Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 822/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 133 par. 1, art. 134 par. 1, art. 145, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 8, art. 9, art. 14 par. 1, art. 77 par. 1 i 4, art. 107 par. 3, art. 145 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: par. 8 ust. 1, ust. 3  pkt 9, par. 9 ust. 1,2,3
journal: Dz.U. 2004 nr 286 poz 2870
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie  gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 822/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 stycznia 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk, Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek (spr), WSA Urszula Zięba, Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010r., sprawy ze skargi J. K., na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia 27 marca 2009r. Nr [...], w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku, - s k a r g ę o d d a l a -


UZASADNIENIE

J. K. złożył w dniu 28 lutego 2005r. w Biurze Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie płatności dla gospodarstwa niskotowarowego.

Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku, Kierownik Biura ARiMR wydał decyzję o przyznaniu płatności dla gospodarstwa niskotowarowego, zastrzegając w niej, iż warunkiem wypłacenia płatności w 4 i 5 roku realizacji programu jest terminowe złożenia oświadczenia i terminowa realizacja zobowiązania określonego w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego.

W dniu 14 października 2008r. do Biura ARiMR wpłynęło oświadczenie J. K. o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego.

Decyzją z dnia 3 lutego 2009r. nr [...] Kierownik Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wstrzymał producentowi rolnemu płatności dla gospodarstwa rolnego. W uzasadnieniu wyjaśniono, że zgodnie z planem producent rolny zobowiązał się do: 1) przystąpienia do grupy lub organizacji producentów; 2) zakupu maszyn rolniczych; 3) ukończenia przewidzianego prawem szkolenia; 4) realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006".

W ocenie organu w świetle przedłożonych dokumentów i oświadczenia producent spełnił tylko trzy z czterech zadeklarowanych zobowiązań. Nie zrealizował zobowiązania określonego powyżej w punkcie 4 w określonym przez prawo terminie. Końcowo podkreślono, że w ramach złożonych na wezwanie organu w dniu 3 lutego 2009r. wyjaśnień J. K. nie ujawnił żadnych okoliczności wyjaśniających zaistniałą rozbieżność.

W odwołaniu od tej decyzji J. K. podniósł, że w momencie składania wniosku o wspieranie gospodarstw niskotowarowych oraz planu rozwoju gospodarstwa niskotowarowego opierał się na instrukcji wypełniania i informacjach, które przekazano mu w Biurze ARiMR. W konsekwencji w dobrej wierze zadeklarował gotowość zrealizowania aż czterech przedsięwzięć, podczas gdy inni producenci rolni niejednokrotnie deklarowali tylko jedno przedsięwzięcie, w szczególności udział w szkoleniu. Odwołujący się podkreślił, że jego deklaracja dotycząca realizacji punktu 4, nie była pochopną i nieprzemyślaną decyzją. Niestety jego wniosek i plan został odrzucony na etapie oceny merytorycznej. Nie zdążył go poprawić, aby złożyć jeszcze w czasie trwania ówczesnej edycji SPO. Niestety do chwili odwołania nabór na przedmiotowe działanie nie został ponownie ogłoszony.

Decyzją z dnia 27 marca 2009r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ powołał się na treść § 8 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 286, poz. 2870 ze zm.), zgodnie z którym płatność dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku wypłaty tej płatności wypłaca się, jeżeli producent rolny:

1) zrealizował przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w trzecim roku realizacji planu, oraz

2) złożył kierownikowi biura powiatowego Agencji, właściwemu ze wzglądu na miejsce zamieszkania producenta rolnego, oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego.

J. K., chociaż zobowiązał się do tego nie zrealizował przedsięwzięcia, jakim była realizacja projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006".

W świetle § 8 ust. 3 pkt 9 wyżej powołanego rozporządzenia, do oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego załącza się umowę o dofinansowanie projektu w rozumieniu przepisów o Narodowym Planie Rozwoju - w przypadku realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006".

Z oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie gospodarstwa niskotowarowego i z odwołania, wynika, że strona nie zrealizowała zadeklarowanego celu.

Organ odwoławczy zgodził się z twierdzeniem odwołującego się, że aby otrzymać zryczałtowaną płatność towarową wystarczy zadeklarować tylko jedno zobowiązanie. Jednakże strona zobowiązała się do realizacji większej ilości celów i zgodnie z przepisami rozporządzeniem, aby otrzymać płatność w 4 i 5 roku powinna zrealizować je wszystkie. Użycie bowiem w cytowanym § 8 ust. l pkt l rzeczownika "przedsięwzięcia" w liczbie mnogiej oraz stwierdzenie "zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego", oznacza, iż chodzi o realizację wszystkich przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego.

Odnosząc się do zarzutów odwołującego się dotyczących konsultowania się z pracownikami Biura Powiatowego, organ odwoławczy zauważył, iż w aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek wzmianki pisemnej dotyczącej wyjaśnień, czy też wątpliwości przedstawianych przez stronę.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze J. K. zażądał uchylenia decyzji Dyrektora Oddziału ARiMR.

W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że celem przedmiotowego wsparcia jest uzyskanie dochodowości na koniec piątego roku, który powinien wynosić więcej niż 4EJW. Odnosząc się do tabeli dziewiątej wniosku przypomniał zaś, że zgodnie z instrukcją należy zadeklarować i zrealizować przynajmniej jedno przedsięwzięcie.

Skarżący wskazał też, że podczas szkoleń prowadzonych przez pracowników ODR i ARiMR zachęcano rolników do deklarowania większej ilości przedsięwzięć tak, aby mieć możliwość zrealizowania przynajmniej jednego z nich w całości. Sama instrukcja prawidłowego wypełniania wniosków nie informowała natomiast o skutkach niewypełnienia wszystkich zadeklarowanych przedsięwzięć.

Końcowo skarżący stwierdził, że zgodnie z jego wiedzą blisko połowa składających wnioski działając w zaufaniu do informacji podanych im w trakcie szkoleń w podobny – rzekomo błędny sposób zrozumiała zasady postępowania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego ARiMR podtrzymał w całości swe dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie procesowym z dnia 4 stycznia 2010r. podniesiono, że realizacja przedsięwzięcia była niemożliwa przez skarżącego z powodu wystąpienia klęski żywiołowej (susza) w roku 2006, która dotknęła gospodarstwo rolne skarżącego. Na tę okoliczność przedłożono zaświadczenie Urzędu Gminy O. z dnia 4 grudnia 2009r. oraz zaświadczenie z dnia 25 listopada 2009r. wystawione przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w O. o wypłaceniu skarżącemu zasiłku celowego w kwocie 1.000,00 zł w ramach pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy 2006r.

Zarzucono, że organ w niniejszej sprawie nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, do czego był zobowiązany przepisem art. 7 w związku z art. 77§1 Kodeksu postępowania administracyjnego i nie uwzględnił faktów powszechnie znanych dotyczących klęski suszy z czerwca – lipca 2006r. w gospodarstwie skarżącego (art. 77 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego). W przedmiotowym piśmie zarzucono także naruszenie art. 8 i art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej z punktu widzenia legalności tj. z punktu widzenia zgodności zaskarżonych decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Żądanie skargi może być więc uwzględnione w razie stwierdzenia przez sąd, że rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub przepisów postępowania, jeżeli takie naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź z naruszeniem prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy). Ponadto sąd stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 ustawy).

Sąd rozstrzyga – w myśl art. 134 § 1 ustawy – w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Cytowany przepis daje podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy strona nie podniosła w trakcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego indywidualnego aktu administracyjnego.

Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.

J. K. złożył w dniu 28 lutego 2005r. wniosek o przyznanie płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w ramach pomocy finansowej na działanie "Wspieranie gospodarstw niskotowarowych". Z tego też względu w odniesieniu do przedmiotowego wniosku zastosowanie znajduje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 286, poz. 2870 ze zm.) powoływane dalej jako "rozporządzenie".

Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia płatność dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku wypłaty tej płatności wypłaca się, jeżeli producent rolny zrealizował przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w trzecim roku realizacji planu (pkt 1), oraz złożył kierownikowi biura powiatowego Agencji, właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania producenta rolnego, oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego (pkt 2). Oświadczenie, składa się na formularzu udostępnionym przez Agencję, w terminie 7 dni od dnia, w którym upłynął termin określony w ust. 1 pkt 1.

Dopiero kumulatywne spełnienie powyższych przesłanek warunkuje wypłatę płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku wypłaty tej płatności.

Z bezspornych ustaleń faktycznych wynika, że skarżący zadeklarował do wykonania w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego cztery przedsięwzięcia: (1) przystąpienie do grupy lub organizacji producentów, (2) zakup maszyn rolniczych, (3) ukończenie przewidzianego prawem szkolenia, (4) realizację projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006". Niekwestionowaną okolicznością w sprawie jest także fakt, że skarżący spełnił tylko trzy z czterech zadeklarowanych zobowiązań. Na podstawie oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego z dnia 14 października 2008r. oraz załączonych dokumentów organ prawidłowo ustalił, że skarżący nie zrealizował zobowiązania wymienionego w punkcie 4 w określonym przez przepisy terminie.

Wśród dokumentów, jakie zgodnie z rozporządzeniem należy dołączyć do w/w oświadczenia, znajduje się m.in. umowa o dofinansowanie projektu w rozumieniu przepisów o Narodowym Planie Rozwoju - w przypadku realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 20042006" (§ 8 ust. 3 pkt 9).

Skarżący takiej umowy nie przedłożył, co prawidłowo zostało ocenione jako niewywiązanie się z jednego z zadeklarowanych zobowiązań. Nie kwestionował tego również sam skarżący, który w odwołaniu z dnia 18 lutego 2009r. przyznał, że omawianego przedsięwzięcia nie udało mu się zrealizować, gdyż jak wyjaśnił w dalszej części odwołania wniosek i plan został odrzucony na etapie oceny merytorycznej.

W przypadku niedotrzymania tych warunków organ zgodnie z treścią § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia orzeka o wstrzymaniu płatności w czwartym i piątym roku, chyba, że realizacja przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa była niemożliwa ze względu na zaistnienie chociażby jednej z następujących okoliczności:

1. długotrwała niezdolność do pracy producenta rolnego,

2. wystąpienie klęski żywiołowej,

3. zniszczenie budynków inwentarskich w gospodarstwie na skutek ognia lub innych zdarzeń losowych, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych,

4. wystąpienie choroby zakaźnej zwierząt w gospodarstwie niskotowarowym producenta rolnego.

Skarżący kwestionując zasadność wstrzymania płatności dla jego gospodarstwa, podnosił w toku postępowania administracyjnego jak również w skardze, że nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji z powodu niezrealizowania jednego z czterech deklarowanych przedsięwzięć, w sytuacji, gdy wystarczyło zadeklarować i spełnić przynajmniej jedno przedsięwzięcie, aby otrzymać dopłatę na następne dwa lata.

Nie można się zgodzić w pełni z przedstawioną przez skarżącego argumentacją. Oczywiście rację ma skarżący, gdy twierdzi, że wystarczyło zadeklarować jedno przedsięwzięcie i je wypełnić, aby otrzymać pomoc finansową w czwartym i piątym roku, jednak to każdy producent dobrowolnie - występując z wnioskiem o pomoc finansową i przedstawiając plan rozwoju swojego gospodarstwa niskotowarowego – deklaruje w miarę swoich możliwości jedno przedsięwzięcie bądź większą ilość przedsięwzięć do wykonania do końca 3 roku planu. W sytuacji, gdy producent rolny zadeklarował większą ilość przedsięwzięć, wszystkie one muszą być wykonane, aby otrzymać pomoc finansową również na dwa następne lata. Wynika to jednoznacznie z § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

Nie można się przy tym zgodzić ze skarżącym, że co do powyższych kwestii pozostawał w nieświadomości i był błędnie informowany.

Skarżący w złożonym przez siebie wniosku z dnia 28 lutego 2005r. (str. 5, sekcja XI oświadczenia, pkt 15) oświadczył, że "znane mi są zasady przyznawania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego" oraz "jestem świadomy skutków niewykonania zobowiązań wynikających z realizacji działania - wspieranie gospodarstw niskotowarowych", zobowiązując się jednocześnie do "realizacji przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego". Wnioskodawca potwierdził także, iż wśród tych przedsięwzięć znajduje się realizacja projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 – 2006".

W związku z powyższym brak było podstaw by stwierdzić, że w niniejszym postępowaniu została naruszona zasada informowania, określona w art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący został bowiem należycie poinformowany o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania administracyjnego.

W piśmie procesowym skarżącego z dnia 4 stycznia 2010r. uzupełniono skargę o zarzut naruszenia art. 7, art. 8 i art. 9 oraz art. 77 § 1 i 4, a także art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niezebranie i nierozpatrzenie przez organ w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, albowiem organ nie uwzględnił faktów powszechnie znanych, a dotyczących klęski suszy z czerwca – lipca 2006r. w gospodarstwie skarżącego.

Nieustalenie właściwego stanu faktycznego przez organ, spowodowało zastosowanie w sprawie niewłaściwego przepisu prawa materialnego tj. § 9 ust. 1 rozporządzenia.

W ocenie Sądu powyższe zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Zarzuty te poparte argumentacją, że wykonanie przedsięwzięcia pt. realizacja projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 – 2006" było niemożliwe z powodu wystąpienia klęski żywiołowej (susza) w roku 2006, która dotknęła gospodarstwo rolne skarżącego, pojawiły się dopiero na etapie postępowania sądowego. Do pisma procesowego zostały dołączone dowody wskazujące, że w 2006r. gospodarstwo rolne skarżącego dotknęła susza. Wcześniej na etapie postępowania administracyjnego, skarżący tych okoliczności nie podnosił, ani też nie przedstawiał w tym zakresie żadnych dowodów.

Jak już wcześniej wskazano, płatność dla gospodarstwa niskotowarowego może być wypłacona m.in. w sytuacji, gdy realizacja przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego była niemożliwa ze względu na wystąpienie klęski żywiołowej. W takim przypadku zamiast oświadczenia, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia producent rolny składa oświadczenie o zaistnieniu powyższej okoliczności (§ 9 ust. 3 rozporządzenia).

Z akt sprawy wynika, że skarżący nie złożył oświadczenia o wystąpieniu klęski żywiołowej (suszy), która przeszkodziła mu w realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. W tym miejscu wskazać trzeba, że na stronie 1, pkt IV oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego znajduje się, przewidziane do ewentualnego zakreślenia, pole "nie zrealizowałem zadeklarowanych przedsięwzięć z powodu: wystąpienia klęski żywiołowej". Tymczasem skarżący, składając przedmiotowe oświadczenie nie zaznaczył w/w pola - pomimo jednoznacznie i czytelnie sformułowanego zapisu.

W świetle przytoczonych informacji zawartych we wniosku, podnoszone w piśmie procesowym zarzuty o braku informacji ze strony organu w tym zakresie w świetle zasady sformułowanej w art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego należy uznać jedynie za przyjętą linię obrony - zwłaszcza w świetle obowiązującej na gruncie Kodeksu postępowania administracyjnego zasady pisemności postępowania (art. 14 § 1).

Z tego też względu, wobec braku powzięcia wiedzy odnośnie występowania powyższej okoliczności - na podstawie zapisów formularza wniosku - organ I instancji nie miał podstaw, aby np. wzywać skarżącego do nadesłania jakichkolwiek dokumentów poświadczających wystąpienie stanu klęski żywiołowej. Jeszcze raz przypomnieć trzeba, że twierdzenia strony w tym zakresie, poparte zaświadczeniami z Urzędu Gminy w O. i Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. pojawiły się dopiero na etapie postępowania sądowego i w takim kształcie nie mogły przyczynić się do uchylenia negatywnej dla wnioskodawcy decyzji.

Nie można zgodzić się z zarzutem kierowanym pod adresem organu, że ten nie uwzględnił faktu powszechnie znanego, jakim była susza z czerwca – lipca 2006r. w gospodarstwie rolnym skarżącego, czym naruszył art. 77 § 1 i 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Po pierwsze należy przypomnieć, że postępowanie w sprawie przyznania płatności dla gospodarstw niskotowarowych jest wszczynane na wniosek zainteresowanego uzyskaniem takiej pomocy, na wnioskodawcy zatem spoczywa ciężar wykazania wszelkich okoliczności, z których wywodzi dla siebie określone skutki. Po drugie fakt wystąpienia w czerwcu – lipcu 2006r. suszy w gospodarstwie skarżącego błędnie utożsamiane jest z wystąpieniem klęski żywiołowej. Fakt wystąpienia suszy stanowi działanie siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności (zdarzenie losowe), jednakże stosownie do § 9 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia jedynie wystąpienie klęski żywiołowej uzasadniać mogłoby niezrealizowanie przedsięwzięcia określonego w planie rozwoju gospodarstwa rolnego. W 2006r. na terenie Polski nie miał miejsca stan klęski żywiołowej, albowiem, aby o takim mówić Rada Ministrów musiałaby wydać stosowne rozporządzenie zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 2002r. o stanie klęski żywiołowej (Dz. U. Nr 62, poz. 558 ze zm.). Dopiero w przypadku ogłoszenia w ustawowym trybie stanu klęski żywiołowej z powodu suszy można by ewentualnie rozważać tę okoliczność w kontekście faktu powszechnie znanego w rozumieniu art. 77 § 4 Ordynacji podatkowej.

Nie bez znaczenia jest również fakt, że susza w gospodarstwie skarżącego wystąpiła w czerwcu – lipcu 2006r., zaś na realizację przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego skarżący miał czas do 16 października 2008r. Wynika z powyższego, że po okresie suszy miał ponad dwa lata na zrealizowanie wymaganych wnioskiem i planem rozwoju gospodarstwa rolnego przedsięwzięć. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy faktem wystąpienia suszy, która dotknęła jego gospodarstwo, a niezrealizowaniem zadeklarowanego przedsięwzięcia.

Należy również wskazać na ewidentną sprzeczność pomiędzy argumentacją uzasadniającą niewykonanie omawianego przedsięwzięcia przedstawioną w piśmie procesowym, a wcześniejszymi wyjaśnieniami skarżącego. Według tych wyjaśnień, skarżący przygotował i złożył wniosek i plan chcąc wykonać przedsięwzięcie, jednakże został na etapie oceny merytorycznej odrzucony i skarżący cyt. "nie zdążył go poprawić, aby złożyć jeszcze w czasie trwania tamtej edycji SPO". Natomiast w piśmie procesowym jako powód niezrealizowania przedsięwzięcia wskazano na suszę, która dotknęła gospodarstwo rolne skarżącego.

W kontekście powyższego, pozbawiony uzasadnionych podstaw jest zarzut naruszenia przez organy orzekające w sprawie wskazanych wcześniej przepisów postępowania jako mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do art. 133 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzeka na podstawie akt sprawy, decydujące znaczenie ma więc stan faktyczny istniejący w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zmiany tego stanu zaszłe po wydaniu ostatecznej decyzji, co do zasady nie mogą stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności lub uchylenia tej decyzji przez wojewódzki sąd administracyjny (por. wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2007r., sygn. akt I OSK 638/06). Podstawą uchylenia decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może być tylko taka sytuacja, w której organ przy wydaniu decyzji dopuścił się naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania. Powyższego warunku nie spełnia przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 7 marca 2007r., sygn. akt II FSK 353/06). Ponadto uchylenie przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji na podstawie tegoż przepisu w związku ze stwierdzeniem naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego wiążące się z ujawnieniem nowych dowodów mogłoby nastąpić tylko i wyłącznie w sytuacji, gdyby Sąd uznał dowód przedstawiony przez stronę za przydatny dla potrzeb postępowania prowadzonego przez organ po uchyleniu decyzji przez sąd, a nowe okoliczności faktyczne za istotne dla sprawy. Innymi słowy ujawnione okoliczności faktyczne, po zapoznaniu się z nimi przez organ mogłyby wpłynąć na wydanie odmiennego rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z dnia 10 października 2007r., sygn. akt II OSK 2002/06).

W ocenie Sądu, która znalazła wyraz w poczynionych wcześniej uwagach, organy obydwu instancji wydając zakwestionowane decyzje nie naruszyły prawa, a gdyby nawet znane im były przywołane jako nowe okoliczności faktyczne (susza w czerwcu – lipcu 2006r. w gospodarstwie skarżącego), nie mogłyby wydać odmiennego rozstrzygnięcia. Jak to już powyżej podniesiono, termin do złożenia w Biurze ARiMR stosownego oświadczenia wraz z wymaganymi dokumentami upłynął bowiem w dniu 23 października 2008r., więc jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ I instancji. Nie budzi przy tym wątpliwości, że skoro § 9 ust. 3 rozporządzenia stanowi, iż "zamiast oświadczenia, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 2 producent rolny składa oświadczenie o zaistnieniu okoliczności" (wyłączających wstrzymanie wypłaty płatności), to do ostatniego z wymienionych oświadczeń należy stosować 7-dniowy termin, o jakim mowa w § 8 ust. 2 rozporządzenia

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.