Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1033/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 185 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski, , , po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 53/06 odrzucające skargę w sprawie ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 maja 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 53/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego na tej podstawie, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Sąd stwierdził, że decyzja doręczona została skarżącej w dniu 14 listopada 2005 r., zaś skargę wniesiono do SKO w [...] w dniu 15 grudnia 2005 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnemu (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.).

Postanowienie to zaskarżone zostało skargą kasacyjną D. Sp.

z o.o. z siedzibą w [...], w treści której zarzucono naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 53 § 1 P.p.s.a., art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 145 § 1 ust. 1 pkt c P.p.s.a. poprzez uznanie, iż skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] została złożona po upływie 30 dni od doręczenia rozstrzygnięcia stronie.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że w dniu 14 listopada 2005 r. doręczono skarżącej niekompletną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], bowiem nie zawierała ona strony 2 i 4 uzasadnienia. Po przeprowadzonej w dniu 14 listopada 2005 r. interwencji telefonicznej pracownika spółki do SKO w [...], organ ponownie w dniu 15 listopada 2005 r. wysłał kompletną decyzję, doręczoną skarżącej spółce w dniu 17 listopada 2005 r. Skarżąca podnosi, że wbrew wyjaśnieniom organu ponowne doręczenie decyzji nie było wynikiem interwencji Wójta Gminy [...], bowiem jak wynika to z akt administracyjnych w sprawie znajdują się dwie kompletne decyzje SKO doręczone Wójtowi, pierwsza w dniu 15 listopada 2005 r., a druga w dniu 18 listopada 2005 r. Skarżąca wskazuje zatem, że doręczona w dniu 14 listopada 2005 r. niekompletna decyzja nie mogła wywołać żadnych skutków prawnych. Dopiero od dnia doręczenia kompletnej decyzji tj. 17 listopada 2005 r. rozpoczął się bieg terminu do jej zaskarżenia. Zdaniem skarżącej termin do wniesienia skargi został zachowany, bowiem skarga złożona została przed upływem 30 - dniowego terminu określonego w art. 177 P.p.s.a. tj. w dniu 15 grudnia 2005 r.

W konkluzji skargi kasacyjnej skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach.

Podstawę odrzucenia skargi stanowił przepis art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiący, iż Sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie.

W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 14 listopada 2005 r. i od tej daty należy liczyć termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., bowiem jak wynika to z akt sprawy oraz oświadczenia skarżącej we wskazanej dacie została doręczona jej niekompletna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w [...] z dnia [...].

Z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 10 lutego 2006 r. jednoznacznie wynika, że ponowne wysłanie decyzji stronom nastąpiło wskutek powzięcia wątpliwości przez organ co do kompletności decyzji, po jej pierwszym doręczeniu. Wprawdzie organ stwierdził, że informację o przesłaniu niepełnej decyzji powziął od Wójta Gminy [...], lecz jak wynika to z akt administracyjnych Wójt dwukrotnie otrzymał kompletną decyzję, po raz pierwszy w dniu 15 listopada 2005 r. (k. 327-329 akt administracyjnych), a ponownie w dniu 18 listopada 2005 r. (k. 330-333 akt administracyjnych). Dodatkowo z załączonego do skargi kasacyjnej potwierdzenia przeprowadzonych w dniu 14 listopada 2005 r. rozmów telefonicznych wynika, że pracownik skarżącej w godzinach popołudniowych przeprowadził rozmowę (godz. 16:54, trwającą 3 min i 12 sek.) z Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...], co potwierdza okoliczność, że to z jej inicjatywy nastąpiło przesłanie kompletnej decyzji. Na skutek telefonicznej interwencji organ w dniu 15 listopada 2005 r. przesłał ponownie stronom postępowania kompletną decyzję, którą skarżąca odebrała w dniu 17 listopada 2005 r., a zatem od tej daty winien być liczony 30-dniowy termin do wniesienia skargi do Sądu.

Zważyć należy, że decyzja administracyjna jest aktem, który składa się z osnowy i uzasadnienia. Obie te części stanowią jedność w znaczeniu materialnym i formalnym, co oznacza, że żadna z tych części oddzielnie nie może istnieć w obrocie prawnym. Wymogi decyzji administracyjnej zostały precyzyjnie określone w art. 107 § 1 K.p.a., który mówi, że decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji.

Uzasadnienie jest obowiązkowym składnikiem decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia. Pominięcie któregokolwiek z obligatoryjnych składników określonych w art. 107 § 1 K.p.a. jest istotną wadą decyzji. Nie ulega też wątpliwości, że strona winna otrzymać decyzję administracyjną zawierającą wszystkie jej elementy przewidziane w K.p.a. oraz w przepisach ustaw szczególnych (art. 107 § 2 K.p.a.).

Doręczenie więc skarżącej w dniu 14 listopada 2005 r. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], która nie zawierała 2 i 4 strony uzasadnienia, nie może być w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznane za doręczenie skuteczne w znaczeniu art. 109 § 1 K.p.a., bowiem strona uzyskała tylko część decyzji. By strona mogła dokonać oceny merytorycznej i zdecydować o zaskarżeniu decyzji niezbędne jest jej zapoznanie się zarówno z rozstrzygnięciem jak i uzasadnieniem. Uznanie więc przez Sąd pierwszej instancji, że od daty doręczenia stronie części decyzji tj. od dnia [...] należy liczyć początek biegu terminu do wniesienia odwołania stanowiło naruszenie interesu prawnego strony.

Niniejsze postanowienie ma zatem ten skutek, że skarga podlegać będzie rozpoznaniu jako wniesiona w terminie.

Zważywszy, że wskazane w skardze naruszenie prawa miało istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.