Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 709/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 34 par. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1619
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kruppik- Świetlicka (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska- Wasilewicz Sędzia WSA Jarosław Szulc Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Krenz- Winiecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 października 2015r. sprawy ze skargi M. F. na postanowienie Starosty B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 2 czerwca 2014r. skierowanym do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. M.F. (skarżąca) złożyła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego podnosząc nieistnienie obowiązku oraz niedopuszczalność egzekucji administracyjnej. Strona wskazała, że nie zawierała z Gminną Spółką Wodną w K. żadnej umowy prawnej na podstawie, której byłaby zobowiązana do płacenia składek członkowskich. Skarżąca zakwestionowała ponadto legalność powstania i działania Spółki, zainstalowania urządzeń wodnych na terenie nieruchomości skarżącej, a także wykonywania jakichkolwiek prac technicznych i konserwacyjnych dotyczących tych urządzeń.

W związku z pismem strony w dniu 09 czerwca 2014r. organ egzekucyjny wystąpił do Gminnej Spółki Wodnej w K. jako wierzyciela o zajęcie stanowiska w przedmiocie wniesionych zarzutów w trybie art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 1015 ze zm. – dalej zwana "u.p.e.a.")

Postanowieniem z dnia [...] wierzyciel (Gminna Spółka Wodna w K.) uznał wniesione zarzuty za niedopuszczalne i nieuzasadnione.

W uzasadnieniu postanowienia wierzyciel wskazał, że zgodnie z art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zarzuty dotyczą prawomocnego wyroku Sygn. akt. [...] Sądu Rejonowego w B. I Wydziału Cywilnego, który zasądził od zobowiązanej należność z tytułu składek na rzecz spółki wodnej. Ponadto sąd potwierdził zarówno prawidłową wysokość egzekwowanej należności (składki),

a także potwierdził członkostwo M. F. w Gminnej Spółce Wodnej

w K.. Wierzyciel wskazał, że dla obowiązku uiszczania składek nie ma konieczności zawierania umowy ze spółką, gdyż strona stała się członkiem spółki.

Gminna Spółka Wodna wskazała, że egzekucja administracyjna prowadzona jest na podstawie art. 170 ust. 5 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne.

Wskutek złożonego zażalenia zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Starosta B.i utrzymał w mocy postanowienie Gminnej Spółki Wodnej

w K. z dnia [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że wydanie przez wierzyciela postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu jest konsekwencją cytowanego wyroku Sądu Rejonowego w B. I Wydział Cywilny Sygn. akt: [...]. W ostatecznym wyroku z dnia [...]. Sąd Rejonowy w B. stwierdził, że M. F. jest członkiem Gminnej Spółki Wodnej w K., że powinna wnosić składki z tego tytułu na rzecz Gminnej Spółki Wodnej w K., oraz zasądził od pozwanej na rzecz Gminnej Spółki Wodnej w K. konieczność wpłacenia zaległych składek. Zdaniem Starosty nie ulega wątpliwości, że tytuł wykonawczy wystawiony został przez podmiot do tego uprawniony, co wynika wprost z art. 26 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a zasadność roszczeń wierzyciela potwierdza ww. prawomocny wyrok. Organ podkreślił, że jest związany ostatecznym postanowieniem wierzyciela, który uznał zarzuty zobowiązanego za niedopuszczalne oraz nieuzasadnione. Zdaniem organu przedmiotowe związanie potwierdza wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 października 2013 r. sygn. akt. I SA/Kr1313/13.

W skardze złożonej do Sądu strona wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości.

Podniosła, że wyrok Sądu Rejonowego w B. I Wydział Cywilny

sygn. akt: [...] wydany został na podstawie kłamliwych dokumentów Gminnej Spółki Wodnej w Koronowie i zeznań świadka R. K. oraz pisma Starosty.

Skarżąca powołała się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy sygn. akt I SA/Bd 1101/14 z dnia 10 lutego 2015r., którym Sąd uchylił poprzednio wydane w sprawie postanowienie Starosty B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Skarżąca zarzuciła, że organ nie ocenił kłamliwych dokumentów Gminnej Spółki Wodnej w K. złożonych do przewodu sądowego w sprawie [...].

Zdaniem strony czynności egzekucyjne różnych organów wobec niej są działaniami kryminalnymi. Skarżąca podniosła, że Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego nie poinformował jej żadnym dokumentem o przekazaniu tytułu wykonawczego nr 2/20013 do sądu. Podała też, że w żadnym urzędzie nie ma dokumentów o które ona wnosi. Na zakończenie strona zarzuciła brak szczegółowego uzasadnienia.

W piśmie z dnia 13 sierpnia 2005r. skarżąca wniosła o włączenie do akt sprawy akt spraw Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o sygn. akt I SA/Bd 1101/14, I SA/Bd 72/15, I SA/Bd 345/15 oraz Sądu Rejonowego w B.

I Wydział Cywilny Sygn. akt: [...].

W kolejnym piśmie z 24 września 2015 r. strona ponowiła zarzuty dotyczące postępowania sądowego przed sądem powszechnym w sprawie o sygn. akt [...], co do jej przymusowego członkostwa w Gminnej Spółce Wodnej, braku dokumentów potwierdzających ten fakt jak i braku dokumentacji technicznej w zakresie wykonania prac melioracyjnych na jej gruntach. Ponowiła zarzuty co do postępowania egzekucyjnego, działań komornika sądowego M.P.. Do pisma załączyła kopie 7 dokumentów wg załączonej listy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).

Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność mając na uwadze wówczas obowiązujące przepisy prawa.

Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu następuje tylko wówczas gdy Sąd stwierdzi naruszenia prawa materialnego lub procesowego ( art. 145 § 1 p.p.s.a., które to naruszenie miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Nie stwierdzając takich naruszeń, sąd administracyjny skargę oddala, co wynika z art. 151 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie Starosty B. z dnia [...] jest zgodne z prawem, a to oznacza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy zaznaczyć, że Starosta B. wydał ww. postanowienie z dnia [...] już po wyroku tut. Sądu z dnia 10 lutego 2015 r. w sprawie I SA/Bd 1101/14 r. W ww. wyroku Sąd stwierdził, że postanowienie z [...]

[...] posiadało wady, które skutkowały wyeliminowaniem tego aktu

z obrotu prawnego. Wady te dotyczyły m. innymi braku w aktach administracyjnych oryginału zaskarżonego postanowienia, błędnej podstawy prawnej, błędnego pouczenia o środkach odwoławczych, braku potwierdzenia terminowego złożenia zażalenia do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego. Organ odwoławczy przy ponownym rozpoznaniu sprawy musiał zastosować się do wskazań Sądu.

Zatem niniejszy skład orzekający w sprawie musi ocenić, czy Starosta B. w wydanym w dniu [...] postanowieniu zastosował się do wskazań Sądu z wyroku z dnia [...].

Mając powyższe na względzie Sąd stwierdza, że postanowienie z dnia [...] jest wolne od wad, które eliminowałyby zaskarżone postanowienie z obrotu prawnego.

W tym miejscu należy wskazać, że sprawa dotyczy wyłącznie postanowienia z dnia [...] mocą którego Starosta B. jako organ wyższego stopnia w oparciu o art. 138 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. Podkreślenia wymaga fakt, że strona jako zarzut dotyczący postępowania egzekucyjnego podała, że nałożony na nią obowiązek nie istnieje jak również podniosła zarzut niedopuszczalności egzekucji administracyjnej. W takiej sytuacji organ egzekucyjny musi uzyskać stanowisko wierzyciela co do zgłoszonych zarzutów, a to wynika z obowiązywania art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Uzyskane stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące.

Organ odwoławczy utrzymując w mocy stanowisko wierzyciela wyrażone w postanowieniu z dnia [...] powołał się na prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] w sprawie o sygn. akt

[...] gdzie Sąd ten stwierdził, że skarżąca jest członkiem Gminnej Spółki Wodnej w K. oraz orzekł o obowiązku ponoszenia składek członkowskich przez skarżącą na rzecz spółki wodnej. Zatem skoro Sąd powszechny orzekł o członkostwie strony i co do obowiązku ponoszenia składek i jest to wyrok prawomocny to sąd administracyjny, nie ma, tak jak sądzi strona uprawnień do podważenia tego wyroku.

Wyeliminowanie przez Sąd poprzedniego postanowienia Starosty B.spowodowane było naruszeniem procedury, co szczegółowo wskazał WSA w wyroku z dnia 10 lutego 2015 r. Konsekwencją powyższego był wyrok tut. Sądu z 14 kwietnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 72/15 oraz wyrok z 2 czerwca 2015 r. o sygn. akt I SA/Bd 345/15

Zaskarżone postanowienie w niniejszej sprawie takich wad nie posiada dlatego należy stwierdzić, że nie ma podstaw do jego wyeliminowania.

Na marginesie należy wskazać, że zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazując skargę sądowi winien sporządzić odpowiedź na skargę. Do tej odpowiedzi stosuje się przepisy dotyczące pism procesowych. w rozumieniu art. 45 ww. ustawy, co oznacza, że musi pismo to spełnić wszystkie wymogi formalne. Zdaniem Sądu odpowiedź organu nie spełnia tych wymogów, o których mowa w art. 45 i art. 46 . Organ nie odniósł się w żaden sposób do zarzutów i wniosków skargi, gdyż tylko jednym zdaniem podał, że podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. To uchybienie jednak nie może przesądzać o uchyleniu zaskarżonego aktu mimo, że organ zachował się tak, jak gdyby nigdy nie uczestniczył w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Porównaj Komentarz do art. 54 str. 249 – 250 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi autorstwa Tadeusz Woś, Hanna Knysiak – Molczyk Marta Romańska Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2005, jak i najnowszy Komentarz do ww. ustawy wydany przez Wydawnictwo C.H.BECK autorstwa R. Hauser, M. Wierzbowski str. 329 – 330.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 orzekł o oddaleniu skargi.