Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 473/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 246
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...]nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu;


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą K. G. złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określiła, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Strona powołała się na trudną sytuację materialną wywodząc, że samotnie wychowuje małoletnią córkę, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości, zaś źródłem dochodu jej dwuosobowego gospodarstwa domowego są: świadczenie pielęgnacyjne (1.477 zł), zasiłek pielęgnacyjny (153 zł), alimenty (600 zł), zasiłek rodzinny wraz z dodatkiem (180 zł) oraz świadczenie wychowawcze (500 zł).

Dodatkowo strona wyszczególniła ponoszone koszty utrzymania, wymieniając wśród nich między innymi czynsz za wynajmowane mieszkanie (900 zł), opłaty za energię elektryczną i gaz (po 100 zł) oraz wydatki na zakup leków i leczenie.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.

W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi K. G. jest decyzja administracyjna rozstrzygająca w zakresie świadczenia pielęgnacyjnego, które stanowi formę szeroko pojętej pomocy społecznej. Wnioskodawczyni jest więc w niniejszej sprawie objęta zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", a w konsekwencji, jej wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zbieżne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 26 kwietnia 2018 r. - karta nr 1 akt sprawy).

Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącej o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika trzeba wskazać, iż po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń strony wynika, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym matką samotnie wychowującą niepełnosprawną szesnastoletnią córkę (osoba wymagająca stałej opieki w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji - vide: wyrok Sądu Rejonowego w R. - karta nr 115 akt administracyjnych), zaś jedynym źródłem utrzymania są dla nich alimenty oraz świadczenia z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej. Oświadczenia złożone w tym zakresie przez wnioskodawczynię uznano za dostatecznie uprawdopodobnione uwzględniwszy aktualne decyzje o przyznaniu wspomnianych świadczeń znajdujące się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy (patrz: karty nr 95, 111 i 122 tych akt).

Zdaniem rozpoznającego wniosek, dochód ten, przy deklarowanych przez stronę koniecznych kosztach utrzymania (w tym wydatkach na leczenie córki), nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie adwokata, bez uszczerbku w niezbędnych potrzebach jej rodziny.

Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.