Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 216/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2022-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36a ust. 5 pkt 5
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Dnia 9 sierpnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Lipiński asesor WSA Grzegorz Klimek (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 sierpnia 2022 roku sprawy ze skargi T. L. na decyzję Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do użytkowania budynku mieszkalnego - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 16 grudnia 2021 r. Warmińsko-Mazurski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej: k.p.a.) w zw. z art. 36a ust. 5 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., dalej: Pb), po rozpoznaniu odwołania T.L. (inwestor, skarżący) od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. (PINB) z dnia 5 października 2021 r. w sprawie sprzeciwu do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przyłączami: wodociągowym, kanalizacji sanitarnej ze szczelnym zbiornikiem na ścieki i zalicznikowym energetycznym na działce nr [...], obr. [...], gm. M. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy w całości.

Zakwestionowana decyzja została podjęta w następujących okolicznościach faktycznych sprawy:

Decyzją z dnia 5 października 2021 r. PINB w M. wydał sprzeciw do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przyłączami: wodociągowym, kanalizacji sanitarnej ze szczelnym zbiornikiem na ścieki i zalicznikowym energetycznym na działce nr [...], obr. [...], gm. M. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ wskazał m.in., że inwestor dopuścił się istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegającego na wykonaniu studni głębinowej na działce, zamiast podłączenia się do sieci wodociągowej, jak było wskazane w zatwierdzonym projekcie i decyzji o warunkach zabudowy. Organ przywołał art. 36a ust. 5 pkt 5 ustawy Pb, z którego wynika, że istotnym odstępstwem jest odstąpienie w zakresie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik skarżącego zarzucił jej naruszenie art. 36a ust. 5 pkt 1 i 5, ust. 5b pkt 1 oraz ust. 6 Pb poprzez ich nieprawidłową wykładnię, polegającą na przyjęciu przez organ, że zmianą istotną wymagającą zmiany pozwolenia na budowę, jest zmiana w zakresie urządzeń budowlanych. Ponadto zarzucił naruszenie art. 54 Pb, poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie przejawiające się w zgłoszeniu przez organ sprzeciwu do użytkowania budynku mieszkalnego mimo, że inwestor wybudował obiekt zgodnie z projektem zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę z nieistotnymi zmianami oraz złożył z zawiadomieniem o zakończeniu budowy i na wezwanie organu wymagane dokumenty. Wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentu, pisma Zakładu Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o., celem wykazania, że zakład ten nie posiada sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w pobliżu działki [...] w m. P. oraz nie zapewnia odbioru wody ani ścieków. W uzasadnieniu złożonego odwołania wskazał, że wedle aktualnego brzmienia art. 36a Pb doszło do istotnej zmiany przepisów regulujących przypadki uznawane za istotne odstępstwa. Art. 36a ust. 5b pkt 1 oraz art. 36a ust. 5 pkt 1 nie ma zastosowania do urządzeń budowlanych, a takim urządzeniem jest właśnie sporna studnia, której wykonanie przez inwestora nie wymagało uzyskania projektu zamiennego. Wyłączenie to dotyczy przypadku zmian w zagospodarowaniu terenu i w jej ocenie, nie ma tu znaczenia czy zmiana ta stanowi odstąpienie od wymogów określonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Podniósł, że organ w tym wypadku winien przyjąć, że nie doszło do zmiany istotnej. Było to spójne z oświadczeniem projektanta i kierownika budowy, którzy potwierdzili, że zmiana ta nie stanowi zmiany istotnej. Zaznaczono też, że inwestor nie posiadał możliwości przyłączenia się do sieci wodociągowej, co wynika z pisma z Zakładu Wodociągów i Kanalizacji, zatem zmiana dokonana przez inwestora nie stanowiła samowolnego odstępstwa a zmianę konieczną, ponieważ obowiązek przyłączenia się do sieci wodociągowej, zawarty w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie był możliwy do spełnienia.

W uzasadnieniu decyzji z dnia 16 grudnia 2021 r. WINB stwierdził, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, a zarzuty w nim podniesione dotyczą innego przepisu, niż ten będący podstawą do wniesienia sprzeciwu przez organ. Odwołujący się wskazał bowiem na odstępstwa oznaczone w art. 36a ust. 5 pkt 1 Pb, tj. w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu, w przypadku zwiększenia obszaru oddziaływania obiektu poza działkę, na której obiekt budowlany został zaprojektowany. Zwraca też uwagę na wyjątek od tego przepisu, określony w art. 36a ust. 5b pkt 1, tj. przepisów ust. 5 pkt 1 nie stosuje się do urządzeń budowlanych oraz obiektów małej architektury, który dotyczy tylko i wyłącznie odstępstwa wskazanego we wskazanym wyżej punkcie 1 odnoszącym się do projektu zagospodarowania terenu. Tymczasem podstawą prawną sprzeciwu złożonego przez PINB w M. był art. 36a ust. 5 pkt 5 Pb, co odwołujący się zdaje się pomijać. Podniósł, że decyzją z dnia 4 października 2007 r. ustalono T.L. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczego w m. P. na działce nr [...] obr. [...]. W warunkach uwzględnionych w w/w decyzji jasno wskazano, że zaopatrzenie w wodę "z wodociągu gminnego poprzez wykonanie przyłącza zgodnie z warunkami Zakładu Wodociągów i Kanalizacji sp. z o. o. w M.". Warunki takie uzyskał inwestor w dniu 18 listopada 2009 r., zresztą ich ważność i tak wygasła po dwóch latach od ich wydania. Niemniej w/w dokumenty są częścią projektu budowlanego inwestycji objętej niniejszym postępowaniem. Dla planowanej inwestycji została wydana również decyzja środowiskowa z 18 listopada 2009 r. Z dokumentacji załączonej do odwołania - dziennika budowy - wynika, że w dniu 8 sierpnia 2019 r. wykonano szczelny zbiornik na ścieki sanitarne (zgodne z warunkami decyzji o warunkach zabudowy i pozwoleniem na budowę) oraz przyłącze wodociągowe z własnym ujęciem wody (niezgodne z decyzją o warunkach zabudowy i pozwoleniem na budowę). Podniósł, że warunek dotyczący przyłączenia do sieci wodociągowej został zawarty w decyzji z 2007 r. i powielony w zatwierdzonym projekcie z 2009 r. Pomiędzy zatem uzyskaniem stosownej dokumentacji a realizacją inwestycji, inwestor miał wystarczającą ilość czasu, by wnioskować o zmianę decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i później, decyzji o pozwolenie na budowę, tym bardziej, że w czasie realizacji budowy występował o zmianę decyzji pozwolenia na budowę w zakresie innych zmian. Ponadto, wbrew stanowisku zawartym w odwołaniu, inwestor miał możliwość podłączenia się do sieci gminnej wodociągowej, gdyż takowa jest w miejscowości P., w drodze prowadzącej do działki [...], tylko w dość znacznej odległości od tej nieruchomości mniej więcej na wysokości działki nr [...] (działka drogowa nr [...]). Powyższe można łatwo ustalić poprzez zawartość na stronie geoportal.gov.pl, co też organ odwoławczy uczynił. Decyzja o wykonaniu ujęcia własnego podyktowana była zatem względami finansowymi i sama w sobie nie dziwi, jednak była wykonana wbrew obowiązującym przepisom, a więc bez zmiany decyzji pozwolenia na budowę. Co do odbioru ścieków, inwestor od początku planowania inwestycji zamierzał wykonać szczelny zbiornik na ścieki i zostało to uwzględnione w dokumentacji.

W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję WINB z 16 grudnia 2021 r. pełnomocnik skarżącego zarzucił jej:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

- art. 36a ust. 5 pkt. 1) i 5), ust. 5b pkt 1) oraz ust. 6 Pb poprzez ich nieprawidłową wykładnię polegającą na przyjęciu przez organ, że zmianą istotną wymagającą uprzedniego zatwierdzenia w drodze zamiennego pozwolenia na budowę jest zmiana zagospodarowania terenu w zakresie urządzeń budowlanych oraz, że zmiana wprowadzona przez skarżącego w zakresie własnego ujęcia wody, a nie przyłączenia do sieci wodociągowej narusza ustalenia decyzji o warunkach zabudowy co stanowi przesłankę uznania zmiany jako zmiany istotnej w rozumieniu art. 36a Pb;

- art. 54 ust. 1 Pb poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie przejawiające się w utrzymaniu przez WINB decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zgłoszeniu przez ten organ w drodze decyzji sprzeciwu do użytkowania budynku mieszkalnego z przyłączami, mimo że skarżący wybudował obiekt zgodnie z projektem na budowę zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę z nieistotnymi zmianami oraz złożył wymagane dokumenty wraz z zawiadomieniem o zakończeniu budowy i na wezwanie PINB.

2. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj:

- art. 7a § 1, art. 77, art. 80, art. 77, 81a § 1, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego - w szczególności pisma z nr ZWiK.3384-[21] Zakładu Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. - oraz rozstrzygnięcie wątpliwości co do stanu faktycznego na niekorzyść skarżącego w ten sposób, że skarżący posiadał możliwość zaopatrzenia w wodę z sieci wodociągowej.

- art. 6, art. 7, art. 7a § 1, art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie przejawiające się w subsumcji prawa w oparciu o rozstrzygnięcie wątpliwości interpretacyjnych na niekorzyść skarżącego w toku wykładni przepisów prawa materialnego - to jest kwalifikacji dokonanych przez skarżącego odstępstw w projekcie budowlanym jako odstępstw istotnych - i wydaniu zaskarżonej decyzji.

- art. 8, art. 9, art 10 § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie przejawiające się w niezawiadomieniu skarżącego o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji, czym zostało naruszone prawo skarżącego do czynnego udziału w toku postępowania, została naruszona zasada pogłębiania zaufania i udzielania informacji stronom postępowania.

Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji WINB oraz poprzedzającej ją decyzji PINB w całości.

W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania – art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ono oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 p.p.s.a. stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1).

W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie stwierdzić należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, na które niniejsza sprawa została skierowana na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 6 lipca 2022 r., wydanego na podstawie art. 15zs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2021 r., poz. 2095).

Przedmiotem niniejszej kontroli Sądu jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą organ ten utrzymał w mocy decyzję PINB zgłaszającą sprzeciw – po rozpatrzeniu zawiadomienia inwestora o zakończeniu robót budowlanych budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przyłączami na działce nr [...], obr. [...], gm. M.

Podstawą prawną zaskarżonej decyzji PINB stanowił art. 54 ust. 1 Pb, zgodnie z którym do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego wymagana jest decyzja o pozwoleniu na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 Pb, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Przepis art. 30 ust. 6a stosuje się. Podstawową funkcją organów nadzoru budowlanego jest kontrola poprawności prowadzenia procesu inwestycyjno-budowlanego. Zatem zadaniem i obowiązkiem organu nadzoru budowlanego, po otrzymaniu zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu, było skontrolowanie zrealizowanej inwestycji pod kątem jej zgodności z zatwierdzonym projektem, warunkami pozwolenia na budowę oraz innymi przepisami prawa. Tym samym, stwierdzenie przez organ nadzoru budowlanego istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę stanowi podstawę zgłoszenia sprzeciwu w sprawie przystąpienia inwestorów do użytkowania tak wybudowanego obiektu. Przywołany art. 54 ust. 1 Pb nie wskazuje przesłanek wniesienia przez organy nadzoru budowlanego sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się jednak, że taką przesłanką jest niewątpliwie stwierdzenie zrealizowania obiektu budowlanego z istotnym odstępstwem od projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę (por. chociażby wyrok WSA w Warszawie z 22 września 2017 r., sygn. akt: VII SA/Wa 2391/16, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl - CBOSA).

W rozpatrywanej sprawie PINB w ww. terminie zgłosił sprzeciw w sprawie przystąpienia do użytkowania przedmiotowego budynku, stwierdzając że budowa wykonana została z naruszeniem warunków pozwolenia na budowę, czyli inwestor wbrew ustaleniom w zatwierdzonym projekcie budowlanym wybudował studnię wierconą (ujęcie własne wody). Zgodnie z warunkami obsługi w zakresie infrastruktury technicznej zaopatrzenie w wodę powinno odbywać się poprzez wykonanie przyłącza do wodociągu gminnego według warunków ZWiK Sp. z o.o. w M. Wymóg taki został zawarty w decyzji nr 270/2007 z dnia 4 października 2007 r. Wójta Gminy M. o ustalenie warunków zabudowy. W sprawie inwestor dokonał naruszenia ustaleń decyzji o warunkach zabudowy, a to stanowi o naruszeniu przepisu art. 36a Pb. WINB, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał nadto, że decyzja o warunkach zabudowy jest częścią zatwierdzanego projektu, gdyż zawiera wskazania co do sposobu zagospodarowania terenu, na którym ma być realizowana inwestycja, a na którym nie ma obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Tym samym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, nie bez powodu nazywana "1" w toku procesu budowlanego, spełnia przy wydawaniu pozwolenia na budowę (czyli decyzji tzw. "2") rolę takiego quazi planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu jej dotyczącego. Realizacja zatem budowy wbrew oczywistym warunkom decyzji o warunkach zabudowy jest jednocześnie realizacją niezgodnie z zatwierdzonym projektem i wydanym pozwoleniem na budowę. Założenia bowiem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu muszą być uwzględnione w projekcie budowlanym, tak samo jak byłyby uwzględnione w nim wymogi planu zagospodarowania przestrzennego, gdyby takowy obowiązywał na tym terenie.

Katalog istotnych odstępstw od projektu budowlanego został zawarty w art. 36a ust. 5 Pb. Zgodnie z tym przepisem istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie: ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – art. 36a ust. 5 pkt 5 Pb.

Odstępstwa od projektu budowlanego w zakresie określonym w powyższym przepisie stanowią odstępstwa o charakterze istotnym, które wymagają zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę bądź, gdy zostały dokonane samowolnie, powodują konieczność wdrożenia przez organy nadzoru budowlanego postępowania w oparciu o art. 50 i 51 Pb. Zgodnie z art. 36a ust. 6 Pb kwalifikacji zamierzonego odstąpienia od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego, lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę dokonuje projektant. Należy jednak zauważyć, że dokonywana przez projektanta kwalifikacja nie jest wiążąca dla organów administracji architektoniczno-budowlanej, ani organów nadzoru budowlanego. Organy te mogą dokonać odmiennej kwalifikacji odstępstw, a w sytuacji, w której stwierdzone odstępstwa mieszczą się w katalogu odstępstw istotnych, określonych w art. 36a ust. 5 Pb, nie mogą takich odstępstw zakwalifikować jako odstępstw o charakterze nieistotnym.

Z akt sprawy wynika, że przy realizacji przedmiotowego obiektu inwestor dopuścił się istotnego odstępstwa, określonego w art. 36a ust. 5 pkt 5 Pb, tj. odstępstwa w zakresie ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W wydanej dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego decyzji o warunkach zabudowy terenu, w pkt 5 (ustalenia dotyczące obsługi w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej) dopuszczono zaopatrzenie w wodę z wodociągu gminnego poprzez wykonanie przyłącza zgodnie z warunkami Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w M. (ZWiK). Decyzja ta nie dopuszcza możliwości zaopatrzenie w wodę z własnego ujęcia. Zrealizowanie zatem przedmiotowej inwestycji w ten sposób, że zaopatrzenie w wodę odbywa się ze studni głębinowej znajdującej się na działce, zamiast podłączenia się do sieci wodociągowej oznacza, że inwestycja została zrealizowana w sposób istotnie odbiegający od projektu architektoniczno-budowlanego, tj. w warunkach określonych art. 36a ust. 5 pkt 5 Pb, co uzasadniało zgłoszenie w tej sprawie sprzeciwu na podstawie art. 54 ust. 1 Pb. Nie ma przy tym znaczenia, w związku z podniesionym w skardze argumentem, że wybudowanie ujęcia głębinowego nie stanowi istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego w rozumieniu art. 36a ust. 5 pkt 5 Pb. Stanowisko to byłoby trafne, gdyby chodziło o budowę samej tylko studni głębinowej.

W związku z powyższym, zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że w sprawie zaistniało odstępstwo istotne w rozumieniu art. 36a ust. 5 pkt 5 Pb. Wystarczające dla zaistnienia tego odstępstwa jest stwierdzenie przez organy nadzoru budowlanego, że ustalenia decyzji o warunkach zabudowy zostały naruszone, do czego w sprawie niewątpliwie doszło. Stąd też, po stwierdzeniu tego odstępstwa, wydanie decyzji o sprzeciwie wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania obiektu należy ocenić jako zgodne z prawem.

Sąd nie znajduje także uzasadnienia dla podnoszonych w skardze zarzutów naruszenia przepisów proceduralnych. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na specyfikę postępowania związanego ze zgłoszeniem sprzeciwu. Jest to postępowanie w dalekim stopniu uproszczone, w ramach którego nie są prowadzone czynności wyjaśniające. Organy przy wydawaniu decyzji opierają się na dokumentacji przedstawionej przez inwestora. Jak wskazał NSA w wyroku z 19 marca 2019 r., sygn. akt: II OSK 941/18 (CBOSA): "w postępowaniu zainicjowanym sprzeciwem organu wobec zawiadomienia inwestora o zakończeniu budowy (...), zastosowanie przepisów k.p.a. ma charakter ograniczony, ponieważ do dnia wydania decyzji o sprzeciwie nie toczy się postępowanie administracyjne w zakresie uregulowanym przepisami k.p.a. Wniesienie sprzeciwu, nie jest poprzedzone postępowaniem jurysdykcyjnym, albowiem organ opiera się tylko na materiale dokumentacyjnym dostarczonym przez stronę wraz ze zgłoszeniem. Nie przeprowadza zatem żadnych czynności dowodowych (...)." W konsekwencji trudno czynić organom zarzut naruszenia przepisów, których zastosowanie w sprawie było w znacznej mierze ograniczone. Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje, że postępowanie w sprawie było prowadzone z poszanowaniem zasad postępowania administracyjnego, organy należycie ustaliły stan faktyczny sprawy w oparciu o dokumentację przedłożoną przez stronę skarżącą, zaś po stwierdzeniu istotnego odstępstwa od projektu budowlanego w przewidzianym prawem terminie zgłosiły sprzeciw wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania obiektu. Decyzje organów obu instancji są należycie uzasadnione i wyczerpująco wskazują przesłanki podjętego w nich rozstrzygnięcia, jak również określają materiał dowodowy, na którym organy oparły się przy wydaniu tych decyzji.

W podsumowaniu należy wskazać, że w związku ze zrealizowaniem przedmiotowego obiektu z istotnym odstępstwem od projektu budowlanego, określonym w art. 36a ust. 5 pkt 5 Pb., tj. z naruszeniem warunków decyzji o warunkach zabudowy, zasadne było złożenie sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania przedmiotowego obiektu.

Mając to na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.