Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 89/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9j ust. 1 pkt 1 i 3 w zw. z art. 9d ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2019 poz 2010
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Małgorzata Łoboz SWSA Tadeusz Kiełkowski SWSA Jacek Bursa (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi [...] Spółka Jawna w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2020 roku, znak: [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie odbierania odpadów komunalnych skargę oddala


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta i Gminy M. decyzją z dnia 3 lutego 2020 r. sygn. [...] orzekł o zakazie prowadzenia przez E. Sp. jawna w N. działalności gospodarczej w zakresie zbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości położonych na terenie Gminy i Miasta M.. Powodem wydania zakazu była okoliczność, że przedsiębiorca złożył oświadczenie o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania działalności w zakresie zbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości niezgodnie ze stanem faktycznym, a także rażąco naruszył warunki wymagane prawem do wykonywania działalności regulowanej. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w dniu 21 czerwca 2012 r. przedsiębiorca uzyskał wpis do prowadzonego przez Burmistrza Gminy i Miasta M. Rejestru Działalności Regulowanej w zakresie zbierania odpadów komunalnych na terenie Gminy i miasta M.. Do wniosku o wpis dołączone były dokumenty, w tym oświadczenie J.M., że zna i spełnia warunki niezbędne do prowadzenia działalności w zakresie zbierania odpadów. W związku z wszczętym postępowaniem organ l instancji zwrócił się do przedsiębiorcy o przedłożenie dokumentów, które mają potwierdzić aktualność informacji dotyczących prowadzonej działalności, w tym m.in. podanie dokładnego adresu posiadanej bazy magazynowo-transportowej. W odpowiedzi współwłaściciel firmy G.M. złożyła pisemne wyjaśnienia, wskazując, że baza magazynowo-transportowa znajduje się na działce nr [...] o pow. 3 ha położonej w S.. Teren bazy jest ogrodzony, posiada miejsca do parkowania pojazdów, pomieszczenia socjalne, łazienkę, szatnię i stołówkę. Teren bazy posiada urządzenia i systemy zapewniające zagospodarowanie wód opadowych i ścieków przemysłowych pochodzących z terenu bazy zgodnie z przepisami ustawy prawo wodne. Na terenie bazy nie są magazynowane odpady, a mycie i dezynfekcja pojazdów zapewnia firma zewnętrzna poza terenem bazy. Następnie wobec rozbieżności w wyjaśnieniach strony i informacji posiadanych przez organ, organ l instancji wystąpił do Starosty K. właściwego ze względu na usytuowanie bazy magazynowo-transportowej o wyjaśnienia. Z uzyskanych informacji wynikało, że przedsiębiorca nie posiada zezwolenia na zbieranie odpadów na terenie powiatu K. oraz jest prowadzone postępowanie egzekucyjne mające na celu usunięcie odpadów. W dniu 20 grudnia 2019 r. na działce nr [...] przeprowadzona została wizja lokalna. Podczas oględzin ustalono m.in., że przedmiotowa działka znajduje się w odległości ok. 15 km od granicy Gminy M., przedsiębiorca posiada do terenu tytuł prawny W dniu kontroli na terenie bazy znajdowały się 3 śmieciarki i jeden samochód do transportu odpadów segregowanych oraz jeden samochód do transportu kontenerów a także znaczne ilości odpadów różnych rodzajów: odpady wielkogabarytowe, opony, odpady opakowaniowe ze szkła, tworzyw sztucznych. Niektóre odpady były ze sobą wymieszane. Zgodnie z oświadczeniem przedstawiciela firmy wody opadowe pochodzące z terenu są zbierane w betonowej studni, a następnie wywożone do oczyszczalni ścieków w K.. Jednak nie przedłożono umowy lub innego dokumentu potwierdzającego legalny wywóz nieczystości ciekłych z tego terenu. Na terenie bazy nie stwierdzono wagi samochodowej najazdowej, nie ma punktu bieżącej konserwacji samochodów oraz dezynfekcji pojazdów. Usługi w tym zakresie są świadczone przez firmy zewnętrzne. Przeprowadzone postępowanie wykazało, że przedsiębiorca nie posiada zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów, a ponadto nie spełnia innych warunków określnych w rozporządzeniu Ministra z 11 stycznia 2013 r., do którego przedsiębiorca był zobowiązany dostosować się w terminie 3 miesięcy od wejścia wżycie tego rozporządzenia.

Od powyżej decyzji odwołanie złożyła E. sp. jawna zarzucając naruszenie art. 9j ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przez jego niewłaściwe zastosowanie z uwagi na nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego w sprawie oraz art. 9j ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 9j ust. 1a tej ustawy przez jego niezastosowanie polegające na konieczności wezwania przedsiębiorcy przed wydaniem decyzji do usunięcia nieprawidłowości. Ponadto naruszenie art. 10 ust. 1 ustawy prawo przedsiębiorców przez brak przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, brak działania w zaufaniu do przedsiębiorcy oraz wszczęcie postępowania w związku z donosem firmy konkurencyjnej. oraz art. 12 przez działanie bez zachowania zasady proporcjonalności i zasady równego traktowania oraz art. 9u ust. 1 i 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, jak również art. 379 i 380 ustawy prawo ochrony środowiska przez ich niezastosowanie w sprawie. Zarzucono także naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 7 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a. oraz art. 77 § 1 i art. 81 k.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia 29 października 2020 r. nr [...], na podstawie art. 9j ust. 1 pkt 1 i 3 w zw. z art. 9d ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2019, poz. 2010), § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 stycznia 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (Dz.U. z 2013, poz. 122) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu podano, iż przedsiębiorca został wpisany do Rejestru Działalności Regulowanej w dniu 21 czerwca 2012 r. w zakresie zbierania odpadów komunalnych na terenie Gminy i Miasta M.. Do wniosku załączono oświadczenie, że dane zawarte we wniosku są kompletne i zgodne z prawdą oraz, że przedsiębiorca zna i spełnia warunki niezbędne do prowadzenia działalności w tym zakresie. W kolejnych latach przedsiębiorca wprowadzał zmiany do wpisu w RDR, ostatni z 12 sierpnia 2014 r. kiedy to zmienił adres siedziby spółki. Zgodnie z oświadczeniem właściciela pozostał dane zawarte w rejestrze nie uległy zmianie. Z wyjaśnień strony wynika, że (karta 55 akt sprawy) firma E. posiada bazę w miejscowości S. gmina S. na terenie działek [...] i [...] o powierzchni 3 ha, w odległości mniejszej niż 60 km od granicy Gminy M.. Baza stanowi własność spółki (karta 54). Na terenie bazy wg oświadczenia nie gromadzi się odpadów. Udzielone E. Spółka jawna na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów zostały cofnięte na mocy decyzji Starosty K. oraz decyzji SKO w A. z dnia 24 sierpnia 2017 r. (karty 67-73). Na podstawie wizji lokalnej przeprowadzonej z udziałem przedstawiciela regionalnego Spółki E. Z.K. ustalono (karty 75-115, protokół z wizji lokalnej z dnia 20 grudnia 2019 r.): baza magazynowa znajduje się w odległości ok. 15 km od granicy Gminy M.; firma E. posiada tytuł prawny do nieruchomości; teren bazy jest ogrodzony, na terenie w dniu wizji były 3 śmieciarki, 1 auto przeznaczone do transportu odpadów segregowanych i 1 samochód do transportu kontenerów; w dniu wizji na terenie bazy znajdowały się odpady różnych rodzajów; zgodnie z oświadczeniem przedstawiciela E. wody opadowe i odciekowe odprowadzane są do studni betonowej i wywożone do K. do oczyszczalni ścieków; przed bazą magazynowo-transportową znajduje się parking dla pracowników (tere dzierżawiony od Gminy S.). Tu znajduje się budynek socjalny z zapleczem sanitarnym dla pracowników; na terenie bazy nie ma wago do ważenia odpadów, te ostatnie są ważone na terenie instalacji, do których kierowane są odpady; na terenie bazy nie ma punktu konserwacji i napraw pojazdów, w tym zakresie firma korzysta z usług zewnętrznych; na terenie bazy odbywa się mycie i dezynfekcja pojazdów przy pomocy preparatu DIMER oraz podchlorku sodu- nie rzadziej niż raz na tydzień.

Wg organu istnieją rozbieżności miedzy oświadczeniem E. sp. jawna a wynikiem wizji lokalnej w przedmiocie magazynowania odpadów na terenie bazy (strona twierdziła, że odpady nie są magazynowane, podczas, gdy wizja wykazała, że są one magazynowane por. karta 55 i 114); E. sp. jawna nie posiada zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów (karta 67-72) i została zobowiązana w 2017 r. do wywiezienia odpadów z bazy w S..

W ocenie prawnej organ podał, iż podmiot prowadzący działalność w zakresie odbierania odpadów na podstawie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, który nie legitymuje się zezwoleniem na zbieranie odpadów na działce [...] w miejscowości S., a co za tym idzie nie posiada możliwości magazynowania w określonym miejscu odpadów, nie spełnia warunku z art. 9d ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Dodatkowo tytuł prawny do działki [...] E. sp. jawna uzyskała już po dokonaniu wpisu do RDR (wpis uzyskała na podstawie wniosku złożonego 18 czerwca 2012, a własność od Gminy S. uzyskała 6 listopada 2013 r. (karta 54) działki w trybie przetargu. Ponadto w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności protokołu z wizji lokalnej przeprowadzonej 20 grudnia 2019 r. wynika, że przedsiębiorca nie spełnia wymagań, o których mowa w rozporządzeniu ministra Środowiska z 11 stycznia 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, to jest w zakresie określonym w § 2 tego rozporządzenia ust. 2 pkt 4 i 5. Zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 4 tego rozporządzenia którymi teren bazy magazynowo-transportowej powinien być wyposażony w urządzenia lub systemy zapewniające zagospodarowanie wód opadowych i ścieków przemysłowych, pochodzących z terenu bazy zgodnie z wymaganiami określonymi przepisami ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. póz. 145, 951 i 1513 oraz z 2013 r. póz. 21). Tymczasem przedsiębiorca podczas wizji lokalnej wizji lokalnej wody opadowe są zbierane do betonowej studni, a następnie wywożone do oczyszczalni ścieków. Organ stwierdził jednak podczas wizji jedynie 1 właz żeliwny, który zasłaniał bliżej nieokreśloną studnię. Nie przedłożono przy tym umowy lub innego dokumentu potwierdzającego legalny wywóz odcieków z terenu działki [...] (karta 114, pkt 6). Zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 5 w/w rozporządzenia baza magazynowo-transportowa powinna być wyposażona w: a)miejsca przeznaczone do parkowania pojazdów, b)pomieszczenie socjalne dla pracowników odpowiadające liczbie zatrudnionych osób, c)miejsca do magazynowania selektywnie zebranych odpadów z grupy odpadów komunalnych, d) legalizowaną samochodową wagę najazdową - w przypadku gdy na terenie bazy następuje magazynowanie odpadów. Tymczasem jak wynika z protokołu z wizji przeprowadzonej w dniu20 grudnia 2019 r. na terenie bazy brak jest samochodowej wagi najazdowej, mimo, że faktycznie odpady są magazynowane (abstrahując od braku podstawy prawnej do ich magazynowania).

Skargę na ww. decyzję wniosła E. Sp. jawna w N., zarzucając naruszenie:

- art. art. 9j ust. 1 pkt. 1 i 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie i w konsekwencji zakazanie prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu gminy M., podczas gdy w przypadku prawidłowo ustalonego i ocenionego stanu faktycznego organ nie znalazłby najmniejszych podstaw do zastosowania przedmiotowej sankcji,

- z ostrożności art. 9j ust. 1 pkt. 2 w zw. z art. 9j ust. la u.c.p.g. poprzez ich niezastosowanie w sprawie, podczas gdy przed wydaniem decyzji organ winien w pierwszej kolejności ustalić (obligatoryjnie) jakich to faktycznie nieprawidłowości dopuścił się podmiot kontrolowany, a następnie wydać odpowiednie postanowienie mające na celu wyznaczenie terminu przywrócenia stanu zgodnego z prawem (termin nie dłuższy niż rok), zawieszając jednocześnie przedmiotowe postępowanie administracyjne,

- art. 10 ust. 1 ustawy prawo przedsiębiorców poprzez działanie organu z całkowitym odrzuceniem zaufania do przedsiębiorcy z góry zakładając, że nie działa on zgodnie z prawem lecz wszczynając z góry postępowanie administracyjne o wykreślenie z rejestru działalności regulowanej bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego, tylko dlatego, że donos złożył inny przedsiębiorca konkurencyjny względem odwołującej się , co również winno godzić w zasadę uczciwości i brak poszanowania dobrych obyczajów,

- art. 12 ustawy prawo przedsiębiorców poprzez jego rażące naruszenie a polegające na działaniu względem odwołujące się bez zachowania zasady proporcjonalności oraz równego traktowania jak również co najważniejsze podważając zaufanie do władzy publicznej

- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a i art. 81 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy w zakresie spełnienia wymagań technicznych bazy magazynowo transportowej i w konsekwencji bezpodstawne przyjęcie, że złożone oświadczenie co do spełnienia wszelkich wymogów jest niezgodne ze stanem faktycznym.

W uzasadnieniu podkreślono, iż postępowanie dowodowe organu ogranicza się w zasadzie jedynie do kilkukrotnego zobowiązania spółki E. celem złożenia wyjaśnień i dowodów w zakresie wątpliwości co do spełnienia warunków bazy magazynowo - transportowej. Organ w ogóle nie wyjaśnia o jakie konkretnie dowody mu chodzi aby w sposób jasny i klarowny były one dla niego przekonywujące i dostateczne. Organ powołuje się na przepisy ustawy o odpadach w zakresie zbierania odpadów przy czym w tym zakresie uprawnione są zupełnie inne organy. Spółka E. nie magazynuje obecnie odpadów na terenie bazy. Odpady który organ dostrzegł w trakcie oględzin pochodzą z okresu kiedy spółka posiadała na ten teren decyzję na zbieranie odpadów. Obecnie na terenie bazy nie ma już jakichkolwiek odpadów. Spółka E. obecnie nie przywozi na teren bazy odpadów - twierdzenia organu w tym zakresie są gołosłowne i nie poparte jakimikolwiek dowodami. Wskazana w art. 9j ust. 1 pkt 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przesłanka rażącego naruszenia warunków wymaganych prawem do wykonywania działalności regulowanej przez przedsiębiorcę musi być jasno i klarownie wykazana w sprawie. Organ musi określić i wskazać nie tylko, które zachowania spółki i dlaczego stanowią naruszenie warunków wymaganych prawem do wykonywania działalności regulowanej przez przedsiębiorcę ale dlaczego uznaje, że naruszenia te są stopniu rażącym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w tym zakresie stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Natomiast w przypadku nieuwzględnienia skargi, Sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. oddala skargę.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż sprawę rozpoznano i wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875). Zgodnie z nim, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Na podstawie powołanego przepisu Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, wyznaczając termin posiedzenia na dzień 22 kwietnia 2021 r.

Skarga podlega oddaleniu, jako niezasadna.

Istotą sporu w przedmiotowej sprawie było czy ustalony brak zezwolenia przedsiębiorcy na zbieranie odpadów wyklucza możliwość prowadzenia przez niego działalności w postaci odbierania odpadów na podstawie przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz czy okoliczność magazynowania tam odpadów uzasadnia cofnięcie zezwolenia na odbieranie odpadów, bez uprzedniego wydania postanowienia o obowiązku usunięcia nieprawidłowości. Dodatkowo strona skarżąca kwestionowała ustalenia dowodowe w zakresie tego czy odpady są magazynowane.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż podstawą zaskarżonej decyzji był art. 9j ust. 1 i ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, który wprost stanowi, iż wójt, burmistrz lub prezydent miasta wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem, w przypadku gdy przedsiębiorca złożył oświadczenie, o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych, niezgodne ze stanem faktycznym; lub stwierdzi rażące naruszenie warunków wymaganych prawem do wykonywania działalności regulowanej przez przedsiębiorcę. W przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania podnoszony w skardze art. 9j ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, ponieważ ustawa nie nakłada na organ obowiązku stosowania takiej procedury w każdym postępowaniu, nie została ona w kontrolowanej sprawie zastosowana. Jeśli zatem wystąpią przesłanki z ust. 1 i 3 powołanego przepisu, to efektem jest obowiązek organu do wydania decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem.

W ocenie Sądu skarżone organy prawidłowo ustaliły spełnienie przesłanki zarówno złożenia przez przedsiębiorcę oświadczenia, o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych, niezgodne ze stanem faktycznym oraz rażące naruszenie warunków wymaganych prawem do wykonywania działalności regulowanej przez przedsiębiorcę. W pierwszym przypadku E. sp. jawna nie posiada zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów co wynika z decyzji SKO w A. z dnia 24.08.2017r. nr [...] (k. 67-72 akt adm.) i została zobowiązana w 2017 r. do wywiezienia odpadów z bazy w S.. W drugim przypadku odpady są tam magazynowane, co wynika z ustaleń z wizji lokalnej oraz sporządzonej z niej dokumentacji fotograficznej (k. 77 -117 akt adm., w szczególności fotografie wskazujące na magazynowane odpady i sprzęt do ich transportu k. 91-108 akt adm.); Dodatkowo organy prawidłowo stwierdziły naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Środowiska z 11 stycznia 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, to jest w zakresie określonym w § 2 tego rozporządzenia ust. 2 pkt 4 i 5. Zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 4 tego rozporządzenia teren bazy magazynowo-transportowej powinien być wyposażony w urządzenia lub systemy zapewniające zagospodarowanie wód opadowych i ścieków przemysłowych, pochodzących z terenu bazy zgodnie z wymaganiami określonymi przepisami ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. poz. 145, 951 i 1513 oraz z 2013 r. poz. 21). Tymczasem przedsiębiorca podczas wizji lokalnej wskazał, że wody opadowe są zbierane do betonowej studni, a następnie wywożone do oczyszczalni ścieków. Podczas wizji lokalnej stwierdzono jedynie 1 właz żeliwny, który zasłaniał bliżej nieokreśloną studnię. Nie przedłożono przy tym umowy lub innego dokumentu potwierdzającego legalny wywóz odcieków z terenu działki [...] (k. 114 akt adm.). W świetle § 2 ust. 2 pkt 5 w/w rozporządzenia na terenie bazy brak jest samochodowej wagi najazdowej, mimo, że faktycznie odpady są magazynowane. Doszło zatem także do naruszenia art. 9d ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz § 2 ust. 2 pkt 4 i 5 rozporządzeniu ministra Środowiska z 11 stycznia 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Wbrew argumentacji skargi okoliczności te zostały odpowiednio udokumentowane zarówno decyzją o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów na tym terenie oraz jak wyżej wskazano protokołami z wizji lokalnej oraz dokładnymi fotografiami wskazującymi na okoliczność magazynowania odpadów. Same twierdzenia strony skarżącej, iż organ nie wykazał tych okoliczności bądź iż odpady od długiego okresu czasu nie są dowożone nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z powołaną powyżej decyzją strona skarżąca miała obowiązek likwidacji bazy i usunięcia odpadów, czego nie uczyniła. Nie doszło zatem do naruszenia art. 7 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a i art. 81 k.p.a. Stąd prawidłowo stwierdzono fakt odbierania odpadów i ich magazynowania w sytuacji, gdy przedsiębiorca nie legitymuje się uprawnieniem do magazynowania odpadów i dodatkowo w sytuacji, gdy jest prawnie zobowiązany do usunięcia ich z tego miejsca oznacza prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów bez posiadania bazy magazynowo-transportowej odpowiadającej wymogom przepisów prawa.

Ponadto wbrew zarzutom skargi postępowanie wobec przedsiębiorcy było prowadzone z poszanowaniem wszelkich gwarancji procesowych, a przed wydaniem decyzji miał on możliwość zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Postępowanie zostało wszczęte z urzędu, a przepisy prawa nie ograniczają źródeł, z których organ powziął informację o stwierdzonych nieprawidłowościach. Organy administracji publicznej działają na podstawie i w granicach przepisów prawa i są zobowiązane do zapewnienia skuteczności przepisom dotyczącym utrzymania czystości i porządku w gminach. Nie doszło do naruszenia zasady proporcjonalności oraz zasady równego traktowania, gdyż skarżący nie wskazał innego przedsiębiorcy, który w podobnych okolicznościach zostałby korzystniej potraktowany w porównywalnej do niego sytuacji. Nadto w/w przepisy prawa wiążą określone konsekwencje prawne przy zaistnieniu wskazanych w nich przesłanek, a organ w przypadku ich spełnienia nie ma możliwości odstąpienia od wydania zakazu.

Mając powyższe na uwadze, sąd oddalił skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.