Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 476/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B P Sp. z o.o. w W na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1885/13 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi B P Sp. z o.o. w W na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA w Warszawie lub Sąd I instancji) odrzucił zażalenie B P Sp. z o.o. w W (dalej: spółka) w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: Inspektor) z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Sąd I instancji podał, że postanowieniem z 24 maja 2016 r. WSA w Warszawie odrzucił wniosek spółki o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku tego Sądu z 17 marca 2014 r. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie. Z uwagi na prawomocne zakończenie postępowania z wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem z 24 października 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 12 listopada 2016 r. (z.p.o. k. 340). W zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała wezwania Sądu, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy informacja (k. 342), zgodnie z którą w Rejestrze Opłat Sadowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. W związku z powyższym Sąd I instancji odrzucił zażalenie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu spółka zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. Spółka podała, że Sąd uznał przesyłkę za doręczoną, mimo że w skrzynce pocztowej nie pozostawiono awizo. Ponadto wskazała, że dla skuteczności doręczenia w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., konieczne jest zaznaczenie przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru, gdzie umieszczona została przesyłka dla adresata. Skarżąca nie posiada informacji, gdzie zostało pozostawione awizo.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od tego obowiązku określają przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). W niniejszej sprawie spółka nie jest zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie orzeczenia sądu (postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GZ 749/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Warszawie w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy).

W zażaleniu skarżąca podnosi, że w skrzynce pocztowej nie pozostawiono awizo, a ponadto, że dla skuteczności doręczenia w trybie art. 73 p.p.s.a. konieczne jest zaznaczenie przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru, gdzie umieszczona została przesyłka dla adresata.

Argumentacja podniesiona przez skarżącą nie podważa trafności zaskarżonego orzeczenia. Powoływany przez spółkę art. 73 p.p.s.a. dotyczy doręczenia zastępczego, które ma zastosowanie w sytuacji, kiedy przesyłki nie można doręczyć adresatowi osobiście. W rozpoznawanej sprawie przesyłka została doręczona adresatowi w Urzędzie Pocztowym Warszawa 66 w dniu 12 listopada 2016 r., co zostało potwierdzone podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 340). Skoro nie ulega wątpliwości, że wezwanie zostało odebrane osobiście (nie zastosowano fikcji doręczenia), to bezzasadne jest powoływanie się przez spółkę na wadliwe awizowanie przesyłki.

Ze wskazanych powodów NSA, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.