Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 818/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 pkt 11, art. 26 ust. 1 pkt 4, art. 26 ust. 2, art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Sędzia SO del. Robert Hałabis (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Specjalista Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 10 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi Wytwórni O. i M. w P. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na rozstrzygnięcie protestu przez Lubelską Agencję Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę.


UZASADNIENIE

[...] Agencja Wspierania Przedsiębiorczości (dalej jako "LAWP") rozstrzygnięciem z dnia [...] października 2012 r. nr [...] uznała za niezasadny protest W. Spółka z o.o. w Parczewie złożony w związku z brakiem wyłonienia do dofinansowania projektu o numerze ewidencyjnym [...] pt. "Zwiększenie konkurencyjności W. w P. poprzez zakup automatycznej linii do konfekcjonowania, umożliwiającej poszerzenie oferty asortymentowej o innowacyjną na polskim rynku żywność funkcjonalną" złożonego w ramach I Osi Priorytetowej, Działania 1.3 RPO WL 2007-2013 – konkurs 02/RPOWL/1.3/2011.

W uzasadnieniu organ podniósł, że wniosek strony po dokonaniu ponownej oceny merytorycznej przez Komisję Oceny Projektów (dalej jako "KOP") otrzymał 70 punktów i został umieszczony na liście rezerwowej.

W treści złożonego protestu wnioskodawca kwestionował zasadność ustaleń specjalistów KOP, którzy stwierdzili, że w wyniku realizacji zamierzenia opisanego w aplikacji konkursowej do oferty przedsiębiorstwa wprowadzone zostaną faktycznie cztery ulepszone, a nie jak to wskazano w treści wniosku, cztery nowe produkty. Protest wskazywał, że opinie specjalistów KOP noszą "znamiona dowolności".

Odnosząc się do powyższego zarzutu LAWP wskazał, że wniosek powinien zawierać szczegółowy opis znamion nowości wprowadzanych do oferty produktów, podczas gdy pkt D1 b) Biznes Planu, w którym to wnioskodawcy mają okazję wskazać czym nowe produkty będą różniły się od dotychczasowych, zawiera jedynie dwa krótkie zdania mówiące o zastosowaniu dodatków prozdrowotnych oraz przypraw.

Wnioskodawca jako jedyną przesłankę "nowości" wprowadzanych do oferty produktów wskazał zastosowanie dodatków, o które ma zostać wzbogacony skład dotychczas oferowanego asortymentu. Powyższe, przy jednoczesnym braku szczegółowego opisu wpływu wprowadzanych produktów na całościowy kształt oferty przedsiębiorstwa, w tym jego pozycję rynkową, nie dawał podstaw do uznania, że wprowadzane do oferty produkty mają istotnie walor nowości. Specjaliści wyjaśnili, że wnioskodawca przed złożeniem wniosku produkował już musztardę i ketchup, a w związku z tym projekt spowoduje jedynie ulepszenie dotychczas oferowanych produktów, poprzez wzbogacenie ich składu o nowe składniki.

Zauważono również, że formułując zarzuty protestu, wnioskodawca uzupełnił treść opisu projektu wskazując, że wprowadzenie produktów wymaga m.in. stworzenia nowych receptur. Tymczasem opis projektu działania takiego nie przewidział. Jako działania niezbędne do realizacji zamierzenia wskazano w formularzu wniosku: prace przygotowawcze (wykonanie biznes planu) oraz zakup środków trwałych. Opis projektu uzupełnia zobowiązanie do promowania projektu, zgodnie z opisem formularza wniosku. LAWP podkreślił, że wnioskodawca winien był zapewnić spójność i rzetelność przedłożonej do oceny dokumentacji, gdyż wszelkie dane dotyczące okoliczności mających wpływ na poziom oceny strategicznej przedłożonej aplikacji powinny być w jej treści stosownie i szczegółowo wykazane. W tym kontekście LAWP zauważył, że wnioskodawca informując, że "Produkty, które będą oferowane w wyniku realizacji projektu będą się znacząco różniły od dotychczasowych", a następnie odwołując się do "dodatków, powszechnie uznanych za korzystne dla zdrowia lub nadanie produktom cech żywności funkcjonalnej", nie wykazuje czym nowe produkty będą różniły się od dotychczasowych.

Odnosząc się do podniesionego w treści protestu argumentu sugerującego, że skala innowacji, jakie przedsiębiorstwo musi wprowadzić by wyprodukować towary spełniające odpowiednie standardy już sama w sobie stanowi przesłankę przesądzającą o tym, że wprowadzane produkty należy bezwarunkowo uznać za nowe, LAWP powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt II GSK 205/10, w którym stwierdzono, że innowacyjna technologia może przyczynić się do poprawy wydajności lub też optymalizacji przez zmniejszenie zużycia energii, emisji zanieczyszczeń do środowiska, czy kosztów produkcji, nie zawsze jednak produkt finalny różnić się będzie od wytwarzanego dotychczasową metodą.

Kwestionując ocenę dotyczącą stopnia konkurencyjności przedsiębiorstwa, jaki zostanie osiągnięty w wyniku realizacji projektu, wnioskodawca powołał się na fragmenty części D1 Biznes Planu, w których oświadczył, że produkty które zamierza wprowadzić do oferty nie były dotychczas oferowane na terytorium Polski oraz że wyroby te noszą znamiona innowacji w skali światowej. Odnosząc się do powyższego stwierdzenia LAWP zwrócił uwagę, że składane przez wnioskodawcę w treści jego aplikacji deklaracje i oświadczenia nie mogą stanowić samodzielnej podstawy do przyznania punktów, ponieważ zaprzeczałoby to istocie oceny, która musi dążyć do osiągnięcia celów konkursu. To, że Spółka uważa, iż w wyniku realizacji zamierzenia objętego aplikacją konkursową osiągnie konkurencyjność na poziomie krajowym i powołuje się na analizy rynku oraz badania prognozy popytu, przeprowadzone na potrzeby projektu, nie może zostać uznane za przesądzające. Twierdzenia te nie są poparte stosownymi danymi, a dodatkowo wnioskodawca nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających przeprowadzenie takich analiz, co uniemożliwiało specjalistom KOP faktyczną weryfikację ich prawdziwości.

LAWP odnotował, że krajowi konkurenci wnioskodawcy od dawna posiadają w swojej ofercie szeroki wachlarz musztard czy keczupów wzbogacanych dodatkowymi składnikami, a wniosek nie wskazuje dlaczego akurat żurawina czy koenzym Q10 miałyby stanowić składnik produktów umożliwiający uzyskanie i utrzymanie przez wnioskodawcę udziałów w sprzedaży na rynku krajowym. Tymczasem w świetle tego kryterium podmioty, które dążą do uzyskania konkurencyjności w skali kraju, winny przedstawić wiarygodne założenia wprowadzenia produktu/usługi na rynek krajowy. Za zbyt ogólne i odwołujące się do zdarzeń przyszłych uznano również oświadczenia wnioskodawcy co do możliwości rozszerzenia sieci sprzedaży poprzez ogólnopolską sieć hipermarketów i supermarketów.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących oceny innowacyjności zamierzenia objętego aplikacją konkursową LAWP oparł się na załącznikach do wniosku oznaczonych numerami 18a, 18b oraz 18c. Zauważył, że pierwszy z wymienionych dokumentów – opinia o innowacyjności procesowej ośrodka kwalifikacji i jakości wyrobów i rzeczoznawstwa "[...]" – nie został podpisany przez osoby, które miały go sporządzić, a zatem nie może stanowić dowodu żadnych twierdzeń w nim zawartych. Ponadto treść dokumentu odnosi się do środków trwałych, których zakup zaplanowano w ramach projektu, nie zaś do innowacyjności samego zamierzenia objętego wnioskiem, co nie stanowi przesłanki uzasadniającej stwierdzenie innowacyjności projektu jako całości. Istotne jest również w ocenie LAWP, że w ramach Działania 1.3 RPO WL, punkty w kryterium "Innowacyjność projektu" są przyznawane za wdrożenie innowacji w skali międzynarodowej, krajowej lub regionalnej, nie mogą być natomiast przyznane za wdrożenie innowacji w skali przedsiębiorstwa.

Z kolei załącznik 18b – opinia o innowacyjności produktowej, opatrzona pieczęcią Katedry Szczegółowej Uprawy Roślin Wydziału Agrobioinżynierii Uniwersytetu Przyrodniczego – jako znamię innowacyjności projektu powołuje "zaprojektowanie środków spożywczych, dostosowanych do potrzeb określonych grup konsumentów, poprzez zastosowanie dodatków powszechnie uznanych za korzystne dla zdrowia lub nadanie tym produktom cech żywności funkcjonalnej". Odnosząc się do tego stwierdzenia wyjaśniono, że LAWP jako instytucja organizująca konkurs nie weryfikuje szczegółowo składu chemicznego keczupu czy musztardy i nie jest obowiązana do prowadzenia jakiejkolwiek analizy w tym zakresie, ponieważ to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek tak szczegółowego opisania oraz umotywowania założeń projektu, aby specjaliści KOP mogli na podstawie treści wniosku uznać za spełnione wszelkie przesłanki świadczące o określonym poziomie innowacyjności.

Dokument oznaczony jako załącznik nr 18c – "opinia o innowacyjności marketingowej Uniwersytetu w [...]" – podobnie jak załącznik 18a, nie został przez nikogo podpisany. Stwierdzono także, że poza krótkim opisem zastosowania technologii wykorzystującej tzw. kody QR w celach marketingowych, zawiera on rozważania na temat strategii marketingowych oraz pozycji rynkowej wnioskodawcy. Tymczasem żadne z działań marketingowych opisanych w przedmiotowym opracowaniu nie zostało objęte projektem, a promocję projektu, wartość kosztów promocji ustalono na kwotę 1.500,60 zł, a zatem poziom ich innowacyjności nie może stanowić przedmiotu oceny.

Odnosząc się do zarzutów "formalnych" protestu stwierdzono, że zostały one sformułowane przy całkowitym pominięciu obowiązującego stanu prawnego w zakresie zasad udzielania wsparcia w ramach Regionalnych Programów Operacyjnych, który wyklucza stosowanie do tego rodzaju postępowań przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Dlatego protest nie powinien być traktowany jako swoista druga próba przekonania Instytucji Pośredniczącej II stopnia o racjach Wnioskodawcy, które nie zyskały uznania na etapie oceny. Przedmiotem postępowania odwoławczego nie jest ocena wniosku o dofinansowanie w oparciu o treść protestu, a jedynie weryfikacja poprawności i prawidłowości uprzednio przeprowadzonej oceny. Dlatego też wszystkie przedłożone w załączeniu do protestu dodatkowych dokumentów, które powinny być załączone do wniosku (opinie o innowacyjności) uznano za bezprzedmiotowe na tym etapie postępowania.

W obszernej skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rozstrzygnięcie protestu strona skarżąca – W. z o.o. w P. zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła:

1) naruszenie przepisu art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658) w związku z uchwalą Komitetu Monitorującego RPO WL Uchwała nr 37/10 z dnia 7 września 2010 r. (załącznik nr 2) – poprzez dokonanie wybiórczej i arbitralnej, a przez to niezgodnej z prawem, oceny merytorycznej projektu i wadliwe uznanie, że:

– wnioskodawca nieprawidłowo wskazał, że wprowadza na rynek nowe produkty, w istocie wprowadzając na rynek jedynie produkty ulepszone, co wpłynęło na dokonaną (zaniżoną) ocenę kryterium wprowadzenia do oferty nowych produktów;

– twierdzenia i okoliczności zawarte we wniosku o dofinansowanie wraz z potwierdzającymi te okoliczności załącznikami nie dają podstaw do przyjęcia, że na skutek realizacji projektu nastąpi "osiągnięcie konkurencyjności na rynku krajowym";

– projekt nie jest innowacyjny w żadnym wymiarze, podczas gdy z twierdzeń przedstawionych we wniosku i popartych stosownymi dokumentalni (opiniami ekspertów) wynika, że projekt jest innowacyjny na skalę światową, w szczególności w zakresie innowacji produktowej, a także procesowej oraz marketingowej;

– co w efekcie skutkowało niezakwalifikowaniem projektu do dofinansowania.

2) naruszenie przepisu art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, poprzez naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu przejawiające się w uznaniu bez wnikliwej analizy przedstawionych przez wnioskodawcę argumentów, że keczup i musztarda o diametralnie zmienionych właściwościach (wzbogaconych o koenzym Q10) – z zasady nie może stanowić nowego produktu, w sytuacji gdy takie rozumowanie pozbawia wnioskodawcę możliwości uzyskania dotacji bez całkowitej zmiany profilu prowadzonej dotychczas produkcji, co jest sprzeczne z podstawową ideą dofinansowania jaką jest rozwój istniejących przedsiębiorstw (a więc pewna ciągłość także w odniesieniu do dotychczasowego profilu działalności).

Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez [...] Agencję Wspierania Przedsiębiorczości.

W motywach skargi podniesiono, że w efekcie dokonanej przez LAWP merytorycznej oceny wniosku projekt oceniony został na 70 punktów. Tymczasem w ocenie skarżącej projekt winien zostać oceniony na poziomie gwarantującym Spółce otrzymanie dofinansowania, to jest powyżej 72 punktów, która to punktacja stanowiła minimalną dla przyznania dofinansowania w ramach konkursu, do którego został zgłoszony wniosek. Według skarżącej ocena zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia LAWP sprowadza się w istocie do weryfikacji prawidłowości zastosowania przez LAWP kryteriów wyboru projektów do dofinansowania określonych uchwałą KM RPO WL nr 37/10 z dnia 7 września 2010 r., zwanych dalej "kryteriami wyboru".

W wyniku wniosku za spełnienie kryterium "wprowadzenia do oferty nowych produktów/usług" Spółce przyznano 2 punkty, co oznacza, iż LAWP przyjęła, że w przypadku skarżącej dzięki realizacji dofinansowanego projektu dojdzie jedynie do wprowadzenia ulepszonych produktów, które nie noszących jednak cech nowości. W ocenie skarżącej w przypadku realizacji projektu W. P. Sp. z o.o. wprowadziłaby do swej oferty cztery nowe produkty, z których co najmniej dwa w chwili obecnej nie są w ogóle dostępny na rynku polskim (musztarda i keczup z dodatkiem koenzymu Q10), co wprost wynika z załączonej do wniosku aplikacyjnego opinii Uniwersytetu Przyrodniczego (załącznik 18b do wniosku). Wprowadzenie do składu produktu dodatku w postaci koenzymu Q10, inuliny, błonnika, NNKTn-3 powoduje, że dany produkt uzyskuje całkiem nowe cechy (cechy determinujące jego innowacyjność), stając się tzw. żywnością funkcjonalną. Tym samym wprowadzenie do oferty Spółki produktów zawierających składniki zmieniające charakter samego produktu (nie zmieniając, co oczywiste jego podstawowego przeznaczenia i istoty) determinuje zasadność twierdzenia o nowości takiego produktu (inności od produktu dotychczasowego), a nie jedynie jego ulepszeniu.

Skarżąca zakwestionowała również zgodność z prawem dokonanej przez LAWP oceny wniosku w zakresie kryterium realności osiągnięcia wskaźników rezultatu. W ocenie LAWP realizacja projektu nie doprowadzi do wprowadzenia na rynek nowych produktów, a jedynie spowoduje produkcję asortymentu w wersji udoskonalonej. W ocenie skarżącej podniesione argumenty dotyczące wadliwości dokonanej oceny kryterium nowości produktu stanowią jednocześnie o trafności zarzutu co do wadliwej oceny kryterium realności osiągnięcia wskaźników rezultatu, w efekcie której oceniając wniosek LAWP przyznał wnioskodawcy jedynie 2 z 4 możliwych do uzyskania punktów.

Podkreślono również, że dokumentacja aplikacyjna, a szczególności opinia o innowacyjności projektu sporządzona przez [...] nie upoważnia do twierdzenia, że brak jest danych pozwalających na zweryfikowanie tezy o wzroście konkurencyjności wnioskodawcy w skali kraju. Opinia oraz źródła, na które jej autorzy się powołują, są w pełni weryfikowalne i dają podstawy do wiążących ustaleń zgodnych z twierdzeniami wnioskodawcy.

Odnosząc się do oceny LAWP w kryterium innowacyjność projektu Spółka stwierdziła, że w złożonym Biznes Planie podniesione zostały okoliczności przesądzające o innowacyjności produktowej w skali międzynarodowej, znanej i stosowanej poniżej 5 lat oraz szczegółowo opisała na czym ta innowacyjność ma polegać. Jej istota sprowadza się do tego, że dodanie do musztardy i ketchupu koenzymu Q10 spowoduje, że produkty te pozyskają zupełnie nową, dodatkową cechę żywności funkcjonalnej. Potwierdza to załącznik 18b, bowiem z treści opinii wynika, że realizacja projektu umożliwi wnioskodawcy produkcję żywności funkcjonalnej, obok produkowanej dotychczas żywności konwencjonalnej.

Według skarżącej nieuprawnione jest zupełne pominięcie przez LAWP dołączonych do protestu dokumentów przy dokonywaniu ponownej oceny projektu na skutek protestu. Uzupełniając braki pierwotnie złożonego wniosku, w dniu 15 września 2011 r. została dołączona opinia opatrzona podpisami autorów, a ponadto opatrzona parafami autorów na każdej stronie. Także stanowiące istotę opinii Uniwersytetu w Mariborze wnioski końcowe – konkluzja (znajdujące się na stronie tytułowej) opatrzone są czytelnym podpisem dr B. B. Brak podpisu pod tekstem stanowiącym uzasadnienie konkluzji opinii nie może dyskwalifikować całości opinii jako dokumentu, skoro jej istota (konkluzja) autoryzowana jest podpisem autorki opinii. LAWP nie przedstawił wiarygodnych i fachowych argumentów (podpartych materiałami źródłowymi), które podważałyby trafność wniosków wynikających z opinii dr B. B.

Skarżąca zarzuciła również nieprawidłową ocenę przez LAWP odnoszącą się do planowanej kampanii marketingowej, bowiem we wniosku opisana została w sposób szczegółowy w pkt E12 planowana promocja projektu.

W odpowiedzi na skargę [...] Agencja Wspierania Przedsiębiorczości wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na podstawie dokonanej analizy dokumentacji zebranej w sprawie (obejmującej wniosek skarżącej o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu – kartą oceny formalnej, wniesione środki odwoławcze, pisemne informacje o wynikach procedury odwoławczej) oraz w oparciu o analizę akt postępowania dotyczących oceny projektu strony skarżącej, należy uznać, że [...] Agencja Wspierania Przedsiębiorczości przeprowadzając ocenę projektu o nr ewidencyjnym [...] pt. "Zwiększenie konkurencyjności W. w P. poprzez zakup automatycznej linii do konfekcjonowania, umożliwiającej poszerzenie oferty asortymentowej o innowacyjną na polskim rynku żywność funkcjonalną", złożonego w ramach I Osi Priorytetowej, Działania 1.3 RPO WL 2007-2013 – konkurs 02/RPOWL/1.3/2011, zrealizowała własne kompetencje do oceny projektu w sposób, który prawa nie narusza.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii prawidłowości zastosowania kryteriów merytorycznych do oceny strategicznej projektu zgłoszonego przez skarżącą Spółkę.

Kryteria wyboru projektów w ramach I i II osi priorytetowej Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 zostały określone w załączniku nr 2 do Uchwały nr 37/10 Komitetu Monitorującego RPO WL z dnia 7 września 2010 r. Jest to element dokumentacji konkursowej, czyli systemu realizacji w rozumieniu art. 5 pkt 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, z późn. zm.), udostępniony na stronach internetowych instytucji pośredniczącej, a więc z założenia znany wszystkim podmiotom ubiegającym się o wsparcie finansowe z RPO WL dla zgłaszanych przez siebie projektów.

Pierwsze w kolejności z zakwestionowanych przez skarżącą Spółkę kryteriów oceny określono jako "wprowadzenie do oferty nowych lub ulepszonych produktów/usług". Analizowane kryterium wchodzi w zakres szerokiego kryterium "Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu". W jego ramach ocenia się, jak bardzo (na jaką skalę) zostanie umocniona pozycja wnioskodawcy na rynku, na którym funkcjonuje, bezpośrednio w wyniku realizacji projektu. Kryterium związane jest zatem z dywersyfikacją usług, która zwiększa zdolność konkurencyjną przedsiębiorcy. Podmiot oferujący szeroką gamę usług jest bardziej konkurencyjny (łatwiej znajdzie potencjalnych klientów) niż ten, który prowadzi działalność o węższym profilu usług.

Przedmiotowe kryterium składa się z kilku podkryteriów (elementów), w tym m.in. obejmuje "wprowadzenie do oferty nowych lub ulepszonych usług". Podkryterium to ocenia wprowadzenie do oferty dzięki realizacji projektu nowych lub ulepszonych produktów (usług). Ocenie podlega analiza wskaźników rezultatu. Oceniający przyznaje 5 punktów w przypadku wprowadzenia do oferty więcej niż jednego nowego produktu lub więcej niż jednej usługi, 3 punkty za wprowadzenie do oferty jednego nowego produktu/usługi, 2 punkty za wprowadzenie ulepszonych produktów/usług albo 0 punktów, gdy w wyniku realizacji projektu nie zostanie wprowadzony do oferty żaden nowy lub ulepszony produkt/usługa. Z karty oceny strategicznej wynika, że wnioskodawca otrzymał w tym podkryterium 2 punkty, co implikuje stwierdzenie, że KOP uznała, że w wyniku realizacji projektu zostaną wprowadzone jedynie ulepszone produkty. Zdaniem skarżącej takie stanowisko Agencji nie jest uzasadnione, bowiem zamierzeniem strony było wprowadzenie do oferty czterech nowych produktów, z których co najmniej dwa w chwili obecnej w ogóle nie są dostępne na rynku (musztarda i keczup z dodatkiem koenzymu Q10).

W ocenie Sądu uzasadnienie informacji o negatywnym rozstrzygnięciu protestu w prawidłowy sposób wpisywało się w ustanowiony kryterium oceny "Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu" wskazując podstawy, dla których stwierdzono brak możliwości przychylenia się do wyrażonego w środku odwoławczym stanowiska. Należy przy tym zauważyć, że rozstrzygnięcie protestu zgodnie z dokumentacją konkursu musi odwoływać się do podniesionych przez skarżącego zarzutów zawartych w proteście. Wobec zakresu argumentacji wskazanej w proteście – jak zasadnie zwrócił uwagę LAWP – uzupełniającej treść opisu projektu, prawidłowo wyjaśniono, że w omawianym kryterium ocenie podlega analiza wskaźników rezultatu, zaś wnioskodawca nie kwestionował stanowiska KOP co do oceny wskaźników rezultatu. W konsekwencji nie było zatem podstaw do zakwestionowania oceny w odniesieniu do omawianego kryterium. Tym niemniej stwierdzić należy, że w rozstrzygnięciu protestu LAWP odnosiła się również do zarzutów sformułowanych przez skarżącą wskazując przesłanki, dla których uznano prawidłowość oceny specjalistów KOP w zakresie podkryterium "wprowadzenie do oferty nowych lub ulepszonych produktów/usług". Agencja wyjaśniła bowiem, że jako podstawę przyznania 2 punktów specjaliści KOP wskazali treść pkt D1b Biznes Planu. Wnioskodawca oświadczył w nim, że "produkty, które będą oferowane w wyniku realizacji projektu będą znacząco różniły się od dotychczasowych. Nowość będzie polegała na zastosowaniu dodatków powszechnie uznanych za korzystne dla zdrowia lub nadanie produktom cech żywności funkcjonalnej. W pierwszym przypadku będzie to dodanie żurawiny i przypraw, w drugim zaś dodanie składników takich jak inulina, błonnik, NKKTn-3, koenzym Q10".

Tymczasem analizując treść wniosku o dofinansowanie, należy przyznać rację organowi, że sposób określenia "nowych" produktów przez wnioskodawcę nie pozwala na ich traktowanie jako produktów rzeczywiście nowych, w szczególności w świetle założeń "Kryteriów wyboru projektów". O uznaniu danych produktów za "nowe", nie mogło przemawiać jedynie nazwanie ich "nowymi" przez wnioskodawcę projektu. Zauważyć bowiem należało, że sam wnioskodawca stwierdził, że "w wyniku realizacji projektu powstanie oferta, wśród której dwa produkty są nowością na rynku krajowym i zagranicznym [...]. Pozostałe produkty (musztarda z przyprawami, keczup z przyprawami) o zbliżonym składzie są dostępne na rynku". W przypadku omawianego kryterium twierdzenia skarżącej opierają się wyłącznie na jej ogólnikowych oświadczeniach zawartych we wniosku i Biznes Planie.

W ocenie Sądu trafne jest stwierdzenie przez LAWP, że to treść aplikacji przesądza, że planowane do wprowadzenia produkty są w istocie produktami ulepszonymi w stosunku do już wytwarzanych, bowiem Spółka była już wcześniej producentem keczupu i musztardy. Skoro zaś zaplanowała wprowadzenie tego rodzaju produktów wzbogaconych o nowe składniki, nie zmienia to wniosku, że nie będzie to produkt nowy, dotychczas nie oferowany przez skarżącą. Natomiast całość zmodyfikowanej argumentacji przedstawionej przez skarżącą na etapie procedury odwoławczej oraz skargi skierowanej do sądu administracyjnego jest spóźniona, przez co nie mogła wpłynąć na weryfikację wyników dokonanej przez LAWP oceny.

Dlatego w przypadku kryterium "Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu – wprowadzenie do oferty nowych lub ulepszonych produktów/usług" organ zasadnie ocenił, że wnioskodawcy należało przyznać tylko 2 punkty.

Z karty oceny strategicznej wynika, że wnioskodawca otrzymał 6 punktów w podkryterium "Wzmocnienie lub osiągnięcie konkurencyjności na rynku regionalnym", co zgodnie z przytoczonymi wyżej Kryteriami Wyboru Projektów wykluczało przyznanie punktów w podkryterium "Wzmocnienie konkurencyjności na rynku krajowym".

W dacie złożenia projektu Spółka działająca na terenie województwa bezspornie charakteryzowała się konkurencyjnością na poziomie regionalnym. W związku z tym maksymalna liczba punktów mogła być przyznana tylko w sytuacji stwierdzenia przez specjalistów KOP, że realizacja projektu doprowadzi do osiągnięcia przez wnioskodawcę konkurencyjności na poziomie krajowym. W okolicznościach tej sprawy nie było to jednak możliwe. Wbrew bowiem twierdzeniom skargi, samo wprowadzenie produktów zawierających dodatki niestosowane przez innych producentów na rynek krajowy nie jest wystarczające do przyznania maksymalnej liczby punktów, w szczególności w świetle założeń "Kryteriów wyboru projektów". Kryterium to bowiem wyraźnie odwołuje się do wzmocnienia lub osiągnięcia konkurencyjności na rynku krajowym, a więc zakłada podniesienie konkurencyjności przez wnioskodawcę dofinansowania w zakresie szerszym niż dotychczasowy. Należy przyznać rację organowi, że samo zamierzenie wnioskodawcy pozyskania nowych kanałów dystrybucji oraz rozszerzenia sieci sprzedaży poprzez ogólnopolską sieć hipermarketów i supermarketów, nie daje podstaw do jednoznacznego stwierdzenia wiarygodności założeń wprowadzenia produktów na rynek krajowy. Konieczne byłyby do tego dowody, których skarżąca na właściwym etapie postępowania nie przedłożyła. W treści przedłożonej aplikacji wnioskodawca nie podał bowiem danych co do skali produkcji innych funkcjonujących na rynku zakładów o podobnym profilu działalności, a także danych dotyczących zapotrzebowania na przedmiotowe artykuły w województwie. Deklarując jedynie zamiar działania na rynku krajowym wnioskodawca nie wykazał, z jakimi podmiotami miałby konkurować na rynku krajowym, w jaki sposób zamierza pozyskać klientów z całego kraju, nie podał też szczegółów dotyczących tego, w czym upatruje przewagi konkurencyjnej swojego przedsiębiorstwa. Nie przedstawił także żadnych dokumentów świadczących o możliwości poszerzenia kanałów dystrybucji produktów (np. listy intencyjne, złożone oferty, czy zapytania). Ustalenia te prowadzą do wniosku, że organ prawidłowo uznał, że skarżąca nie przedstawiła wiarygodnych, realnych założeń, iż oferowane produkty oraz rozmiar planowanej działalności pozwolą na osiągnięcie konkurencyjności na poziomie rynku krajowego.

Odnosząc się do kolejnego kryterium, którego dotyczą zarzuty skargi – "Innowacyjność projektu", ponownie należy się odwołać do treści "Kryteriów wyboru projektów", które wskazują, że punkty w tym kryterium są przyznawane, jeżeli projekt zakłada wdrożenie innowacji produktowej, procesowej, organizacyjnej lub marketingowej. W zależności od okresu stosowania wdrażanej innowacji w skali międzynarodowej, krajowej lub lokalnej (województwo), oceniający powinien przyznać 3, 7 lub 10 punktów. Co szczególnie istotne w świetle tego dokumentu: "Oceniający przyznaje punkty w tym kryterium biorąc pod uwagę oświadczenie przedsiębiorcy o okresie stosowania wdrażanej innowacji pod warunkiem jednak, że oświadczenie to jest uzasadnione. Wnioskodawca powinien przede wszystkim podać źródła informacji jakie pozwoliły mu określić okres stosowania innowacji na rynku regionalnym, krajowym lub międzynarodowym. Mogą to być opinie jednostek badawczo-naukowych, innych niezależnych instytucji bądź stowarzyszeń branżowych, dokumenty patentowe, dokumenty określające standardy i normy, publikacje naukowe, literatura fachowa, oświadczenia producenta, itp. Kopie takich dokumentów bądź ich wyciągi lub streszczenia (np. w przypadku literatury fachowej), powinny być dołączone do wniosku o dofinansowanie. W przypadku, gdy oświadczenie przedsiębiorcy nie będzie odpowiednio udokumentowane oceniający przyzna 0 punktów w tym zakresie".

Otóż zauważyć należy, że "Wytyczne dla Wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013", zawierają swoiste definicje innowacji. W świetle "Wytycznych..." innowacja produktowa – oznacza zmiany polegające na udoskonaleniu wyrobu produktu już wytwarzanego przez przedsiębiorstwo – jednakże innowacją nie można nazwać zwykłego ulepszenia (zmian drugorzędnych, rutynowych ulepszeń, regularnych sezonowych zmian, prostej odsprzedaży nowych dóbr i usług nabytych od innych firm, zmian, które nie zmieniają funkcji, sposobu użycia lub parametrów technicznych dobra albo usługi). Innowacja musi objąć znaczące ulepszenia parametrów technicznych, komponentów i materiałów oraz funkcjonalności. Innowacja produktowa może polegać na rozszerzeniu struktury asortymentowej o nowy produkt. Produkt nowy pod względem technologicznym jest to produkt, którego cechy technologiczne lub przeznaczenie różnią się znacząco od uprzednio wytwarzanych. Innowacje tego typu mogą wiązać się z całkowicie nowymi technologiami, opierać się na połączeniu istniejących technologii w nowych zastosowaniach lub też na wykorzystaniu nowej wiedzy".

W świetle dokumentacji konkursu, załączniki składane razem z wnioskiem o dofinansowanie służą uzupełnieniu danych zawartych we wniosku, bądź ich uwiarygodnieniu i weryfikacji. Ponadto zgodnie z dokumentacją konkursu oświadczenie wnioskodawcy o innowacyjności produktu (produktowej, procesowej, organizacyjnej, marketingowej) z odniesieniem do zakresu terytorialnego i czasu stosowania innowacji winno znaleźć swoje uzasadnienie i potwierdzenie (mogą to być np. opinie rzeczoznawcy, opinie jednostek badawczo-naukowych, innych niezależnych instytucji bądź stowarzyszeń, oświadczenia producenta, itd.

W przedmiotowej zaś sprawie, co słusznie zauważył organ, przedłożone opinie dotyczyły w istocie środków trwałych, które ujęte są w planie zakupów w ramach projektu (załącznik 18a), technologii wykorzystującej kody QR w celach marketingowych, strategii i działań marketingowych, które nie zostały jednak ujęte w projekcie, a założony ich koszt na poziomie 1.500,60 zł nie sugeruje, by skala założonych działań odpowiadała wnioskom sporządzonej opinii (załącznik 18c).

Odnosząc się do polemiki strony skarżącej z organem odnośnie wniosków wypływających ze złożonych opinii [...] (załącznik 18a do wniosku), opinii o innowacyjności Uniwersytetu Przyrodniczego (załącznik 18b do wniosku), opinii Wydziału Ekonomii i Biznesu Uniwersytetu w M. (załącznik 18c do wniosku) zauważyć należy, że treść kryteriów wskazuje jednoznacznie, że oświadczenie przedsiębiorcy podlega ocenie. Skoro opiera się ono na przedłożonych przez wnioskodawcę opiniach, one również muszą podlegać ocenie pod kątem logiczności, spójności i wiarygodności, a także ich powiązaniu z konkretnym wnioskiem. Złożenie kilku opinii nie może bowiem skutkować automatycznym przyznaniem punktów w ramach określonego kryterium, co wypaczałoby sens oceny projektu w tym zakresie. Konkursowy charakter procedur rozdziału ograniczonych przecież pomocowych środków finansowych, zasady równego dostępu do ubiegania się o te środki oraz transparentność reguł oceny wniosków wymagają, aby dofinansowanie otrzymały projekty najlepsze z punktu widzenia celów osi priorytetowej i działania, w ramach którego organizowany jest konkurs. Sprowadzanie oceny w ramach omawianego kryterium do przedstawienia opinii, które są niekonkretne, niejasne i nieodpowiadające w pełni treści złożonego wniosku, przeczy tym zasadom.

W konsekwencji należało uznać, że rozstrzygnięcie protestu nie narusza wskazanych w skardze przepisów art. 26 ust. 1 pkt 4 i art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Wymaga podkreślenia, że skarżąca chcąc uzyskać środki pomocowe zobowiązana była podjąć wszelkie kroki, aby jej aplikacja odpowiadała wszystkim wymogom określonym w jawnej dokumentacji konkursowej, która ma dla rozstrzygnięcia sprawy podstawowe znaczenie. Należało przy tym pamiętać o tym, że dofinansowanie jest przyznawane w ramach procedury konkursowej, w warunkach ograniczonej liczby środków, które mogą być rozdysponowane w sytuacji, gdy z reguły liczba chętnych i wielkość wnioskowanych kwot przekracza globalną kwotę pozostającą do rozdysponowania w ramach danego konkursu. Oznacza to, że wnioskodawca powinien tak przygotować swoją aplikację, aby przekonać oceniających, w granicach wyznaczonych obowiązującymi procedurami, że jego projekt bardziej niż inne zasługuje na wsparcie finansowe. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 stycznia 2011 r. (sygn. II GSK 1423/10; LEX nr 952800) wskazał, że na osobie występującej z wnioskiem o dofinansowanie spoczywa obowiązek starannego przygotowania dokumentacji konkursowej, aby uzyskać punkty zgodnie z określonym kryterium. Niewłaściwie sporządzona dokumentacja – niepełna pod względem merytorycznym – podlega ocenie bez możliwości powołania dodatkowych biegłych, czy składania dodatkowych dokumentów.

Takie defekty wystąpiły w tej sprawie. W ocenie Sądu, w treści złożonej aplikacji wnioskodawcy brak w istocie należytego uzasadnienia i potwierdzenia innowacyjności złożonego projektu. Tym samym oczekiwania wnioskodawcy odnoszące się do spodziewanej przez niego pozytywnej oceny wniosku, a ostatecznie krytyczna ocena stanowiska instytucji pośredniczącej oceniającej wniosek nie mogły mieć decydującego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, skoro skarga nie zawierała uzasadnionych podstaw.

Z przedstawionych wyżej względów nie można było podzielić zarzutu skarżącej, że ocena projektu dokonana przez LAWP nastąpiła w sposób sprzeczny z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący.

Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.