Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1006/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 141  ust. 1 i 5
journal: Dz.U. 1990 nr 65 poz 385
law: Ustawa z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Rudnicka Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) asesor WSA Joanna Skiba Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2007 r. sprawy ze skargi L. W. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia dzienne. 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prodziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] lipca 2005 r. (brak numeru); 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Uniwersytetu [...] na rzecz skarżącego L. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 1006/07

U Z A S A D N I E N I E

Prorektor Uniwersytetu [...] działając na podstawie art. 141 ust. 5 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania L. W. z dnia [...] sierpnia 2005 r., decyzją z dnia [...] września 2005 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Prodziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] lipca 2005 r. informującą o decyzji Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej odmawiającej przyjęcia L. W. na I rok studiów dziennych kierunku [...] Uniwersytetu [...].

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że odmowa podyktowana była tym, że L. W. uzyskał niewystarczającą liczbę punktów niezbędną do zakwalifikowania go na studia.

Na powyższą decyzję L. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie, jak również o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Prodziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] lipca 2005 r. Wydanym decyzjom zarzucił:

1) naruszenie art. 141 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym oraz art. 6 k.p.a. polegające na:

- przeprowadzeniu egzaminu bez wcześniejszego określenia zakresu egzaminu wstępnego w trybie przewidzianym przepisami prawa,

- przeprowadzeniu kwalifikacji w oparciu o wyniki egzaminy nieznanego ustawie, to je sprawdzianu predyzpozycji,

2) naruszenie art. 8 i 9 k.p.a. polegające na nienależnym i niewyczerpującym poinformowaniu go o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na ustalenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania kwalifikacyjnego,

3) obrazę § 27 uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2004 r. w sprawie zasad i trybu postępowania rekrutacyjnego na I rok studiów w Uniwersytecie [...] na rok akademicki 2005/2006 polegającą na przyjęciu, że przebieg postępowania kwalifikacyjnego był prawidłowy,

4) naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. i art. 46 ust. 2 ustawy o szkolnictwie wyższym polegające na niewłaściwym oznaczeniu organu,

5) naruszenie art. 107 § 3 kpa polegające na braku uzasadnienia faktycznego i prawnego,

6) naruszenie art. 10 § 1 kpa poprzez jego zastosowanie.

W obszernym uzasadnieniu skargi L.W. powołał się na treść art. 141 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym, który to przepis pozwalał senatowi uczelni - na wniosek rady wydziału - na uchwalenie warunków i trybu rekrutacji na studia oraz zakresu egzaminy wstępnego. Uchwała podjęta w tym przedmiocie powinna być podana do publicznej wiadomości w sposób określony w statucie uczelni nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego dotyczy. Zdaniem skarżącego statut uczelni nie wskazywał sposobu podawania uchwał Senatu do publicznej wiadomości, co więcej ograniczał upublicznianie uchwał jedynie do społeczności akademickiej. Wskazał, że z treści art. 31 ust. 2 Statutu Uniwersytetu [...] wynika, że uchwały Senatu były podawane tylko do wiadomości społeczności akademickiej. W celu uzyskania powyższych aktów prawnych, w tym uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania rekrutacyjnego na I rok studiów w Uniwersytecie [...] na rok akademicki 2005/2006, oraz uchwały Rady Wydziału z dnia [...] kwietnia 2004 r. na które uczelnia powoływała się na stronach internetowych, L. W. zwrócił się zgodnie z treścią przepisów art. 8 i 9 kpa do Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej. W odpowiedzi uzyskał informację, jego zdaniem nieprawdziwą, że poszukiwane przez niego akty prawne znajdują się na stronie internetowej o podanym adresie, oraz "powinny być na stronie wydziału [...]". Skarżący argumentował, że na wskazanej stronie znajdowały się wyłącznie znane mu uchwały senatu nr [...] i [...] z dnia [...] marca 2004 r., które nie regulowały w sposób wymagany ustawą podstawowych kwestii prawnych związanych z rekrutacją na studia. Zdaniem skarżącego w żadnym z dostępnych uniwersyteckich aktów prawnych, w tym opublikowanych w Monitorze, nie został określony zakres egzaminu wstępnego, chociaż z § 17 ust. 6 uchwały Senatu Uniwersytetu [...] nr [...] wynika, że "informacja dotycząca charakteru i zakresu sprawdzianu predyspozycji oraz zestawy zagadnień do egzaminów ustnych oraz rozmów kwalifikacyjnych są jawne i zostaną opublikowane na stronach internetowych Uniwersytetu [...], oraz nakładem jednostki rekrutującej do dnia 1 marca 2005 r.". Zdaniem skarżącego pozostaje to w oczywistej sprzeczności z trybem i terminem wskazanym w art. 141 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym.

Ponadto, jego zdaniem, doszło do utajnienia załączników do uchwały nr [...] Senatu Uczelni, bowiem nie opublikowano ich w Monitorze, nigdzie nie udało mu się ich znaleźć, jak również pomimo wyraźnej prośby uczelnia ich nie udostępniła.

Skarżący wskazał również na naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez oznaczenie w zaskarżonej decyzji jako organu, który ją wydał, prorektora, a w decyzji organu pierwszej instancji prodziekana, co zdaniem L. W. było sprzeczne z art. 46 ust. 2 ustawy o szkolnictwie wyższym. Zgodnie z powołanym przepisem w decyzji administracyjnej w pierwszej kolejności powinien być oznaczony organ, którym nie jest ani prorektor, ani prodziekan (zgodnie z art. 46 ust. 2 ustawy o szkolnictwie wyższym organami są rektor i dziekani, a prorektorzy i prodziekani mogą podpisywać decyzje tyko z upoważnienia organu). Skarżący wskazał ponadto, że zaskarżona decyzja nie zawierała uzasadnienia faktycznego i prawnego, nie odnosiła się lub odnosiła w sposób niewystarczający do zarzutów skarżącego podniesionych w odwołaniu. W takiej sytuacji uzyskana ilość punktów nie ma jakiegokolwiek znaczenia z punktu widzenia prawa i decyzji wydanej w przedmiocie przyjęcia na studia.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, przedstawiając następujące stanowisko:

L. W. w 2005 r. przystąpił do postępowania kwalifikacyjnego na studia dzienne na Wydziale [...] Uniwersytetu [...]. Postępowanie to prowadzone było na podstawie uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2004 r. w sprawie podstawowych zasad postępowania rekrutacyjnego na I rok studiów na Uniwersytecie [...] na rok akademicki 2005/2006, uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2004 r. w sprawie ogólnych zasad i trybu postępowania rekrutacyjnego na I rok studiów na Uniwersytecie [...] na rok akademicki 2005/2006, uchwały Senatu Uniwersytetu [...] nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania rekrutacyjnego na I rok studiów na Uniwersytecie [...] na rok akademiki 2005/2006 i uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] lutego 2005 r. w sprawie uszczegółowienia i uzupełnienia uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2004 r. Ponadto organ wyjaśnił, że Wydział [...] Uniwersytetu [...] wydał "Informację" dla kandydatów na studia, która miała stanowić dla nich pomoc w sprawie zasad i warunków rekrutacji. W postępowaniu rekrutacyjnym brano pod uwagę punktu przypisane za wyniki egzaminu maturalnego (dla kandydatów z nową maturą) oraz punkty uzyskane za sprawdzian predyspozycji do studiowania. Za każdy z tych elementów można było uzyskać do 50 punktów. Sprawdzian predyspozycji zawierał 28 pytań w tym 6 pytań z [...] (każde pytanie 6 punktów = 12 punktów), 6 kazusów (każde pytanie 2 punkty = 12 punktów), 10 pytań do podanych tekstów (każde pytanie 2 punkty - 20 punktów), 6 pytań dotyczących [...],

(każde pytanie 1 punkt = 6 punktów). Był to test jednokrotnego wyboru z czterema wariantami odpowiedzi. Po przeliczeniu wyników egzaminu maturalnego L. W. na punkty uzyskał on 37,60 punktów. Z testu predyspozycji wynikało początkowo, że uzyskał 42 punkty, a po stworzeniu jednej wspólnej imiennej listy rankingowej z wynikami egzaminów wszystkich osób zdających na Wydział [...] Uniwersytetu [...] upublicznionej następnie w internecie i wywieszonej na tablicy ogłoszeń, okazało się, że L. W. łącznie otrzymał 79,60 punktów. Następnie Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna stwierdziła, że w zaprogramowaniu matrycy komputerowego sprawdzania wyników testu nastąpił błąd, który dotyczył odpowiedzi na pytanie nr [...] testu. Prawidłową odpowiedzią okazała się odpowiedź [...] nie zaś odpowiedź [...]. Skutkiem powyższego ponownie sprawdzono test, zweryfikowano jego wyniki poprzez odjęcie 2 punktów osobo, które w teście w pytaniu nr [...] zakreśliły odpowiedź [...] natomiast tym, które zakreśliły odpowiedź [...] trzeba było dodać 2 punkty.

Skutkiem powyższego ponownie ogłoszono listę z wynikami testu - z uwzględnieniem poprawionych w teście błędnych odpowiedzi - z której wynikało, że L. W. uzyskał 40 punktów. Lista ta, na której figurował on pod pozycją [...] z liczbą punktów 77,6 została przekazana przez Wydziałową Komisję Rekrutacyjną Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej, która stwierdziła prawidłowy przebieg postępowania rekrutacyjnego.

Decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna, odmówiła przyjęcia L. W. na studia wskazując, że w postępowaniu kwalifikacyjnym uzyskał on 77,6 punktów gdy tymczasem na studia zostały przyjęte osoby, które uzyskały co najmniej 79,8 punktów.

Od decyzji tej skarżący złożył odwołanie do Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej. Prorektor Uniwersytetu [...] - zgodnie z wnioskiem Komisji - decyzją z dnia [...] września 2005 r., nr [...] utrzymał tę decyzję w mocy ze względu na uzyskanie przez L. W. niewystarczającej liczby punktów niezbędnej do zakwalifikowania go na studia.

Odnosząc się bezpośrednio do zarzutów strony podniesionych w złożonej do Sądu skardze, Rektor Uniwersytetu [...] uznał je za nietrafne i bezzasadne. Wyjaśnił, iż w roku 2005 egzamin wstępny miał formę sprawdzianu predyspozycji, który łącznie z wynikami "nowej" matury stanowił podstawę przyjęcia na studia. Forma ta została określona Uchwałą Senatu Uniwersytetu [...] i była zgodna z przepisami ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym, bowiem ustawa nie określała żadnej formy egzaminu wstępnego na studia, zostawiając to do uznania senatów uczelni (art. 141 ust. 1). Wszystkie uchwały "rekrutacyjne" były jawne. Zgodnie z § 36 uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] - uchwała została podana do publicznej wiadomości przez ogłoszenie w Monitorze Uniwersytetu [...], w miejscach ogólnie dostępnych na terenie Uniwersytetu oraz na stronach internetowych Uczelni. Uchwały rekrutacyjne znajdowały się także w Informatorze dla kandydatów na studia, wydanym w 2005 r.

Również "Informacja" Wydziału [...] Uniwersytetu [...] zawierała wyjaśnienia dotyczące sprawdzianu predyspozycji. Zachowano możliwość zapoznania się w różnorakiej formie z uchwałami rekrutacyjnymi, jak również w żaden sposób nie ograniczono ich jawności.

Organ podkreślił, iż L. W. uzyskał w postępowaniu kwalifikacyjnym 77,6 punktów - po weryfikacji, (79,6 przed weryfikacją), a na studia przyjmowano od 79,8 punktów. Zatem skarżący otrzymał zbyt małą liczbę punktów by wydana została decyzja pozytywna. Rektor stwierdził również, że błąd, który wystąpił w wynikach testu predyspozycji, nie miał wpływu na możliwość przyjęcia skarżącego na studia. Zgodnie z § 24 uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...], miał on prawo do kwestionowania wyników, jak również zapoznania się ze swoją pracą w odpowiednim czasie i miejscu, z których to uprawnień nie skorzystał.

Stwierdzono również, że zaskarżona do Sądu decyzja wydana została przez Prorektora Uniwersytetu [...] prof. dr hab. K. W., który zgodnie z podziałem kompetencji określonym w zarządzeniu nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] września 2005 r. jest osobą uprawnioną do jej podjęcia, zaś decyzję wydaną w pierwszej instancji podpisał członek Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej - Prodziekan Wydziału dr J. P.

Ponieważ oczywistym było, iż wobec stwierdzenia jakiegokolwiek błędu w wynikach egzaminu należało go natychmiast wyeliminować, pierwsza wstępna lista wyników egzaminów (dotknięta błędem) została zastąpiona listą drugą, w której błąd ten został usunięty. Obie listy nie były listami osób przyjętych na studia. Lista wstępna wyników podlegała weryfikacji, zarówno jeśli chodzi o punkty uzyskane na maturze (ponieważ zdarzyły się pomyłki) jaki i punkty uzyskane z testu predyspozycji.

W konkluzji Rektor wyjaśnił, że ogłoszenia wstępnej listy wyników dokonano po to, aby można je było zweryfikować w postępowaniu reklamacyjnym i wyjaśniającym. Listą ostateczną - stanowiącą podstawę do wydania decyzji przez Wydziałową Komisję Rekrutacyjną - była lista ostateczna wyników egzaminu i uzyskanych przez kandydata punktów za test i maturę (po stwierdzeniu prawidłowości postępowania kwalifikacyjnego przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu sprawy wyrokiem z dnia 27 czerwca 2006 r. oddalił skargę L. W. W motywach wyroku wskazał, że ustawa o szkolnictwie wyższym nie określała obowiązkowej formy egzaminy wstępnego, pozostawiając jego kształt autonomicznej decyzji właściwych organów szkoły wyższej. Wobec tego oparcie rekrutacji m.in. na wyniku sprawdzianu predyspozycji nie może zostać uznane za przekroczenie przez władze Uniwersytetu granic ustalonych cyt. ustawą. Sąd uznał również, że z akt sprawy, a także wyjaśnień skarżącego i organu wynika, że uchwały regulujące ogólne i szczegółowe zasady rekrutacji na I rok studiów tj. uchwała Senatu Uniwersytetu [...] nr [...] z dnia [...] marca 2004 r., uchwała Senatu Uniwersytetu [...] nr [...] z dnia [...] marca 2004 r., uchwała Senatu Uniwersytetu [...] nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. oraz uchwała Senatu Uniwersytetu [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r., opublikowane zostały w Monitorze Uniwersytetu [...]. Dwie ostatnie uchwały zawierały załączniki, które zgodnie z dopiskiem na końcu strony 5 Monitora Uniwersytetu [...] nr [...] z [...] maja 2004 r. zostały wydane jako osobne wydawnictwa i opublikowane w Monitorze Uniwersytetu [...] nr [...] z [...] czerwca 2004 r., ISSN 1640-6583. W załącznikach tych szczegółowo uregulowano kwestie związane m.in. ze sprawdzianem predyspozycji. Odnosząc się do zarzutów dotyczących błędnego oznaczenia organu, Sąd wskazał, że stosownie do § 36 pkt 1 statutu Uniwersytetu [...], zakres działania prorektorów określa rektor, informując o tym Senat i społeczność akademicką Uniwersytetu. Rektor może zatem powierzyć Prorektorowi określone obowiązki. Należy więc przyjąć, że zaskarżona decyzja z dnia [...] września 2005 r. wydana została przez uprawniony do tego organ - Prorektora Uniwersytetu [...], który działał w granicach przewidzianych prawem. Zawiera ona uzasadnienie wystarczająco argumentując podjętą decyzję. Również decyzję z dnia [...] lipca 2005 r. Sąd uznał za prawidłową, wskazując, że została ona podjęta na posiedzeniu przez Wydziałową Komisję Rekrutacyjną, a podpisana przez jej członka - Prodziekana Wydziału [...]. Decyzja ta zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. W związku z powyższym Sąd I instancji uznał, że organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył L. W. reprezentowany przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jak również o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie:

1) art. 147 § 1 ustawy P.p.s.a, poprzez jego niezastosowanie, w wyniku błędnego uznania, że;

a) prorektor i prodziekani są organami uczelni,

b) egzamin wstępny został przeprowadzony po uprzednim określeniu jego zakresu w trybie przewidzianym przepisami prawa,

c) treść uchwały nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. i jej załączników została podana do wiadomości w sposób zgodny z wymogami art. 141 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym,

d) sprawdzian predyspozycji mieści się w pojęciu egzaminu wstępnego,

2) art. 141 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym, poprzez przyjęcie, że podanie do wiadomości treści uchwał odbyło się bez naruszenia przepisów prawa,

3) art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a, poprzez nierozpoznanie sprawy w zakresie zarzutu naruszenia art. art. 8, 9 i 10 § 1 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Autor skargi kasacyjnej wskazał, że pogląd Sądu I instancji, jakoby Prorektor Uniwersytetu [...] był organem uprawnionym do wydania decyzji administracyjnej, jest błędny. Z treści art. 46 ust. 2 ustawy o szkolnictwie wyższym jasno wynika, że jednoosobowymi organami uczelni są rektor i dziekani. Z uprawnienia rektora do ustalania zakresu obowiązków prorektorów oraz do upoważnienia innej osoby do wydawania w jego imieniu decyzji administracyjnych, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie wysnuł mylny wniosek dotyczący powołania w ten sposób nowego organu. Podobnie prodziekan, nawet będący członkiem Komisji Rekrutacyjnej, nie miał uprawnienia do podpisywania we własnym imieniu decyzji I instancji.

Zdaniem skarżącego Sąd I instancji błędnie także uznał, że zaskarżona decyzja zawiera uzasadnienie odpowiadające wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Przepis ten precyzuje, jakie elementy powinna zawierać decyzja administracyjna. Decyzja Prorektora tych elementów nie zawiera. Ograniczenie się do stwierdzenia w jednym zdaniu, że strona zdobyła niewystarczającą liczbę punktów, w sytuacji, gdy w wyliczeniach nastąpiła pomyłka, jest niewystarczające.

Nie można ponadto zdaniem skarżącego podzielić stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że treść uchwały nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. oraz jej załączników podano do publicznej wiadomości w sposób zgodny w wymogami wynikającymi z art. 141 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym, publikując je w sposób określony w statucie uczelni, tj. poprzez ogłoszenie w Monitorze Uniwersytetu [...], w miejscach ogólnodostępnych na terenie Uniwersytetu oraz na jego stronach internetowych. Statut uczelni w obowiązującym wówczas brzmieniu nie regulował sposobu podawania do publicznej wiadomości uchwał Senatu. Co więcej art. 31 ust. 2 Statutu przewidywał, że uchwały te są podawane do wiadomości społeczności akademickiej, a zatem ograniczał obowiązek publikacji. Bez względu na to wskazał, iż kluczowe w niniejszej sprawie załączniki do uchwały nr [...] nie zostały zamieszczone na stronach internetowych Uniwersytetu [...]. Podkreślenia wymagał również zdaniem skarżącego fakt, że art. 141 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym nakazywał podać uchwałę Senatu do wiadomości publicznej nie później niż do 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy, a zatem w niniejszej sprawie - nie później niż 31 maja 2004 r. Senat Uniwersytetu [...] podjął natomiast kolejną uchwałę dotyczącą rekrutacji na rok 2005/2006 dopiero w dniu [...] lutego 2005 r. (uchwała nr [...]). Sąd nie odniósł się do tego naruszenia ustawy o szkolnictwie wyższym. Błędnie także przyjął, że sprawdzian predyspozycji mieści się w pojęciu egzaminu, o którym mowa w art. 141 ust. 1a ustawy o szkolnictwie wyższym. Tymczasem istotą egzaminu jest sprawdzenie wiedzy, nie zaś wrodzonych predyspozycji. Z powyższych względów zdaniem skarżącego brak było podstaw do oddalenia skargi na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Wyjaśnił, że w myśl art. 161 ustawy o szkolnictwie wyższym, do decyzji podejmowanych w indywidualnych sprawach studenckich przepisy kpa stosuje się odpowiednio, biorąc pod uwagę specyfikację szkoły wyższej. Kandydat na studia nie wypowiada się co do zebranego materiału dowodowego, ma natomiast możliwość zapoznania się ze swoją pracą egzaminacyjną i kwestionowania wyników postępowania rekrutacyjnego. W niniejszej sprawie skarżący z tych uprawnień nie skorzystał.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy, chociaż nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są trafne i zostały prawidłowo skonstruowane.

Zgodnie z art. 141 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 ze zm.): "Senat uczelni, na wniosek rady wydziału, uchwala warunki i tryb rekrutacji na studia oraz zakres egzaminu wstępnego, z zastrzeżeniem ust. 1a ... Uchwała senatu jest podawana do publicznej wiadomości w sposób określony w statucie uczelni nie później niż do dnia 31 maja poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że we wskazanym terminie do publicznej wiadomości muszą być poddawane uchwały senatu określające warunki i tryb rekrutacji na studia oraz szczegółowe warunki egzaminu wstępnego, a nie jedynie informacja o treści tych aktów. W przypadku postępowania kwalifikacyjnego na studia w 2005 r. powyższy wymóg powinien być zatem spełniony do 31 maja 2004 r.

W rozpoznawanej sprawie rekrutacja na studia na Wydziale [...] prowadzona była na podstawie czterech uchwał Senatu Uniwersytetu [...], tj. 1) uchwały nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. w sprawie podstawowych zasad postępowania rekrutacyjnego na I rok studiów w Uniwersytecie [...] na rok akademicki 2005/2006, 2) uchwały nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. w sprawie ogólnych zasad i trybu postępowania rekrutacyjnego na I rok studiów w Uniwersytecie [...] na rok akademicki 2005/2006, opublikowanych w Monitorze Uniwersytetu [...] nr [...] z dnia [...] marca 2004 r., a ponadto 3) uchwały nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania rekrutacyjnego na I roku studiów w Uniwersytecie [...] na rok akademicki 2005/2006, 4) uchwały nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r. w sprawie uszczegółowienia i uzupełnienia uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2004 r. Dwie pierwsze uchwały Senat Uniwersytetu [...] bezspornie podjął i podał do publicznej wiadomości w okresie wskazanym w art. 141 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym. Brak natomiast dowodów by wymóg ten spełniono odnośnie uchwały nr [...], skoro załącznik do tego aktu prawnego, określający szczegółowe zasady i tryby postępowania rekrutacyjnego, opublikowano dopiero w Monitorze Uniwersytetu [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. Omawiany termin nie został też zachowany w przypadku uchwały nr [...], gdyż podjęto ją [...] lutego 2005 r., a opublikowano w Monitorze Uniwersytetu [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie błędnie zatem przyjął, że postępowanie rekrutacyjne na studia na Wydziale [...] w roku akademickim 2005/2006 prowadzone było w całości na podstawie uchwał Senatu Uniwersytetu [...] poddanych w wymaganym okresie do publicznej wiadomości. W konsekwencji uzasadniony jest zarzut wydania zaskarżonego wyroku z istotnym naruszeniem w tej części art. 141 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił natomiast poglądu autora skargi kasacyjnej, iż ogłoszenie omawianego aktu w Monitorze Uniwersytetu [...] sprzeczne jest z powołanym przepisem. Takie bowiem ogłoszenie uchwał Senatu Uniwersytetu [...] należy bowiem uznać za podanie ich do publicznej wiadomości w rozumieniu art. 141 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym w zw. z § 31 ust. 2 statutu uczelni.

Za nietrafne Sąd uznał wywody L. W. odnośnie braku podstaw do przeprowadzenia rekrutacji na studia w oparciu między innymi o wynik sprawdzianu predyspozycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zaskarżonym wyroku prawidłowo bowiem przyjął, że ustawa o szkolnictwie wyższym nie określała sposobu przeprowadzenia egzaminu na studia. Zakres i formę tego egzaminu ustawodawca pozostawił zatem uznaniu właściwego organu uczelni. Senat Uniwersytetu [...] uprawniony był więc do określenia, że jednym z etapów postępowania kwalifikacyjnego kandydatów na studia na Wydziale [...] będzie sprawdzian predyspozycji.

Zgodnie z art. 141 ust. 5 powołanej ustawy o szkolnictwie wyższym decyzje odwoławcze w przedmiocie przyjęcia na studia podejmuje rektor uczelni. Do decyzji tych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 161 ust. 1). Przepisy k.p.a. przewidują zaś przekazywanie, w formie upoważnienia, gestii organu administracji publicznej pracownikom kierowanej przez organ jednostki organizacyjnej (art. 268a k.p.a.). Upoważniony pracownik, nie zajmując stanowiska organu administracyjnego, pełni w granicach określonych w upoważnieniu, funkcję tego organu. Upoważnienie takie nie musi przy tym dotyczyć poszczególnych spraw ale może odnosić się ogólnie do określonego rodzaju spraw.

Rektor Uniwersytetu [...] zarządzeniem z dnia [...] września 2005 r., nr [...] w sprawie określenia zakresów działania prorektorów Uniwersytetu [...] upoważnił prof. dr hab. A. W., Prorektora do spraw studenckich, do podejmowania decyzji w sprawie odwołań od decyzji komisji rekrutacyjnej o nieprzyjęciu na studia. Zaskarżonej decyzji, nie można zatem zarzucić naruszenia przepisów o właściwości, określonych w art. 141 ust. 5 w zw. z art. 161 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym w zw. z art. 268 a k.p.a. oraz § 1 ust. 4 pkt 5 cyt. zarządzenia nr [...]. Zarzuty L. W. w tym zakresie nie mogły stanowić podstawy do wzruszenia zaskarżonej decyzji, gdyż została ona podjęta na podstawie prawidłowego upoważnienia Rektora Uniwersytetu [...], a zatem organu właściwego w sprawie.

W materiale dowodowym sprawy nie znalazło natomiast zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdzenia stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odnośnie decyzji pierwszoinstancynej. Decyzję o nieprzyjęciu na studia podejmują nie dziekani - jak to sugeruje autor skargi kasacyjnej - lecz komisje rekrutacyjne, czego bezspornie dowodzi treść między innymi art. 141 ust. 5 ustawy o szkolnictwie wyższym. Komisje te nie są organami uczelni (art. 46 ust. 1 ustawy), ale organami, którym ustawodawca powierzył wydawanie określonych decyzji. Zaskarżoną decyzją z [...] września 2005 r. utrzymano w mocy decyzję Komisji Rekrutacyjnej Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] lipca 2005 r. Tymczasem z decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. wynika, że Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna decyzję o nieprzyjęciu L. W. podjęła poprzedniego dnia, tj. [...] lipca 2005 r. Decyzja z [...] lipca 2005 r. powołuje się jedynie na podjętą poprzedniego dnia decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej, ale decyzji takiej nie stanowi. Za takim stanowiskiem przemawia nie tylko data rozstrzygnięcia, ale także fakt podpisania jej przez Prodziekana Wydziału [...]. Nie można bowiem uznać by Prodziekan Wydziału posiadał i mógł posiadać upoważnienie do wydawania lub tylko podpisywania decyzji Komisji w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia. Taka możliwość nie wynika ani z treści omawianej ustawy (w ustawie tej wprowadzono możliwość podpisywania decyzji przez przewodniczącego komisji stypendialnych lub działających z ich upoważnienia wiceprzewodniczących - art. 151a ust. 4) ani uchwały Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2004 r. nr [...]. W uchwale tej przyjęto, że do zadań komisji rekrutacyjnej należy podejmowanie decyzji o przyjęciu lub nieprzyjęciu kandydata na studia oraz zawiadomienie pisemne kandydatów o podjętej decyzji (§ 10 ust. 1 pkt 2 uchwały). Kandydatom doręcza się wiec na piśmie decyzje o przyjęciu lub nieprzyjęciu na studia, a nie tylko zawiadamia się o treści podjętej decyzji (§ 32 ust. 1). Komisja może upoważnić swego przewodniczącego do podejmowania w jej imieniu tylko decyzji o przyjęciu kandydatów na studia. Takich uprawnień nie posiada w przypadku decyzji o odmowie przyjęcia na studia.

Powyższych kwestii w zaskarżonym wyroku w ogóle nie rozważono. Oddalenie skargi L. W. narusza zatem także - w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy - art. 151 ustawy P.p.s.a., co zasadnie Sądowi I instancji wytknięto w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Należy wskazać, że stosownie do treści art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Z tych względów wymaga podkreślenia, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 kwietnia 2007 r. (sygn. akt I OSK 42/07) przyjął stanowisko, że decyzja pierwszoinstacyjna jest niezgodna z obwiązującym prawem, bowiem decyzje o nieprzyjęciu na studia podejmują nie dziekani, lecz komisje rekrutacyjne, co wynika bezspornie z treści art. 141 ust. 5 ustawy o szkolnictwie wyższym. Komisje te nie są organami uczelni, ale organami, którym ustawodawca powierzył wydawanie określonych decyzji. Tymczasem z decyzji pierwszoinstancyjnej wydanej przez prodziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] wynika wprost, że Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna decyzję o nieprzyjęciu L. W. na studia podjęła [...] lipca 2005 r. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzja pierwszoinstancyjna powołuje się jedynie na decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej, ale takiej decyzji nie stanowi, bowiem nie można uznać, aby Prodziekan Wydziału [...] posiadał i mógł posiadać upoważnienie do wydawania lub tylko podpisywania decyzji Komisji Rekrutacyjnej w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia. Taka możliwość nie wynika bowiem ani z ustawy o szkolnictwie wyższym, ani uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2004 r. Z powyższej uchwały wynika wprost, że to do Komisji Rekrutacyjnej należy podejmowanie decyzji o przyjęciu lub nieprzyjęciu Kandydata na studia oraz pisemne zawiadomienie kandydatów o podjęciu decyzji (§ 10 ust. 1 pkt 2 uchwały). Kandydatom należy więc doręczyć na piśmie decyzję Komisji Rekrutacyjnej o przyjęciu lub nieprzyjęciu na studia, a nie tylko zawiadomić o treści podjętej decyzji (§ 32 ust. 1) co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził jednoznacznie, że Komisja Rekrutacyjna może upoważnić swojego przewodniczącego do podejmowania w jej imieniu decyzji dotyczących wyłącznie przyjęcia kandydata na studia. Takich uprawnień nie posiada w przypadku decyzji o odmowie przyjęcia na studia.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił również, że brak jest w aktach sprawy dowodów świadczących o tym, że został spełniony wymóg wynikający z treści art. 141 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym odnośnie uchwały nr [...], skoro załącznik do tego aktu prawnego, określający szczegółowe zasady i tryb postępowania rekrutacyjnego opublikowano dopiero w Monitorze Uniwersytetu [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. Omawiany termin nie został też zachowany w przypadku uchwały nr [...], gdyż podjęto ją [...] lutego 2005 r., a opublikowano w Monitorze Uniwersytetu [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r., czym naruszono art. 141 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym.

Wszystkie powyższe okoliczności podniesione w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2007 r. wskazują na rażące naruszenie prawa materialnego (art. 141 ustawy o szkolnictwie wyższym) oraz § 10 ust. 1 pkt 2 uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2004 r. W doktrynie utrwalił się pogląd, że naruszenie prawa ma charakter rażący, gdy czynności zmierzające do wydania decyzji administracyjnej oraz treść w niej wyrażona stanowią zaprzeczenie stanu prawnego w całości lub w części (B. Adamiak, J. Borkowski KPA, komentarz, wyd. C.H. Beck, Warszawa 2005 r., str. 738). Taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie.

Z tego względu należało wyeliminować z obrotu prawnego decyzję pierwszoinstancyjną z dnia [...] lipca 2005 r. oraz utrzymującą ją w mocy decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] września 2005 r. jako wydane z rażącym naruszeniem prawa oraz przepisów o właściwości (art. 156 § 1 pkt 1 i 2 KPA).

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.