Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 27/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 175 poz 1362
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.
article: art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Adamiak Sędziowie sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska (spr.) sędzia del. WSA Olga Żurawska - Matusiak Protokolant sekretarz sądowy Maciej Radajczyk po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta Włodawa o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta Włodawa a Prezydentem Miasta Krakowa w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M.K. z dnia 4 stycznia 2013 r. o pomoc finansową w formie zasiłku okresowego postanawia: wskazać Prezydenta Miasta Krakowa jako organ właściwy w sprawie.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 15.02.2013 r. (data stempla pocztowego) Burmistrz Włodawy wystąpił o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między tym organem, a Prezydentem Miasta Kraków, w sprawie wniosku M. K. o pomoc finansową w formie zasiłku okresowego.

W uzasadnieniu wniosku Burmistrz wskazał, iż postanowieniem z dnia 15.01.2013 r. Prezydent Krakowa przekazał wniosek M. K., nie podają przy tym jakie przyczyny były podstawą tego przekazania. Z analizy akt sprawy wynika, iż wnioskodawczyni od 8 lat zamieszkuje na terenie Krakowa, mimo posiadania zameldowania we W.. Z wywiadu środowiskowego wynika jednoznacznie, iż zamierza ona zamieszkiwać w Krakowie. W ocenie Burmistrza oznacza to, że miejscem zamieszkania M. K., w rozumieniu art. 25 Kodeksu cywilnego, jest miasto Kraków, a zatem organem właściwym do rozpoznania wniosku o udzielenie pomocy finansowej jest, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, Prezydent Krakowa.

W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu Prezydent Miasta Kraków wskazał, iż M. K. przebywa wprawdzie na terenie Krakowa, ale zamieszkuje w Hostelu [...] przy ul. K w Krakowie, gdzie przebywają osoby po zakończonym programie terapii lub w trakcie odbywania leczenia uzależnień w systemie ambulatoryjnym. Wnioskodawczyni zameldowana jest na pobyt stały we W., przy. [...], co w ocenie Prezydenta może przesądzać o możliwości powrotu do Włodawy, mimo oświadczenia o chęci pozostania na stałe w Krakowie. Zdaniem Prezydenta M. K. nie uczyniła Krakowa ośrodkiem swoich osobistych i majątkowych interesów, a sam zamiar przebywania w tym mieście nie stanowi o realnej możliwości zamieszkania przez nią w lokalu mieszkalnym w rozumieniu ustawy o ochronie praw lokatorów. Ponadto Prezydent powołał się na art. 101 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej uznając, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki pozwalające na zastosowanie tego przepisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny właściwy jest do rozstrzygania sporów o właściwość. W niniejszej sprawie występuje negatywny spór o właściwość pomiędzy Burmistrzem Włodawy, a Prezydentem Miasta Kraków, w sprawie wniosku M. K. o pomoc finansową w formie zasiłku okresowego.

Dla rozpoznania zaistniałego w przedmiotowej sprawie sporu o właściwość podstawowe znaczenie ma wykładnia przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 ze zm.), który stanowi, że właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Ponieważ ustawa o pomocy społecznej nie definiuje pojęcia "miejsce zamieszkania" należy w tej kwestii odnieść się do przepisów ogólnych kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 25 K.c. miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. O uznaniu konkretnej miejscowości za miejsce zamieszkania danej osoby decyduje takie przebywanie na jej terenie, które posiada cechy założenia tam aktualnego ośrodka swoich osobistych i majątkowych interesów.

Uznać zatem należy, że na miejsce zamieszkania, w świetle art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej w związku z art. 25 K.c., wskazują dwa czynniki: zewnętrzny – fakt przebywania i wewnętrzny – zamiar stałego pobytu. Przyjmuje się, że o zamiarze stałego pobytu można mówić wówczas, gdy występują okoliczności pozwalające przeciętnemu obserwatorowi na wyciągnięcie wniosku, że określona miejscowość jest głównym ośrodkiem działalności danej osoby, tam też ześrodkowana jest jej aktywność życiowa. Należy jednocześnie zauważyć, że samo zameldowanie, będące kategorią prawa administracyjnego, nie przesądza o miejscu zamieszkania w rozumieniu prawa cywilnego (patrz postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt I OW 154/09). Zgodzić się przy tym należy też ze stanowiskiem wyrażonym w postanowieniu NSA z dnia 10 lipca 2012 r., sygn. akt I OW 99/10, iż na ocenę, jakie jest aktualne miejsce zamieszkania osoby fizycznej, nie ma wpływu okoliczność, że być może w przyszłości zmieni ona swoje miejsce zamieszkania i wróci do miejscowości, z którą czuje się związana.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że obecnie M. K. przebywa na terenie miasta Kraków, zamieszkuje w Hostelu [...] przy ul. K. Z przeprowadzonego z nią wywiadu środowiskowego wynika, że wprawdzie zameldowana jest na pobyt stały we W. przy [...] w mieszkaniu matki, jednakże nie planuje powrotu do W. i deklaruje chęć pozostania w Krakowie. Niewątpliwie oznacza to zatem, że uczyniła ona Kraków ośrodkiem swoich interesów i centrum życiowym.

Wobec powyższego wskazać należało na Prezydenta Miasta Kraków jako na organ właściwy do rozpoznania wniosku M. K., o czym orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia, na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.