Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1863/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-10-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski, Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), p.o. Sędziego WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant asystent sędziego Ewa Cisowska-Sakrajda, po rozpoznaniu w dniu 29 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. nr [...] z dnia [...] 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz J. P. kwotę złotych 10 (dziesięć) tytułem zwrotu wpisu od skargi; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnie- nia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 1863/02

Uzasadnienie

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] na podstawie art.40 ustawy z dnia 24.10.1974r. prawo budowlane (Dz.U.Nr 38 poz. 109) w zw. z art. 103 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7.07. 1994r. –prawo budowlane (Dz.U. Nr 89 poz. 414 ze zmianami) nakazał M. P. wykonanie robót budowlanych związanych z dostosowaniem istniejącego obiektu gospodarczo – garażowego i terenu nieruchomości do zgodności z warunkami technicznymi zgodnie z projektem stanowiącym załącznik do decyzji oraz nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie.

Prezydent Miasta Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] udzielił M. P. pozwolenia na użytkowanie budynku garażowego i gospodarczego na nieruchomości przy ul. A 44 w Ł. Organ I instancji, na podstawie informacji organu nadzoru budowlanego stwierdził, że inwestor wykonał obowiązki nałożone na niego decyzją PINB nr [...] z dnia [...] Wydanie tej decyzji zostało poprzedzone wizją lokalna z udziałem inwestora.. Odpis decyzji doręczono również J. P..

J. P. w odwołaniu od powyższej decyzji podniósł zarzut, że M.P. nie wykonał wszystkich obowiązków nałożonych na niego decyzją PINB nr [...] - między innymi, zamiast rozebrać, zasypał fundamenty, które stanowiły samowolę budowlaną, a których nie wykorzystał. Nie uporządkował terenu budowy, ponadto w sąsiedztwie budynku warsztatowego i gospodarczego stworzył parking, którego projekt nie przewidywał w takim zakresie, z jakiego korzysta inwestor. W uzasadnieniu odwołania, wnosząc o uchylenie decyzji PINB skarżący podkreślił, że postępowanie administracyjne winno się toczyć z udziałem wszystkich stron.

Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ II instancji stwierdził, że zakończone postępowanie w PINB oraz znajdujące się w dzienniku budowy oświadczenie kierownika budowy, iż obiekt budowlany został wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną, przepisami i obowiązującymi normami, a teren budowy i jego otoczenie doprowadzone do należytego stanu i porządku stanowią spełnienie warunku o jakim mowa w art. 42 ust.3 prawa budowlanego z 1974r. Wizja lokalna została przeprowadzona jedynie w celu sprawdzenia wykonania nałożonych w toku postępowania legalizacyjnego obowiązków.

J. P. złożył skargę od decyzji Wojewody [...] , wnosząc o jej uchylenie jak również o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł zarzut, że decyzja zezwalająca na użytkowanie jest sprzeczna z prawem, gdyż powinna zostać poprzedzona postępowaniem dotyczącym całej nieruchomości.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ odwoławczy podniósł, że zakończone postępowanie w PINB oraz znajdujące się w dzienniku budowy oświadczenie kierownika budowy, iż obiekt budowlany został wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną, przepisami i obowiązującymi normami, a teren budowy i jego otoczenie doprowadzone do należytego stanu i porządku stanowią spełnienie warunku o jakim mowa w art. 42 ust.3 prawa budowlanego z 1974r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz.1270, dalej w skrócie ustawa o p.s.a.).

Skarga J. P. zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy stwierdzić, że w toku postępowania administracyjnego naruszona została zasada prawa strony do udziału w postępowaniu. Zgodnie z treścią art.. 10 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zasada ta dotyczy również uczestników postępowania na prawach strony. Z akt sprawy wynika tymczasem; że J. P. nie został powiadomiony o wszczęciu postępowania i o terminie wizji lokalnej. Jest to zaś czynność procesowa, w której mają prawo uczestniczyć wszyscy zainteresowani postępowaniem. Skarżący nie został również wezwany do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. To uchybienie procesowe jest istotne, gdyż skarżący zgłaszał zastrzeżenia co sposobu realizacji zaleceń zawartych w decyzji PINB nr [...]

Ponadto organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji nie ustosunkował się do zastrzeżeń dotyczących sposobu realizacji zaleceń zawartych w decyzji PINB nr[...] , powołując się na ustalenia PINB. Tymczasem właśnie te ustalenia są przez skarżącego kwestionowane w toku całego postępowania. Zgodnie z art. 42 ust. 3 prawa budowlanego z 1974r. podstawą do wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest stwierdzenie zdatności do użytku wykonanego obiektu. Przepis ten nie zwalniał jednak organów administracji publicznej od wyjaśnienia okoliczności spornych z udziałem skarżącego. Zarówno powołany przepis, jak i przepis art. 40 prawa budowlanego nie zezwalają a automatyczne udzielenie zezwolenia jedynie na podstawie ustalenia PINB.

Stwierdzić zatem należy, że doszło do naruszenia zasad okręconych w art. 7, 10 77 i 80 k.p.a., co mogło rzutować na wynik postępowania.

Stosownie do treści art. 145 ustawy o p.s.a. sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik postępowania.

Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 145 §1 ust. 1c oraz art. 135 ustawy o p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję raz poprzedzająca ją decyzję PINB w Ł.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11.maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w zw. z 97 § 2 ustawy z dnia ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), wobec tego, iż zasądzeniu na rzecz skarżącego podlegał jedynie uiszczony przezeń wpis sądowy.

Na podstawie art. 152 ustawy o p.s.a. orzeczono o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się orzeczenia.