Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 586/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku J. N. i J. W.o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. N. i J. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie nieruchomości postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, 2. zwrócić J. N. w kwotę [...] ([...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z 4 sierpnia 2017 r. wezwano skarżących solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono w dniu 10 sierpnia 2017 r. J. N. oraz w dniu 11 sierpnia 2017 r. J. W..

W piśmie z 8 września 2017 r., złożonym przez J. N., popartym pismem J. W. z 11 września 2017 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący prośbę o przywrócenie terminu uzasadniali trudna sytuacją rodzinną (śmierć matki – [...] kwietnia 2017 r.) oraz przeprowadzonym remontem, w wyniku którego doszło do zagubienia dokumentu. Uzupełniając wniosek pismem z 3 listopada 2017 r. skarżący wskazali ponadto, iż obydwoje są osobami w podeszłym wieku, rencistami, mającymi liczne problemy zdrowotne. Język urzędowy jest dla nich bardzo skomplikowany, przez co niezrozumiała była waga wskazanego przez Sąd upływu terminu do uiszczenia wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy.

Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zaś zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że skarżący uchybili terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi został złożony z zachowaniem terminu do jego wniesienia.

W ocenie Sądu strona nie uprawdopodobniła jednak braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zaznaczenia wymaga, iż o braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że było to niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W literaturze oraz orzecznictwie dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

W niniejszej sprawie skarżący jako przyczynę uzasadniającą przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wskazali swoją śmierć matki w dniu [...] kwietnia 2017 r. po ciężkiej chorobie [...], zagubienie dokumentów podczas remontu oraz podeszły wiek i związane z tym problemy zdrowotne. Zdaniem Sądu, powyższe okoliczności nie mogą być jednak uznane za przeszkodę nieprzewidzianą ani trudną do usunięcia.

Uwzględniając wyjątkowość wydarzenia, jakim jest śmierć osoby najbliższej i stan emocjonalny z tym związany, Sąd nie podziela stanowiska skarżących dotyczącego "niemożności normalnego funkcjonowania w życiu przez dłuższy czas". Wyjątkowy stan emocjonalny, w jakim znajdowali się skarżący z powodu śmierci matki nie stanowi wystarczającej przesłanki dla uznania, że nie było ich winy w uchybieniu terminu.

Ponadto terminy poszczególnych wydarzeń również nie wskazują na zaistnienie przeszkód niemożliwych do usunięcia. Wezwania do uiszczenia wpisu sądowego zostały bowiem odebrane 10 i 11 sierpnia 2017 r., termin do uiszczenia wpisu upływał odpowiednio 17 i 18 sierpnia 2017 r. a więc cztery miesiące po śmierci matki. Niewiarygodnym dla Sądu jest więc stanowisko skarżących o niemożności normalnego funkcjonowania, tym bardziej, że w tym okresie jak wskazuje skarżąca dokonano remontu, w którym "zaginęły dokumenty"

Również powołana we wniosku przyczyna uchybienia terminu, jaką są choroby skarżących – mogłaby stanowić przesłankę przywrócenia terminu, gdyby miała charakter niespodziewany, bądź też z dokumentacji medycznej wynikałoby, że stan zdrowia w danym okresie, z uwagi na nagłe pogorszenie, uniemożliwiał skarżącym prowadzenie spraw i dokonywanie czynności. Podkreślenia wymaga, że choroba nie stanowi samodzielnej przesłanki przywrócenia terminu, w tym sensie, że musi ona stanowić przeszkodę w podjęciu czynności procesowej, której przy dołożeniu należytej staranności nie dało się usunąć (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 643/11 i z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 858/11). Konieczne jest zatem uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia na niemożność działania. Skarżący nie przedstawili jednak żadnego dokumentu czy zaświadczenia, które wskazywałoby, że w okresie biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, stan ich zdrowia uniemożliwiał samodzielne podejmowanie czynności procesowych. Skarżący nie wykazali również, by w dokonaniu uchybionej czynności nie mogli skorzystać z pomocy innych osób.

W świetle powyższych rozważań, w ocenie Sądu, niedochowanie przez skarżących terminu w uiszczeniu wpisu sądowego nie jest następstwem okoliczności od nich niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu spraw. Należy w tym miejscu jeszcze raz podkreślić, że przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu skutecznych działań, mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznając, że strona skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.