Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 790/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 177 par. 1, art. 178, art. 184 w zw. z art. 197
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 497/12 odrzucające skargę kasacyjną M. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 497/12 odrzucającego skargę M. W. na postanowienie Wójta Gminy U. z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie opłaty za udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 497/12 odrzucił skargę M. W. na postanowienie Wójta Gminy U. z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], w przedmiocie opłaty za udostępnienie informacji publicznej.

Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi z urzędu skarżącej, radcy prawnemu K. J. w dniu 15 kwietnia 2013 r. W tym też dniu skarżąca M. J. wypowiedziała mu pełnomocnictwo w sprawie.

Z pisma Okręgowej Izby Radców Prawnych w Gdańsku z dnia 14 maja 2013 r. wynika, że nowym pełnomocnikiem z urzędu dla M. J. został wyznaczony radca prawny A. G..

W dniu 5 czerwca 2013 r. działający w imieniu M. J. nowo ustalony pełnomocnik złożył skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 kwietnia 2013 r. o odrzuceniu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 497/12, odrzucił skargę kasacyjną wskazując, że została wniesiona po terminie.

Na to postanowienie zażalenie złożył w imieniu skarżącej jej pełnomocnik podnosząc, że poprzedni pełnomocnik pismem z dnia 16 kwietnia 2013 r. zawiadomił Sąd o wypowiedzeniu mu pełnomocnictwa. Wskazał, że jako nowo ustanowiony pełnomocnik w sprawie o swoim obowiązku dowiedział się w dniu 17 maja 2013 r. od tego też dnia – w jego ocenie zaczął biec termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: .

stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 178 tej ustawy skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Jeżeli zatem pełnomocnikowi z urzędu strony skarżącej został doręczony odpis orzeczenia, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Tym samym, skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej po upływie trzydziestodniowego terminu jest możliwe wyłącznie, jeżeli zostanie przywrócony termin do dokonania tej czynności. Jednakże wniosek taki nie został w niniejszej sprawie złożony. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują natomiast wstrzymania biegu terminów ustawowych.

W niniejszej sprawie odpis postanowienia z dnia 3 kwietnia 2013 r. o odrzuceniu skargi został doręczony pełnomocnikowi z urzędu skarżącej – radcy prawnemu K. J. w dniu w dniu 15 kwietnia 2013 r., zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej upływał w dniu 15 maja 2013 r., zaś faktycznie została wniesiona w dniu 5 czerwca 2013 r. a więc po terminie.

W tym miejscu wskazać należy na brzmienie art. 42 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników – od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd. Natomiast w myśl § 2 tego przepisu adwokat lub radca prawny, który wypowiedział pełnomocnictwo, obowiązany jest działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba, że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. Każdy inny pełnomocnik powinien, mimo wypowiedzenia, działać za mocodawcę przez ten sam czas, jeżeli jest to konieczne do uchronienia mocodawcy od niekorzystnych skutków prawnych.

W niniejszej radca prawny K. J. o fakcie wypowiedzenia mu pełnomocnictwa przez skarżącą powiadomił sąd w dniu 16 kwietnia 2013 r. Jednakże – mając na uwadze art. 42 § 2 powołanej ustawy, powinien on działać jeszcze w imieniu skarżącej, aby uchronić ją od niekorzystnych skutków prawnych, to jest – w tym przypadku powinien złożyć skargę kasacyjną, czego nie uczynił.

Natomiast nowo ustanowiony pełnomocnik radca prawny A. G. – wobec niezłożenia w terminie skargi kasacyjnej – powinien wraz z tym środkiem odwoławczym złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Tego jednakże nie uczynił.

Skoro zatem przekroczony został trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia nie został wniesiony, uznać należy, że Sąd pierwszej instancji zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.