Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1072/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant ref. staż. Filip Rutkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2013 r. sprawy ze skargi Szkoły [...] z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2011 r. E.S. złożyła wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie drogi dojazdowej i dojść do działki nr ew. [...] z obrębu [...], zjazdu na ul. [...]wraz z elementami zagospodarowania terenu (przejście, chodniki, wysepka, znaki drogowe organizacji ruchu) na części działki o nr ewidenc. [...] z obrębu [...], na części dz. nr ew. [...] z obrębu [...]na terenie Dzielnicy [...]m. W..

Postanowieniem nr [...]z dnia [...] października 2012 r. Zarząd Dzielnicy [...]m. W. zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla ww. inwestycji. Organ wyjaśnił, iż przedmiotowa inwestycja planowana jest na terenie w stosunku do którego Rada m.W. w dniu [...] marca 2012 r. podjęta Uchwałę Nr F [...] w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą "[...]Park Kulturowy", która obowiązuje od dnia [...].05.2012 r. Organ I instancji wyjaśnił, iż pismem z dnia 29 sierpnia 2012 r. zwrócił się do [...]Konserwatora Zabytków o informację, czy działki po numerach ew. [...] i [...] z obrębu [...]znajdują się w obszarze objętym granicami ww. parku. W odpowiedzi [...]Konserwator Zabytków poinformował, w piśmie z dnia 11 października 2012 r., że przedmiotowe działki znajdują się w obrębie granic [...]Parku Kulturowego.

Mając na względzie powyższe, organ za zasadne uznał zawieszenie z urzędu postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla wnioskowanej inwestycji do czasu sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym utworzono [...]Park Kulturowy.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła E.S., wskazując, że w zaskarżonym postanowieniu organ I instancji oparł się na informacji [...]Konserwatora Zabytków, zamiast dokonać ustaleń na podstawie graficznego załącznika do uchwały Nr [...] w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą " [...]Park Kulturowy ".

Wskazała, iż działki nr [...]i [...]z obrębu [...]nie znajdują się

w obszarze [...]Parku Kulturowy co wynika z "Opisu granic parku kulturowego " stanowiącego załącznik nr 2 do uchwały o powołaniu parku, gdzie

w pkt 5 jednoznacznie zapisano, ze zachodni przebieg Parku związany jest

z przebiegiem wymienionych ulic oraz wschodnim skrajem ulicy [...]i północnym skrajem ul. [...]. Podniosła, iż opis granic parku jest jednoznaczny i granica przebiega skrajem ulicy, a nie krawędzi jezdni, jak to zostało zinterpretowane w treści pisma [...]Konserwatora Zabytków z dnia 11 października 2012 r. na którym oparł się organ I instancji, a w którym wyjaśniono, że określenie "skraj" odnosi się do krawędzi jezdni. Podkreśliła, iż definicje "ulicy"

i jezdni" zawarte są w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

i nieuzasadnione jest utożsamianie pojęcia ulicy i jezdni ponieważ jezdnia jest częścią ulicy. Granice ulicy (drogi) ograniczają linie rozgraniczające, a północna linia rozgraniczająca pokrywa się z północną granicą działki ewidenc. nr [...]z obrębu [...].

Dodatkowo wyjaśniła, iż w odpowiedzi na jej wniosek [...]Konserwator Zabytków w piśmie z dnia 19 grudnia 2012 r. wskazał, że "uchwala Rady Miasta

w sprawie utworzenia [...]Parku Kulturowego nie zawiera słownika terminów użytych w tekście, a słownik zawarty w ustawie o ochronie zbytków i opiece nad zabytkami nie zawiera pojęcia "skraj ulicy", ani innych terminów związanych

z drogownictwem (...) żaden przepis prawa nie zobowiązuje do korzystania w takim przypadku z definicji zawartych w innych ustawach. Z powyższych względów

w opisie granic parku posługiwano się więc pojęciami w znaczeniu potocznym.

W Słowniku Języka Polskiego pojęcie "ulica" jest opisane jako pas drogi przeznaczony dla pojazdów i pieszych. Na przedmiotowym odcinku ul. [...]brak jest miejsca wydzielonego dla ruchu pieszych (chodnika), a zatem skraj ulicy jest jednocześnie skrajem jezdni i nie ma sprzeczności pomiędzy tymi pojęciami".

Postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez E.S. na postanowienie Zarządu Dzielnicy [...]m.W. nr [...]z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie drogi dojazdowej i dojść do działki nr ew. [...] z obrębu [...], zjazdu na ul. [...]wraz z elementami zagospodarowania terenu (przejście, chodniki, wysepka, znaki drogowe organizacji ruchu) na części działki o nr ewidenc. [...], [...]z obrębu [...], na części dz. nr ew. [...] z obrębu [...]na terenie Dzielnicy [...]m. W., orzekło o uchyleniu w całości zaskarżonego postanowienia i umorzeniu postępowania.

Rozpatrując niniejszą sprawę Kolegium uznało, iż zaskarżone postanowienie rażąco narusza prawo, nie zasługuje zatem na pozostawienie w obrocie prawnym. Organ uznał, iż zasadne są podniesione w zażaleniu na zaskarżone postanowienie zarzuty naruszenia art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia samodzielnego postępowania dowodowego i dokonania ustaleń na okoliczność przebiegu granic [...]Parku Kulturowego na podstawie informacji pochodzących od innych organów. Organ I instancji nie wyczerpał bowiem inicjatywy dowodowej celem należytego wyjaśnienia spornych okoliczności i dokonał ustaleń faktycznych w zakresie przyjęcia, że działki [...] i [...]w obrębie [...] są położone na terenie [...]Parku Kultury wyłącznie w oparciu o informację [...]Konserwatora Zabytków, pomijając zupełnie treść uchwały w sprawie utworzenia ww. parku, a przede wszystkim treść załączników do tej uchwały (załącznik nr 1 pn. "Opis granic parku kulturowego" i załącznika nr 2 do uchwały, stanowiącego mapę z wyznaczonymi granicami ww. parku), z których wynika, że działki o nr ew. [...]i [...]leżą poza granicami [...]Parku Kultury. Powyższy wniosek Kolegium oparło na dokonanej na podstawie uprawnień wynikających z przepisu art. 136 k.p.a. własnej analizie wspomnianych wyżej załączników do uchwały (załączony do akt sprawy wydruk: "Oficjalny załącznik do uchwały w sprawie utworzenia [...]PK - mapa" - dostępny na stronie internetowej Dzielnicy [...] m. W.: [...].pl), jak również na treści pisma Biura Geodezji i Katastru Urzędu m. W. z dnia 8 stycznia 2013 r., w którym wskazano, iż na podstawie przybliżonej analizy przekazanych przez [...]Konserwatora Zabytków, na podstawie których został sporządzony załącznik nr 1 i 2 do uchwały o powstaniu [...]Parku Kulturowego, działka ewidencyjna

nr [...] z obrębu [...] jest położona w granicach [...]Parku Kulturowego, natomiast działki ewidencyjne nr [...], [...]z obrębu [...] nie są położone w granicach [...]Parku Kulturowego.

Pismem z dnia 26 kwietnia 2013 r. Szkoła [...]wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe rozstrzygnięcie wnosząc o jego uchylenie i zarzucając naruszenie prawa materialnego w tym przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Zdaniem strony skarżącej twierdzenia organu odwoławczego, iż postanowienie organu pierwszej instancji rażąco narusza prawo, są bezpodstawne, a ustalenia organu pierwszej instancji dotyczące ustalenia granic [...]Parku Kulturowego były prawidłowe i opierały się na opinii organu kompetentnego tj. [...]Konserwatora Zabytków. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności

z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej p. p. s. a.).

Oceniając zaskarżone postanowienie w oparciu o powyższe kryteria Sąd rozpoznający niniejszą sprawę doszedł do przekonania, że nie narusza ono prawa.

Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. uchylające postanowienie Zarządu Dzielnicy [...]m.W. w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie drogi dojazdowej i dojść do działki nr ew. [...] z obrębu [...], zjazdu na ul. [...]wraz z elementami zagospodarowania terenu(przejście, chodniki, wysepka, znaki drogowe organizacji ruchu) na części działki o nr ewidenc. [...], [...]z obrębu [...], na części dz. nr ew. [...] z obrębu [...]na terenie Dzielnicy [...]m. W. i umarzające niniejsze postępowanie.

Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do kwestii czy działki o numerach ew. [...]i [...]z obrębu [...]znajdują się w obszarze objętym granicami [...]Parku Kulturowego utworzonego uchwałą Rady m.W.

z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą "[...]Park Kulturowy".

Wyjaśnienie tej jest kwestii jest istotne, albowiem zgodnie z treścią art. 16 ust. 6 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami ( Dz. U. Nr 162 poz.1568 ze zm.) dla obszarów na których utworzono park kulturowy, sporządza się obowiązkowo miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie jak stanowi przepis art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, ze zm.), jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu.

Organ pierwszej instancji opierając się na wyjaśnieniach [...]Konserwatora Zabytków zawartych w piśmie z dnia 11 październik a 2012 r., że przedmiotowe działki znajdują się w obrębie granic [...]Parku Kulturowego, zawiesił postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla wnioskowanej inwestycji do czasu sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym utworzono [...]Park Kulturowy.

Mając wątpliwości co do prawidłowości ustalenia granic ww. parku organ odwoławczy zasadnie działając na podstawie art. 136 k.p.a. uzupełnił materiał dowodowy zwracając się o dodatkowe wyjaśnienia do Biura Geodezji i Katastru Urzędu m. W., które w piśmie z dnia 8 stycznia 2013 r. wskazało,

iż w oparciu o przybliżoną analizę przekazanych przez [...]Konserwatora Zabytków dokumentów, na podstawie których został sporządzony załącznik nr 1 i 2 do uchwały o powstaniu [...]Parku Kulturowego, działka ewidencyjna

nr [...] z obrębu [...] jest położona w granicach [...]Parku Kulturowego, natomiast działki ewidencyjne nr [...], [...]z obrębu [...] nie są położone w granicach [...]Parku Kulturowego.

W ocenie Sądu prawidłowo Kolegium podniosło, iż dla rozstrzygnięcia przedmiotowej kwestii istotna jest przede wszystkim treść uchwały w sprawie utworzenia ww. parku, w tym treść załączników do tej uchwały (załącznik nr 1 pn. "Opis granic parku kulturowego" i załącznika nr 2 do uchwały, stanowiący mapę

z wyznaczonymi granicami ww. parku), z których wynika, że działki o nr ew. [...]

i [...]leżą poza granicami [...]Parku Kultury.

Jednocześnie Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej co do wykładni pojęć

i terminów zawartych w uchwale o powstaniu [...]Parku Kulturowego. Przyjmuje się bowiem, iż jeżeli jakiś akt prawny nie zawiera słownika pojęć sięga się do innych definicji legalnych tych pojęć funkcjonujących w obrocie prawnym.

W załączniku nr 1 do uchwały określającym granice parku zapisano, iż granica [...]Parku Kulturowego przebiega północnym skrajem ulicy [...]. Jak słusznie podniesiono w zażaleniu pojęcia ulicy i jezdni zdefiniowane zostały w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013r. poz. 260 ze zm.). Jak wynika z tych definicji pojęć ulica i jezdnia, nie można uznać ich za tożsame, ponieważ jezdnia jest częścią ulicy przeznaczoną do ruchu pojazdów.

Mając na względzie powyższe Kolegium zasadnie uznało, iż użyte

w załączniku nr 1 do uchwały w sprawie powołania [...]Parku Kulturowego pojęcie "skraju ulicy [...]", rozumieć należy jako linię rozgraniczającą ulicę, która w okolicznościach niniejszej sprawy pokrywa się

z północną granicą działki o nr ewidenc. [...]z obrębu [...].

Wobec ustalenia przez organ odwoławczy, iż działki o nr ew. [...]i [...]

z obrębu [...] na terenie Dzielnicy [...]znajdują się poza terenem [...]Parku Kulturowego, Kolegium zasadnie uznało, że brak było podstaw do zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie drogi dojazdowej i dojść do działki nr ew. [...] z obrębu [...], zjazdu na ul. [...]wraz z elementami zagospodarowania terenu (przejście, chodniki, wysepka, znaki drogowe organizacji ruchu) na części działki o nr ewidenc. [...], [...]z obrębu [...], na części dz. nr ew. [...] z obrębu [...]na terenie Dzielnicy [...]m. W. i postępowanie w tym zakresie należało umorzyć.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.