Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 338/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.1 a ust.1 pkt 3
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi J. Sz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2011 r. sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy zmiany nakazu płatniczego na łączne zobowiązanie pieniężne za 2009 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

W DNIU 9 GRUDNIA 2008 R. J.S. ZŁOŻYŁ W URZĘDZIE MIEJSKIM INFORMACJĘ W SPRAWIE ŁĄCZNEGO ZOBOWIĄZANIA PIENIĘŻNEGO NA ROK 2008, W KTÓREJ WYKAZAŁ DO OPODATKOWANIA PODATKIEM ROLNYM UŻYTKI ROLNE, A PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI - BUDYNKI INNE NIŻ MIESZKALNE ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ, BUDOWLE ZWIĄZANE Z TĄ DZIAŁALNOŚCIĄ ORAZ GRUNTY ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ. KIERUJĄC SIĘ DEKLARACJĄ PODATNIKA BURMISTRZ WYDAŁ W DNIU 13 LUTEGO 2009 R., NAKAZ PŁATNICZY NA ŁĄCZNE ZOBOWIĄZANIE PIENIĘŻNE NA 2009 R.

WNIOSKIEM Z DNIA 18 MAJA 2009 R. J.S. WNIÓSŁ O ZMIANĘ NAKAZU POPRZEZ SKORYGOWANIE PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI, WSKAZUJĄC, IŻ HALA PRODUKCYJNA O POWIERZCHNI 3080 M² BĘDZIE W 2009 R., WYŁĄCZONA Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, GDYŻ JEST TAM PRZEPROWADZANY REMONT.

DECYZJĄ Z DNIA 5 SIERPNIA 2009 R. BURMISTRZ MIASTA ODMÓWIŁ ZMIANY NAKAZU PŁATNICZEGO Z DNIA 13 LUTEGO 2009 R.

NA SKUTEK WNIESIONEGO PRZEZ SKARŻĄCEGO ODWOŁANIA SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE DECYZJĄ Z 7 GRUDNIA 2009 R., UCHYLIŁO DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, NAKAZUJĄC W UZASADNIENIU UZUPEŁNIENIE POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO.

DECYZJĄ Z DNIA 4 SIERPNIA 2010 R. BURMISTRZ MIASTA ODMÓWIŁ ZMIANY NAKAZU PŁATNICZEGO NA ŁĄCZNE ZOBOWIĄZANIE PIENIĘŻNE NR [...] W SPRAWIE WYMIARU PODATKU ROLNEGO ORAZ PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2009 R., Z DNIA 13 LUTEGO 2009 R.

OD POWYŻSZEJ DECYZJI ODWOŁANIE ZŁOŻYŁ J.S. WNOSZĄC O UCHYLENIE JEJ W CAŁOŚCI I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI. DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI ZARZUCIŁ: NARUSZENIE ART. 122 W ZW. Z ART. 120 O.P., POPRZEZ NIEPODJĘCIE WSZELKICH NIEZBĘDNYCH DZIAŁAŃ ZMIERZAJĄCYCH DO WYCZERPUJĄCEGO USTALENIA OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH SPRAWY, CO DOPROWADZIŁO DO BŁĘDNEGO UZNANIA, IŻ STAN TECHNICZNY BUDYNKU POZWALA NA JEGO WYKORZYSTANIE DO CELÓW DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, NIEWYKONANIE ZALECEŃ SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO CO DO POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO, NARUSZENIE ART. 210 § 4 W ZW. Z ART. 121, 122, 124 ORAZ 191 O.P., POPRZEZ ZDAWKOWOŚĆ I LAKONICZNOŚĆ UZASADNIENIA W ZAKRESIE, W JAKIM ORGAN ODNOSI SIĘ DO FAKTÓW PRZEDSTAWIONYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO ORAZ DOWODÓW WSKAZANYCH NA ICH POPARCIE, ART. 121 § 1 W ZW. ART. 120 O.P., POPRZEZ PROWADZENIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W SPOSÓB NIESTARANNY I MERYTORYCZNIE NIEPOPRAWNY POPRZEZ PRZYJĘCIE, ŻE NA PODATNIKU SPOCZYWA CIĘŻAR WYKAZANIA NIEZDATNOŚCI WYKORZYSTYWANIA NIERUCHOMOŚCI DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, ART. 187 W ZW. Z ART. 120 O.P., POPRZEZ NIE ROZPATRZENIE W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY MATERIAŁU DOWODOWEGO W ZAKRESIE STANU TECHNICZNEGO BUDYNKU, ART. 1A UST. 1 PKT 3 USTAWY Z DNIA 12 STYCZNIA 1991 R., O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH POPRZEZ JEGO BŁĘDNĄ INTERPRETACJĘ POLEGAJĄCĄ NA PRZYJĘCIU, ŻE PROWADZENIE REMONTU BUDYNKU JEST RÓWNOZNACZNE Z MOŻLIWOŚCIĄ WYKORZYSTYWANIA NIERUCHOMOŚCI DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. ZDANIEM STRONY ORGAN NIE PRZEPROWADZIŁ CZYNNOŚCI DOWODOWYCH, KTÓRE POZWALAŁYBY W SPOSÓB OBIEKTYWNY STWIERDZIĆ STAN BUDYNKÓW ORAZ NIE WYJAŚNIŁ, Z JAKIEGO POWODU NIE UZNAŁ TWIERDZEŃ I DOWODÓW PRZEDSTAWIONYCH PRZEZ STRONĘ NA OKOLICZNOŚĆ STANU TECHNICZNEGO BUDYNKÓW. DODATKOWO ODWOŁUJĄCY SIĘ PODKREŚLIŁ, IŻ POMIMO WSKAZÓWEK SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO - ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE PRZESŁUCHAŁ ŚWIADKÓW I NIE PRZEPROWADZIŁ DOWODU Z OPINII BIEGŁEGO. STRONA, POWOŁUJĄC SIĘ NA ORZECZNICTWO SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH ZAZNACZYŁA, IŻ W SPRAWACH O ZAWIŁYM STANIE FAKTYCZNYM, KTÓRY MOŻNA WYJAŚNIĆ, GDY DYSPONUJE SIĘ SPECJALNYMI WIADOMOŚCIAMI - ORGAN PODATKOWY JEST OBOWIĄZANY WYKORZYSTAĆ OPINIĘ BIEGŁEGO. ORGAN OGRANICZYŁ SIĘ DO PRZEPROWADZENIA OGLĘDZIN BUDYNKU, LECZ ZGROMADZONY W TEN SPOSÓB MATERIAŁ DOWODOWY NIE ZOSTAŁ OCENIONY PRZEZ ORGAN PODATKOWY W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY. ORGAN NIE ODNIÓSŁ SIĘ DO OŚWIADCZEŃ ŚWIADKÓW – J.S. ORAZ BYŁEGO UŻYTKOWNIKA NIERUCHOMOŚCI FUNDACJI "A", WSKAZUJĄCYCH, ŻE HALA TA NIE BYŁA WYKORZYSTYWANA DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ MINIMUM OD LAT TRZECH. ORGAN POWIELIŁ BŁĘDY POPEŁNIONE W TRAKCIE POPRZEDNIO PROWADZONEGO W SPRAWIE POSTĘPOWANIA. PRZEDMIOTOWA NIERUCHOMOŚĆ NIE JEST I NIE MOŻE BYĆ WYKORZYSTYWANA DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH.

PISMEM Z DNIA 11 LUTEGO 2011 R. J.S. ZŁOŻYŁ DODATKOWE WYJAŚNIENIA W ZWIĄZKU Z UMOŻLIWIENIEM MU WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE PRZED WYDANIEM DECYZJI PRZEZ ORGAN PODATKOWY.

Rozpatrując sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 23 lutego 2011 r., utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W UZASADNIENIU WSKAZANO, ŻE ZGODNIE Z ART. 254 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, DECYZJA OSTATECZNA, USTALAJĄCA LUB OKREŚLAJĄCA WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO NA DANY OKRES, MOŻE BYĆ ZMIENIONA PRZEZ ORGAN PODATKOWY, KTÓRY JĄ WYDAŁ, JEŻELI PO JEJ DORĘCZENIU NASTĄPIŁA ZMIANA OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH MAJĄCYCH WPŁYW NA USTALENIE LUB OKREŚLENIE WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA, A SKUTKI WYSTĄPIENIA TYCH OKOLICZNOŚCI ZOSTAŁY UREGULOWANE W PRZEPISACH PRAWA PODATKOWEGO OBOWIĄZUJĄCYCH W DNIU WYDANIA DECYZJI.

PRZYPOMNIANO, ŻE PODATNIK JEST PRZEDSIĘBIORCĄ PROWADZĄCYM DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ I ZŁOŻYŁ W DNIU 9 GRUDNIA 2008 R., INFORMACJĘ W SPRAWIE ŁĄCZNEGO ZOBOWIĄZANIA PIENIĘŻNEGO, W KTÓREJ WYKAZAŁ: BUDYNKI ZAJĘTE NA PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ - 5.292,30 M² I GRUNTY ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ - 24.830,00 M². NA TEJ PODSTAWIE NAKAZEM PŁATNICZYM NR [...] Z DNIA 13 LUTEGO 2009 R., ZOSTAŁO USTALONE ŁĄCZNE ZOBOWIĄZANIE PIENIĘŻNE W SPRAWIE WYMIARU PODATKU ROLNEGO ORAZ PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2009 R., W KWOCIE [...] ZŁ.

PISMEM Z 18 MAJA 2009 R. J.S. WYSTĄPIŁ O SKORYGOWANIE NALICZONEGO PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI - NAKAZU PŁATNICZEGO NA ŁĄCZNE ZOBOWIĄZANIE PIENIĘŻNE NR [...] ZA 2009 R., WNOSZĄC O WYŁĄCZENIE HALI PRODUKCYJNEJ O POWIERZCHNI 3.080 M² Z OPODATKOWANIA NA 2009 R., Z UWAGI NA FAKT, IŻ NIE BĘDZIE ONA UŻYTKOWANA NA CELE GOSPODARCZE, GDYŻ JEST TAM PROWADZONY REMONT. W ODPOWIEDZI ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI POSTANOWIENIEM Z DNIA 18 CZERWCA 2009 R., - WEZWAŁ STRONĘ DO PRZEDSTAWIENIA DOWODÓW, KTÓRE MOGŁYBY STANOWIĆ PODSTAWĘ DO DOKONANIA KOREKTY PRZEDMIOTOWEGO NAKAZU PŁATNICZEGO. ODPOWIADAJĄC NA POWYŻSZE WEZWANIE PODATNIK W PIŚMIE Z DNIA 6 LIPCA 2009 R., WYJAŚNIŁ, ŻE W OBIEKCIE PLANOWANA JEST ZMIANA SPOSOBU JEGO UŻYTKOWANIA ORAZ, ŻE ZWRACA SIĘ ON O ZMNIEJSZENIE PODATKU.

W DNIU 5 SIERPNIA 2009 R., ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WYDAŁ DECYZJĘ NR [...]. OD POWYŻSZEJ DECYZJI ODWOŁANIE ZŁOŻYŁ J.S. WNOSZĄC O UCHYLENIE JEJ W CAŁOŚCI I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI.

KOLEGIUM W DECYZJI Z DNIA 7 GRUDNIA 2009 R., SYGN. AKT [...] UZNAŁO, IŻ UZASADNIONY BYŁ ZARZUT STRONY, ŻE JEJ ARGUMENTACJA ORAZ ORZECZENIE STANU TECHNICZNEGO BUDYNKU SPORZĄDZONE PRZEZ SPECJALISTĘ Z ZAKRESU PRAWA BUDOWLANEGO, NIE ZOSTAŁY WZIĘTE POD UWAGĘ PRZY WYDAWANIU PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI.

KOLEGIUM POKREŚLIŁO PONADTO, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE PRZEPROWADZIŁ WE WŁASNYM ZAKRESIE ŻADNYCH CZYNNOŚCI DOWODOWYCH MOGĄCYCH POTWIERDZIĆ STAN TECHNICZNY BUDYNKU.

UCHYLAJĄC WIĘC DECYZJĘ W CAŁOŚCI I PRZEKAZUJĄC SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA KOLEGIUM STANĘŁO NA STANOWISKU, IŻ POWYŻSZE ZANIECHANIA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI ZASKUTKOWAŁY TYM, ŻE STAN FAKTYCZNY W SPRAWIE NIE ZOSTAŁ USTALONY W SPOSÓB UMOŻLIWIAJĄCY PRAWIDŁOWĄ OCENĘ I ZASTOSOWANIE PRZEPISU ART. 1 A UST. 1 PKT 3 USTAWY Z DNIA 12 STYCZNIA 1991 R., O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH, GDYŻ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE PODJĄŁ WSZELKICH NIEZBĘDNYCH DZIAŁAŃ W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA PRZESŁANKI NIEMOŻNOŚCI WYKORZYSTYWANIA PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH I ROZPATRZENIA W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY MATERIAŁU DOWODOWEGO, A NARUSZENIA TE MOGŁY MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. MAJĄC TAKŻE NA WZGLĘDZIE ZARZUT, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI POZBAWIŁ STRONĘ CZYNNEGO UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU POPRZEZ WYDANIE DECYZJI PRZED UPŁYWEM WYZNACZONEGO TERMINU DO WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE, KOLEGIUM WSKAZAŁO NARUSZENIE ZASADY CZYNNEGO UDZIAŁU STRON WYRAŻONEJ W ART. 123 O.P.

PONOWNIE ROZPOZNAJĄC SPRAWĘ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ZASKARŻONĄ DECYZJĄ Z DNIA 4 SIERPNIA 2010 R., NR [...] ODMÓWIŁ J.S. ZMIANY NAKAZU PŁATNICZEGO NA ŁĄCZNE ZOBOWIĄZANIE PIENIĘŻNE NR [...] W SPRAWIE WYMIARU PODATKU ROLNEGO ORAZ PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2009 R., Z DNIA 13 LUTEGO 2009 R. W UZASADNIENIU ORGAN WYJAŚNIŁ, IŻ PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2009 R., ZOSTAŁ W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE USTALONY NA PODSTAWIE ART. 6 UST. 1 USTAWY Z DNIA 12 STYCZNIA 1991 R., O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH, WG STAWEK PRZEWIDZIANYCH ART. 4 UST. 1 PKT 3 ZA BUDOWLE, ART. 5 UST. 1 PKT 1A OD GRUNTÓW ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, UST. 2B OD BUDYNKÓW ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ORAZ NA PODST. UCHWAŁY NR [...] W SPRAWIE STAWEK PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI NA OBSZARZE GMINY. ORGAN ZAZNACZYŁ TAKŻE, ŻE PODATNIK NIE WYKAZAŁ NIEMOŻNOŚCI WYKORZYSTYWANIA PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA DO PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH, A ZAŁĄCZONE W TOKU POSTĘPOWANIA ORZECZENIE R.Z. (BEZ DATY) NIE STWIERDZA JEDNOZNACZNIE, BY WYMIENIONY OBIEKT NIE NADAWAŁ SIĘ I NIE MÓGŁ BYĆ WYKORZYSTYWANY DO PROWADZENIA TEJ DZIAŁALNOŚCI.

JAK WYNIKA Z TEJ DECYZJI ORAZ AKT SPRAWY, DNIA 5 LIPCA 2010 R., PRACOWNICY ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI DOKONALI OGLĘDZIN NIERUCHOMOŚCI STANOWIĄCEJ PRZEDMIOT POSTĘPOWANIA. W CZASIE OGLĘDZIN OBECNY BYŁ K.S. REPREZENTUJĄCY J.S. USTALONO, IŻ JEDEN Z OBIEKTÓW O POW. OKOŁO 4.100 M² JEST PO REMONCIE I ZOSTAŁ ODDANY DO UŻYTKOWANIA, NATOMIAST W POZOSTAŁYCH OBIEKTACH JEST PRZEPROWADZANY REMONT. PRACE REMONTOWE POLEGAJĄ NA WYMIANIE TYNKÓW WEWNĘTRZNYCH, WYMIANIE OKIEN, DRZWI I POSADZEK. POWOŁUJĄC SIĘ NA ORZECZNICTWO SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI STWIERDZIŁ, ŻE PROWADZENIE REMONTÓW NIE OZNACZA, IŻ OBIEKTY ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PRZESTAJĄ BYĆ Z NIĄ ZWIĄZANE, W TYM STANIE RZECZY UZNAĆ NALEŻY, ŻE BUDYNKI BĘDĄCE WŁASNOŚCIĄ J.S. NAWET PODCZAS PROWADZONEGO REMONTU NIE PRZESTAŁY BYĆ BUDYNKAMI ZWIĄZANYMI Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ, A TYM SAMYM NIE MA PODSTAW DO ZMIANY STAWKI PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI Z BUDYNKÓW ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ INNEJ NIŻ HANDLOWA (15,20 ZŁ ZA M²) NA STAWKĘ OD BUDYNKÓW POZOSTAŁYCH (4,37 ZŁ ZA M²).

SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W DECYZJI Z 23 LUTEGO 2010 R., STWIERDZIŁO, ŻE Z USTALEŃ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI WYNIKA, ŻE DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA PROWADZONA PRZEZ PODATNIKA WPISANA DO EWIDENCJI DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PREZYDENTA MIASTA POD NR [...] POLEGA NA PRZYWOZIE, SORTOWANIU, MAGAZYNOWANIU ORAZ DYSTRYBUCJI UŻYWANEJ ODZIEŻY.

POWOŁANO SIĘ ZATEM NA TREŚĆ PRZEPISÓW PRAWNYCH I WSKAZANO, ŻE ZGODNIE Z ART. 1A UST. 1 PKT 3 USTAWY Z DNIA 12 STYCZNIA 1991 R., O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH GRUNTAMI, BUDYNKAMI I BUDOWLAMI ZWIĄZANYMI Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ SĄ GRUNTY, BUDYNKI I BUDOWLE BĘDĄCE W POSIADANIU PRZEDSIĘBIORCY LUB INNEGO PODMIOTU PROWADZĄCEGO DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ, Z WYJĄTKIEM BUDYNKÓW MIESZKALNYCH ORAZ GRUNTÓW ZWIĄZANYCH Z TYMI BUDYNKAMI, A TAKŻE GRUNTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 5 UST. 1 PKT 1 LIT. B, CHYBA ŻE PRZEDMIOT OPODATKOWANIA NIE JEST I NIE MOŻE BYĆ WYKORZYSTYWANY DO PROWADZENIA TEJ DZIAŁALNOŚCI ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH.

Z UREGULOWANIA TEGO WYNIKA ZATEM, ŻE ABY PRAWIDŁOWO ZASTOSOWAĆ POWYŻSZY PRZEPIS W SYTUACJI, GDY PODATNIK PODNOSI ARGUMENT, ŻE PRZEDMIOT OPODATKOWANIA NIE JEST I NIE MOŻE BYĆ WYKORZYSTYWANY DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH, ORGAN PODATKOWY ZOBOWIĄZANY JEST W TOKU POSTĘPOWANIA USTALIĆ, CZY RZECZYWIŚCIE DANY PRZEDMIOT OPODATKOWANIA ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH NIE JEST I NIE MOŻE BYĆ WYKORZYSTYWANY DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, GDYŻ W TAKIEJ SYTUACJI MOŻE MIEĆ ZASTOSOWANIE NIŻSZA STAWKA PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI JAK DLA GRUNTÓW I BUDYNKÓW POZOSTAŁYCH.

ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTÓW STRONY ZAUWAŻONO, ŻE W TOKU POSTĘPOWANIA ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI SKORZYSTAŁ Z DOPUSZCZALNYCH ŚRODKÓW DOWODOWYCH, A MIANOWICIE PRZEPROWADZIŁ OGLĘDZINY PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA. ZGADZAJĄC SIĘ Z OPINIĄ ORGANU, IŻ DO OKREŚLENIA, CZY DANY OBIEKT NADAJE SIĘ DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ POLEGAJĄCEJ NA SORTOWANIU I MAGAZYNOWANIU UŻYWANEJ ODZIEŻY NIE JEST POTRZEBNA OPINIA BIEGŁEGO, KOLEGIUM UZNAŁO OGLĘDZINY ZA WYSTARCZAJĄCY W SPRAWIE ŚRODEK DOWODOWY. TO, ŻE PRZEPISY DOPUSZCZAJĄ POZA OGLĘDZINAMI PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA, PRZESŁUCHANIE STRONY POSTĘPOWANIA (ZA JEJ ZGODĄ), PRZESŁUCHANIE ŚWIADKA, CZY TEŻ POWOŁANIE BIEGŁEGO, NIE OBLIGUJE ORGANU PODATKOWEGO DO WYKORZYSTYWANIA TYCH ŚRODKÓW DOWODOWYCH W KAŻDEJ SPRAWIE.

UZNANO, ŻE PRZEPROWADZONE W SPRAWIE OGLĘDZINY WYKAZAŁY, ŻE PRACE REMONTOWE NIE STANOWIŁY PRZESZKODY W PROWADZENIU DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. CZĘŚĆ REMONTOWANYCH POMIESZCZEŃ BYŁA BOWIEM ZAJĘTA PRZEZ WORKI Z UŻYWANĄ ODZIEŻĄ.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Kolegium złożył J.S. zarzucając naruszenie art. 191 w zw. z art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego w zakresie stanu technicznego budynku; art. 210 § 4 w zw. z art. 127, 122 oraz 124 O.p., poprzez nierozpatrzenie zarzutów naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 210 § 4 w zw. z art. 121, 122, 124 oraz 191 O.p., i art. 121 § 1 w zw. z art.120 O.p., art. 121 § 1, art. 122, art. 124 w zw. z art. 197 O.p., poprzez prowadzenie postępowania w sposób niestaranny i merytorycznie niepoprawny, w szczególności poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie powołanie biegłego nie było uzasadnione; art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r., o podatkach i opłatach lokalnych, poprzez jego błędną interpretację polegającą na przyjęciu, że prowadzenie remontu budynku jest równoznaczne z tym, iż nieruchomość może być wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej oraz przyjęciu, że stwierdzone niedostatki w stanie technicznym nieruchomości nie mogą prowadzić do przyjęcia, że nieruchomość nie może być wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE-

W ŚWIETLE PRZEPISÓW ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z 25 LIPCA 2002 R. PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, A KONTROLA TA - JEŻELI USTAWY NIE STANOWIĄ INACZEJ - SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM. ZADANIEM SĄDU ADMINISTRACYJNEGO JEST ZBADANIE PRAWIDŁOWOŚCI ZASTOSOWANIA PRZEZ ORGANY ADMINISTRACJI PRZEPISÓW OBOWIĄZUJĄCEGO PRAWA, ZARÓWNO PRAWA MATERIALNEGO, JAK TEŻ PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA. UWZGLĘDNIENIE SKARGI NASTĘPUJE W PRZYPADKU STWIERDZENIA PRZEZ SĄD NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, JEŻELI MIAŁO ONO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, LUB NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, JEŻELI MOGŁO ONO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, A TAKŻE DAJĄCE PODSTAWĘ DO WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA - ART. 145 § 1 PKT 1 USTAWY Z 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.). ZGODNIE Z ART. 134 § 1 WW. USTAWY SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ.

BADAJĄC ROZPOZNAWANĄ SPRAWĘ W TAK ZAKREŚLONEJ KOGNICJI SĄD NIE DOPATRZYŁ SIĘ NARUSZEŃ PRAWA, KTÓRE SKUTKOWAŁYBY KONIECZNOŚCIĄ WYELIMINOWANIA Z OBROTU PRAWNEGO ZASKARŻONEJ DECYZJI.

ZGODNIE Z ART. 2 UST. 1 USTAWY Z DNIA 12 STYCZNIA 1991 R., O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH (DZ. U. Z 2006 R. NR 121, POZ. 844 ZE ZM.), OPODATKOWANIU PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI PODLEGAJĄ NASTĘPUJĄCE NIERUCHOMOŚCI LUB OBIEKTY BUDOWLANE; 1) GRUNTY; 2) BUDYNKI LUB ICH CZĘŚCI; 3) BUDOWLE LUB ICH CZĘŚCI ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. ART. 1A UST. 1 PKT 3 TEJ USTAWY DEFINIUJE GRUNTY, BUDYNKI I BUDOWLE ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ JAKO GRUNTY, BUDYNKI I BUDOWLE BĘDĄCE W POSIADANIU PRZEDSIĘBIORCY LUB INNEGO PODMIOTU PROWADZĄCEGO DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ, Z WYJĄTKIEM BUDYNKÓW MIESZKALNYCH ORAZ GRUNTÓW ZWIĄZANYCH Z TYMI BUDYNKAMI, A TAKŻE GRUNTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 5 UST. 1 PKT 1 LIT. B), CHYBA ŻE PRZEDMIOT OPODATKOWANIA NIE JEST I NIE MOŻE BYĆ WYKORZYSTYWANY DO PROWADZENIA TEJ DZIAŁALNOŚCI ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH.

Z W/W PRZEPISU ART. 1A UST. 1 PKT 3 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH WYNIKA ZASADA, ŻE WSZYSTKIE GRUNTY, BUDYNKI I BUDOWLE BĘDĄCE W POSIADANIU PRZEDSIĘBIORCY TRAKTOWAĆ NALEŻY JAKO ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. WYJĄTEK, PODYKTOWANY WYŁĄCZENIEM ICH Z WYKORZYSTYWANIA DO PROWADZENIA TEJ DZIAŁALNOŚCI ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH - I TO WYŁĄCZENIEM O CHARAKTERZE TRWAŁYM ("PRZEDMIOT OPODATKOWANIA NIE JEST I NIE MOŻE BYĆ WYKORZYSTYWANY DO PROWADZENIA TEJ DZIAŁALNOŚCI") - POWINIEN BYĆ INTERPRETOWANY ŚCIŚLE (ZOB. WYROK NSA Z DNIA 14 PAŹDZIERNIKA 2009 R., O SYGN. AKT II FSK 747/08, LEX NR 571608). W WYROKU TYM NSA DOKONAŁ RÓWNIEŻ ZESTAWIENIA KILKU TEZ INNYCH ORZECZEŃ SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH, WSKAZUJĄC NA ZAKRES OPODATKOWANIA GRUNTÓW, BUDYNKÓW I BUDOWLI ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. WSKAZAŁ MIANOWICIE, ŻE SAM FAKT POSIADANIA NIERUCHOMOŚCI PRZEZ PRZEDSIĘBIORCĘ SKUTKUJE TYM, IŻ BUDYNEK, BUDOWLA, GRUNT SĄ ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. DLATEGO TEŻ OBIEKTY W DANYM MOMENCIE NIEWYKORZYSTYWANE GOSPODARCZO LUB TAKIE, W KTÓRYCH PROWADZONA JEST DZIAŁALNOŚĆ INNEGO RODZAJU, NALEŻY TAKŻE UZNAĆ ZA ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ (WYROK NSA Z 20 MARCA 2009 R., II FSK 1888/07), PRZY CZYM PROWADZENIE W BUDYNKACH REMONTÓW LUB ADAPTACJI DLA CELÓW PRZYSZŁEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ STANOWI JEDEN Z WYZNACZNIKÓW TEJŻE DZIAŁALNOŚCI (WYROK NSA Z 16 LUTEGO 2006 R., II FSK 301/05). TECHNICZNE WZGLĘDY, UNIEMOŻLIWIAJĄCE WYKORZYSTYWANIE NIERUCHOMOŚCI DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, POWINNY MIEĆ CHARAKTER PRZESZKÓD OBIEKTYWNYCH, TO ZNACZY NIE MOGĄ ONE BYĆ DETERMINOWANE WOLĄ PODATNIKA, LECZ OKOLICZNOŚCIAMI ZEWNĘTRZNYMI (WYROKI NSA: Z 16 LUTEGO 2006 R., II FSK 301/05 I Z 9 STYCZNIA 2009 R., II FSK 1354/07), DO KTÓRYCH NIE MOŻNA JEDNAK ZALICZYĆ PRZESZKÓD O CHARAKTERZE SEZONOWYM LUB TECHNOLOGICZNYM (WYROK NSA Z 12 LIPCA 2007 R., II FSK 744/06). TAKIE WADY FIZYCZNE BUDYNKÓW, KTÓRE UNIEMOŻLIWIAJĄ ICH EKSPLOATACJĘ I ZOSTAŁY STWIERDZONE ORZECZENIAMI ORGANÓW NADZORU BUDOWLANEGO O WYŁĄCZENIU Z UŻYTKOWANIA ZE WZGLĘDU NA ZŁY STAN TECHNICZNY, MOGĄ BYĆ UZNANE ZA "WZGLĘDY TECHNICZNE" UNIEMOŻLIWIAJĄCE ICH WYKORZYSTYWANIE DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ (WYROKI NSA; Z 16 LUTEGO 2006 R., II FSK 301/05, Z 9 STYCZNIA 2009 R., II FSK 1354/07 ORAZ Z 24 KWIETNIA 2009 R., II FSK 47/08). OKOLICZNOŚĆ, CZY W OKREŚLONEJ SPRAWIE OWE "WZGLĘDY TECHNICZNE" ZAISTNIAŁY, POWINNA BYĆ WYJAŚNIONA W TOKU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO (WYROK NSA Z 12 LIPCA 2007 R., II FSK 744/06 I Z 22 CZERWCA 2007 R., II FSK 773/06); W TYM OSTATNIM WYROKU NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY DODATKOWO ZAUWAŻYŁ, ŻE DO PRZYCZYN UNIEMOŻLIWIAJĄCYCH WYKORZYSTYWANIE NIERUCHOMOŚCI DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ NIE MOŻNA ZALICZYĆ PRZYCZYN TECHNOLOGICZNYCH, EKONOMICZNYCH CZY FINANSOWYCH I ŻE TO NA PRZEDSIĘBIORCY, DOMAGAJĄCYM SIĘ ZASTOSOWANIA WZGLĘDNIEJSZEJ STAWKI OPODATKOWANIA CIĄŻY OBOWIĄZEK WYKAZANIA, IŻ "WZGLĘDY TECHNICZNE", WYKLUCZAJĄCE PRZEDMIOT OPODATKOWANIA Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, RZECZYWIŚCIE ZACHODZĄ.

OKOLICZNOŚĆ, CZY W SPRAWIE ZACHODZĄ "WZGLĘDY TECHNICZNE", O JAKICH MOWA W ART. 1A UST. 1 PKT 3 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH, MUSI BYĆ DOWODZONA WSZELKIMI CO OZNACZA, ŻE MOŻE BYĆ DOWODZONA WSZELKIMI ŚRODKAMI DOWODOWYMI. DO ŚRODKÓW TYCH NIEWĄTPLIWIE NALEŻĄ ZARÓWNO ORZECZENIA ORGANÓW NADZORU BUDOWLANEGO, JAK I OPINIE SPECJALISTÓW Z ZAKRESU BUDOWNICTWA. NIE SĄ TO JEDNAK ŚRODKI DOWODOWE WYŁĄCZNIE WŁAŚCIWE, PONIEWAŻ I W TYM PRZYPADKU ZASTOSOWANIE MA ZASADA WYRAŻONA W ART. 180 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, W MYŚL KTÓREJ JAKO DOWÓD NALEŻY DOPUŚCIĆ WSZYSTKO, CO MOŻE PRZYCZYNIĆ SIĘ DO WYJAŚNIENIA SPRAWY, A NIE JEST SPRZECZNE Z PRAWEM (ZOB. WYROK NSA Z DNIA 7 STYCZNIA 2010 R., O SYGN. AKT II FSK 1228/08, LEX NR 554082).

W NINIEJSZEJ SPRAWIE SKARŻĄCY NIE WYKAZAŁ NIEMOŻNOŚCI WYKORZYSTYWANIA PRZEDMIOTU OPODATKOWANIA DO PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZE WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH. WRĘCZ PRZECIWNIE, Z DOKUMENTÓW ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W AKTACH SPRAWY WYNIKA, ŻE BUDYNKI WYMAGAŁY JEDYNIE ODPOWIEDNICH REMONTÓW. W SZCZEGÓLNOŚCI POTWIERDZA TO DOWÓD Z OGLĘDZIN.

OKOLICZNOŚCI W NIM USTALONE NIE ZOSTAŁY PRZEZ STRONĘ ZAKWESTIONOWANE.

W OCENIE SĄDU, ADAPTACJA OBIEKTÓW DO PROFILU WYKONYWANEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ (REMONTY BUDYNKÓW I BUDOWLI) NIE JEST PRZYCZYNĄ TECHNOLOGICZNĄ UNIEMOŻLIWIAJĄCĄ WYKORZYSTYWANIE NIERUCHOMOŚCI DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. SĄD UZNAŁ ZATEM, ŻE SUBIEKTYWNE PRZEKONANIE PODATNIKA, CZY TEŻ JEGO OŚWIADCZENIE O NIEMOŻNOŚCI WYKORZYSTANIA BUDYNKÓW DO PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI, NIE JEST DOWODEM, NA KTÓRYM MOŻNA BY OPRZEĆ USTALENIE O TECHNICZNYCH WZGLĘDACH WYKLUCZAJĄCYCH MOŻLIWOŚĆ WYKORZYSTANIA ICH DO TAKIEJ DZIAŁALNOŚCI.

ZA TAKIE TAKŻE NIE MOGĄ BYĆ UZNANE DECYZJE ORGANÓW BUDOWLANYCH PRZEDSTAWIONE PRZEZ SKARŻĄCEGO PODCZAS POSTĘPOWANIA PRZED ORGANAMI PODATKOWYMI.

NIE ULEGA BOWIEM WĄTPLIWOŚCI, ŻE NIE POSIADAJĄ ONE TAKIEGO CHARAKTERU, JAKI ZOSTAŁ OPISANY NA WSTĘPIE ANALIZY ZNACZENIA POJĘCIA "WZGLĘDÓW TECHNICZNYCH" POWODUJĄCYCH NIEMOŻNOŚĆ WYKORZYSTANIA NIERUCHOMOŚCI DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ.

SĄD PODZIELIŁ TAKŻE POGLĄD WYRAŻONY W ZASKARŻONEJ DECYZJI, IŻ W SPRAWIE NIE ZACHODZIŁA KONIECZNOŚĆ PRZEPROWADZENIA DOWODU Z OPINII BIEGŁEGO ALBOWIEM ZEBRANY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY POZWOLIŁ OCENIĆ ZASADNOŚĆ TWIERDZEŃ PODATNIKA.

ROZPOZNAJĄC NINIEJSZĄ SPRAWĘ NIE DOPATRZYŁ SIĘ NARUSZEŃ PRAWA PROCESOWEGO, SKUTKUJĄCYCH TAKĄ WADLIWOŚCIĄ ZASKARŻONEJ DECYZJI, KTÓRA WYMAGAŁABY JEJ WYELIMINOWANIA Z OBROTU PRAWNEGO NA PODSTAWIE ART. 145 § 1 PKT 1C P.P.S.A. ZA NIEZASADNE ZATEM ZOSTAŁY ZARZUTY DOTYCZĄCE NARUSZENIA SZEREGU WYMIENIONYCH W SKARDZE PRZEPISÓW PROCEDURY PODATKOWEJ. NIE MOŻNA SIĘ BOWIEM ZGODZIĆ ZE SKARŻĄCYM, ŻE OCENIE DOWODÓW DOKONANEJ W SPRAWIE MOŻNA POSTAWIĆ ZARZUT DOWOLNOŚCI, A CAŁEMU POSTĘPOWANIU - W TYM I WYDANEJ DECYZJI - NIESTARANNOŚĆ I NIEPOPRAWNOŚĆ. STĄD TEŻ I W TEJ MATERII SĄD UZNAŁ, ŻE BRAK JEST UZASADNIONYCH POWODÓW, ABY SKARGA MOGŁA BYĆ UWZGLĘDNIONA.

REASUMUJĄC, SĄD STWIERDZIŁ WYŁĄCZENIE Z ZAKRESU PRZEDMIOTÓW OPODATKOWANIA ZWIĄZANYCH Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ DOTYCZY SYTUACJI, GDY PRZEDMIOT TEN NIE JEST I - JEDNOCZEŚNIE - NIE MOŻE BYĆ WYKORZYSTYWANY DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZE WZGLĘDU NA ZDARZENIE NIEZALEŻNE OD PODATNIKA. SYTUACJA TAKA BĘDZIE MIAŁA MIEJSCE W PRZYPADKU WYDANIA PRZEZ ORGAN NADZORU BUDOWLANEGO DECYZJI O OPRÓŻNIENIU, BĄDŹ O WYŁĄCZENIU Z UŻYTKOWANIA BUDYNKU ZE WZGLĘDU NA JEGO ZŁY STAN TECHNICZNY. PRZEJŚCIOWE NIEWYKORZYSTYWANIE PRZEZ PODMIOT GOSPODARCZY NIERUCHOMOŚCI LUB JEJ CZĘŚCI SŁUŻĄCEJ DO WYKONYWANIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ NIE DAJE PODSTAW DO TEGO, BY DO WYMIARU PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI NIE MIAŁY ZASTOSOWANIA STAWKI PRZEWIDZIANE DLA NIERUCHOMOŚCI ZWIĄZANYCH Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ. PRZEPROWADZENIE REMONTÓW W BUDYNKACH NIE OZNACZA POZBAWIENIA TYCH BUDYNKÓW ZWIĄZKU Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ W SZEROKIM ZNACZENIU. ADAPTACJA BUDYNKÓW DO PROWADZENIA ZAMIERZONEJ W PRZYSZŁOŚCI DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ STANOWI BOWIEM JEDEN Z WYZNACZNIKÓW PROWADZENIA TEJŻE DZIAŁALNOŚCI.

MAJĄC POWYŻSZE NA UWADZE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU NA PODSTAWIE ART. 151 P.P.S.A. ORZEKŁ, JAK W SENTENCJI WYROKU.

DSZ