Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1041/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28 ust. 1,  art. 30 ust. 1 i ust. 3, art. 37 ust. 1
journal: Dz.U. 2007 nr 39 poz 251
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.),, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2009r. sprawy ze skargi A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia (...). nr (...) w przedmiocie odpadów oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] r. nr [...]. Utrzymaną w mocy decyzją organ I instancji, działając w oparciu o przepis art. 30 ust. 2, ust. 3 ust. 5 ustawy z dnia 21 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251 ze zm.), cofnął bez odszkodowania swoją własną decyzję z dnia [...] r. znak: [...] udzielającą firmie [...]" A. S. ul. [...], [...] K. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i transportu odpadów oraz zobowiązał właściciela tej firmy do usunięcia skutków prowadzonej działalności na własny koszt.

Uzasadniając to orzeczenie Starosta K. podał, że w toku kontroli przeprowadzonej w punkcie skupu złomu firmy A. S. "[...]" w K. przy ul. [...] stwierdzono szereg nieprawidłowości. W związku z tym działając w trybie art. 30 ust. 1 ustawy o odpadach organ wezwał zakład pismem z dnia [...] r. do zaniechania, w terminie niezwłocznym, stwierdzonych naruszeń w zakresie postępowania z odpadami, a w szczególności: gromadzenia metali żelaznych na powierzchni gruntu i placu zakładowym zamiast w kontenerach; gromadzenia metali nieżelaznych w workach i beczkach zamiast w pomieszczeniach magazynowych; zbierania odpadów w sposób nieselektywny (t.j. chaotyczny i niezorganizowany); przekazywania odpadów firmie [...] w H. bez udokumentowania posiadania przez nią zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gospodarki odpadami. Nakazał także firmie przekazywanie Marszałkowi Województwa [...] prawidłowych zbiorczych zestawień o rodzajach i ilościach odpadów i sposobów gospodarowania tymi odpadami.

Ponowna kontrola przeprowadzona w dniu [...] r. wykazała, że:

- odpady metali żelaznych były przetrzymywane w dwóch kontenerach ustawionych na nieutwardzonym placu, a ponadto część złomu żelaznego nadal przetrzymywana była luzem na placu,

- odpady metali nieżelaznych gromadzone były w dwóch kontenerach ustawionych na nieutwardzonym podłożu,

- w kontenerze na odpady żelazne znajdowały się zużyte dwie kuchenki oraz lodówka,

- na placu przylegającym do budynku mieszkalnego znajdowało się 8 akumulatorów bez odpowiedniego zabezpieczenia,

- teren zakładu został tylko częściowo uporządkowany,

- w rożnych częściach placu znajdowały się beczki metalowe wykorzystywane jako pojemniki na odpady komunalne i metale kolorowe,

- plac pod przedmiotowa działalność został tylko częściowo utwardzony i nie był wyposażony w kanalizację deszczową.

Ponadto stwierdzono, że A. S. nie przedłożył kontrolerom umowy na odbiór odpadów przez firmę [...] w H., ani zezwolenia udzielonego tej firmie na prowadzenie działalności w zakresie gospodarowania odpadami.

Wobec powyższego pismem z dnia [...] r. zawiadomiono A. S. o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia firmie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i transportu odpadów. Wyniki tego postępowania- jak podał organ - wykazały, że zakład mimo wezwania nadal narusza przepisy o odpadach i działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem. W szczególności na terenie zakładu z naruszeniem warunków zezwolenia w dalszym ciągu są magazynowane odpady o kodach: 17 04 01, 17 04 02, 17 04 03, 17 04 04, 17 04 06 , 17 04 07 oraz 19 12 03. Odpady te powinny być tymczasem przechowywane w pomieszczeniach magazynowych, a nie w kontenerach czy beczkach umieszczonych na placu. Dotyczy to także przechowywania odpadów w postaci akumulatorów, które powinny być magazynowane w specjalistycznych pojemnikach na terenie placu magazynowego, a nie obok budynku mieszkalnego bez zabezpieczenia. Organ stwierdził także, że odpady nie były zbierane w sposób selektywny lecz chaotyczny i niezorganizowany. Zakład nie prowadził również zgodnej z udzielonym zezwoleniem ewidencji ilościowej i jakościowej wszystkich gromadzonych odpadów, a tylko ewidencję złomu żelaznego i stalowego. W ocenie Starosty naruszone zostały także przepisy ustawy o odpadach w zakresie zbierania zużytego sprzętu elektrycznego (kuchenek, lodówek), bowiem zakład nie posiadał na tego rodzaju działalność stosownego zezwolenia. Posiadacz odpadów nie przekazywał Marszałkowi Województwa [...] także zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów oraz sposobach gospodarowania nimi ograniczając się jedynie do zestawień dotyczących odpadów żelaznych i stalowych, co narusza art. 37 ustawy o odpadach. Dodatkowo Starosta podniósł, że decyzją SKO w C. z dnia [...] r. uchylona została decyzja Burmistrza K. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej realizację skupu złomu stali i metali kolorowych. Organ stwierdził także, że inwestor nie uzyskał również pozwolenia na budowę oraz użytkowanie obiektów służących do prowadzenia działalności w zakresie skupu odpadów. Zauważył wreszcie, że przetrzymywanie złomu na gruncie powoduje przenikanie do ziemi zanieczyszczeń i może stanowić zagrożenie dla wód gruntowych. Kontrola przeprowadzona w [...] r. przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w K. Delegatura w C. wykazała, że doszło wówczas do zanieczyszczenia ziemi na terenie zakładu węglowodorami alifatycznymi w wyniku czego właściciel zakładu usunąć musiał usunąć skarżoną warstwę gleby. Przeprowadzone w [...] r. badania laboratoryjne nie wykazały przekroczenia na terenie zakładu standardów jakości gleby, jednak zdaniem organu z uwagi na opisane zagrożenia punkt skupu złomu winien być wyposażony w instalację kanalizacyjną. Wreszcie Starosta podniósł, że działalność zakładu "[...]" była przedmiotem wielokrotnych skarg właściciela sąsiedniej nieruchomości z uwagi m.in. na uciążliwe hałasy oraz wstrząsy odczuwane na jego posesji.

Za nieprzekonywujące organ uznał stanowisko przedsiębiorcy podnoszącego przejściowy charakter stwierdzonych nieprawidłowości i będące wynikiem niezawinionej przez niego sytuacji. Za wiarygodne nie uznał także twierdzeń, że 8 akumulatorów znajdujących się na działce nie należało do niego oraz iż nie prowadzi on skupu urządzeń elektrycznych i elektronicznych. Zdaniem Starosty przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie skupu odpadów nie może nabyć od klienta odpadów, na których skup nie posiada zezwolenia. i których nie może w sposób właściwy przechowywać. Jednocześnie organ uznał, że przedsiębiorca w sposób prawidłowy skorygował prowadzone karty ewidencji odpadów. Starosta zapoznał się także z przedłożonym przez A. S. protokołem kontroli przeprowadzonej w [...] r. przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska Delegaturę w C. W ocenie organu protokół ten potwierdza istnienie szeregu nieprawidłowości stwierdzonych również przez kontrolę przeprowadzoną w dniu [...] r. Odnosząc się zaś do rozbieżności wyników obu kontroli organ stwierdził, że dotyczyły one jedynie kwestii nieprowadzenia przez zakład demontażu sprzętu elektrycznego lub elektronicznego oraz nieprzechowywania na terenie zakładu odpadów w postaci akumulatorów. Okoliczności te wobec wyników poprzedniej kontroli należało jednak w ocenie Starosty uznać za sytuację wyjątkową. W tym stanie rzeczy Starosta K. uznał, że zakład narusza przepisy ustawy o odpadach i prowadzi działalność niezgodnie z warunkami określonymi w punktach III i V decyzji wydanej [...] r. i uchylił udzielone tą decyzją zezwolenie na gromadzenie transport odpadów.

W odwołaniu od tej decyzji A. S. podał, że puszki aluminiowe znajdujące się na placu pochodziły z sortowania złomu stalowego i nie kupował ich oddzielnie. Także znajdujące się na terenie zakładu beczki pochodzą z tego sortowania i od 3 lat były wykorzystywane jako pojemniki na metale kolorowe i puszki. Beczki te ułożone są na drewnianych podestach i nie mają kontaktu bezpośredniego z gruntem. Są one pozbawione także jakichkolwiek zanieczyszczeń. Odwołujący się podniósł także, że żadna z kontroli prowadzonych przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w K. nie podnosiła kwestii zakazu zbierania beczek. Zaprzeczył także stwierdzeniom organu I instancji, że prowadził skup pralek i kuchenek wyjaśniając, że kupuje jedynie metalowe obudowy tych urządzeń. A. S. nie zgodził się także ze stanowiskiem organu, że akumulatory znajdujące się przed garażem jego ojca zostały nabyte w ramach prowadzonej przez niego działalności. Teren przed garażem jest bowiem odgrodzony od terenu zakładu płotem stalowym, a przedmiotowe akumulatory wystawił jego ojciec przed garaż w związku z pracami porządkowymi. Wyjaśnił, że nieporządek na placu zakładu spowodowany został działaniami sąsiada oraz wydanymi w wyniku tego decyzjami rozbiórkowymi organów nadzoru budowlanego (rozbiórka ogrodzenia, rozbiórka kiosku oraz barakowozu ustawionych na kółkach). Otrzymał on także nakaz rozbiórki drogi dojazdowej oraz placu betonowego. Hałasy na które uskarżał się sąsiad związane zaś były z pracami rozbiórkowymi.

Uzasadniając wspomnianą na wstępie decyzję utrzymującą w mocy orzeczenie Starosty K. SKO w C. w pierwszym rzędzie zauważyło, że w myśl art. 28 ust. 1 ustawy o odpadach powadzenie działalności w zakresie zbierania i transportu odpadów, co do zasady wymaga uzyskania zezwolenia. Wskazało także, że w sytuacji gdy posiadacz odpadów posiadający zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odzysku, unieszkodliwiania, zbierania odpadów lub prowadzący działalność w zakresie transportu odpadów, narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ stosownie do art. 30 ust. 1 tej ustawy wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń. Postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia wszczynane jest zaś z urzędu (art. 30 ust. 6 ustawy o odpadach). Przed wszczęciem tego postępowania posiadacz odpadów powinien być zatem poinformowany przez organ administracji, jakiego rodzaju dopuścił się naruszeń, aby mógł podjąć działania mające na celu ich usunięcie. Wezwanie Starosty K. z dnia [...] r. w ocenie Kolegium spełniało ten wymóg. Kontrola przeprowadzona w dniu [...] r. wykazała zaś, że większość uchybień określonych w wezwaniu nie zostało usuniętych. Kontrola ta wykazała ponadto naruszenie zasad prowadzenia ewidencji ilościowej i jakościowej odpadów, zakład prowadził bowiem tylko ewidencję odpadów o kodzie 17 04 05 (żelazo i stal), brak natomiast było wpisów dotyczących pozostałych odpadów. Dodatkowo kontrola ta dowiodła innych naruszeń ustawy o odpadach, a mianowicie zbierania zużytego sprzętu elektrycznego bez wymaganego zezwolenia oraz przekazania Marszałkowi Województwa [...] zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i sposobach gospodarowania odpadami tylko w zakresie odpadu 17 04 05 zamiast wszystkich odpadów ujętych w zezwoleniu. SKO zwróciło także uwagę na niedysponowanie przez posiadacza odpadów pozwoleniem na budowę i użytkowanie obiektu dla prowadzonej działalności oraz informację przekazaną przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w K. o zbieraniu przez firmę A. S. "[...]" odpadów opakowaniowych bez zezwolenia. Powołując się na stanowisko doktryny ( M. Bar, M. Bojarski, M. Duczmal, M. Górski, J. Jerzmański, Ustawa o odpadach. Komentarz. Wrocław 2002, s. 238) Kolegium wskazało, że przepisy ustawy o odpadach nie ustalają gradacji ważności stwierdzonych naruszeń przepisów ustawy lub warunków udzielonego zezwolenia. Powoduje to, że podstawą cofnięcia decyzji zezwalającej na daną działalność może być jakiekolwiek naruszenie przepisów ustawy lub decyzji zezwalającej na daną działalność. Zdaniem SKO Starosta K. prawidłowo ustalił, że A. S. "[...]" działał niezgodnie z wydanym zezwoleniem naruszając jego punkt III. 2. gromadził on bowiem odpady o kodach: 17 04 01, 17 04 02, 17 04 03, 17 04 04 , 17 04 06, 17 04 07 oraz 19 12 03 w zamykanych kontenerach ustawionych na nieutwardzonym gruncie, podczas gdy powinny być one gromadzone w pomieszczeniach magazynowych. Ten punkt udzielonego zezwolenia naruszony został także przez przetrzymywanie odpadów o kodach: 17 04 05 , 19 12 02 i 19 01 02 na powierzchni ziemi zamiast w ustawionych na placu kontenerach. To ostatnio wymienione zaniedbanie może prowadzić do zanieczyszczenia powierzchni ziemi, co miało już miejsce na terenie zakładu w [...] r. Skład orzekający Kolegium uznał także zasadność postawionego przez organ I instancji A. S. zarzutu dotyczącego naruszenia art. 37 ustawy o odpadach w związku z przekazywaniem Marszałkowi Województwa [...] niepełnych (dotyczących tylko odpadu o kodzie 17 04 05) zbiorczych zestawień danych o rodzajach, ilości i sposobach gospodarowania odpadami. W ocenie SKO Starosta prawidłowo uznał także, że firma A. S. "[...]" naruszyła także pkt V.1 zezwolenia poprzez nieselektywne zbieranie odpadów, a także art. 28 ustawy o odpadach poprzez zbieranie i transport odpadów opakowaniowych o kodzie 15 01 na co nie posiadała zezwolenia.

SKO uznało jednocześnie, że świetle przedłożonej przez stronę postępowania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r., którą udzielono spółce [...] S. A. w H. zezwolenia m.in. na prowadzenie działalności w zakresie odzysku, zbierania i magazynowania odpadów wykluczony został podniesiony przez Starostę zarzut przekazywania odpadów podmiotowi nie posiadającemu zezwolenia. Stwierdziło także, że w jego ocenie nie został udokumentowany dostatecznie zarzut prowadzenia przez odwołującego się skupu urządzeń gospodarstwa domowego. Sama obecność na placu elementów urządzeń elektrycznych takich jak kuchenka czy pralka nie dowodzi, bowiem prowadzenia demontażu tych urządzeń bez stosownego zezwolenia. Za wiarygodne Kolegium uznało w szczególności wyjaśnienia A. S., że elementy te zostały mu w takim stanie dostarczone przez ich dotychczasowych właścicieli. W ocenie Kolegium zasadny nie był także zarzut dotyczący niewłaściwego magazynowania akumulatorów znajdujących się przy budynku mieszkalnym należącym do ojca A. S. Nie można bowiem było wykluczyć prawdziwości twierdzeń odwołującego się iż należały one do jego ojca. Mimo przedstawionych wyżej zastrzeżeń do treści decyzji Starosty K. SKO uznało jednak za niecelowe jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzja o cofnięciu udzielonego firmie "[...]" A. S. zezwolenia na zbieranie i transport odpadów miała bowiem oparcie w przepisach prawa w związku ze stwierdzonymi innymi popisanymi wyżej naruszeniami przepisów ustawy o odpadach i naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia.

W skardze na tę decyzję wniósł A. S. Podniósł w niej, że okoliczność posiadania przez niego pozwolenia na zbiórkę różnych odpadów nie oznacza, iż oddzielnie kupuje on te surowce. Prowadzi on bowiem, jedynie skup złomu stalowego, który następnie sortuje. Zarzucił, że pracownicy Starostwa wprowadzali go w błąd wmawiając mu, że nie mógł odzyskiwać metali kolorowych, a tymczasem działalność taka jest zgodna z przepisami art. 7 i art. 5 ustawy o odpadach. Kierując się tymi przepisami zastosował on odzyskane w toku sortowania złomu stalowego beczki, których część wykorzystywał do przechowywania odzyskanych, wysortowanych metali kolorowych. Beczki takie kupuje zresztą do dnia dzisiejszego. Pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska nie kwestionowali w toku kontroli obecności tych beczek na placu mimo, ze na niektórych z nich znajdowały się nalepki świadczące, że służyły one kiedyś do transportu i magazynowania środków chemicznych. Skarżący podniósł także, że zorganizowanie zakładu zajmującego się zbieraniem i transportem odpadów stanowiło dla niego olbrzymie wyzwanie. Ciągłe kontrole inspirowane przez sąsiadów doprowadziły jednak do tego, że zamiast rozwijać swoją działalność rozwija się w zakresie poznawania prawa. Zarzucił także, że niezrozumiały był dla niego zarzut zbierania bez zezwolenia odpadów opakowaniowych, bowiem stalowe beczki kupował nie od firm lecz od ludzi jako złom stalowy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie. W uzasadnieniu tego stanowiska Kolegium stwierdziło, że w sprawie udokumentowano prowadzenie przez skarżącego działalności niezgodnie z udzielonym zezwoleniem w zakresie przechowywania i magazynowania odpadów. Udokumentowany został również fakt przekazania marszałkowi województwa jedynie zbiorczego zestawienia odpadu o kodzie 17 04 05 z pominięciem pozostałych odpadów, na których gromadzenie udzielone zostało zezwolenie. W ocenie Kolegium nie budzi także wątpliwości okoliczność nieselektywnego gromadzenia odpadów oraz zbierania odpadów opakowaniowych bez wymaganego zezwolenia. Dołączone do odwołania A. S. dokumenty wykluczyły, zdaniem Kolegium, jednak część zarzutów postawionych skarżącemu. W szczególności nie znalazł potwierdzenia zarzut przekazywania odpadów podmiotowi nie posiadającemu stosownego zezwolenia. Posiadanie przez przedsiębiorcę elementów metalowych urządzeń elektrycznych nie dowodzi także prowadzenia przez skarżącego demontażu tych urządzeń bez stosownego zezwolenia. Wreszcie w ocenie Kolegium nie można było skutecznie postawić skarżącemu zarzutu niewłaściwego przechowywania akumulatorów, skoro znajdowały się one na innym placu obok budynku ojca skarżącego. SKO podtrzymało jednocześnie stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji o braku potrzeby uchylenia decyzji organu I instancji i skierowania sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi celem wyjaśnienia w/w okoliczności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd dokonując kontroli zaskarżonego aktu, stosownie do dyspozycji art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), w aspekcie jego zgodności z prawem uznał, że nie narusza on prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Z uwagi na treść żądań skarżącego zawartych w skardze należy na wstępie wyjaśnić, że stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...) (art. 1 § 1). Kontrola o jakiej mowa sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2) i polega na zbadaniu czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa materialnego i procesowego. W przypadku stwierdzenia naruszenia prawa, Sąd dokonuje oceny wpływu tego naruszenia na wynik sprawy. Dodać należy, iż powyższych ustaleń Sąd dokonuje wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd władny jest uchylić zaskarżony akt w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czy naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego i wreszcie naruszenia prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z kolei w myśl art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Przechodząc do omówienia wyników przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonego aktu wskazać trzeba, że zasady postępowania z odpadami w tym odzysku i unieszkodliwiania odpadów zostały określone w ustawie o odpadach. Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy ustanowienie tych zasad miało na celu zapewnienie ochrony życia i zdrowia ludzi oraz ochrony środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju. Konsekwencją tego stanu rzeczy było także poddanie szczegółowej reglamentacji prawnej prowadzenia działalności w zakresie zbierania odpadów oraz działalności w zakresie transportu odpadów. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o odpadach działalność tego rodzaju wymaga uzyskania zezwolenia

z zastrzeżeniem art. 31 ust. 1, art. 32 ust. 1 oraz art. 33 ust. 1a i 4 ustawy. Zezwolenie na prowadzenie takiej działalności wydaje starosta właściwy ze względu na miejsce zbierania odpadów oraz siedziby lub zamieszkania posiadacza odpadów ( art. 28 ust. 2 i ust. 3). W przedmiotowym zezwoleniu poza rodzajem odpadów przewidywanych do zbierania lub transportu i miejscem prowadzenia działalności określa się ponadto, w przypadku zbierania odpadów: miejsce i sposób oraz rodzaj magazynowanych odpadów, a także opis sposobu ich dalszego zagospodarowania, dodatkowe warunki, jeżeli wymaga tego specyfika odpadów oraz czas obowiązywania zezwolenia ( art. 28 ust. 5). Warunkom tym odpowiadała decyzja Starosty K. z dnia [...] r. nr [...], którą zezwolono firmie "[...]" A. S., ul. [...],[...] K. na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i transportu odpadów, a to miedzi, brązu i mosiądzu (kod 17 04 01), aluminium (kod 17 04 02), ołowiu ( kod 17 04 03), cynku ( kod 17 04 04), żelaza i stali (kod 17 04 065), cyny (kod 17 04 06), mieszaniny metali ( kod 17 04 07), metali żelaznych (kod 19 12 02), metali nieżelaznych (kod 19 12 03), złomu żelaznego usuniętego z popiołów paleniskowych (kod 19 01 02) i akumulatorów (kod 16 06 01) za wyjątkiem ich transportu. Zgodnie z art. 28 ust. 10 ustawy dodanym art. 1 punkt 23 lit f ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 175, poz. 1458 ze zm.) zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów wydaje się po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie obiektu lub po zakończeniu postępowania w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, jeżeli są wymagane.

Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów stanowi jedną z sankcji przewidzianych za naruszenie przepisow ustawy o odpadach lub naruszenie warunków udzielonego zezwolenia. Zastosowanie tej sankcji poprzedzone być musi stosownie do przepisu art. 30 ust. 1 ustawy o odpadach wezwaniem przez starostę podmiotu posiadającego zezwolenie do niezwłocznego zaniechania naruszeń. W kontrolowanej sprawie wezwanie to dotyczyło niezwłocznego zastosowania się posiadacza odpadów do warunków udzielonego zezwolenia dotyczących gromadzenia odpadów we wskazanych w zezwoleniu miejscach (pkt III decyzji); zbierania odpadów w sposób selektywny i przekazywania ich podmiotom, które uzyskały zezwolenie właściwego organu w zakresie gospodarki odpadami (pkt V decyzji) oraz zastosowania się do przepisu art. 37 ust. 3 ustawy o odpadach zgodnie z którym posiadacz odpadów został zobowiązany do przekazywania Marszałkowi Województwa [...] zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilościach odpadów i sposobach gospodarowania nimi. Zgodzić się należy ze stanowiskiem Kolegium, że bez znaczenia w sprawie cofnięcia zezwolenia w zakresie zbierania i transportu odpadów jest rodzaj stwierdzonych naruszeń warunków udzielonego zezwolenia oraz przepisów ustawy. Wskazać należy, że ustawa o odpadach nie posługuje się rozróżnieniem na istotne i nieistotne warunki zezwolenia czy naruszenia jej przepisów, które różnicowałyby rodzaje sankcji stosowanych z tego tytułu.

Z kolei zawarte w art. 30 ust. 1 ustawy o odpadach sformułowanie dotyczące "niezwłocznego zaniechania naruszeń" wskazuje, że w wezwaniu nakazanym tym przepisie organ nie określa terminu, w jakim posiadacz odpadów winien zaniechać naruszania przepisów ustawy bądź warunków udzielonego zezwolenia. Innymi słowy zastosowanie się do wezwania organu winno nastąpić bez zbędnej zwłoki. W kontrolowanej sprawie przedmiotowe wezwanie skarżący odebrał w dniu [...] r., a w dniu [...] r. przeprowadzona została kontrola mająca na celu ustalenie zastosowania się posiadacza odpadów do tego wezwania. Porównanie tych dwóch dat oraz treść skierowanego do skarżącego wezwania dowodzi, że miał on dostatecznie dużo czasu aby zastosować się do opisanych wyżej nakazów.

Zgodnie z przepisem art. 30 ust. 2 analizowanej ustawy jeżeli posiadacz odpadów, o którym mowa w ust. 1, mimo wezwania, nadal narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ cofa to zezwolenie w drodze decyzji bez odszkodowania. Treść tego przepisu wskazuje, ze decyzja o cofnięciu udzielonego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie m.in. zbierania i transportu odpadów ma charakter związany. Oznacza to, że w przypadku niezastosowania się posiadacza odpadów do wystosowanego do niego wezwania, o jakim mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o odpadach, organ jest zobowiązany wydać decyzję o cofnięciu udzielonego zezwolenia. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie ulega wątpliwości, że posiadacz odpadów działał niezgodnie z wydanym zezwoleniem gromadził on bowiem odpady o kodach: 17 04 01 (miedź, brąz, mosiądz), 17 04 02 (aluminium), 17 04 03 (ołów), 17 04 04 (cynk), 17 04 06 (cyna), 17 04 07 (mieszaniny metali) oraz 19 12 03 (metale nieżelazne) w zamykanych beczkach ustawionych na nieutwardzonym gruncie, mimo iż zgodnie z punktem III. 2 zezwolenia odpady te powinny być gromadzone w pomieszczeniach magazynowych. Podobnie sprawa przedstawiała się z przetrzymywaniem odpadów o kodach: 17 04 05 (żelazo i stal), 19 12 02 (metale żelazne) i 19 01 02 (złom żelazny usunięty z popiołów paleniskowych). Przetrzymywane one były bowiem częściowo na powierzchni ziemi, zamiast, jak wynikało to z tego samego punktu zezwolenia, wyłącznie w kontenerach ustawionych na placu. W tym kontekście za zasadny należy także uznać zarzut naruszenia obowiązków w zakresie selektywnego zbierania odpadów, który nałożony został punktem V.1 zezwolenia. Uchylenie zezwolenia udzielonego firmie A. S. "[...]" zasadnie oparte zostało także na zarzucie naruszenia art. 37 ust 3 ustawy o odpadach w związku z nieprzekazywaniem przez tę firmę Marszałkowi Województwa [...] sprawozdań rocznych, o jakich mowa w tym przepisie. W ocenie Sądu podstawą uchylenia udzielonego zezwolenia nie mógł jednak być, mimo jego zasadności, zarzut naruszenia art. 28 ustawy o odpadach w zakresie zbierania odpadów opakowaniowych w postaci beczek metalowych (odpad o kodzie 15 01 04), a to dlatego, że posiadacz odpadów nie został wcześniej wezwany do usunięcia tego naruszenia. Z tych samych względów podstawą uchylenia przedmiotowego zezwolenia nie mógł stanowić także zarzut naruszenia art. 36 ust. 1 ustawy o odpadach nakazujący posiadaczowi odpadów prowadzenie ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów zgodnie z przyjętym ich katalogiem.

Wobec wykazanego wyżej związanego charakteru decyzji opartej na przepisie art. 30 ust. 2 ustawy oraz bezspornego ustalenia naruszenia niektórych warunków zezwolenia udzielonego firmie "[...]" A. S. na gromadzenie i transport odpadów oraz ustalenia naruszenia przez posiadacza odpadów przepisu art. 37 ust. 3 ustawy, a także nieusunięcia tych naruszeń mimo skutecznie doręczonego wezwania nie ulega wątpliwości, że w sprawie musiała zapaść decyzja o cofnięciu bez odszkodowania opisanego zezwolenia. Tym samym zaakceptować należy stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., że mimo nie potwierdzenia się w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wszystkich zarzutów stawianych skarżącemu przez Starostę K. brak było podstaw do wydania przez ten organ decyzji kasacyjnej.

Odnosząc się do zarzutów skargi i argumentów podniesionych w odwołaniu od decyzji Starosty K. zauważyć przyjdzie, że skoro skarżący z uwagi na niezależne od niego czynniki nie mógł się wywiązać się z nałożonych na niego obowiązków w zakresie gromadzenia i właściwej selekcji odpadów winien on ograniczyć zakres prowadzonej przez siebie działalności. Skarżący nie skorzystał także z możliwości wystąpienia o zmianę przez Starostę warunków udzielonego zezwolenia. Na przeszkodzie jednak ubiegania się przez niego o zmianę decyzji zezwalającej na gromadzenie i transport odpadów stał, jak się zdaje, przepis art. 28 ust. 10 ustawy. Skarżący nie posiadał, bowiem pozwolenia na budowę obiektów koniecznych do prowadzenia złomowiska, a co zatem idzie nie legitymował się wymaganym tym przepisem pozwoleniem na użytkowanie takiego obiektu .

W tym stanie rzeczy Sąd skargę oddalił w oparciu o art. 151 p. p. s. a.