Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1188/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ubezpieczenia
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 109 oraz art. 66 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.
article: art. 9 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 45 poz 391
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia.
article: art. 8
journal: Dz.U. 1997 nr 28 poz 153
law: Ustawa z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi P. D. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w B. (dalej ZUS), działając na mocy art. 109 ust. 3 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych – Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm. (dalej ustawa o świadczeniach), pismem z [...] lutego 2010 r., poprzedzonym wcześniej pismem z [...] stycznia 2010 r., zwrócił się do Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Dyrektor [...] OWNFZ lub organ) o wydanie decyzji obejmującej ubezpieczeniem zdrowotnym P. D. (dalej skarżący) z tytułu prowadzenia przezeń pozarolniczej działalności gospodarczej (pozyskiwanie dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna; dalej także skup runa leśnego) w następujących okresach:

od 16.06.1999 r. do 31.10.1999 r.

od 01.07.2000 r. do 19.10.2000 r.

od 02.07.2001 r. do 31.10.2001 r.

od 02.07.2002 r. do 31.10.2002 r.

od 02.07.2003 r. do 19.10.2003 r.

od 01.07.2004 r. do 14.10.2004 r.

od 02.07.2005 r. do 31.10.2005 r.

od 02.07.2006 r. do 19.10.2006 r.

od 02.07.2007 r. do 14.10.2007 r.

od 05.07.2008 r. do 31.10.2008 r.

od 02.07.2009 r. do 07.12.2009 r.

We wzmiankowanym piśmie z [...] stycznia 2010 r. ZUS podał, że skarżący działalność tę prowadził od 24 lipca 1995 r. i do 31 grudnia 1998 r. nie podlegał – jako uprawniony do emerytury – obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. Jednak w myśl przepisów obowiązujących od 1 stycznia 1999 r. winien zgłosić się – z tytułu prowadzenia tej działalności – do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego, czego nie uczynił.

W ramach przeprowadzonego w sprawie postępowania administracyjnego skarżący przy piśmie z [...] marca 2010 r. złożył do akt m.in. zaświadczenia Wójta Gminy [...] – z 24 lipca 1995 r. o wpisie skarżącego do ewidencji działalności gospodarczej w zakresie skupu runa leśnego, rozpoczętej w tym dniu oraz z 8 grudnia 2009 r. o zmianie tego wpisu (ze skupu runa leśnego na pozyskiwanie dziko rosnących produktów leśnych z wyłączeniem drewna), a w samym piśmie wskazał, że "jest to działalność sezonowa, która trwa od 1 lipca do 30 października roku kalendarzowego, ponieważ w tym okresie w lasach występują owoce leśne, jagody i grzyby jadalne", zaś w pozostałych miesiącach ulega zawieszeniu.

Następnie odpowiadając – pismem z [...] maja 2010 r. – na wezwanie organu do uzupełnienia dokumentów w kwestii okresów prowadzenia ww. działalności, skarżący przedstawił (dołączył do akt) dwa zaświadczenia:

- Urzędu Gminy w K. z [...] maja 2010 r., z którego wynika, że zgodnie z ewidencją prowadzoną dla celów naliczenia podatku od nieruchomości w latach 1999-2009 r. prowadził na terenie Gminy działalność sezonową pod nazwą skup runa leśnego i opłacał (z tego tytułu) podatek od nieruchomości. W zaświadczeniu wymieniono następujące okresy tej działalności i opłacania podatku:

1999 rok od 10.07.1999 - 30.09.1999 r.

2000 rok od 01.07.2000 - 28.09.2000 r.

2001 rok od 10.07.2001 - 30.09.2001 r.

2002 rok od 15.07.2002 - 30.09.2002 r.

2003 rok od 01.07.2003 - 31.10.2003 r.

2004 rok od 12.07.2004 - 30.11.2004 r.

2005 rok od 10.07.2005 - 30.09.2005 r.

2006 rok od 01.07.2006 -15.10.2006 r.

2007 rok od 01.07.2007 - 30.09.2007 r.

2008 rok od 01.07.2008 - 30.09.2008 r.

2009 rok od 01.07.2009 - 30.10.2009 r.

- Urzędu Skarbowego w B. z [...] maja 2010 r., z którego wynika, że skarżący figuruje w ewidencji tego Urzędu, jako osoba prowadząca indywidualną działalność gospodarczą od 24 lipca 1995 r. i zgłaszał przerwy w tej działalności w następujących okresach:

- od dnia 01.11.1998 roku do dnia 14.06.1999 roku,

- od dnia 01.11.1999 roku do dnia 30.06.2000 roku,

- od dnia 20.10.2000 roku do dnia 01.07.2001 roku,

- od dnia 01.11.2001 roku do dnia 01.07.2002 roku,

- od dnia 01.11.2002 roku do dnia 01.07.2003 roku,

- od dnia 20.10.2003 roku do dnia 30.06.2004 roku,

- od dnia 15.10.2004 roku do dnia 01.07.2005 roku,

- od dnia 01.11.2005 roku do dnia 01.07.2006 roku,

- od dnia 20.10.2006 roku do dnia 01.07.2007 roku,

- od dnia 15.10.2007 roku do dnia 01.07.2008 roku,

- od dnia 01.11.2008 roku do dnia 01.07.2009 roku,

- od dnia 30.10.2009 roku do dnia 01.07.2010 roku.

Pismem z [...] listopada 2010 r. ww. Urząd Gminy poinformował organ, że skarżący figuruje w ewidencji działalności gospodarczej pod nr [...] z datą rozpoczęcia 24 lipca 1995 r., a jej wykonywanie zawieszono z dniem 8 grudnia 2009 r.

W tak zarysowanych okolicznościach stanu faktycznego sprawy organ – Dyrektor [...] OWNFZ wydał dnia [...] grudnia 2010 r. decyzję, którą działając na podstawie przepisów art. 109 oraz art. 66 ust. 1 ww. ustawy o świadczeniach, art. 9 ust. 1 ustawy z 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391 ze zm.), dalej ustawa pu NFZ, obowiązującej od 1 kwietnia 2003 r. do 30 września 2004 r., oraz art. 8 ustawy z 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153 ze zm.), dalej ustawa puz, obowiązującej od 1 stycznia 1999 r. do 31 marca 2003 r. stwierdził, że P. D. (skarżący) podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresach:

1. od 16.06.1999 r. do 31.10.1999 r.

2. od 01.07.2000 r. do 19.10.2000 r.

3. od 02.07.2001 r. do 31.10.2001 r.

4. od 02.07.2002 r. do 31.10.2002 r.

5. od 02.07.2003 r. do 19.10.2003 r.

6. od 01.07.2004 r. do 14.10.2004 r.

7. od 02.07.2005 r. do 31.10.2005 r.

8. od 02.07.2006 r. do 19.10.2006 r.

9. od 02.07.2007 r. do 14.10.2007 r.

10. od 05.07.2008 r. do 07.12.2009 r.

W uzasadnieniu tej decyzji organ powołał się na wstępie na wzmiankowane wyżej pisma ZUS z [...] lutego i [...] stycznia 2010 r. przytaczając (w dosłownym brzmieniu) wymienione w nich, a wyżej szczegółowo cytowane, okresy wnioskowanego objęcia skarżącego obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, jak również nawiązał do wyjaśnienia skarżącego, który akcentując uprawnienie do emerytury od 1995 r. wskazał, że w związku z tym ZUS decyzją z [...] września 1995 r. zwolnił go z opłacania składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzonej działalności (chodzi o decyzję wydaną na podstawie art. 11 ustawy z 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1989 r. nr 25, poz. 137). Organ wymienił też pozostałe dokumenty i wyjaśnienia skarżącego złożone w toku postępowania, w tym wyżej cytowane zaświadczenia Urzędu Gminy w K. z [...] maja 2010 r. i Urzędu Skarbowego w B. z [...] maja 2010 r. (przytoczył treść tych zaświadczeń) oraz pismo Urzędu Gminy w K. (z [...] listopada 2010 r.) informujące o zawieszeniu przez skarżącego przedmiotowej działalności z dniem 8 grudnia 2009 r.

Według organu "wobec powyższego spełnione zostały przesłanki do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie na okresy wskazane we wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...].02.2010 r." (por. str. 4 decyzji pierwszoinstancyjnej).

Następnie organ przytoczył przepisy prawa zastosowane w sprawie, a to art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c) ww. ustawy o świadczeniach, w brzmieniu obowiązującym do 19 września 2008 r., w świetle którego osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi, które były osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, podlegały obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego; wskazał nadto, że osoby prowadzące działalność gospodarczą podlegały temu obowiązkowi również zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. c) ww. ustawy puNFZ (obowiązującej od 1 kwietnia 2003 r. do 30 kwietnia 2004 r.) i art. 8 pkt 1 lit. c) ww. ustawy puz (obowiązującej od 1 stycznia 1999 r. do 31 marca 2003 r.).

Obowiązek ubezpieczenia ww. osób, stosownie do art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach, art. 12 ust. 1 ustawy puNFZ, oraz art. 11 ust. 1 ustawy puz, powstaje i wygasa w terminach określonych w ustawie z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.), dalej ustawa sus. Zgodnie z art. 13 pkt 4 tej ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 19 września 2008 r.) obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu podlegały osoby fizyczne prowadzące działalność pozarolniczą – od dnia rozpoczęcia jej wykonywania do dnia zaprzestania; w myśl art. 8 ust. 6 pkt 1 tej ustawy za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych. O istnieniu tego obowiązku przesądza fakt prowadzenia wymienionej działalności, a nie wpis do rejestru czy ewidencji. Zawieszenie prowadzenia tej działalności do dnia 20 września 2008 r. – tj. do dnia wejścia w życie ustawy z 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (...) – Dz. U. Nr 141, poz. 888, było stanem faktycznym, a nie prawnym, bowiem takiego stanu nie przewidywały wówczas przepisy ustawy z 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.), przepisy ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.), ani przepisy ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.); pojęcie zawieszenia działalności nie było też wprowadzone do ww. ustawy o świadczeniach i ustawy sus. Przerwa w prowadzeniu działalności gospodarczej spowodowana jej zawieszeniem pozwala na przyjęcie jej zaprzestania (w myśl art. 13 pkt 4 ustawy sus) przez wnioskującego, który nie podlegał w zgłoszonym okresie ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Ww. ustawa z 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (...) reguluje (od 20 września 2008 r. – data wejścia w życie) zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym oraz ubezpieczeniu zdrowotnemu w okresie zawieszenia działalności gospodarczej, zaś zgodnie z art. 14a ust. 1 ww. ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy.

W dalszej kolejności organ przytoczył też treść art. 7ba. ust. 1 ww. ustawy z 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej, w myśl którego wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej podlega informacja o zawieszeniu i o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej oraz wskazał, że skoro zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej wywiera skutki prawne w zakresie ubezpieczenia społecznego, odnosi się to również do ubezpieczenia zdrowotnego. W odniesieniu do ubezpieczenia zdrowotnego – zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy o świadczeniach, osoby pobierające emeryturę lub rentę podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego; w ten sam sposób stanowił art. 9 ust. 1 pkt 15 ww. ustawy pu NFZ i art. 8 pkt 10 ww. ustawy puz. W świetle natomiast art. 82 ust. 1 ustawy o świadczeniach (a wcześniej art. 24 ust. 1 ustawy pu NFZ i art. 22 ust. 1 ustawy puz), w przypadku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego (art. 66 ust. 1 tej ustawy), składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie.

W konkluzji organ podał, że zgromadzone w sprawie dokumenty i wyjaśnienia skarżącego potwierdzają wykonywanie ww. działalności jedynie w miesiącach letnich, co stanowi o jej sezonowości. Według organu należało w tej sytuacji stwierdzić (mając na uwadze obowiązujący do 19 września 2008 r. stan prawny), że podlegał on obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej "w okresach: od 16.06.1999 r. do 31.10.1999 r., od 01.07.2000 r. do 19.10.2000 r., od 02.07.2001 r. do 31.10.2001 r., od 02.07.2002 r. do 31.10.2002 r., od 02.07.2003 r. do 19.10.2003 r., od 01.07.2004 r. do 14.10.2004 r., od 02.07.2005 r. do 31.10.2005 r., od 02.07.2006 r. do 19.10.2006 r. oraz od 02.07.2007 r. do 14.10.2007 r.".

Ponadto skarżący powiadomił jedynie Urząd Skarbowy, iż od 1 listopada 2008 r. zawiesza prowadzenie działalności gospodarczej, nie zgłaszając tej informacji w organie ewidencyjnym. Oznacza to, iż nie dopełnił obowiązku, jaki ustawodawca nałożył na przedsiębiorcę w trybie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

Skarżący odwołał się od powyższej decyzji do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Prezes NFZ lub organ odwoławczy). W odwołaniu nie zgodził się z decyzją pierwszoinstancyjną, akcentując takie m.in. okoliczności, jak swój wiek – 84 lata, stan zdrowia wymagający leczenia i brak na to środków, ale również brak informacji ZUS o zmianach w przepisach dotyczących obowiązku ubezpieczeniowego i toczącym się względem niego postępowaniu. Poza tym w dodatkowym piśmie wyjaśniającym podniósł, że okresy i daty wyszczególnione w decyzji "są nieprawdziwe i przeważnie wydłużone (...)", niezgodne z ewidencją skupu. Wskazał w tym kontekście na okresy, gdy z powodu warunków atmosferycznych skup jest nieczynny.

Prezes NFZ nie uwzględnił odwołania. Decyzją z [...] lutego 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazał w pierwszym rzędzie na treść, wyżej już cytowanych, unormowań przepisów art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy o świadczeniach, art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy pu NFZ i art. 8 pkt 1 lit. c) ustawy puz, w świetle których obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegały i podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, jak również na treść ww. przepisów art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach, art. 12 ust. 1 ustawy pu NFZ, art. 11 ust. 1 ustawy puz, art. 13 pkt 4 ustawy sus, podkreślając na ich tle, że czas objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego tych osób, a więc i ubezpieczenia zdrowotnego, jest tożsamy z czasem prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przepisy regulujące tę działalność. Skarżący prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą (zarejestrowaną w ewidencji) od 24 lipca 1995 r., którą zawiesił z dniem 8 grudnia 2009 r. Będąc uprawniony do emerytury w okresie do 31 grudnia 1998 r. nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, jednak w myśl przepisów obowiązujących od 1 stycznia 1999 r. winien zgłosić się do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia tej działalności. Tu organ odwoławczy wskazał na przepisy trzech kolejno obowiązujących ustaw – to jest art. 8 ustawy z 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324 ze zm.), art. 7 ust. 2 ww. ustawy Prawo działalności gospodarczej i art. 14 ust. 2 ww. ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, w których dopuszczono możliwość podjęcia działalności gospodarczej dopiero po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, jak również na przepisy dotyczące jej zakończenia i wykreślenia z ewidencji, to jest art. 7e ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo działalności gospodarczej, który jest odpowiednikiem uchylonego z dniem 1 stycznia 2004 r. art. 88e tej ustawy oraz art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Określenie przez przedsiębiorcę daty rozpoczęcia działalności gospodarczej wpisanej do ewidencji powodowało domniemanie faktyczne, że z tą datą działalność została podjęta i była prowadzona do czasu wykreślenia z ewidencji (zgłoszenie i wpis stanowią tylko podstawę rozpoczęcia działalności i nie są zdarzeniami utożsamianymi z podjęciem działalności; uprawdopodobnienie faktycznego jej zaprzestania wymaga przeciwdowodów).

W dalszej kolejności Prezes NFZ przytoczył treść, wyżej już w całości cytowanego, zaświadczenia Urzędu Skarbowego w B. z [...] maja 2010 r. na temat zgłoszonych przez skarżącego przerw w prowadzonej działalności (por. str. 6 decyzji odwoławczej). Akcentując treść art. 14a ww. ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, który usankcjonował możliwość zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na okres od 1 do 24 miesięcy przez przedsiębiorcę niezatrudniającego pracowników, art. 7ba. ww. ustawy Prawo działalności gospodarczej przewidującego wpis do ewidencji działalności gospodarczej informacji o zawieszeniu wykonywania działalności (oba przepisy obowiązują od 20 września 2008 r.) oraz art. 27a ust. 2 wzmiankowanej ustawy o swobodzie działalności gospodarczej stanowiącego, że okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia złożenia wniosku o wpis informacji o zawieszeniu i trwa do dnia złożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności, podał, że w okresie zawieszenia zawieszający przestaje podlegać obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego określonego w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy o świadczeniach.

Jednak z uwagi na niewypełnienie powyższych wymagań, wynikających z wprowadzenia instytucji formalnego zawieszenia działalności gospodarczej, przez skarżącego (a która to działalność związana jest z ryzykiem gospodarczym obejmującym m.in. okresy faktycznego przestoju), należało – zdaniem organu – stwierdzić, iż w okresach od dnia 16 czerwca 1999 r. do dnia 31 października 1999 r., od dnia 1 lipca 2000 r. do dnia 19 października 2000 r., od dnia 2 lipca 2001 r. do dnia 31 października 2001 r., od dnia 2 lipca 2002 r. do dnia 31 października 2002 r., od dnia 2 lipca 2003 r. do dnia 19 października 2003 r., od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 14 października 2004 r., od dnia 2 lipca 2005 r. do dnia 31 października 2005 r., od dnia 2 lipca 2006 r. do dnia 19 października 2006 r., od dnia 2 lipca 2007 r. do dnia 14 października 2007 r., od dnia 5 lipca 2008 r. do dnia 7 grudnia 2009 r. działalność gospodarcza była prowadzona, a w konsekwencji istnieje we wskazanym okresie obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego z tego tytułu.

Zauważając, że w odwołaniu skarżący nie kwestionuje faktu prowadzenia ww. działalności (w złożonych wyjaśnieniach wskazał wcześniej, iż od 1995 r. prowadzi działalność gospodarczą – sezonowy punkt skupu runa leśnego, który trwa od lipca do października roku kalendarzowego, a informację o zawieszeniu działalności przekazuje do Urzędu Skarbowego w celu naliczenia podatku od nieruchomości za okres 4 miesięcy w roku), tylko twierdzi, że jako emeryt nie podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, Prezes NFZ podniósł, że art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z 18 grudnia 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym osób prowadzących działalność gospodarczą oraz ich rodzin (Dz. U. z 1989 r. Nr 46, poz. 250 ze zm.), zgodnie z którym ubezpieczeniu nie podlegały osoby prowadzące działalność określoną w art. 1, które były równocześnie pracownikami zatrudnionymi w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa wymiaru obowiązującego w danym zawodzie albo były objęte odrębnymi przepisami w zakresie zaopatrzenia emerytalnego lub ubezpieczenia społecznego - utracił moc z dniem 1 stycznia 1999 r. w oparciu o art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy sus. Nabycie przez skarżącego uprawnień emerytalnych nie wyłącza podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 82 ust. 1 ww. ustawy o świadczeniach obowiązującej od dnia 1 października 2004 r. - w przypadku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż z jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1 tej ustawy, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie.

Decyzja Dyrektora [...] OWNFZ jest jedynie potwierdzeniem faktu objęcia skarżącego obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego w okresach wymienionych w decyzji. Wymierzanie i pobieranie składek na to ubezpieczenie należy do właściwości organów ubezpieczeń społecznych.

Z obszernej w treści skargi na powyższą decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że skarżący nie zgadza się z podjętym w tej sprawie rozstrzygnięciem organu odwoławczego, a wcześniej organu pierwszej instancji. Tak jak w odwołaniu podkreśla sezonowość przedmiotowej działalności – punktu skupu runa leśnego, która trwa od lipca do października roku kalendarzowego. Jego zorganizowanie było spowodowane niską emeryturą i chęcią polepszenia rodzinnego bytu. Rejestrując tę działalność spełnił wszystkie wymogi i otrzymał decyzję, że jako emeryt nie podlega dodatkowemu ubezpieczeniu od dnia 24 lipca 1995 r. (chodzi o ww. decyzję ZUS z [...] września 1995 r. [...] – por. akta administracyjne sprawy). Dochód z tej działalności jest niewielki. Od 1995 r. nie otrzymał informacji o zmianach przepisów ubezpieczeniowych i toczącym się wobec niego postępowaniu. Uważa za niewłaściwe zaliczenie ww. punktu skupu runa leśnego do działalności gospodarczej; punktowy nie może planować dokładnych okresów skupu, ponieważ jest to uzależnione od zbieraczy, są okresy suszy, zakaz wstępu do lasu (...). Skarżący akcentuje też wiek i poważne choroby, które nie pozwalają zajmować się całodziennym skupem i powodują przerwy w tej działalności. Podkreśla też wysokie koszty leczenia oraz działalność w strukturach Ochotniczej Straży Pożarnej. Według skarżącego w sprawie ogranicza się możliwość dorobienia do niskiej emerytury.

W piśmie z [...] marca 2011 r. (data własna, wpłynęło do organu pierwszej instancji [...] marca 2011 r.) poprzedzającym powyższą skargę, skarżący zwrócił się o zmianę ww. decyzji z [...] grudnia 2010 r. (pierwszoinstancyjnej) "w pozycji Nr 10, to jest od 5.07.2008 do 7.12.2009", gdyż w okresie tym nie uwzględniono przerwy w skupie. Skarżący podniósł w tym względzie w szczególności, że ZUS wnioskował o ujęcie w decyzji okresu od 5 lipca do 31 października 2008 r. i od 2 lipca do 7 grudnia 2009 r.

Pismo to organ przekazał Prezesowi NFZ przy piśmie własnym z dnia [...] marca 2011 r. (wpłynęło do organu odwoławczego [...] marca 2011 r., a więc po wydaniu decyzji drugoinstancyjnej w sprawie).

W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko w sprawie. Nie ustosunkował się do wzmiankowanego pisma skarżącego z [...] marca 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie pod kątem zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego, przy czym stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.

Skargę w tej sprawie należało uwzględnić, aczkolwiek zasadniczo z innych powodów niż podnoszone przez skarżącego. W szczególności Prezes NFZ, który w myśl zasady dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego (art. 15 kpa), skutkiem odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej obowiązany był rozpoznać sprawę na nowo w jej całokształcie, wyjaśniając stosownie do przepisów art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa wszystkie istotne dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia okoliczności faktycznoprawne, nie wywiązał się z tego zadania. Utrzymał bowiem w mocy decyzję organu I instancji, która wywołuje uzasadnione wątpliwości co do ustalonego w sprawie stanu faktycznego i jego oceny w świetle mających zastosowanie przepisów prawa (o czym niżej). W kompetencjach Sądu nie leży czynienie ustaleń faktycznych, czy uzupełnianie zaskarżonej decyzji własną oceną przedmiotu sprawy. Sąd może jedynie skontrolować ustalenia i oceny poczynione przez organ w kontekście obowiązującego prawa. Jeżeli ich w decyzji brak, kontrola ta jest niemożliwa, a decyzja podlega uchyleniu.

Odnosząc te uwagi do realiów sprawy niniejszej, Sąd jest obowiązany w pierwszym rzędzie podkreślić, że w odniesieniu do ubezpieczenia zdrowotnego prawidłowo ustalono w zaskarżonej i utrzymanej nią w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej, że w stanie prawnym obowiązującym po 1 stycznia 1999 r. obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby objęte/spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniem społecznym lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są (m.in.) osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą. Wynika to z prawidłowo zastosowanych przez organy wyżej szczegółowo cytowanych przepisów art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c) obecnie obowiązującej ww. ustawy o świadczeniach i poprzedzających tę regulację przepisów wcześniejszych ustaw, a to art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. c) ww. ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (ustawa pu NFZ) i art. 8 pkt 1 lit. c) ww. ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (ustawa puz).

Organ odwoławczy prawidłowo też podniósł, że przepis art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy z 18 grudnia 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym osób prowadzących działalność gospodarczą oraz ich rodzin zwalniający z podlegania temu ubezpieczeniu osoby prowadzące działalność gospodarczą w sytuacji, gdy były równocześnie pracownikami zatrudnionymi w wymiarze czasu nie niższym niż połowa wymiaru obowiązującego w danym zawodzie albo były objęte odrębnymi przepisami w zakresie zaopatrzenia emerytalnego lub ubezpieczenia społecznego (tak samo jak miały ustalone prawo do emerytury lub renty – pkt 2) utracił moc z dniem 1 stycznia 1999 r. na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (ustawa sus). Nie budzi też zastrzeżeń powołanie się na ww. przepisy art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach, art. 12 ust. 1 ustawy pu NFZ oraz art. 11 ust. 1 ustawy puz; wszystkie te przepisy w związku z art. 13 pkt 4 ustawy sus, jak również nawiązanie do przepisu art. 66 ust. 1 pkt 16 ustawy o świadczeniach przewidującego obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne osób pobierających emeryturę lub rentę i poprzedzających go analogicznych unormowań art. 9 ust. 1 pkt 15 ww. ustawy pu NFZ i art. 8 pkt 10 ww. ustawy puz. Nade wszystko zaś zasadnie w sprawie zaakcentowano treść art. 82 ust. 1 ww. ustawy o świadczeniach stanowiącego, że w przypadku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu (tu z tytułu emerytury i działalności gospodarczej) do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1 (tej ustawy), składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie. Wcześniej podobną regulację przewidywały przepisy ustaw poprzedzających wejście w życie ww. ustawy o świadczeniach, a to art. 24 ust. 1 ww. ustawy pu NFZ i art. 22 ust. 1 ww. ustawy puz.

Mimo że w świetle powyższego w sprawie zasadnie przesądzona została kwestia podlegania przez skarżącego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia przezeń ww. pozarolniczej działalności gospodarczej, to jednak w świetle argumentacji faktycznej zaskarżonej i utrzymanej nią w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej nie jest jasne jakie okresy tej działalności objęte są tym obowiązkiem.

Gdyby bowiem poprzestać na sentencji (rozstrzygnięciu) decyzji pierwszoinstancyjnej, którą organ odwoławczy utrzymał w mocy, wymienione w niej okresy tego ubezpieczenia pokrywają się z okresami wskazanymi w wyżej cytowanym piśmie ZUS z [...] lutego 2010 r. inicjującym to postępowanie (por. akta administracyjne), za wyjątkiem prowadzenia omawianej działalności przez skarżącego w latach 2008-2009. Podczas gdy we wskazanym piśmie ZUS zwrócono się do organu – Dyrektora [...] OWNFZ - o objęcie skarżącego obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego za te lata w okresach od 5 lipca do 31 października 2008 r. i od 2 lipca do 7 grudnia 2009 r., to organ w ww. decyzji pierwszoinstancyjnej z [...] grudnia 2010 r. stwierdził, że w latach tych skarżący podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od 5 lipca 2008 r. do 7 grudnia 2009 r. Objął więc tym obowiązkiem niewymieniony w tym kontekście w piśmie ZUS okres przerwy od 1 listopada 2008 r. do 1 lipca 2009 r., który skarżący podniósł zresztą w ww. piśmie z [...] marca 2011 r. (w pozostałej części rozstrzygnięcie organu zgadza się z pismem ZUS z [...] lutego 2010 r.). Jest to okoliczność o tyle niejasna, że w uzasadnieniu wymienionej decyzji organ powołał się na to pismo (jak i na wcześniejsze ww. pismo ZUS z [...] stycznia 2010 r.) i stwierdził wprost, iż "wobec powyższego spełnione zostały przesłanki do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie na okresy wskazane we wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2010 r." (por. str. 4 tej decyzji, drugi akapit od góry). Skoro tak, to należy w sprawie odnotować sprzeczność rozstrzygnięcia z jego uzasadnieniem. Przy tego typu sprzeczności rozstrzygające znaczenie należy przypisać treści rozstrzygnięcia, jednak w świetle argumentacji skarżącego, który akcentował w sprawie sezonowość prowadzonej działalności (cykliczne przerwy w czasie od października do czerwca w poszczególnych przedziałach lat kalendarzowych), pozostaje pytanie o rzeczywiste intencje załatwienia sprawy przez organ, który w motywach decyzji kwestii tej nie wyjaśnił. Nie wiadomo zatem czy rozstrzygnięcie decyzji pierwszoinstancyjnej w analizowanej części zawiera błąd, czy jest wyrazem takiej a nie innej woli organu. W tym drugim przypadku brak jednak w uzasadnieniu wskazania przesłanek i bliższej analizy, dlaczego organ orzekł w sprawie częściowo inaczej niż wnioskował o to ZUS, a w pozostałym zakresie wniosek ZUS, co do okresów podlegania przez skarżącego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, powtórzył. Dodatkowo wątpliwości na tym tle potęguje końcowy fragment uzasadnienia decyzji pierwszoinstancyjnej, gdzie organ, podkreślając sezonowość prowadzonej przez skarżącego pozarolniczej działalności gospodarczej jako wykonywanej "jedynie w miesiącach letnich", wyliczenie okresów podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego (za wzmiankowanym pismem ZUS) kończy na okresie od 2 lipca 2007 r. do 14 października 2007 r. (por. str. 6 decyzji z [...] grudnia 2010 r.). Podnosi przy tym "obowiązujący do 19.09.2008 r. stan prawny" i w konkluzji stwierdza, iż analiza dokumentów zebranych w toku postępowania wskazuje, że skarżący jedynie powiadomił Urząd Skarbowy o zawieszeniu prowadzenia działalności gospodarczej, nie zgłaszając tej informacji w organie ewidencyjnym, co oznacza niedopełnienie obowiązku nałożonego na przedsiębiorcę "w trybie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej".

Ten fragment uzasadnienia może wskazywać (jednak Sąd pewności nie ma), że brak formalnego zgłoszenia informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej na przełomie lat 2008/2009 w organie ewidencyjnym, w podnoszonym przez skarżącego i wynikającym z ww. pisma/wniosku ZUS z [...] lutego 2010 r. okresie przerwy od 1 listopada 2008 r. do 1 lipca 2009 r., organ potraktował jako bezwzględną przeszkodę do uwzględnienia tego zawieszenia przy określeniu okresu podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Za taką konstatacją zdaje się też przemawiać wskazanie przez organ w tym fragmencie uzasadnienia na "obwiązujący do 19.09.2008 r. stan prawny" oraz argumentacja decyzji odwoławczej, gdzie Prezes NFZ, powołując się na treść art. 14a ww. ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (sankcjonujący możliwość zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej), art. 7ba. ww. ustawy Prawo działalności gospodarczej (przewidujący wpis do ewidencji działalności gospodarczej informacji o zawieszeniu wykonywania działalności) oraz art. 27a ust. 2 i 3 tej ustawy (zgodnie z którym okres tego zawieszenia rozpoczyna się od dnia złożenia wniosku o wpis informacji o zawieszeniu), podniósł, że z uwagi na "niewypełnienie wymagań określonych powołanymi przepisami oraz zmianami w przepisach związanych z wprowadzeniem instytucji formalnego zawieszenia działalności gospodarczej" należało stwierdzić, że w okresach (por. treść tego uzasadnienia na str. 8 decyzji odwoławczej) "... od dnia 5 lipca 2008 r. do dnia 7 grudnia 2009 r." działalność gospodarcza była prowadzona (z konsekwencją obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego). Jednak organ odwoławczy, wymieniając (za organem pierwszoinstancyjnym) wszystkie te okresy (począwszy od 16 czerwca 1999 r.), również wprost nie wyjaśnił, dlaczego nie uwzględnił przerwy w prowadzeniu tej działalności od 1 listopada 2008 r. do 1 lipca 2009 r., która wynika też (oprócz twierdzeń skarżącego) z ww. pisma/wniosku ZUS z [...] lutego 2010 r. Cytując przepisy nie przełożył ich na okoliczności stanu faktycznego sprawy w sposób pozwalający odtworzyć tok rozumowania organu we wszystkich jego szczegółach. Jest to o tyle istotne, że w dalszej części tego uzasadnienia organ odwoławczy zwrócił uwagę, że skarżący w odwołaniu "nie kwestionuje faktu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w spornym okresie", tylko że jako emeryt nie podlega obowiązkowi ubezpieczenia z tego tytułu. Z akt postępowania administracyjnego nie wynika natomiast, żeby skarżący potwierdził prowadzenie tej działalności w okresie od 1 listopada 2008 r. do 1 lipca 2009 r., zatem kwestionował ten okres, co wynika też z ww. pisma z [...] marca 2011 r. o zmianę decyzji z powodu nieuwzględnienia przerwy w skupie w omawianym okresie.

W tej sytuacji mówiąc o "spornym okresie" organ mógł mieć na uwadze jedynie ww. okresy prowadzenia działalności, które określił ZUS w ww. piśmie/wniosku z [...] lutego 2010 r., a nie cały okres od 5 lipca 2008 r. do 7 grudnia 2009 r. (bez przerwy), jak przyjął w decyzji, akceptując rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Dopóki organ precyzyjnie się na ten temat nie wypowie, zasygnalizowane wątpliwości pozostaną niewyjaśnione. Organ obowiązany będzie w szczególności podać, jakie dla tej sprawy konsekwencje prawne – w okolicznościach jej stanu faktycznego – upatruje w stanie prawnym obowiązującym do 19 września 2008 r. (i po tym dniu), skoro wyraźnie tę datę wymienił organ pierwszej instancji w uzasadnieniu rozstrzygnięcia sprawy, łącząc ją z przytaczaniem przepisów dotyczących zawieszenia działalności gospodarczej, a które to przepisy następnie cytował organ odwoławczy w swojej (zaskarżonej do Sądu) decyzji. Jeżeli organ uważa, że przepisy te mają znaczenie dla określenia okresów podlegania skarżącego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, winien w sposób konkretny i szczegółowy dokonać subsumcji poczynionych ustaleń w świetle tych przepisów, tak żeby była jasność co do ich wykładni i zastosowania w uwarunkowaniach tej sprawy.

Gwoli natomiast wzmiankowanego stanu prawnego Sąd jedynie odnotowuje (dla porządku), że powszechny obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego na przestrzeni ostatnich lat - obejmujący również okres, którego dotyczy rozpoznawana sprawa, wynikał z różnych aktów normatywnych, mianowicie:

1. do 19 września 2008 r. z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. ustawy o świadczeniach, w myśl którego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegały osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które były osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi;

2. z dniem 20 września 2008 r. przepis ten zaczął obowiązywać, w brzmieniu zmienionym art. 12 ww. ustawy z 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (...), dalej ustawa o zmianie, stanowiąc, że obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w ww. przepisach powstaje i wygasa - w myśl art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach - zarówno w brzmieniu sprzed, jak i po nowelizacji, w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniach społecznych.

Zgodnie z art. 13 pkt 4 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (sus) w brzmieniu obowiązującym do 19 września 2008 r., obowiązek ubezpieczenia dla osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, powstawał od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności. Po nowelizacji - dokonanej art. 7 ustawy o zmianie, tj. od 20 września 2008 r. przepis art. 13 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych stanowi, że obowiązek ubezpieczenia dla osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, powstaje od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Podobnie jak ww. ustawy: o świadczeniach oraz o systemie ubezpieczeń społecznych, także ustawa o swobodzie działalności gospodarczej została znowelizowana ustawą o zmianie. Art. 1 pkt 6 ustawy o zmianie wprowadził do tej ustawy art. 14a ust. 1, w myśl którego przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy.

Nadto stosownie do obowiązującego od 20 września 2008 r. art. 7ba. ust. 1 i 2 ww. ustawy z 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej informacja o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej (oraz o wznowieniu) podlega wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej; przedsiębiorca, który zamierza zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej, jest obowiązany dokonać zgłoszenia informacji o zawieszeniu do ewidencji.

Z powyższych regulacji wynika, że z dniem 20 września 2008 r. ustawodawca wprowadził możliwość wyłączenia się z podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego w związku z prawem zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Zawieszenie to czasowe zaprzestanie przez przedsiębiorcę wykonywania działalności.

Ponownie rozpoznając sprawę, w świetle mających w niej zastosowanie przepisów prawa, organ wypowie się w szczególności jakie konkretnie, w realiach ustalonego w niej stanu faktycznego, konsekwencje prawne dla rozstrzygnięcia wyciąga z wyżej wzmiankowanej instytucji zawieszenia działalności gospodarczej, a przede wszystkim, czy niedopełnienie obowiązku zgłoszenia informacji o zawieszeniu do ewidencji łączy z niemożliwością uwzględnienia okresu tego zawieszenia, jako nieobjętego obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, nawet w sytuacji, gdy faktycznie działalność ta w tym okresie nie była prowadzona. Sąd dostrzega tu konieczność przełożenia wywodów prawnych, w tym cytowanych obszernie przepisów prawa (por. uzasadnienie decyzji tak pierwszo, jak i drugoinstancyjnej), na szczegółowe okoliczności stanu faktycznego tej sprawy i argumentację skarżącego, do której organ obowiązany jest się odnieść.

Do organu bowiem należą ustalenia faktycznoprawne w sprawie, które muszą być poparte szczegółową ich analizą. Kompetencje sądu administracyjnego nie obejmują prawa do tych ustaleń, czy – jak już wzmiankowano – uzupełniania zaskarżonej decyzji własną oceną przedmiotu. Nie wchodzi w grę również wydawanie przez Sąd orzeczeń bazujących na domyślaniu się intencji organu. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji powinno wynikać, że organ dokonał analizy ustalonych faktów oraz twierdzeń strony (w kontekście zastosowanych przepisów). Organ obowiązany jest przy tym w sposób pełny i zrozumiały, bez skrótów i uproszczeń, wyjaśnić przesłanki, które doprowadziły go do rozstrzygnięcia. Obejmuje to też odniesienie się do argumentacji skarżącego. Jeżeli argumentacja ta (w tym dowody przedstawione przez stronę) nie ma dla rozstrzygnięcia sprawy znaczenia, nie zmierza do wykazania okoliczności istotnych w sprawie, to ocena taka winna znajdować miejsce w uzasadnieniu decyzji. Cytaty i wykładnię przepisów prawa zastosowanych w sprawie organ powiąże/dostosuje wprost do konkretnych okoliczności stanu faktycznego, tak żeby nie było wątpliwości jakie konsekwencje prawne łączy z poszczególnymi elementami tego stanu.

W tak przeprowadzonym postępowaniu organ podejmie ustalenia w kwestii prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącego i ustali okresy podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, precyzując je w świetle mających zastosowanie w sprawie – wyżej szeroko przytaczanych - przepisów prawa; wyjaśni też w jaki sposób te przepisy interpretuje w odniesieniu do spornych elementów stanu faktycznego.

Z tych wszystkich względów, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku.