Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 68/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 2, art. 9 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Jacek Chlebny, Sędziowie NSA: Zofia Flasińska (spr.), Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Z. R. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 518/14 ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania


UZASADNIENIE

Skarga Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 9 lipca 2014 r. (sygn. akt IV SA/Wr 518/14) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią organu na skargę.

Zarządzeniem z dnia 8 września 2014 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata z urzędu.

Na rozprawie w dniu 11 lutego 2015 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu i odroczenie rozprawy, w związku z czym Sąd rozprawę odroczył.

Postanowieniem z dnia 26 lutego 2015 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Skarżący nie wniósł sprzeciwu od tego postanowienia.

Na rozprawie w dniu 8 maja 2015 r. skarżący ponownie wystąpił z wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu i odroczenie rozprawy. Sąd oddalił wniosek o odroczenie rozprawy i wydał wyrok oddalający skargę. Jednocześnie postanowieniem z dnia 8 maja 2015 r. umorzył postępowanie w sprawie wniosku z dnia 8 maja 2015 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

W piśmie z dnia 11 maja 2015 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 8 maja 2015 r. oraz skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. W piśmie tym skarżący domaga się stwierdzenia nieważności postępowania i uchylenia orzeczeń wydanych w toku rozprawy postanawiających o umorzeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy i o odmowie odroczenia rozprawy do czasu ustanowienia adwokata oraz zarządzające o odmowie przyjęcia odwołań wniesionych w trybie art. 114 p.p.s.a., jak również o zwolnienie go od kosztów sądowych. Skarżący stwierdził, iż Sąd przewleka rozpoznanie jego wniosku o przyznanie prawa pomocy, aby zamknąć mu drogę do sprawiedliwego wyroku w sprawie. W uzasadnieniu pisma z dnia 11 maja 2015 r. skarżący opisał przebieg rozprawy w dniu 8 maja 2015 r. oraz przebieg postępowania administracyjnego w tej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) skarga na przewlekłość postępowania sądowego powinna zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy (pkt 1) oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (pkt 2). Pismo skarżącego z dnia 11 maja 2015 r. nie zawiera wskazanych elementów, zatem nie spełnia warunków formalnych skargi na przewlekłość postępowania. Pismo to stanowi w istocie polemikę z postanowieniami Sądu wydanymi na rozprawie w dniu 8 maja 2015 r.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. oraz art. 178 i 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. orzekł jak w sentencji.