Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 681/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2019-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2019r. sygn. akt II FZ 154/19 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie Skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Bydgoszczy z dnia 2 stycznia 2019r. w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2019r. Przewodniczący Wydziału wezwał Stronę skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia

2 stycznia 2019r. w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono Skarżącej w dniu 18 września 2019r. (data na zwrotnym poświadczeniu odbioru, k. 31 akt sądowych).

Pismem z dnia 19 września 2019r. (nadanym w placówce pocztowej 23 września 2019r.) Skarżąca wniosła zażalenie na ww. zarządzenie, które Sąd odrzucił postanowieniem z dnia 11 października 2019r. Wskutek nieodebrania przez adresata dwukrotnie awizowanej przesyłki, w dniach 22 i 30 października 2019r., odpis postanowienia pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 5 listopada 2019r. stosownie do art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302), dalej: "p.p.s.a." (adnotacja na kopercie k. 43 akt sądowych). Zatem termin do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 11 października 2019r. odrzucające zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2019r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał z dniem 12 listopada 2019r. Z akt sprawy wynika, że Strona skarżąca nie wniosła zażalenia na ww. postanowienie ani nie uiściła należnego wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej nieopłacenia.

Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, zgodnie z którą warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W tym miejscu należy podkreślić, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w wezwaniu do wykonania prawomocnego wezwania o uiszczenie wpisu sądowego pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego (por. postanowienia NSA: z dnia 21 marca 2012r., II GZ 95/12, z dnia 22 lipca 2010r., II FSK 1349/10, z dnia 29 kwietnia 2011r., II Fz 122/11, z dnia 18 września 2007r. II Fz 330/07, z dnia 11 stycznia 2008r. II Fz 616/07, z dnia 19 lutego 2010r. II FSK 621/09 i z dnia 22 lipca 2010r. II FSK 1349/10 orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl.). Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu. Nieuiszczenie wpisu przez skarżącego w terminie wskazanym w wezwaniu Sądu powoduje, że skarga, jako nieopłacona podlega odrzuceniu. Zdaniem Sądu, wskazaną ocenę przedstawionego zagadnienia, odnieść należy także do sytuacji, gdy pierwszy, złożony w postępowaniu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został rozstrzygnięty (jak w niniejszej sprawie) prawomocnym orzeczeniem formalnym (tj. zarządzeniem o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania).

Odmienna ocena występującego w tej sprawie zagadnienia, mogłaby doprowadzić do uniemożliwienia, z przyczyn dotyczących wyłącznie strony - kontynuowania postępowania sądowego wskutek rozpoznawania przez sąd kolejnych, obarczonych brakami formalnymi wniosków skarżącego o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania lub nawet niemożnością jego zakończenia. Skarżący, który występuje z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obarczonym brakami formalnymi i jednocześnie braków tych nie usuwa na wezwanie sądu, składając kolejny wniosek o prawo pomocy, po prawomocnym zakończeniu rozpoznawania orzeczeń wydanych w przedmiocie poprzedniego wniosku, nie może być traktowany korzystniej niż osoba, której wniosek o zwolnienie od kosztów, został oddalony po merytorycznym jego rozpoznaniu. Zdaniem Sądu, skutek prawny w postaci odrzucenia skargi z powodu braku opłaty powinien wystąpić zarówno w przypadku ponownego wystąpienia skarżącego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym oddaleniu merytorycznie rozpoznanego wniosku, jak również w sytuacji, gdy wniosek ten merytorycznie nie mógł być rozpoznany, z przyczyn powyżej wskazanych. W sytuacji bowiem, gdy w obrocie prawnym funkcjonuje prawomocne zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, to nowy wniosek skarżącego dotyczący tej samej kwestii, nie może uchronić przed konsekwencjami wynikającymi z wezwania sądu do wykonania zarządzenia nakazującego uiścić należny od wniesionej skargi wpis (por. także postanowienia: WSA w Bydgoszczy z dnia 22 lutego 2016r. sygn. akt I SA/Bd 893/15, z dnia 2 czerwca 2014r. sygn. akt I SA/Bd 337/14, z dnia 9 kwietnia 2013r. sygn. akt I SA/Bd 1003/12; WSA w Krakowie z dnia 13 stycznia 2014r. sygn. akt II SA/Kr 1081/12 oraz WSA w Kielcach z dnia 05 maja 2014r., sygn. akt II SA/Ke 702/13 – dostępne j.w.). Tut. Sąd powyższe poglądy w pełni podziela.

W kontekście powyższego wskazać należy, że postanowieniem z dnia 27 grudnia 2018r. Sąd utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 20 listopada 2018r. pozostawiające wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów bez rozpoznania (k. 12-13 prawo pomocy – załącznik do akt). W dniu 3 października 2019r. wpłynął do Sądu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych złożony na urzędowym formularzu, który będzie podlegał rozpoznaniu przez referendarza sądowego.

Wobec niewykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.

Wobec niewykonania zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.