Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1100/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-03-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania
Powołane przepisy: article: art. 33par.2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Sędzia WSA Maria Mysiak, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Ciesielska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2016 r. wniosku K. J. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia odmówić dopuszczenia K. J. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.


UZASADNIENIE

J.J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 lipca 2015 r. Nr [...] wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409) oraz art. 119, art. 121 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. Nr 1619, ze zm.). Postanowieniem tym organ uchylił zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 maja 2015 r. Nr [...] w części dotyczącej wysokości nałożonej na J.J. grzywny i orzekł grzywnę w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązków określonych w tytule wykonawczym nr [...] z 18 maja 2015 r., tzn. rozbiórki będącego w budowie obiektu budowlanego konstrukcji drewnianej o wymiarach [...] w płn. części działki nr [...] przy ul. [...], utrzymując jednocześnie postanowienie organu I instancji w mocy w zakresie wzywającym zobowiązanego do uiszczenia nałożonej grzywny w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.

Z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego

w K. decyzją z dnia 19 listopada 2014 r. Nr [...], nakazał J.J. jako inwestorowi i współwłaścicielowi działki rozbiórkę będącego w budowie obiektu budowlanego konstrukcji drewnianej o wymiarach [...] m, zlokalizowanego w płn. części działki nr [...] przy ul. [...], którą Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 20 stycznia 2015 r. Nr [...] utrzymał w mocy. Decyzja ta została doręczona zobowiązanemu J.J. i stronie K.J. Wobec niewykonania wymagalnego z dniem 20 stycznia 2015 r. obowiązku, przed przystąpieniem do egzekucji administracyjnej PINB, stosownie do art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przesłał J.J. pisemne upomnienie, wzywające do wykonania obowiązku. Następnie organ I instancji w dniu 18 maja 2015 r. wystawił tytuł wykonawczy nr [...], w którym jako zobowiązanego do wykonania obowiązku

o charakterze niepieniężnym, tj. rozbiórki obiektu wynikającego z decyzji z dnia

19 listopada 2014 r., wskazał J.J.

W dniu 2 marca 2016 r. J.J. złożył do akt sprawy pismo z dnia

29 lutego 2016 r. uzupełniające skargę, w którym wniósł o wezwanie do udziału w tej sprawie żony K.J., jako współwłaścicielki gruntu na którym położony jest obiekt objęty nakazem rozbiórki. Odrębnym pismem z dnia 29 lutego 2016 r. K.J. zgłosiła swój udział w tym postępowaniu jako strona, wnosząc o uchylenie nałożonej grzywny w postępowaniu egzekucyjnym i umorzenie postępowania, albowiem nie może być ono skutecznie prowadzone. Wnioskodawczyni podała, że nie wyraża zgody na rozbiórkę obiektu budowlanego konstrukcji drewnianej o wymiarach [...] m x [...] m i nie zgadza się na wejście kogokolwiek na jej grunt w celu rozbiórki tego obiektu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje :

Przedmiotem rozpoznania Sądu stał się wniosek K.J.

o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu sądowym w sprawie ze skargi J.K. na postanowienie organu o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, tj. rozbiórki obiektu budowlanego, orzeczonego decyzją z dnia 19 listopada 2014 r.

Stosownie do treści art. 33 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.

Wyjaśnić należy, że istotą pojęcia "interesu prawnego" jest jego związek

z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się zatem do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu. W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest stan, w którym wprawdzie dany podmiot jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Nie można opierać interesu prawnego wyłącznie na sytuacji prawnej innego podmiotu, nawet jeżeli w konkretnej sprawie charakter związków tych podmiotów byłby nie tylko faktyczny, ale i prawny

(por. postanowienie NSA w Warszawie z 2 kwietnia 2008 r., II OZ 280/08, LEX

nr 506870).

Sąd uznał, że K.J. nie posiada interesu prawnego legitymującego ją do udziału w tym postępowaniu, na prawach strony.

Niniejsze postępowanie sądowe zostało zainicjowane skargą na postanowienie wydane w przedmiocie nałożenia na J.J. grzywny w celu przymuszenia. Z art. 26 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wynika, że wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje na wniosek wierzyciela, z chwilą doręczenia zobowiązanemu (lub dłużnikowi) odpisu tytułu wykonawczego. Zgodnie z art. 1a pkt 20 ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o zobowiązanym, rozumie się przez to osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo osobę fizyczną, która nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym. Tak więc z ustawy wynika, iż stronami postępowania egzekucyjnego dotyczącego egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym są: zobowiązany, na którym ciąży wykonanie obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji, stanowiącej podstawę prawną prowadzonej egzekucji oraz wierzyciel jako podmiot uprawniony do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej tego obowiązku. Ustawodawca nie przewidział udziału w takiej sprawie osób zainteresowanych wykonaniem, bądź niewykonaniem nałożonego na zobowiązanego obowiązku.

W rozpoznawanej sprawie, jedynym zobowiązanym, w rozumieniu

ww. przepisów, jest J.J., albowiem jest on jedynym adresatem decyzji nakładającej egzekwowany obowiązek rozbiórki będącego w budowie obiektu budowlanego konstrukcji drewnianej o wymiarach [...] m, zlokalizowanego w płn. części działki nr [...]. Nie zmienia tego fakt, że decyzja o nakazie rozbiórki została doręczona również K.J. oraz że jest współwłaścicielem nieruchomości na zasadzie współwłasności małżeńskiej. Ustalenie adresata nakazu rozbiórki obiektu miało miejsce w odrębnym postępowaniu, prowadzonym na podstawie przepisów prawa budowlanego i w ramach niniejszego postępowania ocena trafności określenia przez organy adresata nakazu rozbiórki wykracza poza przedmiot sprawy i kontrolę Sądu.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.