Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 49/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA: Artur Mudrecki (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z.K. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 września 2015 r., sygn. akt I FZ 49/15, odrzucające zażalenie Z.K. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt I FZ 49/15, odrzucające zażalenie Z.K. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt: I FZ 49/15 oddalające zażalenie Z.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 325/14, odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi Z.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 27 stycznia 2014 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r. postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 10 września 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny, sygn. akt I FZ 49/15, odrzucił zażalenie Z.K. (dalej: Strona, Skarżący) na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt: I FZ 49/15, odrzucające zażalenie Z.K. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt I FZ 49/15, oddalające zażalenie Skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 325/14, odmawiające przyznania prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 27 stycznia 2014 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r.

2. W piśmie z 10 marca 2016 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego Strona wskazując, że dotyczy ono sprawy o sygn. akt: I FZ 49/15 podniosła argumenty świadczące o niezadowoleniu z działań Sądu oraz organów podatkowych.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Wniesione przez Skarżącego pismo z dnia 10 marca 2016 r., pomimo, że nie zostało zatytułowane należało potraktować jako zażalenie, gdyż Skarżący nie zgadza się z rozstrzygnięciem wydanym w sprawie o sygn. akt I FZ 49/15.

Przypomnieć należy, że wniesione przez Skarżącego pismo z dnia 10 marca 2016 r. jest kolejnym pismem w sprawie zakończonym prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2015 r. Podnoszona w piśmie z dnia 10 marca 2016 r. argumentacja Strony nie mogła zostać uwzględniona, gdyż od prawomocnych postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługują środki odwoławcze. Prawidłowo w postanowieniu z dnia 11 czerwca 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił Skarżącemu, że orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne i nie przysługuje od nich dewolutywny środek odwoławczy, w szczególności w postaci zażalenia.

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej u.p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, stąd wniesienie zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne. Mając to na względzie za niezrozumiałe należy uznać działanie Skarżącego polegające na składaniu kolejnych zażaleń, skoro takowe, jako dotyczące orzeczeń Sądu kasacyjnego, podlegają odrzuceniu.

Z tych względów postanowiono jak w sentencji, stosownie do ww. art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 u.p.p.s.a.