Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 2422/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt. 2, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r., skarżący D. P. nadał w urzędzie pocztowym skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Adresatem tej skargi nie był jednak organ, który wydał zaskarżoną decyzję, lecz tutejszy Sąd.

Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...]r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej przedmiotową decyzję, znajdującą się w aktach administracyjnych sprawy. W decyzji zawarto pouczenie o prawie do wniesienia skargi od tej decyzji do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu wydającego zaskarżoną decyzję – Dyrektora Izby Skarbowej w K.

Skarżący tymczasem wniósł skargę od tej decyzji, jednakże złożył ją w dniu [...] r. bezpośrednio do tutejszego Sądu, a nie, zgodnie z pouczeniem zawartym w końcowej części decyzji – do organu, który wydał zaskarżoną decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej P.p.s.a. – skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie art. 54 § 1 P.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

W myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W przedmiotowej sprawie D.P. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. bezpośrednio do Sądu z pominięciem procedury pośrednictwa w przekazaniu skargi Sądowi przez organ, którego działanie (akt administracyjny – decyzja) jest przedmiotem skargi.

Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. Termin do wniesienia skargi upłynął więc w dniu [...] r.

Skarżący nie zachował więc w przedmiotowej sprawie trybu wnoszenia skargi unormowanego w art. 54 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę na akt administracyjny wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie.

Okoliczność ta nie może stanowić jednak samoistnej przesłanki odrzucenia skargi. W takim przypadku należy ocenić terminowość skargi według daty wpływu skargi do organu.

Strona skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie oraz trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Pouczenie to zamieszczone zostało w końcowej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Skarżący wniósł skargę w ustawowym terminie, wniósł ją jednak od razu bezpośrednio do Sądu, a nie do organu II instancji, który wydał zaskarżoną decyzję. W tej sytuacji w celu zachowania trybu wnoszenia skargi, tutejszy Sąd przesłał skargę organowi, który wydał zaskarżoną decyzję.

Skarga D.P. wpłynęła więc do organu w dniu [...] r., a więc już po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Ta data stanowi więc datę wniesienia skargi na przedmiotową decyzję. W takiej sytuacji terminowość skargi należy oceniać według daty wpływu skargi do organu odwoławczego.

Jak już wyżej wskazano wpływ skargi do organu odwoławczego nastąpił już po upływie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu zaskarżonego postanowienia. W tej sytuacji należy stwierdzić, że nie został zachowany przez stronę skarżącą termin do wniesienia skargi.

W związku z powyższym, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz przy zastosowaniu art. 58 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.