Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1064/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 14 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia lub rozłożenia na raty kary pieniężnej - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga W.K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...] kwietnia 2013r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia w całości lub rozłożenia na raty kary pieniężnej w wysokości 10. 000 zł nałożonej decyzją Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2012r., nr [...] z tytułu naruszenia przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2012r., poz. 1265). Do skargi W.K. dołączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że wykonanie decyzji spowoduje dla niego o jego rodziny negatywne nieodwracalne skutki w postaci konieczności sprzedaży samochodu będącego podstawa prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Nadmienił, dochody z prowadzonej działalności gospodarczej stanowią jedyne źródło utrzymania jego i jego wieloosobowej rodziny. Fakt posiadania przez niego kredytu na samochód i brak dochodów uniemożliwia mu zaciągnięcie jakiegokolwiek dalszego kredytu, z uwagi na brak zdolności kredytowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a" Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/2006, Lex Polonica nr 1241556).

Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

Zgodnie z przyjętym rozumieniem wykonalności aktu administracyjnego, nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonywania wszelkie akty administracyjne odmowne (tak w postanowieniu z 23 lipca 2009 r., II FZ 282/2009, LexPolonica nr 2253300). Wykonanie decyzji, którą odmówiono umorzenia lub rozłożenia na raty kary pieniężnej, nie może stanowić źródła niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ponadto zauważyć należy przedmiotem wniosku o wstrzymanie nie może być decyzja, którą de facto nie nałożono na stronę żadnych obowiązków i na podstawie której nie będzie egzekwowana kara. Taką decyzją jest z kolei wspomniana na wstępie decyzja Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2012r., nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej, nie będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.