Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1246/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono postanowienie organu II i I instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: WSA Paweł Darmoń WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 1 września 2022 r. znak: SKO.PW/4171/64/2022 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zmiany stanu wody na gruncie I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie na rzecz skarżącej S. D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 28 września 2021 r. Wójt Gminy T. orzekł o odmowie nakazania właścicielom działek w miejscowości Ł. D. nr [...] - K.

i M. G., [...] - S. D., [...] - A. D., A. D. i W. D., [...] - M. G., przywrócenia stanu wody do stanu poprzedniego wskutek braku stwierdzenia wykonania przez w/w osoby działań, które mają szkodliwy wpływ na działki nr [...], stanowiące własność S. D., I. D. i D. D..

Pismem z dnia 7 października 2021 r. S. D. wniosła odwołanie od ww. decyzji.

Decyzją z dnia 8 listopada 2021 r. sygn. akt: SKO.PW/4171/35/2021 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie w wyniku rozpatrzenia odwołania S. D. z dnia 7 października 2021 r. uchyliło w całości decyzję organu l instancji z dnia 28 września 2021 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że postępowanie zostało wszczęte

na wniosek S. D. z dnia 4 sierpnia 2013 r., w którym zwróciła się o pomoc

w likwidacji przyczyn zalewanie jej posesji wodami opadowymi. Jak wskazała, jej posesja usytuowana jest na działkach nr [...] w Ł. D., a każdorazowe silne opady powodują spływ wód z wyżej położonych pól uprawnych, zalewając dom oraz pomieszczenia gospodarcze i studnie głębinową zlokalizowaną na działce nr [...].

Od ww. decyzji sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła S. D..

Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 1354/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił ww. decyzję. Sąd zauważył, że kwestia ewentualnego podniesienia terenu działki nr [...] oraz zasadzenia na niej krzewów nie była wcześniej przedmiotem badania, jest nową okolicznością w tej sprawie. W tym zakresie wykracza ona poza granice toczącego się od wielu lat postępowania, które dotyczyło naruszenia stosunków wodnych przez wybudowanie murku. Jeżeli skarżąca dopatruje naruszenia stosunków wodnych poprzez dokonanie innych czynności, to nie może rozszerzać w ten sposób granic postępowania po ośmiu latach jego prowadzenia. W tym zakresie należy przekazać wniosek do organu l instancji celem rozważenia zasadności wszczęcia nowego postępowania. To samo należy odnieść do kwestii rynien. Jeżeli organ odwoławczy oceni materiał dowodowy w tym zakresie jako niepełny bądź zechce go zaktualizować - może uzupełnić go na podstawie art. 136 k.p.a. Nie można jednak twierdzić, że są to całkowicie nowe okoliczności, wymagające wyjaśnienia przez organy dwóch instancji. Jakkolwiek również i w tym zakresie Kolegium powinno rozważyć, czy okoliczności te mieszczą się w granicach sprawy prowadzonej dotychczas, czy też również powinny być wyjaśnione w odrębnym postępowaniu.

Pismem z dnia 14 marca 2022 r. sygn. akt: SKO.PW/4171/25/2022 organ odwoławczy przekazał pismo S. D. z 7 października 2021 r. w sprawie dotyczącej naruszenia stosunków wodnych poprzez podniesienie poziomu terenu działki sąsiedniej nr [...] w miejscowości Ł. D. i w sprawie skierowanie wód opadowych z budynków na działkach nr [...] i [...] w miejscowości Ł. D. na działki nr [...] w miejscowości Ł. D., Wójtowi Gminy T., celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością.

Pismem z dnia 24 marca 2022 r. Wójt Gminy T. wezwał S. D. do wyjaśnienia, kiedy dowiedziała się podniesieniu poziomu działki nr [...] i jakie to wywiera oddziaływanie na jej grunt, kiedy dowiedziała się o skierowaniu wód opadowych z dachów budynków na działce nr [...] na jej grunt, kiedy dowiedziała się o skierowaniu wód opadowych z dachów budynków na działce nr [...] oraz jakie to wywiera skutki na jej grunt.

Pismem z dnia 4 kwietnia 2022 r. S. D. wskazała, że z powodu kradzieży w jej domu straciła część dokumentów dotyczących zalewania posesji i nie jest w stanie podać dat o które zwrócono się w ww. piśmie.

Pismem z dnia 11 kwietnia 2022 r. organ l instancji ponownie wezwał stronę do wyjaśnienia powyższych okoliczności.

W odwiedzi S. D. wskazała, że nie pamięta kiedy zniknął rów i wody opadowe skierowano przez przepusty w ogrodzeniu na działkę [...]. Kolejną zmianą ich spływu była budowa ogrodzenia w 1998 r. Natomiast w 2005 r., po podziale działki [...], na działce [...] powstał zakład blacharski bez urządzeń odprowadzających wody opadowe. Na działce [...] postawiono mur oporowy, co zblokowało spływ wód opadowych, kierując je na działkę [...], co spowodowało znaczne szkody na posesji. Z kolei na działce [...] po 2005 r. dokonano nasadzeń krzewów ozdobnych i drzew owocowych, co spowodowało podniesienie terenu. Obecnie wszystkie wody z terenu działki [...] spływają na działkę [...]. Dodatkowo wody od strony północno-wschodniej na skutek ukształtowania terenu spływają na działkę [...].

Postanowieniem z 26 kwietnia 2022 r. znak: RISKiR-6331.2.2022 Wójt Gminy T. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany stanu wody na gruncie z wniosku S. D. z dnia 7 października 2021 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że upłynął 5 letni termin na zgłoszenie zmian

w stanie wody.

Na ww. postanowienie skarżąca wniosła zażalenie. Podniosła, że już w 2001 r. poinformowała o naruszeniu stosunków wodnych.

Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2022 r. znak: SKO.PW/4171/49/2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę organowi l instancji do ponownego rozpoznania.

Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2022 r. Wójt Gminy T. powtórnie odmówił wszczęcia postępowania, wskazując że strona nie wykazała, iż złożyła wniosek w 5- letnim terminie, od kiedy dowiedziała się o szkodliwym odziaływaniu na jej grunt.

Organ dodał, że dnia 19 kwietnia 2022 r. do siedziby organu wpłynęło pismo od S. D., w którym znalazło się wiele uwag i wniosków poruszających kwestię zmian, jakie zaszły na działkach ościennych do działki wnioskodawczyni w okresie ostatnich 25 lat. Ostatnia wpisana zmiana datowana jest przez wnioskodawczynię na rok 2005, tj. 16 lat przed złożeniem wniosku. Znalazły się również wzmianki, które były rozpatrywane w toczącym się wcześniej przed Wójtem Gminy T. postępowaniu (zakończonym decyzją Wójta Gminy T. z dnia 28 września 2021 r.).

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie.

Żaląca się wniosła o przywrócenie zawłaszczonego pasa działek nr [...], co zapewni bezpieczeństwo użytkownikom posesji, gdyż był to teren naturalnego spływu wód opadowych; nakazanie S. D. wyburzenie blokad spływu wód zainstalowanych w 2005 r.; uregulowanie wód opadowych powyżej posesji; doprowadzenie działek nr [...] do stanu sprzed budowy blokad.

Postanowieniem z dnia 1 września 2022 r. znak: SKO.PW/4171/64/2022, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 61 a i art. 144 kpa, art. 234 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2021 r. poz. 2233) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i powołał treść przepisu art. 234 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne. Wskazał, że w poprzednim postanowieniu Kolegium przywołując nieprawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wskazało, iż powyższy przepis nie może być stosowany do stanów faktycznych sprzed daty wejścia w życie w/w przepisu. Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy doszedł do przekonania, że powyższa interpretacja nie jest właściwa.

Organ podniósł, że przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2021 r. poz. 2233) weszły w życie 1 stycznia 2018 r. Analiza przepisów przejściowych i wprowadzających tejże ustawy wskazuje, że art. 234 ust. 5 nie jest ograniczony w czasie w zakresie jego stosowania. Gdyby przyjąć pierwotnie zaprezentowany pogląd (tj. że bieg terminu przedawnienia roszczenia rozpoczął się w momencie wejścia w życie ustawy, tj. z dniem 1 stycznia 2018) okazałoby się, że przepis art. 234 ust. 5 ustawy, byłby przez 5 lat tj. do 2023 r. przepisem martwym. Takiego jednak zastrzeżenia nie przewidziano w ustawie. Innymi słowy gdyby ustawodawca chciał ograniczyć stosowanie tego przepisu (np. do stanów faktycznych powstałych wyłącznie po wejściu w życie ustawy), wówczas wyraźnie zastrzegłby to w ustawie. Kolegium zwróciło też uwagę na orzecznictwo innych sądów administracyjnych, które wprawdzie nie analizowały tej konkretnej kwestii, jednak wynika z nich obowiązek badania okoliczności przedawnienia tj. dowiedzenia się przez wnioskodawcę o negatywnym odziaływaniu na jego grunt. W konsekwencji, skoro w dominującym orzecznictwie w zakresie naruszenia stosunków wodnych rozstrzyganych na gruncie ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, formułowane są nakazy ustalenia daty, w której wnioskodawca dowiedział się oddziaływaniu na jego grunt, to znaczy, że chodzi o stany faktyczne sprzed 1 stycznia 2018 r.

Zdaniem organu odwoławczego dla rozstrzygnięcia sprawy w kontekście przesłanek z art. 234 ustawy, niezbędne jest ustalenie daty, w której wnioskodawca dowiedział się o oddziaływaniu na jego grunt. Przepis art. 234 ust. 5 w/w ustawy należy odczytywać jako konieczność wykazania, a przynajmniej uprawdopodobnienia, iż zmiana stanu wód na gruncie sąsiednim powoduje szkody na gruncie wnioskującego wszczęcie postępowania, a on sam o tym fakcie ma wiedzę przez okres nie przekraczający 5 lat. Brak wykazania, czy choćby uprawdopodobnienia tego faktu, tj. naruszenia stosunków wodnych ze szkodą na grunt domagającego się wszczęcia postępowania i jego wiedzy na ten temat, uprawnia organ do odmowy wszczęcia postępowania, a jeżeli postępowanie zostanie wszczęte i wykaże, że wnioskodawca wiedzę o naruszeniu stosunków wodnych ze szkodą dla jego gruntu ma od ponad 5 lat lub, że nie doszło do naruszenia stosunków wodnych, daje organowi podstawę do umorzenia postępowania (Wyrok WSA w Białymstoku z 6.04.2020 r., II SA/Bk 181/20, LEX nr 2973634).

Organ odwoławczy wskazał, że niniejsza sprawa dotyczy wniosku S. D. z 7 października 2021 r. w sprawie dotyczącej naruszenia stosunków wodnych poprzez podniesienie poziomu terenu działki sąsiedniej nr [...] w miejscowości Ł. D. i w sprawie skierowania wód opadowych z budynków na działkach nr [...] i [...] w miejscowości Ł. D. na działki nr [...] w miejscowości Ł. D.. Pismami z dnia 24 marca 2022 r. oraz z 11 kwietnia 2022 r. organ l instancji zwrócił się do S. D. o wyjaśnienie kiedy dowiedziała się, że powyższe fakty niekorzystnie wpływają na jej grunt. Strona nie odpowiedziała na tak sformułowane pytania, podnosząc inne okoliczności i wskakując, iż w istocie od wielu lat toczą się spory sąsiedzkie w zakresie zalewania działek czy też ich granic. W niniejszej sprawie ustalenie daty dowiedzenia się o szkodliwym oddziaływaniu na grunt jest o tyle istotne, że S. D. powołuje się na okoliczności i fakt, które nastąpiły wiele lat temu. Przykładowo strona wskazuje na budowę muru oporowego w 2005 r., o rozgraniczeniu z 2012 r. czy też przedłożyła w toku sprawy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w B. z 10 grudnia 1998 r. dotyczącą postępowania w zakresie naruszenia stosunków wodnych. Niestety, wskazane przez stronę fakty i dokumenty nie dają odpowiedzi na podstawowe pytanie, a dotyczące okoliczności, kiedy dowiedziała się o szkodliwości działań podejmowanych na gruntach sąsiednich, na działki należące do S. D..

Uwzględniając powyższe wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła, iż wniosek z 7 października 2021 r. został złożony przed upływem 5 lat, od momentu kiedy dowiedziała się o szkodliwym oddziaływaniu na gruntu.

Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotowa sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zmian., dalej: P.p.s.a.).

Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c P.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. W przypadku bezzasadności skargi, sąd skargę oddala na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 61a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2022 r. poz. 2000, dalej: k.p.a.). Stanowi on w § 1: "Gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis art. 61 § 5 stosuje się odpowiednio." Stosownie do art. 61a § 2 na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie. Przywołana regulacja wskazuje na dwie przesłanki odmowy wszczęcia postępowania: pierwsza ma charakter podmiotowy (wniesienie podania przez osobę niebędącą stroną), a druga – przedmiotowy (inne uzasadnione przyczyny).

Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi również art. 234 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. 2022 r. poz. 2625, dalej: p.w.), zgodnie z którym postępowania w sprawie decyzji, o której mowa w ust. 3, nie wszczyna się, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia, w którym właściciel gruntu sąsiedniego dowiedział się o szkodliwym oddziaływaniu na jego grunt. Z kolei, art. 234 ust. 3 p.w. stanowi: "Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności."

Problem w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do tego, czy wnioskujący o wydanie decyzji na podstawie art. 234 ust. 5 p.w. zobowiązany jest już we wniosku wykazać, że nie upłynął termin, o którym mowa w art. 234 ust. 5 p.w., tj. termin 5 lat od dnia, w którym właściciel gruntu sąsiedniego dowiedział się o szkodliwym oddziaływaniu na jego grunt. Z literalnego brzmienia tej normy można by wywodzić, że wnioskodawca już we wniosku, a zatem przy wszczęciu postępowania powinien wykazać, iż wskazany termin nie upłynął. Jednak systemowe i funkcjonalne odczytanie normy daje inny rezultat. Zauważyć należy, że przepisy dotyczące wydania decyzji na podstawie art. 234 ust. 3 p.w. nie formułują szczególnych wymogów co do wniosku o wszczęcie postępowania; nie wymagają w szczególności przedstawienia określonych dowodów. Można, co najwyżej wskazywać na konieczność uprawdopodobnienia okoliczności, z których wnioskodawca wywodzi roszczenie o wydanie decyzji na podstawie art. 234 ust. 3 p.w. także w związku z treścią art. 234 ust. 5 p.w. Należy mieć również na względzie, że pomimo wprowadzenia terminu 5-letniego dla złożenia wniosku, w art. 234 ust. 3 p.w. pozostawiono organowi kompetencję do wydania decyzji nakazującej przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom z urzędu, bez jakiegokolwiek obwarowania terminem. Brak zachowania terminu do złożenia wniosku nie zamyka zatem możliwości wydania wskazanej decyzji z urzędu. Trzeba również uwzględniać specyfikę postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, które wydaje się, gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub postępowanie nie może być wszczęte z innych uzasadnionych przyczyn, przy czym obie przesłanki dotyczą sytuacji "oczywistych", nie wymagających przeprowadzenia postępowania dowodowego.

Uwzględniając powyższe Sąd wskazuje, że podstawa do odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie art. 234 ust. 5 p.w. w zw. z art. 61a § 1 k.p.a. zachodzi wówczas, gdy z samej treści wniosku wynika, że upłynęło 5 lat od dnia, w którym właściciel gruntu sąsiedniego dowiedział się o szkodliwym oddziaływaniu na jego grunt. Podstawa do odmowy wszczęcia postępowania nie zachodzi natomiast w sytuacji, w której treść wniosku nie pozwala na ustalenie w sposób bezsporny takiej okoliczności. Powyższe nie oznacza, że termin określony w art. 234 ust. 5 p.w. Sąd uznaje za pozbawiony znaczenia prawnego. Taka wykładnia byłaby niedopuszczalna. Zdaniem Sądu, w sytuacji, gdy w toku postępowania organ ustali, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że termin ten upłynął przed złożeniem wniosku, wówczas powinien umorzyć postępowanie wywołane spóźnionym wnioskiem, jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie organy nie wykazały, by z wniosku wynikało, że skarżąca uchybiła terminowi, o którym stanowi art. 234 ust. 5 p.w. Wadliwie też przeprowadzono postępowanie wyjaśniające, które doprowadziło do wydania zaskarżonego postanowienia.

Zauważyć należy, że Wójt Gminy T. skierował do skarżącej w dniu 24 marca 2022 r. wezwanie do udzielenia odpowiedzi na pytania: "1. Kiedy dowiedziała się Pani o podniesieniu poziomu działki sąsiedniej nr [...] w m. Ł. oraz jakie to wywiera oddziaływanie na Pani grunt. 2. Kiedy dowiedziała się Pani o skierowaniu wód opadowych z dachów budynków na działce nr [...] w m. Ł. D. na Pani działki oraz jakie to wywiera oddziaływanie na Pani grunt. 3. Kiedy dowiedziała się Pani o skierowaniu wód opadowych z dachów budynków na działce nr [...] w m. Ł. D. na Pani działki oraz jakie to wywiera oddziaływanie na Pani grunt." W wezwaniu tym nie podano żadnej podstawy prawnej żądania, ani nie sprecyzowano skutków braku odpowiedzi na zadane pytania. W kolejnym wezwaniu z dnia 11 kwietnia 2022 r. Wójt Gminy T. ponowił pytania, wskazując na konieczność udzielenia odpowiedzi w formie pisemnej w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. Zauważyć należy, że treść przywołanego art. 64 § 2 k.p.a. odnosi się wyłącznie do sytuacji, w której podanie nie spełnia innych niż brak adresu wymagań ustalonych w przepisach prawa i określa skutek nieusunięcia braków, do których usunięcia wnioskodawca był uprzednio wezwany, w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ta norma w sposób oczywisty nie dotyczy przedmiotowej sprawy, w której nie wzywano skarżącej do usunięcia braków formalnych wniosku.

Zdaniem Sądu powyższe wskazuje, że w okolicznościach sprawy niedopuszczalne było postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z wniosku nie wynika bowiem, że upłynął termin 5 letni, o którym stanowi art. 234 ust. 5 p.w. Nie uwzględniono przy tym szczególnych okoliczności sprawy wynikających z tego, że wniosek skarżącej wpłynął w związku z innym toczącym się postępowaniem w sprawie zmiany stosunków wodnych, w którym organy orzekające w tej sprawie poczyniły już wcześniej ustalenia i zgromadziły materiał dowodowy. Organ powinien ocenić, czy dokonane ustalenia oraz zgromadzony materiał dowodowy mogą mieć znaczenie również dla nowego wniosku skarżącej.

Nie sposób było przy tym uwzględnić ustaleń organów dokonanych na podstawie czynności wyjaśniających prowadzonych przez Wójta Gminy T. w oderwaniu od norm k.p.a. regulujących postępowanie dowodowe, w szczególności bez udzielania skarżącej informacji co do możliwych skutków jej działań. W ocenie Sądu naruszono w tej sprawie zasady wynikające z art. 8 § 1 k.p.a. (pogłębiania zaufania obywateli) oraz art. 9 k.p.a. (zasada informowania stron).

Wobec powyższego organ podejmie czynności zmierzające do merytorycznego rozpatrzenia sprawy z wniosku skarżącej sformułowanego w piśmie z 7 października 2021 r.

Ze względu na charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd nie odnosi się do rozważań zawartych w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie, a dotyczących wykładni art. 234 ust. 5 p.w. z uwzględnieniem zasady lex retro non agit (prawo nie działa wstecz). Wobec braku adekwatnych ustaleń faktycznych wypowiedź w tym zakresie byłaby przedwczesna.

Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.