Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1473/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6060 Poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 7 ust. 1, art. 29, art. 29 ust. 1, art. 24 ust. 2, art. 18;
journal: Dz.U. 2011 nr 163 poz 981
law: Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze.
article: art. 7, 77, 107 par. 3.
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2014 r. sprawy ze skargi C. S.A. z siedzibą w S. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie koncesji na rozpoznawanie złoża węgla kamiennego oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Środowiska (zwany dalej organem), decyzją z [...] lutego 2014 r. Nr [...] po rozpatrzeniu wniosku C. S.A. z siedzibą w S. (zwanej dalej stroną/skarżącą)

o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Ministra Środowiska (zwanego dalej organem koncesyjnym) na rzecz Z. Sp. z o.o. z siedzibą

w D. koncesji z [...] listopada 2013 r., Nr [...] na rozpoznawanie złoża węgla kamiennego w obszarze [...].

Dnia [...] listopada 2013 r. Minister Środowiska udzielił na rzecz Z. Sp. z o.o. koncesji Nr [...] na rozpoznawanie złoża węgla kamiennego w obszarze [...] położonym na terenie miasta na prawach powiatu S., w województwie [...].

Pismem z 4 grudnia 2013 r. strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wyżej opisaną koncesją podnosząc:

1. naruszenie art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2011 r. Nr 163, poz. 981, ze zm., dalej pgg) poprzez udzielenie koncesji, pomimo iż zamierzona działalność naruszy przeznaczenie nieruchomości będącej we władaniu wnioskodawcy;

2. naruszenie przepisu art. 29 ust. 1 pgg poprzez jego niezastosowanie

i w konsekwencji udzielenie koncesji Z. sp. z o.o. z siedzibą w D.;

3. naruszenie przepisów art. 6 w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez naruszenie podstawowych zasad postępowania organu administracyjnego, jakimi są: działanie zgodnie z przepisami prawa, a także prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej.

Zainteresowany Z. sp. z o.o. w piśmie z 10 stycznia 2014 r. wnosił

o umorzenie postępowania z wniosku skarżącej, ewentualnie o utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji.

Decyzją z [...] lutego 2014 r. organ utrzymał w mocy koncesję z [...] listopada 2013 r. W ocenie organu odwoławczego, organ koncesyjny prawidłowo ustalił

w postępowaniu o udzielenie koncesji, że działalność objęta tą koncesją nie naruszy przeznaczenia nieruchomości określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Koncesja Nr [...] obejmuje budowę upadowej o długości około 150 m, drążenie wyrobisk chodnikowych o łącznej długości do 50 000 m oraz odwiercenie 200 dołowych otworów badawczych o głębokości do 50 m każdy. W odniesieniu, do zakresu prac polegających na drążeniu wyrobisk chodnikowych oraz odwierceniu dołowych otworów badawczych działalność ta nie narusza przeznaczenia nieruchomości określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, gdyż zdaniem organu, jest prowadzona w górotworze poza granicami przestrzennymi nieruchomości gruntowych. Jego zdaniem budowa upadowej jedynie będzie ingerowała w przeznaczenie nieruchomości gruntowej. Upadowa zaprojektowana jest na działce o nr ewidencyjnym [...], dla której obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - uchwała

nr 169/X/2011 Rady Miejskiej w Sosnowcu z dnia 14 lipca 2011 r. w sprawie zmiany fragmentu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wschodniej

i południowo-wschodniej części gminy Sosnowiec, przyjętego uchwałą

nr 711/XLIII/05 Rady Miejskiej w Sosnowcu z dnia 25 sierpnia 2005 r., obejmującego rejon obszaru poeksploatacyjnego C. S.A. (pola [...]) i ulicy G. Zgodnie z § 23 powyższej uchwały przeznaczenie tego terenu to obiekty produkcyjne, składy

i magazyny oraz usługi (Ba.3 P,U). Jednocześnie wskazał, na brak zakazu budowy infrastruktury w celu prowadzenia działalności polegającej na rozpoznawaniu złóż węgla kamiennego.

Stwierdził, że organ koncesyjny nie odniósł się (bowiem nie musiał)

w uzasadnieniu koncesji do szeregu zarzutów wyrażonych przez Prezydenta Miasta S. w postanowieniu z [...] października 2013 r. Zarzuty Prezydenta Miasta

S. dotyczyły spraw będących w zakresie kompetencji innych organów

i wymagających uzyskania odrębnych decyzji, w szczególności właściwego organu nadzoru górniczego i organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego. Zdaniem organu w postępowaniu administracyjnym zakończonym udzieleniem koncesji nr [...] organ koncesyjny prawidłowo zawiadomił wszystkie strony tego postępowania, w tym również skarżącą, zarówno o wszczęciu, jak również

o zakończeniu postępowania, czym umożliwił stronom prawo do czynnego uczestniczenia w przedmiotowym postępowaniu, a także do przedstawienia stanowiska. Z prawa tego skarżąca w toku postępowania z wniosku o udzielenie koncesji nie skorzystała.

Wskazał, że zgodnie z pkt 14 koncesji nr [...] koncesja ta nie narusza praw właścicieli nieruchomości gruntowych. Zatem brak zgody właściciela nieruchomości gruntowej nie stanowi samoistnej przesłanki odmowy udzielenia koncesji. Zgodnie

z art. 24 ust. 2 pgg we wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny należy określić prawa wnioskodawcy do nieruchomości (przestrzeni), w granicach której ma być wykonywana zamierzona działalność, lub prawo, o ustanowienie którego ubiega się wnioskodawca. Jego zdaniem oznacza to, iż przedsiębiorca nie jest obowiązany do wykazania się prawem do nieruchomości gruntowej, na której mają być prowadzone roboty geologiczne. Uznał, że przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny ma również prawo zgodnie z art. 18 pgg, do żądania umożliwienia korzystania z cudzej nieruchomości lub jej części przez czas oznaczony, za wynagrodzeniem. Jego zdaniem wskazany przepis, dopuszcza wszelkie formy obciążenia cudzej własności, z wyłączeniem jedynie przeniesienia tej własności na rzecz przedsiębiorcy (chyba że chodzi o jej wykup). W szczególności ograniczenie to może polegać zarówno na używaniu cudzej nieruchomości, jak i na korzystaniu z niej (z wyłączeniem pobierania pożytków). Granice dozwolonego oddziaływania powinny zostać ustalone w umowie pomiędzy stronami bądź w orzeczeniu sądowym zapadłym w wyniku wystąpienia z roszczeniem przez przedsiębiorcę.

Podniósł, że Z. sp. z o.o. z siedzibą w D. został zobowiązany do rozpoczęcia działalności objętej koncesją w terminie 3 miesięcy od daty jej udzielenia. Zatem brak wypełniania warunków koncesyjnych, w tym wykonania robót geologicznych, również z powodu braku uzyskania prawa do danej nieruchomości, może powodować cofnięcie koncesji.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca, zarzucając:

1. naruszenie przepisu art. 7 ust. 1 i 2 pgg poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż zamierzona działalność objęta wnioskiem o udzielenie koncesji z dnia [...] sierpnia 2013 r. nie naruszy przeznaczenia nieruchomości, będącej we władaniu skarżącej;

2. naruszenie przepisu art. 29 ust. 1 pgg poprzez jego niezastosowanie

i w konsekwencji udzielenie koncesji Z. sp. z o.o. z siedzibą w D. poprzez nieuprawnione przyjęcie, iż zamierzona działalność nie uniemożliwiłaby wykorzystania nieruchomości zgodnie z ich przeznaczeniem określonym przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego;

3. naruszenie art. 6 w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez naruszenie podstawowych zasad postępowania organu administracyjnego, jaką jest działanie zgodnie z przepisami prawa, a także zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej;

4. naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. poprzez nieprawidłowe oznaczenie strony postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania koncesji, bowiem zgodnie z wnioskiem o wydanie koncesji z [...] sierpnia 2013 r. wnioskodawcą jest Z. sp. z o.o. z siedzibą w D., tymczasem w decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2014 r. strona oznaczona została jako Z. sp. z o.o. z siedzibą.

Skarżąca wniosła o uchylenie koncesji oraz decyzji z [...] lutego 2014 r.

w całości, oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji a także wstrzymanie wykonania decyzji koncesyjnej.

Jej zdaniem działalność regulowana prawem geologicznym i górniczym może być - zgodnie z art. 7 ust. 1 pgg - podejmowana i wykonywana "tylko wówczas, jeżeli nie naruszy ona przeznaczenia nieruchomości określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz w odrębnych przepisach". Podniosła, że ustawodawca w art. 23 ust. 2 pkt 2 pgg przewidział zaś konieczność uzgodnienia koncesji, przy czym istotne dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest sformułowanie, jakie zostało użyte w ww. przepisie. Zgodnie z art. 23 ust. 2 pkt 2 pgg "kryterium uzgodnienia jest zgodność zamierzonej działalności

z przeznaczeniem (...) nieruchomości określonym w art. 7". W niniejszej sprawie brak jest podstaw do uznania, iż planowana działalność Z. sp. z o.o. z siedzibą nie naruszy przeznaczenia nieruchomości. Wskazując na działkę o nr ewidencyjnym [...], na której zaprojektowana jest budowa upadowej podnosi, iż zgodnie z § 23 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przeznaczenie tego terenu to obiekty produkcyjne, składy i magazyny oraz usługi (Ba.3 P,U). Cyt. § 23 w ust. 1 wskazuje przykładowo, jakie obiekty i urządzenia wznoszone mogą być na przedmiotowej działce. Wśród tych obiektów i urządzeń miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wymienia obiekty zaplecza socjalno- administracyjnego, obiekty i urządzenia zaplecza technicznego, obiekty

i urządzenia obsługi technicznej motoryzacji, urządzenia infrastruktury technicznej oraz urządzenia budowlane, linie i bocznice kolejowe, drogi wewnętrzne i dojazdy oraz zieleń urządzoną. Wskazała, że podstawowym przeznaczeniem tego terenu nie jest infrastruktura techniczna, a jedynie zaplecze dla tej infrastruktury w postaci obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz usług. Ponadto, teren ten nie jest przeznaczony pod użytki kopalne, bowiem gdyby tak było, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego byłby on oznaczony symbolem "K" (zgodnie

z Rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454). Odwołując się do uchwały Nr 169/X/2011 Rady Miejskiej w Sosnowcu z 14 lipca 2011 r. podniosła, iż z treści jej wynika, że tereny objęte wnioskiem o udzielenie koncesji z [...] sierpnia 2013 r. oznaczone są symbolem "Ba" (tereny przemysłowe),

a nie symbolem "K"" (użytki kopalne). Wobec tego trudno uznać, by upadowa była obiektem zaplecza technicznego, skoro jest ona obiektem górniczym, a więc elementem infrastruktury górniczej. Tymczasem przeznaczenie działki nr [...] jest inne i oznaczone jest symbolem Ba.3 P,U. Uznała, że nie jest zasadny argument organu, który twierdzi, że budowa upadowej na działce o nr ewidencyjnym [...] oznaczonej symbolem Ba.3 P,U nie jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ponieważ w planie tym brak jest zakazu budowy infrastruktury w celu prowadzenia działalności polegającej na rozpoznawaniu złóż węgla kamiennego. W opinii skarżącej wprowadzenie takiego zakazu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie jest konieczne, a to z uwagi na fakt, że dla rejonu poeksploatacyjnego C. S.A. (pola [...]) w ogóle nie przewiduje się przeznaczenia pod użytki kopalniane. Zarówno działka o nr ewidencyjnym [...], jak

i sąsiadujące z nią działki oznaczone są symbolem "Ba", a nie symbolem "K". Oznacza to, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego

w rejonie "[...]" nie przewiduje się w ogóle działalności górniczej, a jedynie działalność przemysłową. W tej sytuacji nie może się ostać argument, zgodnie z którym upadowa stanowić by miała element zaplecza technicznego czy infrastruktury technicznej, albowiem zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w jej sąsiedztwie nie powinny być zlokalizowane obiekty czy urządzenia górnicze, gdyż nie takie jest przeznaczenie tego terenu wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponad wszelką zatem wątpliwość zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 7 ust. 1 i 2 pgg oraz art. 29 ust. 1 pgg.

Wskazała, że w oparciu o przepis art.23 ust. 2 pkt 1 pgg w toku postępowania organ koncesyjny wystąpił do Prezydenta Miasta S. o zaopiniowanie wniosku Z. sp.

z o.o. z siedzibą z [...] sierpnia 2013 r. o udzielenie koncesji. Mocą postanowienia z [...] października 2013 r. Prezydent Miasta S. zaopiniował negatywnie projekt koncesji udzielonej Z. sp. z o.o. z siedzibą w D..

Jej zdaniem udzielenie koncesji, w zakresie, o którym mowa w art. 7 pgg stanowi przejaw uznaniowości organu. W związku z powyższym organ podejmując decyzję uznaniową realizuje również zasadę przekonywania, wyrażoną w art. 11 k.p.a. Oceniła, że zasada przekonywania nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre dowody zgromadzone w sprawie, czy też twierdzenia, wyjaśnienia strony, albo nie odniesie się do faktów istotnych dla sprawy bądź okoliczności podnoszonych przez stronę. Jeżeli zatem organ, w ramach służącego mu uznania administracyjnego stwierdza, że brak jest podstaw do uwzględnienia opinii Prezydenta Miasta S., to ma obowiązek wyraźnie wskazać, jakie konkretne powody o tym przesądziły a organ w sposób lapidarny odniósł się do powyższych uwag zgłoszonych przez Prezydenta Miasta S. i ograniczył się do stwierdzenia, że "powyższe przesłanki nie naruszają art. 7 pgg.

Jej zdaniem, działalność Z. sp. z o.o. z siedzibą objęta wnioskiem z dnia 9 sierpnia 2013 r. nosi znamiona prowadzenia rzeczywistej eksploatacji węgla, a nie rozpoznawania złoża. W szczególności sposób organizacji zakładu (lokalizacja obiektów takich jak np. kruszarnia skały płonnej, lokalizacja technologicznego składu związanego z wysyłką kopaliny), jak również sposób prowadzonych robót technikami podziemnymi (m.in. przy użyciu materiałów wybuchowych), a także deklarowany we wniosku o koncesję zamiar sprzedaży węgla powoduje, że planowane działania należałoby uznać za eksploatację złoża, a nie roboty geologiczne służące rozpoznaniu złoża węgla kamiennego). Organizacja takiego przedsięwzięcia na terenie inwestycyjnym "[...]" (budowa upadowej) oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie (budowa chodników o długości do 50 km, wiercenie otworów badawczych) jest w konflikcie z dotychczasową wizją zagospodarowania terenów "[...]" na centra logistyczne (w tym branży spożywczej). Obecnie teren ten jest już stopniowo zagospodarowywany w powyższym kierunku (np. inwestor "[...]" ).

Podkreśliła, że utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy uniemożliwi wnioskodawcy, a także innym podmiotom, późniejsze, rzeczywiste egzekwowanie roszczeń z tytułu utraty wartości terenów inwestycyjnych z powodu sąsiedztwa takiej działalności górniczej, zaś kontynuacja procesu zbywania działek inwestycyjnych przez Wnioskodawcę (ok. 140 ha) będzie znacząco utrudniona, o ile nie całkowicie niemożliwa.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Środowiska z [...] lutego 2014 r. utrzymująca w mocy koncesję Ministra Środowiska z [...] listopada 2013 r., na rozpoznawanie złoża węgla kamiennego w obszarze "[...]".

Zgodnie z art. 7 pgg działalność określona koncesją jest zgodna

z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie tylko wtedy, gdy działalność taka będzie zgodna z tym planem, ale również wtedy, gdy działalność ta nie naruszy przeznaczenia nieruchomości. W przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin, co do zasady działalność ta nie narusza przeznaczenia nieruchomości, gdyż wykonywane prace nie wpływają na zasadniczy cel przeznaczenia nieruchomości. W ocenie Sądu, organ prawidło stwierdził, że nie jest koniecznym ujawnienie złoża czy też jakiejkolwiek wzmianki

o możliwości prowadzenia działalności wydobywczej lub innej działalności koncesjonowanej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub studium. Art. 7 ust. 1 pgg nie wymaga zgodności projektowanej działalności

z przepisami miejscowymi bądź postanowieniami studium, a jedynie nienaruszania przeznaczenia nieruchomości określonego w tych przepisach. Bez znaczenia zatem będzie okoliczność, czy złoże zostało ujawnione, czy nie, lub czy działalność koncesjonowana została w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub studium przewidziana, czy też akt ten w tym zakresie milczy. W odniesieniu do koncesji z [...] listopada 2013 r., nr [...] ustalono, że dokonywanie większości robót geologicznych odbywa się w górotworze, poniżej granic nieruchomości gruntowych,

z uwagi na okoliczność, iż zakres prac geologicznych obejmuje budowę upadowej

o długości około 150 m, drążenie wyrobisk chodnikowych o łącznej długości do 50 000 m oraz odwiercenie 200 dołowych otworów badawczych o głębokości do 50 m każdy. Wobec powyższego należy uznać, że prace geologiczne, w tym roboty geologiczne polegające na budowie upadowej, na działce nr [...], będą odbywały się w granicach przestrzeni tej nieruchomości gruntowej. Organ koncesyjny ustalił w toku postępowania administracyjnego, że zgodnie z uchwałą nr 169/X/2011 Rady Miejskiej w Sosnowcu z 14 lipca 2011 r. w przedmiocie zmiany fragmentu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wschodniej i południowo-wschodniej części gminy Sosnowiec, przyjętego uchwałą nr 71 l/XL.III/05 Rady Miejskiej w Sosnowcu z 25 sierpnia 2004 r., obejmującego rejon obszaru poeksploatacyjnego C. S.A. (pola "[...]") i ulicy G., przeznaczenie przedmiotowej działki to tereny produkcyjne, składy, magazyny oraz usługi. W § 23 ust. 1 uchwały

z 14 lipca 2011 r. wskazane zostały przykładowe obiekty i urządzenia jakie mogą być wnoszone na powyższej działce tj. obiekty zaplecza socjalno-administracyjnego, obiekty i urządzenia zaplecza technicznego, obiekty i urządzenia obsługi technicznej motoryzacji, urządzenia infrastruktury technicznej oraz urządzenia budowlane, linie

i bocznice kolejowe, drogi wewnętrzne i dojazdy oraz zieleń urządzona.

W tym stanie rzeczy w koncesji z [...] listopada 2013 r., jak i w decyzji utrzymującej przedmiotową koncesję w mocy z [...] lutego 2014 r., zakres prac polegających na drążeniu wyrobisk chodnikowych oraz odwierceniu dołowych otworów badawczych nie narusza przeznaczenia nieruchomości określonego

w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, gdyż prace są prowadzone w górotworze poza granicami przestrzennymi nieruchomości gruntowych. Należy zauważyć, że organ prawidłowo ustalił, że dla nieruchomości gruntowej o nr [...], na której będzie wykonana upadowa, brak jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zakazu budowy infrastruktury w celu prowadzenia działalności polegającej na rozpoznawaniu złóż węgla kamiennego. Organ koncesyjny odniósł się do negatywnej opinii Prezydenta Miasta S. wyjaśniając, że podniesione uwagi znajdują się w zakresie kompetencji innych organów i wymagają uzyskania odrębnych decyzji, w szczególności właściwego organu nadzoru górniczego i organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego. Co do zarzutu Prezydenta Miasta S., zgodnie z którym obszar badań zlokalizowany jest w zurbanizowanej części miasta, a w obrębie nieruchomości na której ma być drążona upadowa,

w przyszłości ma powstać centrum logistyczne branży spożywczej, wykazując, że organ słusznie stwierdził, że okoliczności te nie naruszają art. 7 pgg. Słusznie uznano, że opinia w tym miejscu wykracza poza przedmiot opiniowania, i stanowi kwestię do rozstrzygnięcia dla organu koncesyjnego, a zdaniem Sądu, uwagi przedstawione w tym zakresie nie zostały zasadnie uwzględnione przy wydaniu przedmiotowej koncesji. Zdaniem Sądu, organ koncesyjny szczegółowo wyjaśnił

w zaskarżonej decyzji z [...] lutego 2014 r., iż nie zachodzą także przesłanki do odmowy udzielenia koncesji, określone w art. 29 pgg. Organ koncesyjny odniósł się nie tylko do braku przesłanek odmowy udzielenia koncesji określonych w art. 29 ust. 1 pgg w związku z art. 7 pgg, ale także szeroko odniósł się do braku przesłanek odmowy udzielenia koncesji wobec złożenia sprzeciwu strony postępowania - właściciela (użytkowania wieczystego) nieruchomości gruntowej, w granicach której mają być wykonywane roboty geologiczne. Zgodnie bowiem z pkt 14 koncesji nr [...] koncesja ta nie narusza praw właścicieli nieruchomości gruntowych. Zasadnie stwierdzono, że brak zgody właściciela nieruchomości gruntowej nie stanowi samoistnej przesłanki odmowy udzielenia koncesji. Zgodnie z art. 24 ust. 2 pgg we wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny należy określić prawa wnioskodawcy do nieruchomości (przestrzeni), w granicach, której ma być wykonywana zamierzona działalność, lub prawo, o ustanowienie którego ubiega się wnioskodawca. Organ prawidłowo stwierdził, że przedsiębiorca nie jest obowiązany do wykazania się prawem do nieruchomości gruntowej, na której mają być prowadzone roboty geologiczne. Brak wypełniania warunków koncesyjnych, w tym wykonania robót geologicznych, również z powodu braku uzyskania prawa do danej nieruchomości, może powodować cofnięcie koncesji. Należy podkreślić, że przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny ma prawo zgodnie z art. 18 pgg, do żądania umożliwienia korzystania z cudzej nieruchomości lub jej części przez czas oznaczony, za wynagrodzeniem. Wskazany przepis, dopuszcza zatem wszelkie formy obciążenia cudzej własności, z wyłączeniem jedynie przeniesienia tej własności na rzecz przedsiębiorcy (chyba że chodzi o jej wykup). W szczególności ograniczenie to może polegać zarówno na używaniu cudzej nieruchomości, jak i na korzystaniu z niej (z wyłączeniem pobierania pożytków). Granice dozwolonego oddziaływania powinny zostać ustalone w umowie pomiędzy stronami bądź

w orzeczeniu sądowym zapadłym w wyniku wystąpienia z roszczeniem przez przedsiębiorcę. Brak wypełniania warunków koncesyjnych, w tym wykonania robót geologicznych, również z powodu braku uzyskania prawa do danej nieruchomości, może powodować cofnięcie koncesji. Wobec powyższego zarzut naruszenia art. 7 oraz art. 29 ust. 1 pgg nie jest zasadny.

Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie

z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy administracji - rozstrzygając sprawę - oparły się na materiale prawidłowo zebranym, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.