Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3212/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c), art. 135, art. 200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran, Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant st. spec. Dorota Stromecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2017 r. ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...]; 2. uchyla postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postepowania; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego Z. B. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] października 2016r. po rozpatrzeniu odwołania Z. B. i W. S. od decyzji Burmistrza Gminy i Miasta Z. nr [...] z dnia [...] września 2016 r., wydanej po wznowieniu postępowania zakończonego decyzją ostateczną Burmistrza Gminy i Miasta Z. z dnia [...] maja 2015r., nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na: "Budowie obiektu do chowu trzody chlewnej o obsadzie 2000 sztuk tuczników w systemie rusztowym (łącznie 280 DJP)", na działce nr [...] położonej w R., orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i o odmowie uchylenia decyzji Burmistrza Gminy i Miasta Z. z dnia [...] maja 2015r., nr [...].

Powyższa decyzja była wynikiem następujących ustaleń i oceny prawnej.

Burmistrz Gminy i Miasta Z. postanowieniem z dnia [...].05.2016r. znak: [...] odmówił wznowienia postępowania na wniosek Z. B. w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Burmistrza Gminy i Miasta Z. z dnia [...].05.2015znak: [...] w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.

Z. B. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016r., Kolegium uchyliło zaskarżone postanowienie Burmistrza i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż Burmistrz ponownie rozpatrując sprawę w pierwszej kolejności powinien ustalić bez żadnych wątpliwości, czy zachowany został określony w art. 148 Kpa, termin do wniesienia przez skarżącego podania o wznowienie postępowania, gdyż jest to przesłanka konieczna do dalszego procedowania w sprawie.

Zgodnie z powyższym postanowieniem organu drugiej instancji, Burmistrz pismem z dnia [...] czerwca 2016r., wezwał Pana Z. B. do osobistego stawiennictwa celem złożenia oświadczenia o dacie powzięcia wiadomości o wydaniu przedmiotowej decyzji. Zgodnie z protokołem znajdującym się w aktach sprawy Wnioskodawca oświadczył, że o decyzji dowiedział się w dniu 3 kwietnia 2016r. Tą informacje miał potwierdzić W. S. - [...] wsi R.

W związku z powyższym organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] lipca 2016r., wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie.

Następnie decyzją z dnia [...] września 2016r., Burmistrz Gminy i Miasta Z. w punkcie pierwszym uchylił swoją decyzję z dnia [...] maja 2015r., zaś w punkcie drugim ponownie określił środowiskowe warunki realizacji przedsięwzięcia dla planowanej inwestycji.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył Z. B. Następnie w dniu [...] września 2016r., odwołanie od powyższej decyzji złożył także W S.

Rozpatrując przedmiotową sprawę w trybie odwoławczym Kolegium zważyło :

W ocenie Kolegium treść sentencji zaskarżonej decyzji i tym samym taki sposób jej rozstrzygnięcia jest nieprawidłowy. Z uzasadnienia decyzji Burmistrza z dnia [...] września 2016r., wynika bowiem, że organ pierwszej instancji pomimo uchylenia zaskarżonej swojej decyzji z dnia [...] maja 2015r., w efekcie ponownie wydał orzeczenie którego treść odpowiada uchylonej decyzji. W takim przypadku natomiast organ pierwszej instancji powinien wydać orzeczenie przewidziane w art. 146 § 2 k.p.a.

Dokonując merytorycznej oceny przedmiotowej sprawy, Kolegium podzieliło ocenę zebranego materiału dowodowego wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, że przesłankami wydania decyzji odmownej mogą być następujące okoliczności:

• niezgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,

• odmowa uzgodnienia warunków realizacji przez organy uzgadniające,

• brak zgody inwestora na realizację przedsięwzięcia w wariancie proponowanym przez organ, inny niż zawarty we wniosku,

• wykazanie w raporcie oddziaływania na środowisko danego przedsięwzięcia negatywny jego wpływ na obszar Natura 2000

• przedsięwzięcie pozostaje w sprzeczności z innymi przepisami prawa,

• wykazanie w raporcie ooś, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza , o ile nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 38j ustawy z dnia 18 lipca 2001r. - Prawo wodne.

A contrario należy rozumieć, iż w przypadku braku zaistnienia w/w przesłanek organ właściwy jest zobligowany do wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody dla planowanej inwestycji, co wyklucza możliwość wydania decyzji odmownej.

Przepisy ustawy uioś odnoszące się do decyzji środowiskowej wydawanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nakładają na organ obowiązki wskazane w art. 80 ustawy. Zgodnie z dyspozycją wyżej wskazanej ustawy na Burmistrzu Gminy i Miasta jako organie właściwym do wydania decyzji środowiskowej, ciąży zgodnie z dyspozycją art. 61 ust. 2 uioś także obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a pod pojęciem oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 8, w szczególności:

a) weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,

b) uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień,

c) zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

Z kolei przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zgodnie z art. 85 ust. 2 pkt 1) uioś, obliguje organ do zawarcia w uzasadnieniu wydanej decyzji, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów postępowania:

a) informacji o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa,

b) informacji, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione:

- ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzgodnienia regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz opinie organu, o

którym mowa w art. 78,

- wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone,

c) uzasadnienia stanowiska, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4.

Niezależnie od powyższych wymogów wynikających z przepisów prawa materialnego na organach administracji spoczywają obowiązki wynikające z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

W ocenie organu odwoławczego Burmistrz Gminy i Miasta Z. wydając zaskarżoną decyzję z dnia [...] maja 2015r. Nr [...] uczynił zadość wszystkim w/w obowiązkom. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 79 ust. 1 uioś, organ pierwszej instancji zapewnił społeczeństwu udział w prowadzonym postępowaniu na każdym jego etapie, poprzez wywieszenie w Urzędzie Gminy oraz w miejscu planowanego przedsięwzięcia (miejscowość D.) zawiadomienia wydanego w trybie art. 33 ust. 1 uioś oraz poprzez zamieszczenie go w BIP Urzędu Gminy i Miasta w Z. Ponadto organ orzekający w sprawie w pierwszej instancji uzyskał wymagane przepisem art. 77 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 uioś uzgodnienie dla planowanego przedsięwzięcia od Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. oraz opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. Burmistrz Gminy i Miasta Z również w sposób prawidłowy dokonał oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przewidzianą w przepisem art. 61 ust. 2 uioś. Organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji poddał weryfikacji raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko złożony przez inwestora, odniósł się do treści uzyskanych prawem opinii i uzgodnień, zaś na przestrzeni całego postępowania w sposób dostateczny i zgodny z prawem zapewnił możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

W ocenie składu orzekającego Kolegium również uzasadnienie zaskarżonej decyzji czyni zadość wymogom ustawy oraz Kodeksu postępowania administracyjnego. Burmistrz Gminy i Miasta Z w decyzji z dnia [...] maja 2015r., zawarł informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz wyjaśnił w jaki sposób zostały rozpatrzone i w jakim zakresie uwzględnione, bądź uznane za bezzasadne uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa. Jak już powyżej wskazano Burmistrz odniósł się także do kwestii ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, jak również do pozytywnego uzgodnienia RDOŚ oraz opinii PPIS.

W ocenie Kolegium przeprowadzone przez Burmistrz Gminy i Miasta Z. postępowanie, jak i zgormadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy i treść zaskarżonej decyzji są zgodne z wymogami prawa, zaś wnioski z nich płynące są prawidłowe, logiczne i spójne.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. po analizie przedłożonego raportu oraz jego późniejszych uzupełnieniach stwierdziło, że dokument ten czyni zadość warunkom przepisu art. 66 uioś. Treść przedmiotowego dokumentu posiada zapisy odnośnie charakterystyki planowanego przedsięwzięcie, jego głównych cech procesów produkcji i przewidywanych rodzajów i ilości zanieczyszczeń powstających w trakcie jego funkcjonowania. Raport zawiera również opis rzeźby terenu i warunków klimatycznych, jak również opis wód powierzchniowych i podziemnych oraz flory i fauny występującej na przedmiotowym terenie. Oceniany dokument zawiera także elementy określone w treści art. 66 ust. 1 pkt 5) uioś. oraz wypełnia pkt 6) tegoż przepisu tj. zawiera uzasadnienie wyboru przewidzianego do realizacji. Posiada on również opis metod prognozowania zastosowanych w raporcie oraz uwzględnia opis działań jakie należy podjąć mających na celu zapobieganie oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko. W raporcie również zawarto analizę możliwych konfliktów społecznych zawiązanych z projektowanym przedsięwzięciem. Opracowanie to zostało również streszczone w języku niespecjalistycznym zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 18) ustawy.

W ocenie składu orzekającego Kolegium powyższy raport spełnia wszystkie w/w wymogi określone w przepisach prawa materialnego. Kolegium rozpatrując niniejszą sprawę nie dopatrzyło się żadnego uchybienia od strony formalnej, które mogłaby stanowić przesłankę do zanegowania, czy też podważenia wniosków płynących ze złożonego dowodu w sprawie. W ocenie składu orzekającego Kolegium, w zakresie jego kognicji, przedłożony operat jest wiarygodny, a płynące z niego wywody są logiczne i zrozumiałe, co w efekcie powoduje przyznanie mu pełnowartościowej i miarodajnej mocy dowodowej dla rozpatrzenia przedmiotowej sprawy.

W przedmiotowej sprawie zdaniem organu odwoławczego należy stwierdzić, iż nie zachodzi żaden z opisanych wyżej przypadków uzasadniających odmowną decyzję. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest decyzją o charakterze uznaniowym (decyzja ta ma charakter związany) i organy są zobligowane do jej wydania wraz z określeniem warunków realizacji planowanego przez inwestora przedsięwzięcia, gdy zostały spełnione wszystkie warunki wymagane ustawą uioś.

W przedmiotowym zaś przypadku dla terenu, na którym ma być zrealizowana planowana inwestycja nie ma planu zagospodarowania przestrzennego. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika również, iż teren ten położony jest w granicach obszaru objętego ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 ze zm.) tj. Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] na którym zgodnie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005r., zakazuje się realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jednakże zakaz ten nie dotyczy przedsięwzięć bezpośrednio związanych z rolnictwem i przemysłem spożywczym zgodnie z § 3 ust. 2 tego rozporządzenia, a do takiego katalogu należy zaliczyć przedmiotową inwestycję.

Ponadto przedmiotowa inwestycja została pozytywnie uzgodniona (uzgodnienia wymagane przepisem art. 77 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 uioś) z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w W. oraz Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w Z.

W przeprowadzonym w niniejszej sprawie postępowaniu został również w sposób dostateczny zapewniony udział społeczeństwa, które było na bieżąco informowane o jego przebiegu oraz o możliwości składania wniosków i uwag w ustawowym 21-dniowym terminie. Przeprowadzone postępowania z udziałem społeczeństwa znalazło swój wyraz w decyzji organu pierwszej instancji, który to zgodnie z przepisami ustawy jest organem właściwym do przeprowadzenia postępowania w tym zakresie. Wnoszone przez społeczeństwo wniosku i uwagi zostały przez ten organ rozpatrzone, a stanowisko względem nich, zawarte w rozstrzygnięciu tego organu.

W ocenie Kolegium w przedmiotowej sprawie został zebrały cały materiał dowodowy niezbędny do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. Analiza zebranych akt sprawy jednoznacznie prowadzi do wniosku, iż przedmiotowa inwestycja polegająca na budowa "Budowie obiektu do chowu trzody chlewnej o obsadzie 2000 sztuk tuczników w systemie rusztowym (łącznie 280 DJP)", ma działce nr [...] położonej w R., nie będzie w sposób znacząco negatywny oddziaływać na środowisko przyrodnicze oraz nie będzie powodować przekraczania znormalizowanych standardów jakości środowiska na trenach położonych poza granicą terenu wskazanego przez Inwestora, pod warunkiem zastosowania proponowanych w raporcie działań ograniczających.

Odpowiadając na zarzuty Skarżących organ wskazał, iż zgoda stron postępowania, czy też społeczna akceptacja dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego nie jest warunkiem koniecznym do uzyskania takiej decyzji. Wynika to między innymi z faktu, ze decyzja środowiskowa jest dopiero pierwszym etapem postępowania inwestycyjnego, dlatego też warunki jej uzyskania zostały przez ustawodawcę ściśle uregulowane w przepisach prawa materialnego. Dlatego też zarzuty wskazywane w złożonych odwołaniach nie mogą mieć wpływu na sposób rozpatrzenia przedmiotowej sprawy.

Zdaniem organu pomimo, iż Z. B. jako strona nie brał udział bez własnej winy w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną Burmistrza Gminy i Miasta Z. z dnia [...] maja 2015r., nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, to po zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem dowodowym Kolegium doszło do wnioski, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Z. B. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zarzucił naruszenie art. 145 § 1 k.p.a oraz art. 145 § 1 pkt 4 kpa i wniósł o ponowne zbadanie sprawy.

Zarzucił ponadto naruszenie art. 10 kpa oraz art. 77§1 i 77§2 k.p.a. w związku z art. 80 kpa, które to normy prawa obligują organ administracji do zebrania i oceny całokształtu materiału dowodowego, co ma wpływ na wynik sprawy i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji.

Zwrócił uwagę na zbyt bliskie sąsiedztwo planowanej inwestycji od jego domu ( dzieli nas 3-metrowa droga polna). Czyli teren zabudowy mieszkaniowej znajduje się tuż obok. Wkrótce ma być zatwierdzony plan zagospodarowania przestrzennego dla naszej miejscowości (kilka tygodni). Nie wyobraża sobie żeby budynek z 2000 sztuk trzody chlewnej stał 20 metrów od domu bowiem będzie problem z emisją odorów, które nie pozwolą nam godnie żyć. Chlewnia ma być postawiona z południowo-zachodniej strony jego domu, a zauważyć należy, że większą część roku wiatry wieją właśnie z tej strony. Zwraca uwagę na to, że w miejscowości w której mieszka zagęszczenie ferm kurnikowych jest bardzo duże, na jednym kilometrze kwadratowym pobudowanych jest ponad 30 kurników. Jest tu bardzo duże zagęszczenie obiektów działu specjalnego rolnictwa (powiat z. jest ewenementem w skali europejskiej ze względu na tak duże zagęszczenie inwestycji uciążliwych). Są tu również chlewnie i już teraz ciężko jest żyć w takim stężeniu trujących odorów (amoniak, siarkowodór). Smród wg raportów środowiskowych zamyka się w obrębie działki inwestora jest to nie prawda, ponieważ odór odczuwalny jest w obrębie kilku działek. Nadmienił, iż jego działka bardzo straci na wartości i atrakcyjności. Lokalizacja inwestycji polegającej na budowie obiektu do chowu trzody chlewnej o obsadzie 2000 sztuk tuczników w systemie rusztowym (łącznie 280 DJP) przyczyni się do spadku wartości nieruchomości, uniemożliwi rozwój gospodarstw agroturystycznych. Zadał pytanie jak można pozwolić budować uciążliwą chlewnię emitującą ponad normę hałas tuż obok budynku mieszkalnego?

Przepisy prawa zawierają wiele norm ochrony przed hałasem. Odpowiednie przepisy znajdują się m.in. w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska. która zawiera dział V ochrona przed hałasem. Wydane na podstawie tej ustawy Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku określa parametry dopuszczalnego poziomu hałasu w zależności od rodzaju terenu na którym znajduje się określona zabudowa. Dopuszczalny poziom hałasu w terenie zabudowanym w porze dziennej wynosi 60 dB (od 6.00 do 22.00), a w porze nocnej 50 dB. Ponadto podstawą prawną określającą ochronę przed hałasem jest Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U Nr 75, poz. 690 z 2002 r.) Zgodnie z § 323 ust 1 tego Rozporządzenia "budynek i urządzenia z nim związane powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby poziom hałasu, na który będą narażeni użytkownicy lub ludzie znajdujący się w ich sąsiedztwie, nie stanowił zagrożenia dla ich zdrowia, a także umożliwił im pracę, odpoczynek i sen w zadawalających warunkach". Wskazał na potrzebę ponownego zbadania uwarunkowań środowiskowych dla inwestycji, gdyż jego zdaniem zostały naruszone podstawowe normy ochrony środowiska.

Zwrócił również uwagę na błędnie wpisaną miejscowość na stronie 6 decyzji z dnia [...] X 2016 r., ponieważ nie ma nic wspólnego z miejscowością D., w której zostało wg decyzji wywieszone zawiadomienie wydane w trybie art. 33 ust. 1 uioś.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W ocenie sądu zachodzi konieczność uwzględnienia skargi, bowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] października 2016 r. i poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Gminy i Miasta Z. z dnia [...] września 2016 r., wydane po wznowieniu postępowania naruszają przepisy prawa procesowego, w stopniu który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W ocenie sądu zarówno organ I instancji, jak też organ nadzoru nie wypełniły obowiązków wynikających z treści art. 7, 77 § 1, 80 K.p.a., gdyż nie dokonały wszystkich czynności niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy w zakresie dopuszczalności wznowienia postępowania, nie zgromadziły wystarczającego materiału dowodowego i nie dokonały wszechstronnej jego oceny. Organ nadzoru nie dostrzegł bowiem, że organ I instancji nie zgromadził wystarczającego materiału dowodowego do dokonania rzetelnej analizy czy wnioskodawca składając wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną wydaną przez Burmistrza Gminy i Miasta Z. z dnia [...] maja 2015 r. zachował określony w art. 148 K.p.a termin, a zatem że wydane postanowienie o wznowieniu postępowania zostało oparte na dowolnej ocenie co do istnienia przesłanek wznowienia. Organ nadzoru nie poddał żadnej analizie prawidłowości działania organu I instancji w zakresie dopuszczalności wznowienia postępowania, bowiem jedynie zakomunikował w uzasadnieniu decyzji, że postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. organ I instancji wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie.

Uchybienia te powodują, iż w ocenie sądu rozstrzygnięcie merytoryczne jest przedwczesne, gdyż nie wyjaśniono w sposób dostateczny kwestii zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4, a więc wskazanej w niniejszej sprawie przez wnioskodawcę następuje na żądanie strony złożone w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 147 i art. 148 § 2 K.p.a.). Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji.

W orzecznictwie przyjmuje się, że istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji, ale też o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja (zob. wyroki NSA z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt II OSK 773/09, z dnia 6 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 714/08, z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 547/07 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.).

Niewątpliwie to na stronie żądającej wznowienia postępowania spoczywa obowiązek udowodnienia, kiedy konkretnie dowiedziała się o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Powyższe, stosownie do art. 7 i art. 9 K.p.a., nie zwalnia organu administracyjnego od podjęcia czynności mających na celu wyjaśnienie tej kwestii i obowiązku weryfikacji twierdzeń strony i przedłożonych przez nią dowodów oraz przedstawienia swojego stanowiska, w oparciu o cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Takich czynności organy w przedmiotowej sprawie nie podjęły. Poprzestano bowiem na złożeniu przez wnioskodawcę lakonicznego oświadczenia, iż o wydaniu decyzji z dnia [...] maja 2015 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla planowanej inwestycji dowiedział się rzekomo na spotkaniu różańcowym zorganizowanym we wsi R. w dniu [...] kwietnia 2016 r. od sołtysa W. S. i potwierdzeniu tej informacji przez obecnego przy przesłuchaniu wnioskodawcy W. S. Organ nie wyjaśnił więc podanych okoliczności w sposób wyczerpujący, nie próbując nawet ustalić dlaczego sołtys przekazywał informację dopiero w tym momencie, niemal rok po wydaniu decyzji, dlaczego w takich okolicznościach, co utrudniało mu przekazanie tej informacji wcześniej, skoro bez przeszkód chociażby w dniu [...] maja 2015 r. jako sołtys przygotował pismo będące protestem mieszkańców wsi przed planowaną inwestycją i zebrał podpisy mieszkańców wsi, w tym podpis Z. B. Organ nie wyjaśnił co z kolei uniemożliwiło wnioskodawcy wcześniejsze powzięcie informacji o decyzji, skoro był zaangażowany w organizowany przez mieszkańców wsi pisemny protest przeciwko inwestycji. Istotne jest zatem, że organ nie próbował dokonać weryfikacji wiarygodności złożonych przez te osoby oświadczeń zresztą w warunkach naruszających prawidłowe zasady przesłuchania. Niewątpliwe należało skonfrontować te twierdzenia z pozostałym materiałem dowodowym i doświadczeniem życiowym, a w przypadku powzięcia wątpliwości ewentualnie uzyskać dodatkowe wyjaśnienia od wnioskodawcy, co do przeszkód we wcześniejszym dowiedzeniu się o wydanej decyzji.

Należy bowiem wskazać, że w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2015 r. organ I instancji stosownie do treści art. 85 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko zwracał się do sołtysa Wsi R. o wywieszenie na tablicy ogłoszeń obwieszczenia dotyczącego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji.

Umieszczenie informacji o wydaniu decyzji na tablicy ogłoszeń nie jest jeszcze równoznaczne z powzięciem w tym dniu wiedzy o rozstrzygnięciu decyzji przez nieograniczony krąg podmiotów, do których potencjalnie mogły dotrzeć informacje, jednak niewątpliwie stwarza możliwość zapoznania się z decyzją w okresie wywieszenia ogłoszenia.

Można zatem uznać, że data ogłoszenia o wydaniu decyzji jest najwcześniejszym dniem, w którym zainteresowani mogli dowiedzieć się o wydaniu decyzji, ale nie przesądza jeszcze, że w tym dniu taką wiedzę powzięli. Niewątpliwie Z. B. był członkiem lokalnej społeczności, a zatem mógł dowiedzieć się o wydanej decyzji najwcześniej w dniu wywieszenia obwieszczenia na tablicy ogłoszeń, której to czynności miał dokonać sołtys Wsi W. S.

Istotne znaczenie w kwestii ewentualnej możliwości powzięcia wiedzy o wydanej decyzji ma okoliczność, że treść znajdującego się w aktach sprawy obwieszczenia z dnia [...] maja 2015 r. wskazuje, iż organ I instancji poinformował społeczeństwo nie tylko o tym, że wydał decyzję dotyczącą przedsięwzięcia, ale że została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Budowa obiektu do chowu trzody chlewnej o obsadzie 2000 sztuk tucznika tj. 280 DJP w systemie rusztowym" na działce nr [...] położonej w R. Oznacza to, że podano do publicznej wiadomości informację o wydaniu pozytywnej decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji planowanego przedsięwzięcia. Oprócz informacji umieszczonej na tablicy ogłoszeń, miała być ona również opublikowana na stronie internetowej urzędu oraz na tablicy Urzędu Gminy i Miasta w Z.

Dowiedzenie się o rozstrzygnięciu oznacza pozyskanie wiadomości o tym, jakiej sprawy dotyczyła decyzja, czy była to decyzja pozytywna bądź negatywna, czy też w inny sposób kończąca postępowanie.

W ocenie sądu treść obwieszczenia, które miało zostać przekazane do wiadomości społeczności lokalnej nie pozostawia wątpliwości co do spełnienia wskazanych warunków, umożliwiających dowiedzenie się o wydanym w sprawie rozstrzygnięciu.

Obwieszczenie to umożliwiało zatem dowiedzenie się o rozstrzygnięciu znacznie wcześniej, aniżeli wskazuje na to wnioskodawca. Nie są jednak znane powody dla których twierdzi, że dowiedział się o decyzji dopiero w dniu 3 kwietnia 2016 r. Organy nie wyjaśniły przede wszystkim od kiedy i do kiedy obwieszczenie było zamieszczone na tablicy ogłoszeń w miejscowości R., na stronie internetowej i na tablicy w urzędzie, następnie czy była i jaka przeszkoda, by wnioskodawca mógł się z nim zapoznać. Dopiero poczynienie tych ustaleń umożliwiało ocenę wiarygodności twierdzenia wnioskodawcy i sołtysa w zakresie daty powzięcia wiadomości o wydanej decyzji.

Należy podkreślić, że istnienie braków w materiale dowodowym we wskazanym zakresie, jak też co dodatkowo należy podnieść w zakresie kompletności raportu środowiskowego (brak uzupełnienia raportu przekazanego wraz z pismem z dnia 19 marca 2015 r. przez organ I instancji do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska) powoduje wątpliwości co do ponownego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy i uzasadnia ocenę, że organ naruszył także art. 15 K.p.a. ograniczając się do oceny decyzji organu I instancji.

Naruszenie powyższych zasad powoduje przedwczesność merytorycznego rozstrzygnięcia, a zatem również sąd nie może dokonać oceny zarzutów podniesionych w skardze, a dotyczących niewyjaśnienia przez organ zagadnień mających znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ uwzględni powyższą ocenę prawną i wskazania co do konieczności uzupełnienia materiału dowodowego i w oparciu o kompletny materiał dowodowy oceni czy wnioskodawca udowodnił zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Z uwagi na to, że dostrzeżone naruszenia przepisów postępowania wymagają uzupełnienia materiału dowodowego, następnie dokonania ponownej jego oceny, według zaleceń określonych szczegółowo powyżej, zagwarantowanie stronie prawa do dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy (art. 15 K.p.a.), skutkowało koniecznością uchylenia zarówno zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Z powyższych względów z uwagi na niedostateczne wyjaśnienie zachowania przez wnioskodawcę ustawowego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania konieczne było również uchylenie postanowienia z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie wznowienia postępowania.

Z względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powyższej ustawy.