Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1220/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 58 PAR. 1 PKT 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 21 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. na pismo Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia naruszenia prawa postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2009 r. Z. Ś. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [....], sygnowane przez p. o. Zastępcę Dyrektora Biura Kadr Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w przedmiocie usunięcia naruszenia prawa.

Skarżący wskazał, iż jest to decyzja, która odpowiada na jego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] maja 2009 r., wystosowane do organu w celu uczynienia zadość uchybieniom zaistniałym w raporcie z dnia [...] marca 2007 r., zawierającym prośbę o zwolnienie go ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

W odpowiedzi na skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej, wskazując, że nie dopuścił się naruszeń prawa, do usunięcia których wezwał go skarżący.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy).

Z. Ś. wskazał, że przedmiotem jego skargi jest "decyzja procesowa" Biura Kadr ABW z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...]. Rozpoznając wniesioną skargę, Sąd stwierdził, iż zaskarżony dokument jest w istocie informacją przesłaną skarżącemu w odpowiedzi na jego pismo z dnia [...] maja 2009 r., zatytułowane "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa".

Udzielona skarżącemu pisemna odpowiedź przez pracownika pełniącego w ramach struktury organu obowiązki Zastępcy Dyrektora Biura Kadr ABW nie ma charakteru decyzji administracyjnej, w rozumieniu art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), ani nie jest innym, niż określone w pkt 1-3, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W orzecznictwie ukształtował się pogląd, że istnieje możliwość zakwalifikowania określonych aktów jako decyzji, mimo iż nie posiadają one formy w pełni odpowiadającej treści art. 107 § 1 kpa. Jednak by tego rodzaju akty mogły być uznane za decyzje, muszą zawierać minimum elementów niezbędnych do przyjęcia, iż są decyzjami. Do takich elementów należy zaliczyć: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji.

Pismo z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] jakkolwiek pochodzi od organu administracji i wskazuje adresata, to jednak nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w celu uczynienia zadość uchybieniom zaistniałym w raporcie z dnia [...] marca 2007 r., zawierającym prośbę o zwolnienie go ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Bez względu na to, jaki charakter w rzeczy samej ma tak sformułowany i nazwany wniosek, z pewnością udzielona nań odpowiedź organu nie jest decyzją administracyjną, gdyż zawarte w niej wyjaśnienia mają jedynie walor informacyjny. Decyzja administracyjna podejmowana jest w ściśle określonym trybie i każdorazowo zmierza do zastosowania normy prawa materialnego, kreując w ten sposób określony stosunek administracyjnoprawny. Tymczasem zaskarżone pismo niczego nie urzeczywistnia w sferze praw i obowiązków zainteresowanego.

Sprawą zupełnie inną jest to, co było faktyczną intencją skarżącego w chwili formułowania i składania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, którego treść budzi wątpliwości co do zawartych w nim żądań. Organ przed udzieleniem jakiejkolwiek odpowiedzi skarżącemu powinien skorzystać z trybu naprawczego, przewidzianego w art. 64 § 2 kpa, wszak nie tytuł pisma, lecz jego treść decyduje o tym, czym w istocie jest i do czego zmierza. Dopiero wówczas, w zależności od przedstawionego stanowiska strony, precyzującego pismo, organ zobowiązany byłby odpowiednio procedować zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

To, czy nazwane przez skarżącego "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" zostało rozpatrzone w oczekiwany przez niego sposób, Sąd mógłby ocenić jedynie w przypadku skargi na bezczynność w tym zakresie. W niniejszej sprawie nie jest to jednak możliwe, gdyż jej przedmiotem skarżący uczynił omówione wcześniej pismo, mylnie uznając je za decyzję administracyjną.

Sąd administracyjny nie rozpoznaje skarg na pisma informacyjne organu, co oznacza, że w takim przypadku skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.