Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1051/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-02-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone  zażaleniem postanowienie Sądu
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2, art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 8 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 grudnia 2016 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sygn. akt III SA/Po 1051/16, 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, 3. zwrócić kwotę [...]zł (słownie: sto złotych) uiszczoną przez stronę skarżącą tytułem wpisu od zażalenia.


UZASADNIENIE

W myśl art. 195 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Oczywista zasadność zażalenia, o której mowa w przytoczonym przepisie może wynikać zarówno z przyczyn formalnych, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względów merytorycznych.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Skutków wykonania świadczenia pieniężnego – w aspekcie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. – nie można rozpatrywać w oderwaniu od wysokości kwoty przypadającej do zapłaty, która w okolicznościach konkretnego przypadku może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej podmiotu wnioskującego o zastosowania ochrony tymczasowej i nawet ogłoszenia jego upadłości.

Na podstawie analizy twierdzeń pełnomocnika strony skarżącej zawartych w zażaleniu na postanowienie z dnia 7 grudnia 2016 r. – po ponownym przeanalizowaniu argumentów skarżącej – Sąd stwierdził, że strona uprawdopodobniła zaistnienie przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu, w powyższym zażaleniu pełnomocnik strony skarżącej przedstawił szczegółowo okoliczności faktyczne, które mogą wskazywać na wystąpienie podniesionych przezeń przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Należy mieć na względzie podniesioną przez pełnomocnika okoliczność, że wykonanie zaskarżonego aktu może zagrozić prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, co wynika przede wszystkim z faktu, że środki na pokrycie rat kredytów wnioskodawczyni i jej małżonka są pobierane bezpośrednio z jej rachunków bankowych. Z przedstawionych przez stronę okoliczności wynika, że nie jest ona w stanie uiścić nałożonej na nią kary pieniężnej, natomiast zajęcie ezekucyjne wierzytelności z jej rachunku bankowego będzie równoznaczne z utratą przez nią płynności finansowej oraz – co wysoce prawdopodobne – zakończeniem prowadzenia przez stronę działalności gospodarczej. W związku z tym zachodzi ryzyko spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w majątku skarżącej.

Równie istotną okolicznością wpływającą na ocenę zaistnienia w niniejszym przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest fakt, że wnioskodawczyni wraz z małżonkiem utrzymują troje dzieci, w tym dwoje małoletnich. W świetle tych okoliczności zachodzą, w ocenie Sądu, przesłanki wskazane w treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. Groźba przymusowego wykonania nałożonej na skarżącą należności, a tym samym utraty przez stronę i jej rodzinę dotychczasowego źródła utrzymania, niesie ze sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej i jej rodzinie znacznej szkody, poprzez pozbawienie ich źródła dochodu, a tym samym podstawy codziennego utrzymania.

Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 195 § 2 i art. 61 § 3 p.p.s.a., należało uchylić zaskarżone postanowienie i orzec o udzieleniu stronie skarżącej ochrony tymczasowej, o czym postanowiono w punktach 1 i 2 sentencji.

Uznanie zażalenia z dnia 19 grudnia 2016 r. za oczywiście uzasadnione oznacza nieistnienie podstawy do uiszczenia wpisu, a zatem pobrana wcześniej opłata podlega uchyleniu i zwrotowi stosownie do art. 225 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie 3 sentencji postanowienia.