Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 736/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej~Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w związku z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 736/16 w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 22 września 2016 r. o sygn. akt I SA/Sz 736/16 odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 6 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości w podatku akcyzowym wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 czerwca 2016 r. W.G. (dalej: "Skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 6 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości w podatku akcyzowym wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego.

Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie

[...] zł, Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując że jego sytuacja życiowa i finansowa nie pozwala na uiszczenie opłaty sądowej, zaś brak zwolnienia od kosztów uniemożliwi mu dochodzenie swoich praw na drodze sądowej.

Postanowieniem z dnia 22 września 2016 r., referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W dniu 3 października 2016 r. Skarżący wniósł sprzeciw

od ww. postanowienia referendarza sądowego, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez jego błędne niezastosowanie w sytuacji, gdy Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Nie znajdując podstaw do zmiany postanowienia referendarza sądowego, postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Szczecinie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie zostało doręczone Skarżącemu dnia 9 listopada 2016 r.

Pismem z dnia 16 listopada 2016 r. Skarżący wniósł zażalenie

na ww. postanowienie Sądu skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego

w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że środek odwoławczy jakim jest zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 995).

W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r.

o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2015.658) – dalej: "ustawa nowelizująca". Na mocy tej ustawy został znowelizowany art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a". Zgodnie

z brzmieniem ww. przepisu ustalonym ustawą nowelizującą, w sprawach wszczętych po 15 sierpnia 2015 r., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Z treści przepisu art. 194 P.p.s.a., nie wynika natomiast, aby stronie przysługiwało zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego zmieniające lub utrzymujące w mocy zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego.

Z treści powyższych przepisów wynika zatem, że w stanie prawnym obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., żaden przepis prawa nie stanowi

o dopuszczalności złożenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o utrzymaniu w mocy albo zmianie postanowienia bądź zarządzenia referendarza sądowego, podjętego na podstawie art. 260 P.p.s.a.

Na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że wniesione przez Skarżącego zażalenie na postanowienie Sądu utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądów, jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, Sąd - na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.