Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 864/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 3 ust. 1, art. 7 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi D.A. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARIMR w W. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi D.A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2009 Decyzja ta zapadłą w następującym stanie faktycznym :

W dniu 7 maja 2009 r. D.A. złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR w M. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich oraz tzw. płatności zwierzęcej. W części VII wniosku – Oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych zadeklarowała następujące działki (wszystkie położone w powiecie mińskim gmina C., obręb ewidencyjny C.)

- nr [...] o powierzchni całkowitej 4,4000 ha – zgłoszone do płatności 4,14 ha gruntów rolnych,

- nr [...] o powierzchni całkowitej 0,9700 ha – zgłoszone do płatności 0,36 ha gruntów rolnych,

- nr [...] o powierzchni całkowitej 0,7000 ha - zgłoszone do płatności 0,41 ha gruntów rolnych,

- nr [...] o powierzchni całkowitej 0,51 00 ha – zgłoszone do płatności 0,43 ha gruntów rolnych,

- nr [...] o powierzchni całkowitej 1,1300 ha - zgłoszone do płatności 1,13 ha gruntów rolnych.

Łącznie do płatności zgłoszono więc 6,47 ha gruntów rolnych . Deklaracja ta różniła się od składanej w latach poprzednich, kiedy to na tych samych działkach ewidencyjnych zgłoszono do płatności bezpośrednich 5,57 ha , z czego na działce [...] - 3,65 ha, [...] - 0,36 ha, [...] – 0,37 ha, [...] – 0,33 ha i [...] – 0,86 ha.

Pismem z 6.09.2009 r. strona została powiadomiona przez Biuro Powiatowe ARiMR, iż w postępowaniu w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 powierzchnia referencyjna dla działki ewidencyjnej nr [...] ustalona została w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 wynosi 0,3843 ha i w oparciu o te dane zostanie ustalona płatność.

W dniu [...] listopada 2009 r. Kierownik Biura Powiatowego wydał decyzję Nr [...] o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości, z powodu różnicy pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną. Organ wskazał, że powierzchnia działek rolnych stwierdzona w kontroli administracyjnej wynosiła 6,1064 ha. Powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009r., str. 16 ). Organ I instancji podał, iż zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. c) rozporządzenia, Komisji (WE) Nr 796/2004 nie można dokonać płatności na rzecz obszarów wykraczających poza ustaloną w systemie informacji geograficznej powierzchnię referencyjną. Wyliczona procentowa różnica miedzy powierzchnią deklarowaną działek rolnych kwalifikowaną a powierzchnią stwierdzona w czasie kontroli administracyjnej wynosi 5,95%. Zgodnie z art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, lecz nie więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota, jaka ma być przyznawana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę. I tak organ I instancji ustalił powierzchnię działki [...] na 3,9806 ha ( zamiast deklarowanej we wniosku 4,14 ha ), działki [...] na 0,3843 ha ( zamiast deklarowanej we wniosku 0,41 ha ), działki [...] na 0, 3445 ha (zamiast deklarowanej we wniosku 0,43 ha ), działki [...] na 1,0370 ha ( zamiast deklarowanej we wniosku 1,13 ha ). Jedynie powierzchnia działki [...] nie uległa zmianie w stosunku do deklarowanej. Organ wyjaśnił nadto, że powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza PEG (wyrażona z dokładnością do 1 m ) została zgodnie z regułami matematycznymi zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku, a wynikające z takiego zaokrąglenia przekroczenie powierzchni nie może być większe niż 50m²

Od powyższego rozstrzygnięcia D.A. wniosła odwołanie. Wskazała w nim, że w decyzji brakuje jej działki ewidencyjnej nr [...], a także że nie zgadza się z pozostałymi areałami podanymi w decyzji. W jej opinii to pomniejszenie to skutek błędnego ustalenia granic jej działek przez Starostwo Powiatowe.

Wspomnianą na wstępie decyzją z [...] lutego 2010 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że po dokonaniu ponownej analizy ortofotomapy stwierdził prawidłowość wyznaczonych pomiarów przez Kierownika Biura Powiatowego. Wyjaśnił także, że Skarżąca w odwołaniu powołuje się na powierzchnie wykazane w wypisie z ewidencji gruntów oraz akcie notarialnym, jednakże składając wniosek o przyznanie płatności wnioskodawca winien wskazać rzeczywistą powierzchnię użytków rolnych a nie ustaloną w oparciu o dane historyczne znajdujące się w ewidencji gruntów i budynków, które uległy na dziś dezaktualizacji. Dane pozyskiwane z EGiB mogą być często nieaktualne z uwagi na zachodzące w sposób ciągły zmiany w zagospodarowaniu przestrzennym np. podziały gruntów, scalanie gruntów, kupno-sprzedaż nieruchomości, realizowane procesy inwestycyjne w terenie. Dane z ewidencji gruntów są wykorzystywane jedynie w zakresie identyfikacji i lokalizacji przestrzennej działki rolnej (unikalny identyfikator działki ewidencyjnej) oraz powierzchni całkowitej działki ewidencyjnej z urzędowego rejestru, jakim jest EGiB. Dalej organ odwoławczy wyjaśnił ,że powyższej sprawie organ I instancji nie kwestionował powierzchni ewidencyjnej działek zadeklarowanych we wniosku. Natomiast w celu ustalenia powierzchni działek rolnych korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji: obrazów lotniczych i satelitarnych. W powyższy sposób ustalono maksymalną powierzchnię kwalifikowaną do celów systemu jednolitej płatności obszarowej (PEG) w ramach poszczególnych działek ewidencyjnych. Powierzchnia PEG stanowi powierzchnię użytkowaną rolniczo obejmującą łączną powierzchnię użytków rolnych, a wyznaczana jest jako różnica powierzchni pomiędzy powierzchnią całkowitą działki ewidencyjnej a terenami nieuprawnionymi do płatności (np. lasy, zadrzewienia, wody, drogi, siedliska mieszkalne itp.), których granice są określone na podstawie ortofotomapy. Ortofotomapa cyfrowa, tj. zdjęcie powierzchni ziemi wykonane z samolotu lub satelity przetworzone do postaci metrycznej, jest opracowaniem geodezyjnym wykonywanym zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Ortofotomapy cyfrowe wykonane w układzie współrzędnych płaskich prostokątnych "1992", tj. państwowym systemem odniesień przestrzennych, stanowią najlepsze ogólnie dostępne źródło dokonywania pomiarów powierzchni oraz interpretacji w zakresie zagospodarowania gruntami i ich użytkowania, tj. stanowią podstawowy dokument do wykonywania pomiarów i kompleksowej oceny powierzchni kwalifikowanej w ramach działki. Żaden pomiar powierzchni i odległości zgodnie z przepisami prawa geodezyjno-kartograficznego nie może być prowadzony po ukształtowaniu powierzchni terenu, wszystkie pomiary prowadzi się w tzw. rzucie ortogonalnym (prostopadłym). Ortofotomapa jest bezpośrednim odzwierciedleniem tego wymogu.

Dyrektor wyjaśnił też, że zarzut Skarżącej, iż organ I instancji nie przyznał płatności do działki nr [...] jest bezpodstawny, gdyż płatność do tej działki została przyznana zgodnie z deklaracją rolnika. czyli do powierzchni 0,36 ha. Działka ta nie została wykazana jedynie w decyzji administracyjnej.

Od powyższej decyzji D.A. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Decyzję zaskarżyła w części nie uwzględniającej kwoty jednolitej płatności obszarowej w wysokości 368,68 zł. Zaskarżonej decyzji zarzuciła niezgodność z prawem, a szczególności naruszenie art. 17 rozporządzenia Rady (WE) 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. W związku z powyższym wniosła o uchylenie decyzji w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi podniosła, że powierzchnie działek rolnych ustalone zostały błędnie, co skutkowało nieprawidłowym naliczeniem opłaty w punkcie dotyczącym jednolitej płatności obszarowej. Skarżąca uważa, że w uzasadnieniu decyzji wspomniano tylko o "stwierdzonych nieprawidłowościach", tj. różnicach w obszarach zadeklarowanych z tymi jakie stanowiły podstawę obliczeń i wydania decyzji, jednak nie uzyskała wyjaśnienia w jaki sposób obliczono te różnice. Organ II instancji oprócz ogólnych sformułowań o zmianach zagospodarowania przestrzennego nie wskazuje na konkretne dane, z których wynikają różnice na jej niekorzyść. Wydział Rejestru Gruntów w Starostwie Powiatowym w M. Posługuje się zmodernizowanymi areałami i mapami, z których wynikają mniejsze powierzchnie gruntów, których jestem współwłaścicielką, jednak modernizacja nie jest jeszcze prawomocna i posługiwanie się tymi danymi przez organ, który wydał zaskarżoną decyzję jest nieuprawnione. W związku z tym Skarżąca uważa, że ma prawo posługiwać się, a Dyrektor [...] Oddziału ARiMR winien uwzględnić powierzchnie wynikające z ksiąg wieczystych, wypisu z rejestru gruntów, które są nadal podstawą do naliczania podatku rolnego. Podniosłą ponadto, że na różnice w areałach działek wskazywała już w piśmie z dnia [...].09.2007 r. do Powiatowego Biura ARiMR w M. Ponadto Skarżąca wskazała, że decyzja zatwierdzająca operat opisowo – kartograficzny modernizacji istniejącej ewidencji gruntów i budynków obrębu C. została chylona wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 5.12.2006 r. (sygn. IV SA/WA 2313/05) oraz uchylona decyzją nr [...] z dnia [...].07.2007 r. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c) p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, ustalenia dokonane przez organ są prawidłowe, zaś oparte na nich wnioski - spójne i logiczne.

W rozpoznawanej sprawie D.A.. wystąpiła do właściwego organu administracji z wnioskiem o przyznanie na rok 2009 pomocy finansowej z tytułu płatności bezpośrednich i płatności zwierzęcej do działek rolnych o łącznej powierzchni 6,47 ha. Organ administracji do przyznania wnioskowanej płatności przyjął natomiast powierzchnię działek nie w wartości zadeklarowanej przez Skarżącą, lecz w wielkości stwierdzonej w wyniku kontroli administracyjnej wniosku (tj. 6,1064 ha).

Materialnoprawne przesłanki uprawniające rolnika do płatności obszarowych zostały określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą o płatnościach.

Zgodnie z tym przepisem (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji ), rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003 1782/2003 (art. 124 ust. 2 rozporządzenia 73/2009), przy czym rolnik musi spełniać warunki wymienione w punktach od 1 do 3 tego przepisu. Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zostało oparte, jak to wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, na danych o powierzchni działek rolnych zawartych w systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS), który pozwala na jednoznaczną identyfikację położenia działki rolnej w przestrzeni, określenie jej aktualnej powierzchni i na kontrolę pod względem kwalifikowalności w odniesieniu do danego schematu pomocy.

Podstawę prawną kontroli administracyjnej wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS stanowią przepisy prawa wspólnotowego, a w szczególności art. 17 rozporządzenia nr 73/2009 stanowiący, że system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (GIS) – ortoobrazów lotniczych lub zdjęć satelitarnych (tzw. system LPIS), przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000.

Z art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 796/2004 wynika, że kontrole administracyjne pozwalają na wykrycie nieprawidłowości a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych, a według art. 24 ust. 1 lit. c) dotyczą one zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi we wniosku a działkami referencyjnymi w systemie LPIS oraz weryfikują kwalifikacje do pomocy. Z kolei art. 12 ust. 3 tego rozporządzenia wskazuje, że rolnikowi wraz z wnioskiem przekazywane są informacje dotyczące maksymalnego obszaru kwalifikującego się do JPO na danej działce referencyjnej oraz, że na przekazanym mu załączniku graficznym zawierającym granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację, rolnik wskazuje położenie działek rolnych. Z kolei według art. 50 ust. 3 omawianego rozporządzenia nr 796/2004 w przypadku, gdy obszar zadeklarowany we wniosku przekracza obszar ustalony dla danej grupy upraw, do obliczenia pomocy zostanie zastosowany obszar ustalony dla tej grupy upraw.

Jak stanowi przepis art. 3 ust.1 ustawy o płatnościach, przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, stosowane są do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1 tej ustawy, jeżeli sama ustawa nie stanowi inaczej. Z ust. 2 wynika zaś, że w postępowaniach w sprawach dotyczących między innymi płatności bezpośredniej organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, 3) ma obowiązek udzielać stronom na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich prawa i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) ma obowiązek zapewnić stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 81 k.p.a. nie stosuje się). Ponadto podkreślić należy, co ma istotne znaczenie dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, iż z ust. 3 art. 3 tej ustawy stanowi, iż strony oraz inne osoby uczestniczącej w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są zobowiązane przedstawić dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Ponadto, z przepisu art. 18 ust. 1 ustawy wynika również, że płatności obszarowe przyznawane są na wniosek rolnika.

Przywołane regulacje skutkują konkretnymi konsekwencjami w zakresie odnoszącym się do ram i konstrukcji postępowania wyjaśniającego w sprawach o przyznanie płatności. Jest to bowiem szczególne, uproszczone postępowania administracyjne, w którym, jak wynika z przywołanych przepisów, organ administracji, w zakresie odnoszącym się do ustaleń stanu faktycznego sprawy, proceduje na podstawie materiału dowodowego wskazanego we wniosku, a także na podstawie dowodów i innych dokumentów wskazanych i dołączonych przez wnioskodawcę. To na nim bowiem, spoczywa ciężar udowodnienia faktu, z którego wywodzi skutki prawne. Konsekwencją tego stanu rzeczy jest to, że organ administracji, zasadniczo, zwolniony jest z obowiązku poszukiwania dowodów na okoliczności istotne z punktu widzenia uprawnień wnioskodawcy do płatności.

Jeśli zważyć, że celem kontroli administracyjnych jest skuteczne zweryfikowanie zgodności z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi w jednym wniosku a działkami odniesienia w systemie identyfikacji działek rolnych oraz weryfikowanie kwalifikacji do pomocy określonych terenów (art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 796/2004 z 21 kwietnia 2004 r.), to podkreślenia wymaga, że z przepisu art. 15 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 wynika, że elementami systemu zintegrowanego – tj. systemu administrowania i kontroli (art. 14) – są między innymi system identyfikacji działek rolnych oraz zintegrowany system kontroli.

Poza sporem jest, że cel i istota przedmiotowej regulacji wyraża się w stworzeniu instrumentów identyfikowania i określania miejsca położenia deklarowanych przez beneficjentów pomocy działek rolnych, a także kontrola prawidłowości zadeklarowanych powierzchni łącznie z oceną i sprawdzeniem ich kwalifikowalności (tj. sprawdzeniem uprawnień do dopłat w odniesieniu do schematu pomocowego) oraz kontrola ilości złożonych wniosków na każdą działkę rolną lub jej cześć. Wskazana procedura, obowiązująca w ramach systemu identyfikacji działek rolnych, ma charakter obligatoryjny, a wykorzystywanie wskazanej technologii jest jej integralną częścią.

System identyfikacji działek rolnych realizując wskazany wyżej cel opiera się na bazie danych działek referencyjnych - działek odniesienia, którymi w przypadku systemu polskiego są przetworzone na potrzeby dopłat powierzchniowych dane z ewidencji gruntów i budynków. Ustalenie więc powierzchni kwalifikującej się do płatności w ramach działki ewidencyjnej następuje w trakcie kontroli administracyjnej wniosku w oparciu o bazę referencyjną w systemie informacji geograficznej oraz na podstawie bezpośredniego pomiaru wykonanego przez pracownika ARiMR na aktualnym obrazie ortofotomapy.

Wskazać również należy, że zgodnie z art. 2 pkt 11 rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004 z 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady /WE/ 1782/2003 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników "jednolity wniosek" oznacza wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich w odniesieniu do systemu płatności jednolitych i innych systemów pomocy obszarowej, z wyjątkiem wniosku o przyznanie płatności na uprawy chmielu złożonego przez uznaną grupę producentów zgodnie z art. 68a drugi akapit rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 1782/2003. Z art. 12 rozporządzenia 796/2004 wynika zaś, że pojedynczy wniosek będzie zawierał wszystkie informacje niezbędne do ustalenia uprawnień do otrzymania pomocy, w tym, między innymi: tożsamość rolnika; program lub programy pomocy, których dotyczy wniosek; szczegóły pozwalające na identyfikację wszystkich działek rolnych znajdujących się w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach, do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie, i w odpowiednich przypadkach użytkowanie; oświadczenie rolnika, że jest on świadomy warunków rozpatrywania programów pomocowych. Ponadto, z przepisu tego wynika, że w celu identyfikacji uprawnień do płatności, ustalone formularze wniosków przekazywane rolnikowi zawierają identyfikację uprawnień do płatności zgodną z systemem maksymalnego obszaru kwalifikowalnego przypadającego na działkę referencyjną, a materiał graficzny przekazywany rolnikowi wskazuje granice działek referencyjnych oraz ich identyfikację, rolnik zaś wskazuje położenie każdej działki rolnej.

W związku z powyższym stwierdzić trzeba, że wskazanym wyżej ustaleniom, istotnym z punktu widzenia wysokości kwoty przyznanej płatności Skarżąca, wbrew wyżej wskazanym zasadom wynikającym z przepisu art. 3 ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 ustawy o płatnościach determinującym kształt i charakter postępowania wyjaśniającego w sprawie, nie przeciwstawiła w postępowaniu o przyznanie płatności żadnego dowodu, na podstawie którego skutecznie można byłoby podważyć ustalenia organów administracji stanowiące faktyczną podstawę wydanej w sprawie decyzji. W szczególności dowodem takim nie są dane z ewidencji gruntów i budynków oraz dane dot. powierzchni przyjmowanych dla celów podatku rolnego. Nie można pojęcia działki ewidencyjnej bez względu na znajdujący się na niej rodzaj użytku rolnego traktować jako równoznacznego z pojęciem działki rolnej: działka rolna może, ale nie musi zajmować całą powierzchnię działki ewidencyjnej, może być położona na kilku działkach ewidencyjnych. Działka rolna nie może być więc utożsamiana z działką ewidencyjną. Obowiązkiem producenta rolnego jest bowiem deklarowanie działek rolnych zgodnie ze stanem faktycznym.

Należy jeszcze zwrócić uwagę na fakt, iż w latach poprzednich Strona deklarowała do płatności działki rolne o łącznej powierzchni 5,57 ha – na tych samych działkach ewidencyjnych. Nie potrafiła w sposób przekonujący wyjaśnić dlaczego zmieniła swoją deklarację na rok 2009 i w jaki sposób problem związany z postępowaniem dotyczącym zatwierdzenia nowych map geodezyjnych ma wpłynąć na wielkość działek rolnych w postępowaniu o przyznanie dopłat.

W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uznania skargi za uzasadnioną i uchylenia zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono o oddaleniu skargi.