Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 840/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 258  par. 1 i 2  pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. C. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. C., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych, w tym tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych.


UZASADNIENIE

Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pismem z 30 czerwca 2010 r. przekazała do wiadomości Sądu informację, że w sprawie oznaczonej niniejszą sygnaturą wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu do reprezentowania interesów W. K. adwokata D. C.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 października 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 840/10 oddalił skargę ww. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...].

W następstwie wydanego wyroku adwokat D. C. skierowała do Sądu informację o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały zapłacone nawet w części.

Na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W myśl § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata.

Stawka minimalna w sprawie objętej skargą W. K., stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, wynosi 240 złotych. W myśl zaś § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia, stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że ustanowiony z urzędu w ramach przyznanego prawa pomocy adwokat podejmował czynności w imieniu skarżącego w pierwszej instancji (złożył wniosek o uzasadnienie wyroku, sporządził również opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej). Ponadto wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.

W tej sytuacji uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku i przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia z tytułu świadczonej z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 120, 00 złotych. Kwota ta, stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia powiększona zostaje o należny podatek od towarów i usług w wysokości 22%.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.