Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 511/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-04-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 2 pkt 8, art. 249 a
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Ewa Orłowska – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku radcy prawnego, ustanowionego z urzędu, T. S. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [..] z dnia [..], nr [..] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym obejmującym sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2016 r. przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Dnia 28 listopada 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła pełnomocnika z urzędu radcę prawnego T. S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. oddalił w całości skargę. W wyroku tym zasądzono na rzecz pełnomocnika z urzędu wynagrodzenie wraz z podatkiem VAT za udział w postępowaniu przed sądem I instancji w wysokości 295,20 zł.

Pismem z dnia 27 lutego 2018 r. pełnomocnik z urzędu sporządził skargę kasacyjną od pkt I wyroku Sądu, w której ponadto zrzekł się rozprawy.

Postanowieniem Sądu z dnia 6 marca 2018 r. skarga kasacyjna została odrzucona z powodu jej wniesienia po upływie terminu. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 21 marca 2018 r., a organowi administracji w dniu 16 marca 2018 r.

Pismem z dnia 12 marca 2018 r. pełnomocnik z urzędu wniósł o wydanie postanowienia o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu za instancję kasacyjną, tj. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, czyli za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Wniosek ten zawiera oświadczenie, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w jakiejkolwiek części.

Pismem z dnia 23 marca 2018 r. pełnomocnik z urzędu oświadczył, że w związku z odrzuceniem skargi kasacyjnej cofa wniosek o wydanie postanowienia o wynagrodzeniu za instancję kasacyjną.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu cofnął zatem wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tytułu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) wyznaczony adwokat lub radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.

Jedną z czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy jest zatem wydawanie postanowień w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków

Przepis art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi natomiast, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu pismem z dnia 23 marca 2018 r. cofnął, zawarty w piśmie z dnia 12 marca 2018 r., wniosek o wydanie postanowienia o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu za instancję kasacyjną z powodu odrzucenia skargi kasacyjnej, co oznacza, że pełnomocnik z urzędu cofnął wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, czyli za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.

Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie zostało zaskarżone zarówno przez organ administracji jak i przez pełnomocnika z urzędu.

W tej sytuacji uznając za skuteczne cofnięcie przez pełnomocnika wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, czyli za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, postępowanie wszczęte tym wnioskiem należało umorzyć, na podstawie art. 249a ustawy.

Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 i art. 249a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.