Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1293/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Mzyk po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 sierpnia 2005 r., sygn. akt II SA/Łd 293/04 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 17 lutego 2004 r. Nr [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia dokonania prawidłowego podłączenia urządzeń do instalacji gazowej postanawia : oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2005 r. sygn. akt II SA/Łd 293/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że co najmniej od dnia 27 maja 2005 r. (tj. od daty doręczenia skarżącej odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej) R. K. posiadała wiedzę na temat tego, że skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej może nastąpić tylko w przypadku sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego. W terminie siedmiu dni od doręczenia odpisu postanowienia tj. do dnia 3 czerwca 2005r., skarżąca mogła złożyć wniosek o przywrócenie terminu i uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Jeśli zatem wniosek taki został złożony dopiero w dniu 17 czerwca 2005 r. to doszło do uchybienia siedmiodniowego terminu, jaki przewiduje art. 87 §1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wobec czego wniosek jako spóźniony podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 powołanej ustawy.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła R. S. reprezentowana przez adwokata z urzędu, zarzucając naruszenie art. 88 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez niezasadną odmowę przywrócenia terminu – bez uwzględnienia wszystkich okoliczności istotnych do rozpoznania wniosku. W uzasadnieniu zażalenia powołano się na argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej a w tym, że skarżąca cierpi na chorobę nadciśnieniową i wieńcową, jest w podeszłym wieku, była uczestnikiem powstania warszawskiego i z tego względu zasługuje na szczególne potraktowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione. Przepis art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 ppsa. W warunkach sprawy pozostaje poza sporem, że wniosek R. S. został złożony po upływie siedmiodniowego terminu co wynika tak z treści samego wniosku jak i z akt sprawy.

W świetle tych bezspornych okoliczności sprawy prawidłowo Sąd Wojewódzki postanowił o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu, jako złożonego po upływie terminu. Powołane w zażaleniu okoliczności związane z inwalidztwem, wiekiem czy też chorobą skarżącej, z punktu widzenia treści art. 88 ppsa, nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Są to bowiem okoliczności które mogły być przedmiotem merytorycznej oceny przez Sąd Wojewódzki, jako ewentualne przesłanki przywrócenia terminu, gdyby strona z takim wnioskiem do Sądu wystąpiła w ustawowym terminie, co w sprawie nie miało miejsca.

Z powyższych względów nie można było uznać, że postanowienie Sądu Wojewódzkiego w jakimkolwiek zakresie uchybia prawu a w konsekwencji należało na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa orzec jak w sentencji.