Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 3/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, , , po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...], znak: [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił E. R. (dalej: skarżący) umorzenia należności z tytułu składek w części finansowanej przez płatnika w łącznej kwocie 108.167,24 zł, w tym na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i FGŚP oraz odmówił umorzenia należności z tytułu składek osoby ubezpieczonej będącej równocześnie płatnikiem tych składek w łącznej kwocie 84.547,15 zł, w tym na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne.

Decyzję powyższą doręczono skarżącemu w dniu [...] r.

W piśmie z dnia 8 listopada 2018 r. skarżący wniósł do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując, iż nie zgadza się z wydaną decyzją.

Następnie w piśmie z dnia 24 listopada 2018 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję ZUS.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie, zaznaczając, iż skarga jest przedwczesna, gdyż skarżący złożył uprzednio wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie natomiast z art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Co istotne, zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a. jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest konsul.

Zaznaczyć należy, że jeżeli skarżący wniósł środek odwoławczy od decyzji organu pierwszej instancji w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to dopuszczalne stało się wniesienie przez niego skargi do sądu administracyjnego dopiero na decyzję wydaną w drugiej instancji, tj. po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Innymi słowy, skarżącemu przysługiwało "prawo wyboru" co do środka zaskarżenia od decyzji ZUS – wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 13 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 846/17). Uprawnienia te przysługiwały skarżącemu alternatywnie, tzn. wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wykluczyło możliwość jednoczesnego złożenia skargi na tę decyzję.

W niniejszej sprawie skarga do sądu administracyjnego została wniesiona na decyzję, od której skarżący złożył również wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W związku z tym należało uznać, iż skarżący nie mógł wnieść skutecznie skargi, gdyż możliwość taka została wykluczona poprzez uprzednie złożenie przez niego do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarga taka podlegać musi w związku z tym odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.