Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 961/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty targowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych (złożonego w następstwie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 września 2014 r.), odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Powyższe rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji stało się następnie przedmiotem zażalenia M.P., które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2015 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II FZ 330/15.

Z tych względów, zarządzeniem z dnia 14 maja 2015 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Gliwicach wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia własnego z dnia 1 września 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję SKO w C. z dnia [...] nr [...] w kwocie 100 zł stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Pouczono przy tym stronę, że wpis ten należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu (podając godziny urzędowania i numer rachunku bankowego) w terminie siedmiu dni, licząc od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu (będące odzwierciedleniem ww. zarządzenia), zawierające nadto pouczenie o tym, że na zarządzenie zażalenie nie przysługuje, doręczono adresatowi dniu 5 czerwca 2015 r.

Pismem z dnia 12 czerwca 2015 r. skarżący zwrócił się do tutejszego Sądu z ponownym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując, że nie jest ich w stanie ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego i rodziny.

W oddziale finansowym tut. Sądu nie odnotowano należnej wpłaty do dnia dzisiejszego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do art. 214 § 1 i art. 219 § 1 P.p.s.a. strona wnosząca skargę jest zobowiązana uiścić należny wpis sądowy. W niniejszej sprawie wpis ten wynosi 100 zł. Rzeczoną opłatę należało uiścić w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.).

Należy w tym miejscu podkreślić, że Sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma (w tym skargi), od którego nie została uiszczona opłata sądowa, w tym wpis sądowy (art. 220 § 1 P.p.s.a.), chyba że stronie przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych określone w art. 239 P.p.s.a. lub zostanie przyznane na jej wniosek stosowne prawo pomocy obejmujące zwolnienie od tych kosztów.

Przyszło zatem stwierdzić, że skarżącemu nie przysługiwało w tej sprawie ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych. Z kolei prawomocnym postanowieniem Sądu odmówiono mu przyznania prawa pomocy. Ponadto pouczono skarżącego o obowiązku dokonania wpłaty wpisu sądowego i skutkach zaniedbań w tym zakresie. Tym samym M.P. był zobowiązany uiścić należne koszty sądowe w kwocie 100 zł w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 12 czerwca 2015 r., czego nie uczynił. Taki stan rzeczy musi skutkować odrzuceniem skargi.

Wypada też zaakcentować, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, zawarty w piśmie z dnia 12 czerwca 2015 r., nie spowodował przerwania biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i nie powstrzymał skutku wynikającego z jego niedochowania w postaci odrzucenia skargi. W orzecznictwie (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. akt I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999/9/153, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 1999 r., sygn. akt I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999/11/196 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02, publ. Wokanda 2003/11/29), które pozostaje aktualne na tle procedury sądowoadministracyjnej (patrz np. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2004 r. sygn. akt II FZ 110/05, ONSA i WSA z 2006 r., Nr 1, poz. 11, postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2005 r. sygn. akt II FZ 125/05, ONSA i WSA z 2006 r., Nr 1, poz. 12, postanowienie z dnia 10 maja 2010 r. sygn. akt II FZ 115/10, źródło: www.orzeczenia.nsa.gov.pl) przyjęto bowiem, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego na podstawie art. 220 § 1 P.p.s.a.

Wobec powyższego po upływie siedmiodniowego ustawowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, zakreślonego ponownym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, wydanym po prawomocnej odmowie przyznania prawa pomocy, Sąd zobowiązany jest skargę - jako nieopłaconą - odrzucić.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. w związku z wyżej wymienionymi przepisami.