Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 2155/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-01-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 160
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "R" Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 października 2010r., znak [...] w przedmiocie podatku VAT za miesiąc marzec 2007r. postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2010r. wnioskodawca złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 października 2010r., znak [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2007r. W zaskarżonej decyzji określono zobowiązanie podatkowe w kwocie 4.539.444 zł.

30 grudnia 2010r. do tut. Sądu wpłynął wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wnioskodawca wyjaśnił, że nie posiada żadnych środków pieniężnych, a w skład jego aktywów wchodzą jedynie nieruchomości położone na terenie Z. w K. oraz wierzytelność na kwotę 120.000 zł. Wobec tego ewentualna egzekucja musiałaby prowadzić do zajęcia, a następnie sprzedaży posiadanych przez wnioskodawcę działek, co zdaniem wnioskodawcy przyniosłoby negatywne dla mieszkańców K. skutki. Sprzedaż przedmiotowych nieruchomości może prowadzić bowiem do udaremnienia realizacji inwestycji, polegającej na stworzeniu wielofunkcyjnego parku miejskiego na terenie Z., którego ukończenie jest warunkiem uzyskania zgody na wzniesienie osiedla mieszkaniowego w bezpośredniej odległości od planowanego parku. Przedsięwzięcie to jednak wymaga, aby całość działek wchodzących w skład terenu przeznaczonego pod inwestycję była własnością inwestora, który następnie dokona odpowiedniej zamiany na działki stanowiące własność miasta K. Wobec powyższego wnioskodawca na zlecenie "G" Sp. z o.o., będącej udziałowcem wnioskodawcy, dokonywała zakupu nieruchomości na terenie Z., a następnie przekazywała je na własność spółki celowej, będącej realizatorem przedmiotowej inwestycji, "K." Sp. z o.o. Do chwili obecnej firma "K" Sp. z o.o. stała się właścicielem znacznej części nieruchomości na terenie Z.

Na zrealizowanie zaplanowanej przestrzeni parkowej inwestor zamierza poświęcić budżet w wysokości 75 mln zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61§3 cyt. ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem udzielić stronie skarżącej tzw. "ochrony tymczasowej", która polega na wstrzymaniu wykonania np. egzekucji należności pieniężnych wynikających z zaskarżonej decyzji podatkowej, aż do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania w tym przedmiocie stosownego rozstrzygnięcia. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady a w konsekwencji przesłanki uzasadniające wstrzymanie nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być przy tym wykazana przez stronę skarżącą, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia wniosku w tej sprawie, zwłaszcza że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności strona skarżąca powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004r. sygn. akt: OZ 889/04, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005r. sygn. akt: II OZ 52/05, niepubl.).

Wyjątkowy środek, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji zarezerwowany jest zatem dla podmiotów znajdujących się w takiej sytuacji finansowej, która nie pozwala na pokrycie zobowiązań bez wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny "przesłanką wstrzymania wykonania orzeczenia jest ocena zmiany sytuacji strony skarżącej na skutek wykonania zaskarżonego aktu" (postanowienie NSA z 19 stycznia 2011r. sygn. akt: II OSK 2555/10).

Zatem oceniając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania, należy przede wszystkim zanalizować aktualną sytuację finansową wnioskodawcy w świetle przedstawionych przez niego danych. Na wnioskodawcy nie ciąży przy tym obowiązek jednoznacznego udowodnienia, iż nie posiada ona majątku na pokrycie zaległości podatkowych, ale okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd winny zostać uprawdopodobnione, a nie ograniczać się li tylko do lakonicznych oświadczeń, bez poparcia ich jakimikolwiek dowodami (tak NSA w postanowieniach: z dnia 13 grudnia 2004r. sygn. akt: FZ 495-497/04, 22 listopada 2004r. sygn. akt: FZ 474/04, 31 sierpnia 2004r. sygn. akt: FZ 267/04, niepubl.).

Z uzasadnienia wniosku wynika w pierwszym rzędzie konkluzja, że wnioskodawca nie jest przedsiębiorcą pozbawionym majątku. Jest bowiem właścicielem nieruchomości położonych w okolicach Z., których wartości z resztą nie podaje, przysługuje mu wierzytelność w wysokości 120.000 zł, posiada także inne aktywa, których wysokości dokładnie nie określa. Wniosek taki wynika ze sformułowania, że "poza nieruchomościami spółka nie posiada w zasadzie żadnych innych aktywów, ani większych należności". Tymczasem od wnioskodawcy można wymagać, aby przedstawił w sposób wyczerpujący swoją kondycję finansową, np. poprzez określenie bieżących zobowiązań finansowych, zaciągniętych kredytów lub pożyczek, majątku ruchomego, przychodów tudzież obrotów gospodarczych za ostatnie kilka miesięcy poprzedzających złożenie wniosku. Z uzasadnienia zatem nie można wyciągnąć jednoznacznego wniosku, że majątek skarżącego nie jest w stanie pokryć jego zobowiązań podatkowych. Wątpliwości w tym zakresie wzmacnia świadomość wielorakich powiązań finansowych wnioskodawcy również z podmiotami zagranicznymi ("G". Sp. z o.o., "K" sp. z o.o.), a także wielkość planowanej inwestycji, której koszt – jedynie w części dotyczącej przestrzeni parkowej, która nie będzie źródłem dochodu inwestora – wynosi 75 mln zł.

Twierdzeniom wnioskodawcy należy zarzucić gołosłowność, postawione tam tezy, co do znikomości posiadanego majątku nie zostały bowiem potwierdzone żadnymi dokumentami. Tymczasem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 marca 2010r., sygn. akt: II FSK 502/09 (LEX nr 569795) zwrócił uwagę, że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi. Zdaniem NSA konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać jakie dowody chciałby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61§3 p.p.s.a.

Wnioskodawca wyjaśnił, że zajmuje się wykupem nieruchomości leżących na terenie planowanej inwestycji, W tym świetle należało tym bardziej oczekiwać, że wnioskodawca udokumentuje deklarowaną znikomość aktywów.

Wnioskodawca obawia się, że ewentualna sprzedaż posiadanych przez niego nieruchomości w drodze egzekucji może uniemożliwić realizację całej inwestycji, gdyż może doprowadzić do tego, że część nieruchomości znajdzie się w rękach osób trzecich. Należy jednak zwrócić uwagę, że z uzasadnienia nie wynika, aby całość działek znalazła się już w posiadaniu inwestora, wręcz przeciwnie, skupowanie nieruchomości wciąż trwa. Zatem fakt, że wykupione już przez wnioskodawcę działki znalazłyby się ponownie w obcych rękach nie zmieniłby zasadniczo losu zaplanowanego przedsięwzięcia, którego finalizacja nie jest jeszcze przesądzona. Z pewnością stanowiłoby to utrudnienie, bądź podwyższony koszt całej inwestycji, gdyby inwestor zdecydowałby się ponownie nabyć przedmiotowe nieruchomości. Okoliczności tych nie można jednak w oczach Sądu utożsamić z trudnymi do odwrócenia skutkami, bądź niebezpieczeństwem znacznej szkody, warunkującymi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym świetle, nawet biorąc pod uwagę wszystkie kwoty przedmiotu sporu ze spraw strony skarżącej zawisłych przed tut. Sądem, nie zostały wykazane przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61§3 p.p.s.a.

Wobec powyższego przedmiotowy wniosek strony skarżącej należało oddalić jako bezzasadny w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw z art. 160 p.p.s.a.