Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1478/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Justyna Wtulich – Gruszczyńska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. C. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie oddalił skargę A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...].

Postanowieniem z dnia 13 marca 2017 r. starszy referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony radca prawny – P. C..

Postanowieniem z dnia 19 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu.

W dniu [....] listopada 2017 r. do Sądu wpłynęło zawiadomienie pełnomocnika

o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu z dnia 15 grudnia 2016 r. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Pełnomocnik załączył do zawiadomienia ww. opinię wraz z jej odpisem dla skarżącej.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz.1369 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem stronie pomocy prawnej (postanowienia NSA: z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. akt II FZ 910/15, z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04).

Od dnia 2 listopada 2016 r. szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia

3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U.

z 2016 r., poz. 1715, dalej: rozporządzenie).

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik z urzędu sporządził i wniósł opinię

o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu z 15 grudnia 2016 r.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uregulowana została w Dziale VIIa P.p.s.a. Zgodnie z art. 285l P.p.s.a. w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Mając na uwadze fakt, iż w Rozdziale 4 rozporządzenia brak jest regulacji dotyczącej sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz w związku z treścią art. 285l P.p.s.a., w drodze analogii należało zastosować przepisy dotyczące sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Przepis § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stanowi, że za sporządzenie

i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi - 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 75 % tej opłaty,

w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towaru i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.

W niniejszej sprawie radca prawny – P. C. sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu z dnia 15 grudnia 2016 r.

Zasadne jest zatem przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia w wysokości 50 % opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia, czyli opłatę w wysokości 120 zł. Na mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23 %).

W konsekwencji radcy prawnemu - P. C. przyznano wynagrodzenie w wysokości 120 zł podwyższone o kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwotę 147,60 zł.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., w związku § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) powołanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.