Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 665/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono wniosek
*Odrzucono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1 art. 58 par. 1 pkt 2 art. 247
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W., L. W., A. K., A. Ż., T. B., E. B., J. G., W. G., E. G., A. G., A. P., J. P., B. W., W. W., M. D. M., S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 15 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę pawilonu handlowego postanawia: I. oddalić wniosek L. W., E. B., A. P., J. P., B. W., W. W. oraz S.M. o przyznanie prawa pomocy; II. odrzucić skargę w części dotyczącej L. W., E. B., A. P., J. P., B. W., W. W. oraz S.M..


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga strony skarżącej oznaczonej jako: Właściciele mieszkań bloków mieszkalnych przy ul. G. i S. we W.. Skargę podpisali S. W. oraz L. W.. Do skargi została dołączona obejmująca 30 pozycji lista właścicieli mieszkań. W złożonej skardze, w ten sposób oznaczona strona skarżąca, wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 15 czerwca 2011 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę pawilonu handlowego oraz o zwolnienie z kosztów postępowania sądowego.

Na podstawie zarządzenia z dnia 15 września 2011 r. wezwano - na wskazany w skardze do korespondencji adres – S. W. o podpisanie skargi przez pozostałych skarżących w siedzibie Sądu lub podpisanie dołączonej kserokopii skargi i odesłanie jej na adres Sądu.

W wykonaniu powyższego wezwania S. W. złożył osobiście w dniu 29 września 2011 r. listę obejmującą podpisy następujących osób: S. W., L. W., A. K., A. Ż., T. B., E. B., J. G., W. G., E. G., A. G., A. P., J. P., B. W., W. W., M. D. M., S. M..

W wykonaniu kolejnego zarządzenia sądu, w którym wezwano S. W. o złożenie oświadczenia, czy podpisy powyżej wymienionych osób należy traktować jako uzupełnienie braków formalnych skargi, skarżący oświadczył, że podpisy na przesłanej liście należy traktować jako uzupełnienie braków formalnych skargi, oraz że zostały one złożone w obecności skarżącego – przedstawiciela Wspólnoty Mieszkaniowej z ulicy G. [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Mając w niniejszej sprawie poczynione ustalenia w zakresie oznaczenia strony skarżącej, za którą uznaje się wymienione w części wstępnej postanowienia osoby, w pierwszej kolejności zwrócenia uwagi wymaga treść art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. powoływana dalej jako ,,p.p.s.a."), zgodnie z którym skargę wnosi się, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), chyba że skarżący złoży skuteczny wniosek o przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Podkreślenia wymaga, że wolą ustawodawcy właściwy tryb wnoszenia skargi przewiduje złożenie jej za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest kwestionowana. Z tego właśnie powodu, oceniając zachowanie terminu do wniesienia skargi, bierze się pod uwagę datę nadania skargi na poczcie na adres organu bądź złożenia jej osobiście w siedzibie tegoż organu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że złożona w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w dniu 25 sierpnia 2011 r. skarga, jest spóźniona w stosunku do L. W., E. B., A. P., J. P., B. W., W. W. oraz S. M.. W zaistniałym bowiem układzie procesowym, w którym skarżący zdecydowali się wnieść wspólną skargę, bieg 30-dniowego termin do jej wniesienia – jest odrębnie liczony dla poszczególnych skarżących od daty doręczenia każdej z tych osób zaskarżonej decyzji – a to oznacza, że dla L. W., której decyzja została doręczona 20 lipca 2011 r. termin ten upływał w dniu 19 sierpnia 2011 r., oraz odpowiednio dla: E. B. – data doręczenia 22 lipca 2011 r. w dniu 22 sierpnia 2011 r., A. P. – data doręczenia 22 lipca 2011 r. w dniu 22 sierpnia 2011 r., J. P. – data doręczenia 22 lipca 2011 r. w dniu 22 sierpnia 2011 r., B. W. – data doręczenia 22 lipca 2011 r. w dniu 22 sierpnia 2011 r., W. W. – data doręczenia 22 lipca 2011 r. w dniu 22 sierpnia 2011 r. oraz dla S. M. – data doręczenia 20 lipca 2011 r. w dniu 19 sierpnia 2011 r.

W tym stanie rzeczy uznając skargę w odniesieniu do tych skarżących za wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu oraz działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w pkt. II sentencji.

Z kolei z treści art. 247 p.p.s.a wynika, że prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Taki przypadek zachodzi zwłaszcza w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (por. M. Niezgódka-Medek [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, 2006, s. 558).

Wobec wymienionych wyżej skarżących, jak już wyżej wskazano, skarga wniesiona została z uchybieniem terminu do jej złożenia. W konsekwencji przyjąć należy, że niniejsza skarga jako wniesiona wbrew postanowieniom art. 53 § 1 p.p.s.a. jest niedopuszczalna z przyczyn procesowych, co bezpośrednio wynika ze wstępnych rozważań, a tym samym oczywiście bezzasadna. Z tych względów skarżącym, których skarga podlega odrzuceniu, nie przysługuje prawo pomocy.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w punkcie pierwszym niniejszego postanowienia.