Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 658/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2013-12-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 20
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki (spr.) Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.D. o wyłączenie Sędziego WSA Ireneusza Fornalika od udziału w rozpoznawaniu sprawy ze skargi G.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie samowoli budowlanej postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

G.D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie samowoli budowlanej.

Pismem z dnia [...] grudnia 2013r. G.D. wniósł o wyłączenie od rozpoznawania przedmiotowej sprawy Sędziego WSA Ireneusza Fornalika, kwestionując jego profesjonalizm. Wobec powyższego wniosku, Sędzia WSA Ireneusz Fornalik złożył w dniu 19 grudnia 2013r. wyjaśnienia w przedmiocie wniosku, powołując się na przepis art. 19 oraz art. 185 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek G.D. o wyłączenie Sędziego WSA Ireneusza Fornalika okazał się niezasadny.

Zgodnie z art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego wymienionych w art. 18 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W myśl art. 20 § 1 p.p.s.a. strona wnosząca o wyłączenie sędziego powinna uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. W postanowieniu z dnia 22 lutego 2008 r. (sygn. akt II FZ 60/08, www.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż celem instytucji wyłączenia sędziego (sędziów) na zasadzie art. 19 p.p.s.a. jest zapewnienie obiektywizmu sądu, nie może być ona traktowana jako możliwość eliminowania z postępowania sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu jej interesów.

Wprawdzie stosownie do art. 19 p.p.s.a. wystarczające jest, jeżeli wniosek jedynie uprawdopodabnia istnienie przyczyn budzących wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego, którego wyłączenia strona się domaga, niemniej jednak przyczyny te należy wywieść z konkretnych faktów i okoliczności.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia Sędziego WSA Ireneusza Fornalika od rozpoznawania przedmiotowej sprawy. Argumentacja przedstawiona we wniosku ograniczyła się jedynie do wskazania, że w innej sprawie prowadzonej ze skargi G.D. (II SA/Go 418/13) "Sędzia Fornalik wykazał niebywały brak profesjonalizmu i braku wiedzy".

Wnioskodawca nie uprawdopodobnił natomiast, aby zachodziły jakiekolwiek okoliczności wzbudzające wątpliwości co do bezstronności Sędziego. Fakt, iż strona nie akceptuje rozstrzygnięć procesowych sądu czy zarządzeń wydawanych w toku postępowania, nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego. Przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo, nie jest przesłanką żądania jego wyłączenia. Strona może bowiem zwalczać nieprawidłowe jej zdaniem orzeczenie wydane przez Sąd pierwszej instancji wykorzystując przysługujące jej środki odwoławcze (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2009 r., II OZ 648/09, www.nsa.gov.pl).

Mając powyższe okoliczności na uwadze, wniosek należało uznać za niezasadny i pozbawiony podstaw, w związku z czym na podstawie art. 19 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.