Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 878/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Sądu
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2,  art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie informacji publicznej w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego postanawia: 1. 1. ustanowić radcę prawnego dla skarżącego; 2. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, za wyjątkiem części wpisu od skargi w kwocie 50 zł (pięćdziesiąt złotych);


UZASADNIENIE

W treści skargi z dnia 22 lipca 2013 r. R. S. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika urzędu podnosząc, iż przebywa aktualnie w zakładzie karnym oraz powołując się na okoliczność obciążającego go zadłużenia alimentacyjnego.

Następnie, to jest w dniu 7 października 2013 r. strona nadesłała urzędowy formularz wniosku przyznanie prawa pomocy potwierdzając, iż zakres jej żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W treści tego formularza wnioskodawca powołał się na trudną sytuację materialną i życiową. Wywiódł bowiem, iż nie posiada żadnego majątku ani nie uzyskuje żadnego dochodu, gdyż przebywając w placówce penitencjarnej nie pracuje odpłatnie. Nadto powtórnie wskazał, że obciąża go zadłużenie alimentacyjne, w kwocie ponad 100 tysięcy zł.

Następnie, to jest w dniu 28 października 2013 r. R.S. nadesłał zaświadczenie wydane przez Dyrektora Zakładu Karnego w K. z dnia 24 października 2013 r., potwierdzające fakt, iż aktualnie przebywając w tej instytucji nie jest zatrudniony odpłatnie, natomiast był zatrudniony w okresie od 10 czerwca do 2 września 2013 r. uzyskując z tego tytułu odpowiednio kwoty: 560 zł (czerwiec), 1.235,40 zł (lipiec), 1.210,31 zł (sierpień) i 24,72 zł (wrzesień).

W zaświadczeniu tym wskazano również, że wynagrodzenie podlega zajęciu komorniczemu oraz, że stan konta wyżej wymienionego wynosi: "akumulacja - 398,60 zł, ROR (akum.) - 3.000,00 zł", przy czym do jego dyspozycji pozostaje kwota 51,14 zł"

W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

Odnosząc się do wniosku R.S. godzi się należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 §2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.).

R.S. jest osobą pozbawioną wolności, z jego oświadczeń wynika, że nie posiada żadnego łatwego do spieniężenia majątku, ani też nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów - co potwierdza przedłożone przezeń zaświadczenie administracji Zakładu Karnego w K., gdzie podano, iż był w tej placówce zatrudniony odpłatnie w okresie od 10 czerwca do 2 września 2013 r., natomiast obecnie nie jest to możliwe z uwagi na brak wolnych etatów.

We wspomnianym zaświadczeniu podano przy tym, iż stan konta depozytowego wnioskodawcy wynosi: "akumulacja - 398,60 zł, ROR (akum.) - 3.000,00 zł, do dyspozycji - 51,14 zł". Treść rzeczonego dokumentu wskazuje więc, że R.S. nie może tymi środkami - poza kwotą 51,14 zł - swobodnie dysponować w związku z ograniczeniami wynikającymi z art. 113 §2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. nr 90, poz. 557 ze zm.).

W świetle powyższego uznano, iż skarżący wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów niniejszego postępowania sądowego, w tym wydatków jakie mogą wiązać się z opłaceniem radcy prawnego z wyboru, ani też całej kwoty wpisu od skargi, wynoszącej 200 zł.

Równocześnie jednak nie sposób zgodzić się, aby wnioskodawca nie był w stanie uiścić w niniejszej sprawie jakichkolwiek kosztów. Nie budzi bowiem wątpliwości, że może opłacić przynajmniej część wpisu od skargi, w kwocie 50 zł, gdyż pozwala na to kwota środków, które pozostają do jego dyspozycji.

Zważywszy wszystkie zaprezentowane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 §1 tej ustawy.