Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 536/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-08-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 243 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

P O S T A N O W I E N I E Dnia 24/08/2017 r Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 24/08/2017 r po rozpoznaniu wniosku A.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia z [...]/12/2015 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2011 r. p o s t a n a w i a odmówić Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

1) Zgodnie z art. 245 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona.

2) Skarżący A.R., , wnioskiem zawartym na formularzu PPF (data 21/6/2017 r) załączonym do skargi kasacyjnej, zwrócił się przyznanie prawa pomocy. Przedstawił istotę sporu podatkowego. Powołał się na złą sytuację materialną będącej wynikiem sporu podatkowego, konieczności wypłaty alimentów na rzecz dwóch córek oraz niskich dochodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej. Wskazał, ze posiada na rachunkach 18881 zł, zaś dochód miesięczny netto wynosi 50 tys zł. Ska rżący zadeklarował, zę jego zła sytuacja materialna wynika z licznych obciążeń: - alimenty (4500 zł); - kredyt operacyjny, leasing operacyjny skutera wodnego [...]; - leasing operacyjny przyczepy pod skuter wodny; - ubezpieczenie, czynsze (ok 4 tys miesięcznie); - zaległości podatkowe.

W odpowiedzi na wezwanie urzędnika sądowego Skarżący zadeklarował przekazanie wyciągu z rachunku bankowego, PIT-36L, księgę przychodów i rozchodów i in.

Nadto, w piśmie z 14/6/2017 r. wskazał, że nie osiągnął innych dochodów poza tymi z działalności gospodarczej. Wynagrodzenie pełnomocnika wynosi 1000 zł i – oprócz tego – zostało skalkulowane na zasadzie success fee. Nie posiada zaświadczenia o sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej wystawianego przez gminę.

Przy piśmie z 21/7/2017 r. zadeklarował przekazanie wyciągów z rachunków bankowych, wydruków z księgi przychodów i rozchodów, umowę kredytu, dwie umowy leasingu i in.

3) Jedyny wymagany na obecnym etapie koszt sądowy, to wpis od skargi kasacyjnej w kwocie niespełna 11 tys zł w badanej przez urzędnika sądowego sprawie. Do tego zakresu prawa pomocy, tj kosztów wymagalnych, referendarz sądowy ograniczył rozpoznanie wniosku: sytuacja życiowa Strony Skarżącej może bowiem zmieniać się.

Niewątpliwie Skarżący sumiennie wykazał, ze ciążą na nim zobowiązania w większym rozmiarze, które mogą być przyczyną "presji" uzasadniającej pogląd o niemożności wygospodarowania środków na poczet kosztów postępowania. Jednakże Skarżący nie wykazał, by te zadeklarowane wydatki i obciążenia miały pierwszeństwo zaspokojenia przed zobowiązaniami będącymi następstwem sporów sądowych.

Referendarz sądowy, na tym etapie postępowania, daje wiarę twierdzeniom Strony o subiektywnym przekonaniu, co do nienajlepszej sytuacji życiowej, jednakże oceniając sytuację majątkową i finansową jest zobowiązany uwzględniać również fundamentalne postulaty sprawiedliwości społecznej i słuszności, które są ostoją ładu społecznego. Jak wynika z zestawienia deklaracji z rubryki 7.2.1 formularza i rubryki 10, Skarżącemu może pozostawać, po zabezpieczeniu zobowiązań alimentacyjnych i kosztów postępowania sądowego we wskazanej powyżej wysokości, kwota niezbędna do zaspokojenia niezbędnych miesięcznych kosztów utrzymania. W przypadku Skarżącego, nie zagrożone pozostanie ani minimum egzystencji, ani minimum socjalne przedstawione na stronie Instytutu Pracy i Spraw Socjalnych ( https://www.ipiss.com.pl/?zaklady=minimum-egzystencji-2%29 ), które to wartości są zmiennymi ograniczającymi dowolność urzędnika sądowego w stosowaniu prawa pomocy.. Referendarz sądowy nie doszukał się również powodów, czemu Skarżący kwoty posiadanych oszczędności (rubryka 7.2.1. PPF) nie zamierza wygospodarować środków na poczet wpisu od skargi kasacyjnej, lecz dąży do obciążenia tymi kosztami społeczeństwa.

4) Dlatego, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., należy zadecydować jak w sentencji.