Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 176/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy pieniężnej ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

II SA/Łd 176/05

U Z A S A D N I E N I E

W dniu [...] P. C. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy pieniężnej ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jednym z podstawowych warunków dopuszczalności skorzystania z drogi sądowej jest wyczerpanie toku instancji przed organami administracji, a zatem ostateczność decyzji administracyjnej.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 1997 r., Nr 123, poz. 776 z późn. zm.), regulujące byt prawny Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, a także wydane z delegacji powyższej ustawy rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. (Dz.U. z 2002 r. Nr 96, poz. 861 z późn. zm.) w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Zgodnie z art. 66 cytowanej ustawy w sprawach nieunormowanych przepisami ustawy stosuje się przepisy k.p.a. W związku z brakiem szczególnej regulacji w zakresie postępowania w sprawie współfinansowania likwidacji barier architektonicznych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, przyjąć należy, że zastosowanie znajdą tu przepisy o postępowaniu administracyjnym.

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Ł., do którego zwrócił się P. C. z wnioskiem o dofinansowanie inwestycji polegającej na likwidacji barier architektonicznych, obowiązany był zakończyć postępowanie wydaniem decyzji w trybie art. 104 §1 k.p.a. Decyzja winna czynić zadość wymogom określonym w przepisie art. 107 k.p.a., w tym w szczególności zawierać oznaczenie organu, datę wydania, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie o trybie odwołania. Pismo MOPS z dnia [...], którym organ zakończył postępowanie, zawiera jedynie część ww elementów. Zasadnie zostało jednak potraktowane przez skarżącego jako decyzja, skoro było pismem kończącym postępowanie. Uchybienia dotyczące formy rozstrzygnięcia nie mają w tym wypadku wpływu na wynik postępowania przed sądem.

Abstrahując od formy, w jakiej wydano zaskarżoną decyzję należy stwierdzić, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 z późn. zm.) organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, są samorządowe kolegia odwoławcze.

Właściwą drogą do weryfikacji zaskarżonej decyzji byłoby złożenie odwołania do właściwego miejscowo samorządowego kolegium odwoławczego, czyli w przedmiotowej sprawie kolegium [...]. Dopiero po rozstrzygnięciu sprawy przez organ odwoławczy możliwe byłoby skierowanie sprawy na drogę postępowania sądowoadministracyjnego. Jedynie decyzja ostateczna w toku instancji może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jako inną przyczynę należy niewątpliwie rozumieć wniesienie skargi na decyzję nieostateczną w toku instancji przed organami administracji.

Wobec powyższego, na podstawie art. 52 § 1 i § 2 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.