Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 987/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 212/17 odrzucające skargę M. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 212/17 odrzucił skargę M. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.

Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 marca 2017 r., na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., stosownie do § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisu skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 17 marca 2017 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił jednak wpisu, ani nie uzupełnił braków formalnych skargi.

Wobec wskazanych okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, wskazując, że nie jest w stanie uiścić opłaty w kwocie 100 zł. W uzupełnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącego zarzuciła, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 6 p.p.s.a., bowiem Sąd nie pouczył skarżącego o możliwości zwolnienia od kosztów sądowych w sposób dostateczny i zrozumiały. Podniesiono, że skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r., wobec czego winno ono dotyczyć również kosztów wniesionej skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi wprowadza sankcję w postaci jej odrzucenia.

Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 10 marca 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczając ww. zarządzenie, w piśmie przewodnim z dnia 13 marca 2017 r. pouczono skarżącego o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika (pkt 4 pouczenia, k. 8 akt sądowych). Ponadto, pismem z dnia 13 marca 2017 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 10 marca 2017 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisu skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu tym zawarto również pouczenie o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (pkt 3 pouczenia, k. 11 akt sądowych). Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisu skargi doręczono skarżącemu w dniu 17 marca 2017 r. Z akt sprawy wynika, że w wyznaczonym terminie obowiązki wynikające z ww. wezwań nie zostały wykonane.

W konsekwencji stwierdzić należy, że wobec nieuzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi w zakreślonym terminie, pomimo prawidłowo skierowanych do skarżącego wezwań do uzupełnienia ww. braków, Sąd I instancji był zobligowany odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.

Należy dodatkowo zauważyć, że wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący złożył dopiero w zażaleniu na zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi. Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy wywiera skutki procesowe jedynie dla przyszłego toku postępowania, jego skutkami nie można objąć skutków procesowych zaistniałych przed złożeniem wniosku. Okoliczność przyznania skarżącemu prawa pomocy postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r. nie wpływa zatem na kwestię niewykonania w terminie wezwania do uiszczenia wpisu.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał wniosku dotyczącego przyznania wynagrodzenia ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego, gdyż należne od Skarbu Państwa wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a., po złożeniu przez pełnomocnika stosownego oświadczenia.