Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 910/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 16 grudnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wykonania sztucznego zbiornika wody postanawia: odrzucić skargę. B.A.


UZASADNIENIE

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. zaskarżyła do sądu administracyjnego postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...], znak [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wykonania sztucznego zbiornika wody.

W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Ł. wniósł o jej odrzucenie z powodów formalnych, tj. braku podpisu na skardze i nieuiszczenia wpisu od skargi, bądź o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 czerwca 2019 r., strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia przez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza oraz do uiszczenia wpisu od skargi.

Powyższe wezwanie strona skarżąca odebrała w dniu 9 lipca 2019 r. Następnie w dniu 16 lipca 2019 r. (data stempla pocztowego) spółka nadesłała potwierdzenie uiszczenia wpisu i odpisy skarg. Załączone odpisy nie są jednak tożsame z treścią złożonej do sądu skargi. Treść nadesłanego pisma, a nawet data w jego nagłówku wskazują, że złożony odpis nie jest zgodny z oryginałem. Uznając, że nie stanowi uzupełnienia braku formalnego skargi przedłożenie jako odpisu skargi innego w istocie pisma, o treści tylko częściowo zbieżnej z treścią skargi, Sąd postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 484/19, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.

W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wskazał, że uzupełnił braki formalne skargi przesyłając łącznie cztery odpisy skargi, tj. dwa odpisy do niniejszej sprawy i dwa odpisy do sprawy II SA/Łd 483/19 rozpoznawanej również w Wydziale II tut. Sądu. Skarżący podniósł również, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało sformułowane nieprecyzyjnie i w związku z tym jako strona działająca bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika nie może z tego tytułu ponosić negatywnych konsekwencji.

Postanowieniem z dnia 6 listopada 2019 r., sygn. akt II OZ 987/19 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu NSA podkreślił, że rozstrzygnięcie WSA w Łodzi jest przedwczesne. Wyjaśnienia wymaga twierdzenie Spółki, że niezrozumienie treści wezwania i nadesłanie wadliwego egzemplarza skargi wynika z tego, że spółka złożyła dwie skargi na postanowienia organu z dnia 12 kwietnia 2019 r., znak WZ. 5591.2.5.2018, a Sąd nie wskazał uzupełnienia której ze skarg się domaga. Sąd I instancji powinien zatem wyjaśnić i ustalić, czy spółka złożyła także skargę na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...], znak [...], ale o innym przedmiocie niż zaskarżone postanowienie w niniejszej sprawie, a w konsekwencji czy w realiach tej sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków skargi z powołaniem tylko nazwy organu, daty postanowienia i znaku sprawy mogło okazać się dla strony niewystarczająco precyzyjne, co doprowadziło do wadliwego wykonania wezwania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do wskazań zawartych w uzasadnieniu powołanego postanowienia NSA, Sąd ponownie rozpoznając sprawę ustalił dodatkowo w Systemie Obsługi Spraw Orzekanych, że do II Wydziału WSA w Łodzi wpłynęły trzy skargi Spółki:

1. skarga z dnia 30 kwietnia 2019 r., wraz z odpowiedzią na skargę z dnia 4 czerwca 2019 r., zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 447/19 na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...], znak [...], w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym,

2. skarga z dnia 15 maja 2019 r., wraz z odpowiedzią na skargę z dnia 19 czerwca 2019 r., zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 483/19 na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...], znak [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku usunięcia materiałów palnych,

3. skarga z dnia 15 maja 2019 r., wraz z odpowiedzią na skargę z dnia 19 czerwca 2019 r., zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 484/19 na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...], znak [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wykonania sztucznego zbiornika wody (notatka urzędowa k. 66).

W świetle powyższych ustaleń wezwanie z dnia 24 czerwca 2019 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi w brzmieniu: "...wzywa do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. nr [...] z dnia [...] przez podpisanie lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza" nie może zostać uznane za nieprecyzyjne i wprowadzające w błąd. Nie powołano w nim wprawdzie przedmiotu postępowania, ale określono sygnaturę, każde zaś z obydwu postanowień [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP z dnia [...]r. miało własną sygnaturę. Sygnatury te wprawdzie różnią się jedną cyfrą, ale są różne. Nie potwierdza się zatem wątpliwość wyrażona w uzasadnieniu postanowienia NSA, że organ wydał dwa postanowienia o tym samym znaku.

Należy również podkreślić, że każde wezwanie kierowane z sądu do strony opatrzone jest niepowtarzalną sygnaturą danej sprawy. W tej sprawie skarżącemu znana była sygnatura II SA/Łd 484/19, zatem również z tej przyczyny trudno przyjąć, że działanie skarżącego nie było dotknięte brakiem należytej staranności.

Skarżący miał świadomość ile skarg złożył do sądu i jakich rozstrzygnięć one dotyczą. Skoro w wezwaniu do uzupełnieniu braków powołano znak i datę zaskarżonego postanowienia, to w ocenie sądu wezwanie to jest wystarczająco zrozumiałe do załączenia odpowiedniego odpisu skargi, nawet jeśli skarżący wnosił jeszcze dwie inne skargi.

Reasumując, w ocenie sądu brak złożenia właściwych odpisów skargi jest wynikiem niedochowania należytej staranności przez skarżącą spółkę. Nie ma przy tym wątpliwości, że załączone w odpowiedzi na wezwanie odpisy skarg (k. 15-23) różnią się od pierwotnie złożonej w sprawie skargi (k. 3). Brak jest również podstaw do uznania, że złożenie przez skarżącego nieprawidłowych odpisów było usprawiedliwione.

Stosownie do przepisu art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – w skrócie: "p.p.s.a, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony, albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Jak wynika z powyższych ustaleń Spółka nie uzupełniła braków formalnych w terminie, brak jest okoliczności usprawiedliwiających to uchybienie. Tym samym sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Na marginesie należy wyjaśnić, że w uzasadnieniu uchylonego postanowienia z dnia 6 sierpnia 2019 r. Sąd błędnie powołał art. 47 § 1 pkt 4 p.p.s.a.", jednakże było to skutkiem oczywistej omyłki pisarskiej, jednocześnie bowiem przytoczono prawidłowo treść przepisu art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi podstawę rozstrzygnięcia.

B.A.