........2006r. znak ............czynił powyższe bez wniosku inwestora, pomimo obowiązującej w tym postępowaniu zasady skargowości.

Kolejne istotne uchybienie popełnione w postępowaniu przed organem pierwszej instancji dotyczy braku w aktach wymaganego w myśl art. 60 ust. 4 p.z.p. projektu merytorycznej części decyzji o warunkach zabudowy, który winien obejmować element określone w art. 54 p.z..p., co jest uchybieniem mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sporządzenie projektu winno być powierzone osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego urbanistów albo architektów, jako podmiotowi posiadającemu wymagane kwalifikacje specjalne , projekt decyzji przez nią podpisany, zaś stosowny dowód potwierdzający jej członkostwo w samorządzie urbanistów lub architektów powinien zostać dołączone do akt sprawy. Wymaga podkreślenia, że osoby, o których mowa w art. 60 ust. 4 nie mogą być traktowane jako organy właściwe w sprawach ustalania warunków zabudowy, albowiem organami tymi są podmioty wymienione w art. 60 ust. 1 i 3 u.p.z.p. ( wójt, burmistrz albo prezydent miasta, wojewoda na terenach zamkniętych ). Projekt, o którym wyżej mowa podlega natomiast akceptacji organu właściwego w sprawie, który ponosi też odpowiedzialność za całe rozstrzygnięcie.

Wskazać należy dalej na treść § 9 ust. 1-4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w myśl którego warunki i wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną ( ust. 1 ); wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy ( ust. 2 ); część graficzną decyzji o warunkach

zabudowy oraz część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się na kopiach mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w czytelnej technice graficznej zapewniającej możliwość wykonywania ich kopii ( ust. 3 ); część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się z uwzględnieniem nazewnictwa i oznaczeń graficznych stosowanych w decyzji o warunkach zabudowy (ust. 4 ). Wydana w sprawie niniejszej decyzja organu pierwszej instancji nie spełnia wyżej podanych wymagań, oraz narusza wymogi z art. 107 § 1 k.p.a. Przedmiotowy akt administracyjny stanowi dokument nazwany decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i dwa wymienione w osnowie załączniki. Te wszystkie dokumenty zgodnie z wymogami art. 107 § 1 k.p.a. zostały podpisane przez organ wydający decyzję, zaś załączniki nadto bez podstawy prawnej także przez mgr inż. arch. E.K. Wbrew wyżej wskazanym przepisom w załączniku Nr 1 połączono zarówno ustalenia warunków zabudowy, jak i wyniki analizy urbanistyczno-architektonicznej, co uczyniono nadto w taki sposób, który ten ostatni element czyni iluzorycznym. Również wbrew ty przepisom załącznik Nr 2 ma łączyć w myśl znajdujących się tam adnotacji i wskazań z osnowy decyzji część graficzną decyzji o warunkach zabudowy i cześć graficzną analizy wyników urbanistyczno-architektonicznej, co narusza przepisy przy czym nadto w tym drugim wypadku nie zaznaczono poddanego analizie obszaru, zaś poza nim pozostaje w ogóle działka nr .........

Decyzja organu pierwszej instancji narusza także wymogi z art. 107 § 3 k.p.a. w zakresie uzasadnienia faktycznego, odnoszącego się do wykonania obowiązków przewidzianych w art. 61 ust. 1 p.z.p. , w tym przeprowadzenia stosownej analizy dla ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, regulowanych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. Jak trafnie podkreśla się w wyroku wsa w Warszawie z dnia 24.02.2005r. sygn. akt IV SA/Wa 950/04 ( zam. zb. LEX nr 171198 ) - " Przepis art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, póz. 717 ze zm.) uzależnia zmianę w zagospodarowaniu terenu od dostosowania się do określonych cech zagospodarowania terenu sąsiedniego (tzw. zasada dobrego sąsiedztwa). Regulacja taka ma na celu zagwarantowanie ładu przestrzennego, określonego w art. 2 pkt 1 tejże ustawy, jako takie ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w przyporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, gospodarczo-społeczne, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne. Zasada dobrego sąsiedztwa określa konieczność dostosowania nowej zabudowy do wyznaczonych przez zastany w danym miejscu stan dotychczasowej zabudowy, cech i parametrów o charakterze urbanistycznym (zagospodarowanie terenu) i architektonicznym (ukształtowanie wzniesionych obiektów). Określenie cech, do których trzeba dostosować nową zabudowę jest obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie w sprawach warunków zabudowy."

Uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji brak jakichkolwiek wskazań na zasady wyznaczenia obszaru analizowanego, zaś w zakresie samej analizy urbanistyczno-architektonicznej stwierdza się ogólnikowo, że wykazała ona iż przedmiotowe przedsięwzięcie zarówno pod względem funkcji jak i formy spełnia warunki określone w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz rozporządzeniu. Jak wynika z osnowy decyzji wyniki analizy ma zawierać stanowiący jej integralna część załącznik Nr 1, jednakże także w tym dokumencie brak opisu cechach zabudowy i zagospodarowania terenu w obszarze analizowanym, w szczególności co gabarytów, formy architektonicznej obiektów budowlanych, usytuowania linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu, jak również stosownych danych liczbowych. Wskazane braki uniemożliwiają jakąkolwiek kontrolę zasadności wydanego przez

organ pierwszej instancji rozstrzygnięcia o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji tak co do zasady, jak i konkretnych przyjętych w tym zakresie wymogów, a są istotne tym bardziej, że już na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego realizacja zasad zachowania ładu przestrzennego i dobrego sąsiedztwa były sporne.

Należy także zwrócić uwagę na fakt, że skoro zarządcą drogi publicznej, przy której zlokalizowany jest teren inwestycji jest organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy, zbędnym było w zakresie uzgodnienia przewidzianego w art. 53 ust. 5 pkt 9 p.z.p. w związku z art. 61 ust. 1 p.z.p. stosowanie trybu z art. 106 k.p.a., zaś stosowne ustalenia winny znaleźć się w decyzji rozstrzygającej sprawę. Tryb z art. 106 k.p.a. nie został zresztą zachowany, bowiem postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia .......2005r. znak ..........nie doręczono wszystkim stronom.

Wyżej wskazanych istotnych uchybień, które powodują konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości nie dostrzegł organ odwoławczy , który orzekając w tych warunkach o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji naruszył art. 138 §1 k.p.a. Treść decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia.......2006r. Nr ..........w której wskazano na zaskarżone rozstrzygnięcie, fakt wniesienia odwołania, powołano określone przepisy bez ich wyjaśnienia i analizy na tle własnych ustaleń, wskazano ogólnikowo na uzyskane w toku postępowania prawem przewidziane uzgodnienia oraz odesłano strony w odpowiedzi na konkretne zarzuty do analizy architektoniczno-budowlanej - narusza wymogi z art. 107 § 3 k.p.a., a także prowadzi do niewykonania przez organ drugiej instancji obowiązku ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Decyzja organu odwoławczego tym tylko różni się od decyzji Prezydenta Miasta K. Nr .............z dnia .........2006r. znak ........w spornej kwestii dopuszczalności budowy na przedmiotowym terenie inwestycji objętej rozpatrywanym wnioskiem, że wyjaśnia prawidłowo rozumienie pojęcia działek sąsiednich oraz przytacza treść § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. Także jednak w tym przypadku nie jest wiadomym jak w sprawie niniejsze wyznaczono obszar analizowany, w tym dlaczego nie jest to okręg o tym samym promieniu, którego długość określono zgodnie z zasadami przewidzianymi w § 3 rozporządzenia, jakie są ustalenia analizy architektoniczno-budowlanej, jej wyniki i płynące stąd wnioski, a także z jakiej przyczyny zarzuty odwołujących się są bezzasadne. W aktach sprawy dostępna jest analiza architektoniczno-budowlana dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego z dnia ............2005r., sporządzona przez mgr inż. arch. E.K. , brak natomiast dokumentów potwierdzających posiadanie przez nią stosownych uprawnień oraz dotyczących jej wpisania na listę izby samorządu zawodowego urbanistów albo architektów.

Nie jest rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zastępowanie organów administracji publicznej w wykonywaniu ich kompetencji orzeczniczych, przy czym wskazane wyżej uchybienia przepisom postępowania oraz prawa materialnego stwarzają podstawę do uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "a " i " c " p.p.s.a., przy odstąpieniu od dalej idącej kontroli prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie przepisów prawa materialnego. Taka kontrola następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu ( por. wyrok NSA z 10.02.1981 r. , SA 910/80, ONSA 1981, nr 1 , póz. 7 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. T. Wosia , WP LexisNexis W-wa 2005 str. 145 t. 14 ), zaś w sprawie niniejszej z uprzednio wskazanych przyczyn jest ona niemożliwa i bezprzedmiotowa.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I. sentencji wyroku biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 "a " i " c " p.p.s.a., zaś rzeczą organów administracji publicznej przy ponownym rozpatrzeniu sprawy będzie eliminacja wytkniętych uchybień oraz wydanie stosownego rozstrzygnięcia w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu.

O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego orzeczono zgodnie treścią art. 200 p.p.s.a. i art. 205 §1 p.p.s.a.