Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1798/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6231 Dozór techniczny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 7 ust. 3, art. 9 ust. 1, art. 9 ust. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 122 poz 1321
law: Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant spec. Iwona Sumikowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi S.W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nadania uprawnienia do wytwarzania poprzez montaż, modernizację i naprawy kolei linowych i wyciągów narciarskich oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez S. W. (dalej: "Strona", "Skarżący") jest decyzja Ministra Infrastruktury z [...] czerwca 2019 r. nr [...], wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., dalej: "K.p.a.") oraz art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. z 2019 r. poz. 667, ze zm., dalej: "u.d.t."), utrzymał w mocy w całości decyzję dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego nr [...]z [...] lutego 2019 r., odmawiającą wydania uprawnienia do wytwarzania poprzez montaż, modernizację i naprawę kolei linowych i wyciągów narciarskich.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister Infrastruktury wyjaśnił, że Strona prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo [...] w [...], złożyła do Transportowego Dozoru Technicznego (TDT), za pośrednictwem Oddziału Terenowego TDT w [...], wniosek z 29 października 2015 r. o nadanie uprawnienia na podstawie art. 9 ust. 1 u.d.t., w zakresie wytwarzania, wytwarzania poprzez montaż, modernizacji i naprawy kolei linowych i wyciągów narciarskich oraz wytwarzania ich elementów dla podtrzymania stanu technicznego. Po sprawdzeniu przedłożonej dokumentacji, Oddział Terenowy TDT w [...] przekazał do TDT pismem z 12 listopada 2015 r. nr: [...] dokumentację wniosku strony wraz z protokołem ze sprawdzenia tej dokumentacji z [...] listopada 2015 r. W protokole, oceniający dokumentację wniosku Oddział Terenowy TDT przedstawił zestawienie braków stwierdzonych w dokumentacji wniosku. Pismem z 15 grudnia 2015 r. dyrektor TDT wezwał Stronę do uzupełnienia ww. braków w przedłożonej dokumentacji. W odpowiedzi na powyższe pismo do TDT wpłynęło pismo Strony z 25 stycznia 2016 r. z wnioskiem o zawieszenie postępowania z uwagi na niemożność uzupełnienia braków w określonym terminie. Postanowieniem z [...] lutego 2016 r., Dyrektor TDT zawiesił postępowanie.

We wniosku z 25 stycznia 2018 r. o podjęcie zawieszonego postępowania Strona poinformowała, że uzyskała certyfikaty kwalifikowania technologii spawania i certyfikaty spawaczy oraz przekazała skorygowaną dokumentację.

Minister Infrastruktury wskazał następnie, że przedłożona przez Stronę dokumentacja została sprawdzona przez inspektora Oddziału Terenowego TDT w [...]. Ze sprawdzenia dokumentacji sporządzony został protokół z [...] lutego 2018 r., który wskazywał na występowanie wielu istotnych braków. Postanowieniem z 12 marca 2018 r. Dyrektor TDT podjął postępowanie administracyjne w sprawie nadania uprawnienia Stronie, jednocześnie, pismem z 12 marca 2018 r. Dyrektor TDT wezwał Stronę do uzupełnienia braków, wykazanych w protokole ze sprawdzenia dokumentacji z [...] lutego 2018 r.

Organ wskazał dalej, że 27 lipca 2018 r. do siedziby TDT wpłynęło pismo z 25 lipca 2018 r., przy którym Oddział Terenowy TDT w [...] przekazał do TDT skorygowany wniosek Strony wraz ze skorygowaną dokumentacją. Przedłożona dokumentacja ponownie została oceniona negatywnie. Braki w dokumentacji zostały określone w protokole. Strona natomiast 3 sierpnia 2018 r. wystąpiła o wyłączenie z zakresu uprawnienia zaplatania lin, w związku z czym brak wskazany w pkt. 2 protokołu stał się bezprzedmiotowy.

Minister Infrastruktury następnie wskazał, że dyrektor TDT postanowieniem z [...] sierpnia 2018 r. zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na to, że skierowano zawiadomienie do prokuratury o podejrzeniu popełniania przestępstwa przez Stronę. Postanowieniem z [...] listopada 2018 r. dyrektor TDT podjął postępowanie administracyjne w sprawie, a pismem z 14 grudnia 2018 r. zawiadomił Stronę, iż zebrany został materiał dowodowy i poinformował o możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia. Strona nie skorzystała z możliwości zapoznania się z aktami sprawy.

Minister Infrastruktury rozpatrując odwołanie od decyzji dyrektor TDT z [...] lutego 2019 r., stwierdził, że TDT wydał decyzję po sprawdzeniu dokumentacji przedstawionej przez Stronę na kilku etapach postępowania. W wyniku tego sprawdzenia stwierdzono braki. Strona nie usunęła w trakcie postępowania wszystkich braków, mimo że została o nich poinformowana w wezwaniu z 15 grudnia 2015 r. oraz z 12 marca 2018 r, w których TDT szczegółowo wskazał jakie braki występują w przedstawionej dokumentacji, jak należy je skorygować i w jakim terminie oraz jakie są konsekwencje nieprzedstawienia wymaganej dokumentacji. Strona przedstawiała co prawda skorygowaną dokumentację, jednakże nie usunęła wszystkich braków wskazanych w powyższych wezwaniach. W szczególności, w przedstawionej w trakcie postępowania dokumentacji, Strona nie wskazała jakie urządzenia i przyrządy pomiarowe podlegają kontroli, jaki jest jej zakres, nie przypisała osób odpowiedzialnych za sprawowanie kontroli oraz nie wskazała jakie osoby bądź podmioty mogą wykonywać kontrolę i okresowe sprawdzenia urządzeń do wytwarzania, modernizacji i naprawy oraz przyrządów do kontroli jakości. Powyższe aspekty powinny być szczegółowo opisane w dokumentacji - wniosku o nadanie uprawnienia, ponieważ mają zasadniczy wpływ na prawidłowe wykonywanie czynności objętych zakresem wniosku, a przez to na bezpieczeństwo eksploatacji kolei linowych i wyciągów narciarskich po ich wytworzeniu, modernizacji i naprawie, które były przedmiotem wniosku Strony.

Organ wskazał, że zgodnie z art. 9 ust. 2 pkt 1 oraz pkt 4 u.d.t., Strona powinna wdrożyć właściwe technologie wytwarzania, naprawy i modernizacji oraz posiadać zorganizowaną kontrolę jakości. Jednym z najbardziej istotnych elementów wypełnienia powyższych wymagań jest utrzymanie sprawności urządzeń do wytwarzania, modernizacji i naprawy oraz sprawności metrologicznej przyrządów pomiarowych stosowanych do kontroli jakości wykonywanych prac. Poprzez właściwą technologię należy rozumieć ogólnie przyjęte i znane zasady sztuki technicznej, które powinny być znane Stronie, jako podmiotowi, który zamierza wykonywać działalność we wnioskowanym obszarze. Chodzi przede wszystkim o wymagania w zakresie okresowego sprawdzania i remontów urządzeń niezbędnych do wykonywania prac oraz kontroli działania i wzorcowania przyrządów pomiarowych, których stan i wskazania pomiarowe mają bezpośredni wpływ na ocenę i jakość wykonywanych prac, np. prac spawalniczych i montażowych, a przez to na bezpieczeństwo eksploatacji wytwarzanych, modernizowanych i naprawianych kolei linowych i wyciągów narciarskich. Zgodnie z wykazem przyrządów i urządzeń do wytwarzania, naprawy i modernizacji i kontroli jakości z 8 maja 2018 r. przedstawionym wraz z wnioskiem, Strona posiada kilkadziesiąt przyrządów pomiarowych, urządzeń do obróbki mechanicznej, przyrządów do pomiaru wielkości elektrycznych, urządzeń do prac montażowych. Większość z wymienionych w tym wykazie urządzeń i przyrządów pomiarowych (np. suwmiarki, klucze dynamometryczne, automaty spawalnicze, urządzenia do obróbki plastycznej, przyrządy do pomiarów elektrycznych) powinna podlegać udokumentowanej i wdrożonej w zakładzie przedsiębiorcy procedurze kontroli i sprawdzania poprawności metrologicznej. Ich stan techniczny, a w przypadku przyrządów pomiarowych także zdolność do prawidłowego pomiaru, mają bezpośredni wpływ na jakość wytwarzania, naprawy i modernizacji i poprawność kontroli jakości, a przez to na bezpieczeństwo eksploatacji wytwarzanych, modernizowanych i naprawianych kolei linowych i wyciągów narciarskich. Co więcej, stan techniczny tych urządzeń i przyrządów pomiarowych ma wpływ na bezpieczeństwo personelu zatrudnionego przez Stronę, wykonującego czynności wytwarzania, modernizacje i naprawy.

Minister Infrastruktury wskazał, że Strona przedstawiła z odwołaniem skorygowaną dokumentację tj.: "Instrukcję Kontroli Jakości procesów wytwarzania w zakresie montażu, modernizacji, naprawy [...], data wydania 8.05.2018" oraz Harmonogram przeglądów i napraw, wnioskując o przeprowadzenie dowodu z powyższej dokumentacji. Dokumentacja ta została skorygowana i uzupełniona przez Stronę po wydaniu decyzji I instancji. Zasadnicza różnica w stosunku do dokumentacji przedstawionej przed wydaniem tej decyzji wynika ze zmiany Rozdziału 7 "Kontrola urządzeń stosowanych w procesach wytwarzania w zakresie montażu, modernizacji, naprawie" oraz wprowadzenia formularzy F-9.2 Harmonogram przeglądów i napraw oraz F-9.3 Protokół przeglądu/naprawy. Zdaniem organu, zapisów powyższych elementów dokumentacji nie można jednak uznać za usunięcie braków dotyczących zakresu i trybu kontroli urządzeń stosowanych do wytwarzania, naprawiania oraz urządzeń i przyrządów do kontroli jakości, które były przesłanką do wydania zaskarżonej decyzji. W załączonej do odwołania dodatkowej dokumentacji bowiem: 1) nie przedstawiono wzoru harmonogramu wzorcowania przyrządów pomiarowych, 2) nie wskazano, które osoby bądź podmioty mogą wykonywać kontrolę i okresowe sprawdzenia urządzeń do wytwarzania, dla poszczególnych rodzajów przyrządów, 3) nie określono osoby odpowiedzialnej za nadzór nad wyposażeniem pomiarowym (określona jest tylko osoba odpowiedzialna za prowadzenie dokumentacji).

Zdaniem organu, decyzja I instancji odpowiada prawu, bezsporne jest bowiem ustalenie, że Strona przedłożyła wraz z wnioskiem niepełną dokumentację, która nie pozwala na uznanie, że zaistniały przesłanki wskazane w art. 9 ust. 2 u.d.t.

Pismem z 12 lipca 2019 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] czerwca 2019 r., zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Ministrowi Infrastruktury.

Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 8 § 1 i § 2 K.p.a., polegające na sformułowaniu wezwania do uzupełnienia podania przez Skarżącego z 12 marca 2018 r. znak pisma [...]o przedmiocie i innych kryteriach, znacznie ogólniejszych, niż następnie oceniane przez organ pod kątem spełniania uprawnień w zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że organ I instancji wezwał do uzupełnienia braków dokumentacji w toku postępowania dowodowego, który to brak został uzupełniony ostatecznie wraz z odwołaniem Strony. Zdaniem Skarżącego ocena dokonana przez Ministra Infrastruktury dotyczyła innych zagadnień niż dające się ustalić w treści wezwania Strony z 12 marca 2018 r. Strona wnioskująca o nadanie uprawnień była zobowiązana do uzupełnienia instrukcji kontroli jakości o "... szczegółowy zakres i tryb kontroli urządzeń stosowanych do wytwarzania, naprawiania oraz urządzeń i przyrządów do kontroli jakości..." Strona wraz z odwołaniem przedłożyła "Instrukcję Kontroli Jakości procesów wytwarzania w zakresie montażu, modernizacji, naprawy [...], w której zawarte zostały wymagania określone w odwołaniu organu pierwszej instancji. W zaskarżonej decyzji stwierdzono co do dokumentacji załączonej do odwołania trzy inne braki: brak wzoru harmonogramu wzorcowania urządzeń, brak wskazania osób mogących wykonywać kontrole, brak wskazania osoby odpowiedzialnej za nadzór.

Skarżący podkreślił, że organ II instancji prowadzi postępowanie również z urzędu i gromadzi dowody również w tej instancji. Zatem nie jest zasadne stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, iż brak jest możliwości wystosowania do strony ponownego wezwania w związku z nowymi wymaganiami lub ujawnionymi w toku postępowania wątpliwościami.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja, jak i decyzja I instancji, nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie.

Materialnoprawną podstawą odmowy wydania Skarżącemu uprawnienia do wytwarzania poprzez montaż, modernizację i naprawę kolei linowych i wyciągów narciarskich, stanowił art. 9 ust. 1 i ust. 2 u.d.t.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.d.t., urządzenia techniczne oraz materiały i elementy stosowane do ich wytwarzania, naprawy lub modernizacji mogą być wytwarzane, naprawiane lub modernizowane przez wytwarzającego, naprawiającego lub modernizującego, który posiada uprawnienie, wydane w formie decyzji administracyjnej, do ich wytwarzania, naprawiania lub modernizacji, zwane dalej "uprawnieniem", wydane przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

Jak wynika natomiast z art. 9 ust. 2 u.d.t., organ właściwej jednostki dozoru technicznego, na wniosek wytwarzającego urządzenia techniczne oraz materiały i elementy stosowane do ich wytwarzania, naprawiającego lub modernizującego urządzenia techniczne, wydaje uprawnienie po stwierdzeniu, że wytwarzający, naprawiający lub modernizujący spełnia wymagania w zakresie wytwarzania, naprawy lub modernizacji tych urządzeń, a w szczególności: 1) wdrożył właściwą technologię wytwarzania, naprawy lub modernizacji; 2) posiada urządzenia zapewniające wytwarzanie, naprawę lub modernizację zgodnie z technologią, o której mowa w pkt 1; 3) zatrudnia pracowników o odpowiednich kwalifikacjach, określonych w odrębnych przepisach; 4) posiada zorganizowaną kontrolę jakości; 5) ma możliwość przeprowadzenia badań niszczących i nieniszczących wytwarzanych, naprawianych lub modernizowanych urządzeń technicznych oraz materiałów we własnym laboratorium lub laboratorium uznanym przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego.

Nie budzą wątpliwości w sprawie ustalenia organu, zgodnie z którymi Skarżący posiada kilkadziesiąt przyrządów pomiarowych, urządzeń do obróbki mechanicznej, przyrządów do pomiaru wielkości elektrycznych, urządzeń do prac montażowych, z których takie urządzenia i przyrządy pomiarowe jak suwmiarki, klucze dynamometryczne, automaty spawalnicze, urządzenia do obróbki plastycznej, przyrządy do pomiarów elektrycznych, powinny podlegać udokumentowanej i wdrożonej w zakładzie Skarżącego procedurze kontroli i sprawdzania poprawności metrologicznej. Jak bowiem wskazał Minister Infrastruktury w zaskarżonej decyzji, stan techniczny tych urządzeń ma bezpośredni wpływ na jakość wytwarzania, naprawy i modernizacji i poprawność kontroli jakości, na bezpieczeństwo eksploatacji wytwarzanych, modernizowanych i naprawianych kolei linowych i wyciągów narciarskich oraz na bezpieczeństwo personelu zatrudnionego przez Skarżącego, wykonującego czynności wytwarzania, modernizacje i naprawy.

Skarżący zatem, powinien wdrożyć, zgodnie z art. 9 ust. 2 pkt 1 oraz pkt 4 u.d.t., właściwe technologie wytwarzania, naprawy i modernizacji oraz posiadać zorganizowaną kontrolę jakości, co wiąże się m.in. z utrzymaniem sprawności urządzeń do wytwarzania, modernizacji i naprawy oraz sprawności metrologicznej przyrządów pomiarowych stosowanych do kontroli jakości wykonywanych prac i wymaga dokonywania okresowego sprawdzania i remontów urządzeń niezbędnych do wykonywania prac oraz kontroli działania i wzorcowania przyrządów pomiarowych.

Tymczasem Skarżący, jak wskazał organ w zaskarżonej decyzji, nie przedstawił wzoru harmonogramu wzorcowania przyrządów pomiarowych, nie wskazał, które osoby bądź podmioty mogą wykonywać kontrolę i okresowe sprawdzenia urządzeń do wytwarzania, dla poszczególnych rodzajów przyrządów oraz nie określił osoby odpowiedzialnej za nadzór nad wyposażeniem pomiarowym, określił jedynie osobę odpowiedzialną za prowadzenie dokumentacji.

Analizując materiał zgromadzony w aktach administracyjnych sprawy należy wskazać, że po analizie wniosku Strony o nadanie uprawnień z 29 października 2015 r., organ I instancji sporządził protokół z sprawdzenia dokumentacji z 29 października 2015 r. i w związku ustaleniami zawartymi w protokole, pismem z 15 grudnia 2015 r. wezwał Stronę do przedstawienia certyfikatów kwalifikowania technologii spawania oraz certyfikatów potwierdzających kwalifikacje spawaczy wydanych przez Transportowy Dozór Techniczny, w zakresie odpowiednim do zakresu wniosku o nadanie uprawnień, a także do przedstawienia dokumentów wystawionych przy wytwarzaniu, modernizacji i naprawie, powołanych w instrukcji technologicznej przedstawionej przy wniosku o nadanie uprawnień. Następnie organ I instancji po nadesłaniu przez Stronę skorygowanej dokumentacji i podjęciu zawieszonego postępowania, ponownie wezwał Stronę pismem z 12 marca 2018 r. do uzupełnienia braków wniosku i dokumentacji według zestawienia wskazanego w piśmie. W pkt 3 tego pisma dotyczącym zaktualizowanej instrukcji kontroli jakości, w tiret czwartym, organ wskazał, że nie określono zakresu i trybu kontroli urządzeń stosowanych do wytwarzania w zakresie montażu, modernizacji, naprawy oraz urządzeń i przyrządów do kontroli jakości. W decyzji natomiast z [...] lutego 2019 r. dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, odmawiając Stronie wnioskowanych uprawnień ze względu na niespełnienie wymagań określonych w art. 9 ust. 2 pkt 1 oraz pkt 4 u.d.t., powtórzył, że Strona nie określiła zakresu i trybu kontroli urządzeń stosowanych do wytwarzania, naprawiania oraz urządzeń i przyrządów do kontroli jakości. Organ następnie dodał, że Strona nie wskazała jakie urządzenia i przyrządy pomiarowe podlegają kontroli, jaki jest jej zakres, nie przypisała osób odpowiedzialnych za sprawowanie kontroli oraz nie wskazała jakie osoby, bądź podmioty mogą wykonywać kontrolę i okresowe sprawdzenia urządzeń do wytwarzania, modernizacji i naprawy oraz przyrządów do kontroli jakości. Powyższe aspekty, według organu I instancji, powinny być opisane w dokumentacji wniosku o nadanie uprawnienia, ponieważ mają zasadniczy wpływ na prawidłowe wykonywanie czynności objętych zakresem wniosku, a przez to bezpieczeństwo eksploatacji kolei linowych i wyciągów narciarskich po ich wytworzeniu, modernizacji i naprawie. Organ dalej wyjaśnił, że zdawkowe potraktowanie tych zagadnień w instrukcji kontroli jakości poprzez wprowadzenie zapisu, że kontrole mają być wykonywane, a zakresy kontroli opracowuje kierownik warsztatu, nie może być potraktowany jako spełnienie wymagania właściwego wdrożenia technologii wytwarzania, naprawy i modernizacji oraz posiadania zorganizowanej kontroli jakości zgodnie z art. 9 ust 2 pkt. 1 oraz pkt 4 u.d.t. Strona powinna przedstawić udokumentowaną informację dotycząca systemu kontroli urządzeń do wytwarzania, modernizacji, naprawy i przyrządów do kontroli jakości, obejmującą opis przyjętego systemu, wzory wykazów, harmonogramów i przypisać odpowiedzialności w tym zakresie.

W świetle powyższego, w ocenie Sądu, Skarżący wnosząc odwołanie od decyzji I instancji, miał pełna wiedzę braków dokumentacji związanej z wnioskiem Strony o nadanie wnioskowanych uprawnień, jakie wskazał organ I instancji i braki w tej dokumentacji wskazane przez Ministra Infrastruktury, jako uzasadniające utrzymanie w mocy decyzji I instancji pozostają w ścisłym związku z brakami wskazanymi przez organ I instancji, zarówno w piśmie z 12 marca 2018 r. oraz doprecyzowanymi w decyzji z [...] lutego 2019 r.

Dlatego też, za niezasadny należy uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia przez Ministra Infrastruktury art. 8 § 1 i § 2 K.p.a., polegającego na sformułowaniu wezwania do uzupełnienia podania przez Skarżącego z 12 marca 2018 r. o przedmiocie i innych kryteriach, znacznie ogólniejszych, niż następnie oceniane przez organ pod kątem spełniania uprawnień w zaskarżonej decyzji.

Zdaniem Sądu, wskazane przez Ministra Infrastruktury w zaskarżonej decyzji: brak wzoru harmonogramu wzorcowania urządzeń, brak wskazania osób mogących wykonywać kontrole, brak wskazania osoby odpowiedzialnej za nadzór, mieści się w podniesionym przez organ I instancji braku określenia przez Stronę zakresu i trybu kontroli urządzeń stosowanych do wytwarzania, naprawiania oraz urządzeń i przyrządów do kontroli jakości, braku wskazania jakie urządzenia i przyrządy pomiarowe podlegają kontroli, jaki jest jej zakres, jakie osoby są odpowiedzialne za sprawowanie kontroli oraz jakie osoby, bądź podmioty mogą wykonywać kontrolę i okresowe sprawdzenia urządzeń do wytwarzania, modernizacji i naprawy oraz przyrządów do kontroli jakości.

Z tych względów, Sąd uznał, że ponieważ skorygowana przez Skarżącego dokumentacja przedstawiona wraz z odwołaniem od decyzji I instancji nie usunęła powyższych braków dotyczących zakresu i trybu kontroli urządzeń stosowanych do wytwarzania, naprawiania oraz urządzeń i przyrządów do kontroli jakości, a w związku z tym wniosek Strony o nadanie uprawnień z 29 października 2015 r., nadal nie spełniał wymagań określonych w art. 9 ust. 2 pkt 1 oraz pkt 4 u.d.t., Minister Infrastruktury miał podstawy prawne oraz faktyczne do utrzymania w mocy decyzji I instancji.

Sąd uznał, że ustalenia faktyczne dokonane przez organy obu instancji, odpowiadają wymogom postępowania administracyjnego uregulowanego w Kodeksie postępowania administracyjnego, w tym normom wynikającym z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a. W ocenie Sądu, materiał dowodowy na którym organy obu instancji oparły swoje rozstrzygnięcie, stanowi wyczerpujący materiał dowodowy pozwalający na dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i załatwienie sprawy.

Sąd w związku z tym nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przez dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego oraz Ministra Infrastruktury przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

W świetle powyższego, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), orzekł jak w sentencji wyroku.