Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1455/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 35
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 3
journal: Dz.U. 2011 nr 12 poz 59
law: Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Elżbieta Mazur-Selwa Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ WSA Joanna Zdrzałka Protokolant sekretarz sądowy Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. S.A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 1455/14

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zasilania energetycznego obejmującego linię kablową SN15kV, przebudowę linii SN15kV napowietrznej, stację trafo słupową, przyłącz kablowy liniowy i domowy niskiego napięcia dla budynków mieszkalnych na działkach nr ewid. 28, 99, 100, 101/1, 102/2, 103, 104, 105, 106, 115, 116, 121, 123, 124, 129, 130, 134, 257/1, 257/2 w T., wskazując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a.

Organy rozpoznające sprawę ustaliły, że z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę dotyczącego powyżej opisanej inwestycji wystąpiła w dniu [...] sierpnia 2013 r. A S.A. Po jego rozpoznaniu i wydaniu postanowienia z dnia [...].08.2013 r. wzywającego inwestora do uzupełniania braków i usunięcia nieprawidłowości we wniosku, Starosta [...] decyzją z dnia [...] września 2013 r. ([...]) odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę. Po rozpoznaniu odwołania złożonego od tej decyzji, Wojewoda decyzją

z dnia [...] grudnia 2013 r. ([...]) uchylił decyzję organu I instancji w całości, a sprawę przekazał temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Powodem uchylenia było naruszenie przez organ przepisów postępowania, w tym art. 61 § 4, art. 77, art. 107 K.p.a.

Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. ([...]) wezwał A S.A. do usunięcia, w terminie do [...].05.2014 r., braków i nieprawidłowości poprzez doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z wymogami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] terenów lasów i zalesień gminy i miasta T. w zakresie lokalizacji projektowanej linii kablowej, w obrębie działki nr ewid. 121.

W odpowiedzi inwestor w piśmie z dnia [...] marca 2014 r. skierowanym do Starosty zwrócił się o sprecyzowanie żądania zawartego w powyżej opisanym postanowieniu, bowiem, jak stwierdził, zaprojektowany przebieg linii kablowej SN na działce nr 121 nie pozostaje w sprzeczności z obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego nr [...] terenów lasów i zalesień gminy

i miasta T.

Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] Starosta [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla opisanej na wstępie inwestycji.

Motywując swe stanowisko organ wskazał, że w MPZP Nr [...] ujęte są tereny istniejących lasów oznaczone symbolem RL, co jednoznacznie wskazuje, że nie jest możliwa na danym terenie jakakolwiek zabudowa. Nadto wobec nieustosunkowania się inwestora do nałożonego obowiązku doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z mpzp, koniecznym stało się wydanie decyzji odmownej.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła A S.A i zarzucając wydanie jej z naruszeniem art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 8, art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013., poz. 1409 ze zm.) wniosła o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wyjaśniła, że w odpowiedzi na postanowienie organu wzywające do usunięcia nieprawidłowości, zwróciła się do organu z wnioskiem o sprecyzowanie żądania. W jej ocenie ograniczenia MPZP wskazują na urządzenia sieciowe o konkretnych parametrach (gaz średniego ciśnienia i linie energetyczne 110kV i SN), nie ma natomiast odniesienia do sieci o większym oddziaływaniu na środowisko, (jak np. linie energetyczne wyższych napięć, wyższych od 110 kV, linie gazowe przesyłowe wysokich ciśnień), co wskazuje, że ograniczenia MPZP dotyczą istniejących urządzeń, zaewidencjonowanych w trakcie sporządzania MPZP. W przypadku linii energetycznych 110 kV i SN dotyczy to linii napowietrznych a nie kablowych. Projektowana linia jest linią kablową. Tymczasem Starosta bez ustosunkowania się do powyższych twierdzeń wydał decyzją odmowną, która w dodatku zawiera lakoniczne uzasadnienie. Odwołujący wyjaśnił, że projektowana inwestycja jest inwestycją celu publicznego. W obszarze na którym nie obowiązuje MPZP zaprojektowana jest na podstawie decyzji z dnia [...].02.2013 r. o ustaleniu lokalizacji celu publicznego. Inwestycja ta ma zatem znaczenie lokalne, służy realizacji celu publicznego i związana jest z potrzebami mieszańców Gminy T.

W dalszej części wskazano, że część działki nr ewid. 121 położona jest na terenach oznaczonych symbolem RL – tereny przeznaczone do dalszego użytkowania leśnego. Na tych terenach dopuszczona została lokalizacja sieci gazociągu średniego ciśnienia i linii energetycznych 110 kV i SN pod warunkiem pozostawienia niezalesionych pasów terenu, w przypadku linii energetycznych 110 kV i SN odpowiednio po 20m i 10m wzdłuż tras tych linii (§ 5 ust. 2 pkt 2 lit. e MPZP). Jak podkreślił odwołujący ograniczenia te dotyczą istniejących urządzeń zaewidencjonowanych w trakcie sporządzania MPZP tj. linii energetycznych napowietrznych i gazociągu. Tymczasem projektowana linia jest linią kablową i jak stanowi § 5 ust. 3 MPZP leśne zagospodarowanie terenów objętych planem należy realizować z uwzględnieniem przepisów szczególnych, w tym ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

W dalszej części wyjaśniono, że planowana inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego nie było wymagane uzyskanie decyzji środowiskowej. Nadto jej przebieg zlokalizowano przy granicy terenów oznaczonych symbolem RL z drogą gminną w odległości ok. 2m od drogi, na szerokości działki nr 121 o długości ok. 30m. Inwestor złożył oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane, w celu wykonania robót. Inwestycja polegać będzie na ułożeniu w ziemi kabla energetycznego zasilającego SN. Zdaniem odwołującej z uwagi na charakter obiektu, nie ma konieczności wyłączenia gruntów z produkcji leśnej. Inwestycja nie wpłynie negatywnie na gospodarkę leśną, nie zmieni się przeznaczenie terenu. Zatem nie jest niezgodna

z zapisami MPZP. W dalszej części strona zwróciła uwagę na przepisy dotyczące lokalizacji drzew przy działce stanowiącej drogę. Końcowo zarzuciła brak odniesienia się przez organ do twierdzeń i zarzutów przez nią podnoszonych, czym uniemożliwiono jej podjęcie skutecznej polemiki.

Po rozpatrzeniu tego odwołania Wojewoda wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] września 2014 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Wojewoda podzielił stanowisko zaprezentowane w decyzji Starosty, jednakże wskazał, że uzasadnienie decyzji nie spełnia wymagań z art. 107 § 3 K.p.a. Na wstępie wyjaśnił, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, którego ustalenia wiążą organu administracji architektoniczno-budowlanej. Analiza MPZP nr [...] terenów lasów i zieleni gminy i miasta T., uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...].12.2003 r. (Dz. Urz. Woj. [..] z [...].05.2004 r. Nr [.], poz. [...]) wykazała, że część działki nr 121 położonej w T., która objęta jest zamierzoną inwestycją znajduje się na terenach oznaczonych symbolem RL. Zapis § 5 pkt 1 Planu teren ten

w sposób jednoznaczny przeznacza wyłącznie do dalszego użytkowania leśnego. Wojewoda zaznaczył, że zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 28.09.1991 r. o lasach (Dz. U. 2011 r. Nr 12, poz. 59 ze zm.) lasem – w odniesieniu do infrastruktury technicznej – jest jedynie grunt związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej tereny pod liniami energetycznymi. Analiza projektu budowlanego wykazała natomiast, że inwestycja nie jest związana z gospodarką leśną, lecz obejmuje zasilanie istniejącego i projektowanego budownictwa mieszkaniowego (na co wprost wskazuje treść wniosku o pozwolenie na budowę).

W ocenie organu odwoławczego lokalizacja projektowanej inwestycji

w obrębie działki nr 121 jest niezgodna z ustaleniami MPZP Nr[...], bowiem plan nie dopuszcza możliwości budowy urządzeń infrastruktury technicznej w terenach oznaczonych symbolem RL. Ustalenia planu należy interpretować w ten sposób, że dopuszczalne jest wyłącznie takie zagospodarowanie terenu, które wynika wprost

z treści planu. By możliwa była lokalizacja w terenie o symbolu RL nowej linii kablowej, stosowny zapis o dopuszczeniu takiej możliwości musi znaleźć się

w ustaleniach mpzp Tymczasem z zapisu § 5 ust. 2 planu nie sposób wywieść, jak chce tego odwołująca, że ograniczenia te dotyczą tylko infrastruktury tam wymienionej. Zdaniem Wojewody nie jest tak, że skoro MPZP nie zawiera żadnych ograniczeń lokalizacji linii kablowej, to jej wykonanie w terenie leśnym jest możliwe.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, że powoływany przez stronę wyrok NSA z 21.09.2010 r., sygn. akt II OSK 1432/09 zapadł w odmiennym stanie faktycznym i nie odnosi się do rozpoznawanej sprawy. Nadto z zapisu § 5 pkt 3 MPZP nie sposób wywieść prawa do zrealizowania na tym terenie linii kablowej zasilającej budownictwo mieszkaniowe. Odwołując się do przepisów szczególnych, plan wskazuje na potrzebę ich uwzględnienia przy leśnym a nie dowolnym zagospodarowaniu terenów objętych planem. Również art. 18 ust. 4 pkt 3 lit. e ustawy o lasach nie ma zastosowania, odnosi się bowiem do terenów pod liniami energetycznymi wykorzystywanymi dla potrzeb gospodarki leśnej. Projektowana inwestycja, związana jest z budownictwem mieszkaniowym. W rozpoznawanej sprawie nie ma także zastosowanie wskazywane przez odwołującą się rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2.03.1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U z 1999 r. Nr 43, poz. 430 ze zm.).

Reasumując Wojewoda stwierdził, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa, bowiem mimo wezwania, przedłożony przez inwestora projekt budowlany jest niezgodny z ustaleniami mpzp i narusza wymóg zawarty w art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego a to w konsekwencji stanowi podstawę do wydania odmownej decyzji. Nadto z uwagi na brak zgodności inwestycji z mpzp organ nie dokonywał oceny konieczności uzyskania przez inwestora decyzji o wyłączeniu

z produkcji leśnej.

Jako zasadny Wojewoda uznał zarzut dotyczący braku ustosunkowania się do uwag wnioskodawcy i braku należytego uzasadnienia. Jednakże z uwagi na treść art. 138 § 2 K.p.a. okoliczność ta, w ocenie organu, nie uzasadnia uchylenia decyzji

i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, złożyła A S.A.– reprezentowana przez r. pr. A. K. wnosząc o jej uchylenie i poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z [...].05.2014 r. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania,

w tym kosztów zastępstwa procesowego. Kwestionowanej decyzji strona zarzuciła naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 35 ust. 3 i 4 Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, że przedłożony projekt budowlany, a tym samym lokalizacja projektowanej inwestycji w obrębie działki nr 121 jest niezgodna z MPZP nr [...]; naruszenie § 5 ust. 1-3 MPZP nr [...] w zw. z art. 26 ustawy z dnia 7.07.1994 r.

o zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 85 ust. 2 ustawy z 27.03.2003 r.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym polegające na przyjęciu, że ww. plan dotyczy wyłącznie infrastruktury już posadowionej na nieruchomościach; naruszenie § 52 ust. 2 w zw. z § 53 ust. 3 rozporządzenia z 2.03.1999 r. w zw. z § 5 ust. 1-3 MPZP nr [...] polegające na przyjęciu, że ww. przepisy nie mają zastosowania w sprawie. Nadto strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego oraz w zw. z art. 7, art. 8, art. 8, art. 11 K.p.a. poprzez przyjęcie, że skarżący nie doprowadził projektu do stanu zgodnego z MPZP w odpowiednim terminie i nie ustosunkował się do nałożonego przez organ obowiązku, podczas gdy skarżący takiego obowiązku nie miał a nadto zwrócił się do organu o sprecyzowanie nałożonego żądania. Końcowo zarzucono naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji, w sytuacji, gdy jest ona nieprawidłowa i winna zostać uchylona.

W rozwinięciu ww. zarzutów strona podniosła, że MPZP Nr [...] terenów lasów i zalesień gminy i miasta T. przewiduje możliwość posadowienia na działce nr 121 urządzeń infrastruktury przesyłowej w takim zakresie jak przewiduje projekt budowlany. Wbrew stanowisku organu mpzp jako akt prawa miejscowego określa przeznaczenie terenu, jak również co istotne, możliwości oraz warunki przyszłej zabudowy i zagospodarowania. Wbrew twierdzeniom organu przepisy rozporządzenia z 2.03.1999 r. znajdują zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Projektowana linia mieści się w obszarze ochronnym drogi (ok. 2m od drogi, podczas gdy obszar ochronny zgodnie z § 53 ust. 3 rozporządzenia wynosi 3,0m), niepodlegającym zalesieniu i nie nadającym się do prowadzenia gospodarki leśnej.

Jako bezzasadne skarżąca oceniła wzywanie inwestora do usunięcia rzekomych nieprawidłowości, w sytuacji gdy MPZP nr [...] przewiduje możliwość zabudowy działki nr 121 urządzeniami infrastruktury przesyłowej.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości. Stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując w takim zakresie kontroli zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa, skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji czy też decyzji organu I instancji.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny Sądu jest decyzja Wojewody z dnia [...] września 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2014 r., którą odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia stronie skarżącej pozwolenia na budowę zasilania energetycznego obejmującego linię kablową SN15kV, przebudowę linii SN15kV napowietrznej, stację trafo słupową, przyłącz kablowy liniowy i domowy niskiego napięcia dla budynków mieszkalnych na działkach nr ewid. 28, 99, 100, 101/1, 102/2, 103, 104, 105, 106, 115, 116, 121, 123, 124, 129, 130, 134, 257/1, 257/2 w T.

Materialnoprawną podstawę do wydania powyższych decyzji stanowił art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa

w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję

o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (ust. 2 cyt. wyżej przepisu). Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. Starosta [...] wezwał A S.A. do usunięcia w terminie do [...].05.2014 r. braków i nieprawidłowości poprzez doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z wymogami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] terenów lasów i zalesień gminy i miasta T. w zakresie lokalizacji projektowanej linii kablowej w obrębie działki nr ewid. 121. Wobec nieusunięcia dostrzeżonych braków organ I instancji, na mocy art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

W ocenie Wojewody organ I instancji prawidłowo nałożył na inwestora powyższe obowiązki. To stanowisko tut. Sąd uznaje za słuszne.

Jak już wyżej podkreślono, zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji

o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m. in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że jeżeli na terenie objętym wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę obowiązuje plan miejscowy, to na organie rozpatrującym taki wniosek spoczywa obowiązek sprawdzenia rozwiązań

i założeń przedstawionego projektu budowlanego z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji

o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane). A contrario jeżeli projekt budowlany jest niezgodny z uregulowaniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, lub też gdy obowiązujący plan miejscowy nie dopuszcza możliwości lokalizacji danej inwestycji na terenie objętym wnioskiem, bądź też zakazuje lokalizacji takich inwestycji na tym terenie, to organ nie może wydać pozwolenia na budowę.

W ocenie Sądu, orzekające w sprawie organy prawidłowo oceniły projekt budowlany w aspekcie przewidzianym w art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, uznając, że brak jest podstaw do udzielenia skarżącej Spółce pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Prawidłowo także Wojewoda dostrzegł, że mimo słuszności wydanego przez organ I instancji rozstrzygnięcia, jego uzasadnienie nie spełnia wymogów z art. 107 § 3 K.p.a. W tym zakresie Wojewoda wyczerpująco uzasadnił swe stanowisko i odniósł się do wszystkich kwestii podniesionych przez odwołującą się stronę.

Orzekające w sprawie organy wskazały na sprzeczność planowanej inwestycji z zapisami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego nr [...] terenów lasów i zalesień gminy i miasta T., uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...].05.2004 r. Nr [...], poz. [...]). Analiza zapisów ww. Planu wskazuje, że część działki nr 121, położonej T., na której projektowana jest inwestycja, znajduje się w terenach oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem RL. Zgodnie z zapisami Planu teren ten to tereny istniejących lasów, zaś zgodnie z § 5 pkt 1 tego planu teren oznaczony symbolem RL – przeznacza się do dalszego użytkowania leśnego.

Jak słusznie wskazał organ odwoławczy – art. 3 ustawy z dnia 28.09.1991 r.

o lasach (Dz. U. 2011 r. Nr 12, poz. 59 ze zm.) lasem – w odniesieniu do infrastruktury technicznej – jest jedynie grunt związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej tereny pod liniami energetycznymi. Analiza projektu budowlanego wykazuje natomiast, że planowana inwestycja nie jest związana z gospodarką leśną, lecz obejmuje zasilanie istniejącego i projektowanego budownictwa mieszkaniowego. Jako słuszne tut. Sąd ocenił stanowisko Wojewody, odnośnie niezgodności lokalizacji projektowanej inwestycji w obrębie działki nr 121 z ustaleniami MPZP Nr [...], który to plan nie dopuszcza możliwości budowy urządzeń infrastruktury technicznej w terenach oznaczonych symbolem RL.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z mocy art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012r., poz. 647 ze zm.), jest aktem prawa miejscowego. Z tego względu zawiera ustalenia powszechnie wiążące na obszarze, na którym obowiązuje. Wiąże właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości gruntowych, położonych na jego obszarze, wiąże także gminy oraz organy państwa, we właściwości których znajdują się sprawy dotyczące kształtowania praw i obowiązków podmiotów objętych ustaleniami tego planu. Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, mające walor norm powszechnie obowiązujących, określają granice korzystania z nieruchomości i wraz z innymi przepisami prawa kształtują wykonywanie prawa własności nieruchomości. Przede wszystkim podkreślić należy, że z uwagi na charakter miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów leśnych i zalesień na obszarze gminy i miasta T., unormowania w nim zawarte powinny być ściśle interpretowane i nie mogą być przedmiotem wykładni rozszerzającej.

Skład orzekający w niniejszym postępowaniu podziela pogląd zawarty

w wyroku WSA w Krakowie z dni 20.03.2008 r., sygn. akt II SA/Kr 31/08 (Lex nr 487248) i przyjmuje go za własny a zgodnie z którym "ustalenia planu miejscowego, mimo, że odnoszą się do abstrakcyjnego adresata, regulują status prawny konkretnych nieruchomości położonych na obszarze planu. Skutki prawne uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są znaczące zarówno dla gminy, jak i właścicieli nieruchomości i inwestorów. Plan miejscowy upoważnia jedynie do takiego rozstrzygnięcia, jakie wyraźnie wynika z jego treści tekstowej i graficznej." Zatem słusznie uznał Wojewoda, że z zapisu § 5 ust. 2 planu nie sposób wywieść, jak chce tego strona skarżąca, że ograniczenia tam zawarte dotyczą tylko infrastruktury tam wymienionej. Nie jest tak, że skoro MPZP nie zawiera żadnych ograniczeń lokalizacji linii kablowej, to jej wykonanie w terenie leśnym jest możliwe. Słusznie wskazał organ odwoławczy, że by możliwa była lokalizacja

w terenie o symbolu RL nowej linii kablowej, stosowny zapis o dopuszczeniu takiej możliwości winien znaleźć się w ustaleniach MPZP. Także z zapisu § 5 pkt 3 MPZP nie sposób wywieść prawa do realizacji w tym terenie linii kablowej zasilającej budownictwo mieszkaniowe. Słusznie zaważył organ, że plan wskazuje na potrzebę uwzględnienia przepisów szczególnych, jednak tylko przy leśnym a nie dowolnym zagospodarowaniu terenów objętych planem. Nadto art. 18 ust. 4 pkt 3 lit. e ustawy

o lasach nie ma zastosowania, gdyż odnosi się terenów pod liniami energetycznymi wykorzystywanymi dla potrzeb gospodarki leśnej. Projektowana inwestycja, związana jest z budownictwem mieszkaniowym. Jak słusznie zauważył Wojewoda przepisy wskazywanego przez skarżącego rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2.03.1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U z 1999 r. Nr 43, poz. 430 ze zm.) nie mają zastosowania w niniejszej sprawie, jako że regulują kwestie związane z projektowaniem, budową, przebudowa dróg publicznych i związanych z nimi urządzeń budowlanych oraz projektowania i budowy urządzeń niezwiązanych

z drogami publicznymi, sytuowanych w ich pasach drogowych. Projektowana inwestycja nie obejmuje ww. katalogu. Nadto powoływany w skardze § 52 i § 53 tego rozporządzenia dotyczy możliwości umiejscowienia w pasie drogowym pasa zieleni. Z tych unormowań nie można wyprowadzać, jak chce tego strona skarżąca", możliwości lokalizowania w tym pasie zieleni projektowanej linii zasilania energetycznego.

W tych okolicznościach skoro ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w dacie wydania decyzji na terenie objętym planowaną inwestycją nie zostały zachowane organ zasadnie odmówił wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ wydający pozwolenie na budowę jest związany treścią planu zagospodarowania przestrzennego i nie ma kompetencji do badania słuszności postanowień planu zagospodarowania przestrzennego (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22.02.2012 r., sygn. akt II SA/Gd 908/11).

Wbrew twierdzeniom strony skarżącej organ zapewnił stronie możliwość modyfikacji wniosku o pozwolenie na budowę, poprzez doprowadzenie go do zgodności z wymogami zawartymi w MPZP nr [...] w zakresie lokalizacji projektowanej linii w obrębie działki nr ewid. 121 (postanowienie Starosty [...] z dnia [...].02.2014 r.). Z możliwości tej skarżąca strona nie skorzystała.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.