Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1841/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2013 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego R. Spółka Jawna z siedzibą w miejscowości K. na pismo Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo wielobranżowe R. Spółka Jawna w miejscowości K. złożyła w dniu 22 października 2012 r. do Instytucji Wdrażającej - Banku Gospodarstwa Krajowego wniosek o dofinansowanie realizacji projektu "Wdrożenie technologii wytwarzania na węźle betoniarskim gotowych, innowacyjnie modyfikowanych cementowych podkładów podłogowych".

Przedmiotowy projekt złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 Oś priorytetowa 4 –Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.3 - Kredyt technologiczny, zarejestrowany został pod numerem PO IG. [...]. Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. Bank Gospodarstwa Krajowego wezwał wnioskoawdę do uzupełnienia braków we wniosku oraz przedstawienia dodatkowych wyjaśnień wskazując, iż:

Załączona do wniosku opinia o nowej technologii nie została przygotowana zgodnie z przepisami ustawy i nie zawiera prawidłowego opisu sposobu wdrażania technologii jak również wykazu i uzasadnienia zastosowania konkretnej liczby maszyn i urządzeń planowanych do nabycia w ramach projektu.

W harmonogramie rzeczowo-finansowym projektu należy wymienić (z podaniem, liczby sztuk) wszystkie planowane do nabycia urządzenia. W przypadku urządzeń wchodzących w skład linii technologicznej należy wykazać wszystkie elementy linii (o ile jest to techniczne możliwe).

Należy wskazać dokładną nazwę podmiotu, od którego Wnioskodawca zamierza nabyć technologię gdyż zgodnie z treścią opinii twórcą technologii jest Laboratorium [...], podmiot ten nie figuruje jednak w rejestrach działalności gospodarczej oraz, że

Należy wyjaśnić kwestię rozbieżności oświadczenia podanego we wniosku o dofinansowanie i informacji zawartych na stronie internetowej Wnioskodawcy dotyczących prowadzenia działalności w sektorze transportu bowiem zgodnie z treścią dokumentów rejestrowych firma uprawniona jest do świadczenia usług transportowych. Ponadto na stronie internetowej Wnioskodawca wskazuje konkretne cenniki świadczonych usług, w tym w sektorze transportu. Jednocześnie w oświadczeniu we wniosku o dofinansowanie Wnioskodawca stwierdził, że nie prowadzi działalności w sektorze transportu i nie uzyskuje z tego tytułu przychodów.

Pismem z dnia [...] marca 2013 r., BGK poinformował Wnioskodawcę, iż wniosek o dofinansowanie nie uzyskał pozytywnej oceny w wyniku weryfikacji w zakresie następujących kryteriów merytorycznych: Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania. 4.3 PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.) oraz Wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730 z późn. zm.), stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat.

Pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. (data wpływu do IW 15 kwietnia 2013 r.) Wnioskodawca złożył protest, w którym wniósł o weryfikację dokonanej oceny oraz uwzględnienie protestu.

W wyniku dokonanej, zgodnie z § 9 ust. 2 Procedury odwoławczej w ramach PO IG autokontroli oceny merytorycznej wniosku, IW uznała protest za bezzasadny i podtrzymała negatywny wynik oceny wniosku.

W dniu 28 maja 2013 r. do Ministerstwa Gospodarki, pełniącego funkcję Instytucji Pośredniczącej (IP) wpłynął protest Wnioskodawcy wraz z autokontrolą IW. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. IP poinformowała Wnioskodawcę, że protest jest niezasadny.

W uzasadnieniu wskazano. Iż odnosząc się do kryterium, Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.), wskazała, iż zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru projektów w działaniu 4.3 (dalej Przewodnik) "Zgodność projektu z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą polega na weryfikacji, czy:

1. dany projekt wpisuje się w cele i założenia działania 4.3 PO IG - na podstawie opisu projektu, postawionych w nim celów i określonych wskaźników (część IV wniosku

o dofinansowanie "Informacje o projekcie - inwestycji technologicznej "),

2. zachowano zgodność przedmiotu inwestycji z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy - podstawą do uznania tego warunku za spełniony jest pozytywna ocena informacji zawartych w części IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie - inwestycji technologicznej" oraz w opinii o nowej technologii,

3. zachowano zgodność przedmiotu inwestycji z wymogami zawartymi w art. 3 ust. 3 i 4 ustawy- weryfikacji dokonuje się na podstawie części IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie - inwestycji technologicznej " oraz opinii o nowej technologii,

4. przedstawione we wniosku i załącznikach wydatki kwalifikujące się do objęcia wsparciem zostały określone prawidłowo, tj. zgodnie z definicjami i katalogiem wydatków kwalifikowalnych dla działania określonym w:

– ustawie,

– Wytycznych MRR w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO IG 2007-2013,

– Szczegółowym opisie priorytetów PO IG, 2007-2013

oraz są ze sobą powiązane funkcjonalnie i służą do realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym.

5. zachowano zgodność kwoty obliczonej premii technologicznej z wymogami zawartymi w art. 10 ustawy.

Podniosła, iż aby kryterium mogło zostać uznane za spełnione, projekt musi zostać pozytywnie zweryfikowany w zakresie wszystkich powyższych punktów. Tymczasem wniosek o dofinansowanie nie spełnia przedmiotowego kryterium z uwagi na to, iż: kosztem kwalifikowanym nie może być pompa do betonu, jako że nie będzie ona wykorzystywana do produkcji betonu (czego dotyczy technologia), lecz jego transportu na miejscu budowy. Ustawa nie przewiduje również możliwości finansowania kosztów związanych z przebudową fundamentów, tym samym wydatki te uznała za niekwalifikowane. Zakwestionowana przez IW część wydatków kwalifikowanych stanowiła 38 % łącznych kosztów kwalifikowanych projektu. W związku z tym wniosek został odrzucony przez BGK w trybie § 7 ust. 2 pkt 11 Regulaminu przeprowadzania konkursu, który stanowi, iż KK może dokonywać korekty wydatków kwalifikujących się do. objęcia wsparciem. W przypadku stwierdzenia, ze dany wydatek lub jego część nie może zostać uznany za kwalifikujący się do objęcia wsparciem, KK ma prawo przenieść taki wydatek do wydatków niekwalifikujących się do objęcia wsparciem. KK może przenosić (wyłączyć) wydatki do wysokości 25% łącznych kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem. Wniosek o dofinansowanie, w którym zostanie przekroczony ww. pułap 25% zostaje odrzucony.

Zdaniem IP zgodnie z nazwą technologii: Technologia wytwarzania na węźle betoniarskim gotowych, innowacyjnie modyfikowanych cementowych podkładów podłogowych oraz fragmentem znajdującym się na str. 1 i 2 Opinii o nowej technologii,

Iż - technologia będąca przedmiotem projektu polega na modyfikacji mieszanki silnymi superplastyfikatorami na bazie eterów polikarboksylanowych oraz dodatku polimerowego na bazie lateksu syntetycznego. Tym samym technologia planowana do wdrożenia przez Wnioskodawcę opiera się na modyfikacji mieszanki cementowej, a przy użyciu odpowiednich dodatków wyprodukowaniu mieszanki wytrzymałej na ściskanie i rozciąganie przy zachowaniu odpowiednich walorów użytkowych. Technologia sprowadza się zatem do produkcji mieszanki cementowej o specjalnych właściwościach. Zarówno w uzasadnieniu wykorzystania środka trwałego pn. "Halowa pompa do betonu o zalecanym wysięgu ramion powyżej 30m waz z odpowiednim systemem rurociągów i węży" jak w pozostałej części dokumentacji aplikacyjnej nie wskazano, że pompa do betonu odgrywa kluczową rolę w technologii wdrażanej w ramach projektu. Urządzenie służy jedynie do wylania mieszanki i jest istotne jedynie z punktu widzenia logistyki dostaw. Opiniodawca nie wskazuje, że istotą technologii jest sposób ułożenia mieszanki betonowej, ale jej skład, dlatego IP stwierdziła, że technologia bazuje jedynie na składzie mieszanki. Zgodnie z informacjami przedstawionymi w opinii produkcja samorozlewnych cementowych podkładów podłogowych odbywa się na węźle betoniarskim.

W związku z tym zakup Halowej pompy do betonu o zalecanym, wysięgu ramion powyżej 3Om wraz z odpowiednim systemem rurociągów i węży nie służy do uruchomienia technologii będącej przedmiotem projektu. Ze złożonej dokumentacji wynika, że zakup pompy będzie stanowił uzupełnienie bazy logistyczno - transportowej Wnioskodawcy. Zakup tego sprzętu nie służy więc realizacji inwestycji technologicznej.

Odnosząc się do argumentacji Wnioskodawcy przedstawionej, w proteście, IP wskazała, że układanie podkładów podłogowych "we właściwy sposób i w odpowiednio krótkim czasie" nie wpływa na zmianę składu mieszanki cementowej, której specjalna receptura jest przedmiotem projektu, podkreśliła, iż nie wskazano na zależność pomiędzy rodzajem stosowanej pompy, a właściwościami mieszanki cementowej. W uzasadnieniu nabycia pompy do betonu wskazano jedynie na "dostęp do wnętrz budynków, swobodne operowanie na ciasnych działkach w centrum miasta, jak również wewnątrz hal przemysłowych.", które są czynnościami stricte logistycznymi i nie wpływają na proces zachodzący na węźle betoniarskim. Wobec powyższego, argumentacja w powyższym zakresie przedstawiona w proteście jest bezzasadna.

Odnosząc się do kosztów dotyczących przebudowy fundamentów, IP wskazała, iż zgodnie z art. 10 ust. 5 pkt. 4 ustawy wydatkami przeznaczonymi na realizację inwestycji może być "zakup robót i materiałów budowlanych w celu budowy lub rozbudowy budynków, budowli lub ich części. Ustawa dot. kredytu technologicznego wyraźnie wskazuje, że kosztem kwalifikowanym może być wyłącznie budowa lub rozbudowa, nie dopuszczając przebudowy. Jednocześnie, zgodnie z art. 3 pkt:. 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1994 nr 89 poz. 414 z późn. zm.) przebudowa to wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Zdaniem organu świadczy to o tym, że przebudowa jest traktowana jako odrębna pozycja, nie uznawana w jakikolwiek sposób jako budowa lub rozbudowa.

Podkreśliła, iż w związku z tym, że koszt nabycia zakwestionowanych środków trwałych stanowi ponad 38 % wydatków kwalifikowanych, zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 11 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG 4.3 Kredyt technologiczny, IW zasadnie na etapie oceny merytorycznej odrzuciła wniosek z powodu niespełnienia kryterium: Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą, z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r., Nr 116, poz. 730, z późn. zm.).

Odnosząc się zaś do kryterium Wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.), stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat, IP wskazała, że Opinia nie zwiera wszystkich wymaganych Ustawą i Przewodnikiem elementów.

Podniosła, iż zgodnie z Przewodnikiem "Na etapie oceny merytorycznej opinia wystawiona przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy stwierdzająca, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat, weryfikowana jest m.in. pod kątem:

– nazwy i opisu technologii planowanej do wdrożenia,

– wskazania, że jest to technologia w postaci prawa własności przemysłowej, usługi badawczo-rozwojowej (w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) lub nieopatentowanej wiedzy technicznej,

– charakterystyki technologii oraz wskazania właściwości świadczących o możliwości jej wdrożenia do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług,

– stwierdzenia, że technologia ta nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat (ewentualnie podaje okres, od jakiego technologia ta jest stosowana, wskazując podstawy/źródła danych, na podstawie których stwierdzono okres stosowania technologii na świecie),

– wskazania źródła nowej technologii (własna, nabywana),

– opisu sposobu wdrożenia technologii do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług mających być wynikiem realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym,

– wykazu i uzasadnienia zastosowania środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do wdrożenia technologii do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów- lub usług mających być wynikiem realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem, technologicznym,

– opisu towarów, procesów lub usług mających być wynikiem inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym."

Tymczasem zarówno w pierwotnie dołączonej do wniosku jak i uzupełnionej opinii część środków trwałych, szczególnie tych o charakterze złożonym została zgrupowana jako jeden środek trwały, w skład którego wchodzą różne elementy. W skład "węzła betoniarskiego" wchodzą między innymi "mieszalnik planetarny o pojemności roboczej w przedziale od 2 do 3,5 m³ " oraz "co najmniej cztery odpowiedniej wielkości silosy na spoiwa i dodatki oraz system ich dozowania i transportu do mieszalnika". W skład wyposażenia laboratorium do kontroli produktów wchodzą "formy metalowe i/lub jednorazowe styropianowe do formowania próbek normowych - min. 30 szt. ". Tym samym Wnioskodawca pomimo wezwania nie wskazał konkretnej liczby poszczególnych elementów, jako niezbędnej do wdrożenia technologii. IP zwróciła uwagę, że na etapie składania wniosku założenia nowej technologii powinny być już sprecyzowane i dokładnie określać ile danych urządzeń/elementów służy jej wdrożeniu, nawet jeśli te urządzenia są w posiadaniu firmy.

Tym samym IP nie zgodziła się z argumentacją Wnioskodawcy przedstawioną w proteście, iż "Wspomniane w zarzucie BGK określenia "co najmniej" pojawia się jedynie w przypadku opisu warunków technicznych, jakie powinien spełniać węzeł betoniarski, aby mógł służyć do produkcji nowych i znacząco ulepszonych towarów". W opinii, w części przedstawiającej wykaz środków trwałych na str. 7 Opiniodawca wskazuje na "Węzeł betoniarski, w skład którego wejdą następujące urządzenia i elementy:" i wymienia m.in. "co najmniej cztery odpowiedniej wielkości silosy na spoiwa i dodatki oraz system ich dozowania i transportu do mieszalnika". Powyższe wskazuje na to, że Opiniodawca posługuje się pojęciem "skład" a nie "warunki techniczne". IP wskazała, że Wnioskodawca planując realizację projektu powinien posiadać dokładną wiedzę na temat liczby urządzeń wchodzących w skład węzła betoniarskiego i podać je w opinii, w szczególności w sytuacji, gdy zamierza te środki trwale finansować ze środków publicznych, których wydatkowanie podlega szczególnej kontroli.

W związku z powyższym, projekt nie spełnił również kryterium. "Wnioskodawca uzyskał opinią wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat".

Odnosząc się do argumentacji IW dotyczącej traktowania Wnioskodawcy, jako przedsiębiorcy z sektora transportu, IP uznała, zarzut BGK za bezzasadny wskazując, że kluczowe znaczenie w kwestii ewentualnych zwiększeń pomocy regionalnej dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorców powinna mieć działalność przedsiębiorcy, która jest bezpośrednio związana z udzieleniem tej pomocy, a nie jedynie zakres prowadzonej przez niego działalności przeważającej.

W dniu 9 sierpnia 2013r. /data nadania pocztowego/ Przedsiębiorstwo wielobranżowe R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wynik procedury odwoławczej i wynik oceny projektu zawarty w piśmie z dnia [...] lipca 2013r.

W skardze wniosła o jej uwzględnienie i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzająca lub pośredniczącą. Skarżąca wskazała, iż co do zakup halowej pompy do betonu - technologia, jaką zamierza wdrożyć ma ona służyć do wytworzenia gotowych podkładów podłogowych posiadających nowe niespotykane dotychczas właściwości, w tym m.in. wytrzymałość, przewodność cieplną, możliwość stosowania w dużym zakresie temperatur, ale też pracochłonność, wydajność i wygodę układania. Gotowym podkładem podłogowym nie jest jedynie wyprodukowana na węźle betoniarskim bądź w inny sposób mieszanka cementowa czy też inna, ale znajdująca się pod posadzką część podłogi, czyli gotowa wylewka. Wytworzenie gotowego podkładu, w szczególności posiadającego omawiane udoskonalone właściwości wymaga, zatem nie tylko odpowiedniej modyfikacji mieszanki cementowej, ale też właściwego transportu i ułożenia tej mieszanki w miejscu przeznaczenia. Istotą technologii jest zarówno skład mieszanki jak i jej sposób ułożenia.

Co do przebudowy istniejących fundamentów pod nowe urządzenia węzła – wskazała, iż określenie to tylko precyzyjne określało zakres planowanych czynności.

Zarówno zakup odpowiedniej (opisanej i uzasadnionej) pompy do betonu, jak też budowa (choć nieprecyzyjnie nazwana przebudową) fundamentów pod nowe elementy węzła betoniarskiego wraz ze wszystkimi innymi planowanymi i opisanymi w dokumentacji aplikacyjnej wydatkami są ze sobą powiązane funkcjonalnie i służą do realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym.

Odnosząc się zaś co do niezgodności opinii IBDiM z ustawą wskazała, że opinia o nowej technologii załączona do wniosku o dofinansowanie, w szczególności w wersji uzupełnionej z dnia [...] stycznia 2013 r. poza wszystkimi innymi wymaganymi elementami zawiera także wykaz i uzasadnienie zastosowania środków trwałych niezbędnych do wdrożenia technologii, z którego wynika co, w jakich ilościach i o jakich parametrach powinno zostać nabyte celem prawidłowego wdrożenia nowej technologii. Opinia ta jest zgodna z ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.

W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa).

W tym miejscu należy zaznaczyć, że uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30 c ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712), w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W przepisach art. 30c-30d ustawy przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy).

Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisie tym przewidziane jest uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą.

W tym miejscu wskazać należy, iż jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych i NSA zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych - nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Sąd nie jest bowiem związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji, w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien badać ich zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, a więc przede wszystkim z przepisami ustaw i Konstytucji.

W tym miejscu wskazać należy, że Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jest znane stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zajęte w wyroku z 12 grudnia 2011r. sygn. akt P 1/11 w zakresie konstytucyjności przepisów art. 30b i 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie jakim dopuszczają uregulowanie procedur odwoławczych poza systemem obowiązujących źródeł prawa.

Trybunał Konstytucyjny stwierdził mianowicie, że art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 ustawy o z.p.p.r. w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji, jak też art. 30c ust. tej ustawy w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w aktach niebędących źródłem powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji. Orzeczenie zostało opublikowane w Dz. U. z 2011r. Nr 279 poz.1644. Trzeba jednak uwzględnić, że Trybunał Konstytucyjny wydając to orzeczenie odroczył jego wejście w życie na okres 18 miesięcy od daty ogłoszenia go w Dzienniku Ustaw. Oznacza to, że orzekając w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić okoliczności, że normy regulujące postępowanie odwoławcze w ramach PO IG 2007-2013 leżą poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa i miał obowiązek je stosować.

Odnosząc się zatem do wskazanych wyżej i mających w sprawie zastosowanie regulacji, wskazać należy, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzająca w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień sąd posiada możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony, natomiast ograniczeniem dla sądu administracyjnego jest m.in. brak możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem uzupełniającym z dokumentu. Podkreślić również należy, iż sąd administracyjny nie może powołać biegłego celem uzyskania i przeprowadzenia dowodu z jego opinii w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Oznacza także, że w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić jego usług oraz wyrażonej przez niego opinii, gdyż – jak wyżej wskazano – sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii, gdyż ww. przepisy regulujące sądową procedurę kontroli legalności oceny projektów nie dają sądowi podstawy prawnej do przeprowadzenia takiego dowodu. W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, jak też programie operacyjnym, a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r.), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r.), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (vide: wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09).

Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez Instytucję Wdrażającą jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej przez Instytucję Pośredniczącą, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] lipca 2013r. [...], stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu, wobec czego skargę jako niezasadną należało oddalić.

Ocena Sądu w sprawie niniejszej sprowadza się do zbadania zgodności postępowania z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności postępowania z:

– Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach PO IG, Priorytet 4 -Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.3. Kredyt technologiczny;

– Procedurą odwoławczą w ramach PO IG załącznik 4.4.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż Instytucja Pośrednicząca dokonując oceny wniosku nie naruszyła regulacji normujących sposób prowadzenia postępowania w ramach polityki rozwoju jak również w toku oceny nie doszło o do naruszenia wskazanych w skardze przepisów ustawy z dnia 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej ( DZ. U z 2008r. Nr 116 poz. 730 ze zm.).

Wg Regulaminu Konkursu i określonych w § 7 tego dokumentu zasad dokonywania oceny wniosków procedura wyboru projektu dokonywana jest dwuetapowo: wybór ten dokonywany jest w oparciu o kryteria formalne, a następnie w oparciu o kryteria merytoryczne i po spełnieniu wszystkich tych kryteriów - wniosek jest wpisywany na listę projektów rekomendowanych do dofinansowania. Dla poszczególnych Priorytetów i działań – w tym dla działania 4.3 opracowane zostały kryteria wyboru formalne i merytoryczne przy czym co do oceny merytorycznej wskazano 4 kryteria merytoryczne przyznania premii technologicznej o zakresie określonym /nazwanym /, co do każdego z tych kryteriów.

W nawiązaniu do przytoczonych wyżej regulacji przyjąć należy, że instytucja dokonująca wyboru projektów do dofinansowania tj. w niniejszym przypadku Bank Gospodarstwa Krajowego ma obowiązek stosowania wszystkich zasad i reguł określonych w systemie realizacji projektu ( kryteria oceny, sposób stosowania tych kryteriów w nawiązaniu do projektu) – do których musi stosować się także wnioskodawca zgłaszający określony projekt do dofinansowania – zaś sąd dokonuje kontroli ich stosowania jako źródeł prawa w szerokim znaczeniu, przy uwzględnieniu także norm prawnych powszechnie obowiązujących. Załącznikiem do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG jest dokument - załącznik nr 4.4 - Procedura Odwoławcza w ramach PO IG opracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz zgodnie z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów, jakie powinny spełniać procedury odwoławcze – ustalone dla programów operacyjnych.

Projekt o dofinansowanie zgłoszony przez skarżącą zakłada wdrożenie technologii wytwarzania na węźle betoniarskim gotowych, innowacyjnie modyfikowanych cementowych podkładów podłogowych.

Wniosek w ocenie merytorycznej obligatoryjnej – o której poinformowano wnioskodawcę w piśmie z dnia [...] marca 2013r. nie spełnił następujących merytorycznych kryteriów przyznania premii technologicznej:

– projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO iG oraz ustawą z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej ( Dz. U. z 2008r. Nr 116 poz. 730 ze zm.)

– wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust 3 ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej ( Dz. U. z 2008r. Nr 116 poz. 730 ze zm.), stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat.

Uzasadnieniem powyższej oceny było przyjęcie, iż pomino wezwania na etapie oceny merytorycznej do złożenia prawidłowo sporządzonych dokumentów załączona do wniosku opinia o nowej technologii (wystawiona przez Instytut Badawczy Dróg i Mostów) nie zawiera dokładnego wykazu (wraz z ilością) oraz uzasadnienia do nabycia nakładów inwestycyjnych, a w opinii podano nieostre informacje dotyczące ilości planowanych do nabycia środków trwałych, a tym samym opinia została przygotowana niezgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. c ustawy.

Również zgodnie z treścią dokumentacji projektowej planowana do wdrożenia technologia dotyczy sposobu produkcji nowego typu cementowych podkładów podłogowych, których jedną z cech jest możliwość transportu przy wykorzystaniu standardowych urządzeń. W ocenie BGK do wdrażania technologii niezbędny jest zakup lub modernizacja odpowiednich urządzeń produkcyjnych w laboratoryjnych. Kosztem kwalifikowanym nie może być jednak pompa do betonu, jako że nie będzie ona wykorzystywana do produkcji betonu (czego dotyczy technologia), lecz jego transportu na miejscu budowy. Ustawa nie przewiduje również możliwości finansowania kosztów związanych z przebudową fundamentów, tym samym wydatki te należy uznać za niekwalifikowane.

Wobec powyższego uznano, iż wartość wydatków niekwalifikowanych w ramach projektu stanowi blisko 38 % kosztów kwalifikowanych. Zgodnie zaś z § 7 ust. 2 pkt 11 RPK w przypadku gdy wartość wydatków uznanych za niekwalifikowane przekracza 25 % łącznych kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem wniosek zostaje odrzucony.

W nawiązaniu do okoliczności przytoczonych wyżej, w ocenie Sądu dokonana zaskarżonym rozstrzygnięciem ocena została przeprowadzona prawidłowo a zarzuty skargi nie podlegają uwzględnieniu. IP dokonując oceny wniosku nie uchybiła procedurze odwoławczej, a dokonana ocena przeprowadzona została w zgodzie z mającymi w sprawie zastosowanie regulacjami prawnymi.

W tym miejscu przypomnieć należy, że zgodnie z § 7 ust. 3 Procedury odwoławczej w proteście powinny być ujęte wszystkie zarzuty dotyczące dokonanej oceny; jeśli ocena została przeprowadzona niezgodnie z więcej niż jednym kryterium, wszystkie te kryteria należy wskazać w proteście pod rygorem utraty możliwości przytoczenia nowych argumentów. Z kolei instytucja rozpatrująca protest związana jest jego zakresem (§ 9 ust.3 cyt. wyżej Procedury) i sprawdza zgodność wniosku o dofinansowanie projektu tylko z tymi kryteriami oceny, które zostały wskazane w proteście. Logiczne w związku z tym jest stwierdzenie, że jeśli w ocenie negatywnej, wskazano określone kryteria, których nie spełnia złożony – wniosek (projekt), to w proteście wnioskodawca polemizuje właśnie z tą negatywną oceną w zakresie tych zakwestionowanych kryteriów i tak też czynił w niniejszej sprawie skarżący polemizując w proteście z przekazaną mu informacją o negatywnej ocenie wniosku, którą należy uznać za prawidłowo i zgodnie z prawem w myśl art. 30 b ust 1 w związku z art. 30 a ustawy z.p.p.r. uzasadnioną, Odnosi się bowiem do konkretnych zapisów projektu i zakwestionowanej opinii. Podkreślić należy, że według powołanych wyżej przepisów, w pisemnej informacji o negatywnej ocenie projektu na danym etapie właściwa instytucja ma obowiązek zamieścić uzasadnienie tej oceny, czyli przedstawić zastrzeżenia co do wniosku o dofinansowanie projektu i je uzasadnić. W ocenie Sądu informacja BGK z [...] marca 2013r. o negatywnej ocenie projektu spełnia powyższe wymogi.

Odnosząc się natomiast do wyników procedury odwoławczej przyjąć również zdaniem Sądu należy, że stanowisko IP aprobujące negatywną ocenę projektu z uzasadnieniem przyjętym przez Ministra Gospodarki w zaskarżonym wyniku rozpatrzenia protestu jest prawidłowe

W sprawie niniejszej sporne kryterium merytoryczne nr 2 Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.), zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 w ramach którego ocenie podlega zgodność projektu z celami i zakresem działania 4.3 P O IG oraz ustawą weryfikowane jest, pod kątem ustalenia czy:

1. dany projekt wpisuje się w cele i założenia działania 4.3 PO IG – na podstawie opisu projektu, postawionych w nim celów i określonych wskaźników (część IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie – inwestycji technologicznej"),

2. zachowano zgodność przedmiotu inwestycji z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy – podstawą do uznania tego warunku za spełniony jest pozytywna ocena informacji zawartych w części IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie – inwestycji technologicznej" oraz w opinii o nowej technologii,

3. zachowano zgodność przedmiotu inwestycji z wymogami zawartymi w art. 3 ust. 3 i 4 ustawy– weryfikacji dokonuje się na podstawie części IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie – inwestycji technologicznej" oraz opinii o nowej technologii,

4. przedstawione we wniosku i załącznikach wydatki kwalifikujące się do objęcia wsparciem zostały określone prawidłowo, tj. zgodnie z definicjami i katalogiem wydatków kwalifikowalnych dla działania określonym w:

– ustawie,

– Wytycznych MRR w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO IG, 2007-2013,

– Szczegółowym opisie priorytetów PO IG, 2007-2013, oraz są ze sobą powiązane funkcjonalnie i służą do realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym.

5. zachowano zgodność kwoty obliczonej premii technologicznej z wymogami zawartymi w art. 10 ustawy.

Aby kryterium mogło zostać uznane za spełnione, projekt musiał zostać pozytywnie zweryfikowany w zakresie wszystkich powyższych punktów. Na mocy ustawy z 30 maja 2008r o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej w ramach działania 4.3. POIG, wsparcie finansowe przeznaczone jest na realizację inwestycji technologicznych, mających na celu zakup i wdrożenie nowej technologii lub wdrożenie własnej nowej technologii stosowanej na świecie nie dłużej niż 5 lat oraz uruchomienie na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług. Technologia będąca przedmiotem wdrożenia musi mieć postać prawa własności przemysłowej lub usługi badawczo-rozwojowej lub nieopatentowanej wiedzy technicznej.

Kredyt technologiczny nie może być udzielany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została już wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej.

Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru na etapie oceny merytorycznej opinia wystawiona przez podmiot wymieniony w powołanym wyżej przepisie jest weryfikowana między innymi pod kątem przesłanek odwołujących się do treści art. 5 ust 3 pkt 2 ustawy z 30 maja 2008r., tj.:

- nazwy i opisu technologii planowanej do wdrożenia;

- wskazania, że jest to technologia w postaci prawa własności przemysłowej, usługi badawczo rozwojowej W rozumieniu PKW iU) lub nieopatentowanej wiedzy technicznej;

- charakterystyki technologii;

stwierdzenia, że technologia ta nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat;

- wskazania źródła nowej technologii ( własna, nabywana);

- opisu sposobu wdrożenia technologii;

- wykazu i uzasadnienia zastosowania środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do wdrożenia technologii;

- opisu towarów, procesów lub usług mających być wynikiem inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym;

- opisu towarów, procesów lub usług mających być wynikiem inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym.

Organ wskazał, że technologia planowana do wdrożenia przez Wnioskodawcę opiera się na modyfikacji mieszanki cementowej, a przy użyciu odpowiednich dodatków wyprodukowaniu mieszanki wytrzymałej na ściskanie i rozciąganie przy zachowaniu odpowiednich walorów użytkowych. Technologia sprowadza się do produkcji mieszanki cementowej o specjalnych właściwościach, a na konieczność użycia odpowiedniej pompy dla uzyskania oczekiwanych efektów wdrożenia nowej technologii nie wskazują żadne zapisy dokumentów aplikacyjnych. Podkreślił, iż zarówno w uzasadnieniu wykorzystania środka trwałego pn. "Halowa pompa do betonu o zalecanym wysięgu ramion powyżej 30m wraz z odpowiednim systemem rurociągów i węży" jak i w pozostałej części dokumentacji aplikacyjnej Wnioskodawca nie wskazuje, że pompa do betonu odgrywa kluczową rolę w technologii wdrażanej w ramach projektu. Urządzenie służy jedynie do wylania mieszanki i jest istotne jedynie z punktu widzenia logistyki dostaw.

W związku z tym jak uzasadnił zakup Halowej pompy do betonu o zalecanym wysięgu ramion powyżej 3Om wraz z odpowiednim systemem rurociągów i węży nie służy do uruchomienia technologii będącej przedmiotem projektu. Ze złożonej dokumentacji jak podniesiono wynika, że zakup pompy będzie stanowił uzupełnienie bazy logistyczno – transportowej Wnioskodawcy. Zakup tego sprzętu nie służy więc realizacji inwestycji technologicznej.

Organ również wyraźnie wskazał. iż co do układania podkładów podłogowych "we właściwy sposób i w odpowiednio krótkim czasie" nie wskazano na zależność pomiędzy rodzajem stosowanej pompy a właściwościami mieszanki cementowej. W uzasadnieniu nabycia pompy do betonu Opiniodawca wskazał jedynie na "dostęp do wnętrz budynków, swobodne operowanie na ciasnych działkach w centrum miasta, jak również wewnątrz hal przemysłowych.", które są czynnościami logistycznymi i nie wpływają na proces zachodzący na węźle betoniarskim.

Rację ma organ, iż co do kosztów dotyczących przebudowy fundamentów, zgodnie z art. 10 ust. 5 pkt. 4 ustawy wydatkami przeznaczonymi na realizację inwestycji może być "zakup robót i materiałów budowlanych w celu budowy lub rozbudowy budynków, budowli lub ich części". Ustawa dot. kredytu technologicznego wyraźnie wskazuje, że kosztem kwalifikowanym może być wyłącznie budowa lub rozbudowa, a nie przebudowa. Art. 3 pkt. 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1994 nr 89 poz. 414 z późn. zm.) wskazuje, iż przebudowa to wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Świadczy to o tym, że przebudowa jest traktowana jako odrębna pozycja, nie uznawana jako budowa lub rozbudowa.

W związku z tym, że koszt nabycia zakwestionowanych środków trwałych stanowił ponad 38 % wydatków kwalifikowanych, zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 11 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG 4.3 Kredyt technologiczny, IW zasadnie na etapie oceny merytorycznej odrzuciła wniosek z powodu niespełnienia kryterium: Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. /30, z późn. zm.).

Sąd podzielił też stanowisko organu, iż Wnioskodawca planując realizację projektu powinien posiadać dokładną wiedzę na temat liczby urządzeń wchodzących w skład węzła betoniarskiego i podać je w opinii, w szczególności w sytuacji, gdy zamierza te środki trwałe finansować ze środków publicznych, których wydatkowanie podlega szczególnej kontroli.

WSA zwracając uwagę na sformalizowany charakter postępowania w celu obiektywnego rozdziału środków pomocowych wskazuje, że Instytucja Pośrednicząca właściwie swoim postępowaniem odniosła się do znaczenia w tym postępowaniu regulacji dotyczących zasad przeprowadzania konkursu zawartych w opracowanym przez Instytucję Wdrażającą Regulaminie przeprowadzania konkursu i opracowanym przez Instytucję Pośredniczącą Przewodniku, a także Instrukcji, obowiązujących wszystkich przystępujących do konkursu beneficjentów, którzy chcąc uzyskać pomoc muszą się do zasad w nich określonych stosować, a zatem wypełnić wniosek prawidłowo w sposób jasny, czytelny i zrozumiały. Niezastosowanie się do powyższych zasad uznać należy za niedochowanie należytej staranności, nie uzasadniające zarzutu dokonania oceny wniosku w sposób naruszający prawo.

Mając powyższe na uwadze, zasadnie więc ( tj. w sposób właściwy - logicznie oceniony i uzasadniony) Minister Gospodarki wskazał w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że kryteria merytoryczne: Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.) oraz Wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. z 2008r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.), stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat są niespełnione, a złożony protest niezasadny.

Właściwie zatem przyjął, iż w zakresie zakwestionowanych kryteriów ocena wniosku została przeprowadzona prawidłowo. Wykonując zadania nałożone przez przepis art. 26 u.z.p.p.r., Instytucja Pośrednicząca nie naruszyła także zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów, a podjęte rozstrzygnięcie wyczerpująco uzasadniła.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie uwzględnił skargi i na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji.