Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1261/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej N. Sp. j. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 marca 2009 r. sygn. akt I SA/Rz 730/08 w sprawie ze skargi N. Sp. j. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 8 września 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2004 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Strona wniosła pismo z dnia 23 września 2009 r., zatytułowane "Wniosek o zawieszenie postępowania i wstrzymanie wykonania decyzji dotyczącej podatku VAT za luty 2004 r.", zaadresowane pierwotnie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. do Dyrektora Izby Skarbowej w R.

W odpowiedzi na zarządzenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2010 r. Spółka pismem z dnia 1 kwietnia 2010 r. poinformowała, że ww. pismo z dnia 23 września 2009 r. należy potraktować jako skierowany do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 8 września 2008 r. nr ....".

W piśmie z dnia 23 września 2009 r. Strona, uzasadniając wniosek, wskazała, że część naliczonego zobowiązania została uregulowana oraz nastąpiło zabezpieczenie tego zobowiązania hipoteką na nieruchomości o wartości księgowej 1.955.500,20 zł.

Spółka podała ponadto, że jest w ciężkiej sytuacji materialnej z powodu złego stanu gospodarki oraz zapłaty części zobowiązań podatkowych naliczonych przez UKS w R. Dalsze wykonywanie decyzji doprowadzi – w ocenie Skarżącej – do upadłości firmy.

Pismem z dnia 1 kwietnia 2010 r. Spółka podniosła ponadto, że spłaca w ratach zobowiązanie za 2004 r., jednak mimo udzielenia ulgi w spłacie, wysokość rat ogranicza znacznie możliwości rozwoju, a nawet utrzymania na wcześniejszym poziomie, działalności Spółki. Strona załączyła do tego pisma również kserokopie bilansu i rachunku wyników za 2009 r.. Wynika z niego, że poziom zobowiązań krótkoterminowych wzrósł – jak ocenia Spółka – "znacznie" od 2008 r. W ocenie Spółki, wykazany dochód w kwocie 19.142,79 zł wskazuje iż wspólnicy egzystują na progu możliwości utrzymania się. Strona wskazała ponadto na stratę z 2008 r. (194.317,80 zł).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, dalej – P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego możliwości złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W świetle powyższej regulacji należy uznać, że to Skarżąca była zobowiązana wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony ani ogólnikowe wskazanie trudnej sytuacji finansowej. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być natomiast poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, "prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04, niepubl.).

Skarżąca wprawdzie dołączyła do pisma z dnia 1 kwietnia 2010 r. rachunek zysków i strat za 2009 r. oraz bilans sporządzony na dzień 31.12.2009 r., jednak należy uznać, że dokumenty te nie wskazują na spełnienie przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniesiona przez Stronę okoliczność, że mimo udzielenia ulgi w spłacie, wysokość rat ogranicza znacznie możliwości rozwoju, a nawet utrzymania na wcześniejszym poziomie, działalności Spółki, w żadnym stopniu nie przesądza o tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Również wskazany dochód w wysokości 19.142,79 zł oraz strata z 2008 r. w wysokości 194.317,80 zł nie przesądzają o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutków. Stwierdzenie to jest tym bardziej uzasadnione, że zgodnie z bilansem Strona dysponuje aktywami w wysokości 2.722.447,92 zł, w tym środkami pieniężnymi w kasie i na rachunkach w wysokości 363.685,90 zł. Zatem to do Strony, chcącej doprowadzić do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, należało przedstawienie konkretnych wyliczeń i okoliczności wskazujących na spełnienie przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania decyzji. Podanie wyrywkowych informacji, bez wskazania konkretnych i bezpośrednich związków pomiędzy wyliczeniami, dokumentami i spełnieniem ustawowych przesłanek, uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wydanie w tym zakresie korzystnego dla Strony rozstrzygnięcia. Nawet bowiem jeżeli zachodzą faktyczne podstawy do wstrzymania wykonania aktu, to Strona procesowo tego nie wykazała. Tymczasem obowiązek taki spoczywa na Wnioskodawcy, a nie na sądzie.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.