Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 307/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-11-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 maja 2017 r.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 maja 2017 r. w sprawie sygn. akt III SA/Gd 307/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku skarżąca wniosła

o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokat M. A. pełnomocnikiem z urzędu, co wynika z pisma Rady z dnia 4 września 2017r. Pismo z zawiadomieniem o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu zostało pełnomocnikowi doręczone w dniu 7 września 2017 r.

W dniu 12 października 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniosła o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składając jednocześnie opinię. Uzasadniając wniosek wskazała, że powzięła informację o wyznaczeniu do sporządzenia skargi kasacyjnej dopiero w dniu 11 października 2017 r. , tj. w dniu zapoznawaniu się z aktami sprawy. Z informacji o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu i z informacji telefonicznych od skarżącej nie wynikało, że sprawa dotyczy sporządzenia skargi kasacyjnej. Bezpośrednio po otrzymaniu pisma o wyznaczeniu pełnomocnikiem w sprawie pełnomocnik przebywała na planowanym urlopie wypoczynkowym i z aktami zapoznała się niezwłocznie, jak to było możliwe. Wówczas okazało się , do jakiej sprawy została wyznaczona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wnosi się w terminie przewidzianym do wniesienia skargi kasacyjnej ( art. 177 § 4 p.p.s.a.)

W wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu w trybie art. 243 i n. p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 czerwca 2006r., sygn. akt I FZ 198/06, z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

W związku z powyższym skarga kasacyjna ( opinia o braku podstaw do jej wniesienia) powinna być wniesiona nie później niż w dniu upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia pełnomocnika o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Pełnomocnik skarżącej został zawiadomiony o wyznaczeniu w dniu 7 września 2017 r.

Z ugruntowanego orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, że kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności oraz że o braku winy można mówić jedynie wtedy, gdy nie można usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku ( por. postanowienia NSA z dnia 11 lutego 2003 r. II SA 4162/01, z dnia 2 października 2002 r. V SA 793/02 , publ. CBOSA).

W ocenie Sądu nie można przyjąć , by pełnomocnik skarżącej uchybiła terminowi do wniesienia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy. Skoro została poinformowana o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu powinna poczynić niezwłocznie starania dotyczące ustalenia, na jakim etapie jest sprawa strony, którą reprezentuje, szczególnie że udawała się na zaplanowany urlop. Mogła uczynić to – o ile nie osobiście - to telefonicznie w sądzie lub w Izbie Adwokackiej w G.. W ocenie Sądu nie było do tego przeszkód, bowiem - jak wynika z treści wniosku - pełnomocnik kontaktowała się telefonicznie ze skarżącą. Umożliwiłoby to dochowanie terminu poprzez dokonanie czynności albo podjęcie innych kroków staranności, przykładowo - udzielenie pełnomocnictwa substytucyjnego.

Ponadto w aktach sprawy znajduje się zwrotne poświadczenie odbioru wezwania z dnia 8 września 2017 r. skierowanego przez sąd do pełnomocnika skarżącej , odebrane przez nią osobiście w dniu 25 września 2017 r. ( k.73) oraz pismo sporządzone przez nią w odpowiedzi z dnia 27 września 2017 r. ( dotyczące charakteru usług wykonywanych na zasadzie prawa pomocy). Z powyższego wynika, że nie pozostawała przez cały czas na urlopie wypoczynkowym, i że także wówczas mogła ustalić, na jakim etapie znajduje się niniejsza sprawa oraz dokonać czynności w postępowaniu sądowym. W omawianym okresie termin trzydziestu dni od dnia zawiadomienia pełnomocnika o wyznaczeniu do występowania w sprawie jeszcze nie upłynął. Pełnomocnik skarżącej udała się do sądu w celu zapoznania się z aktami sprawy dopiero w dniu 11 października 2017 r. ( k.74).

W tej sytuacji nie można uznać, by pełnomocnik skarżącej dochowała obowiązku szczególnej staranności, który pozwalałby przyjąć brak winy w dokonaniu czynności w postępowaniu sądowym.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.