Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 2461/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2010 nr 176 poz 1190
law: Ustawa z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw -tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz /spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Anna Łuczaj Sędzia NSA Wojciech Mazur Protokolant: asystent sędziego Justyna Żurawska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Z.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Ol 482/14 w sprawie ze skargi Z.K. na zarządzenie zastępcze Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 482/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Z.K. na zarządzenie zastępcze Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego.

Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Zarządzeniem zastępczym z dnia [...] marca 2014 r. Wojewoda Warmińsko-Mazurski, na podstawie art. 98a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 190 ust. 1 pkt 3 ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw w zw. z art. 16 ust. 2a ustawy Przepisy wprowadzające ustawę Kodeks wyborczy, stwierdził wygaśnięcie mandatu radnego Rady Miejskiej w [...] Z.K. W uzasadnieniu tego zarządzenia podano, że wyrokiem Sądu Rejonowego Wydział II Karny w P. z dnia [...] października 2012 r., sygn. akt [...], radny został skazany na karę grzywny za popełnienie czynu opisanego w art. 178a § 1 Kodeksu karnego, należącego do przestępstw ściganych z urzędu, popełnionych z winy umyślnej, a wyrok ten stał się prawomocny w dniu 19 lutego 2013 r. Nadto organ podniósł, że Rada Miejska w [...], mimo skierowania do niej przez organ nadzoru stosownego wezwania w trybie art. 98a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, nie podjęła uchwały stwierdzającej wygaśnięcie mandatu radnego, chociaż zaistniały ustawowe przesłanki do jej podjęcia. Zauważono bowiem, że stosownie do art. 7 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw, nie mają prawa wybieralności m.in. osoby karane za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, a utrata prawa wybieralności, zgodnie z art. 190 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, skutkuje wygaśnięciem mandatu radnego.

W skardze na powyższe zarządzenie zastępcze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie radny wskazał na jego niezgodność z obowiązującym prawem i wniósł o jego uchylenie. W ocenie skarżącego nie utracił on prawa wybieralności w związku z ukaraniem go karą grzywny, gdyż w art. 10 i 11 Kodeksu wyborczego ustawodawca zrezygnował z przesłanki skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, bez skazania na karę pozbawienia wolności. Uznał, że przepisy Kodeksu wyborczego winny znaleźć zastosowanie w niniejszej sprawie na mocy art. 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks wyborczy. Ocenił, że przewidziany w art. 16 ust. 3 tej ustawy wyjątek od zasady obowiązywania nowych przepisów, może być stosowany wyłącznie w przypadku przedterminowych wyborów radnego, a nie pozbawiania prawa wybieralności urzędujących radnych.

W odpowiedzi na skargę organ nadzoru wniósł o jej oddalenie wskazując na znowelizowane brzmienie art. 16 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę Kodeks wyborczy, który w ust. 2a stanowi, że do kadencji organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz kadencji wójta (burmistrza, prezydenta miasta), w czasie której ustawa Kodeks wyborczy weszła w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe. W świetle tej regulacji prawnej organ nadzoru za prawidłowe uznał zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uznał, że wniesiona skarga jest niezasadna.

W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotem skargi jest zarządzenie zastępcze Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] marca 2014 r. w którym stwierdzono wygaśnięcie mandatu radnego wybranego na kadencję 2010-2014 z powodu utraty prawa wybieralności. Zarządzenie to zostało wydane w związku ze skazaniem radnego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Wydział II Karny w P. z dnia [...] października 2012 r., sygn. akt [...], na karę grzywny za popełnienie czynu opisanego w art. 178a § 1 Kodeksu karnego, należącego do przestępstw ściganych z urzędu, popełnionych z winy umyślnej. Przed wydaniem tego zarządzenia, organ nadzoru wezwał Radę Miejską w [...] do podjęcia w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania uchwały w sprawie wygaśnięcia mandatu radnego wskutek utraty przez niego prawa wybieralności oraz zawiadomił Ministra Administracji i Cyfryzacji o zamiarze wydania tego zarządzenia. Okoliczności te pozwalają na stwierdzenie, że kontrolowane zarządzenie zostało podjęte z zachowaniem procedury określonej w art. 98a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.).

W ocenie Sądu kontrolowane zarządzenie zastępcze jest zgodne także z przepisami prawa materialnego, które znajdują zastosowanie w niniejszej sprawie. Podkreślenia wymaga bowiem, że wybory samorządowe na kadencję 2010-2014 zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującą wówczas ustawą z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 176, poz. 1190 ze zm.). Z dniem 1 sierpnia 2011 r. weszły w życie: ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 113 ze zm.) oraz ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 ze zm.). Tym samym moc obowiązującą utraciła ustawa z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw, przy czym ustawodawca wprowadził jednocześnie regulacje przejściowe. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 2a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks wyborczy, do kadencji organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz kadencji wójta (burmistrza, prezydenta miasta), w czasie której ustawa Kodeks wyborczy weszła w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe, czyli ustawę z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw.

Reasumując Sąd wyjaśnił, że w świetle wskazanej regulacji prawnej nie budzi wątpliwości, iż do wygaśnięcia mandatu radnego kadencji 2010-2014 zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw. Zgodnie zaś z art. 7 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, nie mają prawa wybieralności osoby karane za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego. Do tego rodzaju przestępstw zalicza się także czyn, o którym mowa w art. 178a § 1 Kodeksu karnego, za którego popełnienie radny został skazany na karę grzywny opisanym wyżej wyrokiem Sądu Rejonowego w P. Wraz z uprawomocnieniem się tego wyroku, tj. z dniem 19 lutego 2013 r., radny utracił prawo wybieralności, co na mocy art. 190 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw, skutkuje wygaśnięciem mandatu radnego.

Dlatego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", Sąd wniesioną skargę oddalił.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł skarżący, kwestionując go w całości. Zakwestionowanemu wyrokowi zarzucono:

1/ naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy Ordynacja Wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw w zw. z art. 16 ust. 2a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks wyborczy, zmienionej ustawą z dnia 12 października 2012 r. o zmianie ustawy Przepisy wprowadzającej ustawę - Kodeks wyborczy polegającą na przyjęciu, iż miarodajnym dla ustalenia przyczyny wygaśnięcia mandatu radnego jest dzień uprawomocnienia się wyroku skazującego za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, podczas gdy art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw wprost posługuje się pojęciem "karany", a nie karany prawomocnie, co powoduje, że mając na uwadze treść art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw, w których ustawodawca wprost posługuje się pojęciami "prawomocny wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne" i "prawomocne orzeczenie stwierdzające utratę prawa wybieralności", iż prawidłowa wykładnia treści tegoż przepisu odnosi się do wyroku skazującego, nie tylko prawomocnego, a zatem przyczyna wygaszenia mandatu radnego wskazana w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw zaktualizowała się już w dniu [...] października 2012 r., kiedy to nie obowiązywał art. 16 ust. 2a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Kodeks wyborczy, a z powyższego wynika, iż błędna wykładnia doprowadziła do niewłaściwego zastosowania art. 16 ust. 2a tej ustawy, bowiem w dniu wydania wyroku skazującego przez Sąd pierwszej instancji wobec skarżącego nie obowiązywał przepis art. 16 ust. 2a ww. ustawy, który pozwalał na zastosowanie do kadencji Rady Miejskiej w [...] 2010-2014 ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw, która została uchylona z dniem 1 sierpnia 2011 r.

Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zakwestionowanego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący przytoczył argumenty na poparcie zasadności przedstawionego wyżej zarzutu.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewoda Warmińsko-Mazurski wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia żadnej z przesłanek nieważności postępowania, zatem wniesiona skarga kasacyjna została rozpoznana w ramach podniesionych w jej treści zarzutów. Zaś tak rozpoznawana skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie doszło do wygaszenia mandatu radnego Z. K. Wygaśnięcie mandatu radnego jest instytucją prawa wyborczego. Do wygaśnięcia mandatu dochodzi na skutek zdarzeń, z którymi ustawa wiąże utratę mandatu uzyskanego w wyborach powszechnych. Co do zasady są to zdarzenia, które następują po wyborach (po objęciu mandatu). Z.K. został wybrany radnym Rady Miejskiej w [...], na kadencję 2010-2014, na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. – Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (tj. z 2010 r. Nr 176, poz.1190 ze zm.).

Następnie po bezskutecznym wezwaniu przez organ nadzoru Rady Miejskiej w [...] do podjęcia uchwały o stwierdzeniu wygaśnięcia mandatu ww. radnego, zarządzeniem zastępczym z dnia [...] marca 2014 r. Wojewoda Warmińsko-Mazurski, działając na podstawie art. 190 ust. 1 pkt 3 ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw w związku z art. 16 ust. 2a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Kodeks wyborczy (Dz. U. Nr 21, poz. 113 ze zm.), stwierdził wygaśnięcie mandatu Z.K. wskutek utraty prawa wybieralności.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie trafnie zastosowano przepisy, które stanowiły podstawę materialnoprawną przedmiotowego zarządzenia zastępczego.

Przede wszystkim nie podzielając zarzutów skargi kasacyjnej wyjaśnić należy, iż z dniem 1 sierpnia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 ze zm.). Wejście w życie reformy prawa wyborczego zostało poprzedzone regulacją intertemporalną ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 113 ze zm.). Stosownie do art. 10 pkt 2 wskazanych przepisów wprowadzających traci moc ustawa z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. z 2010 r. Nr 176, poz. 1190). Przepis przejściowy art. 16 cytowanej wyżej ustawy stanowił, że: "1. ustawę wymienioną w art. 1 stosuje się do wyborów zarządzonych po dniu jej wejścia w życie oraz kadencji rozpoczętych po przeprowadzeniu tych wyborów. 2. Do wyborów zarządzonych przed dniem wejścia w życie ustawy wymienionej w art. 1 stosuje się przepisy dotychczasowe. 3. Do nowych przedterminowych i uzupełniających wyborów organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzanych w trakcie kadencji, w czasie której ustawa wymieniona w art. 1 weszła w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe. 4. Do przedterminowych wyborów wójta (burmistrza, prezydenta miasta) przeprowadzanych w trakcie kadencji, w czasie której ustawa wymieniona w art. 1 weszła w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe".

Jednakże Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 20 lipca 2011 r. o sygn. K 9/11 stwierdził, że art. 16 ust. 1 i 2 w związku z art. 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Kodeks wyborczy przez to, że uzależnia reżim prawny wyborów od terminu ich zarządzenia, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji. Wyrok ten spowodował utratę mocy obowiązującej art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Kodeks wyborczy.

Następnie art. 1 ustawy z dnia 12 października 2012 r. o zmianie ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2012 r., poz. 1399) dodano w art. 16 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks wyborczy ust. 2a w brzmieniu: "do kadencji organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz kadencji wójta (burmistrza, prezydenta miasta), w czasie której ustawa wymieniona w art. 1 weszła w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe". Zmiana ta weszła w życie z dniem 27 grudnia 2012 r.

W świetle regulacji art. 16 ust. 2a ustawy Przepisy wprowadzające ustawę –Kodeks wyborczy nie ulega wątpliwości, że do wygaśnięcia mandatu radnego kadencji 2010-2014, tak jak w przypadku skarżącego, zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw. Jednocześnie podkreślić należy, iż wcześniejsze brzmienie art. 16 ust. 1 i 2 powołanej wyżej ustawy pozwalało w orzecznictwie sądowoadministracyjnym na uznanie, iż intencją ustawodawcy było poddanie nowym regułom wyborów zarządzonych dopiero po dniu wejścia w życie Kodeksu wyborczego oraz kwestii, które mogły się pojawić w czasie kadencji rozpoczętych po przeprowadzeniu takich wyborów. Zatem do zmian w składach rad gmin, rad powiatów i sejmików województw kadencji 2010-2014, jak jednolicie przyjmowano, mają nadal zastosowanie przepisy ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (porównaj wyroki NSA: z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt II OSK 2108/13; z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1501/12; z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 304/12 - publikowane na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym co do tego, iż w rozpoznawanej sprawie do wygaszenia mandatu radnego wybranego na kadencję 2010-2014 miały zastosowanie przepisy dotychczasowe jest niesporne i dlatego też stanowisko zajęte w tym zakresie przez Sąd pierwszej instancji zasługuje na aprobatę.

Stosownie zaś do treści art. 190 ust. 1 pkt 3 ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw wygaśnięcie mandatu radnego następowało wskutek utraty prawa wybieralności lub braku tego prawa w dniu wyborów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 tej ustawy prawo wybieralności (bierne prawo wyborcze) przysługuje osobie mającej prawo wybierania do danej rady. Natomiast w ust. 2 tej regulacji określono osoby, które nie mają prawa wybieralności, a to: karane za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego (pkt 1), wobec których wydano prawomocny wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne w sprawie popełnienia przestępstwa umyślnego ściganego z oskarżenia publicznego (pkt 2), wobec których wydano prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające utratę prawa wybieralności, o którym mowa w art. 21a ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425 ze zm. (pkt 3).

W art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw utratę prawa wybieralności powiązano z prawomocnym wyrokiem warunkowo umarzającym postępowanie karne w sprawie popełnienia przestępstwa umyślnego ściganego z oskarżenia publicznego oraz z prawomocnym orzeczeniem sądu stwierdzającym utratę prawa wybieralności, o którym mowa w art. 21a ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990, natomiast w pkt 1 ust. 2 art. 7 ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw ustawodawca stypizował osoby karane za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego. Taki sposób redakcji przepisu art. 7 ust. 2 pkt 1 wskazuje, zdaniem skarżącego, iż miarodajnym dla ustalenia przyczyny wygaśnięcia mandatu radnego nie jest dzień uprawomocnienia się wyroku skazującego za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, jak przyjęto w tej sprawie, lecz dzień wydania wyroku, a ten pochodzi z dnia [...] października 2012 r. Stąd też prawidłowa wykładnia tego przepisu powinna, zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną, doprowadzić Sąd pierwszej instancji do przyjęcia stanowiska, że miarodajny w tej sprawie winien być nieprawomocny wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] października 2012 r. skazujący stronę za czyn z art. 178a § 1 Kodeksu karnego. To z tym dniem nastąpiła utrata prawa wybieralności przez skarżącego, lecz w tej dacie nie istniał przepis intertemporalny art. 16 ust. 2a ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Kodeks wyborczy, gdyż norma ta weszła w życie z dniem 27 grudnia 2012 r. To zaś prowadzi do wniosku, że w rozpoznawanej sprawie w sposób nieprawidłowy zastosowano powołany wyżej art. 16 ust. 2a cytowanej ustawy.

Prezentowana przez skarżącego wykładnia art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województwa jest całkowicie wadliwa, a pogląd, iż niewłaściwie zastosowano w tej sprawie art. 16 ust. 2a ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks wyborczy, pozostaje w realiach tej sprawy, nieusprawiedliwiony.

Przede wszystkim to, iż w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw nie doprecyzowano, że prawa wybieralności nie mają osoby "prawomocnie" karane za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, lecz tylko karane za takie przestępstwo, nie oznacza, że dotyczy to każdego wyroku, nawet nieprawomocnego. Aby utracić prawo wybieralności niezbędny jest do tego wyłącznie prawomocny wyrok. Bowiem tylko osoba prawomocnie karana za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego pozbawiona jest we wszystkich wyborach prawa wybieralności. Zatem osoby, które swym postępowaniem naruszają reguły postępowania obowiązujące w polskim społeczeństwie w takim zakresie, który upoważnia prokuratora do domagania się ich ukarania z urzędu, nie mają prawa do ubiegania się o możliwość reprezentowania jakiejkolwiek społeczności i ewentualnego podejmowania w jej imieniu istotnych dla niej decyzji.

Niemniej jednak brak prawa wybieralności w tym zakresie należy wiązać oczywiście tylko z prawomocnym wyrokiem. Do takiego stanowiska prowadzi treść art. 42 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowiącego, iż każdego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu. Przepis ten konstytucjonalizuje fundamentalną zasadę prawa karnego - zasadę domniemania niewinności. Nikt kto nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu, nie może być publicznie przedstawiany jako winny popełnienia przestępstwa, a tym samym być karanym, o czym stanowi wskazana wyżej norma art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw. Natomiast prawomocność wyroku karnego dotyczącego skarżącego stwierdzono z dniem 19 lutego 2013 r., a w tym czasie w obrocie prawnym pozostawał już przepis art. 16 ust. 2a ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Kodeks wyborczy.

Dlatego też, w związku ze skazaniem radnego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Wydział II Karny w P. z dnia [...] października 2012 r., sygn. akt [...], na karę grzywny za popełnienie czynu opisanego w art. 178a § 1 Kodeksu karnego, należącego do przestępstw ściganych z urzędu, popełnionych z winy umyślnej, Wojewoda Warmińsko-Mazurski, po bezskutecznym wezwaniu Rady Miejskiej w [...] do podjęcia, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania, uchwały w sprawie wygaśnięcia mandatu radnego wskutek utraty przez niego prawa wybieralności, podjął zgodne z prawem zarządzenie zastępcze z dnia [...] marca 2014r. nr [...], w którym stwierdzono wygaśnięcie mandatu radnego wybranego na kadencję 2010-2014 z powodu utraty prawa wybieralności.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżony wyrok oceniający kontrolowane zarządzenie zastępcze za zgodne z prawem jest jednoznacznie prawidłowy. Trafna jest również przywołana na poparcie tego stanowiska argumentacja Sądu pierwszej instancji, natomiast zarzut skargi kasacyjnej naruszenia prawa materialnego, a to art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw w związku z art. 16 ust. 2a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks wyborczy poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, nie zasługiwał na uwzględnienie z podanych wyżej przesłanek.

Mając na uwadze powyższe rozważania, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.