Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 233/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23 par. 6
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2013 r. sprawy ze skargi A. S.-F. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego skargę oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012r., znak [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Dz. U. z 2012 r., poz. 1015), po rozpatrzeniu zażalenia A. S.-F., na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012r., znak [...] odmawiające wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego w celu wyegzekwowania obowiązku, wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., znak [...]– utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Postępowanie w niniejszej sprawie miało następujący przebieg.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2011r., znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] nakazał A. S.-F. i Z. L. usunąć stwierdzone nieprawidłowości w budynku mieszkalno-usługowym nr [...] i [...] przy ul. [...] w [...], poprzez wykonanie, w terminie do [...] czerwca 2011r., określonych czynności, które wymieniono w sentencji w/w decyzji w punktach 1-7.

W związku z niewykonaniem nałożonego obowiązku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] w dniu [...] marca 2012r. doręczył zobowiązanym upomnienia, a następnie w dniu [...] czerwca 2012r. wystawił i doręczył stronie zobowiązanej tytuł wykonawczy z klauzulą o skierowaniu w/w tytułu do egzekucji administracyjnej, wraz z wydanym postanowieniem o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w kwocie 5 000 zł.

Po rozpatrzeniu wniosku A. S.-F. cyt. "o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] dotyczącego obowiązku wykonania świadczenia niepieniężnego - kary grzywny w kwocie 5 000,00 zł, z uwagi na wniesienie zażalenia na postanowienie z dnia [...] czerwca 2012r. o nałożeniu grzywny", [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2012r., znak [...] odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego w celu wyegzekwowania obowiązku, wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., znak [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że działanie organu nadzoru budowlanego w przedmiotowej sprawie spowodowane było nieodpowiednim stanem technicznym budynku (więźby dachowej i pokrycia dachowego), stwarzającym możliwość zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi, zaś działania organu nadzoru jako organu egzekucyjnego, na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, prowadzone są w celu wyeliminowania stanu zagrożenia dla ludzi i mienia, który zaistniał m.in. z powodu zaniedbań właścicieli w utrzymaniu obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym, oraz innych niekorzystnych zdarzeń (wichury).

W ocenie organu fakt wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, nie stanowi okoliczności, która mogłaby uprawniać do wstrzymania postępowania egzekucyjnego w oparciu o art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Organ dodał ponadto, że w związku z wniesieniem przez A. S.-F. zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, wydane zostało postanowienie z dnia [...] czerwca 2012r., znak [...], wstrzymujące wykonanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia [...] czerwca 2012r., znak [...], do czasu rozpatrzenia sprawy w trybie zażaleniowym przez organ II instancji.

Na skutek wniesionego przez A. S.-F. zażalenia, na opisane powyżej postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] października 2012r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał zaskarżone postanowienie z dnia [...] grudnia 2012r.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż wniesienie zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, nie stanowi okoliczności, która mogłaby uzasadniać wstrzymanie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zdaniem organu takiej przesłanki nie stanowi również, podniesiony w zażaleniu, fakt uniemożliwiania przez Z. L. wykonania obowiązków nałożonych decyzją z dnia [...] stycznia 2011r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniosła A. S.-F., dochodząc uchylania postanowień organów obu instancji.

Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: art. 7, art. 10 §1, art. 77, art. 80 i art. 107 k.p.a., poprzez zaniechania przez organ wnikliwego i całościowego zebrania materiału dowodowego, dokonanie dowolnej i subiektywnej nie zaś obiektywnej i swobodnej oceny materiału dowodowego, pominięcie istotnych okoliczności potwierdzających stanowisko skarżącej i przemawiających za nim, uchybienie ustawowym obowiązkom wynikającym z k.p.a. co do treści postanowienia; art. 107 § 1 i 3 k.p.a., poprzez zaniechanie przywołania w postanowieniu ww. podstawy prawnej i oparcie zaskarżonego postanowienia i postanowienia PINB wyłącznie na wskazaniu podstawy - art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji; art. 10 § 1 k.p.a., poprzez zaniechanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego umożliwienia stronie zapoznania się z materiałem dowodowym i złożenia wniosków o jego uzupełnienie przed wydaniem rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie.

Zdaniem skarżącej art. 23 ustawy o postępowania egzekucyjnym w administracji nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej do wydawania merytorycznych rozstrzygnięć, zaś Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powołując jako podstawę swojego rozstrzygnięcia art. 138 i 144 k.p.a., powinien przywołać ich treść.

Skarżąca zarzuciła organom pominięcie faktu, że ona jest tylko współwłaścicielką nieruchomości, a to drugi współwłaściciel uniemożliwia swoim działaniem wykonanie nałożonych obowiązków. W możliwym zakresie wykonała konieczne naprawy i remonty, dostosowując się do nałożonych obowiązków, co potwierdza korespondencja kierowana do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego z prośbą o pomoc. Tym samym, działania egzekucyjne powinny być podjęte w stosunku do właściwych adresatów, którzy rzeczywiście nie wykonują nałożonych obowiązków, a co gorsza innym utrudniają ich wykonanie.

Ponadto skarżąca stwierdziła, że w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2012r, nie określono rodzaju i charakteru nałożonej grzywny, za wstrzymaniem postępowania egzekucyjnego przemawia, także to, że z tytułu wykonawczego jak i z ww. postanowienia nie wynika, cyt. "czy nałożona grzywna ma charakter solidarny czy nie".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Zaskarżone i poprzedzające je postanowienie odpowiadają przepisom prawa. Zarzuty skargi nie zasługuj na uwzględnienie.

Organem pierwszej instancji odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego w celu wyegzekwowania obowiązku wynikającego z decyzji w zakresie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku.

Podstawą materialnoprawna orzeczenia był art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z dnia 17 czerwca 1966r.( Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.).

Zgodnie z tym przepisem organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ. W utrwalonym orzecznictwie sądowo - administracyjnym przyjmuje się, że okoliczności uzasadniające wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w trybie tego przepisu muszą mieć charakter wyjątkowy w tym znaczeniu, że powinny odbiegać od występujących powszechnie. Kryterium szczególnie uzasadnionego przypadku jest działanie czynników, na które zobowiązany nie miał wpływu, niezależnych od sposobu jego postępowania, a wynikających ze zdarzeń losowych.

W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej zapadło prawidłowe orzeczenie, gdy zważyć na uzasadnienie wniosku o wstrzymanie postępowanie. Sąd podziela stanowisko organów obu instancji, w świetle ww. argumentacji nie zachodziły uzasadnione okoliczności do wstrzymania egzekucji. Także wskazywane w skardze wadliwości uzasadnienia zaskarżonego postanowienia w rozumieniu ar. 107 k.p.a. nie stanowią przesłanki dla jego uchylenia. Nie miały wpływu na wynik postępowania.

Podnoszona okoliczność braku możliwości zrealizowania nałożonych tytułem wykonawczym obowiązków, nie stanowi przesłanki do wstrzymania egzekucji. Skarżąca, nie powoływała się na okoliczności o charakterze losowym, zaistniałe w toku postępowanie egzekucyjnemu, a podnosiła wady decyzji, która była podstawą wystawienia tytułu wykonawczego. Takie przesłanki nie mogły być brane pod uwagę w toku niniejszego postępowania administracyjnego.

Bezprzedmiotowe w niniejszej sprawie są zarzuty związane z postanowieniem w przedmiocie grzywny. Na takie postanowienie służy zażalenie i w postępowaniu zażaleniowym można podnosić ww. okoliczności .

Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.).