Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 150/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 124/22 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi [...] na decyzję Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia [...] listopada 2021 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 4 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 124/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek Powiatu P. (dalej: skarżący) o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Zarządu Województwa Pomorskiego z 18 listopada 2021 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej.

W uzasadnieniu postanowienia WSA wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 stycznia 2022 r. r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w zw. z § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1 803 zł., w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi 11 lutego 2022 r. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego, w związku z czym WSA postanowieniem z 8 marca 2021 r., sygn. akt III SA/Gd 124/22, orzekł o odrzuceniu skargi.

Pismem z dnia 14 marca 2022 r. pełnomocnik strony skarżącej wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W piśmie wskazano, że dotyczy ono sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Gd 611/21.

Motywując wniosek pełnomocnik wskazał, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu nastąpiło z przyczyn, za zaistnienie których nie ponosi on żadnej winy. Pełnomocnik przyznał, że w dniu 28 lutego 2022 r. odebrał na poczcie przesyłkę z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Po otworzeniu przesyłki pełnomocnik błędnie jednak uznał, że zawierała ona jedynie odpowiedź na skargę. Pomimo bowiem tego, że w przesyłce umieszczono także wezwanie do uiszczenia wpisu pełnomocnik nie zauważył go. To, że przesyłka zawierała także wezwanie do uiszczenia wpisu zauważyła dopiero w dniu 11 marca 2022 r. B. K., która jest osobą, która w Starostwie Powiatowym w P. prowadzi sprawę, w której złożona została skarga i której r. pr. A. W. przekazał w dniu 1 marca 2022 r. przesyłkę z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, którą odebrał w dniu 28 lutego 2022 r. Tym samym wpis został opłacony przez B. K. dopiero w dniu 11 marca 2022 r.

Pełnomocnik pokreślił, że we wszystkich przesyłkach, które do tej pory otrzymywał w sprawie uiszczenia wpisu od skargi, pismo w sprawie wpisu jako najważniejsze było pierwszym pismem znajdującym się w kopercie z Sądu. Pismo takie zdaniem pełnomocnika powinno być wysłane odrębnie lub też umieszczone w kopercie jako pierwszy dokument. W przedmiotowej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu w ocenie pełnomocnika zostało "niejako podczepione pod odpowiedź na skargę i pozostało niezauważone". Dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, to jest w celu potwierdzenia w jaki sposób dokumenty były ułożone w przesyłce, pełnomocnik wniósł o przesłuchanie B. K. w charakterze świadka.

W piśmie z dnia 21 marca 2022 r. zatytułowanym jako "Uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi" pełnomocnik wyjaśnił, że w poprzednim piśmie procesowym omyłkowo podał sygnaturę akt sprawy III SA/Gd 611/21, zamiast prawidłowej sygnatury III SA/Gd 124/22.

Uzasadniając oddalenie wniosku o przywrócenie terminu WSA stwierdził, że pełnomocnik strony skarżącej składając wniosek o przywrócenie terminu nie wskazał jakiejkolwiek okoliczności, która stanowiłaby o braku jego winy w nieterminowym uiszczeniu wpisu od skargi. Wręcz przeciwnie, przywołane przez pełnomocnika okoliczności świadczą o zawinionym zaniechaniu ustanowionego w sprawie pełnomocnika, skutkującym uchybieniem terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Z wyjaśnień zawartych we wniosku o przywrócenie terminu jednoznacznie wynika, że w odebranej przez pełnomocnika 28 lutego 2022 r. przesyłce znajdowało się wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Sąd nie kwestionuje zatem twierdzeń pełnomocnika, że "nie zauważył" on, iż w przesyłce sądowej znajdowało się wezwanie o wpis. Powyższa okoliczność nie stanowi jednak o braku winy pełnomocnika w uchybieniu terminu, bez względu na sposób i kolejność ułożenia w kopercie wszystkich kierowanych przez Sąd do pełnomocnika pism procesowych. Okoliczność, że pełnomocnik nie zapoznał się z całością kierowanej do niego przez Sąd korespondencji niewątpliwie świadczy bowiem o niedbalstwie w prowadzeniu spraw strony i jest okolicznością przez pełnomocnika zawinioną. Przesyłka sądowa została skutecznie doręczona i była kompletna, a pełnomocnik miał obowiązek zapoznania się z całą jej treścią, to jest dwoma pismami przewodnimi dotyczącymi doręczenia odpisu odpowiedzi na skargę i odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz odpisem odpowiedzi na skargę i odpisem odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Zawartość przesyłki potwierdza również treść akt przedmiotowej sprawy, w tym także zwrotne potwierdzenie odpisu przesyłki (dowód: k. 26 akt sądowych), na którym sporządzający je pracownik sądowy zaznaczył rodzaj przesyłki, to jest, że zawiera ona wezwanie o wpis oraz odpis odpowiedzi na skargę. Dokument jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru umieszcza się na kopercie przesyłki. Dokument ten został podpisany przez adresata przesyłki przy jej odbiorze.

W zażaleniu na postanowienie WSA w Gdańsku skarżący podniósł, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 87 § p.p.s.a. W jego ocenie we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu uprawdopodobniono okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi, polegające na umieszczeniu w jednej kopercie dwóch różnych pism z WSA z załącznikami w taki sposób, że jedno z nich (wezwanie do uiszczenia wpisu) mogło pozostać niezauważone.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy zgodzić się z prezentowanym w objętym zażaleniem postanowieniu Sądu I instancji, że warunkiem umożliwiającym przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminowi, o czym stanowi art. 87 § 2 p.p.s.a.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie ulega wątpliwości, że nastąpiło skuteczne doręczenie pełnomocnikowi skarżącego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Nie ma przy tym znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia, że w ślad za twierdzeniami wniosku WSA przyjął w nim, że doręczenie to nastąpiło 28 lutego 2022, podczas gdy ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki sądowej wynika, że przesyłkę doręczono adresatowi 11 lutego 2022 r. Niewątpliwie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego znajdowało się w doręczonej przesyłce i pełnomocnik strony miał możliwość zapoznania się z nim. Zasadnie zatem Sąd I instancji stwierdził, że uchybienie terminowi przez pełnomocnika skarżącego było spowodowane brakiem należytej staranności w jego działaniach, nie zaś wynikiem zaistnienia niemożliwej do usunięcia przeszkody, a zawarta w zażaleniu argumentacja jest bezzasadna.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu zażalenia.