Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 612/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung, Sędziowie Andrzej Góraj (spr.), Janusz Walawski, Protokolant Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2010 r. sprawy ze skargi M.B. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania w sprawie równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), uchylił w całości postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...].

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: M.B. jest emerytem policyjnym. W dniu [...] grudnia 2009 r. zainteresowany wniósł do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] oświadczenia mieszkaniowe w celu ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z wnioskiem o wypłacenie przedmiotowego równoważnika za lata 2007, 2008, 2009. Komendant Wojewódzki Policji w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 66 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, zwrócił stronie wniesiony wniosek, wraz z oświadczeniami mieszkaniowymi, argumentując, iż z uwagi na nowelizację przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. (Dz. U. Nr 100, poz. 919), brak jest możliwości ustalenia organu właściwego do rozpatrzenia tego pisma procesowego.

Na powyższe postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia [...] grudnia 2009 r., M.B. złożył w dniu [...] stycznia 2010 r. odwołanie. Wniósł o zobowiązanie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] do wypłacenia ekwiwalentu za remont lokalu mieszkalnego za lata 2007 – 2009 wraz z ustawowo należnymi odsetkami.

W odpowiedzi na odwołanie M.B. Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie organu I instancji w całości.

W uzasadnieniu postanowienia Komendant Główny Policji podniósł, że podstawą prawną wydania postanowienia z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] jest art. 66 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, iż podanie wniesione do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych zawartych w podaniu, albo gdy z podania wynika, że właściwy w sprawie jest sąd powszechny, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono zwraca je wnoszącemu. Natomiast zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Odnosząc się do kwestii właściwości stwierdzić należy, iż uchylenie § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. (Dz. U. Nr 100, poz. 919), nie oznacza tego, iż nie można na podstawie obowiązujących przepisów prawa wskazać organu administracji właściwego do rozpatrzenia wniosku emeryta policyjnego w przedmiocie przyznania prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, ponieważ przepisy ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcji Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.), odsyłają w zakresie uprawnień mieszkaniowych emerytów policyjnych do zasad przewidzianych dla funkcjonariuszy.

Dlatego też uznać należy, że organem właściwym do rozpoznania wniosku emeryta policyjnego w zakresie praw dotyczących spraw mieszkaniowych jest organ właściwy do rozpatrzenia tego wniosku, tak jak w przypadku gdyby został złożony przez funkcjonariusza, tj. zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2006 r. brzmieniem § 9 ust. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia. Takie stanowisko wynika z ugruntowanego orzecznictwa sądów, między innymi z wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1137/09, z dnia 21 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1469/09, z dnia 11 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1822/09.

Organ podniósł dalej, że zgodnie z art. 21 § 1 Kpa właściwość miejscową organu administracji publicznej, poza sprawami dotyczącymi nieruchomości i dotyczącymi zakładu pracy, ustala się według miejsca zamieszkania (siedziby) w kraju.

Według organu bezspornym w przedmiotowej sprawie jest fakt, iż M.B. zamieszkuje w G. przy ul. [...] na obszarze właściwym dla Komendy Wojewódzkiej Policji w [...]. Zatem organem właściwym do oceny naliczenia równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego dla zainteresowanego jest Komendant Wojewódzki Policji w [...], który winien udzielić odpowiedzi stronie zgodnie z zawartym wnioskiem w kontekście obowiązujących przepisów prawa.

Organ II instancji po dokonaniu analizy zaistniałego w sprawie stanu faktycznego i prawnego uznał, iż w związku z faktem, że strona wniosła zażalenie na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o zwrocie wniesionego przez nią wniosku, wraz z oświadczeniami mieszkaniowymi w sprawie naliczenia i wypłaty przedmiotowego świadczenia, który był właściwy do ich rozpatrzenia, a tym samym winien udzielić odpowiedzi stronie zgodnie z zawartym wnioskiem w kontekście obowiązujących przepisów prawa. Biorąc pod uwagę powyższe, Komendant Główny Policji, orzekł o uchyleniu wyżej wymienionego postanowienia.

Powyższe postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2010 r, nr [...] stało się przedmiotem skargi M.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił nie uwzględnienie przez Komendanta Głównego Policji orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 20008 r., sygn. akt I OSK 953/07, w którym Sąd stwierdza o niezgodności z prawem rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zmieniającego zasady przyznawania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego emerytom i rencistom policyjnym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotowe postanowienie według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ono prawa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, jaki organ jest właściwy do rozpoznania wniosku emeryta policyjnego w przedmiocie przyznania prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego.

Odpowiedź na powyższą kwestię znajduje się w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy policji (Dz. U. z 2004 r., Nr 8, poz. 67), która w zakresie uprawnień mieszkaniowych emerytowanych funkcjonariuszy Policji odsyła do zasad dotyczących funkcjonariuszy. Stąd organ II instancji trafnie wskazał, iż organ I instancji błędnie zinterpretował skutki uchylenia § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. Poprawnie też w skarżonym postanowieniu ustalono organ właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku, przez pryzmat miejsca zamieszkania skarżącego.

W świetle powyższego skarżone postanowienie uznać należy jako wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Odnosząc się zaś do treści skargi, wskazać należy, że pozostaje ona w oderwaniu od przedmiotu skarżonego postanowienia. Skarga zawiera bowiem argumentację na poparcie twierdzenia, iż emerytowanemu funkcjonariuszowi należy się równoważnik z tytułu remontu lokalu mieszkalnego. Tą zaś kwestią nie zajmowało się oceniane postanowienie. Jego przedmiotem było bowiem jedynie ustalenie organu właściwego do rozpoznawania spornego wniosku o przyznanie równoważnika. Argumenty skargi jawią się więc jako przedwczesne. Organ nie wypowiadał się bowiem w skarżonym postanowieniu o zasadności wyżej wymienionego wniosku.

W tym stanie sprawy, uznając, iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).