Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 308/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 59 , art 66 , art 71 , art 80 ust 2  , art 82 , art 85
journal: Dz.U. 2016 poz 353
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art 138 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Magda Froncisz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi Firma A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 stycznia 2020 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia skargę oddala.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 17 lutego 2017 r., nr [...] orzekł o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pn.: "Budowa linii tramwajowej KST etap III (oś. [...]) w K." zlokalizowanej na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], jedn. ewid. K., [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] 1, [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...]. ewid, K., [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] 1, [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...], jedn. ewid. K., w K.."

W decyzji organ określił rodzaj i miejsce przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji (użytkowania) przedsięwzięcia (zabezpieczenie powietrza atmosferycznego, zabezpieczenia przed hałasem, zabezpieczenia środowiska gruntowo - wodnego), ochrony przed odpadami, wymagania dot. ochrony środowiska przyrodniczego, co do ochrony zdrowia ludzi, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym dla przedsięwzięcia. Nałożono dodatkowe warunki dotyczące zapobiegania ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organ stwierdził konieczność przeprowadzenia analizy porealizacyjnej w zakresie skuteczności zastosowanych rozwiązań mających na celu dotrzymanie standardów jakości środowiska w tym ochrony terenów zabudowy mieszkaniowej przed hałasem na etapie eksploatacji i po upływie 12 miesięcy od dnia oddania obiektu do użytkowania. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi zał. nr 1 do decyzji.

W uzasadnieniu opisano przebieg postępowania począwszy od informacji, iż 19.04.2016 r., do Wydziału Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta K. wpłynął wniosek: Prezydenta Miasta K. [...] [...]) działającego przez pełnomocników: Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu Pana M. K. (ul. [...]) oraz Pana M. P. (adres do korespondencji: [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, [...] [...]), o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla w/w przedsięwzięcia. Uzasadniono właściwość organu - Prezydenta Miasta K. do wydania decyzji opierając się na brzmieniu art. 11 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., póz. 1936). Następnie wskazano, iż przedmiotowa inwestycja jest przedsięwzięciem wymienionym w § 3 ust. 1 pkt 34, pkt 56, pkt 60, pkt 61, pkt 68, pkt 79 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2016 r., póz. 71). Teren określony we wniosku jest częściowo objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - Uchwała Nr [...] Rady Miasta K. z dnia 8 września 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "LINIA TRAMWAJOWA [...]".

Organ wskazał, iż wnioskodawca przedłożył zgodnie z art. 74 ust. 1 UUOŚ, wszystkie wymagane dokumenty, w tym kartę informacyjną przedsięwzięcia, która posiadała braki, a po ich uzupełnieniu zawierała wszystkie dane określone w art, 3 ust. 1 pkt 5 UUOŚ, a także poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidziany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie.

Zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 2 UUOŚ realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Z uwagi na charakter przedsięwzięcia Prezydent Miasta K., postanowieniem z dnia 03.08.2016 r. znak: [...] stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, określając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, co umotywowano szerzej w ww. postanowieniu.

Dnia 25.08.2016 r. wnioskodawca przedłożył raport o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, który po ostatecznych korektach z dnia 17.10.2016r okazał się być zgodny z wymaganiami UUOŚ.

Organ l instancji zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu tzn. zgodnie z art. 33 UUOŚ w dniu 02.11.2016 r. obwieszczeniem zamieszczonym na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta K. ([...] w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Urzędu Miasta K. oraz na tablicach ogłoszeń Rady i Zarządu Dzielnicy IV Miasta K., podano do publicznej wiadomości informację o prowadzonym postępowaniu, w tym o możliwości składania uwag i wniosków przez przedstawicieli społeczeństwa wskazując jednocześnie 21-dniowy termin ich składania.

W odpowiedzi na obwieszczenie do organu nie wpłynęły żadne uwagi ani też wnioski ze strony społeczeństwa i organizacji społecznych.

W toku postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko uzyskano Opinię Sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 16.11.2016 r., znak: [...], [...] [...] oraz z dnia 07.12.2016 r. znak [...], [...] w związku z przedłożeniem informacji uzupełniających na żądanie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K., a także postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia 07.12.2016 r. znak.: [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia.

Wskazano, iż treść opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. oraz uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. została uwzględniona w zaskarżonej obecnie decyzji.

W uzasadnieniu decyzji podkreślono, iż w toku postępowania zapewniono stronom możliwość zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań zgodnie z art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Do organu nie wpłynęły żadne uwagi, ani też zastrzeżenia stron.

W dalszej części uzasadnienia decyzji przywołano zarysy uwarunkowań nałożonych na inwestora oraz uzasadniono nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Od decyzji odwołanie złożyła [...] Sp. j. zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: art, 66 ust 1 pkt 5 w zw. z art. 80 ust 1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko z dnia 3 października, 2008 roku (Dz.U. z 2013 r. póz. 1235) poprzez brak wyczerpującego opisu analizowanych wariantów wraz z wskazaniem racjonalnego wariantu alternatywnego w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; art, 66 ust 1 pkt 6a) ppkt c) w zw. z art. 80 ust 1 pkt 2 ustawy UUOŚ poprzez brak wyczerpującego wskazania w raporcie oddziaływania na środowisko oddziaływania proponowanego przez wnioskodawcę wariantu na dobra materialne; art. 66 w zw. z art, 39 ustawy UUOŚ poprzez brak podania do publicznej wiadomości informacji o sporządzeniu i złożeniu przez wnioskodawcę raportu oddziaływania inwestycji na środowisko,

Zarzucono także naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, a to: art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy; art. 6 k.p.a .w zw. z. art. 12 § 1 k.p.a. poprzez niedostatecznie wnikliwe rozpatrzenie sprawy art.10 k.p.a w zw. z art. 33 ust 1 pkt 7.ustawy oos poprzez brak zapewnienia społeczeństwu pełnego udziału w prowadzonym postępowaniu poprzez brak dostatecznego informowania o toczącym się postępowaniu, w szczególności o sporządzeniu Raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, art. 37 ustawy UUOŚ poprzez brak rozpatrzenia uwag zgłoszonych przez skarżącego we wniosku o wstąpienie do sprawy, art. 85 ust 2 ustawy UUOŚ w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez niepełne uzasadnienie decyzji polegające na braku pełnego ustosunkowania się do treści raportu oddziaływania na środowisko oraz wskazanych w nim ustaleń dotyczących oddziaływania poszczególnych wariantów na środowisko oraz wpływu realizacji przedsięwzięcia na dobra materialne; art. 75 § 1 w zw. z art, 77 § li art. 80 k.p.a. poprzez brak odpowiedniej weryfikacji ustaleń dokonanych w Raporcie oddziaływania na środowisko, art. 108 § 1 k.p.a. w zw, z art, 107 § 3 k.p.a. poprzez nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności pomimo braku wskazania przez organ okoliczności, które uznał za decydujące dla przyjęcia, iż przedsięwzięcie jest niezwykle ważne ze względu na interes społeczny.

W uzasadnieniu odwołania wskazano, iż sporządzony w toku postępowania raport oddziaływania na środowisko zamierzonego przedsięwzięcia nie spełnia wymagań określonych w art. 66 ust. 1 pkt 5 oraz art. 66 ust. 7c ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Skarżący upatruje wady raportu w braku szczegółowej analizy wariantów, a przyjęcie do realizacji wariantu A jest uzasadnione okolicznością, iż uzyskał on największe poparcie społeczne wyrażone w przesłanych wnioskach konsultacyjnych.

Nadto wskazano, iż organ pomija okoliczność, iż realizacja inwestycji prowadzona będzie równolegle z inwestycją polegającą na budowie linii [...]. Odwołujący wskazuje nadto, iż zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 6a) ustawy UUOŚ raport winien zawierać uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko w szczególności na dobra materialne, jak wskazano w odwołaniu raport całkowicie pomija destrukcyjny wpływ drgań, jakie będą emitowane przy eksploatacji linii tramwajowej na położone w jej sąsiedztwie budynki. Jest to szczególnie istotne wobec faktu, iż ilość pociągów tramwajowych w godzinach szczytu może, osiągnąć poziom kilkunastu składów na godzinę, a poza godzinami szczytu kilku składów na godzinę.

Ponadto budowa ekranów akustycznych może wpłynąć na obniżenie wartości nieruchomości przy których będą one posadowione - budynek przysłoniony przez ekrany akustyczne, przedstawia mniejszą wartość niż budynek nieprzysłonięty - wiąże się to z trudniejszą dostępnością komunikacyjną do działek oraz mniejszą możliwością reklamowania działalności prowadzonej na poszczególnych nieruchomościach. Raport nie uwzględnia ponadto oddziaływania inwestycji na nieruchomości położone w jej bezpośrednim sąsiedztwie na etapie jej realizacji. Wiązać się to będzie z utrudnieniami w prowadzeniu przez podmioty działalności gospodarczej i niewątpliwie wpłynie na ich dobra materialne. Szczególnie w początkowym odcinku linii będzie ona szczególnie mocno oddziaływać na posadowione w jej bezpośrednim sąsiedztwie zabudowania - na odcinku od pętli K. G. do ulicy [...] przebiegać ona będzie pomiędzy budynkami mieszkalnymi i usługowymi. Dodatkowo wskazano, iż w przypadku realizacji linii tramwajowej o przebiegu wskazanym w koncepcji w wariancie A, w połączeniu z realizacją linii tramwajowej [...] w koncepcji w wariancie pokonsultacyjnym, nieruchomość stanowiąca jego własność będzie otoczona linią tramwajową aż z trzech stron i jej eksploatacja z uwagi na poziom emitowanego hałasu oraz poziom drgań gruntu będzie dla nieruchomości Spółki bardzo uciążliwa i przyczyni się do spadku wartości nieruchomości. Ponadto drgania gruntu wynikające z eksploatacji linii tramwajowej w bliskiej odległości od posadowionych na nieruchomości budynków, mogą w przyszłości skutkować naruszeniem ich konstrukcji, co uniemożliwi ich dalsze bezpieczne użytkowanie. Dodatkowo, realizacja obu tych inwestycji o przebiegu wskazanym w ww. koncepcjach w nadmierny sposób ogranicza prawo własności skarżącego. Wywłaszczeniu ulegną jego działki z obu stron nieruchomości, co spowoduje, że prowadzenie działalności gospodarczej przez skarżącego będzie nadmiernie utrudnione, jeśli nie niemożliwe. Wskazano na możliwość poniesienia przez odwołującego znacznych strat finansowych w związku z realizacją inwestycji. Strona zakwestionowała fakt zapewnienia społeczeństwu udziału w toczącym się postępowaniu, czego dowodzi w ocenie strony fakt, iż w odpowiedzi na upubliczniane obwieszczenia nie wpłynęły żadne uwagi ani też wnioski.

Odwołujący wskazał, iż organ w prowadzonym postępowaniu nie odniósł się do całości materiału dowodowego w tym do zgłoszonych przez niego w piśmie z dnia 14 grudnia 2016 r. uwag. Odwołanie zakończono zarzutem bezpodstawności nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Z kolei inwestor odnosząc się od tych zarzutów podał, iż strona sama w treści odwołania wskazuje na bardzo istotne aspekty, jakie inwestor wziął pod uwagę przy wyborze przebiegu projektowanej linii tramwajowej. Oczywistym jest, że im mniejsza powierzchnia realizowanego przedsięwzięcia tym oddziaływanie zarówno dla fazy realizacji jak i funkcjonowania będzie analogicznie mniejsze. Dlatego też, przy założeniu, że oddziaływanie (poziom wyjściowy np, hałasu, emisji zanieczyszczeń) w fazie funkcjonowania będzie identyczne niezależnie od przebiegu linii tramwajowej, a dla fazy realizacji im mniejsza powierzchnia podlegająca przekształceniu tym mniejsze wartości emisji, należy uznać, że Inwestor dokonał właściwego wyboru. Bardzo ważnym jest ograniczenie ruchu samochodowego, a co za tym idzie emisji spalin oraz hałasu, dlatego też inwestor kierując się największym poparciem społecznym dla omawianego wariantu A właściwie uznał, że przełoży się to na wzrost osób korzystających z transportu publicznego, co będzie miało przełożenie na argument podnoszony przez Stronę. Inwestycja polegająca na budowie linii tramwajowej, która będzie częścią, rozwinięciem większego, istniejącego już systemu komunikacyjnego, bezsprzecznie powinna charakteryzować się poparciem społecznym, gdyż to poparcie bez wątpienia przełoży się na popularyzację komunikacji miejskiej co pozwoli na osiągniecie celów środowiskowych zakładanych przy realizacji tego typu inwestycji. Nadto wskazano, iż nieprawdziwym jest zarzut, iż pominięto kwestię drgań. Na potrzeby ROOŚ przeprowadzono szczegółową analizę dostosowania rozwiązań technicznych na potrzeby ograniczania drgań, stanowiącą załącznik do Raportu. Inwestor przewidział w ramach realizacji inwestycji zastosowanie środków ograniczających emisję drgań (m.in. maty antywibracyjne), co zostało wskazane w części analizy dotyczącej emisji hałasu do środowiska. W omawianym piśmie odniesiono się również do pozostałych zarzutów odwołania stawianych organowi l instancji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 9 stycznia 2020 r. nr [...], na podstawie art. 59, art. 66, art. 71, art. 77, art. 80 ust. 2, art. 82, art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, § 3 ust. 1 pkt 80 i §3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. póz. 71), i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało zaskarżoną decyzję.

Organ wskazał w uzasadnieniu, iż wypełnił zalecenia zawarte w wyroku WSA w Krakowie z dnia 31 stycznia 2018 r. sygn. II SA/Kr 1411/17 oraz NSA z dnia 30 lipca 2019 r. sygn. II OSK 1893/18. oddalił skargę kasacyjną na w/w wyrok WSA.

Dokonując oceny prawnej Kolegium podało, iż na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. uznano, że planowane przedsięwzięcie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wyszczególnionych w przywołanym rozporządzeniu jako wyszczególnione w § 3 ust. 1, a są to wg pkt 34: "instalacje do przesyłu pary wodnej lub ciepłej wody, z wyłączeniem osiedlowych sieci ciepłowniczych i przyłączy do budynków", wg pkt. 56 lit. b) - "garaże, parkingi samochodowe lub zespoły parkingów, w tym na potrzeby planowanych, realizowanych lub zrealizowanych przedsięwzięć, o których mowa w pkt 50, 52-55 i 57, wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż: 0,5 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a, przy czym przez powierzchnię użytkową rozumie się sumę powierzchni zabudowy i powierzchni zajętej przez pozostałe kondygnacje nadziemne i podziemne mierzone po obrysie zewnętrznym rzutu pionowego obiektu budowlanego", wg pkt. 60: "drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 31 i 32 oraz obiekty mostowe w ciągu drogi o nawierzchni twardej, z wyłączeniem przebudowy dróg oraz obiektów mostowych, służących do obsługi stacji elektroenergetycznych i zlokalizowanych poza obszarami objętymi formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody", wg pkt 61: "linie tramwajowe, koleje napowietrzne lub podziemne, w tym metro, kolejki linowe lub linie szczególnego charakteru, wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, używane głównie do przewozu pasażerów", wg pkt 68: "rurociągi wodociągowe magistralne do przesyłania wody oraz przewody wodociągowe magistralne doprowadzające wodę od stacji uzdatniania do przewodów wodociągowych rozdzielczych, z wyłączeniem ich przebudowy metodą bezwykopową", - wg pkt 79: "sieci kanalizacyjne o całkowitej długości przedsięwzięcia nie mniejszej niż 1 km, z wyłączeniem ich przebudowy metodą bezwykopową, sieci kanalizacji deszczowej zlokalizowanych w pasie drogowym i obszarze kolejowym oraz przyłączy do budynków".

Kolegium podzieliło te ustalenia, bowiem przedsięwzięcie polegać będzie na budowie linii tramwajowej KST etap III torowiska tramwajowego na odcinku od os. [...]. Zakres robót obejmować będzie: budowę torowiska tramwajowego, budowę peronów przystankowych, przebudowę ulic, przebudowę skrzyżowań, budowę skrzyżowania ul. [...] z ul. [...], przebudowę kładki dla pieszych, przebudowę i budowę chodników, przebudowę i budowę ścieżek rowerowych, przebudowę lub zabezpieczenie kolizyjnych sieci uzbrojenia terenu (sieć wodociągowa, ciepłownicza, gazociągowa, kanalizacyjna, elektroenergetyczna), budowę trzykondygnacyjnego parkingu typu Park&Ride, jako integralnego elementu projektowanej linii tramwajowej, przebudowę i budowę miejsc postojowych, przebudowę i budowę ekranów akustycznych.

Przewiduje się dowiązanie torowiska od północy do pętli tramwajowej K. G. w rejonie rozjazdów z zakresu opracowania koncepcji budowy linii tramwajowej [...]. Torowisko o rozstawie osi torów 4.00 m poprowadzone zostanie w kierunku północnym, a następnie przebieg linii tramwajowej poprowadzony będzie wzdłuż ul. [...] po jej południowej stronie przy wykorzystaniu łuku o promieniu R™80.0Om. Za lukiem rozstaw osi torów zmniejszy się do 3.9Om. W rejonie kładki dla pieszych zlokalizowane zostaną obustronne perony przystankowe. Po obu stronach ul. [...] zaprojektowane będą windy zapewniające możliwość obsługi istniejącej kładki dla pieszych przez osoby niepełnosprawne. Z uwagi na kolizję istniejącej konstrukcji schodów z projektowaną linią tramwajową wykonane zostanie przesunięcie ich południowego biegu. Na wlocie [...] na skrzyżowaniu z ul. [...] zaprojektowany będzie pas do skrętu w lewo, pas do jazdy na wprost oraz pas do skrętu w prawo o szerokości 3,25m każdy. Na wlocie [...] przewidziany zostanie przejazd tramwajowy oraz przejazd rowerowy i przejście dla pieszych z wyspą azylu o szerokości 3,25m. Wlot ul. [...] obsługującej wysoką zabudową mieszkalną przesunięty będzie na południe. Na wlocie tym będzie zlokalizowane wyniesione przejście dla pieszych. Wzdłuż ul. [...] pomiędzy [...] i ul. [...] zaprojektowany będzie chodnik i ścieżka rowerowa równolegle do projektowanej linii tramwajowej. Na wylocie ul. [...] i wylocie ul. [...] pozostaną otwarte zatoki autobusowe. Na wlocie ul. [...] zaprojektowany zostanie przejazd tramwajowy, przejazd rowerowy oraz przejście dla pieszych. W rejonie skrzyżowania zlokalizowane zostaną obustronne tramwajowe perony przystankowe. Wzdłuż wschodniej strony ul. [...] zaprojektowany zostanie chodnik w dowiązaniu do istniejącego chodnika prowadzącego do Parku [...]. Przewiduje się wykonanie łącznika rowerowego pomiędzy ul. [...], a rejonem skrzyżowania [...]. Odcinek ciągu pieszo-rowerowego zaprojektowany zostanie w miejscu istniejącego chodnika i schodów terenowych prowadzących w kierunku ul. [...]. W rejonie działki [...] przy ul. [...] z uwagi na zbliżenie projektowanej linii tramwajowej do istniejącej zabudowy mieszkalno-usługowej zmniejszony zostanie lokalnie rozstaw torów do 2.90m. Ponadto zmieniona będzie geometria ul. [...] poprzez zawężenie pasa dzielącego między jezdniami, przy zachowaniu szerokości pasów 3.50m. Na końcu ul. [...], będącej drogą bez przejazdu, przewiduje się wykonanie placu do zawracania. Projektowana ścieżka rowerowa prowadząca od ul. [...] "[...]. zostanie włączona w ul. [...]. W rejonie skrzyżowania ul. [...] z [...] zaprojektowane będą obustronne tramwajowe perony przystankowe. Peron pomiędzy torowiskiem tramwajowym a projektowaną zatoką autobusową będzie wspólnym peronem tramwajowo-autobusowym. W zamian za przeznaczone do likwidacji w rejonie ul. [...] przejście dla pieszych przez ul. [...], przewiduje się wykonanie kładki dla pieszych z windą dla osób niepełnosprawnych, po zachodniej stronie skrzyżowania [...], Od ul. [...] torowisko tramwajowe prowadzone będzie szerokim pasem zieleni wzdłuż nasypu drogowego w kierunku ul. [...], a następnie do projektowanej pętli autobusowo-tramwajowej. Pod wiaduktem w ciągu ul [...] zaprojektowane będzie wyprowadzenie torowiska technicznego z rozjazdami trapezowymi w kierunku północnym z rezerwą terenu pod przyszłe perony przystankowe. W rejonie istniejącej pętli autobusowej "[...]" przewidziano do wykonania, zadaszoną pętlę autobusowo-tramwajową z zakończeniem torowiska w formie krańcówki z rozjazdami trapezowymi. Po zachodniej stronie ul. [...] przewidziano zakończenie linii tramwajowej z obustronnymi peronami przystankowymi.

Torowisko zaprojektowane zostanie z wykorzystaniem nowoczesnych technologii przyczyniających się do redukcji emisji hałasu, tj. szyny bezstykowe, osłony szyn, smarownice oraz maty wibroizolacyjne. Cicha nawierzchnia torowiska wykonana zostanie poprzez zastosowanie torów z prefabrykowanych płyt torowych oraz torowiska zielonego, co będzie znacznie wpływać na redukcję hałasu. Dodatkowo w konstrukcji torowiska zaprojektowane zostaną maty wibroizolacyjne. Maty stanowią barierę na drodze transmisji wibracji od nawierzchni do podłoża i dalej poprzez grunt do zabudowań w pobliżu trasy.

Maty wibroizolacyjne są stosowane w drodze szynowej w celu zmniejszenia pionowych drgań materiałowych oraz drgań poprzecznych transmitowanych od toru do otoczenia trasy. Jest to dodatkowy element tłumiący, stosowany głównie do zabezpieczenia budynków oraz ich mieszkańców przed wpływem drgań i hałasu. Ponadto na etapie eksploatacji planuje się konserwację torów poprzez szlifowanie szyn, nie rzadziej niż co trzy lata, lub natychmiast w przypadku stwierdzenia powstania fal, celem niedopuszczenia do ich pogłębiania.

W ramach inwestycji po zachodniej stronie krańcówki torowiska zlokalizowana zostanie zadaszona pętla autobusowa o trzech peronach przystankowych (szerokości 3,00 m) i trzech jezdniach manewrowych (dwie o szerokości 6,00 m i jedna o szerokości 3,50 m). Wjazd na pętlę będzie po północnej stronie pętli a wyjazd po stronie południowej.

Ponadto z uwagi na projektowany przebieg linii tramwajowej przebudowane zostaną następujące skrzyżowania: skrzyżowanie [...], Również planuje się przebudowę [...] oraz przebudowę pęitłi autobusowej [...]". Geometrię wlotów [...] oparto na istniejącej geometrii skrzyżowań z ul. [...]. Skrzyżowanie ul. [...] z ul. [...] wykonane zostanie jako trzywlotowe. Na wlocie ul. [...] będzie jedynie możliwość skrętu w prawo w ul. [...]. Na wlocie ul. [...] dopuszcza się jazdę na wprost z każdego pasa. Ze skrajnego prawego pasa planuje się wykonanie skrętu w prawo szerokości 3,05 m w ul. [...]. Szerokość pasów na wlocie ul O. wynosić będzie 3,50m każdy. Na wlocie [...] przewidziany zostanie wydzielony-; pas do lewoskrętu, wydzielony pas do jazdy na wprost i wydzielony pas do prawoskrętu szerokości 3,25 m. Na wlocie ul. [...] będzie wspólny pas do skrętu w lewo i jazdy na wprost o szerokości 3,50m oraz wydzielony pas do skrętu w prawo szerokości 3,50 m. Przebieg ul. [...] wymaga korekty, z uwagi na zbliżenie projektowanej lintt . tramwajowej do istniejącej zabudowy przy ul. [...] Przekrój ul, [...] zaprojektowany zostanie jako jedno jezdniowy dwukierunkowy (szerokość jezdni 6,50 w « 13,00 m). Na skrzyżowaniu z ul. [...] na północnym wlocie ul. [...] przewidziany będzie do wykonania wydzielony pas do iewoskrętu oraz wspólny pas do jazdy na wprost w . prawo szerokości 3,50 m. Na wlocie ul. [...] wydzielony będzie pas do skrętu w lewo oraz wspólny pas do jazdy na wprost i w prawo szerokości 3,00 m. Wlot łącznicy uL,-, O. na skrzyżowaniu z ul. [...] przewiduje wydzielony pas -do skrętu w lewo oraz wspólny pas do jazdy na wprost i w prawo o szerokości 3,50 m. Zarówno na wlocie ul. [...] i łącznicy ul. [...] przewidziane zostaną wyspy azylu o szerokości min. 2,50 m. Przebudowa ul. [...] polegać będzie na likwidacji jej połączenia z ul. [...]. Zapewnione zostanie połączenie ul. [...] z ul. [...] w rejonie istniejącego zjazdu przy ul. [...]. Wszystkie przebudowywane odcinki jezdni w ramach przedsięwzięcia wykonane zostaną z warstwy SMA/08.

Wewnątrz łącznicy węzła zaprojektowany zostanie parking Park&Ride przewidziany jako nadziemny, trzypoziomowy z możliwością rozbudowy o kolejne kondygnacje. Parking zakłada ok. 200 miejsc parkingowych o układzie prostopadłym i wymiarach 2.50 x S.OOm (3.60 x 5.00m dla osób niepełnosprawnych). Obsługę parkingu zapewniono od strony ul. [...]. Budynek, zaprojektowano w formie prostopadłościanu o wymiarach ok, 46,70m x ok. 52,60m x ok. 7,80m. Budynek jest niepodpiwniczony z wjazdem w poziomie terenu. Rampy wjazdowe i zjazdowe zlokalizowane zostaną w północnej i południowej części budynku. Budynek parkingu wykonany zostanie w konstrukcji szkieletowej, żelbetowej, słupowo-płytowej. Dopuszcza się wykonanie konstrukcji z prefabrykatów żelbetowych. Sztywność układu zapewnią ściany żelbetowe zewnętrzne oraz wewnętrzne posadowione na ławach fundamentowych. Słupy utwierdzone będą w stopach fundamentowych, posadowionych bezpośrednio w warstwie piasków średnio zagęszczonych oraz w warstwie iłów twardoplastycznych (na poduszce z kruszywa grubego). Od strony północnej przed rozpoczęciem prac należy wykonać ścianę oporową z grodzie stalowych, wciskanych, której zadaniem będzie utrzymanie nasypu drogowego po jego częściowym rozebraniu i odwiezieniu. Grodzice należy pogrążać bez wibracyjne. Projektowany przebieg chodników oparto na ich istniejącej lokalizacji oraz na analizie rzeczywistych kierunków przemieszczania się pieszych.

Na całości zakresu opracowania zapewniona zostanie ciągłość połączeń rowerowych, w związku z tym po południowej stronie ul. [...] wybudowana zostanie kładka rowerowa nad ul. [...], którą planuje się zlokalizować wzdłuż istniejącego wiaduktu drogowego w ciągu ul. [...] po jego południowej stronie. W rejonie skrzyżowania ul. [...] z ul. [...] zlikwidowane zostanie przejście dla pieszych przez ul. [...].

Obsługa ruchu pieszego zostanie zapewniona poprzez kładkę dla pieszych. Kładkę dla pieszych planuje się zlokalizować po zachodniej stronie wlotu ul. [...] na skrzyżowaniu z ul. [...]. Przewiduje się alternatywną lokalizację projektowanej kładki dla pieszych po wschodniej stronie wlotu ul, [...] na skrzyżowaniu z ul. [...].

W celu przejęcia wód opadowych i roztopowych z projektowanego układu drogowo -torowego wykonana zostanie kanalizacja deszczowa wraz z podziemnymi zbiornikami retencyjnymi oraz urządzeniami podczyszczającymi. System odwodnienia zaprojektowany zostanie w nawiązaniu do projektowanego układu drogowego i torowego, konfiguracji terenu oraz z uwzględnieniem istniejącego odwodnienia. W związku z tym wody opadowe i roztopowe zostaną odprowadzone do: projektowanej kanalizacji (zakres od początku inwestycji do rejonu kładki dla pieszych nad ul. [...]), do Potoku [...] - zakres inwestycji od kładki do rejonu skrzyżowania [...], do istniejącej kanalizacji deszczowej [...] - (zakres inwestycji od skrzyżowania [...], parking P&R, część ul. [...]), do istniejącej kanalizacji ogólnospławnej DN400 - zakres pętli [...] oraz część ul. [...]. W miejscach gdzie przewidziano przebudowę układu drogowego (ul[...] południowa strona oraz ulic bocznych) odprowadzenie wód opadowych i roztopowych nastąpi do istniejących kanałów deszczowych i ogólnospławnych jak w stanie istniejącym. Ilość wód opadowych odprowadzanych do potoku [...] oraz odprowadzanych do kanalizacji ogólnospławnej DN400 w ul. [...] będzie ograniczana. Nadmiar wód trafiających do potoku [...] i istniejącej kanalizacji ogólnospławnej będzie retencjonowana w podziemnych zbiornikach retencyjnych. Zbiorniki przewidziano jako podziemne z tworzywa sztucznego lub jako zbiorniki żelbetowe. Proponowana lokalizacja zbiorników retencyjnych: w rejonie kładki dla pieszych, pomiędzy torowiskiem przy ul. [...], a drogą osiedlową, pojemność zbiornika 70m3, odbiornik wód opadowych ze zbiornika - potok [...]; w rejonie parku przy ul [...], pojemność zbiornika 50 m3, odbiornik wód opadowych ze zbiornika - potok [...] w rejonie ul. [...] zbiornik retencyjny o pojemności 120m3 (2x60m3), odbiornik wód opadowych ze zbiornika - istniejący kanał ko400 w ul. [...]. W miejscu wylotów do potoku [...] zgodnie z warunkami technicznymi wykonane zostaną umocnienia skarp i dna potoku na długości min. 10m przed i za wylotem.

W rejonie projektowanego układu drogowo-torowego konieczna będzie przebudowa istniejących sieci cieplnych, istniejącej sieci wodociągowej istniejących sieci kanalizacji sanitarnej, ogólnospławnej, deszczowej kolidujących z projektowanymi obiektami drogowymi, torowymi i inżynierskimi.

W ramach przedsięwzięcia przewiduje się likwidację 6 ekranów akustycznych z uwagi na konieczność zmiany ich lokalizacji. Dwa istniejące ekrany akustyczne pozostaną bez zmian. Bez zmian pozostaną: estakada przy ulicy [...] długość ekranu 70,47m i wysokość 3m wykonany ze szkła oraz na kilometrażu od ok.344,92 do ok. 469,32, oraz ekran o długości 124,40 m i wysokości 4m wykonany ze szkła/panel typu EKA. Projektowane nowe ekrany akustyczne oraz ekrany w nowej lokalizacji zostaną wykonane ze zrębkobetonu i będą miały 6 m wysokości - 7 szt, oraz 8 m - 2 szt. Planuje się wykonanie 9 nowych ekranów na następujących odcinkach: 2 szt. ekranów przy ul. [...] o długości ok.39.11 i ok, 26.22 m, wysokość - 6m, oraz kolejnych ekranów na kilometrażu: od ok. 307,70 do ok. 351.19 (dl. ok. 43,49m, wysokość 6m ), od ok. 504,04 do ok. 566,65 (dł. ok. 62,607m, wysokość 6m), od ok. 564,73 do ok. 640,95 (dl. ok. 76,22 m, wysokość 6m), od ok. 639,34 do ok. 845,15 (dl. ok. 205,81 m, wysokość 6m), od ok. 843,30 do ok. 911,30 (dł. ok. 68m, wysokość 6m) od ok. 1+252,26 do ok. 1+627,38 (dł. ok. 375,12m. wysokość -8m, ekran z oktagonem) , od ok. 1+627,59 do ok. 1+671,72 (dł. ok.44,13m, wysokość 8m).

W takiej sytuacji obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko bądź nie winien zostać stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 tj. w drodze ostatecznego postanowienia po uprzednim wydaniu opinii przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. .

Organ l instancji uzyskał wymagane opinie tj. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 19.07.2016 r. znak: [...], [...], który stwierdził iż przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia 19.07.2016r. znak: [...] o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Następnie Prezydent Miasta K. postanowieniem znak: [...] z dnia 3 sierpnia 2016 r. stwierdził konieczność przeprowadzenia przedmiotowej oceny, a tym samym sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko i ustalił jego zakres (wskazano na szczegółowe wymogi w 14 punktach ).

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, iż postępowanie winno być zawieszone do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jednakże raport ten został przedłożony już w dniu 25 sierpnia 2016 r. a zatem nie było konieczne zawieszenie postępowania.

Powyższy raport został opracowany w sierpniu 2016 r. przez S. K. i A. J.. Z uwagi na to, iż treść raportu o oddziaływaniu na środowisko nie była zgodna z wymogami przepisów organ kilkukrotnie wzywał do uzupełnienia tego dokumentu. W dniu 17 października 2016 r. przedstawiono ostateczna wersję raportu, która okazała się być zgodna z wymogami ustawy.

Następnie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. po przeanalizowaniu raportu o oddziaływania na środowisko postanowieniem znak.: [...] z dnia 7 grudnia 2016 r. uzgodnił pozytywnie w zakresie ochrony środowiska przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcie i w dwudziestu dwu punktach określił warunki jego realizacji ponadto Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. w w/w postanowieniu stwierdził: brak konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, konieczność nałożenia obowiązku sporządzenia analizy porealizacyjnej w zakresie skuteczności zastosowanych rozwiązań mających na celu dotrzymanie standardów jakości środowiska, w tym ochrony terenów zabudowy mieszkaniowej przed hałasem na etapie eksploatacji, po upływie jednego roku od dnia oddania obiektu do użytkowania do organu ochrony środowiska właściwego do utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania, a także do organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, oraz o braku konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.

Według Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. analiza przedłożonego wniosku oraz raportu wraz z uzupełnieniem, o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko wskazuje, że przy spełnieniu warunków zawartych w w/w dokumentach oraz niniejszym postanowieniu, przedsięwzięcie nie będzie powodować ponadnormatywnego oddziaływania na środowisko, w tym na ludzi.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. po zapoznaniu się z dokumentacją dotyczącą środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia w opinii sanitarnej znak: [...] z dnia 7 grudnia 2016 r. zaopiniował pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowe uwarunkowania dla w/w przedsięwzięcia pozytywnie pod warunkiem uwzględnienia uwag i wniosków zawartych w opracowanym dla przedsięwzięcia raporcie.

Kolegium wskazało, iż z postanowień art. 80 ust. 2 ustawy wynika, że podstawowym kryterium oceny zamierzeń inwestycyjnych podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, gdy został on uchwalony. W rozważanej sytuacji wskazać wypada, iż teren określony we wniosku jest częściowo objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - Uchwała Nr [...] Rady Miasta K. z dnia 8 września 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "LINIA TRAMWAJOWA [...]". Przedsięwzięcie jest zatem zgodne z ustaleniami planu uchwalonego dla tego terenu.

Organ l instancji zapewnił także udział w postępowaniu jego stronom i społeczeństwu.

Należy zatem wskazać, iż co do zasady organ l instancji prowadził poszczególne etapy postępowania w sposób prawidłowy i wydana decyzja w sposób klarowny i szczegółowy je opisuje.

Wskazano na art. 62 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy

Analizując złożony do akt raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko uznano, iż jest on prawidłowy i zawiera wszelkie elementy wymagane w/w przepisami i prawem. W toku postępowania raport był także poddany ocenie organów wyspecjalizowanych.

Rozpatrując sprawę w przedmiocie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy mieć na uwadze specyfikę wydawanego rozstrzygnięcia, które nie ma charakteru uznaniowego. Jest to decyzja związana uzależniona od spełnienia ściśle określonych przesłanek. Z powyższych regulacji, a w szczególności z dyspozycji art. 81 ustawy wynika, że ustawodawca określił katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia. W sytuacji, gdy nie zachodzą powyższe przesłanki nie jest możliwe wydanie decyzji o odmowie ustalenia warunków.

Odniesiono się także do zarzutów odwołania nie uwzględniając ich.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na tą decyzję wniosła [...] Sp. j. zarzucając:

- naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 80 ust. 1 pkt 2 ustawy o.o.ś przez brak wyczerpującego opisu analizowanych wariantów wraz z wskazaniem racjonalnego wariantu alternatywnego w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;

- naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 6a ppkt c w zw. z art. 80 ust. 1 pkt 2 ustawy ooś przez brak wyczerpującego wskazania w raporcie oddziaływania na dobra materialne;

- naruszenie art. 7 k.p.a. przez zaniechanie podjęcia kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie;

- art. 6 k.p.a. w zw. z art. 12 § 1 przez niedostatecznie wnikliwe rozpatrzenie sprawy;

- art. 10 k.p.a. w zw. z art. 33 ust. 1 pkt 7 ustawy o.o.ś przez brak zapewnienia społeczeństwu pełnego udziału w prowadzonym postępowaniu przez brak dostatecznego informowania o toczącym się postępowaniu w szczególności o sporządzeniu raportu o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;

- art. 85 ust. 2 ustawy o.o.ś w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. przez niepełne uzasadnienie decyzji polegające na braku pełnego ustosunkowania się do treści raportu oddziaływania na środowisko oraz wskazanych w nim ustaleń dotyczących oddziaływania poszczególnych wariantów na środowisko oraz wpływu realizacji przedsięwzięcia na dobra materialne;

- art. 75 § 1 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez brak odpowiedniej weryfikacji ustaleń dokonanych w raporcie.

W ocenie skarżącej inwestor jest obowiązany przedłożyć taki raport o oddziaływaniu

przedsięwzięcia na środowisko, w którym zostanie rzetelnie przedstawiona analiza wszystkich wariantów, o których mowa w art. 66 ust 1 pkt 5 ustawy ooś, a nie tylko wariantu, którym z przyczyn oczywistych jest inwestor zainteresowany. Raport oddziaływania na środowisko przedstawiony przez inwestora zawiera trzy możliwe warianty realizacji przedsięwzięcia związane z przebiegiem torowiska. Wariant A przewiduje dowiązanie torowiska od północy do pętli tramwajowej [...] z zakresu opracowania koncepcji budowy linii tramwajowej [...]. Torowisko poprowadzono w kierunku północnym, a następnie przebieg linii wzdłuż ul. [...] po jej południowej stronie. Wariant B z kolei przewiduje dowiązanie torowiska do opracowanej koncepcji budowy linii tramwajowej [...] w rejonie skrzyżowania [...]. Następnie linia tramwajowa biegnie ul. [...] aż do skrzyżowania z ul. [...], następnie ul. [...] do [...], aż do skrzyżowania z ulica [...]. Wariant C przebiegu linii tramwajowej przewiduje dowiązanie torowiska do opracowanej koncepcji budowy linii tramwajowej [...] w rejonie skrzyżowania [...]. Następnie linia tramwajowa poprowadzona jest ulicą [...] do ulicy [...], potem ulicą [...] aż do skrzyżowania z ulica [...]. Jako wariant najkorzystniejszy dla środowiska spośród zaproponowanych rozwiązań wskazany został wariant A – zgodnie z treścią raportu oddziaływania fazy budowy i eksploatacji torowiska w tym wariancie obejmują najmniejszą powierzchnię całkowitą, liczbę ludności i elementy środowiska naturalnego (t.j. zadrzewienie, tereny zielone). Nie dokonano jednak szczegółowej analizy pozostałych wariantów, nie wiadomo zatem na jakiej podstawie organ uznał, iż oddziaływanie tego wariantu obejmuje najmniejszą powierzchnię, liczbę ludności oraz elementy środowiska naturalnego. Dodatkowo, należy podkreślić, iż na stronie 43 Raportu oddziaływania na środowisko jako wariant przyjęty do realizacji wskazany został wariant A, zaś wyboru wariantu przebiegu nowego torowiska dokonano na podstawie największego poparcia społecznego wyrażonego w przesłanych wnioskach konsultacyjnych. Jakkolwiek przy wyborze wariantu przebiegu linii tramwajowej powinny być brane pod uwagę opinie społeczeństwa lokalnego odnoszące się do zaproponowanych wariantów, to jednak Raport oddziaływania na środowisko powinien zawierać opis wpływu na środowisko naturalne projektowanych wariantów, a przeważającym kryterium oceny nie powinno być udzielone poparcie społeczne lecz oddziaływanie inwestycji na środowisko naturalne. Przy sporządzaniu Raportu ograniczono się do lakonicznego wskazania, iż wariant A jest najkorzystniejszy, gdyż oddziaływanie fazy budowy i eksploatacji torowiska obejmuje najmniejszą powierzchnię całkowitą, liczbę ludności i elementy środowiska naturalnego. W przypadku inwestycji polegającej na budowie linii tramwajowej najistotniejsze dla środowiska naturalnego są pozytywne skutki długofalowe polegające na ograniczeniu emisji związanych z transportem - zmniejszenie ruchu samochodowego, a co za tym idzie ograniczenie ilości emitowanych spalin oraz hałasu. Podmiot sporządzający Raport powinien przede wszystkim ocenić pod tym kątem każdy z proponowanych wariantów. Brak jest jednak jakiejkolwiek analizy odnoszącej się do proponowanego wariantu B oraz C, mimo iż w toku konsultacji społecznych również zwracano uwagę na liczne pozytywne aspekty

realizacji inwestycji zgodnie z powyższymi przebiegami.

Dodatkowo w piśmie z dnia 19 lipca 2016 toku Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla realizacji przedmiotowej inwestycji. Jednocześnie określił zakres Raportu, który w szczególności powinien zawierać rzeczową analizę wariantową polegającą na wskazaniu wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz ze szczegółowym uzasadnieniem wyboru wariantu przedsięwzięcia planowanego do realizacji. Samo opisanie planowanych wariantów bez określenia ich wpływu na środowisko naturalne z pewnością nie może zostać uznane za "rzeczową analizę wariantową" wymaganą przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Organy wskazują jednomyślnie, iż wybrany wariant jest najkorzystniejszy z uwagi na fakt, iż oddziaływanie fazy budowy i eksploatacji torowiska obejmuje najmniejszą powierzchnię całkowitą, liczbę ludności i elementy środowiska naturalnego. Twierdzenia te nie są poparte żadnymi szczegółowymi danymi, w szczególności raport nie zawiera porównania pomiędzy sobą poszczególnych wariantów pod względem ich

oddziaływania w fazie budowy i eksploatacji torowiska w zakresie powierzchni całkowitej, liczby ludności i elementów środowiska naturalnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze powiela powyższe twierdzenia organu pierwszej instancji, nie opierając ich jednakże na żadnych szczegółowych danych i porównaniach. W szczególności raport nie wyjaśnia jakie byłoby oddziaływanie inwestycji w przypadku przyjęcia któregoś z wariantów alternatywnych. Nie można wobec tego przyjąć, iż zawiera on "rzeczową analizę wariantową" wymaganą przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. W toku sporządzania Raportu pominięty został także zupełnie fakt, iż realizacja inwestycji prowadzona będzie w zasadzie równolegle z inwestycją polegającą na budowie linii KST os. [...] i obie te inwestycje powinny być rozpatrywane w powiązaniu ze sobą, szczególnie, iż wariant A, wskazywany zgodnie z Raportem oddziaływania na środowisko jako wariant najkorzystniejszy - przewidujący w początkowej części linii realizację linii w korytarzu pomiędzy zabudową mieszkaniową a usługową, był pierwotnie przewidziany w wariancie alternatywnym dla przedsięwzięcia polegającego na budowie linii [...] jednak w toku konsultacji społecznych został on pominięty ze względu niewielką odległość od bloków mieszkalnych oraz oddziaływanie akustyczne. Raport pomija zupełnie tę okoliczność, a organ w żadnym stopniu nie odnosi się do wskazywanych w toku poprzedniego postępowania negatywnych aspektów realizacji inwestycji według przebiegu zgodnie z wariantem A. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazuje, wręcz, iż przeprowadzona analiza przedsięwzięcia będącego przedmiotem Raportu, nie wykazała negatywnego oddziaływania inwestycji w związku z realizacją wariantu A, nie wyjaśniając przy tym zmiany stanowiska w zakresie realizacji linii tramwajowej w korytarzu pomiędzy zabudową mieszkaniową, a usługową. Wariant ten został odrzucony ze względu na negatywne oddziaływanie na zabudowania znajdujące się w jego bezpośrednim sąsiedztwie w toku prac nad projektem linii tramwajowej "[...]", natomiast w toku opracowywania Raportu i decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach będących przedmiotem niniejszego postępowania, organy zdają się już tego oddziaływania nie dostrzegać - nie wyjaśniają także przyczyn zmiany stanowiska.

Punkt 7.7 Raportu pt. Dobra materialne, ograniczony został do wskazania, iż przedmiotowa inwestycja zakłada rozszerzenie pasa drogowego, a za wszelkie zajęte nieruchomości zostaną wypłacone odszkodowania zgodnie z ustawą o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych. Wskazano także, iż w ramach realizacji przedsięwzięcia konieczne będzie dokonanie rozbiórki istniejącej altany śmietnikowej przy ul. [...], która zostanie odtworzona w innym miejscu. Autorzy Raportu wskazują ponadto, iż pod względem oddziaływania, przedmiotowa inwestycja nie godzi w dobra materialne w obrębie, bądź bezpośrednim sąsiedztwie przedsięwzięcia. Raport całkowicie pomija destrukcyjny wpływ drgań, jakie będą emitowane przy eksploatacji linii tramwajowej na położone w jej sąsiedztwie budynki. Jest to szczególnie istotne wobec faktu, iż ilość pociągów tramwajowych w godzinach szczytu może osiągnąć poziom kilkunastu składów na godzinę, a poza godzinami szczytu kilku składów na godzinę. Ponadto budowa ekranów akustycznych może wpłynąć na obniżenie wartości nieruchomości przy których będą one posadowione – budynek przysłoniony przez ekrany akustyczne, przedstawia mniejszą wartość niż budynek nieprzysłonięty - wiąże się to z trudniejszą dostępnością komunikacyjną do działek oraz mniejszą możliwością reklamowania działalności prowadzonej na poszczególnych nieruchomościach. Raport nie uwzględnia ponadto oddziaływania inwestycji na nieruchomości położone w jej bezpośrednim sąsiedztwie na etapie jej realizacji. Wiązać się to będzie z utrudnieniami w prowadzeniu przez podmioty działalności gospodarczej i niewątpliwie wpłynie na ich dobra materialne. Szczególnie w początkowym odcinku linii będzie ona szczególnie mocno oddziaływać na posadowione w jej bezpośrednim sąsiedztwie zabudowania - na odcinku od pętli [...] do ulicy [...] przebiegać ona będzie pomiędzy budynkami mieszkalnymi i usługowymi. Ponadto należy podkreślić, iż nie ma racji organ twierdząc, że brak jest regulacji stanowiących zakresy dopuszczalnych drgań. Uregulowania prawne w zakresie ochrony środowiska przed różnymi wpływami zawarte są w ustawie Prawo ochrony środowiska z 27 kwietnia 2001 roku (Dz.U. z 2001 r. nr 62, poz. 627) oraz w grupie norm ISO-14000 dotyczących tzw. zarządzania środowiskowego. Ilekroć we wspomnianej ustawie jest mowa o emisji zanieczyszczeń, to dotyczy to także emisji drgań. Ochrona środowiska przed drganiami obejmuje przede wszystkim wpływ drgań na konstrukcję budynków oraz na ludzi przebywających w budynkach. W Polsce podstawy prawne oraz szczegółowe uregulowania w zakresie wykonywania ocen wpływu drgań w tych przypadkach zawarte są w dwóch normach: PN-85/B-02170 "Ocena szkodliwości drgań przekazywanych przez podłoże na budynki" oraz PN-88/B-02171 "Ocena wpływu drgań na ludzi w budynkach". Normy te zawierają uregulowania z zakresu diagnostyki wpływu drgań na budynki oraz ludzi i urządzenia w budynkach, w tym zasady prowadzenia pomiarów drgań. Pomiary te stanowią podstawę wszelkich działań diagnostycznych i prognoz wobec czego powinny być zastosowane także w niniejszej sprawie. Nie można ponadto zgodzić się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż poza koniecznością rozebrania altany śmietnikowej przy ul, [...] planowane przedsięwzięcie nie godzi w dobra materialne w obrębie terenu inwestycji bądź w bezpośrednim sąsiedztwie. Kwestie ograniczenia prawa własności, wpływu planowanej inwestycji na prowadzoną przez skarżącego działalność gospodarczą, długofalowych skutków realizacji zamierzenia dla nieruchomości posadowionych w jego bezpośrednim sąsiedztwie powinny zostać w toku sporządzania raportu dogłębnie przenalizowane. Raport w żadnym stopniu nie uwzględnia tychże okoliczności, przez co jest niepełny i nie może stanowić pełnoprawnego dowodu w prowadzonym postępowaniu. Zarzut ten nie został w należytym stopniu przeanalizowany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w toku rozpatrywania wniesionego odwołania. W szczególności okoliczność, iż planowany przebieg linii tramwajowej jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "Linia tramwajowa od pętli [...]" nie ma znaczenia dla konieczności przeanalizowania przez organ jaki wpływ będzie miała planowana inwestycja na dobra materialne właścicieli nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania projektowanej linii tramwajowej.

Skarżący podtrzymał ponadto zarzut dotyczący braku wystarczającej weryfikacji informacji zamieszczonych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Sporządzony Raport nie może stanowić wystarczającego środka dowodowego w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ wydając decyzję mimo powyższych uchybień dopuścił się ponadto naruszenia art. 75 § 1 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Powyższych uchybień nie sanuje okoliczność, iż raport był dwukrotnie poprawiany i dopiero wtedy został przyjęty jako zgodny z wymaganiami przepisów prawa. Wręcz przeciwnie -w sytuacji, w której podmiot sporządzający raport dopuszcza się uchybień skutkujących koniecznością wprowadzania rozlicznych poprawek i uzupełnień -tym bardziejw toku dalszego postępowania raport powinien zostać szczegółowo przeanalizowany i zweryfikowany w celu ustalenia czy analiza oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko została przeprowadzona w sposób poprawny. Analiza decyzji Prezydenta Miasta K. oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego prowadzi do wniosków, iż nie dokonały one wystarczającej weryfikacji raportu oddziaływania na środowisko, co, w świetle przedstawionych powyżej zarzutów dotyczących treści raportu, powoduje, że nie może zostać on uznany za pełnoprawny dowód w prowadzonym postępowaniu. Organ nie dokonał samodzielnej oceny rozwiązań przedstawionych w Raporcie oddziaływania na środowisko oraz jego uzupełnieniach, bazując w całości na treści przedstawionego Raportu, który powinien stanowić wyłącznie jeden z dowodów przeprowadzanych w toku postępowania. W ocenie strony postępowanie przeprowadzone w ten sposób narusza art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 k.p.a. Organ w sprawie ograniczył się do wskazania, iż uznał wyjaśnienia złożone przez Inwestora za poprawne, nie odnosząc się do nich w żadnym stopniu merytorycznie, nie wskazując też żadnego uzasadnienia dlaczego bez zastrzeżeń przyjął wnioski przedstawione w raporcie oraz wyjaśnienia inwestora za swoje. Jest to

szczególnie istotne w kontekście wskazanych powyżej braków Raportu, które, mimo iż ewidentne, nie zostały w toku postępowania uzupełnione. Organ w uzasadnieniu decyzji wskazuje, iż dane zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zostały wnikliwie zweryfikowane, jednak nie znajduje to żadnego odzwierciedlenia w treści decyzji.

Strona podtrzymała ponadto zarzut dotyczący braku zapewnienia w udziału społeczeństwa w prowadzonym postępowaniu. Jak wynika z treści decyzji podanie do publicznej wiadomości nastąpiło poprzez obwieszczenie zamieszczone na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta K. ([...] w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Urzędu Miasta K. oraz na tablicach ogłoszeń Rady i Zarządu Dzielnicy IV Miasta K.. W ocenie skarżącej sposób ten był niewystarczający - w szczególności w mediach nie zostały zamieszczone żadne informacje dotyczące prowadzonego postępowania - zaś informacja zamieszczona w Biuletynie Informacji Publicznej była trudna do zauważenia dla przeciętnego mieszkańca. Fakt, iż informacja o prowadzonym postępowaniu nie została podana do publicznej wiadomości w wystarczający sposób potwierdza okoliczność, iż w odpowiedzi na ww. obwieszczenie do organu nie wpłynęły żadne uwagi ani też wnioski ze strony społeczeństwa i organizacji społecznych. Okoliczności tej nie zmienia fakt, iż przed wszczęciem postępowania prowadzone były konsultacje społeczne, w ramach

których zgłoszono około 360 wniosków. Udział społeczeństwa powinien być bowiem

zapewniony na wszystkich etapach procedury, nie zaś wyłącznie na jej początkowym etapie - w ramach konsultacji społecznych przed wszczęciem postępowania. Skoro bowiem zainteresowanie społeczne przed wszczęciem postępowania było tak szerokie, że złożono aż 360 wniosków, trudno wyjaśnić dlaczego w toku dalszej procedury nie został złożony żaden wniosek ani uwaga. W ocenie skarżącego świadczy to o tym, że informacja o prowadzonym postępowaniu nie dotarła do wystarczającej liczy zainteresowanych osób.

Wniesiono o uchylenie decyzji obu instancji.

W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych.

Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być całkowicie bezzasadna.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie

Z uwagi na to, że w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla wyżej opisanego przedsięwzięcia organy w ponownym postępowaniu prawidłowo uwzględniły wskazania zawarte w wyroku WSA w Krakowie z dnia 31 stycznia 2018 r. sygn. II SA/Kr 1411/17 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z wyroku z dnia 30 lipca 2019 r. sygn. II OSK 1893/18. W szczególności w tym wyroku WSA uznał za nieuzasadniony zarzut naruszenia właściwości organu do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Sąd uznał natomiast, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrzyło odwołanie wniesione i podpisane w imieniu [...] spółka jawna przez adwokata M. W. działającego jako pełnomocnik Spółki, który nie wykazał się jednak przy tej czynności stosownym pełnomocnictwem. Natomiast w postępowaniu przed organem l instancji stronę reprezentował inny pełnomocnik - B. C.. Dodatkowo strona zakwestionowała skuteczność wniesienia odwołania w jej imieniu i w toku postępowania przed sądem nie wyraziła woli konwalidacji czynności dokonanej przez nieposiadającego umocowania pełnomocnika. Okoliczności te były powodem stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 sierpnia 2017 r. W w/w wyroku WSA w Krakowie stwierdzono, iż wskutek okoliczności nieskutecznego wniesienia odwołania "decyzja organu l instancji uzyskała walor ostateczności wobec braku skutecznego jej zaskarżenia w toku instancji". Jednak stanowiska tego nie podzielił NSA we wspomnianym wyroku z 30 lipca 2019 r. wskazując, że stwierdzenie nieważności decyzji SKO nastąpiło wyłącznie z przyczyn proceduralnych i nie oznacza, że wniesione odwołanie nie będzie już podlegało rozpoznaniu. NSA wskazał także, że organ II instancji powinien wezwać stronę do podpisania odwołania względnie uzupełnienia pełnomocnictwa. W wykonaniu wyroku NSA Kolegium wezwało M. W. o wykazanie umocowania do wniesienia odwołania (pismo z dnia 18 października 2019 r.), zaś stronę do ustosunkowania się, czy podtrzymuje wolę wniesienia odwołania (pismo z dnia 8 listopada 2019 r.) oraz czy potwierdza czynności dokonane przez pełnomocnika substytucyjnego M. W.. W toku podjętych przez Kolegium czynności wyjaśniających po otrzymaniu wyroku WSA w Krakowie uzyskano potwierdzenie pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego przez B. C. dla M. W., a Spółka [...] potwierdziła czynności dokonane przez adwokata M. W.. Stosowne dokumenty znajdują się w aktach sprawy.

W kwestiach pozostałych wskazać należy, iż zarzuty skargi dotyczyły z jednej strony treści raportu oddziaływania na środowisko z powodu bądź jego niepełności lub nierzetelności, z drugiej braku weryfikacji przez organy, w szczególności w aspekcie uwzględnienia innego niż przyjęty wariantu położenia inwestycji, w szczególności oddziaływania poszczególnych wariantów na środowisko oraz wpływu realizacji przedsięwzięcia na dobra materialne tudzież w tym względzie na niepełne lub wadliwe uzasadnienie decyzji. Dodatkowo zarzuty koncentrowały się także na braku zapewnienia społeczeństwu pełnego udziału w prowadzonym postępowaniu.

W zakresie pierwszej grupy zarzutów organ przyjął do realizacji wariant A, który wbrew argumentacji skarżącego uzasadnił w sposób przejrzysty i kompletny. W szczególności o ile przy tego typu inwestycjach (przebieg drogi, trasy tramwajowej itp.) wielowariantowość jest oczywistą okolicznością wymagającą dokonania wyboru, gdyż za każdym wariantem przemawiają pewne przesłanki, w kontrolowanej sprawie organy jako najkorzystniejsze rozwiązanie przyjęły to, które zostało oparte na argumencie największego społecznego poparcia, a dodatkowo wskazano, iż wariant A jest najkorzystniejszy, gdyż oddziaływanie fazy budowy i eksploatacji torowiska obejmuje najmniejszą powierzchnię całkowitą, liczbę ludności i elementy środowiska naturalnego. W szczególności na stronie 39 raportu zawarto opis analizowanych wariantów przedsięwzięcia. Są one w ocenie Sądu pełne i wyczerpujące, spełniając wymogi stawiane przez przepisy wskazania różnych wariantów inwestycji. Istotne jest bowiem, jak wskazywały skarżone organy, iż chodzi o przedsięwzięcie specyficzne służące mieszkańcom, zatem nie jest sprzecznym z prawem dokonywanie konsultacji społecznych co do przebiegu i różnych możliwych rozwiązań komunikacyjnych. Wynikiem tychże konsultacji było przychylenie się do realizacji inwestycji w wariancie A, który nadto jest zgodny z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie bez znaczenia jest, iż rodzaj inwestycji sprawia, iż oddziaływanie inwestycji na środowisko w przedstawionych wariantach będzie zbliżone. W konsekwencji przekonywujące jest, iż wybrany wariant jest najkorzystniejszy z uwagi na fakt, iż oddziaływanie fazy budowy i eksploatacji torowiska obejmuje najmniejszą powierzchnię całkowitą, liczbę ludności i elementy środowiska naturalnego. Również w zakresie zarzutu braku wyczerpującego wskazania w raporcie oddziaływania proponowanego wariantu na dobra materialne, w ocenie Sądu aspekt został uwzględniony w pkt 7.7, s. 70 raportu, w którym wskazano, że realizacja przedmiotowej inwestycji wiąże się z rozszerzeniem pasa drogowego. Za wszystkie zajęte nieruchomości wypłacone zostaną odszkodowania. Z kolei w związku z koniecznością rozebrania altany śmietnikowej przy ul. [...] przewidziano jej odtworzenie w innym miejscu. Natomiast w pozostałym zakresie planowane zamierzenie inwestycyjne nie godzi w dobra materialne w obrębie terenu inwestycji bądź w bezpośrednim sąsiedztwie. Mając na uwadze cel postępowania w sprawie oceny odziaływania inwestycji na środowisko spadek wartości nieruchomości spowodowany realizacją przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego nie stanowi okoliczności, która wpływa na zgodność z prawem badanej decyzji. Dodatkowo w kwestii możliwych drgań emitowanych przez planowane zamierzenie inwestycyjne na s. 74 raportu zwrócono uwagę na ten problem wskazując, że po przeprowadzonej analizie akustycznej oraz analizie drgań wyznaczono nowe miejsca lokalizacji ekranów akustycznych oraz przeprowadzono korektę przebiegu ekranów istniejących tak, aby w pełni spełniały swoją funkcję przy wprowadzaniu nowych rozwiązań układu drogowego. Powyższe oparte jest na wynikach konsultacji społecznych, a pełny raport z tych konsultacji stanowi załącznik do raportu.

O ile zatem można zgodzić się w niewielkim zakresie z argumentami skargi, iż wybór wariantu A w aspekcie udokumentowania przyjętego wyniku najmniejszej powierzchni oddziaływania czy to na ludzi lub elementy środowiska naturalnego czy także wpływu na dobra materialne np. elementu prognoz drgań, nie został uzasadniony w sposób w pełni wyczerpujący, gdyż pewne okoliczności podawane w skardze, odnoszące się do wyliczeń nie zostały szczegółowo przedstawione, jednak nie niweczy to wyników raportu i jego istotności w zakresie wyboru przyjętego wariantu. W ocenie sądu kontrolowany raport oraz uzasadnienie decyzji w tym względzie nie noszą znamion naruszenia normy z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy o.o.ś. W szczególności w treści wariantu rozpatrywanego i ocenianego przedstawiono wariant alternatywny, wskazując racjonalne powody wyboru wariantu. Dodatkowo raport w zakresie podawanych wariantów i ich ocen, wskazuje wyraźnie, iż nie mają one charakteru pozornego ani abstrakcyjnego z powodu braku możliwości obiektywnych ich zastosowania. W kwestii zaś wpływu na dobra materialne, okoliczności mogących na to wpływać jest wiele, a zatem elementy wyróżnione i poddane ocenie, wg Sądu podlegały w kontrolowanej sprawie rozsądnemu osądowi i rozstrzygnięciu, która to ocena spoczywa na organach administracji publicznej. Podobnie zatem należało odnieść się do kwestii pominięcia uwag zgłaszanych w tym względzie przez stronę skarżącą w piśmie obejmującym wstąpienie do sprawy, odnośnie wpływu planowanego zamierzenia inwestycyjnego na możliwość prowadzenia przez spółkę działalności gospodarczej w dotychczasowym miejscu (w szczególności otoczenie budynku, w którym spółka prowadzi działalność z trzech stron linią tramwajową miałoby przyczyni się do spadku wartości nieruchomości). Do kwestii wpływu zamierzenia inwestycyjnego na dobra materialne wypowiedziano się w raporcie oraz w uzasadnieniu niniejszej decyzji, mając na uwadze cele ustawy, tj. jak wyżej wskazano cel postępowania w sprawie oceny odziaływania inwestycji na środowisko kładzie większy nacisk na ochronę środowiska, a nie na spadek wartości nieruchomości spowodowany realizacją zamierzenia inwestycyjnego. Zatem te okoliczności odnośnie spadku cen nieruchomości, o ile można zgodzić się ze stroną skarżącą, iż zostały niejako lakonicznie potraktowane, nie stanowią okoliczności, które wpływają na zgodność z prawem badanej decyzji. Z uwagi na to o ile pewną przeciwwagą dla w/w głównego celu postępowania w sprawie oceny odziaływania inwestycji na środowisko jakim jest nacisk na ochronę środowiska naturalnego, mogą być pewne dobra materialne czy szerzej uzasadniony interes strony, to w tym aspekcie w pewnym sensie pogorszenie warunków prowadzenia działalności gospodarczej, czy spadku wartości nieruchomości, nie mogą być traktowane priorytetowo. Dodatkowo jak już wspomniano w przedmiotowej decyzji analizowano kwestię wpływu zamierzenia inwestycyjnego na dobra materialne, a w raporcie zwrócono uwagę na konieczność takiego przebiegu ekranów akustycznych, aby minimalizować takie oddziaływanie.

Zatem wbrew zarzutom, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko uznać należy, iż jest prawidłowy i zawiera wszelkie elementy wymagane prawem. W toku postępowania raport był także poddany ocenie organów wyspecjalizowanych.

Podobnie rzecz ma się z powiązanymi z tą grupą zarzutów, kwestiami naruszenia art. 85 ust. 2 ustawy o.o.ś w zw. z art. 107 k.p.a. przez niepełne ustosunkowanie się do treści raportu czy braku odpowiedniej weryfikacji ustaleń dokonanych w raporcie. Z akt sprawy, podejmowanych czynności i konsultacji, a także raportu jego treści i oceny dokonanej prze organ w zakresie wariantowości, organy, wbrew zarzutom skargi, krytycznie zaakceptowały raport o odziaływaniu inwestycji na środowisko. Z akt sprawy wynika, m.in. że w wyniku analizy raportu organ l instancji wzywał Inwestora do jego uzupełnienia, a następnie konsultował jego treść z organami uzgadniającymi (aktywność organu w tym zakresie ilustrują karty 105-142).

W zakresie zaś konsultacji tj. zapewnienia społeczeństwu pełnego udziału w prowadzonym postępowaniu, kwestionowane jako niewystarczające podanie do publicznej wiadomości informacji o sporządzeniu i złożeniu przez wnioskodawcę raportu o odziaływaniu na środowisko, nie narusza art. 66 w zw. z art. 39 w/w ustawy Zgodnie z art. 39 o.o.ś dotyczy on nie postępowań, w których wydawane są decyzje, ale opracowywania dokumentów. W sprawach indywidualnych obowiązek informacyjny został określony w art. 33 ustawy o.o.ś. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że wymogi wynikające z tego przepisu zostały zachowane. Organ w drodze obwieszczenia zawiadamiał o wszczęciu postępowania (karta 69, tom 5, o wydaniu postanowienia stwierdzającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (karta 98, tom 5), oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, raportem oraz składaniem uwag i wniosków na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy o.o.ś (karta 143, tom 5). Co do inwestycji prowadzono szerokie konsultacje, z uwagi na to osoby najbardziej zainteresowane wiedziały o prowadzonym postępowaniu i mogły z łatwością w nim uczestniczyć poprzez aktywne działanie. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że podstawą rozstrzygnięcia był także interes społeczny. Planowana inwestycja stanowi inwestycję o dużej doniosłości społecznej i jest ważna także z punktu widzenia ochrony środowiska bowiem zachęca mieszkańców do ograniczenia korzystania z samochodów, których spaliny wpływają na jakość powietrza w mieście.

Niezasadne są także pozostałe zarzuty procesowe. W kwestii podnoszonego w skardze zaniechania podjęcia kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, niedostatecznie wnikliwego rozpatrzenia sprawy, analiza akt przedmiotowej sprawy, w tym zgromadzonego materiału dowodowego nie wykazała w/w naruszeń, a wymagania wynikające z art. 33 ustawy o.o.ś, zostały zachowane.

Mając powyższe na uwadze, oddalono skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.