Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 640/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym, w dniu 9 września 2015 r., sprawy ze skargi D. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) kwietnia 2015 r., nr (...), w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2008 r., w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Skarżąca zwróciła się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z pełnoletnim synem, a jedynym ich źródłem utrzymania jest prowadzona przez nią, od 1 czerwca 2015 r., działalność gospodarcza. Skarżąca zadeklarowała, że działalność ta nie generuje obecnie dochodów.

Wyliczając składniki posiadanego majątku skarżąca zadeklarowała jedynie dom o pow. 180 m2 oraz działkę o pow. 3,5 ara.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca zadeklarowała, że nie posiada środków na opłacenie wpisu od skargi, co wynika z tego, że przez dwa lata pozostawała bez pracy, a ponadto nie dysponuje żadnymi składnikami majątku, z których sprzedaży mogłaby sfinansować wpis od skargi w niniejszej sprawie.

W związku z niepełnym oraz niekonsekwentnym (odnośnie źródła utrzymania) oświadczeniem o stanie majątkowym, zarządzeniem z dnia 17 lipca 2015 r. wezwano skarżącą do złożenia dodatkowego oświadczenia, poprzez wskazanie źródła utrzymania, wykazu ponoszonych wydatków bytowych, a także określonych dokumentów źródłowych, między innymi w postaci wyciągów z rachunków bankowych.

W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie skarżąca przedłożyła kopie rachunków i faktur, dokumentujących niektóre z jej wydatków (gaz, telefon, woda, kanalizacja, prąd, czynsz), kopię umowy sprzedaży samochodu, harmonogram spłaty pożyczki oraz wyciąg z rachunku w kasie oszczędności i banku, dotyczące maja br. Nie wyjaśniła jednak źródła finansowania przedstawionych wydatków.

Składając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego skarżąca wyjaśniła, że jej przychód z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w lipcu br. wyniósł 4 350 zł, a w sierpniu 2015 r. 3 430 zł. Wszystkie te kwoty pochłonęły jednak koszty prowadzenia przedmiotowej działalności.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 1 978 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie okoliczności o których mowa w powołanym wyżej przepisie obciąża w całości wnioskodawcę, który winien nie tylko złożyć pełne, jasne i wiarygodne oświadczenie o swoim stanie rodzinnym i majątkowym, ale także współpracować z sądem w zakresie wyjaśnienia wszelkich rozbieżności i wątpliwości.

W przedmiotowej sprawie skarżąca zadeklarowała, że wraz z synem utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej, jednocześnie stwierdziła jednak, że działalność ta nie przynosi jej żadnych dochodów. W związku z tym, z uwagi na sprzeczność wyżej przytoczonych stwierdzeń, nie sposób jest stwierdzić, z czego skarżąca finansuje swoje wydatki bytowe, których listę przedstawiła wraz z dodatkowym oświadczeniem. Odpowiedzi na to pytanie nie dostarczają też jej wyjaśnienia zawarte w sprzeciwie, w którym stwierdziła, że przychody uzyskane z prowadzonej działalności w całości przeznaczane są na finansowanie jej kosztów. Okoliczności tych (źródła dochodów skarżącej) nie sposób zaś domniemywać z informacji przedstawionych w oświadczeniach skarżącej, zaś ich poszukiwanie nie jest rolą sądu, gdyż winny być one przedstawione przez osobę starającą się o uzyskanie wsparcia ze środków publicznych. Tak więc skoro skarżąca uchyliła się od przedstawienia wspomnianych informacji, tym samym uniemożliwiła ocenę jej wniosku, pod kątem przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., tak więc jej wniosek podlega oddaleniu, jako niezasadny.

W związku powyższym Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.