Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 379/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-03-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Krzysztof Błasiak, po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi E. Ś. i S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2013 r., postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącej E. Ś. radcy prawnemu A. O. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie – w ramach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu – opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę 1.107 zł (słownie: tysiąc sto siedem), zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 207 zł (słownie: dwieście siedem).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu przyznał E. Ś. (dalej skarżąca), w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2013 r., prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Powyższe orzeczenie stanowiło podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu o wyznaczenie radcy prawnego, co też tut. Sąd uczynił pismem z 16 listopada 2016 r. W odpowiedzi Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała o wyznaczeniu skarżącej, jako pełnomocnika radcę prawnego A. O.

Uczestnicząc w rozprawie w dniu 18 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu oraz o zwrot poniesionych wydatków w wysokości 8,40 zł w związku z kosztami korespondencji.

W dniu 21 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącej sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z kolei w zawiadomieniu o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej z dnia 21 marca 2017 r. zwróciła się o przyznanie kosztów za sporządzenie tej opinii.

Składając wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczono, że nie dokonano w tym względzie żadnych opłat.

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz.718) referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015, poz. 1805) – zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę ustala się w wysokości co najmniej połowy opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4.

Na mocy § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia opłatę maksymalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, oblicza się na podstawie § 8 (rozdział 2 rozporządzenia). Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy ustalił zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2013 r. w wysokości 4.849 zł.

Stosownie do postanowień przepisu § 8 rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy w wysokości 4.849 zł (t.j. przy wartości powyżej 1.500 zł do 5.000 zł) opłata maksymalna wynosi 1.200 zł.

Zatem zgodnie z przepisami § 4 ust. 1 oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia należne wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu za udział w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu w przedmiotowej sprawie należało ustalić w kwocie 600 zł.

Z kolei stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, co w przedmiotowej sprawie oznacza wynagrodzenie w kwocie 300 zł.

Zatem kierując się dyspozycją powołanych wyżej przepisów wynagrodzenie pełnomocnika za udział w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w sprawie ze skargi na decyzję dotyczącą ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2013 r., należało ustalić w wysokości wynosi 900 zł.

Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia radcy prawnego podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze .

Natomiast odnośnie zwrotu kosztów korespondencji należy wskazać, iż w art. 205 § 1 i 2 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sposób wyczerpujący zdefiniowano pojęcie niezbędnych kosztów postępowania m.in. w sytuacji, gdy w imieniu strony występuje pełnomocnik będący adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Regulacja ta zawiera katalog wyczerpujący, który nie przewiduje innych wydatków, w tym drobnych i zwykłych występujących przy okazji procesu sądowego. Koszty te pokrywane są przez przyznawane pełnomocnikowi wynagrodzenie (por. wyrok NSA z 5 lipca 2007 r., I FSK 1079/06postanowienie NSA z 13 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 31/12 - dostępne na stronie internetowej http:// orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zatem mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.