Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1607/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Straż pożarna
Inne
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4, art. 18, art. 19, art. 32, art. 43
journal: Dz.U. 2014 poz 1822
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Przemysław Szustakiewicz, Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi D. S. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kategorii zdolności do służby – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Centralna Komisja Lekarska w [...] Podległa Właściwemu Ministrowi Spraw Wewnętrznych Skład Orzekający w [...] orzeczeniem z dnia [...] sierpnia 2016 r.

nr [...], po rozpatrzeniu odwołania od orzeczenia Rejonowej Komisji Lekarskiej Podległej Ministrowi Właściwemu Do Spraw Wewnętrznych w [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. w sprawie zdolności do służby w Państwowej Straży Pożarnej oraz zdolności do nauki w Szkole [...] Państwowej Straży Pożarnej, działając na podstawie art. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1822) oraz § 45 p. 1 r. 7 rozporządzenia Ministra Sprawa Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. z 2014 r., poz. 1898), uchyliła zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej zmian w kręgosłupie odcinka L-S i wydała nowe orzeczenie, którym uznała D. S. za niezdolnego do służby w Państwowej Straży Pożarnej kat "N" - § 45 p. 1 r. 7 z powodu [...] o niewyjaśnionej przyczynie.

Organ w uzasadnieniu orzeczenia podał, że po zapoznaniu się z dokumentacją orzeczniczo-lekarską i po przeprowadzonym badaniu komisyjnym uchylił zaskarżone orzeczenie w części rozpoznania, dotyczącego zmian w kręgosłupie odcina L-S. Komisja wskazała też, że badany nie zgłaszał żadnych dolegliwości. Podał jedynie,

że 3 lata temu przebył zabieg operacyjny przepukliny pachowej po stronie lewej, do tego zaś czasu nie chorował.

Komisja podała też, że w badaniu stwierdziła zażółcenie spojówek obu oczu,

bez innych uchwytnych odchyleń. Podała również, że badany przedłożył zaświadczenie lekarskie lekarza POZ w brzmieniu: "nie stwierdzam uszkodzeń wątroby. Występuje tylko nieco podwyższony poziom bilirubiny. Pozostałe badania w normie". Podała też, że badany nie przedstawił aktualnych badań poziomu bilirubiny, we wcześniejszym zaś badaniu poziom bilirubiny wynosił: 44,7umol/I (norma: 0,0 – 21,0 umol/I). Podano też, że badany nie przedstawił również żadnych innych badań, które mogłyby wyjaśnić przyczynę [...].

W rezultacie Komisja uznała, że D. S. został uznany

za niezdolnego do służby w Państwowej Straży Pożarnej w oparciu o § 45 p.1 r. 7 kat. N,

z powodu [...] o niewyjaśnionej przyczynie.

D. S., w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie, na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Podległej Właściwemu Ministrowi Spraw Wewnętrznych Skład Orzekający w [...] z dnia [...] sierpnia

2016 r. nr [...], uzupełnionej następnie pismem z dnia

17 października 2016 r., wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości, zasądzenia kosztów postępowania oraz w przypadku uchylenia orzeczenia o przyjęcie do Szkoły [...] PSP w [...].

Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący zarzucił naruszenie art. 1 ustawy z dnia

28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1822), poprzez niezgodność w treści orzeczenia przywołania podstawy prawnej niezdolności na podstawie § 45 pkt 1 rubryka 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu (Dz.U. z 2014 r., poz. 1898),

w brzmieniu [...], podczas gdy w akcie prawnym użyto sformułowania "inne nieprawidłowe wyniki badań biochemicznych wymagających obserwacji lub diagnostyki".

Zarzucił również, że organ wydając zaskarżone orzeczenie naruszył przepisy postępowania, tj. art. 7, 8, 9, 11 i 12 Kpa. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wskazał, że nigdy nie miał problemów ze zdrowiem. Podał też, że poddał się badaniom specjalistycznym w Poradni [...] i na podstawie wyników tych badań stwierdzono, że przyczyną podniesionego poziomu bilirubiny jest występujący

u skarżącego Zespół [...] o nieznacznym nasileniu, niewymagającym obecnie leczenia i nie będącym przeciwskazaniem do pełnienia jakiejkolwiek zawodowej służby wojskowej - a tym bardziej w pożarnictwie.

W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych wniosła o odrzucenie skargi z powodu niezdiagnozowania przyczyn podwyższonego poziomu bilirubiny i podtrzymała stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.

Podała również, że z załączonych wyników badań, których skarżący wcześniej nie przedłożył komisji, poziom bilirubiny nadal przekracza normę (1,94 mg/dl przy normie 1,2 - badanie z dnia 24 sierpnia 2016 r.). Podała też, że w toku postępowania brak było zaświadczenia z poradni [...] oraz brak było wyniku badania genetycznego (było jedynie zaświadczenie z laboratorium [...] z dnia 19 sierpnia 2016 r. o treści "pobrano materiał na badanie genetyczne w kierunku choroby [...], przewidywany termin 30 sierpnia 2016 r.)

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.

Przystępując do rozpoznania sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że Sąd nie uwzględnił postulatu organu zawartego w odpowiedzi na skargę, odnośnie jej odrzucenia. Po pierwsze bowiem w sprawie nie wystąpiły przesłanki do odrzucenia skargi a ponadto, jak wynika z odpowiedzi na skargę intencją organu było jej merytoryczne zbadanie, nie zaś odrzucenie z przyczyn formalnych.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Podległej Właściwemu Ministrowi Spraw Wewnętrznych Skład Orzekający

w [...], która orzeczeniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], uchyliła orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW Do Spraw Wewnętrznych w [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. w części dotyczącej zmian w kręgosłupie odcina L-S i wydała nowe orzeczenie, którym utrzymała orzeczenie uznające D. S. za niezdolnego do służby w Państwowej Straży Pożarnej oraz do nauki w Szkole [...] Państwowej Straży Pożarnej, na podstawie § 45 p. 1 r. 7 rozporządzenia Ministra Sprawa Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. 2010 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. z 2014 r., poz. 1898) kat "N" - § 45 p. 1 r. 7, z powodu [...] o niewyjaśnionej przyczynie.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia

28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r., poz.1822 ze zm.); oraz przepisów pow. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób

i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że wspomniane komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, są w omawianym przypadku organami administracji publicznej, a ich orzeczenia w przedmiocie zdolności do służby, stanowią decyzje administracyjne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 354/09, LEX nr 586410 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 93/10, LEX

nr 595620).

Od ostatecznych orzeczeń komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia konkretnej osoby na potrzeby ustalenia kategorii zdolności do służby, przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Z art. 32 ustawy o komisjach lekarskich wynika, że rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie kandydata do służby, funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej, funkcjonariusza zwolnionego z tych służb, emeryta, rencisty, pracownika, kandydata do pracy lub osoby skierowanej do komisji lekarskiej, zwanych dalej "osobą badaną", i sporządza protokół badania komisji lekarskiej, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby (ust. 1). Komisja lekarska może skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych

w wyznaczonym terminie (ust 2). Natomiast w przypadku gdy przeprowadzone badania

i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na wydanie orzeczenia, a z aktualnej wiedzy medycznej wynika, że do wydania orzeczenia niezbędna jest obserwacja w podmiocie leczniczym, komisja lekarska może skierować osobę badaną na taką obserwację. Obserwacja w podmiocie leczniczym może nastąpić po wyrażeniu zgody przez osobę badaną (art. 32 ust. 3).

Wskazać należy, że tryb postępowania komisji lekarskich podległych ministrowi spraw wewnętrznych jest trybem odrębnym od trybu uregulowanego przepisami k.p.a. i ma swój autonomiczny byt prawny i znajduje swoje umocowanie w ustawie o komisjach lekarskich, jednak zgodnie z art. 4 ustawy o komisjach lekarskich w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się przepisy k.p.a.

W związku z przytoczonymi powyżej przepisami prawa oraz na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy należy stwierdzić, że w obu wydanych

w sprawie orzeczeniach komisje lekarskie uznały skarżącego za niezdolnego jako kandydata do służby w Państwowej Straży Pożarnej i kandydata do nauki w Szkole [...] Państwowej Straży Pożarnej.

Jak wynika z akt sprawy w orzeczeniu RKL w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. stwierdzono, że D. S. jest niezdolny jako kandydat do służby w Państwowej Straży Pożarnej i jako kandydat do nauki w Szkole [...] Państwowej Straży Pożarnej, z uwagi na [...] § 45 pkt 1 kat. N i kręgozmyk prawdziwy L5/S1 § 54 pkt 2 kat N.

Organ zaś odwoławczy, jakim była CKL, wydała orzeczenie nr [...], którym uchyliła orzeczenie organu I instancji, w części rozpoznania dotyczącego zmian w kręgosłupie odcina L-S i wydała nowe orzeczenie, którym uznała D. S. za niezdolnego do służby w Państwowej Straży Pożarnej również z powodu [...] o niewyjaśnionej przyczynie, jednakże uchyliła tę część orzeczenia organu I instancji, które uznawało skarżącego również za niezdolnego do służby z powodu kręgozmyku prawdziwego odcinka L5/S kręgosłupa

Zgodnie zaś z zapisem § 45 p. 1 r. 7 rozporządzenia z dnia 19 grudnia 2014 r. , który stanowił podstawę orzeczenia Komisji, inne nieprawidłowe wyniki badań biochemicznych wymagających obserwacji lub diagnostyki stanowią przyczynę niezdolności kandydata do służby.

Oczywistym jest dla Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, że niemożliwym było by podanie w treści rozporządzenia wszelkich schorzeń, które wynikają z nieprawidłowych badań biochemicznych badanych, stąd też ocena tych badań i stwierdzenie konkretnego schorzenia należy do lekarzy będących członkami komisji.

Zdaniem Sądu, nie odnosząc się do aspektu oceny medycznej wskazać należy,

że jak bezspornie wynika z akt sprawy badanie laboratoryjne specjalistyczne, wywiad lekarski, pisemne oświadczenie skarżącego z dnia 19 lipca 2016 r. na którego podstawie wydano orzeczenie RKL w [...] z dnia 19 lipca 2016 r. w zakresie [...], potwierdza stan zdrowia skarżącego w zakresie nieprawidłowości pracy wątroby. Wskazać należy, że powyższe twierdzenie organu I instancji jak i organu odwoławczego, ma oparcie w materiale dokumentacyjnym sprawy.

Centralna Komisja Lekarska w tym zakresie potwierdziła orzeczenie RKL

w [...], uchylając jedynie orzeczenie organu I instancji, w zakresie kręgozmyka prawdziwego - L5/S1 § 54 pkt 2 kat N. Podkreślić należy, że nawet wyniki badań, które skarżący dołączył do skargi również wskazują, że poziom bilirubiny nadal przekracza normę przyjętą dla tego typu badania.

Komisje lekarskie orzekają na podstawie skompletowanych dokumentów, Odwołanie od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej składa się do CKL

za pośrednictwem komisji (art. 43 ustawy). CKL, rozpatrując odwołanie orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby, może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów.

Zaznaczyć należy, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń komisji lekarskich o zdolności do służby obejmuje: sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia badanego, a także ocenę, czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby była zgodna z przepisami w sprawie orzekania o zdolności do służby oraz właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich w tych sprawach.

Sąd nie jest natomiast uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do służby. Ustalony m.in. na podstawie wyżej wymienionych dokumentów stan faktyczny sprawy winien znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu orzeczenia właściwej komisji lekarskiej.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że orzekająca w I instancji Rejonowa Komisja Lekarska Podległa Ministrowi Właściwemu Do Spraw Wewnętrznych w [...] była właściwa miejscowo i rzeczowo do orzekania w sprawie w myśl art. 2 i 17 pow. ustawy z dnia 28 listopada 2014 r.

Stosownie zaś do art. 18 i art. 19 komisja orzekała w składzie trzech lekarzy. Swoje orzeczenie wydała na podstawie wszechstronnego badania skarżącego oraz konsultacji specjalistycznej. Również CKL, orzekająca w składzie trzech lekarzy, działała zgodnie ze swoją właściwością. Orzeczenie zostało wydane w następstwie analizy zgromadzonej dokumentacji medycznej. Podjęte w sprawie rozstrzygnięcie o utrzymaniu w mocy orzeczenia komisji lekarskiej I instancji zostało należycie uzasadnione.

Na podstawie przeprowadzonych badań i konsultacji specjalistycznych komisja stwierdziła u skarżącego [...], a to oznacza, że miała podstawy

do kwalifikacji schorzenia do § 45 pkt 1 r. 7, co spowodowało zaliczenie skarżącego

do kategorii N - trwale niezdolny do służby w PSP.

Jednocześnie należy podnieść, że CKL rozstrzygając w sprawie wniesionego odwołania od orzeczenia RKL brała pod uwagę załączone przez skarżącego wyniki badania, o czym świadczy uznanie, że nie występuje niezdolność skarżącego do służby

z powodu kręgozmyka prawdziwego.

Sąd zauważa, że bez znaczenia dla dokonanej przez komisję oceny stanu zdrowia skarżącego pozostają załączone do skargi wyniki badań laboratoryjnych, które zostały przeprowadzone po dacie wydania zaskarżonego orzeczenia CKL, a ponadto zawierają dane, które nie miały zasadniczego wpływu na podjęte rozstrzygnięcie.

Zgodzić się należy ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażonym w wyroku z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1921/14 (dostępnym pod adresem: https://cbois.nsa.gov.pl), że jeżeli na moment orzekania wyniki badań skarżącego stwierdzają ewidentnie występowanie konkretnego schorzenia powiązanego

z określoną kategorią zdrowia to jest on niezdolny do służby.

Sąd ocenia bowiem prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia w oparciu o stan faktyczny ustalony w postępowaniu przed organem oraz zgromadzony w tym postępowaniu materiał dowodowy (w tym wypadku wyniki badań lekarskich zgromadzonych w toku postępowania orzeczniczego). Nie może zatem oceniać prawidłowości wydanych orzeczeń w oparciu o wyniki badań, które zostały przeprowadzone po zakończeniu postępowania orzeczniczego i nie były znane komisjom wojskowym orzekającym w sprawie.

W świetle powyższego uznać należy, że zaskarżone orzeczenie CWKL utrzymujące

w mocy orzeczenie RKL, kwalifikujące D. S. jako niezdolnego do służby w PSP, nie narusza prawa materialnego jak również przepisów prawa procesowego, wskazywanych przez skarżącego.

Zdaniem Sądu komisje lekarskie opierając się na dokumentach zgromadzonych

w toku postępowania miały wystarczające podstawy do zastosowania przepisu § 45 powołanego rozporządzenia, który w odniesieniu do kandydata do służby w PSP nakłada obowiązek orzeczenia kategorii N zdolności do służby.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku