Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 16/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 3 pkt 8, 11 ust. 3, art. 14, 92 ust. 1
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 07 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi Spółki Jawnej "A." w T. – G. T. i D. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji - oddala skargę.-


UZASADNIENIE

II SA/Bk 16/11

UZASADNIENIE

Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności.

W dniu 6.05.2010r. w miejscowości S. na ulicy U. będącej częścią drogi krajowej numer 8, funkcjonariusze Referatu Grup Mobilnych Izby Celnej w B. dokonali kontroli związanej z wykonywaniem przewozu drogowego środkiem transportowym marki MAN o numerze rejestracyjnym [...] wraz z naczepą marki SAM o numerze rejestracyjnym [...]. Wykonującym przewóz drogowy było przedsiębiorstwo "A." Spółka Cywilna G. T., D. T. w T. W związku ze stwierdzonymi w trakcie kontroli naruszeniami przepisów, Naczelnik Urzędu Celnego w S. postanowieniem z dnia [...].05.2010r. wszczął z urzędu postępowanie, po zakończeniu którego decyzją z [...].08.2010r. nałożył na przewoźnika P. "A." Spółka Jawna G. T., D. T., karę pieniężną w kwocie 8700 złotych, w tym 8 000 z tytułu wykonywania transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji, 500 złotych z tytułu wykonywania transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty oraz 200 złotych z tytułu nieprawidłowego operowania przełącznikiem grup czasowych – za każdą wykresówkę.

W odwołaniu od tej decyzji ukarane przedsiębiorstwo podniosło zarzuty:

- wadliwej wykładni i niewłaściwej interpretacji przepisów art. 14 ust. 1 i 2 w związku z art. 8 ust. 2 pkt 8 ustawy o transporcie drogowym poprzez przyjęcie, że przewoźnik nie może wykonywać przewozu pojazdem zgłoszonym do zmiany licencji mimo, że ma 14 dni na zgłoszenie zmian danych, o których mowa w art. 8 ustawy o transporcie drogowym,

- błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na pominięciu konieczności wykonywania transportu pojazdem marki MAN [...] od dnia 27.04.2010r. z uwagi na awarię pojazdu DAF [...], której przewoźnik nie mógł przewidzieć,

- pominięcia faktu, że wykonujący transport miał ważną licencję z prawem przewozu na dwa pojazdy, z których jednym wykonywał usługi, co uprawniało do zgłoszenia drugiego do licencji w ciągu 14 dni od rozpoczęcia wykonywania nim przewozów, tj. w tym przypadku w ciągu 14 dni od daty 27.04.2010r., które do dnia kontroli nie upłynęły,

Dyrektor Izby Celnej w B. po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...].11.2010r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej. Organ odwoławczy przytoczył brzmienie mających zastosowanie w sprawie przepisów ustawy z dnia 6.09.2001r. o transporcie drogowym, na podstawie których doszło do nałożenia kary na odwołujące się przedsiębiorstwo a ustosunkowując się do zarzutów odwołania wskazał na następujące okoliczności. W dacie kontroli kontrolowany pojazd nie był zgłoszony do licencji nr TU – [...], której wypis został okazany przez kontrolowanego kierowcę. Taki stan kwalifikował się pod naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym określone w pkt 1.2 załącznika do ustawy (wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji). Powołując się na orzeczenia NSA z dnia 15.05.2008r. sygn. IIGSK 113/08, WSA w Białymstoku z dnia 25.03.2010r. sygn. IISA/Bk 55/10 i WSA w Warszawie z dnia 2.09.2009r. sygn. VISA/Wa 945/09, organ odwoławczy podkreślił, że przedsiębiorca posiadający licencję może w oparciu o nią wykonywać przewozy tylko tymi pojazdami, na które ma uprawnienie tj. stosowny wypis z licencji. Zwrot "pojazd niezgłoszony do licencji" odnosi się do sytuacji, w której konkretne dane dotyczące tego pojazdu nie zostały objęte ani pierwotnym wnioskiem o udzielenie licencji ani zgłoszeniem korygującym dane, wymaganym art. 14 ust. 1 ustawy. Powtarzając zaś pogląd wyrażony przez WSA w Opolu w wyroku z dnia 27.07.2009r. sygn. IISA/Op 171/09, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem, że późniejsze niż data kontroli zgłoszenie zmiany w trybie art. 14 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, powoduje odpadnięcie podstawy do wymierzenia przez organ kary pieniężnej. Tożsamy pogląd wyraził też NSA w wyroku z dnia 16.09.2010r. sygn. IIGSK 780/09 stwierdzając, że obowiązek zgłaszania pojazdu do licencji powinien być zrealizowany przed rozpoczęciem wykonywania transportu drogowego. W niniejszej sprawie fakt wykonywania transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji jest bezsporny. Kontrolowany w dniu 6.05.2010r. pojazd marki MAN o numerze rejestracyjnym [...] został zgłoszony do licencji TU – [...] udzielonej Spółce Jawnej "A." G. T., D. T. w dniu 7.05.2010r. zatem strona mogła wykonywać transport drogowy przedmiotowym pojazdem dopiero od dnia jego zgłoszenia do posiadanej licencji. Za nietrafną organ uznał argumentację strony, wiążącą złożenie wniosku o zmianę licencji w zakresie oznaczenia podmiotu z racji przekształcenia spółki cywilnej "A." w spółkę jawną "A." z obowiązkiem zgłoszenia do licencji nowego pojazdu. Zgłoszenie bowiem nowego pojazdu do licencji nie rodzi obowiązku wystąpienia z wnioskiem o zmianę treści licencji. Organ II instancji zaprzeczył prawdziwości zarzutu odwołania jakoby do pierwotnej licencji wydane zostały dwa wypisy, z czego jeden od dnia 29.09.2008r. nie był objęty zgłoszeniem jakiegokolwiek pojazdu albowiem z ustaleń poczynionych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym wynikało, że na dzień 14.05.2010r. przedsiębiorca posiadał zgłoszone do licencji dwa pojazdy o numerach rejestracyjnych: [...] i [...]. Dyrektor Izby Celnej uznał za nietrafne zarzuty naruszenia w postępowaniu przed organem I instancji przepisów art. 7 i 8 kpa, jak też stwierdził, że w rozpoznawanym przypadku nie zaistniały przesłanki uzasadniające zastosowanie przepisu art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym. Końcowo podkreślił, że skarżące przedsiębiorstwo jako podmiot zajmujący się profesjonalnie transportem drogowym, posiadający licencję na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego, winien znać i przestrzegać obowiązujące przepisy dotyczące prowadzonej działalności w zakresie transportu.

W skardze wywiedzionej na powyższą decyzję a skierowanej przeciwko części decyzji orzekającej o karze za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji, Spółka Jawna "A." G. T., D. T. podniosła zarzuty:

- naruszenia prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie przepisów art. 7 ust. 1, 8, 13 ust. 2 w związku z art. 14 oraz 92 w związku z art. 93 ustawy o transporcie drogowym i w związku z pkt 1.2 załącznika do w/w ustawy poprzez nałożenie kary za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji

- naruszenia określonej art. 8 kpa zasady pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa

- naruszenia przepisów postępowania poprzez niewyczerpujące wyjaśnienie sprawy oraz jednostronne rozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego i nieustosunkowanie się do zarzutów podnoszonych przez skarżącą

Zdaniem strony skarżącej w dniu kontroli tj. 06 maja 2010 r. kierujący pojazdem MAN nr rej. [...] G. T. okazał do kontroli wypis z licencji na międzynarodowy transport drogowy nr TU-006761, wystawionej na Spółkę cywilną "A." G. T., D. T. i ważnej do 10 maja 2010 r. Zostały do niej wydane dwa wypisy o nr TW [...] i nr TW [...], z których jeden został okazany. Z uwagi na trwające od kwietnia 2010 r. przekształcenie Spółki cywilnej w Spółkę jawną – jej przedstawiciele złożyli w dniu 07 maja 2010 r. do Biura Obsługi Transportu Międzynarodowego wniosek o przedłużenie ważności licencji TU [...], do którego dołączono wykaz pojazdów - zawierający jeden pojazd MAN nr rej. [...]. Pojazd ten, ze względu na awarię dotychczas wykorzystywanego samochodu, rozpoczął przewóz 27 kwietnia 2010 r. Skarżąca wskazała przepis art. 14 ustawy o transporcie drogowym, który zobowiązuje przedsiębiorcę do zgłoszenia zmiany danych zawartych w licencji w terminie 14 dni od ich powstania. W oparciu o powyższe wywiodła, że pojazd MAN nr rej. [...] mógł posługiwać się wypisem z licencji wydanej na Spółkę cywilną, ważnej do 10 maja 2010 r. oraz że zgłaszając wniosek do BOTM w dniu 07 maja 2010 r. nie przekroczono 14-dniowego terminu na zgłoszenie zmiany danych zawartych w licencji, który mijał w dniu 10 maja 2010 r. O legalności takiego postępowania świadczy, w ocenie strony okoliczność, iż nowa licencja została wydana 20 maja 2010 r., a poprzednia nie została cofnięta z uwagi na niedochowanie terminu zgłoszenia zmiany danych zawartych w licencji. Wywodzono również, że strona posiadała dwa wypisy z licencji, z czego jeden bez zgłoszenia pojazdu, a więc tzw. wolny (z uwagi na wycofanie w 2008 r. pojazdu Mercedes nr rej. [...]). Mógł z niego skorzystać pojazd MAN [...]. W ten sposób nie doszło do zwiększenia liczby pojazdów samochodowych zgłoszonych we wniosku o udzielenie licencji. W skardze argumentowano, że w sprawie pozostają w związku okoliczności przekształcenia Spółki z cywilnej w jawną oraz zgłoszenie pojazdu MAN nr rej. [...] do posiadanej licencji.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części nałożonej kary ponad 700 złotych. Nadto wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci: faktury sprzedaży samochodu marki Mercedes o numerze rejestracyjnym [...], wniosku o wycofanie pojazdu, pisma przewodniego, dowodu nadania listu poleconego, licencji TU – [...] z dnia 10.05.2005r. i licencji TU – [...] z dnia 20.05.2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu. Sąd nie stwierdził, aby w kontrolowanym postępowaniu dopuszczono się uchybień wskazanych w skardze, jak również innych, które sąd miałby obowiązek uwzględnić z urzędu – nie będąc związany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Wbrew stanowisku skarżącej Spółki nie budzi zastrzeżeń ustalony przez organ stan faktyczny, znajdujący oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach administracyjnych, wystarczającym do rozstrzygnięcia sprawy. Zwłaszcza wykazano, podstawowe dla nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej, wykonywanie w dniu 06 maja 2010 r. międzynarodowego przewozu drogowego bez wymaganych dokumentów w postaci wypisu z licencji na konkretny pojazd samochodowy marki MAN nr rej. [...]. Stąd brak było podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji celem uzupełnienia tego materiału i przeprowadzenia innych dowodów z dokumentów na podstawie art. 106 p.p.s.a. Wniosek dowodowy w tym przedmiocie zawarty w skardze był nieusprawiedliwiony, tym bardziej że wskazywał dokumenty, które znajdowały się w aktach administracyjnych i nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia o legalności kwestionowanej decyzji.

Wskazać trzeba również w tym miejscu, że kierowca pojazdu wykorzystywanego przez skarżącą Spółkę nie zgłosił zastrzeżeń do protokołu kontroli z 06 maja 2010 r.

Wątpliwości sądu nie budzi również zaprezentowana wykładnia przepisów ustawy z 06 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 z późn. zm.), w szczególności dotyczących obowiązku posiadania przez kierowcę pojazdu wykonującego międzynarodowy zarobkowy przewóz drogowy rzeczy – wypisu z licencji na pojazd samochodowy, którym ten przewóz wykonuje.

Istota argumentacji skarżącej sprowadza się do twierdzenia, że nie stanowi międzynarodowego przewozu zarobkowego rzeczy pojazdem niezgłoszonym do licencji - wykonywanie tego przewozu pojazdem niezgłoszonym wcześniej do posiadanej licencji, w terminie 14 dni od daty pierwszego jego użycia. To stanowisko opiera się na literalnej treści art. 14 ust. 1 ustawy transportowej, zgodnie z którym przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania. Było ono prezentowane w orzecznictwie (vide wyroki WSA w Krakowie z 11.02.2009 r., III SA/Kr 1032/07 i z 22.01.2008 r., III SA/Kr 356/07, wyrok WSA w Warszawie z 05.22.2009 r., VI SA/Wa 1350/09 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skład orzekający powyższego stanowiska nie podziela, tym bardziej że uległo ono modyfikacji na rzecz argumentacji, którą powołał organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Stosownie do treści art. 8 ust. 2 ustawy transportowej wniosek przedsiębiorcy o udzielenie licencji powinien zawierać m.in. oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres; numer w rejestrze przedsiębiorców albo w ewidencji działalności gospodarczej; określenie rodzaju i zakresu, a w krajowym transporcie drogowym taksówką - także obszaru; czas, na jaki licencja ma być udzielona, a także rodzaj i liczbę pojazdów samochodowych, którymi dysponuje przedsiębiorca ubiegający się o udzielenie licencji. Zgodnie z art. 8 ust. 3 pkt 8 tej ustawy do wniosku należy dołączyć m.in. wykaz pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami krajowych dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu, a w przypadku gdy przedsiębiorca nie jest właścicielem tych pojazdów - również dokument potwierdzający prawo do dysponowania nimi. Jak wynika z cytowanego wyżej art. 14 ust. 1 ustawy transportowej – w przypadku zmiany powyższych danych istnieje obowiązek zgłoszenia zmiany na piśmie organowi w terminie 14 dni od ich powstania. Nie dotyczy to danych zawartych w licencji, bowiem w przypadku ich zmiany należy wystąpić z wnioskiem o zmianę licencji (art. 14 ust. 2). Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy transportowej organ udzielający licencji wydaje jej wypis lub wypisy w liczbie odpowiadającej liczbie pojazdów samochodowych określonych we wniosku o udzielenie licencji.

Powyższe oznacza, że transport będzie wykonywany w sposób zgodny z ustawą tylko i wyłącznie wówczas, gdy użyty przez przedsiębiorcę pojazd samochodowy należeć będzie do tych środków transportu, które zostały zgłoszone organowi właściwemu do udzielenia licencji. Jeżeli bowiem do wniosku o udzielenie licencji załącza się wykaz pojazdów przedsiębiorcy mających z licencji korzystać, a ponadto krajowy dokument dopuszczający ten konkretny pojazd do ruchu, jeżeli na każdy z nich przedsiębiorca uzyskuje stosowny wypis (liczba pojazdów ma odpowiadać liczbie wypisów) – to tym samym przedsiębiorca nie może wykonywać działalności w oparciu o uprawnienia wynikające z licencji takim pojazdem, na który stosownego wypisu nie uzyskał i o którym organ udzielający licencji nie ma informacji co do jego dopuszczenia do ruchu. Nie wystarczy zatem, że liczba udzielonych wypisów z licencji zgadza się z liczbą wykorzystywanych do działalności transportowej samochodów. Dlatego wywiązanie się z obowiązku zgłoszenia pojazdów samochodowych do licencji może nastąpić albo poprzez dołączenie stosownego wykazu tych pojazdów do wniosku o udzielenie licencji, albo poprzez zgłoszenie właściwemu organowi zmian w posiadanym taborze (zmian w wykazie pojazdów zgłoszonych do licencji) – w trybie wynikającym z art. 14 ustawy transportowej.

Zauważyć jednak należy, że wykładnia ostatnio powołanego przepisu – w zakresie terminu zgłoszenia zmian w taborze przedsiębiorcy polegających na wymianie pojazdu – nie może być literalna, ale systemowa i celowościowa, uwzględniająca pozostałe normy tego aktu prawnego. Tylko wówczas bowiem doprowadzi do osiągnięcia celu ustawy tj. uporządkowania i ujednolicenia zasad wykonywania transportu, a przede wszystkim wykonywania nadzoru w sposób zapewniający bezpieczeństwo uczestników ruchu. Dlatego 14-dniowy termin należy traktować jako obowiązujący tylko i wyłącznie dla tych zmian danych zgłoszonych zgodnie z art. 8 ust. 2 i 3 ustawy, których wystąpienie nie jest związane z obowiązkiem ich uprzedniego zgłoszenia zagrożonego sankcją.

Zgodnie z pozycją 1.2. załącznika do ustawy transportowej – wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji jest zagrożone karą w wysokości 8.000 zł. Wprowadzona w lp. 1.2 załącznika podstawa nałożenia sankcji (kary pieniężnej) dotyczy wykonywania transportu pojazdem niezgłoszonym do licencji, a więc zachowania polegającego na wykonaniu, nawet jednorazowo i niezależnie od jego przyczyn, transportu drogowego przy użyciu środka transportu, o którym organ udzielający licencji nie posiada informacji, iż jest użytkowany do tego celu. Tym samym nie może być zaakceptowana taka wykładnia art. 14 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, która przyjmowałaby, że możliwe jest wykonywanie nawet w sposób krótkotrwały (do 14 dni) transportu drogowego przy użyciu pojazdu samochodowego niezgłoszonego organowi, który udzielił licencji. Takie działanie prowadziłoby do wystąpienia zakazanego ustawą skutku polegającego na okresowym wyłączeniu taboru przedsiębiorcy spod nadzoru organu licencyjnego, co nie służy zapewnieniu bezpieczeństwa uczestników ruchu.

Powyższe stanowisko należy uznać za obecnie przeważające w orzecznictwie sądów administracyjnych (vide wyroki NSA z 15.05.2008 r., II GSK 113/08 oraz z 17.04.2009 r., II GSK 859/08, wyrok WSA w Białymstoku z 25.03.2010 r., II SA/Bk 55/10, wyrok WSA w Warszawie z 02.09.2009 r., VI SA/Wa 945/09 – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto wskazać należy za organem, że z dniem 21 grudnia 2005 r. uległa zmianie treść załącznika do ustawy o transporcie drogowym (ustawą nowelizującą z 29 lipca 2005 r., Dz. U. Nr 180, poz. 1497). Wprowadzono naruszenie w postaci "wykonywania transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji" (obecnie l.p. 1.2.), co stanowi czytelniejsze zdefiniowanie stanu faktycznego nie podlegającego akceptacji i zagrożonego sankcją, a tym samym rodzi mniej wątpliwości w procesie subsumcji.

Odnosząc powyższe do sytuacji, która zaistniała w niniejszej sprawie, stwierdzić trzeba że G. T. w dniu 06 maja 2010 r. wykonywał międzynarodowy transport drogowy pojazdem samochodowym niezgłoszonym do licencji. Dopiero bowiem w dniu 07 maja 2010 r. pojazd samochodowy MAN nr rej. [...] został zgłoszony do licencji nr TU [...]. Nastąpiło to we wniosku o jej zmianę, którego obowiązek wniesienia wynikał z przekształcenia formy prawnej prowadzenia działalności gospodarczej przez G. i D. T. – ze spółki cywilnej w jawną (art. 14 ust. 2 ustawy transportowej). Tę okoliczność organ wykazał w sposób niebudzący wątpliwości (vide pisma informacyjne z Ministerstwa Infrastruktury z 18.06.2010 r. i z 05 lipca 2010 r., k. 47 i 50) i wynika ona również z kserokopii dokumentów przedłożonych przez stronę.

W świetle zaprezentowanej argumentacji opartej na nowszym orzecznictwie sądów administracyjnych nie mógł odnieść skutku zarzut nieuwzględnienia trwających przekształceń Spółki z cywilnej w jawną, czy też okoliczność udzielenia licencji w dniu 20 maja 2010 r., a nie jej cofnięcia z powodu uchybienia terminowi z art. 14 ustawy transportowej. Okoliczność zmiany formy prawnej Spółki pozostawała w związku z obowiązkiem uprzedniego zgłoszenia pojazdu MAN nr rej. [...] tylko w takim zakresie, że zgłoszenie mogło być dokonane łącznie z wnioskiem o zmianę licencji i tak też się stało w dniu 07 maja 2010 r. Faktycznie jednak zgłoszenie pojazdu powinno było nastąpić, co wyżej wyjaśniono, jeszcze przed pierwszym wykorzystaniem go do transportu, a pojazd mógł zostać użyty dopiero po dokonanym zgłoszeniu. Nie wyłączała obowiązku przedmiotowego zgłoszenia okoliczność ważności licencji do dnia 10 maja 2010 r., bowiem o zmianach polegających na wymianie taboru, a więc i o zmianie pojazdów pierwotnie zgłoszonych do licencji, organ powinien być informowany niezależnie od daty ważności licencji. Z kolei przepis art. 15 ust. 3 ustawy transportowej stanowi, że licencja może być cofnięta jeżeli jej posiadacz nie przedstawił w wyznaczonym terminie informacji i dokumentów z art. 8 ust. 2 i 3, art. 14 i art. 83. Przepis ten nie jest jednak normą bezwzględnie obowiązującą, o czym świadczy sformułowanie "może być cofnięta", a nie "ulega cofnięciu", zatem powoływanie go w argumentacji skargi nie mogło odnieść oczekiwanego przez stronę skutku.

Nie wyłączają odpowiedzialności przedsiębiorcy (skarżącego) wykonującego transport drogowy pojazdem niezgłoszonym do licencji okoliczności związane z awarią dotychczas wykorzystywanego samochodu. Jak słusznie wskazał organ, problemy organizacyjne nie zwalniają ze stosowania przepisów prawa, bowiem nie są okolicznościami, których profesjonalny przedsiębiorca nie mógł przewidzieć (art. 93 ust. 7 ustawy transportowej). Nie bez znaczenia jest również fakt, że awaria pojazdu Mercedes nastąpiła 26 kwietnia 2010 r., podczas gdy pojazd MAN zgłoszono do licencji dopiero 07 maja 2010 r., a więc kilkanaście dni po rozpoczęciu jego użytkowania.

Nie budzi wątpliwości sądu poprowadzenie postępowania administracyjnego przez organy celne, z zachowaniem wszystkich wymagań przewidzianych prawem. W szczególności postępowanie zostało formalnie wszczęte (vide postanowienie z 25 maja 2010 r., k. 24), zarówno przed wydaniem decyzji pierwszo-, jak i drugoinstancyjnej powiadomiono stronę o możliwości zapoznania się z materiałem zgromadzonym w sprawie (k. 52, 95), jak również Naczelnik Urzędu Celnego wypełnił obowiązki informacyjne wynikające z art. 36 Kpa (o przedłużeniu terminu rozpoznania sprawy). Wbrew stanowisku skargi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w sposób wyczerpujący ustosunkowano się do zarzutów odwołania, z powołaniem na obowiązujące przepisy stanowiące podstawę rozstrzygnięcia oraz wyczerpująco uzasadniono stanowisko organu.

Reasumując stwierdzić należy, że niedostosowanie się przez Spółkę jawną "A." do obowiązku zgłoszenia pojazdu MAN nr rej. [...] do licencji przed rozpoczęciem jego wykorzystywania dla celów transportu drogowego oznaczało jego wykonywanie pojazdem bez posiadanej licencji, a więc z naruszeniem obowiązków wynikających z ustawy transportowej kwalifikującym się pod jej art. 92 ust. 1 w zw. z pozycją 1.2. załącznika do ustawy.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.