Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 1792/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber (spr.) Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA 1792/03

UZASADNIENIE

Komendant Policji decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Rejonowego Policji W. z dnia [...] maja 2003 r. o odmowie przyznania funkcjonariuszowi policji M. L. pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego.

W uzasadnieniu wskazał co następuje.

M. L. jest funkcjonariuszem Policji od dnia 1 lutego 1994 r., w służbie stałej od dnia 1 lutego 1997 r. Zamieszkuje on wraz z rodziną w domu mieszkalnym przy ulicy [...] we wsi P. (gm. S.) o powierzchni użytkowej [...] m², w tym powierzchni mieszkalnej [...] m² . Dom otrzymała jego żona A. jako darowiznę, w dniu [...] grudnia 1990 r. od swej babki L. S.

W dniu 22 października 1996 r. umową majątkową małżonkowie A. i M. L. rozszerzyli ustawową współność małżeńską o majątki odrębne małżonków.

W dniu 24 czerwca 1997 r. M. L. złożył wniosek do Komenedanta Rejonowego Policji W. o przyznanie pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego we wsi P. przy ul. [...].

Komendant Wojewódzki Policji w R., decyzją nr [...] z dnia [...] października 2000 r. z urzędu stwierdził nieważność tej decyzji gdyż została wydana z rażącym naruszeniem prawa bowiem pomoc finansowa funkcjonariuszowi nie przysługiwała.

Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2001 r. Komendant Stołeczny Policji odmówił M. L. prawa do przyznania pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego i wezwał go do zwrotu pobranej pomocy finansowej w wysokości [...] zł.

M. L. wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R., a wobec utrzymania jej w mocy decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się ich uchylenia.

I SA 1792/03

Wyrokiem z dnia 5 lutego 2003 r. (Sygn. akt I SA 1494/01) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Komendanta Policji w W. z dnia [...] lutego 2001 r. nr [...].

Zdaniem Sądu organy I i II instancji dopuściły się uchybień. Podstawy prawnej wydanej decyzji nie mogło stanowić zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji jako akt prawa wewnętrznego. Do momentu wydania rozporządzenia MSWiA podstawą mógł być jedynie art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, który stanowił jedyne źródło prawa powszechnie obowiązującego. Ponadto nie zostało wyjaśnione, jaka jest faktycznie powierzchnia mieszkalna zajmowanego przez zainteresowanego wraz z rodziną domu w m. P. przy ul. [...] i czy odpowiada ona normom mieszkaniowym.

Zgodnie z zaleceniami, Komendant Rejonowy Policji w W., wszczął z urzędu i przeprowadził postępowanie administracyjne ustalając, że powierzchnia mieszkalna domu wynosi [...] m², a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. odmówił M. L. przyznania pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego, uzasadniając to faktem, iż posiadany dom zapewniał, na dzień złożenia wniosku, przysługującą powierzchnię mieszkalną, stanowiącą 3 normy zaludnienia po 7 m² powierzchni mieszkalnej.

M. L. we wniesionym odwołaniu wskazał, że na dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej nie miał zapewnionych potrzeb mieszkaniowych, ponieważ posiadany dom nie posiadał centralnego ogrzewania, łazienki, wc i wody. Ponadto w domu zamieszkiwała i zamieszkuje J. S. – babcia żony. Jednocześnie wyjaśnił, że pobraną pomoc finansową w całości przeznaczył na budowę nowego domu, na co posiada rachunki.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Komendant Policji stwierdził:

Na mocy art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. Nr 7 poz. 58 ze zm.) "policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych".

Prawo to realizowane jest w formie rzeczowej – przez przydział lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej bądź pomoc finansową na

I SA 1792/03

uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (art. 94 ust. 1 powołanej ustawy pragmatycznej).

W myśl art. 95 ust. 2 pkt 2 ustawy, policjant posiadający w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy nie jest uprawniony do otrzymania lokalu mieszkalnego, a więc również pomocy finansowej (Uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 29 marca 1999 r. Sygn. akt OPS 1/99).

Bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt, że M. L. posiada wraz z żoną dom mieszkalny o powierzchni mieszkalnej [...] m², a więc dom, który zapewnia przysługujące policjantowi 3 normy zaludnienia, w tym jedną normę rozwojową.

Norma zaludnienia przysługująca policjantowi wynosi od 7 do 10 m² powierzchni mieszkalnej i stanowi ją powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym (§ 3 Rozporządzenia MSWiA z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. Nr 131 poz. 1463).

Fakt zamieszkiwania wraz z policjantem J. S. nie może być uwzględniony, gdyż na babcię żony nie przysługuje, zgodnie z art. 89 pkt 3 cytowanej ustawy o Policji norma zaludnieniowa.

M. L. złożył skargę na tę decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. W skardze podniósł, że błędnie przyjęto do interpretacji jego wniosku z 1997 r. przepisy i normy zaludnienia obowiązujące od 2001 r. jak też błędnie powiązano osobę babci żony, która będąc mieszkanką domu, zajmuje stosowny metraż, jak też okoliczność, iż budynek jest bez żadnych wygód.

Komendant Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Zgodnie z art. 97 § 1 przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. ze zm.) sprawy, których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało

I SA 1792/03

zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.) Wobec zaskarżenia decyzji organu administracji publicznej, którego siedziba znajduje się na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - ten Sąd zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest właściwy dla niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 tej ustawy kontroluje działalność administracji publicznej i stosuje środki określone w ustawie, orzekając w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, akty prawa miejscowego, organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty nadzoru, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków lub inne akty z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisu prawa jak te z bezczynności organów w wymienionych w ustawie przypadkach.

Badając sprawę Sąd przeanalizował nie tylko dokonane przez organy administracji publicznej ustalenia faktyczne, ale również zastosowaną w decyzjach podstawę prawną i nie stwierdził uchybień uzasadniających uwzględnienie skargi. Komendant Rejonowy Policji i Komendant Policji prawidłowo zastosowali przepisy art. 88 ust. 1, art. 89 , art. 84 ust. 1, art. 95 ust. 1 pkt 2. Przepisy te przewidują przydział lokalu funkcjonariuszowi w służbie stałej w miejscowości pełnionej służby lub pobliskiej albo alternatywnie pomoc finansową na jego pozyskanie, chyba że policjant posiada już lokal, odpowiadający normom metrażowym. Ustalenia co do normy, zwanych normami zaludnienia, zasadnie w decyzjach oparto na cytowanym rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r., wydanym z delegacji art. 97 ust. 1 ustawy o Policji. Przepis § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia przewiduje, iż lokal mieszkalny przydziela się policjantowi według norm zaludnienia, dla policjanta posiadającego rodzinę – po jednej normie zaludnienia dla policjanta i każdego członka rodziny o których mowa w art. 89 ustawy.

I SA 1792/03

Prawidłowo więc, po ustaleniu, że zajmowany budynek stanowi własność M. L. i jego żony A. – zastosowano normy jedynie wobec osób wskazanych w przepisie ustawy. Ponieważ babka żony nie znajduje się w kręgu osób uprawnionych – została pominięta. Osoba jej została pominięta również z tego względu, że nie dysponuje ona oznaczoną częścią domu jako jego współwłaścicielka. Z punktu widzenia prawnego – funkcjonariusz może mieszkać z wieloma osobami, ale ocena lokalu jaki mu przysługuje, dokonywana jest stosownie do przysługujących norm zaludnienia. Zgodnie z § 3 cytowanego rozporządzenia jedna norma wynosi 7 do 10 m² powierzchni mieszkalnej.

Przepisy nie odróżniają kryterium standardu przydzielanych i posiadanych przez policjantów lokali, wobec czego, poruszona okoliczność braku wyposażenia technicznego budynku – nie może być ustawową przesłanką do udzielenia pomocy finansowej na poprawę warunków bytowych policjanta i jego rodziny. Wydane decyzje dotyczą stanu faktycznego istniejącego w dniu złożenia przez M. L. wniosku o pomoc finansową. Poprzez stwierdzenie nieważności decyzji o udzieleniu skarżącemu pomocy finansowej, a następnie uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzji między innymi o odmowie pomocy finansowej – czas jaki upłynął od dnia 24 czerwca 1997 r. to jest złożenia wniosku, do [...] lipca 2003 r. to jest decyzji Komendanta jest znaczny. Jednakże zasadą prawną jest dokonywanie oceny wniosku, którym wszczęto postępowanie, na podstawie przepisów obowiązujących w dacie wydania decyzji (art. 107 § 1 kpa). W ten sposób wniosek M. L. z dnia 24 czerwca 1997 r. został rozpoznany w oparciu o stan prawny obowiązujący w dacie wydania kwestionowanych decyzji.

Z omówionych względów Sąd, potwierdzając legalność analizowanych decyzji na postawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), oddalił skargę jako niezasadną.