Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1279/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 19 w związku z § 2 ust.3 i 18
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Asesor WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Agata Banc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi J. B. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku o odszkodowanie z tytułu nie przyznania usług opiekuńczych I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na rzecz adwokata K.P. kwotę (...) złotych powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej oraz kwotę (...) złotych tytułem uzasadnionych wydatków.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] r. J.B. zwrócił się do Gminy Miasto [...] -Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...] - o wypłacenie odszkodowania (w kwocie: 2002 r. - [...],- zł, 2003 r. - [...],- zł, [...] r. - [...],- zł) za świadome i celowe pozbawienie opieki nad inwalidą pierwszej grupy zmuszające go do zatrudnienia opiekunki, która przy takim stanie zdrowia musiała zajmować się nim ponad 3 godziny dziennie.

Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta [...], w imieniu którego działał dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...], zwrócił wniosek o odszkodowanie wnoszącemu. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że sprawa o odszkodowanie z tego tytułu toczy się aktualnie przed Sądem Najwyższym ( kasacja ), a poprzednio przed Sądem Rejonowym w [...] (sygn.akt [...] - oddalenie powództwa ) i Sądem Okręgowym w [...] (sygn.akt [...] - oddalenie apelacji ). Właściwy więc jest sąd i dlatego zgodnie z art.66 § 3 Kpa, zwrócono podanie wnoszącemu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie J. B. wniósł o uchylenie wydanego postanowienia stwierdzając, iż wydane zostało z naruszeniem prawa i wskazuje dobitnie na samowolę i dyktaturę stosowaną przez organ. Ponadto przedstawił swoją trudną sytuację finansową i życiową.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] r. numer [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie, bowiem zgodnie z art.66 § 3 Kpa jeżeli z treści podania strony wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu.

Organ stwierdził, iż sprawa odszkodowania była już przedmiotem sporu pomiędzy organem I instancji a J.B. i została rozstrzygnięta na niekorzyść powoda przed Sądem Rejonowym w [...]. Trwa postępowanie kasacyjne.

Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zostało zaskarżone przez J.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...].

W skardze J.B. zarzuca, iż organy podały w swoich orzeczeniach nieprawdę, a sądy powszechne orzekły, że sprawę powinien rozstrzygnąć sąd administracyjny. Skarżący szczegółowo przedstawił swoją sytuację życiową i finansową oraz kłopoty z uzyskaniem właściwej opieki.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Na rozprawie pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę i dodatkowo podniósł, iż zostały naruszone art.66 § 3 Kpa oraz art.2, 50 ust.1 i art.18 ust.3 ustawy o pomocy społecznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) Sąd właściwy jest do kontroli działalności administracji publicznej w oparciu o kryterium zgodności z prawem.

Na podstawie art.3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje ( postanowienia ) organów administracyjnych. Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 ww. ustawy).

Na wstępie należy zauważyć, że w niniejszej sprawie postępowanie ogranicza się do badania zgodności z prawem wydanego postanowienia o zwrocie skarżącemu jego wniosku o wypłatę odszkodowania. Nie jest więc badana prawidłowość wydanych decyzji o przyznaniu skarżącemu usług opiekuńczych ani szkody poniesione przez skarżącego w związku z wydaniem takich, a nie innych decyzji administracyjnych. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów ustawy o pomocy społecznej są więc w tym postępowaniu bezpodstawne.

Zgodnie z art.66 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Jak wynika z akt sprawy, J.B. w [...] r. wystąpił do Sadu Rejonowego w [...] z pozwem o zasądzenie na jego rzecz od Gminy [...] odszkodowania z tytułu nieprzyznania mu w żądanym zakresie usług opiekuńczych począwszy od [...] r., a następnie rozszerzył swoje roszczenie także o dalsze kwoty za lata [...]. W dacie wniesienia wniosku z [...] r. przed Sądem Najwyższym badana była skarga kasacyjna J.B. na orzeczenia zapadłe w sprawie.

Dodać należy, że ustawą z dnia [...] r. o zmianie ustawy -Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. Nr 162, poz.1692 ), z dniem 1 września 2004 r., wprowadzona została zasada, że sprawy odpowiedzialności Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego za szkodę wyrządzoną przy wykonywaniu władzy publicznej, rozpoznawane są przed sądami powszechnymi. Zasada ta nie ma zastosowania jedynie wtedy, gdy przepisy szczególne przewidują inny tryb postępowania. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego ( po wyżej opisanej zmianie ) oraz ustawy o pomocy społecznej takiego szczególnego trybu odpowiedzialności nie przewidują.

W świetle powyższego organ I instancji prawidłowo uznał, iż właściwym w sprawie był sąd powszechny oraz, że w takiej sytuacji podanie podlega zwrotowi osobie wnoszącej.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ) orzekł, jak w sentencji. O przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu orzeczono na podstawie § 19 w związku z § 2 ust.3 i 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz.U. Nr 163, poz.1348 z późn.zm.).