Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 485/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-08-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: ART. 86 PAR.1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. uchylił decyzję organu I instancji i odmówił nałożenia na E.L. obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych przez nią robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

W dniu 23 marca 2015 r. skargę na tę decyzję złożyła A.J., współwłaściciela części wspólnych budynku. Jednocześnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z uwagi na zły stan zdrowia który nie pozwolił jej na dokonanie czynności procesowej w terminie.

Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2015 r. (doręczonym w dniu 8 lipca 2015 r.) wezwał pełnomocnika skarżącej wyznaczonego z urzędu do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu przez wskazanie daty ustania przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu.

W dniu 15 lipca 2015 r. skarżąca nadała w urzędzie pocztowym pismo w którym ponownie wskazała, że nie wniosła skargi w terminie z powodu choroby. Wyjaśniła, że wniesienie skargi było możliwe dopiero 20 marca 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem rozpoznania Sądu jest wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję doręczoną skarżącej w dniu 31 stycznia 2015 r. Termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 2 marca 2015 r. Skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 23 marca 2015 r.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Z przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy i dopełniona została czynność, dla której określony był termin.

Skarżąca, mimo wezwania Sądu z dnia 6 lipca 2015 r., nie podała kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwiło zbadanie, czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony z zachowaniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Samo złożenie oświadczenia, że przyczyną uchybienia terminu był zły stan zdrowia skarżącej, nie było wystarczające.

Skarżąca nie uprawdopodobniła także braku swojej winy w uchybieniu terminu. Nie każda bowiem choroba uzasadnia brak winy strony w uchybieniu terminu. Jest nią z reguły nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2013 r. sygn. akt II FZ 746/13, LEX nr 1364189). Skarżąca nie dołączyła do wniosku jakiejkolwiek dokumentacji medycznej pozwalającej na ocenę, czy jej stan zdrowia uniemożliwiał wniesienie skargi w terminie. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 15 października 2013 r , sygn. akt II GZ 562/13, Lex nr 1437280).

Oceniając przedmiotowy wniosek według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem przedstawione we wniosku argumenty nie są wystarczające do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżąca oświadczyła, że przyczyną uchybienia terminu była choroba ale nie przedstawiła jakichkolwiek dowodów potwierdzających jej zły stan zdrowia. Tym samym należało przyjąć, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.