Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 877/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 252 par. 2, art. 257, art. 73, art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia i. Spółki z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 441/14 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi i. Spółki z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 15 września 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 441/14 pozostawił bez rozpoznania wniosek I. Sp. z o.o. w G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi tej spółki na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.

W treści skargi kasacyjnej na postanowienie WSA w W. o odrzuceniu skargi pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, z uwagi na ciężką sytuację finansową, w jakiej znajduje się spółka.

Zarządzeniem z 18 maja 2015r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał pełnomocnika strony skarżącej do nadesłania wypełnionego formularza o przyznanie prawa pomocy (PPPr) - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wezwanie zostało doręczone (w trybie zastępczym) pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 czerwca 2015r., a termin na wykonanie zarządzenia upłynął z dniem 18 czerwca 2015r.

Powyższe wezwanie zostało wysłane na wskazany w skardze kasacyjnej adres pełnomocnika skarżącej.

Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej ww. wezwanie wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 28 maja 2015r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, a zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę powtórnie awizowano 5 czerwca 2015r. ponieważ pełnomocnik skarżącej przesyłki nie odebrał, zwrócono ją Sądowi.

Zarządzeniem z 25 czerwca 2015r, referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, ponieważ pełnomocnik nie złożył go na urzędowym formularzu "PPPr".

Od powyższego zarządzenia pismem z 13 lipca 2015r. skarżąca wniosła sprzeciw, jednakże nie dołączając wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr. W treści pisma wskazała, że postanowienie jest niezasadne, wydane na podstawie błędnych ustaleń stanu faktycznego oraz dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Skarżąca podkreśliła, że pełnomocnikowi nigdy nie została doręczona przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie doręczono również do kancelarii zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, a spółka nie może ponosić negatywnych konsekwencji zaniedbań ze strony doręczyciela przesyłek pocztowych.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone w sposób zastępczy w dniu 11 czerwca 2015 r. Wobec tego, że mimo wezwania skarżąca nie złożyła wniosku sporządzonego na wymaganym formularzu, jak również nie został on załączony do sprzeciwu z dnia 13 lipca 2015 r., należało pozostawić wniosek bez rozpoznania.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła I. Sp. z o.o. wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i zwolnienie od koszów sądowych całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarżąca, wobec złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, została wezwana do wypełnienia i nadesłania go na urzędowym formularzu. Wezwanie zostało przesłane skarżącej i awizowane w dniu 28 maja 2015 r., a następnie ponownie awizowane w dniu 5 czerwca 2015 r. i zwrócone do Sądu w dniu 22 czerwca 2015 r. Oznacza to, że zgodnie z art. 73 p.p.s.a. wezwanie to wraz z pouczeniem o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania, zostało skutecznie doręczone (doręczenie zastępcze) skarżącej w dniu 18 czerwca 2015 r. Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.

Należy zauważyć, że skarżąca w żaden sposób nie podważyła prawidłowości doręczenia zastępczego.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. prawidłowo pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Ponadto podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny dokonuje kontroli zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia, uwzględniając stan faktyczny i prawny z daty orzekania przez Sąd pierwszej instancji. Stwierdzić również trzeba, iż postępowanie sądowe, w tym postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie. Skoro skarżąca uchybiła temu obowiązkowi, co jest bezsporne i zostało wyjaśnione powyżej, to argumentacja zawarta w zażaleniu pozostaje bez znaczenia dla oceny trafności kontrolowanego rozstrzygnięcia. Zauważyć również trzeba, iż pozostawienie bez rozpoznania przedmiotowego wniosku, nie stoi na przeszkodzie złożeniu przez skarżącą ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy we właściwej formie.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.