Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 895/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i M.N. - Przedsiębiorstwo A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Dnia [...] (data stempla pocztowego) działający w imieniu strony skarżącej pełnomocnik radca prawny K.P. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego dokonanego w dniu [...] na j.d.a. SAD o nr [...], co do klasyfikacji taryfowej.

Pismem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał pełnomocnika strony do uiszczenia należnej od skargi opłaty wpisowej w kwocie 500 zł oraz do nadesłania stosownego pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed tut. Sądem.

Do wykonania powyższego zakreślono pełnomocnikowi siedmiodniowy termin liczony od dnia następnego od doręczenia, informując zarazem, że niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie wniesionej skargi.

Wezwanie to przesłano na adres podany przez pełnomocnika i wobec jego nieobecności w tym miejscu pozostawiono je w urzędzie poczty do odbioru, co zgodne było z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), w świetle którego w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane w upływem ostatniego dnia tego okresu.

Do dnia dzisiejszego wezwanie Sądu z dnia [...] nie zostało wykonane. Nie uiszczono bowiem żądanego wpisu od skargi oraz nie nadesłano stosownego pełnomocnictwa procesowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym tj. powinna – zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy – zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest wykazać swoje umocowanie do działania w sprawie stosownym dokumentem jakim jest pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (vide: art. 37 § 1 ustawy).

Ponieważ w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony będąc prawidłowo wezwany do nadesłania stosownego pełnomocnictwa nie zastosował się do powyższego, wniesioną przez niego skargę należało odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Jednocześnie wskazać należy, iż w terminie wskazanym przez Sąd, nie uiszczono też żądanej od skargi opłaty wpisowej w kwocie 500 zł, zatem i z tego powodu złożoną skargę należało odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

W tym stanie sprawy działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.

SJ/