Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 215/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w K. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu o udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych) 2


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 lipca 2017 r. A w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody [...] w zakresie rozpoznania skargi z dnia 10 stycznia 2017 r. na Komisję Konkursową działającą przy Prezydencie Miasta T., która w opinii A dopuściła się naruszenia prawa przez bezpodstawne odrzucenie oferty A na prowadzenie punktów nieodpłatnej pomocy prawnej.

Skarżąca podniosła, że po złożeniu skargi w dniu 10 stycznia 2017 r. na działalność Komisji Konkursowej, Wojewoda w odpowiedzi z dnia 8 lutego 2017 r. podał, że termin rozpoznania skargi został przedłużony do 13 marca 2017r. Wobec braku załatwienia sprawy w tymże terminie A złożyła do organu kolejne pismo z dnia 13 kwietnia 2017 r., jednakże nie otrzymała żadnej odpowiedzi ze strony organu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i oraz 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarga na bezczynność może dotyczyć sprawy, w której organ administracji publicznej zobligowany jest wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających.

W niniejszej sprawie A wniosła skargę do tut. Sądu na bezczynność Wojewody [...] w zakresie rozpoznania jej pisma z dnia 10 stycznia 2017 r. zatytułowanego "zawiadomienie o naruszeniu przepisów prawa" przez Komisję Konkursową działającą przy Prezydencie Miasta T. A w tymże piśmie stwierdziła, że w sprawie nastąpiło naruszenie art. 11 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej poprzez odrzucenie na etapie formalnym oferty A w związku z ogłoszeniem przez Prezydenta Miasta T. otwartego konkursu na realizację zadania publicznego w roku 2017 r. z zakresu udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej.

Zdaniem Sądu analiza treści skargi wskazuje, że przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu aktów i czynności wskazanych w art. 3 § 2 P.p.s.a., w tym w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a.

Z akt sprawy wynika, że konkurs na prowadzenie punktów nieodpłatnej pomocy prawnej przez organizacje pozarządowe został przeprowadzony na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1817; zwanej dalej u.d.p.p.w.) oraz ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej (Dz.U. z 2015 r. poz. 1255 ze zm., zwana dalej u.n.p.p.e.p.).

Regulacja art. 11 ust. 2 u.n.p.p.e.p. stanowi, że organizację pozarządową wyłania się corocznie w otwartym konkursie ofert, o którym mowa w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Przepis art. 11 określa między innymi podmioty, które mogą udzielać nieopłatnej pomocy prawnej (ust. 3), warunki, jakie powinna spełniać organizacja pozarządowa ubiegająca się o powierzenie prowadzenia punktu nieodpłatnej pomocy prawnej (ust. 6), wymóg zawarcia umowy z powiatem i jej kontroli (ust. 7-10). Natomiast art. 13 ust. 1 u.d.p.p.w. stanowi, że organ administracji publicznej zamierzający zlecić realizację zadania publicznego (...) ogłasza otwarty konkurs ofert. W art. 13 ust. 2 określono elementy tego ogłoszenia. Art. 14 ust. 1 u.d.p.p.w. określa niezbędne elementy oferty, zaś art. 15 ust. 1 u.d.p.p.w. określa kryteria oceny ofert, wiążące także wówczas, gdy w wyniku ogłoszenia konkursu została zgłoszona tylko jedna oferta (art. 15 ust. 2). Oceny oferty dokonuje komisja konkursowa powołana przez organ administracji publicznej, który ogłosił konkurs. Ogłoszenie wyników otwartego konkursu ofert zawiera nazwę oferenta, nazwę zadania publicznego i wysokość przyznanych środków pieniężnych (art. 15 ust. 2h).

Stanowisko komisji konkursowej powinno być sporządzone w protokole, do którego będą miały zastosowanie odpowiednie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (w szczególności art. 68 k.p.a.). Protokół powinien przede wszystkim zawierać rekomendację dotyczącą przyznania dotacji bądź odmowy dotacji (wówczas należy ponadto zawrzeć stosowne uzasadnienie), ewentualnie propozycję zmiany oferty w tym zakresie. Prawidłowo sporządzony protokół jest podstawą późniejszej uchwały lub zarządzenia organu administracji publicznej o przyznaniu dotacji podmiotowi, którego oferta została wybrana. Akt ten musi, poza wskazaniem zadania oraz kwoty dotacji, wyznaczać osobę upoważnioną do podpisania umowy przez odpowiedni organ administracji publicznej. Prawo wglądu do protokołu ma każdy, bez względu na to, czy brał on udział w konkursie. Również każda osoba może zażądać uzasadnienia wyboru lub odrzucenia dowolnej oferty (por. komentarz do ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Staszczyk Piotr, LexisNexis 2013). Art. 15 ust. 4 u.d.p.p.w. obliguje organ administracji publicznej do zawarcia bez zbędnej zwłoki, po ogłoszeniu wyników konkursu, umowy o wsparcie realizacji zadania publicznego lub o powierzenie jego realizacji z wyłonionymi w konkursie organizacjami.

Analiza przepisów powyższych aktów prawnych, stanowiących podstawę przeprowadzenia konkursu ofert nie wskazuje, aby Wojewoda był zobowiązany w zakresie postępowania konkursowego do wydania aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-4a (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.) lub innych niż określone w 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a.). Oznacza to, że Wojewodzie nie można postawić zarzutu bezczynności, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. Ponadto gdyby przepisy prawne zawierały kompetencję dla Wojewody do podjęcia działań nadzorczych wobec Komisji, to na akty nadzoru podjęte w takim trybie, a wymienione w art. 3 § 2 pkt 7 P.p.s.a. w świetle regulacji art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. nie przysługuje skarga na bezczynność do sądu administracyjnego.

Dodatkowo należy podkreślić, że jeśli pismo strony skarżącej z dnia 10 stycznia 2017 r. złożone do Wojewody uznać za skargę w rozumieniu art. 227 K.p.a., to działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieszą się w katalogu czynności i aktów podlegających właściwości sądów administracyjnych, w trybie art. 3 § 2 P.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 1961/11, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2016 r. sygn. akt I OSK 2091/16). Wobec powyższego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego ani na wynik takiego postępowania, ani na bezczynność organu w tym zakresie.

W związku z powyższym, uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O wpisie od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono w pkt 2 orzeczenia.

-----------------------

5