Wyrok NSA oz. w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 1926/96
NSA oz. w Szczecinie
Data orzeczenia: 1997-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "a"
journal: Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Teza: Wspólnik spółki cywilnej nie może we własnym rozliczeniu podatkowym dokonać odliczenia wydatku poniesionego przez spółkę na nabycie prawa użytkowania gruntu ujętego w ewidencji środków trwałych tej spółki.

Wydatek taki nie jest wydatkiem na cele mieszkaniowe poniesionym przez podatnika /art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "a" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./.

TEZY

Wspólnik spółki cywilnej nie może we własnym rozliczeniu podatkowym dokonać odliczenia wydatku poniesionego przez spółkę na nabycie prawa użytkowania gruntu ujętego w ewidencji środków trwałych tej spółki.

Wydatek taki nie jest wydatkiem na cele mieszkaniowe poniesionym przez podatnika /art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "a" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż zarzucane naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 5 "a" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani innych przepisów, nie zachodzi.

W świetle treści aktu notarialnego z 24.10.1994 r. nie ma wątpliwości, że nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntu /a także budynku/ nastąpiło przez wspólników s.c. K. i ze środków pochodzących z majątku wspólnego wspólników.

W świetle unormowań art. 860-875 Kc spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej jest jednak odrębnym od osób fizycznych ją tworzących podmiotem gospodarczym w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o działalności gospodarczej jak również podmiotem w zakresie stosunków publicznoprawnych w tym zwłaszcza zobowiązań podatkowych. Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów /art. 860 par. 1 Kc/. Do prowadzenia spraw spółki uprawnionym i zobowiązanym jest każdy ze wspólników /art. 865 Kc/.

Wniesione wkłady oraz dochody uzyskane przez wspólników dla spółki w czasie jej trwania tworzą, majątek wspólny wspólników, który stanowi wyodrębnioną i niepodzielną całość, bowiem zgodnie z art. 863 par. 1 i 2 Kc wspólnicy nie mogą rozporządzać udziałami we wspólnym majątku wspólników, ani w poszczególnych składnikach tego majątku, nie mogą też domagać się podziału majątku wspólnego wspólników w czasie trwania spółki. Wspólny majątek wspólników jest współwłasnością łączną, a każdy ze wspólników jest współwłaścicielem tego majątku jako niepodzielnej całości; jest to tzw. prawo niepodzielnej ręki.

Zgodnie z art. 867 par. 1 Kc każdy wspólnik jest uprawniony do równego /bądź umownie określonego/ udziału w zyskach.

Zyskiem jest wartość, o którą w okresie obrachunkowym zwiększył się majątek wspólny wspólników /skrótowo - majątek spółki/. Wynikający z podziału zysku spółki dochód wspólnika jest dochodem osoby, o którym mowa w art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dochód taki, uzyskany z podziału zysku spółki jest podstawą opodatkowania wspólnika jako odrębnej osoby fizycznej, a możliwość odliczenia wydatków mieszkaniowych dotyczy wydatków tej osoby poniesionych z tego bądź innych jej dochodów.

Ponieważ zakup wieczystego użytkowania gruntu /i budynku/ dokonany został przez wspólników w ramach działalności spółki w obrębie majątku wspólnego wspólników i w nim pozostaje jako niepodzielna wartość, słusznie i zgodnie z przytoczonymi przepisami organy podatkowe nie uznały odliczenia spornego wydatku mieszkaniowego dokonanego przez podatnika w rozliczeniu jego obowiązku podatkowego.

Pozostałe okoliczności podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji /że grunt był zabudowany/ nie mają istnego znaczenia w niniejszej sprawie, nie wymagają przeto omówienia.

Zaskarżona decyzja odpowiada prawu a skarga, z braku podstaw do uwzględnienia podlega oddaleniu z mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.