Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1137/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 września 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1177/14 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 września 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1177/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek P. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami.

Sąd wskazał, że ww. decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Starosty W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie skierowania P. J. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, tj. na egzamin teoretyczny i praktyczny w zakresie prawa jazdy kategorii B, C, B+E, C+E.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję P. J. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji grozi wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody, a jednocześnie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wykonanie decyzji skutkuje bowiem poniesieniem przez skarżącego znacznych kosztów, a mianowicie koszt egzaminu sprawdzającego we wszystkich kategoriach, na które został skierowany skarżący wynosi łącznie 845 zł. W razie pozytywnego rozstrzygnięcia skarżący nie odzyska natomiast poniesionych wydatków. Dodatkowo podniesiono, że w przypadku wykonania decyzji, postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane przez skarżącego utraci jakiekolwiek znaczenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że wniosek skarżącego w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał przesłanek, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Przywołane w treści wniosku okoliczności dotyczące niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w związku z uiszczeniem przez skarżącego opłaty za egzamin i ewentualnym przystąpieniem do egzaminu takich przesłanek zdaniem Sądu nie stanowią. Obowiązek poniesienia opłaty za egzamin nie został bowiem powiązany z sytuacją majątkową i dochodami skarżącego, wskazującą, że kwota opłaty stanowiłaby dla niego i ewentualnej jego rodziny nadmierne obciążenie finansowe. Nieodwracalność skutku w przypadku pozytywnego wyniku egzaminu wynika z istoty nałożonego na skarżącego obowiązku i z uwagi na jego specyfikę nie podlega zdaniem Sądu ochronie w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje utraty przez skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami. Dopiero ewentualne nieprzystąpienie przez skarżącego do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje, bądź uzyskanie przez niego negatywnego wyniku tego egzaminu, skutkować będzie wszczęciem postępowania w przedmiocie pozbawienia go uprawnień do kierowania pojazdami. Sprawa dotycząca cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym podlega natomiast załatwieniu w odrębnym trybie. Zdaniem Sądu biorąc natomiast pod uwagę przedmiot sprawy, tj. skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami, nie można pominąć faktu, że dotyczy on bezpieczeństwa w ruchu drogowym, co z kolei leży w interesie zarówno skarżącego, jak i innych użytkowników drogi.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że niezależnie od skutku finansowego w postaci obowiązku poniesienia kosztów samych egzaminów, które nie zamykają katalogu wydatków, odmowa wstrzymania wykonalności decyzji o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji pozbawia go podstawowego prawa do sądowoadministracyjnej kontroli decyzji administracyjnych. Wykonanie zaskarżonej decyzji uczyni bowiem bezprzedmiotowym rozpoznanie złożonych przez skarżącego środków zaskarżenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Skarżący powinien wykazać spełnienie ww. przesłanek już we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. We wskazanym wniosku konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). O znacznej szkodzie można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Mając powyższe na uwadze, należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że wniosek skarżącego dotyczący wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony, bowiem skarżący nie wykazał, aby zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. Podniesione przez skarżącego okoliczności nie pozwalają na uznanie, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów pozwalających na dokonanie oceny jego sytuacji finansowej i weryfikację, czy poniesienie wskazanych przez niego kosztów egzaminu może spowodować niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast wykonanie decyzji, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie czyni bezprzedmiotowym rozpoznania skargi i nie skutkuje pozbawieniem prawa do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji.

W tej sytuacji zaskarżone postanowienie należy uznać za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił zażalenie oddalić.