Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 436/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 oraz  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 13 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. z o. o. z s. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

P. S. z o. o. z siedzibą w S. pismem z dnia 29 marca 2016 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę postanowienie Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela

w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Zaskarżone postanowienie zawierało pouczenie o przysługującym Spółce środku zaskarżenia

w postaci skargi do sądu administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w S. wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, a z ostrożności procesowej o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 29 marca 2016 r., a więc po wejściu w życie zmian wprowadzonych ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), które zaczęły obowiązywać od dnia 15 sierpnia 2015 r. W sprawie tej zastosowanie mają zatem przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), w brzmieniu nadanym jej ww. ustawą zmieniającą z dnia 9 kwietnia 2015 r.

Jak stanowi art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Rozpoznając skargę, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przy czym, stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a).

Powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a zatem sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach oraz sprawami które zostały wyłączone spod kognicji sądów administracyjnych.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne nie są właściwe do orzekania w sprawach dotyczących postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, a także postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Postanowienia te mają bowiem charakter incydentalny (uboczny w sporze sądowym). W przypadku wymienionych postanowień skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej tj. postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów (por. J. Drachal, M. Jagielski, R. Stankiewicz, [w:] red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2015, s. 57).

W rozpoznawanej sprawie Skarżąca w dniu 29 marca 2016 r. wniosła do Sądu skargę na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, a zatem w przedmiocie wyłączonym spod kontroli sądowoadministracyjnej, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Złożona skarga jest więc niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Na marginesie Sąd zauważa, że bez wpływu na treść rozstrzygnięcia Sądu pozostać musi zawarte w kwestionowanym postanowieniu błędne pouczenie o możliwości zaskarżenia postanowienia do sądu administracyjnego oraz fakt, że Skarżąca zastosowała się do tego pouczenia. Katalog aktów prawnych podlegających zaskarżeniu wynika bowiem wprost z przepisów ustawy p.p.s.a.

Należy również wyjaśnić, że niniejsze postanowienie nie zamyka Skarżącej możliwości ochrony swoich praw w sprawie, bowiem po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego (art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.). Natomiast, zgodnie z art. 34 § 5 tej ustawy, na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów służy zobowiązanemu zażalenie. Tym samym Strona będzie miała możliwość skutecznego odniesienia się do stanowiska wierzyciela, poprzez wniesienie zażalenia, a następnie ewentualnej skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów, które z mocy prawa uwzględnia zaskarżone postanowienie.

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.