Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 1019/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2006-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P S.A. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : Opłata z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a #FOR ODM_WYNIKI Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA


UZASADNIENIE

Pełnomocnik radca prawny E.S. w imieniu spółki akcyjnej "P" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] września 2005 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. Organ I instancji ustalił dla spółki akcyjnej "P" opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, położonej w [...] w wysokości 9.001,50 zł.

Na podstawie zarządzenia przewodniczącego wydziału z dnia 14 kwietnia 2006 r. skierowano sprawę do postępowania mediacyjnego. W trakcie posiedzenia mediacyjnego w dniu [...] maja 2006 r. strony ustaliły sposób załatwienia sprawy w ten sposób, że Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego zobowiązał się do wydania w terminie 14 dni decyzji uchylającej decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 2005 r. w sprawie naliczenia jednorazowej opłaty w kwocie 9.001,50 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości (obejmującej działki gruntu nr [...] oraz nr [...], położonej w [...]) na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie reprezentant organu II instancji zobowiązał się orzec o ustaleniu dla strony skarżącej jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości wyżej wskazanej nieruchomości w wysokości 6.301,05 zł.

Pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o częściowe zasądzenie kosztów postępowania w przypadku umorzenia postępowania przez sąd. Natomiast przedstawiciel organu złożył wniosek o nie zasądzenie od organu kosztów postępowania z uwagi na to, że stanowiłoby to duże obciążenie finansowe, na które organ nie ma przewidzianych środków.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zastosowało się do ustaleń poczynionych w postępowaniu mediacyjnym, czego efektem była decyzja tegoż organu z dnia [...] maja 2006 r. nr [...]. Spółka akcyjna "P" nie złożyła skargi do sądu administracyjnego na powyższą decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 117 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.), na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu mediacyjnym, organ uchyla lub zmienia zaskarżony akt albo wykonuje lub podejmuje inną czynność stosownie do okoliczności sprawy w zakresie swojej właściwości i kompetencji.

Stosownie zaś do treści art. 118 § 2 p.p.s.a., jeżeli skarga na akt lub czynność wydane lub podjęte na podstawie ustaleń, o których mowa w art. 117 § 1, nie zostanie wniesiona albo skarga ta zostanie oddalona, sąd umarza postępowanie w sprawie, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne.

W rozpoznanej sprawie, jak już wyżej wskazano, organ zastosował się do ustaleń poczynionych w trakcie postępowania mediacyjnego, a skarżąca spółka nie wniosła skargi na decyzję, będącą wynikiem mediacji.

Z tych względów Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia.

Pełnomocnik skarżącej spółki radca prawny E.S. w skardze zawarł wniosek o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych lub zestawienia kosztów. W piśmie z dnia [...] czerwca 2006 r. pełnomocnik przedstawił zestawienie kosztów, w ramach których wniósł o zasądzenie 600 zł z tytułu zastępstwa prawnego oraz kwotę 377 zł z tytułu kosztów dwóch dojazdów samochodem osobowym o pojemności silnika 900 cm3 na trasie [...]. Pełnomocnik podał, iż wskazana trasa liczy 240 km i określił wysokość tzw. kilometrówki na kwotę 0,7846 zł, co w konsekwencji po zaokrągleniu składa się na kwotę 377 zł (480 km x 0,7846 zł/km = 376,61 zł).

Zgodnie z art. 201 § 2 p.p.s.a., w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2, przepis art. 206 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 206 p.p.s.a. w razie częściowego uwzględnienia skargi sąd może w uzasadnionych przypadkach zasądzić na rzecz skarżącego od organu tylko część kosztów, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu.

W oparciu o powyższą normę prawną, Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego część kosztów postępowania, a mianowicie 30% ogólnej sumy kosztów postępowania sądowego. Warto w tym miejscu zauważyć, iż również w literaturze podnosi się, iż zasadne jest miarkowanie kosztów w przypadku umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego z powodu skutecznego zakończenia postępowania mediacyjnego (zob. B.Dauter, B.Gruszczyński. A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 521, Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. wyd. 2 Warszawa 2006, s. 448).

Ustalając zwrot kosztów postępowania w wymienionej powyżej części, Sąd miał przede wszystkim na uwadze, iż w wyniku postępowania mediacyjnego jednorazowa opłata z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uległa obniżeniu z kwoty 9.001,50 zł do 6.301,05 zł, czyli o 30%. W tym kontekście należy podkreślić, iż pełnomocnik spółki akcyjnej "P" nie kwestionował zasadności naliczenia przez organ I instancji tzw. opłaty planistycznej. Spór w niniejszej sprawie dotyczył bowiem jedynie wysokości tejże opłaty. Warto przy tym zauważyć, iż pełnomocnik nie określił prawidłowej wysokości opłaty np. w oparciu o opinię rzeczoznawcy majątkowego opracowaną na zlecenie skarżącej spółki. Do skargi dołączono jedynie dokument wskazujący, że spółka P zleciła sporządzenie opinii co do operatu szacunkowego. Ostatecznie skarżąca nie przedstawiła w skardze, ani w dalszym toku postępowania żadnych własnych wyliczeń w tym zakresie.

Rozstrzygając o kosztach postępowania nie można także tracić z pola widzenia kwestii nakładu pracy pełnomocnika. Spółka akcyjna "P" zaskarżyła 44 decyzje w sprawie opłaty jednorazowej, jednakże treść skargi w każdej ze spraw była niemal identyczna.

W ocenie Sądu nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego o odstąpienie od obciążania organu kosztami postępowania. Przepisy ustawy p.p.s.a. nie zawierają bowiem stosownej podstawy normatywnej dla zastosowania takiego rozstrzygnięcia. Jest oczywiste, iż uwzględnienie wniosku reprezentanta organu administracji stałoby w sprzeczności z treścią stosowanego odpowiednio art. 206 p.p.s.a.

W konkluzji Sąd uznał, iż prawidłowym rozstrzygnięciem uwzględniającym słuszne interesy obu stron postępowania, będzie zastosowanie zasady miarkowania zwrotu kosztów postępowania w wysokości przedstawionej powyżej.

Jednocześnie Sąd nie podzielił w całości zestawienia wydatków przedstawionych przez pełnomocnika w części dotyczących kosztów dojazdu samochodem na rozprawy (posiedzenia) do sądu. Mimo zastrzeżeń co do prawidłowości udokumentowania poniesionych w tym zakresie kosztów, Sąd przyjął wyliczenia strony za wiarygodne. Z uwagi jednak na fakt, iż pełnomocnik przyjeżdżał do sądu w celu uczestniczenia w rozprawie (posiedzeniu) dotyczącej większej ilości skarg złożonych przez spółkę akcyjną "P", nie można było uznać z przyczyn logicznych, iż koszt z tego tytułu w każdej sprawie wynosi 377 zł.

W ocenie Sądu rzeczywisty koszt przyjazdu w pojedynczej sprawie należało obliczyć poprzez pomnożenie sumy rozpraw i posiedzeń mediacyjnych (odbytych w dniach [...] marca, [...] kwietnia, [...] maja) przez koszt dojazdu. Następnie w ten sposób uzyskany wynik należało podzielić przez łączną sumę spraw tj. 44 (240 km x 0,7846 zł x 7 rozpraw i posiedzeń) : 44 = 29,96 zł. W rezultacie koszt przejazdu w pojedynczej sprawie wyniósł 29,96 zł.

W konsekwencji Sąd zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 477,28 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, stanowiącą 30% ogólnej sumy kosztów postępowania, na które złożył się wpis od skargi w wysokości 361 zł, wynagrodzenie radcy prawnego – 1200 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) oraz koszt przyjazdu w wysokości 29,96 zł.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w punkcie II sentencji postanowienia.