Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 211/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Op 45/18 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Op 45/18 odmówił [...] wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne.

[...] – dalej: skarżąca - wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji albowiem jej wykonanie decyzji narazi ją na niepowetowane szkody.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd I instancji stwierdził, że ze względu na charakter rozstrzygnięcia, tj. decyzji odmawiającej umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne wstrzymanie jego wykonania było nieuzasadnione. Decyzja odmawiająca umorzenia zaległości nie nadaje się do wykonania. Zaskarżona decyzja nie nakłada, bowiem na jej adresata żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Wniosek skarżącej dotyczy decyzji odmawiającej umorzenia zaległości z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, a nie - nałożenia na nią obowiązku zapłaty należności z tytułu składek ZUS. To rozstrzygnięcie nie kwalifikuje się do wykonania, a jedynie odmawia przyznania zobowiązanej prawa do żądanego umorzenia zaległości.

W zażaleniu na powyższe postanowienie [...] wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a.) daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. obejmuje wszystkie akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a., które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, czyli decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy jednak zauważyć, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, a takiej cechy nie mają decyzje odmowne. Decyzja, której dotyczył rozpatrzony w zaskarżonym postanowieniu wniosek o wstrzymanie jej wykonania, została wydana w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne miała, więc charakter odmowny i nie nadawała się do wykonania, ani w drodze dobrowolnej, ani w drodze postępowania egzekucyjnego. Decyzje odmowne, co do zasady, od której wyjątki w sprawie nie zachodzą, nie mają cech wykonalności polegającej na spowodowaniu stanu rzeczy, który byłby zgodny z rozstrzygnięciem (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, str. 122). Zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy.

Stwierdzić, zatem należy, że Sąd I instancji prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.