Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 340/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1, art. 221, art.230 par. 1,art. 231,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par.2 ust.3 pkt 12,
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
article: art.116
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący : sędzia WSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi HP na decyzję Dyrektora Izby skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003r. postanawia: odrzucić skargę /-/ R. Wiatrowski


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] H P, zastępowany przez adwokata P S, w którego substytucji działał radca prawny RM, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Skarbowego z dnia [...] w sprawie odpowiedzialności HP za zaległości A Spółka z o.o. z siedzibą w P w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, kwiecień, maj, czerwiec i lipiec 2003r. Skargę podpisał radca prawny RM.

Od skargi nie został uiszczony wpis.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl zaś art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej - art. 221 p.p.s.a. Celem przepisu art. 221 p.p.s.a. jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego. Artykuł 230 § 1 p.p.s.a. przewiduje dwa rodzaje wpisów: wpis stosunkowy i wpis stały. W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowano zasadę, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231). Jeżeli więc przedmiotem sprawy nie są należności pieniężne, od których pobiera się wpis stosunkowy w zależności od wysokości należności objętych zaskarżeniem, to w sprawie należy uiścić wpis stały.

Stosownie do § 2 ust.3 pkt12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stały wnosi się w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu m.in. zobowiązań podatkowych. Wyrażenie "opłata stała", użyte w art. 221 p.p.s.a., oznacza "wpis stały". Opłata w wysokości stałej w rozumieniu tego przepisu to opłata, której wysokość jest stała, taka sama, jednakowa. Takiemu kryterium odpowiada z pewnością opłata, która jest wyrażona kwotowo. Gdy więc adwokat lub radca prawny wniesie nieopłaconą skargę, podlegającą opłacie w wysokości stałej, czynność taka podlegać będzie sankcji przewidzianej w art. 221 p.p.s.a.

W rozpatrywanym przypadku skarga podlegała wpisowi stałemu. Skarga wniesiona przez skarżącego do sądu administracyjnego dotyczy decyzji orzekającej o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki.

W tego typu decyzjach organ podatkowy rozstrzyga, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki przewidziane w art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) dla odpowiedzialności członka zarządu spółki za jej zobowiązania podatkowe. Decyzja o odpowiedzialności ma charakter subsydiarny, ponieważ przesłanką jej wydania jest bezskuteczność egzekucji należności podatkowych wobec samej spółki. Będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja dotyczy przeniesienia odpowiedzialności za należności podatkowe. Przedmiotem tej decyzji i przenoszonej z jej mocy odpowiedzialności podatkowej, są wymienione w niej kwoty: zaległości podatkowej i odsetek od tejże zaległości. Zatem decyzja organu podatkowego w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości, w tym przypadku z tytułu podatku od towarów i usług, nie może być traktowana jako akt kreujący należność pieniężną, bądź stwierdzający jej istnienie, ponieważ okoliczność ta została ustalona w odrębnym postępowaniu.

Przedmiotem sprawy toczącej się przed organem podatkowym nie jest w istocie ustalenie należności pieniężnej, ale ustalenie istnienia przesłanek pozwalających na przypisanie osobie trzeciej odpowiedzialności za zobowiązania podatnika. Od skargi na decyzję o odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki należy pobierać wpis stały, ponieważ wymieniona w zakwestionowanej decyzji wysokość kwoty zobowiązania zostaje ustalona w innym postępowaniu, a decyzja wydana w tym przedmiocie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Nadto osoba trzecia, zobowiązana na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji, do uiszczenia należność za podatnika (spółkę z o.o.), nie ma statusu strony w postępowaniu wymiarowym w stosunku do spółki i może skutecznie kwestionować jedynie fakt przeniesienia należności, a nie wysokość tej należności, zatem wysokość zaległego podatku nie jest przedmiotem sporu w sprawie o przeniesienie odpowiedzialności. Wadliwe jest pobieranie wpisu stosunkowego od decyzji o odpowiedzialności podatkowej, ponieważ przedmiotem sporu nie jest wysokość należności pieniężnej, lecz fakt obciążenia obowiązkiem spłaty ustalonej uprzednio należności. W związku z tym stwierdzić należało, że stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. Do takich zalicza się również decyzja w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług, gdyż zwrot "z zakresu" wskazuje na to, iż chodzi w tym przepisie również o akty prawne, których przedmiot wiąże się bezpośrednio z określeniem wysokości zobowiązania podatkowego (por. post. NSA z dnia 15 maja 2008r. II FZ 182/08, Centralna Baza Orzeczeń NSA publ. orzeczenia.nsa.gov.pl, post. NSA z dnia 29 grudnia 2005 r., sygn. akt II FZ 727/05, niepubl., czy postanowienie NSA z 17października 2006 r. sygn. II Fz 662/06).

W rozpatrywanej natomiast sprawie skarżący ustanowił pełnomocnika adwokata PS ( k.[...] akt sądowych), który udzielił dalszego pełnomocnictwa substytucyjnego m.in. radcy prawnemu R M (k.[...] akt sądowych). Następnie pełnomocnik skarżącego wniósł do Sądu Administracyjnego sporządzoną przez substytuta skargę.

Zarówno ustanowiony przez stronę pełnomocnik jak i pełnomocnik substytucyjny są podmiotami, o których mowa w art. 221 p.p.s.a.

W tej sytuacji bez wezwania powinien zostać uiszczony wpis stały (art. 221 w związku z art. 231 zdanie drugie p.p.s.a. i § 2 ust.3 pkt12 powołanego wyżej rozporządzenia).

W niniejszej sprawie nie uiszczono należnego wpisu stałego od wniesionej skargi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 221 p.p.s.a. odrzucił skargę.

/-/ R. Wiatrowski