Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1502/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-06-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 28 kwietnia 2016 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 23 czerwca 2016 r., skarżący W. K. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z oświadczenia skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie uzyskuje dochodów i nie posiada żadnego majątku, posiada zadłużenie wobec banku i gminy.

Okoliczność nieposiadania przez skarżącego majątku i dochodów potwierdzają ustalenia organu egzekucyjnego powołane w postanowieniu o umorzeniu postępowania egzekucyjnego (które skarżący przedłożył w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1005/12), z których wynika, że skarżący nie pobiera żadnych świadczeń z ZUS, nie jest zgłoszony do ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego, nie posiada nieruchomości, majątku ruchomego i wierzytelności, od dnia 5 kwietnia 2013 r. na jego rachunek bankowy nie wpłynęły żadne środki pieniężne. Dokument ten pozwala w sposób dostateczny zorientować się co do sytuacji majątkowej skarżącego, w szczególności co do jego możliwościach płatniczych.

Wprawdzie skarżący nie wskazał danych dotyczących stanu majątkowego małżonki, jednak z jego oświadczenia wynika, że małżonkowie nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego. Z akt innych spraw toczących się przed tutejszym Sądem wynika, że małżonka skarżącego utrzymuje się z emerytury wynoszącej 1.218 zł netto. Zatem nawet gdyby przy ocenie możliwości płatniczych skarżącego uwzględnić dochody jego małżonki, to i tak są one na tyle niewysokie, że nie podważają wniosku, iż skarżący nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Dokonując oceny możliwości płatniczych skarżącego w niniejszej sprawie referendarz sądowy wziął także pod uwagę, że w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Gd 1005/12 skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym. Z postanowienia Sądu z dnia 8 czerwca 2016 r. wynika, że sytuacja finansowa skarżącego opisana w przedmiotowym wniosku nie uległa zmianie.

Z tych względów referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał zasadność wniesionego żądania i – na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.