Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 754/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: Art. 88
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 października 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 632/22 odrzucające wniosek Z.H. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 29 listopada 2021 r. nr SKO.4171.2132.2021 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 października 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 632/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił wniosek Z.H. (skarżący) o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 29 listopada 2021 r. nr SKO.4171.2132.2021 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez zezwolenia.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją z dnia 29 listopada 2021 r. nr SKO.4171.2132.2021 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia 5 sierpnia 2021 r. w sprawie wymierzenia Z.H. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości [...] zł za usunięcie bez zezwolenia jednego drzewa z gatunku klon zwyczajny, zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...], gmina [...], w pasie drogowym drogi wojewódzkiej stanowiącej własność Województwa Zachodniopomorskiego.

Przesyłka zawierająca powyższą decyzję po dwukrotnej awizacji została zwrócono do 17 grudnia 2021 r. W tej sytuacji zakreślony termin do złożenia skargi upłynął bezskutecznie z dniem 17 stycznia 2022 r.

Pismem z dnia 17 czerwca 2022 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi, którą dołączył do wniosku. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że z przyczyn niezależnych od siebie nie miał możliwości złożenia skargi w terminie ustawowym, bowiem w okresie od początku listopada 2021 r. do 2 stycznia 2022 r. nie przebywał pod adresem zamieszkania, a zatem nie miał możliwości zapoznania się z korespondencją kierowaną na jego adres, nie miał także wiedzy o ewentualnej awizacji kierowanych do niego przesyłek. Wyjaśnił, iż w tym okresie, w związku z przebytym załamaniem nerwowym i zdiagnozowaną depresją, przebywał w [...]. W załączeniu przedłożył zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy z dnia 18 grudnia 2021 r. jak również wniosek o przesłanie historii choroby z przychodni w [...], z której będzie wynikać, że skarżący podjął się leczenia już na początku listopada.

W dalszej części wniosku skarżący wyjaśnił, iż informację o wydanej decyzji powziął dopiero w dniu 10 czerwca 2022 r. w związku z dokonanym zajęciem jego rachunku bankowego. W tym samym dniu udał się do Urzędu Miasta w [...], gdzie - po dokonaniu fotokopii akt sprawy - uzyskał wiedzę o wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie wniosło o jej odrzucenie jako złożonej z uchybieniem terminu, jak też odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu, jako złożonego z uchybieniem siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Organ podkreślił, że skarżący 2 czerwca 2022 r. wykonał w Urzędzie Miejskim w [...] fotokopie akt sprawy, zawierających również zaskarżoną decyzję, która to okoliczność została potwierdzona adnotacją urzędową znajdującą się w aktach administracyjnych sprawy.

Odrzucając wniosek skarżącego, Sąd I instancji, wskazał, iż we wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że informację o wydanej decyzji powziął 10 czerwca 2022 r., w którym to dniu udał się do Urzędu Miasta w [...] i po dokonaniu fotokopii akt sprawy uzyskał wiedzę o wydanej przez Kolegium decyzji z dnia 29 listopada 2021 r. Zdaniem Sądu złożone przez skarżącego oświadczenie nie jest wystarczające do uprawdopodobnienia dochowania przez niego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, bowiem oświadczenie to jest sprzeczne z okolicznościami wynikającymi z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy, z których wynika, że skarżący już w dniu 2 czerwca 2022 r. zgłosił się do Referatu Rolnictwa i Ochrony Środowiska i sporządził fotokopię akt sprawy. Powyższe potwierdza adnotacja urzędowa podpisana przez inspektora Referatu Rolnictwa i Ochrony Środowiska Urzędu Miejskiego w [...].

Ponadto Sąd podniósł, że w odpowiedzi na wezwanie do ustosunkowania się do twierdzenia organu odnośnie daty powzięcia wiedzy o zaskarżonej decyzji oraz wykazania tej daty pełnomocnik skarżącego oświadczył, że w tym zakresie strona podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko.

W sytuacji, gdy uchybienie terminu do złożenia skargi miałoby być wynikiem braku wiedzy strony co do faktu wydania decyzji, dniem ustania przyczyny uchybienia terminowi, od którego należałoby liczyć siedmiodniowy termin, w którym należy wnieść podanie o przywrócenie terminu, jest dzień dowiedzenia się o decyzji. W tych okolicznościach Sąd przyjął, iż skarżący wiedzę o wydaniu przez SKO decyzji z dnia 29 listopada 2021 r. powziął 2 czerwca 2022 r., kiedy to udał się do Urzędu Miejskiego w [...] i sporządził fotokopie akt sprawy. Wobec powyższego, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, upływał skarżącemu w dniu 9 czerwca 2022 r. W konsekwencji, zdaniem Sądu I instancji, złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w dniu 17 czerwca 2022 r. przez działającego w imieniu skarżącego pełnomocnika, nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., czyniąc ten wniosek spóźnionym.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący i w zażaleniu wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - zdanie 1 jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W myśl zaś art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż w aktach administracyjnych sprawy znajduje się notatka urzędowa sporządzona przez pracownika organu, w której wskazano, że skarżący w dniu 2 czerwca 2022 r. sporządził fotokopię akt sprawy, zawierających zaskarżoną decyzję. Tym samym siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w niniejszej sprawie upływał 9 czerwca 2022 r., zaś skarżący wniósł skargę 17 czerwca 2022 r. w tych okolicznościach niewątpliwie złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi po upływie terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji Sąd I instancji mając na uwadze treść art. 88 p.p.s.a. zobligowany był odrzucić spóźniony wniosek.

Dodatkowo przypomnieć należy, że podstawy uwzględnienia wniosku nie mogą stanowić jedynie oświadczenia strony, która winna uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący w zażaleniu jedynie oświadczył, że o decyzji SKO dowiedział się dopiero 10 czerwca 2022 r. w związku z dokonaniem zajęcia jego rachunku bankowego i w tym samym dniu udał się do Urzędu Miasta gdzie wykonał fotokopię akt sprawy i uzyskał wiedzę o wydanej decyzji. Jednocześnie wskazał, iż nie wie skąd twierdzenia SKO o tym, że powziął on wiedzę o zaskarżonej decyzji już 2 czerwca 2022 r. Zauważyć jednak należy, że powyższe twierdzenia skarżącego nie zostały przez niego w żaden sposób uprawdopodobnione. Nie sposób także pominąć, iż w aktach administracyjnych sprawy znajduje się notatka urzędowa sporządzona przez pracownika organu, w której wskazano, że skarżący w dniu 2 czerwca 2022 r. sporządził fotokopię akt sprawy, zawierających zaskarżoną decyzję.

W tych okolicznościach słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenia terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 88 p.p.s.a.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.