Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 587/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch Sędziowie Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Protokolant Referent Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 kwietnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 3 marca 2005r. nr [...] Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 3 pkt 16 i 17, art. 5, art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) zwaną dalej ustawą o świadczeniach rodzinnych, po rozpatrzeniu, w wyniku wznowienia postępowania, wniosku złożonego dnia 30 kwietnia 2004r. przez W. M. uchylił własną decyzję z dnia 1 czerwca 2004r. (omyłkowo wskazana data wydania decyzji 31 maja 2005r.) Nr [...] w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego oraz odmówił prawa do świadczeń rodzinnych zawartych we wniosku z dnia 30 kwietnia 2004r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że W. M. w dniu 30 kwietnia 2004r. złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego na jedno dziecko – syna P. D., w następstwie czego decyzją z dnia 1 czerwca 2004r. Nr [...] przyznane zostały świadczenia, o które występowała. W dniu 11 stycznia 2005r. W. M. złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego, dodatku z tytułu urodzenia dziecka oraz samotnego wychowywania dziecka – na drugie dziecko, syna M. D., urodzonego w dniu 5 stycznia 2005r. Z przedłożonej dokumentacji wynikało, że ojcem dwojga dzieci wnioskodawczyni jest W. D., zaś wnioskodawczyni

w złożonym oświadczeniu podała, że jest on zameldowany pod tym samym adresem, chociaż nie zamieszkuje wspólnie, w związku z czym organ I instancji wznowił postępowanie w sprawie przyznania świadczeń rodzinnych przyznanych decyzją z dnia 1 czerwca 2006r. Organ wskazał, że wnioskodawczyni potwierdziła, że W. D. jest właścicielem mieszkania przy ul. [...] w L., w którym jest zameldowany na pobyt stały, jak również zameldowani są tam wnioskodawczyni wraz z dwojgiem swych dzieci. Wnioskodawczyni podała, że ojciec dzieci nie przebywa w miejscu zameldowania, ponieważ zamieszkuje na terenie T. i nie jest jej znany adres jego zamieszkania. Wskazała również, że ojciec dziecka systematycznie wspiera ją finansowo w formie dobrowolnych alimentów na dzieci oraz opłaca należności wynikające z utrzymania mieszkania. W. D. wezwany do złożenia wyjaśnień nie zgłosił się w wyznaczonym terminie, zaś wezwanie wysłane do niego odebrała wnioskodawczyni określona przez doręczyciela jako konkubina W. D.. W toku postępowania organ I instancji przesłuchał również w charakterze świadka sąsiadkę wnioskodawczyni, jak również wystąpił o informacje do Wydziału Ewidencji Ludności Urzędu Miejskiego oraz Urzędu Skarbowego. W ocenie organu I instancji powyższe dowody wskazują, że w momencie składania wniosku oraz dużo wcześniej wnioskodawczyni i W. D. zamieszkiwali wspólnie przy ul. [...] w L. oraz nie pozwalają dać wiary wyjaśnieniom wnioskodawczyni. Powyższe wskazuje, że W. D. jest członkiem rodziny wnioskodawczyni, co wyklucza samotne wychowywanie dziecka, w związku z czym na dzień złożenia wniosku W. M. nie posiadała uprawnień do dodatku z tytułu jego samotnego wychowywania. W ocenie organu I instancji zebrane w wyniku wznowienia postępowania dowody należało uznać za wystarczające do uchylenia pierwotnej decyzji o przyznaniu świadczeń rodzinnych, ponieważ przyjęto w niej, niezgodne ze stanem rzeczywistym że wnioskodawczyni samotnie wychowuje dziecko. Organ I instancji wskazał ponadto, że dochód rodziny wnioskodawczyni za 2002r. w przeliczeniu na 1 osobę (biorąc stan rodziny na dzień złożenia wniosku z dnia 30 kwietnia 2004r., tj. 3 osoby) wynosił 807,12 zł, a więc przekraczał kryterium dochodowe.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła W. M., domagając się jej uchylenia i przyznania jej świadczeń rodzinnych i dodatku zawartych we wniosku z dnia 30 kwietnia 2004r. Odwołująca wskazała, że nie jest prawdą, że mieszka razem z ojcem jej dzieci i żyje z nim w konkubinacie. Wskazała, że W. D. przebywa na terenie T., ma z nim kontakt sporadyczny, gdy płaci alimenty na dzieci oraz przekazuje środki na opłacenie należności związanych z utrzymaniem mieszkania, sama zaś prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe.

Decyzją z dnia 28 kwietnia 2005r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1, art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 3 pkt 16 i 14 oraz art. 5 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie organu II instancji w świetle zebranego i przedstawionego materiału dowodowego brak jest podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza prawo.

W skardze na powyższą decyzję W. M. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o przyznanie jej zasiłku z tytułu samotnego wychowywania dzieci. Powtarzając argumentację zawartą w odwołaniu podała, że nie wychowuje wspólnie z W. D. dwóch synów. Ponadto wskazała, że organy obu instancji oparły swoje ustalenia na niesłusznych i niewiarygodnych dowodach tj. potwierdzenia doręczenia listu poleconego wysłanego do W. D. oraz zeznań świadka M. G.. Wskazała, że nie jest konkubiną W. D., zaś doręczyciel nie zna jej sytuacji życiowej. W ocenie skarżącej zeznania świadka M. G. są niewiarygodne. W ocenie skarżącej do dochodu rodziny niesłusznie zostały doliczone dochody W. D. Skarżąca zarzuciła ponadto, że organy obu instancji przy rozpatrywaniu sprawy nie wzięły pod uwagę oświadczenia L. G. z dnia 15 marca 2005r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jako niezasadna, nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Organy administracji obu instancji rozstrzygając sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, a także prowadziły postępowanie w zgodzie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego oraz zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych zasiłek rodzinny przysługuje osobom uprawnionym, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 504 zł. W myśl zaś art. 5 ust. 3 ustawy w przypadku gdy dochód rodziny lub dochód osoby uczącej się przekracza kwotę uprawniającą daną rodzinę lub osobę uczącą się do zasiłku rodzinnego, o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. W przypadku przekroczenia dochodu w kolejnym roku kalendarzowym zasiłek rodzinny nie przysługuje. Natomiast dodatki z tytułu urodzenia dziecka oraz z tytułu samotnego wychowywania dziecka przysługują osobom uprawnionym do otrzymania zasiłku rodzinnego (art. 8 ustawy).

Zgodnie z treścią przepisu art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. nr 228, poz. 2258 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji organu I instancji oraz w dniu wydania decyzji organu II instancji, z tytułu samotnego wychowywania dziecka przysługiwał matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu lub opiekunowi prawnemu dziecka dodatek do zasiłku rodzinnego (art. 8 pkt 4 ustawy). Zgodnie zaś z przepisem art. 14 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, a także osobie uczącej się na częściowe pokrycie wydatków związanych z rozpoczęciem w szkole nowego roku szkolnego (art. 8 pkt 6 ustawy). Z kolei, stosownie do art. 3 pkt 17 tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w datach rozstrzygania przez organy obu instancji, samotne wychowywanie dziecka oznaczało wychowywanie dziecka przez pannę, kawalera, osobę pozostającą w separacji, orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu, osobę rozwiedzioną, wdowę lub wdowca, jeżeli wspólnie nie wychowuje dziecka z ojcem lub matką dziecka.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy z wnioskiem o przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka oraz z tytułu samotnego wychowywania dziecka – M. D. zwróciła się W. M., która jest panną (okoliczność bezsporna), matką dwojga dzieci – M. i P. D., z którymi zamieszkuje w L. przy ul. [...].. Ponieważ skarżąca podała we wniosku, że ojciec dzieci – W. D. jest zameldowany na pobyt stały pod tym adresem, chociaż nie zamieszkuje wspólnie, organ I instancji powziął wątpliwość co do samotnego wychowywania dzieci przez skarżącą, w związku z czym wznowił postępowanie w sprawie przyznania decyzją z dnia 1 czerwca 2004r. zasiłku rodzinnego oraz dodatków z tytułu samotnego wychowywania dziecka oraz rozpoczęcia roku szkolnego na syna P. D.. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego organ I instancji ustalił, że W. M. mieszka i jest zameldowana razem z dziećmi w mieszkaniu położonym przy ul. [...] w L., którego właścicielem jest ojciec dzieci W. D., który jest również tam zameldowany na pobyt stały. Skarżąca nie zaprzecza, że utrzymuje kontakty z ojcem dzieci, wskazuje jednak, że ograniczają się one do spotkań przy okazji przekazania przez W. D. dobrowolnych alimentów na dzieci oraz środków na opłacenie kosztów utrzymania mieszkania.

W ocenie Sądu, organ I instancji rzetelnie i wyczerpująco ustalił stan faktyczny sprawy oraz prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy. W wyniku wznowienia postępowania w sprawie świadczeń rodzinnych organ I instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające w zgodzie z przepisami art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa. W toku postępowania podjętych zostało szereg czynności procesowych mających na celu zebranie dowodów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Świadek M. G., najbliższa sąsiadka skarżącej, podała, że W. D. pracuje poza L., na terenie T. i wraca z pracy do domu codziennie w godzinach wieczornych. Świadek nadto zeznała. Że skarżąca prosiła ją aby w razie wizyty pracownika MOPS-u poświadczyła nieprawdę, gdyż "póki się da będzie korzystać z pomocy finansowej dla matek samotnych". Organ dając wiarę temu świadkowi, a odmawiając jej skarżącej nie naruszył zasad swobodnej oceny dowodów, określonej w art. 80 kpa, tym bardziej , że na trafność takiej oceny wskazuje analiza pozostałych dowodów.

W celu weryfikacji uprawnień do świadczeń rodzinnych organ I instancji wezwał W. D. do zgłoszenia się w wyznaczonym terminie i złożenia stosownych wyjaśnień w związku z wypłacanymi świadczeniami rodzinnymi na syna P. D. i wnioskiem o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych na syna M. D.. Z karty doręczeń listów poleconych wynika, że wskazane wyżej wezwanie zostało odebrane przez skarżącą, która została określona jako konkubina (k. 22 akt administracyjnych). W. D. nie stawił się w wyznaczonym terminie, jak również nie usprawiedliwił swojego niestawiennictwa.

Celem uzyskania od skarżącej dodatkowych wyjaśnień pracownice organu I instancji udały się w dniu 1 marca 2005r. do mieszkania skarżącej. W mieszkaniu zastały tylko opiekującego się dzieckiem mężczyznę, który przedstawił się jako kuzyn skarżącej L. G.. Jak wynika z zeznań M. G., jej mąż L. G. przebywał w tym okresie w szpitalu po poważnym urazie i nie jest spokrewniony ze skarżącą (notatka służbowa, k. 31 akt administracyjnych).

Zatem po dokonaniu ustalenia, że skarżąca mieszka i wychowuje dziecko wspólnie z W. D. organ I instancji zasadnie zwrócił się do Urzędu Skarbowego o wydanie zaświadczenia o dochodach W. D. za 2002r. Z wyliczenia dochodów rodziny (biorąc stan rodziny na dzień złożenia wniosku z dnia 30 kwietnia 2004r., tj. 3 osoby) wynikało, że w przeliczeniu na osobę dochód wyniósł 807, 12 zł i znacznie przekraczał kryterium dochodowe wynoszące 504zł.

Zgodnie z art. 80 kpa organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Zebrany w wyniku wskazanych wyżej czynności materiał dowodowy został w całości rozpatrzony i wszechstronnie oceniony przez organy obu instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak również decyzji organu I instancji przekonująco wskazano, które dowody uznano za wiarygodne oraz dlaczego odmówiono wiary twierdzeniom skarżącej o samotnym wychowywaniu dzieci. Decyzje organów obu instancji zostały wydane w ramach swobodnej oceny dowodów dokonanej zgodnie zasadami logicznego rozumowania, posiadaną wiedzą oraz doświadczeniem życiowym.

Po prawidłowym ustaleniu stanu faktycznego sprawy organy obu instancji wydały na podstawie art. 151§1pkt2 kpa decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami ustawy o świadczeniach rodzinnych, albowiem skarżąca nie spełniała przesłanek do uzyskania świadczeń rodzinnych objętych jej wnioskiem.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.