Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 29/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Umorzenie postępowania
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: *Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2019 r. w Wydziale IV w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. J. L. na bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie w rozpoznaniu wniosku z dnia 23 listopada 2018 r. w sprawie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie pkt. 2 i 3 przedmiotowego wniosku; II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III.odrzuca skargę w zakresie pkt. 1 przedmiotowego wniosku; IV. zasądza od Wójta Gminy Z. na rzecz skarżącego kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 lutego 2019 r. M. J. L. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330).

Wobec powyższego skarżący wniósł o:

"uznanie, że organ wykonawczy Gminy Z. dopuścił się bezczynności

w załatwieniu sprawy, stwierdzenie, że niezałatwienie sprawy miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wyznaczenie organowi zobowiązanemu terminu do załatwienia sprawy, obciążenie organu którego działanie objęte jest przedmiotem skargi kosztami postępowania skargowego".

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że dniu 23 listopada 2018 r. złożył poprzez platformę e-PUAP w Urzędzie Gminy Z. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie kopii umów o pracę i aneksów do tych umów wraz

z zakresem obowiązków osób: "A. W. wójt Gminy Z., W. H. sekretarz Gminy Z., J. K. skarbnik Gminy Z., I. B. B. kierownik Referatu Inwestycji i Gospodarki Przestrzennej, S. F. kierownik Referatu Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska, W. M. samodzielne stanowisko ds. obywatelskich, obrony cywilnej, spraw wojskowych

i CEiDG, podanie wysokości zarobków brutto w/w osób wraz z dodatkami począwszy od 1 stycznia 2018 do r. dnia złożenia wniosku z rozbiciem na poszczególne miesiące oraz podanie wysokości wypłaconych nagród i premii w/w osób począwszy od

1 stycznia 2017 r. do dnia złożenia wniosku z rozbiciem na poszczególne miesiące".

W dniu 7 grudnia 2018 r. skarżący otrzymał pismo organu zobowiązanego,

w którym wyjaśnił, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną

w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W tej sytuacji organ wezwał skarżącego do wykazania, że uzyskanie żądanej informacji publicznej, o której mowa w ww. wniosku, jest szczególnie istotne dla interesu publicznego - w terminie 14 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem wydania przez organ decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na pismo organu, skarżący przedstawił swoje stanowisko

i podtrzymał swoje żądanie jak we wniosku. Ponadto skarżący podał, że modyfikuję jednocześnie swoje żądanie, w ten sposób, że na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy

o dostępie do informacji publicznej, nie narażając urzędu na marnowanie czasu, pieniędzy i energii pracowników, wniósł o wskazanie terminu, miejsca i osoby, która udostępni skarżącemu w Urzędzie Gminy fotokopii tych dokumentów.

Skarżący podniósł, że organ do dnia wnoszenia skargi nie wskazał terminu

i trybu udostępnienia dokumentów w siedzibie Urzędu Gminy ani nie wydał decyzji odmownej. Zdaniem skarżącego stan faktyczny i prawny sprawy jednoznacznie wskazuje na bezczynność organu. Organ w sposób trwały dopuszcza się bezczynności w zakresie żądania udostępnienia informacji publicznej, w tym o wynagrodzeniach pracowników wymienionych we wniosku. Stąd stwierdzenie, że niezałatwienie sprawy

w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa jest w pełni uzasadniony.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Z. wniósł o umorzenie postępowania lub ewentualnie o jej oddalenie.

W uzasadnieniu odpowiedzi organ wskazał, że w dniu 19 lutego 2019 r. została wydana decyzja nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie informacji określonych w pkt 2 i 3 wniosku. Ponadto pismem z dnia 19 lutego 2019 r. organ poinformował skarżącego, że w zakresie informacji żądanej w pkt 1 wniosku, wniosek skarżącego jest tożsamy z wnioskiem z dnia 21 lipca 2016 r. Wniosek z dnia 21 lipca 2016 r. został rozpatrzony przez Wójta i jest obecnie przedmiotem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (sygn. akt WSA IV SAB/Wr 6/18). Wobec powyższego organ nie jest zobowiązany do ponownego rozpatrzenia tego samego wniosku pochodzącego od tego samego wnioskodawcy.

Tym samym, skoro po wniesieniu skargi na bezczynność Wójt Gminy Z. dokonał czynności, której dotyczy skarga, zasadnym jest umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość, tj. na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W piśmie z dnia 11 marca 2019 r. skarżący podtrzymał skargę, wskazując, że wniosek z 21 lipca 2016 r. nie jest tożsamym z obecnie stawianym. Dotyczy bowiem innego okresu. Skarżący podał, że kasacja złożona przez organ od wyroku z dnia

27 lutego 2018 r. sygn. akt IV SAB/Wr 6/18 została wyrokiem z dnia 25 stycznia 2019 r. sygn. akt I OSK 2049/18 oddalona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w tej ustawie. Stosownie do przepisu 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., sądy administracyjne rozpoznają między innymi skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, w tym również

w sprawie bezczynności organu na niewydanie decyzji (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.).

W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce

z rażącym naruszeniem prawa.

W odniesieniu do skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma bowiem na celu ochronę praw strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Zauważyć należy, że badanie zasadności skargi na bezczynność organu dokonywane jest przez sąd na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania orzeczenia sądowego. Podstawą do czynienia ustaleń faktycznych na wskazany moment pozostają akta administracyjne sprawy (133 §1 p.p.s.a.).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, przypomnieć należy, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej. Bez wątpienia Wójt Gminy Z. należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej o jakich mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. tj. do organów władzy publicznej. Również żądana przez skarżącego informacja podlegała zakwalifikowaniu jako informacja publiczna w rozumieniu powołanej ustawy (art. 6 pkt 4 lit. a).

W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że z uwagi na wydanie przez podmiot zobowiązany, już po wniesieniu skargi na bezczynność Wójta Gminy Z. decyzji z dnia 19 lutego 2019 r. ([...]) o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie informacji określonych w punktach 2 i 3 wniosku, bezprzedmiotowe stało się postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania organu do rozpatrzenia pkt 2 i 3 wniosku skarżącego z dnia 23 listopada 2018 r.

W tej sytuacji brak było podstaw do orzekania przez Sąd w przedmiocie o jakim mowa w art. 149 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. Skoro bowiem organ którego dotyczyła skarga na bezczynność, przed dniem orzekania przez sąd zakończył rzeczone postępowanie, brak było podstaw do uwzględnienia żądania skargi w tych okolicznościach zaistniała przesłanka do umorzenia postępowania wynikająca z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z samym przepisem prawa Sąd wydaje orzeczenie

o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowych. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu zachodzi wówczas, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zajdą zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym.

Oceniając w kontekście art. 149 § 1a p.p.s.a. stopień naruszenia prawa przez organ Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Oceniając w przedmiotowej sprawie stopień naruszenia prawa przez organ Sąd uznał, że bezczynność podmiotu zobowiązanego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Podmiot zobowiązany podjął czynności zmierzające do załatwienia wniosku, kierując do skarżącego wezwanie z dnia 7 grudnia 2018 r. o wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego i zakończył postępowanie decyzją z dnia

19 lutego 2019 r. ([...]) o odmowie udostępnienia informacji publicznej

w zakresie informacji w punktach 2 i 3 wniosku.

Poza oceną Sądu w tej sprawie pozostaje prawidłowość powyższego rozstrzygnięcia, które podlega ocenie we właściwym trybie administracyjnym. Dla uznania rażącego naruszenia nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ terminów załatwienia sprawy. Przekroczenie to musi być znaczne. Sąd nie stwierdził

w sprawie takiej okoliczności.

Ocenę stopnia rażącego naruszenia prawa Sąd dokonuje biorąc pod uwagę wyłącznie okoliczności kontrolowanej sprawy stąd niedopuszczalne jest posiłkowanie się sprawami, na które wskazuje skarżący.

Sąd odrzucił skargę w zakresie pkt 1 przedmiotowego wniosku.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd odrzuca jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Powyższy przepis jako podstawę odrzucenia skargi wskazuje, m.in. stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Z treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika ponadto, że powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Konsekwencją faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest natomiast to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W takiej sytuacji zachodzi bowiem podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący wnioskiem z dnia 21 lipca 2016 r. zwrócił się do Wójta Gminy Z. o udzielenie informacji oraz kopii/skanów dokumentów. W pkt 1 wniosku skarżący żądał "kopii umów o pracę i aneksów do tych umów wraz z zakresem obowiązków poniższych osób: "A. W. wójt Gminy Z., W. H. sekretarz Gminy Z., J. K. skarbnik Gminy Z., I. B. B. kierownik Referatu Inwestycji i Gospodarki Przestrzennej, S. F. kierownik Referatu Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska, W. M. samodzielne stanowisko ds. obywatelskich, obrony cywilnej, spraw wojskowych i CEiDG" (...)

Wyrokiem z dnia 27 lutego 2018 r. (sygn. akt IV SAB/Wr 6/18) tut. Sąd zobowiązał Wójta Gminy Z. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 21 lipca 2016 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Od powyższego wyroku Wójt Gminy Z. wniósł kasację do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 stycznia 2019 r. (sygn. akt

I OSK 2049/18) oddalił kasację.

Orzeczenie z dnia 27 lutego 2018 r. (sygn. akt IV SAB/Wr 6/18) jest prawomocne.

Pismem z dnia 5 lutego 2019 r. skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej określonej we wniosku z dnia 23 listopada 2018 r.

Wspomnianym wnioskiem skarżący zwrócił się o min. udostępnienie "kopii umów

o pracę i aneksów do tych umów wraz z zakresem obowiązków poniższych osób: "A. W. wójt Gminy Z., W. H. sekretarz Gminy Z., J. K. skarbnik Gminy Z., I. B. B. kierownik Referatu Inwestycji i Gospodarki Przestrzennej, S. F. kierownik Referatu Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska, W. M. samodzielne stanowisko ds. obywatelskich, obrony cywilnej, spraw wojskowych i CEiDG" (pkt 1 wniosku).

W tym stanie rzeczy w niniejszej sprawie wystąpiła tożsamość przedmiotowa, gdyż obie skargi dotyczą bezczynności organu w rozpoznaniu wniosków o tej samej treści. Nie ma również wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej bowiem skargę w postępowaniu zakończonym wyrokiem 27 lutego 2018 r. wniósł skarżący,

a zatem ta sama osoba, która złożyła skargę w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego skargę w niniejszej sprawie jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

Rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania sądowego podjęte zostało na podstawie art. 200 p.p.s.a.