Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 535/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: - zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości


UZASADNIENIE

R. K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ten złożyła w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 535/12 wszczętej z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów postępowania rozgraniczeniowego.

Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wysokość wpisu od przedmiotowej skargi wynosi 100 zł. Oprócz tej kwoty strona może zostać w przyszłości zobowiązana do uiszczenia wpisów należnych z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej czy opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia do wyroku WSA. Wyjaśnić należy, że wysokość wpisu od ewentualnej skargi kasacyjnej wyniesie w niniejszej sprawie 100 zł (§ 3 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z kolei wysokość ewentualnych opłat kancelaryjnych za sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, czy też ewentualnych wpisów od zażaleń wyniesie jednorazowo 100 zł (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych - Dz. U. Nr 221, poz. 2192 oraz § 2 ust. 1 pkt 7 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi.

We wniosku PPF - nadesłanym do Sądu w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu oraz dodatkowym oświadczeniu udzielonym na wezwanie referendarza sądowego – skarżąca podała, że jest właścicielem domu o powierzchni 180 m2. Oświadczyła że wraz z mężem prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe. Rodzina utrzymuje się z dochodów netto w wysokości 2 614,88 zł. miesięcznie, przy czym podlegają one pomniejszemu o 50 % tytułem egzekucji komorniczej. Skarżąca i jej mąż nie posiadają żadnych przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Saldo ich rachunku bankowego na dzień 2 kwietnia 2012 r. wynosi 225, 47 zł.

Stwierdzono, co następuje:

R. K. zwróciła się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie z obowiązku uiszczania koszów sądowych. Powinna zatem uprawdopodobnić, że nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego. Do udowodnienia takiego stanu zobowiązuje skarżącą art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270.). Treść powołanego przepisu wskazuje, że dopiero gdy posiadane przez stronę środki okażą się niewystarczające może ona wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub posiadających bardzo skromny dochód lub oszczędności.

Nie ulega wątpliwości, że sytuacja majątkowa skarżącej jest obecnie skomplikowana, a możliwości płatnicze znacznie ograniczone. Niewątpliwie wysokość dochodu skarżącej i jej męża pozwala egzystować wyłącznie na poziomie koniecznego utrzymania. Nie ulega wątpliwości, iż kwota ok. 1300 zł przy obecnym poziomie cen i usług o charakterze podstawowym może wystarczyć jedynie na zakup niedrogiej żywności oraz standardowych środków czystości. W tej sytuacji uiszczenie ewentualnych opłat i wydatków niewątpliwie spowodowałoby stan, w którym skarżąca z uzyskiwanych środków pieniężnych nie byłaby w stanie podołać zwykłym ciężarom utrzymania koniecznego.

Na koniec wyjaśnić należy stronie, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest skuteczny od momentu jego wniesienia i nie obejmuje zwolnienia od kosztów, do których uiszczenia strona obowiązana została przed jego złożeniem. Zwolnienie od kosztów nie ma bowiem mocy wstecznej (por. np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2008 r., V SA/Wa 2895/07, niepubl.)

Z przedstawionych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.