Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 264/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 2 pkt 1, art. 42 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, art. 43 ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: par. 46 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na operat techniczny z dnia 19 lutego 2014 r. Nr [...] postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W rozpatrywanej sprawie Z. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku "na urzędników Urzędu Miejskiego w G. Wydziału Geodezji ul. [...], [...] G. na działania niezgodne z postanowieniami Kodeksu Postępowania Administracyjnego".

W wykonaniu zarządzenia z dnia 23 marca 2015 r., w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez jednoznaczne określenie, co jest przedmiotem zaskarżenia - należało wskazać numer i datę zaskarżonej decyzji lub czynności. Jednocześnie poinformowano skarżącego, że sąd nie jest właściwy do rozpatrywania ogólnych skarg na działalność organów administracji. Kontroli sądowej podlegają konkretne decyzje, postanowienia, akty, czynności, w konkretnej sprawie.

W wydanym zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi.

Zarządzeniem z tego samego dnia wezwano również Prezydenta Miasta do nadesłania - w terminie 7 dni - oryginału pisma skarżącego z dnia 9.03.2015r..

W odpowiedzi organ przekazał skargę wniesioną przez Z. G. i przedstawił swoje stanowisko w sprawie podając, że skarga jest niedopuszczalna. Wyjaśniono, że rozstrzygnięcie zaistniałego sporu granicznego możliwe jest w cywilnym postępowaniu sądowym, przy udziale powołanego biegłego sądowego z zakresu geodezji i kartografii.

W następstwie ww. stanowiska organu, skarżący w piśmie z dnia 23 marca 2015r. przedstawił swoją argumentację.

Kolejnym pismem z dnia 26 marca 2015r. skarżący odniósł się do wezwania Sądu z dnia 23 marca 2015r.. Wyjaśnił, że przedmiotem zaskarżenia jest dokument -"operat techniczny korekta mapy ewidencji gruntów" z dnia 19 lutego 2014r. nr [...], w którym to Urząd Miejski w G. Wydział Geodezji Referat Zasobu Geodezyjnego Miejski Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej dnia 4 czerwca 2014r. zmienił granice jego działki [...] i nie dopełnił warunków formalnych poprzez brak dostarczenia mu w terminie protokołu z dnia 24 stycznia 2014r. dotyczącego wznowienia znaków granicznych.

Skarżący nie zgadza się z treścią tego protokołu. Z uwagi na to, że dokument ten nie został mu dostarczony twierdził, że pozbawiono go prawa do wniesienia odwołania do sądu.

Dalej skarżący podniósł, że wyjaśnienia Urzędu Miejskiego przyczyn zmiany granic działki są - w jego ocenie - mataczeniem w sprawie. W związku z tym wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o unieważnienie operatu technicznego z dnia 19 lutego 2014r. i przywrócenie granic sprzed korekty z dnia 2 czerwca 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaważył, co następuje:

Zakres kognicji sądów administracyjnych został przez ustawodawcę określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a..

W świetle ww. aktu normatywnego (vide: art. 3 p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

decyzje administracyjne;

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretację przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Należy wskazać, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie skarżący uczynił " Operat techniczny, Korekta mapy ewidencji gruntów" z dnia 19 lutego 2014r. nr [...] wykonany przez geodetę uprawnionego D. C. Operat ten został w dniu 4 czerwca 2014 r. przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego o kartograficznego.

Przedmiotowy operat został wykonany w związku z tym, że w 2012 r. geodeta D. C. dokonując podziału działki nr [...] przy ul. [...] w G., w wyniku błędnej transformacji współrzędnych, wyznaczył błędnie punkt graniczny nr [...] graniczący z działką nr [...] będącej własnością skarżącego ( operat nr [...]). Zachodziła więc konieczność dokonania przez geodetę korekty, czego efektem był zaskarżony operat.

Z uwagi na tak określony przedmiot zaskarżenia należało w pierwszej kolejności rozważyć kwestię dopuszczalności skargi na operat techniczny.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), dalej zwanej "ustawą", pod pojęciem prac geodezyjnych rozumie się m.in.: a) projektowanie i wykonywanie pomiarów: geodezyjnych, grawimetrycznych, magnetycznych oraz astronomicznych, w związku z: realizacją zadań określonych w ustawie, opracowaniem dokumentacji geodezyjnej dotyczącej nieruchomości na potrzeby postępowań administracyjnych lub sądowych oraz czynności cywilnoprawnych, wykonywaniem opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych na potrzeby budownictwa, d) tworzenie określonych w ustawie zbiorów danych, ortofotomapy oraz dokumentacji geodezyjnej na potrzeby postępowań administracyjnych, postępowań sądowych oraz czynności cywilnoprawnych związanych z nieruchomościami, a także wykonywanie opracowań geodezyjno-kartograficznych na potrzeby budownictwa.

Jak wynika z treści § 5 pkt 3 ) rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U.2013.1183 ) operaty techniczne wykonywane są w celu tworzenia, weryfikacji lub aktualizacji baz danych oraz w celu opracowania dokumentacji na potrzeby postępowań sądowych lub administracyjnych dotyczących nieruchomości, a w szczególności: podziałów nieruchomości, scalania i podziałów nieruchomości, rozgraniczania nieruchomości, scalania i wymiany gruntów, regulacji stanów prawnych nieruchomości.

Operat techniczny stanowi pracę geodezyjną podlegającą zarejestrowaniu w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Do wykonywania tego rodzaju pracy niezbędne jest posiadanie uprawnień zawodowych (art. 42 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy). Uprawnienia takie nadawane są m.in. w zakresach: geodezyjne pomiary sytuacyjno-wysokościowe, realizacyjne i inwentaryzacyjne; rozgraniczanie i podziały nieruchomości (gruntów) oraz sporządzanie dokumentacji do celów prawnych ( art. 43 pkt 1 i 2 ustawy).

Wynika z powyższego, że operat techniczny jest sporządzany przez uprawnionego geodetę, nie zaś przez organ administracji. Stanowi on dokumentację techniczną powstałą w wyniku wykonania pracy geodezyjno-kartograficznej, podlegającą przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Po złożeniu przez geodetę wniosku o przyjęcie operatu geodezyjnego do zasobu, organ prowadzący zasób dokonuje oceny takiego opracowania w trybie przewidzianym przepisami rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 ze zm.). Dopiero po przyjęciu operatu do zasobu może on się stać podstawą wprowadzenia zmian do operatu ewidencyjnego, stosownie do § 46 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia.

Dokumentacja ta nie stanowi decyzji administracyjnej ani postanowienia, do którego znajdują odpowiednie zastosowanie przepisy k.p.a. dotyczące decyzji ( zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2007r., sygn. akt I OSK 548/06, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Uwzględniając powyższe, operatu technicznego nie można również uznać za akt ani czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., bowiem nie dotyczy on bezpośrednio uprawnień, ani obowiązków skarżącego wynikających z przepisów prawa. O akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone wprost w przepisie prawa powszechnie obowiązującego.

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wobec powyższego, na mocy powołanego przepisu, Sąd zobligowany był wniesioną skargę odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.