Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 179/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 ust.1; art. 101 ust. 2a
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 maja 2010 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą [...] na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Uchwałą Nr XXXIX/249/09 z dnia 25 maja 2009 r. (Dz. Urz. Woj. Lubel. Nr 93, poz. 2186 z dnia 3 sierpnia 2009 r.) Rady Gminy Wólka dokonała zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Wólka część II.

Skargę na powyższą uchwałę, po uprzednim wezwaniu w dniu 15 grudnia 2009r. Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa, na podstawie art.101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U z 2001 r., Nr 142, poz.1591 ze zmianami) wniosło Stowarzyszenie I. Skarżący zarzucając uchwale naruszenie :

1. art. 14 ust.1, ust. 2 i ust. 5, art. 15 ust. 1, art. 17 pkt 3, pkt 7 lit. a), pkt 8, pkt 9, pkt 12, pkt 13, pkt 14, art. 20 ust. 1, art. 31 ust. 1, art. 32 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz.717 ze zmianami),

2. § 7 pkt 1, pkt 3, § 8 , § 9 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U z 2003 r. Nr 164, poz. 1587),

3. Art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2004 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity. Dz. U z 2008 r., m 25, poz.150 ze zmianami),

4. Art. 6 ust.2 ustawy z dnia 29 sierpnia 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych (Dz. U z 2003 r., Nr 166, poz. 1612 ze zmianami),

5. Art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity .Dz. U z 2000, Nr 98, poz. 1071, ze zmianami).

6. Art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U z 2001 r., nr 142, poz.1591 ze zmianami)

wniósł o stwierdzenie jej nieważności.

Przede wszystkim skarżący podkreślił, że stosownie do § 7 ust. 5, ust. 12 Regulaminu Stowarzyszenia głównym jego celem jest dbanie o zdrowie i bezpieczeństwo mieszkańców, m.in. stały monitoring przestrzegania prawa, szczególnie w odniesieniu do nowo powstających przedsięwzięć inwestycyjnych, podejmowanie interwencji oraz reprezentowanie obywateli wobec władzy publicznej i innych instytucji państwowych i samorządowych w ochronie ich słusznych interesów w granicach prawem dopuszczalnych. Stąd też posiada legitymację do wniesienia skargi, gdyż zaskarżona Uchwała narusza prawem chroniony jego interes, przejawiający się w zagrożenia dla zdrowia i życia części mieszkańców Ś., Kolonii Ś., Ś. i części L. w związku ze stanem lęku i niepewności istniejącym od 25 czerwca 2007 r. Ponadto swojej legitymacji Stowarzyszenie upatruje w zmianie, bez uprawnionych wniosków, przeznaczenia terenów na tereny przemysłowe, usługi, zieleń izolacyjną, parkową, komunikację lotniczą, pieszą oraz w niestandardowej lokalizacji dróg, w przeznaczeniu terenu na lotnisko, które jest szczególnie uciążliwe dla środowiska oraz wykupieniu ze środków publicznych, także bez uprawnionych wniosków, bez decyzji lokalizacyjnej, terenów i obiektów na ten cel.

Stowarzyszenie za naruszenie własnego interesu prawnego uznało ponadto przeznaczenie do wycięcia ponad 140 ha lasu, który miał status lasu ochronnego, zmniejszenie obszaru Natura 2000, utworzenie obszaru ograniczonego użytkowania, zabranie wolności w dysponowaniu własnością prywatną, wprowadzenie ograniczeń w zagospodarowaniu terenów i nowych obowiązków oraz zły przykład niektórych przedstawicieli organów samorządowych, spółek, i innych w próbie omijania prawa i istotne naruszenie przepisów prawa.

Skarżący podniósł, że w dacie podejmowania uchwały nr IX/55/07 Rady Gminy Wólka z dnia 25 czerwca 2007 r. w sprawie przystąpienia do opracowania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na obszarze gminy Wólka, zmienioną Uchwałą Nr XXVII/172/08 z dnia 27 sierpnia 2008 r., która jest podstawą prawną zaskarżonej uchwały, inwestycja celu publicznego, jakim jest lotnisko, o charakterze ponad gminnym, nie miała ustalonej lokalizacji inwestycji celu publicznego, czyli prawnie ustalonych i przeznaczonych na nią terenów w miejscowości Ś., Kolonia Ś., J., Ś. Inwestycji tej nie było także w planie zagospodarowania przestrzennego województwa, który dopiero został ogłoszony w Dz. Urz. Woj. Lubel. Nr 63 z dnia 21 maja 2009 r., a wszedł w życie z dniem 5 czerwca 2009r. Niemożliwym było zatem sporządzenie we właściwym trybie projektu uchwały i jej uchwalenie w dniu 25 czerwca 2007 r. Skarżący zauważył przy tym, że powyższa uchwała nie posiadała załącznika graficznego przedstawiającego granice obszaru objętego projektem planu oraz nie sporządzono analizy dotyczącej zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium, co jest istotnym naruszeniem trybu sporządzania planu.

W skardze podkreślono, że obowiązujące do dnia 4 maja 2009 r. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Wólka przyjęte uchwałą Rady Gminy Wólka Nr XXXI/254/01 z dnia 6 listopada 2001 r., uchwałą Nr IX/51/07 z dnia 25 czerwca 2007 r. i uchwałą nr XXXl /190/08 z dnia 27 listopada 2008 r., nie zawierało terenów przeznaczonych na: komunikację lotniczą, zabudowę techniczno-produkcyjną, usługową, niestandardową lokalizację dróg, oraz zieleń parkową w Ś. i Kolonii Ś.. Dopiero w dniu 4 maja 2009 r. Rada Gminy Wólka podjęła uchwałę Nr XXXVIII/246/09 w sprawie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Wólka, wprowadzając zmiany przeznaczenia gruntów na komunikację lotniczą, zabudowę techniczno-produkcyjną, usługową i nowe drogi. Tymczasem Wójt rozpoczął procedurę sporządzania zmian planu miejscowego już po Uchwale nr IX/55/07 Rady Gminy Wólka z dnia 25 czerwca 2007 r. w sprawie przystąpienia do opracowania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na obszarze gminy Wólka.

Skarżący zaznaczył, że skoro zadaniem planu jest realizacja i konkretyzacja ustaleń studium, to postanowienia planu wprowadzające nowe funkcje dla obszarów, które w obowiązującym studium nie mają określonego przeznaczenia, są niedopuszczalne. Mimo, że Rada Gminy Wólka Uchwałą Nr XXVII/1 72/08 z dnia 27 sierpnia 2008r. zmieniła Uchwałę nr IX/55/07 Rady Gminy Wólka z dnia 25 czerwca 2007 r. w sprawie przystąpienia do opracowania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na obszarze gminy Wólka, dopisując w niej Kolonię Ś., to takiej zmiany nie wprowadzono w Uchwale nr IX/54/07 Rady Gminy Wólka z dnia 25 czerwca 2007 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Wólka, dlatego też Wójt nie mógł sporządzić projektu planu miejscowego zgodnie z zapisami studium.

Zwrócono także uwagę, że po podjęciu Uchwały Nr XXVII/172/08 z dnia 27 sierpnia 2008 r. osoby składające wnioski do zmiany planu, nie otrzymały jednoznacznego rozstrzygnięcia Wójta w ich sprawach, ze stwierdzeniem, czy wniosek został uwzględniony czy też nie, co jest naruszeniem Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U z 2003 r. Nr 164, poz.1587).

W skardze podniesiono, że Zarząd Województwa Lubelskiego wydał postanowienie z dnia 16 grudnia 2008 r., którym uzgodnił projekt zmiany planu zagospodarowania przestrzennego gminy Wólka dla terenów związanych z lotniskiem, usytuowanym w miejscowościach: Ś. i Kolonia Ś.y w zakresie zgodności z zadaniami Samorządu Województwa Lubelskiego, mimo, że obowiązujący w tym czasie plan zagospodarowania przestrzennego województwa nie miał terenów przeznaczonych pod lotnisko w tych miejscowościach. Zmiany planu z tą inwestycją, jak już wspomniano, zostały ogłoszone w Dz. Urz. Woj. Lub. Nr 63 z dnia 21 maja 2009 r., a weszły w życie z dniem 5 czerwca 2009r. Stąd na etapie uzgadniania projektu planu miejscowego rażąco i istotnie naruszono prawo i tryb jego sporządzania.

Skarżący akcentował, że w dniu 19 stycznia 2009 r. podano do publicznej wiadomości treść ogłoszenia w sprawie wyłożenia do publicznego wglądu projektu zmiany Planu Zagospodarowania Przestrzennego, gdy dopiero dnia 3 lutego 2009 r. wpłynęła do Urzędu Gminy Decyzja Ministra Środowiska wyrażająca zgodę na przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gruntów leśnych na cele nie rolnicze i nieleśne. W dniu 10 lutego 2009 r. w Urzędzie Gminy nie było zgody na przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gruntów rolnych na cele nie rolnicze, co oznacza, że nie zachowano kolejności podejmowanych działań, do czego obligatoryjnie zobowiązuje art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zdaniem skarżącego nie uwzględniono także uwag Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wyrażonych w postanowieniu z dnia 31 grudnia 2008 r., dotyczących utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Zgodnie z art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2004 r. Prawo ochrony środowiska (tj. Dz. U z 2008 r., nr 25, poz. 150 ze zmianami.) właściwym organem do utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko jakim jest lotnisko, był sejmik województwa lubelskiego.

W zaskarżonej uchwale zapisano natomiast, że wspomniany obszar tworzy decyzja Wojewody. Według skarżącego w świetle powołanego art.135 ustawy Prawo ochrony środowiska obszaru ograniczonego użytkowania nie może tworzyć także Rada Gminy. Zauważono przy tym, że podano błędną podstawę prawną jednolitego tekstu Prawo Ochrony Środowiska. Według skarżącego po rozpatrzeniu zgłoszonych do projektu planu uwag, nie została ponowiona czynność wyłożenia projektu planu miejscowego do publicznego wglądu, a projekt rysunku planu miejscowego wyłożony do publicznego wglądu różnił się od projektu rysunku planu miejscowego przyjętego uchwałą.

Skarżący wskazywał także na wadliwość postępowania planistycznego, polegającą na tym, że Radzie Gminy przedstawiono projekt planu miejscowego z listą wszystkich uwag, a nie tylko uwag nie uwzględnionych oraz nie przekazano uzasadnienia do uchwały. Dowodził ponadto, że Rada Gminy w Wólce nie podjęła odrębnej uchwały stwierdzającej zgodność przedkładanego do uchwalenia projektu zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Wólka z ustaleniami "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Wólka" przyjętego Uchwałą Nr XXXVIII/246/09 Rady Gminy Wólka z dnia 4 maja 2009 r., a która samodzielnie podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Stwierdzenie zgodności zostało zawarte w zaskarżonej uchwale.

Skarżący zarzucił również, że Rada Gminy, po przedstawieniu przez wykonawcę projektu zmian planu zagospodarowania przestrzennego rozstrzygnęła o sposobie rozpatrzenia 77 uwag zgłoszonych na piśmie do projektu planu jednym glosowaniem nad wszystkimi uwagami, natomiast kilkanaście uwag zostało tym głosowaniem uwzględnionych tylko w części. Takie częściowe uwzględnienie uwag spowodowało, w ocenie skarżącego, wprowadzenie zmian w planie, co nie było intencją wnioskodawców. Tymczasem rozpatrzenie uwag powinno polegać na poddaniu ich indywidualnym głosowaniom i na tej podstawie powinna zostać stworzona lista uwag, uwzględnionych przez radę, które wójt powinien następnie uwzględnić w planie, oraz lista uwag nieuwzględnionych.

W ocenie skarżącego Wójt nie posiadał wniosków z wprowadzeniem tzw. "lotniska" do zmiany planu miejscowego, przed podjęciem Uchwały Rady Gminy Wólka z dnia 25 czerwca 2007 r. w sprawie przystąpienia do opracowania i zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na obszarze gminy Wólka, a mimo to przedstawił projekt uchwały Radzie Gminy.

W skardze podkreślono, że Wójt nie przekazał Radzie Gminy wyników analiz i opinii komisji urbanistyczno-architektonicznej, stąd też nie mogła ona zrealizować art. 32 ust. 2 i 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zauważono także, iż granice obszaru zmian zaznaczone na rysunku planu są wymyślone przez sporządzającego bez podstawy prawnej, ponieważ Uchwała nr IX/55/07 Rady Gminy Wólka z dnia 25 czerwca 2007 r. w sprawie przystąpienia do opracowania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na obszarze gminy Wólka, zmieniona Uchwałą Nr XXVII/172/08 z dnia 27 sierpnia 2008 r., nie posiadała załącznika graficznego przedstawiającego granice obszaru objętego projektem planu.

Zwrócono także uwagę na występujące w planie sprzeczności pomiędzy oznaczeniami literowymi, a opisowymi, ponadto także na niejednoznaczności przeznaczenia terenu, powiązanie projektu tekstu planu miejscowego z projektem rysunku planu miejscowego oraz stosowanie nieprzejrzystych oznaczeń graficznych, skoro plan posługuje się tym samym kolorem czerwonym do oznaczenia terenów o dwóch różnych funkcjach – U/MR i tym samym kolorem fioletowym dla różnych funkcji P/U.

Skarżący tłumaczył, że w podjętych uchwałach używa się nazwy wieś Ś., a faktycznie sprawa dotyczy Ś. D. Główny Urząd Statystyczny w wykazie obowiązujących wykaz nazw miejscowości i ich części w kraju zawiera nazwę Ś. D. Na stronie internetowej gminy Wólka, w podziale administracyjnym gminy, ta część miejscowości ma również nazwę Ś. D. i wydzielona jest granicami jej obszar. W statucie gminy także używa się nazwy Ś.D.. Skoro ustawodawca zobowiązuje do ustalenia urzędowych nazw dla części miejscowości w art. 3 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy oraz obliguje w art. 6 ust. 2 do używania urzędowych nazw, to istotnym naruszeniem prawa jest jego lekceważenie. Tym bardziej, gdy chodzi o stosowanie tej nazwy w tak bardzo ważnym dokumencie, jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w którym rozstrzygnięcia muszą być jednoznaczne.

W ocenie skarżącego nie dokonano dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, ponieważ zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego tereny, które przeznaczono na lotnisko, w zdecydowanej większości przeznaczone były jako mieszkalne - rodzinne MR i rolnicze -produkcyjne RP, a ponadto na terenie gminy Wólka nie ma lotniska, stąd nie było co zmieniać. Skarżący zwrócił także uwagę, że w § 26 ust. 1 uchwały podano dwa nieobowiązujące akty prawne, co miałoby oznaczać, że sporządzający plan nie strzeże praworządności i opiera się na nieobowiązującym faktycznym stanie prawnym. Skarżący dowodził ponadto, że Wójt przedstawił projekty uchwał o przystąpieniu do zmiany studium i planu miejscowego przed 25 czerwca 2007 r., bez opinii mieszkańców Kolonii Ś., Ś.P., Ś.D. (nawet w późniejszym terminie negatywnej opinii mieszkańców Ś. D. z dnia 18 kwietnia 2008r.), mimo, że do kompetencji zebrania wiejskiego należy m.in. wyrażenie opinii w sprawach założeń do projektu planu zagospodarowania przestrzennego i lokalizacji zakładów i obiektów uciążliwych dla środowiska.

Rada Gminy Wólka wniosła o oddalenie skargi.

Odnosząc się do zarzutu, iż w dniu podjęcia uchwały z dnia 25 czerwca 2007 r. o przystąpieniu do opracowania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Wólka, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie zawierało terenów pod budowę lotniska, Rada przypomniała, że wspomniana uchwała ma jedynie charakter informujący i stwierdza gotowość przystąpienia do uchwalenia planu. Jej rolą jest jedynie zakomunikowanie wszczęcia właściwego procesu planistycznego. Studium wiąże natomiast przy uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rada wyjaśniła, że w dniu 25 czerwca 2007 r. podjęto uchwałę o przystąpieniu do zmiany studium, zaś 4 maja 2009r. podjęto uchwałę w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Wólka, wprowadzając zmiany przeznaczenia gruntów na komunikację lotniczą, zabudowę produkcyjną, usługową i nowe drogi. Zaskarżona uchwała została podjęta dnia 25 maja 2009 r., a więc po dacie uchwalenia zmiany studium. Według Rady Gminy nie ma prawnego obowiązku podejmowania odrębnej uchwały co do zgodności projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze studium. Zgodność ta może zostać stwierdzona zarówno w odrębnej uchwale, jak i w samej uchwale o planie miejscowym. Wskazano również, że w uchwale o przystąpieniu do sporządzenia planu została wskazana miejscowość, której to dotyczyło, a jej granice administracyjne wyznaczyły obszar objęty projektem planu. Sporządzono również stosowną analizę, której wymagał art. 14 ust.5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Według Rady projekt zmiany planu sporządzony przez Wójta Gminy Wólka przedłożony Radzie do uchwalenia w dniu 25 maja 2009 r., także był zgodny ze studium. Wyjaśniono, że w czasie sporządzenia projektu planu prace nad zmianą studium były tak zaawansowane, że było wiadomym, iż w dacie przedłożenia projektu zmiany planu, będzie już obowiązywało nowe studium. Z tego powodu projekt planu uwzględniał rozwiązania przyjęte w nowym studium, który został uchwalony 4 maja 2009r.

Odnosząc się do zarzutu, że w uchwale z dnia 27 sierpnia 2008 r. zmieniającej uchwałę z dnia 25 czerwca 2007 r. o przystąpieniu do opracowania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, powiększono obszar, którego miała dotyczyć zmiana planu, a nie podjęto analogicznej uchwały co do zmiany studium, Rada wyjaśniła, że studium dotyczy obszaru całej gminy, podczas, gdy plan może zostać uchwalony tylko dla części gminy. Rada może zatem zmniejszyć lub zwiększyć obszar objęty zmianą planu. Rada dowodziła, że zgłoszone do planu wnioski zostały rozpoznane przez Wójta Gminy w sposób jednoznaczny. Nie zgodzono się z poglądem skargi, iż każdy wniosek powinien być rozpatrzony oddzielnie. Wójt może się ograniczyć do rozstrzygnięć zbiorczych w sprawie uwzględnienia lub odrzucenia wniosków zestawionych w tabeli. Według Rady taka procedura może zostać zachowana także przy rozpatrywaniu zgłoszonych uwag do planu. Nie istnieje także ustawowy obowiązek informowania każdej z osób wnoszącej uwagi, czy wnioski z osobna o sposobie rozstrzygnięcia każdej uwagi, czy wniosku. Rada przyznała, że przedstawiono jej listę wszystkich uwag, a nie tylko uwag nieuwzględnionych, ale zauważono, iż nie jest to naruszenie prawa.

Podkreślono także, że przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie nakazują głosowania nad każdą zgłoszoną uwagą oddzielnie. Radzie zostaje przekazany projekt uchwały wraz z zarządzeniem dotyczącym sposobu rozpoznawania uwag i tego, a nie poszczególnych uwag, dotyczy głosowanie. Rada wskazała, że przepisy nie statuują wprost obowiązku dołączania do uchwały jej uzasadnienia. Ponadto materiały związane procedurą przygotowywania i podejmowania uchwały, dostatecznie wskazują na motywy i powody jej podjęcia. Zaprzeczono, aby po rozpatrzeniu części wniosków nie dokonano ponownego wyłożenia projektu planu. Odnosząc się do zarzutu, iż prognoza oddziaływania na środowisko nie spełnia wymogów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziału społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, podkreślono, że ustawa ta weszła w życie już po dokonaniu uzgodnień projektu zmian planu z odpowiednimi instytucjami. Niejasności związane z tą ustawą spowodowały, że raz dokonane uzgodnienia uznano za obowiązujące, tym bardziej, że zakres prognozy oddziaływania na środowisko znalazł identyczne odniesienie w nowej ustawie. Rada przypomniała, że legitymację do wnioskowania o podjęciu przez radę gminy uchwały w sprawie przystąpienia do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego posiadają wyłącznie rada gminy i wójt. Zarzut zatem, że nie wskazano na czyj wniosek zmiana planu jest dokonywana, uznano za niezrozumiały. Zaznaczono jednak, że w tej sprawie wniosek złożył Port Lotniczy L. S. A. Rada podkreśliła ponadto, iż wynikający z art. 32 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym obowiązek wójta opracowywania wieloletnich programów sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w nawiązaniu do studium nie oznacza, że programy te mają wpływ na ocenę aktualności obowiązujących aktów planistycznych. W żadnym razie z powyższego przepisu nie wynika zakaz podjęcia uchwały o przystąpieniu do zmiany aktów planistycznych, ponieważ wieloletni program sporządzony w nawiązaniu do studium, które jest nieaktualne już w danym momencie w związku z czym wymaga zmiany, takiej możliwości nie przewidywał. Rada zapewniła, że analizy i opinie komisji urbanistyczno – architektonicznej były sporządzane i Rada Gminy miała możliwość zapoznania się z nimi, a ponadto stwierdziła, że projekt uchwały zawierał wyrys ze studium, obowiązującego w dacie przedłożenia jej projektu oraz zaznaczono w nim granice obszaru objęte projektem. Nie są to granice wymyślone, ale pokrywają się z granicami administracyjnymi miejscowości, których zmiana planu dotyczy. Jako oczywisty błąd pisarski Rada uznała natomiast opis symbolu U/M, ale jej zdaniem w opisach i kolorowych oznaczeniach przeznaczenia terenów nie ma niejednoznaczności. Odnosząc się do zarzutu, iż w planie zostały wyznaczone tereny nie przewidziane w studium Rada wyjaśniła, że chodzi tu o niewielkie tereny, które z uwagi na użytą skalę studium 1:10 000, nie są na nim widoczne. Nie jest możliwe ukazanie w studium poszczególnych działek. Widać je dopiero w planie który sporządzany jest w skali 1:1000. Co do strefy ograniczonego użytkowania Rada tłumaczyła, że § 28 uchwały jedynie informuje, że strefa taka zostanie dopiero utworzona. Nie zgodzono się także z błędnym, zdaniem skarżącego, oznaczeniem nazw miejscowości objętych zmianą planu. Użycie nazwy Ś. D. obejmuje bowiem zarówno Ś. P. jak i Ś. D. Urzędowe mapy zasadnicze także posługują się taką nazwą. Rada przekonywała, że przed podjęciem uchwał zostały przeprowadzone konsultacje z mieszkańcami gminy. Podkreślono ponadto, że zaskarżona uchwała była badana przez Wojewodę Lubelskiego, który nie dopatrzył się naruszeń prawa. Rada zauważyła ponadto, że wnoszące skargę Stowarzyszenie nie ma legitymacji procesowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U z 2001r. Nr 142, poz.1591 ze zmianami ) każdy, czy interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ w sprawie z zakresu administracji publicznej może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Interes prawny wnoszącego skargę w powyższym trybie musi wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną skarżącego. Podstawę legitymacji procesowej strony musi zatem stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się zatem do ustalenia związku o charakterze materialno - prawnym między obowiązującą normą, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 lutego 2006r. (II OSK 1127/05 LEX nr 1948940) naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia oznacza, że skarżący musi wykazać , iż w konkretnym przypadku istnieje związek pomiędzy jego własną "prawnie gwarantowaną sytuacją", a zaskarżoną uchwałą, związek polegający na tym, że uchwała ta narusza (czyli pozbawia lub ogranicza) właśnie jego interes prawny lub uprawnienie albo jako indywidualnego podmiotu (por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 1996 r., II SA 74/96 ONSA 1997/2/89). Inaczej mówiąc podstawą zaskarżenia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest niezgodność z prawem uchwały organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, wywołującej negatywne następstwa w sferze prawnej skarżącego w postaci zniesienia, ograniczenia czy uniemożliwienia realizacji uprawnienia ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 roku, sygn. III RN 52/98, OSNP 1999/9/296).

Z uzasadnienia skargi jasno wynika, że skarżące Stowarzyszenie naruszenia własnego interesu prawnego przedmiotową uchwałą upatruje w zagrożeniu dla zdrowia i życia części mieszkańców Ś. D., K. Ś., Ś. oraz części L. w związku ze stanem lęku i niepewności istniejącym od 25 czerwca 2007 r. w zmianie przeznaczenia terenów na tereny przemysłowe, usługi, zieleń izolacyjną, parkową, komunikację lotniczą, pieszą, niestandardową lokalizację dróg, w przeznaczeniu terenu na lotnisko oraz wykupieniu ze środków publicznych terenów i obiektów na ten cel, przeznaczeniu do wycięcia ponad 140 ha lasu, który miał status lasu ochronnego, zmniejszeniu obszaru Natura 2000, utworzeniu obszaru ograniczonego użytkowania, zabraniu wolności w dysponowaniu własnością prywatną, wprowadzeniu ograniczeń w zagospodarowaniu terenów i nowych obowiązków oraz w złym przykładzie niektórych przedstawicieli organów samorządowych i istotnym naruszenia przepisów prawa.

W świetle art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym w przedstawionych powyżej motywach trudno dopatrzeć się związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a naruszeniem indywidualnego interesu prawnego samego Stowarzyszenia, które nie wskazuje żadnego przepisu prawa materialnego uzasadniającego jego legitymację. Słusznie natomiast stwierdził Sąd Najwyższy, że błędny jest pogląd, według którego art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przyznaje "każdemu prawo wniesienia skargi w interesie publicznym" (actio popularis) (wyrok z dnia 7 marca 2003r. III RN 42/02 OSNP 2004/7/114, tak również Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z dnia 1 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1437/04, LEX 151236; z dnia 3 września 2004 r., sygn. akt OSK 476/04, ONSA/2005/1/2). Taki też pogląd wyraził Trybunał Konstytucyjny w wyrokach z dnia 4 listopada 2003 r. (SK 30/02 OTK-A 2003/8/84) i z dnia 16 września 2008 r. ( SK 76/06 OTK-A 2008/7/121 ) dowodząc, że skarga na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym nie ma charakteru actio popularis - podstawą zaskarżenia jest niezgodność uchwały z prawem i równocześnie naruszenie przez nią konkretnie rozumianych interesów lub uprawnień konkretnego obywatela lub ich grupy bądź wreszcie innego podmiotu, który jest mieszkańcem danej gminy lub jest z tą gminą związany prawnie w inny sposób (np. jest właścicielem nieruchomości położonej na terenie gminy).

W sytuacji, gdy skargę na uchwałę rady gminy składa podmiot, który nie powołuje się na własny interes prawny lub uprawnienie, ani nie działa w imieniu grupy mieszkańców, którzy wyrazili na to zgodę, stosownie do art. 101 ust. 2a ustawy o samorządzie gminnym, a jedynie powołuje się na naruszenie przez uchwałę abstrakcyjnie pojętego dobra ogółu - co w sposób jednoznaczny wynika wprost z treści oświadczeń skarżącego Stowarzyszenia - należy uznać, że skarga taka jest bezzasadna.

Z tego powodu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) skargę należało oddalić.