Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 230/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant Asystent sędziego Jarosław Szkudlarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2008 r. sprawy ze skargi B. W.-G. i M. G. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przyjęcia programu rewitalizacji domów familijnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

B. W.-G. i M. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. Nr [...] z dnia [...] w sprawie przyjęcia Programu rewitalizacji domów familijnych.

Uchwała ta została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 2 i 6 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w związku z uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] w sprawie przyjęcia "Uproszczonego lokalnego programu rewitalizacji wybranych terenów śródmiejskich oraz pofabrycznych Ł. na lata 2004-2013", zmienionej uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...].

Uprzednio, pismem z dnia 18 grudnia 2007 roku B. W.-G. i M.G. na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym zwrócili się do Rady Miejskiej w Ł. o usunięcie naruszenia prawa spowodowanego uchwałą w sprawie przyjęcia Programu rewitalizacji domów familijnych.

W uzasadnieniu skarżący zakwestionowali treść pkt 1 części III Programu – "Główne założenia programu" (stanowiącego załącznik do uchwały), w myśl którego: "Proces rewitalizacji domów familijnych ma się opierać na mechanizmie zamiany nieruchomości. Zakłada on, że inwestor wybrany w drodze konkursu, zwany dalej inwestorem, wybuduje nowe bloki, w których znajdować się będą lokale mieszkalne dla obecnych mieszkańców domów familijnych. Następnie przekaże nieruchomości zabudowane blokami na własność Miastu, a w zamian otrzyma domy familijne na ulicach A numery od 1 do 12, B numery nieparzyste od 49 do 67, C numery 19,19a i 21, D 24, 26 i 28 oraz przy placu E numery od 8 do 12".

B. W.-G. i M.G. wskazali przy tym, że są właścicielami mieszkania nr 2 w budynku przy ul. C 19a w Ł. i zamierzają nadal je posiadać. Podkreślili jednocześnie, że nie udzielili w żadnej formie upoważnienia do dysponowania ich własnością. Stąd też przekazanie mieszkania inwestorowi przez Miasto jest niezgodne z ich wolą. Nie zamierzają bowiem zbyć mieszkania na rzecz Miasta ani skorzystać z wariantów wymienionych w pkt 9 w części III uchwały. Informację w tej kwestii przekazali Radzie Miasta w drodze pisma z dnia 9 listopada 2007 roku.

Dodali ponadto, że ich zdaniem pkt 1 części III uchwały "Główne założenia programu" nie ma podstawy prawnej w części dotyczącej mieszkań będących własnością prywatnych właścicieli, a co za tym idzie, uchwała ta narusza art. 64 Konstytucji RP.

Rozpatrując opisane wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Rada Miejska w Ł. uchwałą Nr [...] z dnia [...] uznała za bezzasadne wezwanie skarżących do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą Nr [...] z dnia [...] w sprawie przyjęcia Programu rewitalizacji domów familijnych.

W uzasadnieniu stwierdzono, że uchwała jako program nie przenosi prawa własności nieruchomości zabudowanej domami familijnymi na rzecz inwestora, a jedynie wyznacza kierunki działania Miasta, które zmierzać mają do osiągnięcia celu, jakim jest kompleksowa rewitalizacja domów familijnych przy wykorzystaniu mechanizmu zamiany.

Podkreślono przy tym, że przepisy uchwały nie wpływają na sytuację prawną innych niż Miasto Ł. właścicieli nieruchomości. Miasto bowiem może dysponować jedynie swoją własnością i będzie dążyć do tego, aby stać się właścicielem całości nieruchomości będących przedmiotem Programu. Przeniesienie zaś prawa własności może nastąpić tylko w drodze umowy i nikt z właścicieli nie będzie pozbawiony prawa własności w sposób niezgodny z obowiązującym porządkiem prawnym.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi B. W.-G. i M. G., podnosząc zarzuty tożsame zarzutom zawartym w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, ponownie zakwestionowali treść pkt 1 części III Programu rewitalizacji domów familijnych.

Zdaniem skarżących pkt 1 części III załącznika do uchwały z dnia [...] zatytułowany "Główne założenia programu" nie ma podstawy prawnej w części dotyczącej przekazania ich mieszkania inwestorowi, co w konsekwencji oznacza, że przekazanie inwestorowi należącego do nich mieszkania jest niezgodne z prawem.

Z tych względów wnieśli o uchylenie zaskarżonej uchwały i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Ł. wniosła o jej oddalenie.

W uzasadnieniu odpowiedzi organ ten podniósł, że zaskarżona uchwała ma charakter intencyjny. Uchwała ta bowiem stanowi plan gospodarczy i określa jedynie zamierzone kierunki działania, tym samym w żaden sposób nie przenosi prawa własności nieruchomości w niej wskazanych. Sam zaś fakt, że skarżący nie są w chwili obecnej zainteresowani zbyciem mieszkania nr 2 przy ul. C 19a na rzecz Gminy i nie wyrażają zgody na przekazanie powyższego mieszkania inwestorowi nie przesądza, aby zamiary skarżących nie mogły ulec zmianie w przyszłości, jak również by uchwała ta w jakikolwiek sposób naruszała ich prawa.

Jednocześnie organ ten podkreślił, że Miasto może dysponować jedynie nieruchomościami, które do Miasta należą, a realizacja programu przyjętego zaskarżoną uchwałą może nastąpić tylko w drodze działań zgodnych z obowiązującym porządkiem prawnym.

W konkluzji stwierdzono, że będąca przedmiotem skargi uchwała nie wpływa w żaden sposób na sytuację prawną skarżących – jako właścicieli wyodrębnionego lokalu mieszkalnego. Uchwała ta bowiem nie narusza żadnego interesu prawnego ani uprawnienia skarżących, w szczególności nie narusza praw wynikających z Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 6 maja 2008 roku skarżący poparli skargę, zaś pełnomocnik Rady Miejskiej w Ł. wniósł o jej oddalenie, a ponadto złożył odpis protokołu z sesji Rady Miejskiej z dnia [...] Nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), dalej "u.s.g." – każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przesłanką dopuszczalności takiej skargi jest uprzednie wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie pozostało bezskutecznym.

Zgodnie zaś z art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt (...), stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

W przypadku zaś nieuwzględnienia takiej skargi, Sąd działając na podstawie

art. 151 p.p.s.a. – skargę oddala.

Na gruncie niniejszej sprawy, dokonując w pierwszym rzędzie oceny dopuszczalności skargi wniesionej przez B. W.-G. i M. G., stwierdzić należy, iż z akt postępowania przed Radą Miejską w Ł. wynika, że skarżący dopełnili wymogu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa poprzez podjęcie uchwały w [...]. Pismem z dnia 18 grudnia 2007 roku wystąpili bowiem do tejże Rady o usunięcie naruszenia prawa spowodowanego zaskarżoną uchwałą, jednocześnie precyzując swe zarzuty wobec kwestionowanego aktu.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Rada Miejska w Ł. w dniu [...] podjęła uchwałę, w której, ustosunkowując się do zarzutów skarżących, uznała za bezzasadne wezwanie B. W.-G. i M. G. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą Nr [...] z dnia [...] w sprawie przyjęcia Programu rewitalizacji domów familijnych.

Przechodząc zatem do merytorycznego rozpoznania skargi, a tym samym kontroli zaskarżonej uchwały z punktu widzenia jej zgodności z prawem, Sąd w składzie niniejszym, w pierwszej kolejności stwierdza, że analiza treści uchwały Rady Miejskiej w Ł. Nr [...] z dnia [...] i załącznika w postaci Programu rewitalizacji domów familijnych dowodzi, że uchwała ta, jak wskazuje jej tytuł, zawiera jedynie program działania Miasta w zakresie kompleksowej rewitalizacji cennych obszarów Miasta oraz poprawy warunków życia obecnych mieszkańców domów familijnych przy zaangażowaniu kapitału pochodzącego od inwestora zewnętrznego. Wyznacza ona zatem jedynie kierunki działania Miasta, które zmierzać mają do osiągnięcia zamierzonego przez nie celu w postaci kompleksowej rewitalizacji tychże domów przy wykorzystaniu proponowanych w niej rozwiązań prawnych, szczegółowo opisanych w wariantach zamiany lokali oznaczonych jako: wariant A, wariant B, wariant C oraz wariantach zbycia wyodrębnionych lokali mieszkalnych dla właścicieli określonych jako: wariant A, wariant B, wariant C, wariant D, wariant E i wariant F.

W dalszej kolejności wskazać należy, iż powołany na wstępie art. 101 ust. 1 u.s.g. daje legitymację do zaskarżenia uchwały organu gminy do sądu każdemu, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone tą uchwałą. Przesłanką skargi jest więc naruszenie indywidualnego interesu prawnego skarżącego. Podkreślić przy tym należy, że o istnieniu interesu prawnego rozstrzygają przepisy prawa materialnego, powszechnie obowiązującego.

W sprawie niniejszej skarżący kwestionują treść pkt 1 części III Programu rewitalizacji domów familijnych (zawartego w załączniku do uchwały) - "Główne założenia programu". Wskazują, iż zapis uchwały stanowiący, że inwestor, który wybuduje nowe bloki, w których znajdować się będą lokale mieszkalne dla obecnych mieszkańców domów familijnych, przekaże nieruchomości zabudowane tymi blokami na własność Miastu, a "w zamian otrzyma domy familijne na ulicach A numery od 1 do 12, B numery nieparzyste od 49 do 67, C numery 19,19a i 21, D 24, 26 i 28 oraz przy placu E numery od 8 do 12", nie ma podstawy prawnej w części dotyczącej przekazania ich mieszkania inwestorowi, co w konsekwencji oznacza, że przekazanie inwestorowi należącego do nich mieszkania jest niezgodne z prawem.

Jednocześnie źródła swego interesu prawnego naruszonego powołanym postanowieniem zaskarżonej uchwały upatrują w treści art. 64 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 78, poz. 483). Zgodnie z tym przepisem, każdy ma prawo do własności, innych praw majątkowych oraz prawo dziedziczenia (ust. 1). Własność, inne prawa majątkowe oraz prawo dziedziczenia podlegają równej dla wszystkich ochronie prawnej (ust. 2 powołanego przepisu).

Odnosząc się do powyższego zarzutu skargi, Sąd z całą mocą podkreśla, że zaskarżona uchwała wyznacza jedynie kierunki działania Miasta, które zmierzać mają do osiągnięcia zamierzonego przez nie celu w postaci kompleksowej rewitalizacji domów familijnych przy wykorzystaniu proponowanych w niej rozwiązań prawnych, szczegółowo opisanych w wariantach zamiany lokali lub zbycia wyodrębnionych lokali mieszkalnych. Ponadto intencyjny charakter postanowień tej uchwały wpływa jedynie na sytuację prawną Miasta Ł., w żadnej zaś mierze uchwała ta, mocą swych postanowień, w tym zwłaszcza kwestionowanego przez skarżących pkt 1 części III Programu rewitalizacji domów familijnych, nie przenosi prawa własności nieruchomości zabudowanej domami familijnymi, w tym domami stanowiącymi przedmiot odrębnej własności, do których należy lokal skarżących, na rzecz inwestora.

Takie przeniesienie, jak słusznie zwrócono uwagę w odpowiedzi na skargę, może nastąpić tylko w drodze umowy, a zatem aktu podjętego z uwzględnieniem woli obu stron zawieranej umowy.

Tym samym wyrażona przez skarżących obawa wyzbycia ich z prawa własności lokalu przy ul. C 19a mocą zakwestionowanej uchwały, w ocenie Sądu, jest przedwczesna i nieuzasadniona, gdyż do naruszenia ich interesu prawnego wywodzonego z art. 64 Konstytucji RP w niniejszej sprawie nie doszło.

Z tego też powodu interes prawny skarżących, w okolicznościach rozpatrywanej tu sprawy, nie może podlegać ochronie w trybie art. 101 u.s.g. Niezbędnym bowiem warunkiem skutecznego wniesienia skargi na uchwałę organu gminy jest nie tylko wykazanie interesu prawnego, lecz także faktu, iż interes ten został naruszony poprzez wydanie zaskarżonej uchwały.

Ponadto stwierdzić należy, że zaskarżona uchwała nie budzi zastrzeżeń natury formalnoprawnej. W szczególności przy jej podjęciu zachowany został ustawowy tryb oraz skład organu, a ponadto w jej uzasadnieniu wskazano w sposób wyczerpujący na wszelkie argumenty uzasadniające przyjęcie Programu rewitalizacji domów familijnych.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.