Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 198/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 1, art. 174, art. 183, art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędziowie Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz Sędzia WSA del. Wojciech Mazur (spr.) Protokolant Andżelika Nycz po rozpoznaniu w dniu 1 października 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 września 2008 r. sygn. akt II SA/Po 444/08 w sprawie ze skargi H. M. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

II OSK 198/09

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 29 września 2008 r. sygn. akt II SA/Po 444/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu skargi H. M. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania oddalił skargę.

Wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Grodzisku Wielkopolskim decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. ([...]) na podstawie art. 51 ust. 7 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 1 oraz art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm. powoływanej dalej, jako ustawa Prawo budowlane) nałożył na H. M. obowiązek doprowadzenia systemu grzewczego do stanu poprzedniego poprzez likwidację przyłącza kotła typu UNI 1 m2 o mocy nominalnej 8 kw i przywrócenie zasilania instalacji grzewczej do istniejącego systemu centralnego ogrzewania w budynku mieszkalnym wielorodzinnym zlokalizowanym w miejscowości J. przy ul. [...].

Odwołanie od powyższej decyzji z zachowaniem terminu złożyła H. M. nadając przesyłkę w urzędzie pocztowym w dniu 18 lutego 2008 r.

Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Poznaniu postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. na podstawie art. 134 w zw. z art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. – Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze. zm., powoływanej dalej, jako Kpa) stwierdził niedopuszczalność odwołania H. M. od w/w decyzji z dnia [...] września 2008 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że odwołanie powinno spełniać formę pisma procesowego i zgodnie z art. 63 § 3 Kpa powinno zawierać podpis osoby wnoszącej pismo. Natomiast odwołanie H. M. nie zostało opatrzone takim podpisem, w związku z tym organ odwoławczy wezwał w dniu 5 marca 2008 r. wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania poprzez podpisanie oryginału odwołania (załączonego do wezwania) i nadesłanie go do organu odwoławczego. Wezwanie do usunięcia braków zostało odebrane przez wnioskodawczynię w dniu 10 marca 2008 r. i do chwili wydania postanowienia brak formalny odwołania nie został uzupełniony.

W związku z powyższym zgodnie z art. 64 § 2 Kpa niedopuszczalne jest rozpatrzenie odwołania, którego braków formalnych strona nie uzupełniła.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożyła H. M. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazała, iż na skutek stwierdzenia niedopuszczalności odwołania decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Grodzisku Wlkp. z dnia 18 lutego 2008 r. została faktycznie utrzymana w mocy. Ponadto skarżąca podniosła merytoryczne zarzuty, co do prawidłowości rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy przez organ I instancji. Zdaniem skarżącej organ nadzoru budowlanego oparł się na wnioskach wynikających z analizy kominiarskiej sporządzonej na zlecenie podmiotu bezpośrednio zainteresowanego rozstrzygnięciem sprawy, zamiast na opinii niezależnych biegłych. W związku z tym doszło do ustalenia błędnego stanu faktycznego i wydania nietrafnej opinii.

Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Poznaniu w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasową argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalając skargę H. M. stwierdził, że zgodnie z art. 63 § 3 Kpa odwołanie wniesione pisemnie powinno być podpisane przez wnoszącego, co oznacza konieczność umieszczenia własnoręcznego podpisu przez autora pisma pod jego treścią. Brak podpisu strony wnoszącej odwołanie stanowi brak formalny podania, który powinien być usunięty w trybie art. 64 Kpa. W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy prawidłowo i skutecznie wezwał skarżącą do podpisania wniesionego przez nią odwołania, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, jednocześnie doręczając skarżącej oryginał wniesionego odwołania, zachowując w aktach jego kserokopię. Na wezwanie organu odwoławczego skarżąca niezareagowała, dlatego też odwołaniu nie można było nadać dalszego biegu. Niedopuszczalne jest, bowiem rozpatrzenie odwołania, które nie zawiera podpisu strony. Zatem prawidłowo organ odwoławczy orzekł na podstawie art. 134 Kpa stwierdzając niedopuszczalność odwołania.

Ponadto Sąd I instancji odniósł się do faktu podnoszonego na rozprawie przez pełnomocnika skarżącej, iż skarżąca złożyła w dniu 18 lutego 2008 r. odwołanie nie zawierające braków formalnych tj. podpisane. Powyższe stanowisko Sąd I instancji uznał za nieuzasadnione, ponieważ nie budzi wątpliwości, iż przedłożony przez pełnomocnika skarżącej egzemplarz odwołania jest tym pismem, które zostało przesłane skarżącej celem podpisania.

Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. powoływanej dalej, jako p.p.s.a.) skargę oddalił.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła H. M. zaskarżając wyrok w całości i na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucając:

- naruszenie przepisów postępowania tj. art. 33 § 1 p.p.s.a. poprzez brak udziału w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym na prawach strony Wspólnoty Mieszkaniowej w Jabłonnie, mimo, iż podmiot ten był uczestnikiem postępowania administracyjnego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i w konsekwencji powoduje nieważność postępowania, o której mowa w art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. Uzasadnienie skargi kasacyjnej praktycznie powiela przedstawione wyżej zarzuty.

Z uwagi na powyższy zarzut wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku na podstawie art. 176 p.p.s.a. przez Naczelny Sad Administracyjny i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sadowi Administracyjnemu w Poznaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 174 p.p.s.a skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego` podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym - zdaniem skarżącego - uchybił sąd, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego – wykazania dodatkowo, że to wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przechodząc do meritum należy wskazać, iż nie są zasadne zarzuty naruszenia art. 33 § 1 p.p.s.a. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Jak wynika z akt postępowania sądowego w sprawie II SA/Po 444/08 Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu, na k. 26 znajduje się potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej adresowanej do Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej w Jabłonnej i zawierającej odpis skargi, odpowiedzi na skargę i zawiadomienie o terminie rozprawy w dniu 18 września 2008 r., w której przedstawiciel Wspólnoty Mieszkaniowej nie wziął udziału. Tak, więc Wspólnota Mieszkaniowa w Jabłonnej brała udział zarówno w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przedmiotowej sprawy jak i w postępowaniu sądowym, łącznie z postępowaniem przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Także z uwagi na powyższe całkowicie bezzasadny jest zarzut nieważności postępowania oparty na art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. Należy zauważyć, iż strona postępowania sądowego, która wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania może z uwagi na nieważność postępowania złożyć wniosek o wznowienie postępowania sądowego (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.). Pozbawienie możności działania, czyli niemożność obrony swych praw jest pozbawieniem możliwości podejmowania w procesie czynności procesowych. Należy przy tym wskazać, że konieczne jest wykazanie, iż zachodzi związek przyczynowy między naruszeniem prawa procesowego, a pozbawieniem strony możliwości działania. O pozbawieniu strony możliwości działania można mówić wtedy, gdy nie dano jej w ogóle możliwości działania. W przedmiotowym postępowaniu sądowym Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdza naruszenia w/w przepisu prawa. Z reguły to strona, która została pozbawiona możliwości działania składa wniosek o wznowienie postępowania w oparciu o przepis art. 271 pkt 2 p.p.s.a. podając przyczyny naruszenia jej praw i niemożność ich obrony w postępowaniu sądowym. Natomiast złożony w niniejszej sprawie zarzut nieważności postępowania dotyczący naruszenia prawa procesowego wobec innego uczestnika postępowania sądowego jest całkowicie nieuzasadniony wobec przedstawionych wyżej ustaleń na podstawie akt postępowania sądowego.

Z wymienionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego na podstawie art. 184 p.p.s.a. należało ją oddalić.