Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 216/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Minister Finansów~Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia i. sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 788/15 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi i. sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 8 stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 lutego 2017 r., odrzucił zażalenie i. sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie tego Sądu z dnia 3 lutego 2016 r. o odrzuceniu zażalenia, w sprawie ze skargi spółki na postanowienie Ministra Finansów w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne. Z uzasadnienia wyroku wynika, że postanowieniem z dnia 8 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę spółki na postanowienie Ministra Finansów z 8 stycznia 2015 r. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł oraz do podania zwięzłego uzasadnienia zażalenia. W odpowiedzi skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Wobec nie uzupełnienia braków formalnych zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r. odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 8 grudnia 2015 r. Skarżąca również na to postanowienie złożyła zażalenie. Wobec zakończenia się postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy skarżąca została wezwana, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 28 lipca 2016 r. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 3 lutego 2016 r. Skarżąca ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie w przedmiocie wniosku zakończyło wydanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 grudnia 2016 r., sygn. akt II FZ 898/16. Wobec powyższego skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 28 lipca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 3 lutego 2016 r. Wezwanie powyższe doręczono skarżącej 29 grudnia 2016 r. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.

Reasumując Sąd pierwszej instancji wskazał, że w rozpoznawanej sprawie wezwano spółkę do uiszczenia należnego wpisu od zażalenia w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia zażalenia w przypadku nie uiszczenia wpisu w terminie. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącej 29 grudnia 2016 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upływał więc w dniu 5 stycznia 2017 r. Z zapisów w rejestrze sądowym wynika, że wpisu od zażalenia nie uiszczono do 16 stycznia 2017 r. W związku z powyższym Sąd uznał, że zażalenie należało odrzucić.

Pismem z dnia 27 lutego 2017 r. spółka wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu podniesiono, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., dalej. "p.p.s.a."), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 P.p.s.a. Skarżąca została skutecznie wezwana do uiszczenia należnego wpisu od zażalenia. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był, zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a., zażalenie odrzucić.

Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. zażalenie spółki oddalił.