Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2065/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2,  art. 54 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 98 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy K. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzeń postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Wójtowi Gminy K. kwotę 300,00 złotych (trzystu) tytułem uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy K. w dniu 8 września 2010 r. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] Wojewody [...] o stwierdzeniu nieważności zarządzenia z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] Wójta Gminy K. w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w Z. oraz zarządzenia z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] Wójta Gminy K. w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w Z.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nadał w dniu 15 września 2010 r. w urzędzie pocztowym, przy piśmie przewodnim z dnia 15 września 2010 r., skargę Wójta Gminy K. z dnia 8 września 2010 r. według właściwości do Wojewody [...] w W. w celu nadania jej biegu.

Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591) rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia.

Zgodnie zaś z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) pod adresem właściwego organu administracji publicznej (vide: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" T. Woś i In., LexisNexis Wyd. 1, W-wa 2005r., str. 248).

Zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze zostało doręczone Wójtowi Gminy K. w dniu 9 sierpnia 2010 r., a zatem ustawowy 30-dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał dla skarżącego w dniu 8 września 2010 r. Jak wynika z daty stempla pocztowego (k. 56 akt sądowych ) skarga została nadana do organu administracji publicznej w dniu 15 września 2010 r., a zatem bezsporne jest, że ustawowy termin do wniesienia skargi został przekroczony.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.