Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1184/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6052 Akty stanu cywilnego
Hasła tematyczne: Akta stanu cywilnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 9
journal: Dz.U. 1998 nr 136 poz 884
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 października 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad sporządzania aktów stanu cywilnego, sposobu prowadzenia ksiąg stanu cywilnego, ich kontroli, przechowywania i zabezpieczenia oraz wzorów aktów stanu cywilnego, ich odpisów, zaświadczeń i protokołów.
article: art.6  ust. 1, art. 9 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 273 poz 2702
law: Ustawa z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Danuta Dopierała, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi O. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisania do ksiąg stanu cywilnego aktu urodzenia - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2010 roku, Nr [...] Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego Miasta W. odmówił wpisania do ksiąg Urzędu Stanu Cywilnego Miasta W. aktu urodzenia O. S. sporządzonego w 1985 roku w Izraelu.

W uzasadnieniu decyzji Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego stwierdził, że zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 29 września 1986 roku prawo o aktach stanu cywilnego wpisanie aktu zagranicznego do polskich ksiąg stanu cywilnego może nastąpić wyłącznie na podstawie zagranicznego aktu stanu cywilnego.

Z § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 października 1998 roku w sprawie szczegółowych zasad sporządzania aktów stanu cywilnego, sposobu prowadzenia ksiąg stanu cywilnego, ich kontroli, zaświadczeń i protokołów wynika, że dokumenty zagraniczne składane kierownikowi Urzędu Stanu Cywilnego powinny zawierać urzędowe tłumaczenie na język polski dokonane przez tłumacza przysięgłego lub polskiego konsula.

Z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 2004 roku o zawodzie tłumacza przysięgłego wynika, że tłumaczem przysięgłym może być osoba fizyczna, która:

1. ma obywatelstwo polskie albo obywatelstwo jednego z państw członkowskich

Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym lub, na zasadach wzajemności, obywatelstwo innego państwa;

2. zna język polski;

3. ma pełną zdolność do czynności prawnych;

4. nie była karana za przestępstwo umyślne, przestępstwo skarbowe lub

za nieumyślne przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu obrotu

gospodarczego;

5. ukończyła magisterskie studia wyższe na kierunku filologia lub ukończyła

magisterskie studia wyższe na innym kierunku i studia podyplomowe

w zakresie tłumaczenia, odpowiednie dla danego języka;

6. złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin z umiejętności tłumaczenia z języka

polskiego na język obcy oraz z języka obcego na język polski, zwany dalej

"egzaminem na tłumacza przysięgłego.

7. Sygn. akt IV SA/Wa 1184/10

Wobec faktu, iż wnioskodawca nie wykonał wezwania do przedłożenia tłumaczenia aktu urodzenia przez tłumacza przysięgłego, wpisu aktu urodzenia należało odmówić.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył O. S. podnosząc zarzut, że tłumaczenia aktu urodzenia dokonał tłumacz, a nie notariusz. Nadto zdaniem odwołującego się w treści decyzji przytoczony został przepis, z którego wynika, że wpis może nastąpić na podstawie oryginału aktu urodzenia i jest to przepis szczególny w stosunku do ogólnej normy.

Zdaniem odwołującego się naruszone zostały art 6 kpa., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a. oraz art. 10 § 1 k.p.a. Odwołujący się stwierdził, że odnosi nieodparte wrażenie postępującego antysemityzmu, oraz że w innych województwach nie ma podobnego problemu.

Decyzją z dnia [...] maja 2010 roku, Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego Miasta W. z dnia [...] marca 2010 roku.

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda stwierdził, że tłumaczenie dokonane przez izraelskiego tłumacza i potwierdzone przez notariusza jest niewystarczające. Tłumaczenie wykonane przez miejscowego tłumacza powinno być poświadczone przez polskie przedstawicielstwo konsularne z uwagi na wymóg pewności obrotu prawnego. Istnieją bowiem wątpliwości, co do uprawnień tłumaczy w różnych państwach jak również istnieją różnice pomiędzy tłumaczeniami dokonanymi przez tłumaczy w Polsce i za granicą. Skomplikowana jest również weryfikacja dokonywanych tłumaczeń.

Ponieważ odwołujący się nie dostarczył tłumaczenia aktu urodzenia wykonanego przez tłumacza przysięgłego lub polskiego konsula, zdaniem Wojewody, organ I instancji zasadnie odmówił wpisu do ksiąg Urzędu Stanu Cywilnego Miasta W. aktu urodzenia O. S. sporządzonego w 1985 roku w Izraelu.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył O. S., podnosząc zarzuty tożsame z zarzutami zawartymi w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Sygn. akt IV SA/Wa 1184/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 października 1998 roku w sprawie szczegółowych zasad sporządzania aktów stanu cywilnego, sposobu prowadzenia ksiąg stanu cywilnego, ich kontroli, przechowywania i zabezpieczenia oraz wzorów aktów stanu cywilnego, ich odpisów, zaświadczeń i protokołów (Dz. U. Nr 136, poz. 884 ze zm.) akty stanu cywilnego, ich odpisy i inne dokumenty wystawione w języku obcym, składane kierownikowi urzędu stanu cywilnego w związku z dokonywaniem czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego, powinny być składane wraz z ich urzędowym tłumaczeniem na język polski, dokonanym przez tłumacza przysięgłego lub polskiego konsula.

Zdaniem Sądu, wykładnia systemowa prowadzi do wniosku, iż prawodawca, formułując w wymienionym wyżej przepisie wymóg dokonania tłumaczenia przez tłumacza przysięgłego, odwołuje się do polskich przepisów prawnych regulujących kwestię wykonywania zawodu tłumacza przysięgłego. W polskim systemie prawnym kwestia ta regulowana jest ustawą z dnia 25 listopada 2004 roku o zawodzie tłumacza przysięgłego (Dz. U. Nr 273, poz. 2702 ze zm.). Zgodnie z art. 6 ust. 1 tejże ustawy osoba, która nabyła uprawnienia do wykonywania zawodu tłumacza przysięgłego, uzyskuje prawo do wykonywania tego zawodu po złożeniu ślubowania i wpisaniu na listę tłumaczy przysięgłych. Z kolei z art. 9 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że do dnia 31 stycznia każdego roku Minister Sprawiedliwości ogłasza, w formie obwieszczenia, w wydawanym przez niego dzienniku urzędowym, listę tłumaczy przysięgłych, powiadamiając o tym wojewodów.

Tłumaczenie aktu urodzenia skarżącego dokonane zostało w 2009 roku. J. F., tłumaczka, która dokonała tłumaczenia nie była i nie jest wpisana na listę tłumaczy przysięgłych przez Ministra Sprawiedliwości. Nie figuruje w załączniku do obwieszczenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 stycznia 2009 roku w sprawie listy tłumaczy przysięgłych (Dz. Urz. MS.09.2.10), jak również w załączniku do obwieszczenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 lutego 2010 roku w sprawie listy tłumaczy przysięgłych (Dz. Urz. MS.10.1.7). Tłumaczenie aktu urodzenia, które skarżący przedstawił, nie może być podstawą wpisu tego aktu do polskich ksiąg stanu cywilnego.

Sygn. akt IV SA/Wa 1184/10

W ocenie Sądu, Minister Spraw Wewnętrznych, określając w rozporządzeniu wykonawczym do ustawy z dnia 29 września 1986 roku Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2004 roku Nr 161, poz. 1688 - tekst jednolity ze zm.) wymóg, iż akty stanu cywilnego, ich odpisy i inne dokumenty wystawione w języku obcym, składane kierownikowi urzędu stanu cywilnego w związku z dokonywaniem czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego, powinny być składane wraz z ich urzędowym tłumaczeniem na język polski, dokonanym przez tłumacza przysięgłego lub polskiego konsula, nie przekroczył ustawowego upoważnienia wynikającego z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1986 roku - Prawo o aktach stanu cywilnego. Z przepisu tego wynika, że minister właściwy do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia m.in. szczegółowe zasady sporządzania aktów stanu cywilnego. Wskazanie w rozporządzeniu, iż zagraniczny akt stanu cywilnego, aby mógł zostać wpisany do polskich ksiąg stanu cywilnego, powinien być przetłumaczony na język polski przez tłumacza przysięgłego, mieści się w upoważnieniu Ministra Spraw Wewnętrznych do określenia szczegółowych zasad sporządzania aktów stanu cywilnego. Nie jest więc dopuszczalne, tak jak to sugeruje skarżący, pominięcie wymogu wynikającego z rozporządzenia i oparcie się wyłącznie na przepisach ustawy z dnia 29 września 1986 roku Prawo o aktach stanu cywilnego, w których nie zawarto wymogu tłumaczenia zagranicznego aktu stanu cywilnego jako warunku wpisania go do polskich ksiąg stanu cywilnego (art. 71 ust. 1). Przepisy tej ustawy zostały doprecyzowane przepisami rozporządzenia.

Zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. nie mógł być podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Organ I instancji rzeczywiście naruszył ten przepis, niezawiadamiając skarżącego o zakończeniu postępowania oraz o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie i możliwości wypowiedzenia się co do zabranych dowodów i materiałów i zgłoszonych żądań. Każde naruszenie przepisów procedury administracyjnej podlega ocenie pod kątem wpływu tego naruszenia na wynik rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie naruszenie art. 10 § 1 k.p.a., zdaniem Sądu, nie miało wpływu na wynik sprawy. Organ administracji wydał rozstrzygnięcie w oparciu o materiał dowodowy nadesłany przez skarżącego. Dowody, które były podstawą wydania rozstrzygnięcia, były więc skarżącemu doskonale znane. Ponowne zapoznanie się z nimi nie zmieniłoby stanu wiedzy skarżącego na temat tych

Sygn. akt IV SA/Wa 1184/10

dowodów. Nie uległo też zmianie żądanie skarżącego, to jest żądanie wpisu zagranicznego aktu do polskich ksiąg stanu cywilnego.

Za niezasadny uznać należy podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 6 k.p.a. Z przepisu tego wynika, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Rozstrzygnięcia organów administracji wydane zostały w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, co zostało wyżej wskazane.

Za niezasadny uznać należy podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. Z przepisu tego wynika, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z akt sprawy wynika, że organy administracji podejmowały wszelkie niezbędne kroki w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy. Skarżący był informowany o konieczności dołączenia do wniosku o wpis zagranicznego aktu urodzenia tłumaczenia dokonanego przez tłumacza przysięgłego, spełniającego wymogi wynikające z ustawy z dnia 25 listopada 2004 roku z dnia 25 listopada 2004 roku o zawodzie tłumacza przysięgłego. Wynikającego z art. 7 k.p.a. wymogu załatwienia sprawy z uwzględnieniem słusznego interesu obywateli nie można rozumieć, jako przyzwolenia na wydawanie przez organy administracji rozstrzygnięć z całkowitym lub częściowym pominięciem przepisów prawa regulujących określoną dziedzinę życia społecznego. Przepis ten nie może też być rozumiany jako obowiązek uwzględnienia każdego żądania zgłaszanego przez wnioskodawcę.

Za niezasadny uznać należy podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 8 k.p.a. Z przepisu tego wynika, że organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. Jak to już zostało wyżej wspomniane, skarżący był informowany o wynikającym z polskiego prawa obowiązku dołączenia do wniosku o wpis zagranicznego aktu urodzenia tłumaczenia dokonanego przez tłumacza przysięgłego, spełniającego wymogi wynikające z ustawy z dnia 25 listopada 2004 roku z dnia 25 listopada 2004 roku o zawodzie tłumacza przysięgłego. Skarżący nie akceptuje jednak tego wymogu, wyrażając odmienny pogląd prawny, iż wymogu takiego nie ma, bądź też, że nie powinien być w stosunku do niego stosowany. Pogląd ten jest, zdaniem Sądu, błędny. Zasada

Sygn. akt IV SA/Wa 1184/10

wynikająca z art. 8 k.p.a. nie może być rozumiana, jako wymóg akceptacji przez organy administracji błędnych poglądów prawnych prezentowanych przez wnioskodawców.

Za niezasadny uznać należy podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 9 k.p.a. Z przepisu tego wynika, że organy administracji publicznej obowiązane są do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Nadto organy te czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Jak to zostało już wyżej wskazane, skarżący był informowany o wynikającym z polskiego prawa obowiązku dołączenia do wniosku o wpis zagranicznego aktu urodzenia tłumaczenia dokonanego przez tłumacza przysięgłego, spełniającego wymogi wynikające z ustawy z dnia 25 listopada 2004 roku z dnia 25 listopada 2004 roku o zawodzie tłumacza przysięgłego, co jest warunkiem koniecznym dokonania wpisu tego rodzaju aktu do polskich ksiąg stanu cywilnego.

Odnośnie do sformułowanego przez skarżącego zarzutu, iż odnosi on nieodparte wrażenie postępującego antysemityzmu stwierdzić należy, iż jest to zarzut nieracjonalny i merytoryczne ustosunkowanie się do niego nie jest możliwe. Można jedynie powtórzyć, iż odmowa dokonania wpisu przedstawionego przez skarżącego aktu urodzenia sporządzonego w Izraelu nastąpiła z powodu dokonania jego tłumaczenia przez osobę nieuprawnioną, a nie dlatego, że skarżący jest Izraelczykim. Rozstrzygnięcie organów administracji byłoby identyczne, gdyby wniosek dotyczył wpisania aktu urodzenia sporządzonego w każdym innym państwie, a jego tłumaczenie byłoby dokonane przez osobę nieuprawnioną. Obowiązek dokonania tłumaczenia zagranicznego aktu stanu cywilnego przez tłumacza przysięgłego wpisanego na listę prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości wynika z obowiązujących w Polsce przepisów prawa i skarżący, jako obywatel polski ma obowiązek ich przestrzegania.

Wskazać należy, iż jak wynika z załącznika do Obwieszczenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 lutego 2010 roku w sprawie tłumaczy przysięgłych (Dz. Urz. MS. 10.1.7) na liście tłumaczy przysięgłych języka hebrajskiego figuruje Mateusz Goldman, zamieszkały: Tev-Aviw, Izrael, Brodi 12. Skarżący miał więc możliwość przetłumaczenia aktu urodzenia przez osobę do tego uprawnioną,

Sygn. akt IV SA/Wa 1184/10

mieszkającą w Izraelu, bądź też skorzystania z możliwości poświadczenia tłumaczenia dokonanego przez tłumacza miejscowego przez polskiego konsula. Skarżący mógł też skorzystać z tłumaczy języka hebrajskiego mieszkających w Polsce i figurujących na liście Ministra Sprawiedliwości, to jest: Dariusza Dekierta zamieszkałego w Łodzi, Aleksandra Romana Fedorowicza zamieszkałego w Warszawie, Agnieszki Jawor - Polak zamieszkałej w Komorowie, Ewy Marii Świderskiej zamieszkałej w Warszawie oraz Ewy Agnieszki Woźniak zamieszkałej w Krakowie. Z żadnej z tych możliwości skarżący nie skorzystał. Formułowany przez skarżącego gołosłowny zarzut antysemityzmu, zdaniem Sądu, należy uznać za próbę przerzucenia odpowiedzialności na organy administracji za własne zaniedbania skarżącego w należytym przygotowaniu wniosku o wpis do polskich ksiąg stanu cywilnego aktu urodzenia sporządzonego w Izraelu.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz, U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.