Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 27/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 180, art. 197 § 2, art. 194 § 3, art. 46
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia C. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 listopada 2017 r., sygn. akt II SO/Go 6/17 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie skargi C.T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 1149/13 o odrzuceniu wniosku o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 77/13 postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 20 listopada 2017 r., sygn. akt. II SO/Go 6/17 odrzucił zażalenie C. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SO/Go 6/17 w sprawie z wniosku C. T. o wyłączenie Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie ze sprzeciwu C. T. od postanowienia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 1149/13 oddalającego wniosek o ustanowienie adwokata w sprawie jego skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 września 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 1149/13 o odrzuceniu wniosku C. T. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 77/13.

Sąd I instancji wskazał, że skarżący na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 września 2017 r., został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 4 września 2017 r. poprzez: własnoręczne podpisanie zażalenia oraz nadesłanie dodatkowo jednego odpisu zażalenia (celem doręczenia zaskarżonemu organowi), własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

W terminie do usunięcia braku formalnego zażalenia skarżący przesłał do Sądu jedynie pismo – z dnia 5 października 2017 r., zatytułowane: skarga i zażalenie, które zakwalifikowane zostało jako kolejne zażalenie (z dnia 5 października 2017 r.). Brak było podstaw do uznania pisma z dnia 5 października 2017 r. za wykonanie zobowiązania Sądu do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 4 września 2017 r., po pierwsze z uwagi na to, iż pisma z dnia 4 września i 5 października 2017 r. różnią się w swej treści, a po drugie z uwagi na fakt, iż pismo z dnia 5 października 2017 r., jako przesłane pocztą elektroniczną, także nie zawierało własnoręcznego podpisu strony, a jedynie podpis strony mający formę zapisu komputerowego (dokument w formacie PDF), wyłącznie odzwierciedlający podpis strony.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd I instancji odrzucił zażalenie.

Na powyższe postanowienie skarżący w dniu 19 grudnia 2017 r. wysłał za pośrednictwem poczty elektronicznej do sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim pismo zatytułowane "skarga i zażalenie".

Zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych pisma poprzez własnoręczne podpisanie zażalenia oraz nadesłanie dodatkowo jednego odpisu zażalenia, własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie poinformowano skarżącego, że w obecnym stanie prawnym warunkiem skuteczności pism w postępowaniu sądowym jest ich własnoręczne podpisanie, co wynika z treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Z przepisu art. 194 § 3 p.p.s.a. wynika, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 tej ustawy, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 ustawy, które w tej sprawie nie występują. Przypomnieć ponadto należy, że w uchwale NSA z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13, rozstrzygnięto, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z 2001 r. o podpisie elektronicznym, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Zatem złożony pod zażaleniem podpis elektroniczny jest bezskuteczny.

W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie.

W niniejszej sprawie stosowne wezwanie doręczono skarżącemu 19 stycznia 2018 r., lecz skarżący nie wykonał go w terminie. Tym samym stwierdzić należy, że zażalenie zawiera nieuzupełniony brak formalny w postaci niepodpisania pisma oraz brak nadesłania dodatkowo odpisu zażalenia, własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem skutkuje odrzuceniem zażalenia.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i 197 § 2 p.p.s.a.