Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Ka 1866/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach Sędzia NSA Tadeusz Michalik NSA Krzysztof Wujek (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Beata Jacek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2004 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe co do przeznaczenia celnego towaru oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] Nr [...] udzielone zostało pozwolenie dla Spółki z o.o. "A " w S. na korzystanie w terminie od 12 stycznia 2000 r. do 31 grudnia 2000 r. z procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń. Wśród wymienionych w pozwoleniu towarów, które miały zostać poddane procesowi uszlachetniania czynnego, wymieniono, między innymi, przędzę nitkowaną z włókien naturalnych i sztucznych w ilości 20.000 kg.

W dniach [...] i [...], działając za pośrednictwem Agencji Celnej [...] SAD S.C. K.D., J.K. z siedzibą w S. spółka "A" dokonała w Oddziale Celnym w S. zgłoszeń celnych, wnioskując o objęcie procedurą celną uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń sprowadzony towar, który określono jako przędza nitkowana z włókien naturalnych i chemicznych. Zgłoszenia te zostały zarejestrowane pod pozycjami ewidencji ZAW [...] (zgłoszenie z[...] ) i [...] (zgłoszenie z[...]). Zgłoszenia te zostały przyjęte, towar objęto wnioskowaną procedurą.

W określonym w pozwoleniu z [...] terminie spółka "A" dokonała powrotnego wywozu produktów kompensacyjnych uzyskanych z przędzy ujętej w zgłoszeniu celnym ZAW[...] – między innymi wg zgłoszenia celnego POW [...] z [...] oraz produktów uzyskanych z przędzy ujętej w zgłoszeniu celnym ZAW[...] – między innymi wg zgłoszenia POW [...] z [...] i zgłoszenia POW [...] z [...]

W dalszej kolejności, [...] spółka "A" złożyła rozliczenie pozwolenia nr[ ...], z którego wynikało, że przekroczona została ilość towarów, jakie spółka mogła przywieźć w ramach pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2000 r. W związku z tym postanowieniami z [...] wszczęte zostały postępowania w sprawie przekroczenia ilości towaru określonego w pozwoleniu i zgłoszonego do procedury uszlachetniania czynnego wg jednolitych dokumentów SAD [...] i[...] . Po jego zakończeniu Dyrektor Urzędu Celnego w K. wydał decyzje z [...] o numerach [...] i [...], którymi uznał zgłoszenia celne – odpowiednio [...] (zgłoszenie z[...]) i [...] (zgłoszenie z[...]) za nieprawidłowe. Postanowił jednocześnie całość towaru objętego zgłoszeniem [...] oraz część towaru objętego zgłoszeniem [...] przekraczającą limit wynikający z pozwolenia objąć procedurą dopuszczenia do obrotu oraz określił kwotę wynikającą z długu celnego.

W wyniku odwołania spółki A Dyrektor Izby Celnej w K. decyzjami z [...] o numerach [...] i [...] uchylił wskazane tu decyzje Dyrektora Urzędu Celnego w K. i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik Urzędu Celnego w T. decyzjami z [...] o numerach [...] i [...] orzekł jak poprzednio Dyrektor Urzędu Celnego w K., to znaczy uznał zgłoszenia celne – odpowiednio [...] (zgłoszenie z[...] ) i [...] (zgłoszenie z[...] ) za nieprawidłowe. Postanowił jednocześnie całość towaru objętego zgłoszeniem [...] oraz część towaru objętego zgłoszeniem[...], przekraczającą limit wynikający z pozwolenia, objąć procedurą dopuszczenia do obrotu oraz określił kwotę wynikającą z długu celnego.

W wyniku odwołania wniesionego przez spółkę A Dyrektor Izby Celnej w K. decyzjami z [...] o numerach [...] i [...] utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji.

Wcześniej jednak, bo postanowieniami z [...] o numerach [...],[...] oraz [...] Naczelnik Urzędu Celnego w T. wszczął postępowania w sprawie objęcia procedurą wywozu towarów, którym nadano przeznaczenie powrotnego wywozu na jednolitych dokumentach SAD [...] z [...], [...] z [...] i zgłoszenia [...] z [...] Po ich zakończeniu decyzjami z [...]uznał:

- zgłoszenie celne z [...] nr [...] za nieprawidłowe i postanowił objąć procedurą wywozu część produktów wytworzonych z towarów, które wprowadzono na polski obszar celny według SAD nr ZAW [...] a następnie decyzją nr [...] objęto procedurą dopuszczenia do obrotu (decyzja o nr[...]),

- zgłoszenie celne z [...] nr [...] za nieprawidłowe i postanowił objąć procedurą wywozu produkty wytworzone z towarów, które wprowadzono na polski obszar celny według SAD nr [...] i [...], a następnie decyzjami nr [...] i [...] objęto procedurą dopuszczenia do obrotu (decyzja o nr[...] ),

Z kolei decyzją z [...] nr [...]uznał:

- zgłoszenie celne o nr [...] z [...] za nieprawidłowe i postanowił objąć procedurą wywozu część produktów wytworzonych z towarów wprowadzonych na polski obszar celny według SAD nr ZAW [...] a następnie decyzją nr [...] objęto procedurą dopuszczenia do obrotu,

W uzasadnieniach tych decyzji organ pierwszej instancji stwierdził, że objęcie towarów wprowadzonych na polski obszar celny zgłoszeniami nr [...] i [...] procedurą dopuszczenia do obrotu musiało skutkować w stosunku do uzyskanych z nich towarów, a wywożonych poza polski obszar celny objęciem ich procedurą wywozu. Dopuszczenie towaru do obrotu nadaje mu bowiem status towaru krajowego, a wyprowadzenie takich towarów poza polski obszar celny następuje poprzez objęcie ich procedurą wywozu.

Jako podstawę prawną tych rozstrzygnięć Naczelnik Urzędu Celnego w T. wskazał: art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 65 § 4 pkt 2 lit. a i c, art. 83 § 1 i § 3, art. 166, art. 167, art. 184 pkt 1, art. 185 i art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r . Kodeks celny (tekst jednolity w Dz.U. z 2001 r.Nr 75, poz. 802) oraz § 193 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 listopada 1999 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych.

W wyniku odwołań wniesionych przez spółkę "A " Dyrektor Izby Celnej w K. decyzjami z [...] nr[...], [...],[...] utrzymał w mocy ww. decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w T. Organ odwoławczy podkreślił w uzasadnieniach swych decyzji, że wnioskiem z [...] strona skarżąca zwróciła się do Dyrektora Urzędu Celnego w K. o dokonanie kontroli zgłoszeń celnych SAD nr [...] i [...] i zmianę klasyfikacji ujętych w nich towarów, co miało wykazać, że nie przekroczyła limitu towaru określonego w pozwoleniu z [...], jednakże postępowania te zostały umorzone z uwagi na ich bezprzedmiotowość (towar był już wywieziony poza polski obszar celny). Decyzje o umorzeniu tych postanowień stały się ostateczne, gdyż strona nie wniosła od nich odwołań. Nie można zatem na obecnym etapie postępowania kwestionować ustaleń co do rzeczywistej ilości towaru przywiezionego wg zgłoszeń celnych nr [...] i[...]. Faktyczną ilość towaru określono bowiem zgodnie z prawem na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu celnym oraz wynikach rewizji celnej.

Następnie Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że decyzjami pierwszoinstancyjnymi z [...] o numerach[...], [...], utrzymanymi w mocy przez organ odwoławczy decyzjami z [...] nr [...] i[...], towary objęte zgłoszeniem do procedury uszlachetniania czynnego zostały objęte procedurą dopuszczenia do obrotu, a zgodnie z obwiązującymi przepisami Kodeksu celnego produkty wywożone za granicę, wytworzone z towarów dopuszczonych do obrotu, winny być objęte procedurą wywozu, a nie powrotnego wywozu. Prawidłowo zatem wydano zaskarżone orzeczenie w oparciu o art. 65 § 4 pkt 2 lit. a i c oraz art. 83 § 1 i § 3 Kodeksu celnego.

W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy podniósł, że w sprawie tej , zgodnie z art. 120 Ordynacji podatkowej, organy celne działały na podstawie przepisów prawa materialnego i procesowego, dokonał oceny wszystkich dowodów przedłożonych przez spółkę A

W skardze na powyższe decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. spółka "A" zarzuciła temu organowi naruszenie:

1. przepisów prawa materialnego - art. 65 § 4 pkt 2 lit. a i c oraz art. 83 § 1 i § 3 ustawy Kodeks celny poprze błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie,

2. przepisów proceduralnych - art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 125 § 1 oraz art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

W uzasadnieniu skargi podniosła, iż w zgłoszeniach celnych z [...] nr ZAW [...] i z [...] nr ZAW [...] w sposób omyłkowy wpisany został kod towaru, co miało wpływ na ustalenie ilości towaru objętego pozwoleniem na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń. W związku z tym spółka wystąpiła o "dokonanie korekty" tych pomyłek. W wyniku tego wystąpienia zostały wydane decyzje, którymi organy celne uznały, że "została przekroczona ilość towarów przywożonych" i w związku z tym w stosunku do nadwyżki towarów winna zostać zastosowana procedura dopuszczenia do obrotu, nadwyżka ta nie mogła być objęta procedurą uszlachetniania czynnego, gdyż w tym zakresie strona nie dochowała warunków pozwolenia na stosowanie tej procedury. Z tym stanowiskiem organów strona skarżąca nie zgodziła się pisząc, że zgodnie z art. 83 § 1 i 3 Kodeksu celnego po zwolnieniu towarów może być dokonana kontrola zgłoszenia celnego i w razie stwierdzenia, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawdziwe, nieprawidłowe lub niekompletne dane lub dokumenty organ celny podejmuje działania w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane. Nie można stawiać stronie skarżącej zarzutu, iż jej działanie spowodowało zastosowanie przez organ celny przepisów prawa celnego w oparciu o nieprawdziwe, nieprawidłowe lub niekompletne dane. Sprowadzenie towaru nastąpiło zgodnie z warunkami pozwolenia, a jedynie omyłka pisarska w zakresie kodu taryfowego doprowadziła do rozbieżności pomiędzy warunkami pozwolenia, a treścią zgłoszeń celnych. W tym zakresie organy celne nie przeprowadziły jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego, jak strona napisała, z obawy przed upływem terminu przedawnienia prawa do wydania decyzji uznającej zgłoszenie celne za nieprawidłowe.

Następnie strona stwierdziła, że organy celne nie mogą w tej sprawie powoływać się na art. 72 § 1 Kodeksu celnego i w oparciu o częściową rewizję ustalać ilości sprowadzonego do kraju towaru, bowiem podniesione przez stronę zarzuty i przedstawione dowody jednoznacznie wskazują, że "nie istniały podstawy do stwierdzenia, iż wspomniane zgłoszenia celne były nieprawidłowe".

W konkluzji strona skarżąca stwierdziła, że braki w zgromadzonym materiale dowodowym stanowią o naruszeniu w postępowaniu art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej i jednocześnie art. 120, art. 121 i art. 122 tej ustawy.

W oparciu o tak postawione zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. oraz poprzedzających je decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w T.

Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi nie znajdując w niej podstaw do zmiany swego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, który stał się właściwy do rozpoznania tej skargi z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm) zważył, co następuje;

Zaskarżonymi tu decyzjami organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w T., którymi organ ten objął procedurą wywozu towary, którym nadano wcześniej przeznaczenie celne powrotnego wywozu na j.d.a. SAD o numerach: POW [...] z [...]POW [...] z [...] i POW [...] z [...]

Tak więc ocena legalności zaskarżonych tu decyzji, jakiej Sąd dokonuje z mocy art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju Sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), polegać tu będzie na udzieleniu odpowiedzi na pytanie, czy zmiana przeznaczenia celnego towarów z powrotnego wywozu na procedurę wywozu była zgodna z prawem. W ocenie Sądu orzekając w ten sposób organy celne wydały decyzje zgodne z prawem. Zasadnicze znaczenie ma tu ustalenie charakteru towaru, któremu nadano wcześniej przeznaczenie powrotnego wywozu, w szczególności, czy był to towar, któremu takie przeznaczenie można było nadać, czy też nie. Otóż nie może ulegać wątpliwości, że był to towar krajowy w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 18 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst jednolity w Dz.U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), czyli towar wyprodukowany na polskim obszarze celnym z towarów przywiezionych spoza polskiego obszaru celnego i dopuszczonych do obrotu. Fakt, iż był to towar sprowadzony spoza polskiego obszaru celnego i dopuszczony do obrotu, a nie objęty procedurą uszlachetniania czynnego, wynikał z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w T. z [...] nr [...] i[...], którymi organ ten uznał zgłoszenia celne nr [...] z [...] i nr [...] z [...] za nieprawidłowe, stwierdzając jednocześnie, że objęcie zgłaszanych towarów procedurą uszlachetniania czynnego nie jest możliwe i obejmując ów towar procedurą dopuszczenia do obrotu. W toku instancji decyzje te zostały utrzymane w mocy decyzjami Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] nr [...] i[...] , które spółka "A" zaskarżyła do sądu administracyjnego, a którą to skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wyrokiem z 15 listopada 2004 r. w sprawie o sygn. akt 3/I S.A./Ka 1603-1607/03.

Skoro zatem towar, któremu strona nadała przeznaczenie powrotnego wywozu był towarem krajowym, to nie mógł być objęty przeznaczeniem powrotnego wywozu, gdyż, zgodnie z art. 166 § 1 Kodeksu celnego, wywóz towaru krajowego następuje w procedurze wywozu. Powrotny wywóz dotyczy towarów niekrajowych (art. 184 Kodeksu celnego).

Decyzje organów celnych pozostają zatem w zgodzie z przepisami prawa materialnego. Zauważyć przy tym należy, że argumentacja skargi mija się z przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonych tu decyzjach. Strona skarżąca podważa w niej ustalenia organów celnych co do kwestii, czy naruszyła warunki ilościowe pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego i w konsekwencji, czy uznanie zgłoszeń celnych z nr [...] z [...] i nr [...] z [...] za nieprawidłowe i objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu było uzasadnione. Trzeba zatem podkreślić, że te kwestie nie rozstrzygały się w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonych tu decyzji. Postępowanie to było konsekwencją uznania tego towaru we wcześniejszym postępowaniu za dopuszczony do obrotu, co przesądziło o statusie towaru objętego zgłoszeniami do powrotnego wywozu nr POW [...] z [...] POW [...] z [...] i POW [...]z [...]jako towaru krajowego.

Ponieważ także zarzuty skargi natury proceduralnej mijają się z przedmiotem rozstrzygnięć zawartych w zaskarżonych decyzjach Sąd ograniczy się do stwierdzenia, iż nie dopatruje się w postępowaniu organów celnych poprzedzającym

wydanie zaskarżonych decyzji takich naruszeń procedury, które mogło by mieć wpływ na wynik sprawy.

Mając to wszystko na uwadze Są oddalił skargę spółki "A" w trybie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi..

sz.d