Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1180/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 8 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2016 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia R.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 września 2016 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 maja 2015 roku, nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego oraz orzeczenia o zabezpieczeniu majątku podatnika p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

R.B. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 września 2016 r. odrzucające zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 10 maja 2016 r. o odrzuceniu zażalenia.

Zarządzeniem z dnia 5 października 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie 1 egzemplarza podpisanego zażalenia, w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia.

Przesyłka zawierająca zarządzenie została uznana za doręczoną w dniu 25 października 2016 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Jak stanowi z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Przepis art. 73 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia zażalenia.

Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą zarządzenie z dnia 5 października 2016 r., zobowiązujące stronę do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, wobec nieskutecznego doręczenia w miejscu zamieszkania złożono 11 października 2016 r. w placówce pocztowej, pozostawiając jednocześnie zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki. Powtórnie uczyniono to w dniu 19 października 2016 r. Czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.) upłynął zatem 25 października 2016 r. W związku z tym doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, był dzień 2 listopada 2016 r. Zważywszy bowiem na to, że ostatni dzień siedmiodniowego terminu przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy tj. 1 listopada, za ostatni dzień terminu, zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., należało uznać następny dzień po tym dniu. Skarżący w powyższym terminie nie uzupełnił braku formalnego zażalenia, a zatem zakreślony siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie.

Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu zażalenia.