Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 359/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 56 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na pismo Zastępcy Naczelnika Wydziału Gospodarki Materiałowo -Technicznej Komendy Wojewódzkiej Policji z dnia 3 czerwca 2009 r. l.dz. [...] w przedmiocie równoważnika za remont lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W. K. wniósł skargę na pismo Zastępcy Naczelnika Wydziału Gospodarki Materiałowo -Technicznej Komendy Wojewódzkiej Policji z dnia 3 czerwca 2009 r. l.dz. [...] w przedmiocie równoważnika za remont lokalu mieszkalnego.

W zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku piśmie skarżący został poinformowany, że równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego nie przysługuje osobom uprawnionym do zaopatrzenia emerytalnego Policji. Nadto w w/w piśmie wskazano, że rozstrzygnięcie wniosku emeryta bądź rencisty o wypłatę równoważnika pieniężnego przybiera formę czynności materialno – technicznej a nie decyzji administracyjnej.

W odpowiedzi na wniesioną skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie wskazując, że zaskarżone pismo - czego skarżący nie dostrzega - nie jest decyzją administracyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Rozwinięcie powyższego przepisu zawarte jest w treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a., który przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.

Kwestionowane przez skarżącego pismo zostało podpisane przez p.o. Zastępcę Naczelnika Wydziału Gospodarki Materiałowo-Technicznej KWP i nie zawiera wskazania, że wydawane jest w imieniu Komendanta Wojewódzkiego Policji.

Podobnie pieczęć p.o. Zastępcy Naczelnika Wydziału Gospodarki Materiałowo -Technicznej KWP nie wskazuje, że osoba podpisująca pismo działała z upoważnienia organu administracji publicznej.

Mając na uwadze charakter i formę zaskarżonego pisma należy stwierdzić, że nie mieści się ono w żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych. W ocenie Sądu jest to jedynie pismo o charakterze stricte informacyjnym, które nie przyznaje, ani nie pozbawia skarżącego jakichkolwiek uprawnień.

Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie.

Wobec tego Sąd na mocy powyższego przepisu zobligowany był odrzucić skargę.