Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 454/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-10-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Maciej Guziński, , , po rozpoznaniu w dniu 3 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D W na decyzję D I C [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W rozpoznawanej sprawie skarżący wnioskiem z dnia 12 sierpniu 2008 r., sprecyzowanym w piśmie z dnia 17 września 2008 r., wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji D I C we W z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych.

W lakonicznym uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał jedynie, że nałożenie na niego kary pieniężnej za przejazd drogowy, pożyczonym samochodem w celu przewiezienia czyszczalni do ziarna, jest wysoce niesprawiedliwe i uciążliwe. Skarżący podniósł, że nie posiada środków finansowych na jej zapłacenie. Ponadto skarżący wskazał, że wobec istnienia wątpliwości, czy jako rolnik nieprowadzący działalności gospodarczej podlega ustawie o transporcie drogowym, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Na podstawie zaś art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zd. 3 § 3 art. 61 - dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nadto podkreślenia wymaga,

Sygn. akt III SA/Wr 454/08

że w ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 powołanej ustawy ma natomiast charakter szczególny, jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu.

Ponadto postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący nie uzasadnił, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji (uiszczenie kwoty [...] zł) spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie przywołał bowiem żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać, iż istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania wobec niego trudnych do odwrócenia skutków.

Wobec braku w rozpoznawanym wniosku uzasadnienia w tym zakresie, badaniu przez Sąd podlegały akta sprawy, w których nie sposób jednak dopatrzeć się uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek zastosowania reżimu suspensywności wobec zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W konsekwencji zaś powyższe braki uniemożliwiły Sądowi dokonanie oceny zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Zatem pomimo okoliczności, że w decyzji będącej przedmiotem skargi nałożono na skarżącego określone obowiązki (wynikające z nałożenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł), to jednak bezspornie nie został spełniony drugi ze wskazanych, a obligatoryjnych warunków. W sprawie bowiem nie można stwierdzić wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.