Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1056/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędziowie Sędzia WSA Janina Guść, Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 21 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi A.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 3 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2018 r., w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku A.S. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, został sporządzony protokół opisu i oszacowania wartości nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi KW o numerach [...] i [...].

Do powyższego opisu i oszacowania wartości nieruchomości A.S., reprezentowany przez radcę prawnego. Razem z nimi strona wniosła o przywrócenie terminu do ich złożenia. W treści wniosku podniesiono, że uchybienie terminu do złożenia zarzutów wiąże się z zamknięciem placówki pocztowej w dniu 31 grudnia 2018 r. (kiedy to upływał termin ustawowy) wcześniej niż zwykle, tj. o godz. 18.00. Zazwyczaj zaś - zgodnie z twierdzeniami zobowiązanego - placówka ta czynna jest do godz. 24.00.

Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem nr [...] z dnia 5 lutego 2019 r. odmówił przywrócenia terminu.

Postanowienie to zostało zaskarżone przez A.S., reprezentowanego przez radcę prawnego.

W wyniku rozpoznania zażalenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wydał postanowienie nr [...] z dnia 3 kwietnia 2019 r., utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego.

W uzasadnieniu podzielono pogląd organu pierwszej instancji, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu.

Pismem z dnia 8 maja 2019 r. A.S., reprezentowany przez radcę prawnego, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.

W treści skargi strona podniosła, że postanowienie organu zostało wydane z naruszeniem:

- art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego zebranego w sprawie;

- art. 58 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie.

Na tej podstawie skarżący wniósł o:

- uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia;

- zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia pełnomocnika, według norm przepisanych.

Organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Mając na uwadze art. 58 k.p.a. należy podkreślić, że nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminowi wyłącza możliwość jego przywrócenia. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności procesowej po upływie ustawowego terminu, wymaga uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej (przy rozpoznaniu umyślności jako zamierzonego działania sprzecznego z regułą lub regułami postępowania, bądź na powstrzymywaniu się od działania mimo obowiązku czynnego zachowania), ale także lżejszej jej postaci - niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy).

W ocenie Sądu, prawidłowy jest pogląd Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, że w treści wniosku nie uprawdopodobniono w żadnym stopniu, że przyczyna niedochowania terminu nastąpiła z powodów, które wyłączałyby niedbalstwo strony.

Skarżący wskazał, że do uchybienia terminu doszło z powodu wcześniejszego zamknięcia poczty 31 grudnia 2018 r., jak i z powodu trudności skorzystania z możliwości skorzystania z drogi elektronicznej nadania środka odwoławczego.

W ocenie Sądu, organ prawidłowo ocenił obie wskazane przyczyny uchybienia terminu.

Należy pamiętać, że osobą wnoszącą zarzuty był profesjonalny pełnomocnik, od którego można oczekiwać większej dbałości o dane sprawy niż od innego podmiotu, który nie zajmuje się tymi sprawami zawodowo. Naturalnym rozwiązaniem dla podmiotu profesjonalnego powinno być korzystanie ze wszystkich możliwych rozwiązań zapewniających należyte dbanie o sprawy swojego mocodawcy. Rzeczą naturalną i logiczną w razie zamknięcia placówki pocztowej winno być szukanie rozwiązań alternatywnych, do czego w sposób niewątpliwy nie doszło.

Należy jednocześnie podkreślić, że braku winy nie można utożsamiać z brakiem samej wiedzy o godzinach urzędowania placówek pocztowych. Brak wiedzy dowodzi w tym przypadku tylko i wyłącznie niedochowania należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Nie można jednocześnie - jak robi to pełnomocnik - zasłaniać się w tym zakresie nieobecnością osób zapewniających obsługę kancelaryjną prowadzonej kancelarii prawnej. To na podmiotach profesjonalnych ciąży obowiązek zapewnienia właściwego i sprawnego obiegu pism, w tym ich wysyłki. Nieprzebywanie tych osób w pracy nie świadczy o zaistnieniu okoliczności obiektywnej, niezależnej a ponadto niemożliwej do przezwyciężenia, uniemożliwiającej nadanie środka prawnego w terminie.

Jednocześnie z akt sprawy wynika, że zgodnie z informacją uzyskaną od "A" S.A. klienci placówki pocztowej przy ul. J. w B. zostali poinformowani o zmienionych godzinach pracy tej placówki już w dniu 13 grudnia 2018 r. (informacja ta została zamieszczona także na stronie internetowej "A" S.A. oraz w wyszukiwarce placówek pocztowych). Oświadczenia tego nie podważył w jakikolwiek sposób sam pełnomocnik, podnosząc przy tym bezzasadnie w skardze, że nie odniesiono się do kwestii zamieszczenia tego oświadczenia w wyszukiwarce placówek pocztowych.

Reasumując, Sąd uznał, że w sprawie nie było podstaw do przywrócenia terminu do złożenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. W tym stanie rzeczy wniesioną skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 119 pkt p.p.s.a. należało oddalić.