Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 2249/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-02-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, § 5, art. 151 i art. 166
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku L. N. o wstrzymanie wykonania decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze z [...] r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z [...] r. nr [...] , określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za [...] r. w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wydana decyzja naraża skarżącego na niepowetowaną stratę poprzez utratę płynności finansowej firmy, albowiem na skutek dokonanego zajęcia rachunków bankowych skarżący nie jest w stanie jej prowadzić, a jego rodzina nie może normalnie egzystować.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (...) przy czym dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.

Z powołanego przepisu wynika, że aby wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności stanowiącego przedmiot skargi albo innego, ale podjętego w postępowaniu prowadzonym w granicach danej sprawy mógł być uwzględniony, musi istnieć co najmniej jedna z dwóch powołanych w nim przesłanek, tj. winno zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody - i to nie każdej, a jedynie znacznej - lub groźba spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu oraz to, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione, ponieważ brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Jak bowiem wskazał NSA w postanowieniu z 18 marca 2010 r., twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać jakie dowody chciałaby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto w orzecznictwie podnosi się również, że wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu oraz to, że przepis nie łączy wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z osobą skarżącego.

Sąd orzekający podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, że aby wniosek strony mógł być uwzględniony, winien on zawierać wykazanie konkretnych danych, uzasadniających twierdzenie strony co do istnienia wyżej wskazanych przesłanek. Podniesiona przez stronę okoliczność, że wydana decyzja naraża ją na niepowetowaną stratę poprzez utratę płynności finansowej firmy oraz że na skutek zajęcia rachunków bankowych nie jest w stanie jej prowadzić a rodzina nie może normalnie egzystować bez bliższego uzasadnienia podniesionych twierdzeń nie stanowi wykazania żadnej z wymienionych przesłanek. Jest to bowiem jedynie ogólnikowe stwierdzenie, które nie pozwala Sądowi na dokonanie ustalenia, że w stanie faktycznym sprawy istotnie zachodzi faktyczne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Z uwagi na powyższe z mocy art. 61 § 3 oraz art.151 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.