Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 182/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-03-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 30 stycznia 2014 r., nr "[...]" w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

Decyzją z decyzją z dnia 30 stycznia 2014 r., działająca z upoważnienia Prezydenta O. - Zastępca Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. - odmówiła J.B. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad mężem M.B. Wnioskodawczyni złożyła odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O, które decyzją z dnia 30 stycznia 2014 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Podstawą odmowy przyznania zasiłku było uznanie, że wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek z art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992, z późn. zm.), który dla uzyskania zasiłku wymaga rezygnacji z zatrudnienia.

J.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Olsztynie na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z akt sprawy wynika, że skarżąca pracowała zarobkowo do 9 lutego 1994 r.

Skarżąca opiekowała się niepełnosprawnym mężem i w związku z tym otrzymywała świadczenie pielęgnacyjne, przyznane decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 marca 2011 r. Powyższe świadczenie skarżąca otrzymywała do dnia 30 czerwca 2013 r., na podstawie art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W przedmiotowej sprawie, zawieszenie postępowania sądowego uzasadnione jest wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowienia z dnia 12 grudnia 2013 r., w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego, przedstawiającego Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "czy art. 16 a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej".

W ocenie Sądu, kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną skarżącej w sprawie J.B.. Stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych z Konstytucją, oznaczałoby, że sytuacja prawna skarżącej mogłaby ulec zmianie na korzyść.

Przyjmując więc, że zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania w rozpoznawanej sprawie wymieniona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak na wstępie.