Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 532/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 1 P.p.s.a., art. 58 par. 1 pkt 6  i par. 3 P.p.s.a.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. o wymierzenie grzywny Kierownikowi Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 301/10 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 301/10 w sprawie ze skargi A. L. uchylił decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r., Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich, co skutkowało jednocześnie przekazaniem przez Sąd tej sprawy administracyjnej do ponownego rozpatrzenia przez właściwy organ.

Pismem z dnia [...] r. A. L. złożył za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc "o rozpatrzenie jego spraw o należne mu prawa z tytułu działań wojennych". Skarżący wskazał, że "pięć lat temu złożył sprawę, a organ informuje go, iż sprawa jest w toku".

Postanowieniem Sądu z dnia [...]r. skarżący został zwolniony od kosztów sądowych oraz ustanowiono mu adwokata.

W piśmie z dnia [...]r., wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego adw. M. M. wyjaśnił, iż od wydania wyroku z dnia 9 czerwca 2010r. do dnia złożenia skargi z dnia [...]r. upłynął prawie rok. W trakcie tego czasu w sprawie skarżącego nie poczyniono żadnych ustaleń, nie wydano żadnych zarządzeń, nie wyznaczono terminu rozprawy. Biorąc powyższe pod uwagę pełnomocnik stwierdził, że skarga A. L. na przewlekłość postępowania, jest w pełni uzasadniona i zasługuje na uwzględnienie, jak również na jak najszybsze rozpoznanie sprawy.

Zarządzeniem Sądu z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do wykazania – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – że A. L. przed wniesieniem, pismem z dnia [...]r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , wezwał pisemnie – w trybie przewidzianym w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 zez m.) – Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych do załatwienia sprawy po uchylającym wyroku WSA z 9 czerwca 2010r., sygn. akt II SA/Sz 301/10.

Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r. Pełnomocnik w dniu [...]r. /data stempla pocztowego/ wystąpił do Sądu o przedłużenie terminu do wykazania wyczerpania środka zaskarżenia.

Zarządzeniem z dnia [...]r. Sąd przedłużył skarżącemu termin do wykonania zarządzenia Sądu z dnia [...]r.

Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego udzielając odpowiedzi na zarządzenie Sądu z dnia [...] r. przesłał w załączeniu pismo skarżącego (skargę) z dnia [...]r. kierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie oraz przesłał dowód nadania tego pisma.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej "P.p.s.a", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Natomiast zgodnie z treścią art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego takim środkiem jest uprzednie pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku sądu administracyjnego (art. 154 § 1 P.p.s.a.).

Mając powyższe na względzie pełnomocnik skarżącego został wezwany do wykazania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia przedmiotowej skargi, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych do wykonania wyroku Sądu z dnia 9 czerwca 2010r.

Zarządzeniem z dnia [...]r. Sąd na wniosek pełnomocnika przedłużył termin do wykonania zarządzenia Sądu z dnia [...]r. o kolejne 14 dni.

W dniu [...]r. /data stempla pocztowego/ pełnomocnik skarżącego wskazując, że wypełnia zarządzenie Sądu odnośnie wyczerpania środków zaskarżenia, nadesłał jako dowód odpis skargi z dnia [...]r. wraz z pocztowym dowodem jej nadania, lecz właściwego pisma, będącego wezwaniem do wykonania wyroku sądu, pełnomocnik nie nadesłał.

W takiej sytuacji należało przyjąć, że skarżący przed wniesieniem skargi na Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie wyczerpał trybu przewidzianego art. 154 § 1 P.p.s.a.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne, co obejmuje sytuację wniesienia skargi z pominięciem przysługujących stronie środków zaskarżenia. Zatem niniejsza skarga, jako przedwczesna, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.