Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 385/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37h  i art. 37j ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2571
law: Ustawa z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, NSA Anna Kwiatek (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Paulina Zając, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 września 2011 r. sprawy ze skargi "A" Spółki Jawnej w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej za miesiąc lipiec 2007 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...], Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania "A" z siedzibą w J., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] określającą zobowiązanie w opłacie paliwowej za lipiec 2007 r.

Jak wynika z akt, w dniach 13.05-9.06.2008 r. przeprowadzono w Spółce kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości i rzetelności rozliczeń z budżetem państwa podatku akcyzowego i opłaty paliwowej za okres od 01.01 do 31.12 2007 r.

Ustalono, że w okresie objętym kontrolą spółka "A" prowadziła działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży detalicznej gazu propan - butan na stacjach auto gazu w L. przy ul. M., w A. oraz w miejscowości J. Każda ze stacji wyposażona była w dwa zbiorniki o łącznej pojemności 8.245l. Ponadto w ramach prowadzonej działalności Spółka dokonywała hurtowej sprzedaży gazu propan-butan z cystern samochodowych o łącznej pojemności 77.350l, które stanowiły tzw. "magazyn główny".

Ustalono, że Spółka zakupiony gaz przewoziła tymi cysternami, część gazu sprzedawała bezpośrednio z cystern, a część dostarczana była na poszczególne stacje, co Spółka dokumentowała dowodami wewnętrznymi.

Spółka prowadziła odrębną dokumentację (ewidencję zakupu i sprzedaży) i sporządzała odrębne remanenty na początek i na koniec roku dla każdej ze stacji oraz dla "magazynu głównego". Ustalono, że sprzedaż gazu Spółka ewidencjonowała przy zastosowaniu kasy fiskalnej, a do wystawianych faktur dołączała oryginały paragonów fiskalnych.

Na podstawie faktur zakupu, dowodów sprzedaży, zestawień dziennych sprzedaży, dowodów przesunięć międzymagazynowych, stanu remanentów na początek i koniec roku oraz przy uwzględnieniu wyjaśnień Spółki, co do stwierdzonych w dokumentach rozbieżności, ustalono dzienny i miesięczny obrót gazem dla poszczególnych stacji i w "magazynie głównym" .

W rozliczeniu "magazynu głównego" ustalono, że w miesiącach II, IV, V, X, XI i XII 2007 r. zestawienie zakupu, sprzedaży oraz przesunięć towaru wskazuje na sprzedaż gazu poza ewidencją, natomiast w VII 2007 r. na sprzedaż 122 504,4 l gazu bez udokumentowanego zakupu (tzw. " sprzedaż z pustych cystern").

Wraz z zastrzeżeniami do protokołu kontroli Spółka przedłożyła opinię biegłego sądowego W. M. z 18.06.2008 r. (uzupełnioną 2.07.2008 r.) dotyczącą rozliczenia inwentaryzacji LPG za okres od 01.01.2007r. do 31.12.2007 r., niedoborów LPG, ubytków naturalnych oraz błędów granicznych układów pomiarowych "z niekorzyścią dla sprzedawcy".

W ocenie Spółki, przedłożona opinia uzasadnia korektę dokonanego przez organ wyliczenia, z uwagi na fakt, że czynności sprawdzające u kontrahentów Spółki nie potwierdziły niezaewidencjonowania zakupu, a przy rozliczeniu zakupu

i sprzedaży gazu organ nie wziął pod uwagę występujących ubytków naturalnych oraz braków magazynowych mieszczących się w granicach normy.

Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postępowanie w przedmiocie określenia zobowiązania w opłacie paliwowej za lipiec 2007 r.

Wypowiadając się, co do zgromadzonego materiału Spółka podniosła dodatkowo, że stosowny przez nią przelicznik w wysokości 1,78 litra na kilogram gazu, to przelicznik tylko urzędowy, a "realny" przelicznik sprzedaży zależy w bardzo dużym stopniu od temperatury fazy ciekłej LPG.

Decyzją z dnia [...] organ I instancji określił Spółce zobowiązanie w opłacie paliwowej za lipiec 2007 r. w kwocie [...]. Wskazał, że decyzją z tej samej daty organ I określił Spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym za ten okres, a zgodnie z regulacją art. 37j ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27.10.1994 r. o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym (t.j.Dz.U.z 2004 r., Nr 256, poz. 2571 ze zm., dalej: "ustawa o autostradach płatnych") obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od gazu wprowadzonego na rynek krajowy ciąży na podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od gazu.

W odwołaniu Spółka zarzuciła nieprawidłowe rozliczenie inwentaryzacji dokonanej oddzielnie na każdy punkt sprzedaży oraz zastosowania przelicznika 1,78, który jest współczynnikiem średniorocznym opracowanym dla terenu całej Polski i nie mógł być zastosowany w stosunku do Spółki w miesiącu lipcu 2007 r. Podniosła, że lipiec jest miesiącem letnim, w którym występują temperatury wysokie a nie średnioroczne oraz, że prowadzi działalność jedynie w Polsce południowo - wschodniej, co także wskazuje na nieprawidłowość zastosowanego przelicznika. Do odwołania Spółka załączyła kolejną wersję opinii W. M. (z dnia 15.04.2009r.) dotyczącą rozliczenia inwentaryzacji LPG za lipiec 2007 r.

Decyzją z dnia [...]Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 27.11.2009 r., sygn. akt I SA/Lu 613/09 uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] i wskazał, że wyrokiem z tej samej daty, sygn. akt I SA/Lu 612/09 Sąd uchylił decyzję organu odwoławczego w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za lipiec 2007 r., z uzasadnieniem, że organ odwoławczy nie ocenił złożonego przez Spółkę, dowodu w postaci ekspertyzy W. M. W ocenie WSA, obowiązkiem organu odwoławczego było wyrażenie poglądu co do jej merytorycznej treści, a w szczególności podanie, dlaczego odmówił jej przymiotu wiarygodności. Zaniechanie to doprowadziło, zdaniem Sądu, do naruszenia art. 187 § 1 i art. 191 w związku z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.DZ.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.- dalej: "op"), a w związku z tym, że decyzja w przedmiocie opłaty paliwowej jest pochodną uprzedniego określenia Spółce zobowiązania w podatku akcyzowym, to należało ją również wyeliminować z obrotu prawnego, z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości przeprowadzonego postępowania.

Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia [...] uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia z uzasadnieniem, że organ I instancji powinien ponownie przeanalizować dowód w postaci przedłożonej opinii i rozważyć zasadność przesłuchania w charakterze świadka jej autora i z podkreśleniem zależności wymiaru opłaty paliwowej od ustaleń w zakresie obowiązku zapłaty podatku akcyzowego.

Organ I instancji, celem zweryfikowania i oceny przedłożonej do akt opinii, wezwał biegłego do złożenia wyjaśnień odnośnie wyliczeń i danych zawartych

w opinii, oraz wezwał Spółkę do przedłożenia dokumentów przyjęcia gazu w lipcu 2007 r., dokumentów określających procentowy skład mieszaniny gazu zakupionego w lipcu 2007 r. oraz dokumentów z których wynikałaby temperatura sprzedawanego bezpośrednio z cystern gazu i godzin jego dostawy.

Organ zwrócił się także do kontrahentów Spółki o wykazanie składu procentowego i temperatury dostarczanej Spółce mieszaniny gazu oraz godziny jego wydania.

W odpowiedzi na wezwanie biegły nadesłał kolejną opinię (z dnia 10.10.2010 r.), a Spółka i kontrahenci wyjaśnili, że nie mogą określić temperatury i składu mieszaniny gazu.

Decyzją z dnia [...].12.2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego określił Spółce zobowiązanie w opłacie paliwowej za lipiec 2007 r. w kwocie [...].

Wyjaśnił, że Spółka nie podważyła dokonanych przez organ ustaleń. Wskazał, że biegły, w odpowiedzi na wezwanie, co do treści opinii, w kontekście ustalenia, że sprzedano więcej gazu niż zakupiono, nie wyjaśnił wskazanych przez organ wątpliwości, a jedynie przesłał kolejną wersję opinii (z dnia 10.10.2010 r.) dotyczącą "rozliczenia inwentaryzacji w okresie 01.01.2007r. - 31.12.2007 r.", która nie może znaleźć zastosowania w przedmiotowej sprawie, z uwagi na fakt, że żadna inwentaryzacja składników majątku Spółki nie została dokonana, a w wyniku kontroli stwierdzono nadwyżkę sprzedaży, a nie jej niedobór, co czyni argumentację Spółki w zakresie niedoborów i ubytków naturalnych za chybioną.

Zważył też, że Spółka nie wykazała zasadności przyjęcia innego przelicznika gazu, niż wynikający z przepisów prawa i stosowany przez Spółkę przez cały 2007 r., przelicznik w wysokości 1,78 litra na kilogram gazu.

Wskazał, że decyzją z dnia [...] organ I instancji określił Spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym za lipiec 2007 r. od ilości 108 080, 4 l gazu, ustalonej przy uwzględnieniu mogącego wystąpić przy sprzedaży bezwzględnego błędu granicznego wskazań liczników i instalacji pomiarowych oraz odmierzaczy w wysokości 1 %, zgodnie z regulacją § 78 ust. 2 i załącznika Nr 1 do rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004r., w sprawie wymagań meteorologicznych, którym powinny odpowiadać przyrządy pomiarowe do dynamicznego pomiaru objętości lub masy innych niż woda (Dz.U. 77. 731) oraz przy zastosowaniu przelicznika w wysokości 1,78 litra na kilogram gazu, stosowanego przez Spółkę ( zgodnie z objaśnieniem do załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.02.2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U.87.825 – dalej: " rozporządzenie w sprawie obniżenia stawek").

Naczelnik Urzędu Celnego, przy wymiarze zobowiązania w opłacie paliwowej zastosował stawkę 108,60 zł za tonę, zgodnie z art. 37m ust. 4 ustawy o autostradach płatnych w związku z obwieszczeniem Ministra Transportu z 28.12.2006 r. (M.P.Nr 90 poz. 958) w sprawie wysokości opłaty paliwowej na 2007 r.

W odwołaniu Spółka zarzuciła bezpodstawne odrzucenie dowodu z opinii W. M. i dołączyła kolejną wersję tej opinii (z dnia 25.01.2011 r.) dotyczącą "zaniżenia zakupów LPG za lipiec 2007 r."

Dyrektor Izby Celnej zaskarżoną decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Podzielił stanowisko Naczelnika Urzędu Celnego, że Spółka nie zaewidencjonowała w miesiącu lipcu 2007 r. zakupu 122 504,4 l gazu i w konsekwencji wprowadziła do obrotu 108 080,89 l gazu ( po uwzględnianiu przy dokonanej sprzedaży błędu granicznego urządzeń pomiarowych) bez wykazania zapłaty należnego podatku akcyzowego i bez uiszczenia należnej opłaty paliwowej. W odniesieniu do przedłożonej wersji opinii z 25.01.2011r. wyjaśnił, że przyjęty przez organ i stosowany przez stronę przelicznik gazu jest stosowany dla okresów rozliczeniowych podatku akcyzowego od maja 2004 r.

W skardze Spółka "A" wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 op poprzez niepodjęcie przez organy podatkowe wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

W uzasadnieniu zarzutów skargi argumentowała, że w swojej opinii biegły uzasadnił, dlaczego stan magazynowy LPG za 2007 r. może być pomniejszony o ubytek naturalny oraz, że przelicznik 1,78l na kg jest średni dla okresu rocznego

i dla średniej temperatury dla całego obszaru Polski i powinien być już dawno wycofany z obowiązujących przepisów, gdyż realny przelicznik sprzedaży zależy w bardzo dużym stopniu od temperatury fazy ciekłej LPG.

Zarzuciła, że organy podatkowe nie odniosły się merytorycznie do sposobu wyliczenia dokonanego przez biegłego i przyjętego przez niego przelicznika "faktycznego"- 1,90 l na kg.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i została wydana zarówno bez naruszenia przepisów procedury podatkowej jak i przepisów prawa materialnego.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotne znaczenie ma art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: "ppsa"), w myśl którego ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

W ocenie Sądu, wytyczne wskazane przez WSA w wyroku z dnia 27.11.2009 r. zostały przez organy podatkowe wykonane. Postępowanie podatkowe zostało przeprowadzone bez naruszenia art. 187 § 1 i art. 191 w związku z art. 122 op i wykazało, że obroty gazu luzem zaewidencjonowane w lipcu 2007 r. nie odpowiadają stanowi rzeczywistemu.

Wskazać również należy, że wyrokiem z dnia 28.09.2011 r., sygn. akt I SA/Lu 384/11 WSA w Lublinie oddalił skargę Spółki na decyzję w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za lipiec 2007 r.

Jak już wyżej wskazano decyzja w przedmiocie opłaty paliwowej od wprowadzonego na rynek krajowy gazu jest pochodną uprzedniego ustalenia obowiązku w zakresie podatku akcyzowym w tym przedmiocie. Dlatego też ocena legalności decyzji w zakresie podatku akcyzowego wyrażona w powyższym wyroku nie pozostaje również bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy niniejszej.

W ocenie Sądu, organy podatkowe w przedmiotowej sprawie wyczerpująco zebrały materiał dowodowy niezbędny do wydania rozstrzygnięcia. Dokonały wszechstronnej i trafnej jego oceny. Dopuściły jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy i nie jest sprzeczne z prawem. Przeprowadzając postępowanie dowodowe działały zarówno z urzędu, jak i na wniosek. Zapewniły skarżącej czynny udział w prowadzonym postępowaniu, z czego, jak wskazuje jego przebieg, utrwalony w aktach, skarżąca korzystała.

Zgodnie ze wskazaniami Sądu zawartymi w wyroku z dnia 27.11.2009 r., organ podatkowy dokonując oceny przedłożonego przez Spółkę dowodu w postaci ekspertyzy wraz z kolejnymi jej wersjami, wyjaśnił dlaczego wnioski w niej zawarte nie mogą odnosić się do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy. Wyraził pogląd co do merytorycznej treści opinii i jej kolejnych wersji i uzasadnił dlaczego odmówił im przymiotu wiarygodności.

Organ podatkowy dokonując oceny pierwotnej wersji opinii wyjaśnił, że ani Spółka ani kontrolujący nie przeprowadzili żadnej inwentaryzacji w kontrolowanym okresie rozliczeniowym, dlatego też dane i wnioski zawarte w opinii nie mogły być brane pod uwagę i uzasadniać zmiany rozliczenia obrotu gazem w "magazynie głównym". Wskazał, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie można rozważać niedoborów i ubytków naturalnych gazu, bo w lipcu 2007 r. stwierdzono nadwyżkę sprzedaży - "sprzedaż z pustych cystern".

Wzywając autora opinii do przedłożenia stosownych wyjaśnień, co do poczynionych w niej wyliczeń wskazał także, że sporządzone rozliczenie "magazynu głównego" stanowi efekt rozliczenia zakupu i sprzedaży dla wszystkich punktów sprzedaży gazu oraz, że rozliczenie sprzedaży detalicznej na stacjach przeprowadzono odrębnie i po przyjęciu wyjaśnień nie stwierdzono nieprawidłowości.

Wyjaśnił, że zakupy gazu za poszczególne miesiące 2007r. zostały przeliczone według stosowanego przez Spółkę przez cały 2007 r. współczynnika 1,78, a danych, co do "rzeczywistej" temperatury dostarczanego i sprzedawanego gazu, Spółka nie podała.

Wyjaśnił, że wyniki przeprowadzonego rozliczenia wykazały, że stany końcowe w "magazynie głównym" na koniec II,IV,V,X, XI i XII 2007 r. przekroczyły pojemność posiadanych zbiorników. Dlatego też, przyjęto jako stan na koniec danego miesiąca maksymalną ilość gazu jaka mogła być przechowywana w cysternach, korygując odpowiednio stan na początek następnego miesiąca. Wyjaśnił, że dokonane rozliczenie zakupu i sprzedaży wykazało niezaewidencjonowaną sprzedaż gazu w tych okresach, a w lipcu - niezaewidencjonowane zakupy gazu w ilości 122 504,4 l.

Wbrew zarzutom skargi, organ odniósł się merytorycznie do zastosowanego przez biegłego w ostatniej wersji opinii przelicznika 1,90 l na kg, uzasadniając prawidłowość przyjęcia, zarówno przez Spółkę jak i organ, przelicznika 1,78l na kg.

Odnosząc się do dokonanych w opinii wyliczeń i wzywając biegłego do złożenia stosownych wyjaśnień organ zwrócił uwagę, że przyjęty w opinii stan na początek lipca 2007r. jest zgodny z rozliczeniem dokonanym przez kontrolujących (przy zastosowaniu współczynnika 1,78), co oznacza, że również biegły dokonując rozliczenia zakupów w okresach styczeń-czerwiec 2007 r. stosował ten współczynnik. Zasadnie organ uznał, że niekonsekwentne i niezrozumiałe było więc kwestionowanie tego współczynnika w rozliczeniu za lipiec 2007r.

Organ wyjaśnił dlaczego zastosowanie przelicznika 1,90 było nieuzasadnione. Wskazał, że brak było podstaw do przyjęcia (a takie założenie przyjął biegły

w opinii), że wszystkie dostawy gazu następowały w temperaturze +26°C i tylko

w dzień.

Z akt sprawy wynika, że Spółka, pomimo wezwania, nie przedstawiła danych pozwalających na przyjęcie w rozliczeniu za lipiec 2007 r. innego przelicznika gazu, niż stosowany przez nią- 1,78 l na kg.

Danych w tym zakresie organ podatkowy nie uzyskał również od kontrahentów Spółki, pomimo podjęcia działań z urzędu.

Brak więc było danych, które pozwalałyby na przyjęcie w lipcu 2007 r. innego przelicznika niż stosowany przez Spółkę i przyjęty przez organ, tym bardziej, że również biegły przyjął ten przelicznik dla ustalenia stanu początkowego gazu w lipcu 2007 r.

W ocenie Sądu, dokonane przez organ rozliczenia z zastosowaniem przelicznika 1,78 - w przeciwieństwie do danych zawartych w przedłożonej opinii- pozwalają na ich pełną analizę i weryfikację w oparciu o dokumentację podatkową Spółki.

Zważyć należało, że organy podatkowe oceniły każdą z wersji przedłożonej przez Spółkę opinii, a swoją argumentację zawarły w uzasadnieniu decyzji, gdzie w sposób wyczerpujący wskazały podstawy faktyczne i prawne dokonanej oceny oraz dowody, którym dały wiarę i przyczyny, dla których innym dowodom odmówiły wiarygodności.

Niepodważone dowodowo ustalenia, że w lipcu 2007 r. Spółka sprzedała 108 080,4 l gazu, nie posiadając dowodu zakupu, uzasadniało ocenę, że od tej ilości posiadanego przez Spółkę i sprzedanego gazu nie została zapłacona akcyza i opłata paliwowa i zastosowanie w konsekwencji art. 37h i art. 37j ust. 1 pkt 4 ustawy o autostradach płatnych.

Z tych też względów , na podstawie art. 151 ppsa, orzeczono jak w sentencji.