Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 673/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: 58
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie: WSA Jolanta Dargas (spr.) WSA Gabriela Nowak Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi A. T. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia Minister podał, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] odmówił uchylenia, we wznowionym postępowaniu, własnej decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] o odmowie zwrotu nieruchomości położonej we wsi D, gm. W., oznaczonej jako działka nr [...]

i nr [...] obręb [...] o pow. [...] ha.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A. T.

Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r.

Wnioskiem z dnia 25 marca 2011 r. A. T. wystąpiła do Ministra Infrastruktury o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania uzasadniając go faktem złego stanu zdrowia wynikającego z choroby przewlekłej i orzeczonej z tego tytułu niepełnosprawności, które uniemożliwiają prawidłowe funkcjonowanie.

Minister rozpatrując powyższy wniosek przywołał treść przepisu art. 58 k.p.a.

i podniósł, że z jego treści wynika, iż samo wniesienie prośby przez zainteresowanego nie jest wystarczającą przesłanką do przywrócenia uchybionego terminu. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, zaś o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu można mówić w przypadku, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Minister stwierdził, że w niniejszej sprawie strona dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania z postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2011 r., które zostało jej doręczone w dniu [...] lutego 2011 r., zatem termin do złożenia prośby o przywrócenie terminu rozpoczął bieg w dniu 19 lutego 2011 r., a upłynął z dniem 25 lutego 2011 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został nadany listem poleconym w dniu 25 marca 2011 r. W związku z powyższym organ uznał, że

w niniejszej sprawie nie został zachowany 7-dniowy termin do złożenia prośby

o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, który zgodnie z art. 58 § 2 k. p. a. jest nieprzywracalny.

Na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła A. T. zarzucając mu naruszenie art. 58 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżąca cierpi na szereg przewlekłych chorób, pozostaje pod stałą opieką lekarską, jest osobą niepełnosprawną, a w pierwszych miesiącach 2011 r. stan zdrowia skarżącej uniemożliwiał jej jakiekolwiek funkcjonowanie. Dopiero w ostatniej dekadzie marca doszło do lekkiej poprawy i wówczas to skarżąca złożyła prośbę

o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

O oddalenie skargi wniósł również uczestnik postępowania Spółdzielnia [...] w W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje;

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że Sąd w zakresie dokonywanej kontroli bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę niniejszą w ramach powyższych kryteriów skargę należy uznać za niezasadną.

Dokonując kontroli legalności postanowienia Ministra Transportu, Budownictwa

i Gospodarki Morskiej dnia [...] marca 2012 r. odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Stosownie do art. 58 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Strona powinna zatem uprawdopodobnić, że mimo zachowania należytej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niej niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia. Przeszkoda ta musi istnieć przez cały czas biegu terminu przypisanego dla dokonania danej czynności.

W prośbie o przywrócenie terminu zainteresowany powinien wykazać, że mimo całej staranności nie udało mu się zachować terminu. Wiąże się to z takimi sytuacjami, kiedy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (wyrok NSA z 14 stycznia 2000 r., I SA/Gd 794/99, niepubl.).

Organ podniósł, iż jako przyczynę niezachowania terminu do wniesienia odwołania skarżąca wskazała zły stan zdrowia wynikający z choroby przewlekłej

i orzeczonej z tego tytułu niepełnosprawności, które uniemożliwiają jej prawidłowe funkcjonowanie.

Należy zauważyć, że skarżąca do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania załączyła opinię biegłego [...] z dnia 31 marca 2008 r. oraz wynik badania ultrasonograficznego z dnia 10 marca 2011 r. Na rozprawie w dniu 25 stycznia 2013 r. skarżąca złożyła dokumentację lekarską obrazującą jej stan zdrowia: Informację dla lekarza kierującego wydaną przez Przychodnię Przyszpitalną

w W. w dniu 28 grudnia 2011 r., kartę informacyjną SOR z dnia 12 lipca 2012 r., orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] stycznia 2012 r., kartę informacyjną leczenia szpitalnego od dnia 19 listopada do dnia 27 listopada 2011 r. oraz opis badania- tomografii komputerowej z 2006 r.

Odnosząc się do twierdzeń strony wyjaśnić należy, że sam fakt choroby, nawet poświadczony zaświadczeniem lekarskim, nie jest wystarczający dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. W przypadku choroby trzeba wskazać, że rodzaj choroby uniemożliwiał dokonanie czynności oraz że nie istniała możliwość skorzystania z pomocy innych osób w jej dokonaniu. Pogląd o konieczności istnienia ze względu na chorobę niemożności działania po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu i niewystarczalności w tym zakresie przedłożenia zaświadczenia lekarskiego znajduje szerokie potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów administracyjnych (por. np. wyrok NSA z 12 lipca 2011 r. II GSK 744/10, postanowienie SN z 11 grudnia 2008 r., IV CZ 102/08 oraz z dnia SN z 29 maja 2007 r., II UZ 9/07, wyrok NSA z 17 czerwca 2010 r., I FSK 356/09 i przywołane tam orzeczenia, wyrok NSA z 26 stycznia 2010 r., II OSK 144/09, wyrok NSA z 15 lipca 2009 r., II OSK 1162/08, wyrok NSA z 12 lutego 2008 r., II FSK 1145/07, wyrok NSA

z 5 września 2002 r., I SA/Ka 1313/01, wyrok NSA z 11 marca 1998 r., I SA/Po 865/97, wyrok WSA w Warszawie z 2 grudnia 2009 r., V SA/Wa 1366/09, wyrok WSA w Ł.

z 26 sierpnia 2008 r., I SA/Łd 1441/07, wszystkie dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).

Warto tu podkreślić, że zaburzenia, na które powołuje się skarżąca, mają charakter przewlekły, na co wskazywała sama skarżąca w toku postępowania administracyjnego, ale nie uniemożliwiający jej funkcjonowanie i podejmowanie czynności związanych z zaspokajaniem potrzeb dnia codziennego. Innymi słowy, zaświadczenia przedstawione przez skarżącą nie uprawdopodobniają nagłego, nieprzewidzianego pogorszenia stanu zdrowia strony w dniu upływu terminu do złożenia odwołania. Nie wskazują również by stan zdrowia skarżącej uniemożliwiał jej złożenie prośby o przywrócenie terminu z zachowaniem 7-dniowego terminu od dnia kiedy dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania tj. od dnia doręczenia skarżącej postanowienia z dnia [...] lutego 2011 r. stwierdzającego uchybienie terminu

(19 luty 2011 r.). Nie pochodzą one z okresu, na który wskazuje skarżąca w skardze,

a więc z pierwszych miesięcy 2011 r.

Należy dodać, że nawet choroba wymagająca leżenia nie uzasadnia sama przez się braku zawinienia i przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, o ile osoba uprawniona do dokonania tej czynności mogła skorzystać z pomocy osób trzecich. Jak wynika zaś z oświadczenia złożonego przez skarżącą na rozprawie w dniu 25 stycznia 2013 r. nie jest ona osobą samotną i zamieszkuje razem z partnerem życiowym. Sąd nie neguje problemów zdrowotnych skarżącej, jednakże jak wskazano wyżej nie wykazała ona by choroba, na którą niewątpliwie cierpi uniemożliwiała jej zachowanie terminu do wniesienia odwołania czy też terminu do wniesienia prośby

o jego przywrócenie. Skarżąca nie wykazała również by stan jej zdrowia uniemożliwiał skorzystanie z pomocy osób trzecich.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.