Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2928/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi A. S. [...] na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany; postanawia: - przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] października 2010r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Obecnie, w związku z wydaniem decyzji ostatecznej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy, nie otrzymuje żadnej pomocy socjalnej. Wyjaśnił także, iż jako osoba przebywająca w Polsce nielegalnie nie może podjąć pracy. Oświadczył, iż nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.

W związku z tym, że dane zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych, zarządzeniem z 12 stycznia 2011r. wezwano skarżącego do uzupełnienia przedmiotowego wniosku przez udzielenie odpowiedzi na postawione pytania i nadesłanie stosownych dokumentów, w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.

W dniu 28 stycznia 2010r. (data nadania) skarżący nadesłał dodatkowe w którym wskazał, iż świadczenie pieniężne na podstawie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP ostatnio otrzymał za miesiąc grudzień. Aktualnie wnioskodawca nie ma żadnego źródła dochodów i nie wie z czego będzie się utrzymywać, gdyż nie może podjąć legalnie pracy. Wyjaśnił, iż za wynajem pokoju płaci 650 złotych oraz opłaca rachunki w wysokości ok. 200 złotych kwartalnie. Oświadczył, iż nie posiada oszczędności, rachunków bankowych, lokat ani majątku ruchomego. Nie korzysta także z pomocy finansowej udzielanej przez jakąkolwiek fundację czy też organizację.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).

Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemiec nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym. Już sama okoliczność, iż otrzymywał pomoc od państwa polskiego świadczy o jego trudnej sytuacji materialnej. Jednocześnie podnieść należy, iż owa pomoc pożytkowana była na wydatki związane z koniecznym utrzymaniem, zaś jej wysokość nie pozwalała na czynienie oszczędności przeznaczonych na koszty sądowe. Obecnie natomiast został pozbawiony pomocy i w związku z tym nie ma żadnych źródeł uzyskiwania dochodów, z których mógłby ponieść koszty postępowania. Ponadto przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada nieruchomości, ani przedmiotów wartościowych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.