Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2650/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art 156 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 grudnia 2017 r. w sprawie ze sprzeciwu Miasta [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za wygaśnięcie prawa użytkowania wieczystego postanawia I. sprostować oczywistą omyłkę w komparycji i uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2650/17, w ten sposób, że w miejsce słów "na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...]" wpisać "na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...]". II. sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2650/17, w ten sposób, że w miejsce słów "decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r." wpisać "decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] września 2016 r.".


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), powoływana dalej jako "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie natomiast z przepisem art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że możliwość rektyfikacji jaką przewidziano w powyższym przepisie odnosi się również do uzasadnienia orzeczenia (por. postan. SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., sygn. akt I PZ 7/82). Zatem możliwym jest dokonanie przez sąd sprostowania uzasadnienia orzeczenia, jeśli w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu lub oczywistej omyłki (por. postan. WSA w Bydgoszczy z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 1283/16). Judykatura przyjęła, że sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej.

Prostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która – co jest oczywiste - nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym.

W niniejszej sprawie w komparycji postanowienia i uzasadnieniu postanowienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2650/17 zamiast słów "na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...]" wpisano "na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...]". Ponadto w treści uzasadnienia wskazanego postanowienia zamiast słów "decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r." wpisano "decyzję [...] nr [...] z dnia [...] września 2016 r.".

Z tych też względów, uznając powyższe za oczywistą omyłkę, Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.