Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 14/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 5/16 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi A. D. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania i odmowy jego przywrócenia postanawia: 1) sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt II FZ 14/17 w ten sposób, że w miejsce wyrazów: "przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi" wpisać: "przywrócić termin do wniesienia skargi"; 2) sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt II FZ 14/17 w ten sposób, że na stronie 6 (szóstej), w wierszach pierwszym i drugim od góry, w miejsce wyrazów: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach niezasadnie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenie wpisu od skargi" wpisać: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie niezasadnie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi".


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym - art. 156 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność.

W sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt II FZ 14/17, w wierszu pierwszym od dołu, powinno być "przywrócić termin do wniesienia skargi" - wynika to bezpośrednio tak z treści uzasadnienia tego postanowienia, jak i postanowienia WSA w Warszawie, od którego wniesiono rozpatrywane zażalenie.

Nadto, na stronie 6 uzasadnienia błędnie powołano WSA w Gliwicach, miast WSA w Warszawie - omyłka ta również podlega sprostowaniu, wobec czego oraz w związku z powyższym, podsumowanie winno brzmieć: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie niezasadnie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi".

Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 i art. 166 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.