Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1670/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska(spr) Sędziowie NSA Ryszard Słupczyńskii as.sąd. Karol Pawlicki Protokolant archiw. Maciej Kaczmarek po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi M. i A. T. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 rok p o s t a n a w i a: I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu, II. zwrócić skarżącym M. i A. T. połowę wpisu w wysokości 813,- zł (osiemsettrzynaście złotych). /-/K.Pawlicki /-/S.Zapalska /-/R.Słupczyński LF


UZASADNIENIE

M. i A. T. w dniu [...] lutego 1999 r. złożyli zeznanie podatkowe PIT-31 za 1998 r., w którym odliczyli wydatki od dochodu na budowę budynku wielorodzinnego z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali na wynajem w wysokości [...] zł oraz niewykorzystaną kwotę wydatków mieszkaniowych z roku 1997 r. w wysokości [...] zł.

W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego Urząd Skarbowy zakwestionował dokonane przez podatników odliczenie, ponieważ uznał, że podatnicy nie ponieśli wydatków, na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, a jedynie prowadzili rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, w wyniku której powstało łącznie pięć samodzielnych lokali mieszkalnych.

Od powyższej decyzji w dniu [...] grudnia 2001 r. małż. T. wnieśli odwołanie domagając się jego uwzględnienia i uchylenia decyzji. W tym samym dniu podatnicy złożyli w Urzędzie Skarbowym korektę wyliczenia podatku dochodowego za 1998 r. poprzez uznanie poniesionych nakładów jako wydatków na własne cele mieszkaniowe na podstawie przepisu art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. nr 90, poz. 416 z późn. zm.).

Wniesione odwołanie zostało uwzględnione przez Izbę Skarbową, która decyzją z [...] uchyliła decyzje organu I instancji w całości i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania - w celu prawidłowego określenia podstawy opodatkowania poprzez właściwe zweryfikowanie ewentualnych odliczeń.

Urząd Skarbowy po ponownym rozpatrzeniu sprawy kierując się zaleceniami zawartymi w decyzji organu odwoławczego wydal decyzje w dniu [...] w której określił małżonkom T. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r. na kwotę [...] zł, zaległość podatkowa w wysokości [...] zł i odsetki za zwłokę na dzień wydania decyzji w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że przedłożona decyzja z [...] Nr [...]dotyczy przeniesienia pozwolenia na budowę budynku jednorodzinnego ,a decyzja Nr [...] z [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczy rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Podatnicy dokonali w 1997 r. zakupu prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z domem mieszkalnym w stanie surowym otwartym. Wydatków tych nie można odliczyć na podstawie art. 26 ust. 8 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ podatnicy dokonali takich odliczeń zarówno za rok 1997 jak 1998. Ponadto w trakcie kontroli dotyczącej 1998 roku stwierdzono, że koszty uzyskania przychodu wynikające z PIT-11 A.T. były inne, aniżeli wykazane w PIT-31. M. T. okazała rachunki dotyczące budowy na kwotę [...] zł. Podatnicy w latach poprzednich wykorzystali już część przysługującej ulgi ([...] zł) a do odliczenia w ramach przysługującego limitu, pozostała kwota [...] zł od podatku.

W dniu [...] marca 2002 r. ponownie małż. T. wnieśli odwołanie do Izby Skarbowej domagając się uchylenia ich zdaniem niekorzystnej dla nich decyzji, ponieważ budynek jednorodzinny został rozbudowany jako budynek wielorodzinny, co w konsekwencji spowodowało w 2001 r. ustanowienie odrębnej własności pięciu lokali.

Izba Skarbowa po rozpoznaniu wniesionego odwołania w dniu [...] wydala decyzję, w której utrzymała w mocy decyzję organu I instancji, oraz wyraziła pogląd prawny, że w przedmiotowej sprawie sporny problem sprowadza się do kwestii nie uznania przez organ i instancji odliczenia od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 1998 r., wydatków związanych z rozbudową jednorodzinnego budynku mieszkalnego, w wyniku której powstał budynek wielorodzinny z pięcioma lokalami.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 8 odliczeniu od dochodu przed opodatkowaniem podlegają kwoty wydatków poniesionych w roku podatkowym na budowę własnego lub stanowiącego współwłasność budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim co najmniej pięciu lokali mieszkalnych na wynajem, oraz wydatków na zakup działki pod budowę tego budynku. Za lokale przeznaczone na wynajem nie uważa się lokali mieszkalnych wynajętych osobom, które w stosunku do właściciela lub chociażby do jednego ze współwłaścicieli zaliczone są do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn. Art. 26 ust. 1 pkt 8 - jak trafnie zauważył to organ podatkowy pierwszej instancji, nie stanowi podstawy prawnej do dokonania odliczenia wydatków z tytułu rozbudowy istniejącego jednorodzinnego budynku mieszkalnego.

Poniesione przez małż. T. w 1998 r. wydatki na cele mieszkaniowe uznać można jedynie w ramach ulgi, o której mowa w art. 27a ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w ramach obowiązującego w tym roku limitu, po uwzględnieniu wcześniej dokonanych odliczeń z tego tytułu.

Powyższą decyzję zaskarżył pełnomocnik M. i A. T. do Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Poznaniu skargą oparta na zarzucie naruszenia prawa materialnego powołanego w obu decyzjach organów podatkowych, przez błędną interpretację oraz domagali się uchylenia obu decyzji. W uzasadnieniu podkreślił, że skarżący byli uprawnieni do odliczenia od dochodu kwot wskazanych w złożonym przez nich zeznaniu podatkowym za rok 1998.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa nie znajduje podstaw do zmiany swego stanowiska i wnosi o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Pełnomocnik skarżących w ich imieniu pismem z dnia [...] lipca 2004r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu cofnął wniesioną [...] lipca 2002 r. skargę i domagał się umorzenia postępowania przed sądem, oraz zwrotu połowy wpisu od wniesionej skargi. Pismo o cofnięciu skargi zostało nadesłane do Sądu już po wyznaczeniu rozprawy, ale przed odbyciem się rozprawy w dniu 5 sierpnia 2004 r. Wobec tego, że rozprawa została wyznaczona zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2004 r., a pismo o cofnięciu skargi wpłynęło do Sądu 22 lipca 2004 r. Sąd nie podjął decyzji o zniesieniu sprawy z wokandy posiedzenia w dniu 5 sierpnia 2004 r. Obecny na rozprawie pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej przychylił się do wniosku skarżących.

Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne w świetle obowiązujących przepisów i w oparciu o art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji postanowienia.

Sąd w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 cyt. powyżej przepisów zwrócił połowę wpisu od wniesionej skargi, ponieważ pismo o cofnięciu skargi z dnia 22 lipca 2004 r. wpłynęło już po wyznaczeniu terminu rozprawy, ale przed jej wywołaniem.

/-/K.Pawlicki /-/S.Zapalska /-/R.Słupczyński

LF