Wyrok Sądu Najwyższego, sygn. akt III RN 44/98
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia: 1998-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: art. 3 i 4
journal: Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312
law: Obwieszczenie Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 16 maja 1994 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo celne.
Teza: Wwiezienie do Polski elementów samochodu, z których następnie zmontowano kompletny pojazd, uzasadnia zastosowanie stawki celnej właściwej dla samochodu.

TEZY

Wwiezienie do Polski elementów samochodu, z których następnie zmontowano kompletny pojazd, uzasadnia zastosowanie stawki celnej właściwej dla samochodu.


SENTENCJA

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł (...) w przedmiocie wymiaru należności celnych na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 22 października 1997 r. I SA/Kr 281/97 uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona.

Wynika to z dwóch względów. Pierwszy z nich dotyczy prawa postępowania administracyjnego - art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa. Według tego przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw nowe okoliczności lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji. Sytuacja ta zachodzi w niniejszej sprawie. Trafnie podniesiono w rewizji nadzwyczajnej, iż niepodanie w czasie odprawy celnej marki samochodu, którego elementy sprowadzono do Polski, oznaczało że organ celny nie miał podstaw do zastosowania stawki przewidzianej dla importu samochodu. Zasadnie zatem zastosowano niższą stawkę, właściwą dla importu części samochodowych, jako że organ celny nie wiedział, iż sprowadzany jest rozmontowany kompletny samochód /sprowadzany do Polski przez osoby o tym samym nazwisku, lecz o różnych imionach/. Wyszło to na jaw /art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa/ po uzyskaniu przez organy celne informacji o złożeniu z tych elementów kompletnego samochodu. Zastosowanie art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa było więc uzasadnione. W przeciwnym razie skarżący odnieśliby korzyść naruszającą zasadą równości podmiotów dokonujących obrotu z zagranicą oraz zasadę powszechności cła /art. 3 i art. 4 Prawa celnego/.

Po drugie należy podnieść, iż zgodnie z regułą 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 czerwca 1995 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 72 poz. 357 ze zm./ "Wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego /oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły/ znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym". Wynika stąd wprost /zdanie drugie reguły/, że warunkiem istnienia wyrobu gotowego /w tym przypadku samochodu/ jest nie tylko jego rozmontowanie przed przekroczeniem granicy, ale także sprowadzenie takiej ilości części, z których można skonstruować wyrób kompletny /gotowy/. Obojętne jest zatem, czy istniał wcześniej samochód, który następnie rozłożono na części, czy też zakupiono części w celu zmontowania samochodu w Polsce /o czym w niniejszej sprawie świadczy fakt jego rejestracji/. Sąd Najwyższy podziela poglądy wyrażone we wcześniejszych orzeczeniach tego Sądu /wyrok z dnia 7 lutego 1995 r., III ARN 80/94 -OSNAPU 1995 Nr 14 poz. 168 i z tej samej daty wyrok w sprawie III ARN 81/94 - OSNAPU 1995 Nr 15 poz. 185/, że wydanie tych Ogólnych Reguł ma upoważnienie ustawowe wynikające z Prawa celnego, a więc są one obowiązującym prawem. Tym samym doszło też do naruszenia art. 3 i art. 4 Prawa celnego.

Z tych względów Sąd Najwyższy (...), orzekł jak w sentencji.