Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1037/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6131 Opłaty za korzystanie ze środowiska
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3, 21, 22
journal: Dz.U. 2008 nr 189 poz 1159
law: Ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka (spr.), Protokolant Referent - stażysta Aleksandra Gumuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie opłaty za korzystanie ze środowiska oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Marszałek Województwa [...] działając w oparciu o art. 62 § 1 i § 4 w zw. z art. art. 55 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz art. 281 ust. 1 i 285 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tj.: Dz. U. 2006, Nr 129, poz.902 z późn. zm.) ustalił sposób zarachowania uiszczonej po terminie wpłaty z tytułu należności za korzystanie ze środowiska przez [...] S.A. w C. W uzasadnieniu organ zawarł pouczenie o sposobie i terminie złożenia zażalenia na powyższe postanowienie. Postanowienie zostało doręczone [...] S.A. w C. - obecnie skarżącemu, w dniu [...] r.

Pismem z dnia [...] r. [...] S.A. w C., reprezentowany przez pełnomocnika, r. pr. C. S. złożył zażalenie na powyższe postanowienie kwestionując sposób zarachowania wpłaty dokonanej po terminie i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i stwierdzenie niemożności zarachowania wpłaty na należności przedawnione lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 144 w związku z art. 134 k.p.a. stwierdziło, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że postanowienie organu pierwszej instancji zostało doręczone żalącemu się w dniu [...] r., natomiast pismo zawierające zażalenie z dnia [...] r. zostało nadane za pośrednictwem Kuriera Poczty Polskiej - [...] w dniu [...] r. W toku postępowania wyjaśniającego organ ustalił, że pracownik pełnomocnika strony skarżącej (dalej pracownik Kancelarii) złożył przedmiotowe zażalenie razem z inną korespondencją w Dziale Masowych Nadawców w Urzędzie Pocztowym Poczty Polskiej "C." w dniu [...] r. Następnego dnia tj. [...] r. pracownik ten odebrał w Urzędzie Pocztowym książkę nadawczą z wykreślonym z niej listem poleconym zaadresowanym do organu pierwszej instancji zawierającym przedmiotowe zażalenie. Z wyjaśnień udzielonych przez pracownika Poczty Polskiej wynikało, że powyższy list z uwagi na swoją wagę przekraczającą [...] g nie mógł zostać nadany jako przesyłka listowa polecona. Przesyłka ta została komisyjnie wykreślona z książki nadawczej i pozostawiona na dzień następny do dyspozycji nadawcy. Przedmiotowy list został w dniu [...] r. zwrócony pracownikowi Kancelarii, który następnie tego samego dnia nadał go jako paczkę za pomocą [...] - Kuriera Poczty Polskiej. W ocenie Kolegium, wbrew stanowisku skarżącego zażalenie nie zostało nadane w placówce pocztowej Poczty Polskiej w dniu [...] r., gdyż pełnomocnik skarżącego nie dysponował dowodem nadania w tym dniu przedmiotowej przesyłki. Organ drugiej instancji wskazywał, że za takowe nie może być uznane zawarte w książce nadawczej poświadczenie nadania przesyłek poleconych w dniu [...] r., ponieważ wynika z niego, że przesyłka listowa zawierająca przedmiotowe zażalenie, z uwagi na niespełnienie wymogów przewidzianych dla przesyłek listowych wynikających z przepisów pocztowych oraz umowy zawartej pomiędzy Pocztą Polską S.A. z siedzibą w W. a pełnomocnikiem skarżącego w dniu [...] r., nie została w tym dniu przyjęta do wysyłki i została wykreślona z książki nadawczej. Organ drugiej instancji wskazał, że termin do złożenia zażalenia określony w art. 141 § 2 k.p.a. wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W przedmiotowej sprawie termin do złożenia zażalenie na postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] upłynął bezskutecznie w dniu [...] r. Jednocześnie Kolegium wskazywało, że pełnomocnik skarżącego wraz ze złożonym zażaleniem na postanowienie organu pierwszej instancji nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia z uprawdopodobnieniem, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Pismem z dnia [...] r. reprezentowany przez fachowego pełnomocnika [...] S.A. w C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wydane przez Kolegium postanowienie. W skardze zarzucił naruszenie przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego, a w szczególności:

- naruszenie zasady praworządności wyrażonej w art. 7 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, oraz zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, wyrażonej w art. 10 k.p.a. poprzez brak poinformowania strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji;

- naruszenie przepisów procedury administracyjnej w zakresie postępowania dowodowego, tj. art. 77 §1 i 3, art. 80 i art. 81 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i nieuwzględnienie dowodów złożonych przed organem przez skarżącego, nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, uznanie za nieudowodnione okoliczności złożenia zażalenia w terminie, dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego;

- naruszenie przepisów o wydawaniu postanowień tj. art. 124 §2 w zw. z art. 126 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez wadliwe uzasadnienie postanowienia;

- naruszenie art. 134 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia o uchybieniu terminu podczas gdy nie było ku temu podstaw;

- naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 57 §5 pkt 2 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie terminu nadania przesyłki w siedzibie Poczty Polskiej.

Wskazując na powyższe uchybienia skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego wskazywał, że pracownik Kancelarii w dniu [...] r. w godzinach wieczornych złożył w dziale przesyłek masowych placówki pocztowej C. wraz z książką nadawczą całą korespondencję kancelarii, wśród której znajdowało się również zażalenie na postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...]. Na każdym liście poleconym został umieszczony jego numer "R". Pracownik poczty poinformował pracownika kancelarii o możliwości pozostawienia całej korespondencji oraz książki nadawczej w Urzędzie Pocztowym. Pełnomocnik skarżącego podniósł w skardze, że zgodnie z przyjętą w Urzędzie Pocztowym i Kancelarii praktyką, przy dużej ilości korespondencji i klientów, potwierdzenie nadania złożonych przesyłek jest odbierane w dniu następnym, przy wysyłaniu kolejnej korespondencji. W dniu [...] r. poinformowano pracownika Kancelarii o wykreśleniu z książki nadawczej przesyłki adresowanej do organu pierwszej instancji zawierającej zażalenia, z adnotacją "list za ciężki". Numer tego listu poleconego został zniszczony i wyrzucony. Jednocześnie przesyłka została zwrócona pracownikowi Kancelarii, który dokonał jej nadania za pośrednictwem Kuriera Poczty Polskiej. W ocenie skarżącego, pracownik Poczty Polskiej na mocy umowy zawartej przez Pocztę Polską z Kancelarią był zobowiązany do zmiany kwalifikacji przedmiotowej przesyłki z listu poleconego na paczkę pocztową. Z ww. umowy wynika bowiem, że obejmuje ona świadczenie usług pocztowych nie tylko w zakresie przesyłek listownych, ale także wszystkich innych przesyłek dopuszczalnych do obrotu pocztowego, w tym także paczek pocztowych. Opłaty uiszczane są na podstawie faktury wystawianej przez pocztę raz w miesiącu, przelewem na konto bankowe. Zdaniem skarżącego mimo, iż pracownik poczty miał świadomość postanowień umowy, to jednak wbrew tym zapisom nie dokonał przekwalifikowania przesyłki i nie nadał jej jako paczki pocztowej w dniu jej złożenia. Pełnomocnik skarżącego podnosił również, że Kancelaria nie posiada wagi służącej do ważenia każdego listu przed jego nadaniem, bowiem w ocenie tego pełnomocnika nie istnieje taka potrzeba, gdyż listy ważone są na poczcie i tam oznaczane stosowną opłatą. W tym kontekście, bezpodstawne było domniemanie pracownika poczty, że Kancelaria może nie wyrazić zgody na nadanie korespondencji paczką, gdyż ta jest droższa. Następnie pełnomocnik wskazywał, że organ dokonał dowolnej i wyrywkowej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Ponadto organ błędnie przyjął, że strona mogła złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, bowiem z takim wnioskiem można wystąpić jedynie w przypadku uchybienia terminowi, co jednak w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca, o czym w ocenie skarżącego świadczy nie tylko pieczęć poczty z datą [...] r. w książce nadawczej, ale także pismo wyjaśniające Urzędu Pocztowego C. z dnia [...] r. oraz wyjaśnienia złożone w toku rozprawy administracyjnej. Skarżący podniósł także, że organ przed wydaniem zaskarżonego postanowienia nie umożliwił stronie zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym.

Skarga została wniesiona w terminie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Organ wskazał, że zażalenie na postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] zostało wniesione dzień po upływie siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia. O zachowaniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia - w przypadku jego nadania w polskim urzędzie pocztowym -decyduje data stempla pocztowego, natomiast na kopercie zawierającej przedmiotowe zażalenie widnieje okrągły stempel pocztowy na którym zaznaczono datę [...] r. co oznacza, że właśnie w tym dniu przesyłka ta została nadana w placówce pocztowej. Takie same dane zostały zawarte na druku nadania tej przesyłki za pośrednictwem Kuriera Poczty Polskiej – [...]. Organ wskazał, że wystąpienie przesłanki negatywnej jaką jest uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, nakłada na organ obowiązek jej stwierdzenia w formie postanowienia.

W trakcie rozprawy przed tut. Sądem w dniu 5 stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał tezy skargi, przyznał też że nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Dodatkowo zaakcentował, że nadanie przesyłki stanowi, jego zdaniem, czynność jednostronną, a tym samym do nadania tego doszło w dniu [...] r. Stwierdził też, iż jego zdaniem, w książce nadawczej najpierw opatrzono całą korespondencję pieczątką potwierdzającą fakt jej przyjęcia w dniu [...] r., a dopiero potem wykreślono przedmiotową przesyłkę.

Z kolei pełnomocnicy Kolegium podkreślili, że twierdzenia strony skarżącej co do okoliczności wykreślenia przesyłki nie są poparte jakimikolwiek dowodami. Zaakcentowali nadto, że umowa o świadczenie usług pocztowych w świetle art. 3 pkt 20 Prawa pocztowego nie stanowi umowy adhezyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia wykazało, że nie jest ono dotknięte uchybieniami uzasadniającymi jego wzruszenie, pozostaje w zgodzie z obowiązującym prawem, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem tut. Sądu, nie zasługuje na uwzględnienie.

Bezspornym w sprawie jest, iż w dniu 30 marca 2010 r., t.j. w ostatnim dniu ustawowego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r. pracownica Kancelarii pełnomocnika skarżącej (określana w postanowieniu Kolegium oraz pismach skarżącego jako "pracownik") w godzinach wieczornych przybyła do placówki pocztowej C. gdzie w Dziale Masowych Nadawców pozostawiła przeznaczone do wysłania przesyłki wraz z książką nadawczą. Przesyłki te potraktowane zostały zatem przez Kancelarię jako przesyłki listowe rejestrowane, a w ich spisie, zawartym w książce nadawczej, widniała m.in. przesyłka adresowana do Marszałka Województwa [...] zawierająca zażalenia, jakie zamierzał wnieść pełnomocnik strony skarżącej. Bezspornym jest także, iż pracownica Kancelarii nie zaczekała na potwierdzenie przyjęcia przesyłek przez pracownicę placówki pocztowej i oddaliła się bez upewnienia czy przesyłki zostały złożone poprawnie i czy zostaną przez Pocztę przyjęte do wysyłki. Bezspornym jest wreszcie, że gdy następnego dnia pracownica Kancelarii przyszła odebrać książkę nadawczą okazało się, że przesyłka, o której mowa, została wykreślona z zawartego w książce nadawczej spisu korespondencji z uwagi na wagę przekraczającą [...] g tj. dopuszczalny limit przy przesyłkach listowych i została powtórnie, tym razem jako paczka, nadana przez Kancelarię za pomocą usługi [...]– Kurier Poczty Polskiej.

W konsekwencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uznało zażalenie za spóźnione. Przesyłka, o której mowa, opatrzona bowiem jest pieczątką z datą nadania [...] r., wskazuje więc datę o dzień spóźnioną w stosunku do terminu ustawowego.

Kontrowersja pomiędzy skarżącym [...] S.A. w C. a organem odwoławczym sprowadza się do oceny w jakiej w istocie dacie przesyłka została nadana w kontekście art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. i wskazanych poniżej przepisów Prawa pocztowego.

Zdaniem bowiem pełnomocnika strony skarżącej przesyłka została nadana w dniu [...] r. kiedy to pracownica Kancelarii pozostawiła w placówce pocztowej na ladzie przeznaczoną do wysłania korespondencję wraz z książką nadawczą i po poinformowaniu o tym fakcie pracownicy placówki pocztowej oddaliła się, co zwyczajowo było przyjęte. Tym samym, zdaniem pełnomocnika, placówka pocztowa, na podstawie przepisów prawa, a także łączącej ją z Kancelarią umowy obowiązana była wysłać przesyłkę na wskazany adres, czego nie uczyniła. Jak bowiem zaakcentował pełnomocnik skarżącego [...] w trakcie rozprawy przed tut. Sądem w dniu 5 stycznia 2010 r. jego zdaniem czynność nadania przesyłki ma charakter jednostronny

Zdaniem natomiast Kolegium w dniu [...] r. przesyłka nie została przez placówkę pocztową przyjęta albowiem nie mogła zostać zaakceptowana, z uwagi na jej wagę, jako przesyłka listowa. Faktyczne jej nadanie nastąpiło zatem dopiero po przekwalifikowaniu jej przez nadawcę jako paczki w dniu [...] r., o czym świadczy fakt nadania jej w tej dacie za pomocą usługi [...] -Kurier Poczty Polskiej.

Skład orzekający w całej rozciągłości podziela w tej mierze stanowisko Kolegium, niewątpliwym jest bowiem, iż przedmiotowa przesyłka nie została przez stronę skarżącą nadana w dniu [...] r. Wskazać należy w tym miejscu, iż przywołany powyżej art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. stanowi, iż termin uważa się za zachowany jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Kodeks nie precyzuje samodzielnie pojęcia "nadania", a w konsekwencji, z uwagi na to że chodzi o nadanie pisma w placówce pocztowej odwołać się należy w zakresie jego interpretacji do przepisów ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. 2008, Nr 189, poz. 1159 z późn. zm.), ona to bowiem reguluje tryb i formę nadawania poszczególnych typów przesyłek.

Wskazać zatem należy, że art. 3 pkt 8 Prawa pocztowego stwierdza w sposób ogólny, że nadanie to polecenie doręczenia przesyłki lub kwoty pieniężnej określonej w przekazie pocztowym oraz przekazania druku bezadresowego zgodnie z umową o świadczenie usługi pocztowej. Z tej właśnie zawartej w słowniczku definicji pełnomocnik strony skarżącej wywiódł w trakcie rozprawy przed tut. Sądem wniosek, iż wobec takiego brzmienia "nadanie" przesyłki stanowi zatem czynność jednostronną. W rzeczywistości przepis ten nie może jednak być interpretowany w oderwaniu od wprowadzonego ustawą rozróżnienia poszczególnych kategorii przesyłek. Z oczywistych względów inaczej bowiem nadanie rozumiane jako polecenie doręczenia przesyłki wyrażone zostaje przez nadawcę w przypadku przesyłek listowych zwykłych (kiedy to wystarczającym jest wrzucenie" przesyłki do skrzynki pocztowej i istotnie można wówczas traktować działanie takie jako swoiście "jednostronne"), inaczej w przypadku przesyłek listowych rejestrowanych, jeszcze inaczej w przypadku paczek. W odniesieniu do przesyłek listowych rejestrowanych (a takie właśnie zakwalifikowanie przesyłki stanowiło jednoznaczny, poprzez wskazanie jej w zawartym w książce nadawczej spisie korespondencji, zamiar strony skarżącej) nadanie przebiega zatem odmiennie. Stosownie bowiem do art. 3 pkt 20 ustawy Prawo pocztowe przesyłka rejestrowana to przesyłka przyjęta za pokwitowaniem przyjęcia i doręczana za pokwitowaniem odbioru. Niewątpliwym jest zatem, że dopóki placówka pocztowa nie przyjmie czyli nie zaakceptuje przesyłki rejestrowanej dopóty nadanie przesyłki takiej nie nastąpiło. Nadanie wymaga bowiem w przypadku takich przesyłek nie jednostronnego złożenia polecenia przez nadawcę lecz złożenia polecenia skutecznego, to jest takiego, które zostało przyjęte przez placówkę pocztową. Jednoznacznie ocenę tę potwierdza art. 21 ustawy Prawo pocztowe stwierdzający w ust. 1, iż świadczenie usług pocztowych odbywa się na podstawie umów o świadczenie usług pocztowych zaś umowa taka, zgodnie z ust. 2 zawierana jest w szczególności przez:

1) przyjęcie przez operatora przesyłki do przemieszczenia i doręczenia;

2) wrzucenie przesyłki listowej, z wyłączeniem przesyłek rejestrowanych oraz podlegających ustawowemu zwolnieniu z opłat pocztowych, do nadawczej skrzynki pocztowej operatora;

3) przyjęcie przekazu pocztowego.

Formalnym dowodem przyjęcia przesyłki listowej rejestrowanej jest wystawione przez pracownika placówki pocztowej pokwitowanie, o którym mowa w art. 3 pkt 20 ustawy. Pokwitowaniem takim bądź innym dowodem nadania przesyłki w dniu [...] r. strona skarżąca nie dysponuje. Pracownica Kancelarii nie zaczekała bowiem na sprawdzenie przesyłek i wystawienie potwierdzenia, że zostały one przyjęte bądź informację o ich ewentualnym nie przyjęciu i konieczności wysłania w inny sposób. Z zawartych w aktach sprawy oświadczeń Poczty wynika natomiast, iż po sprawdzeniu wagi przesyłek wykreślono z książki nadawczej tę, która z uwagi na przekraczającą wagę nie odpowiadała wymogom przesyłek listowych (przekraczała [...] g – art. 3 pkt 25 lit. a ustawy Prawo pocztowe) i mogłaby ewentualnie zostać przez nadawcę nadana jako paczka. Tym samym potwierdzająca przyjęcie przesyłek pieczątka w książce nadawczej, na której figuruje data [...] r., odnosi się jedynie do przesyłek przyjętych, czyli pozostałych oprócz przesyłki adresowanej do Marszałka Województwa [...]. Z kolei strona skarżąca wywodzi, tezę tę jako swoje przypuszczenie podkreślając także w wypowiedzi pełnomocnika złożonej na rozprawie przed tut. Sądem, iż w placówce pocztowej najpierw przybito pieczątkę (co zdaniem pełnomocnika dowodzi przyjęcia do wysyłki całości korespondencji), a dopiero potem wykreślono przedmiotową przesyłkę, W istocie kolejność ta nie stanowi żadnej okoliczności istotnej, mogącej przesądzić o odmiennej ocenie stanu faktycznego w zakresie ustalenia daty nadania przesyłki. Po pierwsze podkreślenia wymaga w tym miejscu, że przypuszczenie pełnomocnika strony skarżącej nie zostało przezeń poparte żadnymi dowodami, a rozstrzygnięcie sprawy wynikać musi z ustalonych w postępowaniu dowodów nie zaś nie znajdujących potwierdzenia w materiale dowodowym hipotez. Po drugie zważyć należy, iż stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo pocztowe operator odmawia zawarcia umowy o świadczenie usługi pocztowej albo może odstąpić od jej wykonania, jeżeli nie są spełnione wymagania dotyczące świadczenia usług pocztowych określone w ustawie lub w przepisach wydanych na jej podstawie, a także w regulaminach wykonywania usług pocztowych. Stosownie zaś do ust. 2 pkt 1 i 2 cytowanego artykułu operator może ponadto odmówić zawarcia umowy o świadczenie usługi pocztowej, jeżeli przesyłka nie spełnia określonych przez operatora warunków wymaganych do zawarcia umowy; bądź odstąpić od wykonania usługi pocztowej po zawarciu umowy o świadczenie usługi pocztowej, jeżeli przesyłka nie spełnia warunków określonych w umowie. Stosownie zaś do ust. 3 art. 22 ustawy w przypadku odmowy zawarcia umowy lub jednostronnego odstąpienia przez operatora od umowy o świadczenie usługi pocztowej z przyczyn określonych w ust. 1 i 2, przyjętą przesyłkę zwraca się nadawcy na jego koszt.

Niezależnie zatem od tego czy jak wynika z oświadczeń operatora (dołączone do akt sprawy adresowane do pełnomocnika strony skarżącej pismo Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] r. oraz wypowiedzi złożone w trakcie rozprawy administracyjnej przez pracownicę placówki) placówka pocztowa po zważeniu przesyłki i stwierdzeniu, że jej waga przekracza dopuszczalny limit przesyłek listowych poprzez wykreślenie przesyłki z książki nadawczej odmówiła zawarcia odnoszącej się do przesyłki tej umowy o świadczenie usług pocztowych, czy też hipotetycznie zakładając kolejność zgodną z przypuszczeniami pełnomocnika strony skarżącej najpierw przyjęła przesyłkę, a następnie odstąpiła od umowy – skutek co do zasady pozostaje niezmieniony. W obydwu ewentualnych przypadkach nie nastąpiło bowiem skuteczne nadanie przesyłki w dniu [...] r. albowiem w wyniku zważenia przesyłki placówka jej nie zaakceptowała i następnego dnia zwróciła nadawcy. Stąd konieczność, zresztą zrealizowana przez pełnomocnika strony skarżącej następnego dnia, powtórnego złożenia polecenia nadania przesyłki, tym razem już jako paczki usługą [...].

Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostają pozostałe podnoszone przez stronę skarżącą zarówno w trakcie postępowania administracyjnego, jak też w skardze argumenty. Bez znaczenia prawnego pozostaje zatem wątpliwość czy pracownica Kancelarii pozostawiając przesyłki poinformowała o fakcie tym pracownicę placówki pocztowej czy też pozostawiła przesyłki na ladzie nie zgłaszając tego faktu (w trakcie rozprawy administracyjnej wypowiadane były w tej mierze tezy przeciwstawne), okoliczność ta bowiem nie ma i nie może mieć wpływu na ustalenie w jakiej dacie przesyłka została przez placówkę pocztową nadana. Jak to już wszak powyżej podkreślono, wbrew wyrażonym w trakcie rozprawy przez tut. Sądem twierdzeniom pełnomocnika strony skarżącej samo li tylko dostarczenie do placówki przesyłki, która ma być nadana jako rejestrowana, ani nie powoduje samo przez się zawarcia umowy o świadczenie usług ani nie powoduje automatycznego obowiązku poczty jej przyjęcia i wysłania. Placówka pocztowa nie może też samodzielnie przekwalifikować przesyłki listowej i nadać jej jako paczki albowiem sposób wysyłki określa nadawca i to od jego woli zależy jakie polecenie nadania wydaje. Placówka może zaś jego polecenie jedynie albo zaakceptować jeśli przesyłka i wskazany przez nadawcę sposób jej nadania odpowiada wymogom bądź nie zaakceptować, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie i czekać na ewentualne kolejne dyspozycje nadawcy. Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje też kwestia zwyczaju. Fakt, iż zwyczajowo, jak twierdzi strona skarżąca, pozostawiano przesyłki w placówce wraz z książką nadawczą nie czekając na potwierdzenie przez pracownika placówki ich przyjęcia nie może bowiem zmienić wynikającej wprost z przepisów prawa oceny w jakiej dacie w istocie przesyłka została nadana. Okoliczność ta być może mogłaby mieć wpływ na rozważanie przez organ możliwości przywrócenia uchybionego terminu, wniosek taki pomimo przewidzianej w art. 58 k.p.a. dopuszczalności jego wniesienia nie został jednak przez stronę skarżącą złożony.

Nie można także uznać za trafny zawartego w skardze zarzutu, iż Kolegium naruszyło art. 10 k.p.a. nie informując strony skarżącej o możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego. Strona skarżąca poprzez swego pełnomocnika aktywnie uczestniczyła bowiem w postępowaniu, trudno też przyjąć, że fachowy pełnomocnik nie był świadom możliwości wypowiedzenia się co do materiału dowodowego. Materiał ten nadto w znacznej części sam organowi odwoławczemu przedłożył w postaci pism procesowych, a w pozostałej części uczestniczył, poprzez udział w rozprawie administracyjnej pracownicy Kancelarii, którą do udziału tego pisemnie upoważnił, w jego pozyskaniu. Także zarzut nie wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy, w świetle wnikliwego ich badania przez organ odwoławczy, w tym poprzez przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, nie może się ostać. Jak bowiem wskazano powyżej okoliczności sprawy istotne dla oceny rzeczywistej daty nadania przedmiotowej przesyłki zostały jednoznacznie wyjaśnione, a w uzasadnieniu wydanego postanowienia Kolegium szczegółowo je wyłuszczyło relacjonując faktyczny stan sprawy. Po części podzielić można jedynie zawarty w skardze zarzut nie przedstawienia w uzasadnieniu w sposób wyczerpujący wszystkich prawnych aspektów sprawy, w tym szerszej analizy przepisów. Z uwagi jednak na poprawność merytoryczną dokonanych ocen i prawidłowość przyjętego przez organ rozstrzygnięcia uchybienie to, zdaniem składu orzekającego, nie ma wpływu na wynik sprawy.

Również przywołany przez stronę skarżącą w trakcie rozprawy sądowej wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2009 r. sygn. akt FSK 1632/07 nie dowodzi w żadnym razie odmiennej interpretacji wskazanych wyżej norm w orzecznictwie sądów administracyjnych. Dotyczy on bowiem diametralnie różnego stanu faktycznego, kiedy to strona poprawnie nadała przesyłkę a placówka pocztowa dokonała jej wysyłki dopiero kolejnego dnia, umieszczając na niej w konsekwencji kolejną datę dzienną, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Do okoliczności zbliżonych do stanu faktycznego niniejszej sprawy odnoszą się natomiast wyroki NSA z dnia z dnia 20 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 226/08 i II OSK 227/08 wskazujące w uzasadnieniach, iż samo oddanie przesyłki rejestrowanej w urzędzie pocztowym wraz z książką nadawczą, do której wpisano tę przesyłkę, nie jest wystarczające, aby uznać to za nadanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, chociaż w praktyce tak często się to odbywa. Skuteczne zawarcie umowy z Pocztą Polską o świadczenie usługi na przemieszczenie i doręczenie przesyłki rejestrowanej (listu poleconego), wymaga jeszcze wydania nadawcy przez operatora dowodu przyjęcia przesyłki (potwierdzenia nadania).

Bez znaczenia pozostaje także treść umowy zawartej pomiędzy Kancelarią a Pocztą Polską z dnia [...] r. , której nie rozważenie przez Kolegium stanowi jeden z zarzutów skargi. Umowa ta ma bowiem charakter cywilnoprawny, nie zmienia bo i zmienić nie może ustawowych zasad nadawania przesyłek, a jeśli Kancelaria z jej treści chciałaby wywieść jakieś roszczenia wobec placówki pocztowej to mogłyby one mieć charakter jedynie roszczeń cywilnych, pozostających bez wpływu na sprawę administracyjną. Poprawnie zatem Kolegium nie analizowało jej ustaleń, realizacja wzajemnych zobowiązań stron umowy wykracza bowiem poza zakres ocen, których rozważając terminowość wniesienia zażalenia winno było dokonać.

Z oczywistych względów na ocenę stanu faktycznego i prawnego sprawy nie może też wpłynąć podniesiony przez pełnomocnika strony skarżącej argument, iż Kancelaria nie posiada wagi.

Zdaniem Sądu prawidłowo zatem Kolegium uznało, iż reprezentowany przez pełnomocnika [...] S.A. w C. uchybił terminowi do wniesienia zażalenia, ocena taka w sposób jednoznaczny wypływa bowiem z wskazanych wyżej okoliczności faktycznych i prawnych. Prawidłowo w konsekwencji wydało postanowienie o uchybieniu terminu. Do wydania postanowienia takiego było zresztą prawnie zobligowane (art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a.) albowiem strona skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu.

W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.