Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 728/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. S. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia w pełnieniu obowiązków urzędnika Sądu Okręgowego postanowił: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. J. S. wniosła skargę na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], który utrzymał w mocy decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Ś. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] o zawieszeniu w pełnieniu obowiązków urzędnika Sądu Okręgowego.

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2011 r. (sygn. akt IV SA/Wr 332/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił powyższą skargę wskazując, że zgodnie art. 39 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz.U. z 2001 r. nr 86, poz. 953 ze zm.), sądem właściwym do rozpatrzenia tej sprawy jest sąd pracy i sprawa nie podlega właściwości sądu administracyjnego.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła skarżąca, wywodząc w jej uzasadnieniu, że decyzja Prezesa Sądu Apelacyjnego ma charakter decyzji administracyjnej i została wydana w trybie postępowania administracyjnego, a jej kontrola należy do sądu administracyjnego.

Postanowieniem z dnia 4 października 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu.

W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że Sąd I instancji nie ustalił precyzyjnie czy skarżąca była zatrudniona na podstawie umowy o pracę, czy też w drodze mianowania, przez co nie ustalono czy zaskarżona decyzja ma charakter decyzji administracyjnej i podlega kontroli sądu administracyjnego, czy też mieści się w pojęciu spraw z zakresu prawa pracy.

Pismami z dnia 27 października 2011 r. oraz 21 listopada 2011 r. zwrócono się do Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. o podanie informacji, jakiego rodzaju stosunek pracy łączy skarżącą z Sądem Okręgowym w Ś. – pracodawcą w rozumieniu art. 3 Kp.

Pismem z dnia 23 listopada 2011 r. Prezes Sądu Apelacyjnego we W. poinformował tutejszy Sąd, że skarżącą z Sądem Okręgowym w Ś. łączy stosunek pracy na podstawie mianowania. Do pisma została dołączona kserokopia pisma Prezesa Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 15 listopada 2011 r. oraz wyrok Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 28 lipca 2008 r. sygn. akt IVP 76/08 w sprawie ustalenia, jaki stosunek pracy łączy powódkę – M. J. S. z pozwaną - Sądem Okręgowym w Ś..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. W szczególności nie jest on władny do rozpoznawania skarg, które według właściwości należą do sądów powszechnych.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sadów i prokuratury (t.j. Dz. U. z 2011 r. nr 109, poz. 639 ze zm.) w sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą do urzędników i innych pracowników sądów i prokuratury stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych, a w sprawach nieuregulowanych także w tej ustawie - przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. nr 21, poz. 94, ze zm.).

W myśl art. 38 ust. 1 ustawy o pracownikach państwowych, od decyzji w sprawach wypowiedzenia lub rozwiązania stosunku pracy z urzędnikiem państwowym mianowanym, przeniesienia albo zlecenia mu wykonywania innej pracy, przeniesienia na niższe lub inne stanowisko bądź zawieszenia w pełnieniu obowiązków urzędnik ten może, w terminie siedmiu dni, wnieść odwołanie do kierownika organu nadrzędnego nad urzędem, w którym jest zatrudniony. Od decyzji wydanej przez ministra odwołanie nie przysługuje.

Zgodnie z art. 39 ustawy o pracownika państwowych, spory o roszczenia ze stosunku pracy urzędników państwowych rozpatrywane są w trybie określonym w Kodeksie pracy.

W kwestii trybu zaskarżania orzeczeń dotyczących roszczeń pracowników mianowanych wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 września 2010 r. sygn. akt I PK 68/10 (LEX nr 653656).

W uzasadnieniu tego wyroku wskazano, że zasady właściwości sądów pracy w sprawach dotyczących roszczeń pracownika ze stosunku pracy nie przełamują przepisy szczególne dotyczące stosunku pracy mianowanych urzędników prokuratury. Nie ma w tym zakresie odmiennej regulacji ani w ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury, ani w podlegającej odpowiedniemu stosowaniu na podstawie art. 18 tej ustawy - ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych, co oznacza, że stosunki pracy z mianowania w takim zakresie, w jakim nie są unormowane przepisami szczególnymi, podlegają unormowaniu kodeksowemu o trybie rozstrzygania sporów ze stosunku pracy (por. art. 5 k.p.).

Tutejszy Sąd w pełni podziela powyższe stanowisko, co prowadzi do konkluzji, że w sprawach zawieszenia w pełnieniu obowiązków urzędnika Sądu Okręgowego, właściwym sądem jest Sąd Pracy i sprawa nie podlega właściwości sądu administracyjnego.

W tej sytuacji skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.