Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 520/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 września 2007 r. sygn. akt I SA/Łd 632/07 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 27 marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spadkodawcy w podatku od towarów i usług za 2001 rok postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 632/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił K. C. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 27 marca 2007 r., Nr [...], w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spadkodawcy w podatku od towarów i usług za 2001 r.

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wskazał, iż do dnia wydania postanowienia skarżąca nie wykonała wezwania, doręczonego jej w sposób zastępczy w dniu 4 lipca 2007 r., do przedstawienia w terminie 7 dni zwolnienia lekarskiego uprawdopodobniającego okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Stąd też, w ocenie Sądu, strona nie dochowała należytej staranności, aby zapobiec uchybieniu terminu, a tym samym nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Także z wniosku o przywrócenie terminu wynika, iż skarżąca mogła się poruszać, co potwierdza ocenę Sądu I instancji w tym zakresie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie strona ponownie wskazała na swój stan zdrowia będący przyczyną uchybienia terminu do uzupełnienia braków skargi, stwierdzając przy tym, iż posiada odpowiednie zaświadczenie lekarskie. Odnośnie przyczyn niewykonania wezwania do przedłożenia wezwania lekarskiego strona podniosła, iż w celu dokonania oszczędności skorzystała z zaproszenia na wieś na dwa tygodnie, a po powrocie do domu poszła w tym samym dniu z awizem do Urzędu Pocztowego, jednakże pismo zostało już odesłane.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy zauważyć, że dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności., o czym wyraźnie mówi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy.

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uznał, iż strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy wiąże się bowiem z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, a powołane przez skarżącą okoliczności nie wskazują na to, iż niedokonanie czynności w ustawowym terminie spowodowane było przeszkodą nie do przezwyciężenia przy dochowaniu najwyższej staranności.

Wskazać należy przede wszystkim na to, iż strona nie odpowiedziała na wezwanie Sądu do przedłożenia zaświadczenia lekarskiego. Nawet gdyby uznać za usprawiedliwiony argument strony o braku odebrania wezwania ze względu na konieczny dwutygodniowy wyjazd poza miejsce zamieszkania, brakiem należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy jest brak zasięgnięcia przez stronę informacji odnośnie pisma, którego nie zdążyła odebrać, jak i brak dołączenia odpowiedniego zaświadczenia do zażalenia - oznacza to, iż nie tylko przez ponad dwa miesiące skarżąca nie zainteresowała się skierowanym do niej pismem, ale także, znając już powód odmowy przywrócenia terminu, w dalszym ciągu zaniechała dokonania czynności, która mogłaby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków skargi. Zachowania takiego nie sposób uznać za wskazujące na to, że dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy dochowaniu najwyższej staranności. W związku z tym należy się zgodzić z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, iż strona nie uprawdopodobniła braku winy przy uchybieniu terminu, a zatem zajścia przesłanki koniecznej do przywrócenia terminu do dokonania czynności, o którym mowa w art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.