Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 842/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Żadne z wyżej wymienionych
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1, art. 252 par. 3, art. 259 par. 1, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. Z. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2013 r. odmawiającego przyznanie prawa pomocy S. Z. w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

S. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2013 r.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2013 r. referendarz sądowy odmówił S. Z. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie te zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 czerwca 2013 r.

W dniu 1 lipca 2013 r. sprzeciw do Sądu na postanowienie z dnia 18 czerwca 2013 r. oprócz S. Z. wniosła jego żona – J. Z.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sprzeciw jest niedopuszczalny.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwaną również "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z powyższego przepisu wynika, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter incydentalny i jego rozpoznanie pozostaje bez wpływu na inne czynności procesowe podejmowane w sprawie. Postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, stosownie do treści art. 252 § 3 p.p.s.a. doręcza się stronie, która złożyła wniosek i wyłącznie wnioskodawcy przysługuje zażalenie na to postanowienie. Ponadto w myśl art. 259 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje stronie albo adwokatowi, radcy prawnego, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu. Analiza uregulowań zawartych w Oddziale 2 Rozdziału 3 Działu V ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozwala stwierdzić, że stroną postępowania dotyczącego przyznania prawa pomocy jest podmiot występujący z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 640/08 (orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl) krąg stron w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy jest ograniczony do podmiotu występującego z takim wnioskiem. W konsekwencji prawo do zaskarżania orzeczeń dotyczących prawa pomocy należy przyznać tylko tym osobom, które z wnioskiem o przyznanie tego prawa wystąpiły. Natomiast podmiot nie występujący z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie ma legitymacji skargowej do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza wydanego w tejże sprawie.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wystąpił S. Z. – mąż J. Z. W wyniku tego wniosku w dniu 18 czerwca 2013 r. wydane zostało postanowienie, od którego sprzeciw przysługiwał wyłącznie S. Z. Wobec tego niedopuszczalne jest wniesienie sprzeciwu przez żonę S. Z. J. Z. nie inicjowała bowiem postępowania dotyczącego przyznania prawa pomocy i nie jest stroną tego postępowania.

Z tych względów należało orzec jak w sentencji.