Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 704/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2006-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz, Sędziowie Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska, Asesor WSA Michał Ruszyński (spr.), Sędzia WSA Grażyna, Staniszewska, Protokolant Paweł Majka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 lutego 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi W.G. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie Zasiłek stały Uchylono zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

- 2 -

Sygn. akt II SA/Go 704/05

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją administracyjną z dnia [...] kwietnia 2005r. Nr [...] działająca z upoważnienia Burmistrza– Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej przyznała W.G. zasiłek stały w wysokości 62,50 zł. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że na podstawie akt sprawy oraz przeprowadzonego wywiadu środowiskowego ustalono, że W.G. spełnia wymogi do przyznania zasiłku stałego. Organ wyjaśnił, że zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie określonego w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej tj. 316 zł na osobę.

W.G. nie zgodziła się z powołaną decyzją Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej. W odwołaniu opisała swoją sytuację rodzinną i materialną. Wyjaśniła, że od ośmiu lat jest samotną matką i na utrzymaniu ma 10 letnie dziecko. Mąż przebywa w zakładzie karnym. Jest z nim w separacji od 8 lat. Odwołująca się podała, że otrzymała orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym. Dochód jej stanowi zasiłek rodzinny w wysokości 43 zł, zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 144 zł, zasiłek rehabilitacyjny w wysokości 70 zł, oraz świadczenie alimentacyjne w wysokości 250 zł. Odwołująca się stwierdziła, że trudno będzie jej wyżyć za 62,50 zł przyznanego zasiłku stałego. Ponadto powinna być traktowana jako samotna matka a nie jako rodzina.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. Nr [...] uchyliło pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w oparciu o przepis art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej stwierdzono, że W.G. spełnia kryterium dochodowe uprawniające do zasiłku stałego. Organ I instancji nie mógł więc wydać innej decyzji.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz

- 3 -

przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej,

zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.

W ocenie organu II instancji w przedmiotowej sprawie takiego uzasadnienia brak. Każda decyzja winna zawierać sumaryczny wywód prawny na temat zasadności podjęcia takiego a nie innego rozstrzygnięcia w warunkach istnienia takiego a nie innego stanu prawnego i faktycznego. Organ pomocy społecznej nie wyjaśnił dlaczego w odniesieniu do strony możliwe jest przyznanie zasiłku stałego w takiej a nie innej kwocie.

Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego W.G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze podobnie jak w odwołaniu opisała swoją sytuację rodzinną i materialną. Skarżąca zwróciła się z pytaniem na jakiej podstawie przyznano jej kwotę 62,50 zł.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja narusza przepis art. 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten zezwala organowi odwoławczemu na uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.

W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z takim przypadkiem. Stan faktyczny i prawny jest jednoznaczny. Wynika z niego, że skarżąca spełnia warunki określone w art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej ( Dz.U. z 2004r. Nr 64, poz. 593 ze zm. ) do uzyskania zasiłku stałego. Z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego ze skarżącą wynika natomiast, że dochód na osobę w rodzinie ( w niniejszej sprawie mamy do czynienia z rodziną dwuosobową ) wynosi 253,50 zł. Kryterium dochodowe na osobę w rodzinie zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej wynosi 316 zł. Prawidłowo zatem organ pomocy społecznej, biorąc pod uwagę treść art. 37 ust. 2 pkt 2 ustawy ustalił wysokość przysługującego skarżącej zasiłku stałego tj. 62,50 zł. Zgodnie z tym przepisem zasiłek stały ustala się w przypadku osoby w rodzinie w wysokości różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie.

Przepis art. 138 kodeksu postępowania administracyjnego przyznaje organowi odwoławczemu kompetencje do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy a tylko w ograniczonym zakresie kompetencje kasacyjne. W decyzji organu I instancji istonie można

- 4 -

dopatrzeć się naruszenia przepisu art. 107 § 3 kpa. Nie jest to jednak naruszenie tego rodzaju, aby z tego powodu uchylać decyzję organu I instancji. Wada decyzji organu I instancji, polegająca na nieprawidłowym uzasadnieniu decyzji, powinna być usunięta przez organ odwoławczy.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ).

O tym, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu Sąd orzekł na podstawie 152 cyt. wyżej ustawy.

A. Juszczyk – Wiśniewska M. Bohdanowicz Michał Ruszyński