Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 397/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik WSA Joanna Zdrzałka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 września 2013 r. sprawy ze skargi S. B. na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy i miasta - postanawia – I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącemu S. B. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miejskiej w R. nr [...] z dnia [...] września 2011r. podjęta w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy i miasta R., podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zmianami), zwanej dalej "ustawą" oraz art. 14 ust. 1, ust. 2. ust. 3. ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zmianami).

Na podstawie skazanej wyżej uchwały przystąpiono do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszarów położonych w miejscowościach: D.M., P., Z., P., P. obejmujące otwarte tereny rolne znajdujące się pomiędzy zabudową ww. miejscowości

Przedmiotem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest określenie warunków zagospodarowania tych obszarów dla potrzeb pozyskiwania energii odnawialnej w wykorzystaniem siły wiatru z jednoczesnym zachowaniem funkcji rolniczej (budowa elektrowni wiatrowych).

Skargę na powyższą uchwałę złożył J.B. wnosząc o jej uchylenie. Wskazał, że jest mieszkańcem wsi P. i prowadzi gospodarstwo rolne o powierzchni 37 ha, przy czym całość należących do niego gruntów objętych jest zaskarżoną uchwałą.

Zaskarżonej uchwale zarzucił:

1) Naruszenie art. 25 a ustawy poprzez niewyłączenie od głosowania nad przedmiotową uchwałą radnych, których interesu prawnego dotyczyła zaskarżona uchwała tj.: Przewodniczącego Rady Miejskiej J.M. oraz Zastępcy Przewodniczącego Rady Miejskiej J.G.

Wskazał, że działki objęte zmianą studium są współwłasnością ww. radnych lub bliskich członków ich rodzin i na ich terenie w ramach umowy dzierżawy posadowione mają być turbiny wiatrowe.

2) Naruszenie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity : Dz. U z 2012r. , poz. 647)

Wskazał, że skoro stosownie do treści art. 20 ust. 1 ww. ustawy miejscowy plan powinien być zgodny z ustaleniami studium, to również uchwała o przystąpieniu do jego sporządzenia powinna być zgodna ze studium. Ponadto stosownie do treści art. 9 ust. 4 tej ustawy ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu miejscowych planów. Zgodność ze studium dotyczy zaś wszystkich ustaleń planu (Wyrok NSA z dnia 3 lutego 2012r., II OSK 2433/2011).

Tymczasem Gmina nie ma w swoim obowiązującym studium wyznaczonych terenów pod farmy wiatrowe. Wprawdzie w tym samym dniu , tj. [...] września 20011r. została podjęta uchwała o przystąpieniu do sporządzenia III zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy, niemniej jednak studium takie nie zostało opracowane i uchwalone przez Radę Miejską, a już na tej samej sesji Rady Miejskiej przyjęto uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Mając na uwadze powyższe wskazał, że w chwili podejmowała uchwały i nadal, nie ma przeznaczonych terenów pod lokalizację farm wiatrowych.

Podkreślił, że jak wynika z obowiązującego Studium, nie zawiera ono wyznaczonych terenów pod siłownie wiatrowe.

Zarzucił naruszenie art. 14 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, bowiem Gmina nie przedstawiła analizy dotyczącej zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami planu.

Wskazał, że stosownie do treści art. 14 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym integralną częścią uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu jest załącznik graficzny przedstawiający granice obszaru objętego projektem planu.

Zarzucił, że zarówno uchwała, jak i załącznik graficzny stanowiący integralną część uchwały Nr [...] nie wyznacza precyzyjnie granic obszaru objętego planem oraz legendy dotyczącej oznaczenia tych granic. Nieustalenie granic obszaru objętego planem stanowi zaś istotne naruszenie prawa.

Zarzucił, że przy uchwalaniu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego nie zachowaniu obligatoryjnej kolejności czynności: najpierw opracowuje się studium, dyskutuje się nad nim, zatwierdza się go, a dopiero potem podejmuje uchwałę o przystąpieniu do zmiany planu zagospodarowania przestrzennego.

Podniósł, że zapis stanowiący, że przedmiotem planu jest określenia warunków zagospodarowania tych obszarów dla potrzeb pozyskiwania energii odnawialnej z wykorzystaniem siły wiatru z jednoczesnym zachowaniem funkcji rolniczej, wprowadza w błąd, bowiem elektrownie wiatrowe są inwestycjami produkcyjnymi, nie związanymi z wytwórstwem rolniczych i nie można lokalizować na terenach rolniczych przestrzeni produkcyjnych. Ponadto budowa turbin wiatrowych wymaga uzyskania decyzji zezwalającej na wyłączeniem gruntów z produkcji rolnej. Zarzuciła, że z naruszeniem art. 13 i art. 21 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w przedmiotowej sprawie inwestor [...] zobowiązała się opłacić koszt sporządzenia studium

Zarzucił Burmistrzowi R. brak bezstronności, liczne nieprawidłowości proceduralne oraz finansowe jakie pojawiły się w związku z przygotowaniem studium. Zarzucił m. in., że uchwały został opublikowane po 3, 5 miesiąca od ich podjęcie, podczas gdy powinny być podane do wiadomości bez zbędnej zwłoki oraz, że nie została opracowana dokumentacja oraz nie ukazało się ogłoszenie o wyłożeniu do wzglądu planów i prognoz , brak było więc możliwości składania do nich wniosków.

Z uwagi na powyższe wywody w konkluzji wniósł o unieważnienie uchwał Rady Miejskiej w R. z [...] września 2011r. nr [...] oraz [...] w całości oraz o wstrzymanie ich wykonania, ponieważ podjęte zostały z rażącym naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz zasadzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ wskazał, że uchwały nie zostały podjęte z naruszeniem prawa oraz, ze skarżący nie wykazał naruszenia interesu prawnego w rozumieniu art. 101 ustawy, a w każdym razie nie wykazał go w treści skargi. Podał, że skarżone uchwały nie dokonują żadnych zmian w sferze zagospodarowania przestrzennego, w konsekwencji nie mogą także naruszać interesu prawnego skarżącego, nawet gdyby były podjęte z naruszeniem prawa, jak twierdzi skarżący.

Odnośnie naruszenia art. 25a ustawy organ wskazał, że wyrażony w tym przepisie zakaz dotyczy sytuacji, kiedy radny głosowałby w "swojej sprawie" wówczas, gdy ma w tym interes prawny. Sama ewentualna spodziewana korzyść materialna nie czyni jeszcze interesu prawnego. Ponadto uchwały zostały podjęte w interesie Gminy R., a nie w interesie radnych – właścicieli działek.

Odnośnie naruszenia art. 14 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym organ wskazał, że ustawa ta nie wyklucza, aby na jednej sesji podjąć dwie uchwały: jedną w sprawie przystąpienia do sporządzenia III zmiany studium oraz uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i miasta oraz drugą w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na poparcie swojego stanowiska organ przytoczył stosowne orzeczenia.

Odnośnie naruszenia art. 21 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym organ wskazał, że koszty sporządzenia planu miejscowego obciążają budżet gminy, z zastrzeżeniem ust. 2, który stanowi, że koszty sporządzenia planu miejscowego obciążają inwestora realizującego inwestycje celu publicznego – w części w jakiej jest on bezpośrednią konsekwencją zamiaru realizacji inwestycji .

Uchwałą z dnia [...] maja 2013r., Nr [...] Rady Miejska w R. uchyliła uchwałę tegoż organu z dnia [...] września 2011r., Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwał skarżącego do wyjaśnienia, w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania, czy w związku z uchyleniem zaskarżonej uchwały cofa skargę w powyższej sprawie, pod rygorem uznania, że skargę tą cofa.

Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 26 czerwca 2013r. Termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie w dniu 3 lipca 2013r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Nie znajdując przeciwwskazań wymienionych w art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej P.p.s.a., sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne. Procesowym skutkiem rezygnacji skarżącego z sądowej kontroli zaskarżonej uchwały jest umorzenie postępowania.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.

Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego przy czym postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 P.p.s.a.). Z uwagi na fakt, że skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 200 zł, a postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu, z uwagi na cofnięcie skargi , o zwrocie wpisu Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i art. 232 § 2 P.p.s.a.