Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 836/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-05-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 16 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędzia WSA Dominik Mączyński Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2014 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2007 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] ustalił [...] (dalej: podatnik) zryczałtowany podatek dochodowy za 2007 r. w kwocie [...] zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Po rozpatrzeniu odwołania podatnika Dyrektor Izby Skarbowej w [...] decyzją z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, zalecając wobec podniesionych w odwołaniu argumentów, uzupełnienie materiału dowodowego. Organ pierwszej instancji po uzupełnieniu materiału dowodowego decyzją z dnia [...] września 2011 r., nr [...] ustalił podatnikowi zryczałtowany podatek dochodowy za 2007 r. w kwocie [...] zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej ustalił, że w 2007 r. podatnik [...] poniosła wydatki w łącznej wysokości [...] zł, przeznaczone na:

- zapłatę podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie [...] zł,

- zapłatę podatku dochodowego od osób fizycznych w formie ryczałtu z tytułu sprzedaży nieruchomości w łącznej wysokości [...] zł,

- zakup udziałów w spółce z o.o. "[...]" w kwocie [...] zł,

- zakupy udziałów w spółce z o.o. "[...]" w kwocie [...] zł,

- objęcie nowych udziałów w spółce z o.o. "[...]" w kwocie [...] zł,

- podatek od czynności cywilnoprawnych z tytułu zakupu udziałów w łącznej wysokości [...] zł,

- koszty uzyskania przychodów z tytułu najmu w kwocie [...] zł,

- przeciętne wydatki na towary i usługi konsumpcyjne na 1 osobę w 2007 r. w kwocie [...] zł.

Wysokość uzyskanych przychodów w 2007 r. organ pierwszej instancji ustalił w wysokości [...] zł, na którą to kwotę złożyły się:

- przychody uzyskane przez stronę z tytułu emerytury w kwocie [...] zł,

- przychody z tytułu najmu w kwocie [...] zł,

- odsetki na koncie oszczędnościowym w kwocie [...] zł,

- przychody uzyskane ze sprzedaży mieszkań nr [...] i nr [...], położonych w [...], przy ul. [...], w kwocie [...] zł.

Organ pierwszej instancji ustalił również wysokość środków pieniężnych zgromadzonych przez podatnika na rachunkach bankowych: na dzień [...] stycznia 2007 r. w kwocie [...] zł, a na dzień [...] grudnia 2007 r. w kwocie [...] zł.

W ocenie organu pierwszej instancji, podatnik nie dysponowała oszczędnościami z lat poprzedzających kontrolowany rok podatkowy, gdyż dokonane przez nią w latach 1992 - 2006 wydatki przewyższały uzyskane przychody o kwotę [...] zł. Przychody uzyskane w tych latach, ustalone zostały przez organ pierwszej instancji w kwocie [...] zł, a wydatki w kwocie [...] zł. Oznacza to, że stan zasobów finansowych podatnika zgromadzonych na kontach bankowych na dzień [...] grudnia 2007 r. w kwocie [...] zł nie mógł pochodzić ze źródeł opodatkowanych lub wolnych od podatku. Z chronologicznego zestawienia przychodów i wydatków podatnika wynika, że [...] nie mogła w 2007 r. dysponować przychodami, pochodzącymi ze źródeł opodatkowanych lub wolnych od podatku, wystarczającymi na sfinansowanie poniesionych w 2007 r. wydatków, gdyż nadwyżka wydatków nad przychodami i zgromadzonym w 2007 r. mieniem wyniosła [...] zł.

W odwołaniu od powyższej decyzji podatnik domagała się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, albo uchylenia tejże decyzji i umorzenia postępowania w sprawie oraz o przeprowadzenie na podstawie art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) – dalej: "O.p." dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie w zakresie wskazanym w uzasadnieniu odwołania.

Dyrektor Izby Skarbowej rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym stwierdził, że zebrany materiał dowodowy, nie jest wystarczający do wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, dlatego na podstawie art. 229 O.p. postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. zlecił organowi pierwszej instancji, przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów.

Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu sprawy w postępowaniu odwoławczym, decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...], uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i ustalił wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. w kwocie [...] zł. Uznał, że podatnik [...] nie poniosła wydatków na objęcie udziałów w spółce z o.o. "[...]" w 2002 r. za kwotę [...] zł, w 2007 r. za kwotę [...] zł, a także w spółce z o.o. "[...]" w 2005 r. w kwocie [...] zł, gdyż środki pieniężne na objęcie udziałów w tych spółkach, zostały jej przekazane w ramach umów powierniczych zawartych ze [...] oraz w kwocie [...] zł stanowiącej wartość odliczeń wydatków mieszkaniowych przypadających na podatnika. Dyrektor Izby Skarbowej przyjął, że podatnik [...] nie wskazała żadnych faktów, na dysponowanie przez nią środkami pieniężnymi z kredytu obrotowego przeznaczonego na bieżącą działalność gospodarczą po 1999 r., faktycznego przeznaczenia uzyskanych środków pieniężnych, ani przyczyn, które spowodowały niespłacenie kredytu. Tym samym nie uprawdopodobniła okoliczności potwierdzających dysponowanie środkami pieniężnymi pochodzącymi z kredytu udzielonego w 1999 r., jak również nie uprawdopodobniła okoliczności ich przechowywania aż do 2007 r. Powyższa ocena organu odwoławczego ma oparcie w dokumentach ze sprawy karnej toczącej się m.in. przeciwko [...] przed Sądem Rejonowym dla [...],[...] Wydział Karny, sygn. akt [...], który reprezentował podatnika w sprawie udzielenia kredytu i został oskarżony o działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez doprowadzenie Banku [...] S.A. [...] Oddział w [...] do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, a także w dokumentach tego banku, który w 1999 r. udzielił podatnikowi kredytu. Podatnik nie uprawdopodobniła również w żaden sposób, że środki pieniężne, w łącznej wysokości [...] zł, wpłacane przez [...] na jej rachunki bankowe prowadzone w [...] Banku S.A. [...] Oddział w [...], nie były jej własnością. Wskazywane wpłaty na rachunki bankowe, przekraczały dochody [...] uzyskane w 2007 r., a także łączne dochody, które uzyskał w latach poprzedzających 2007 r. (pomniejszone oczywiście o poniesione w tym okresie znane organom podatkowym wydatki). Dyrektor Izby Skarbowej w [...], uznał za prawdopodobne że na rachunek bankowy podatnika w 2007 r., wpływało wynagrodzenie [...] w łącznej wysokości [...] zł, wobec czego umniejszył o tę kwotę wartość mienia, zgromadzonego na dzień [...]grudnia 2007 r. przez podatnika na rachunkach bankowych w [...] Bank S.A. [...] Oddział w [...].

W skardze podatnik wniosła o uchylenie powyższej decyzji, oraz o zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w [...] na swoją rzecz kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego w wysokości [...] zł i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł, a nadto o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów przedłożonych do skargi, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.".

[...] zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

- art. 123 § 1, art. 192 w związku z art. 179 § 1 , art. 127, 187 § 1, art. 191, art. 210 § 4 O.p., które to naruszenia miały wpływ na wynik sprawy,

- art. 20 ust. 3 i art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze. zm.) – dalej: "u.p.d.f.", które to naruszenia miały wpływ na wynik sprawy.

Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sądowoadmininistracyjne należało zawiesić.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Powołany przepis określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania, uwzględniając względy celowościowe. Podkreślenia wymaga, że przesłanką zawieszenia postępowania, o której mowa w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu.

Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Go 336/13, działając na podstawie art. 193 Konstytucji RP przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "czy art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 z późn. zm.), jest zgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji?". Następnie postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II FSK 1835/13, działając w tym samym trybie, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "czy art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 ze zm.), jest zgodny z art. 2 w zw. z art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?".

Podzielając wątpliwości przedstawione w przytoczonych powyżej pytaniach prejudycjalnych, sąd po dokonaniu oceny z punktu widzenia celowości, oraz ekonomiki procesowej uznał, że zawieszenie niniejszego postępowania, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jest w pełni uzasadnione. Organ podatkowy bowiem jako podstawę prawną rozstrzygnięcia będącego przedmiotem skargi wskazał m.in. art. 20 ust. 1 i ust. 3 u.p.d.f., w brzmieniu obwiązującym w 2007 r., więc zakres postawionych Trybunałowi Konstytucyjnemu pytań prawnych ma bezpośredni związek z problematyką prawną niniejszej sprawy. Powyższe oznacza, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowań zainicjowanych powyższymi pytaniami prawnymi w sprawach zawisłych przed Trybunałem Konstytucyjnym (sygn. akt P 49/13 i P 57/13).

Dlatego sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.