Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 636/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3, art. 161 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 września 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2017 r. Nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego; postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak


UZASADNIENIE

Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2017 r., Nr [...]. Skarżąca podniosła, iż zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca, bowiem przyznano jej dodatek do zasiłku rodzinnego w wysokości 170 zł, gdy tymczasem z przepisów wynika, że wysokość tego dodatku wynosi 193 zł. W wyniku decyzji autokontrolnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2017 r. Nr [...], zaskarżona do Sądu decyzja z 23 maja 2017 r. została uchylona w całości i w orzeczeniu merytorycznym uchylono decyzję Wójta Gminy B. z [...] 2017 r. nr [...] oraz przyznano skarżącej od dnia 11 kwietnia 2017 r. do 31 października 2017 r. dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowania dziecka w wysokości 193 zł miesięcznie.

Z informacji udzielonej przez Samorządowego Kolegium Odwoławczego (pismo z dnia 18 września 2017 r.) wynika, iż ww. decyzja autokontrola z [...] 2017 r. została doręczona M. K. w dniu 30 czerwca 2017 r. i nie została zaskarżona do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Sytuacja taka zachodzi w przypadku skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego (art. 161 § 1 pkt 1) oraz w przypadku śmierci strony, kiedy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (art. 161 § 1 pkt 2). Omawiany przepis nie ogranicza obowiązku umorzenia postępowania tylko do wskazanych wyżej sytuacji, ale nakazuje umorzenie postępowania także wtedy, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn (art. 161 § 1 pkt 3). Do takich podstaw umorzenia postępowania sądowego należy zaliczyć sytuację, kiedy organ II instancji, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnia skargę w całości i uchyla zaskarżony akt.

Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a., regulującego instytucję autokontroli, organ administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziesty dni od jej otrzymania. Powszechnie przyjmuje się, że celem autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania (lub braku działania) bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem. Autokontrola prowadzi w związku z tym do szybszego załatwienia sprawy i to zgodnie z żądaniem skarżącego, a zatem służy realizacji zasady szybkości postępowania wyrażonej w art. 7 P.p.s.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego za utrwalony można uznać pogląd, że warunkiem zastosowania autokontroli przez organ administracji publicznej jest uwzględnienie skargi w całości, co oznacza uznanie za zasadne zarówno zawartych w niej zarzutów, podstawy prawnej, a także wniosków. O ile organ nie podziela niektórych zarzutów strony wnoszącej skargę bądź też nie zamierza uwzględnić w całości wniosków zawartych w skardze, to winien zrezygnować z wydania rozstrzygnięcia w trybie autokontroli i przekazać skargę do rozpoznania sądowi (por. np. wyroki NSA: z dnia 5 lutego 2008 r., I OSK 581/07; z dnia 20 stycznia 2011 r., II OSK 102/10; z dnia 11 maja 2011 r., II OSK 811/11 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniając wniosek strony skarżącej zawarty w skardze, uchyliło w całości swoją decyzję z [...] 2017 r. o orzekło merytorycznie zgodnie z żądaniem strony. Z wyjaśnień uzyskanych od organu wynika, iż decyzja autokontrola z 22 czerwca 2017 r. jest ostateczna i prawomocna. Oznacza to, że niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, bowiem na skutek prawomocnego uchylenia zaskarżonej decyzji z 23 maja 2017 r. w postępowaniu autokontrolnym organu, brak jest już przedmiotu zaskarżenia, a tym samym przedmiotu kontroli sądowej ( por. np. postanowienie NSA z dnia 1 czerwca 2017 r. o sygn. akt I OZ 946/17 – niepubl.)

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak