Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 585/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-02-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Wnioskiem datowanym na 12 stycznia 2008 r. złożonym za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego /data nadania 21 stycznia 2008 r./ M.O. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję SKO z dnia [...] września 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, doręczonej stronie 4 października 2007 r.

W uzasadnieniu wniosku argumentowała, że od 5 października 2007 r. w związku z urazem kolana przebywała na leczeniu w S., gdzie została skierowana na operację wymiany stawu kolanowego. Od dnia 30 listopada 2007 r. przebywała w S., gdzie leczona była ambulatoryjnie, a od 21 stycznia 2008 r. skierowana została do Szpitala Specjalistycznego w K. Na okoliczności wskazane w uzasadnieniu wniosku skarżąca załącza zaświadczenie lekarskie z dnia 11 stycznia 2008 r. oraz kartę informacyjną leczenia szpitalnego z dnia 30 listopada 2007 r.

Wnioskodawca podaje również, że z uwagi na fakt że po napisaniu skargi 5 października 2007 r. zachorowała, poprosiła wnuczka o wysłanie skargi w tym dniu. M.O. w uzasadnieniu wniosku wskazuje, iż dopiero 12 stycznia 2008 r. dowiedziała się, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, została złożona po upływie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu - art. 86 zd. 1 powołanej ustawy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie /art. 87 ( 1 i 4 w/w ustawy/.

Ponadto zgodnie z art. 87 ( 2 tej ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić również okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Należy zauważyć, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy, może mieć miejsce tylko wtedy, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Istotnym przy tym jest, iż przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko czynności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.

Uprawdopodobnienie braku winy w niezachowaniu terminu dla dokonania czynności należy zawsze do strony, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

W przedmiotowej sprawie stwierdzić należy, iż wskazana we wniosku argumentacja, w ocenie Sądu, nie może zasługiwać na uwzględnienie. Niezachowanie terminu, skarżąca uzasadnia pobytem od dnia 5 października 2007 r. w S., gdzie została przeprowadzona operacja kolana. Z zaświadczeń przedstawionych przez stronę wynika, iż operacja kolana została przeprowadzona dnia 20 listopada 2007 r. a pobyt w szpitalu miał miejsce od dnia 13 listopada 2007 r. do 30 listopada 2007 r., zatem już po upływie 30 dniowego terminu do wniesienia skargi. Natomiast od 5 października 2007 r. skarżąca, jak wynika z zaświadczenia lekarskiego z dnia 11 stycznia 2008 r., leczona była ambulatoryjnie.

Z uwagi na swoją chorobę skarżąca poprosiła inną osobę (swojego wnuka) aby wysłał skargę dnia 5 października 2007 r., wskazując jednocześnie iż skarga została tego dnia sporządzona. Stwierdzić należy, iż w argumentacji M.O. pojawia się nieścisłość, gdyż wykazuje ona że sporządziła i oddała skargę wnukowi do wysłania dnia 5 października 2007 r., natomiast z akt sprawy wynika że skarga jest datowana na dzień 5 listopada 2007 r. Zdaniem sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła iż dnia 5 października 2007 r. przekazała skargę do wysłania wnukowi, skoro na skardze widnieje data 5 listopada 2007 r.

Ponadto należy zauważyć, iż strona w czasie od 5 października 2007 r. do dnia 5 listopada 2007 r. (ostatni dzień terminu na złożenie skargi) nie przebywała w szpitalu, nie znajdowała się także w sytuacji uniemożliwiającej wysłanie skargi w terminie, jak stara się to uprawdopodobnić we wniosku o przywrócenie terminu. Pobyt w innej miejscowości w związku z przygotowaniami do operacji i samą operacją nie jest przeszkodą nie do przezwyciężenia, która uniemożliwia dokonanie czynności w terminie.

Zdaniem Sądu uchybienie terminu w sprawie niniejszej nie nastąpiło w wyniku zdarzeń nagłych, niemożliwych do przezwyciężenia przeszkód, a było przyczyną niedostatecznej staranności skarżącej w prowadzeniu własnych spraw.

Z powyższych względów oraz na podstawie art. 86 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , należało orzec jak w sentencji.