Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SO/Wa 21/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-07-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z wniosku T. C. o wymierzenie Prezesowi Rady Ministrów grzywny w trybie art. 55 § 1 postanawia: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 maja 2013 r., T. C. został wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł od wniesionego wniosku z dnia 23 kwietnia 2013 r. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezesowi Rady Ministrów.

Wnioskiem z dnia 11 czerwca 2013 r. T. C. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy, zaś 3 lipca 2013 r. wpłynął do sądu w ustawowym terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej w wysokości 529 zł (netto). Jak wynika z rubryki 7 formularza skarżący nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych.

Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Wymaga podkreślenia, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.

W niniejszej sprawie za uwzględnieniem wniosku T. C. o przyznanie prawa pomocy przemawia fakt, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Skarżący uzyskuje miesięcznie niewielki dochód z tytułu świadczeń wypłacanych przez ośrodek pomocy społecznej w wysokości 529 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca z powodu zalegania z płatnościami został wyeksmitowany z lokalu przy ul. [...] w miejscowości S., obecnie przebywa w W., jest osobą bezdomną. Na mocy uchwały Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] grudnia 2012 r. odmówiono bowiem skarżącemu zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Z nadesłanych przy piśmie z dnia 23 lipca 2013 r. dokumentów źródłowych wynika ponadto, że w stosunku do skarżącego został wydany nakaz zapłaty należności pieniężnej w wysokości 367, 20 zł.

W świetle powyższych okoliczności należy stwierdzić, że wniosek T. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest uzasadniony.

Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.