Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 685/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-01-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na decyzję Wojewody "[...]" z dnia 30 czerwca 2017 r., nr "[...]" w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie "[...]" wniosło do tut. Sądu skargę na decyzję Wojewody "[...]" z dnia 30 czerwca 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję "[...]", z dnia 16 marca 2017 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej "[...]"

Stowarzyszenie zarzuciło, że realizacja decyzji będzie skutkować zwężeniem chodnika przy ul. "[...]" i zmniejszeniem liczby miejsc parkingowych przed posesjami przy tej ulicy z 14 do 2. Budowa linii tramwajowej spowoduje też zwiększenie liczby korków na tej ulicy i kłopoty z wyjazdem z opisanego wyżej parkingu, a także wzrost emisji spalin i hałasu. Wskazano też, że usytuowanie słupa trakcji tramwajowej wraz z oprzyrządowaniem, wpłynie negatywnie na walory estetyczne i bezpieczeństwo, w konsekwencji na atrakcyjność nieruchomości i jej cenę. Zakwestionowano ponadto prawidłowość przeprowadzenia konsultacji społecznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Jak wynika z cytowanego przepisu, ustawodawca zróżnicował przesłanki legitymacji skargowej wyszczególnionych w tym przepisie podmiotów. W przypadku organizacji społecznej działającej w sprawie dotyczącej innych osób, legitymacja skargowa została ograniczona dwiema przesłankami, tj. przesłanką udziału organizacji w postępowaniu administracyjnym oraz związku sprawy z zakresem statutowej działalności organizacji, charakteryzowaną jako przesłanka materialnoprawna legitymacji skargowej organizacji społecznej. Warunek udziału organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym zostanie spełniony, jeżeli organizacja występowała w tym postępowaniu w charakterze uczestnika na prawach strony (zob. postanowienie NSA z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OSK 1005/12, dostępny [w:] Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"). Dla stwierdzenia zaistnienia przesłanki materialnoprawnej legitymacji skargowej wymagane jest natomiast ustalenie merytorycznego związku treści rozstrzygnięcia działania organu administracji publicznej

z celami statutowymi organizacji społecznej (zob. postawienie NSA z dnia 12 lutego

2012 r., sygn. akt II OSK 2608/13, CBOSA).

Obie wymienione przesłanki legitymacji skargowej organizacji społecznej muszą być spełnione łącznie.

Z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych wynika, że Stowarzyszenie nie brało udziału w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją.

Ponadto, w sprawie zachodzi brak rzeczywistego i prawnego związku pomiędzy zakresem regulaminowej działalności Stowarzyszenia a przedmiotem postępowania. Jak wynika bowiem z § 8 ust. 1 statutu Stowarzyszenia, jest ono organizacją o charakterze oświatowym, uczestniczącą w kształceniu ustawicznym dorosłych, młodzieży i dzieci na zasadach partnerstwa z instytucjami państwowymi, samorządami terytorialnymi

i prywatnymi instytucjami oświatowymi oraz podmiotami i organizacjami tworzącymi polski system edukacji. Głównym celem Stowarzyszenie jest wspieranie rozwoju edukacji i nauki w Polsce. Stowarzyszenie podejmuje działania mające na celu wyrównywanie szans

w dostępie do wiedzy oraz aktywizację zawodową osób z różnych środowisk, również marginalizowanych. Szczególnym obszarem aktywności Stowarzyszenia jest podniesienie atrakcyjności zawodowej na rynku pracy (ust. 2).

Zgodnie zaś z ust. 3 § 8 Statutu, cele działalności Stowarzyszenia to:

- poprawa atrakcyjności zawodowej na rynku pracy

- upowszechnianie wiedzy ogólnej i zawodowej.

- podnoszenie poziomu wykształcenia i kultury ogółu społeczeństwa.

- współdziałanie i wspomaganie szkolnictwa państwowego i niepaństwowego

w kształceniu i doskonaleniu obywateli.

- współdziałanie z administracją rządową, samorządami, kościołami, związkami wyznaniowymi, stowarzyszeniami, z pracodawcami oraz środkami masowego przekazu w realizacji celów statutowych.

- rozwijanie kontaktów i współpracy między organizacjami kulturalno oświatowymi

z różnych krajów Unii Europejskiej i pozaeuropejskich.

- współpraca wymiana doświadczeń z krajowymi i międzynarodowymi organizacjami oraz placówkami działającymi na rzecz edukacji i wspomagającymi szkoleniowo oraz informacyjnie organizacje pozarządowe.

- wyjaśnianie społeczeństwu mechanizmów zmian gospodarczych i społecznych, zachodzących w naszym kraju, poprzez akcję popularyzatorską i wychowawczą.

- promocja zatrudnienia i aktywizacji zawodowej osób pozostających bez pracy oraz zagrożonych utratą pracy.

- zapobieganie występującym w kraju patologiom społecznym.

- upowszechnianie wiedzy ekologicznej i pro-zdrowotnej obywateli.

- działanie na rzecz osób niepełnosprawnych.

- organizowanie i promowanie wolontariatu.

- Podtrzymywanie tradycji i tożsamości kulturowej obszaru działania;

- ochronę dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego;

- wspomaganie rozwoju turystyki, rekreacji na obszarze działania, w tym dla dzieci młodzieży;

- rozwijanie konkurencyjnej gospodarki opartej na wiedzy i przedsiębiorczości;

- prowadzenie działalności edukacyjnej, informacyjnej i szkoleniowej mającej na celu poprawę spójności społecznej i ekonomicznej z Unią Europejską;

- promocję zatrudnienia i aktywizacji zawodowej osób pozostających bez pracy zagrożonych bezrobociem;

- upowszechnianie i ochronę praw kobiet oraz zasad równych praw kobiet

i mężczyzn;

- wspieranie edukacji ekologicznej, aktywności proekologicznej mieszkańców;

- prowadzenie działalności szkoleniowej i doradczej związanej z realizacją celów

i działań statutowych;

- wspieranie szkół, przedszkoli i placówek oświatowo wychowawczych, rozbudowa bazy służącej zagospodarowania wolnego czasu dzieci i młodzieży.

Z treści statutu Stowarzyszenia i uzasadnienia skargi wynika więc wprost, że przedmiot zaskarżenia - decyzja dotycząca zezwolenia na realizację inwestycji drogowej - budowy linii tramwajowej w ciągu ulic: "[...]", nie mieści się w zakresie jego statutowej działalności.

Stowarzyszenie nie wykazało więc, że zostały spełnione przesłanki legitymacji skargowej organizacji społecznej określone w art. 50 § 1 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a.