Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 149/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6412 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące powiatu; skargi organów powiatu na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1066
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 106 par. 3, art. 148, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 80 ust. 1, art. 79 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 814
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 marca 2017 r. sprawy ze skargi Zarządu Powiatu Myśliborskiego na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 30 listopada 2016 r. nr P-1.4131.274.2016.KN w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie udzielenia upoważnienia I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze, II. zasądza od Wojewody Zachodniopomorskiego na rzecz skarżącego Powiatu Myśliborskiego kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 24 października 2016 r. Zarząd Powiatu w M., działając na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym podjął uchwałę Nr 129/422/2016 w sprawie udzielenia upoważnienia.

Aktem tym Zarząd Powiatu w Myśliborzu udzielił A. S. - Dyrektorowi Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego upoważnienia do prowadzenia i załatwiania spraw należących do właściwości powiatu obejmujących:

1) Przebudowę i zmianę sposobu użytkowania budynku przy ul. [...] w M. na obiekt użyteczności publicznej,

2) Dostosowanie pomieszczeń w budynku Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] przy ul. [...] do potrzeb szkół specjalnych oraz zakup wyposażenia,

3) Zamówienie na dostawę energii elektrycznej na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2017 roku w ramach IV Gorzowskiej Grapy Zakupowej,

4) Modernizację i zmianę przestrzałowego układu pomiarowego w budynku przy ul. [...] w M.,

5) Modernizację energetyczną obiektu Zespołu Szkół Ponagimnazjalnych nr [...] w M.

Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 30 listopada 2016 r., nr P-1.4131.274.2016.KN, Wojewoda stwierdził nieważność opisanej wyżej uchwały. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, że wydanie powyższego aktu nastąpiło w związku z powołaniem na stanowisko Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego A. S. (uchwała nr 129/420/2016 Zarządu Powiatu w Myśliborzu z dnia 24 października 2016 r. w sprawie powierzenia stanowiska Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego). Wojewoda wyjaśnił, że uchwała ta była konsekwencją podjętej w dniu 13 września 2016 r. przez Zarząd Powiatu w Myśliborzu uchwały nr 122/390/2016 w sprawie odwołania Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego.

Wojewoda podkreślił, że rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 17 października 2016 r., znak: P-l.4131.235.2016.KN stwierdzona została nieważność powyższego aktu, z uwagi na istotne naruszenie art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, tj. braku uzyskania zgody Rady Miejskiej w P. na rozwiązanie stosunku pracy z radnym C. P. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone Zarządowi Powiatu w Myśliborzu w dniu 20 października 2016 r. i od tego momentu znalazł zastosowanie art. 80 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, który stanowi, że stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały organu powiatu wstrzymuje jej wykonanie z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego. W przypadku stwierdzenia nieważności całości lub części uchwały - wstrzymanie wykonania nieważnego aktu, następuje obligatoryjnie z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Taki stan trwa aż do czasu uprawomocnienia się zapadłego rozstrzygnięcia nadzorczego bądź jego wzruszenia przez sąd administracyjny.

Dalej Wojewoda wskazał, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją w której Zarząd Powiatu w Myśliborzu podjął uchwałę Nr 129/422/2016 w sprawie udzielenia upoważnienia w czasie, w którym obowiązywało wstrzymanie wykonania uchwały nr 122/390/2016 Zarządu Powiatu w Myśliborzu z dnia 13 września 2016 r. w sprawie odwołania Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego. Zdaniem organu nadzoru, takim działaniem Zarząd Powiatu w Myśliborzu istotnie naruszył przepis art. 80 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym. W ocenie Wojewody, organ wykonawczy Powiatu Myśliborskiego winien wstrzymać się od dokonywania jakichkolwiek czynności związanych z powołaniem nowego Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego oraz udzielania upoważnień do prowadzenia i załatwiania spraw należących do właściwości Powiatu Myśliborskiego.

Skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 30 listopada 2016 r. wniósł Powiat Myśliborski, reprezentowany przez radcę prawnego, zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 814 – j.t. ze zm.), zwanej dalej również "u.s.p.", poprzez błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, że wstrzymanie z mocy tego przepisu z dniem 20 października 2016 r. wykonalności uchwały Zarządu Powiatu Myśliborskiego nr 122/390/2016 z dnia 13 września 2016 r. w sprawie odwołania Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego skutkuje obowiązkiem wstrzymania się od dokonywania jakichkolwiek czynności związanych z powołaniem nowego Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego i udzieleniem mu upoważnienia, w sytuacji uprzedniego rozwiązania z dniem 14 września 2016 r. umowy o pracę z dotychczasowym Dyrektorem tej placówki i istniejącym od tego dnia wakatem na to stanowisko.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że wykonanie uchwały oznacza spowodowanie lub wprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym takiego stanu, który jest zgodny z treścią uchwały. Stan, którego spowodowanie wynika z uchwały, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania uchwały jest więc zazwyczaj każde zachowanie podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. Skarżący podniósł, że zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 80 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym ma miejsce tylko w stosunku do aktów, które nadają się jeszcze do wykonania. W sytuacji zatem, gdy akt został już wykonany, norma omawianego przepisu na niego nie oddziałuje. Skoro przepis ten ma chronić przed skutkami wykonania aktu dopiero po doręczeniu rozstrzygnięcia nadzorczego, to jego wykonanie przed doręczeniem aktu nadzorczego niweczy cel jego zastosowania.

Skarżący wywodził, że w realiach niniejszej sprawy Uchwała nr 122/390/2016 została wykonana [...] r. albowiem z tą datą umowa o pracę z C. P. została rozwiązana. Obecnie Sąd Rejonowy w C. rozpoznaje powództwo C. P. i o przywrócenie do pracy. Wobec tego, że rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody wstrzymało wykonalność uchwały Zarządu Powiatu Myśliborskiego nr 122/390/2016 dopiero 20 października 2016 r. a jej wykonanie nastąpiło 4 września 2016 r. to wstrzymanie jej wykonalności nastąpiło po jej wykonaniu. W rezultacie norma art. 80 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym w niniejszej sprawie nie oddziałuje na uchwałę nr 122/390/2016 albowiem ta została wykonana przed wystąpieniem stanu wstrzymania jej wykonalności.

Powołując się na stanowisko Sądu Najwyższego, wyrażone w wyroku z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I PK 155/14, skarżący podkreślił, że orzeczenia administracyjne o nieważności uchwały o odwołaniu z funkcji dyrektora nie wywołują skutku nieważności rozwiązania umowy o pracę ani reaktywowania zatrudnienia na stanowisku dyrektora jednostki.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie wskazując, że przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją w której Zarząd Powiatu w Myśliborzu podjął uchwałę nr 129/422/2016 w sprawie udzielenia upoważnienia w czasie, w którym obowiązywało wstrzymanie wykonania uchwały nr 122/390/2016 Zarządu Powiatu w Myśliborzu z dnia 13 września 2016 r. w sprawie odwołania Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego. Faktycznie, w dniu, w którym została podjęta uchwała nr 123/398/2016 Zarządu Powiatu w Myśliborzu w sprawie ogłoszenia konkursu, powołania komisji konkursowej a także ustalenia regulaminu konkursu na stanowisko Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego oraz trybu pracy komisji konkursowej tj. w dniu 20 września 2016 r. Zarząd Powiatu w Myśliborzu nie posiadał informacji o zastrzeżeniach organu nadzoru w stosunku do uchwały odwołującej ze stanowiska Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego. Jednakże, od dnia otrzymania rozstrzygnięcia nadzorczego eliminującego z obrotu prawnego uchwałę Nr 122/390/2016 w sprawie odwołania Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego organ wykonawczy Powiatu Myśliborskiego winien był wstrzymać się od dokonywania jakichkolwiek czynności związanych z powołaniem nowego Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego.

Dalej Wojewoda wywodził, że - wbrew twierdzeniu Skarżącego, pomiędzy uchwałą nr 122/390/2016 w sprawie odwołania Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego, a uchwałą nr 129/422/2016 w sprawie udzielenia upoważnienia istnieje ścisły i nierozerwalny związek. Skoro organ nadzoru wyeliminował z obrotu prawnego uchwałę odwołującą Dyrektora CUW Powiatu Myśliborskiego, to brak było podstaw do procedowania ogłoszonego konkursu i wyłonienia kandydata na to stanowisko oraz udzielania mu upoważnień do działania w imieniu Zarządu Powiatu w Myśliborzu.

Organ podkreślił, że nie jest zasadne powoływanie nowego dyrektora, gdy nastąpiło wstrzymanie wykonania uchwały odwołującej osobę uprzednio piastującą to stanowisko. Zdaniem organu nadzoru, skarżący niejako z gruntu błędnie pojmuje skutki prawne stwierdzenia w dniu 17 października 2016 r. nieważności uchwały nr 122/390/2016, a ściślej ujmując, deprecjonuje znaczenie rozstrzygnięcia nadzorczego oraz skutków jakie ono wywołuje. Z całokształtu zawartej w skardze argumentacji wynika, że strona skarżąca umiejscawia zaistniałe w niniejszej sprawie sporne zagadnienie w sferze prawa pracy oraz za najważniejszą uznaje pracowniczą sferę zatrudnienia na kierowniczym stanowisku, która przede wszystkim podlega reżimowi prawa pracy. W ten sposób strona skarżąca stara się wykazać, że Dyrektora Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego odwołanego uchwałą nr 122/390/2016 łączył z tą jednostką jedynie stosunek prawny w postaci stosunku pracy zawartego na podstawie umowy o pracę na czas określony, a nie stosunek administracyjnoprawny. Ponadto, w skardze podniesiono, że umowa o pracę z C. P. zawarta została na czas określony do dnia 10 stycznia 2017 r. (oznaczenie przez Stronę Skarżącą - 10 stycznia 2016 r.), tak więc obecnie na ww. stanowisku od dnia 11 stycznia 2017 r. istniałby wakat.

Odnosząc się do powyższego stanowiska, zdaniem organu nadzoru, strona skarżąca rozważając o zagadnieniach dotyczących stosunku pracy C. P. zdaje się nie zauważać, że w sprawach dotyczących powołania lub odwołania dyrektora jednostki organizacyjnej powiatu źródłem zmian w stosunkach pracowniczych jest nie wolna wola pracodawcy, ale akty z zakresu administracji publicznej podlegające - co trzeba podkreślić - w pierwszej kolejności nadzorowi wojewody, a także podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zatem, rozstrzygnięcie sporu z zakresu prawa pracy, a więc w istocie sporu o wtórnych skutkach prawnych aktów administracyjnych podejmowanych przez organ, nie może niweczyć ani konwalidować wadliwie podjętych aktów z zakresu administracji publicznej.

Wojewoda podkreślił, że niezmiennie stoi na stanowisku, iż mamy tutaj do czynienia z aktem o podwójnym charakterze - uchwała nr 122/390/2016 wywołuje skutki zarówno w sferze prawa pracy, jak również w sferze publicznoprawnej. Podwójny charakter powyższego aktu i wywołanie przez niego dodatkowych skutków regulowanych prawem pracy nie oznacza jednakże, że przestaje być to akt z zakresu administracji publicznej. Odwołując się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego, orzekającego o zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej przepisu art. 91 ust. 1 zdanie drugie ustawy o samorządzie gminnym (unormowania analogicznego do przepisu art. 79 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym), Wojewoda wskazał, że Trybunał opowiedział się za szerokimi uprawnieniami wojewody, który po dokonaniu analizy sprawy może w ciągu 30 dni od doręczenia aktu orzec o nieważności każdej uchwały, którą uzna za sprzeczną z prawem. Rozstrzygnięcie nadzorcze jest bowiem aktem władztwa administracyjnego, służy mu domniemanie legalności (obowiązuje aż do jego obalenia wyrokiem sądu administracyjnego). W wyroku tym Trybunał - odnosząc się do wątpliwości dotyczących zakresu nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego w sprawie mającej charakter sprawy z zakresu prawa pracy - stwierdził, iż jeśli wola organu otrzymała formę prawną aktu władczego opartego na przepisach prawa administracyjnego, to niezależnie od charakteru kształtowanych stosunków prawnych i ich skutków, akt ten podlega nadzorowi administracyjnemu. Trybunał wyraźnie zaakcentował, że nie ma podstaw do odmowy orzekania przez sąd administracyjny o rozstrzygnięciu nadzorczym wojewody, chociażby wynik takiej kontroli zależny był od oceny uchwały podjętej z zakresu prawa pracy. Sądowa ochrona samodzielności jednostek samorządu terytorialnego przed sądem administracyjnym nie oznacza utraty przez inne podmioty prawa do ochrony ich interesów przed innymi sądami. Odmienne podejście oznaczałoby drastyczne ograniczenie nadzoru państwa nad samorządem i skutkowałoby brakiem kontroli nad znaczną częścią działań samorządu .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje:

Stosownie do treści przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 – j.t. ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż w ramach dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać legalność rozstrzygnięcia, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonego aktu.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 30 listopada 2016 r., którym organ ten stwierdził nieważność uchwały Zarządu Powiatu w Myśliborzu z dnia 24 października 2016 r., którą udzielono A. S. – Dyrektorowi Centrum Usług Wspólnych upoważnienia do dokonywania określonych czynności w imieniu Powiatu Myśliborskiego.

Powodem stwierdzenia nieważności uchwały było ustalenie przez organ nadzoru, iż została ona podjęta po dacie doręczenia Zarządowi Powiatu w Myśliborzu rozstrzygnięcia nadzorczego, stwierdzającego nieważność uchwały odwołującej poprzedniego Dyrektora Centrum Usług Wspólnych. W ocenie Wojewody, skutki doręczenia tej uchwały skarżącemu, o których mowa w art. 80 ust. 1 u.s.p. rozciągają się również na wszelkie podejmowane przez skarżącego czynności ukierunkowane na zatrudnienie kolejnej osoby na stanowisko Dyrektora Centrum usług Wspólnych, w tym podjęcie uchwały o jej zatrudnieniu i udzielenie w związku z tym upoważnienia do prowadzenia i załatwiania spraw należących do właściwości powiatu, określonych w treści uchwały z dnia 24 października 2016 r. nr 129/422/2016.

Sądowa kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Zachodniopomorskiego, dokonana według kryterium zgodności z prawem wykazała, że akt ten narusza prawo w stopniu powodującym konieczność jego uchylenia. W ocenie sądu zostało ono bowiem podjęte z naruszeniem art. 80 ust. 1 u.s.p. i 79 ust. 1 u.s.p.

W niniejszej sprawie kwestią sporną pozostaje w istocie, jak daleko sięgają skutki stwierdzenia nieważności uchwały odwołującej C. P. ze stanowiska Dyrektora Centrum Usług Wspólnych i czy wstrzymanie wykonania tej uchwały powodowało niemożność przeprowadzenia procedury konkursowej i wyłonienia, a następnie zatrudnienia kolejnego dyrektora, a następnie udzielenia mu upoważnienia do reprezentowania powiatu w określonych sprawach.

Dokonując oceny zgodności rozstrzygnięcia nadzorczego z prawem należało zatem również dokonać oceny skutków rozwiązania umowy o pracę z C. P. Nie ulega bowiem wątpliwości, i co na co zwraca również uwagę organ nadzoru, że w tym przypadku mamy do czynienia z pewnym dualizmem, bowiem z jednej strony uchwała o rozwiązaniu umowy o pracę z C. P. wywołała skutki w sferze prawa pracy, z drugiej zaś w sferze prawa administracyjnego, co powoduje, że ocena zasadności zastosowanego trybu rozwiązania stosunku pracy podlegać będzie ocenie sądu powszechnego, zaś ocena zgodności z prawem podjętej w tym zakresie uchwały zostanie dokonana przez sąd administracyjny.

Wskazać należy, że – jak wynika z przedłożonych Sądowi akt postępowania, umowa o pracę z C. P. została rozwiązana bez wypowiedzenia, przed upływem okresu na jaki została zawarta. Skutkiem rozwiązania umowy o pracę w tym trybie jest ustanie stosunku pracy w dacie doręczenia pracownikowi oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia (art. 61 k.c. w zw. z art. 300 k.p.). W tym miejscu należy się zgodzić ze skarżącym, iż rozstrzygnięcie nadzorcze, którym stwierdzono nieważność uchwały w przedmiocie rozwiązania stosunku pracy z C. P. nie reaktywowało stosunku pracy. Sąd podziela stanowisko przywołane w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2015 r. w sprawie o sygn. I PK 155/14, który dotyczy co prawda odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły, ale zachowuje aktualność również w niniejszej sprawie.

Należy zwrócić uwagę na to, że Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego, powołane uchwałą Rady Powiatu w Myśliborzu z dnia 20 czerwca 2016 r., nr XX/120/2016 w sprawie utworzenia Centrum Usług Wspólnych Powiatu Myśliborskiego jest jednostką organizacyjną powiatu myśliborskiego. Oznacza to, zdaniem sądu, że jego dyrektor jest pracownikiem samorządowym, w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 902 – j.t.), zgodnie z art. art. 4 ust. 1 pkt 3 tej ustawy zatrudnionym na podstawie umowy o pracę. Wynika to również wprost z § 3 ust. 3 statutu tej jednostki, stanowiącego załącznik do wskazanej wyżej uchwały Rady Powiatu w Myśliborzu.

Zatem w ocenie sądu, wbrew twierdzeniom organu nadzoru, uchwała o odwołaniu ww. ze stanowiska dyrektora wywołała przede wszystkim skutki w sferze prawa pracy. W konsekwencji uznać należy, że stwierdzenie nieważności tej uchwały skutkowało będzie wyłącznie stwierdzeniem stanu niezgodności z prawem rozwiązania stosunku pracy z powodów w niej wymienionych. Brak jest zdaniem sądu podstaw do rozciągania skutków stwierdzenia nieważności tej uchwały na kolejne, podejmowane przez Zarząd Powiatu w Myśliborzu uchwały zmierzające do powołania nowego dyrektora i udzielenia mu upoważnień.

Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby bowiem do sytuacji, w której z jednej strony stosunek pracy został rozwiązany i istnieje wakat na stanowisku dyrektora, z drugiej zaś na skutek rozstrzygnięcia nadzorczego właściwy organ nie może podjąć żadnych czynności zmierzających do zatrudnienia na wolnym stanowisku kolejnego pracownika.

Tym samym za uprawniony należy uznać pogląd, iż art. 80 ust. 1 u.s.p. przewiduje wstrzymanie z mocy prawa wykonania jedynie tej uchwały, co do której stwierdzono jej nieważność, nie zaś wszelkich uchwał wydanych w jej następstwie, nawet jeżeli ich wydanie stało się możliwe na skutek podjęcia uchwały, której nieważność stwierdzono. W konsekwencji brak było podstaw do przyjęcia, że uchwała została podjęta z naruszeniem prawa i – co za tym idzie, wydania rozstrzygnięcia nadzorczego na podstawie art.79 ust. 1 u.s.p.

Końcowo – odnosząc się do wniosków dowodowych skarżącego, wskazać należy, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W niniejszej sprawie sąd uznał, że przeprowadzenie wnioskowanych dowodów nie jest niezbędne.

W tym stanie rzeczy, przyjmując iż zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze zostało wydane z naruszeniem art. 80 ust. 1 u.s.p., sąd – na podstawie art. 148 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – j.t. ze zm.), orzekł o jego uchyleniu.

O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.