Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SO/Gl 16/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1,  art. 245 par. 3,  art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 258 par. 1 i  par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 21 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. J. o przyznanie prawa pomocy (odnoszącego się do sprawy z jego skargi na "decyzję Rektora Wyższej Szkoły L. w C. z dnia [...], nr [...]" wydaną w przedmiocie skreślenia z listy studentów) postanawia: zwolnić S. J. od kosztów sądowych;


UZASADNIENIE

Wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny Rektorowi Wyższej Szkoły L. w C. (sprawa o sygn. akt IV SO/Gl 14/10), S. J., działający przez małżonkę - K. J. (pełnomocnictwo stanowi kartę nr 14 akt sprawy) złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczył, iż zakres jego żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych.

Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 26 sierpnia 2010 r., S. J. nadesłał do Sądu pismo procesowe datowane na 6 września 2010 r., w treści którego sprecyzował, że jego intencją było ubieganie się o przyznanie prawa pomocy nie tylko w zakresie wspomnianej wyżej sprawy z wniosku o wymierzenie Rektorowi Wyższej Szkoły L. w C. grzywny za nie przekazanie skargi do Sądu, lecz nadto także w zakresie sprawy, która zostanie tą skargą zainicjowana (rzeczona skarga dotyczy decyzji wspomnianego organu o skreśleniu S. J. z listy studentów).

W tym stanie rzeczy, pierwszy z powyższych wniosków zostanie rozpoznany w zakresie sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą IV SO/Gl 14/10 (to jest sprawy dotyczącej wymierzenia organowi grzywny), z kolei drugi z nich stanowi przedmiot niniejszego postępowania.

W uzasadnieniu swojego wniosku S. J. podniósł, że był żołnierzem zawodowym, jednak w następstwie [...], mocą których uznawano go za [...], od sierpnia 2008 r. pozostaje bez pracy i aktualnie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, bez prawa do pobierania zasiłku.

Równocześnie zadeklarował, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką, która jest właścicielką lokalu o powierzchni [...] zaś jedynym źródłem ich utrzymania jest pobierana przez nią [...] w kwocie brutto [...] (netto [...]). Wskazał również, iż nie posiadają poza tym żadnych nieruchomości ani przedmiotów wartościowych. Dysponują natomiast zasobami pieniężnymi w wysokości [...], uzyskanymi kilka dni przed złożeniem wniosku z tytułu ostatnio otrzymanej [...].

Nadto strona powołała się na okoliczność znacznego zadłużenia oraz wskazała na wysokie koszty leczenia żony, których nie jest ona w stanie ponosić.

Następnie, to jest w treści przywołanego wyżej pisma procesowego z dnia 6 września 2010 r., wnioskujący wyjaśnił, że aktualnie zamieszkuje wraz z małżonką w wynajmowanym mieszkaniu o powierzchni [...]. Nie byli bowiem w stanie ponosić kosztów utrzymania należącego do niej lokalu o powierzchni [...], (wymienionego w rubryce nr 7.1 urzędowego formularza wniosku) i dlatego oddali go w używanie jej krewnym, którzy pokrywają aktualnie wydatki związaniem z opłaceniem czynszu i tzw. mediów. Dodatkowo S. J. podał, że dwie pozostałe nieruchomości wskazane w jego pismach procesowych pod adresami: W., ul. [...] oraz W., ul. [...] to lokale, w których odpowiednio on i żona są zameldowani. Są to jednak mieszkania należące do rodziców każdego z nich, a oni sami nie posiadają do tych lokali żadnego tytułu prawnego ani w nich nie przebywają.

W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.

Artykuł 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy.

Odnosząc się do żądania zgłoszonego przez S. J. godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Dokonana w tym kontekście ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej wnioskodawcy doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.

Z oświadczeń wyżej wymienionego oraz z przedłożonych w toku postępowania dokumentów źródłowych wynika bowiem, że jest on osobą bezrobotną, bez prawa do pobierania zasiłku (vide: nadesłane zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w O. z dnia [...] - karta nr 13 akt sprawy), nie posiada zasobów finansowych stanowiących oszczędności (wykazana we wniosku kwota [...] pochodzi z [...] pobranej przez jego żonę kilka dni przed złożeniem wniosku), jak również nie dysponuje majątkiem, który dałby się łatwo i szybko spieniężyć. Jego gospodarstwo domowe utrzymuje się przy tym z dochodu małżonki w kwocie netto zaledwie [...] (patrz: zaświadczenie [...] z dnia [...] - karta nr 10 akt sprawy), która nie pozwala na wygenerowanie środków wystarczających na pokrycie pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, bez uszczerbku dla koniecznych potrzeb życiowych tej rodziny.

Mając na uwadze zaprezentowany stan rzeczy uznano, iż strona zachowała przesłankę wynikającą z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a.