Wyrok NSA, sygn. akt OSK 1193/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA A. Plucińska-Filipowicz, Sędziowie NSA A. Gliniecki (spr.), M. Stahl, Protokolant Mariusz Bartosiak, po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 czerwca 2004 r. sygn. akt II SA/Wr 297/04 w sprawie ze skargi R. M. w sprawie stwierdzenia, że prowadzenie robót regulacyjnych potoku Goworówka w gminie Międzylesie nastąpiło z naruszeniem postanowień pozwolenia wodnoprawnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania, 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu kwotę 270,00 zł. na rzecz R. M. tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 8 czerwca 2004 r. Sygn. akt II SA/Wr 297/04 odrzucił skargę R. M.

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że powodem odrzucenia skargi było to, że wniosek skarżącego nie mieścił się w zakresie spraw wyszczególnianych w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), podlegających orzecznictwu sądów administracyjnych.

R. M. w skardze ( pismo z dnia 13.05.2004 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wnoszonej za pośrednictwem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wnioskował "o stwierdzenie, że prowadzenie robót regulacyjnych – potoku Goworówka w gminie Międzylesie w powiecie Kłodzkim w województwie dolnośląskim przez Dolnośląski Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej we Wrocławiu, nastąpiło z naruszeniem postanowień pozwolenia wodno-prawnego z dnia 12.12.2001 r. wydanego przez Starostę Powiatowego w Kłodzku oraz zobowiązanie właściwego organu nadzoru budowlanego do wszczęcia postępowania zmierzającego do usunięcia stanu niezgodnego z prawem". Zdaniem skarżącego, Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w/w decyzją został zobowiązany do uzyskania pozwolenia budowlanego przed rozpoczęciem robót objętych pozwoleniem wodnoprawnym.

Jak wynika z dalszej części skargi, R. M. w powyższej sprawie interweniował u Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (pismo z 15.12.2003 r., 2.03.2004 r., 23.03.2004 r.), który pisma R. M. przesyłał do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Pismem z dnia 26.01.2004 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił skarżącemu, iż wykonywanie robót budowlanych polegających na remoncie obiektów regulacji rzek zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 8 Prawa budowlanego, nie wymaga pozwolenia na budowę. Z powyższym stanowiskiem nie zgadza się skarżący, gdyż wykonywane roboty, polegające między innymi na "zabudowie koryta" rzeki, przekraczają zakres pojęcia remontu w rozumieniu art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie przesyłającym skargę R. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wnosił o oddalenie skargi, jednocześnie wyjaśniając, że w przedmiotowej sprawie nie wydawał żadnych aktów administracyjnych, a przepisy Prawa wodnego nie regulują działalności organów nadzoru budowlanego.

R. M. reprezentowany przez adw. A. K., na wymienione na wstępie postanowienie z dnia 8 czerwca 2004 r., złożył skargę kasacyjną, wskazując jako podstawę przepis art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powołanej dalej jako ppsa.

W skardze kasacyjnej wnosi się o:

- uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi,

- wstrzymanie na mocy art. 61 w związku z art. 193 ppsa prowadzenia robót budowlanych na potoku Goworówka,

- zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego powtarza treść skargi wyrażając pogląd, iż "takie zachowanie organu nadzoru budowlanego, w którym odmawia on podjęcia czynności zmierzających do usunięcia stanu niezgodnego z prawem, uprawnia go do wniesienia skargi na bezczynność do Sadu Administracyjnego".

Skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartym w zaskarżonym postanowieniu, gdyż jego zdaniem, sprawa mieści się w zakresie przepisu art. 3 § 2 pkt 4 w związku z pkt 8 ppsa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, sąd pierwszej instancji orzekł w sprawie wyłączenie biorąc pod uwagę żądanie skarżącego zawarte we wniosku skargi. Tymczasem z uzasadnienia skargi jednoznacznie wynika, że skarżącemu chodziło o bezczynność organów nadzoru budowlanego, które nieprawidłowo reagowały na jego pisma w sprawie rozpoczęcia robót regulacyjnych potoku Goworówka, przez Zarząd Regionalny Gospodarki Wodnej we Wrocławiu.

Organ administracji publicznej, do którego wpłynie pismo, podanie, żądanie strony, obowiązany jest wszcząć postępowanie administracyjne w pierwszej kolejności wyjaśniając, czy jest właściwy w sprawie (art. 61 § 1 i 3, art. 19 kpa). Jeżeli ustali, że jest właściwy w sprawie w dalszej kolejności powinien dążyć do wyjaśnienia okoliczności sprawy tak, aby ją zakończyć zgodnie z postanowieniami przepisów art. 104 lub 105 kpa. W przypadku, kiedy organ do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie, powinien niezwłocznie przekazać je do organu właściwego, zawiadamiając o tym wnoszącego podanie (art. 65 § 1 kpa).

Niezachowanie powyższych reguł postępowania, stanowi znamiona bezczynności organu; nie zmienia tego fakt, że w korespondencji z zainteresowanym (wnioskodawcą) organ wyjaśnia swoje stanowisko, gdyż to powinno być zamieszczone w decyzji lub postanowieniu, a nie w innych pismach nie spełniających wymogów określonych w art. 104 i 105 kpa.

Wbrew stanowisku zajętemu w zaskarżonym postanowieniu, rozpatrzenie skargi R. M. (pismo z dnia 13.05.2004 r.), należy do kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 pkt 8 ppsa.

Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.