Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1833/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161  par. 1  pkt 3,  art. 201  par. 1,  art. 209
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, , po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D sp. z o. o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie: umorzenia postępowania w sprawie określenia opłaty skarbowej oraz zaległości podatkowej w tej opłacie postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz D. sp. z o. o. w W. kwotę 500,00 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

D. sp. z o. o. w W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr[...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie określenia opłaty skarbowej oraz zaległości podatkowej w tej opłacie. Skarżąca, wskazując między innymi na naruszenie przez organ przepisów art. 59 § 1 i § 9 oraz art. 70 § 1 i § 6 , a w konsekwencji art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), wniosła o uchylenie powyższej decyzji i umorzenie postępowania, gdyż zobowiązanie podatkowe wygasło.

Dyrektor Izby Skarbowej w W., działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", decyzją z dnia 18 października 2007 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego w G. określającą opłatę skarbową, zaległość podatkową w tej opłacie oraz odsetki za zwłokę i umorzył postępowanie w sprawie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu powyższej decyzji wskazał, iż rzeczywiście zobowiązanie podatkowe w części uiszczonej przez Spółkę wygasło wskutek zapłaty, natomiast w części wynikającej z podwyższenia wartości rynkowej przedmiotu sprzedaży przedawniło się z upływem 31 grudnia 2003 r.

Decyzję tą, jak wynika ze zwrotnego doręczenia odbioru, Skarżąca odebrała w dniu 7 listopada 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Powoduje bowiem usunięcie przedmiotu sporu pomiędzy stronami, najczęściej poprzez wyeliminowanie zaskarżonego aktu lub czynności z obrotu prawnego, względnie – w przypadku bezczynności organu – dokonanie żądanej czynności. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.

W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż w aktach sądowych znajduje się decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. wydana na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Decyzja ta, będąca nowym rozstrzygnięciem w sprawie administracyjnej, uwzględnia skargę strony w ramach autokontroli i zawiera pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Sądu. Tym samym należy uznać, że prowadzenie postępowania sądowego w sprawie stało się bezprzedmiotowe.

W takim stanie rzeczy, na podstawie przepisów art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji.

Ponadto odnosząc się do wniosku Skarżącej o zwrot wpisu sądowego na wskazany rachunek bankowy (k. 49 akt sądowych), należy stwierdzić, że Sąd nie mógł go uwzględnić w takiej postaci, jak chce Skarżąca.

Zgodnie bowiem z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Powyższy przepis w sposób wyraźny określa zatem, w jakiej sytuacji Sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów.

Na mocy art. 209 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek rozstrzygnąć o zwrocie kosztów między innymi w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., tj. umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania sądowego wskutek uwzględnienia przez organ skargi w całości, w trybie autokontroli.

Jednakże w przypadku uwzględnienia w całości skargi i wydania przez organ decyzji w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje od organu, o czym stanowi wprost art. 201 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji niedopuszczalne jest zatem rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów, poprzez zwrot z kasy Sądu kwoty uiszczonego i należnego w sprawie wpisu, na podstawie art. 225, czy art. 232 p.p.sa., ponieważ przepisy te dotyczą innych sytuacji procesowych.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o kosztach postępowania sądowego, w punkcie 2 sentencji, na podstawie art. 209 i art. 201 § 1 p.p.s.a.