Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1995/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.133§ 1, art. 151,  art. 153,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 208
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Protokolant Agata Rogosz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2010 r. sprawy ze skargi R. J. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za 2003 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Sprawa była przedmiotem rozpoznania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 29 kwietna 2009r. sygn. akt III SA/Wa 3478/08 uchylił decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej (dalej: "Minister") z [...] listopada 2008r., utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych (dalej: "Prezes PFRON") z [...] sierpnia 2008r. w przedmiocie określenia R. J. – "E." w O. (dalej: "Skarżący") wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON za poszczególne miesiące 2003r. WSA w Warszawie uznał, że głównym uchybieniem Ministra było wskazanie w uzasadnieniu ww. decyzji braku skutecznego doręczenia decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji, przy jednoczesnym rozpatrzeniu odwołania od decyzji, której nie wprowadzono do obrotu prawnego. WSA poniósł, że doręczenie, które nie jest skuteczne nie powoduje rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji organ orzekający w sprawie musi z urzędu dokonać ponownego doręczenia decyzji stronie, a prowadzone postępowanie odwoławcze jest bezprzedmiotowe, z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia (art. 208 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa – Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: "O.p.").

Minister, w wykonaniu ww. wyroku WSA w Warszawie, decyzją z [...] października 2009r., umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu wskazał, że w sprawie nie nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji organu pierwszej instancji, gdyż decyzję skierowano na inny adres, niż wyraźnie wskazany przez stronę, jako adres do korespondencji. Decyzji pierwszej instancji nie wprowadzono więc do obrotu prawnego i w związku z tym rozpatrywanie odwołania od decyzji jest bezprzedmiotowe. Minister zaznaczył ponadto, iż doręczenie, które nie jest skuteczne, nie powoduje rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania. Podkreślił, iż Prezes PFRON musi z urzędu dokonać ponownego doręczenia decyzji stronie, a prowadzone postępowanie odwoławcze należało umorzyć uwagi na jego bezprzedmiotowość.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 października 2009r. Skarżący wniósł o uchylenie ww. decyzji Ministra z [...] października 2009r. oraz uznanie, że decyzja Prezesa PFRON z [...] sierpnia 2008r. jest nieważna. Podniósł zarzut naruszenia art. 156 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 dalej: "k.p.a."). przez uznanie, że umorzenie postępowania odwoławczego jest skutkiem jego bezprzedmiotowości, gdy decyzja Prezesa PFRON powinna być uznana za nieważną. Na jej podstawie prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, którego nie zawieszono, co więcej wyegzekwowano należności wynikające z ww. decyzji. Tym samym bezpodstawne jest przyjęcie Ministra, że decyzja Prezesa PFRON nie funkcjonuje w obrocie prawnym. Dopóki nie zostanie stwierdzona jej nieważność, PFRON będzie uznawał ją za obowiązującą i nadającą się do egzekucji. Umorzenie postępowania odwoławczego może spowodować, że decyzja Prezesa PFRON stanie się prawomocna.

Minister w odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wyjaśnił ponadto, że dopóki decyzja organu pierwszej instancji nie zostanie skutecznie doręczona stronie, na jej podstawie nie może być prowadzone postępowanie egzekucyjne. Z tego samego powodu nie można też stwierdzić jej nieważności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd bada sprawę w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Stosownie natomiast do treści art. 153 P.p.s.a. Sąd związany jest oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wydanym w tej sprawie wyroku WSA w Warszawie z 29 kwietna 2009r. sygn. akt III SA/Wa 3478/08, w którym uchylono decyzję Ministra z [...] listopada 2008r., utrzymującą w mocy decyzję Prezesa PFRON z [...] sierpnia 2008r. w przedmiocie określenia Skarżącemu wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON za poszczególne miesiące 2003r.

W ww. orzeczeniu Sąd w sposób wyraźny wskazał, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Minister zobowiązany jest, stosownie do art. 208 O.p. umorzyć postępowanie odwoławcze, jako bezprzedmiotowe. Nieskuteczne doręczenie decyzji organu pierwszej instancji nie powoduje rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania. W związku z tym Prezes PFRON musi z urzędu dokonać ponownego doręczenia decyzji stronie.

Zapadłym w sprawie ww. wyrokiem związany był również, na mocy powołanego wyżej art. 153 P.p.s.a., Minister, który w sposób należyty zastosował się do oceny prawnej i wskazań zawartych w orzeczeniu sądowym. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnił ponadto w sposób odpowiadający treści art. 210 O.p. podstawę faktyczną i prawną decyzji.

Sąd stwierdza, że podnoszona w skardze okoliczność, że na mocy niewprowadzonej do obrotu prawnego decyzji Prezesa PFRON doszło do wyegzekwowania należności w drodze egzekucji administracyjnej, nie ma wpływu na prawidłowość zaskarżonej decyzji Ministra, umarzającej postępowanie odwoławcze. Wierzyciel, którym jest Prezes PFRON, w trybie przepisów ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), w związku z wyżej opisaną sytuacją, powinien dążyć do wyeliminowania zaszłych nieprawidłowości. Nic nie stoi również na przeszkodzie, aby Skarżący w odrębnym postępowaniu dochodził swych racji prawem przewidzianych.

Sąd stwierdza ponadto, że skoro decyzji organu pierwszej instancji nie doręczono w sposób należyty Skarżącemu, niemożliwe było również stwierdzenie jej nieważności. W tym zakresie Sąd za oczywiście bezzasadny uznaje zarzut skargi o naruszeniu przez Ministra w zaskarżonej decyzji art. 156 k.p.a.

Sąd, mając powyższe na względzie oraz treść art. 151 w związku z art. 153 P.p.s.a. uznał, że zasadne było oddalenie skargi.