Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 973/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1, art. 57 § 1 pkt. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 506/15 o odrzuceniu skargi T. G. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 17 kwietnia 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2015 r. T. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W.

Zarządzeniem z dnia 23 maja 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez jednoznaczne wskazanie co jest jej przedmiotem.

W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 6 czerwca 2016 r. wskazała, że przedmiotem skargi z dnia 12 czerwca 2015 r. jest wezwanie z dnia 17 kwietnia 2015 r. do usunięcia naruszenia prawa poprzez bezczynność organów administracji wobec:

1) skargi z dnia 3 marca 2014 r. na pracownika socjalnego;

2) wniosku z dnia 3 marca 2014 r. pkt II i III tj. w przedmiocie (i) braku udzielenia wnioskowanych informacji, (ii) bonów do baru;

3) wniosku z dnia 3 marca 2014 r. "pilny wniosek" pkt 1, 2. 3. 4 - tj. w przedmiocie o wydanie kserokopii pism wydawanych w sprawie skarżącej (skarżącej nie doręczane są pisma na wskazany przez nią adres);

4) zażalenia z dnia 17 kwietnia 2015 r. które skarżąca skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego;

5) zażalenia z dnia 7 lipca 2014 r. które klienta skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego;

6) skargi z dnia 21 października 2014 r. które klienta skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego;

7) skargi z dnia 24 listopada 2015 r.. które klienta skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego

- w przedmiocie otrzymania przez skarżącą nieczytelnego potwierdzenia złożenia wniosku z dnia 3 marca 2014 r. oraz 27 stycznia 2014 r.;

8) wniosku z dnia 4 marca 2014 r. w przedmiocie (i) wydania xero, (ii) przeglądu akt, (iii) terminów kontaktu z pracownikiem socjalnym, (iv) wydaniem bonów do baru od 1 marca 2014 r., (v) wydania decyzji wszystkich dotychczasowych decyzji dotyczących skarżącej za luty i marzec 2014 r.;

9) wniosku z dnia 24 marca 2014 r. w przedmiocie (i) wydania decyzji i korespondencji zaległej z lutego i marca 2014 r., (ii) wydania z kasy funduszy według wniosku 23 stycznia 2014 r., (iii) wydania regulaminu pracy pracownika socjalnego;

10) wniosku z dnia 8 kwietnia 2014 r. w przedmiocie (i) wskazania podstawy prawnej wypełniania przez pracownika socjalnego druku oświadczeń podczas przeprowadzania wywiadu środowiskowego, (ii) wskazania podstawy prawnej nie wydania decyzji w sprawie wydania z kasy funduszy według wniosku 23 stycznia 2014 r., (iii) wydania xero norm prawnych stanowiących podstawę prawną wykonywania oględzin mieszkania przez pracownika socjalnego, (iv) wskazania podstawy prawnej odesłania skarżącej do skorzystania z innej instytucji (CPK);

11) wniosku z dnia 29 kwietnia 2014 r. w przedmiocie (i) wydania zaświadczenia lub notatki służbowej sporządzonych przez pracownika socjalnego A. K. za miesiąca styczeń - kwiecień 2014 r., stwierdzających brak zmian w lokalu przy ul. S. w W.; (ii) ponowienia wniosków o przeprowadzenie wywiadu środowiskowego w lutym 2014 r.;

12) wniosku z dnia 28 kwietnia 2014 r. w przedmiocie (i) wydania zaświadczenia w zakresie uzyskania/nieuzyskania pomocy finansowej w okresie styczeń - kwiecień 2014 r., (ii) wskazania podstawy prawnej wypełniania przez pracownika socjalnego druku oświadczeń podczas przeprowadzania wywiadu środowiskowego (ponowienie wniosku z dnia 8 kwietnia 2014 r.), (iii) wydania zaświadczenia dotyczącego syna Ł. K. w zakresie nieuzyskania pomocy finansowej w okresie lipiec - grudzień 2013 r. oraz styczeń- kwiecień 2014 r., (iv) wydania xero pism [...] i innych pism wskazanych w załączniku, (v) o pożyczkę zwrotną, (vi) wydania xero z protokołu opisującego sytuację bytową T. G..

W piśmie procesowym z dnia 7 czerwca 2016 r., złożonym po upływie zakreślonego przez Sąd terminu, pełnomocnik skarżącej złożyła dodatkowe wyjaśnienia wskazując, że przedmiotem skargi są wnioski kierowane każdorazowo do Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], co zostało wyraźne wskazane przez skarżącą, zaś organ, którego działanie obejmuje skarga złożył na nią odpowiedź.

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę. Zdaniem Sądu, pełnomocnik skarżącej nie wykonała zarządzenia z dnia 23 maja 2016 r. w całości, nie wskazała bowiem w sposób dostatecznie precyzyjny, co stanowi przedmiot skargi złożonej do Sądu. W piśmie z dnia 6 czerwca 2016 r. podała "przedmiotem skargi z dnia 12 czerwca 2015 r. jest wezwanie z dnia 17 kwietnia 2015 r. do usunięcia naruszenia prawa poprzez bezczynność organów administracji", aby następnie wskazać w piśmie z dnia 7 czerwca 2016 r., nadanym po zakreślonym przez Sąd terminie, że przedmiotem skargi "są wnioski kierowane każdorazowo do Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], co zostało wyraźne wskazane przez skarżącą, zaś organ, którego działanie obejmuje skarga złożył na nią odpowiedź". Powyższe stwierdzenia powodują, że przedmiot skargi T. G. nie został w całości sprecyzowany. Pełnomocnik skarżącej wskazała częściowo na wnioski skarżącej, jednakże ich także nie sprecyzowała w sposób dostateczny. W ocenie Sądu, treść pism pełnomocnika skarżącej, nie pozwala ustalić w sposób niebudzący wątpliwości przedmiotu wniesionej do Sądu skargi T. G., zaś sformułowania zawarte w odpowiedzi precyzującej skargę z dnia 12 czerwca 2015 r. mogą wskazywać ponadto, że wbrew treści skargi T. G. żądanie obejmuje także brak działań Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. i organów pomocy społecznej. Taki sposób sformułowania skargi powoduje, że żądania strony nie są wskazywane w sposób zrozumiały, jasny i precyzyjny, tj. taki który pozwoliłby Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wskazać jaki konkretny wniosek skarżącej nie został rozpoznany. Przy czym, w przypadku skarżącej, wskazanie jedynie daty skarżonego pisma nie może być uznane za sprecyzowanie skargi, gdyż T. G. wnosi w jednym piśmie kilkadziesiąt żądań dotyczących różnych spraw i jednocześnie kieruje te wnioski do różnych organów. Skarżąca wniosła już kilkaset skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w związku z czym złożenie niniejszej skargi nie było dla niej okolicznością nową i jej nieznaną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie art. 57 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. Podniósł, że w skardze z 17 kwietnia 2015 r. wskazano przedmiot zaskarżenia, tj. datę i przedmiot wniosków, które nie zostały rozpoznane przez CPS Dzielnicy [...]. Następnie, pełnomocnik dookreślił przedmiot zaskarżenia poprzez możliwie najdokładniejsze wskazanie przedmiotu skargi. Zwrócono uwagę, że organ któremu zarzucana jest bezczynność odniósł się merytorycznie do skargi strony nie mając trudności ze zidentyfikowaniem jej przedmiotu. Zdaniem pełnomocnika, pomimo iż część skargi dotyczy działań SKO i OPS, nie stanowiło to przesłanki do odrzucenia skargi w całości. W oparciu o powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przyznanie na rzecz pełnomocnika skarżącej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Należy podkreślić, że określenie przedmiotu skargi należy wyłącznie do wnoszącego skargę i nie może być przedmiotem domniemania czy też doprecyzowania przez sąd administracyjny. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W rozpatrywanej sprawie treść skargi była nieprecyzyjna i budziła wątpliwości. Na podstawie zarządzenia z dnia 23 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącej była w związku z tym wzywana do jej sprecyzowania. Uzyskana odpowiedź oraz kolejne pismo procesowe z dnia 7 czerwca 2016 r., w których pełnomocnik skarżącej przedstawiała przedmiot skargi, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, są nieprecyzyjne oraz niespójne i nie pozwalają na jednoznaczne określenie zakresu zarzucanej organowi bezczynności. W piśmie z dnia 6 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącej wskazuje bowiem, że przedmiotem skargi jest wezwanie z dnia 17 kwietnia 2015 r. do usunięcia naruszenia prawa poprzez bezczynność organów administracji wobec wymienionych w tym wezwaniu skarg, wniosków i zażaleń kierowanych do SKO i bliżej nieokreślonych organów administracji. W piśmie procesowym z dnia 7 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącej wskazuje natomiast, że przedmiotem skargi są wnioski kierowane każdorazowo do CPS Dzielnicy [...]. Tak określony przedmiot skargi nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, czy przedmiotem skargi jest brak reakcji organu na wezwanie z dnia 17 kwietnia 2015 r. do usunięcia naruszenia prawa czy też bezczynność w rozpoznaniu wniosków, skarg i zażaleń w nim wymienionych. Przy czym, jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, wymienione w piśmie z 6 czerwca 2016 r. wnioski i skargi, nie zostały sprecyzowane w sposób, który pozwalałby na ich zidentyfikowanie, gdyż w sytuacji strony, która inicjuje tak znaczną liczbę postępowań administracyjnych i sądowo- administracyjnych, samo wskazanie daty pisma jest niewystarczające. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej, także organ miał wątpliwości co do przedmiotu zarzucanej mu bezczynności i w odpowiedzi na skargę oraz dalszych pismach procesowych odnosił się zarówno do wezwania z dnia 17 kwietnia 2015 r., jak i licznych wniosków skarżącej, których daty w większości nie pokrywają się z tymi wyszczególnionymi przez pełnomocnika skarżącej w piśmie z dnia 6 czerwca 2016 r. W tym stanie rzeczy uznać należy, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w sposób umożliwiający nadanie jej dalszego biegu i z tego powodu prawidłowo została ona odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, gdyż wynagrodzenie to przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 P.p.s.a.