Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 619/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.28, art. 127 par. 1, art. 138 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 61 i art. 66
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie dokonania oceny stanu technicznego obiektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne dotyczące stanu technicznego podłogi w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku przy [...] w B.. W uzasadnieniu organ nadzoru budowlanego podał, że przedmiotowy lokal został przydzielony skarżącemu J. K. jako lokal socjalny.

W dniu 23 lipca 2017 r. w wyniku awarii instalacji wodnej została zalana podłoga w pokoju. W trakcie oględzin ustalono, że deski na podłogach nie są zapadnięte i nie ma w nich ubytków. Stan techniczny podłogi nie stwarza zagrożenia. Stąd też wymagane są jedynie roboty konserwacyjne, których nakazanie nie należy do uprawnień organów nadzoru budowlanego.

W odwołaniu od decyzji skarżący podniósł, że co prawda zalane deski podłogowe od góry będą wysuszone, natomiast od dołu będą pleśnieć, gnić i tworzyć toksyczne zagrzybienie. Pomiędzy ścianą, a podłogą są niezabezpieczone szpary, powstałe z napływu zimna od dołu. Jego zdaniem, położenie nowych płyt OSB na obecne deski podłogowe jeszcze zwiększy spleśnienia i zagrzybienia.

Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa, umorzył postępowanie odwoławcze. Zdaniem organu II instancji, odwołanie nie pochodzi bowiem od strony w rozumieniu art. 28 kpa. Skarżący jako najemca lokalu socjalnego, nie legitymuje się bowiem interesem prawnym w sprawie stanu technicznego obiektu budowlanego. Nakazy w trybie art. 66 Prawa budowlanego, nie rodzą bowiem żadnych obowiązków i uprawnień po stronie najemcy, który winien poszukiwać ochrony przed sądem powszechnym. Nadto, stan podłogi w pokoju lokalu mieszkalnego nie podlega kognicji inspekcji nadzoru budowlanego. Podczas kontroli nie stwierdzono też jej złego stanu technicznego, mimo upływu długiego okresu od zalania.

W skardze do sądu administracyjnego skarżący zarzucił wydanie decyzji przez organ odwoławczy jedynie na podstawie akt sprawy, bez dokonania wizji lokalnej. Skarżący podniósł, że podłoga jest krzywa i źle wypoziomowana, podobnie jak futryny od drzwi, które wymagają naprawy. Stąd też wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

W toku rozprawy sądowej skarżący podtrzymał zarzuty co do działania organu odwoławczego, który wydał decyzję bez oględzin.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Przedmiotem skargi jest decyzja organu II instancji o umorzeniu postępowania odwoławczego.

Z mocy art. 127 § 1 kpa, odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy wyłącznie stronie. Zatem rozstrzygnięcie sprawy wymagało stwierdzenia, czy skarżącemu jako najemcy lokalu socjalnego przysługiwał status strony w postępowaniu zakończonym decyzją organu I instancji o umorzeniu postępowania w sprawie stanu technicznego podłogi w lokalu, zajmowanym przez skarżącego. Zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202), właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami o których mowa w art. 5 ust. 2 oraz zapewnić bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych, oddziałowujących na obiekt, w wyniku których następuje jego uszkodzenie lub zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Przepis ten zamieszczony jest w Rozdziale 6 ustawy - Utrzymanie obiektów budowlanych. Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest fakt, że wszelkie uprawnienia organów nadzoru budowlanego dotyczą wyłącznie możliwości wydania nakazów w przypadku, gdy nieprawidłowości dotyczą obiektu budowlanego. Podłogi i futryny w lokalu nie są elementem obiektu budowlanego. Organ I instancji należycie przeprowadził postępowanie wyjaśniające i nie stwierdził złego stanu technicznego obiektu budowlanego. Stąd też umorzył prowadzone przed tym organem postępowanie jako bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa. Trafnie organ odwoławczy uznał, że ocena statusu skarżącego jako wnoszącego odwołanie winna nastąpić na gruncie art. 61 ustawy – Prawo budowlane w zw. z art. 28 kpa. Zgodnie z art. 28 kpa, stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Skarżący jako najemca lokalu nie legitymuje się zaś interesem prawnym w rozumieniu tego przepisu. Nie budzi żadnych wątpliwości fakt, że skarżący nie może być adresatem nakazów w trybie art. 66 Prawa budowlanego. Zatem przedmiotowe postępowanie nie dotyczyło obowiązku skarżącego.

Zdaniem sądu administracyjnego, w postępowaniu tym nie podlegały też konkretyzacji żadne uprawnienia skarżącego z racji przysługującego mu tytułu prawnego do lokalu socjalnego. Nie przysługuje mu bowiem prawnorzeczowy tytuł do tego lokalu. Dochodzenie przysługujących skarżącemu roszczeń co do stanu technicznego przydzielonego mu lokalu nastąpić winno na podstawie ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów w mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1234). Spór na tym tle ma zatem charakter cywilnoprawny. Ochrona praw lokatorów nie oznacza, że osoby te legitymują się interesem prawnym w postępowaniu przed organami nadzoru budowlanego. Zatem trafnie organ odwoławczy orzekł o umorzeniu na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa postępowania przed tym organem, bowiem odwołanie od decyzji organu I instancji nie pochodziło od strony w rozumieniu art. 28 kpa. Dla wydania rozstrzygnięcia nie było też potrzebne uzupełnienie materiału dowodowego w drodze ponownych oględzin. Zgodnie z art. 136 kpa, organ odwoławczy władny jest też zlecić przeprowadzenie postępowania dowodowego organowi I instancji. Organ odwoławczy w żaden sposób nie negował też ustaleń tego organu co do stanu podłogi i koniecznego zakresu prac. Dodać należy, że w aktach postępowania znajduje się ocena techniczna rzeczoznawcy budowlanego R. Z. z dnia [...] (k. [...] akt adm.). Biegły wskazał na konieczność uprzedniego osuszenia podłogi przed ułożeniem płyt OSB. Jego stanowisko jest zatem zgodne z oczekiwaniami skarżącego. W tej sytuacji nie było potrzeby przeprowadzenia ponownych oględzin przed wydaniem zaskarżonej decyzji.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego, ani też uchybienia regułom procedury w stopniu skutkującym wznowieniem tego postępowania, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.).

ec