Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 396/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6552
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 51 ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników
article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka NSA Jerzy Solarski Protokolant ref.st. Joanna Migacz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 września 2011r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznanie płatności z sankcjami na zalesianie gruntów rolnych - oddala skargę -


UZASADNIENIE

I SA/Rz 396/11

Uzasadnienie

W dniu [...] sierpnia 2005r. R.S. złożyła w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. wniosek o przyznanie płatności na zalesienie gruntów rolnych na 2005 rok, w którym wskazała do zalesienia powierzchnię 3,02 ha, na działkach ewidencyjnych nr [...] położonych w Ż., z terminem wykonania na wiosnę 2006 r.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2005r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. stwierdził spełnienie przez wnioskodawczynię niezbędnych warunków w przedmiotowym wniosku, a następnie wnioskodawczyni w dniu 23 maja 2006r. złożyła w powyższym Biurze oświadczenie o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem i dołączyła zaświadczenie Nadleśniczego Nadleśnictwa S. z dnia 17 maja 2006r. stwierdzające, iż wykonała zalesienie na wymienionych wyżej działkach ewidencyjnych zgodnie z planem zalesienia.

Decyzją z dnia [...] maja 2006r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego AR i MR w S. przyznał wnioskodawczyni R. S. płatność w kwocie 31.463 zł, w tym z tytułu: wsparcia na zalesienie – 24.970 zł, premii pielęgnacyjnej – 2.265 zł, premii zalesieniowej – 4.228 zł.

W dniu 12 grudnia 2006r. przeprowadzona została kontrola na gruncie przy której obecna była wnioskodawczyni i w protokole z tejże kontroli odnotowano, iż stwierdzona powierzchnia zalesienia wynosi 2,68 ha, pomiaru działki dokonano 2-krotnie, metoda pomiaru – GPS, w rubryce przeznaczonej na uwagi osoby obecnej przy kontroli, odnotowano, że wykonane ogrodzenie, jego umieszczenie nie pokrywa się z faktyczną granicą działek ewidencyjnych, pomiar działki wykonano wzdłuż ogrodzenia.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2007r. Kierownik Biura Powiatowego ARi MR w S. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej opisaną wyżej decyzją z dnia 30 maja 2006r. a jako podstawę prawną przytoczył art. 149 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt.5, art. 147 i art. 150 kodeksu postępowania administracyjnego /ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. – Dz.U. nr 98 poz. 1071 z 2000r. z późn. zm./.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazał, iż na podstawie protokołu z dnia 12 grudnia 2006r. z kontroli na miejscu, powziął informację o możliwości istnienia nowych informacji i dowodów w sprawie rozstrzygniętej decyzją z dnia [...] maja 2006r.

Następnie decyzją z dnia [...] maja 2007r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. uchylił opisaną wyżej decyzję z dnia 30 maja 2006r. i przyznał wnioskodawczyni R.S. płatność w kwocie 22.468,42 zł w tym z tytułu: wsparcia na zalesienie – 18.168,42 zł, premii pielęgnacyjnej – 1.500 zł, premii zalesieniowej – 2.800 zł, a to z uwzględnieniem sankcji.

Na skutek odwołania wniesionego przez wnioskodawczynię, Dyrektor Podkarpackiego Oddziału ARiMR w R. decyzją z dnia [...] lipca 2007r. uchylił opisaną bezpośrednio wyżej decyzję organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując na naruszenie zasady czynnego udziału strony oraz na konieczność wyjaśnienia istnienia przesłanki wznowieniowej a także podjętego rozstrzygnięcia.

Skarga wnioskodawczyni na powyższą decyzję organu II instancji z dnia 31 lipca 2007r. oddalona została wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 maja 2008r. sygn. I SA/Rz 2/08.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009r. organ II instancji wyłączył Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. od "załatwienia spraw wniosków o przyznanie pomocy na zalesienie Pani R.S." i wyznaczył do prowadzenia sprawy Kierownika Biura Powiatowego ARi MR w B..

Wyznaczony – jako organ I instancji – Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wydał w dniu [...] kwietnia 2010r. decyzję [...] mocą której uchylił opisaną wyżej decyzję z dnia [...] maja 2006r. i przyznał wnioskodawczyni R.S. płatność w kwocie 22.553,62 zł, w tym z tytułu: wsparcia na zalesienie – 18.253,62 zł, premii pielęgnacyjnej – 1.500 zł, premii zalesieniowej – 2.800 zł - a to z uwzględnieniem sankcji.

Ponadto w sentencji decyzji zawarł stwierdzenie, iż różnica między kwotą płatności otrzymaną przez wnioskodawcę, a w przyznana w niniejszej decyzji wynosi 8.909,38 zł i podlega zwrotowi.

Po rozpoznaniu odwołania wnioskodawczyni R.S. od powyższej decyzji, Dyrektor Podkarpackiego Oddziału ARiMR w R. decyzją z dnia [...] lipca 2010r. nr [...]:

- uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej zwrotu nienależnie pobranych środków finansowych na zalesienie gruntów rolnych i umorzył postępowanie organu I instancji w tej części,

- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w części przyznającej płatności.

Jako podstawę prawną powyższej decyzji, organ II instancji powołał art. 138 § 1 pkt.2, art. 104, art. 105 ust.1 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 10 ust.1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa /Dz.U. nr 98 poz. 634 z późn. zm./, § 6 ust.1, § 13 ust.1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich /Dz.U. nr 187 poz. 1929 z późn. zm./ w związku z § 24 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 marca 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesienie gruntów rolnych oraz zalesienie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 /Dz.U. nr 48 poz. 390/, art. 70 Rozporządzenia Komisji /WE/ nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania Rozporządzenia rady /WE/ nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej /EFOGR/ w związku z art. 51 ust.1 Rozporządzenia Komisji /WE/ nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w Rozporządzeniu Rady /WE/ nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników /Dz.Urz. WE nr 141 z dnia 30 kwietnia 2004r./.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ II instancji stwierdził, że w decyzji organu I instancji niezgodnie z art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego dokonano dwóch rozstrzygnięć tj. przyznania płatności z uwzględnieniem sankcji i żądanie zwrotu części otrzymanych płatności. Jeśli chodzi o kwestię zwrotu nienależnie pobranych środków, to w tym zakresie z mocy art. 29 ust.1 cyt. ustawy z 9 maja 2008r. kompetencja należy do Prezesa ARiMR i dlatego w tej części postępowanie przed organem I instancji podlega umorzeniu a wydane rozstrzygnięcie organu I instancji podlega uchyleniu. Jeśli natomiast chodzi o rozstrzygnięcie organu I instancji w zakresie przyznanych płatności, to organ II instancji uznał je za prawidłowe, także w zakresie uwzględnienia sankcji. Zarzuty wnioskodawczyni co do nieistnienia przesłanki wznowieniowej oraz niewłaściwego ustalenia powierzchni gruntów faktycznie zalesionej, organ II instancji uznał za bezzasadne. Pomiary tej powierzchni dokonane przez pracowników Biura Kontroli na Miejscu Podkarpackiego Oddziału Regionalnego ARiMR są prawidłowe, wnioskodawczyni nie wskazuje na czym miałyby polegać błędy tych pomiarów, a jedynie wnosi o powołanie biegłego geodety bez przedstawienia dowodów na poparcie swoich wniosków. Okoliczność, że osoby dokonujące pomiarów są pracownikami organu odwoławczego nie uzasadnia odmówienia im wiarygodności, bo protokoły sporządzane przez tych pracowników są oceniane tylko pod kątem fachowości i rzetelności – a nie miejsca ich zatrudnienia – a struktura Agencji R i MR, jej zakres działania i uprawnienia pracowników są ściśle określone prawem. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że ścieżka wykonanego w terenie pomiaru, zapisana w pamięci urządzenia GPS, odwzorowana na mapie działek ewidencyjnych, jednoznacznie wskazuje na prawidłowe dokonanie pomiaru. Podnoszone przez wnioskodawczynię okoliczności dotyczące powierzchni działek ewidencyjnych oraz planu zalesieniowego mają na celu jedynie przedłużenie postępowania administracyjnego.

Wnioskodawczyni R.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. skargę na opisaną wyżej decyzję organu II instancji z dnia [...] lipca 2010r. w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie przyznanych płatności.

Skarżąca zarzuciła, że w zaskarżonym zakresie przedmiotowa decyzja wydana została z naruszeniem art. 7, art. 8, art.10, art. 11, art. 15, art. 42, art. 77, art. 145 § 1 pkt. 5, art. 151 § 1 pkt. 2 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 70 Rozporządzenia Komisji /WE/ nr 817/2004, art. 51 ust.1 Rozporządzenia Komisji /WE/ nr 796/2004, ponieważ ustalenia co do rzeczywistej powierzchni zalesienia są dowolne i brak było podstaw do wznowienia postępowania a także do nałożenia sankcji w postępowaniu wznowieniowym, które to sankcje nie były objęte pierwotną decyzją organu I instancji.

Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010r. sygn. akt I SA/Rz 61/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. uchylił decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] lipca 2010r. Nr [...] w przedmiocie płatności na zalesienie gruntów rolnych w części dotyczącej utrzymania w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego w B. z dnia [...] kwietnia 2010r. Nr [...] w części przyznającej płatności.

W wyniku ponownego rozpoznania odwołania w części przyznającej płatności Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego ARiMR w R. decyzją z dnia [...] kwietnia 2011r. Nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Kierownika Biura Powiatowego w B. z dnia [...] kwietnia 2010r. Nr [...] w sprawie uchylenia decyzji dotychczasowej i przyznania płatności z sankcjami na zalesienie gruntów rolnych z dnia [...] maja 2006r. Nr [...] i przyznającej płatności na zalesienie gruntów rolnych oraz uchylił decyzję Kierownika Biura Powiatowego w S. z dnia [...] maja 2006r. Nr [...] w całości w sprawie przyznania płatności na zalesienie gruntów rolnych pani R.S., orzekł o przyznaniu R.S. płatności na zalesienie gruntów rolnych za 2005r. z nałożeniem sankcji z tytułu:

1) wsparcia na zalesienie w wysokości 18.253,62 zł - płatne jednorazowo po wykonaniu zalesienia. Kwota uwzględnia sankcje w kwocie 3.990,38 zł,

2) premii pielęgnacyjnej w wysokości 1500zł płatne w 2006r. Płatna w 2006r. kwota uwzględnia nałożone sankcje w kwocie 510zł. Od 2007r. płatne co rocznie przez okres czterech kolejnych rat w wysokości 2010zł Kwota uwzględnia stwierdzoną powierzchnię zalesienia 2,68 ha.

3) premii zalesieniowej w wysokości 2800zł płatne w 2006r. Płatna w 2006r. kwota uwzględnia nałożone sankcje w kwocie 952zł. Od 2007r. płatne corocznie przez okres 19 kolejnych lat w wysokości 3.752zł. Kwota uwzględnia stwierdzoną powierzchnię zalesienia 2,68 ha.

Razem płatność w 2006r. wynosi 22.553,62 zł - kod EFOiGR 050404000000152, krajowa pozycja budżetowa 33010380000 w tym środki budżetu Unii Europejskiej 18.032,39zł, środki krajowe 4.521,33 zł.

Od decyzji tej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. złożyła R.S. . Decyzję zaskarżyła w całości zarzucając:

1) naruszenie art. 7, 8, 10, 11, 15, 42, 76, 77, 145 § 1 pkt 5, 146, 151 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego.

2) naruszenie § 6 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesienie gruntów rolnych objętych planem rozwoju obszarów wiejskich.

3) naruszenie art. 70 Rozporządzenia Komisji WE Nr 817/2004.

4) naruszenie art. 51 ust. 1 Rozporządzenie Komisji WE Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r.

5) dowolne i błędne ustalenie stanu faktycznego przez organ I instancji.

6) dowolne ustalenie, że powierzchnia działki rolnej C położonej w Żarnowej na działkach nr 54, 55, 58/8, 58/10, 59 wynosi 2,68 ha a nie jak podano we wniosku oraz w planie zalesienia sporządzonym przez Nadleśnictwo Strzyżów, wypisie z rejestru gruntów 3,62 ha.

7) sprzeczne ustalenie, że powierzchnia działki rolnej położonej w Żarnowej na działkach nr 54, 55, 58/8, 58/10, 59 wynosi 2,68 ha z treścią dokumentu urzędowego tj. decyzją Starosty S. z 30 listopada 2010r. nr GN.-7437-75/10 stwierdzającej z urzędu zmianę dotychczasowych użytków rolnych o powierzchni 3,02 ha na użytek leśny w całości, na działkach nr 54, 55, 56/8, 58/10, 59 położonej w Ż..

8) brak podstaw do wznowienia postępowania a tym bardziej do zmiany decyzji.

9) nałożenie sankcji w przedmiotowej decyzji mimo, że brak było wszczęcia postępowania w tym zakresie.

10) przedwczesne nałożenie sankcji ponieważ brak jest ostatecznego rozstrzygnięcia decyzji wszczętej na skutek wznowienia przedmiotowego postępowania.

Biorąc pod uwagę wyżej podatne zarzuty wniosła o:

1) uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania,

2) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego wg norm przepisanych.

Dyrektor Podkarpackiego Oddziału Regionalnego ARiMR w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. rozpoznając wniesioną skargę zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracyjnej i stosują prawem przewidziane środki. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a. sądy rozpoznając skargę nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sądy rozpoznają sprawę w granicach danej sprawy.

Dokonując merytorycznej oceny skargi Sąd stwierdził, że jest ona niezasadna.

W sprawie bezspornym jest, że w dniu 5 sierpnia 2005r. R.S. złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR w S. wniosek o przyznanie płatności na zalesienie gruntów na 2005r. w którym wskazała do zalesienia powierzchnię 3,02 ha na działkach ewidencyjnych [...] położonych w Ż. z terminem wykonania na wiosnę 2006r.

Postanowieniem z dnia 3 listopada 2005r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. stwierdził spełnienie przez wnioskodawczynię niezbędnych warunków w przedmiotowym wniosku. Wnioskodawczyni w dniu 23 maja 2006r. złożyła oświadczenie o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem i dołączyła zaświadczenie Nadleśniczego Nadleśnictwa S. z dnia 17 maja 2006r. stwierdzające, że wykonała zalesienie na wyżej wskazanych działkach ewidencyjnych zgodnie z planem zalesienia.

Decyzją z dnia [...] maja 2006r. Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. przyznał skarżącej płatność w kwocie 31.463 zł.

Przeprowadzona kontrola na gruncie przy której była obecna wnioskodawczyni ustaliła, że powierzchnia zalesienia wynosi 2,68 ha. Ta okoliczność była podstawą wznowienia postępowania przez organ I instancji postanowieniem z dnia 17 maja 2007r.

W ocenie Sądu ustalenia poczynione w ramach kontroli o stanie faktycznym zalesienia niezgodnym ze stanem deklarowanym we wniosku na podstawie którego przyznano płatności są nowymi okolicznościami faktycznymi istniejącymi w dniu wydania decyzji nieznanymi organowi który wydał decyzję. Dlatego zarzut naruszenia przepisów art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. należy uznać za niezasadny.

Pierwotna decyzja przyznająca skarżącej płatności doręczona została jej w dniu [...] maja 2006r. Natomiast postanowienie o wznowieniu postępowania w tej sprawie wydane zostało w dniu 17 maja 2007r. a co za tym idzie niezasadny jest zarzut naruszenia przepisu art. 146 K.p.a.

Podczas kontroli działek zadeklarowanych do zalesienia przez skarżącą przeprowadzono w dniu 12 grudnia 2006r. dokonano dwukrotnie ich pomiaru. Ścieżka pomiaru zapisana w urządzeniu GPS została naniesiona na mapę ewidencyjną gruntów i budynków. Z protokołu czynności kontrolnych nr [...] wynika, że różnica powierzchni zadeklarowanej przez skarżącą a stwierdzoną wynosi 0,34 ha. Czynności kontrolne wykonywane były w obecności skarżącej, która podpisała protokół i nie wniosła uwag co do metody jak i sposobu jej przeprowadzenia. Jej uwagi dotyczyły faktu, że dokonany pomiar nie pokrywa się z granicą ewidencyjną działki.

Na gruncie przepisów odnoszących się na cele zalesień gruntów rolnych ustawodawca wyraźnie rozróżnia działkę rolną jako rodzaj jednorodnego użytkowania gruntu oraz działkę ewidencyjną jako kategorię geodezyjną. Obowiązkiem przeprowadzających kontrolę jest zmierzenie powierzchni kwalifikującej się jako powierzchnię faktycznie wykonanego przez skarżącą zalesienia a nie zmierzenie powierzchni działki ewidencyjnej. Fakt, że pomiary zostały wykonane przez pracowników Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego AMiMR nie może jedynie z tego powodu pozbawiać ich przymiotu wiarygodności, fachowości i rzetelności. Skarżąca nie wskazała na czym polega błąd w ich ustaleniach, wnioskowała jedynie dowód z opinii geodety.

Pismem z dnia 26 października 2009r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. zwrócił się o przeprowadzenie ponownej kontroli na miejscu m.in. w związku z wyżej opisanym wnioskiem dowodowym skarżącej. Jednocześnie zwrócił się z prośbą aby Biuro Kontroli na Miejscu uwzględniło w raporcie czy R.S. nie dokonała w międzyczasie dolesienia działki do powierzchni pierwotnie deklarowanej.

W odpowiedzi na powyższe pismo Biuro Kontroli na Miejscu wyraziło opinię, że ponowna kontrola w sprawie nie jest konieczna albowiem kontrola przeprowadzona w dniu 12 grudnia 2006r. została wykonana prawidłowo przez uprawnionych inspektorów, zgodnie z obowiązującą procedurą i brak jest podstaw do zarzucania jakichkolwiek nieprawidłowości w odniesieniu do dokonanych w terenie ustaleń. Jednocześnie wskazało, że upływ czasu od kontroli (3 lata) powoduje, iż wizualne stwierdzenie jakichkolwiek zmian wprowadzonych na zalesionej działce, a zwłaszcza ich jednoznaczne udokumentowanie jest niewykonalne.

W ocenie Sądu pismo podpisane przez zastępcę Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia 1 grudnia 2009r. zawiera jedynie stanowisko Biura Kontroli na Miejscu odnoszące się do zasadności i celowości przeprowadzenia ponownej kontroli u skarżącej oraz możliwości dokonania rzetelnych i wiarygodnych ustaleń w zakresie wnioskowanym przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B.. Nie stanowi ono ingerencji organu II instancji w postępowanie dowodowe prowadzone przez organ I instancji. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wydając decyzję z dnia [...] kwietnia 2010r. Nr [...] dokonał wszechstronnej analizy zgromadzonych dokumentów i materiału dowodowego uznając, że pozwalają one na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy bez konieczności uzupełnienia postępowania dowodowego w drodze dokonania powtórnej kontroli na miejscu. Dokonane przez niego ustalenia i ocena zebranego materiału dowodowego nie przekracza zasady swobodnej oceny dowodu.

W wyniku kontroli na miejscu stwierdzono w przypadku skarżącej różnice pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych do zalesienia a powierzchnią ustaloną. Różnica ta wynosi 0,4 ha co stanowi 12,69% powierzchni stwierdzonej.

Zgodnie z art. 51 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz integrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustalającym wspólne zasady dla systemu pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określających systemów wsparcia dla rolników (Dz.Urz.WE Nr L 141 z dnia 30 kwietnia 2004r.) jeżeli obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy przekracza obszar stwierdzony, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeżeli różnica ta wynosi więcej niż 3% lub 2 ha, ale nie więcej niż 20% obszaru stwierdzonego. Dlatego za prawidłowe należy uznać orzeczenie zawarte w pkt 3 zaskarżonej decyzji przyznające R.S. płatność na zalesienie gruntów rolnych na założenie sankcji.

Decyzja Starostwa z dnia [...] listopada 2010r. Nr [...] zmieniająca dotychczasowe użytki rolne na użytek leśny ustala stan zalesienia przedmiotowych działek na dzień wydania decyzji. Nie może ona jednak dowodzić stanu zalesienia na dzień przeprowadzenia kontroli na miejscu w dniu 12 grudnia 2006r. Dlatego za prawidłowe należy uznać stanowisko Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego ARiMR w R., że decyzja ta nie ma istotnego znaczenia w rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy.

Z powyższych względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego a także przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w wyroku.