Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 147/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art 138 par 2
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2020 r. sprawy ze sprzeciwu T. D. S.A. w K. od decyzji Nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2020 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku oddala sprzeciw


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., decyzją Nr [...] z dnia 13 stycznia 2020 r., znak [...], działając na podstawie na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki nr [...] z dnia 30 maja 2018 r., znak: [...], którą organ umorzył w całości jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, usytuowanego na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K. – w zakresie stacji trafo nr [...], usytuowanej na parterze, w klatce X budynku – uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Powyższa decyzja, która jest przedmiotem sprzeciwu, zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Na skutek skargi A. W. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki wszczął postępowanie w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku mieszkalnego, wielorodzinnego, użytkowanego na działce [...] obr. [...], przy ul. [...] w K. – w zakresie stacji trafo nr [...], usytuowanej na parterze, w klatce X budynku. Postanowieniem nr [...] z dnia 7 lipca 2016 r. organ postanowił zażądać od T. D. S.A. w K., jako właściciela stacji transformatorowej, zlokalizowanej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w K., przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej stanu technicznego stacji transformatorowej nr [...] – zlokalizowanej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, położonym na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K., zawierającej ocenę jej oddziaływania na lokale mieszkalne położone w sąsiedztwie pomieszczeń zajmowanych przez ww. stacje trafo, sporządzoną w oparciu o aktualne wyniki pomiarów natężenia pola elektrycznego i magnetycznego oraz pomiarów hałasu i drgań w pomieszczeniach mieszkalnych. Zastrzeżono, że ekspertyza powinna zawierać we wnioskach – w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości – zakres prac do wykonania, mających na celu doprowadzenie przedmiotowej stacji transformatorowej do stanu zgodnego z przepisami; zalecenia ekspertyzy technicznej winny być tak sprecyzowane, aby na ich podstawie organ nadzoru budowlanego mógł wydać decyzję rozstrzygającą sprawę w zakresie nakazania robót w celu usunięcia nieprawidłowości.

W dniu 22 lipca 2017 r. PINB, przy udziale przedstawiciela T. D. S.A. oraz Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w K., dokonał oględzin przedmiotowej stacji trafo. W trakcie oględzin stwierdzono, że: "w przyziemiu budynku przy ul. [...] w K. znajdują się trzy wydzielone pomieszczenia stacji trafo nr [...], tj. część SN, część nn oraz komora trafo. Część SN- rozdzielnia 15kV, część nn – rozdzielnia 0,4 kV, komora trafo z transformatorem 15/0,4 kV. Ww. pomieszczenia dostępne tylko z zewnątrz, drzwi zamknięte [...]. Pomieszczenia usytuowane bezpośrednio pod mieszkaniem nr [...], będącym własnością P. A. W.. Zgodnie z wyjaśnieniami przedstawiciela T. ww. stacja trafo powstała na etapie budowy bloku (lata 70-te), w roku 2014 transformator został wymieniony na niskoszumowy, nowoczesny transformator oraz zabudowano podkładki antywibracyjne pod nim. W związku ze skargami właściciel mieszkania nr [...], na zlecenie T. D. zostały wykonane w dniach 26.06.2014 oraz 30.06/01.07.2014r. (w nocy) badania natężenia hałasu i pola elektromagnetycznego w lokalach mieszkalnych, zlokalizowanych w bezpośrednim sąsiedztwie stacji. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono przekroczenie poziomu dopuszczalnego hałasu i podjęto decyzję o wymianie istniejącego transformatora na nową konstrukcję niskoszumową. Po wymianie transformatora ponownie wykonano badanie natężenia hałasu w mieszkaniach usytuowanych w sąsiedztwie trafo. Zgodnie z wyjaśnieniami przedst. T. [...] ekspertyza (badania) nie stwierdziła przekroczenia natężenia pola elektromagnetycznego (wartości dopuszczalne). Jako załącznik do protokołu przedłożono uwierzytelnione za zgodność z oryginałem kopie opracowań zawierających wyniki z ww. pomiarów. 1. Opracowanie nr [...] z dnia 30 lipca 2014r., 2. Opracowanie nr [...] z dnia 15.12.2014r. Ponadto przedłożono uwierzytelnioną za zgodność z oryginałem kopie protokołu z aktualnych oględzin i przeglądu urządzeń stacji nr [...] wraz z protokołem badania uziemienia z dnia 13.03.15r.[...] Równocześnie przedstawiciele T. wyjaśnią, że ilość pobieranej energii, tj. wielkość obciążenia transformatora nie ma znaczącego wpływu na jego akustykę. [...]"

Pismem z dnia 17 listopada 2016 r. PINB zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska o wykonanie aktualnych badań natężeń pola elektrycznego i magnetycznego oraz badań hałasu i drgań w pomieszczeniach mieszkalnych. W odpowiedzi na powyższe WIOŚ pismem z dnia 25 listopada 2016 r. stwierdził, że przedmiotowa sprawa nie należy do kompetencji tut. Inspektoratu, lecz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K.. Następnie, pismem z dnia 28 listopada 2016 r. PINB zwrócił się do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w K. o "podjęcie działań w zakresie dotyczącym wnoszonego przez P. A. W. problemu nadmiernego hałasu w jej mieszkaniu spowodowanego działaniem transformatora, a w przypadku wydania decyzji w przedmiotowej sprawie o informację w tym zakresie". Pismem z dnia 4 stycznia 2017 r. Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w K. poinformowała PINB, że w dniu 14 grudnia 2016 r. została przeprowadzona kontrola sanitarna, podczas której poinformowano A. W. o sposobie wykonywania pomiarów poziomu hałasu w mieszkaniach oraz konieczności zawiadomienia wszystkich stron postępowania o terminie przeprowadzonych pomiarów. Z uwagi na konieczność zawiadomienia właścicieli urządzeń generujących uciążliwy hałas tj. firmy T. w celu zapewnienia obsługi tych urządzeń A. W. nie wyraziła zgody na wykonanie pomiarów.

Postanowieniem Nr [...] z dnia 10 lutego 2017 r. PINB w K. postanowił zażądać od T. D. S.A. w K. – jako właściciela stacji transformatorowej, zlokalizowanej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w K., przedłożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki ekspertyzy technicznej dotyczącej stanu technicznego stacji transformatorowej nr [...] – zlokalizowanej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, położonym na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K., zawierającej ocenę jej oddziaływania na lokale mieszkalne położone w sąsiedztwie pomieszczeń zajmowanych przez ww. stacje trafo, sporządzoną w oparciu o aktualne wyniki pomiarów natężenia pola elektrycznego i magnetycznego oraz pomiarów hałasu i drgań w pomieszczeniach mieszkalnych. Zastrzeżono, że ekspertyza powinna zawierać we wnioskach – w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości – zakres prac do wykonania, mających na celu doprowadzenie przedmiotowej stacji transformatorowej (w tym prawidłowości jej funkcjonowania) do stanu zgodnego z przepisami; zalecenia ekspertyzy technicznej winny być tak sprecyzowane, aby na ich podstawie organ nadzoru budowlanego mógł wydać decyzję rozstrzygającą sprawę w zakresie nakazania robót w celu usunięcia nieprawidłowości. Termin wykonania powyższego obowiązku ustalono do dnia 17 marca 2017 r. Postanowienie, o którym mowa, stało się ostateczne.

W dniu 28 września 2017 r. PINB w K. dokonał ponownych oględzin przedmiotowej stacji trafo będącej przedmiotem sprawy dotyczącej nieprawidłowego stanu technicznego budynku wielorodzinnego mieszkalnego położonego przy ul. [...] w K.. W trakcie oględzin stwierdzono, że: "ustalenia z dnia 22 lipca 2016 r. z protokołu oględzin przeprowadzonych w terenie przy ul. [...] w K. nie uległy zmianie. Do dnia dzisiejszych oględzin nie wykonano żadnych prac eksploatacyjnych w budynku stacji trafo. Stacja pracuje w niezmienionym układzie zasilania. W ramach oceny w terenie stwierdza się brak wyczuwania nadmiernego hałasu czy jakichkolwiek wibracji pochodzących ze stacji trafo. Dostarczone uprzednio protokoły z badania natężenia hałasu oraz natężenia pola elektromagnetycznego wykonane przez firmę niezależną nie wykazują żadnych przekroczeń w mieszkaniu nr [...]. W związku z czym T. D. S.A. nie widzi zasadności przeprowadzenia ponownych pomiarów i ekspertyz, gdyż dalej w stacji trafo pracują te same urządzenia".

Postanowieniem nr [...] z dnia 9 października 2017 r. PINB uchylił własne postanowienie z dnia 10 lutego 2017 r. z uwagi na błędne zaadresowaną stronę w korespondencji, a następnie wydał postanowienie nr [...] z dnia 9 października 2017 r. nakładając na T. D. S.A tożsame obowiązki określone w postanowieniu z dnia 10 lutego 2017 r. Postanowienie to stało się ostateczne. Postanowieniem nr [...] z dnia 24 stycznia 2018 r. PINB w K. ustalił nowy termin wykonania obowiązku nałożonego własnym postanowieniem do dnia 31 marca 2018 r. W dniu 2 marca 2018 r. PINB w K. dokonał oględzin w sprawie rozpoczęcia wykonania badań potrzebnych do wykonania ekspertyzy technicznej, żądanej postanowieniem nr [...] z dnia 9 października 2017 r., dotyczącej stanu technicznego stacji trafo. Ustalono, że badania w lokalach zostaną wykonane w porozumieniu indywidualnym z właścicielami lokali; pozostałe badania rozpoczynają się w dniu od 2 marca 2018 r od założenia odpowiedniego sprzętu pomiarowego w stacji trafo. Po wykonanych badaniach T. D. S.A. miała przedłożyć ekspertyzę. Za pismem z dnia 27 kwietnia 2018 r. T. D. S.A. przekazała do PINB w K. ekspertyzę techniczną stacji [...] przy ul. [...] w K.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki, decyzją Nr [...] z dnia 30 maja 2018 r., działając na podstawie art. 105 § 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ) art. 80 ust. 2 pkt 1 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm.) – umorzył w całości jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, usytuowanego na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K. - w zakresie stacji trafo nr [...], usytuowanej na parterze, w klatce X budynku. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał w szczególności, że nie ma podstaw do twierdzenia, iż zaistniała którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego – a tylko taka konstatacja pozwoliłaby na nakazanie, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, w określonym terminie. Postępowanie administracyjne jest zatem bezprzedmiotowe.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła A. W.. MWINB w K. postanowieniem nr [...] z dnia 13 czerwca 2019 r., zlecił organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie poprzez: 1) pozyskanie z zasobów archiwalnych decyzji pozwolenia na budowę wraz z projektem budowlanym budynku wielorodzinnego, usytuowanego na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K. oraz dokumentu potwierdzającego przyjęcie do użytkowania; 2) pozyskanie od T. D. S.A. dokumentów wskazujących dane techniczne i eksploatacyjne oraz obecne minimalne i maksymalne obciążenie stacji transformatorowej nr [...] wraz podaniem obiektów przyłączonych do tej stacji; 3) przeprowadzenie dodatkowych oględzin przedmiotowej stacji transformatorowej celem jednoznacznego ustalenia jej charakterystycznych paramentów technicznych wraz z podaniem wymiarów, odległości w stosunku do lokalu mieszkalnego nr [...] i sposobu zamontowania poszczególnych elementów i urządzeń wyposażenia stacji. PINB za pismem z dnia 19 lipca 2019 r. przesłał organowi odwoławczemu w dniu 23 lipca 2019 r. akta sprawy uzupełnione o wskazane materiały.

Działając na skutek odwołania A. W., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wydał opisaną na wstępie decyzję kasacyjną z dnia 13 stycznia 2020 r.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił szczegółowo przebieg postępowania i wskazał, że przedmiotowa stacja trafo została zaprojektowana jako wbudowana w budynek mieszkalny wielorodzinny z uwzględnieniem warunków, jakie musi spełniać dla zminimalizowania jej oddziaływania na lokale mieszkalne. Przedmiotowa stacja trafo o nr [...] została odebrana w dniu 15 lipca 1976 r.; zgodnie ze zgłoszeniem jej uruchomienia została ona połączona kablami ze stacją trafo nr [...]; w stacji został zamontowany transformator MSTw [...]. A. W. zwracała się pisemnie do T. D. o wyciszenie transformatora w przedmiotowej stacji trafo. Jednocześnie Rejon Obsługi Mieszkańców [...] jako zarządca budynku przy ul. [...], zwracał się pisemnie do [...] S.A. o potwierdzenie, czy stacja ta spełnia warunki techniczne oraz czy pole elektromagnetyczne nie zagraża zdrowiu oraz bezpieczeństwa mieszkańców budynku, szczególnie tych, którzy bezpośrednio graniczą ze ścianami stacji transformatorowej.

T. D. S.A w dniu 4 września 2014 r. w ramach prac eksploatacyjnych istniejący, działający transformator wymienił na nową jednostkę. W opracowaniu nr [...] z dnia 30 lipca 2014 r., wykonanego na zlecenie T. D. S.A. przez zespół autorski dr inż. W. Z. - Rzeczoznawca SEP nr [...], mgr inż. M. P. - Specjalista SEP, dr inż. W. C. i mgr inż. B. W. wskazano cyt. "W budynku zabudowana jest stacja transformatorowa typu [...], jest to podstacja wnętrzowa wkomponowana wybudowana w roku 1976". W pkt 3.3. opracowania – Podsumowanie – autorzy wskazali w lokalu nr [...] (winno być - nr [...]) (bezpośrednio nad komorą stacji transformatorowej) stwierdzono wpływ pracy stacji transformatorowej na poziom hałasu przenikającego do pomieszczenia. W porze dziennej hałas ten nie przekraczał poziomu dopuszczalnego. W porze nocnej stwierdzono przekroczenie poziomu dopuszczalnego (30 dB) w pomieszczeniu oznaczonym na szkicu (rys. 3.3.) jako "pokój I" (MWINB wskazał przy tym na pomyłkę w numeracji: winno być – rys. 3.4.) w punkcie pomiarowym nr 4. Analiza pomiarów wskazanych w tabeli nr 3.3. opracowania wskazuje, że normowa wartość hałasu określona na 30 dB została przekroczona w pokoju I w pkt pomiaru 4 i wynosiła 35,1 dB, i wskazanym przez użytkownika punkcie 0 - 30,8 dB. We wnioskach końcowych opracowania zawarto stwierdzenie, że "W wyniku analizy częstotliwościowej próbek dźwięku, stwierdzono, że dominującą składową w widmie częstotliwościowym jest częstotliwość 100Hz. Może to potwierdzać, że hałas przenikający do pomieszczenia pochodzi od drgań transformatora energetycznego".

Dalej organ odwoławczy zauważył, że nieprawidłowości w działaniu przedmiotowej stacji wskazywał ROM [...] w piśmie z dnia 14 października 2015 r. skierowanym do T. D. S.A. Do akt sprawy włączono także opracowanie nr [...] z dnia 15 grudnia 2014 r. wykonane na zlecenie T. D. S.A. przez zespół autorski dr inż. W. Z. – Rzeczoznawca SEP nr [...], mgr inż. M. P. – Specjalista SEP i mgr inż. B. W. po wymianie istniejącego transformatora na nowy transformator niskoszumowy firmy [...]. Według pomiarów dokonanych w lokalu mieszkalnym nr [...] w porze dziennej w dniu 5 grudnia 2014r. natężenia hałasu w określonych na rys. 3.1. szkicu lokalu punktach przy "załączonej pracy" stacji wynosił: dla pkt. 3 - 25,2-27dB, dla pkt 4 - 22,0- 30,0dB a dla pkt 5 -26,l-28,ldB. Pomiary w pkt. 3 i 5 zostały wykonane na wysokości 0,3m, a w pkt. 4 na wysokości l,2m. Pomiary wykonane w nocy z 05/06 grudnia 2014 r. wskazywały wartości poziomu hałasu odpowiednio w pkt. 2 - 28,1-30,3 dB, 3- 28,8-3l,2dB, w pkt. 4 - 26,6-27,9 dB, w pkt. 5 - 27,4-27,7 dB. We wnioskach końcowych autorzy opracowania wskazali w zakresie lokalu nr [...], że "nie stwierdzono wpływu pracy stacji transformatorowej na poziom hałasu przenikającego do pomieszczeń lub wpływu tego nie można ocenić z powodu wysokiego poziomu tła akustycznego. Wartości poziomu hałasu Leq w tych pomieszczeniach nie przekraczają poziomów dopuszczalnych". MWINB zaznaczył przy tym, że pomiary poziomu hałasu wg. tabeli 3.2. opracowania wskazują na wahania poziomu hałasu w lokalu nr [...] w pomieszczeniach nad komorą transformatora i komorą rozdzielni W.N. przy włączonej "pracy" transformatora i wskazują na przekroczenie w porze nocnej dopuszczalnego normowego poziomu hałasu określonego na 30dB (pkt. pomiaru 2 i 3 tabela 3.2. L.p. 7 i 8).

Kontynuując analizę stanu faktycznego, organ odwoławczy wskazał, że w dniu 22 lipca 2016 r. PINB dokonał kontroli przedmiotowej stacji trafo, w wyniku której stwierdził, że znajdują się w niej trzy wydzielone pomieszczenia - część SN - rozdzielnia 15 kV, część nn - rozdzielnia 0,4 kV oraz komora trafo z transformatorem 15/04 kV. W trakcie kontroli przedstawiciel T. D. S.A. wyjaśnił, że transformator został wymieniony na niskoszumowy wraz z zabudowaniem podkładkami antywibracyjnymi. Przedstawiciel T. D. S.A. wyjaśnił, że ilość pobieranej energii tj. wielkość obciążenia transformatora nie ma znaczącego wpływu na jego akustykę, niemniej jednak nie zostało to udokumentowane w opiniach i wykonanych pomiarach. W aktach sprawy zalega Protokół badań transformatora Typ: [...] [...] [...], przesłany wraz z pismem T. D. S.A. z dnia 18 maja 2017 r. Wymiana na nowy niskoszumowy transformator, zgodnie z powyższym pismem została wykonana 4 września 2014 r., jednakże w aktach sprawy nie znajduje się dokument potwierdzający fakt fizycznej jego wymiany oraz dokument potwierdzający, że nowy niskoszumowy transformator spełnia wymagania w zakresie emitowania drgań i szumów oraz innych parametrów określonych przez stosowne przepisy. Zgodnie z przesłanym Protokołem Badań Transformatora gwarantowany poziom hałasu LPA wynosi: 44dB(A).

Organ odwoławczy zwrócił następnie uwagę na to, że PINB postanowieniem nr [...] z dnia 9 październik 2017 r. zażądał od [...] S.A. jako właściciela przedmiotowej stacji przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej jej stanu technicznego z oceną jej oddziaływania na lokale mieszkalne położone w sąsiedztwie pomieszczeń zajmowanych przez ww. stację oraz w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości – zakres prac do wykonania. Wykonana Ekspertyza techniczna nr [...], dotycząca stanu technicznego stacji transformatorowej 15/0,4 kV nr [...] z kwietnia 2018 r. wskazuje w tabeli 3.6.2 pomiar poziomu dźwięku A hałasu LAeq zmierzony w dniu 22 marca 2018 r., w porze nocnej w lokalu nr [...] w pokoju I w punkcie pomiaru 3, na wysokości 1,2 m - 29,9, 29,6 i 30 dB. Pomiary te spełniają wymagania normy PN-87/B- 02151/02 + Ap.l:2015-05 w zakresie dopuszczalnego równoważnego poziomu dźwięku A hałasu przenikającego do pomieszczenia od wszystkich źródeł hałasu łącznie. W podsumowaniu opinii autorzy wskazali, że w porze dziennej w lokalach nr [...] i [...] nie wystąpiło przekroczenie dopuszczalnego równoważnego poziomu dźwięku A. Z uwagi na nieuzyskanie dostępu do lokalu nr [...] w opinii wskazano, że "opierając się na doświadczeniu zespołu wykonującego badania oraz na wcześniejszych dwukrotnych (w 2014 r.) pomiarach poziomu hałasu przeprowadzonych w tym lokalu można wnioskować, że również w tym lokalu nie wystąpią przekroczenia dopuszczalnych poziomów dźwięku A, które wynoszą 40db dla pomieszczeń mieszkalnych i 45dB dla kuchni i pomieszczeń sanitarnych". Również w porze nocnej w lokalach nr [...] niestwierdzony ponadnormatywnych wartości poziomu hałasu. Odnośnie pomiarów drgań mechanicznych zawartych w powyższej ekspertyzie stwierdzono, że nieprzekroczony jest poziom drgań w porze dziennej w mieszkaniach nr [...] w stosunku do wartości określonych w normie PN-88/B-02171 – Ocena wpływu drgań na ludzi w budynkach. Nie wykonano jednak pomiarów drgań w mieszkaniu nr [...] w porze dziennej z uwagi na nieobecność właściciela. Jak wskazano, "opierając się na doświadczeniu zespołu pomiarowego oraz zmierzonych w pozostałych lokalach bardzo małych wartościach drgań, znacznie poniżej poziomów dopuszczalnych, można wnioskować, że również w tym lokalu nie wystąpią przekroczenia dopuszczalnych poziomów drgań".

Kontynuując argumentację, organ odwoławczy zauważył, że będące podstawą rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji opinie dotyczą tylko i wyłącznie stanu technicznego stacji trafo w zakresie emitowanych dźwięków, drgań i emitowania pola elektromagnetycznego wpływających na zdrowie i życie ludzi. Przytoczywszy art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, organ odwoławczy, podkreślił, że przesłanki wydania decyzji w oparciu o ten przepis mają charakter alternatywny, a co za tym idzie nie muszą wystąpić łącznie. MWINB ocenił, że zebrany przez PINB materiał dowodowy nie uwzględnia faktu, iż były wykonywane na przestrzeni lat roboty budowlane związane z podłączaniem do przedmiotowej stacji trafo innych budynków, co zostało wskazane przez T. D. S.A. w piśmie z dnia 15 lipca 2019 r. Ponadto dokonano zmiany transformatora na niskoszumowy olejowy. Z pisma T. D. S.A. wynika, że przedmiotowa stacja nr [...] (wg. oznaczenia T. D. S.A.) jest zasilana liniami kablowymi średniego napięcia SN- 15kV wyprowadzonymi z rozdzielni sieciowej RS [...] nr [...] oraz ze stacji transformatorowej nr [...]. W rozdzielnicy nN-0,4KV jest podłączonych siedem, [..] linii kablowych niskiego napięcia nN-0,4kV zasilających złącza kablowe zabudowane na budynkach (blokach). Z dalszej treści tego pisma wynika, że przedmiotowa stacja zasila obiekty: cztery złącza kablowe budynku [...], budynku [...], budynku [...], [...] oraz [...]. Jednocześnie stacja nr [...] połączona jest w pętlach kablowych ze stacjami nr: [...]. Mogą zatem zachodzić okoliczności wskazujące na zmianę parametrów technicznych w związku z przyłączeniem dodatkowych obiektów, a co za tym idzie wielkości "obciążenia" nowego transformatora i jego parametrów użytkowych, w zakresie poziomu hałasu emitowanego przez nowy transformator, sposobu i uwarunkowań jego montażu w przedmiotowej stacji nr [...]. Zatem PINB winien zbadać, czy w sytuacji zmiany powyższych parametrów nie doszło do przebudowy stacji nr [...], określonej w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego. W tym kontekście wskazano ma ewentualność prowadzenia postępowania w zakresie art. 50-51 Prawa budowlanego, dotyczącego wykonania robót budowlanych związanych z przyłączeniem i zasilaniem innych obiektów budowlanych do przedmiotowej stacji trafo, w odniesieniu do spełniania przez nią warunków techniczno-budowlanych. Ustaleniu przez PINB pozostaje kwestia, czy pomieszczenia, w którym sporna stacja transformatorowa się znajduje, posiadają odpowiednie parametry techniczne, czy właściciel tych urządzeń podjął niezbędne działania dla zapewnienia ochrony mieszkańców bloku przed ujemnymi skutkami pracy tych urządzeń (poza wymianą transformatora). Organ odwoławczy wskazał przy tym relewantne przepisy Rozporządzenia Ministra infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (§ 182) i wyjaśnił, że przepisy te stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem § 207 ust. 2. Zdaniem MWINB, dokonana zmiana transformatora na nowy, niskoszumowy mieści się w zakresie przebudowy, o jakiej jest mowa w art. 3 ust. 7a Prawa budowlanego. Organ nadzoru budowlanego ma obowiązek gromadzenia dowodów nie tylko na podstawie regulacji kodeksu postępowania administracyjnego, ale również unormowań Prawa budowlanego, w tym art. 81c . Przepisy techniczno-budowlane, jakie obecnie winny spełniać budynki, zawarte są w przywołanym rozporządzeniu. Organ nadzoru budowlanego winien zweryfikować zatem zgodność funkcjonowania kwestionowanej stacji transformatorowej z przepisami rozporządzenia, w tym m.in. § 96 ust. 1, § 180 pkt 3, § 182, § 323 ust. 2 pkt 2 i § 327, w kontekście wykonanych robót budowlanych. Powołane przepisy rozporządzenia wyraźnie wskazują na konieczność ochrony pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi przed ujemnymi skutkami montażu urządzeń technicznych emitujących dźwięki i drgania. Organ odwoławczy wskazał, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy przez PINB, organ ten winien ponownie przeanalizować całość materiału dowodowego oraz zbadać i uwzględnić wskazane powyżej okoliczności w sprawie. Tak zgromadzony materiał dowodowy w sprawie, będzie podstawą do wydania prawidłowej decyzji. Biorąc pod uwagę, że przedmiotowe postępowanie prowadzone było w oparciu o regulacje prawne określone w rozdziale 6 Prawa budowlanego – Utrzymanie obiektów budowlanych – w przedmiocie nieprawidłowego stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, usytuowanego na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K. – w zakresie stacji trafo nr [...], usytuowanej na parterze, w klatce X budynku, jednakże ponownie zgormadzony w toku tego postępowania materiał dowodowy może wskazać na nowe okoliczności określone regulacją przepisów art. 50-51 Prawa budowlanego, MWINB w K. w oparciu o art. 138 § 2 uchylił skarżoną decyzję PINB w K. - Powiat-Grodzki w całości i przekazał organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Pismem z dnia 29 stycznia 2020 r. sprzeciw od powyższej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. złożyła T. D. S.A. w K.. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie przepisów postępowania dające podstawę do uchylenia wskazanej wyżej decyzji tj. art. 7, art. 8, art. 77, art. 80, art. 81, art. 104 § 1, art. 105 § 1, art. 107 § 3 oraz art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez: a) błędne ustalenie stanu faktycznego, b) błędne niewystarczające wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, c) błędną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i rozpatrzenie go w sposób niewyczerpujący i nieprawidłowy z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów, d) błędne stwierdzenie, że brak jest podstaw do uznania postępowania za bezprzedmiotowe, e) błędne uznanie, że konieczne jest przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego koniecznego do wyjaśnienia sprawy, a jego zakres ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: a) błędną wykładnię przepisów prawa materialnego tj. art. 3 ust. 7a Prawa budowlanego, b) błędną wykładnię przepisów prawa materialnego tj. art. 61 pkt. 2, art. 62 ust. 1 pkt. 1 i 2, 66 ust. 1 oraz art. 70 ust. 1 Prawa budowlanego, c) błędną wykładnię przepisów prawa materialnego tj. § 182 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu sprzeciwu skarżąca wskazała, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest pełny, kompletny, zrozumiały, jasny i w pełni wystarczający do prawidłowej jego oceny oraz wydania stosownej decyzji. Organ I instancji zgromadził w sprawie kilka opinii ekspertów, z których wynika, że po wymianie transformatora na niskoszumowy i umieszczeniu podkładek antywibracyjnych, co miało miejsce w dniu 4 września 2014 r., nie występują przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu i drgań, a także pola elektromagnetycznego w odniesieniu do obowiązujących przepisów oraz norm. W aktach postępowania znajdują się m.in. protokół badań, karta gwarancyjna, certyfikaty zabudowanego w dniu 4 września 2014 r. niskoszumowego transformatora o mocy 400kVA oraz jego zdjęcia wraz z tabliczką znamionową wykonane przez pracowników PINB. Wszystkie te dokumenty wskazują bezsprzecznie, że brak jest podstaw do twierdzenia, że zaistniała którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego. Nie można bowiem mówić o złym stanie technicznym stacji ani o żadnym zagrożeniu dla zdrowia lub życia ludzkiego lub nieprawidłowym użytkowaniu stacji.

Dalej skarżąca przedstawiła chronologię prac budowlanych oraz charakterystykę parametrów technicznych stacji. W tym kontekście wskazała, że urządzenia stacji transformatorowej nr [...] zostały zaprojektowane i wybudowane w roku 1976, jako obiekt integralnie związany z budynkiem mieszkalnym wielolokalowym (blokiem) przy ul. [...] w oparciu o przepisy obowiązujące w tym okresie. W tym samym czasie na osiedlu [...] na podstawie jednej dokumentacji techniczno-prawnej zostało wybudowanych kilka stacji transformatorowych 15/0,4kV. Zgodnie z będącą w aktach postępowania dokumentacją, stacje zlokalizowane w budynkach mieszkalnych w opisie, planach, a zwłaszcza w będących ich częścią składową schematach ideowych stacji 15/0,4kV są jednoznacznie opisane jako "komora transformatorowa przystosowana dla jednostki 630kVA". Oznaczenie to jednoznacznie wskazuje jako umożliwiające zabudowę w nich transformatora o maksymalnej mocy włącznie do 630kVA. Decyzję w zakresie właściwej mocy transformatora podejmuje natomiast operator systemu dystrybucyjnego mając na względzie obecne i przyszłe zapotrzebowanie w energię elektryczną na obszarze, który zasila dana stacja. Schemat ideowy stacji transformatorowej nr [...] z 1976 roku z jednoznacznym wpisem odnośnie jednostki mocy transformatora (przystosowana do 630kVA) został także dołączony do pisma skarżącego nr [...] z dnia 15 lipca 2019 r. (załącznik nr [...]). Mając na uwadze powyższe operator systemu dystrybucyjnego, jakim jest T. D. S.A. podjął decyzję, że dla prawidłowego zasilenia odbiorców w budynku przy ul. [...] wystarczające jest wykorzystanie transformatora o mocy 400kVA i taka też jest moc nowego niskoszumowego transformatora zainstalowanego dnia 4 września 2014 r. Transformator o takiej mocy jest nie tylko wystarczający dla zapewnienia zapotrzebowania w energię elektryczną na obszarze, który zasila, ale także mając na uwadze konieczność zachowania norm w zakresie hałasu, drgań i pola elektromagnetycznego. Moc tego transformatora zapewnia dostawę energii elektrycznej dla odbiorców zasilanych z tej stacji oraz pewność zasilania w sytuacjach awaryjnych, a służbom skarżącego możliwość wykonywania prac eksploatacyjnych bez konieczności pozbawiania energii elektrycznej odbiorców. Gwarantuje to wysoką jakość dostarczanej energii elektrycznej oraz zapewnia bezpieczeństwo obsłudze i użytkownikom. Odnosząc się do kwestii przyłączenia do stancji transformatorowej budynku przy ul. [...] w K., skarżąca wskazała, że protokół odbioru przyłącza datowany jest na dzień 25 października 2012 r. (protokół nr [...]). Celem przyłączenia budynku przy ul. [...] do stacji transformatorowej nr [...] wykonane zostały uprzednio czynności konieczne do weryfikacji, czy moc transformatora będzie wystarczająca dla zapewnienia prawidłowego zaopatrzenia w energię elektryczną dotychczasowych mieszkańców, a także tych planowanych do przyłączenia. Bez takiej pozytywnej weryfikacji nie miałoby miejsca przyłączenie budynku przy ul. [...] do stacji transformatorowej nr [...]. W kontekście powyższego nie jest zasadne twierdzenie organu II instancji, że "mogą zatem zachodzić okoliczności wskazujące na zmianę parametrów technicznych w związku z przyłączeniem dodatkowych obiektów, a co za tym idzie wielkości "obciążenia" nowego transformatora i jego parametrów użytkowych, w zakresie poziomu hałasu emitowanego przez nowy transformator i sposobu i uwarunkowań jego montażu w stacji nr [...]". Okoliczności, o których pisze organ II instancji, zostały bowiem zweryfikowane przez skarżącego jeszcze przed podłączeniem budynku przy ul. [...], które nastąpiło bez zmiany istniejących urządzeń średniego i niskiego napięcia zabudowanych w stacji [...], w tym także transformatora [...],4kV o mocy [...] Niezależnie od powyższego okoliczności te – zdaniem skarżącej – są nieistotne dla rozpoznania sprawy z uwagi na fakt, że budynek przy ul. [...] został podłączony w 2012 r., a we wrześniu 2014 r. został zainstalowany nowy niskoszumowy transformator, który zgodnie z wskazaną wyżej ekspertyzą spełnia wszelkie wymogi i nie powoduje emisji hałasu, drgań i pola elektromagnetycznego ponad dopuszczalne normy. Podłączenie budynku przy ul. [...] nie wpłynęło na wielkość "obciążenia" nowego transformatora i jego parametry użytkowe, co potwierdza fakt, że A. W. pierwsze pismo do skarżącego wystosowała dopiero w kwietniu 2014 r., a zatem półtora roku po przyłączeniu budynku przy ul. [...].

Odnosząc się do powołanego przez organ odwoławczy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, skarżąca zwróciła uwagę na zawarte w nich przepisy przejściowe oraz regulację, w myśl której stosuje się je tylko przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem tylko § 207 ust. 2. W ocenie skarżącej, stacja 3122 nie była ani przebudowywana ani rozbudowywana, bowiem wymiany istniejącego transformatora na nowy o tej samej mocy 400kVA nie można uznać za czynność inwestycyjną w rozumieniu prawa budowlanego. Skarżąca dysponuje decyzjami organów nadzoru budowlanego potwierdzającymi takie stanowisko w przypadku wymiany transformatorów olejowych na transformatory suche w izolacji żywicznej. Zdaniem skarżącej, stacja transformatorowa nie jest obiektem budowlanym, a wymiana jej elementów, przykładowo transformatora, nie stanowi remontu, ale jest czynnością eksploatacyjną związaną z utrzymaniem sieci w należytym stanie technicznym i użytkowym. Stacja transformatorowa nr [...] wybudowana została w 1976 roku, kiedy nie obowiązywały jeszcze przepisy Rozporządzenia z 2002 roku. Tym samym zastosowanie do tej stacji transformatorowej znajdują również na chwilę obecną przepisy obowiązujące w okresie jej budowy, a nie przepisy ww. Rozporządzenia z 2002 roku, tj. Rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego. W przepisach tych brak jest natomiast wymogów, aby stacja transformatorowa była oddalona od pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi. W oparciu o ustawę Prawo energetyczne, Prawo budowlane oraz Rozporządzenie Ministra Gospodarki w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego skarżący dokonuje regularnie oględzin i przeglądów urządzeń energetycznych zabudowanych w stacji transformatorowej nr [...] zlokalizowanej przy ul. [...] w K., a ich stan techniczny jest dobry, nie zagrażający bezpieczeństwu urządzeń oraz osób przebywających w ich sąsiedztwie. Na podstawie wskazanych wyżej przepisów oceniany jest bieżący stan techniczny sieci elektroenergetycznej i podejmowane są decyzje dotyczące przewidywanych do wykonania modernizacji sieci elektroenergetycznych oraz wynikające z realizacji procesu przyłączenia nowych odbiorców do sieci dystrybucyjnej przedsiębiorstwa. W określonych warunkach przyłączenia przedsiębiorstwo energetyczne jako właściciel i inwestor decyduje i określa konieczny zakres modernizacji lub budowy sieci dystrybucyjnej mając na uwadze techniczne i ekonomiczne warunki jej rozwoju przy równoczesnym zapewnieniu właściwych parametrów zasilania dotychczasowym odbiorcom. Bezsprzecznym jest zatem, że w razie stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości skarżący podjąłby określone czynności zmierzające do doprowadzenia stanu faktycznego do stanu zgodnego z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu – co do zasady, ilekroć jest uruchamiana skargą – polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a.

Postępowanie w przedmiocie sprzeciwu zostało jednak znacznie uproszczone, albowiem organ administracji nie ma obowiązku udzielać odpowiedzi na skargę (art. 64c § 4 p.p.s.a.), w postępowaniu przed sądem nie biorą udziału uczestnicy, a jedynie strona skarżąca i organ, który wydał zaskarżoną decyzję (art. 64b § 3 p.p.s.a.), sąd co do zasady rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 64d § 1 p.p.s.a.). Rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. (art. 64e p.p.s.a.). Uwzględniając zatem sprzeciw od decyzji, sąd uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (art. 151a § 1 zd. 1 p.p.s.a.). W przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu od decyzji sąd oddala sprzeciw (art. 151a § 2 p.p.s.a.).

Konstrukcja sprzeciwu implikuje daleko idące ograniczenia w zakresie sposobu i kryteriów kontroli decyzji kasacyjnej. Ograniczeniu, by nie powiedzieć wyłączeniu, uległa możliwość badania i weryfikacji materialnoprawnych aspektów zaskarżonego rozstrzygnięcia. Jako niedopuszczalna jawi się na tym etapie wypowiedź sądu co do rozumienia normy materialnej w odniesieniu do danego przypadku oraz – tym bardziej – co tego, czy dokonana przez organ odwoławczy fragmentaryczna subsumpcja już ustalonego stanu faktycznego pod jej hipotezę jest prawidłowa, czy też nie. Taka wypowiedź niechybnie stałaby się przecież determinantą przyszłego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. A kreowania takiej determinanty w postępowaniu prowadzonym pod nieobecność wszystkich podmiotów, których interesu prawnego jego wynik może dotyczyć (art. 64b § 3 p.p.s.a.), i przy braku pełnej kontroli instancyjnej (art. 151a § 3 p.p.s.a.) – niepodobna pogodzić ani z podstawowymi zasadami porządku prawnego, ani z wymogami sprawiedliwości proceduralnej.

Przesłanki do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., są następujące: 1) decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania; 2) konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Zdaniem Sądu, w niniejszym przypadku przesłanki te zostały spełnione. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. trafnie zidentyfikował występujące w postępowaniu pierwszoinstancyjnym naruszenia przepisów proceduralnych oraz braki w materiale dowodowym – które, razem wzięte, wyczerpują opisane w art. 138 § 2 k.p.a. przesłanki wydania decyzji kasacyjnej.

Organ odwoławczy zasadnie zwrócił uwagę przede wszystkim na to, że zebrany materiał dowodowy – w tym opinie i ekspertyzy – dotyczą wyłącznie stanu technicznego przedmiotowej stacji trafo w zakresie emitowanych dźwięków, drgań i emitowania pola elektromagnetycznego wpływających na zdrowie i życie ludzi, podczas gdy zakres okoliczności faktycznych relewantnych z punktu widzenia wchodzących w rachubę norm materialnych jest znaczenie szerszy. W poczynionych przez organ I instancji ustaleniach i dokonanej przezeń analizie stanu faktycznego rzeczywiście pominięte zostały okoliczności związane ze zmianą transformatora i z przyłączeniem do niego nowych obiektów. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że są to okoliczności istotne, które wymagają skrupulatnego wyjaśnienia oraz prawnej oceny i stanowią zakres sprawy mający istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie – zakres, który wykracza poza granice dopuszczalnego, uzupełniającego postępowania wyjaśniającego przed organem odwoławczym[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. sprecyzował też – nawiązując do konkretnych przepisów Rozporządzenia Ministra infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (§ 96 ust. 1, § 180 pkt 3, § 182, § 323 ust. 2 pkt 2 i § 327) – jakie okoliczności i uwarunkowania powinny być, jego zdaniem, zbadane i ocenione.

Organ odwoławczy zaprezentował w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji również stanowisko, że dokonana zmiana transformatora na nowy niskoszumowy mieści się w zakresie przebudowy, o jakiej mowa w art. 3 ust. 7a Prawa budowlanego, i – niejako w konsekwencji – wskazał na konieczność rozważenia stanu faktycznego nie tylko przez pryzmat art. 66 Prawa budowlanego, ale także przez pryzmat art. 50-51 Prawa budowalnego. Stanowisko to nie jest wprawdzie obojętne z punktu widzenia oceny podstaw do wydania decyzji kasacyjnej (co przemawiałoby za zajęciem już teraz jednoznacznego stanowiska wobec niego), ale – z drugiej strony – z uwagi na wyeksponowane wyżej uwarunkowania postępowania zainicjowanego sprzeciwem, w tym ograniczoną kontrolę instancyjną (art. 64b § 3 p.p.s.a.) i nieobecność procesową wszystkich zainteresowanych (art. 151a § 3 p.p.s.a.), Sąd doznaje bardzo istotnych ograniczeń, gdy idzie o formułowanie wypowiedzi zorientowanych na rozumienie prawa materialnego w konkretnej sprawie. Biorąc to pod uwagę – zdaniem Sądu – przyjęta przez organ odwoławczy wykładnia przepisów materialnoprawnych czy też supozycja co do możliwości ich zastosowania mogłaby być na tym etapie zakwestionowana przez Sąd jedynie w wyjątkowych okolicznościach – np. gdyby prima facie jawiła się jako wadliwa i pozbawiona jakichkolwiek podstaw. A taki przypadek w niniejszej sprawie z pewnością nie zachodzi. Zastrzec jednak przy tym wypada, że – gdy idzie o odnośne kwestie materialnoprawne – ani kasacyjna decyzja organu odwoławczego, ani wyrok zapadły na skutek sprzeciwu w założeniu nie mogą zawierać ocen bezwzględnie wiążących na dalszych etapach postępowania. Oceny te mogą zatem podlegać weryfikacji tudzież reasumpcji przez orzekające w sprawie organy administracji publicznej, zaś ich pełna i definitywna kontrola sądowa będzie mogła nastąpić dopiero w razie ewentualnego wniesienia skargi na decyzję merytoryczną.

Powyższe rozważania zawierają już odniesienie się do zarzutów sformułowanych w sprzeciwie – tych zarzutów, które pozostawały w zakresie rozpoznania i orzekania sądu w niniejszym postępowaniu. W tym kontekście należy ponownie podkreślić, że rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. (art. 64e p.p.s.a.). Te przesłanki, zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie istniały; wspomniany przepis nie został zatem naruszony. Na marginesie należy zaznaczyć, że – ściśle biorąc – podstawą uwzględnienia sprzeciwu mogłoby być tylko naruszenie art. 138 § 2 zd. 1 k.p.a., gdyż tylko w tymże zdaniu pierwszym sformułowane są przesłanki do wydania decyzji kasacyjnej, do których nawiązuje art. 64e p.p.s.a. (por. T. Woś, J. G. Firlus, Sprzeciw od decyzji kasacyjnej organu odwoławczego wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., Przegląd Prawa Publicznego 2017, nr 6, s. 90-91).

Podzielona na trzy wyodrębnione wątki argumentacja sprzeciwu – w ocenie Sądu – nie przekonuje o wadliwości zaskarżonej decyzji kasacyjnej, w której można by upatrywać podstaw do uwzględnienia sprzeciwu. Materiał dowodowy, wbrew stanowisku skarżącej, nie ma waloru kompletności – jest zorientowany jedynie na część relewantnych okoliczności faktycznych (zakres emitowanych dźwięków, drgań i emitowania pola elektromagnetycznego). Z kolei zaprezentowana przez skarżącą chronologia prac budowlanych oraz charakterystyka parametrów technicznych stacji zmierza niejako do zastąpienia brakujących ustaleń faktycznych organu i zarazem antycypuje ich ocenę prawną. Wreszcie, rozważania opatrzone śródtytułem "parametry techniczne budynku stacji" mają charakter materialnoprawny, dotyczą zakresu zastosowania przepisów Rozporządzenia Ministra infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – i zasadzają się na zakwestionowaniu stanowiska organu odwoławczego co do możliwej kwalifikacji zmiany transformatora na nowy niskoszumowy jako przebudowy w rozumieniu art. 3 ust. 7a Prawa budowlanego. Jak już wyżej zaznaczono, definitywna ocena tej kwestii – jako kwestii materialnoprawnej – będzie mogła nastąpić dopiero w razie ewentualnego wniesienia skargi na decyzję merytoryczną.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił sprzeciw na podstawie art. 64e w zw. z art. 151a § 2 p.p.s.a.