Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 3/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-02-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności w sprawie uprawnienia do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podała, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z małżonkiem, zamieszkując w budynku mieszkalnym o pow. 140 m2 i wartości około 400.000,00 zł. W skład majątku strony wchodzi również nieruchomość gruntowa, na której usytuowany jest ów budynek oraz dwa samochody z 2002 r.: [...] oraz [...]. Małżonek strony nie pracuje, zaś sama skarżąca zadeklarowała, iż otrzymuje dochód w wysokości 2483 zł netto miesięcznie. W druku formularza zaznaczono, że opłaty za media kształtują się na poziomie około 550 zł miesięcznie; koszty leczenia to kwota 250 zł miesięcznie zaś koszty rehabilitacji to wydatek rzędu 500 zł miesięcznie.

Na wezwanie referendarza sądowego strona nadesłała dokumenty wykazujące poziom jej dochodów, dokumenty potwierdzające likwidację prowadzonej przez jej małżonka działalności gospodarczej jak również rachunki za media oraz lekarstwa.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej.

Przede wszystkim stwierdzić należy, że bieżące koszty utrzymania kształtują się na poziomie około 600 zł i składają się na nie:

- rachunki za energię elektryczną - 178 zł;

- rachunki za wodę – przyjęto wyższy z nich – 94 zł;

- rachunki za usługi telekomunikacyjne – 60 zł;

- opłaty za dostawy paliwa gazowego – w ujęciu miesięcznym 151 zł;

- wydatki na lekarstwa - wedle nadesłanego paragonu – 63 zł.

Z kolei wynagrodzenie skarżącej, wedle przedłożonego przez stronę zaświadczenia, to kwota 3000 zł netto miesięcznie. Zestawienie udokumentowanych wydatków z uzyskiwanym dochodem prowadzi do wniosku, że do dyspozycji dwuosobowej rodziny wnioskodawczyni pozostaje około 2400 zł. Tymczasem koszty postępowania na jego obecnym etapie sprowadzają się do wpisu od skargi w kwocie 200 zł – stosownie do treści § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Nawet, jeżeli pod uwagę weźmie się deklarowane przez stronę, dodatkowe wydatki na rehabilitację (które wszakże w najmniejszym stopniu nie zostały uprawdopodobnione) to kwota pozostająca do dyspozycji rodziny skarżącej pozwala na poniesienie tego rodzaju wydatku bez uszczerbku w utrzymaniu. Oceny tej nie zmienia zaś fakt, iż przed tut. Sądem toczą się równolegle jeszcze dwie inne sprawy zainicjowane przez stronę, w których również będzie ona zobowiązana do poniesienia tego rodzaju wydatku.

Zważywszy, że brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.