Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 548/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 10 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 30 kwietnia 2015 r., uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 29 maja 2015 r. (data stempla pocztowego), skarżąca D. B. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Skarżąca jest współwłaścicielką w części ½ domu o powierzchni 250 m2, położonego na działce o powierzchni 450 m2, nieruchomość obciążona jest hipoteką w kwocie 1,5 mln zł, od 2013 r., tj. od momentu, kiedy były mąż skarżącej zaprzestał przekazywania alimentów na jej rzecz, które stanowiły jedyne źródło dochodów skarżącej, nie osiąga ona żadnych dochodów, nie ma także możliwości zarejestrowania się jako osoba bezrobotna, gdyż spółka jawna w likwidacji, której jest wspólnikiem, nie została wykreślona z KRS, skarżąca pozostaje na utrzymaniu matki (która uiszcza opłaty związane z eksploatacją domu oraz ponosi opłaty za telefon komórkowy skarżącej) i siostry, otrzymuje także pomoc rzeczową od rodziny i znajomych.

Powyższe okoliczności referendarz sądowy ustalił na podstawie oświadczenia skarżącej o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, danych zawartych w KRS oraz przedłożonych dokumentów (oświadczenia o nieskładaniu rocznych zeznań podatkowych, nieposiadaniu rachunków bankowych oraz pojazdów mechanicznych, niekorzystaniu ze świadczeń z pomocy społecznej oraz pomocy udzielanej skarżącej przez członków rodziny i znajomych, potwierdzeń opłat za energię elektryczną, gaz i telefon komórkowy poniesionych przez E. B. w dniach 6 kwietnia, 11,18 i 21 maja oraz 2 lipca br. na łączną kwotę 1.205,54 zł).

W tym stanie sprawy referendarz sądowy stwierdził, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Sytuacja życiowa i finansowa, w jakiej znajduje się skarżąca jest bardzo trudna. Skarżąca, z chwilą zaprzestania przekazywania jej alimentów przez byłego małżonka, nie ma żadnych środków na samodzielne utrzymanie.

Odnosząc się do wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia dokumentów źródłowych i oświadczeń, do których przedstawienia skarżąca została zobowiązania zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2015 r. referendarz sądowy wyjaśnia, że termin ten jest terminem sądowym, który nie podlega przywróceniu. Skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dopełniła czynności, do której została zobowiązana, przedkładając wymagane dokumenty. Z tego powodu referendarz sądowy uznał, że brak jest podstaw, aby dokumentów tych – mimo, że zostały nadesłane po upływie siedmiodniowego terminu wskazanego w zarządzeniu – nie uwzględnić przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.