Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1292/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 190, art. 185 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 16 września 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 16 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G.S. i B.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 maja 2009 roku, sygn. akt II SA/Sz 818/08 od odrzuceniu skargi G.S. i B.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] kwietnia 2008 roku Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 7 maja 2009 roku, sygn. akt II SA/Sz 818/08 odrzucił skargę G.S. i B.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] kwietnia 2008 roku w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 8 lipca 2008 r. odrzucono skargę G. i B. S. na wskazaną wyżej, ponieważ została wniesiona po terminie.

Sąd I instancji wyjaśnił, że z akt administracyjnych wynika, iż zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 24 kwietnia 2008 r. pełnomocnikowi skarżących. W związku z tym termin trzydziestodniowy przewidziany dla wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego upłynął w dniu 26 maja 2008 r., a z akt wynika, że skarga została wniesiona do Sądu w dniu 27 maja 2008 r., co potwierdza data stempla pocztowego (koperta, k. 8 akt sądowych).

Od powyższego postanowienia G. i B. S. wnieśli skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 października 2008 r., II OSK 1378/08 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że załączone do skargi kasacyjnej pismo urzędu pocztowego wskazuje na możliwość zachowania terminu do wniesienia skargi. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny został zobowiązany do wnikliwego sprawdzenia i oceny, czy w okolicznościach sprawy faktycznie uchybiono terminowi do złożenia skargi.

Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 7 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ponownie odrzucił skargę, wskazując, że datę doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi strony skarżącej potwierdza data wpisana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, podpis i imienna pieczęć kancelarii. Potwierdzenie odbioru przesyłki, w ocenie Sądu I instancji, nie budzi wątpliwości. Potwierdzenie odbioru przesyłki nie zostało w żaden sposób zakwestionowane lub podważone. Z treści pocztowej książki nadawczej SKO w Koszalinie (k. 55 akt sądowych) wynika, że przesyłkę organ odwoławczy nadał w dniu 22 kwietnia

2008 r., a na kopercie (k. 32 akt sądowych) stempel pocztowy ma datę 23 kwietnia 2008 r. Daty te odzwierciedlają chronologię dokonywanych czynności i są datami pewnymi, poświadczonymi stemplami a także podpisem i pieczątką. Wątpliwości Sądu wzbudziło natomiast pismo Urzędu Pocztowego - Szczecin 3 z dnia 7 sierpnia 2008 r. (k. 33 akt sądowych). Treść pisma wskazuje jedynie, że osoba, która je podpisała twierdzi, iż przesyłka zawierająca decyzję organu odwoławczego została odebrana i pokwitowana przez pracownika kancelarii w dniu 28 kwietnia 2008 r., zwrotne zaś potwierdzenie odbioru zostało nadane w dniu doręczenia przesyłki. Z treści tego pisma nie wynika jednak, na jakiej podstawie ustalono taką datę doręczenia przesyłki. W aktach sprawy - k. 32 akt sądowych, znajduje się kserokopia koperty adresowanej do kancelarii pełnomocnika skarżących. Data stempla pocztowego (Koszalin) nie budzi wątpliwości. Jest to dzień 23 kwietnia 2008 r.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wnieśli skarżący zarzucając naruszenie art. 106 § 3, art. 113 § 2, art. 135 oraz art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W obszernym uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano między innymi, że Sąd I instancji nie wykonał zaleceń NSA zawartych w postanowieniu z dnia 3 października 2008 roku.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Uchylając postanowienie z dnia 8 lipca 2008 roku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał jednoznacznie, że dalszy tok przedmiotowej sprawy uzależniony jest od wnikliwego wyjaśnienia i oceny kwestii daty doręczenia pełnomocnikowi strony skarżącej zaskarżonej decyzji, bowiem od tej daty zależy kwestia zachowania terminu do wniesienia skargi, zgodnie z art. 53 § 1 ustawy. Wypełniając powyższe zalecenia wojewódzki sąd administracyjny zwrócił się do właściwego urzędu pocztowego o wyjaśnienie, kiedy została doręczona sporna przesyłka. W odpowiedzi naczelnik właściwego urzędu pocztowego nadesłał informację, że dla poczynienia ustaleń w tym zakresie konieczne jest wskazanie przez Sąd numeru nadawczego przesyłki. Z zupełnie niezrozumiałych powodów Sąd I instancji odstąpił od poczynienia dalszych wyjaśnień, poprzestając na ocenie materiałów znajdujących się w aktach sprawy. Jednocześnie ocena ta budzi wątpliwości. Po pierwsze, nie sposób stwierdzić, że data potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji nie została podważona, bowiem niewątpliwie jej podważeniem są pisma poczty polskiej uzyskane przez skarżącego (k. 33 i k. 131 akt Sądu I instancji). Uzasadnienie postanowienia nie daje w istocie odpowiedzi na pytanie dlaczego Sąd odmówił tym pismom wiarygodności, szczególnie, że Sąd we własnym zakresie nie poczynił przekonywujących ustaleń mających na celu ustalenie rzeczywistej daty doręczenia przesyłki. Po wtóre zaś, doświadczenie życiowe winno prowadzić do wniosku, że przesyłka polecona, o ile nie została nadana listem priorytetowym, nie dociera do adresata w dniu następnym po dniu nadania. Co więcej, Sąd I instancji przykłada dużą wagę do chronologii daty decyzji i jej nadania, a jednocześnie całkowicie pomija okoliczność, że zwrotne potwierdzenie odbioru zostało przekazane do nadawcy w dniu 29 kwietnia 2008 roku, co w żaden sposób nie wyklucza, a wręcz czyni prawdopodobnym doręczenie przesyłki w dniu 28 kwietnia 2008 roku, czyli w dacie wskazanej przez skarżących i urząd pocztowy. W konsekwencji zaskarżone postanowienie zostały wydane z naruszeniem art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wyjaśnienie rzeczywistej daty doręczenia zaskarżonej decyzji jest konieczne ze względu na zasadę dochodzenia prawdy obiektywnej (art. 77 K.p.a.) oraz możliwość bezpodstawnego ograniczenia stronie Konstytucyjnego prawa do Sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Kwestii tej dotychczas Sąd I instancji wystarczająco nie wyjaśnił.

Nie zasługują natomiast na uwzględnienie pozostałe zarzuty strony wnoszącej skargę kasacyjną wskazujące w swoich podstawach naruszenie art. 106 § 3, art. 113 § 2 i art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W istocie bowiem Sąd I instancji nie stosował i nie winien był stosować wskazanych przepisów, bowiem są to normy stosowane na etapie oceny legalności zaskarżonego aktu, do czego w niniejszym postępowaniu nie doszło. Sąd I instancji ograniczył się jedynie do oceny terminowości wniesienia skargi.

Z tych względów, na podstawie art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.