Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 636/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 178 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 141 poz 892
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Protokolant Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Dowódcy P. Okręgu Wojskowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku za długoletnią służbę wojskową oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [....] Nr [...] Dowódca Jednostki Wojskowej [..], na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 3 i pkt 17, art. 44 ust. 1 pkt 3, art. 72 ust. 1, art. 80 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 , art. 104 ust.1 w zw. z art. 178 ust 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892) oraz § 3 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz.U. z 2004 r. Nr 141, poz. 1497 ze zm., dalej powoływanego jako rozporządzenie MON z dnia 8 czerwca 2004 r.) i art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej powoływanej jako kpa), po ponownym rozpatrzeniu sprawy w wyniku uchylenia przez organ odwoławczy decyzji organu z dnia [...] i z dnia [...] i przekazania mu sprawy do ponownego rozpatrzenia, orzekł o odmowie przyznania chor. szt. rez. J. C. wnioskowanego dodatku za długoletnią służbę wojskową po dwudziestu pięciu latach służby wojskowej w wysokości 25 % kwoty należnego uposażenia na zajmowanym stanowisku służbowym.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że Dowódca P. Okręgu Wojskowego (DPOW) decyzją z dnia [..] Nr [..] wypowiedział J. C. stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, a następnie rozkazem personalnym z dnia [...] Nr [...](punkt 6) zwolnił w/w z dniem 30 września 2003 r. z zawodowej służby wojskowej. W wyniku rozpatrzenia wniosku J. C. o stwierdzenie nieważności decyzji wypowiadającej stosunek służbowy z dnia [..], Dowódcy Wojsk Lądowych decyzją z dnia [...] Nr [...] stwierdził nieważność wypowiedzenia J. C. stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Jednocześnie DPOW rozkazem personalnym z dnia [...] Nr 39 (punkt 1) uchylił punktu 6 rozkazu personalnego z dnia [...] Nr [..], dotyczący zwolnienia J. C. z zawodowej służby wojskowej z dniem 30 września 2003 r., oraz rozkazałem dziennym Nr [...], z tego samego dnia, skierował w/w do wykonywania obowiązków służbowych w Jednostce Wojskowej [..] w W. do czasu podjęcia decyzji kadrowej przez DPOW. W tym miejscu organ wyjaśnił, że [...] Rejonowa Baza Materiałowa, w której przed przywróceniem do służby w/w zajmował stanowisko służbowe została z dniem 31 grudnia 2003 r. rozformowana. W dniu 24 sierpnia 2006 r., jak wskazał organ, J. C. został przyjęty na ewidencję i wszelkiego rodzaju zaopatrzenie w Jednostce Wojskowej [...] w W., a następnie rozkazem dziennym z dnia [...] Nr [...] Dowódcy tejże jednostki przydzielony do Składu Mosty, bez wyznaczenia na stanowisko służbowe, gdzie z dniem 31 sierpnia 2006 r. objął obowiązki służbowe podoficera sekcji przechowywania, do czasu podjęcia decyzji kadrowej przez DPOW. Ten ostatni zaś, jako organ uprawniony, w myśl art. 44 ust. 1 pkt. 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych do wyznaczenia wymienionego żołnierza na stanowisko służbowe, rozkazem personalnym z [...] wyznaczył J. C. na stanowisko służbowe dowódcy drużyny remontowej w [..] batalionie remontowym w G. Wyznaczenie to jednak, jak wskazał organ, nie zostało zrealizowane, bowiem w dniu 18 października 2006 r. J. C. wypowiedział stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, wnioskując jednocześnie o jego skrócenie i zwolnienie ze służby z dniem 31 stycznia 2007 r. W związku z powyższym DPOW, rozkazem personalnym z dnia [...] Nr [...], uchylił własny rozkaz personalny z dnia [..] Nr [...], zaś Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego rozkazem z dnia [...] Nr [...] zwolnił w/w z dniem 31 stycznia 2007 r. z zawodowej służby wojskowej, ze stanowiska służbowego chorążego Sekcji Materiałowej Logistyki [..] Rejonowej Bazy Materiałowej, na którym to stanowisku, w związku z powyższym, wymieniony żołnierz pełnił służbę, zgodnie z przebiegiem służby ujętym w teczce akt personalnych i karcie ewidencyjnej, nieprzerwanie od dnia 19 grudnia 1996 r. do dnia 31 stycznia 2007 r. tj. do dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Zgodnie z etatem tej jednostki, stanowisko to oznaczone było stopniem etatowym chorąży z grupą uposażenia 26.

Na tle przytoczonych okoliczności faktycznych organ wskazał, że konsekwencją stwierdzenia nieważności decyzji DPOW z dnia [...] wypowiadającej J. C. stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, jest eliminacja z mocą wsteczną skutków tej decyzji, tak jakby ten akt w ogóle nie został podjęty, co oznacza że wypowiedzenie żołnierzowi stosunku służbowego nie było skuteczne, i jest równoznaczne z pełnieniem przez niego zawodowej służby wojskowej po dniu 30 września 2003 r. na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym tj. na stanowisku chorążego w [...] Rejonowej Bazie Materiałowej. Organ wyjaśnił również, że z dniem 1 lipca 2004 r. weszła w życie ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, która wprowadziła nowe zasady wyznaczania i uposażania żołnierzy zawodowych, w związku z wprowadzeniem we wszystkich jednostkach wojskowych nowych etatów, innych od dotychczasowych nazw oraz parametrów stanowisk służbowych. Wszyscy żołnierze zawodowi zatem, z dniem 1 lipca 2004 r., zostali wyznaczeni decyzjami uprawnionych organów na nowe stanowiska służbowe określone nowymi parametrami i otrzymali uposażenie zgodnie z zasadami określonymi w art. 72 ust. 1 i art. 73 ust. 1 nowej ustawy. Natomiast żołnierze zawodowi, którzy nie zostali wyznaczeni z dniem 1 lipca 2004 r. na stanowiska służbowe, do czasu objęcia nowego stanowiska służbowego, zgodnie z art. 178 ust. 1 nowej ustawy, pobierali uposażenie zasadnicze, wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za miesiąc czerwiec 2004 r., zwaloryzowane średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej ustalonym w ustawie budżetowej na dany rok. Stosownie do treści przytoczonego przepisu J. C., za okres po przywróceniu do służby zawodowej do dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej tj. do dnia 31 stycznia 2007 r. pobierał zwaloryzowane uposażenie zasadnicze, wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za miesiąc czerwiec 2004 r. W skład rzeczonego uposażenia wchodził dodatek specjalny w wysokości 27 % kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego. Organ wyjaśnił, że w/w został objęty dyspozycją art. 178 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, gdyż po przywróceniu do służby nie został wyznaczony decyzją uprawionego organu na stanowisko służbowe określone w etacie jednostki wojskowej, w tym wypadku rozkazem personalnym DPOW, i nie objął w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 17 ustawy takiego stanowiska służbowego. Powierzone obowiązki w Jednostce Wojskowej 1[...] w W. w Składzie Mosty J. C. miał bowiem wykonywać, tylko do czasu wydania decyzji kadrowej przez DPOW. Z uwagi jednak na dokonane przez w/w w dniu 18 października 2006 r. wypowiedzenie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej i zwolnienie w/w z tejże służby w dniu 31 stycznia 2007 r., DPOW jako uprawniony organ uchyli swój rozkaz dotyczący wyznaczenie w/w na stanowisko służbowe dowódcy drużyny remontowej w [...] batalionie remontowym w G., gdyż jego realizacja stała się bezprzedmiotowa. Jednocześnie organ I instancji podkreślił, że J. C. w czasie wykonywania obowiązków służbowych w Składzie Mosty otrzymywał należne uposażenie zgodnie z art. 178 ust 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Z przytoczonych okoliczności wynika, jak stwierdził organ, że J. C. nie spełnił warunków do przyznania dodatku za długoletnią służbę wojskową po dwudziestu pięciu latach służby wojskowej w wysokości 25 % kwoty należnego uposażenia na zajmowanym stanowisku służbowym. Nie został on bowiem wyznaczony na stanowisko służbowe, co zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia MON z dnia 8 czerwca 2004 r., stanowi warunek otrzymania wnioskowanego dodatku.

Od powyższej decyzji J. C. wniósł odwołanie, domagając się jej zmiany poprzez przyznanie dodatku za długoletnią służbę po dwudziestu pięciu latach służby wojskowej.

W uzasadnieniu odwołania w/w stwierdził, iż w jego ocenie spełnił on warunek nabycia prawa do dodatku za długoletnią służbę wojskową po dwudziestu pięciu latach służby wojskowej, albowiem według świadectwa służby, przesłużył w ramach zawodowej służby wojskowej jako służby stałej w sumie 27 lat, służąc w wojsku od dnia 11 grudnia 1979 r. do dnia 31 stycznia 2007 r., kiedy to odszedł z wojska, ze stanowiska służbowego chorążego Sekcji Materiałowej Logistyki [...] Rejonowej Bazy Materiałowej, na które został wyznaczony rozkazem personalnym DPWW z dnia [..] Nr [..]. Tym samym, po osiągnięciu 25 lat zawodowej służby wojskowej, nabył on prawo do przyznania w drodze decyzji administracyjnej dodatku za długoletnią służbę wojskową w wysokości 25 % kwoty należnego uposażenia zasadniczego. Stanowisko zaś organu odmawiające przyznania mu tego prawa jest dla niego niezrozumiałe, skoro jednocześnie organ przyznaje, że stwierdzenie nieważności decyzji o wypowiedzeniu odwołującemu stosunku zawodowej służby wojskowej oznacza, że wypowiedzenie to nie było skuteczne i jest równoznaczne z pełnieniem przez niego zawodowej służby wojskowej po dniu 30 września 2003 r. Wskutek stwierdzenia nieważności decyzji wypowiadającej stosunek służbowy, jak zaznaczył odwołujący, został on przywrócony do służby na dotychczasowe stanowisko służbowe, uprawniające do nabycia prawa do spornego dodatku. Jednocześnie odwołujący zaznaczył, że decyzja o wyznaczeniu odwołującego na przedmiotowe stanowisko stała się ostateczna przed dniem 1 lipca 2004 r. (dniem wejścia w życie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych), a zgodnie z art. 170 ust. 4 tej ustawy żołnierzy zawodowych, w stosunku do których decyzje o wyznaczeniu na stanowiska służbowe stały się ostateczne, uznaje się za żołnierzy, którzy z dniem 1 lipca 2004 r. objęli stanowiska służbowe, na które zostali wyznaczeni. W związku z tym, rozważania organu w przedmiocie

braku wyznaczenia odwołującego na stanowisko służbowe po

przywróceniu do służby, należy uznać zdaniem odwołującego za bezzasadne.

Po rozpatrzeniu odwołania J. C. Dowódca P. Okręgu Wojskowego, decyzją z dnia [...] Nr [..], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, orzekł o otrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji zaznaczył, że J. C. za okres po przywróceniu do służby do dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej otrzymywał, stosownie do treści art.178 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za miesiąc czerwiec 2004 r. zwaloryzowane średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej ustalonym w ustawie budżetowej na dany rok, w którego skład wchodził dodatek specjalny w wysokości 27 % kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego. Wynika z tego, że w/w nie został wyznaczony decyzją/rozkazem uprawnionego organu na stanowisko służbowe określone w etacie jednostki wojskowej, a obowiązki w Składzie Mosty wykonywał tylko do czasu wydania decyzji kadrowej przez DPOW. W związku z dokonanym jednak przez w/w dniu 18 października 2006 r. wypowiedzeniem stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej i w jego następstwie zwolnieniem żołnierza ze służby w dniu 31 stycznia 2007 r., DPOW zobligowany był uchylić rozkaz własny dotyczący wyznaczenia odwołującego na stanowisko służbowe w [...] batalionie remontowym w G., gdyż jego realizacja stała się bezprzedmiotowa. W tym stanie rzeczy zatem jak zaznaczył organ, należy uznać, iż organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego sprawy i właściwie zastosował przepisy prawa materialnego, uznając że J. C. po przywróceniu do zawodowej służby wojskowej nie został wyznaczony na stanowisko służbowe, skoro zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia MON z dnia 8 czerwca 2004 r. decyzję w sprawie przyznania dodatku o charakterze stałym, a do takich zalicza się dodatek za długoletnią służbę wojskową, wydaje się na czas określony lub nieokreślony, nie dłuższy jednak niż na czas pełnienia przez żołnierza zawodowego służby na stanowisku służbowym. Wyznaczenie na stanowisko służbowe określone w etacie jednostki wojskowej i objęcie tego stanowiska w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami jest zatem warunkiem niezbędnym do przyznania prawa do powyższego dodatku. W przedmiotowej sprawie zaś tak sytuacja nie miała miejsca, gdyż J. C. nie został wyznaczony i nie objął obowiązków służbowych na stanowisku dowódcy drużyny remontowej w [....] batalionie remontowym w G.

Na powyższą decyzję J. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko i jego argumentację, wniósł o uchylenie zaskarżanej decyzji w całości.

Uznając skargę za bezzasadną, organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ zaznaczył, że skarżący po przywróceniu do służby nie został wyznaczony na stanowisko służbowe, w związku z czym brak było podstaw do zastosowania wobec niego przepisów rozporządzenia MON z dnia 8 czerwca 2004 r. Decyzję w sprawie dodatku za długoletnią służbę wojskową wydaje się na czas określony lub nieokreślony, nie dłuższy jednak niż czas pełnienia przez żołnierza służby na stanowisku służbowym. Skarżący pobierał zwaloryzowane uposażenie, ale nie było to uposażenie wynikające z zajmowanego przez niego stanowiska służbowego, tylko z faktu pełnienia zawodowej służby wojskowej. Stanowisko służbowe chorążego sztabowego Sekcji Materiałowej Logistyki [...] Rejonowej Bazy Materiałowej z dniem 31 grudnia 2003 r. uległo likwidacji w związku z rozformowaniem wskazanej jednostki wojskowej. J. C. został więc zwolniony w dniu 31 stycznia 2007 r. ze stanowiska służbowego, które zostało zlikwidowane, i w związku z tym jako żołnierzem, który nie został wyznaczony z dniem 1 lipca 2004 roku na stanowisko służbowe podlegał dyspozycji art. 178 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Z uwagi na powyższe, w ocenie organu odwoławczego, prawidłowo w sprawie stwierdzono brak podstaw prawnych do przyznania skarżącemu prawa do dodatku za długoletnią służbę wojskową, gdyż powyższy dodatek uzależniony jest od wyznaczenia i przyjęcia stanowiska służbowego istniejącego w strukturze danej jednostki wojskowej, co w niniejszym przypadku nie miało miejsca. Ponadto, jak wskazał organ, do wysługi lat, od której uzależniona jest wysokość uposażenia według stopnia wojskowego (element uposażenia - obok uposażenia według stanowiska służbowego - otrzymywany przez skarżącego po przywróceniu do służby), zalicza się czynną służbę wojskową (do której zaliczą się również inne okresy służby lub pracy wykonywanej przed powołaniem żołnierza do czynnej służby wojskowej, na zróżnicowanych zasadach i w trybie określonym przez MON). Zatem przyznanie wnioskowanego świadczenia byłoby w zasadzie powieleniem dodatku (wchodzącego w skład stawki uposażenia zasadniczego według stopnia wojskowego) już otrzymywanego przez żołnierza i stanowiłoby rażące naruszenie prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Sąd nie może natomiast oprzeć rozstrzygnięcia w oparciu o kryterium słuszności czy też sprawiedliwości społecznej.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w omawianym zakresie, Sąd nie stwierdził aby naruszała ona prawo.

Na wstępnie należy wskazać, iż kwestię sporną w sprawie stanowi zagadnienie uprawnienia skarżącego na tle przepisów ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych do otrzymania dodatku za długoletnią służbę wojskową. W ocenie Sądu, dla rozstrzygnięcia występującego między stronami sporu w tym zakresie, niezbędne jest wyjaśnienie powstałego w wyniku nowelizacji pragmatyki wojskowej po dniu 1 lipca 2004 r. stanu prawnego oraz nakreślenie charakteru prawnego decyzji stwierdzającej nieważność innej decyzji oraz określenie skutków prawnych, jakie wywołuje taki akt prawny.

Uwzględniając fakt, że w niniejszej sprawie, mocą decyzji Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] została stwierdzona nieważność decyzji DPOW z dnia [...] wypowiadającej skarżącemu stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, należy wskazać, że decyzja stwierdzająca nieważność będąca aktem o charakterze deklaratoryjnym, eliminującym skutki prawne wadliwej decyzji z mocą wsteczną, nie stanowi wyłącznie deklaracji stanu istniejącego wcześniej, lecz tworzy również elementy nowego stanu prawnego (wywiera skutki w obrocie prawnym), które są określane jako elementy konstytutywne decyzji nieważnościowej. Wprawdzie decyzja o stwierdzeniu nieważności wywołuje skutki ex tunc, jednakże nie wszystkie skutki wywołane przez decyzję nieważną są odwracalne. Do skutków takich należy upływ czasu, który nie pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy. Oceniając zatem legalność zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia należy mieć na uwadze wskazaną okoliczność oraz wziąć pod uwagę fakt prawny, że usunięcie z obrotu prawnego nieważnej decyzji nie powoduje absolutnego przywrócenia pierwotnego stanu prawnego, i przyjąć w związku z tym, że decyzja stwierdzająca nieważność decyzji wypowiadającej stosunek zawodowej służby wojskowej wywołała skutek retroaktywny jedynie w zakresie stosunku zawodowej służby wojskowej. Poza więc zaktualizowaniem z momentem jej uostatecznienia prawa do uposażenia (w tym i określonych dodatków do niego) za okres od dnia rozwiązania stosunku służbowego, nie mogła ona odwrócić skutku upływu czasu w zakresie prawa do tych świadczeń.

Odnosząc się do problematyki stanu prawnego przedmiotowej sprawy i oceny na jego tle prawa skarżącego do wnioskowanego dodtaku, należy wskazać, że skarżący został nieskutecznie zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem 30 września 2003 r., a więc w czasie kiedy miały zastosowanie do niego przepisy, obowiązującej do dnia 30 czerwca 2004 r., ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 ze zm.) oraz regulującej zasady otrzymywania oraz wysokość uposażenia i innych należności pieniężnych żołnierzy zawodowych ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz.U. z 2002 r. Nr 76, poz. 693 ze zm.). Według dotychczasowych przepisów żołnierze zawodowi otrzymywali uposażenie zasadnicze według stopnia wojskowego oraz według stanowiska służbowego (art. 11 ust. 1 ustawy o uposażeniu żołnierzy), a także dodatki do tego uposażenia: kwalifikacyjny, specjalny oraz uzasadnione szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej albo miejscem pełnienia służby (art. 15 ustawy o uposażeniu żołnierzy). Ówczesny system uposażeń był dostosowany do ówczesnych zasad pełnienia służby wojskowej, umożliwiającej między innymi wyznaczanie żołnierzy na stanowiska służbowe zaszeregowane do wyższych stopni etatowych niż posiadany stopień wojskowy danego żołnierza. Nowa ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, która weszła w życie z wyjątkami określonymi w ustawie z dniem 1 lipca 2004 r., wprowadziła nowe zasady wyznaczania i uposażenia żołnierzy zawodowych, co wiązało się z wprowadzeniem nowych etatów w jednostkach wojskowych oraz innych od dotychczasowych nazw i parametrów stanowisk służbowych, ze ścisłym oznaczeniem stanowiska służbowego przewidzianego w etacie jednostki wojskowej dla żołnierza zawodowego z określonym stopniem wojskowym (stopniem etatowym), z innym rozumieniem korpusów, wyraźnym oddzieleniem funkcji oficerskich od podoficerskich i podoficerskich od szeregowych, które uniemożliwia wyznaczenie żołnierza z jednego korpusu na stanowisko z innego korpusu. W świetle nowych uregulowań zastąpiono dwuskładnikowe uposażenie zasadnicze, jednoskładnikowym, a co za tym idzie zniesiono dodatek kwalifikacyjny. W nowym systemie uposażeń, wprowadzono także dodatek specjalny, który zastąpił dodatek za szczególne warunki lub właściwości pełnienia służby oraz dodatek służbowy, a także nowy dodatek za długoletnią służbę wojskową.

Zgodnie z art. 170 ust. 3 w zw. z ust. 1 pkt. 1 nowej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, żołnierzom zawodowym pełniący w dniu 30 czerwca 2004 r. zawodową służbę wojskową jako stałą, a taka służbę pełnił skarżący, organy uprawnione do wyznaczenia na stanowiska służbowe wymienione w art. 44 ust. 1 i 2 ustawy, doręczą decyzje o wyznaczeniu z dniem 1 lipca 2004 r. na stanowiska służbowe. Żołnierzy zawodowych, w stosunku do których decyzje o wyznaczeniu na stanowiska służbowe stały się ostateczne, uznaje się za żołnierzy, którzy z dniem 1 lipca 2004 r. objęli stanowiska służbowe, na które zostali wyznaczeni (art. 170 ust. 4 ustawy). Stosownie natomiast do treści przepisu art. 178 ust. 1 w/w ustawy żołnierze zawodowi, którzy nie zostali wyznaczeni z dniem 1 lipca 2004 r. na stanowiska służbowe, do czasu objęcia stanowiska służbowego, oraz żołnierze pozostający w tym dniu w dyspozycji właściwego organu, w rezerwie kadrowej i w stanie nieczynnym z prawem do uposażenia, otrzymują od tego dnia uposażenie zasadnicze, wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za miesiąc czerwiec 2004 r., zwaloryzowane średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej ustalonym w ustawie budżetowej na dany rok. W przypadku zaś żołnierzy zawodowych, którzy od dnia 1 lipca 2004 r. po raz pierwszy objęli stanowiska służbowe na zasadach określonych w niniejszej ustawie, których uposażenie zasadnicze, wraz z dodatkami o charakterze stałym, za miesiąc lipiec 2004 r., ustalone według zasad określonych w niniejszej ustawie, będzie niższe od uposażenia otrzymanego za miesiąc czerwiec 2004 r., zwaloryzowanego wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej ustalonym w ustawie budżetowej na 2004 r., do czasu uzyskania wyższego uposażenia na tym stanowisku, wypłaca się dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między porównywanymi uposażeniami (art. 178 ust. 2 ustawy).

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że żołnierze zawodowi wyznaczenie decyzjami uprawnionych organów z dniem 1 lipca 2004 r. na stanowiska służbowe, otrzymują od tego dnia uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym ustalone według zasad określonych w nowej ustawie (odpowiednio art. 178 ust. 2). Natomiast żołnierze, którzy z dniem 1 lipca 2004 r. nie zostali wyznaczenie na stanowisko służbowe, do czasu objęcia tego stanowiska, otrzymują od tego dnia zwaloryzowane uposażenie zasadnicze, wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za miesiąc czerwiec 2004 r. (art. 178 ust. 1 ustawy).

Zdaniem Sądu, w sytuacji faktycznej i prawnej skarżącego, miał zastosowanie do niego, w zakresie wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, przytoczony przepis art. 178 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Skarżący bowiem, po przywróceniu do zawodowej służby wojskowej, nie został wyznaczony decyzją uprawionego organu na stanowisko służbowe określone w etacie jednostki wojskowej, i nie objął w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 17 ustawy takiego stanowiska. Zgodnie z definicją objęcia stanowiska służbowego z art. 6 ust. 1 pkt 17 ustawy, objęcie stanowiska służbowego to określony w rozkazie dowódcy jednostki wojskowej dzień przystąpienia żołnierza zawodowego do obowiązków służbowych na stanowisku służbowym, na które żołnierz ten został wyznaczony decyzją uprawnionego organu. Uprawnionym organem zaś, w przypadku chorążego sztabowego J. C., jest stosownie do art. 44 ust. 1 pkt 3 ustawy – DPOW. W niniejszej sprawie, skarżący został wprawdzie skierowany rozkazem dziennym DPOW do wykonywania obowiązków służbowych w Jednostce Wojskowej [...] w W., a następnie rozkazem dziennym dowódcy tej jednostki podjął obowiązki podoficera sekcji przechowywania w Składzie Mosty, niemniej jednak miał on wykonywać powierzone mu obowiązki jedynie do czasu podjęcia decyzji kadrowej przez DPOW, którą wskazany organ wyznaczyłby skarżącego na stanowisko służbowe określone w etacie jednostki danej wojskowej (otrzymując w związku z tym za wykonywane obowiązki w Składzie Mosty uposażenie zgodnie z art. 178 ust 1 ustawy). Ta ostatnia sytuacja zaś miała miejsce w przedmiotowej sprawie dopiero w dniu [...], kiedy to DPOW rozkazem personalnym wyznaczył skarżącego na stanowisko służbowe dowódcy drużyny remontowej w [...] batalionie remontowym w Giżycku, jednakże także i ten rozkaz, z uwagi na dokonane przez w/w w dniu 18 października 2006 r. wypowiedzenie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej i zwolnienie w/w ze służby w dniu 31 stycznia 2007 r., jako bezprzedmiotowy nie wywołał skutków prawnych i został uchylony przez organ. W tym stanie rzeczy, należy stwierdzić, że w sprawie nie została spełniona przesłanka, skutecznego wyznaczenia skarżącego przez uprawniony organ na stanowisko służbowe, która to przesłanka stanowi warunek konieczny uzyskania, wprowadzonego nową ustawą, dodatku za długoletnią służbę wojskową. Zgodnie bowiem z § 3 ust. 1 rozporządzenia MON z dnia 8 czerwca 2004 r. decyzję w sprawie przyznania dodatku o charakterze stałym, a zatem i dodatku za długoletnią służbę wojskową, wydaje się na czas określony lub nieokreślony, nie dłuższy jednak niż czas pełnienia przez żołnierza służby na "stanowisku służbowym". Przesłanką zatem uzyskanie przez skarżącego wnioskowanego dodatku jest okoliczność pełnienia służby na stanowisku służbowym, a więc wyznaczenia i objęcia stanowiska służbowego, a ponadto stosownie do § 24 rozporządzenia odpowiedni okres tej służby. W przedmiotowej sprawie nie został spełniona wskazana okoliczność, albowiem skarżący, jak już wskazano powyżej, po przywróceniu do służby nie został wyznaczony i nie objął stanowiska służbowego w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 17 w zw. z art. 44 ust. 1 pkt 3 i w zw. z art. 170 ust. 3 i ust. 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, co słusznie stwierdziły organy obu instancji. Skoro więc dotychczasowe stanowisko służbowe skarżącego – chorąży sztabowy Sekcji Materiałowej Logistyki [...] Rejonowej Bazy Materiałowej uległo likwidacji z dniem 31 grudnia2003 r. w związku z rozformowaniem wskazanej jednostki wojskowej, a skarżący po przywróceniu do służby nie został wyznaczony z dniem 1 lipca 2004 r. na stanowisko służbowe, to tym samym brak było podstaw do zastosowania wobec niego przepisów rozporządzenia MON z dnia 8 czerwca 2004 r., określających warunki otrzymania dodatków do uposażenia zasadniczego (w tym i dodatku za długoletnią wysługę lat) oraz ich wysokość, jako że skarżący podlegał dyspozycji art. 178 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczność Sąd, na postawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przedmiotową skargę jako bezpodstawną oddalił.