Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 982/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 165, art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 22 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 1073/11 o odmowie zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 kwietnia 2013 r. odmawiającego przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 2 kwietnia 2013 r. w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 2 kwietnia 2013 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego Iwony Tomaszewskiej od rozpoznania sprawy. Sąd wskazał w uzasadnieniu, że strona ponosi konsekwencje działań podejmowanych przez pełnomocnika w jej imieniu, jak i konsekwencje braku podjęcia określonych działań. Natomiast okoliczności związane z realizacją stosunku wewnętrznego pełnomocnictwa, to jest relacje miedzy mocodawcą i pełnomocnikiem, pozostają bez wpływu na bieg terminów procesowych. Ponieważ skarżący w niniejszym postępowaniu reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika, ponosi konsekwencje zachowania swego pełnomocnika, a okoliczności takie jak niezadowolenie ze sposobu prowadzenia sprawy przez pełnomocnika, nie stanowią przesłanki uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia i nie stanowią podstawy do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 czerwca 2013 r., sygn. akt I OZ 449/13 oddalił zażalenie na to postanowienie.

W dniu [...] lipca 2013 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia [...] kwietnia 2013 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 kwietnia 2013 r. Uzasadniając wniosek skarżący oświadczył, że uchybił terminowi z powodu "patologicznego" zachowania pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, który odpis postanowienia sądu z 2 kwietnia 2013 r. otrzymał [...] kwietnia 2013 r., a doręczył skarżącemu dopiero w dniu [...] kwietnia 2013 r. listem poleconym nadanym w urzędzie pocztowym [...] kwietnia 2013 r. z informacją, że termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływa [...] kwietnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił zmiany postanowienia z 25 kwietnia 2013 r., wskazując, że skarżący powołał te same okoliczności, które legły u podstaw jego wcześniejszego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, tj. niezadowalające działanie pełnomocnika. W tej sytuacji ponowny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na to samo postanowienie należało potraktować jako żądanie zmiany postanowienia sądu z dnia 25 kwietnia 2013 r. odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Zdaniem sądu, skarżący składając ponowny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 2 kwietnia 2013 r. nie uprawdopodobnił, by okoliczności które były brane pod uwagę przy ocenie poprzedniego wniosku o przywrócenie terminu uległy zmianie. W poprzednio złożonym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia także podnosił, że pełnomocnik zbyt późno doręczył mu odpis postanowienia z dnia 2 kwietnia 2013 r., co uniemożliwiło wniesienie zażalenia w terminie samodzielnie. W poprzednio wydanym w przedmiotowej sprawie prawomocnym postanowieniu Sąd uznał, że działania pełnomocnika procesowego nie stanowią przesłanki uzasadniającej brak winy skarżącego w uchybieniu terminu i nie uzasadniają przywrócenia terminu. W tej sytuacji brak jest zdaniem sądu podstaw do zmiany postanowienia z dnia 25 kwietnia 2013 r. ponieważ okoliczności sprawy nie uległy zmianie.

Od tego postanowienia skarżący złożył zażalenie, wnosząc o uchylenie tego orzeczenia w całości. W uzasadnieniu wskazał, że przywrócenie terminu przywróci prawidłowy tok procedury sądowej naruszony patologicznym zachowaniem pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Ponowne żądanie strony o wydanie orzeczenia o nowej treści w tej samej kwestii należy traktować jako wniosek o zmianę orzeczenia sądu.

Skarżący żąda zmiany postanowienia z 25 kwietnia 2013 r. odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 2 kwietnia 2013 r. o odmowie wyłączenia sędziego od orzekania w rozpatrywanej sprawie. Dla skuteczności swojego żądania musi on zatem kwestionować to postanowienie i wskazywać nowe okoliczności w stosunku do tych, które legły u jego podstaw. Skarżący nie wykazał natomiast żadnych nowych okoliczności mogących skutkować zmianą tego postanowienia. Wskazać bowiem należy, że stosownie do art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Na osobie zainteresowanej zmianą takiego postanowienia ciąży obowiązek wykazania, że okoliczności sprawy uległy zmianie, co uzasadnia uchylenie orzeczenia wydanego w sprawie. Jako ową zmianę okoliczności skarżący wskazuje "patologiczne" zachowanie pełnomocnika doręczającego skarżącemu przesyłkę z sądu w ostatnim dniu upływu terminu do wniesienia zażalenia. Te same zarzuty podnosił skarżący opisując okoliczności mające wykazać brak jego winy w uchybieniu terminu. Argumentacja ta nie może zasługiwać na uwzględnienie, gdyż – jak wynika z porównania wniosków z [...] lipca 2013 r. oraz z [...] kwietnia 2013 r. – jest ona tożsama z tą zawartą w poprzednim wniosku. Wskazać przy tym należy, że przytaczane okoliczności musiałyby być istotne, nowe, istniejące obiektywnie po wydaniu poprzedniego postanowienia. Skarżący nie wykazał natomiast żadnej okoliczności tego rodzaju. Wobec tego, zmiana postanowienia w trybie art. 165 p.p.s.a. nie jest możliwa. Zasadnie zatem sąd odmówił uwzględnienia wniosku skarżącego.

Wskazać należy, że pierwotny wniosek skarżącego o przywrócenie terminu został prawomocnie oddalony. Jeżeli więc nie zachodzi zmiana okoliczności mających wpływ na kształt rozstrzygnięcia orzeczenie o odmiennej treści nie może zostać wydane.

Wskazać ponadto należy, że "patologiczne" zachowanie pełnomocnika nie jest zmianą okoliczności, gdyż dotyczy wewnętrznych relacji pomiędzy pełnomocnikiem a mocodawcą, a nie występujących obiektywnie okoliczności i zostało już prawomocnie ocenione jako nieusprawiedliwiajace uchybieniu terminu.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.