Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 587/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 2 i par 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 25 maja 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w S. (przywoływany dalej jako "Komendant Wojewódzki") po rozpatrzeniu odwołania K.W. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] o odmowie wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy.

Decyzja Komendanta Wojewódzkiego została nadana przesyłką poleconą na adres wskazany we wniosku przez skarżącego i po dwukrotnym awizowaniu w dniach 25 lutego 2021 roku oraz 5 marca 2021 roku wobec jej niepodjęcia została zwrócona nadawcy.

Pismem z dnia 24 marca 2021 roku skierowanym do Komendanta Wojewódzkiego skarżący wystąpił o ponowne wysłanie decyzji wskazując, iż nie mógł jej odebrać w terminie albowiem przebywał w tym czasie na kwarantannie poza miejscem zamieszkania.

Pismem z dnia 2 kwietnia organ poinformował skarżącego o braku możliwości ponownego doręczenia decyzji wyjaśniając dodatkowo, iż nie przedstawiono mu dowodu potwierdzającego przebywanie na kwarantannie. Wezwano także wnioskodawcę do przedłożenia takiego dokumentu.

W dniu 6 kwietnia 2021 roku (data wskazana przez skarżącego w nagłówku skargi) sporządził on skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazując iż zmierza do jej wniesienia za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego w S. Jednakże jak wynika z koperty (k. 8 akt sądowych) skarżący ową skargę wniósł w Komandzie Powiatowej Policji w S. (adnotacja na kopercie), która to komenda następnie przekazała pismo bezpośrednio Komendantowi Wojewódzkiemu. Owo przekazanie skargi jak wynika z pieczęci na kopercie nastąpiło w dniu 16 kwietnia 2021 roku.

W opisanej wyżej skardze zawnioskowano o uchylenie decyzji organów administracji obu instancji oraz o zobowiązanie organu do wypłaty wyrównania wraz z ustawowymi odsetkami.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki wniósł o jej oddalenie wywodząc, iż skarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z obowiązującymi przepisami regulującymi zasady ustalania wysokości ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy. Wskazał też, iż skarga została wniesiona do organu odwoławczego w dniu 16 kwietnia 2021 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje:

W myśl art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., przywoływanej dalej jako: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Według art. 54 § 1 p.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

O powyższych zasadach skarżący został prawidłowo pouczony w decyzji będącej przedmiotem skargi.

Jak wynika opisanych powyżej okoliczności sprawy, decyzję należy uznać za doręczoną w trybie zastępczym na zasadzie art. 44 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego z dniem 11 marca 2021 roku. Przy uwzględnieniu zasady art. 83 § 2 p.p.s.a zgodnie z którą jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, 30 dniowy termin na zaskarżenie decyzji Komendanta Wojewódzkiego upływał w dniu 12 kwietnia 2021 roku.

W sprawie istotne znaczenie ma okoliczność, iż Wnioskodawca mimo wyartykułowanej w nagłówku skargi świadomości, że decyzję wnosi się za pośrednictwem organu który wydał skarżoną decyzję, wniósł ją na ręce organu który rozstrzygał w sprawę w I instancji. Dopiero zaś ten organ przekazał skargę, bez pośrednictwa operatora pocztowego, Komendantowi Wojewódzkiemu w dniu 16 kwietnia 2021 roku.

Kwestia sposobu liczenia terminu na wniesienie skargi do sądu administracyjnego w sytuacji, w której została ona złożona za pośrednictwem niewłaściwego organu była już przedmiotem wypowiedzi sądów administracyjnych. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego (w tym do organu pierwszej instancji), sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (postanowienia NSA z: 12.2.2015 r. II GSK 99/15; 11.6.2013 r. II GSK 937/13; 27.2.2009 r. I FSK 1597/08; 12.1.2009 r. II OSK 1918/08; 11.3.2009 r. I OSK 234/09; 10.10.2007 r. II OSK 1433/07).

Skoro skarżona decyzja nie została przesłana przez organ I instancji do organu właściwego za pośrednictwem operatora pocztowego lecz bezpośrednio, o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data jej faktycznego przekazania Komendantowi Wojewódzkiemu tj. 16 kwietnia 2021 roku. Przyjęcie zaś powyższej daty nakazuje stwierdzić, iż skarga została wniesiona po terminie określnym przez ustawodawcę.

Na marginesie warto też dostrzec, iż skarżący wnosząc skargę nie występował do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu oraz nie podjął żadnych czynności które miałyby uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 p.p.s.a.)

W zaistniałej sytuacji skarga podlega odrzuceniu. W przypadku bowiem wniesienia skargi po terminie, Sąd zobligowany jest odrzucić skargę postanowieniem, o czym orzeczono ja na wstępie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.