Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 1104/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 111 § 1 b, art. 111 § 2,
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [..], nr [..], w przedmiocie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [..], nr [..], Dyrektor L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia

[..], nr [..], w przedmiocie przyznania K. W. płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich

i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012. Decyzja została doręczona w dniu 19 sierpnia 2014 r.

Pismem z dnia 12 września 2014 r., (nadanym w placówce pocztowej tego samego dnia) K. W. wystąpił o uzupełnienie decyzji z [..].

Postanowieniem z dnia [..], nr [..], Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR odmówił uzupełnienia decyzji, wskazując, że wniosek o uzupełnienie decyzji został złożony po upływie 14-dniowego terminy od dnia ogłoszenia decyzji (art. 111 Kodeksu postępowania administracyjnego). Postanowienie zostało doręczone 15 października 2014 r.

Pismem z dnia 29 października 2014 r. K. W. wniósł skargę do sądu administracyjnego na decyzję z [..].

W odpowiedzi na skargę Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej po terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z powodu niezachowania ustawowego terminu do jej wniesienia.

W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Jak wynika z analizy akt administracyjnych zaskarżona decyzja z [..] została doręczona skarżącemu w dniu 19 sierpnia 2014 r. W tej sytuacji 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 18 września 2014 r.

W terminie otwartym do wniesienia skargi do sądu skarżący złożył wniosek o uzupełnienie decyzji z [..]. Złożenie takiego wniosku co do zasady wpływa na bieg terminu do wniesienia środków zaskarżenia czy skargi do sądu administracyjnego – jak wynika z treści art. 111 § 1b i § 2 k.p.a. w przypadku wydania postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia.

Interpretując ten przepis nie można jednak abstrahować od treści art. 111 § 1 k.p.a, z którego wynika, że strona może złożyć wniosek o uzupełnienie decyzji w terminie czternastu dni od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia.

Literalne brzmienie art. 111 § 2 k.p.a. mogłoby sugerować, że każde postanowienie rozpatrujące wniosek o uzupełnienie decyzji, niezależnie od tego, kiedy ten wniosek został złożony, skutkuje przesunięciem terminu do wniesienia odwołania lub skargi do sądu. Taka interpretacja prowadzi jednak do skutków nie dających się zaakceptować z punktu widzenia wymogów racjonalności i praworządności, dlatego wymaga skorygowania o wyniki wykładni celowościowej.

Ścisła wykładnia językowa art. 111 § 2 k.p.a. stanowiłaby prostą drogę do obchodzenia wymogów związanych z terminami zaskarżenia decyzji. Oto strona, która uchybiła terminowi do wniesienia odwołania czy skargi, może w dowolnym czasie złożyć wniosek o uzupełnienie decyzji, nawet bez uzasadnionych do tego podstaw. Złożenie takiego wniosku skutkuje koniecznością jego rozpatrzenia przez organ w formie przewidzianej w art. 111 § 1b k.p.a., czyli w formie postanowienia. W przypadku wniosku złożonego po upływie terminu 14-dniowego od doręczenia decyzji (art. 111 § 1 k.p.a.), organ wyda z dość oczywistych względów postanowienie odmowne. Tak oto strona, nawet po upływie znacznego okresu czasu mogłaby w prosty sposób "otworzyć" sobie z powrotem bieg terminu do zaskarżenia decyzji, bez konieczności spełnienia restrykcyjnych warunków przywrócenia terminu.

Jedynym racjonalnym wyjściem w tej sytuacji jest przyjęcie stanowiska prezentowanego w orzeczeniach powoływanych przez organ w odpowiedzi na skargę: skutek przesunięcia biegu terminu do zaskarżenia decyzji wywołuje tylko wniosek o jej uzupełnienie złożony w terminie 14-dniowym, wynikającym z art. 111 § 1 k.p.a.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt badanej sprawy należy stwierdzić, że skarżący złożył wniosek o uzupełnienie decyzji z [..]. w dniu 12 września 2014 r., a więc po upływie 14-dniowego terminu od dnia jej doręczenia (19 sierpnia 2014 r.). Nie mogło zatem dojść do przesunięcia biegu terminu do wniesienia skargi do sądu. Skarga do sądu powinna być wniesiona do dnia 18 września 2014 r.

Nie jest jasne, czy skargę wniesiono w dniu 29 października (data widniejąca na skardze), czy w dniu 30 października 2014 r. (prezentata organu na skardze), jest to jednak bez znaczenia, gdyż w obydwu przypadkach należy przyjąć, że skarga została wniesiona ze znacznym przekroczeniem terminu.

Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd skargę odrzucił.