Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 172/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-04-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędzia WSA Marek Olejnik (sprawozdawca), Protokolant starszy sekretarz sądowy Ewelina Bedyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi: D. S.-G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

1.1.W wyniku przeprowadzonej kontroli działalności gospodarczej D. S. – G. (dalej : strona, podatnik, skarżący) w zakresie rozliczenia z budżetem podatku od towarów i usług za okres od lutego do grudnia 2009 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony podczas kontroli podatkowej oraz w postępowaniu podatkowym stwierdził nieprawidłowości w rozliczeniu podatku od towarów i usług w tym okresie.

W toku kontroli podatkowej prowadzonej w zakresie podatku od towarów i usług (jak również w prowadzonym równolegle postępowaniu w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r.), stronę reprezentował przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w W. profesjonalny pełnomocnik A. A. - doradca podatkowy. Natomiast w toku prowadzonego postępowania podatkowego przed organem I instancji w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2009 r. Skarżący działał samodzielnie. Skarżący w postępowaniu podatkowym nie odbierał żadnej korespondencji kierowanej na adres zamieszkania. Nie przedkładał żadnych dokumentów.

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami ustalonymi podczas kontroli podatkowej Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. decyzją z [...] 2014 r. nr [...] określił rozliczenie w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego 2009 r. do grudnia 2009 r.

Powodem wydania ww. decyzji były stwierdzone przez organ podatkowy I instancji nieprawidłowości związane z prowadzeniem działalności handlowej, głównie artykułami pochodzenia chińskiego w lokalach na terytorium Polski. Organ podatkowy I instancji stwierdził, iż podatnik w poszczególnych okresach 2009 r. dokonywał sprzedaży nieudokumentowanej towarów handlowych w punktach sprzedaży w:

- W. przy ul. B.j [...], ul. M.- dwa oddzielne punkty, ul. G. i ul. C.,

- O. przy ul. M. S.,

- O. przy ul. N.,

- T. przy ul. C.,

- D. w namiocie,

nie wykazując uzyskanych obrotów w ewidencji sprzedaży oraz podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz nie gromadząc i nie przechowując żadnych dokumentów potwierdzających te zdarzenia, jak również nie składając deklaracji VAT-7 za wskazane wyżej okresy rozliczeniowe. Ww. decyzja został doręczona w trybie art.150 Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2012 r. poz.749 ze zm., dalej "O.p.") w dniu 14.07.2014 r..

1.2. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu I instancji, pismem z 07.10.2014 r. podatnik reprezentowany przez doradcę podatkowego A. A. od ww. decyzji wniósł bezpośrednio do Dyrektora Izby Skarbowej we W. odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji. Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej we W. w trybie przepisu art. 170 w związku z art. 227 O.p. przekazał w dniu 13.10.2014 r. ww. odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W.. z dnia [...] 2014 r. nr [...] w sprawie podatku od towarów i usług za okres od lutego do grudnia 2009 r. celem ustosunkowania się przez organ podatkowy I instancji do przedstawionych zarzutów, a także przekazanie akt sprawy. Jednocześnie poinformował organ podatkowy I instancji, iż łącznie z ww. odwołaniem wnoszący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] 2014 r. nr [...].

2.1. Dyrektor Izby Skarbowej we W. dokonując oceny przedmiotowego wniosku biorąc pod uwagę argumenty podniesione przez skarżącego oraz stan faktyczny sprawy stwierdził, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z [...] 2014 r. nr [...] Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. został złożony po terminie określonym w art.162§2 O.p., który przypadał w dniu 02.10.2014 r. Wskazał, że strona sama wskazała, że powzięła wiadomość o wydanej decyzji w dniu 25.09.2014 r. z otrzymanego w tym dniu pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w W.. Z ostrożności procesowej organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie zarówno w złożonym w dniu 07.10.2014 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. jak również w skardze, Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy. Wobec powyższego w dniu [...] 2014 r., postanowieniem nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

2.2. Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej we W. mając na uwadze ustalony stan faktyczny sprawy, dokonując oceny skuteczności procesowej wniesionego odwołania wskazał, iż rozstrzygnięcie organu podatkowego I instancji zawarte w decyzji z [...] 2014 r. nr [...] w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego 2009 r. do grudnia 2009 r. stało się ostateczne. W konsekwencji działając na podstawie art.228§1 pkt 2 O.p. stwierdził uchybienie terminowi do złożenia odwołania.

3.1. Od ww. postanowienia podatnik wniósł skargę. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił, iż zostało wydane z naruszeniem prawa procesowego, przekroczeniem swobody uznania administracyjnego przy jednolitym braku wyjaśnienia wszystkich okoliczności mających istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż w dniu 7 października 2014 r. wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej we W. z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] 2014 r. nr [...] doręczonej 07.10.2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Skarżący wywodzi, iż na skutek podjętych czynności egzekucyjnych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. powziął w dniu 25.09.2014 r. informację o ciążącym na nim zobowiązaniu w podatku od towarów i usług za 2009 r. W dniu 30.09.2014 r. Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. o wydanie kserokopii decyzji w oparciu o którą prawdopodobnie wydano przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. upomnienie o numerze UP [...]. Kserokopię przedmiotowej decyzji wydano pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 06.10.2014 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem skarżący wniósł 07.10.2014 r. po uzyskaniu w dniu 06.10.2014 r. od Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. kserokopii decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za okres od lutego do grudnia 2009 roku.

W przedmiotowej sprawie 7 dniowy termin do wniesienie odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia należało liczyć w ocenie skarżącego od terminu otrzymania kserokopii decyzji. W skardze podniesiono również, iż skarżący nie miał wiedzy o toczącym się postępowaniu w zakresie podatku od towarów i usług za 2009 r. Zarówno postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego jak również decyzja wymiarowa zostały doręczone w trybie zastępczym. Natomiast zgodnie z przytoczonym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia art. 148 i 149 O.p. pisma doręcza się stronie w ich miejscu zamieszkania lub miejscu pracy, a także innym osobom wymienionym w art. 149 O.p. W przedmiotowej sprawie mimo niemożności doręczenia korespondencji począwszy od wszczęcia postępowania podatkowego do jego zakończenia na adres zamieszkania Skarżącego organ podatkowy nie wykorzystał innych możliwości doręczenia korespondencji określonych w obowiązujących przepisach. Tym samym fikcja doręczenia określona w art. 150 O.p. nie może być zastosowana w przedmiotowej sprawie.

Zdaniem strony zarzut organu podatkowego w zakresie niesformułowania we wniosku argumentów na brak winy skarżącego odnośnie uchybienia terminu należy uznać za chybiony. Skoro skarżący nie miał wiedzy na temat wszczęcia postępowania podatkowego. Natomiast uzyskanie wiedzy na temat ewentualnych zaległości podatkowych, które następnie zostały potwierdzone poprzez uzyskanie kserokopii decyzji wymiarowych spowodowały niezwłoczne wystąpienie skarżącego w celu uruchomienia procedury odwoławczej. Fizyczny brak decyzji uniemożliwiał Skarżącemu wniesienie odwołania od niej.

Skarżący nadmienia, że w okresie po zakończeniu kontroli podatkowej nie zmienił adresu zamieszkania. W okresie od 15.06.2014 r. do 18.07.2014 r. przebywał na urlopie wypoczynkowym i w okresie od 01.09.2014 r. do 30.09.2014 r. na urlopie bezpłatnym poza miejscem zamieszkania.

3.2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje :

4.1. Odnosząc się do argumentacji Skarżącego, Sąd w pierwszej kolejności stwierdza, iż regulacje normujące zasady doręczania korespondencji w postępowaniu podatkowym wskazują, iż korespondencję osobom fizycznym doręcza się w ich mieszkaniu lub miejscu pracy - zgodnie z art. 148 O.p. W razie niemożności doręczenia pisma w powyższy sposób, a także w innych uzasadnionych przypadkach pisma doręcza się w każdym innym miejscu, gdzie się adresata zastanie. Natomiast według art. 149 wskazanej ustawy w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy domu umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.

Jednocześnie w razie niemożności doręczenia pisma w żaden z powyższych sposobów spośród wskazanych w art. 148 § 1 lub art. 149 ( vide art. 150 § 1 O.p. ):

1) poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę;

2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.

Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. W myśl art. 150 §2 O.p. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

4.2.W przedmiotowej sprawie Skarżący wskazał, iż po zakończeniu kontroli podatkowej nie zmienił adresu zamieszkania, tj. ul. D. 14/7 [...] W.. Wskazany adres ważny jest od 01.01.2013 r. W świetle przedstawionego stanu prawnego oraz faktycznego, w ocenie Sądu wszelka korespondencja kierowana przez organ podatkowy I instancji do Skarżącego była prawidłowo adresowana i w trybie art. 150 O.p. skutecznie doręczana. Tym samym decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z [...] 2014 r. nr [...] określająca rozliczenie w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2009 r. została prawidłowo doręczona stronie w trybie art. 150 § 2 O.p. Powyższa przesyłka została dwukrotnie awizowana, pierwsze awizo 30.06.2014 r., drugie awizo 08.07.2014 r., data doręczenia korespondencji w trybie art. 150 O.p. 14.07.2014 r. (na zwrotce znajduje się adnotacja, że przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w UP W.). Podkreślić także należy, że organ podatkowy nie ma obowiązku doręczania pism w sposób określony w art.148§2 lub §3 O.p. jeżeli zastosował regulację art.148§1 w związku z art.150. Zatem zarzut skarżącego, iż fikcja doręczenia określona w art. 150 O.p. nie może być zastosowana w przedmiotowej sprawie należy uznać za chybiony.

4.3. Odnosząc się do argumentacji skarżącego, Sąd stwierdza, iż warunkiem skuteczności czynności procesowe j- a takim jest wniesienie odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania. Stosownie do art. 223 § 2 pkt 1 O.p., odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Uchybienie terminowi powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Dlatego też organ właściwy dla rozpatrzenia odwołania ( art. 223 § 1 O.p. jest zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać czy środek zaskarżenia został wniesiony w przewidzianym przepisami terminie. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa. Oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym ostatecznej decyzji, która korzysta z ochrom trwałości - art. 128 O.p.

Dokonując, zgodnie z powyższym, oceny skuteczności procesowej wniesionego odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo stwierdził, że odwołanie strony zostało nadane w placówce pocztowej 07.10.2014 r., tj. po upływie terminu dla skutecznego dokonania tej czynności, który w rozpatrywanym przypadku upłynął w dniu 28.07.2014 r. (poniedziałek), bowiem decyzje zostały doręczone w dniu 14.07.2014 r. ( poniedziałek).

Skarżący składając odwołanie wniósł przy tym w trybie art. 162 Ordynacji podatkowej o przywrócenie terminu do jego złożenia. Postępowanie w tym zakresie było przedmiotem odrębnego postępowania zakończonego postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej we W. nr [...] , w którym organ odmówił przywrócenia tego terminu. Tym samym decyzja organu I instancji stała się ostateczna.

W konsekwencji zatem organ podatkowy właściwie zastosował regulację art.228§1 pkt 1 i §2 O.p. bowiem odwołanie bezspornie złożone zostało z uchybieniem terminu określonego w art.223§2 pkt 1 O.p.

4.3. Zarzuty skarżącego dotyczące odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania zostały rozpoznane przez Sąd w odrębnym postepowaniu w sprawie o sygn. akt i SA/Wr 171/15 (Sąd oddalił skargę). Nie mogą być one zatem, jako nie związane z istotą przedmiotowego postępowania, rozpoznawane po raz kolejny w tym postępowaniu.

5. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art.151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.