Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1099/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne: Straż graniczna
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 2
journal: Dz.U. 2005 nr 86 poz 734
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji  Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Joanna Kube, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi D. L. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Komendant Główny Straży Granicznej postanowieniem z dnia [...] kwietnia

2019 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096

z późn. zm.), zwanej dalej k.p.a., utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Centrum Szkolenia Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] marca 2019 r. o odmowie wydania [...] D. L. zaświadczenia potwierdzającego okres pełnienia służby w Straży Granicznej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie [...] października 2008 roku do [...] maja 2010 roku, wydane na podstawie § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno-Skarbowej oraz ich rodzin (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2373), w związku z § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734 z poźn. zm.), zwanego dalej również rozporządzeniem.

W uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...] stycznia 2018 r. [...] D. L. wystąpił do Komendanta Centrum Szkolenia Straży Granicznej z wnioskiem

o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie w okresie od [...] października 2008 roku do [...] stycznia 2018 roku, służby w warunkach określonych w § 2 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 roku.

Komendant Centrum Szkolenia Straży Granicznej wydał w dniu [...] lutego 2018 r. zaświadczenie potwierdzające pełnienie przez [...] D. L. służby w warunkach, o których mowa w § 2 pkt 2 rozporządzenia (tj. fizycznym zwalczaniu terroryzmu) w okresie od [...] maja 2010 roku do [...] grudnia 2017 roku. W odniesieniu do pozostałego okresu objętego wnioskiem tj. od [...] października 2008 roku do [...] maja 2010 roku oraz [...] grudnia 2017 roku do [...] stycznia 2018 r. postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2018 roku Komendant Centrum Szkolenia Straży Granicznej odmówił wydania zaświadczenia potwierdzającego okres pełnienia służby w Straży Granicznej

w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. Komendant Główny SG uchylił zaskarżone zażaleniem postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Komendant Centrum Szkolenia SG w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy uwzględnił okres służby od [...] grudnia 2017 roku do [...] stycznia 2018 roku, jako służby pełnionej w fizycznym zwalczaniu terroryzmu i wydał w dniu [...] czerwca 2018 r. zaświadczenie o pełnieniu w tym okresie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury.

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. Komendant Centrum Szkolenia SG odmówił wydania wnioskodawcy zaświadczenia potwierdzającego okres pełnienia służby w SG w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od [...] października 2008 roku do [...] maja 2010 roku. Komendant Główny SG postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2018 roku utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

Organ wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 listopada 2018 roku (sygn. akt II SA/Wa 1526/2018) uchylił postanowienie

nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2018 roku i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku wskazano,

że postępowanie wyjaśniające wymaga uzupełnienia. Sąd wskazał, że organ który prowadził postępowanie wyjaśniające nie dokonał analizy akt osobowych skarżącego, celem dokonania oceny możliwości spełnienia żądania strony i nie wykazał na podstawie jakiej dokumentacji doszedł do przekonania, że [...] D. L. nie spełnił wymogów do wydania za okres od [...] października 2008 roku do [...] maja 2010 roku do zaświadczenia o pełnieniu służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury. W ocenie sądu jako uchybienie organu odwoławczego należy uznać, zaakceptowanie postępowania organu I instancji w tym zakresie.

Komendant Główny SG podał, że uwzględniając wskazane w uzasadnieniu wyroku uchybienia, postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2019 roku uchylił postanowienie Komendanta Centrum Szkolenia Straży Granicznej i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wskazano, że dla właściwego rozpatrzenia sprawy niezbędna jest wnikliwa analiza ewidencji dotyczącej przebiegu stosunku służbowego [...] D. L. Ponadto organ odwoławczy nakazał organowi I instancji ustosunkowanie się do dokumentacji znajdującej się w aktach osobowych skarżącego oraz określenie jego wpływu na możliwość spełnienia żądania strony i wypełnienie przesłanek określonych w § 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Komendant Główny SG wskazał,

że w toku ponownego rozpatrywania sprawy należy odnieść się do powyższego zagadnienia poprzez wskazanie czy dane zawarte w teczce akt osobowych pozwalają na potwierdzenie udziału skarżącego w listopadzie 2008 roku w szkoleniu nt. śledztwa po wybuchu i czy szkolenie to należy zaliczyć do procesu szkolenia, o którym mowa w § 2 pkt 2 ppkt b rozporządzenia. Komendant Centrum Szkolenia Straży Granicznej postanowieniem Nr [...] z dnia [...] marca 2019 roku odmówił [...] D. L. wydania zaświadczenia potwierdzającego okres pełnienia służby w SG w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od [...] października 2008 roku do [...] maja 2010 roku.

Komendant Główny SG utrzymując w mocy postanowienie Komendanta Centrum Szkolenia SG nr [...] z dnia [...] marca 2019 r. wskazał, że dokumenty znajdujące się w teczce akt osobowych nie potwierdzają spełnienia w okresie od [...] października 2008 roku do [...] maja 2010 roku przesłanek z § 2 pkt 2 ppkt a - b cyt. rozporządzenia. Podał, że w postanowieniu organu I instancji wskazano wymienione niżej szkolenia specjalistyczne, w których [...] D. L. uczestniczył i w ramach których uzyskiwał określone kwalifikacje: 1. kurs specjalistyczny dla policjantów z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego odbywający się w terminie [...] lipca 2008 r. - [...] lipca 2008 r.(k. 67 tao), 2. kurs specjalistyczny dla policjantów z zakresu samodzielnego prowadzenia działań minersko - pirotechnicznych odbywający się w terminie [...] sierpnia

2008 r, roku - [...] października 2008 r, (k. 70 tao), 3. szkolenie specjalistyczne instruktorsko - metodyczne z zakresu działań minersko - pirotechnicznych odbywający się w terminie [...] maja 2010 r. - [...] maja 2010 r.(k. tao). Szkolenia specjalistyczne wskazane w pkt 1-2 [...] D. L. ukończył w Centrum Szkolenia Policji w [...], o czym świadczą znajdujące się w teczce akt osobowych skarżącego rozkazy Komendanta Centrum Szkolenia Policji w [...] o włączeniu zainteresowanego do stanu osobowego słuchaczy oraz wyłączeniu do z tego stanu (k. 82-85 tao). Szkolenie wskazane w pkt 3 skarżący ukończył w Centrum Szkolenia SG w [...]. Organ powołując się na treść § 8 zarządzenia nr 75 Komendanta Głównego SG z dnia 13 października 2009 roku w sprawie szkolenia w zakresie działań minersko -

pirotechnicznych oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy SG uprawnień w tym zakresie (Dz. Urz. KGSG poz. 74 ze zm.) wskazał, że uznać należy, iż w dniu [...] października 2008 roku [...] D. L. uzyskał uprawnienia do samodzielnego prowadzenia bojowych działań minersko - pirotechnicznych. Powyższe pozostaje w zgodzie z Instrukcją prowadzenia bojowych działań minersko - pirotechnicznych prowadzonych w Straży Granicznej. KGSG stwierdził, że skarżący zaczął spełniać przesłankę, o której mowa w § 2 pkt 2 ppkt a rozporządzenia od dnia [...] października 2008 roku. Wcześniej uzyskane uprawnienia z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego nie spełniają tej przesłanki. Organ wskazał, że zgodnie z literalną wykładnią przywołanego przepisu należy uznać, że dla spełnienia jego części dyspozytywnej konieczne jest posiadanie uprawnień i kwalifikacji, wśród których należy legitymować się kwalifikacjami minera - pirotechnika. Przeważa nad tym znaczenie zwrotu w tym także, który należy rozumieć w taki sposób, że wśród posiadanych kwalifikacji należy posiadać uprawnienia minera - pirotechnika. Słowo także zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego, oznacza również, też (źródło: www.sjp.pl). Wśród nowszych wyroków takie stanowisko wyraził również WSA w Warszawie w wyroku z dnia 16 marca 2011 roku (sygn. akt II SA/Wa 1774/10) wskazując, że sformułowanie "w tym także", stanowi warunek konieczny i niezbędny do uznania, iż funkcjonariusz nabył uprawnienia do podwyższenia emerytury. W kontekście powyższego wszystkie udokumentowane szkolenia z obszaru działań minersko - pirotechnicznych, w których skarżący brał udział oraz działania bojowe, w których uczestniczył, po dacie uzyskania kwalifikacji minera - pirotechnika ([...] października 2008 roku) podlegają uwzględnieniu w postępowaniu o wydanie zaświadczenia o okresach służby, w których funkcjonariusz spełnił przesłanki określone w § 2 pkt 2 cyt. rozporządzenia.

Organ wskazał, że powyższe pozostaje w zgodzie z treścią żądania zawartego we wniosku inicjującym niniejsze postępowanie, zgodnie z którym skarżący domaga się potwierdzenia okresu pełnienia służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury właśnie od [...] października 2008 roku. Zaznaczył przy tym, że szkolenie z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego, w którym skarżący uczestniczył w terminie [...] lipca -[...] lipca 2008 roku, nie podlega zaliczeniu do tego okresu ze względu na fakt, że uprawnienia z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego nie są tożsame z uprawnieniami minera - pirotechnika, stanowczo ograniczając zakres czynności do których uprawniony jest funkcjonariusz posiadający te uprawnienia. W Straży Granicznej jedynie uprawnienia minera - pirotechnika, o których mowa w § 2 pkt 2 ppkt a cyt. rozporządzenia pozwalają na samodzielne prowadzenie działań minersko -

pirotechnicznych, które może wykonywać jedynie miner – pirotechnik. Takie stanowisko potwierdza przywołany wyżej wyrok WSA w Warszawie (sygn. akt II SA/Wa 1774/10). Organ wskazał jednocześnie, że wykonywanie obowiązków w tym zakresie (rozpoznania minersko - pirotechnicznego), po spełnieniu określonych warunków umożliwia podwyższenie emerytury, ale na zasadach określonych w § 3 pkt 5 cyt. Rozporządzenia.

Organ wskazał nadto, że wnioskodawca wielokrotnie powoływał się na udział w ramach procesu szkolenia w kursie nt. Doskonalenie śledztwa po wybuchu, który miał się odbyć w terminie [...] - [...] listopada 2008 roku. KGSG wskazał, że organizatorem niniejszego przedsięwzięcia szkoleniowego było Centrum Szkolenia Policji w [...]. Podał, że w dokumentacji służbowej organu brak jest jednak dokumentu potwierdzającego udział skarżącego w tym szkoleniu. W teczce akt osobowych skarżącego nie widnieje żadne świadectwo, certyfikat lub zaświadczenie o ukończeniu lub udziale w tym szkoleniu. Wskazał, że posiada jedynie potwierdzenie, że wnioskodawca w terminie [...] - [...] listopada 2008 roku przebywał w podroży służbowej. Zauważył, że w teczce akt osobowych [...] D. L. znajduje się opinia służbowa skarżącego sporządzona w dniu [...] lipca 2012 roku, dotycząca okresu służby od [...] lutego 2008 roku do [...] lipca 2012 roku. W części dotyczący udziału opiniowanego

funkcjonariusza w szkoleniach wymieniono m. in. szkolenie pt. Doskonalenie śledzhoa po wybuchu. Z powyższego dokumentu nie wynikają jednak żadne dane umożliwiające ustalenie dnia, miesiąca, lub roku, w którym miało miejsce uczestnictwo skarżącego w niniejszym szkoleniu. Brak jest również informacji na temat charakteru szkolenia oraz jego założeń programowych. Na podstawie powołanej opinii służbowej nie jest zatem możliwym ustalenie daty udziału w szkoleniu.

Organ wskazał, że Komendant Centrum Szkolenia Straży Granicznej, w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego, celem aktualizacji posiadanych informacji zwrócił się do organizatora kwestionowanego szkolenia (Centrum Szkolenia Policji w [...]) o wskazanie charakteru powołanego przedsięwzięcia oraz czy instytucja ta

posiada wiedzę na temat udziału [...] D. L. w powyższym przedsięwzięciu. Komendant Centrum Szkolenia Policji w [...] wskazał, że przedmiotowe szkolenie nie jest szkoleniem z zakresu szkoleń minersko - pirotechnicznych, a jego program nie wyczerpuje przesłanki § 2 pkt 2 ppkt b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. Dodatkowo Komendant Centrum Szkolenia Policji w [...] wskazał, że nie posiada dokumentacji, która mogłaby potwierdzić udział skarżącego w powołanym szkoleniu (k. 124 tapa). Komendant Centrum Szkolenia Policji w [...] wskazał, że powołane szkolenie jest ukierunkowane na stosowanie metod pracy operacyjnej z zakresu zwalczania przestępczości z użyciem materiałów wybuchowych i nie dotyczy fizycznego zwalczania

terroryzmu. KGSG stwierdził, że powyższe wskazuje, iż szkolenie powoływane przez stronę nie jest elementem udziału w procesie szkolenia mającego przygotować do bojowych działań minersko pirotechnicznych lecz dotyczy zagadnień natury operacyjno – śledczej. Organ odwoławczy zwrócił jednocześnie uwagę, że we wskazanym wyżej okresie szkolenie i doskonalenie funkcjonariuszy Straży Granicznej w zakresie działań minersko - pirotechnicznych odbywało się w oparciu o decyzję nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2007 roku w sprawie prowadzenia szkolenia w zakresie rozpoznania pirotechnicznego i neutralizacji urządzeń wybuchowych oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień w' tym zakresie (Dz. Urz. KGSG poz. 94 ze zm.). W § 3 tej decyzji zawarto zamknięty katalog szkoleń realizowanych w zakresie działań minersko - pirotechnicznych. Szkolenie dotyczące Doskonalenia śledztwa po wybuchu nie znajduje się w katalogu określonym w § 3 przedmiotowej decyzji.

Organ wskazał, że także Zarząd Graniczny KGSG wskazał że szkolenia z zakresu śledztwa powybuchowego nie można zaliczyć jako szkolenia skierowanego do minerów pirotechników, ze względu na obowiązywanie w tym czasie przywołanej powyżej decyzji nr [...] Komendanta Głównego SG z dnia [...] października 2007 r. Organ stwierdził, że udział skarżącego w przedmiotowym szkoleniu nie został uwzględniony w ramach rozpatrzenia złożonego wniosku. KGSG wskazał nadto,

że Komendant Centrum Szkolenia Straży Granicznej dokonał kwerendy dzienników lekcyjnych, planów zajęć oraz Rozkazów Dziennych Komendanta Centrum Szkolenia SG oraz sprawozdań z działalności szkoleniowej. Powyższa kwerenda ponownie potwierdziła, że skarżący w zakwestionowanym okresie brał udział w procesie dydaktycznym, ale w ramach szkoleń kwalifikowanych, które jak wskazano już na wcześniejszymi etapie postępowania nie stanowią elementu procesu szkolenia, o którym mowa w § 2 pkt 2 ppkt b cyt. rozporządzenia. Organ I instancji odniósł się również do charakteru kursu specjalistycznego z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego, w którym skarżący uczestniczył w okresie od [...] do [...] lipca 2008 roku, wykazując powody dla których nie podlega ono zaliczeniu do wskazanego okresu. Organ odwoławczy dodatkowo wskazał, że powołane szkolenie odbywało się w okresie, do którego nie odnosi się zakres czasowy wniosku inicjującego niniejsze postępowanie.

KGSG podał, że stoi na stanowisku, że zaświadczenie obejmuje okresy, w których funkcjonariusz spełnia łącznie obligatoryjne przesłanki wynikające z § 2 pkt 2 ppkt a - b rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Oznacza to, że zaświadczenie obejmuje czasookresy, w których funkcjonariusz posiadał kwalifikacje i uprawnienia, w tym także minera - pirotechnika i brał udział w działaniach bojowych lub procesie szkolenia przygotowującym do takich działań. Wystawienie zaświadczenia za okres, w którym funkcjonariusz spełniał tylko jedną z przesłanek określonych w cyt. rozporządzeniu (np. w zakresie udziału w procesie szkolenia), byłoby sprzeczne z obwiązującym stanem prawnym, gdyż obejmowałoby okres, w którym funkcjonariusz nie spełniał łączenie drugiej przesłanki dotyczącej posiadania uprawnień (w tym także minera – pirotechnika). Organ stwierdził, że [...] D. L. uzyskał uprawnienia do samodzielnego prowadzenia działań minersko - pirotechnicznych w dniu [...] października 2008 roku, jednak jak wynika z objętej analizą dokumentacji służbowej, do [...] maja 2010 roku nie brał udziału w działaniach bojowych, ani procesie szkolenia przygotowującym do takich działań (zarówno w charakterze słuchacza jak również prowadzącego).

Dokumentacja służbowa nie potwierdza również, aby w spornym okresie skarżący wykonywał czynności, które mogłyby zostać zaliczone do udziału w procesie szkolenia. Organ zwrócił uwagę, że niezależnie od wyżej opisanych ustaleń Komendant Centrum Szkolenia SG dokonał również analizy innej dokumentacji służbowej, z której mogłoby wynikać potwierdzenie spełnienia w zakwestionowanym okresie przesłanek uzasadniających możliwość wydania zaświadczenia o okresach służby uzasadniających podwyższenie emerytury. Podkreślił, że [...] D. L. zajmował przez cały okres pełnienia służby w Centrum Szkolenia Straży Granicznej stanowiska dydaktyczne, a ostatnim zajmowanym stanowiskiem służbowym było stanowisko kierownika Zespołu Bezpieczeństwa w Komunikacji. Wskazał, że dokonano kwerendy dokumentacji będącej w dyspozycji dwóch kluczowych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, komórek organizacyjnych Centrum Szkolenia SG: Wydziału Informacji i Organizacji Dydaktyki i Zakładu Bezpieczeństwa w Komunikacji. Wydział Informacji i Organizacji Dydaktyki dokonał ustaleń w zakresie szkoleń specjalistycznych z zakresu działań minersko – pirotechnicznych realizowanych przez Centrum Szkolenia Straży Granicznej w terminach od [...] października 2008 roku do [...] maja 2010 roku (k. 69 tapa).

Ponadto w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, że w Zakładzie Bezpieczeństwa w Komunikacji nie znajdują się żadne dokumenty ani dane, które mogłyby wskazywać, że [...] D. L. w okresie od [...] października 2008 roku do [...] maja 2010 roku brał udział i jaka była jego potencjalna rola w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do działań bojowych (k.73 tapa).

Odnosząc się do argumentacji strony dotyczącej sposobu interpretacji pojęcia rok służby organ wskazał, że pozostaje ona bez znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia.

Podniósł, że ustalenie prawa do zaopatrzenia emerytalnego oraz określenie wysokości świadczeń pieniężnych z tego tytułu w stosunku do funkcjonariusza Straży Granicznej należy do właściwości organu emerytalnego, określonego przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, stosownie do treści art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) (Dz. U. z 2019 r. poz. 288 ze zm.).

Rolą organu Straży Granicznej, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 roku w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno-Skarbowej oraz ich rodzin (Dz. U. poz. 2373), jest wydanie na żądnie strony zaświadczenia o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach.

Prawodawca w konstrukcji przywołanego przepisu posługuje się sformułowaniem zaświadczenia o okresach, a nie o latach. Przeprowadzona w ramach niniejszego postępowania kwerenda akt osobowych oraz dokumentacji, którą dysponuje Centrum Szkolenia SG nie odzwierciedla, aby [...] D. L. w okresie od [...] października 2008 roku do [...] maja 2010 roku brał udział w działaniach bojowych lub procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działali.

Tym samym przez okres 19 miesięcy skarżący nie spełniał przesłanek do uznania, aby pełniona przez niego służba odbywała się w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, tj. w fizycznym zwalczaniu terroryzmu. Organ stwierdził, że w okresie od [...] października 2008 foku do [...] maja 2010 roku [...] D. L. nie spełniał jednej z przesłanek, określonych w § 2 pkt 2 ppkt b cyt. rozporządzenia.

Postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia

2019 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi D. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zobowiązanie do wydania zaświadczenia zarzucił:

- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r.,

- naruszenie art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 12 k.p.a., art. 35 k.p.a., art. 37 k.p.a., art. 38 k.p.a., 227 k.p.a., tj.: zasady legalizmu, zasady praworządności i zasady pogłębiania zaufania do organów Państwa, zwłokę

i bezczynność organu, nieprzestrzeganie terminów, prowadzenie spraw dłużej niż to jest konieczne, zaniedbań lub nienależytego wykonywania zadań przez organ lub jego pracowników, naruszenia prawa, przewlekłego lub biurokratycznego załatwiania spraw.

W uzasadnieniu skarżący odnosząc się do wydanych zaświadczeń wskazał m.in., że ustawodawca jako okres za który przysługuje podwyższenia emerytury, wskazuje każdy rok służby pełnionych w warunkach, w których funkcjonariusz posiadał stosowne uprawnienia oraz wziął udział w działaniach bojowych lub procesie szkolenia, a nie jak błędnie wskazuje organ okres od określonego zdarzenia do daty udokumentowanego udziału w działaniach. Podał, że w przedmiotowym postępowaniu organ przyjął, że okres pełnienia służby w którym funkcjonariusz spełnia łącznie warunki określone w § 2 pkt 2 ppkt a-b rozpoczął się od [...] maja 2010 r., czyli od daty zdarzenia tj. udziału w działaniach bojowych lub procesie szkolenia, a nie od daty rozpoczęcia służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, czyli za każdy rok pełnienia służby. Skarżący wskazał m.in., że organ usilnie dąży do wykazania, że przed [...] maja 2010 r. skarżący nie wykonywał obowiązków służbowych związanych z działaniami bojowymi lub procesem szkolenia przygotowującym do takich działań. Organ wskazuje, że [...] maja 2010 r. skarżący został skierowany na szkolenie specjalistyczne instruktorsko - metodyczne z zakresu działań minersko - pirotechnicznych. Podał, że zgodnie z programem przedmiotowego szkolenia, wymogiem niezbędnym do jego uczestniczenia było wykonywanie zadań oraz posiadanie uprawnień minera - pirotechnika co wynika z Zarządzenia nr 75 KGSG z 13 października 2009 r. Podniósł, że w przypadku niewykonywania obowiązków służbowych w zakresie minera - pirotechnika przed [...] maja 2010 r. organ nie posiadał delegacji prawnej do uwzględnienia posiadanych przez niego uprawnień, a tym samym skierowania go na kurs instruktorski potwierdzających posiadanie stosownych kwalifikacji oraz wykonywaniem obowiązków służbowych w tym zakresie. Odnosząc się do twierdzenia organu, że od [...] października 2008 r. do [...] maja 2010 r. nie brał udział w działaniach bojowych lub procesie szkolenia wskazał,

że działania bojowe są czynnikiem losowym niezależnym od funkcjonariusza, co w przypadku zastosowania wykładni organu, stanowiłby wypaczenie celu rozporządzenia. Podał też, że w procesie szkolenia występuje 12-miesięczna przerwa, albowiem skierowanie na szkolenie może nastąpić po upływie co najmniej 12 miesięcy od odbycia szkolenia z zakresu działań minersko-pirotechnicznych oraz uzyskaniu odpowiednich uprawnień. Skarżący zaznaczył, że próba ograniczenia przysługujących mu praw do podwyższenia emerytury do okresu "od zdarzenia do zdarzania" jest rażącym naruszeniem prawa. Podniósł, że funkcjonariusz z chwilą uzyskania stosownych kwalifikacja pełniąc służbę jest do dyspozycji Państwa aby w każdym momencie tej służby wziąć udział w działaniach bojowych w celu zapewnienia bezpieczeństwa Państwa i jego obywateli, w działaniach które są "wymuszone niezależnie od funkcjonariusza" i które mogą być wywołane w dowolnym okresie służby.

Komendant Główny Straży Granicznej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia dokonane w zaskarżonym postanowieniu.

Skarżący w pismach procesowych z dnia 5 czerwca 2019 r., 15 lipca 2019 r., 25 lipca 2019 r. i 1 sierpnia 2019 r. podtrzymał zarzuty skargi. Wniósł m.in. o uwzględnienie poglądu zaprezentowanego w wyroku WSA w Warszawie z dnia 24 stycznia 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 2091/18, w którym wskazano, że skoro emeryturę podwyższa się za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, to właśnie ten okres stanowi ramy czasowe do ustalania wymiaru czynności podejmowanych przez funkcjonariusza w okolicznościach uzasadniających podwyższenie emerytury. Wskazał że sprawę należy rozpatrywać z uwzględnieniem wykładni dokonanej w powołanym wyroku. Skarżący wskazał, że wydanie zaświadczenia przez Komendanta CSSG za okres od momentu wystąpienia obydwu warunków oraz podtrzymanie przez Komendanta Głównego SG tego stanowiska jest sprzeczne z przepisami, które wyraźnie wskazują, że obowiązkiem organu jest wystawianie zaświadczenia za każdy rok służby w którym funkcjonariusz spełnił obydwie przesłanki, tj. w danym roku służby posiadał stosowne uprawnienia oraz brał w danym roku służby udział w działaniach bojowych lub procesie szkolenia. Podkreślił, że organ błędnie interpretuje przepisy rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. W piśmie z dnia 13 września 2019 r. skarżący wniósł o uwzględnienie opinii Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA (załączył kopię pisma z dnia [...] września 2019 r.), wskazał, że organ celowo nie uwzględnia w wydanych zaświadczeniach podstawy faktycznej, jaką jest rok służby.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie podlegała uwzględnieniu.

Zarówno zaskarżone postanowienie Komendanta Głównego SG, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie Komendanta Centrum Szkolenia SG odpowiadają prawu.

W sprawie tej nie został naruszony ani przepis art. 218 § 2 k.p.a., ani art. 219 k.p.a., na podstawie którego wydano postanowienie. Nie naruszono także powołanych w skardze przepisów k.p.a. jak również § 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r.

Organ, rozpatrując wniosek skarżącego z dnia [...] stycznia 2018 r. o wydanie zaświadczenia przeprowadził w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające, co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy i w treści samego uzasadnienia zarówno zaskarżonego postanowienia, jak i postanowienia organu I instancji. Organ uwzględnił przy tym wskazania zawarte w wyroku WSA w Warszawie z dnia 22 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1526/18. Należycie i starannie przeprowadzone postępowanie wyjaśniające nie pozwoliło organowi na wydanie zaświadczenia potwierdzającego, aby okres od [...] października 2008 roku do [...] maja 2010 roku był okresem pełnienia przez skarżącego służby w Straży Granicznej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w związku z § 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r., a to wobec braku dokumentów wskazujących, aby wnioskodawca w tym okresie brał udział w działaniach bojowych lub procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań.

Zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r., emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio: w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera-pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonych przez Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży Granicznej.

Prawidłowo organ wskazał, że zaświadczenie obejmuje na gruncie powołanego przepisu okresy, w których funkcjonariusz spełnia łącznie obie obligatoryjne wymienione w nim przesłanki, tj. posiada uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera-pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych i brał udział w działaniach bojowych lub procesie szkolenia przygotowującym do takich działań.

W sprawie jest bezsporne, że skarżący w okresie, którego dotyczy zaskarżone postanowienie spełnił jedną z dwóch wymienionych w powołanym przepisie przesłanek, tj. uzyskał uprawnienia do udziału w działaniach bojowych, co nastąpiło w dniu [...] października 2008 r. (§ 2 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia). Skarżący brał bowiem udział w kursie specjalistycznym dla policjantów z zakresu samodzielnego prowadzenia działań minersko-pirotechnicznych odbywającym się w terminie [...] sierpnia 2008 r. - [...] października 2008 r. Przesłankę z § 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia spełnił zatem w dniu [...] października 2008 r.

Trafnie też organ stwierdził, że brak dokumentów wskazujących, aby wnioskodawca w okresie [...] października 2008 – [...] maja 2010 r. brał udział w działaniach bojowych lub procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, nie pozwala na wydanie żądanego przez skarżącego zaświadczenia dotyczącego wskazanego okresu.

Ustalenia organu w tym zakresie, tak jak i samo postępowanie wyjaśniające,

są pełne i wszechstronne. Organ bezspornie ustalił, że skarżący we wskazanym okresie nie prowadził żadnego ze szkoleń specjalistycznych mających na celu przygotowanie do działań bojowych, o których mowa w § 2 pkt 2 lit.b) rozporządzenia, jak też nie brał udziału w działaniach bojowych. Jeśli chodzi o szkolenie pt. Doskonalenie śledztwa po wybuchu, to choć w teczce akt osobowych nie znajduje się zaświadczenie

o uczestnictwie w tym szkoleniu, organ ustalił, że skarżący w dniach [...]-[...] listopada 2008 r. został skierowany rozkazem dziennym w podróż służbową do [...] w celu udziału w szkoleniu w CSP w [...]. Organ wskazał też, że w teczce

akt osobowych znajduje się opinia służbowa skarżącego sporządzona w dniu [...] lipca 2012 r., dotycząca okresu służby od [...] lutego 2008 r. do [...] lipca 2012 r., w której w części dotyczącej udziału opiniowanego funkcjonariusza w szkoleniach wymieniono m.in. szkolenie pt. Doskonalenie śledztwa po wybuchu. Z opinii nie wynikają jednak żadne dane umożliwiające ustalenie dnia, miesiąca, lub roku, w którym miało miejsce uczestnictwo skarżącego w niniejszym szkoleniu. Brak jest również informacji na temat charakteru szkolenia oraz jego założeń programowych. W ramach postępowania wyjaśniającego organ zwrócił się do Komendanta Centrum Szkolenia Policji w [...], który wskazał, że szkolenie to nie jest szkoleniem z zakresu szkoleń minersko - pirotechnicznych, a jego program nie wyczerpuje przesłanki § 2 pkt 2 ppkt b rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Wskazał przy tym, że nie posiada dokumentacji, która mogłaby potwierdzić udział skarżącego w powołanym szkoleniu (k. 124 tapa). Nadto podał, że powołane szkolenie jest ukierunkowane na stosowanie metod pracy operacyjnej z zakresu zwalczania przestępczości z użyciem materiałów wybuchowych

i nie dotyczy fizycznego zwalczania terroryzmu, dotyczy zagadnień natury operacyjno- śledczej.

Z tych powodów organ nie uwzględnił tego szkolenia jako szkolenia mającego na celu przygotowanie do działań bojowych. Ustalenie to jest w ocenie Sądu trafne

i zostało przez organ wyczerpująco uzasadnione.

W sprawie niniejszej istotne jest nie samo twierdzenie wnioskodawcy, że spełnia przesłanki warunkujące uzyskanie zaświadczenia dotyczącego okresu od [...] aździernika 2008 r. do [...] maja 2010 r., ale fakt istnienia dokumentów, rejestrów, ewidencji, czy innych zbiorów danych pozwalających na stwierdzenie powyższego.

Odnosząc się do zarzutów skargi wskazania wymaga, że postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia jest postępowaniem uproszczonym i w znacznym stopniu odformalizowanym. Podstawę postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia stanowi art. 219 k.p.a., który jest częścią regulacji działu VII k.p.a. Tym samym postanowienie to wydawane jest poza ramami ogólnego postępowania administracyjnego. Zarzuty naruszenia art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 12 k.p.a., art. 35 k.p.a., art. 37 k.p.a., art. 38 k.p.a., 227 k.p.a. k.p.a. nie są trafne.

W postępowaniu o wydanie zaświadczenia nie jest dopuszczalne wnioskowanie

o zdarzeniach, które wedle przepisów stanowią podstawę do wydania zaświadczenia. Podkreślenia wymaga, że w postępowaniu prowadzonym na skutek żądania wydania zaświadczenia nie rozstrzyga się w indywidualnej sprawie administracyjnej

o obowiązku, czy uprawnieniu jednostki. Postępowanie wyjaśniające, o którym mowa

w art. 218 § 2 k.p.a. zostało w niniejszej sprawie przeprowadzone nad wyraz wnikliwie. Organ poddał analizie dokumenty zawarte w teczce akt osobowych. Wobec braku dokumentów zwrócił się też do organizatora szkolenia pt. Doskonalenie śledztwa po wybuchu. Organ dokonał kwerendy dzienników lekcyjnych, planów zajęć oraz Rozkazów Dziennych Komendanta Centrum Szkolenia SG oraz sprawozdań

z działalności szkoleniowej. Dokonał także kwerendy dokumentacji będącej

w dyspozycji dwóch komórek organizacyjnych Centrum Szkolenia SG: Wydziału Informacji i Organizacji Dydaktyki oraz Zakładu Bezpieczeństwa w Komunikacji odpowiedzialnego m. in. za realizację i organizację procesu szkolenia z zakresu działań minersko -pirotechnicznych. Organ stwierdził, że nie odnaleziono żadnych dokumentów ani danych, które mogłyby wskazywać, że [...] D. L. w okresie od [...] października 2008 r. do [...] maja 2010 r. brał udział (i jaka była jego potencjalna rola) w działaniach bojowych lub procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do działań bojowych.

Podkreślenia wymaga, że postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 218 § 2 k.p.a. spełnia tylko pomocniczą rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że odnosi się ono do zbadania okoliczności wynikających już z istniejących ewidencji, rejestrów i innych danych, jak też wyjaśnienia, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów, stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się zainteresowany. Postępowanie to ma na celu usunięcie wątpliwości, co do znanych, bo istniejących już faktów, czy stanu prawnego (v. wyrok NSA z dnia 10 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 1139/10, Lex nr 1082571, wyrok NSA z dnia 8 września 2009 r. sygn. akt I OSK 104/09, Lex nr 594852). Właściwy organ może wydać zaświadczenie wyłącznie na podstawie posiadanych danych, bez potrzeby ich kreowania (v. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1616/09).

Istota zaświadczenia tkwi w tym, że nie jest ono aktem woli organu, ale aktem wiedzy (v. wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2019 r. sygn. akt I OSK 1537/17, orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie organ dokonał wyczerpujących ustaleń – z uwzględnieniem wskazań zawartych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 22 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1526/18 – na podstawie dostępnych danych pozostających w dyspozycji organów. Powyższe wynika nie tylko z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji, które są należycie uzasadnione, ale przede wszystkim znajduje potwierdzenie w aktach organu. Za nietrafny w świetle powyższego Sąd uznał także zarzut naruszenia art. 8 k.p.a. Treść zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że organ wyczerpując wszelkie możliwości w postępowaniu wyjaśniającym, nie odnalazł dokumentów i danych świadczących w sposób bezsprzeczny,

że wnioskodawca we wskazanym już wyżej okresie brał udział w ramach obowiązków służbowych w działaniach bojowych lub w procesie szkolenia przygotowującym do takich działań bojowych, o czym jest mowa w § 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia. W takim przypadku organ nie miał podstaw, aby wydać zaświadczenie żądane przez skarżącego, a dotyczące tego okresu. Organ nie naruszył tym samym § 2 pkt 2 tego rozporządzenia. Dokonał prawidłowej wykładni powołanego przepisu rozporządzenia.

Odnosząc się do argumentów skargi dodatkowo wskazania wymaga, że sprawa niniejsza nie dotyczy ustaleń w zakresie podwyższenia emerytury za każdy rok służby. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia dotyczącego okresu od [...] października 2008 r. do [...] maja 2010 r. Kwestia interpretacji pojęcia "za każdy rok służby", odnoszącego się do podwyższania emerytury, nie ma znaczenia w niniejszej sprawie. Ustalanie uprawnień do emerytury i wysokości świadczenia w tym zakresie należy do organu emerytalnego. Także kwestia wydanych zaświadczeń nie jest przedmiotem niniejszej sprawy.

Odmienna ocena skarżącego od oceny organu w zakresie ustaleń, co do łącznego spełnienia przesłanek z § 2 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia dla uzyskania zaświadczenia za okres od [...] października 2008 r. do [...] maja 2010 r. nie świadczy

o braku zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji. Powołany zaś przez skarżącego wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2091/18 dotyczy innego stanu faktycznego.

Biorąc pod uwagę, że zaświadczenie jest urzędowym potwierdzeniem określonych faktów lub stanu prawnego, nie rozstrzyga żadnej sprawy i nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego, brak było podstaw do uwzględnienia skargi. Organy wykazały, że podjęły wszelkie działania celem należytego rozpatrzenia wniosku strony. Wobec braku dokumentacji mogącej stanowić podstawę wydania zaświadczenia żądanej treści, zasadnie organ zastosował przepis art. 219 k.p.a.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), orzekł jak w wyroku