Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 401/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: par. 2 ust. 1 pkt 7.
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
article: art. 49 par. 2, art. 198, art. 230 par. 1, art. 239 par. 1 pkt 4, art. 212 par. 1, art. 214 par. 1.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Po 351/15 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na pismo dotyczące pozostawienia wniosku o przyznanie płatności bez rozpoznania postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2017 r. R. P. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od zażalenia na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 29 września 2016 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku o wyłączenie referendarza bez rozpoznania. W podstawie prawnej zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

R. P. zażaleniem zaskarżył powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie w całości jako "niezgodnego z prawem i stanem faktycznym oraz budzącego niezadowolenie strony skarżącej, a wpisy wygórowane".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w powołanym przepisie są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Wysokość należnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpisów została uregulowana w przywołanym rozporządzeniu w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które w § 2 ust. 1 pkt 7 określa, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych 100 zł.

Wobec okoliczności, że przedmiotem zażalenia jest zarządzenie wydane na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., a do zażaleń na zarządzenia stosuje się odpowiednio, stosownie do treści art. 198 p.p.s.a., przepisy działu IV Środki odwoławcze – Rozdział 2 Zażalenia, powołany art. 230 ustawy, ma zastosowanie w odniesieniu do zażaleń na zarządzenia sądu I instancji.

Skoro w przedmiotowej sprawie skarżący R. P. zainicjował, podejmując działania procesowe, postępowanie sądowoadministracyjne w danej instancji – postępowanie zażaleniowe wywołane wniesionym przez niego środkiem zaskarżenia na zarządzenie z dnia 29 września 2016 r., pozostawiające jego wniosek o wyłącznie referendarza sądowego bez rozpoznania wobec nieuzupełnienia braków formalnych wniosku – to wniesione zażalenie na wymienione zarządzenie z 29 września 2016 r., podlegało opłacie (wpisowi) w rozumieniu art. 212 §1 p.p.s.a. W konsekwencji skarżący obowiązany był, stosownie do treści art. 214 § 1 i art. 230 p.p.s.a., do uiszczenia tejże opłat, której wysokość określona została w § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia.

Zauważyć należy, że jedynym przewidzianym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyjątkiem jest art. 239 ustawy zawierający katalog podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, który obejmuje między innymi strony, którym przyznane zostało prawo pomocy – art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Skarżący co wynika z analizy akt sprawy, nie uzyskał tego uprawnienia – jego wniosek o przyznanie prawa pomocy został rozpoznany negatywnie, postanowienia: z dnia 13 czerwca 2016 r., 29 września 2016 r., 12 października 2015 r. i 8 listopada 2016 r.

Nie jest zrozumiały zarzut strony o niezgodności z prawem wysokości wpisu wobec jego "wygórowania". Wysokość wpisów należnych w postępowaniach przed sądami administracyjnymi określona został w powołanym już rozporządzeniu w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu (...), które to rozporządzenie ma umocowanie w ustawie procesowej (p.p.s.a.). Nie jest zatem rzeczą sądu administracyjnego dowolne ustalenie wysokości wpisu, a wyłącznie jego ustalenie (określenie) w zależności od przedmiotu sprawy w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.