Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1130/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 62 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 778
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.),, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant specjalista Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2017 r. sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy terenu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dnia 2 czerwca 2016 r. na wniosek K. S. B. zostało wszczęte postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedsięwzięcia Budowa budynku gospodarczego na działce o numerze ewidencyjnym gruntów [...] k.m. [...], obręb ewidencyjny L., gmina B.

Pismem z dnia 24 czerwca 2016 r. skierowanym do Starosty [...] a następnie przekazanym Burmistrzowi B. P. S., właściciel działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...] wystąpił z zastrzeżeniami dotyczącymi planowanego zamierzenia. Dotyczyły one zmiany powierzchni jego działki.

Postanowieniem z dnia [...] r. Burmistrz B. na podstawie art. 62 ust. 1 art. 101 § 1 i 3 oraz art. 123-126 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy. W podstawie swego rozstrzygnięcia wskazał, że w dniu [...] r. Rada Miejska w B. podjęła uchwałę dotyczącą przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zażalenie na to postanowienie złożyli zarówno K. S. B., jak i P. S. podnosząc, iż zawieszenie postępowania jest bezprzedmiotowe. Jednakże SKO w C. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Podniosło, iż zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy w przypadku wszczęcia procedury planistycznej jest zależne od uznania organu gminy.

Postanowieniem z dnia [...] r. Burmistrz B.. podjął postępowanie z wniosku K. S. B., gdyż Rada Miejska w B. podjęła dnia [...] uchwałę o odstąpieniu od sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru którego dotyczy postępowanie.

Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. złożył P. S. Domagając się uchylenia postanowień organów obu instancji zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nieuzasadnione utrzymanie w mocy postanowienia o zawieszeniu postępowania w sytuacji, gdy w jego ocenie projekt planu był sprzeczny z ustaleniami studium uwarunkowań przestrzennego zagospodarowania gminy. Podniósł również, iż instytucja zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, w przypadku przystąpienia do uchwalania planu miejscowego, ma charakter fakultatywny.

Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r. poz. 778 ze zm.) "postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli:

1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo

2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany’.

Przepis powyższy daje organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań co do przesłanek tego zawieszenia. Kompetencję tę należy rozpatrywać w łączności z władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, które mają uprawnienie do stanowienia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2015 r., sygn. akt II OSK 3095/13, por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 98/13, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie podstawą wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania było wszczęcie przez Radę Miejską w B. procedury sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, gdzie znajduje się między innymi działka o numerze ewidencyjnym gruntów [...] k.m. [...], obręb ewidencyjny L. Organ gminy miał zatem pełne prawo do zawieszenia postępowania w sprawie. Niezasadne przy tym są zarzuty skarżącego, iż projekt procedowanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego był, w jego ocenie, niezgodny z obowiązującym studium. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uprawnia bowiem organ gminy do zawieszenia postępowania nawet przed wszczęciem procedury planistycznej, kiedy projekt planu może nie być jeszcze przygotowany. Na tym etapie ocena zgodności studium z planem miejscowym nie jest badana. Następuje to dopiero przy podejmowaniu uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Niezależnie od tego Sąd zwraca uwagę, iż postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy z wniosku K. S. B. zostało podjęte już dnia [...] r. A skarga dotyczy właśnie zawieszenia tego postępowania

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.