Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1090/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par 9 ust. 1 pkt 1.3.5 i 6, par 11 ust. 1 pkt 7b
journal: Dz.U. 2001 nr 78 poz 837
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac  geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych  warunków umów o udostępnianie tych baz

SENTENCJA

Dnia 27 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), , Protokolant Sekretarz sądowy – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2015 roku sprawy ze skargi L. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego z wyznaczenia punktów granicznych i sporządzenia mapy prawnej działki oddala skargę.


UZASADNIENIE

Geodeta uprawniony L. O. zgłosił do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B. pracę geodezyjną polegającą na wyznaczeniu punktów granicznych i sporządzeniu mapy prawnej dla działki nr 57 położonej w obrębie P. - L. gm. K. Dokumentacja techniczna wpłynęła do zasobu w dniu 27 czerwca 2014r.

W dniu 8 lipca 2014r. Starosta B. w wyniku przeprowadzonej kontroli przekazanej do zasobu dokumentacji geodezyjnej stwierdził, że przedstawiona dokumentacja nadaje się do przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod warunkiem usunięcia następujących usterek:

1. brak dokumentacji świadczącej o stabilizacji znakami granicznymi działki nr 57. Wykonawca może wyznaczyć punkty graniczne tylko na podstawie danych ewidencyjnych (operat podstawowy) stosownie do treści art. 39 ust. 5 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne;

2. punkty dostosowania powinny być rozmieszczone równomiernie na obszarze istotnie wykraczającym poza obszar punktów transformowanych. Warunek ten nie został spełniony przez wykonawcę przy transformacji punktów metodą Helmerta. Szczegóły zostały zawarte w Wytycznych Technicznych G-1.10. Punkty dostosowania transformacji mają przekroczone odchyłki. Współrzędne tych punktów wykonawca przyjął z operatu przeliczeniowego nie sprawdzając ich położenia w terenie. Brak pomiaru,

3. wyznaczony punkt graniczny nr [...] różni się od istniejącego w zasobie nr [...] po x 0,44m, a po y 0,03 m, wymaga ponownej analiz materiałów źródłowych,

4. protokół wyznaczenia punktów granicznych nie spełnia wymogu zawartego w § 30 ust. 4 pkt 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011r. w sprawie standardów technicznych wykonywania prac geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

. W dniu 10 lipca 2014r. wykonawca odniósł się do usterek zawartych w protokole kontroli z dnia 8 lipca 2014r..

W wyniku przeprowadzonej weryfikacji stwierdzono, że usterki nr 2 i 3 wyszczególnione w protokole kontroli z dnia 8 lipca 2014 r nie zostały usunięte.

Decyzją z dnia [...], [...] Starosta B., na podstawie art. 12b ust. 8 ustawy z dnia 17 maja 1989r.- Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.) oraz art.104 K.p.a., odmówił przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, operatu technicznego z wyznaczenia punktów granicznych i sporządzenia mapy prawnej dla działki oznaczonej nr 57 położonej w obrębie P.-L. gm. K.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że geodeta uprawniony L. O. wyznaczając punkty graniczne działki nr 57 położonej w obr. P. – L. gm. K. naruszył art. 39 ust. 5 ustawy- Prawo geodezyjne i kartograficzne, tj. nie uwzględnił wszystkich materiałów źródłowych z PZGiK ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków. Wyznaczając i stabilizując punkty graniczne od strony wschodniej naruszył prawo własności sąsiedniej działki o nr 43/2 zmieniając przebieg granicy od punktu [...] do punktu [...]. Obliczony punkt nr [...] wykonawca wyznaczył i zestabilizował 0.48 m w działce 43/2 a punkt [...] różni się od punktu [...] po x 0.44 m a po y 0.03 m. Wykonawca przyjął do wyznaczenia punktów dane zawarte w operacie do założenia ewidencji gruntów nr ewidencyjny [...]. Nie wykorzystał danych zawartych w numerycznym opisie granic działki sąsiedniej nr 43/2 powstałej w wyniku podziału nr operatu [...]. Podział działki został ujawniony w ewidencji gruntów i budynków oraz w KW Nr [...]. Przyjęta granica do podziału jest tożsama z granicą ustaloną protokołem granicznym nr 6 zgodnie ze szkicem nr 99 przebiegu granic sporządzonym w operacie z pomiaru uzupełniającego dotychczasowych działów i rozgraniczeniem działek przekazanych z P.F.Z. do Nadleśnictwa B. nr ewid. [...]. W ustaleniu granic udział brali i protokół podpisali: przedstawiciel UG- K., Nadleśniczy L.P Nadl. K., inspektor techniczny R.D.P – B., Leśniczy Leśnictwa L. oraz wykonawca pracy geodezyjnej. Granicę ustalono od punktu [...] do punktu [...] przy ogrodzeniu cmentarza. Dokumentacja ta jest częścią składową operatu ewidencyjnego, która określa w sposób wiarygodny przebieg granic nieruchomości oraz zawiera dane określające z wymaganą standardową dokładnością położenie punktów granicznych w państwowym systemie odniesień przestrzennych (współrzędne X,Y).

W tej sytuacji posiadając wiedzę na temat różnicy współrzędnych punktów granicznych dz. nr 57 obliczonych oraz uzyskanych z operatu podziałowego wykonawca nie powinien stabilizować znaku granicznego w punkcie nr [...], tylko poinformować zamawiającego, że z powodu zaistniałych rozbieżności granicę miedzy działką 57 a działką 43/2 można ustalić w trybie rozgraniczenia. Wykonawca nie zweryfikował punktów osnowy geodezyjnej na gruncie, czyli nie spełnił wymogu zawartego w § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011r., który nakazuje pomiary sytuacyjne i wysokościowe poprzedzić wywiadem terenowym, mającym na celu:

1) identyfikację w terenie punktów osnowy geodezyjnej oraz znaków granicznych

2) porównanie treści materiałów PZGiK ze stanem faktycznym

3) pozyskanie informacji o terenie, który ma być objęty pomiarem, mających znaczenie dla zakresu planowanych prac geodezyjnych

Wykonawca w odpowiedzi na uwagę nr 2 zawartą w protokole kontroli z dnia oświadczył, że nie odnalazł punktów osnowy ewidencyjnej o numerach [...], ale nie wiadomo, czy nie odnalazł, znaku naziemnego, czy podziemnego. Nie odniósł się do innych punktów osnowy ewidencyjnej wykorzystanej do transformacji, nie zweryfikował ich na gruncie dokonując pomiaru i nie porównał ze współrzędnymi pozyskanymi z PZGiK. Przez osnowę geodezyjną, rozumie się usystematyzowane zbiory jednoznacznie identyfikowanych punktów, które zostały oznaczone w terenie znakami geodezyjnymi oraz których położenie wyznaczone zostało w państwowym systemie odniesień przestrzennych w sposób właściwy dla danego rodzaju osnowy i umożliwiający określenie dokładności tego wyznaczenia ( art. 2 pkt 2 ustawy ) Punkty te są jednocześnie punktami Lasów Państwowych, stabilizowane słupami granitowymi z podcentrem w postaci rurek drenarskich.

Odnosząc się do pkt nr 3 protokołu kontroli, wykonawca błędnie zinterpretował § 67 w/w rozporządzenia, który stanowi, że w roboczej bazie danych ujawnia się współrzędne ustalone na podstawie pomiaru, jeżeli:

1) pomiar punktów granicznych oznaczonych na gruncie wykonany został z większą dokładnością niż pomiar tych samych punktów będących źródłem danych ewidencyjnych pozyskanych z PZGiK ;

2) pomiar punktów granicznych poprzedzony został ustaleniem ich położenia w trybie przepisów rozdziału 6 ustawy lub przepisów wydanych na podstawie art. 26 ust.2 ustawy.

Tymczasem wykonawca nie pozyskał z pomiaru współrzędnych punktów granicznych dla działki 57, ponieważ nie były one stabilizowane i nie miały określonych współrzędnych. Punkty graniczne zostały policzone przez wykonawcę na podstawie współrzędnych osnowy geodezyjnej pozyskanej z transformacji. Położenie punktów dostosowania transformacji tylko od strony południowo-wschodniej względem punktów transformowanych nie zapewnia prawidłowości wykonania obliczeń.

Od powyższej decyzji L. O. złożył odwołanie, w którym zarzucił organowi naruszenie art. 12 - ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez załatwienie sprawy w terminie 2 miesięcy. Odnosząc się do usterek wymienionych w punkcie nr 2 protokołu kontroli, tj. równomiernego rozmieszczenia punktów dostosowania transformacji, wskazał, że wymienił nieodnalezione punkty osnowy ewidencyjnej od strony północnej i wschodniej mierzonego obiektu (od strony południowej odnalazł 2 punkty, a od zachodniej wykorzystał punkty pomierzone w operacie Lasów Państwowych). Nie oznacza to jednak, że nie próbował odnaleźć innych punktów osnowy. Nie odnalazł również punktów o numerach [...]. Ze względu na bardzo trudne warunki terenowe (gęsty, zakrzaczony las) nie próbował szukać punktów o numerach [...], które to punkty wykorzystał do dostosowania transformacji. Miarą dokładności transformacji jest średni błąd wszystkich punktów dostosowania. Uzyskany błąd transformacji m = 0,1868 w ocenie skarżącego wskazuje na poprawność pomiarów.

Odnosząc się do pkt nr 3 protokołu kontroli skarżący podtrzymał swoją interpretację § 67 rozporządzenia. Wskazał, że przeanalizował operat podziałowy nr [...], a także operat Lasów Państwowych nr [...] i uznał, że nie może wykorzystać powyższych operatów do wyznaczenia punktów granicznych działki nr 57 w trybie art. 39 ustawy. Granica działki nr 43 ujawniona w operacie nr [...] nie jest tożsama z granicą przyjętą do podziału w/w działki w operacie [...]. Stwierdził, że po usunięciu wskazanych usterek robota geodezyjna jest wykonana poprawnie, wniósł o jej weryfikację.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Ł. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że dokumenty sporządzone w ramach nr [...] przez L. O., posiadają następujące usterki:

1. brak analizy materiałów pozyskanych z PODGiK pod względem dokładności, aktualności i kompletności, która wskazywałaby na ich przydatność do wykonania pomiarów, co świadczy o nieprzestrzeganiu przepisów określonych § 9 ust. 1 pkt 1, 3, 5 i 6 w zw. § 6 ust. 1 rozporządzenia;

2. brak mapy wywiadu w terenie, co stanowi naruszenie § 9 ust. 1 pkt 1, 3 i 6 rozporządzenia w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych w związku z § 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych,

3. sprawozdanie techniczne nie zawiera opisu przebiegu i rezultatów wykonanych prac geodezyjnych, co stanowi naruszenie § 9 ust. 1 pkt 1, 3 i 6 rozporządzenia w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych w związku z § 71 ust. 7 pkt 6 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych,

4. sporządzone dokumenty są niespójne, a wykonawca prac nazywa wykonane czynności w sposób dowolny i swobodny np. w pkt 4 sprawozdania technicznego określa je jako ustalenie granic: przyjęto granice zgodnie z danymi ewidencyjnymi, w zawiadomieniu stron informuje o czynnościach wznowienia znaków w dniu 12 maja 2014 r., sporządzając w tym dniu protokół z czynności wyznaczenia punktów granicznych. Z treści tego protokołu wynika, iż wykonawca dokonał wznowienia znaków granicznych dla działki ewidencyjnej nr 57 z działkami sąsiednimi oraz położenie znaków granicznych przedstawiono na szkicu granicznym. Jednocześnie L. O. zamieścił w pkt 5 i pkt 6 protokołu następującą treść: Wznowienie znaków granicznych wykonano w oparciu o dane: operat podstawowy [...]. Wznowione punkty (znaki) graniczne utrwalono w następujący sposób: punkty [...] stabilizowano betonami.

Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ŁWINGiK stwierdził, że wykonane przez L. O. czynności geodezyjne polegały na wyznaczeniu punktów granicznych w oparciu o dane wynikające z operatu podstawowego nr ew. [...], wymienionego jako materiał źródłowy w sporządzonym w dniu 12 maja 2014r. protokole. Wykonana stabilizacja wyznaczonych punktów granicznych nr [...], [...], [...] bez zawiadomienia i udziału wszystkich zainteresowanych stron jest niezgodna z art. 39 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Obowiązek stabilizacji punktów granicznych w obecności stron wraz ze sporządzeniem stosownych dokumentów wynika również z § 14 pkt 2 i § 15 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości z dnia 7 grudnia 2004 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 268, póz. 2663) oraz z § 16 rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w sprawie rozgraniczania nieruchomości z dnia 14 kwietnia 1999 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 45, póz. 453).

Zgodnie z art. 39 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne przesunięte, uszkodzone lub zniszczone znaki graniczne, ustalone uprzednio, mogą być wznowione bez przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego, jeżeli istnieją dokumenty pozwalające na określenie ich pierwotnego położenia. Jeżeli jednak wyniknie spór co do położenia znaków, strony mogą wystąpić do sądu o rozstrzygnięcie sprawy. Wznowienia znaków granicznych dokonują, na zlecenie zainteresowanych, podmioty prowadzące działalność gospodarczą i inne jednostki, o których mowa w art. 11. O czynnościach wznowienia znaków granicznych zawiadamia się zainteresowane strony. Do zawiadomień stosuje się przepisy art. 32 ust.1-4. Z czynności wznowienia znaków sporządza się protokół. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio przy wyznaczaniu punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków.

W świetle powyższych regulacji w sytuacji, gdy czynności geodezyjne dotyczą wyznaczenia punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków, stabilizacja znaków może mieć miejsce tylko w sytuacji, gdy wyznaczone punkty graniczne zostają zgodnie przyjęte i potwierdzone podpisem zainteresowanych stron w protokole z wyznaczenia punktów granicznych, a w przypadku sporu, tylko w sytuacji gdy istnieją dowody potwierdzające, iż zestabilizowane wcześniej znaki graniczne zostały przesunięte, uszkodzone lub zniszczone.

Stosownie do treści art. 39 ust. 5 ustawy, przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio przy wyznaczaniu punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków, przez którą zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 12 lipca 2014r. rozumie się jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami.

Wobec powyższego, danych z operatu podstawowego nie można utożsamiać z danymi ewidencji gruntów i budynków. Wykonane przez L. O. wyznaczenie punktów granicznych wraz ze stabilizacją w oparciu o operat podstawowy bez uwzględnienia danych ujawnionych w operacie ewidencji gruntów i budynków w tym zakresie, jak również bez obecności wszystkich zainteresowanych stron uprzednio prawidłowo zawiadomionych narusza obowiązujące przepisy prawa. z zakresu geodezji i kartografii. Powyższe świadczy również o nieprzestrzeganiu przez wykonawcę prac przepisów wynikających z § 9 ust. 1 pkt 1, 3 i 5 rozporządzenia w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych ww., w związku z art. 42 ust. 3 powyższej ustawy.

Na sporządzonej w ramach KERG 1620-17/2014 w dniu 25 czerwca 2014r. mapie prawnej w skali 1:2000 wykonawca zamieścił uwagi o treści: wykazane na mapie granice nieruchomości są zgodne z danymi ewidencyjnymi, Granice nie uległy zmianie. W ocenie ŁWINGiK wobec zamieszczenia tych uwag, niezrozumianym jest wykazanie w rejestrze pomiarowo-klasyfikacyjnym-wykaz zmian gruntowych różnicy wynoszącej 674 m2 w dotychczasowej powierzchni działki nr 57 według danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków, w porównaniu z powierzchnią obliczoną przez geodetę w oparciu o dane uzyskane z transformacji.

W oparciu o sporządzone przez L. O. materiały geodezyjne ŁWINGiK stwierdził, że wykazany na mapie przebieg granic według punktów granicznych określonych współrzędnymi obliczonymi przez geodetę w oparciu o osnowę wynikającą z transformacji metodą Helmerta z punktami dostosowania nr [...] przyjętymi z operatu [...] (strona 18 operatu) jest niezgodny z ich przebiegiem według dotychczasowych danych ewidencji gruntów i budynków. Z formuł odwzorowawczych i transformacyjnych opisanych w literaturze w zakresu technicznej wiedzy geodezyjnej wynika, że punkty dostosowania powinny być rozmieszczone równomiernie w całym obszarze podlegającym transformacji, a w zbiorze punktów dostosowania powinien istnieć taki ich podzbiór, który połączony ciągiem zamkniętym tworzy figurę zawierającą całkowicie punkty transformowane. Takiego zbioru punktów dostosowania nie stwierdzono w odniesieniu do rozpatrywanych dokumentów sporządzonych przez L. O. Zdaniem ŁWINGiK wykonana transformacja nie jest poprawna, o czym świadczy także porównanie długości boków obliczonych ze współrzędnych w układzie pierwotnym i wtórnym. Obliczone kontrolnie przez ŁWINGiK długości są różne np. [...] o 0,52m, [...] o 0,59m, [...] o 0,23m, [...] o 0,30m, [...] o 0,26m, [...] o 0,47m, [...] o 0,33m, [...] o 0,32m, [...] o 0,46m, [...] o 0,37m, [...] o 0,36m, gdzie: wyszczególnione numery [...], [...], [...] odnoszą się do wyznaczonych przez geodetę punktów granicznych; numery [...], [...], [...], [...] to punkty dostosowania przyjęte z operatu Lasów Państwowych nr ew. [...]; numery [...], [...], [...], [...] to punkty osnowy ewidencyjnej z operatu nr ew. [...].

Wobec powyższego organ II instancji stwierdził, że obliczone na podstawie transformacji przez wykonawcę prac współrzędne geodezyjne punktów osnowy geodezyjnej, która posłużyła do wyznaczenia w dniu 12 maja 2014r. przebiegu granic przedmiotowej działki, nie spełniają wymogów określonych § 9 ust. 1 pkt l, 2, 3 i 4 rozporządzenia w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych w związku z art. 2 pkt 4 oraz art. 3 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Ponadto organ stwierdził, że wykorzystana do wyznaczenia punktów granicznych osnowa nie spełnia wymogów określonych § 30 ust. 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych który stanowi, że geodezyjne pomiary sytuacyjne, mające na celu wznowienie znaków granicznych lub wyznaczenie punktów granicznych, wykonuje się przy wykorzystaniu danych obserwacyjnych określających położenie tych znaków lub punktów granicznych w oparciu o osnowę pomiarową, jaka była wykorzystana do pozyskania tych danych.

Uwzględniając powyższe, a także mając na względzie wymogi zawarte w § 85 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z dnia 2 maja 2001 r. ze zm.), z którego wynika iż dokumentacja geodezyjna i kartograficzna, określająca dane ewidencyjne, przyjmowana do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego powinna spełniać wymagania rozporządzenia w zakresie formatu danych i standardów technicznych tych danych oraz zawierać wykaz zmian danych ewidencyjnych, o którym mowa w § 46 ust. 2 pkt 2 i ust. 3, organ odwoławczy podzielił stanowisko Starosty B.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący zarzucił naruszenie art. 7, art. 8 i art. 12 K.p.a. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że w zasobie geodezyjnym w B. są 3 dokumentacje, które odnoszą się do działki nr 57, tj.: 1) operat założenia ewidencji gruntów obrębu P.-L. nr [...], który zawiera dane określające położenie wszystkich punktów granicznych przedmiotowej działki; 2) operat Lasów Państwowych nr [...], gdzie znajdują się dane dotyczące działki sąsiedniej o numerze 43; 3) operat podziałowy działki nr 43 o numerze ewid. [...]. Kluczowym zagadnieniem jest ustalenie jakie dane mogą być podstawą przy wyznaczaniu punktów granicznych działki nr 57 w P.

Zgodnie z § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków(Dz. U. 2001 nr 38, póz. 454) przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych.

Zdaniem skarżącego operat założenia ewidencji gruntów - spełnia powyższy warunek określony w § 36 ust.6 rozporządzenia. Operat Lasów Państwowych w części dotyczącej działki nr 43 sporządzony został na podstawie Dekretu z dnia 21 września 1950 r. o rozgraniczeniu nieruchomości Skarbu Państwa lub nieruchomości nabywanych dla realizacji narodowych planów gospodarczych (Dz.U. nr 44, poz.398) z uwagi jednak na fakt, że wykonawca nie powiadomił o prowadzonych czynnościach, właścicieli sąsiednich, prywatnych nieruchomości, ani właściciela działki nr 57 Parafię P., dokumentacja nie spełnia warunku, o którym mowa § 36 ust. 1 rozporządzenia. Operat podziałowy działki nr 43 - spełnia powyższy warunek, o którym mowa § 36 ust. 2 rozporządzenia, ale zawarte w nim dane dotyczące granic są niewiarygodne, co narusza § 37 ust. 1 rozporządzenia, ponieważ przyjęcie granic do podziału nastąpiło niezgodnie z obowiązującymi ówcześnie przepisami prawa geodezyjnego.

Z przedstawionych powodów podstawę wyznaczenia punktów granicznych działki nr 57 obrębu P.-L. stanowił operat założenia ewidencji gruntów nr [...]. Ponadto skarżący podkreślił, że wykazane usterki były uzasadnione i w jego ocenie zostały usunięte lub wyjaśnione, co powinno skutkować przyjęciem operatu do zasobu. Zdaniem skarżącego zarówno organ I instancji, jaki i Ł. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydały decyzje po 2 miesiącach. Ustawodawca przewidział natomiast 2-miesięczny, wydłużony termin, w sytuacji, gdy sprawa ma charakter szczególnie skomplikowany. Ponadto ŁWINGiK wielokrotnie odwołuje się do nieobowiązujących przepisów. Wskazał, że powierzchnia działki nr 57, uwidoczniona w rejestrze ewidencji gruntów, została obliczona w 1962 r. metodą graficzną, na podstawie miar uzyskanych z mapy ewidencyjnej w skali 1:5000. obecnie powierzchnia w/w działki została obliczona metodą analityczną, na podstawie współrzędnych punktów granicznych. Wskazał, że nie może odpowiadać za jakość lub błędy archiwalnych obliczeń. W ocenie skarżącego ŁWINGiK nie odniósł się do punktu nr 3 protokołu kontrolnego z dnia 8 lipca 2014 r. a transformacja identyczna z przedmiotową została przyjęta do zasobu w operacie podziałowym działek 243 i 631, obrębu P.-L., zaewidencjonowanym pod numerem [...] w dniu 15 października 2014r. W konsekwencji współrzędne punktów osnowy pomiarowej z operatu założenia ewidencji gruntów [...], obliczone w obowiązującym układzie państwowym "2000", o numerach [...] i [...] są identyczne i posłużyły do obliczenia punktów granicznych dzielonej działki nr 631.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Przede wszystkim wyjaśnienia wymaga kwestia jakie przepisy mają zastosowanie w niniejszej sprawie.

Do dnia 11 lipca 2014r. obowiązywało rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających baz danych a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz.U. nr 78 poz.837).

Zgodnie z treścią § 9 ust.1 wymienionego rozporządzenia dokumentacja przekazywana do zasobu podlega kontroli w zakresie:

1) przestrzegania zasad wykonywania prac,

2) osiągnięcia wymaganych dokładności,

3) zgodności opracowania ze standardami technicznymi dotyczącymi geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie,

4) zgodności opracowania z ustaleniami, o których mowa w § 5 ust. 5,

5) spójności topologicznej informacji dostarczanej przez wykonawcę z informacjami uzyskanymi z ośrodka w trakcie realizacji pracy,

6) kompletności przekazywanych materiałów.

W myśl § 11 ust.1 pkt.7b.) wymienionego rozporządzenia w przypadku stwierdzenia wad, usterek lub nieprawidłowości wynik kontroli dokumentowany jest w protokole, który zawiera wniosek o odmowę włączenia dokumentacji do zasobu.

Z dniem 12 lipca 2014r., ustawą z 5 czerwca 2014r. o zmianie ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014r. poz.897), dodano artykuł 12b w ustawie z 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. nr 193 z 2010r. poz.1987 z późn. zm.), dalej p.g i k.

Zgodnie z treścią art.12b ust.1 p.g i k. organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego przekazane zostały zbiory danych lub inne materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, niezwłocznie weryfikuje je pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi:

1) wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, oraz opracowywania wyników tych pomiarów;

2) kompletności przekazywanych wyników wykonanych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych.

W myśl art.12b ust.3 i 4 wymienionej ustawy wyniki weryfikacji utrwala się w protokole. Podstawę do przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji albo dokument potwierdzający odbiór tych zbiorów danych lub innych materiałów jako przedmiotu zamówienia publicznego realizowanego w związku z wykonywaniem zadań Głównego Geodety Kraju lub organów administracji geodezyjnej i kartograficznej.

Zgodnie z treścią art.12b ust.6 p.g i k. w przypadku negatywnego wyniku weryfikacji właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych przekazane przez niego zbiory danych lub inne materiały wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości.

W myśl art.12b ust.7 wymienionej ustawy w przypadku negatywnego wyniku weryfikacji wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych ma prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji.

Zgodnie z treścią art.12b ust.8 p.g i k. jeżeli organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę.

Ustawa z 5 czerwca 2014r. nie zawiera przepisów przejściowych.

W niniejszej sprawie dokumentacja techniczna sporządzona przez skarżącego została zgłoszona do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 27 czerwca 2014r. zaś jej kontrola została przeprowadzona w dniu 8 lipca 2014r. czyli w okresie obowiązywania przepisów rozporządzenia z 16 lipca 2001r. Decyzja organu I instancji została natomiast wydana w dniu [...], czyli w okresie obowiązywania przepisu art.12b ustawy z 17 maja 1989r. W związku z czym powstała wątpliwość jakie przepisy mają zastosowanie w niniejszej sprawie.

Sąd w obecnym składzie stanął na stanowisku, iż w sytuacji gdy dokumentacja techniczna została sporządzona przez skarżącego w okresie obowiązywania rozporządzenia z 16 lipca 2001r. to winna być ona oceniana pod kątem spełnienia wymogów określonych w tym rozporządzeniu. Trudno bowiem oceniać dokumentację w świetle nowych przepisów skoro sporządzono ją w czasie obowiązywania rozporządzenia z 16 lipca 2001r.

Jeżeli zaś chodzi o formę prawną odmowy przyjęcia dokumentacji do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego to winien mieć tutaj zastosowanie przepis art.12b usat.8 p.g i k. czyli odmowa winna nastąpić w formie decyzji administracyjnej (do 12 lipca 2014r. odmowa przyjęcia dokumentacji następowała czynnością, o której mowa w art.3 § 1 pklt.4 p.p.s.a.). Od dnia 12 lipca 2014r. obowiązuje bowiem art.12b p.g i k. zaś ustawa z 5 czerwca 2014r. nie zawiera przepisów przejściowych. Oznacza to, że po dniu 12 lipca 2014r. organ administracji ma obowiązek wydania decyzji o odmowie przyjęcia dokumentacji do zasobu geodezyjnego i kartograficznego nawet wówczas gdy dokumentację sporządzono przed dniem 12 lipca 2014r.

W niniejszej sprawie przedmiotem rozstrzygnięcia była odmowa przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego z wyznaczenia punktów granicznych i sporządzenia mapy prawnej dla działki nr 57.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że skarżący wyznaczając punkty graniczne działki nr 57 nie uwzględnił wszystkich materiałów źródłowych z zasobu geodezyjnego i kartograficznego ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków. Wyznaczenie punktów granicznych od strony wschodniej narusza prawo własności sąsiedniej działki nr 43/2. Zmieniono bowiem przebieg granicy od punktu [...] do punktu [...]. Skarżący wyznaczył i zestabilizował punkt [...] w działce nr 43/2 o 0,48m a współrzędne punktu [...] różnią się od współrzędnych punktu [...]. L. O. do wyznaczenia punktów granicznych przyjął dane zawarte w operacie do założenia ewidencji gruntów (nr ewidencyjny [...]). Nie uwzględnił natomiast danych zawartych w operacie podziałowym działki nr 43/2 (nr [...]). Podział działki nr 43/2 został ujawniony w ewidencji gruntów i w księdze wieczystej. Ustalono wówczas przebieg granicy z udziałem zainteresowanych stron i operat został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Przy wyznaczaniu punktów granicznych przez skarżącego dane z operatu podziałowego winny zatem zostać przez niego uwzględnione. Wynika to z treści art.39 ust.5 p.g i k., który stanowi o wyznaczeniu punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków a nie tylko w operacie do założenia ewidencji gruntów.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że dane z operatu podziałowego działki nr 43/2 zostały pominięte gdyż, w ocenie skarżącego, są one niewiarygodne a przyjęcie wówczas przebiegu granicy nastąpiło niezgodnie z obowiązującymi w tym czasie przepisami. Dane z operatu podziałowego zostały przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i skarżący nie jest uprawniony do oceny czy przyjęcie to było zgodne bądź niezgodne z obowiązującymi przepisami. Wskutek wyznaczenia punktów granicznych przez L. O. zmieniła się powierzchnia działki nr 57 w stosunku do powierzchni ujawnionej w ewidencji gruntów. Różnica ta wyniosła 674 m2 a więc była stosunkowo duża. W uzasadnieniu decyzji organu I instancji trafnie podniesiono, iż w sytuacji różnicy współrzędnych punktów granicznych działki nr 57 obliczonych przez skarżącego oraz uzyskanych z operatu podziałowego nie powinien on stabilizować znaku granicznego tylko poinformować zamawiającego, że z powodu rozbieżności granicę między działką nr 57 a działką nr 43/2 można ustalić w trybie rozgraniczenia. Przy wyznaczaniu znaków granicznych winno się bowiem uwzględnić wszystkie dane ujawnione w ewidencji a nie tylko dane z operatu założenia ewidencji i nie można w tym trybie zmieniać przebiegu granic działek naruszając prawo własności działki sąsiedniej. Skarżący nie dokonał analizy materiałów pozyskanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod względem dokładności, aktualności i kompletności co jest nieprzestrzeganiem wymogów określonych w § 9 ust.1 pkt.1,3,5 i 6 rozporządzenia z 16 lipca 2001r. w związku z § 6 ust.1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 9 listopada 2011r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. nr 263 poz.1572).

Złożona przez skarżącego mapa nie posiada wywiadu terenowego. Wymóg taki wynika z § 7 ust.1 rozporządzenia z 9 listopada 2011r. zgodnie z którym geodezyjne pomiary sytuacyjne i wysokościowe poprzedza się wywiadem terenowym. Wyniki takiego wywiadu uwidacznia się kolorem czerwonym na kopii mapy zasadniczej lub ewidencyjnej (§ 7 ust.2 rozporządzenia z 9 listopada 2011r.). Brak takiego wywiadu stanowi naruszenie wymogów określonych w § 9 ust.1 pkt.1,3 i 6 rozporządzenia z 16 listopada 2001r.

Sprawozdanie techniczne sporządzone przez skarżącego nie zawiera opisu przebiegu i rezultatów wykonanych prac geodezyjnych. Obowiązek sporządzenia takiego opisu wynika z treści § 71 ust.7 pkt.6 rozporządzenia z 9 listopada 2011r. Brak takiego opisu w złożonym sprawozdaniu technicznym oznacza, że nie spełnia ono wymogów określonych w § 9 ust.1 pkt.1,3 i 6 rozporządzenia z 16 lipca 2001r.

Jeżeli chodzi o podniesiony w zaskarżonej decyzji zarzut niepowiadomienia zainteresowanych stron o stabilizacji punktów granicznych to, jak wynika z dokumentów załączonych do skargi, strony zostały powiadomione o tej czynności (k.20 i 23) i dwie z powiadomionych stron brały w niej udział.

Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że dokumentacja techniczna sporządzona przez skarżącego nie spełnia wymogów określonych w § 9 ust.1 pkt.1,3,5 i 6 rozporządzenia z 16 lipca 2001r. Organy administracji trafnie odmówiły jej przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę L. O.

kk