Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1018/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 września 2014 r. po rozpoznaniu wniosku Z. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] marca 2014r. , znak: [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: odmówić Z.P. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2014 r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy Z. P., w którym wniósł

ustanowienie adwokata.

We wniosku wnioskodawca podał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty chorobowej w wysokości 1.179,62 złotych miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że jest współwłaścicielem dwóch mieszkań: jednego z żoną o pow. 40 m² oraz drugiego z córką o pow. 72 m². Posiada również

z żoną garaż o pow.20 m². Ponadto posiada oszczędności pieniężne w wysokości 4.000 złotych.

W uzasadnieniu wniosku zaznaczył, iż ponosi wszelkie wydatki na świadczenia związane z utrzymaniem mieszkania oraz na leczenie u lekarzy specjalistów. Ponadto wnioskodawca podniósł, że nie posiada wiedzy prawniczej w stopniu wystarczającym do prowadzonego postępowania. Wnioskodawca wyszczególnił we wniosku miesięczne koszty jakie ponosi na bieżące utrzymanie i konieczne opłaty.

W związku z niewystarczającymi danymi do rozpoznania złożonego wniosku zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2014r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie:

- stanu cywilnego wnioskodawcy (czy pozostaje nadal w związku małżeńskim czy też jest osobą rozwiedzioną),

- czy samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, czy też pozostaje z innymi osobami (np. z żoną, córką) jeśli tak, należało wyszczególnić te osoby oraz podać wysokość uzyskiwanego przez nie dochodu,

- wysokości dochodów uzyskiwanych przez małżonkę (w przypadku pozostawania z nią nadal w związku małżeńskim), jeśli je uzyskuje bądź wyjaśnienie jej sytuacji finansowej i życiowej,

- czy małżonka partycypuje w kosztach utrzymania mieszkania, jeśli tak należało je podać rodzaj i wysokość ponoszonych przez nią wydatków,

- czy uzyskuje dochody z tytułu najmu np. garażu lub jednego z mieszkań, jeśli tak, należało wskazać w jakiej wysokości,

- czy oprócz pomocy od córki otrzymuje pomoc od innych członków rodziny, małżonki, znajomych, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak należało wskazać od kogo w jakiej wysokości lub formie.

Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem, rozpoznania wniosku w oparciu o posiadania dokumenty. W dniu 29 sierpnia 2014r. do Sądu wpłynęły wyjaśnienia wnioskodawcy na powyższe.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.

Zaznaczyć należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Jeżeli natomiast strona ma jakiekolwiek, środki majątkowe, a w szczególności zaś posiada zgromadzone oszczędności pieniężne, to powinna partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania sądowego.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie oceniono na podstawie przedstawionych danych

w formularzu wniosku PPF oraz w piśmie wyjaśniającym z dnia 27 sierpnia 2014r.

(data wpływu do Sądu 29 sierpnia 2014r.), że wnioskodawca nie kwalifikuje się do ustanowienia adwokata.

Z podanych danych w formularzu oraz piśmie z dnia 27 sierpnia 2014r. wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Podał, że utrzymuje się

z renty chorobowej w wysokości 1.179,62 złotych miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że jest współwłaścicielem dwóch mieszkań: jednego z żoną o pow. 40 m² oraz drugiego z córką o pow.72 m². Posiada również z żoną garaż o pow. 20 m². Ponadto posiada oszczędności pieniężne w wysokości 4.000 złotych. W piśmie z dnia 27 sierpnia 2014r. wnioskodawca wyjaśnił, że nadal pozostaje z żoną w związku małżeńskim, jednakże od 6 lat nie zamieszkują razem i prowadzą odrębne gospodarstwa domowe, nie posiada informacji o dochodach małżonki. Poinformował, że sprawa o rozwód jest w toku, nie jest jednak wyznaczony termin rozprawy. Wnioskodawca podał, że małżonka nie partycypuje w kosztach utrzymania mieszkania, ani żadnych innych które ponosi. Oświadczył także, iż nie posiada żadnych dodatkowych dochodów, oprócz renty chorobowej. Nie uzyskuje żadnej pomocy od członków rodziny, znajomych, organizacji społecznych lub państwowych. Nie otrzymuje pomocy od córki z wyjątkiem dopłaty do mieszkania w wysokości 290,00 złotych miesięcznie. Skarżący dodał, że suma ta nie pokrywa kosztów dostarczanych mediów do mieszkania, które go obciążają.

Wnioskodawca w formularzu wniosku PPF wskazał, że ponosi następujące wydatki tj. koszty utrzymania mieszkania 750,00 złotych, ubezpieczenie 30,00 złotych, podatek od nieruchomości 35,00 złotych, ubezpieczenie mieszkania 12,50 złotych, ubezpieczenie samochodu 35,00 złotych, koszty leczenia ok. 200,00 złotych, koszty eksploatacji –remontu 50,00 złotych, telekarta 17,00 złotych. Po podsumowaniu wnioskodawca wskazał, że wydatki te wynoszą 1.129,50 złotych. Dodał, że kwotę 290,41 złotych otrzymuje od córki jako dopłatę do świadczeń za mieszkanie. Wnioskodawca wskazał, że na zakup żywności, środki czystości i higieny pozostaje mu kwota w wysokości 340,53 złotych miesięcznie.

Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, iż skarżący wprawdzie obecnie utrzymuje się niewielkiej renty chorobowej w wysokości 1.179,62 złotych miesięcznie, jednakże posiada oszczędności pieniężne w wysokości 4.000,00 złotych. Posiadanie oszczędności pieniężnych w zasadzie wyklucza obecnie przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy.

Reasumując stwierdzić należy, że skarżący posiadając środki majątkowe

w wysokości 4.000 złotych jest w stanie samodzielnie ustanowić adwokata z wyboru.

Aktualna linia orzecznictwa sądów administracyjnych w zakresie prawa pomocy uznaje fakt posiadania zgromadzonych oszczędności za negatywną przesłankę przyznania tego prawa.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.