Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1311/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Dnia 6 kwietnia 2006i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka (spr) Sędziowie: NSA Józef Gach Asesor: WSA Jarosław Wiśniewski Protokolant: Bożena Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2006r. sprawy ze skargi C. S. A. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 29 kwietnia 2002r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2000r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 6573,15 (sześć tysięcy pięćset siedemdziesiąt trzy złote 15/100).


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia[...] grudnia 2001 roku Nr [...], Inspektor Kontroli Skarbowej, działając na podstawie art. 24 ust. 2 ustawy o kontroli skarbowej /Dz. U. Nr 54 z 1999 roku, poz. 572 ze zm./, art. 21 § 1 pkt 2 i §3 oraz art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa /Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm./, w związku z art. 10 ust. 2, art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm./ określił C S.A. za miesiąc czerwiec 2000 roku z tytułu podatku od towarów i usług:

kwotę zwrotu różnicy podatku w wysokości 831.555,00 zł

zaległość podatkową w kwocie 84.082,00 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę

oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie 25.224,00 zł, stanowiące 30% zawyżenia zwrotu różnicy podatku

W toku kontroli ustalono, że w deklaracji VAT-7 za miesiąc czerwiec 2000 roku C.odliczyła od podatku należnego, podatek naliczony w wysokości 3.712.074,00 zł. W kwocie tej C. zawarła podatek naliczony w wysokości 84.082,00 zł, wynikający z faktury [...]z dnia [...] czerwca 2000 roku, otrzymanej od "[...]" spółki z o.o. w Warszawie za:

1. wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia z dnia [...] lutego 2000 roku w kwocie 360.000,00 zł + 22% VAT - tj. 79.200,00 zł, co łącznie stanowi 439.200,00 zł brutto

2. wynagrodzenie z tytułu umowy z dnia [...] kwietnia 1999 roku w wysokości 1,5% wartości nabytych gruntów, co stanowi 22.191,97 zł + 22% VAT tj. 4.882,23 zł, co stanowi łącznie 27.074,20 zł brutto

Razem kwota brutto na fakturze do zapłaty wynosi 466.274,20 zł.

W dniu [...] lutego 2000 roku Spółka C.S.A. (jako zleceniodawca) podpisała ze Spółką "[...]" z siedzibą w W. (jako zleceniobiorcą), umowę zlecenia, na mocy której, Spółka [...] zobowiązała się do nabycia w imieniu własnym lecz na rzecz i za pieniądze pożyczone od zleceniodawcy przedsiębiorstwo, w rozumieniu art. 55- k.c. w zw. z art. 113 prawa upadłościowego - Społeczne Przedsiębiorstwo Budowlane - "S." w upadłości. Zgodnie z powyższą umową C.wypłaciła Spółce[...] wynagrodzenie z tą transakcję, w kwocie: 360.000 zł + 22% VAT (79.200,00) = 439.200,00 zł

Spółka [...] w dniach [...] marca 2000 roku nabyła przedmiotowe Przedsiębiorstwo za kwotę 11.000.000,00 zł - finansując ten zakup środkami finansowymi należącymi do C.

Nadto, w dniu [...] kwietnia 1999 rokuC. podpisała ze Spółką [...]umowę porozumienie, na podstawie której, Spółka [...] zobowiązała się wykupić lub wydzierżawić nieruchomości ze złożami kruszyw, za pieniądze należące do C.. Przy czym C. zobowiązała się do pokrycia wynagrodzenia osób współpracujących przy wykonywaniu programu w wysokości 1,5% cen płaconych za każdą nieruchomość nabytą przez GW. Wynagrodzenie z tytułu tej umowy wynosiło 22.191,97 zł + 22% VAT(4.882,23) = 27.074,20 zł Inspektor Kontroli Skarbowej uznał, iż zarówno kwota 360.000 zł + 22% VAT, jak i kwota 22.191,97 zł + 22% VAT, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Zakupy, bowiem zostały dokonany na zlecenie C., ale nie na jej rzecz, a zatem faktury dotyczące wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług związanych z zakupem gruntów, które nie są własnością C., nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tym bardziej, że czynsz z tytułu dzierżawy przedmiotowych nieruchomości uzyskuje Spółka [...].

W odwołaniu C.S.A. wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, zarzucając jej:

naruszenie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych, poprzez jego błędną wykładnie i niewłaściwe zastosowanie

naruszenie art. 25 ust. 1 pkt 3 oraz art. 27 ust. 6 podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej

Zdaniem strony skarżącej, ustalenia dokonane przez Inspektora Kontroli Skarbowej, w toku postępowania kontrolnego są błędne, ponieważ, wynagrodzenie wynikające z faktury [...], wystawionej przez Spółkę GW, w rzeczywistości nie jest wynagrodzeniem z tytułu zakupu nieruchomości na rzecz [...]. Kwota ta składa się z dwóch części. Pierwsza część wynagrodzenia w wysokości 360.000,00 zł stanowi prowizję należną [...] z tytułu wykonania umowy zlecenia z 25 lutego 2000 roku, na mocy, której Spółka [...] zobowiązała się do nabycia Społecznego Przedsiębiorstwa Budowlanego "[...] we własnym imieniu, lecz na rzecz C.. druga część wynagrodzenia, w wysokości netto 22.191,19 zł stanowi należność z tytułu wykonania porozumienia z dnia 19 kwietnia 1999 roku, zgodnie, z którym, C. zobowiązała się do udzielenia pożyczek na zakup nieruchomości przez [...]w celu ich gospodarczego wykorzystania przez C.

C. jako cudzoziemiec w rozumieniu ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców, nie mogła w ówczesnym stanie prawnym nabyć przedmiotowych nieruchomości, gdyż w jego skład wchodziły nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, co wykluczało uzyskanie przez C. zezwolenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji - niezbędnego do nabycia przedsiębiorstwa. Warunkiem koniecznym do zawarcia umowy dzierżawy z dnia [...] kwietnia 2000 roku, było zawarcie przedmiotowej umowy zlecenia.

Analogiczna kwalifikacja podatkowa dotyczy drugiej części wynagrodzenia, wykazanego na fakturze nr [...] w kwocie 22.191,19 zł netto, które stanowi należność [...] z tytułu wykonania porozumienia z [...] kwietnia 1999 roku, zgodnie z którym, C. zobowiązała się do udzielenia pożyczek na zakup nieruchomości przez [...], w celu ich gospodarczego wykorzystania przez C. oraz do pokrycia kosztów wynagrodzenia ponoszonych przez [...] na rzecz osób realizujących zlecenia w ramach porozumienia. W zamian za przyjęte zobowiązania, C. uzyskała wymierne korzyści gospodarcze, związane między innymi, z prawem wydzierżawiania nieruchomości zakupionych przez [...], wykonaniem wszelkiego rodzaju opracowań i analiz dotyczących eksploatacji złóż znajdujących się na nabywanych przez [...]nieruchomościach, prawo odkupu nieruchomości od [...] w zamian za umorzenie wierzytelności z tytułu udzielonych pożyczek, prawo nabycia udziałów w Spółce [...] lub prawa wskazania potencjalnego nabywcy tych udziałów lub nieruchomości.

Zatem treść porozumienia z [...] kwietnia 1999 roku oraz umowy zlecenia z [...] lutego 2000 roku miały bezpośredni związek z działalnością gospodarczą prowadzoną przez C.. Dopuszczalność zaliczenia omawianych kosztów do kosztów uzyskania przychodów potwierdza także orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego: w wyroku z dnia 14 października 1999 roku sygn. akt III SA 7548/98, w którym Sąd stwierdził, iż "wystarczającą przesłanką uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu jest działanie w celu uzyskania przychodu. Nie jest natomiast niezbędne osiągnięcie wspominanego celu." Nadto w wyroku z dnia 31 stycznia 2001 roku I SA/Ka 1060/98, w który Sąd uznał, że "kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu, a zatem warunkiem uznania danego wydatku za taki koszt, jest zamierzony cel jego poniesienia" oraz w wyroku z dnia 27 czerwca 2000 roku sygn. akt I SA/Ka 2466/98 NSA potwierdził prawo podatnika do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów, pod warunkiem, że podatnik wykaże ich bezpośredni związek z działalnością gospodarczą, a ich poniesienie może mieć bezpośredni wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Decyzją z dnia 29 kwietnia 2002 roku Izba Skarbowa, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymała w mocy zaskarżona decyzję organu pierwszej instancji.

Zdaniem Izby Skarbowej, decyzja Inspektora Kontroli Skarbowej nie narusza prawa. jest faktem bezspornym, że umowa zlecenia była w momencie jej podpisania niewykonana i Spółka [...] do dnia wydania niniejszej decyzji nie przeniosła praw określonych w umowie zleceniu na stroną skarżącą.

W takim przypadku nie ma zastosowania art. 19 ust. 3a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, który zezwala na odliczenie podatku naliczonego wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru lub wykonania usługi.

Odnośnie kwestionowanej faktury VAT, w części dotyczącej wynagrodzenia z tytułu porozumienia z dnia [...] kwietnia 1999 roku Izba Skarbowa stwierdziła, iż z pisma C.skierowanego do organów podatkowych w trakcie postępowania kontrolnego wynika, iż nieruchomości w Okolicach O., które zostały nabyte przez Spółkę [...], na podstawie ustnego porozumienia, na okres przejściowy, do czasu uzyskania przez C. stosownych pozwoleń MSWiA, bądź do czasu ich sprzedaży na rzecz innych podmiotów, wskazanych przez Cementownię. W piśmie tym wyjaśniono ponadto, iż w chwili obecnej nieruchomości te są własnością "A." Spółki z o.o. i wykorzystywane są na cele rolne. W obliczu takiego stanu faktycznego nie jest możliwe obliczenie podatku VAT, zapłaconego przez C. z tytułu wynagrodzenia zawartego w pkt. drugim kwestionowanej faktury, bowiem wydatek z tytułu wynagrodzenia nie jest kosztem uzyskania przychodów strony skarżącej w rozumieniu, art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób pranych.

Nadto Izba Skarbowa stwierdziła, iż zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, podatnik może zmniejszyć podatek należny o kwotę podatku naliczonego, związanego, ze sprzedażą opodatkowaną, jednak w przedmiotowej sprawie zarówno odnośnie pkt 1, jak i 2 zakwestionowanej faktury, wypłacone wynagrodzenia nie są związane ze sprzedażą opodatkowaną C., a więc nie może ona pomniejszyć podatku należnego o podatek wskazany w fakturze [...] otrzymanej[...] czerwca 2000 roku od Spółki [...].

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 27 ust 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, Izba Skarbowa stwierdziła, iż organy podatkowe są zobligowane do ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego, wówczas, gdy określiły nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości niższej niż wskazana przez podatnika w złożonej deklaracji.

Nie został naruszony również art. 122 Ordynacji podatkowej, ponieważ, w toku postępowania organy podatkowe podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wnikliwego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie pełnomocnik C.S.A. domagał się:

1. uchylenia zaskarżonej decyzji w części dotyczącej:

stwierdzenia zaległości podatkowej z tytułu odliczenia przez Spółkę podatku VAT w wysokości 79.200,00 zł, naliczonego w związku z zapłatą wynagrodzenia z kwocie 360.000,00 zł, na podstawie faktury nr [...] wystawionej przez [...] Spółkę z o.o.

ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 23.760,00 zł, stanowiącego 30% stwierdzonej przez organ podatkowy zaległości podatkowej

naliczenia od stwierdzonej zaległości podatkowej odsetek za zwłokę w wysokości 45.697,40 zł

2. zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania wg. przepisanych

norm

Zaskarżonej decyzji pełnomocnik strony skarżącej zarzucił:

1) naruszenie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych, poprzez jego błędną wykładnie i niewłaściwe zastosowanie

2) naruszenie art. 19 ust. 3a, art. 25 ust. 1 pkt 3 oraz art. 27 ust. 6 podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

3) naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej

Zdaniem pełnomocnika Spółki, wynagrodzenie wypłacone przez C. na rzecz [...]Spółka z o.o., z tytułu zawarcia umowy zlecenia z dnia [...] lutego 2000 roku, w kwocie 360.000,00 zł, stanowi koszt uzyskania przychodu C.. W tej części pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał argumentację podniesioną uprzednio w odwołaniu, a dodatkowo podniósł, iż okolicznością uprawniającą podatnika do uznania kosztów uzyskania przychodów nie jest formalne przejście tytułu własności, ale stwierdzenie czy dany wydatek został poniesiony w celu uzyskania przychodu.

Niewłaściwe zastosowanie art. 19 ust. 3a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, sprowadza się do całkowitego niezrozumienia konstrukcji prawnej umowy zlecenia, wykonanego w imieniu zleceniobiorcy, lecz na rzecz zleceniodawcy. Czynnością prawną, do której zobowiązała się Spółka [...] stanowiło nabycie przedsiębiorstwa w imieniu zleceniodawcy, do czego doszło, stąd późniejsze odliczenie przez stronę skarżącą podatku naliczonego VAT, uwzględnionego na fakturze wystawionej przez [...].

Z uwagi na fakt, że w świetle art. 25 ust. 1 pkt 3 podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym C. była uprawniona do odliczenia podatku naliczonego nad należnym, ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego jest bezprzedmiotowe.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w całości podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i wniosła o jej oddalenie.

Dodatkowo Izba Skarbowa podkreśliła, iż skarżący nie zakwestionował zaległości podatkowej kwocie 4882 zł oraz odpowiedniej części dodatkowego zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami za zwłokę.

Izba Skarbowa stwierdziła również, że art. 19 ust. 3 a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie zezwala na odliczenie podatku naliczonego wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru lub otrzymania usługi. Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 k.c., a art. 158 k.c., określa wyraźnie formę tej czynność prawnej. Jest, zatem bezsporne, że w rozumieniu prawa cywilnego i podatkowego, nie nastąpiło przeniesienie własności nieruchomości na C.. Izba Skarbowa nie kwestionuje umowy zlecenia zawartej przez skarżącego ze Spółką [...] i nie wyraża opinii, co do jej skutków na gruncie prawa cywilnego. Stwierdza jedynie, że w rozpatrywanej sprawie umowa ta nie wywiera skutków na gruncie prawa podatkowego, pozostając jedynie przyrzeczeniem zawarcia umowy kupna-sprzedaży i nie może stanowić podstawy do wystawienia faktury z tytułu usług pośrednictwa przez firmę [...] dla C.. Pogląd taki wyraził również NSA w wyrokach: z dnia 12 stycznia 2000 roku I SA/Lu 781/98 oraz 18 kwietnia 2002 roku III S.A. 3109/00

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie zauważyć należy, iż sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z uwagi na przepis art.

97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm./, który stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/.

Stosownie zaś do treści art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153 poz.1269/, Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu zatem zgodność aktów administracyjnych z przepisami prawa materialnego i procesowego. Kontrola ta ogranicza się więc do badania, czy rozpoznając sprawę nie naruszyły one prawa w stopni mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Oceniając zaskarżoną decyzję Sąd stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia czy wynagrodzenie wypłacone przez skarżącą - C.S.A. na rzecz [...] spółki z o.o. z tytułu zawarcia umowy zlecenia z dnia [...] lutego 2000 roku, w kwocie 360.000 zł, stanowi koszt uzyskania przychodu skarżącej, a w związku z tym, czy podatek naliczony od tej czynności może stanowić podstawę obniżenia podatku należnego, na podstawie art. 25 ust. 1 pot 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powołany artykuł nie wyszczególnia rodzajów kosztów uzyskania przychodów, ograniczając się do ogólnej ich definicji. W myśl tego przepisu kosztami uzyskania przychodów z poszczególnych źródeł są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu, z wyjątkiem tych, których ustawa nie uznaje za koszty uzyskania przychodów, a o których mowa w art. 16 ustawy. Brzmienie wyżej cytowanego przepisu nie pozostawia zatem wątpliwości, że podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów tylko takie wydatki, w stosunku do których wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego poglądem, możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona jest od łącznego spełnienia minimum trzech przesłanek, tj. uzyskania przychodu, istnienia związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem a uzyskanym przychodem oraz od właściwego udokumentowania tego wydatku.

C.S.A. - obecnie G.S.A. z siedzibą w K., zawarła z [...]Spółką z o.o. z dniu[...] lutego 2000 roku umowę zlecenia powierniczego, której celem było nabycie przez Spółkę [...], jako zleceniobiorcy całości majątku Stołecznego Przedsiębiorstwa Budowlanego "S." w W. we własnym imieniu, ale dla C.S.A., jako zleceniodawcy. Tym samym Spółka [...] zobowiązała się do wykonania usługi pośrednictwa w zakupie przedsiębiorstwa i za to otrzymała wynagrodzenie w kwocie netto 360.000 zł. W następstwie zawartej umowy, zleceniobiorca stał się nabywcą własności, która z prawnego punktu widzenia wchodzi do jego majątku, ale spoczywa na nim obowiązek późniejszego przeniesienia prawa własności na zleceniodawcę. A zatem zleceniobiorca działa wprawdzie we własnym imieniu, ale z gospodarczego punktu widzenia na rachunek zleceniodawcy. Oznacza to, że nabycie nieruchomości, na podstawie umowy powierniczej, nie ma charakteru definitywnego. W związku z tym zleceniobiorca, który w wyniku wykonania zlecenia powierniczego stał się właścicielem nieruchomości, nie ma prawa dowolnie nią rozporządzać, traktując ją, jako swoje aktywa majątkowe. Zatem należy stwierdzić, że [...] Spółka z o.o. nie nabyła nieruchomości, w celu powiększenia swojego majątku o składnik trwały, wchodzący w skład jej majątku, ponieważ od momentu nabycia prawa majątkowego, łączy się ono z obowiązkiem późniejszego wydania nabytego przedmiotu wraz z przeniesieniem prawa do niego na rzecz dającego zlecenie. - patrz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 28 września 2004 roku sygn. akt. I SA/Wr 1747/03.

Bezsprzecznym jest, iż C., jako cudzoziemiec, w rozumieniu ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców, nie mogła sama nabyć przedmiotowego przedsiębiorstwa, ponieważ w jego skład wchodziły nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, co wykluczało uzyskanie przez C. stosownego zezwolenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, niezbędnego do nabycia przedmiotowego przedsiębiorstwa. Zastosowanie takiej konstrukcji prawnej - zlecenia powierniczego - umożliwiały skarżącej Spółce, poprzez zawarcie stosownych umów, prawo do gospodarczego korzystania z przedsiębiorstwa, jeszcze przed jego formalnym nabyciem oraz czerpanie z tego dochodów, poprzez podnajmowanie części nieruchomości innym podmiotom. Zatem, zdaniem Sądu skarżąca Spółka spełniła wszystkie przesłanki konieczne do zaliczenia kwoty 360.000 zł z tytułu zapłaconej prowizji dla Spółki [...] do kosztów uzyskania przychodów. W konsekwencji C.miała pełne podstawy do odliczenia podatku naliczonego VAT. Co za tym idzie, brak było podstaw do ustalania dodatkowego zobowiązania podatkowego w tym zakresie.

Z powyższych względów Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1

lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) uznał, iż zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy i orzekł jak w sentencji wyroku.