Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 207/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-03-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy postanawia odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

G. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 1 marca 2016r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Z uwagi na nieodebranie przez skarżącego, pomimo dwukrotnego awizowania, przesyłki sądowej, zawierającej zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, Sąd uznał ją, w świetle art. 73 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, za skutecznie doręczoną.

Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił powyższą skargę z uwagi na nieziszczenie przez skarżącego wpisu. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie.

Skarżący, pismem z dnia [...] maja 2016 r. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o jego przywrócenie, podnosząc, że przesyłka, zawierająca te wezwania nie została mu w sposób właściwy doręczona. W skrzynce pocztowej nie zostały pozostawione jakiekolwiek zawiadomienia o nadejściu przesyłki sądowej.

Na podstawie zarządzenia Sędziego WSA z dnia 29 listopada 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, poprzez przedłożenie dowodów w zakresie uprawdopodobnienia braku winy w przekroczeniu uchybionego terminu i wskazanych we wniosku okoliczności np. dokumentów związanych z postępowaniem reklamacyjnym lub innym wyjaśnieniem nieprawidłowego doręczenia skarżącemu przesyłki, bowiem z adnotacji doręczyciela na kopercie zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu wskazują, że druk awizo został pozostawiony dwukrotnie: [...] marca 2016 r. i [...] kwietnia 2016 r.

Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu.

Rozpoznając złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (§ 2). W art. 87 u.p.s.a. wskazano natomiast przesłanki do przywrócenia terminu dla czynności procesowej, które łącznie musi spełnić strona wnioskująca o przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4).

W niniejszej sprawie warunki powyższe nie zostały spełnione. A mianowicie skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu tego terminu. Należy bowiem zauważyć, że skarżący prośbę swą umotywował niedopełnieniem obowiązku dostarczenia sądowego pisma oraz niedostarczenia pod wskazany adres żadnego awiza przez firmę InPost. Niewłaściwe działanie pracowników w/w firmy mogłoby być podstawą uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, ale w sytuacji, gdyby reklamacja skarżącego została pozytywnie rozpatrzona, co jednak nie miało miejsca.

Ze znajdującej się w aktach sprawy koperty, w której znajduje się odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, wynika, że przesyłka była skarżącemu dwukrotnie awizowana w dniach [...] marca 2016 r. i [...] kwietnia 2016 r., co uczyniono zgodnie z przepisami art. 73 P.p.s.a.. Paragraf § 1 tego artykułu stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, (art. 73 § 4 P.p.s.a.).

Uwzględniając powyższe przepisy oraz okoliczności sprawy, w ocenie Sądu należy przyjąć, że przesyłka, w której znajduje się odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, została w sposób prawidłowo doręczona skarżącemu – zgodnie z fikcją doręczenia - w dniu [...] kwietnia 2016 r. Nie ma zatem podstaw podważania prawidłowości doręczenia skarżącemu odpisu zarządzenia o wezwaniu uiszczenia wpisu. Tym samym zakwestionowanie przez skarżącego doręczenia odpisu zarządzenia nie stanowi okoliczności uprawdopodobniającej brak jego winy w uchybieniu terminu. Nie stanowią jej również opisanie w gazetach przypadki niewłaściwej pracy pracowników firmy InPost.

Należy tutaj podkreślić, że uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oznacza, że wnioskodawca musi uzasadnić wniosek okolicznościami, które wskazują, że nie miał możliwości dokonania czynności w wyznaczonym terminie. To zaś oznacza, że wprawdzie niedopełnienie przez firmę doręczającą przesyłki swoich obowiązków może być okolicznością uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu, jednakże musi ono znajdować potwierdzenie nie tylko w przytoczonych we wniosku twierdzeń, ale także w obiektywnych faktach. Rozpoznając wniosek o przywrócenie uchybionego terminu, sąd administracyjny nie jest, bowiem związany twierdzeniami wniosku, gdyż uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a., sprowadza się do przekonania sądu o (przynajmniej) prawdopodobieństwie zaistnienia faktów, na które powołuje się strona domagająca się przywrócenia terminu. Przekonanie powinno opierać się przy tym na obiektywnych przesłankach wynikających z przytoczonych we wniosku twierdzeń.

Uwzględniając powyższe Sąd doszedł do przekonania, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż w terminie właściwym do uiszczenia wpisu pozbawiony był możliwości podjęcia stosownych działań zmierzających do terminowego jego uiszczenia. Tym samym, wbrew obowiązkowi zawartemu w art. 87 § 2 P.p.s.a., skarżący nie wykazał braku winy w niedotrzymaniu w/w terminu. Stąd też na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.