Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 1870/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 73 § 1  4, art. 65 - 72, art. 73 § 2, art. 73 § 1, art.  220 § 3 w zw. 58 § 3, art. 184
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Ł. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 23 czerwca 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1381/14 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Ł. W. na decyzję D. I. C. w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 23 czerwca 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1381/14 odrzucił skargę Ł.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku akcyzowego.

W uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia [...] r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpis pisma z tym wezwaniem pomimo dwukrotnego awizowania w dniach: [...] r. (błędnie przyjęto datę [...] r. jednak był to dzień ustawowo wolny od pracy – niedziela) i [...] r. nie został odebrany przez adresata. Jak również w zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu. Wobec powyższego Sąd I instancji na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił wniesioną skargę.

Skargę kasacyjną na powyższe orzeczenie złożył skarżący, zarzucając

- naruszenie art. 73 § 1 - 4 p.p.s.a poprzez ustalenie skutku doręczenia wobec braku odbioru wezwań Sądu przez skarżącego, w sytuacji gdy przesyłka sądowa ani zawiadomienie o takiej przesyłce nigdy nie trafiły do adresata, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy;

- naruszenie przepisów postępowania, a to art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi wobec nieuzupełnienia braków skargi poprzez jej należyte opłacenie, w sytuacji gdy wezwanie nie zostało skutecznie dostarczone adresatowi.

Wobec powyższego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym w myśl art. 182 § 1 p.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 73 § 1 – 4 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w art. 73 § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że do skarżącego wystosowano wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu od niej w wysokości [...]zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu niniejszego wezwania pod rygorem jej odrzucenia. W aktach sprawy znajduje się przedmiotowa przesyłka zawierająca wezwanie (k. [...]), a z umieszczonego na niej druku zwrotnego potwierdzenia odbioru jednoznacznie wynika, że w związku z nieobecnością adresata ("adresat nieobecny - [...]r. – błędnie określoną jako[...] r.") została ona pozostawiona w placówce pocztowej w Chorzowie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest jakichkolwiek podstaw by twierdzić, że powyższe zawiadomienie nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej adresata. Pieczęcie pocztowe znajdujące się bowiem na kopercie potwierdzają ustalenia Sądu pierwszej instancji, iż przesyłka została powtórnie awizowana w dniu [...]r. Wobec prawidłowego awizowania przesyłki twierdzenia skarżącego o niepozostawieniu awizo w skrzynce oddawczej należy zatem uznać za bezpodstawne. Należy mieć, bowiem na uwadze, że poza twierdzeniami, że awizo w skrzynce nie zostało pozostawione nie ma żadnego faktycznego potwierdzenia takiej okoliczności. Strona skarżąca nie zwróciła się do poczty o wyjaśnienie sprawy, nie złożyła reklamacji.

Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, stwierdzić należało, że spełnione zostały ustawowe przesłanki dla tzw. zastępczego trybu doręczeń, przewidzianego w art. 73 § 1-3 p.p.s.a. Sąd słusznie więc przyjął, że wezwanie, w myśl art. 73 § 4 p.p.s.a., zostało doręczone skarżącemu w dniu [...]r. Ponieważ strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych w terminie 7 dniu od jego doręczenia, do czego została w przewidziany prawem sposób wezwana, Sąd pierwszej instancji prawidłowo skargę tę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 w zw. 58 § 3 p.p.s.a.

W związku z ustaleniem prawidłowego awizowania przesyłki zarzuty skarżącego podniesione w skardze kasacyjnej w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie mogły znaleźć usprawiedliwionych podstaw.

Wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania należało oddalić, ponieważ jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, do której to kategorii należy postanowienia Sądu I instancji o odrzuceniu skargi.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.