Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1365/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145
journal: Dz.U. 2005 nr 249 poz 2104
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych
article: art. 146 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2007 nr 223 poz 1655
law: Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Anna Wandoch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" S.A. w likwidacji w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dotacji oraz subwencji z budżetu państwa oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dnia [...] 2009 r. "A" Spółka Akcyjna w likwidacji w B. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r. w przedmiocie zwrotu dotacji i określenia terminu, od którego nalicza się odsetki wnosząc o jej uchylenie oraz o "wstrzymanie wykonalności" zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r. o zobowiązaniu Skarżącej do zwrotu części dotacji celowej wykorzystanej bez zachowania odpowiednich procedur oraz pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie [...] złotych i określenia terminu od którego nalicza się odsetki.

Dotacja celowa została udzielona przez Marszałka Województwa [...] na projekt "Sieć współpracy sfery naukowo-gospodarczej na rzecz [...]" realizowany w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego 2004-2006 w zakresie Działania 2.6 "Regionalne Strategie Innowacyjne i transfer wiedzy" na podstawie umowy dotacji zawartej w dniu [...] 2005 r. pomiędzy Samorządem Województwa [...] a "A" S.A. w B. (obecnie w likwidacji). W umowie określono całkowitą wartość dofinansowania na poziomie [...] złotych. Zgodnie z § 13 umowy nr [...] Beneficjent wydatkując środki przyznanej dotacji zobowiązał się do stosowania przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych. Z kolei treść § 5 ust .9 umowy wskazywała, że w rozliczeniu w ramach projektu podlegały jedynie wydatki kwalifikowane.

W dniach od [...] do [...] 2007 r. Instytucja Wdrażająca przeprowadziła kontrolę sposobu wdrożenia projektu [...], w rezultacie której ujawniono szereg nieprawidłowości związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem postępowań o udzielenie zamówień publicznych oraz rozliczaniem budżetu projektu.

Sygn. akt III SA/Gl 1365/09

Stwierdzono, że wszystkie czynności podejmowane przez "A" S.A. w B. w każdym z trzech postępowań o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego niezależnie od jego etapu, zostały wykonane wadliwie. Podstawą do uznania poniesionych wydatków za niekwalifikowane był fakt, że zamawiający dokonał wyboru ofert wykonawców, którzy nie zostali zaproszeni do ich złożenia.

Powierzenie zamówienia publicznego wykonawcom, którzy powinni byli zostać wykluczeni z postępowania zostało opisane jako przesłanka rażącego naruszenia art.146 ust.1 pkt. 5 ustawy Prawo zamówień publicznych (Dz.U. Nr 19 poz. 177 ze zm.).

Ostatecznie z tytułu nieprawidłowego udzielenia zamówienia publicznego uznano wydatki poniesione na ich realizację za niekwalifikowane. Ponadto w trakcie kontroli realizacji projektu stwierdzono nieprawidłowości polegające na braku oryginalnej dokumentacji finansowej, dokonywaniu zwrotu na konto Beneficjenta nadpłaty wynikającej z operacji zasileń konta w wysokości wyższej niż należna, rozliczaniu we wniosku o płatność wydatków z naruszeniem obowiązujących procedur, dokonywania zwrotu na konto projektu wydatków poniesionych z tytułu nieprawidłowo ustalonej wysokości składek na ubezpieczenie społeczne oraz zaliczek na podatek dochodowy w kwocie niższej niż należna. Łączna kwota zwrotu wydatków poniesionych w ramach projektu i uznanych w wyniku kontroli za niekwalifikowane wyniosła [...] złotych.

Ze względu na ujawnione braki i nieścisłości w przedłożonej dokumentacji Instytucja Wdrażająca dwukrotnie w dniach [...] i [...] 2008 r. występowała do Beneficjenta z pisemną prośbą o uzupełnienie dokumentów i przedstawienie stosownych wyjaśnień. Pomimo dwukrotnego awizowania korespondencji, nie została ona podjęta w terminie przez Beneficjenta. W takiej sytuacji w dniu [...] 2008 r. zakończono weryfikację złożonego wniosku o płatność końcową w oparciu o dokumentację przedstawioną pierwotnie przez Beneficjenta.

Takie ustalenia faktyczne były podstawą wydania decyzji organu I Instancji, od której to "A" w B. złożyła odwołanie.

Sygn. akt III SA/Gl 1365/09

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po zbadaniu akt sprawy decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w sprawie zobowiązania do zwrotu części dotacji celowej wykorzystanej bez zachowania odpowiednich procedur oraz pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie [...] złotych i określenia terminu, od którego nalicza się odsetki.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach likwidator "A" S.A. w likwidacji z siedzibą w B. zarzucił organom pierwszej i drugiej instancji naruszenie prawa materialnego a mianowicie:

- art. 145 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych(tj. Dz.U. Nr 249, poz.1655 z późn. zm.) poprzez błędne przyjęcie, że dotacja udzielona Skarżącej została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem,

- art. 146 ust . 1 pkt. 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo zamówień publicznych (tj. Dz. U. z 2007 r ,Nr 223,poz.1655 z późn. zm.) przez błędne przyjęcie, że uchybienia stwierdzone w toku czynności kontrolnych z wykorzystaniem dotacji z budżetu udzielonej Skarżącej stanowią wybór oferty z rażącym naruszeniem ustawy Prawo zamówień publicznych,

- art.39 Rozporządzenia Rady Unii Europejskiej z dnia 21 czerwca 1999 r. nr 1260/1999/WE poprzez pominięcie treści rozporządzenia pomimo bezpośredniej jego skuteczności w stosunku do organów Państwa Członkowskich

oraz zarzucił naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: art.7 k.p.a., art.8 k.p.a., art.9 k.p.a., art.80 k.p.a., art.84 k.p.a. i art.136 k.p.a.:

- art.7 k.p.a., art. 8 k.p.a. i art. 9 k.p.a. poprzez nierozważenie i nieuwzględnienie słusznego interesu strony i naruszenie zasady zaufania obywateli do organów Państwa,

- art.80 k.p.a. i art.136 k.p.a. poprzez nierozważnie całego materiału dowodowego

oraz art.107 § 3 k.p.a. poprzez nieustosunkowanie się w uzasadnieniu decyzji do całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca ponownie podniosła, że organ dokonujący kontroli nie odniósł się w żaden sposób do argumentacji Skarżącej, która wskazała, iż z uwagi na treść art. 28 ust 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, w brzmieniu z

Sygn. akt III SA/GL 1365/09

[...] r. Skarżąca nie miała obowiązku dokonywać pisemnych zawiadomień za zwrotnym potwierdzeniem odbioru dopóki wartość zamówienia nie przekraczała kwoty odpowiadającej wartości 60.000 euro., a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. pominęło okoliczność, że audyt wykonywany przez firmę audytorską oraz kontrola Urzędu Kontroli Skarbowej nie wykazała większości uchybień , o których mowa w decyzji Marszałka Województwa [...]. Skarżąca wskazała, że w świetle powyższych okoliczności stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które zakwalifikowało uchybienia w zamówieniach publicznych udzielanych przez Skarżącą jako rażące naruszenie przepisu ustawy jest, jego zdaniem, rażąco niesprawiedliwą interpretacją przepisu, nie uwzględniającą słusznego interesu strony. Skarżąca zarzuciła jednocześnie, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w swojej decyzji pominęło fakt, że audyt wykonywany przez firmę audytorską oraz kontrola Urzędu Kontroli Skarbowej nie wykazała większości uchybień, o których mowa w decyzji Marszałka Województwa [...].

Ponadto Skarżąca podkreśliła to, że w trakcie realizacji projektu nastąpiły również inne uchybienia, bezspornym pozostaje jednakże fakt, że zarówno I część projektu, tj. organizacja seminariów jak i II część projektu tj. stworzenie bazy danych i portalu internetowego została zrealizowana w całości Ta okoliczność została pominięta przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które stwierdziło w decyzji, że uznanie części środków za niekwalifikowane było słuszne Skarżąca podniosła, iż organ rozpatrujący odwołanie nie wskazał żadnych podstaw takiej decyzji, a ponadto, jego zdaniem, biorąc pod uwagę to, że wszystkie wskaźniki zostały osiągnięte, uznanie iż środki finansowe zostały nieprawidłowo wykorzystane należy uznać za oczywiście sprzeczne z celowościową wykładnią przepisu art.146 ustawy o finansach publicznych.

Skarżąca wskazała też na to, że Rozporządzenie Rady Unii Europejskiej z dnia 21 czerwca 1999 r. nr 1260/1999/WE w artykule 39 wskazuje prawidłową procedurę w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w wypełnianiu postanowień umowy w przedmiocie wydatkowania środków z funduszy strukturalnych. Zdaniem Skarżącego, istota tego przepisu polega na wprowadzeniu do obrotu instytucji korekty finansowej, której wysokość uzależniona jest od stwierdzonych nieprawidłowości. Wysokość kar za uchybienia w procedurze zamówień publicznych

Sygn. akt III SA/GL 1365/09

waha się od 5% do 100% zwrotu wartości danego zamówienia.

Skarżąca podniosła że pomimo faktu, iż rozporządzenia Rady UE mają bezpośrednie zastosowanie do ustawodawstw Państw Członkowskich, zarówno Marszałek Województwa [...], jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze całkowicie pominęło w swoich decyzjach ten akt prawny, a w świetle stwierdzonych "drobnego charakteru stwierdzonych nieprawidłowości" nałożenie maksymalnej kary-

zwrotu całej kwoty - jest niezrozumiałe i , zdaniem Skarżącej, stoi w sprzeczności do zasady wdrożonej przez Radę UE.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. z [...] roku wniosło o jej oddalenie.

W odpowiedzi na zarzuty Skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wyjaśniło, iż na podstawie przedłożonych akt sprawy-w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przytoczyło brzmienie obowiązujących przepisów prawa materialnego i procesowego regulujące kwestie przedmiotowego postępowania, a także ustalone okoliczności stanu faktycznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że organ I instancji wydał prawidłowe rozstrzygnięcie, a stan faktyczny sprawy jest bezsporny w zakresie ustaleń jaki wynikają z informacji pokontrolnej sporządzonej przez Instytucję Wdrażającą z [...] oraz zaleceń pokontrolnych z [...] 2008 r., dotyczących wykorzystania dotacji z budżetu udzielonej na podstawie umowy nr [...] z [...] 2005 roku oraz pism składanych w tym postępowaniu przez stronę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w swojej decyzji wskazało, iż przyznało moc dowodową dokumentom przywołanym w spisie dokumentacji dotyczącej odwołania od zaskarżonej decyzji, przekazanym wraz z odwołaniem, natomiast zarzut naruszenia art.39 Rozporządzenia Rady Unii Europejskiej z dnia 21 czerwca 1999 roku nr 1260/1999/WE nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zgodnie z w/w przepisem wysokość kar za uchybienia w procedurze zamówień publicznych waha się od 5 do 100 % zwrotu wartości danego zamówienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sygn. akt III SA/GL 1365/09

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z pra- wem tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z unormowaniem art. 134 p.p.s.a., sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Należy też zauważyć, iż na podstawie art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.

Sąd, kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw – jak również w związku z zarzutami Skarżącej dotyczącej naruszenia przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071), dalej: k.p.a., - które w przedmiotowym przypadku znajdują zastosowanie w ograni –

Sygn. akt III SA/GL 1365/09

czonym zakresie - doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Należy zauważyć, iż Skarżąca podpisała umowę dotacji, która zawierała postanowienia zobowiązujące "A" do wykorzystania środków w sposób zgodny z jej postanowieniami oraz załącznikami do tejże umowy, a w jej treści znalazły się zapisy mówiące o konieczności zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości lub wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem – stosownie do brzmienia art.145 ust 1 pkt.1 ustawy o finansach publicznych. Integralną część umów stanowiły załączniki precyzujące ramy procedur w jakich dotacje mogę być wydatkowane. Tak więc Skarżąca nie tylko znała zasady rozliczania dotacji, ale również wiedziała jakie sankcje będą stosowane w przypadku, gdy nie będzie stosowała określonych w umowie procedur. Przypadku realizacji umowy nie można, tak jak twierdzi Skarżąca, stosować zasad słuszności, celowości, czy słusznego interesu strony. Skoro treść umowy nie budziła żadnych wątpliwości, w trakcie kontroli opierano się na dokumentach doręczonych przez Skarżącą, stwierdzono naruszenia postanowień umowy w zakresie wydatkowania dotacji, to nie miało żadnego znaczenia czy naruszenia były rażące, czy też mniejszej wagi i czy osiągnięto założony cel.

W związku z powyższym Sąd uznał zarzut naruszenia art. 145 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 249, poz.2104 z późn. zm.) za chybiony. W niniejszej sprawie nie mają znaczenia również wyniki innych kontroli przeprowadzanych przez audyt dokonywany przez firmę audytorską czy też Urząd Kontroli Skarbowej, bo kontrole te mogły dotyczyć innych kwestii niż kontrola realizacji umowy dotacji w szczególności pod kątem badania kwalifikowalności wydatków.

W nawiązaniu do wcześniejszych rozważań trzeba wyjaśnić pewne kwestie związane z udzielaniem i wydatkowaniem dotacji. Dotacją nazywane jest nieodpłatne przekazanie pewnej kwoty środków publicznych określonemu podmiotowi w celu realizacji zadań publicznych. Przekazanie to może nastąpić - tak jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie - na podstawie umowy zawartej z beneficjentem dotacji. Zawarcie umowy nie oznacza, że wszelkie stosunki pomiędzy podmiotami będą regulowane przez przepisy prawa prywatnego. W ugruntowanym orzecznictwie Na-

Sygn. akt III SA/GL 1365/09

czelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się bowiem, że w takim przypadku przekazane środki nie tracą swego publicznoprawnego charakteru (np. uchwała Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt FPS 6/02, publ. ONSA 2003/1, poz. 8).Należy zaznaczyć przy tym, że co do zasady wydatkowanie środków publicznych podlega ostrzejszym rygorom i szczególnej kontroli, niż w obrocie prywatnym.

Umowa zawarta przez "A" S.A. w B.- co podkreślono w decyzjach - zawierała postanowienia zobowiązujące Skarżącą do wykorzystania otrzymanych środków z zastosowaniem przepisów o zamówieniach publicznych. Nadto w treści umowy znalazły się zapisy mówiące o konieczności zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości lub wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem - stosownie do brzmienia art. 145 ust. 1 pkt. 1 ustawy o finansach publicznych.

Sąd badając prawidłowość ustaleń organu w zakresie wydatkowania przez "A" środków otrzymanych na mocy umowy nie znalazł podstaw do podzielenia argumentacji Skarżącej zaprezentowanej w skardze.

Należy podzielić stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż "A" miała obowiązek wykorzystać dotację zgodnie ze szczegółowymi warunkami zawartymi w umowie i jej załącznikach. Treść umowy nie budziła i nie może tu budzić żadnych wątpliwości. Tłumaczenie "A", że przecież liczy się tylko to, że ostatecznie dotacja została zużyta na cel na który została przyznana, a uchybienia stwierdzone w trakcie kontroli wydatkowania środków dotacji były drobne, nie może być przyjęte z przyczyn wskazanych powyżej. Ponadto Skarżąca przyznała, że w przeprowadzonych postępowaniach o zamówienia publiczne nastąpiły uchybienia, a przecież podpisując umowę dotacji zobowiązał się do stosowania ustawy o zamówieniach publicznych. Sam fakt uchybieniu przepisom ustawy wpływa na ocenę danego wydatku jako niekwalifikowanego.

Sąd podzielił również stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., iż złożone do akt sprawy dokumenty są wiążące dla organów pierwszej i drugiej instancji a informacje pokontrolne i wyjaśnienia stron złożone w tym zakresie są dokumentami sporządzonymi w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej oraz stronę postępowania stanowią ważny dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone

Nietrafne są także zarzuty Skarżącej dot. naruszenia przepisów procedury tj. art. 7,8 i 9, 77 § 1, 80 oraz art. 136 i 107 § 3 k.p.a.

W pierwszym rzędzie należy wskazać, iż stan faktyczny sprawy został ustalony w oparciu o materiały i dane dostarczone przez "A" S.A. w B. i zarzuty "A" nie sprowadzają się do kwestionowania twierdzeń organu dotyczących wydatkowania środków pochodzących z dotacji. Innymi słowy "A" nie twierdzi, że wydatkowała dotację zgodnie z umową z [...] r., zaś ustalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w tym zakresie są błędne.

Za chybione należy uznać, zdaniem Sadu, zarzuty niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, nierozważenia i nieuwzględnienia słusznego interesu strony i naruszenie zasady zaufania obywateli do organów Państwa, nierozważenia całego materiału dowodowego oraz nieustosunkowanie się w uzasadnieniu decyzji do całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

W ocenie Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie przekroczyło także granic swobodnej oceny dowodów i odniosło się do całości zgromadzonego w sprawie materiału. Co więcej podstawą ustaleń były materiały dostarczone przez stronę. Ponadto w każdym stadium postępowania Skarżąca mogła wnosić uwagi i zastrzeżenia albowiem [...] r. organ pierwszej instancji postanowieniem wyznaczył termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, również organ drugiej instancji powiadomił stronę [...] r. o możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonego postępowania. Tak więc Skarżąca miała możliwość brania czynnego udziału w postępowaniu, ale nie skorzystała z tegoż prawa, jak również nie wnioskowała o przeprowadzenie innych dowodów.

Również zarzut naruszenia art. 39 Rozporządzenia Rady Unii Europejskiej z dnia 21 czerwca 1999 roku nr 1260/1999/WE ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych jest chybiony, gdyż jak Skarżąca zauważyła przepis ten odnosi się do Państwa Członkowskich, a ponadto w Rozporządzeniu 448/2004 z

Sygn .akt III SA/GL 1365/09

dnia 10 marca 2004 r. zmieniającym rozporządzenie Komisji nr 1685/2000 w sprawie szczegółowych zasad wdrażania rozporządzenia Rady nr 1260/1999 w zakresie uznawania wydatków na działania współfinansowane z funduszy strukturalnych, w dwunastu Zasadach zostały szczegółowo uregulowane kwestie kwalifikowania (uznawania) wydatków refundowanych współfinansowanych z Funduszy struktura- nych. Ponadto w załącznikach do Uzupełnień Programów Operacyjnych znalazły się zasady kwalifikowalności wydatków, określane w odniesieniu do terminów ich ponoszenia, podmiotu, który je ponosi oraz kategorii wydatków związanych z realizacją projektu. Natomiast sam projekt realizowany jest w ramach umowy dotacji. Tak więc Skarżącą wiązała umowa dotacji z [...] r., w której określone były zarówno warunki uznania wydatków za kwalifikowane jak i sankcje związane z nieprzestrzeganiem zapisów umowy. Skarżąca miała świadomość, że umowa dotyczyła rozliczenia środków publicznych, które winne być racjonalnie wydatkowane zgodnie z zasadą należytej staranności oraz normami wynikającymi z tejże umowy. Jedną z sankcji określonych w umowie był obowiązek zwrotu środków dotacji wykorzystanych niezgodnie z treścią umowy, a w związku z powyższym nie można mówić o karaniu Skarżącej, skoro sama nie przestrzegała podpisanej przez siebie umowy.

Sąd badając prawidłowość ustaleń organu w zakresie wydatkowania przez "A" S.A. w B. środków otrzymanych na mocy umowy nie znalazł podstaw do podzielenia argumentacji Skarżącej zaprezentowanej w skardze.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.