Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 575/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 2, art. 58 § 1 pkt 1 i  § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 26 § 2 i § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie wyłączenia organu od udziału w postępowaniu o rozgraniczenie nieruchomości i wyznaczenie innego organu do załatwienia tej sprawy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący B. B. zakwestionował zasadność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2007 r. (nr [...]) o wyłączeniu Wójta Gminy W. od udziału w postępowaniu w sprawie rozgraniczenia nieruchomości położonych w Ł., oznaczonych jako działki: nr [...] stanowiącej własność skarżącego i nr [...] stanowiącej drogę gminną i własność Gminy W. oraz o wyznaczeniu do rozstrzygnięcia sprawy o rozgraniczenie tych nieruchomości Burmistrza N..

Postanowienie to zostało wydane m.in. na podstawie art. 26 § 2 ustawy z dnia ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.), na skutek wniosku Wójta Gminy W., w którym wyjaśniono, że skarżący złożył wniosek o rozgraniczenie jego nieruchomości z działką stanowiąca drogę gminną, a zatem Gmina jest w takim wypadku stroną postępowania co powoduje, że jest organem podlegającym wyłączeniu i uzasadnia to wyznaczenie innego organu do rozpoznania sprawy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło przede wszystkim o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez merytorycznego badania jej zasadności.

Okoliczności tej sprawy są niesporne. Jak wynika z dołączonych akt administracyjnych, wydane przez organ (Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]) ponad 11 lat temu postanowienie z dnia [...] kwietnia 2007 r. dotyczyło dwóch kwestii:

1) wyłączenia Wójta Gminy W. od udziału w postępowaniu w sprawie rozgraniczenia nieruchomości położonych w Ł., oznaczonych jako działka nr [...] stanowiąca własność skarżącego oraz działka nr [...] stanowiąca drogę gminną i własność Gminy W.;

2) wyznaczenia do rozstrzygnięcia sprawy o rozgraniczenie tych nieruchomości Burmistrza N..

Wprawdzie organ w zaskarżonym postanowieniu pouczył skarżącego, że zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie, to jednak skarżący z tego nie skorzystał.

Tymczasem należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Skoro zatem z powołanego przepisu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. wynika jednoznacznie, że przedmiotem skargi mogą być tylko takie postanowienia, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie, albo rozstrzygające sprawę co do istoty, to a contrario skarga jest niedopuszczalna, gdy postanowienie jest niezaskarżalne, nie kończy postępowania w sprawie albo nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Takiego zaś postanowienia dotyczy w rzeczywistości wniesiona skarga.

W niniejszej sprawie skarga dotyczyła postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wyznaczenia innego organu do załatwienia sprawy o rozgraniczenie nieruchomości.

Wskazać należy, że wyznaczenie innego organu do załatwienia sprawy uregulowane zostało w przepisach art. 26 § 2 i 3 k.p.a., które upoważniają organ wyższego stopnia do wyznaczenia do załatwienia sprawy inny podległy sobie organ, w miejsce organu wyłączonego. Choć przepisy te nie określają w jakiej formie organ administracji publicznej wyższego stopnia powinien to uczynić, to zarówno w doktrynie jak i judykaturze przyjęto, że właściwy organ administracyjny wydaje w tym zakresie postanowienie. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczące poszczególnej kwestii incydentalnej wynikłej w toku postępowania, lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to także postanowienie kończące postępowanie. Dlatego też na postanowienie w przedmiocie wyznaczenia innego organu do załatwienia sprawy nie przysługuje zażalenie. Wskazać jedynie należy, iż takie postanowienie może być kontrolowane jedynie w trakcie kontroli instancyjnej dokonywanej na skutek środka odwoławczego od decyzji wydanej przez organ wyznaczony do rozpoznania sprawy. Uwagi te odnoszą się również do postanowienia o wyłączeniu organu, do którego skierowano pierwotnie wniosek o rozgraniczenie nieruchomości.

Skoro w okolicznościach rozpoznawanej sprawy przedmiot zaskarżenia nie został objęty zakresem właściwości sądu administracyjnego, to na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł w postanowieniu.