Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1229/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 71 ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 219 poz 1708
law: Ustawa z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich.
article: art. 3 par. 2 pkt4, art. 146, art. 53 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi Izby Lekarsko-Weterynaryjnej na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie zapewnienia warunków lokalowych i technicznych niezbędnych dla działalności Izby oddala skargę


UZASADNIENIE

Zachodniopomorska Izba Lekarsko – Weterynaryjna pismem z dnia [...], złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie zapewnienia warunków lokalowych i technicznych niezbędnych dla działalności Izby. Czynność ta polegała na wskazaniu Izbie dwóch lokali użytkowych o pow. [...] m2 położonych w [...].

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że pismem z dnia [...] r. doręczonym jej [..] r. Zarząd Budynków i Lokali Komunalnych, działający w imieniu Gminy Miasto poinformował ją o wyznaczeniu lokali użytkowych na działalność Izby, położonych w [...].

Następnie skarżąca podniosła, że w dniu [...] r. członkowie Rady Izby dokonali oględzin lokali użytkowych wskazanych przez organ i stwierdzili, że lokale te nie spełniają oczekiwań Izby pod kątem warunków lokalowych i technicznych.

W tej sytuacji Izba pismem z dnia [...] r. wezwała Prezydenta do usunięcia naruszenia prawa, tj. art. 71 ust. 3 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko – weterynaryjnych, w którym poinformowała organ, że wskazany lokal nie spełnia minimalnych warunków niezbędnych do prowadzenia działalności, wzywając jednocześnie do zapewnienia izbie warunków lokalowych i technicznych niezbędnych do jej działalności zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 71 ust. 3 ustawy.

Na powyższe wezwanie Izba otrzymała odpowiedź od Prezydenta Miasta z dnia [...] r. o braku możliwości wskazania innego lokalu, z uwagi na to, że Miasto nie dysponuje innymi lokalami użytkowymi ponad te, które zostały Izbie wskazane. Jednocześnie organ poinformował, iż w przypadku pozyskania nowego wolnego lokalu kolejna propozycja zostanie wskazana.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie jednocześnie wskazując, że realizując swój obowiązek Prezydent wskazał takie lokale jakimi dysponował, a żaden przepis nie nakłada na organ obowiązku zapewnienia lokalu o standardzie i wyposażeniu jaki skarżący uzna za odpowiedni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 2 pkt 4 kontrolą sądów administracyjnych objęte są akty lub czynności, inne niż decyzje i postanowienia, z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi Prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a.). Tryb ten przez skarżącą został wyczerpany.

W myśl art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko - weterynaryjnych (Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 767 ze zm.) organy wykonawcze samorządu terytorialnego, na których terenie ustalono siedziby Krajowej i okręgowych izb lekarsko - weterynaryjnych, zapewniają warunki lokalowe i techniczne niezbędne dla działalności izb. Nałożenie zaś ustawowego obowiązku zapewnienia przez organy samorządu terytorialnego organom samorządu zawodowego warunków lokalowych i technicznych niezbędnych do jego działalności mieści się w zakresie czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2011 r. sygn. akt II OSK 1494/10, publ. na stronie internetowej www.orzecznia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie strona skarżąca pismem z dnia [...] r., wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa i zapewnia Izbie warunków lokalowych i technicznych niezbędnych do jej działalności zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 71 ust. 3 ustawy. Na wezwanie organ odpowiedział pismem z dnia [...] r., które wpłynęło do Izby w dniu [...] r. Skarga do WSA została wysłana listem poleconym w dniu [...] r., a zatem wpłynęła w terminie, o którym mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a.

Oceniając zarzuty skargi Sąd doszedł do wniosku, iż nie zasługują one na uwzględnienie.

Organ do czego został zobowiązany na podstawie art. 71 ust. 3 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarskich wskazał dwa lokale użytkowe w lokalach tych znajdują się media pozwalające na korzystanie z nich zgodnie z ich przeznaczeniem, warunki techniczne (instalacje elektryczne, co, wodne, telefon) też zostały spełnione a zatem należy uznać, że organ swój obowiązek wypełnił.

Oczekiwania Izby nie mogą być zbyt wygórowane i powinny również uwzględniać realia rynku i możliwości organu.

W tym stanie rzeczy wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi należało na podstawie art. 146 P.p.s.a. orzec jak w wyroku.