Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3307/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1,3,5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i ją poprzedzającej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w C. z [...] lutego 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] czerwca 2015 r. nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia P. sp. z o.o. w K. (dalej jako: Spółka) złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej i ją poprzedzającej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w C. z [...] lutego 2015r. nr [...].

W uzasadnieniu wniosku spółka wskazała, że w związku z brakiem kolejnych zezwoleń na urządzanie gier, obecnie prowadzi ona działalność jedynie w 11 punktach gry, co przynosi jej znikome dochody. Spółka wskazała ponadto, iż w związku z obecną sytuacją musiała zwolnić wielu pracowników a także, że od kilku miesięcy regularnie ponosi stratę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, na okoliczność czego przedkłada stosowne dokumenty.

Spółka podała, iż w niniejszej sprawie wymierzona kara pieniężna wynosi [...] zł, a równocześnie w dniach [...], [...] i [...] lipca 2015 r. Spółka odebrała także kolejnych, 21 decyzji w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych o numerach:

1. [...] - kara w wysokości [...] zł

2. [...] - kara w wysokości [...] zł

3. [...] - kara w wysokości [...] zł

4. [...]- kara w wysokości [...] zł

5. [...] - kara w wysokości [...] zł

6. [...] - kara w wysokości [...] zł

7. [...] - kara w wysokości [...] zł

8. [...] - kara w wysokości [...] zł

9. [...]-kara w wysokości [...] zł

10. [...] - kara w wysokości [...] zł

11. [...] — kara w wysokości [...] zł

12. [...] - kara w wysokości [...] zł

13. [...] - kara w wysokości [...] zł

14. [...] - kara w wysokości [...] . . 15. [...] - kara w wysokości [...] zł

16. [...] - kara w wysokości [...]zł

17. [...] - kara w wysokości [...]:zł . 18. [...] -kara w wysokości [...] zł

19. [...] kara w wysokości [...] zł

20. [...] - kara w wysokości [...] zł

21. [...] - kara w wysokości [...] zł

22. [...] - kara w wysokości [...] zł

Do tego, Spółka otrzymała także decyzję wymierzającą karę na kwotę [...] zł — nr: [...].

Wskazała, że wszystkie w/w decyzje są decyzjami ostatecznymi i łączna suma kar pieniężnych jedynie z tego tytuły wynosi około 1 700 000,00 zł. Wnioskodawca wskazał, że jest to tylko część wymierzonych kar pieniężnych. Analogicznych spraw przed Organem jest bowiem w sumie ponad 40 i łączna suma wymierzonych kar pieniężnych przez organy celne wynosi obecnie około 70 000 000 zł (siedemdziesiąt milionów złotych). Jest to kwota tak duża, że Spółka nie dysponuje nią, ani w gotówce, ani też w ruchomościach czy nieruchomościach. Majątek Spółki, jak zaznaczył pełnomocnik strony skarżącej nie starczyłby nawet na pokrycie 1/5 wskazanych kwot, natomiast konieczność zapłaty kar, czy też ewentualnej egzekucji z ruchomości bądź nieruchomości spowoduje całkowitą likwidację Spółki i może spowodować nieodwracalne skutki, co ma niezwykle istotne znaczenie z punktu widzenia możliwości uchylenia zaskarżonych decyzji przez właściwy Sąd.

Do wniosku strona dołączyła dokumentację finansową spółki m.in. sprawozdanie finansowe na dzień 31 grudnia 2014 r., sprawozdanie z działalności spółki w roku 2014 r.

Pismem z dnia [...] września 2015 r. skarżąca nadesłała uzupełnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ww. piśmie wskazała, że w przypadku wykonania przedmiotowej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w tym skutków społecznych w postaci likwidacji miejsc pracy. Skarżąca zatrudnia obecnie 19 osób. Zaznaczyła, że organy administracyjne wydały w zakresie kar pieniężnych szereg decyzji na łączną kwotę wynoszącą prawie [...] zł. Zdaniem skarżącej analiza wskazanych wyżej przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji winna zostać przeprowadzona w odniesieniu do łącznej kwoty wszystkich zobowiązań w zakresie wymierzonych kar pieniężnych. Skarżąca wskazała, że łączna kwota posiadanych środków trwałych i tym samym całego majątku spółki wynosi [...] zł. Spółka zaznaczyła, że kwota ta nie wystarczy nawet na pokrycie połowy wymierzonych kar pieniężnych, natomiast nie ulega również wątpliwości, iż majątek ten który stanowi środki trwałe spółki służy do jej działalności i konieczność całkowitego wyzbycia się go, spowoduje bezwzględne zakończenie działalności i likwidację Spółki, ponieważ nie będzie mieć żadnych środków, niezbędnych do prowadzonej działalności. Strona zaznaczyła, że przed organami celnymi toczą się inne postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, co może spowodować zwiększenie wysokości kar pieniężnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższej regulacji wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeżeli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważone z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie – w tym przypadku decyzji. Przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich, realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne.

Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy bowiem aktów zobowiązujących; ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.

Sąd rozpoznając ww. wniosek obowiązany jest zbadać trzy kwestie: po pierwsze czy wskazany we wniosku akt administracji – decyzja, jest aktem podlegającym wykonaniu – czy nadaje się do wykonania. Po drugie, jeżeli decyzja nadaje się do wykonania, Sąd musi ocenić czy strona skarżąca w sposób przekonujący wykazała przesłanki – okoliczności, przemawiające za koniecznością wstrzymania wykonania decyzji. Po trzecie czy owe przesłanki istnieją i czy dają one podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Żądaniem wstrzymania wykonania w niniejszym przypadku została objęta decyzja, którą nałożono na skarżącą karę pieniężną. Zdaniem Sądu, akt ten jest rozstrzygnięciem wymagającym ze strony skarżącej powinnego zachowania, polegającego na zapłacie owej kary. Wobec tego Sąd przyjął, że przedmiot wniosku o wstrzymanie nadaje się do wykonania, a zatem skarżąca mogła wnieść o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej jest zasadny, spółka nadesłała do akt sprawy szereg dokumentów dotyczących: jej kondycji finansowej (m.in. rachunek zysków i strat za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2014 r.), postępowań prowadzonych wobec spółki w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych (znajdujących się w toku, jak i zakończonych), a także łącznej wysokości już nałożonych na spółkę kar. Nadesłane dokumenty w powiązaniu z wyjaśnieniami strony pozwalały na ocenę, czy w sprawie niniejszej istnieją podstawy do zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Skarżąca upatruje zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w zaistnieniu przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podziela pogląd skarżącej, że ocena tej przesłanki nie może się ograniczyć do jej sytuacji materialnej jedynie w kontekście wykonania zaskarżonej decyzji ([...] zł), bez jednoczesnego uwzględnienia pozostałych, toczących się przeciwko niej postępowań, dotyczących nałożenia innych kar pieniężnych, w łącznej kwocie 21.000.000,00 zł. Biorąc pod uwagę wskazany zysk spółki za 2014r., tj. [...] zł a także łączną kwotę kar pieniężnych z wszystkich decyzji wynoszącą 21.000.000,00 zł. nie sposób uznać, że wykonanie decyzji nie wpłynie negatywnie na sytuację finansową spółki i wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa skarżącej.

Następstwem powyższego będzie z kolei ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa, a w konsekwencji, jak podała skarżąca, nawet konieczność zupełnego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, co może wiązać się ze zwolnieniami pracowników (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 30 września 2014 r. sygn. akt II GZ 497/14 oraz w postanowieniu z 4 listopada 2014 r. sygn. akt II GZ 730/14).

Skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie skarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez nią ochrony tymczasowej. W związku z powyższym, w oparciu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.