Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1434/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA, Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2006 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. znak [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. I. uchyla zaskarżone postanowienie II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz [...] S.A. w [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją wydaną z upoważnienia Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2006 r. Nr [...] na podstawie art. 30 ust 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /Dz.U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016 ze zm./ i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm./ został wniesiony sprzeciw do wyszczególnionych w zgłoszeniu z dnia [...] marca 2006 r. robót budowlanych polegających na budowie urządzenia reklamowego na terenie przy ul. [...] w [...] na działce ew. nr [...] z obrębu [...].

Odwołanie od tej decyzji wniosła "[...]" Spółka Akcyjna.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r. znak [...] na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm./ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta [...] w dniu [...] marca 2006 r. Nr [...].

W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż odwołanie zostało złożone osobiście przez R. G. pełnomocnika skarżącej Spółki w dniu [...] maja 2006r. czyli po terminie, który upłynął w dniu [...] maja 2006 r.

Skargę na decyzję złożyła "[...]" Spółka Akcyjna.

W skardze Spółka zarzuciła Wojewodzie [...] rażące naruszenie prawa poprzez naruszenie treści art. 57 § 5 kpa oraz art. 6 i 7 kpa. Strona skarżąca podkreśliła, iż wniosła odwołanie w terminie, co potwierdził Prezydent [...] w piśmie z dnia [...] maja 2006 r. Spółka nadała odwołanie w Polskiej Placówce Pocztowej w dniu [...] kwietnia 2006 r. co oznacza, że zachowała termin do jego wniesienia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, tj. że odwołanie zostało wniesione osobiście w dniu [...] maja 2006 r. czyli po terminie, a nie za pośrednictwem Poczty Polskiej, jak twierdzi skarżąca Spółka.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie zgodności z prawem, czyli ich legalności – a w takim zakresie badane przez Sąd zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa.

Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

Decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu [...] kwietnia 2006 roku, co możemy stwierdzić na podstawie kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. Licząc czternaście dni od dnia [...] kwietnia 2006 roku / art. 57 § 1. "jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu"/ – termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] maja 2006 r. / art. 57 § 4 mówi o tym, że "jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni"/.

Mając na uwadze przepis art. 57 § 5 "termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: /.../ 2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, /.../". W § 5 art. 57 określono warunki, jakie muszą być spełnione dla uznania terminu za zachowany w sytuacji, gdy pismo nie zostało złożone bezpośrednio w organie administracji. W konsekwencji regulacja zawarta w art. 57 § 5 określa, iż termin upływa o północy ostatniego dnia danego terminu, a nie z chwilą zakończenia pracy przez urząd.

Skarżąca Spółka twierdzi, iż odwołanie od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2006 r. nadała w Urzędzie Poczty Polskiej w dniu [...] kwietnia 2006 r., które organ I instancji odebrał w dniu [...] maja 2006 r. /data na prezentacie Urzędu [...]/. Na potwierdzenie tych informacji Spółka przesłała do akt wraz ze skargą kserokopię nadania przesyłki listowej poleconej numer [...] oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki – zawierającego ten sam numer nadawczy [...]. Zgodnie z tymi informacjami termin do wniesienia odwołania został zachowany.

Organ odwoławczy twierdzi, iż odwołanie zostało złożone osobiście w Urzędzie [...] przez R. G. – pełnomocnika inwestora "[...]" S.A. w dniu [...] maja 2006 roku, co według Wojewody [...] potwierdza stempel dzienny organu I instancji na oryginale odwołania.

Akta administracyjne nie zawierają wprawdzie koperty, w której miałoby zostać nadane rzeczone odwołanie. Nie ma jednak również wyraźnego śladu, iż odwołanie zostało złożone osobiście. Nie wiadomo też skąd organ odwoławczy wywodzi informację, iż odwołanie złożył osobiście R. G. – pełnomocnik "[...]" S.A. Na oryginale odwołania oraz na stemplu znajdującym się na omawianym odwołaniu brakuje bowiem informacji, iż zostało ono złożone osobiście, a tym bardziej przez kogo. Skoro organ odwoławczy uznał, iż tak właśnie było – winien był to udowodnić.

Z pisma przewodniego Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2006 roku przekazującego odwołanie do organu II instancji wywnioskować zaś można, iż odwołanie zostało wniesione z zachowaniem terminu, co powinno skłonić Wojewodę [...] do ustalenia przynajmniej – skąd organ I instancji wywodzi taką informację.

Brak wyjaśnienia czy odwołanie zostało złożone osobiście czy za pośrednictwem Poczty Polskiej oraz ewentualnie ustalenia z jaką datą zostało nadane w Urzędzie Poczty Polskiej – narusza prawo.

Organ odwoławczy wydający postanowienie na podstawie art. 134 kpa musi brać pod uwagę, że przed wydaniem postanowienia może być konieczne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. Wydanie postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego narusza art. 7 i art. 77 kpa.

Wobec nie wyjaśnienia w toku prowadzonego postępowania podstawowej kwestii, a dokładniej daty złożenia odwołania do organu lub daty wpływu odwołania do Urzędu Poczty Polskiej /przesyłki listowej poleconej nr [...] oraz czy w ogóle taka przesyłka wpłynęła do UPP – wypowiadanie się co do niezachowania terminu przez skarżącą Spółkę byłoby przedwczesne. Na gruncie postępowania administracyjnego ma wprawdzie w pełni zastosowanie zasada, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Wyciąganie jednak dla strony negatywnych skutków, w razie nie przedstawienia przez stronę określonych dowodów jest możliwe po uprzednim zakreśleniu stronie terminu do dostarczenia tych dowodów. W rozpoznawanej sprawie dowodem takim mającym podstawowe znaczenie dla sprawy byłaby informacja Urzędu pocztowego dotycząca daty wpływu przesyłki nr [...]. Informację taką w trybie reklamacyjnym mógł uzyskać nadawca przesyłki tj. "[...]" S.A. /zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 1999 r. III SA 2322/98 LexPolonica Maxima/.

W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie postanowienie Wojewody [...] zapadło przy braku własnych ustaleń i bez właściwej oceny materiału dowodowego oraz przy zbyt wielu niejasnościach i rozbieżnościach, czyli z naruszeniem przepisów art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 i 134 kpa, a naruszenia te mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

Wykazane uchybienia organu odwoławczego w pełni uzasadniają uchylenie zaskarżonego postanowienia. Dlatego z mocy art. 145 § 1 ust 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ – orzeczono jak w sentencji.