Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 660/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-03-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 7 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M D o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w S na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S z dnia 7 czerwca 2010 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych skarżąca M D złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na obawę wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W uzasadnieniu wniosku, skarżąca powołując się na wniosek o przyznanie prawa pomocy wskazała na trudną sytuację finansową i osobistą oraz znaczną wysokość dochodzonych od niej od osób trzecich jak i organów podatkowych zobowiązań. Wykonanie decyzji, która w ocenie strony nieprawidłowo określa zobowiązanie podatkowe i nie uwzględnia jego przedawnienia narazi stronę na pozbawienie jej podstawowych środków utrzymania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.

Z powołanego powyżej przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1, oraz że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na tej stronie. Natomiast Sąd, rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, na który składają się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu, dokonanej na podstawie przesłanek wskazanych we wniosku jak i informacji znajdujących się w aktach sprawy, należy uznać, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

W uzasadnieniu wniosku strona powołała się na trudną sytuację finansową

i życiową, jednakże nie wynikają z nich okoliczności mogące uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności tej sytuacji finansowej niewątpliwie mogą uzasadniać wniosek o przyznanie prawa pomocy i tak referendarz sądowy postanowieniem z dnia 31 stycznia 2011 r. zwolnił stronę skarżącą od kosztów sądowych, nie są jednak podstawą do uznania, że zachodzą przesłanki określone

w art. 61 § 3 p.p.s.a. Niewątpliwie konieczność ponoszenia zobowiązań podatkowych czy innych stanowi dolegliwość dla skarżącej, ale sam fakt trudnej sytuacji finansowej nie stanowi podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pozbawienie środków utrzymania w razie wszczęcia egzekucji i wykonania decyzji nie jest równoznaczne z niebezpieczeństwem wyrządzenia szkody czy spowodowaniem nieodwracalnych skutków. Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie posiada środków pieniężnych, oszczędności, większego majątku, korzysta z pomocy społecznej, to nawet ewentualne wszczęcie egzekucji będzie skutkowało jej bezskutecznością. Ponadto przepisy prawa przewidują liczne wyłączenia spod egzekucji zarówno środków pieniężnych osoby zobowiązanej jak i dóbr materialnych. Nie zachodzi więc niebezpieczeństwo, iż wnioskodawczyni i jej rodzina zostaną pozbawieni środków do życia, tym bardziej, że źródłem tych środków są alimenty i świadczenia z pomocy społecznej.

Podkreślenia także wymaga, że egzekucja należności pieniężnych nie prowadzi co do zasady do nieodwracalnych skutków. Należy wskazać, że ewentualne uchylenie decyzji wymiarowej w toku postępowania sądowadministracyjnego prowadzi do zwrotu uiszczonego świadczenia wraz

z odsetkami, które mają za zadanie zrekompensowanie szkody wynikającej

z uiszczenia nienależnego (bądź uiszczonego w nadmiernej wysokości) podatku.

Skarżąca w swoim wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wskazała także, że zaskarżona decyzja rażąco narusza przepisy prawa materialnego i procesowego. Należy wyjaśnić, że zarzuty przeciwko zaskarżonej decyzji nie stanowią przesłanki wstrzymania wykonania decyzji i nie mogą mieć znaczenia dla rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania bowiem na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny skargi.

Wobec powyższego, Sąd w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak

w sentencji.