Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1683/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marek Wroczyński, asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Danuta Gorzelak-Maciak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi A. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. Burmistrz Gminy K. na podstawie art. 123 k.p.a., art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. 0 planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.)w związku z art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28.07.2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. Nr 167, poz. 1399) zawiesił z urzędu prowadzone postępowanie administracyjne w sprawie z wniosku A. J. o ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na odbudowie i rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przewidzianej do realizacji na terenie działek o nr ew. [...], [...] i [...] z obrębu [...] o powierzchni 1998 m2 położonej w K. przy ulicy [...], do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W uzasadnieniu podniesiono, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy działki, która zgodnie z uchwałą Nr [...] Wojewódzkiej Rady Narodowej w W. z dnia [...] października 1972 r. o ustanowieniu statutu uzdrowiska [...] znajduje się na terenie strefy B1Z ochrony uzdrowiskowej. Przedmiotowa działka nie jest objęta żadnym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego bowiem plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta [...] uzdrowiska [...] zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Narodowej Miasta i Gminy w [...] z dnia [...] stycznia 1987 r. (Dz. Urz. Woj. [...].[...]. nr 17 poz. [...]) stracił moc obowiązującą z dniem 31 grudnia 2003 r. na podstawie art. 87 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a nowego planu miejscowego jeszcze niesporządzono.

Organ podniósł, w dniu 2 października 2005 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych. Wskazując na treść art. 59 ust. 1 tej ustawy, organ wywodził, iż do uzdrowisk powstałych przed wejściem w życie ustawy należy stosować wprost przepisy nowej ustawy, o ile przepisy przejściowe nie stanowią inaczej. Wobec braku w regulacjach odpowiednich przepisów przejściowych, które w odmienny sposób regulowałyby status uzdrowisk już

istniejących w dacie wejścia w życie cytowanej wyżej ustawy, zdaniem organu, również i takie uzdrowiska obciąża obowiązek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie bowiem z treścią art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. gmina, która uzyskała status uzdrowiska sporządza i uchwala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w terminie 2 lat od uzyskania statusu. Obowiązek taki niewątpliwie dotyczy nowoutworzonych uzdrowisk. Nie mniej jednak, w ocenie organu - wbrew literalnej wykładni przepisów - obowiązek uchwalenia planu ciąży także na uzdrowiskach istniejących przed 2 października 2005 r. Skoro obszary uznane za uzdrowiska na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów stały się uzdrowiskami w rozumieniu nowej ustawy - to ze wszystkimi tego konsekwencjami.

W celu potwierdzenia powyższej argumentacji organ powołał się na stanowisko Ministra Zdrowia wyrażone w piśmie 20 października 2005 r. i stanowisko Ministra Transportu i Budownictwa wyrażone w piśmie z dnia 10 listopada 2005 r.

W wyniku rozpoznania zażalenia wniesionego przez A. J. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a., postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

Uzasadniając powyższe stanowisko organ odwoławczy wskazał, iż stosownie do treści art. 14 ust. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym plan miejscowy sporządza się obowiązkowo, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne. Przepisem ustanawiającym obowiązek sporządzenia planu miejscowego jest między innymi art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych. Zdaniem organu obowiązek ten ma charakter bezwzględny, toteż sporządzenie planu dla uzdrowisk jest obligatoryjne. Organ podniósł także, że zgodnie z art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu. W sytuacji zatem, gdy gmina K. jest gminą uzdrowiskową i dla obszaru tej gminy nie uchwalono jeszcze planu to, w ocenie organu odwoławczego zaskarżone postanowienie Burmistrza Gminy K. o zawieszeniu postępowania

do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego odpowiada prawu.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 61 ust. 1 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych organ uznał ten zarzut za chybiony wskazując, że powołany przepis nie miał zastosowania w przedmiotowej sprawie bowiem zaskarżone postanowienie nie dotyczy odmowy wydania decyzji o warunkach zabudowy a jedynie zawiesza postępowanie do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Skargę do Sądu Administracyjnego wniosła A. J., żądając uchylenia wyżej opisanego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oraz poprzedzającego go postanowienia Burmistrza Gminy K.

W uzasadnieniu skargi podniosła, iż skoro miała prawo do nieruchomości objętej wnioskiem o ustalenia warunków zabudowy przed dniem wejścia w życie ustawy "o lecznictwie uzdrowiskowym" to na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy ma również prawo do rozbudowy istniejącego domu mieszkalnego. Ponadto skarżąca zarzuciła, iż organ wydając postanowienia o zwieszeniu postępowania do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego naruszył normę art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym albowiem przepis ten zezwala na zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia stosownego wniosku.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację prezentowaną w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sadów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sadów administracyjnych ( Dz.U Nr 153, poz.1269 ) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem

zgodności z prawem. Jak stanowi przepis art. 134 § 1 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga nie jest uzasadniona albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Przedmiotowe postępowanie administracyjne zostało wszczęte z wniosku o ustalenie warunków zabudowy złożonego przez skarżącą A. J. w dniu 29 grudnia 2005 r., a więc po wejściu w życie ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych. Wobec powyższego Burmistrz Gminy K. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. zawiesił postępowanie z urzędu. Wskazać należy, że podstawę prawną przedmiotowego postanowienia stanowi, między innymi, przepis art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U Nr 80, poz.717 ze zm.), w myśl którego jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Z brzmienia przytoczonego przepisu wynika zasada nakładająca obowiązek obligatoryjnego zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy wydawanej wobec inwestycji sytuowanej na obszarze, w stosunku do którego istnieje obowiązek sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Obowiązek ten może powstać na podstawie przepisów szczególnych, które dla określonych terenów nakazują uchwalić plan miejscowy i z takim przypadkiem mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.

Z dniem 2 października 2005 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. Nr 167, poz. 1399). Z art. 38 ust. 2 tejże ustawy wynika, że gmina, która uzyskała status uzdrowiska lub status obszaru ochrony uzdrowiskowej, sporządza i uchwala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w terminie do dwóch lat od dnia uzyskania statusu.

Gmina K. w dniu wejścia w życie ustawy o uzdrowiskach posiadała już status uzdrowiska, na podstawie przepisów dotychczas obowiązującej ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym (Dz.U. Nr 23, poz. 150 ze zm.). Trafnie zatem organy stwierdziły, iż zgodnie z art. 59

ust.1 powołanej ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. wymieniona gmina stała się uzdrowiskiem w rozumieniu tej ustawy i spoczął na niej obowiązek wynikający z art. 38 ust. 1 - sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, prawidłowo organy administracyjne uznały, iż zaistniały przesłanki -określone w art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym -do obligatoryjnego zawieszenia postępowania administracyjnego wszczętego na skutek wniosku skarżącej w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Należy zgodzić się ze skarżącą, iż przysługuje jej prawo do "rozbudowy" domu jednorodzinnego - posadowionego na działkach o nr ew. [...], [...] i [...] z obrębu [...] w K. , którego skarżąca jest współwłaścicielką - bowiem nie ulega wątpliwości, iż w świetle treści art. 61 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. wynikający z art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. b tej ustawy zakaz lokalizacji budownictwa jednorodzinnego w strefie ochronnej "A" nie dotyczy osób, które uzyskały prawo do nieruchomości przed dniem 2 października 2005 r. Jednak nie można uznać za uprawnione twierdzenie skarżącej, iż organy administracji publicznej niezasadnie zawiesiły postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla wyżej wskazanej nieruchomości. Podkreślić bowiem należy, iż w przedmiotowej sprawie - z powodów, o których była mowa wyżej - wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu byłoby rażącym naruszeniem prawa, tj. przepisu art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Za nietrafny należy uznać zarzut skarżącej, iż zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji naruszają art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy może być zawieszone na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy. Przedmiotowa norma stanowi podstawę do fakultatywnego zawieszenia postępowania, a zatem ma zastosowania wyłącznie w sytuacji, gdy brak jest przesłanek do obligatoryjnego zawieszenia postępowania, jak to miało miejsce w sprawie niniejszej.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.