Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 838/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2019-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2019 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M., na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia (...) sierpnia 2019 r., nr (...), w przedmiocie uznania za niezasadny zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym - postanawia – odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, postanowieniem z dnia (...) sierpnia 2019 r., nr (...), utrzymał w mocy zaskarżone zażaleniem postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z (...) lipca 2019 r.

Postanowienie organu odwoławczego zostało doręczone skarżącemu 3 września 2019 r., wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

W dniu 1 października 2019 r. skarżący złożył osobiście w Urzędzie Skarbowym skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, nr (...). Skarga ta została przekazana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego organowi za pośrednictwem którego winna zostać wniesiona – tj. Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej (przesyłka zawierająca skargę została nadana na adres Dyrektora Izby Administracji Skarbowej 15 października 2019 r., o czym świadczy data stempla pocztowego).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

W myśl zaś art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Skutkiem uchybienia terminu do wniesienia skargi jej odrzucenie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W niniejszej sprawie skarżący, prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia skargi, wniósł ją wprawdzie w ciągu trzydziestu dni od doręczenia mu skarżonego postanowienia, jednakże uczynił to nie za pośrednictwem organu, który postanowienie wydał, ale organu I instancji. W związku z tym uchybił sposobowi do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 54 § 1 P.p.s.a., co nie pozwala na przyjęcie, że skarga została wniesiona w terminie przewidzianym na dokonanie tej czynności. Zachowanie terminu do wniesienia skargi oceniane jest bowiem z punktu widzenia wpływu jej do właściwego organu.

Wprawdzie w niniejszej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego przekazał skargę do organu właściwego do jej wniesienia – tj. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, jednakże nastąpiło to już po upływie terminu do wniesienia skargi. W tej sytuacji stwierdzić więc należy, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, w związku z czym podlega ona odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.