Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1121/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 191,228 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, del. Sędzia SO Dorota Kozłowska (spr.), Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, Protokolant specjalista Beata Kuziel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A Sp. z o. o. w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie określenia odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania w podatku od nieruchomości za miesiące kwiecień - październik 2012 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej: SKO, Kolegium) postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, dalej: O.p.) oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) i § 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925) stwierdziło, że odwołanie Spółki A z siedzibą w G. (dalej: skarżąca, Spółka), od decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie określenia solidarnej odpowiedzialności podatkowej z tytułu nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa podatnika - B Sp. z o.o. z siedzibą w G., za zaległości w podatku od nieruchomości za miesiące kwiecień - październik 2012 r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami liczonymi od dnia 22 października 2012 r. - zostało wniesione z uchybieniem 14 dniowego terminu określonego w art. 223 § 2 O.p.

SKO wskazało, że decyzja Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r., nr [...] została doręczona skarżącej w dniu 7 lipca 2014 r., natomiast odwołanie od tej decyzji zostało wysłane na adres Prezydenta Miasta G. listem poleconym w dniu 23 lipca 2014 r., a więc po upływie 14 dniowego terminu do jego wniesienia, o czym Spółka została prawidłowo pouczona w decyzji.

W skardze na postanowienie SKO, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pełnomocnik skarżącej zarzucił:

1. naruszenie przepisów art. 191 O.p., poprzez wydanie postanowienia nieuwzględniającego całości okoliczności w sprawie, podczas gdy przepisy prawa nakazują organowi podatkowemu orzekanie na podstawie całego zebranego materiału dowodowego;

2. naruszenie przepisu art. 228 § 1 pkt. 2 O.p., poprzez przyjęcie, iż doszło do wniesienia odwołania z uchybieniem 14 dniowego terminu, podczas gdy nie został rozpatrzony wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia SKO.

Pełnomocnik skarżącej podniósł, że zgodnie z art. 191 O.p., organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożony przez skarżącą, zawiera nowe dodatkowe okoliczności, które mogą wpłynąć na ocenę terminowości wniesienia przez spółkę odwołania w przedmiotowej sprawie, a które w żaden sposób nie zostały przez organ rozpatrzone z uwagi na okoliczność, iż przedstawione one zostały organowi pismem z dnia 13 sierpnia 2014 r., podczas gdy wydane przez niego postanowienie zostało opatrzone datą [...] r.

Ponadto pełnomocnik skarżącej wskazał, że zgodnie z art. 228 § 1 pkt. 2 O.p., organ podatkowy stwierdza, iż doszło do uchybienia terminu w formie ostatecznego postanowienia. Doktryna i orzecznictwo są zgodne, iż: "Organy podatkowe są obowiązane wnikliwie badać wszystkie okoliczności związane z uchybieniem terminowi do wniesienia odwołania" (wyrok NSA z dnia 10 czerwca 2003 r., sygn. akt III SA 1758/01, M. Pod. 2003, nr 12, poz. 39), a "Postanowienia dotyczące stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania powinny być wydawane wówczas, gdy przekroczenie terminu jest oczywiste i po analizie okoliczności sprawy" (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Sz 222/08, LEX nr 483564)".

Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że wobec złożenia przez nią wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w sprawie powstały nowe okoliczności, które powinny zostać przez organ uwzględnione przy wydawaniu postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Tym samym organ naruszył art. 191 oraz art. 228 § 1 pkt. 2 O.p., a z uwagi na powstałe nowe okoliczności w sprawie zachodzi podstawa do wznowienia postępowania w oparciu o art. 240 ust. 1 pkt 5 ustawy O.p..

SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podnosząc, że w sprawie nie naruszono art. 191, ani art. 228 § 1 pkt 2 O.p., ponieważ Kolegium orzekało na podstawie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, a ponadto w chwili wydawania zaskarżonego postanowienia nie był złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wniosek ten datowany jest na 7 sierpnia 2014 r., a Kolegium wydało postanowienie w dniu [...] r. Z tego względu nie mógł on być przed wydaniem postanowienia o uchybieniu terminu rozpatrzony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 cyt. ustawy).

Stwierdzenie zatem, iż zaskarżona decyzja/postanowienie zostało wydane

z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji/postanowienia (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Postanowienie organu odwoławczego nie zawiera uchybień, które mogły by uzasadniać wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Wbrew bowiem twierdzeniom pełnomocnika skarżącej nie doszło do naruszenia prawa procesowego, na które powołuje się strona skarżąca, aby istniała możliwość uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Podniesione w skardze zarzuty okazały się bezzasadne. W sprawie nie naruszono bowiem zasady swobodnej oceny dowodów, określonej w art. 191, ani też art. 228 § 1 pkt 2 O.p.

Określona w art. 191 O.p. zasada swobodnej oceny dowodów jest podstawową regułą, która wytycza przebieg postępowania dowodowego. Swobodna ocena dowodów wiąże się z etapem postępowania poprzedzającym wydanie rozstrzygnięcia w sprawie, kiedy to organ podatkowy zebrał już cały materiał dowodowy i wszechstronnie go rozpatrzył. Ocena dowodów to nic innego jak swoisty osąd organu podatkowego o wartości materiału dowodowego. Natomiast przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie organu odwoławczego stwierdzające, że odwołanie spółki od decyzji organu I instancji zostało wniesione z uchybieniem 14 dniowego terminu określonego w art. 223 § 2 O.p. Niemniej ustalenie daty doręczenia decyzji musi nastąpić w zgodzie z procedurą. Materiał dowodowy musi być zupełny, jego ocena swobodna, ale nie dowolna (art. 187 § 1 i art. 191 O.p.).

W rozpoznawanej sprawie decyzja z dnia [...] r. została doręczona skarżącej w dniu 7 lipca 2014 r., co potwierdza treść znajdującego się w aktach kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji (decyzja została wysłana na adres spółki, na zwrotce znajduje się pieczątka firmowa spółki oraz podpis osoby odbierającej przesyłkę). Natomiast odwołanie od tej decyzji zostało wysłane na adres Prezydenta Miasta G. listem poleconym w dniu 23 lipca 2014 r.( data stempla pocztowego oraz data sporządzenia odwołania) a więc po upływie 14 dniowego terminu do jego wniesienia. Należy także zauważyć, że decyzja organu I instancji z dnia [...]r. zawiera pouczenie o prawie, sposobie i terminie wniesienia odwołania.

Tak więc Kolegium orzekało na podstawie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia nie został jeszcze złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] r. datowany jest na 7 sierpnia 2014 r. – data sporządzenia wniosku, do biura podawczego organu I instancji wpłynął w dniu 11 sierpnia 2014 r. Natomiast SKO zaskarżone postanowienie stwierdzające, że odwołanie Spółki zostało wniesione z uchybieniem terminu wydało w dniu [...] r. Jest zatem oczywistym, że Kolegium nie mogło rozpoznać wniosku o przywrócenie terminu i ustosunkować się do zawartych w nim argumentów, gdyż w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia skarżąca nie sporządziła jeszcze ani nie wysłała wniosku o przywrócenie terminu.

Z tych też względów SKO nie naruszyło treści art. 228 § 1 pkt 2 O.p. Trzeba także podkreślić, że przepis ten ma charakter bezwarunkowy i kategoryczny. Organ odwoławczy w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia terminowi określonemu w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. nie może rozpatrzyć merytorycznie odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Wydanie postanowienia w tym przedmiocie nie zależy więc od uznania organu odwoławczego, ale jest wynikiem zrealizowania bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. (tak też WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 8 października 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 795/14, LEX nr 1533283)

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, co uzasadnia oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).