Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1173/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] i obciążyło A. K. obowiązkiem zapłaty kwoty 4 952,00 zł tytułem kosztów wynikających z usunięcia, przechowywania, oszacowania i zniszczenia pojazdu marki [...] o nr rejestracyjnym [...].

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniósł A. K. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata. W skardze tej zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody poprzez wszczęcie postępowania egzekucyjnego i pozbawienie go środków koniecznych na niezbędne utrzymanie siebie i członków najbliższej rodziny. Dalej wyjaśniono, że skarżący utrzymuje się wraz z żoną z niewielkiej renty inwalidzkiej i w związku z tym nie ma majątku, do którego można by skierować skuteczną egzekucję administracyjną. Tym samym wykonanie decyzji spowoduje uszczerbek w dochodach skarżącego i jego rodziny, a w konsekwencji niemożliwość zaspokojenia najbardziej podstawowych potrzeb życiowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Rozpoznając wniosek skarżącego w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący nie wykazał bowiem, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki, o których mowa we wskazanym przepisie. Nie przedstawił żadnych dokumentów, na podstawie których możliwe byłoby określenie skutków wykonania zaskarżonej decyzji dla jego sytuacji majątkowej. Przede wszystkim wskazać należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest bowiem pogląd, zgodnie z którym ponoszenie wydatków pieniężnych nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o spełnienie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy przecież odwracalnego w przypadku, gdyby okazało się ono nienależne. Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to zatem sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie ochrony tymczasowej. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 413/16).

W tym kontekście wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący mimo ciążącego na nim obowiązku, w żaden sposób nie uprawdopodobnił spełnienia wymienionych w niej przesłanek. Poza ogólnymi twierdzeniami nawiązującymi do ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie zostało wykazane, że zapłata kwoty 4 952 zł w sprawie objętej skargą będzie wiązała się dla niego, bądź dla jego członków rodziny z realnym zagrożeniem dla ich sytuacji majątkowej. Skarżący powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, winien uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia. To na wnioskodawcy spoczywa bowiem obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.

Mając na względzie powyższe, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.