Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1115/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 87 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 3 grudnia 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 692/13 o odrzuceniu wniosku o przywróceniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2013 r., znak: [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 692/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wiosek R. Ł. o przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2013 r., znak: [...] w przedmiocie wymeldowania.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 5 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę R. Ł. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie wymeldowania. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 lipca 2013 r., o czym świadczy podpis skarżącego na zwrotnym poświadczeniu odbioru.

Pismem z dnia 25 lipca 2013 r. (data nadania przesyłki - 26 lipca 2013 r.) R. Ł. złożył pismo zatytułowane "Skarga".

Wezwaniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 31 lipca 2013 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy pismo skarżącego zatytułowane "Skarga" stanowi skargę kasacyjną na postanowienie Sądu o odrzuceniu jego skargi na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2013 r., czy też jest to wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dnia 19 czerwca 2013 r. na ww. decyzję, czy też jest to innego rodzaju pismo.

Skarżący w odpowiedzi wyjaśnił, że przedmiotowe pismo było wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wskazując na powyższe Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skoro odpis postanowienia z dnia 5 lipca 2013 r. o odrzuceniu skargi R. Ł. na decyzję Wojewody Łódzkiego z [...] maja 2013 r. w przedmiocie wymeldowania został doręczony skarżącemu w dniu 12 lipca 2013 r., tym samym najpóźniej w tym dniu 12 lipca 2013 r. strona skarżąca dowiedziała się o fakcie uchybienia terminu do wniesienia skargi na wskazaną decyzję Wojewody Łódzkiego i zdaniem tegoż Sądu, od tej daty należy liczyć 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Termin ten liczony od 12 lipca 2013 r., upływał w dniu 19 lipca 2013 r.

Wskazuje, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie wymeldowania skarżący złożył w dniu 26 lipca 2013 r. (data nadania w administracji aresztu śledczego), a więc po upływie 7-dniowego terminu do jego złożenia.

W zażaleniu reprezentowany przez pełnomocnika – R. Ł. - Sądowi pierwszej instancji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

art. 88 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie w sytuacji, gdy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi nie był spóźniony, bowiem termin do jego złożenia należy liczyć od dnia 6 sierpnia 2013 r., tj. doręczenia wezwania do sprecyzowania pisma nazwanego "skarga",

art. 6 w zw. z art. 88 P.p.s.a. wobec wyzyskania u Skarżącego błędnego przeświadczenia o złożeniu pisma nazwanego "skarga" w terminie właściwym do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 6 maja 2013 r.,

art. 6 w zw. z art. 49 § 1 P.p.s.a. wobec wezwania Skarżącego do sprecyzowania pisma z dnia 25 lipca 2013 r. nazwanego przez Skarżącego "skarga" - poprzez wyjaśnienie czy pismo to stanowi skargę kasacyjną na postanowienie o odrzuceniu skargi na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] czy też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, bądź innego rodzaju pismo - w sytuacji gdy Sądowi I instancji wiadomym było, iż pismo nazwane "skarga" zostało złożone z uchybieniem siedmiodniowego terminu, tj. w 14 dniu od doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, co oznacza, że nie może być wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi, gdyż jako spóźnione podlegać będzie odrzuceniu na podstawie art. 86 P.p.s.a.

art. 86 § 1 i art. 87 § 1 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg z dniem 12 lipca 2013 r., tj. od daty doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi nie zaś od dnia 6 sierpnia 2013 r., tj. doręczenia Skarżącemu wezwania do sprecyzowania pisma nazwanego skargą,

art. 6 w zw. z art. 86 i art. 87 P.p.s.a. przez uznanie, że tymczasowe aresztowanie nie łączy się z brakiem możliwości należytego działania we własnym interesie, co zwalnia Sąd od obowiązku zawarcia pouczenia przy doręczeniu postanowienia o odrzuceniu skargi również o prawie i terminie złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

Wskazując na powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o:

uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi,

przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej składając oświadczenie, iż opłaty nie zostały uiszczone do tej pory ani w całości ani w części.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 P.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 P.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 P.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Jednocześnie ustawodawca w art. 88 powoływanej ustawy postanowił, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuję się, że w przypadku odrzucenia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny jako wniesionej z uchybieniem terminu, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a., biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, bowiem od tej chwili skarżący dowiaduje się o uchybieniu terminu (por. postanowienia NSA: z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 44/12; z dnia 11 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 468/09; z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt II OZ 1150/10, z dnia 15 czerwca 2011 r. sygn. akt I GZ 123/11 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W związku z powyższym, skoro w okolicznościach rozpoznawanej sprawy postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 lipca 2013 r., to z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi i od tej daty powinien być liczony 7-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Termin ten upływał zatem w dniu 19 lipca 2013 r.

W konsekwencji skoro złożony w tej sprawie wniosek o przywrócenie terminu wniesiono dopiero w dniu 26 lipca 2013 r., to Sąd pierwszej instancji trafnie wywiódł, że wniosek ten był spóźniony i na podstawie art. 88 P.p.s.a. podlegał odrzuceniu.

Podnoszone w zażaleniu argumenty wskazujące na przesłanki zastosowania art. 86 § 1 P.p.s.a., w postępowaniu zażaleniowym na postanowienie wydane na podstawie art. 88 P.p.s.a., nie mogły być skuteczne.

O wynagrodzeniu adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeka Sąd pierwszej instancji (art. 250 P.p.s.a.).

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.