Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2157/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 195
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2018 r. sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego oddala skargę


UZASADNIENIE

M. B. pismem z 16 października 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z

18 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 175/15 (w skardze omyłkowo wskazano datę wyroku – 26 marca 2015 r.).

Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z 7 stycznia 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ulicy [...] hip. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 wyroku) oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 wyroku).

Skarżąca wniosła o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny

w wysokości stosownej do bezczynności organu przy rozpoznaniu wniosku

o przyznanie odszkodowania, biorąc pod uwagę kwoty przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2016 r. ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w dniu 16 lutego 2017 r. (MP.2017.208).

Skarżąca wniosła także o przyznanie od Prezydenta W. na jej rzecz sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty wymierzonej grzywny określonej

w art. 154 § 6 P.p.s.a. oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania w sprawie, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawnie przypisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazała, że prawomocnym wyrokiem z 18 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 175/15 Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku

o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., przy ulicy [...], ozn. hip. nr [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Ze względu na niezałatwienie sprawy w wyznaczonym terminie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 20 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1730/16 wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] złotych oraz stwierdził, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd przyznał od Prezydenta W. na rzecz skarżącej sumę pieniężną w wysokości [...] złotych.

W związku z brakiem podejmowania działań zmierzających do zakończenia sprawy, pismem z 5 maja 2017 r. skarżąca wezwała organ do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2015 r., sygn. I SAB/Wa 175/15. Wskazała, że pomimo dwóch wezwań do wykonania wyroku, organ nadal pozostaje w bezczynności nie podejmując żadnych czynności zmierzających do jego zakończenia.

Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie.

Wskazał, że opóźnienia w rozpatrywaniu skarg są spowodowane między innymi bardzo dużą ilością wpływającej korespondencji w sprawach odszkodowawczych za nieruchomości objęte działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Zaznaczył, że waga tych spraw, stopień ich skomplikowania oraz złożoność okoliczności, które powinny być ustalone w toku tych postępowań, nie pozwalają na dotrzymanie ustawowych terminów przewidzianych na ich rozpatrzenie. Podał, że pismem z 30 listopada 2017 r. poinformował pełnomocnika skarżącej, iż z uwagi na analizę zgromadzonej dokumentacji nie było możliwe wydanie decyzji w sprawie w terminie wyznaczonym przez Sąd oraz o planowanym terminie zakończenia prowadzonego postępowania do dnia 31 maja 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2017 r. poz. 718 t.j.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z powołanego przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę (wydanym na podstawie art. 149 P.p.s.a.)

i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.

W rozpoznawanej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 18 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 175/15 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z 7 stycznia 2014 r., o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ulicy [...], ozn. hip. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Bezsporne jest, że odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezydentowi W. w dniu 26 sierpnia 2015 r., co wynika z akt sądowych sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 175/15 (data stempla wpływu akt do organu). Oznacza to, że termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął

w dniu 26 października 2015 r.

Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, jak również dwukrotnego wezwania przez skarżącą organu do wykonania prawomocnego wyroku pismami

z 8 czerwca 2016 r. oraz 5 maja 2017 r. Prezydent W. nie rozpoznał wniosku o odszkodowanie i nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie.

Z powodu niewykonania wyroku z 18 czerwca 2015 r., Sąd wyrokiem z

20 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1730/16 wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] zł jednocześnie stwierdzając, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, przyznał skarżącej od organu sumę pieniężną w wysokości [...] zł.

Pomimo powyższego orzeczenia Sądu i wymierzenia organowi grzywny oraz przyznania na rzecz skarżącej sumy pieniężnej Prezydent W. nadal nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie i nie rozpoznał wniosku o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość.

W sprawie zostały zatem spełnione przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny. Stosownie natomiast do art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Biorąc pod uwagę znaczne przekroczenie wyznaczonego wyrokiem z dnia

18 czerwca 2015 r. terminu na załatwienie sprawy, a także okoliczność, że skarżąca po raz kolejny występuje z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny ze względu na niewykonanie wyroku, Sąd uznał, że grzywna w wysokości [...] zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie wyroku. Wymierzona kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., spełniając funkcję represyjno – dyscyplinującą. Uwzględniono przy tym fakt, że wyrokiem z 20 stycznia 2017 r. wymierzono już Prezydentowi grzywnę, lecz grzywna ta nie spełniła swej funkcji.

Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu po wyroku z 18 czerwca 2015 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sprawa o przyznanie odszkodowania - pomimo wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku oraz wyroku wymierzającego grzywnę - nie została przez organ dotychczas załatwiona, a wyznaczony w wyroku z 18 czerwca 2015 r. termin załatwienia sprawy został znacznie przekroczony. Podnoszona w odpowiedzi na skargę duża ilość spraw wpływających do organu nie może natomiast usprawiedliwiać niewykonania wyroku. Organ powinien w taki sposób zorganizować pracę, aby wnioski były rozpatrywane na bieżąco. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 zd. 2 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku.

Sąd uwzględnił także wniosek skarżącej o przyznanie na jej rzecz od organu sumy pieniężnej. Zwłoka w wykonaniu przez Prezydenta W. wyroku wynosi na dzień wyrokowania przeszło 2 lata i 7 miesięcy. Przez ten czas organ nie podjął żadnej czynności ukierunkowanej na merytoryczne zakończenia postępowania. Dopiero po wniesieniu przez skarżącą pismem z 16 października 2017 r. skargi na niewykonanie wyroku Sądu organ pismami z 30 listopada 2017 r. zwrócił się do Biura Geodezji i Katastru Urzędu W. i do Archiwum Państwowego w W. oraz do pełnomocnika skarżącej o przekazanie niezbędnych dokumentów i informacji. Jednocześnie poinformował skarżącą, że przewidywany termin zakończenia prowadzonego postępowania to 31 maja 2018 r.

Postępowanie organu świadczy o lekceważeniu norm prawnych i unikaniu podejmowania rozstrzygnięcia w sprawie, bez jakichkolwiek obiektywnie weryfikowalnych przyczyn mogących ten stan rzeczy usprawiedliwiać. Nie sposób bowiem za takowe uznać konieczności analizy zgromadzonej w aktach dokumentacji z punktu widzenia materialnoprawnych przesłanek uprawniających do odszkodowania, w sytuacji gdy postępowanie administracyjne w sprawie prowadzone jest już od ponad dwóch lat. Taki okres czasu z całą pewnością pozwala na zgromadzenie niezbędnego do podjęcia rozstrzygnięcia materiału dowodowego i jego analizę.

Przyznana suma pieniężna w powiązaniu z wymierzoną organowi grzywną powinna skłonić organ do zaniechania dalszego naruszania prawa i rozpoznania sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. art. 154 § 1 i § 2 zd. 2 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. Na podstawie art. 154 § 7 w zw. z art. 154 § 6 orzekł jak w pkt 3 sentencji wyroku.

W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. (pkt 4 sentencji). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł.