Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 378/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28, art. 145 par. 1 pkt 4, art. 148 par. 2,  art. 149 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 28 ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Przybielski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skarg Prokuratora oraz Spółdzielni Mieszkaniowej A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 6 marca 2003 r. Prezydent Miasta, na podstawie art. 39 ust. 1, art. 40 ust. 1, 3, 4, oraz art. 42 ust. 1 i art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (jednolity tekst Dz. U. Nr 15 z 1999 r., poz. 139 ze zm.) ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla realizacji wspólnego przedsięwzięcia inwestycyjnego miast G. i S. –[...] Hali [...] – [...] na granicy miast G. i S. wraz z urządzeniami budowlanymi z nią związanymi – dla I etapu w granicach terenu obejmującego działki o numerach: [...], [...], [...], [...]i [...] położonych na terenie miasta S. w zakresie określonym w punkcie I decyzji.

W rozstrzygnięciu wskazano również, że opisane wyżej przedsięwzięcie inwestycyjne jest zgodne z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta S. zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta

nr [...] z dnia 19 maja 1994 r. (Dz. Urz. Woj. [...], z dnia [...]).

Prezydent Miasta wskazał, że przedstawione wyżej zamierzenie inwestycyjne zgodne jest również z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego połączenia drogowego dolnego tarasu G. – O. – S. z o. t. – "N. S." zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miasta z dnia 30 listopada 2001 r. (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...]) oraz z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenu przy ulicy [...] w S. – zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta S. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miasta z dnia 30 listopada 2001 r. (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...]).

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że zamiarem inwestora jest realizacja wspólnego przedsięwzięcia inwestycyjnego miasta G. i S. dotyczącego realizacji [...] Hali [...] – [...]na wskazanym wyżej terenie. Poza określeniem warunków wynikających z przedstawionych wyżej miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, określono ustalenia w zakresie komunikacji, ochrony środowiska przyrodniczego, uzbrojenia terenu (wodociągi, kanalizacja deszczowa) oraz warunki wynikające z ochrony środowiska.

Organ I instancji wskazał również, że projekt niniejszej decyzji został uzgodniony, w trybie art. 40 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, z Konserwatorem Zabytków Miasta S., Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, Ministrem Zdrowia, Wydziałem Inżynierii Ochrony Środowiska w Urzędzie Miejskim

w S., Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym oraz wskazał, że zgodnie z wymaganiami ustawy Prawo Ochrony Środowiska w postępowaniu został zapewniony udział społeczeństwa poprzez podanie do publicznej wiadomości,

w sposób i na zasadach określonych w wyżej wymienionej ustawie, informacji o zamieszczeniu w publicznej dostępnym wykazie danych i informacji o wydaniu niniejszej decyzji oraz możliwości składania uwag i wniosków.

Załącznikami do tej decyzji określono, ponumerowane 1 do 6:

- wyrys z mapy ewidencyjnej z granicami terenu objętego wnioskiem,

- wyrys z planu koordynacyjnego,

- wyrys z powołanego wyżej miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta S.,

- wyrys z powołanego MPZP zagospodarowania przestrzennego połączenia drogowego dolnego tarasu G. – O. – S. z o. t. – "N. S.",

- wyrys z powołanego wyżej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu przy ulicy [...] w S.,

- raport o oddziaływaniu na środowisko [...] Hali [...] – [...] w S. i związanego z nią układu komunikacyjnego na pograniczu S. i G. opracowanego przez zespół autorski B. P. i W. P. z siedzibą w G. przy ulicy [...].

W decyzji tej wskazano również, iż jest ona ważna do dnia 30 czerwca 2005 r. oraz nie rodzi ona praw do terenu i nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich.

Odwołanie od tej decyzji wniosła Spółdzielnia A, która wskazała, że ponownie wnosi zastrzeżenia jak w załączniku nr 1 i 2, co do lokalizacji ww. Hali. W ocenie Spółdzielni budowa takiego obiektu jakim jest [...] Hala [...] – [...] na dziesięć tysięcy miejsc w rejonie ulicy [...] w S. i ulicy [...] w G. spowoduje dalsze pogorszenie wpływu komunikacji samochodowej na warunki zamieszkania mieszkańców spółdzielni z racji dużej emisji spalin, hałasu i zatarasowanych ulic.

Odwołująca się Spółdzielnia wywodziła, że na drogach dojazdowych przebiegających przez osiedle do projektowanej tzw. Z. D. doprowadzi to do całkowitego paraliżu ruchu drogowego podczas organizowania masowych imprez sportowo widowiskowych. Potwierdzeniem tych wątpliwości jest planowane etapowanie przedmiotowego przedsięwzięcia inwestycyjnego, w którym to w I etapie przewiduje się budowę hali i parkingów w poziomie terenu na 1700 stanowisk, a dopiero w II etapie budowę Z. D. z bezkolizyjnymi przejściami i przejazdami, z ekranami akustycznymi, z 10 m pasem zieleni izolacyjno krajobrazowym i parkingiem wielopoziomowym na 1300 stanowisk. W ocenie Spółdzielni przedstawione wyżej argumenty przemawiają za rezygnacją z budowy przedmiotowej Hali na granicy G. i S.

Do tego odwołania załączono odpis pisma Spółdzielni A skierowanego do Prezydenta Miasta w dniu 21 sierpnia 2001 r., w którym to piśmie kwestionowano ustalenia przyjęte w projekcie przedmiotowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. co do realizacji przedmiotowej inwestycji.

Nie uwzględniając tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze

decyzją z dnia 13 maja 2003 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając w całości faktyczne i prawne podstawy jej rozstrzygnięcia.

Kolegium Odwoławcze wskazało w szczególności, że realizacja tego przedsięwzięcia inwestycyjnego jest zgodna z ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, szczegółowo opisanych w decyzji organu

I instancji, które to plany przeznaczają ten teren pod tego rodzaju inwestycję.

Wyrokiem z dnia 15 października 2003 r. sygn. akt II SA/Gd 874/03 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku oddalił skargę Spółdzielni A od wyżej opisanej decyzji SKO z dnia 13 maja 2003 r.

W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał, że skarga nie jest uzasadniona, ponieważ zaskarżona decyzję prawa nie narusza. Podstawowy zarzut skargi sprowadza się do tego, że skarżąca Spółdzielnia w samej decyzji nie dopatruje się naruszenia prawa, ale dostrzega je w przyszłości, a mianowicie w tym, iż w razie realizowania

II etapu inwestycji, będzie on niezgodny z planem zagospodarowania przestrzennego.

Ustosunkowując się do tego zarzutu Sąd wskazał, że decyzja ustalająca warunki zagospodarowania dla tzw. I etapu inwestycji, to jest budowy [...] Hali [...] – [...] uwzględnia uwarunkowania planistyczne i jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego. NSA wskazał, że zmieniony przepis art. 43 powołanej wyżej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, zmieniony w 2001 r. stanowił, że "nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowaniu przestrzennego z zastrzeżeniem art. 2 ust. 2, nie został naruszony". Sąd wskazał, że obawy skarżącej nie dotyczą warunków zabudowy, ale realizacji zamierzenia inwestycyjnego, które jednak będzie miało miejsce dopiero w sytuacji przedłożenia projektu budowlanego, który będzie musiał uwzględniać warunki techniczne jakim powinno odpowiadać to zamierzenie inwestycyjne na szeroką skalę.

W dniu 18 kwietnia 2007 r. Spółdzielnia B złożyła w Urzędzie Miejskim

w S. wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej opisaną wyżej decyzją Prezydenta Miasta z dnia 6 marca 2003 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod budowę przedmiotowej Hali.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 4 grudnia 2007 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, art. 148 § 2 i art. 149 § 3, k.p.a. odmówiło wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod budowę [...] Hali w S. W uzasadnieniu tej decyzji opisano przedstawiony wyżej przebieg postępowania w tej sprawie wskazując, że wniosek o wznowienie postępowania z dnia 18 kwietnia 2007 r. złożony został w Urzędzie Miejskim w S. W piśmie tym wyjaśniono, że w dniu 3 kwietnia 2007 r. do Spółdzielni B wpłynęło pismo Komitetu Protestacyjnego osiedli W. i Ż. z załącznikiem, którym jest kopia zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia 16 sierpnia 2002 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod zabudowę [...] Hali w S. Wskazano, że zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy – Prawo Budowlane stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Ponieważ, planowane obiekty znajdują się, w tym obszarze oddziaływania tej inwestycji, to Spółdzielnia powinna być stroną postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Pismem z dnia 9 sierpnia 2007 r. wnioskodawca został wezwany do nadesłania informacji kiedy Spółdzielnia B dowiedziała się o treści decyzji Prezydenta Miasta z dnia 6 marca 2003 r.

Pismem z dnia 20 marca 2007 r. wnioskodawca dokonał uzupełnienia braków formalnych złożonego przez siebie wniosku, nie udzielając jednak odpowiedzi na pytanie kiedy dowiedział się o treści decyzji z dnia 6 marca 2003 r.

Pismem z dnia 16 października 2007 r. Kolegium ponownie wezwało

Spółdzielnię A do wskazania kiedy dokładnie dowiedziała się o treści decyzji Prezydenta Miasta z dnia 6 marca 2003 r. oraz o treści decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 maja 2003 r., utrzymującej w mocy przedmiotową decyzję Prezydenta Miasta z dnia 6 marca 2003 r. Do dnia wydania zaskarżonej decyzji, Kolegium nie otrzymało odpowiedzi na opisane wyżej wezwanie. Ustosunkowując się merytorycznie do wniosku, SKO wskazało, że zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Udokumentowanie zachowania tego terminu przez wnioskodawcę jest obligatoryjne.

Wniosek o wznowienie postępowania nie zawiera informacji kiedy składająca wniosek o wznowienie postępowania Spółdzielnia, dowiedziała się o treści decyzji. Analizując znajdujące się w aktach sprawy dokumenty, Kolegium ustaliło, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu, co uzasadniało odmowę wznowienia postępowania w sprawie, na podstawie art. 148 § 2 i art. 149 § 3 k.p.a.

Kolegium wskazało, że Spółdzielnia B w piśmie z dnia 20 sierpnia 2007 r. precyzyjnie powołała się na numer i datę wydania przedmiotowej decyzji z dnia 6 marca 2003 r.

Spółdzielnia B złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wywodząc, że zagadnienia dotyczące daty uzyskania informacji o wydaniu i treści przedmiotowej decyzji wyjaśnione zostały w piśmie z dnia 20 sierpnia 2007 r. i przez organ odwoławczy zostały błędnie zinterpretowane. Spółdzielnia ponowiła twierdzenia, że nigdy nie została powiadomiona o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji. Kolegium wskazało, że podstawowy problem występujący w niniejszej sprawie dotyczy, nie tego kiedy Spółdzielnia dowiedziała się o treści decyzji, lecz tego czy skarżąca Spółdzielnia ma interes prawny do udziału w tym postępowaniu w charakterze strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., a w konsekwencji czy była (powinna była być) stroną postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla tej inwestycji.

Nie uwzględniając tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze

decyzją z dnia 8 kwietnia 2008 r., powołując się na przepisy art. 138 § 1 pkt 2, art. 149 § 3 i art. 148 § 2, art. 151 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 4 i art. 28 k.p.a.:

1. uchyliło własną decyzję z dnia 4 grudnia 2007 r.,

2. odmówiło wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod budowę Hali [...] w S. zakończonego ostateczną decyzją SKO z dnia 13 maja 2003 r., sygn. akt [...] w sprawie zabudowy i zagospodarowania terenu.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Kolegium wyraziło pogląd, że zgodnie

z art. 28 k.p.a. stroną postępowania jest ten podmiot, który ma interes prawny do udziału w tym postępowaniu. Interes taki posiada taka osoba fizyczna lub prawna, której interes ma oparcie w konkretnym przepisie prawa materialnego. Przedmiotowa inwestycja nie jest realizowana na terenie należącym od Spółdzielni, a zatem Spółdzielnia B nie ma przymiotu strony w tym postępowaniu. Kolegium wskazało, że wniosek o wznowienie postępowania dotyczy wyłącznie realizacji przedmiotowej Hali, a nie przebudowy całego układu komunikacyjnego oraz parkingów, co jest przedmiotem odrębnych decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla realizacji kolejnych etapów tego przedsięwzięcia inwestycyjnego. Odwołując się do treści raportu oddziaływania tej inwestycji na środowisko, organ odwoławczy wskazał, że ustalenie warunków zabudowy dla I etapu inwestycji nie dotyczy interesu prawnego Spółdzielni B.

Skargę do Sądu wniósł Prokurator Okręgowy w G. zarzucając, że opisana wyżej decyzja wydana została z naruszeniem art. 28 k.p.a., w związku z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 15, z 1999r., poz. 139), art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) i art. 144 kodeksu cywilnego z uwagi na zignorowanie oczywistego interesu prawego Spółdzielni B i bezpodstawnym odmówieniu dopuszczenia do postępowania w sprawie zabudowy i zagospodarowania terenu tej inwestycji.

Powołując się na naruszenie przepisu art. 145 § 1 Prawa o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi, Prokurator domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji

w całości, wywodząc, że Spółdzielnia B miała interes prawny do udziału

w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

Odwołując się do komentarza prof. Zygmunta Niewiadomskiego, Prokurator wskazał, że pojęcie oddziaływania inwestycji musi być tutaj rozumiane szeroko, zarówno jako wpływ na środowisko przyrodnicze jak i na nieruchomości sąsiednie. Granica obszaru oddziaływania na nieruchomości sąsiednie (w szerokim rozumieniu sąsiedztwa) wyznacza granicę oddziaływania faktycznego polegającego w szczególności na emisji zanieczyszczeń powodowania nadmiernego hałasu, a nawet utrudnienia nasłonecznienia. Odnosząc się do raportu oddziaływania tej inwestycji na środowisko, Prokurator wskazał, że w projekcie zagospodarowania terenu przewidziano 1384 stanowiska parkingowe, co przy zakładanej widowni (nawet piętnaście tysięcy osób) oznacza, że część osób będzie poszukiwać miejsc do zaparkowania samochodów poza terenem inwestycji i że znaczna ich część przybędzie tam pieszo. Doświadczenia z ekscesów towarzyszących wielu imprezom sportowym, przeczą twierdzeniu strony przeciwnej, że to nie hala [...], lecz tylko projektowany układ drogowy stanowić będzie źródło uciążliwości dla mieszkańców osiedla.

Skargę do Sądu na przedmiotową decyzję wniosła również Spółdzielnia B wywodząc, że z naruszeniem przepisów postępowania, a w szczególności art. 28 k.p.a., bezpodstawnie niedopuszczono jej do udziału w sprawie zakończonej ostateczną decyzję Prezydenta Miasta z dnia 6 marca 2003 r. W uzasadnieniu skargi wskazano, że przedmiotowa inwestycja w sposób znaczący będzie oddziaływać na tereny mieszkaniowe Spółdzielni, gdyż na imprezy samochodami i pieszo będą przybywać kilku tysięczne szpalery widzów, skracających sobie drogę przez tereny zielone Spółdzielni, powodując ich niszczenie, nie wspominając już o hałasie i zanieczyszczeniu osiedla puszkami i plastikowymi butelkami co jest typowym "atrybutem kibica".

W odpowiedzi na skargi wniesiono o ich oddalenie z odwołaniem się do argumentacji faktycznej i prawnej zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarga nie mogła być uwzględniona albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Na wstępie przypomnieć należy skarżącym, że ostateczna decyzja Prezydenta Miasta z dnia 6 marca 2003 r. oparta na przepisach obowiązującej wówczas Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (jednolity tekst Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) ustalała wyłącznie warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla realizacji przedsięwzięcia inwestycyjnego miast G. i S. – realizacji [...] Hali [...] –[...] na granicy miast G. i S. wraz z urządzeniami budowlanymi z nią związanymi – dla I etapu w granicach terenu obejmującego działki o numerach tam wskazanych położonych na terenie miasta S. Z załączonej do akt sprawy dokumentacji, w tym wyciągu z rejestru gruntów oraz mapy, wynika jednoznacznie, że Hala miała być realizowana wyłącznie na ternie stanowiącym własność gminy miejskiej w S. Z przywołanych wyżej dokumentów wynika, że tereny będące w użytkowaniu wieczystym skarżącej spółdzielni nie przylegają bezpośrednio do terenu objętego decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inaczej mówiąc, przedmiotowa Hala, jako I etap opisanej wyżej inwestycji nie kształtowała w niczym nowej sytuacji prawnej skarżącej spółdzielni.

W związku z treścią zarzutów zawartych w skargach, wyjaśnić należy skarżącym, że przedmiotem rozstrzygania w niniejszej sprawie nie są zagadnienia dotyczące budowy przedmiotowej Hali wraz z parkingami oraz przebudową całego układu komunikacyjnego G. i S. związanego z realizacją tego ogromnego przedsięwzięcia inwestycyjnego.

Przedmiotowa ostateczna decyzja Prezydenta Miasta z dnia 6 marca 2003 r. dotyczyła wyłącznie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla realizacji [...] Hali [...] – [...] na granicy miast G. i S. na działkach [...], [...], [...], [...] i [...] położonych na terenie miasta S.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmowano, że decyzja ta, oparta na ustaleniach obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego była w istocie promesą przesądzającą możliwość realizowania konkretnego przedsięwzięcia inwestycyjnego na określonym terenie. Decyzja taka mogła być wydana wielu różnym inwestorom, którzy nie uzyskiwali przez to uprawnienia do terenu objętego taką decyzją.

Nie ma zatem żadnych podstaw do przyjęcia, aby stronami postępowania o wydanie takiej decyzji mieli być, co do zasady, właściciele sąsiednich nieruchomości, nie mówiąc już o właścicielach innych nieruchomości niesąsiadujących bezpośrednio z terenem planowanej inwestycji (por. uchwałę Naczelnego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 1995 r., sygn. akt VI SA 13/95, opubl. ONSA z 1995 r. Nr 4, poz. 154).

Przedmiotem rozstrzygnięcia organów administracji w niniejszej sprawie było żądanie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej opisaną wyżej decyzją ostateczną z dnia 6 marca 2003 r., oparte na przesłance wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., tzn. że strona bez własnej winy nie brała udziału w tym postępowaniu.

Zasadnicze zagadnienie prawne występujące w niniejszej sprawie dotyczy tego, czy skarżąca spółdzielnia posiadała przymiot strony (w rozumieniu art. 28 K.p.a.) do udziału w postępowaniu ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla określonego wyżej I etapu tej inwestycji, ściśle sprecyzowanego w rozstrzygnięciu.

Definicja strony postępowania administracyjnego zawarta w art. 28 K.p.a. stanowi, że stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.

W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w literaturze przeważa zdecydowanie pogląd, że stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 K.p.a. będzie osoba (jednostka organizacyjna) wymieniona w art. 29 lub przepisach odrębnych, która na podstawie prawa obowiązującego może, czy powinna uzyskać konkretne korzyści albo też może być (powinna być) obarczona powinnością określonego zachowania wyznaczonego nakazem lub zakazem, jednakże dopiero po skonkretyzowaniu ich w decyzji administracyjnej przez organ administracji publicznej działający w granicach jego właściwości i kompetencji (por. poglądy oraz orzecznictwo przytoczone w komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego B. Adamiak/J. Borkowski, wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004 r., wyd. 6, s. 332 – 333).

Tylko tak rozumiana strona postępowania musi być przez organ administracji wezwana do udziału w postępowaniu wszczętym z urzędu.

Również w komentarzu do K.p.a. M. Jaśkowskiej i A. Wróbla wskazano, że w orzecznictwie sądowym przeważa stanowisko odzwierciedlające poglądy zwolenników obiektywnej teorii strony. Uzasadnienie tego poglądu oparto na przytoczonych tam wyrokach sądów administracyjnych (por. s. 228 – 246).

Podzielając w całości materialny charakter strony postępowania administracyjnego, stwierdzić należy, że kwestionowana w postępowaniu wznowieniowym decyzja w żaden sposób nie kształtuje nowej sytuacji prawnej skarżącej spółdzielni, gdyż nie nakłada na nią żadnego obowiązku, ani też nie daje jej żadnego uprawnienia.

Niewątpliwe jest, że skarżąca spółdzielnia, mieszkańcy osiedla "Ż." oraz właściciele znajdujących się tam nieruchomości mają interes faktyczny dotyczący wyrażania swojego stanowiska w sprawie realizacji tej inwestycji, zwłaszcza z uwagi na przewidziane zwiększenie ruchu drogowego, co w dużej mierze będzie konsekwencją budowy tzw. d. z.

Sąd podziela pogląd zawarty w wyroku NSA z dnia 15 października 2003 r., sygn. akt II SA/Gd 874/03, w którym to wyroku wskazano skarżącym, że winni się koncentrować na zapewnieniu sobie udziału w postępowaniach dotyczących pozwolenia budowę tej inwestycji, jeżeli spełnią określony w art. 28 ust. 2 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (jednolity tekst Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), stanowiącego, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Obszar ten określają organy administracji właściwe dla wydania konkretnego pozwolenia na budowę.

Skoro zatem, skarżąca spółdzielnia nie miała przymiotu strony w tym postępowaniu to prawidłowo na podstawach wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji, odmówiono jej wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 K.p.a.

Na marginesie wskazać należy, iż istniała również druga przesłanka odmowy wznowienia tego postępowania określona w art. 148 § 2 K.p.a., stanowiącym, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. biegnie od dnia, kiedy strona dowiedziała się o decyzji. Z akt sprawy wynika, że skarżąca spółdzielnia mimo kilkakrotnego wezwania organu administracji nie wykazała, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z zachowaniem powyższego terminu.

Z tych też przyczyn, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.