Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 421/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-03-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie: WSA Bożenna Blitek WSA Halina Jakubiec (spr.) Protokolant: Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2006 r. sprawy H. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2004r. Nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 2004 r. Nr [...] utrzymał w mocy wydana przez Starostę [...] w oparciu o art. 155 kpa decyzję z dnia [...].2004 r. ([...]) orzekającą o:

1) uchyleniu własnej decyzji z dnia [...].2002 r. ([...]) o uznaniu H. K. za osobę bezrobotną

2) odmowie uznania H. K. za osobę bezrobotną z dniem [...].2002 r.

3) uznaniu H. K. za osobę bezrobotną z dniem [...].2002 r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku.

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji powołał się na przedłożoną przez skarżącego w dniu [...].2004 r. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].2001 r. przyznającą H. K. od dnia [...].2001 r. zasiłek stały wyrównawczy płatny z Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]. Z zasiłku tego skarżący korzystał w okresie od [...].2001 r. do [...].2002 r.

Wobec tego, że ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 58 poz. 514 ze zm.).w przepisie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit j stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o bezrobotnym - oznacza to osobę nie zatrudnioną i nie wykonującą innej pracy zarobkowej (...), jeżeli nie pobiera, na podstawie przepisów o pomocy społecznej, zasiłku stałego, stałego wyrównawczego, skarżący nie mógł zostać uznany za osobę bezrobotną w tym okresie, w którym taki zasiłek pobierał tj. od [...].2001 r. do [...].2002 r.

Powołując się na wynikającą z art. 7 kpa zasadę praworządności, organ pierwszej instancji stwierdził, że H. K. pozostawał w rejestrze bezrobotnych od [...] 2002 r., jednakże skoro zasiłek stały wyrównawczy wypłacony był przez Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] tylko do [...].2002 r., a od [...].2002 r. zasiłek ten przestał być wypłacany, to rejestracja jako bezrobotnego przypada na dzień [...].2002 r.

W odwołaniu od tej decyzji H. K. domagał się przyznania mu prawa do zasiłku, gdyż jest osobą niepełnosprawną i bez środków do życia.

Organ odwoławczy decyzję tę utrzymał w mocy, podtrzymując argumentację zawarta w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji. Podstawę prawna decyzji organ odwoławczy upatruje w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j (w/w), zgodnie z którym nie może być uznana za bezrobotną osoba pobierająca zasiłek stały wyrównawczy.

Równocześnie skarżący został poinformowany, iż wydanie decyzji w sprawie zasiłków z MOPS - u, nie leży w gestii Powiatowego Urzędu Pracy, lecz w tej sprawie powinien zgłosić się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]

W skardze wniesionej na powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, H. K. zarzucił jej niezgodność z prawem i stanem faktycznym, jest bowiem osobą wymagająca opieki co potwierdza orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności. Pomimo to nie pobiera renty ani (od dnia [...].2002 r.) zasiłku stałego.

W wieku [...] lat pozostał bez środków do życia, a zaskarżona decyzja Wojewody [...], pozostawia go w sytuacji bez wyjścia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację, opartą o przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlega uwzględnieniu z innych przyczyn niż wskazane przez skarżącego.

Mianowicie decyzja organu pierwszej instancji została wydana w trybie art. 155 kpa. Przepis ten stanowi, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo może być w każdym czasie za zgoda strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

Uchylenie lub zmiana decyzji w tym trybie wymaga uzyskania zgody strony, która mocą tej decyzji nabyła prawo. Decyzja Starosty [...] z dnia [...].2002 r. ([...] w zakresie, w którym przyznany został H. K. status osoby bezrobotnej jest decyzją, mocą której skarżący nabył prawo, jednakże jak wynika z akt. sprawy, a także oświadczenia złożonego na rozprawie skarżący nigdy nie wyrażał zgody na zmianę ani uchylenie omawianej decyzji.

Okoliczność ta wyklucza wydanie decyzji w trybie art. 155 kpa, na który wskazał organ pierwszej instancji.

Uchybienie to nie zostało dostrzeżone prze organ pierwszej instancji, który decyzję tą utrzymał w mocy.

Uchybienie przepisom postępowania, a w konsekwencji wzruszenie ostatecznej decyzji w trybie, który w rozpatrywanym przypadku nie miał zastosowania, jest uchybieniem mogącym mieć istotny wpływ na wynik postępowania.

Z tego względu Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 154 poz. 1270 ze zm.).