Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1274/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 5 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędziowie Sędzia NSA Anna Świderska Asesor WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Protokolant asystent sędziego Marek Pilc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2008 roku sprawy ze skargi D. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. przedłużył termin rozpatrzenia podania D.A. w sprawie rozłożenia na raty podatku za rok 2005 od nieruchomości położonej w Ł. przy ul. E. do dnia otrzymania przez organ podatkowy decyzji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w sprawie utrzymania lub uchylenia decyzji Nr [...] z dnia [...] w sprawie podatku od nieruchomości za 2005 rok.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż rozpatrzenie wniosku o rozłożenie na raty podatku od wskazanej powyżej nieruchomości za 2005 rok będzie możliwe po ostatecznym ustaleniu wysokości niniejszego zobowiązania.

Pod uzasadnieniem organ zamieścił pouczenie zgodnie, z którym na opisane powyżej postanowienie służy zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.

Na powyższe postanowienie, zachowując wskazany w pouczeniu termin, D.A. wniosła zażalenie, podając jako jego podstawę treść art. 165a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej o.p.).

W uzasadnieniu podniosła, iż organ podatkowy wydając zaskarżone postanowienie naruszył w sposób rażący art. 139 i następne Ordynacji podatkowej. Wskazała, że dłużnik, który złożył wniosek o rozłożenie na raty zaległości podatkowej ma prawo do merytorycznego rozpatrzenia jego wniosku z zachowaniem terminów określonych w cytowanej ustawie.

Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, iż postanowienie zaskarżone przez D.A. nie zostało wymienione przez ustawodawcę jako to, na które służy zażalenie. W związku z tym, pomimo błędnego pouczenia o zaskarżalności jakie zamieścił organ I instancji pod treścią swego postanowienia wraz z uzasadnieniem, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. zobligowane było do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na podstawie art. 228 § 1 pkt. 1 o.p.

Na powyższe postanowienie podatniczka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarzucając że zostało ono wydane z naruszeniem art. 228 § 1 pkt. 1 o.p. poprzez przyjęcie, że mimo błędnego pouczenia w postanowieniu organu I instancji zażalenie jest niedopuszczalne.

Z uwagi na zakres zaskarżenia wniosła o uchylenie postanowienia organu II instancji w całości jako niezgodnego z prawem.

W uzasadnieniu wskazała, iż strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji wadliwego pouczenia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie jako niezasadnej, podnosząc argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu, organ II instancji nie dopuścił się naruszenia przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku wymienionych w skardze oraz jej uzasadnieniu.

Podstawowym unormowaniem jakie według skarżącej zostało naruszone przez organ II instancji przy wydaniu zaskarżonego postanowienia jest treść art. 228 § 1 pkt. 1 o.p. Zgodnie z treścią powołanego przepisu organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania.

Mając na uwadze treść cytowanego przepisu należy stwierdzić, iż zarzut skarżącej co do jego naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. jest chybiony. Organ II instancji prawidłowo bowiem orzekł o niedopuszczalności zażalenia wydając w tym zakresie postanowienie.

Przedmiotem zaskarżenia, a następnie rozpatrzenia przez organ II instancji, jest czynność Prezydenta Miasta Ł. wskazana w art. 140 § 1 o.p. Zgodnie ze wskazanym unormowaniem, o każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

W ocenie Sądu, organ I instancji, wydając postanowienie z dnia 26 stycznia 2007 roku postąpił zgodnie z cytowanym przepisem.

Na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi (art. 236 § 1 o.p.). Omawiana ustawa nie przewiduje jednak zaskarżalności postanowienia o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, a wadliwe pouczenie nie stwarza w tym zakresie żadnego wyjątku. Organ II instancji prawidłowo postanowił stwierdzić niedopuszczalność rozpatrywanego zażalenia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił przedmiotową skargę.

P.Pij.