Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 586/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1, art. 166, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 827/15 o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji postanowienia tegoż Sądu z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 827/15 o odrzuceniu skargi kasacyjnej K.J. od postanowienia tegoż Sądu z dnia 29 lipca 2015 r. o odrzuceniu skargi K.J. na niewykonanie przez Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 2 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 827/15 sprostował oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia tegoż Sądu z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 827/15 o odrzuceniu skargi kasacyjnej K.J. od postanowienia tegoż Sądu z dnia 29 lipca 2015 r. o odrzuceniu skargi K.J. na niewykonanie przez Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2019 r., poprzez wpisanie prawidłowej sygnatury wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., tj. "II SA/Wa 1032/08", zamiast błędnie wpisanej sygnatury akt: "II SA/Kr 1032/08".

Jako podstawę orzeczenia Sąd ten wskazał art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: P.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K.J. Postanowienie zaskarżył w całości, wnosząc o: "jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego i właściwego załatwienia" przez Sąd pierwszej instancji.

W uzasadnieniu podniósł, że podstawą odrzucenia skargi z dnia 11 czerwca 2015 r. było stwierdzenie Sądu pierwszej instancji zawarte w treści uzasadnienia: "Mając na uwadze powyżej wskazane argumenty, WSA w Krakowie uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na niewykonanie wyroku sądu przez Komendanta Wojewódzkiego Policji nie jest dopuszczalna, albowiem dotyczy niewykonania wyroku przez organ, którego nie dotyczył wyrok. Z tego powodu skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa". W ocenie skarżącego, odrzucenie skargi kasacyjnej nastąpiło w odniesieniu do rozpoznawanego przez sąd niewykonania wyroku przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie, a nie Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie. Z tego względu sprostowanie postanowienia winno zdaniem skarżącego objąć sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej poprzez wpisanie w miejsce Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie, Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie.

Zdaniem skarżącego nie znajduje uzasadnienia samo sprostowanie sygnatury akt wyroku WSA w Warszawie. Sąd pierwszej instancji winien był także sprostować

oczywistą omyłkę pisarską polegającą na nieprawidłowym oznaczeniu organu wskazanego w uzasadnieniu postanowienia tego Sądu z dnia 29 lipca 2015 r. i wskazać Komendanta Wojewódzkiego Policji, zamiast Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do art. 156 § 1 P.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Zgodnie zaś z art. 166 P.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym.

Wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na niewykonanie wyroku przez Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie. W zażaleniu domaga się sprostowania sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2015 r., przez wpisanie w miejsce Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie, Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie.

Zauważyć należy, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 marca 2016 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w sentencji postanowienia tego Sądu z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 827/15, polegającej na błędnym wpisaniu sygnatury akt wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r.

Zaskarżonym postanowieniem nie jest natomiast objęte postanowienie tego Sądu z dnia 29 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 827/15 o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w którego uzasadnieniu na ostatniej stronie Sąd pierwszej instancji błędnie wskazał Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie, zamiast Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie jako organu, którego dotyczy skarga wniesiona w niniejszej sprawie.

Nie może w tej sytuacji skarżący skutecznie domagać się sprostowania przez Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 2 marca 2016 r. dotyczącym sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w sentencji postanowienia tego Sądu z dnia 6 października 2015 r. także postanowienia tego Sądu z dnia 29 lipca 2015 r. W tej sytuacji zaskarżone postanowienie uznać należy za prawidłowe, zaś zażalenie za pozbawione uzasadnionych podstaw.

Podlegało ono zatem oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.