Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 231/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-10-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: ustanowić adwokata


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] Nr [...] – wobec śmierci odwołującego się A.J. - umorzyło postępowanie odwoławcze w sprawie przyznania zasiłku celowego na pokrycie kosztów zakupionych leków. Z akt sprawy wynika, że A.J. zmarł w dniu [...].

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] wniósł S.J. - brat A.J., który był jego pełnomocnikiem w postępowaniu administracyjnym.

Wyrokiem z dnia [...] Sąd oddalił skargę wniesioną przez S.J.

W dniu [...] S.J. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy – ustanowienie adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego wyroku Sądu, uzupełniony następnie formularzem PPF z dnia [...] oraz pismem procesowym złożonym w dniu [...].

Z treści formularza PPF wynika, że S.J. wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący podał, że nie ma żadnych dochodów, oszczędności i oczekuje na rozpatrzenie przez ZUS wniosku o świadczenie rehabilitacyjne.

Postanowieniem z dnia [...] Sąd oddalił wniosek S.J. o o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Na skutek zażalenia wniesionego przez S.J., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], w sprawie [...], uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...], wskazując między innymi, że S.J. wnosząc skargę od decyzji ostatecznej stał się stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego też powodu uprawniony jest do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sąd I instancji oddalając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozbawił go jednocześnie możliwości skorzystania z instancyjnej kontroli wyroku z dnia [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3).

W myśl art. 246 ww. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Natomiast w zakresie całkowitym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest decyzja z zakresu pomocy społecznej. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec ustawowego zwolnienia skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, brak jest możliwości przyznania prawa pomocy w tym zakresie na mocy orzeczenia sądu.

Zgodnie z art. 262 ustawy przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Po analizie informacji zwartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że obecna sytuacja materialna skarżącego – brak stałego źródła dochodu – uzasadnia przyznanie S.J. prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

W tych okolicznościach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.