Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 752/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-08-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na postanowienie Wojewody S. z dnia [...] nr [...], [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącego adwokata.


UZASADNIENIE

Odpowiadając na wezwanie do uiszczenie wpisu sądowego do skargi w kwocie 100 zł, P. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W motywach wniosku, zawartego na urzędowym formularzu (druk PPF z dnia 16 lipca 2012 r.), skarżący podniósł, że z przyczyn od niego niezależnych, tj. działań organów administracji publicznej, został pozbawiony miejsca zamieszkania oraz miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – warsztatu samochodowego. Podkreślił dalej, że z tytułu wywłaszczenia nieruchomości nie otrzymał żadnego odszkodowania, a postępowania w tym zakresie toczą się obecnie przed sądami administracyjnymi. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego źródła dochodu. Utrzymuje się z zasiłków otrzymywanych od Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. w kwocie około 260 zł miesięcznie. Końcowo skarżący zaakcentował, że w postępowaniach sądowoadministracyjnych otrzymał uprzednio pomoc prawną, między innymi w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 675/12, gdzie – zdaniem P. G. - w sposób szczegółowy wskazał swój aktualny stan rodzinny i majątkowy.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach (zawartego na przywołanym wyżej formularzu) wynika, że skarżący nie posiada jakiegokolwiek majątku.

W wyniku wezwania skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie dodatkowych oświadczeń i nadesłanie dokumentów źródłowych, P. G. oświadczył (patrz pismo procesowe z dnia 6 sierpnia 2012 r.), iż nieruchomość położona w B. przy ul. [...] "jest/była" jego własnością. Nieruchomość ta została wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa z przeznaczeniem pod inwestycję drogową "budowa autostrady płatnej [...]". Skarżący został pozbawiony władztwa na nieruchomością, która została w dalszej kolejności wyburzona. W tych ramach podniósł, że wszystkie decyzje administracyjne w tym zakresie są przedmiotem postępowań administracyjnych bądź sądowych. Nieruchomość ta figuruje wyłącznie jako adres do doręczeń, gdyż skarżący w dalszym ciągu jest tam zameldowany. P. G. zamieszkuje obecnie "kątem" na posesji swojego kuzyna. Skarżący nie ponosi jednak z tego tytułu żadnych opłat; nie posiada kredytów, rachunków bankowych, lokat pieniężnych ani kont oszczędnościowych. W ubiegłym roku skarżący nie osiągnął dochodu i dlatego nie składał deklaracji podatkowej. Podniósł dalej, że nie dokonał wykreślenia z rejestru działalności gospodarczej albowiem uważa, iż rozstrzygnięcia sądów administracyjnych pozwolą mu na dokonanie stosownych czynności oraz wystąpienie o odszkodowanie od organów administracji publicznej. Przy piśmie z dnia 6 sierpnia 2012 r. skarżący nadesłał decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...], mocą której przyznano skarżącemu zasiłek okresowy w kwocie 238,50 zł, płatny do 21 września 2012 r.

Należy w tym miejscu odnotować, że postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt I SA/Gl 675/12 (źródło: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), zwolniono skarżącego w tamtym postępowaniu z kosztów sądowych oraz ustanowiono skarżącemu adwokata. Referendarz odnotował w tym orzeczeniu, iż skarżący utrzymuje się nadto z drobnych prac dorywczych. Wcześniej, postanowieniem z dnia 19 września 2011r. sygn. akt VII SA/Wa 1260/11 (źródło: tamże), referendarz ww. Sądu, również przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Intencją wnioskującego jest w tej sprawie uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku sprowadza się zatem do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a. Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005r., sygn. akt II FZ 137/05, nie publ.).

Analiza przedmiotowego wniosku, w tym oświadczeń skarżącego oraz ustaleń poczynionych w sprawach o sygn. akt I SA/Wa 675/12 i VII SA/Wa 1260/11, musiała prowadzić do wniosku, że wykazano w tej sprawie w sposób przekonujący spełnienie przesłanki przyznania prawa pomocy, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Uznano bowiem, że partycypacja skarżącego w kosztach sądowych tego postępowania uniemożliwiłaby skutecznie skarżącemu zapewnienie sobie minimum warunków socjalnych, częściowo zabezpieczonych aktualnie tylko i wyłącznie poprzez zasiłek okresowy. Należy zaznaczyć, że beneficjentem tego świadczenia może być osoba samotnie gospodarująca, która nie pobiera emerytury lub renty z ubezpieczenia społecznego (art. 38 ust. 1 pkt 1 i art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej t.j. Dz. U. z 2009r., Nr 175, poz. 1362 ze zm.). Co do zasady zasiłek okresowy przyznawany jest ze względu na szczególne okoliczności, w tym również w przypadku bezrobocia, tak jak to ma miejsce w przypadku skarżącego.

W wyniku poczynionych spostrzeżeń postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.