Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2241/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Prezes Głównego Urzędu Miar
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2005 nr 180 poz 1494
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych
article: art. 79 ust. 1 w zw. z art. 39 KPA
journal: Dz.U. 2013 poz 672
law: Ustwa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (spr.) Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2015 r. sprawy ze skargi T. Spółka Akcyjna z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie warsztatu w zakresie instalacji oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...] Prezes Głównego Urzędu Miar (dalej: "Prezes GUM") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267; dalej: "k.p.a.") w związku z art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz. U. Nr 180, poz. 1494 ze zm.; dalej: "u.s.t.c.") utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] wydaną w przedmiocie cofnięcia zezwolenia Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...] na prowadzenie warsztatu w zakresie instalacji, w tym aktywacji, napraw oraz sprawdzania pod względem zgodności z wymaganiami rozporządzenia Komisji (WE) nr 1360/2002 tachografów cyfrowych, w tym ich kalibracji, udzielonego "T." Spółka Akcyjna z siedzibą w P.(dalej: "skarżąca", "Spółka").

U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.

Decyzją Prezesa GUM z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...]spółka pod firmą "T " Spółka Akcyjna, ul. [...],[...], obecnie "T." Spółka Akcyjna, uzyskała zezwolenie na prowadzenie warsztatu w zakresie instalacji, w tym aktywacji, napraw oraz sprawdzania pod względem zgodności z wymaganiami rozporządzenia Komisji (WE) nr 1360/2002 tachografów cyfrowych, w tym ich kalibracji (dalej" "zezwolenie"). Zezwolenie uprawniało do prowadzenia działalności w [...] przy ulicy [...] Pismem nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., które wpłynęło do Głównego Urzędu Miar w dniu [...] grudnia 2013 r. Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar w [...] przekazał Prezesowi GUM informację, że podczas dwóch kontroli warsztatu tachografów cyfrowych należącego do skarżącej, prowadzonych przez upoważnionych pracowników Okręgowego Urzędu Miar w [...], stwierdzono naruszenie przepisów ustawy o systemie tachografów cyfrowych.

Prezes GUM w dniu [...] stycznia 2014 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia "T." S.A. zezwolenia na prowadzenie warsztatu tachografów cyfrowych.

W toku postępowania, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Prezes GUM ustalił, że kontrola warsztatu tachografów cyfrowych należącego do skarżącej przeprowadzona w dniu [...] sierpnia 2013 r. wykazała stosowanie w warsztacie przyrządów pomiarowych bez ważnych dowodów prawnej kontroli metrologicznej, braków w dokumentacji sprawdzania tachografów i pobierania danych z tachografów, nieaktualny wykaz stosowanego wyposażenia pomiarowego, niezgodność treści procedury określającej sposób zapewnienia bezpiecznego użytkowania, przechowywania kart warsztatowych, danych podlegających ochronie oraz wyposażenia stosowanego do nakładania zabezpieczeń, ze stanem rzeczywistym. Nieprawidłowości te zostały stwierdzone w protokole kontroli, a wezwanie do ich usunięcia sformułowano w zaleceniach pokontrolnych z dnia [...] sierpnia 2013 r., doręczonych kontrolowanej spółce w dniu [...] sierpnia 2013 r. W zaleceniach pokontrolnych poinformowano, że odpowiedź na nie należy złożyć w terminie 14 dni od daty otrzymania, wraz z opisanymi działaniami, podjętymi w celu wyeliminowania nieprawidłowości. Na zalecenia pokontrolne podmiot prowadzący warsztat nie udzielił odpowiedzi.

Podczas ponownych czynności kontrolnych, przeprowadzonych w dniu [...] grudnia 2013 r., stwierdzono, że kontrolowana spółka nie usunęła nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2013 r. Nieprawidłowości te zostały wskazane w protokole z kontroli, przekazanym spółce w dniu [...] grudnia 2013 r.

Nieusunięcie wskazanych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie było podstawą do wydania przez Prezesa Głównego Urzędu Miar decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie warsztatu w zakresie instalacji, w tym aktywacji, napraw oraz sprawdzania pod względem zgodności z wymaganiami rozporządzenia Komisji (WE) nr 1360/2002 tachografów cyfrowych, w tym ich kalibracji na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 3 u.s.t.c.

W dniu 21 marca 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzuciła Prezesowi GUM naruszenie:

– art. 107 § 1 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie podstawy prawnej decyzji - art. 13 ust. 1 pkt 3 u.s.t.c., w sytuacji gdy organ kontrolny w zaleceniach pokontrolnych nie wyznaczył kontrolowanemu terminu usunięcia nieprawidłowości, co według skarżącej prowadzi do uznania, że zaskarżona decyzja jest pozbawiona podstawy prawnej;

– przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 12 ust. 2 pkt 2 u.s.t.c., wskutek nie wskazania w zaleceniach pokontrolnych z dnia 8 sierpnia 2013 r. terminu do usunięcia nieprawidłowości;

– przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, w zw. z art. 39 k.p.a., poprzez zaniechanie doręczenia kontrolowanemu zawiadomienia o wszczęcia kontroli z dnia [...] grudnia 2013 r. oraz powiadomienia kontrolowanego o zamiarze przeprowadzenia kontroli z dnia [...] sierpnia 2013 r. za pośrednictwem faxu, w sytuacji gdy wszelkie pisma kierowane do kontrolowanego w toku postępowania winny być doręczane za pośrednictwem operatora pocztowego;

– przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 79 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, w sytuacji gdy w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie zrealizowały się przesłanki odstąpienia od zawiadomienia kontrolowanego o zamiarze wszczęcia kontroli przewidziane w art. 79 ust. 2 pkt 2 ustawy, albowiem manometr nr 2.09.72 posiadał ważne świadectwo legalizacji zarówno podczas kontroli z dnia [...] sierpnia 2013 r. jak i podczas kontroli z dnia [...] grudnia 2013 r.;

– przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 81 ust. 2 i 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, poprzez zaniechanie uzasadnienia braku zawiadomienia kontrolowanego o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia [...] grudnia 2013 r. w książce kontroli;

– przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez wydanie decyzji z dnia [...] lutego 2014 r., w sytuacji gdy materiał dowodowy zgromadzony w toku obu przeprowadzonych kontroli został zgromadzony z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności kontrolowanego, wskutek czego nie może stanowić podstawy wydania decyzji merytorycznej w sprawie.

W przypadku uznania wyżej wskazanych zarzutów za niewystarczające dla uchylenia decyzji skarżąca zarzuciła:

– błędną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego wskutek uznania, iż manometr do pomiaru ciśnienia opon pojazdów mechanicznych, nie posiada dowodu prawnej kontroli metrologicznej, w sytuacji gdy zgodnie z treścią świadectwa legalizacji z dnia [...] stycznia 2011 r. legalizacja była ważna do dnia [...] grudnia 2013 r.;

– przekroczenie zasady swobodnej oceny materiału dowodowego wskutek uznania, iż kontrolowany nie usunął uchybień wykazanych podczas kontroli z dnia [...] sierpnia 2013 r. poprzez korzystanie z wysokościomierza w sytuacji gdy korzystanie ze wskazanego urządzenia nie stanowiło uwag kontrolujących w protokole kontroli z dnia [...] sierpnia 2013 r.;

– naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 107 § 1 k.p.a. poprzez niedostateczne uzasadnienie decyzji w części dotyczącej uznania, iż kontrolowany dopuszcza się nieprawidłowości w zakresie niezgodności treści procedury stosowanej w warsztacie określającej sposób zapewnienia bezpiecznego użytkowania, przechowywania kart warsztatowych, danych podlegających ochronie oraz wyposażenia stosowanego do nakładania zabezpieczeń, ze stanem rzeczywistym.

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania lub uchylenie zaskarżonej decyzji i ponowne rozpoznanie sprawy.

Prezes GUM wskazaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją z dnia [...] maja 2014 r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji własnej z dnia [...] lutego 2014 r. Uzasadniając przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Wskazał, iż dnia [...] sierpnia 2013 r. podjęto kontrolę w Spółce, a powiadomienie o jej wszczęciu zostało przekazane kontrolowanej w dniu [...] lipca 2013 r. za pośrednictwem faksu. Prezes GUM podniósł, iż z uwagi na fakt, iż czynności kontrolne podejmowane w spółce "T." S.A. nie były prowadzone na podstawie przepisów ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, nie zachodziła konieczność doręczania zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli za pokwitowaniem przez operatora pocztowego. Wyjaśnił, iż ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672, ze zm.), na podstawie której była dokonywana kontrola, nie formułuje obowiązku doręczania korespondencji prowadzonej z kontrolowanym za pośrednictwem operatora pocztowego. Dlatego też przyjąć należy, że zawiadomienie przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli jest skuteczne z chwilą, z jaką przedsiębiorca się z nim zaznajomił. W ocenie Prezesa GMU kontrolowana została skutecznie poinformowana o kontroli, co potwierdza raport dotyczący faksu z dnia [...] lipca 2013 r., a ponadto, jak to wynika z wyjaśnień Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar w [...], pracownik Urzędu w tygodniu poprzedzającym kontrolę, telefonicznie kontaktował się z pracownikiem kontrolowanej, by potwierdzić otrzymanie zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Kontrolowany podmiot potwierdził otrzymanie przedmiotowego zawiadomienia, nie wnosząc zastrzeżeń co do sposobu jego otrzymania.

Następnie Prezes GUM wskazał, iż Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar w [...], w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], sformułował zalecenia pokontrolne, dotyczące ww. kontroli, wskazując, że odpowiedź na zalecenia pokontrolne - wraz z opisanymi działaniami, podjętymi w celu wyeliminowania nieprawidłowości - należy złożyć w terminie 14 dni od daty otrzymania. Zalecenia te odpowiadały obowiązkowi kontrolowanego zapewnienia stanu zgodnego z prawem poprzez usunięcie wskazanych nieprawidłowości oraz poinformowaniu organu kontrolnego o realizacji wniosków zawartych w wyniku kontroli. Z treści ww. pisma wyraźnie wynika, że skarżąca została wezwana do wskazania działań, jakie podjęła w celu wyeliminowania wskazanych nieprawidłowości.

Nadto Prezes GUM podniósł, iż przesłanką podjęcia kontroli w dniu [...] grudnia 2013 r., bez powiadomienia kontrolowanej, było, jak wynika z wyjaśnień Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar w [...], przeciwdziałanie popełnieniu wykroczenia. Podejrzenie popełnienia wykroczenia zrodziło się wobec braku odpowiedzi na zalecenie pokontrolne z dnia [...] sierpnia 2013 r., które dotyczyło braku ważnego świadectwa legalizacji ponownej manometru do pomiaru ciśnienia w oponach samochodowych. Jak wynika bowiem z protokołu kontroli z dnia [...] sierpnia 2013 r. kontrolujący okazał świadectwo legalizacji ponownej manometru o numerze fabrycznym [...] o znaku zgłoszenia [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. ważne do dnia [...] grudnia 2012 r. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 maja 2011 r. - Prawo o miarach, stosowanie bądź przechowywanie w stanie gotowości do użycia przyrządów pomiarowych, podlegających prawnej kontroli metrologicznej, bez wymaganych dowodów tej kontroli stanowi wykroczenie. W ocenie Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar w [...] istniała zatem przesłanka do odstąpienia od zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, określona w art. 79 ust. 2 pkt 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

Prezes GUM zauważył także, iż podczas obydwu przeprowadzanych kontroli, kierownik serwisu kontrolowanego informował upoważnionych pracowników Okręgowego Urzędu Miar w [...], że książka kontroli znajduje się w innym oddziale firmy i w chwili obu tych kontroli nie było do niej dostępu. W związku z tym niemożliwe było dokonanie wpisów w książce kontroli, dotyczących czynności kontrolnych przeprowadzanych w dniu [...]sierpnia 2013 r. i w dniu [...] grudnia 2013 r.

Nadto wyjaśnił, że członkowie zespołu kontrolującego posługiwali się upoważnieniami do kontroli wydanymi przez Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar w [...], któremu wykonywanie kontroli podmiotów prowadzących warsztaty, na podstawie art. 12 ust. 3 pkt 2 u.s.t.c., powierzył Prezes GUM upoważnieniem z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...].

Oceniając pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie organ uznał, iż zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy wskazuje na istnienie przesłanek określonych w art. 13 ust. 1 pkt 3 u.s.t.c. Powtórzył, iż z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2013 r. wynika, że Spółka nie wykonała zaleceń pokontrolnych z dnia [...] sierpnia 2013 r., wydanych w celu usunięcia uchybień, wskazanych w protokole kontroli z dnia [...] sierpnia 2013 r. Jak wynika bowiem z protokołu kontroli z dnia [...] sierpnia 2013 r., kontrolowany posługiwał się wysokościomierzem do pomiaru obwodu tocznego kół pojazdu o numerze fabrycznym [...], który posiadał świadectwo wzorcowania z dnia 12 stycznia 2012 r., którego termin ważności upłynął w dniu [...] stycznia 2013 r. Prezes GUM zauważył, iż zgodnie z brzmieniem pkt 2 załącznika do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 19 kwietnia 2006 r. w sprawie wymagań niezbędnych do prowadzenia warsztatu w zakresie instalacji lub sprawdzania tachografów cyfrowych oraz zakresu i sposobu dokumentowania czynności przy wykonywaniu tych usług (Dz. U. Nr 73, poz. 511), wzorcowanie urządzenia do wyznaczania obwodu tocznego kół pojazdu, umożliwiającego wyznaczenie obwodu tocznego z dokładnością nie mniejszą niż za pomocą przymiaru, powinno być przeprowadzone co najmniej raz na 12 miesięcy. Stąd, w pełni zasadnym było sformułowanie, w zaleceniach pokontrolnych z dnia [...] sierpnia 2013 r., konieczności poddawania stosowanych przyrządów pomiarowych okresowej kontroli metrologicznej, zgodnie z pkt 2 załącznika do ww. rozporządzenia.

Jednocześnie Prezes GUM podzielił argumenty skarżącej, co do wypełnienia przez nią zaleceń pokontrolnych, dotyczących stosowania przez prowadzącego warsztat manometru do opon pojazdów mechanicznych posiadającego ważny dowód prawnej kontroli metrologicznej, albowiem z protokołu kontroli z dnia [...] grudnia 2013 r. wynika, że kontrolowany posiadał świadectwo legalizacji ponownej manometru do opon pojazdów mechanicznych o numerze fabrycznym [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., wystawione przez Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar w [...] ważne do dnia [...] grudnia 2013 r. Tym samym kontrolowany zrealizował w powyższym zakresie zalecenia pokontrolne z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nadto Prezes GUM podzielił także argumenty skarżącej dotyczące aktualizacji procedury ogólnej zatytułowanej "Postępowanie w celu zapewnienia bezpiecznego użytkowania, przechowywania kart warsztatowych, danych podlegających ochronie oraz wyposażenia stosowanego do nakładania zabezpieczeń". Podobnie organ ocenia kwestię aktualizacji wykazu stosowanych przyrządów pomiarowych.

Konkludując Prezes GUM wskazał, iż mając na uwadze okoliczności niespełnienia zaleceń pokontrolnych w zakresie posługiwania się przez podmiot prowadzący warsztat przyrządem nieposiadającym aktualnego świadectwa wzorcowania - wysokościomierzem do pomiaru obwodu tocznego kół pojazdu o numerze fabrycznym [...]- należy stwierdzić, że decyzja Prezes Głównego Urzędu Miar [...] z dnia [...] lutego 2014 r. co do zasady posiadała prawidłowe rozstrzygnięcie.

Na powyższą decyzję skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której nie zgodziła się z wydanym rozstrzygnięciem. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, Spółka zarzuciła naruszenie:

– przepisów prawa materialnego, tj. art. 12 ust. 3 pkt 2 u.s.t.c poprzez to, że organem właściwym posiadającym kompetencję do przeprowadzenia kontroli w zakresie systemu tachografów cyfrowych jest wyłącznie Prezes Głównego Urzędu Miar, gdy tymczasem niniejszej sprawie podmiotem udzielającym upoważnienia do wykonania czynności kontrolnych w warsztacie spółki T.S.A. był Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar w [...];

– przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej w zw. z art. 39 k.p.a., poprzez zaniechanie doręczenia skarżącej zawiadomienia o wszczęciu kontroli z dnia [...] grudnia 2013 r. oraz powiadomienia skarżącej o zamiarze przeprowadzenia kontroli z dnia [...] sierpnia 2013 r. za pośrednictwem faksu, w sytuacji gdy wszelkie pisma kierowane do kontrolowanego w toku postępowania winny być doręczane za pokwitowaniem przez operatora pocztowego;

– przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 12 ust. 2 pkt 2 u.s.t.c., wskutek nie wskazania w zaleceniach pokontrolnych z dnia [...] sierpnia 2013 roku ([...]) terminu do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości;

– przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 12 ust. 2 pkt 2 u.s.t.c. poprzez to, że organem właściwym do wydania zaleceń pokontrolnych jest Prezes GUM, gdy tymczasem w niniejszej sprawie zalecenia te zostały sformułowane przez Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar w [...];

– przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej poprzez wydanie decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. w sytuacji, gdy materiał dowodowy zgromadzony w toku kontroli z dnia [...] sierpnia 2013 r. i [...] grudnia 2013 r. został zgromadzony z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności spółki T.S.A. wskutek czego nie może stanowić podstawy wydania decyzji merytorycznej w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Prezes GUM wniósł o jej oddalenie, szczegółowo odnosząc się do zarzutów skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga nie ma uzasadnionych podstaw dla jej uwzględnienia.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Głównego Urzędu Miar utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] lutego 2014 r. wydaną w przedmiocie cofnięcia zezwolenia Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...] na prowadzenie warsztatu w zakresie instalacji, w tym aktywacji, napraw oraz sprawdzania pod względem zgodności z wymaganiami rozporządzenia Komisji (WE) nr 1360/2002 tachografów cyfrowych, w tym ich kalibracji, udzielonego "T." Spółka Akcyjna z siedzibą w [...].

Na wstępie należy podnieść, iż zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz. U. Nr 180, poz. 1494 ze zm.) Prezes Głównego Urzędu Miar sprawuje nadzór nad podmiotami prowadzącymi warsztaty [w zakresie instalacji, w tym aktywacji, napraw lub sprawdzania pod względem zgodności z wymaganiami rozporządzenia Komisji (WE) nr 1360/2002 tachografów cyfrowych, w tym ich kalibracji]. W ramach nadzoru Prezes GUM przeprowadza, co najmniej raz na dwa lata, kontrolę w zakresie wskazanym w art. 12 ust. 2 pkt 1 ppkt a-c u.s.t.c. Na zasadzie art. 12 ust. 3 pkt 2u.s.t.c. Prezes GUM może powierzyć wykonywanie kontroli upoważnionym przez niego organom administracji miar. Z kolei w myśl art. 13 ust. 1 pkt 3 u.s.t.c., stanowiącym podstawę materialnoprawną decyzji o cofnięciu skarżącej zezwolenia na prowadzenie warsztatu w zakresie instalacji, w tym aktywacji, napraw oraz sprawdzania pod względem zgodności z wymaganiami rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1360/2002 tachografów cyfrowych, w tym ich kalibracji, Prezes GUM niezwłocznie wydaje decyzję o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie warsztatu, jeżeli podmiot prowadzący warsztat nie usunął nieprawidłowości w wyznaczonym terminie.

W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie, Prezes GUM prawidłowo uznał, że zgromadzony materiał dowodowy wskazuje na istnienie przesłanki wskazanej w przytoczonym wyżej art. 13 ust. 1 pkt 3 u.s.t.c., co uzasadniało wydanie zaskarżonych decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie warsztatu. Z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2013 r. wynika bowiem, że skarżąca nie wykonała zaleceń pokontrolnych z dnia [...] sierpnia 2013 r., wydanych w celu usunięcia uchybień, wskazanych w protokole kontroli z dnia [...] sierpnia 2013 r. Ustalono wówczas, że kontrolowany posługiwał się wysokościomierzem do pomiaru obwodu tocznego kół pojazdu o numerze fabrycznym [...], który posiadał świadectwo wzorcowania z dnia [...] stycznia 2012 r., którego termin ważności upłynął w dniu [...] stycznia 2013 r. Tymczasem zgodnie z brzmieniem pkt 2 załącznika do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 19 kwietnia 2006 r. w sprawie wymagań niezbędnych do prowadzenia warsztatu w zakresie instalacji lub sprawdzania tachografów cyfrowych oraz zakresu i sposobu dokumentowania czynności przy wykonywaniu tych usług (Dz. U. Nr 73, poz. 511), wzorcowanie urządzenia do wyznaczania obwodu tocznego kół pojazdu, umożliwiającego wyznaczenie obwodu tocznego z dokładnością nie mniejszą niż za pomocą przymiaru, powinno być przeprowadzone co najmniej raz na 12 miesięcy. Zasadnie zatem w zaleceniach pokontrolnych z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak: [...], zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 2 u.s.t.c., Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar w [...] zalecił m.in. poddawanie stosowanych przyrządów pomiarowych okresowej kontroli metrologicznej, zgodnie z pkt 2 załącznika do ww. rozporządzenia, których kontrolowany nie zrealizował.

W ocenie Sądu, nie zasługuje na uwzględnienie zarzut wadliwego umocowania do przeprowadzenia kontroli u skarżącej. Upoważnieniem z dnia [...] lutego 2009 r. znak: [...] Prezes GUM, stosownie do art. 12 ust. 3 pkt 2 u.s.t.c., upoważnił Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar w [...] do wykonywania kontroli podmiotów prowadzących warsztaty, o której mowa w art. 12 ust. 2 u.s.t.c. Ten zaś z kolei wydał stosowne upoważnienia dla podległych mu pracowników tj. W.M. i R.M. do kontroli T.S.A. Miejsce prowadzenia warsztatu: ul. [...],[...] w dniach [...] sierpnia i [...] grudnia 2013 r.

W kontekście powyższych wskazań, za nieprawidłowy należy uznać zarzut, iż Dyrektor Okręgowego Urzędu miar w [...] nie był upoważniony do wydania zaleceń pokontrolnych. Mając bowiem na uwadze art. 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 12 ust. 3 pkt 2 u.s.t.c. należy zauważyć, iż zalecenia pokontrolne są częścią prowadzonej kontroli. I tak, na postawie upoważnienia z dnia [...] lutego 2009 r., Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar [...] upoważniony był do wykonywania kontroli - i w jej ramach, do wydania zaleceń pokontrolnych dla skarżącej.

Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 79 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w zw. z art. 39 k.p.a. Skarżąca niesłusznie bowiem przyjęła, iż zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli winno być doręczone za pośrednictwem operatora pocztowego. Zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej organy kontroli zawiadamiają przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli. Wspomniana ustawa wskazuje jedynie jakie elementy powinno zawierać zawiadomienie, nie nakładając na kontrolującego obowiązku doręczania zawiadomienia poprzez operatora pocztowego za pokwitowaniem. Ustawa nie odsyła w tym zakresie również do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Nadto należy zauważyć, iż ustawa o swobodzie działalności gospodarczej wskazuje wyraźnie w jakich przypadkach zastosowanie znajdą przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 84 c ust. 16).

W doktrynie przeważa pogląd, iż doręczenie zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli może być dokonane w dowolny sposób. W przedmiotowej sprawie kontrolowana spółka została skutecznie poinformowana o kontroli, co potwierdza raport dotyczący faksu z dnia [...] lipca 2013 r. Ponadto, jak wynika z wyjaśnień Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar [...], pracownik Urzędu w tygodniu poprzedzającym kontrolę, telefonicznie kontaktował się z pracownikiem kontrolowanej, by potwierdzić otrzymanie zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Kontrolowany podmiot potwierdził otrzymanie zawiadomienia, nie wnosząc żadnych zastrzeżeń w tej kwestii.

Również bezzasadnym jest zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 12 ust. 2 pkt 2 u.s.t.c. wskutek nie wskazania w zaleceniach pokontrolnych terminu do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Otóż Dyrektor Urzędu Miar w [...] formułując w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. zalecenia pokontrolne wskazał, iż odpowiedź na nie należy złożyć w terminie 14 dni od daty otrzymania. A zatem skarżąca została wezwana do wskazania w ww. terminie działań jakie podjęła w celu wyeliminowania stwierdzonych nieprawidłowości.

W konsekwencji poczynionych rozważań, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie może zasługiwać na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzającą nie zostały podjęte z naruszeniem przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.