Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 909/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-08-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 5 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. T., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą F.H.U. A w O na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 8 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gry na automatach poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 8 maja 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r. nr [...] o wymierzeniu R. T., prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą F.H.U. A w O kary pieniężnej w wysokości 36.000 zł za urządzanie gier na trzech automatach poza kasynem gry.

W skardze na powyższą decyzję R. T., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą F.H.U. A w O, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go przede wszystkim "wysoką wiarygodnością wadliwości zaskarżonej decyzji". Ponadto skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować utratę płynności finansowej Spółki, a ponadto może wyrządzić Spółce znaczną i niepowetowaną szkodę. Ze względu na dokonane przez urzędy celne zatrzymania urządzeń i wydawanie decyzji i tytułów wykonawczych, kondycja finansowa skarżącego została mocno naruszona, powodując stratę. Taka sytuacja może doprowadzić do jego szybkiej upadłości, a więc do sytuacji, w której ani wygranie sporu, ani późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia nie przywróci pierwotnego stanu rzeczy i nie naprawi szkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

W analizowanym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2008 r., II GZ 139/08, LEX nr 493849).

Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11). Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 5/14). Obowiązkiem sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 182/12).

Należy mieć na uwadze także to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej, a katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (por. postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1047/11). Dlatego też argumenty strony dotyczące niezgodności z prawem wydanej decyzji, czy też niezgodności przepisów stanowiących podstawę jej wydania z Konstytucją RP w ogóle nie mogły być brane pod uwagę.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przez pojęcie "znacznej szkody" należy rozumieć taką szkodę – majątkową, a także niemajątkową – która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 106/14). Tak jak sama szkoda ma wystąpić po stronie wnioskodawcy, tak jej wielkość określana jako "znaczna" musi być oceniana na tle kondycji finansowej wnioskodawcy, czyli całościowej sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych.

Natomiast za "trudne do odwrócenia skutki" należy uznać skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt I GZ 211/13 i postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. akt II GZ 671/13).

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że aby w niniejszej sprawie możliwe było wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, strona skarżąca winna uzasadnić ten wniosek, powołując się na określone okoliczności faktyczne i wykazać ich istnienie, ewentualnie uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia, działając we własnym interesie.

Sąd, badając wszystkie okoliczności sprawy i dowody zebrane na ich poparcie uznał, że w takim stanie rzeczy nie wystąpiły przesłanki wstrzymania wykonania decyzji.

Skarżący ograniczył się bowiem do ogólnego wskazania jego pogarszającej się sytuacji majątkowej, ale nie poparł tych okoliczności żadnymi dokumentami ani też danymi liczbowymi. W szczególności nie wiadomo, jakie aktualnie osiąga on dochody, jaki poniósł uszczerbek wskutek orzeczenia w tej i innych sprawie kar pieniężnych oraz że uszczerbek ten spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub też wywoła szkodę na większą skalę niż zwyczajowo występująca wskutek orzeczenia kary w takiej właśnie wysokości. Nie dysponując informacjami w tym zakresie, nie sposób przyjąć, by okoliczności podane we wniosku zostały wykazane.

W ocenie Sądu, nie jest uprawdopodobnieniem okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania zaskarżonej decyzji gołosłowne stwierdzenie, że jej wykonanie grozi utratą płynności finansowej skarżącego i w konsekwencji – jego upadłością.

Jakkolwiek przepisy nie wymagają od wnioskodawcy udowodnienia wystąpienia tych okoliczności, to jednak ich uprawdopodobnienie powinno polegać na przedstawieniu do oceny Sądu tych wszystkich faktów, które związane są z jego aktualną sytuacją finansową, skoro z nią wiąże on ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak danych wskazujących na aktualną sytuację finansową skarżącego, nie pozwolił na ocenę, czy wykonanie decyzji istotnie doprowadzi do przewidywanych przez niego rezultatów.

Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.