Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 1099/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2006-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 3, art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 7 i 10
journal: Dz.U. 2001 nr 71 poz 734
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.
article: par. 2 ust. 1 pkt 3, par. 3
journal: Dz.U. 2001 nr 156 poz 1817
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant Marta Lawda, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2005r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uchyliło w całości decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia [...] września 2005r. Nr [...] i przyznało J. M. dodatek mieszkaniowy w wysokości 19,64 zł oraz ryczałt na zakup opału w wysokości 46,34 zł na okres sześciu miesięcy tj. od dnia 1 października 2005r. do 31 marca 2006r.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wskazano, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 71, poz, 734 ze zm.), dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 3, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym lub 125 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8. Najniższa emerytura w chwili składania wniosku wynosi 562,58 zł.

Uznając, iż dochód wykazany przez J. M. w deklaracji został obliczony błędnie, organ odwoławczy dokonał jego obliczeń we własnym zakresie. W tej sytuacji ustalono, iż średni miesięczny dochód jednoosobowego gospodarstwa domowego J. M. w okresie od czerwca 2005r. do sierpnia 2005r. wynosił 42,58 zł, gdyż roczny dochód z 1/2 powierzchni gospodarstwa rolnego będącego współwłasnością J. M. wynosi 510,91 zł a jedna dwunasta tej kwoty to 42,58 zł. Do obliczenia zaś wysokości dodatku mieszkaniowego przyjęto powierzchnię [...] m², która stanowi 1/3 powierzchni użytkowej domu jednorodzinnego będącego współwłasnością trzech osób.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało również weryfikacji wydatków wskazanych przez J. M. we wniosku i stosownie do przepisów § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ze zm. ) zaliczyło do nich tylko 1/2 kwoty wydatków na wodę i ścieki, przyjmując iż druga połowa tej kwoty stanowi wydatki K. M. Zgodnie z § 2 ust. 2 cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjęto 90 % 1/2 kwoty 56,10 zł - 25,25 zł.

Z uwagi na to, iż lokal nie jest wyposażony w centralne ogrzewanie, ciepłą wodę i gaz przewodowy wydatki na ten cel określono w sposób przewidziany w § 3 wskazanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów. Do obliczenia wysokości ryczałtu na zakup opału w sytuacji nie wyposażenia lokalu w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania przyjęto cenę 5 kWh energii elektrycznej, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych i powierzchnię lokalu mieszkalnego, do której J. M. posiada tytuł prawny, a mianowicie: 0,3921 zł x 5 kWh x 27,77 m2 = 54,44 zł. Wydatki na ciepłą wodę obliczono następująco: 20 kWh x 0,3921 zł = 7,84 zł, zaś wydatki na gaz przewodowy - 0,3921 zł x 10 kWh = 3,92 zł. Stąd razem ryczałtowe wydatki ustalono na: 66,20 zł, zaś wydatki łącznie: 25,25 zł + 66,20 zł = 91,45 zł

W świetle art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, 15% miesięcznych dochodów wnioskodawca prowadzący jednoosobowe gospodarstwo domowe winien przeznaczyć na wydatki mieszkaniowe, natomiast pozostałą różnicę pokrywa dodatek mieszkaniowy. Na tej podstawie organ odwoławczy dokonał następujących wyliczeń: 42,58 zł x 15% = 6,39 zł 91,45 zł- 6,39 zł = 85,06 zł. Do obliczenia jaki % w całej kwocie dodatku stanowi ryczałt na zakup opału przyjęto: 28,05 + 66,20 = 94,25 zł 66,20 zł x 100 % : 94,25 zł = 70,24 %. Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 10 ww. ustawy, wysokość dodatku mieszkaniowego łącznie z ryczałtem, o którym mowa w ust. 7, nie może przekraczać, z zastrzeżeniem ust. 11, 70 % wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego lub 70 % faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni. Stąd w tym przypadku ustalono, iż dodatek i ryczałt na zakup opału wynosi 70 % kwoty 94,25 zł to jest 65,98 zł. Z tak obliczonej kwoty (65,98 zł) 70,24 % stanowi ryczałt czyli 46,34 zł, a dodatek - 19,64 zł.

Nie godząc się z powyższą decyzją J. M. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi wskazał, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. rozpoznając przedmiotową sprawę dopuściło się rażąco naruszenia przepisów o dodatkach mieszkaniowych i kpa oraz wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1.02.2005r. sygn. akt U 14/02. W szczególności podniósł, iż do obliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego przyjęto niewłaściwą cenę energii elektrycznej, a także błędną powierzchnię lokalu. Na ostatnią okoliczność przytoczył przepisy art. 195, 196, 199 i 206 kc. Ponadto zaskarżonej decyzji zarzucił brak wskazania sposobu wyliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Ustosunkowując się do zarzutów skarżącego wyjaśniło, iż do obliczenia wysokości ryczałtu przyjęto cenę energii dla gospodarstw domowych za ostatni okres rozliczeniowy z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych. Podkreślono, iż cena ta jest jednakowa dla wszystkich. Przyjęta zaś do obliczenia powierzchnia lokalu wynika z postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia [...]10.1984r. sygn. Akt [...]. Wskazano, iż sposób wyliczenia dodatku mieszkaniowego znajduje się na stronie drugiej i trzeciej zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga jako niezasadna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z w art. 3 ustawy z dn. 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznając sprawę nie może, zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności stanowiące podstawę uwzględnienia skargi wskazane w art. 145 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga podlega oddaleniu.

Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej decyzji zostało naruszone prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego obowiązujące w chwili jej wydawania.

W myśl przepisów ustawy z dn. 21.06.2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, które dysponują tytułem prawnym do zajmowanego lokalu oraz spełniają określone w tej ustawie kryterium dochodowości - art. 2 ust. 1 pkt. 3 i art. 3 ust. 1.

W ocenie Sądu dokonane w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne są prawidłowe i jako takie nie budzą wątpliwości. Wskazanie, iż J. M. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest współwłaścicielem w ½ gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni [...] ha przeliczeniowego, z którego z przypadającej mu powierzchni [...] ha uzyskuje roczny dochód w wysokości 510,96 zł, co stanowi miesięcznie 42,58 zł znajduje oparcie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Jednocześni określona w powyższy sposób kwota dochodu nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym, wynoszącej w chwili składania wniosku 562,58 zł. Także przyjęta do obliczenia dodatku mieszkaniowego powierzchnia lokalu w wymiarze [...] m² stanowi 1/3 powierzchni użytkowej domu jednorodzinnego będącego współwłasnością trzech osób, w tym również J. M.

W tym stanie rzeczy podniesione przez skarżącego zarzuty dotyczące powierzchni lokalu przyjętej do obliczenia dodatku mieszkaniowego należy uznać za nietrafne. Skoro na mocy art. 2 ust. 1 pkt. 2 i 1 cytowanej ustawy, dodatek mieszkaniowy przysługuje tylko na podstawie jednego tytułu wymienionego w tym przepisie, to w myśl postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia [...]10.1984r. sygn. akt. [...], skarżący jako współwłaściciel 1/3 własności nieruchomości o pow. [...] m², posiada tytuł własności do [...] m² lokalu. Także powołane przepisy kodeksu cywilnego - dotyczące zarządu współwłasnością - nie uzasadniają naliczenia przedmiotowego dodatku od innej powierzchni.

Odnosząc się natomiast do kwestii określenia wydatków stanowiących podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego należy stwierdzić, iż organ odwoławczy właściwie wskazał na wydatki, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dn. 28.12.2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.) i prawidłowo zaliczył do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego połowę kwoty wydatków na wodę i ścieki uznając, iż drugą połowę tej kwoty ponosi brat skarżącego – K. M. Ustalenie zaś, że lokal nie jest wyposażony w centralne ogrzewanie, ciepłą wodę i gaz przewodowy skutkowało, iż wydatki na ten cel należało obliczyć w sposób określony w § 3 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów, przyjmując za równowartość 1 kilowatogodzin energii elektrycznej cenę 0,3921 zł. Wskazana cena energii - jak słusznie podkreślił organ odwoławczy - jest jednakowa dla wszystkich i została przyjęta za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych.

Mając na uwadze powyższe nie można zgodzić się z zarzutem skarżącego dotyczącym ponoszonych przez niego wydatków na ogrzewanie lokalu oraz twierdzeniem, iż lokal będący jego własnością posiada centralne ogrzewanie. Z treści art. 6 ust. 7 ustawy o dodatkach mieszkaniowych wyraźnie wynika, iż chodzi o brak instalacji doprowadzającej energię cieplną do celów ogrzewania z zewnętrznego źródła, a więc znajdującego się poza lokalem mieszkalnym. A zatem w świetle powołanego przepisu - tylko ogrzewanie lokalu mieszkalnego z sieci zewnętrznej może być uznane, za wyposażenie lokalu w centralne ogrzewanie.

Stwierdzić także należy, iż dokonane przez organ II instancji wyliczenia kwoty ryczałtu na zakup opału oraz dodatku mieszkaniowego, jak również powołane w tej mierze przepisy prawa zawierające podstawę jak i sposób ich dokonania, zostały szczegółowo przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Stąd też twierdzenie skarżącego dotyczące braku sposobu wyliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego należy uznać za nieuzasadnione.

Podobnie zarzut rażącego naruszenia przez zaskarżoną decyzję wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lutego 2005r. sygn. akt U/14/02 nie może być uwzględniony, albowiem na skutek zapadłego orzeczenia Rada Ministrów dokonała stosownej zmiany rozporządzenia z dnia 28.12.2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych, która to zmiana została ogłoszona w Dz. U. z 2005 r. Nr 131, poz. 1094 i obowiązuje od dnia

2 sierpnia 2005r. Przepisy tego rozporządzenia były stosowane w przedmiotowej sprawie z uwzględnieniem już tych zmian.

Mając na uwadze powyższe Sąd podzielił ocenę prawną sprawy dokonaną przez organ II instancji, a skargę jako bezzasadną oddalił (art. 151 ustawy z dn. 30.08.2002r. – prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)