Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 275/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia NSA Maria Wieczorek (sprawozdawca), Protokolant Referent Monika Kutarska, po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi A.R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] w przedmiocie : zawieszenie postępowania do czasu wydania decyzji przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska postanawia umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa


UZASADNIENIE

Na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 30 ust. 1 i art. 73 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo Celne (Dz. U. z 2004 r. Nr 68, poz. 622), po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 17 kwietnia 2008 r., Dyrektor Izby Celnej w B. postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r. postanowił utrzymać w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] kwietnia 2008 r., o zawieszeniu postępowania wszczętego na wniosek A. R. w sprawie objęcia procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu samochodu osobowego (Peugeot 107) do czasu wydania decyzji przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

W uzasadnieniu organ wskazał, że ze względu na okoliczności sprawy, niezbędne jest określenie przez właściwy organ, którym jest Główny Inspektor Ochrony Środowiska, czy sprowadzony pojazd nie jest odpadem w rozumieniu właściwych przepisów co miałoby wpływ na dalsze czynności organów celnych. Zgodnie bowiem z art. 31 ust. 1 ustawy Prawo celne - jeżeli umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne zakazują posiadania, rozpowszechniania lub obrotu towarami albo uzależniają ich posiadanie, obrót lub rozpowszechnianie od spełnienia określonych wymogów, a wymogi te nie zostały spełnione, organ celny, w celu uregulowania sytuacji towaru, może m. in. cofnąć towar poza obszar celny Wspólnoty lub na ten obszar. Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2007 r. nr 44 poz. 287) - do zadań Inspekcji Ochrony Środowiska należy wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz. U. Nr 124, poz. 859). Stosownie natomiast do art. 4 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, zezwolenia na przywóz odpadów na teren kraju wydaje Główny Inspektor Ochrony Środowiska.

Na powyższe postanowienie strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Na rozprawie w dniu 20 listopada 2008 r. pełnomocnik organu poinformował sąd, że postępowanie w sprawie dopuszczenia do obrotu pojazdu zostało podjęte a następnie Naczelnik Urzędu Celnego dopuścił do obrotu tenże samochód i decyzja w tym przedmiocie jest ostateczna, a należność celne uregulowane. Na wezwanie sądu organ złożył dokumenty potwierdzające tę okoliczność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej jako ppsa) - sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie okaże się bezprzedmiotowe.

W sytuacji gdy postępowanie zostało podjęte i zakończone, badanie podstaw do uprzedniego jego zawieszenia staje się bezprzedmiotowe.

Mając powyższe na uwadze, zgodnie z treścią art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 2 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.