Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2851/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. K. i Z. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r.pr. K. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2012 r. przyznano H. K. i Z. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem skarżących wyznaczyła r.pr. K. B.

Wyrokiem z dnia 26 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz przyznał na rzecz r.pr. K. B. koszty nieopłaconej pomocy prawnej.

Na skutek skargi kasacyjnej złożonej przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2014 r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2014 r. oddalił skargę H. K. i Z. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Postanowieniem z dnia 9 września 2014 r. przyznano r.pr. K. B. koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 811,80 zł.

R.pr. K. B. złożył w imieniu H. K. i Z. K. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 28 sierpnia 2014 r.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 grudnia 2016 r. uchylił zaskarżony wyrok z dnia 28 sierpnia 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po ponownym rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia 3 lutego 2017 r. uchylił zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz postanowienie organu I instancji. Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku stawił się r.pr. K. B. Pełnomocnik w trakcie rozprawy złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nieopłaconej w całości ani w części.

W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Wniosek r.pr. K. B. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącym w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, toczącym się po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 1 grudnia 2016 r., podlega rozpoznaniu w oparciu o przepisy obowiązującego od 2 listopada 2016 r. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715).

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4.

Ustalenie opłaty w wysokości wyższej, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem: nakładu pracy radcy prawnego, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 pkt 1 - 4).

Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, aniżeli wymienione w pkt a i b, wynoszą 240 zł.

W ocenie referendarza sądowego, mając na uwadze nakład pracy pełnomocnika w postępowaniu toczącym się ponownie przed sądem pierwszej instancji na skutek wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 grudnia 2016 r. należało ustalić opłatę w wysokości wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Opłatę tę zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług.

Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.