Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 23/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-07-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wypłatę dopłaty do wypoczynku p o s t a n a w i a ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 17 listopada 2009 roku o wypłatę dopłaty do wypoczynku.

W dniu 5 lipca 2012 roku skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata z urzędu. Z oświadczenia w nim zawartego wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną M. J. oraz dwójką dzieci: K. ur. [...] 2000 roku oraz N. ur. [...] 2007 roku. Ich miesięczny dochód wynosi 3.290 zł i stanowi go emerytura policyjna skarżącego oraz wynagrodzenie za pracę żony. Wnioskodawca nie dysponuje żadnym majątkiem, nie posiada oszczędności, jak również innych praw majątkowych i finansowych.

Uzasadniając swój wniosek skarżący podniósł, iż wraz z małżonką dysponuje bardzo skromnym dochodem w wysokości 3.290 zł i są to jedyne dochody czteroosobowego gospodarstwa domowego. Środki te w całości pochłaniane są na bieżące wydatki, wśród których podstawową pozycję stanowi czynsz i energia, zakup żywności, leków przez wnioskodawcę z uwagi na choroby i schorzenia związane ze służbą w Policji, systematycznych kosztów leczenia alergologicznego dzieci w kwocie około 100 zł miesięcznie, jak również spłaty kredytów i pożyczek, opłat telekomunikacyjnych, w chwili obecnej w wysokości około 1.200 zł w postaci rat kredytu bankowego, spłaty pożyczki remontowej i z [...] żony. Skarżący jest rencistą III grupy w związku z zaburzeniami neurastenicznymi, nadciśnienia tętniczego i zaburzeniami rytmu serca oraz podejmowanego obecnie leczenia WZW typu C. Nie był on w stanie przygotować się na opłaty sądowe i adwokackie w wysokości żądanej przez podmioty świadczące usługi prawne, w szczególności w sytuacji wystąpienia okoliczności skargi kasacyjnej. Miesięczne koszty utrzymania lokalu, w tym koszty dostaw energii, gazu, wody, ogrzewania budynku stanowiącym własność teściów, w którym skarżący wraz z rodziną zamieszkuje na zasadzie użyczenia, wahają się w granicach do 600 zł. Ponadto ponoszone są opłaty za przedszkole córki i szkołę syna. Resztę dostępnych środków pieniężnych pochłania zakup żywności, odzieży i obuwia, środków czystości, inne okazjonalne zakupy, spłata zadłużeń i koszty leczenia. Skarżący podniósł także, iż w sprawie o sygn. III SA/Kr 106/10 postanowieniem z dnia 23 marca 2012 roku jak również w sprawach o sygn. III SAB 35/12, 30/12, 26/12, 24/12 i 17/12 przyznane mu zostało prawo pomocy, a jego sytuacja rodzinna i majątkowa nie uległa poprawie. Do powołanych akt dołączono pełne materiały uzasadniające złożony wniosek.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla wnioskodawcy i rodziny w świetle w/w przepisu należy rozumieć takie zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony, że nie byłaby ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika. Winien on zatem wykazać, że jego sytuacja majątkowa jest na tyle trudna, że nie może on wygospodarować środków koniecznych na pokrycie wynagrodzenia pełnomocnika we własnym zakresie.

Analizując sytuację materialną K. J. orzekający doszedł do przekonania, iż spełnia on przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Wnioskodawca nie jest bowiem w stanie pokryć kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Skarżący nie dysponuje majątkiem nieruchomym. Miesięczny dochód czteroosobowego gospodarstwa domowego skarżącego wynosi 3.290 zł. Z tych środków finansowych skarżący ponosi wydatki rzędu 2.131 zł (600 zł utrzymanie lokalu mieszkalnego, 1.200 zł spłata kredytów, pożyczek, koszty opłat telekomunikacyjnych, 100 zł leczenie dzieci, 70 zł szkoła syna, 161,40 zł przedszkole córki) co oznacza, że rodzinie pozostaje miesięcznie kwota około 1.159 zł na cztery osoby. Środki finansowe w takiej wysokości nie są wystarczające, aby wnioskodawca poczynił z nich oszczędności na opłacenie wynagrodzenia pełnomocnika we własnym zakresie. Wnioskodawca nie dysponuje przy tym żadnymi zasobami pieniężnymi, ani przedmiotami wartościowymi, które mógłby spieniężyć.

Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności przychylono się do wniosku skarżącego i orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270).