Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 488/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 3 października 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA: Barbara Rymaszewska, Sędzia WSA: Joanna Sekunda-Lenczewska, Protokolant referent-stażysta: Aneta Brzezińska, Po rozpoznaniu w dniu 3 października 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm. ), art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych ( Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm. ), art. 3 ust. 1, art. 8 ust 1 pkt. 2, art. 18 ust. 1 pkt. 1, art. 37 ust. 1 pkt. 2 oraz art. 37 ust. 2 pkt. ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej ( Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm. ) po rozpatrzeniu odwołania A. B. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Filia Ł.-G. wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego.

W sprawie ustalono, że decyzją z dnia [...] Nr [...] Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Filia Ł.-G. zmieniając decyzję własną z dnia [...] Nr [...] ustalił A. B. zasiłek stały od miesiąca marca 2005 r. w wysokości 170,67 złotych miesięcznie.

W uzasadnieniu organ stwierdził, że z uwagi na to iż zmienił się dochód w gospodarstwie domowym A. B. zaistniała konieczność ponownego ustalenia wysokości zasiłku stałego .

Od powyższej decyzji organu I instancji odwołanie wniosła A. B. W uzasadnieniu stwierdziła, że jako panna samotnie wychowująca dwójkę dzieci, powinna być zaliczana do osób samotnie gospodarujących. Ponadto w ocenie skarżącej organ I instancji błędnie zaliczył do dochodów rodziny zasiłek rodzinny oraz dodatek dla samotnej matki.

Decyzją z dnia [...], powołaną wyżej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prawidłowo wyliczył wysokość zasiłku A. B. Wskazał, iż z wywiadu środowiskowego wynika, że A.B. prowadzi gospodarstwo domowe z dwojgiem dzieci w wieku 18 i 16 lat . Na miesięczny dochód rodziny strony składa się zasiłek rodzinny w wysokości 86 złotych, dodatek z tytułu samotnego wychowania dziecka w wysokości 340 złotych oraz wyrównanie dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka w wysokości 10 złotych. Łącznie zatem dochód rodziny wynosi 436 złotych miesięcznie.

Organ podniósł, iż zgodnie z treścią art. 37 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej zasiłek stały przysługuje; pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są nie niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.

Wobec powyższego w ocenie organu odwoławczego dochód na osobę w rodzinie strony wynosi (436 złotych : 3 osoby) 145,33 złotych, zatem zasiłek stały, zdaniem organu administracji, powinien wynosić (316 - 145,33) 170, 67 złotych.

Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła A.B.. W uzasadnieniu skarżąca powołała argumenty zawarte w uzasadnieniu odwołania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., wniosło o oddalenie skargi z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wykonywania administracji publicznej oznacza sądową kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej.

Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzje lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

W rozpoznawanej sprawie Sąd oceniając legalność zaskarżonego orzeczenia, stwierdził że organ administracji nie naruszył przepisów prawa materialnego ani procedury administracyjnej .

Zgodnie z treścią art. 37 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593) zasiłek stały przysługuje; pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są nie niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.

W sprawie bezsporne jest, że zasiłek stały przysługuje A. B., gdyż spełnia ona wszystkie przesłanki ustawowe konieczne do jego uzyskania.

Spór natomiast dotyczy wysokości zasiłku stałego, w szczególności kwestii, czy skarżąca jest osobą samotnie gospodarującą, czy też prowadzi gospodarstwo wraz z rodziną.

Zgodnie z art. 6 pkt 10 powołanej ustawy o pomocy społecznej osoba samotnie gospodarująca to osoba prowadząca jednoosobowe gospodarstwo domowe.

W przedmiotowej sprawie, skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe z dwojgiem dzieci, nie może zatem być uznana za osobę samotnie gospodarującą. Fakt, że córki skarżącej nie osiągają dochodu, nie wpływa na zakres definicji

"osoby samotnie gospodarującej ".

Nie jest także zasadny zarzut skarżącej dotyczący definicji dochodu.

Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Do dochodu nie wlicza się, jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego oraz wartości świadczeń w naturze (ust 4).

Wobec powyższego organy administracji prawidłowo wliczyły do dochodu rodziny skarżącej zasiłek rodzinny, dodatki z tytułu samotnego wychowywania dziecka wraz z wyrównaniem.

Reasumując, wskazać należy, iż A.B. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z dwojgiem dzieci. Na dochód miesięczny rodziny składają się: zasiłek rodzinny w wysokości 86 złotych, dodatek dla osób samotnie wychowujących dzieci w wysokości 340 złotych oraz wyrównanie – 10 złotych, co łącznie daje kwotę 436 złotych (436 złotych dzieląc na 3 osoby otrzymujemy 145, 33 złotych).

Zgodnie z art. 37 ust.2 pkt.2 zasiłek stały ustala się w wysokości – w przypadku osoby w rodzinie – różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie, a dochodem na osobę w rodzinie.

W myśl art. 8 ust. 1 pkt. 2 powołanej ustawy kryterium dochodowe na osobę w rodzinie wynosi 316 złotych. Po odjęciu od kwoty 316 złotych kwoty 145,33 złotych tj. dochodu na osobę w rodzinie skarżącej - otrzymamy kwotę zasiłku tj. 170,67 złotych.

Organy administracji prawidłowo więc obliczyły wysokość zasiłku stałego dla A. B., a Sąd nie znajdując podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi, orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.