Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1303/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 września 2017 r. sygn. akt II SA/Sz 889/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] czerwca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę A. P. (dalej również jako "skarżący") na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego (dalej "Wojewoda") z dnia [...] czerwca 2017 r., w przedmiocie odmowy uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał na art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) mówiący, iż sąd odrzuca skargę , gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. W przedmiotowej sprawie zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2017 r. Sąd I instancji wezwał skarżącego m.in. do nadesłania czterech odpisów skargi lub czterech uwierzytelnionych kopii tej skargi celem doręczenia uczestnikom postępowania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2017 r., jednak strona brak uzupełniła dopiero w dniu [...] sierpnia 2017 r., a więc po upływie wyznaczonego terminu. Wobec powyższego Sąd odrzucił wniesioną skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie, złożył A. P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 32 i art. 47 § 1 p.p.s.a., poprzez wezwanie skarżącego do nadesłania odpisów skargi dla pozostałych stron postępowania, podczas gdy w jego opinii za stronę postępowania powinien zostać uznany, oprócz skarżącego, jedynie Wojewoda, dla którego odpis został dołączony do złożonej skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych ma miejsce wówczas, gdy nie usunięto w wyznaczonym terminie tych braków, mimo prawidłowego wezwania do ich usunięcia, o czym stanowi art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie wezwanie do nadesłania m.in. odpisów skargi zostało doręczone skarżącemu w dniach [...] sierpnia 2017 r. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji strona uzupełniła te braki z uchybieniem ustawowego terminu. Pełnomocnik skarżącego w zażaleniu nie kwestionuje faktu odebrania przesyłki, czy ustalenia terminu do uzupełnienia braków, a jedynie podnosi naruszenie art. 32 p.p.s.a poprzez błędne ustalenie stron postępowania.

Po pierwsze należy wskazać, że brak odpisów skargi kasacyjnej uniemożliwia nadanie pismu prawidłowego biegu, albowiem obowiązkiem sądu jest doręczenie jej odpisów występującym w sprawie pozostałym stronom. Art. 33 § 1 p.p.s.a. wyraźnie mówi, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. W niniejszej sprawie oprócz skarżącego kasacyjnie i organu, występuje jeszcze czterech uczestników postępowania. Brali oni udział w postępowaniu przed organami administracji i nie było to kwestionowane na etapie postępowania administracyjnego. Zatem w tej sytuacji Sąd prawidłowo wezwał pełnomocnika skarżącego do przedłożenia jeszcze czterech egzemplarzy skargi w celu doręczenia ich pozostałym uczestnikom. Fakt, że pełnomocnik skarżącego kwestionuje, iż w sprawie oprócz organu i skarżącego występują jeszcze inni uczestnicy postępowania nie daje podstawy do twierdzenia, iż skarżący jest zwolniony ze sporządzenia przeznaczonych dla nich odpisów pism (por. postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2011 r. sygn. akt II OZ 513/11).

Po drugie zarówno w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jak i w literaturze prawniczej ugruntowany jest pogląd, że Sąd nie ma obowiązku wskazywania stronie w wezwaniu wydanym na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. kogo uznał za uczestnika postępowania i jakiego interesu prawnego tych osób dotyczy wynik postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 23 grudnia 2012 r. sygn. akt II OSK 338/12). Wzywając do uzupełnienia braku w postaci odpisu skargi, sąd nie ma obowiązku informowania strony ani tym bardziej udokumentowania, ilu uczestników bierze udział w postępowaniu. Strona może taką informację uzyskać przeglądając akta sprawy (por. J. Drachal, M. Jagielski, P. Gołaszewski, w: Hauser, Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 271)

Podsumowując należy uznać, że odrzucenie skargi przez Sąd I instancji było słuszne, gdyż przepisy w tej materii są jednoznaczne i nie pozostawiają wątpliwości interpretacyjnych. Sąd jest zobowiązany jedynie do sprecyzowania, w jaki sposób strona skarżąca winna uzupełnić stwierdzone braki formalne, zakreślając na to ustawowy termin siedmiu dni i wskazując na skutki jego uchybienia. Ten obowiązek ze strony Sądu w rozpoznawanej sprawie został zrealizowany, zatem miał on obowiązek odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.