Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1869/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K.J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Po 449/14, odrzucającego skargę K.J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 17 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Po 449/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę K. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 17 marca 2014 r. w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.

Sąd wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego I Wydziału z dnia 22 maja 2014 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie adresowane do strony skarżącej - zostało odebrane w dniu 26 maja 2014 r. Podany w wezwaniu siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 2 czerwca 2014 r. Sąd podkreślił, że z uwagi na to, że ustalonego wpisu w tym terminie nie uiszczono, to zaszły podstawy z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. do odrzucenia skargi.

W złożonej skardze kasacyjnej pełnomocnik strony skarżącej zarzucił powyższemu orzeczeniu naruszenie:

1. artykułu 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a poprzez jego zastosowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, mimo że nie doszło w sprawie do nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi z uwagi na brak skutecznego doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, a w konsekwencji braku skutecznego wyznaczenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi, przez co bezpodstawnie odrzucono skargę z dnia 18 kwietnia 2014 r.

2. artykułu 220 § 3 P.p.s.a. poprzez jego zastosowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sytuacji, gdy nie wezwano skutecznie skarżącej do uiszczenia należnego wpisu, przez co bezpodstawnie odrzucono skargę z dnia 18 kwietnia 2014 roku.

W oparciu o te zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu zarzutów wskazano, że nie doszło do doręczenia wezwania sądowego zgodnego z przepisami, albowiem nie doręczono go ani stronie osobiście, ani w żaden inny sposób przewidziany w przepisach ustawy. W ocenie autora skargi kasacyjnej strona skarżąca nie otrzymała wezwania do uiszczenia wpisu. Podkreślił, że podpis na potwierdzeniu odbioru nie jest podpisem skarżącej i można to stwierdzić bez odwoływania się do wiadomości specjalnych. Sąd w momencie orzekania o odrzuceniu skargi dysponował podpisanym przez skarżącą dokumentem skargi, gdzie podpis wygląda zupełnie odmiennie od podpisu na potwierdzeniu odbioru wezwania do uiszczenia wpisu. Obecnie w aktach sprawy znajduje się także niekwestionowane przez skarżącą podpisane potwierdzenie odbioru postanowienia z dnia 20 sierpnia 2014 roku oraz pełnomocnictwo podpisane przez skarżącą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Mając na uwadze argumentację strony zawartą w skardze kasacyjnej, wskazać należy, że dokument zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma ma moc dokumentu urzędowego, a zatem stanowi dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Oznacza to, że taki dokument stwierdza zaistnienie opisanych w nim faktów i korzysta z domniemania prawdziwości oraz z domniemania zgodności z prawdą. Chcąc obalić domniemanie wynikające ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji strony winna wskazać na takie argumenty, które w sposób przekonujący potwierdzałyby prezentowane przez nią stanowisko o zaistniałych w sprawie okolicznościach.

Autor skargi kasacyjnej wskazując, że sądowe wezwanie do uiszczenia wpisu w ogóle nie zostało doręczone stronie, podnosi, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania nie znajduje się podpis strony, której przesyłka zawierająca wezwanie miała być rzekomo doręczona.

Odnosząc się do stanowiska strony wskazać należy, że na pokwitowaniu odbioru przesyłki (k.13 akt sądowych), zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, w rubryce przeznaczonej do złożenia daty oraz podpisu przez osobę, której doręczono przesyłkę w istocie znajduje się częściowo nieczytelny podpis. Jednocześnie na tym pokwitowaniu jako sposób doręczenia przesyłki zaznaczono "a) adresatowi".

Uwzględniając treść § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczenia pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz.U. tekst jedn. z 2013 r., poz. 1350), który stanowi, że odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko, należy wskazać, że podmiot doręczający nie dopilnował tego, aby osoba otrzymująca wezwanie podpisała się w sposób odpowiadający normie ww. przepisu rozporządzenia. Zaznaczyć przy tym należy, że podpis na pokwitowaniu odbioru przesyłki (k.13 akt sądowych) odbiega od podpisów składanych przez stronę skarżącą przy innych pismach, które znajdują się tak aktach administracyjnych, jak i sądowych.

Z uwagi na powyższe należało zaistniałą wątpliwość rozstrzygnąć na korzyść strony, mając na uwadze przede wszystkim zagwarantowane konstytucyjnie prawo do Sądu (art. 45 Konstytucji RP).

Z przedstawionych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.