Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 33/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-02-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Sędzia NSA Anna Lechowska ( spr. ) po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K., A. R., T. S., E. M.- K. i S. W. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie załatwienia spraw o podział nieruchomości i ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia 1. odrzucić skargę w części dotyczącej bezczynności Burmistrza [...] w sprawie o Nr [...](1) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla nieruchomości położonej w Jarosławiu składającej się z działek 2. umorzyć postępowanie sądowe w części dotyczącej bezczynności Burmistrza Miasta [...] w sprawie o Nr [...](2) w przedmiocie podziału działek położonych w J.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 sierpnia 2004r. zatytułowanym " Skarga na bezczynność Burmistrza Miasta [...] i na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...]" J. C. zakwestionował, najogólniej rzecz określając, długotrwałość postępowania przed tymi organami w sprawie podziału nieruchomości położonych w J. oraz w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania, o wszczęcie których wnioskował imieniem teściowej H. Ł.. Pismo to zostało złożone w siedzibie Sądu.

Sąd, zgodnie z zapisem art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271) przekazał je organom, za pośrednictwem których, należało wnieść tę skargę (art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), zwanej dalej P.p.s.a.

Po uzyskaniu odpowiedzi na skargę od Burmistrza Miasta [...] z wnioskiem jej odrzucenie, Sąd - wobec braków uniemożliwiających identyfikację przedmiotu zaskarżenia a także ustalenie statusu. C. w postępowaniu administracyjnym i w konsekwencji także sądowym - wezwał go do wyjaśnienia, czy skargę wniósł imieniem własnym, czy też imieniem H. Ł., a w przypadku, gdyby występował w sprawie w charakterze pełnomocnika o nadesłanie pełnomocnictwa do wniesienia skarg, jak również o wyjaśnienie, jakich spraw dotyczy skarga i na czym bezczynność organu polegała, a także o wykazanie, czy wyczerpana została przesłanka poprzedzenia skargi zażaleniem przewidzianym w art. 37 kpa.. Z obszernej, acz nie całkiem związanej z wezwaniem odpowiedzi J. C. wynikało, że w postępowaniu administracyjnym występował on najpierw , jako pełnomocnik H. Ł. a następnie, jako pełnomocnik osób , których pełnomocnictwa dołączył do akt sprawy i w których imieniu złożył zażalenia na bezczynność organu I instancji.

Odnośnie przedmiotu postępowania wskazał, że chodzi o bezczynność w postępowaniu dotyczącym podziału nieruchomości, jak również w związanym z tą sprawą postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania. Podniósł także szereg zarzutów dotyczących, najogólniej rzecz określając, nieprzestrzegania terminów dotyczących załatwiania spraw, niewłaściwego ich prowadzenia, dopuszczania do udziału w sprawie osób nie posiadających w jego ocenie przymiotu strony i nie nieudzielania mu rzetelnych informacji. Do pisma dołączył kserokopie pełnomocnictw udzielonych mu przez T. S., S. W., A. R., W. K., E. M. Krawczyk, oraz K. K. współwłaścicieli nieruchomości złożonej z działek Nr 2075, 2077, 2090, 2185 w J. do zarządu i administrowania nią a w szczególności do reprezentowania ich w jak najszerszym zakresie przed wszelkimi organami administracji rządowej i samorządowej, urzędami i instytucjami i [...] Korporacją Energetyczną [...], PKP Energetyka - Oddział [...] we wszelkich sprawach, do składania wszelkich pism, wniosków i podań, do odbioru adresowanej do nich korespondencji oraz wszelkich innych czynności , które okażą się niezbędne przy realizacji tego pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo nie odpowiadało wymogom art. 35 i 36 P.p.s.a., która to ustawa a nie kodeks postępowania cywilnego, jak mniemają skarżący reguluje kwestię pełnomocnictwa w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ustaliwszy na podstawie akt administracyjnych, iż osoby te występują jako strony w sprawach wskazanych w postanowieniu , Sąd wezwał je o wyjaśnienie i wykazanie, czy J. C. spełnia ustanowione art. 35 P.p.s.a przesłanki do występowania, jako ich pełnomocnik i jeżeli tak, do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego do ich reprezentowania w postępowaniu sadowym a jeśli nie, by oświadczyli, czy zatwierdzają czynność wniesienia przez niego skarg na bezczynność Burmistrza Miasta [...] i Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...]. Oświadczenia o zatwierdzeniu zostały złożone przez osoby wymienione w postanowieniu i opatrzone własnoręcznymi podpisami tych wezwanych , co Sąd uznał za konwalidację braków skargi dotyczących wskazania skarżącego i jego podpisu.

Przystąpiwszy do oceny skargi Sąd zważył, co następuje:

Po myśli art. 3 §1 P.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta wbrew poglądom, które zdają się prezentować skarżący, nie jest tożsama z nadzorem nad tymi organami. Nie polega też na rozpoznawaniu skargi powszechnej regulowanej w dziale VIII Kpa. Jej zakres przedmiotowy wyznacza art.3 § 2 P.p.s.a. wyliczający kategorie aktów i czynności, które podlegają kontroli Sądu . Należy do nich między innymi bezczynność organu administracji przewidziana przepisem art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w przypadkach określonych w pkt 1-4, (tj. w wydaniu decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę, co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także w wydaniu innych aktów lub podjęciu innych czynności dotyczących uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa).

Instytucja skargi na bezczynność ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Przesądza o tym przepis art. 149 P.p.s.a, podług którego, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art.3 §2 pkt 1- 4 P.p.s.a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika, że wydanie decyzji (postanowienia podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego) w toku postępowania sądowego czyni postępowanie sądowe w kwestii bezczynności w jej wydaniu bezprzedmiotowym. Postępowanie to nie ma bowiem charakteru represyjnego , jego celem jest natomiast wymuszenie przez Sąd wydania decyzji ( postanowienia), bez jakiegokolwiek wskazania, co do rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji. ( patrz wyrok NSA z dnia 16.03 2000r. I SAB 201/99 nie publ.). Bezprzedmiotowość postępowania sądowego w świetle art. 161 §1 pkt 3 P.p.s.a. skutkuje jego umorzeniem.

Wniesienie natomiast skargi, już po wydaniu decyzji ( postanowienia zaskarżalnego do sądu) oznacza, iż brak jest przedmiotu zaskarżenia, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi (patrz: post. NSA dnia 14 .01. 1987r. IVSAB 14/86 ONSA 1987 Nr 1. poz.7).

Sąd przyjął - wobec wcześniejszego udzielenia przez skarżących pełnomocnictwa do zarządu i administrowania tą nieruchomością J. C., który w zażaleniach adresowanych do Kolegium a nazywanych "skargami" z dnia 17 czerwca 2004r. i z dnia 25 czerwca 2004r. twierdził, że po wypowiedzeniu mu pełnomocnictwa przez wnioskodawczynię obu postępowań H. Ł. wniósł on owe skargi ich imieniem - iż "skargi" te mogą być uznane za wniesione przez nich zażalenia przewidziane art. 37 §1 kpa. Oznacza to wyczerpanie formalnej przesłanki dopuszczalności skargi na bezczynność w wydaniu decyzji (zaskarżalnego postanowienia) ustanowionej art. w art. 52 §1 P.p.s.a..

Na podstawie akt postępowań administracyjnych Sąd ustalił jednak, że skarga w sprawie [...](1) została do Sądu wniesiona już po wydaniu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy datowanej na 31 maja 2004r, którą to decyzję pełnomocnik skarżących w postępowaniu administracyjnym otrzymał w tym samym dniu.Oznacza to, w świetle wcześniejszych wywodów Sądu , że w dacie wniesienia skargi przedmiot zaskarżenia w tej części nie istniał, co w świetle art. 58 §1 pkt 8 P.p.s.a. skutkuje odrzuceniem skargi.

Odnośnie natomiast sprawy podziału nieruchomości Sąd ustalił, że po uwzględnieniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] zażalenia na bezczynność Burmistrza Miasta [...] wydał on w dniu [...] października 2004r. postanowienie Nr [...](2), co oznacza, że w tej dacie ustała jego bezczynność w sprawie. Ponieważ miało to miejsce już po wniesieniu skargi, była ona dopuszczalna , jednak wydanie wspomnianego postanowienia uczyniło postępowanie sądowe przedmiocie bezczynności bezprzedmiotowym. To zaś w świetle wcześniejszych wywodów Sądu skutkuje umorzeniem postępowania sądowego w tej części.

Z przytoczonych wyżej względów Sąd, w oparciu o przepis art. 58 §1 pkt 8 P.p.s.a odrzucił skargę w części dotyczącej bezczynności Burmistrza Miasta [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania zaś w oparciu o art. 161 §1 pkt 3 tej ustawy umorzył postępowanie sądowe odnośnie bezczynności w sprawie podziału nieruchomości.