Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 530/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2007-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 154, art. 156 par. 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 152
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 56 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek,, Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Pomocnik sekretarza sądowego Izabela Suchenia, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 października 2007r. sprawy ze skargi A. K. na niewykonanie przez Burmistrza Miasta wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność wymierza Burmistrzowi Miasta grzywnę w kwocie 5.000 (pięć tysięcy) złotych za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...], zobowiązującego Burmistrza Miasta do podjęcia czynności prowadzących do bezpośredniego wykonania obowiązku nałożonego na zobowiązanego ostateczną decyzją z dnia [...] nr [...] w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia akt.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...] po rozpatrzeniu sprawy ze skargi M. K. zobowiązał Burmistrza Miasta do podjęcia czynności prowadzących do bezpośredniego wykonania obowiązku nałożonego na P. W. ostateczną decyzją z dnia [...] nr [...] w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia akt.

Powyższą decyzją Burmistrz Miasta nakazał zobowiązanemu przywrócenie stanu poprzedniego na stanowiącej jego własność działce nr ew. [...], poprzez usunięcie nawiezionej tam ziemi.

W skardze z dnia 27 lipca 2007r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach A. K. - następca prawny M. K.- domagał się wymierzenia Burmistrzowi Miasta na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywny za nie wykonanie obowiązku określonego w wyroku z dnia [...]. Skarżący podniósł, iż mimo wezwania organ nie podjął żadnych kroków zmierzających do jego wykonania.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta wskazał, że wyrok zobowiązujący go do doprowadzenia do wykonania obowiązku zawartego w decyzji z dnia [...] wraz z aktami administracyjnymi został mu doręczony w dniu 18 maja 2005r. Jednakże przed ich nadesłaniem postanowieniem z dnia [...] zostało wznowione postępowanie w sprawie zakończonej wydaniem ostatecznej decyzji z dnia [...]. W wyniku tego postępowania Burmistrz decyzją z dnia [...]. odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej. Organ nadmienił również, że jest prowadzone postępowanie w sprawie wydania P. W. decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Zdaniem organu wydanie decyzji ostatecznej w tej sprawie może mieć istotny wpływ na sprawę zakłócenia stosunków wodnych na nieruchomościach stron.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.153.1270 ze zm., zwanej dalej uppsa / w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2001r. II SA 2015/00, niepubl.). W przypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność termin jego wykonania mija z upływem terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności.

W niniejszej sprawie Burmistrz Miasta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] sygn. [...] został zobowiązany do podjęcia czynności prowadzących do bezpośredniego wykonania obowiązku nałożonego na P. W. ostateczną decyzją z dnia [...] w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia akt. Akta sprawy zostały doręczone Burmistrzowi w dniu 18 maja 2005r., zatem wyznaczony przez Sąd miesięczny termin upłynął w dniu 17 czerwca 2005r. Bezspornym jest, że w zakreślonym terminie zobowiązany nie podjął żadnych czynności mających na celu doprowadzenie do wykonania obowiązku określonego w wyroku sądowym. Stan bezczynności organu trwał także po pisemnym wezwaniu go w dniu 17 lipca 2007r. przez skarżącego do wykonania tego obowiązku.

Stwierdzić więc należy, że Burmistrz Miasta nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] sygn. [...].

Organ nie może usprawiedliwiać braku jego wykonania faktem wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...]. Samo bowiem wznowienie postępowania nie stanowi przeszkody do wykonania decyzji, która ma wciąż charakter wiążący. Jedynie wstrzymanie na podstawie art. 152 kpa wykonania decyzji będącej przedmiotem postępowania wznowieniowego stanowiłoby podstawę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 56 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz. U. 05.229.1954/, a co za tym idzie zwolniłoby organ z wykonania nałożonego na niego wyrokiem sądowym obowiązku. Zgodnie z art. 152 § 1 kpa, organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzymuje z urzędu wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo jej uchylenia w wyniku wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie Burmistrz Miasta nie zastosował tego przepisu, zatem ocenił, iż przesłanki wznowienia nie są zasadne, tym bardziej więc obowiązek nałożony w wyroku sądowym pozostawał aktualny i powinien zostać przez organ wykonany.

Nie można zgodzić się również z twierdzeniami Burmistrza, że przeszkodą do wykonania nałożonego w wyroku sądowym obowiązku było toczące się, postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy na działce, której ten obowiązek dotyczył.

W myśl bowiem ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U.03.80.717/ decyzja o warunkach zabudowy jest instrumentem prawnym służącym określeniu sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu nieobjętego ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Samo postępowanie mające na celu wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy nie może mieć żadnego wpływu na wykonalność decyzji nakazującej przywrócenie do stanu poprzedniego naruszonego przez P. W. stanu wody na gruncie.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w sprawie zachodzą przesłanki do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 154 §1 uppsa. Zgodnie z art. 154 § 6 tej ustawy grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2007r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2006r. i w drugim półroczu 2006r. (M. P. Nr 14, poz. 146) wynika, iż przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2006 r. wyniosło 2.059,92 zł, a w drugim półroczu 2006 r. wyniosło 2.145,59 zł.

Sąd wymierzył Burmistrzowi Miasta grzywnę w wysokości 5000 zł, a zatem w dolnych graniach przewidzianych przez ustawę, bowiem niewiele przekraczającą dwukrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej. Przy takim wymiarze grzywny Sąd miał na uwadze, iż nie ma ona charakteru represyjnego, lecz dyscyplinujący i skutecznie spowoduje wykonanie wyroku sadowego z dnia [...].

-----------------------

3