Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 3355/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zawieszenie postępowania
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1, art. 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Z. W. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 500/17 w sprawie ze skarg Z. W. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 27 marca 2014 r. nr [...], [...], [...], [...] w przedmiocie podatku dochodowego od nieruchomości za lata 2009-2012 postanawia: oddalić wniosek o zawieszenie postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi Z. W. (dalej: "skarżący") na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 27 marca 2014 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2009-2012.

Skarżący wywiódł od powyższego wyroku skargę kasacyjną , zaskarżając go w całości i wnosząc o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Pismem z dnia 20 grudnia 2017 r. skarżący nadesłał wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wskazał, że w związku z ostatecznym orzeczeniem NSA z dnia 16 maja 2017 r. sygn. akt II FSK 1123/15 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie, że art. 1a ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a) i art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2016 r., w zakresie w jakim uzależnia zakwalifikowanie gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (co skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku od nieruchomości w wyższej stawce) wyłącznie od faktu prowadzenia przez osobę fizyczną (będącą właścicielem nieruchomości) działalności gospodarczej, a niezależnie od tego czy grunty, budynki i budowle faktycznie są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez osobę fizyczną, są niezgodne z Konstytucją RP. Nadmienił, że sprawie ze skargi konstytucyjnej nadano sygnaturę Ts 189/17 i obecnie brak jest decyzji procesowych. Jako podstawę prawną wniosku wskazał art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.").

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do dyspozycji art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego musi cechować się tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej.

W judykaturze (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08, dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl) podkreśla się, że art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności sąd podejmujący rozstrzygnięcie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinien oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.).

Kierując się zasadą ekonomiki procesowej oraz koniecznością rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uwzględnienie wniosku skarżącego byłoby sprzeczne z art. 7 p.p.s.a. Wskazać również należy, skarga konstytucyjna skarżącego nie została na obecną chwilę przyjęta do rozpoznania po wstępnej kontroli przez Trybunał Konstytucyjny, a więc nie wpłynęła do rozpoznania merytorycznego. Nie jest zatem pewne, że skardze konstytucyjnej skarżącego w ogóle zostanie nadany bieg.

Ponadto wskazać należy, co zaakcentował również skarżący, że kwestii zgodności z konstytucją art. 1a ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, na tle innego stanu faktycznego, Trybunał Konstytucyjny już się wypowiedział się w dniu 12 grudnia 2017 r., sygn. akt SK 13/15.

Na marginesie należy zaznaczyć, że ewentualne orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności aktu normatywnego na podstawie którego zostało wydane orzeczenie z Konstytucją, może być przesłanką do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.