Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 333/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie: NSA Paweł Miładowski WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant: sekretarz sąd. Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2006 r. sprawy ze skargi S. S.A. w [...]. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].nr [...]. w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej o d d a l a s k a r g ę /-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/G.Radzicka /-/P.Miładowski


UZASADNIENIE

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny - po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia (...) nr (...) nie stwierdził u A. M. przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli wymienionej w pozycji 5 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. nr 132 poz. 1115).

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono co następuje:

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny dnia (...) wydał decyzję nr (...) o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u A. M. . Od decyzji do organu II instancji odwołał się A. M. . Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia (...), po rozpatrzeniu odwołania, postanowił w całości uchylić decyzję organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez ten organ, zobowiązując Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego do uzupełnienia postępowania o :

- zweryfikowanie ocen narażenia zawodowego, a także wskazał, że przy ocenie narażenia zawodowego należy uwzględnić występowanie nie tylko aerozoli drażniących, ale także pyłów organicznych i mineralnych. Zobowiązał także organ I instancji do ustosunkowania się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu a także nakazał uwzględnić orzecznictwo NSA i SN.

Orzeczenie PWIS zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zakład pracy A. M. - S. S.A. .

Wyrokiem z dnia (...) sygn. akt III SA/Po (...) WSA , skargę pracodawcy oddalił, uznając że Państwowy Wojewódzki Inspektor Pracy zasadnie uchylił decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Pracy .

Organ I instancji podkreślił, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd wskazał, iż organ I instancji winien wyjaśnić kwestię badań środowiskowych pracy oraz ustalić czy już w roku 2001 miał miejsce znaczny ubytek pojemności oddechowej płuc A. M. .

Odnosząc się do wytycznych Sądu Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny rozpatrując sprawę ponownie, uznał, na podstawie orzeczenia lekarskiego nr (...) o rozpoznaniu choroby zawodowej, wystawionego przez: Wielkopolskie Centrum Medycyny Pracy Ośrodek (...) otrzymanego w dniu (...) dotyczącego A. M. urodzonego (...) - (...) zamieszkałego (...), ul. (...) numer ewidencyjny PESEL (...)

zatrudnionego w "(...)" S.A. ul. (...) 2 (...) (obecna nazwa zakładu S. S.A. ul. (...),(...))

na stanowisku operator maszyn do produkcji płyt, rozwłókniacz drewna, elektromonter- obsługa maszyn i urządzeń do rozwłókniania drewna, praca przy pulpicie, bieżąca regulacja maszyn, okresowe czyszczenie zbiorników, oraz uzupełnionych wyników dochodzenia epidemiologicznego w środowisku pracy w tym:

- karty informacyjnej nazwanej - narażenie i ryzyko zawodowe sporządzonej dnia (...). i (...) a następnie sprostowanej w dniu (...) przez Kierownika służby BHP W. B. ,

- oświadczenia G. Sz. z dnia (...) zamieszkałej (...) Oś. (...), która wyjaśnia iż omyłkowo dokonała wpisów w pozycji "pyły",

-oświadczenie pełnomocnika Zarządu ds. Systemu Jakości A. G. o nie przeprowadzania na stanowisku rozwłókniacza drewna badań zapylenia,

- oświadczenia Z-cy Kierownika Działu Technologicznego B. F. w którym podaje, że na stanowisku rozwłókniacza drewna ciągłego twardego nie występują żadne substancje chemiczne określane mianem szkodliwych,

-wynikami pomiarów środowiska pracy z dnia (...) - wyniki wskazują na zawartość pyłu poniżej NDS 1,3 mg/m3; 16.12.2003 r. - substancje toksyczne - terpentyna, wodorotlenek sodu - spełnione normatywy higieniczne, kartą oceny ryzyka na stanowisku pracy,

- dokumentacji dotyczącej przebiegu zatrudnienia w "E(...)" S.A. w (...) A. M. , który zatrudniony był w Dziale Produkcji Płyt i Włókna: od (...) do (...) na stanowisku pilarz,

od (...) do (...) na stanowisku elektromonter od (...) do (...) na stanowisku elektromonter - rozwłókniacz drewna, od (...) do (...) na stanowisku operator maszyn do produkcji płyt - rozwłókniacz drewna - elektromonter (przy uwzględnieniu zasiłków chorobowych od dnia (...) do dnia (...); świadczeń rehabilitacyjnych od dnia (...) do dnia (...) - świadectwa pracy z dnia (...)).

- dokumentacji medycznej, z której wynikało, że pierwsze konsultacje miały miejsce w Wielkopolskim Centrum Medycyny Pracy (...) Ośrodek w (...) dnia (...)., a przed tą datą nie stwierdzono znacznego ubytku pojemności oddechowej płuc oraz

- pismo z dnia [...].09.2005 r. znak : W.C.M.P.- [...] WCMP (...)- Ośrodka w (...) i wyników badań spirometrycznych z 2001 r. i 2002 r. wykonanych w ramach badań profilaktycznych przez lekarza M. B. , że nie stwierdza choroby zawodowej u A. M. określonej w rozstrzygnięciu, gdyż wnioskodawca nie był narażony na działanie czynników szkodliwych dla zdrowia co powoduje, że brak jest związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy chorobą zawodową stwierdzoną przez Wielkopolskie Centrum Medycyny w (...) , Ośrodek w (...), a warunkami pracy A. M. .

Odwołanie od decyzji złożył A. M. kwestionując ustalenia faktyczne wywiadu epidemiologicznego w szczególności;

- oświadczenie G. Sz. co do prawdziwości i podnosząc, że nie miała ona prawa składać oświadczenia na papierze firmowym S. S.A. nie będąc pracownikiem firmy i że oświadczenie to złożyła na potrzeby niniejszej sprawy

- oświadczenie pełnomocnika Zarządu d/s Jakości A. G. i z-cy Kierownika Działu Technologicznego B. F.

- co do nieszkodliwości warunków pracy.

Odwołujący zakwestionował również rzetelność wyników jego badań komputerowych, na których są różne dopiski. A. M. zawarł w odwołaniu informacje dotyczące jego pracy w zajezdni wózków akumulatorowych od kwietnia 1995 do maja 2001 r. gdzie był narażony na działanie drażniących oparów kwasu siarkowego, jak również zapylenia środowiska pracy powstającego przy pracach porządkowych mających na celu usuwanie pyłów z urządzeń.

Kwestionując rzetelność dokumentów złożonych przez zakład pracy zarówno co do przedstawionych faktów jak i czasu ich sporządzania, odwołujący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i uznanie choroby zawodowej. W wyniku rozpoznania odwołania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w (...) decyzją z dnia (...). nr (...)

- uchylił zaskarżoną decyzję w całości i

- stwierdził u A. M. chorobę zawodową - przewlekłe zapalenie oskrzeli wywołane działaniem aerozoli drażniących w okresie niewydolności oddechowej (poz. 4 wykazu chorób zawodowych będącego załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych Dz.U. nr 65 poz. 294 z 1983 ze zm.).

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono co następuje :

Organ I instancji ustalił, iż A. M. , pracując na stanowiskach operatora maszyn do produkcji płyt, rozwłókniacza drewna i elektromontera w ramach obowiązków obsługiwał maszyny, urządzenia do rozwłókniania drewna, pracował przy pulpicie, okresowo czyścił zbiorniki.

Z wyjaśnień pracodawcy wynikało, iż na stanowisku operatora - rozwłókniacza drewna nie prowadzi się pomiarów zawartości pyłu drzewnego w powietrzu, gdyż procesy rozwłókniania przebiegają w szczelnie zamkniętych urządzeniach ciśnieniowych, a transport masy drzewnej odbywa się w zamkniętych rurociągach. Dlatego przyjęto założenie, że pył drzewny na tym stanowisku nie występuje. Natomiast A. M. w swoim oświadczeniu (k.22) wyjaśnił, iż po okresie pracy na stanowisku pilarza ((...).10.1994 r.- (...).04.1995 r.), gdzie narażenie na zapylenie było ewidentne, został przeniesiony na stanowisko elektryka pogotowia elektrycznego. Do jego zadań należało usuwanie awarii przy liniach technologicznych do produkcji płyt pilśniowych i porowatych. Przebywał w różnych miejscach na terenie zakładu "E. ", gdzie występował dym, wysoka temperatura, opary, pyły i kurze. Do obowiązków A.M. należała także obsługa zajezdni wózków akumulatorowych, co wiązało się z doładowaniem baterii w wózkach, dolewaniem wody do elektrolitu w baterii, czemu towarzyszyło ulatnianie się oparów kwasu siarkowego. Dalej odwołujący się pracował na hali rozwłókniania, gdzie produkowało się masę do produkcji płyt. Jego praca poległa na uruchamianiu maszyn i obsłudze ciągu do produkcji płyt. Według oświadczenia A.M. często panowały tam ciężkie warunki pracy w postaci wybuchów korka, obecności par z sodą kaustyczną, oparów z kadzi masowych. Raz w tygodniu w czasie konserwacji ciągu produkcyjnego posługiwano się sprężonym powietrzem w celu oczyszczenia go z pozostałości po wybuchach korków, zrębków i kurzu, czemu towarzyszyło znaczne zapylenie.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wobec rozbieżności informacji o narażeniu A.M. pochodzących od niego samego i od pracodawcy ustalił, iż fakt niewykonywania pomiarów czynników szkodliwych dla układu oddechowego (zapylenie, pary substancji chemicznych) w okresie świadczenia pracy przez skarżącego (1994-2002) nie może przesądzać, że takiego narażenia nie było.

Przytaczając orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, dotyczące spraw z zakresu chorób zawodowych organ odwoławczy dalej stwierdził, że zgodnie z § 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr 65, poz. 294 z 1983 r. ze zm.) chorobą zawodową jest choroba określona w wykazie chorób zawodowych, jeśli została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy.

U skarżącego wystąpiła choroba wymieniona w wykazie chorób zawodowych a w jego środowisku pracy najprawdopodobniej wystąpił czynnik szkodliwy dla zdrowia. Organ odwoławczy podkreślił, że przepisy powołanego rozporządzenia nie wymagają wykazania ze stuprocentową pewnością, że zachodził związek przyczynowy pomiędzy narażeniem zawodowym, a powstaniem choroby. Zatem w przedmiotowej sprawie należy mówić o domniemanym związku przyczynowym między narażeniem zawodowym, a powstaniem choroby, gdyż istnienie związku przyczynowego między schorzeniem a warunkami pracy nie zawsze musi być pewne, gdyż wystarczające jest w tym względzie wykazanie wysokiego (przeważającego) prawdopodobieństwa (orzecz. SN III PZP 85/86-OSNCP 1989 r. nr 9, poz. 109).

Z tych też powodów organ odwoławczy wydał rozstrzygnięcie o stwierdzeniu u odwołującego choroby zawodowej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł zakład pracy Spółka Akcyjna "S. " zarzucając, iż decyzja będąca przedmiotem skargi została wydana z naruszeniem

- art. 7,8,75,77 i 80 KPA poprzez brak wnikliwego zbadania stanu faktycznego mogącego stanowić podstawę rozstrzygnięcia

- naruszenie art. 11 i 107 § 1 i 3 KPA poprzez lakoniczne uzasadnienie faktyczne i prawne

- naruszenie § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983 r. w sprawie chorób zawodowych poprzez bezpodstawne stwierdzenie choroby zawodowej u A. M.

- naruszenie art. 6, 10, 79 i 131 KPA poprzez nie zawiadomienie skarżącej Spółki o złożeniu odwołania przez pracownika i uniemożliwienie stronie skarżącej uczestnictwa w postępowaniu.

W konkluzji skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona

Rozpoznawanie chorób zawodowych leży wyłącznie w gestii upoważnionych do tego rozporządzeniem Rady Ministrów z 18.11.1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. z 1983 r. nr 65 poz. 294 ze zm.) jednostek organizacyjnych służby zdrowia, przy czym orzeczenia te w kwestii rozpoznania choroby zawodowej lub braku do tego podstaw są wiążące dla organów inspekcji sanitarnej.

Winno być niespornym w niniejszej sprawie, że z uwagi na brzmienie przepisu § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002 r.(Dz.U. z 2002 r. nr 132 poz. 1115) postępowanie w niniejszej sprawie winno być prowadzone na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 18.11.1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. z 1983 r. nr 65 poz. 294 ze zm.), a więc pod kątem stwierdzenia choroby zawodowej o której mówi załącznik do rozporządzenia RM z 1983 r. w pkt 4 a nie jak to uczynił organ I instancji odnosząc się do pkt 5 załącznika rozporządzenia RM z 30.07.2002 r. Przewlekłe zapalenie oskrzeli wywołane działaniem aerozoli drażniących w okresie niewydolności oddechowej, a więc schorzenie wymienione w pkt 4 załącznika wykazu chorób zawodowych rozporządzenia RM z 18.11.1983 r. rozpoznało u A. M. Wielkopolskie Centrum Medycyny Pracy - Ośrodek w (...) dnia (...)., przy czym postępowanie wszczęto (...).07.2002 r.

Z tych też powodów, rolą organu I instancji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego było przeprowadzenie postępowania pod kątem ustaleń co do związku przyczynowego pomiędzy postawioną diagnozą i wskazaniem konkretnego schorzenia, a działaniem czynników szkodliwych w środowisku pracy i zebrania dowodów o których mowa w art. 75 KPA.

Jak wynika z materiału zgromadzonego przez organ I instancji A. M. pracował w E. S.A. w (...) od (...). do (...). na stanowiskach

- pilarz

- elektromonter

- elektromonter- rozwłókniacz drewna

- operator maszyn do produkcji płyt

- elektromonter - rozwłókniacz drewna.

Jego faktyczna praca trwała do (...) maja 2002r., bowiem tego dnia podczas czyszczenia kadzi masowych pracownik poczuł się źle w wyniku czego był hospitalizowany i następnie do czasu przejścia na rentę przebywał na zasiłkach chorobowych i świadczeniu rehabilitacyjnym. Organ II instancji uchylając po raz pierwszy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego słusznie wskazywał, że postępowanie w sprawie winno być prowadzone w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 18.11.1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. z 1983 r. nr 65 poz. 294 ze zm.), a nie w oparciu o rozporządzenie Rady Ministrów z 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania, podejrzenia, rozpoznania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. z 2002 r. nr 132 poz. 1115). Przytoczone rozporządzenia w załącznikach wymienia odmienne choroby gdyż rozporządzenie z 1983 r. w załączniku pod pozycją 4 wymienia "przewlekłe zapalenie oskrzeli wywołane działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących - w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego", którą to chorobę stwierdzono w Wielkopolskim Centrum Medycyny Pracy w (...) Ośrodek w (...) w A. M. , natomiast w rozporządzeniu z 2002 r. załącznik w pkt 5 wymienia "przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) poniżej 50% wartości należnej; wywołanej narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej były przypadki stwierdzenia na stanowisku pracy przekroczeń odpowiednich normatywów higienicznych". Dlatego należy stwierdzić, że organ I instancji mimo wyrażonych wskazówek, wadliwie przy ponownym rozpoznaniu sprawy ponownie odniósł się do choroby zawodowej wymienionej w rozporządzeniu RM z 2002 r. mimo, że w uzasadnieniu decyzji wskazuje na rozporządzenie z 1983 r.

Wymienione choroby zawodowe są różne w opisie a mimo to organ I instancji - jakkolwiek w uzasadnieniu podkreśla, że postępowanie prowadzono w myśl przepisów rozporządzenia z 1983 r. - w rozstrzygnięciu przywołuje poz. 5 załącznika do rozporządzenia z 2002 r.

Prowadzone postępowanie administracyjne w tym dochodzenie epidemiologiczne wskazuje, że zakład pracy poprzez okres faktycznej pracy A. M. legitymował się trzykrotnym badaniem miejsca pracy, gdzie badano narażenie i ryzyko zawodowe. Dokumenty te mają datę (...).12.1994 r.; (...).10.1999 r.; (...).05.2001 r. Oceniając rzetelność przedłożonych dokumentów można zauważyć że karty zatytułowane narażenie i ryzyko zawodowe obie z datą badania (...).12.1994 r. (k. 7 akt oraz zawarta w foliowej oprawie z napisem dokumenty dostarczone przez koordynatora d/s BHP i p.poż. W.Bąbelczyka) zawierają absolutnie odmienne dane. Na karcie 7 odnotowano wyłącznie badane (...).12.1994 r. pyłów i hałasu. Na karcie w pliku dokumentów odnotowano dane z podaniem zupełnie innych dat i parametrów. Wynika nawet, że badano oddziaływanie czynników na A. M. wówczas kiedy już faktycznie nie pracował.

Powyższa sytuacja uzasadnia przyjęcie przez organ II instancji, że u skarżącej badań nie robiono, bądź robiono sporadycznie.

W aktach sprawy (plik dokumentów) znajduje się natomiast decyzja Powiatowego Inspektora Sanitarnego z (...) nr (...) znak (...) z której wynika, że czynnikami szkodliwymi dla zdrowia występującymi u skarżącej były: hałas, pył, zawartość wolnej krystalicznej krzemionki oznaczanej przy pomiarach, styren, krylen, butanol, formaldehyd, kwas siarkowy, olej mineralny. Jak wynika z oświadczenia A. M. pracował na różnych stanowiskach w tym również przy usuwaniu awarii linii technologicznych, zajmował się również obsługą wózków akumulatorowych.

Żadne z przedstawionych wyników badań nie odnosi się do sytuacji awaryjnej, a jedynie do przebiegu normalnego toku produkcji.

Jeżeli więc orzeczenie lekarskie rozpoznaje chorobę zawodową, a dochodzenie epidemiologiczne wykazuje, że czynniki szkodliwe występowały w środowisku pracy, co w niniejszej sprawie stwierdza decyzja Powiatowego Inspektora Sanitarnego z (...) nr (...), przesłanki wymagające do stwierdzenia choroby zawodowej należy uznać za spełnione (vide wyrok NSA z 23.03.1999 r. I SA 1420/98).

W ocenie Sądu organ odwoławczy nie naruszył przepisów przytoczonych w skardze.

Organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję I instancji i rozstrzyga sprawę co do istoty jeżeli dochodzi do przekonania, że decyzja będąca przedmiotem odwołania jest nieprawidłowa.

W niniejszej sprawie organ dysponował orzeczeniem lekarskim nr (...) o rozpoznaniu choroby zawodowej, a orzeczenie zakładu służby zdrowia właściwego do rozpoznania chorób zawodowych są traktowane w postępowaniu w sprawie chorób zawodowych jak opinia biegłego. Oceniając postępowanie administracyjne i ustalenia stanu faktycznego organ odwoławczy miał prawo odmiennie ocenić dochodzenie epidemiologiczne, tym bardziej, że na rozbieżności w przedstawianym materiale dowodowym wskazywał A. M.

Dokonując oceny działania czynników szkodliwych poza oświadczeniami pracownika organ musiał kierować się przepisami zawartymi w § 1 ust 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. z 1983 nr 65 poz. 294 ze zm.). Wbrew przedstawianym wynikom narażenia zawodowego inne obiektywne dokumenty w tym wskazana wyżej decyzja z (...) Powiatowego Inspektora Sanitarnego wskazują, że poza hałasem w firmie skarżącej występowały inne czynniki szkodliwe dla zdrowia pracowników. Stąd zasadnie organ odwoławczy stwierdził iż fakt niewykonywania pomiarów przez skarżącą w okresie od 1994 r. do 2002 r. nie może przesądzać, że narażenia zawodowego pracowników w tym A. M. nie było.

Przy wydawaniu decyzji w trybie art. 138 § 1 pkt 2 KPA organ jest ograniczony jedynie treścią przepisu art. 139 KPA nie może być jednak pozbawiony samodzielnej oceny stanu faktycznego i to w sposób odmienny niż to uczynił organ I instancji.

Skarżąca niezasadnie zarzuca w skardze, że organ odwoławczy w sposób wyrywkowy przytacza orzecznictwo Sądu Najwyższego w sprawach chorób zawodowych.

Ustalanie związku przyczynowego pomiędzy stwierdzoną chorobą zawodową, a warunkami pracy polega na ocenie obiektywnych okoliczności takich jak okres zatrudnienia na zajmowanym faktycznym stanowisku, ocenie czy występowały w zakładzie pracy czynniki szkodliwe. Natomiast rolą zakładu pracy jest przedstawienie takich materiałów do dochodzenia epidemiologicznego, które bez wątpliwości i rzetelnie wykluczą związek przyczynowy pomiędzy chorobą zawodową u pracownika, a warunkami pracy. Tego obowiązku skarżąca nie spełniła wnioskując dowody w postaci zeznań świadków, który to dowód wyjaśnił, że skarżący pracował wyłącznie w hałasie co jest sprzeczne z oświadczeniami pracownika jak i przedkładając jak to wykazano niewiarygodne wyniki badań narażenia zawodowego.

Nieuzasadnione są również zarzuty skargi dotyczące niezawiadomienia skarżącej spółki o złożonym odwołaniu przez pracownika. Skarżąca otrzymała [...].11.2005 r. pismo PWIS (DN-HP-(...)). Skoro organ informuje stronę o możliwości wypowiedzenia się w sprawie i wydał decyzję (...).12.2005 r., prawem a nie obowiązkiem strony jest możliwość zajęcia stanowiska w sprawie. Jest bowiem niespornym, że skoro organ II instancji informuje, że wyda decyzję i decyzja I instancji nie jest prawomocna, to działania organu odwoławczego musiały być podjęte na skutek odwołania strony niezadowolonej z rozstrzygnięcia organu I instancji.

W powyższych okolicznościach uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając w toku sądowej kontroli rozstrzygnięcia administracyjnego naruszenia przepisów art. 7,8,75,77,80,11,107 § 1 i 3,6,10,79,131 KPA oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 18.11.1983 r. w szczególności § 1 art. 1 i 2, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 513 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.

/-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/G.Radzicka /-/P.Miładowski

KP