Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SAB/Wr 18/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-01-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie nierozpoznania wniosku o przywrócenie terminu postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wskazując, że w dniu [...] r. złożył skargę na decyzję z dnia [...] r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Z odpowiedzi organu na skargę, otrzymanej z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dowiedział się, że organ wnosi o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Jak wyjaśniał dalej, Zakład nie rozpoznał wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie przekazał go też do rozpoznania Sądowi.

Do skargi dołączono kserokopię wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Na kserokopii tej widnieje prezentata Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z której wynika, że dokument ten złożono w siedzibie organu w dniu 3 czerwca 2011 r.

W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga na decyzję z dnia [...] r. została przez organ przekazana do Sądu, który rozpoznał ją pod sygnaturą akt [...].

Zarządzeniem Sędziego z dnia 20 grudnia 2011 r. skierowano sprawę "na posiedzenie niejawne", celem jej rozpoznania (k. 12 akt sądowych).

Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie ze skargi skarżącego wskazując, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania. Niniejsze postanowienie wraz z pouczeniem skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 27 grudnia 2011 r., który to pismem z dnia 2 stycznia 2012 r. wniósł do tutejszego Sądu "zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 grudnia 2011 r. (...), domagając się "uchylenia zarządzenia zawartego w postanowieniu z 20 grudnia 2011 r. (...)".

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie.

Podkreślenia również wymaga, że jakkolwiek art. 194 p.p.s.a. stanowi, że zażalenia przysługują na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, to jednak z przepisów szczególnych wynika, że zażalenie służy także na niektóre zarządzenia przewodniczącego tj. na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w terminie (art. 49 § 2 p.p.s.a.) oraz na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1 p.p.s.a.), co potwierdza treść art. 198 p.p.s.a.

Bezspornym jest natomiast, iż w świetle przepisów regulujących procedurę sądowoadministracyjną zażalenie na zarządzenie Sędziego mające na celu skierowanie sprawy na posiedzenie niejawne, celem jej rozpoznania, nie przysługuje.

Stosownie zatem do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a zażalenie skarżącego na zarządzenie Sędziego z dnia 20 grudnia 2011 r. jako niedopuszczalne należało odrzucić.