Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 207/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.14 i art.22
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

W zeznaniu podatkowym PIT-36 za rok 2006, małżonkowie K. i J. J. wykazali łączny dochód w kwocie 108.484,26- zł, z czego:

1. dochód podatnika to 81.092,23- zł, w tym:

- 50.143,48- zł - dochód z działalności gospodarczej (przychód: 724.091,50- zł, koszty uzyskania przychodu: 673.948,02- zł),

- 8.960,- zł - dochód z działalności wykonywanej osobiście,

- 21.988,75- zł - dochód z wynagrodzenia ze stosunku pracy.

2. dochód małżonki z wynagrodzenia ze stosunku pracy to 27.392,03- zł.

Po odliczeniu od dochodu składek na ubezpieczenie społeczne w łącznej kwocie 13.376,59- zł dochód do opodatkowania wyniósł 95.107,67- zł. Po odliczeniu od podatku składek na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie 5.990,82- zł - należny podatek wyniósł 13.336,- zł.

W dniu 15 stycznia 2008 r. J. J. złożył w Urzędzie Skarbowym korektę zeznania podatkowego, w której wykazał:

- dochód w łącznej kwocie 81.092,23- zł,

- składki na ubezpieczenie społeczne w kwocie 8.591,81- zł,

- składki na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie 4.379,70- zł,

- należny podatek w kwocie 12.768,- zł.

Korekta była skutkiem stwierdzenia braku podstaw do wspólnego opodatkowania dochodów z racji prowadzenia przez małżonkę działalności gospodarczej opodatkowanej w formie karty podatkowej.

Postanowieniem z dnia 23 marca 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął w stosunku do J. J. postępowanie podatkowe w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2006.

Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego włączył do akt przedmiotowego postępowania protokół, w którym stwierdzono, że księga przychodów i rozchodów spółki cywilnej "P.H.U. A" prowadzona była nierzetelnie w zakresie przychodów, a w zakresie kosztów uzyskania przychodów - nierzetelnie i wadliwie.

Decyzją z dnia 28 lipca 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił J. J. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 w wysokości 46.719,- zł.

W uzasadnieniu Naczelnik Urzędu Skarbowego wyjaśnił, że powyższe było następstwem zmiany wysokości osiągniętego przez podatnika dochodu w 2006 r., który wyliczono w kwocie 166.358,15- zł. Na tę kwotę złożyły się następujące wartości:

- 135.409,40- zł - ustalony dochód z działalności gospodarczej, w tym: 25.503,74- zł - dochód z działalności prowadzonej na własne nazwisko "P.H.U. B ", 109.905,66- zł - dochód ustalony z działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej "P.H.U. A", 8.960,- zł - dochód z działalności wykonywanej osobiście, 21.988,75- zł - dochód z wynagrodzenia ze stosunku pracy.

Korekta przychodu spółki cywilnej "P.H.U. A" była następstwem podwyższenia przychodu spółki (wykazany: 1.332.223,- zł) do kwoty 1.402.606,56- zł. Na kwotę zaniżenia (tj. 70.383,54- zł) złożyły się:

• 30.169,58- zł - łączną wartość inwestycji budowlanych wykonanych w 2006 r., a nie wykazanych w księdze podatkowej spółki, w tym:

- 4.672,90- zł - wartość inwestycji budowlanej w zakresie wykonania przez spółkę elewacji zewnętrznej budynku mieszkalnego,

- 18.020,04- zł - wartość inwestycji budowlanej w C. w zakresie wykonania ogrodzenia, instalacji elektrycznej oraz przyłącza wodno-kanalizacyjneigo,

- 7.476,64- zł - wartość usługi związanej z zakupem i montażem kotła grzewczego we W.;

• 40.425,21- zł szacunkowo ustalona wartość przychodu niezaewidencjonowanego w księdze podatkowej. Na kwotę tą złożyły się następujące wartości:

- 14.018,71- zł - ze sprzedaży dwóch kotłów grzewczych. Za podstawę wyliczenia przyjęto koszt niezbędny do realizacji usługi, tj. wartość zakupionych kotłów w kwocie netto 10.450,82- zł oraz 34,14% marżę ustaloną na podstawie cen stosowanych przez spółkę przy sprzedaży kotłów grzewczych dla innych zleceniodawców,

- 26.406,50- zł - ze sprzedaży jednostek centralnego odkurzania. Jako podstawę wyliczenia przyjęto koszt niezbędny do realizacji tego typu usługi, tj. wartość zakupionych jednostek w kwocie 19.208,95 zł oraz 37,47% marżę, wyliczoną jako średnia marż stosowanych przy sprzedaży dla innych zleceniodawców;

Z przychodu wyłączono kwotę 211,25- zł stanowiącą wartość faktury VAT z dnia 2 stycznia 2006 r. za wykonanie usługi w zakresie pracy podnośnika na rzecz spółki z o. o. "C".

2) zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów spółki (wykazane: 1.282.943,55- zł) do kwoty 1.182.795,24- zł poprzez:

• zwiększenie remanentu końcowego (31.12.2006 r.) o kwotę 89.968,70- zł, tj. wartość produkcji niezakończonej w 2006 r. Naczelnik US określił wartość w drodze oszacowania w oparciu o adnotacje dokonane na fakturach dokumentujących zakup materiałów budowlanych. Na wartość produkcji w toku ustaloną przez Naczelnika US złożyły się następujące wartości:

- 11.745,60- zł wartość materiałów budowlanych dot. rozbudowy budynku mieszkalnego we Władysławowie,

- 34.993,88- zł - wartość materiałów budowlanych dot. instalacji w C.,

- 14.706,69- zł - wartość materiałów budowlanych dot. inwestycji we W.,

- 28.522,53- zł - wartość zakupionych materiałów budowlanych dot. inwestycji na rzecz Rzymskokatolickiej Parafii [...] we W.;

• wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów następujących kwot:

- 12.359.72- zł - wartość zakupionych przez spółkę materiałów budowlanych, a nie wykorzystanych w ramach prowadzonej działalności. Naczelnik US ustalił, że materiały te przeznaczone były na prywatne cele podatnika i dotyczyły wykonania remontu w budynku mieszkalnym we W.,

- 6.270,49- zł - wartość kotła grzewczego, który został zakupiony na prywatne cele wspólnika spółki – E. F.,

- 5.530,79- zł - wartość zakupionego paliwa do samochodu osobowego Ford [...], dla którego spółka nie prowadziła ewidencji przebiegu pojazdów,

- 122,89- zł - różnica pomiędzy zaewidencjonowaną wartością zakupionego paliwa (245,78- zł) do samochodu ciężarowego [...], a wartością wynikającą z faktury VAT (122,89- zł) z dnia 9 października 2006 r.,

- kwoty 724,18- zł - wartość faktur korygujących dotyczących 2005 r.: z dnia 18.11. 2005 r. wystawiona przez "D" na kwotę - 27,38- zł, z dnia 14 grudnia 2005 r. wystawiona przez "E" na kwotę - 612,- zł, z dnia 30 listopada 2005 r. wystawiona przez hurtownię kabli "F" na kwotę - 84,80- zł);

• zaliczenie w koszty uzyskania przychodów następujących wartości:

- 2.648,96- zł - wartość niezaewidencjonowanych faktur VAT wystawionych przez hurtownię "F" na zakup kabli na kwotę netto 74,82- zł, z dnia 20 września 2006 r. na kwotę 2.574,14- zł),

- 10.729,12- zł - różnica pomiędzy wyliczoną przez Naczelnika US wartością odpisów amortyzacyjnych od samochodu ciężarowego marki [...] (17.145,86- zł), a wartością odpisów wykazanych przez spółkę w księdze podatkowej (6.416,74- zł).

Odliczenia od dochodu i podatku dochodowego Naczelnik US przyjął w kwotach zeznanych.

W odwołaniu z dnia 17 sierpnia 2011 r. J. J. wniósł o uchylenie decyzji w zakresie wysokości zobowiązania podatkowego wynikającego z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej.

W uzasadnieniu podatnik zarzucił, że pozbawiono go możliwości czynnego udziału w postępowaniu, gdyż sporna decyzja została oparta na materiale dowodowym zebranym w postępowaniu podatkowym przeprowadzonym w stosunku do wspólnika spółki. Podkreślił, że realizacja zasady czynnego udział strony w postępowaniu polega m.in. na prawie podatnika do uczestniczenia w czynnościach postępowania dowodowego - w postaci obowiązku zawiadamiania strony o przeprowadzeniu dowodu oraz prawie strony do uczestniczenia w czynnościach dowodowych. Zarzucił, że jako strona nie był obecny podczas badania ksiąg rachunkowych spółki, nie składał w tym zakresie stosownych oświadczeń, a podstawą decyzji stały się wyjaśnienia i oświadczenia składane przez byłego wspólnika. Organ podatkowy nie wystosował do podatnika stosownych zawiadomień o przeprowadzeniu dowodu z zeznań świadków.

Podkreślił, że od momentu podjęcia umowy o pracę w przedsiębiorstwie G spółka z o.o. podatnik pozostawał jedynie formalnym wspólnikiem spółki cywilnej. Prowadzenie spraw spółki, a tym samym odpowiedzialność za prowadzenie ksiąg rachunkowych powierzona została drugiemu wspólnikowi – E. F. Podatnik podniósł, że Naczelnik US nie stwierdził nieprawidłowości w zakresie działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika na nazwisko własne pod nazwą P.U.H. B.

Decyzją z dnia 23 grudnia 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję z dnia 28 lipca 2011 r. i orzekł o obniżeniu wysokość należnego zobowiązania J. J. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2006 do kwoty 45.187,- zł. Powyższe było skutkiem skorygowania matematycznego błędu stwierdzonego przy wyliczaniu dochodu spółki cywilnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku podatnik wniósł o uchylenie decyzji z dnia 23 grudnia 2011 r. w całości i zasadzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podniósł, że w sprawie doszło do naruszenia art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie którego za przychód należny uznaje się kwoty należne, choćby nie były faktycznie otrzymane. Wpłynęło to jednocześnie na naruszenie dyspozycji art. 9 ust. 1 powołanej ustawy. Wskazując na powyższe podatnik odwołał się do przepisów art. 860 k.c. regulującego istotę funkcjonowania spółki cywilnej, jaka jest osiągnięcie wspólnego celu gospodarczego przez sposób ustalony w umowie. Podatnik podkreślił, że od momentu zawarcia umowy o pracę ze spółką G pozostawał jedynie formalnym wspólnikiem spółki cywilnej P.H.U. A. Potwierdza to m.in. treść protokołu z dnia 24 października 2008 r., do którego skarżący zeznał, że nie uczestniczył w działalności spółki i dlatego nie posiada na ten temat wiedzy. Ten fakt w ocenie podatnika, znalazł w sposób pośredni potwierdzenie w stanowisku organu odwoławczego, który w decyzji wskazał, że podatnik w istocie nie ma wiedzy o działalności tej spółki. Okoliczność ta pozostaje w sprzeczności z celem prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej, stąd w ocenie podatnika uzasadnione jest stwierdzenie, że J. J. z dniem 31 lipca 2006 r. wystąpił z dwuosobowej spółki cywilnej P.H. U. A. W konsekwencji brak jest podstaw do przypisywania skarżącemu odpowiedzialności podatkowej z tytułu udziału w zyskach tej spółki. Udział ten wynosił bowiem 0%, co z kolei oznacza, że przychód należny nie wystąpił. Jednocześnie pełnomocnik podkreślił, że takiej ocenie tej sprawy nie przeczy brak stosownego dowodu potwierdzającego wystąpienie wspólnika z przedmiotowej spółki cywilnej.

Z uwagi na powyższe podatnik zarzucił naruszenie zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 122 ordynacji podatkowej. Z przepisu tego wynika powinność organu podatkowego do takiego prowadzenia postępowania podatkowego, aby możliwe było dokładne ustalenie okoliczności faktycznych działania bądź zaniechania podatnika. W ocenie skarżącego organ I instancji posiadał pełną wiedzę o tym, że podatnik zrezygnował z udziału w spółce. Pomimo tego organ ten prowadził wobec niego dalsze postępowanie, a organ odwoławczy zasadność takiego postępowania potwierdził.

Organy podatkowe obu instancji pogwałciły zatem zasadę zaufania obywatela do organów państwa wyrażoną w art. 121 § 1 ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga J. J. nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 15 poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zgodnie z art. 134 § 1 tej ustawy sąd rozstrzyga granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

Sąd stanął na stanowisku, że postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją przeprowadzone zostało zgodnie z regułami określonymi w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz.60 ze zm.), a określona wysokość zobowiązania podatkowego jest konsekwencją prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy, całokształtu zebranego materiału dowodowego i obowiązujących przepisów prawa.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w zaistniałym stanie faktycznym wystąpiły przesłanki ustalenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu uzyskanego w spółce cywilnej, co stanowiło w ocenie podatnika naruszenie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).

W ocenie Sądu prawidłowo organ ustalił, że zarówno w zeznaniu podatkowym, jak i w korekcie tego zeznania podatnik wykazał przychody z działalności gospodarczej, na które złożyły się przychody z działalności prowadzonej na nazwisko własne oraz przychody z udziału w spółce cywilnej "P.H.U. A". Wykazana w tych zeznaniach kwota przychodu spółki stanowi wartość przychodu tej spółki wykazaną w księdze przychodów i rozchodów, a dochód do opodatkowania odpowiada udziałowi w zyskach wynikającemu z umowy spółki cywilnej.

Prawidłowo organy podatkowe przyjęły dochody podatnika z udziału w zyskach spółki cywilnej "P.H.U. A" za rok 2006, albowiem sam podatnik przychody te wykazał do opodatkowania w zeznaniu podatkowym. Gdyby rzeczywiście podatnik żadnych przychodów (dochodów) z tego tytułu nie osiągnął, to nie wykazałby (przychodu) dochodu z tego tytułu w zeznaniu podatkowym.

Zdaniem Sądu, skoro brak jest dowodów na wystąpienie podatnika ze spółki "P.H.U. A" w trakcie roku podatkowego, to uzyskane przez tę spółkę przychody stanowią - zgodnie z przypadającym na skarżącego udziałem w zyskach tej spółki przychody należne wspólników.

Zdaniem Sądu organ prawidłowo skonstatował, że podkreślany zarówno w odwołaniu, jak i skardze brak zaangażowania skarżącego w sprawy spółki cywilnej po dniu 31 lipca 2006 r. z racji zawarcia umowy o pracę ze spółką G nie oznacza, że spółka cywilna uległa rozwiązaniu ani, że podatnik nie miał prawa do udziału w zyskach spółki, ani tym bardziej, że z tego zysku taktycznie nie korzystał.

Sąd uznał za prawidłowe wyjaśnienia organu, że funkcjonowanie spółki cywilnej z prawnego punktu widzenia uregulowane jest w kodeksie cywilnym. Stosowne przepisy regulują formę zawarcia umowy spółki cywilnej w formie pisemnej (art. 860), prawo do udziału wspólników w zyskach i stratach (art. 867), sposób prowadzenia przez wspólników spraw spółki (art. 865), procedurę związaną z likwidacją spółki (art. 871).

Z treści art. 869 § 1 k.c. wynika, że w sytuacji zawarcia spółki na czas nieoznaczony, każdy wspólnik może z niej wystąpić wypowiadając swój udział na trzy miesiące naprzód na koniec roku obrachunkowego. Co prawda art. 869 § 2 dopuszcza możliwość wypowiedzenia przez wspólnika swojego udziału w spółce z ważnych powodów bez zachowania terminów wypowiedzenia, chociażby spółka była zawarta na czas oznaczony, ale w tej rozpoznawanej sprawie wskazane okoliczności nie wystąpiły.

Prawidłowo organy przyjęły, że jedynym dowodem w sprawie potwierdzającym prawo skarżącego do udziału w zyskach spółki cywilnej "P.H.U. A", a tym samym opodatkowania w 2006 r. dochodu uzyskanego z tego tytułu przez skarżącego jest umowa spółki z dnia 6 czerwca 1994 r., która określa 50% udziały w zyskach i stratach obu wspólników.

Zdaniem Sądu, zasadnie organy przyjęły, że wystąpienie przez skarżącego ze spółki nie może być ustalone na podstawie domniemania, gdyż dowód potwierdzający taki stan rzeczy musiałby mieć formę pisemną, a ponadto takie wypowiedzenie, jako zaistniałe w trakcie roku obrachunkowego, musiałoby zawierać szczegółowe przedstawienie występujących ważnych powodów takiego wypowiedzenia.

Nie budzi najmniejszych wątpliwości fakt, że wystąpienie wspólnika z dwuosobowej spółki cywilnej oznacza likwidację takiej spółki. Zdarzenie takie pociąga za sobą z kolei konkretne obowiązek, np. obowiązek sporządzenia remanentu likwidacyjnego i powiadomienia o tym fakcie w formie pisemnej naczelnika urzędu skarbowego, co wynika z treści § 27 ust.1, § 28 ust.4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.). Stosowne obowiązki ciążą na podatniku także z tytułu podatku od towarów i usług oraz NIP.

W związku z powyższym, zdaniem Sądu, prawidłowo organy przyjęły, że gdyby rzeczywiście doszło do wystąpienia skarżącego ze spółki "P.H.U. A" z dniem 31 lipca 2006 r., byłby on w stanie ten fakt udowodnić konkretnymi dokumentami. W tym przypadku w toku postępowania podatkowego skarżący - reprezentowany przez profesjonalnych pełnomocników nie powoływał się okoliczności wystąpienia w trakcie roku ze spółki cywilnej. Do tego, ani w toku postępowania przed organami podatkowymi, ani przed sądem administracyjnym nie przedstawiono na tą okoliczność żadnego dowodu, co skarżący sam przyznał w skardze wyjaśniając, że "brak stosownego dokumentu na potwierdzenie okoliczności wystąpienia wspólnika ze spółki nie może przesądzać o tym, iż można temu wspólnikowi przypisać wynikający z umowy spółki udział (...)".

W ocenie Sądu, opodatkowanie przez podatnika (w zeznaniu podatkowym) dochodu uzyskanego z tytułu udziału w tej spółce cywilnej po wskazanym okresie jednoznacznie wyklucza zasadność zarzutów skargi co do nieuprawnionego przypisania podatnikowi w drodze decyzji dochodów z udziału w spółce cywilnej.

W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszenia zasad ogólnych wynikających z art. 121 ordynacji podatkowej. W myśl art. 121 § 1 ordynacji podatkowej postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

W ocenie Sądu postępowanie było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, a stronie reprezentowanej przez pełnomocnika profesjonalnego zapewniono czynny udział w postępowaniu. Podatnik był informowany zarówno o treści materiału dowodowego jak i możliwości zgłaszania uwagi i zastrzeżeń, co do jego treści, bądź wniesienia uwag co do oceny ksiąg rachunkowych.

W ocenie Sądu, Dyrektor Izby Skarbowej zasadnie nie uwzględnił również zarzutów naruszenia zasady prawdy obiektywnej wyrażonej art. 122, 187 oraz art. 191 ordynacji podatkowej poprzez rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o tak zgromadzony materiał dowodowy oraz niepodejmowanie działań mających na celu zebranie i wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego jak również zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych wyrażonej w art. 121 ordynacji podatkowej poprzez wydanie przez organ decyzji bez zapoznania się z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności z treścią dowodów zgromadzonych już w trakcie postępowania prowadzonego przez organ I instancji. Zdaniem Sądu, organy obu instancji w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy podjęły wszelkie niezbędne wymagane prawem działania, w celu określenia kwoty zobowiązania podatkowego

Zgodnie z treścią art. 191 ordynacji podatkowej organ podatkowy ocenia na podstawie całego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Rodzaje dowodów, na podstawie których organ dokonuje oceny prawnej sprawy wskazuje art. 181 wskazanej ustawy. Obowiązek wyczerpującego żebrania materiału dowodowego obciąża organ podatkowy, to z inicjatywą dowodową na każdym etapie postępowania podatkowego wystąpić może podatnik jako strona tego postępowania.

Znaczna część tego materiału zebrana została w toku kontroli oraz postępowania podatkowego przeprowadzonego wobec wspólnika podatnika (ze spółki cywilnej "P.H.U. A") – E. F. W toku postępowania, co już wyżej wskazano, skarżący nie przedstawił stosownego dokumentu na potwierdzenie okoliczności wystąpienia wspólnika ze spółki cywilnej.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uznając skargę za bezzasadną na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.