Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2926/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 116 par.2, art. 240 par.1 pkt 5
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 156, art.202 par. 4
journal: Dz.U. 2013 poz 1030
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, sędzia WSA Waldemar Śledzik, Protokolant referent stażysta Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2015 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji ostatecznej orzekającej o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za październik 2010 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. orzekł o solidarnej odpowiedzialności A. Z. – dalej "Skarżący" lub "Strona" z T. Sp. z o.o. – dalej "Spółka", za zaległości podatkowe Spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za X 2010 r. w kwocie 4.262 zł, odsetki za zwłokę od tej zaległości w kwocie 1.390 zł i koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie 270,20 zł

Pismem z dnia 18 maja 2013 r., Skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji, po rozpatrzeniu którego Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie wydane przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W.

Wnioskiem z dnia 4 lutego 2014 r., Skarżący wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w W. na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r. poz. 749 z późn. zm.) - dalej "O.p." o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] listopada 2013 r. i wstrzymanie wykonania ww. decyzji na podstawie art. 246 § 1 O.p. Do wniosku załączył kserokopie dokumentów, niepotwierdzone za zgodność z oryginałem oraz ich poświadczone tłumaczenia z języka angielskiego, które w ocenie Skarżącego uzasadniają wznowienie postępowania tj.: Termination of agreement z dnia 31 lipca 2010 r., tj. rezygnacja Strony z funkcji członka zarządu Sp. z o. o. T. z dniem 14 sierpnia 2010 r.; Appointment of first directors by subscriber of memorandum and articles of association of R. - powołanie pierwszych dyrektorów spółki przez sygnatariuszy umowy i statutu spółki R.; Certificate R. - zaświadczenie Ministerstwa Handlu, Przemysłu i Turystyki, Departament Rejestru Spółek i Syndyków Mas Upadłościowych, zaświadczające, że zgodnie z rejestrem prowadzonym przez ww. Departament Dyrektorem i Sekretarzem R. są: Ionics Directors Limited (dyrektor) i Ionics Secretartaries Limited (sekretarz); Pełnomocnictwo wraz z apostille z dnia 24 września 2007 r.

Argumentując wniosek stwierdził, że złożył skutecznie rezygnację z funkcji członka zarządu Spółki w dniu 14 sierpnia 2010 r., wobec tego zgodnie z art. 116 O.p. nie ponosi on odpowiedzialności za zobowiązania Spółki powstałe po tej dacie. Dalej podniósł, iż jest obcokrajowcem i nie ma umiejętności posługiwania się językiem polskim, otrzymał nierzetelne informacje na jakim etapie jest postępowanie podatkowe o orzeczeniu odpowiedzialności i w jakim kierunku ono zmierza, nie miał znajomości wymogów polskiego prawa, otrzymał zapewnienia ze strony jedynego wspólnika Spółki, że jego sytuacja jest niczym niezagrożona, przy czym brak było współpracy ze strony jedynego wspólnika Spółki, zaistniały trudności w wykazaniu przez Skarżącego złożenia skutecznej rezygnacji z funkcji członka zarządu Spółki. Skarżący nie wiedział zatem jakie dokumenty ma przedłożyć, mimo wzywania go przez organ podatkowy. Nie znając zasad polskiego postępowania podatkowo ufał, że przedłożył już wszystkie wymagane dokumenty, które konieczne są do wykazania jego racji. Dopiero po zakończeniu postępowania przed organem II instancji udało się odnaleźć istotne dokumenty w sprawie, które potwierdzają skuteczne złożenie rezygnacji z funkcji członka zarządu. Tymi dokumentami, zdaniem Skarżącego są:

1. "Termination of agreement, bo potwierdza fakt dokonania przez Stronę rezygnacji z funkcji członka zarządu Spółki,

2. Appointment of first directors by subscriber of memorandum and articles of association of R., bo potwierdza fakt, że Ionics Directors Limited jest pierwszym dyrektorem jedynego wspólnika Spółki, tj. R. i w związku z tym jest uprawniony do reprezentowania tego podmiotu,

3. Certificate R., bo potwierdza fakt, że Ionics Directors Limited jest dyrektorem R., a co za tym idzie jest uprawnionym do reprezentowania R. zgodnie z właściwym prawem,

4. pełnomocnictwo z apostille, bo potwierdza fakt, iż rezygnacja została przyjęta przez spółkę i postanowiono o wyborze nowego członka zarządu.

Skarżący wskazał, iż ww. dokumenty istniały w chwili wydania zarówno decyzji organu I, jak i II instancji, o czym świadczą umieszczone na nich daty. Przy czym ww. dokumenty w połączeniu z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy, w szczególności w związku z oświadczeniem Ionics Directors Limited - dyrektora jedynego wspólnika Spółki, tj. R., upoważnionego do jego reprezentacji, o otrzymaniu rezygnacji Skarżącego, stanowią o tym, że Strona dokonała skutecznej rezygnacji z funkcji członka zarządu w dniu 14 sierpnia 2010 r. Skarżący odniósł się również do przesłanek wznowienia postępowania. W jego ocenie ta "istotność" ujawnionych dowodów powoduje, że w niniejszej sprawie powinna być wydana odmienna decyzja podatkowa, a zgłoszone dowody spełniają również przesłankę "nowości", bowiem nie stanowiły materiału dowodowego w sprawie, a organy nie mogły i nie zapoznały się z nimi. Ponadto zdaniem Skarżącego również okoliczność złożenia rezygnacji z funkcji członka zarządu przez Skarżącego jest "nową" okolicznością w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 O.p., ponieważ na podstawie zebranego materiału dowodowego organ podatkowy nie stwierdził zaistnienia takiej okoliczności faktycznej, a zatem nie uznał jej za zaistniałą. Przedłożenie przez Stronę nowych dowodów powoduje jednocześnie powstanie "nowych okoliczności faktycznych" sprawy. Dodatkowo wskazał na okoliczność, że nie pełnił w Spółce swojego zarządu w pełni. Fizycznie był on nieobecny w Polsce, wszystkie działania podejmowane w związku z funkcjonowaniem Spółki, dokonywały inne upoważnione osoby, a w szczególności prokurent Spółki. Rola Strony ograniczała się jedynie do podpisywania dokumentów rachunkowych, natomiast realnie i faktycznie nie pełniła funkcji członka zarządu, a zatem i z tego powodu nie powinna być pociągnięta do odpowiedzialności za zobowiązania podatnika. Zdaniem Skarżącego odpowiedzialność osoby trzeciej, o której mowa w art. 116 § 2 O.p., nie może być skierowana wobec osoby, która ani faktycznie nie pełniła obowiązków członka zarządu danej spółki, ani też nie miała możliwości pełnienia takich obowiązków w okresie, w którym powstały zaległości spółki - określenie "pełnienie obowiązków" wskazuje, że chodzi tu o rzeczywiste (czynne, faktyczne) ich wykonywanie, a nie tylko piastowanie (bierne) funkcji, z którą te obowiązki są związane.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] listopada 2013 r.

Przy piśmie z dnia 7 kwietnia 2014 r. Skarżący, w związku z postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r., przedłożył do akt sprawy potwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie dokumentów złożonych wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] listopada 2013 r., z uwagi na brak w sprawie przesłanek, o których mowa w art. 240 § 1 O.p., tj. brak nowych istotnych dla sprawy okoliczności, które istniałyby w dacie wydania decyzji ostatecznej, tj. w dniu [...] listopada 2013 r., a nieznane byłyby organowi odwoławczemu.

Pismem z dnia 9 maja 2014 r., Skarżącego złożył odwołanie od powyższej decyzji, której zarzucił:

- rażące naruszenie przepisów prawa, tj. art. 156 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. 2013, poz. 1030, dalej k.s.h.), poprzez jego niestosowanie, co miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, ponieważ w razie zastosowania przez organ wskazanego przepisu, organ właściwie dokonałby analizy instytucji złożenia rezygnacji przez członka zarządu w jednoosobowej spółce z o.o. poprzez uznanie, że rezygnacja złożona jedynemu wspólnikowi w jednoosobowej spółce z o.o. jest skuteczna,

- naruszenie prawa materialnego, tj. art. 202 § 5 k.s.h. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że rezygnacja jednego członka zarządu w jednoosobowej spółce z o.o. nie może być skutecznie złożona jednemu wspólnikowi.

W związku z powyższym wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. oraz umorzenie postępowania. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że jedyny wspólnik spółki z o.o., zgodnie z art. 156 k.s.h., wykonuje wszystkie uprawnienia organu jakim jest zgromadzenie wspólników. Zdaniem Skarżącego należy przez to rozumieć także przyjęcie rezygnacji z pełnienia funkcji członka zarządu, a zgromadzenie wspólników nie musi być formalnie zwołane w spółce jednoosobowej, co wynika z art. 240 k.s.h.. Dalej podniósł, iż jedyny wspólnik w jednoosobowej spółce z o.o. tworzy zgromadzenie wspólników i w każdym miejscu i w każdym czasie może procedować jako zgromadzenie wspólników. Wobec tego nie ma wątpliwości, że podmiot będący jedynym wspólnikiem spółki, wykonujący uprawnienia zgromadzenia wspólników, został skutecznie powiadomiony o rezygnacji członka zarządu z pełnienia funkcji członka zarządu, podczas gdy jest to ten sam podmiot i nie ma najmniejszych wątpliwości, że został on poinformowany o rezygnacji członka zarządu w spółce. Przy tym wskazał, iż nie jest mu znana przyczyna, dla której Spółka do chwili obecnej nie złożyła wniosku o zmianę danych podmiotu w rejestrze KRS. W ocenie Skarżącego rezygnacja została skutecznie złożona, co uzasadnia wniosek o uchylenie decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. oraz o umorzenie postępowania w sprawie.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję uzasadniając, iż dokumenty przedłożone przez Skarżącego wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania nie potwierdzają złożenia rezygnacji przez Skarżącego z funkcji członka zarządu Spółki, zatem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r., nie wystąpiła przesłanka pozwalająca, po wznowieniu postępowania, uchylić ww. decyzję ostateczną, w związku z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Organ odwoławczy podkreślił, że oświadczenie o rezygnacji członka zarządu z pełnienia funkcji powinno być złożone spółce. Okoliczności występujące na gruncie danego stanu faktycznego powinny determinować właściwego adresata oświadczenia o rezygnacji np. złożenie rezygnacji na ręce członka zarządu, a w przypadku braku zarządcy czy też prokurenta, zwrócenie się do organu powołującego następcę rezygnującego, tj. zgromadzenia wspólników. Przypadek gdy jedyny członek zarządu zamierza złożyć rezygnację jest szczególną sytuacją. Za niedopuszczalne, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w W., uznać jednak należy wystąpienie w podwójnej roli, tj. rezygnującego i przyjmującego rezygnację. Za właściwe natomiast należy uznać powołanie przez członka zarządu - mającego złożyć rezygnację, pełnomocnika ustanowionego do tej właśnie czynności, chyba że możliwe jest złożenie rezygnacji na ręce prokurenta. Wskazana sytuacja nie będzie stanowić wówczas przypadku dokonania czynności "z samym sobą" oraz zapobiega nadużyciom ze strony zarówno rezygnujących, jak i przyjmujących rezygnację. Organ odwoławczy wskazał, że Skarżący przedłożył wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania "Termination of agreement", tj. pismo Strony z dnia 31 lipca 2010 r. o rezygnacji z funkcji członka zarządu Spółki z dniem 14 sierpnia 2010 r., skierowane do K. H. - wspólnik, R. S. - wspólnik, R., jedyny wspólnik Spółki. Jednakże z akt sprawy nie wynika aby adresaci pisma odebrali je tak aby mogli się z nim zapoznać - brak jest bowiem potwierdzenia nadania lub innej próby doręczenia pisma. Przy tym zwrócił uwagę, iż Skarżący dowodził, że pełnomocnictwo wraz z apostile, dołączone do wniosku z dnia 4 lutego 2014 r., potwierdza fakt, iż złożenie rezygnacji zostało przyjęte przez spółkę i postanowiono o wyborze nowego członka zarządu. Tymczasem pełnomocnictwo to, udzielone przez Ionics Directors Limited jest datowane na 24 września 2007 r. (data potwierdzenia przez cypryjskich urzędników państwowych) i uprawnia Skarżącego do reprezentowania spółki R. oraz do głosowania w imieniu spółki R. na Nadzwyczajnym Zgromadzeniu Wspólników Spółki z następującym porządkiem obrad: wybór przewodniczącego, sprawdzenie listy obecności, przyjęcie porządku obrad, sprawdzenie prawidłowości zwołania zgromadzenia, zdolności do podejmowania uchwał, podjęcie uchwały w przedmiocie wyboru nowego prezesa Zarządu, zamknięcie obrad. Zatem przedłożony dokument nie może potwierdzać złożenia rezygnacji z funkcji członka zarządu Skarżącego z dniem 14 sierpnia 2010 r. Przy tym wskazał, że nie odbyło się Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki, na którym powołano by nowego członka zarządu. Pozostałe dwa dokumenty stwierdzają iż na pierwszych dyrektorów spółki R. powołano Ionics Directors Limited, oraz, że Dyrektorem i Sekretarzem R. są: Ionics Directors Limited (dyrektor) i Ionics Secretartaries Limited (sekretarz). Zatem dokumenty te w żaden sposób nie mogą potwierdzać argumentów Strony odnośnie złożenia rezygnacji z funkcji członka zarządu. Dalej Dyrektor Izby Skarbowej w W. zauważył, iż z pełnego odpisu KRS Spółki wynika, iż w spółce powołano prokurenta, w osobie Pani M. H., (data wpisu 30 stycznia 2008 r., data wykreślenia 31 sierpnia 2010 r.), wobec tego rezygnację z pełnienia funkcji członka zarządu Strona mogła złożyć prokurentowi. Przy tym umowa Spółki (akt założycielski z dnia [...] stycznia 1998 r. Rep. [...] poprzednia nazwa "R." Sp. z o. o. zmieniona aktem notarialnym z dnia [...] sierpnia 2007 r. Rep. [...]) nie zawiera odmiennych ustaleń, które skutkowałyby uznaniem za skuteczne złożenie rezygnacji z pełnionej w zarządzie funkcji organowi innemu niż zgromadzenie wspólników. Tymczasem Strona przedłożyła dokumenty, które w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w W. nie potwierdzają, w świetle przepisów Kodeksu spółek handlowych, okoliczności złożenia przez Skarżącego rezygnacji z funkcji członka zarządu Spółki w ten właściwy sposób. Z uchwały Nr 1 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z dnia [...] października 2007 r. oraz z prowadzonego dla Spółki rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. (wpis z dnia 19.10.2007r.), wynika, iż Skarżący został powołany do zarządu Spółki w dniu 9 października 2007 r. i do chwili obecnej nie został z niego odwołany.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. odniósł się również do podnoszonej przez Skarżącego argumentacji, iż nie pełnił on w Spółce w pełni swojego zarządu. Organ odwoławczy podkreślił, iż podstawą powstania odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania spółki jest sam fakt bycia członkiem jej zarządu. Odpowiedzialność członków zarządu, określona w art. 116 § 1 O.p., obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu (art. 116 § 2 ww. ustawy). Podział obowiązków w zarządzie, nawet formalny, nie może zwolnić członka zarządu z odpowiedzialności wynikającej z art. 116 O.p. Orzeczenie o odpowiedzialności osoby trzeciej nie jest też uzależnione od faktycznego, rzeczywistego wykonywania obowiązków, ani od np. odpowiednich kwalifikacji w dziedzinie finansów.

Ponadto odnosząc się do podnoszonych okoliczności będących przedmiotem badania w postępowaniu zwykłym Dyrektor Izby Skarbowej w W. wyjaśnił, że postępowanie uruchamiane na skutek wznowienia postępowania nie jest kontynuacją postępowania instancyjnego i w konsekwencji nie daje podstaw do pełnej merytorycznej kontroli decyzji, którą zakończono sprawę w postępowaniu zwykłym.

Pismem z dnia 18 sierpnia 2014 r. Skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję zarzucając jej:

1) rażące naruszenie przepisów prawa, tj. art. 156 k.s.h., poprzez jego niestosowanie, co miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, ponieważ w razie zastosowania przez organ wskazanego przepisu, organ właściwie dokonałby analizy instytucji złożenia rezygnacji przez członka zarządu w jednoosobowej spółce z o.o. poprzez uznanie, że rezygnacja złożona jedynemu wspólnikowi w jednoosobowej spółce z o.o. jest skuteczna,

2) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 202 § 5 k.s.h. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że rezygnacja jednego członka zarządu w jednoosobowej spółce z o.o. nie może być skutecznie złożona jednemu wspólnikowi,

3) naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 240 § 1 pkt 5 w związku z art. 180 § 1 i art. 187 § 1 O.p. poprzez uznanie, że nie zachodzi podstawa do uznania, że dowody przedstawione w sprawie są dostateczne, aby stwierdzić, że rezygnacja z pełnienia funkcji przez członka zarządu została złożona skutecznie.

W uzasadnieniu skargi Skarżący argumentował, że w jego ocenie organ podatkowy błędnie zinterpretował przepisy k.s.h. odnośnie rezygnacji jedynego członka zarządu z pełnionej funkcji i błędnie twierdził, że w rozpatrywanej sprawie jedyny wspólnik nie pełnił funkcji organu spółki oraz, że jedynym dowodem na złożenie rezygnacji może być protokół zgromadzenia wspólników. Ponadto zarzucił, że organ podatkowy nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie, w szczególności:

- nie rozpatrzył twierdzenia Skarżącego odnośnie złożenia w sposób ustny rezygnacji na zgromadzeniu wspólników w A. w dniu [...] czerwca 2010 r.,

- nie odniósł się do oświadczenia jedynego wspólnika spółki z dnia 22 maja 2013 r. o odebraniu oświadczenia przez spółkę rezygnacji z pełnienia funkcji członka zarządu,

- nie przeprowadził dowodów w połączeniu z dowodami znajdującymi się już w aktach sprawy, tj. m.in. korespondencją e-mail złożoną przez Stronę na etapie postępowania przed organem I instancji, jak również oświadczenia Pana R. S. złożonego w rozmowie telefonicznej z pracownikiem urzędu skarbowego, z którego pracownik urzędu skarbowego powinien zrobić notatkę służbową.

Zdaniem Skarżącego przedłożył on organowi podatkowemu dowody świadczące, że rezygnacja została skutecznie złożona, jednak organ podatkowy nie wziął ich pod uwagę. Mając powyższe na uwadze Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. w całości.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Kontroli Sądu poddana została decyzja w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej Skarżącego jako członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za jej zaległości podatkowe. Decyzja ta wydana została na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 243 § 2 wydaje decyzję, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub w części, jeżeli nie stwierdzi istnienia przesłanek określonych w art. 240 § 1.

Mianowicie organy podatkowe stwierdziły, że w sprawie nie zaistniała przesłanka, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. z tej przyczyny, że przedstawione przy wniosku o wznowienie postępowania podatkowego dokumenty co prawda stanowią w części dowody nowe, istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, jednakże ich ocena nie pozwoliła na uchylenie dotychczasowej decyzji, albowiem dowody te nie są wiarygodne, a tym samym istotne w sprawie.

Należy zauważyć, że przedstawione przez Skarżącego dowody miały na celu wykazanie, iż Skarżący w momencie upływu terminu płatności zobowiązań podatkowych, za które odpowiada na mocy ostatecznej decyzji, na skutek złożonej rezygnacji nie pełnił funkcji członka zarządu spółki.

Zgodnie bowiem z art. 116 § 2 O.p. odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu, oraz zaległości wymienione w art. 52 powstałe w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu. Zatem w świetle tego przepisu osoba, która nie pełni funkcji członka zarządu spółki w czasie upływu terminu płatności zobowiązań podatkowych nie odpowiada za zaległości z ich tytułu.

W istocie zatem spór w sprawie sprowadza się do oceny czy organy podatkowe dokonały prawidłowej oceny dowodów przedstawionych przy wniosku o wznowienie postępowania podatkowego stwierdzając, iż nie potwierdzają one, że Skarżący złożył skutecznie rezygnację z funkcji członka zarządu spółki przed upływem terminu płatności zobowiązań podatkowych stanowiących przedmiot decyzji ostatecznej.

Zgodnie z art. 202 § 4 k.s.h. mandat członka zarządu wygasa również wskutek śmierci, rezygnacji albo odwołania ze składu zarządu.

W tym miejscu należy zauważyć, że z akt sprawy wynika, iż Skarżący był jedynym członkiem zarządu T. sp. z o.o., a zgodnie z umową tej spółki organem uprawnionym do powołania zarządu było Zgromadzenie Wspólników.

Jeżeli rezygnuje cały zarząd, oświadczenie powinno być złożone organowi lub osobom, które mają prawo powoływania całego zarządu (...) SN w wyroku z 27 stycznia 2010 r., II CSK 301/09, LEX nr 570126, w którym podkreślono, że oświadczenie o rezygnacji jest jednostronną czynnością prawną, a więc niewymagającą przyjęcia przez spółkę, lecz wymagającą zakomunikowania innej osobie, gdyż do niej odnosi się unormowanie zawarte w art. 61 k.c.; podmiotem zainteresowanym tym oświadczeniem w sensie materialnym jest spółka) - Andrzej Kidyba, Komentarz aktualizowany do art. 202 Kodeksu spółek handlowych, Lex/el 2015.

Jako dowody mające potwierdzić skuteczną rezygnację Skarżącego z funkcji członka zarządu spółki Skarżący przedstawił własne oświadczenie o rezygnacji z tej funkcji oraz oświadczenie jedynego wspólnika spółki o przyjęciu tej rezygnacji z dniem 14 sierpnia 2010 r.

Jednakże należy mieć na uwadze, że żaden z przedstawionych przez Skarżącego dokumentów nie potwierdza w sposób wiarygodny czy i kiedy złożył on rezygnację z funkcji członka zarządu spółki Zgromadzeniu Wspólników.

W myśl art. 61 § 1 Kodeksu cywilnego oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią.

Z przedstawionych przez Skarżącego dokumentów nie wynika kiedy oświadczenie o rezygnacji dotarło do właściwego organu spółki. Bowiem gdyby nawet przyjąć, jak chce tego Skarżący (powołując się na art. 156 k.s.h.), że jedyny wspólnik wykonywał uprawnienia tego organu, to żaden dowód poza później złożonym oświadczeniem tego wspólnika, nie wskazuje kiedy rezygnacja faktycznie do niego dotarła. Zdaniem Sądu brak w sprawie dostatecznie wiarygodnych dowodów, jak choćby dokumenty czy pieczęcie o nadaniu pisma zawierającego rezygnację Skarżącego lub potwierdzeniu otrzymania tego dokumentu przez właściwy organ.

Należy mieć też na uwadze, że zgodnie z art. 156 k.s.h. w spółce jednoosobowej jedyny wspólnik wykonuje wszystkie uprawnienia przysługujące zgromadzeniu wspólników zgodnie z przepisami niniejszego działu. Przepisy o zgromadzeniu wspólników stosuje się odpowiednio. Jednakże w ocenie Sądu z przepisu tego nie wynika, że jedyny wspólnik T. sp. z o.o. był właściwy do przyjęcia rezygnacji Skarżacego z funkcji członka zarządu.

Specyfiką funkcjonowania spółki jednoosobowej jest to, że jedyny wspólnik wykonuje uprawnienia, a nie zastępuje tego organu. Wykonywanie uprawnień wiązać należy z prawami wspólnika, jakie posiada w spółce, a które może realizować na zgromadzeniu wspólników (walnym zgromadzeniu). Przepis ten pomija jednak obowiązki wspólnika związane z funkcjonowaniem spółki. W przypadku spółki jednoosobowej jest to obowiązek osobistego lub za pośrednictwem innej osoby udziału w podejmowaniu uchwał lub w zgromadzeniu wspólników (spółka z o.o.) albo w walnym zgromadzeniu (spółka akcyjna). Nie można więc przyjąć, że w spółce jednoosobowej nie występuje organ: zgromadzenie wspólników (walne zgromadzenie); podobnie E. Marszałkowska-Krześ, P. Machnikowski, Uchwała jedynego wspólnika a art. 173 k.s.h., PPH 2002, nr 6, s. 36; A. Karolak, Składanie oświadczeń woli w spółce z o.o. przez jedynego wspólnika, Pr.Sp. 2003, nr 7-8, s. 49 oraz SA w Łodzi w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 kwietnia 2013 r. (I ACa 1251/12, LEX nr 1314767). Wspólnik wykonuje jedynie prawa tego organu. Można również uznać, że omawiane przepisy są w pewnym stopniu nieprecyzyjne, bowiem odnoszą się do wszystkich uprawnień przysługujących zgromadzeniu wspólników. Jednakże nie ma przeszkód, aby wspólnik nie działał osobiście, ale tylko przez zastępców, co będzie oznaczać, że nie przysługują mu bezpośrednio wszystkie uprawnienia. Podsumowując, wydaje się, że nie ma podstaw do twierdzenia, że jedyny wspólnik zastępuje organ spółki z o.o. i ta ostatnia może działać bez organu zgromadzenia wspólników. Podjęte czynności przez wspólnika dotyczą wykonywania uprawnień, a nie zastępowania organu. W przeciwnym razie musielibyśmy przyjąć, że w spółce jednoosobowej decydujący dla funkcjonowania spółki i organów (zarząd, rada nadzorcza) jest status wspólnika, a nie organu. Uprawnienia te wykonywane są w sposób zmodyfikowany (odpowiednio) dla struktury spółki z o.o. - Andrzej Kidyba, Komentarz aktualizowany do art. 156 Kodeksu spółek handlowych, Lex/el 2015.

Zatem skoro zgodnie z umową T. sp. z o.o. organem uprawnionym do powołania zarządu było Zgromadzenie Wspólników to rezygnacja z tej funkcji winna zostać złożona temu organowi a nie jedynemu wspólnikowi tej spółki.

Nadto w ocenie Sądu organy podatkowe dokonując oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prawidłowo skonfrontowały wiarygodność przedstawionych przez Skarżącego dowodów z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w toku postępowania podatkowego poprzedzającego wydanie decyzji ostatecznej zwracając uwagę, że z protokołu Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników T. Sp. z o.o. z dnia 18 czerwca 2010 r. nie wynika (jak twierdził Skarżący), aby doszło tam do rezygnacji Skarżącego z funkcji członka zarządu oraz, że w prowadzonym dla spółki rejestrze (KRS) Skarżący nadal wskazany jest jako członek zarządu.

Tym samym organy podatkowe dokonały zgodnych z zasadą swobodnej oceny materiału dowodowego (art. 191 O.p.) ustaleń, że Skarżący w czasie, gdy upływał termin płatności zobowiązań podatkowych stanowiących przedmiot decyzji ostatecznej, pełnił funkcję członka zarządu spółki.

Reasumując w ocenie Sądu zasadne jest zatem stanowisko organów podatkowych, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki określone w art. 245 § 1 pkt 5 O.p, co przesądzało o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej..

W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).