Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 795/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.2, pkt 8
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: par51, ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: art.219, art. 217,par. 1, art. 156 par. 1 pkt. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 211
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Szczecinie delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej sprawy ze skargi L. N. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wypisu z rejestru gruntów i budynków oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia [...].

nr [...] działając na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze. zm.), art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne

( Dz. U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027 ze. zm.) odmówił L.N. wydania wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencji gruntów i budynków dla działki

o nieokreślonym we wniosku numerze, położonej na działce nr [...] , w obrębie ewidencyjnym nr [...] przy ul.[...]

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że pismem z dnia [...[L.N. wystąpił z wnioskiem do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] o wydanie wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej dla działki o nieokreślonym we wniosku numerze, położonej na działce nr[...] , w obrębie ewidencyjnym nr [...] przy ul. [...] Do wniosku załączył kserokopię wyroku Sądu Rejonowego .[...] z dnia [...] kserokopię decyzji

w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości nr [...] z dnia

[...] ., kserokopię dowodu wpłaty za użytkowanie wieczyste gruntu pod garażem oraz dowodu wpłaty podatku od nieruchomości, a także zamówienie dokumentacji przeznaczonej do dokonania wpisu w księdze wieczystej

tj. sporządzenia wypisu i wyrysu z operatu ewidencyjnego dla działki nr [...] w obrębie nr [...]. W wyniku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego organ ustalił, że:

1. W ewidencji gruntów i budynków w S. w obrębie ewidencyjnym nr [...] nie ma działki oznaczonej numerem[...]. W obrębie tym ujawniona jest działka nr [...]wraz z budynkami garażowymi, w których ujawniono w roku [...]

(na wniosek właściciela) wszystkie [...] boksy garażowe jako samodzielne lokale

w tych budynkach, w tym także obejmujące lokale (boksy garażowe), które Sąd

w swych wyrokach potraktował jako oddzielne budynki.

2. Jako właściciel przedmiotowej nieruchomości zabudowanej figuruje Miasto S. Ponadto w ewidencji gruntów i budynków ujawnieni są wieczyści użytkownicy (osoby fizyczne), którzy w latach [...] nabyli własność kilkudziesięciu (spośród [...] ujawnionych lokali - boksów garażowych) od Gminy Miasto S. wraz z udziałami w prawie własności części wspólnych wszystkich budynków oraz udziałami w prawie użytkowania wieczystego gruntu całej działki nr [...] Stan ten został ujawniony w nowo założonych księgach wieczystych prowadzonych dla wyodrębnionych lokali.

3. W państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym znajdują się operaty geodezyjne z prac wykonanych przez geodetów - biegłych sądowych w celu sporządzenia opinii dla sądów nazwane jako "wstępne projekty wydzielenia działek pod garaże". Dokumentacja ta nie może jednak stanowić podstawy do dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków mających na celu wyodrębnienie gruntów pod poszczególnymi garażami jako odrębne działki ewidencyjne.

4. Jak wynika z treści wyroków, Sąd w prowadzonych sprawach nie orzekał

o podziale nieruchomości, w związku z czym wykazane w wyrokach numery działek, nie zostały formalnie ustalone, zatem nie mogą być wprowadzone do ewidencji gruntów i budynków.

5. Do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w MODGiK

w S. wpłynęły żadne orzeczenia Sądów, które orzekałyby o podziale działki nr [...][...]Obecnie w Urzędzie Miasta - Biurze Geodety Miasta nie jest też prowadzone żadne postępowanie w sprawie podziału działki nr [...] (obr.[...].

Podsumowując organ podał, że nie ma możliwości wydania żądanych przez wnioskodawcę dokumentów, gdyż działka o nr [...] nie istnieje w ewidencji gruntów i budynków. Jedynym dokumentem, jaki obecnie może być wydany, jest wypis

i wyrys dla działki nr [...] w obrębie nr [...] wraz z wyciągiem z kartoteki budynków

i wyciągiem z kartoteki lokali.

Organ I instancji podał, że przedmiotem postępowania wyjaśniającego była także forma załatwienia sprawy i w tym celu analizował orzecznictwo sądowe

w sprawach dotyczących wypisów i wyrysów z ewidencji gruntów i budynków. Początkowo nie zastosował formy postanowienia przewidzianej w art. 219 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, ponieważ oparł się na orzecznictwie sądów administracyjnych odróżniającym wypisy i wyrysy

z operatu ewidencyjnego od zaświadczenia w rozumieniu art. 217 K.p.a.

[...] wziął jednak pod uwagę to, iż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w swym postanowieniu z dnia [...] nakazał załatwienie sprawy zgodnie z zasadami wyrażonymi w rozdziale VII K.p.a. dotyczącym zaświadczeń, a także powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sygn. [...] [...]

z dnia [...] . w którym sąd orzekł, że organ wydając zaświadczenie na podstawie posiadanych danych i dokumentów, może ewentualnie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, ale jedynie w ograniczonym zakresie. Przedmiotem tego postępowania nie może być analizowanie zmian w stanie prawnym i wyprowadzanie z tego odpowiednich wniosków ani żądanie dokumentów i ich ocena prawna.

W reasumpcji organ I instancji stwierdził, że biorąc pod uwagę fakt , iż organ wydaje zaświadczenia o których mowa w art. 217 K.p.a. i art. 218 K.p.a. gdy chodzi

o potwierdzenie określonych faktów lub potwierdzenia stanu prawnego wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, zaświadczenia w formie wypisu i wyrysu z operatu ewidencyjnego

o żądanej treści (dla działki Nr [...] nie można wydać, gdyż działka taka nie figuruje w ewidencji gruntów i budynków.

Na postanowienie P. Miasta S.z dnia [...] zażalenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S wniósł L.N.. W zażaleniu wskazał, że w sprawie winny być uwzględnione orzeczenia Sądu Rejonowego

w S. oraz dokumentacja biegłego sądowego geodety P.I. , który złożył w dniu [...] r. w M. Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dokumentację techniczną powstałą w wyniku wykonania prac geodezyjnych polegających na podziale głównej działki[...]. Dokument ten został przyjęty do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i kartograficznego i stanowi własność Skarbu Państwa co potwierdza pieczęć Miasta S. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego

i Kartograficznego w [...] postanowieniem z dnia [...] . nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art.144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 7 b ust.2 pkt 2 i art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne( tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ drugiej instancji podał, że postępowanie z wniosku L.N. z dnia [...] dotyczyło wydania wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej gruntów i budynków dla działki oznaczonej numerem[...] , położonej na działce nr [...] w obrębie ewidencyjnym nr [...] przy ul.P. Z uwagi na to, i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego

i Kartograficznego mógł tylko i wyłącznie rozstrzygnąć czy postanowienie P. Miasta w sprawie odmowy wydania wypisu z rejestru gruntów

i wyrysu z mapy ewidencyjnej gruntów i budynków było prawidłowe. Organ wyjaśnił, że rozpatrując zażalenie nie mógł w sposób merytoryczny odnieść się do tego, czy

w wyroku z dnia [...] r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy

w orzekł o podziale działki nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym

nr [...] przy ul. P.

Następnie organ wskazał, że zasady wydawania wypisów z rejestrów gruntów i wyrysów z map ewidencyjnych gruntów i budynków regulują przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Art. 24 § 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego nakłada na starostę obowiązek udostępnienia danych z ewidencji gruntów

i budynków. Jeżeli więc [...]miasta na prawach powiatu) posiada,

w prowadzonych przez siebie ewidencjach i rejestrach, żądane przez zainteresowanego informacje to ma obowiązek je udostępnić. W przedmiotowej sprawie, P.Miasta odmówił wydania żądanego przez wnioskodawcę wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej gruntów

i budynków dla działki oznaczonej numerem [...] położonej na działce nr [...]

w obrębie ewidencyjnym nr [...] przy ul. P. uzasadniając to tym, że w prowadzonej ewidencji nie figuruje wskazana przez L.N. działka gruntu.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego

i Kartograficznego podzielił w tym zakresie stanowisko organu pierwszej instancji wskazując, że nie można wydać wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej gruntów i budynków dotyczącego działki, która w tym rejestrze

i ewidencji nie figuruje.

Na marginesie organ dodał, że spór pomiędzy P.Miasta, a L.N.w sprawie odmiennego rozumienia wyroku Sądu Rejonowego w z dnia [...] sygn. akt [...] nie jest przedmiotem tego postępowania zażaleniowego, jak również postępowania o wydania wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej gruntów i budynków. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego

i Kartograficznego nie jest uprawniony do dokonywania wiążącej wykładni wyroków niezawisłych sądów. Spór ten może być natomiast rozstrzygnięty w postępowaniu,

o którym mowa w § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 29 marca 2001 r. (Dz. U. z 2001, Nr 38, poz. 454), czyli w trybie aktualizacji operatu ewidencyjnego.

Na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w skargę do Sądu Administracyjnego w wniósł L.N. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia jak i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. W ocenie skarżącego, postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa (156 K.p.a.), gdyż dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną - prawomocnymi wyrokami Sądu, które zostały wydane na podstawie przepisu z art. 211 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.).

Skarżący w uzasadnieniu skargi podał, iż w myśl art.[...]ustawy o gospodarce nieruchomościami, orzeczenie Sądu w niniejszym zakresie stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej oraz w katastrze nieruchomości. Takie uregulowanie zaś, obligowało Sąd do prawidłowego wydzielenia działek gruntu pod garażami, celem późniejszego wpisu w księdze wieczystej. Mając zaś na uwadze, że podział gruntu wymaga wiedzy specjalistycznej, jego dokonanie zlecono biegłemu geodecie, który w swojej opinii stwierdził, że możliwy jest podział działki nr [...]

w obrębie ewidencyjnym nr [...] . Tak stwierdził Sąd na stronie

[...] uzasadnienia wyroku o[...], którego kopia dołączona została do skargi.

W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu [...] udział w sprawie zgłosiła B.R.Prokurator Prokuratury Okręgowej w delegowana do Prokuratury Apelacyjnej w podnosząc wobec zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i prawa procesowego, tj. art. 24 ust. 3 i 5 i art. 20 Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz art. 217 § 1 i 219 K.p.a. W ocenie Prokuratora, materiały znajdujące się w zasobie geodezyjnym i kartograficznym organu nie były wystarczające do wydania wypisu wyrysu z operatu ewidencji gruntów i budynków. Prokurator wniosła o uchylenie zaskarżonych postanowień na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że zadaniem sądów administracyjnych, jest kontrola działalności organów administracji publicznej pod kątem ich zgodności

z prawem, o czy stanowi art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Rozpoznając konkretną skargę Sąd jest przy tym związany granicami przedmiotowymi sprawy, które wyznacza rozstrzygnięcie organu administracji publicznej. Z kolei w postępowaniu wszczętym na wniosek strony i prowadzonym w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, przedmiot postępowania określa strona postępowanie

to inicjująca.

W rozpatrywanej sprawie skarga została wniesiona jednym pismem procesowym przez [...] skarżących, dlatego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału [...] r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargi tych osób zostały rozdzielone.

Wraz ze skargą zostało złożone pełnomocnictwo udzielone S.S. przez L.N. i pozostałych skarżących, w związku z tym po wyjaśnieniu, że S.S.nie jest osobą wymienioną w art. 35 § 1 p.p.s.a Sąd postanowieniem z dnia[...]. odmówił dopuszczenia S.S. do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika L.N.

Wyjaśnienia wymaga również na wstępie kwestia tożsamości sprawy, bowiem jak należy wnosić z treści skargi, skarżący (podobnie jak i pozostałe osoby które wniosły swoje skargi we wspólnym piśmie procesowym) pojęcie sprawy uogólniają jako "sprawę uwłaszczenia gruntu pod garażami posadowionymi na działce Nr [...] obr. ewid. Nr [...] ". Tymczasem, w rzeczywistości wniosek każdej z tych osób, a więc i skarżącego L.N. dotyczył gruntu znajdującego się pod innym garażem, który został już wyodrębniony prawnie jako odrębny budynek. Tak więc przedmiotem każdego z rozpatrywanych przez organy orzekające w niniejszej sprawie wniosku, był inny fragment gruntu wchodzący

w skład działki [...] co stoi i stało na przeszkodzie przyjęcia tożsamości przedmiotowej poszczególnych wniosków. Dlatego organy nie naruszyły prawa, rozpatrując każdy z tych wniosków odrębnymi aktami administracyjnymi i dlatego również musiało dojść do rozdzielenia skarg wniesionych w jednym piśmie

i zarejestrowanie ich w Sądzie Administracyjnym w jako odrębnych spraw.

L.N. zwracając się do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w z wnioskiem o wydanie wypisu z rejestru gruntów i z mapy ewidencyjnej dla działki o nieokreślonym we wniosku numerze, położonej na działce m [...] w obrębie ewidencyjnym m [...] przy ul. P. jednoznacznie sprecyzował przedmiot sprawy, którym stało się wydanie, w określonej formie, informacji z ewidencji gruntów i budynków.

Z dołączonych do wniosku dokumentów wynika, że niewątpliwie przedmiotem wniosku była działka określona w wyroku Sądu Rejonowego w z dnia

[...] ., sygn. akt [...] W myśl art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami.

Zgodnie z § 51 ust. 1 rozporządzenia Minister Rozwoju Regionalnego

i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków

(Dz. U. Nr 38, poz. 454 ze zm.) udostępnienie danych ewidencyjnych następuje w formie:

1) komputerowych wydruków mapy ewidencyjnej, rejestrów, kartotek, zestawień, wykazów i skorowidzów, o których mowa w § 22-32,

2) wypisów z rejestrów i kartotek,

3) wyrysów z mapy ewidencyjnej,

4) plików komputerowych,

5) informacji przekazywanych ustnie i wizualnie.

W sytuacji wpłynięcia do organu prowadzącego ewidencję wniosku o wydanie wypisu i wyrysu z katastru nieruchomości, organ jest zobowiązany udostępnić żądane informacje w formie wypisu lub wyrysu. Udostępnienie wypisu lub wyrysu następuje w drodze tzw. czynności materialno-technicznej a zatem nie wymaga wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji, czy też postanowienia.

Podkreślić w tym miejscu należy, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym zbiorem (rejestrem) informacji. Organ prowadzący ewidencje może zatem udostępnić tylko takie dane, które zostały do ewidencji wprowadzone, zgodnie z procedurami przewidzianymi w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów

i budynków. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości również to, że zapisy w ewidencji gruntów mają jedynie charakter techniczno-deklaratoryjny zaś sam rejestr

i wprowadzane doń informacje mają charakter jedynie deklaratoryjny a nie konstytutywny (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia [...] r., sygn. akt

[...] , publ. na str. orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie wystąpiła jednak sytuacja w której organ nie posiadał ujawnionej w ewidencji działki o numerze i oznaczeniu wskazanym przez skarżącego we wniosku. W takim stanie rzeczy nie mógł wydać wnioskowanego wypisu i wyrysu. Oczywistym jest, że nie jest możliwym wydanie wypisu lub wyrysu dla działki, której nie ma w prowadzonym katastrze nieruchomości.

Pojawia się jednak pytanie o formę w jakiej organ powinien odmówić wydania wnioskowanych dokumentów, bowiem przepisy ustawy Prawo geodezyjne

i kartograficzne jak i rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków kwestii tej nie regulują. W niniejszej sprawie organy obu instancji przyjęły, że formą właściwą do odmówienia skarżącemu wydania wypisu i wyrysu jest postanowienie, przy czym P.Miasta w podstawie prawnej postanowienia przywołał dodatkowo art. 219 K.p.a. W literaturze wskazuje się, że jeżeli przepisy prawa upoważniają organ administracji publicznej do załatwienia sprawy administracyjnej, lecz nie określają formy rozstrzygnięcia tej sprawy, to w przypadkach takich jest możliwe przyjęcie domniemania o decyzyjnej formie jej załatwienia (A. W.

w: M. J., A. W.l "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz". wyd. II,[...] ). Niewątpliwie Miasta, działając jako organ administracji publicznej, był upoważniony i zobowiązany, na mocy przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, do załatwienia sprawy wniosku L.N. z dnia [...].Sprawa ta miała też charakter sprawy administracyjnej. Negatywne zatem rozstrzygnięcie, poprzez odmowę skarżącemu wydania wypisu i wyrysu, niezależnie od przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych, powinno przybrać formę decyzji. Konsekwencją przyjęcia takiego stanowiska jest również umożliwienie stronie weryfikacji działań organu pierwszej instancji, poprzez wnoszenie środków zaskarżenia w trybie instancyjnym jak

i środków nakierowanych na zwalczanie bezczynności organu.

Do odrzucenia poglądu o możliwości wydania w sprawie postanowienia prowadzi stwierdzenie, iż odmowa wydania wyrysu lub wypisu nie może być utożsamiana z odmową wydania zaświadczenia, o którym mowa w art. 219 K.p.a. Przy wydawaniu wypisu lub wyrysu nie dochodzi bowiem do wydania zaświadczenia, choć informacje w nich zawarte także stanowią odzwierciedlenie stanu widniejącego w prowadzonej przez organ ewidencji. Tym niemniej, zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, z żądaniem takim, z zastrzeżeniami zawartymi ust. 5 tego artykułu, może wystąpić każdy.

Jak zauważył Sąd Administracyjny w postanowieniu z [...] sygn. akt [...] (publ.: Lex nr 552333 i na str. orzeczenia.nsa.gov.pl) "Z danych zebranych w ewidencji gruntów istnieje możliwość wydawania zarówno wypisów i wyrysów jak i zaświadczeń w rozumieniu art. 217 § 1 K.p.a. O ile zaświadczenie dotyczy konkretnych danych figurujących w rejestrze gruntów, to wypis i wyrys z tego rejestru stanowi dokument charakteryzujący działkę niemalże kompleksowo, obejmując numer księgi wieczystej, jej obszar, granicę, numer ewidencyjny, położenie, rodzaj użytków, klasę gruntów i właściciela. Wyrys z mapy ewidencyjnej nie może być uznany za zaświadczenie". W wyroku tym Sąd stwierdził także, że "Gdyby ustawodawca (...) zrównał wydanie zaświadczenia z wydaniem wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej wynikałoby to wprost

z treści przepisu. Jak natomiast jednoznacznie wynika z art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, starosta wydaje wypis (a nie zaświadczenie) z operatu ewidencyjnego. Bliższa analiza powyższego uregulowania wskazuje nadto, iż inny jest krąg podmiotów legitymowanych do zgłoszenia żądania wydania wyrysu i wypisu (właściciele, osoby fizyczne i prawne w których władaniu znajduje się budynek, grunt lub lokal), podczas gdy z żądaniem wydania zaświadczenia może wystąpić osoba legitymowana na podstawie przepisów prawa lub mająca interes prawny

w potwierdzeniu pewnych faktów".

Reasumując, w rozpoznawanej sprawie organy winny zatem wydać decyzję administracyjną, a nie postanowienie. Tym niemniej, oceniając wagę tego uchybienia Sąd zobowiązany był wziąć pod uwagę jego znaczenie na ostateczny wynik sprawy, który ukształtowany został treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia przepisów postępowania jedynie wówczas, gdy naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając pod tym kątem niewłaściwe określenie przez organy wydanych w sprawie rozstrzygnięć jako postanowienia, wobec prawidłowego orzeczenia co do istoty sprawy i zamieszczenia w nich wszystkich elementów wymaganych od decyzji administracyjnej przez art. 107 § 1 i 3 K.p.a., Sąd uznał, że uchybienie organów

w tym zakresie nie miało wpływu na wynik sprawy.

Podkreślenia wymaga przy tym i to, że wydanie postanowienia zamiast decyzji nie zamknęło stronie drogi do zaskarżenia tego aktu do sądu, zgodnie bowiem

z art. 53 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 i 2 p.p.s.a. skargę na ostateczną decyzję administracyjną jak i na postanowienie kończące postępowanie wnosi się do sądu administracyjnego w takim samym terminie i trybie, przy czym prawo nie przewiduje innych zwyczajnych środków zaskarżenia niż skarga do sądu administracyjnego.

Odnosząc się do sformułowanego w skardze zarzutu rażącego naruszenia prawa poprzez wydanie przez organ postanowienia "w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną – prawomocnymi wyrokami Sądu" należy wyjaśnić, że przesłanka stwierdzenia nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a., występuje wówczas, gdy istnieje tożsamość sprawy rozstrzygniętej kolejno po sobie dwoma decyzjami, z których pierwsza jest ostateczna. Tożsamość ta istnieje, gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy ona tego samego przedmiotu

i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym tej sprawy (szerzej: B. A., J. B. "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", wyd. 8, C.H.Beck, s. 747 i nast.). W niniejszej sprawie, dotyczącej,

co raz jeszcze należy podkreślić, wydania wypisu i wyrysu, nie orzekał Sąd Rejonowy w. Sąd ten nie prowadzi ewidencji gruntów i budynków ani też nie orzeka w przedmiocie wydania z rejestru gruntów wypisów ani wyrysów z mapy ewidencyjnej. Dołączone do akt sprawy wyroki zostały podjęte w sprawach zainicjowanych żądaniami opartymi na art. 64 Kodeksu cywilnego, w przedmiocie zobowiązania Gminy Miasto do złożenia określonego oświadczenia woli, zgłoszonymi na mocy art. 211 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). W związku z tym nie wystąpiła tożsamość rozstrzygnięć w sprawie wydania wypisu z rejestru gruntów

i wyrysu z mapy ewidencyjnej, co oznacza, że stawiany skargą zarzut naruszenia zasady powagi rzeczy osądzonej jest chybiony.

Również zgłoszony w niniejszej sprawie zarzut nierespektowania przez organy wyroków Sądu Rejonowego w zobowiązujących Gminę Miasto do złożenia oświadczenia woli o treści w nich określonych, okazał się nieskuteczny. W postępowaniu dotyczącym wydania wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej organ nie rozstrzyga o potrzebie aktualizacji danych zawartych

w prowadzonej ewidencji. To, czy w oparciu o wskazane przez skarżącego orzeczenia Sądu Rejonowego w i opracowania biegłych sądowych złożone do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej

w jest możliwe dokonanie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków albo wymagane jest przeprowadzenie odpowiedniego postępowania w tym zakresie, jest kwestią otwartą. Działania w tym zakresie może zainicjować strona przedkładając stosowne dokumenty lub organ przyjmując np. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowania geodezyjne i kartograficzne (§ 46 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Przeprowadzenie aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje

w odrębnym postępowaniu od postępowania w przedmiocie wydania wyrysu z mapy ewidencyjnej i wypisu z rejestru gruntów.

Mając powyższe na uwadze, wobec uznania, że wydając zaskarżone orzeczenie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego

i Kartograficznego nie naruszył prawa w stopniu, który uzasadniałby jego wyeliminowanie z obrotu prawnego, i Sąd Administracyjny w, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o oddaleniu skargi.