Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2121/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 kwietnia 2005 r., sprawy ze skargi J. G., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą R. z siedzibą w B. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2004 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2004 r., nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego – działając na podstawie przepisu art. 134 k.p.a. - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania strony skarżącej od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2004 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 5.600,- złotych.

Z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] maja 2004 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w [...] wydał decyzję, na podstawie której nałożył na skarżącego J. G., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą R. z siedzibą w B. karę pieniężną w wysokości 5.600,- złotych z tytułu stwierdzonych w dniu [...] kwietnia 2004 r. na drodze krajowej nr [...] uchybień wskazanych w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2001 r. Nr 125, poz. 1371 ze zm.). W decyzji tej organ pouczył stronę skarżącą o prawie wniesienia w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie – odwołania do organu II instancji.

Decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego została doręczona skarżącemu w dniu [...] maja 2005 r. (dowód: potwierdzenie odbioru przesyłki listowej; w aktach administracyjnych sprawy).

W dniu [...] czerwca 2004 r. skarżący wniósł odwołanie od w/w decyzji organu I instancji do Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dowód: koperta wraz z datą stempla pocztowego; w aktach administracyjnych sprawy), podnosząc w uzasadnieniu wyłącznie zarzuty dotyczące wydanej decyzji nakładającej karę pieniężną.

W wyniku rozpatrzenia odwołania strony skarżącej Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] września 2004 r., nr [...] – działając na podstawie przepisu art. 134 k.p.a. - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji – powołując się na przepis art. 93 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym oraz w/w przepis k.p.a. - stwierdził, iż po dokonaniu wstępnych ustaleń uznano, że skarżący – pomimo prawidłowego pouczenia w treści decyzji - wniósł środek zaskarżenia po upływie 14-dniowego terminu do jego wniesienia. Organ odwoławczy zauważył ponadto, iż strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Skarżący J. G. wniósł w dniu [...] października 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w/w postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż z punktu widzenia prawa podjęta została słuszna decyzja. Strona wskazała jednakże, że nie stać ją na pomoc prawnika, który w gąszczu wciąż zmieniających się przepisów prawa nie dopuściłby do zaistniałej sytuacji. Strona wskazała, iż nie wiedziała o zmianach dotyczących zasad wprowadzenia do ruchu samochodów ciężarowych, jak również o możliwości przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący stwierdził, iż o możliwościach prawnych dowiedział się po fakcie, kiedy organ nałożył już karę nieadekwatną do popełnionego z niewiedzy czynu. W ocenie strony nałożona kara pieniężna jest niewspółmierna do winy, zaś postępowanie organu nie uwzględnia trudnej sytuacji finansowej skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego, wniósł o skierowanie sprawy do rozpatrzenia w trybie uproszczonym oraz o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ odwoławczy - podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - stwierdził, że rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym uzasadnione jest brakiem elementów spornych. Organ wskazał ponadto, że zarzuty skarżącego co do jego trudnej sytuacji materialnej mogą być przedmiotem odrębnego postępowania o rozłożenie na raty lub umorzenie części lub całości należności z tytułu nałożonej kary pieniężnej.

W związku z wnioskiem organu o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w piśmie z dnia [...] lutego 2005 r. zwrócił się do skarżącego z pouczeniem o przysługujących mu w tym zakresie uprawnieniu wynikającym z przepisu art. 119 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.).

Z uwagi na brak wniosku strony skarżącej o przeprowadzenie rozprawy sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga Pana J. G., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą R. z siedzibą w B. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego nie narusza przepisów prawa, w tym w szczególności przepisu art. 134 k.p.a., a ponadto przepisu art. 93 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym, jak również art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z przepisem art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Jak stanowi przepis art. 93 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przysługuje odwołanie do organu nadrzędnego w stosunku do organu, który karę tę nałożył, w terminie 14 dni od dnia doręczenia przedsiębiorcy lub innemu podmiotowi wykonującemu przewozy na potrzeby własne tej decyzji.

Z akt sprawy wynika bezspornie, iż strona skarżąca wniosła odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] maja 2004 r. z przekroczeniem ustawowego, 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania.

Zdaniem Sądu należy uznać, że zarzuty zawarte w skardze nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, albowiem nie tylko trudna sytuacja materialna strony, ale również nieznajomość przepisów prawa nie mogą stanowić okoliczności zwalniających stronę skarżącą z obowiązku stosowania się do norm prawa, w tym do przepisów postępowania administracyjnego dotyczących terminów składania środków zaskarżenia od decyzji wydawanych przez organy administracji (vide: np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 1999 r., sygn. akt V SA 946/99, nie publik.).

W ocenie Sądu żaden przepis prawa nie nakłada na organy administracji publicznej obowiązku informowania stron postępowania o przysługującym im prawie do wnoszenia prośby o przywrócenie uchybionego terminu (tak również: Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie /w:/ wyroku z dnia 6 grudnia 1999r., sygn. akt IV SA 2028/97, nie publik.).

Ze wskazanych wyżej względów – działając na podstawie przepisu art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Sąd oddalił skargę.