Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1073/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 4 września 2020 r. sygn. akt II SA/Ke 333/20 o odrzuceniu skargi B. W. i M. W. w sprawie ze skargi B. W. i M. W. oraz W. W. i A. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stycznia 2020 r. znak: [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 4 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę B. W. i M. W. w sprawie z ich skargi oraz skargi W. W. i A. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 16 marca 2020 r. (doręczonym 28 maja 2020 r.) skarżący B. W. i M. W. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi na powyższe postanowienie w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odrębnym zarządzeniem (doręczonym także 28 maja 2020 r.) do uiszczenia wpisu sądowego w takiej samej kwocie wezwani zostali również skarżący W. W. i A. W. Wraz z pismem z 2 czerwca 2020 r. skarżący W. W., A. W., B. W. oraz M. W. nadesłali potwierdzenie przelewu kwoty 100 zł z rachunku A. P. tytułem "opłaty od skargi II SA/Ke 333/20". W związku z tym, że z potwierdzenia nie wynikało, w czyim imieniu opłata została uiszczona, zarządzeniem z 29 czerwca 2020 r. skarżący zostali wezwani do wskazania, czy wpis sądowy został uiszczony w imieniu W. W. i A. W., czy też B. W. i M. W. Pismem z 13 lipca 2020 r. skarżący wskazali, że wpis został uiszczony w ich wspólnym imieniu, tj. wszystkich skarżących. Zarządzeniem z 23 lipca 2020 r. skarżący zostali poinformowani, że w jednym piśmie procesowym zostały złożone dwie skargi podlegające dwóm opłatom oraz zostali ponownie wezwani do skonkretyzowania, na czyją rzecz wpis został opłacony. Pismem z 13 sierpnia 2020 r. A. W. i W. W. podali, że ww. opłata od skargi została uiszczona w ich imieniu. Jednocześnie M. W. i B. W. nadesłali pismo z tej samej daty, załączając potwierdzenie uiszczenia przez M. W. 13 sierpnia 2020 r. wpisu w kwocie 100 zł.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, postanowieniem organu I instancji z 10 października 2019 r., które zostało utrzymane w mocy zaskarżonym postanowieniem, ustalono koszty postępowania rozgraniczeniowego i zobowiązano do ich uiszczenia oddzielnie i w różnych kwotach W. W. i A. W. oraz B. W. i M. W. Tym samym skarga W. W. i A. W. podlegała jednej opłacie, a B. W. i M. W.– odrębnej. Ponieważ B. W. i M. W. nie uiścili wpisu sądowego od wniesionej przez nich skargi w wyznaczonym terminie, który upływał 4 czerwca 2020 r., ale 13 sierpnia 2020 r., tj. ponad 2 miesiące po upływie zakreślonego terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł, jak na wstępie zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący B. W. i M. W., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że na skutek pisma Sądu z 31 lipca 2020 r. wskazali, że uiszczona opłata podlegała wpisowi na rzecz pierwszego małżeństwa wskazanego w skardze, zaś wnoszący zażalenie dokonali stosownej opłaty w swoim imieniu. Byli jednak przekonani, że skoro złożyli wszyscy wspólnie jedną skargę to wyłącznie ona podlega jednej opłacie solidarnie. Zdaniem wnoszących zażalenie pisma kierowane do nich nie zawierały wyraźnej informacji, że złożona skarga została rozdzielona na dwie odrębne skargi i podlega dwóm odrębnym opłatom.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 214 § 1 P.p.s.a.: "Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki". Natomiast stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a.: "Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania". "Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd" (art. 220 § 3 P.p.s.a.).

W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący zostali wezwani dwoma zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z 16 marca 2020 r. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionych skarg. Treść tych zarządzeń nie budzi wątpliwości, kto i do czego został w nich wezwany, a także jaki skutek wywoła nieuiszczenie wpisu w stosownym terminie. W zarządzeniu tym wymieniono skarżących B. W. i M. W. i wezwano ich do uiszczenia solidarnie wpisu w kwocie 100 zł, jednocześnie informując, że jego uiszczenie przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby od jego uiszczenia. Ponieważ zarządzenie to zostało doręczone skarżącym 28 maja 2020 r., to termin do jego uiszczenia upływał 4 czerwca 2020 r. W terminie tym ww. skarżący nie uiścili żądanego wpisu, czego nie kwestionowali również w rozpoznawanym zażaleniu, potwierdzając ustalenia Sądu pierwszej instancji, że dokonali tego dopiero 13 sierpnia 2020 r. Tym samym skarga ich, wobec nie uiszczenia wpisu terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu, podlegała odrzuceniu, o czym słusznie postanowił Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym orzeczeniu. Bez wpływu na prawidłowość tego postanowienia zostaje argumentacja zażalenia, że pisma kierowane do nich nie zawierały wyraźnej informacji o rozdzieleniu skargi na dwie odrębne skargi i że podlegają one dwóm odrębnym opłatom, bowiem fakt ten wynikał wprost ze skierowanych do stron zarządzeń wzywających do uiszczenia wpisu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił rozpoznawane zażalenie.