Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 735/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Bd 735 /10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 06 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dariusz Dudra (spr.) Sędziowie sędzia WSA Leszek Kleczkowski sędzia WSA Mirella Łent Protokolant Natalia Nawrocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 października 2010 r. sprawy ze skargi Burmistrza Gminy i Miasta L. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa K.-P. z dnia[...]. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu w ramach działania Rozwoju infrastruktury w zakresie ochrony powietrza Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Bd 735/10

Uzasadnienie

Przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu został złożony w odpowiedzi na konkurs nr [...], który Instytucja Zarządzająca RPO ogłosiła na stronie internetowej w dniu [...] r. Niniejsza strona internetowa zawiera między innymi takie dokumenty jak: ogłoszenie o konkursie, tryb składania wniosków o dofinansowanie projektu, listę wymaganych załączników, instrukcję wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach R. P. O. W. K.-P., instrukcję wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie projektu w ramach RPOWK-P, Sz. O. O. P. R. P. O. W. K.-P. na lata [...]-[...], kryteria oceny projektów.

Departament Wdrażania RPOWK-P w T. stwierdził, że wniosek o dofinansowanie projektu nr [...] złożony przez Stronę nie spełnia kryterium formalnego [...] Formalna dopuszczalność projektu. Czy projekt jest zgodny z prawem dotyczącym pomocy publicznej? (jeśli dotyczy); zgodność dokumentacji projektowej z dokumentacją konkursową. Powyższe rozstrzygnięcie uzasadniono tym, że w przedmiotowym projekcie wystąpi pomoc publiczna, co jest niezgodne z zasadami konkursu, w odpowiedzi na który złożono wniosek o dofinansowanie. Zgodnie z zasadami przedmiotowego konkursu pomoc może zostać udzielona wyłącznie na realizację projektów, w których nie występuje pomoc publiczna.

Skarżący odwołał się od powyższego rozstrzygnięcia Departamentu Polityki Regionalnej wskazując, że pomoc państwa stanowi pomoc w rozumieniu art.87 ust.1 Traktatu WE jedynie wtedy, gdy spełnione są jednocześnie wszystkie cztery przesłanki wynikające z cyt. artykułu:

- udzielana jest przez Państwo lub ze środków państwowych,

- przedsiębiorstwo uzyskuje przysporzenie na warunkach korzystniejszych od oferowanych na rynku,

- ma charakter selektywny (uprzywilejowuje określone przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa albo produkcję określonych towarów),

- grozi zakłóceniem lub zakłóca konkurencję oraz wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi UE.

Wątpliwości strony skarżącej budzi to, czy w niniejszej sprawie doszło do naruszenia lub występuje groźba naruszenia konkurencji w wymiarze wspólnotowym oraz negatywnym wpływem na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi. Strona podkreśliła, że w sytuacji gdy w ocenie podmiotu udzielającego pomocy spełnione zostaną wszystkie przesłanki, o których mowa w art.87 ust.1 TWE, powinien on wystąpić z wnioskiem o wydanie opinii oraz dokonanie notyfikacji w trybie ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Skarżący poinformował, że o takiej opinii nie został zawiadomiony ani też nie pozwolono mu się zapoznać z jej treścią.

Reasumując Wnioskodawca podkreślił, że z uwagi na położenie nie ma możliwości połączenia sieci ciepłowniczej z siecią położoną na terenie innego państwa członkowskiego co spowodowałoby korzystanie z usług mieszkańców tego państwa. Ponadto Z. U. K. nie jest przedsiębiorstwem zintegrowanym pionowo, tzn. nie prowadzi innej działalności produkcyjnej. Trudno byłoby się zdaniem Strony zgodzić z twierdzeniem, że ZUK jest przedsiębiorcą zintegrowanym pionowo (łączącym w sobie funkcje producenta ciepła, operatora przesyłowego oraz dystrybutora) przy [...] m istniejącej sieci.

Departament Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego w T. rozstrzygnięciem z dnia [...] r., znak: [...], podtrzymał stanowisko Departamentu Wdrażania RPOWK-P i stwierdził, że wniosek o dofinansowanie projektu złożony przez Skarżącego nie spełnia kryterium formalnego [...] Formalna dopuszczalność projektu. Czy projekt jest zgodny z prawem dotyczącym pomocy publicznej? (jeśli dotyczy); zgodność dokumentacji projektowej z dokumentacją konkursową.

Organ podkreślił, że w przypadku dofinansowania przedmiotowego projektu spełnione są przesłanki pomocy publicznej w rozumieniu art.107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej:

- wsparcie planowane do udzielenia spełnia kryteria środków publicznych,

- otrzymanie dotacji stanowi korzyść ekonomiczną niemożliwą do uzyskania w normalnych warunkach rynkowych (od instytucji komercyjnych),

- planowane wsparcie byłoby udzielone na podstawie umowy o dofinansowanie projektu, zatem spełniałoby kryterium selektywności jako wsparcie ściśle określonego podmiotu gospodarczego,

- w świetle orzecznictwa ETS, rynek produkcji ciepła i jej dystrybucji jest rynkiem konkurencyjnym, zatem wsparcie dotyczące produkcji ciepła i jej dystrybucji będzie grozić zakłóceniem konkurencji i mieć wpływ na wymianę handlową między państwami UE.

W odniesieniu do argumentacji Skarżącego organ podkreślił, iż zakłada się iż pomoc publiczna może mieć wpływ na wymianę handlową przy każdej transakcji na terenie Unii Europejskiej, niezależnie od lokalnego/regionalnego charakteru świadczonych usług. Przyznanie pomocy przedsiębiorcy – beneficjentowi pomocy, pogarsza lub może pogorszyć pozycję konkurencyjną przedsiębiorstw z innych państw członkowskich, które eksportują towary na rynek geograficzny beneficjenta. W świetle powyższego oraz na tle orzecznictwa wspólnotowego organ uznał, że fakt prowadzenia działalności w zakresie dystrybucji ciepła tylko w granicach administracyjnych gminy L. i tylko na rzecz jej mieszkańców, nie pozwala uznać, iż udzielone wsparcie nie wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

Organ zaznaczył, że zgodnie z treścią wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 18 stycznia 2010 r. przeprowadzono ekspertyzę dotyczącą występowania pomocy publicznej w projekcie pn. P. s. c. w L. Ekspertyza z dnia [...]r. w pełni potwierdziła stanowisko organu.

Co do kwestii uznania ZUK za przedsiębiorcę zintegrowanego pionowo, organ zauważył, iż zgodnie z Dyrektywą 2003/54/WE z 26 czerwca 2003 r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej oraz implementacji jej postanowień do krajowego porządku prawnego, za przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo rozumie się przedsiębiorstwo, które realizuje co najmniej jedną z funkcji przesyłania lub dystrybucji i co najmniej jedną z funkcji wytwarzania lub obrotu energią elektryczną. W świetle powyższego nie ma żadnego znaczenia, iż Skarżący dysponuje siecią ciepłowniczą o długości [...] m.

W ocenie organu przedmiotowy projekt spełnia wszystkie przesłanki, o których mowa w art.107 ust.1 TFUE (wcześniej art.87 ust.1 TWE), co oznacza że występuje w nim pomoc publiczna. W takim przypadku projekt ten nie kwalifikuje się do wsparcia w ramach tego konkursu.

Pismem z dnia [...] r. Strona złożyła na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono błędne ustalenie w zakresie uznania, że w sprawie występuje pomoc publiczna oraz, że ZUK jest przedsiębiorstwem zintegrowanym pionowo. Skarżący powtórzył całą swoją argumentację zawartą w odwołaniu. Wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości jako naruszającego prawo.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując całe swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Wstępnie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego w myśl art. 146 § 1 p.p.s.a. akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa.

Zaznaczyć należy, że prawem w świetle przepisów regulujących dofinansowanie projektów, jest prawo rozumiane w szerokim znaczeniu tego słowa. Obok konstytucyjnego katalogu źródeł prawa stanowionego (powszechnie i wewnętrznie obowiązującego) można wyróżnić szczególne rodzaje źródeł prawa, w postaci szeroko rozumianych norm planowania, norm technicznych oraz zaliczanych niekiedy do tego katalogu aktów w postaci różnego rodzaju regulaminów, statutów, programów itp. określanych w doktrynie jako "nieformalne źródła prawa", "swoiste źródła prawa" albo "źródła niezorganizowane" (por. L. Lewicka: Znaczenie tzw. nieformalnych źródeł prawa w działaniach administracji publicznej, w: Nowe kierunki działań administracji publicznej w Polsce i Unii Europejskiej, LexisNexis Warszawa 2009, s. 96 i podana tam literatura). Regulacje zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego (regulaminie konkursu) mają umocowanie w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, są skierowane do nieokreślonego indywidualnie kręgu adresatów, określają ich prawa i obowiązki w postępowaniu o dofinansowanie i są dla nich wiążące. Spełniają więc kryteria źródeł prawa w szerszym, wyżej przedstawionym znaczeniu. Można wobec tego przyjąć, że te akty normatywne (przepisy prawa), stanowią wraz z przepisami powszechnie obowiązującymi podstawę sądowej kontroli.

Istotą sądowej kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne jest ocena legalności zaskarżonych aktów i czynności według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty ich podjęcia (por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 1776/06, LEX nr 327767).

Wskazać dalej należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że zaskarżona informacja będąca przedmiotem skargi nie narusza przepisów prawa w sposób, który mógłby implikować jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.

Przechodząc do tematyki spornego zagadnienia stwierdzić należy, iż postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej ustawą o z.p.p.r.

Zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 z.p.p.r. podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu zawarta z beneficjentem przez instytucję zarządzającą albo działającą w jej imieniu instytucję pośredniczącą lub instytucję wdrażającą albo decyzja, o której mowa w art. 28 ust. 2. W myśl zaś art. 30a ust. 1 pkt 1 z.p.p.r. umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu, który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania.

Na podstawie art. 30a ust. 2 z.p.p.r. instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, ogłasza na swojej stronie internetowej listę projektów, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, które zostały zakwalifikowane do dofinansowania. Natomiast w oparciu o ust. 3 tego artykułu pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu.

W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 z.p.p.r.). Właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c (art. 30b ust. 4 z.p.p.r.). Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (art. 30c ust. 2 z.p.p.r.)

Uzupełnić powyższe należy o treść art. 30g z.p.p.r., z którego to wynika, że informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej.

Przed przystąpieniem do omówienia spornego zagadnienia wspomnieć jeszcze wypada, że zgodnie z art. 25 pkt 1 z.p.p.r. za prawidłową realizację programu odpowiada: w przypadku programu operacyjnego - instytucja zarządzająca, którą jest odpowiednio minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub zarząd województwa.

Zasadnie zdaniem Sądu w stanie faktycznym sprawy podjęto negatywne rozstrzygniecie w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Prima facie wydawać by się mogło, że przebudowa systemu ciepłowniczego w L. o długość [...] m sieci ciepłowniczej, zaspokajającego potrzeby lokalne mieszkańców, nie zakłóca konkurencji w rozumieniu art. 107 TFUE i może być dofinansowana w ramach ogłoszonego konkursu. Jednak głębsza analiza uregulowań dotyczących przyznawania pomocy publicznej prowadzi do wniosku, że takie dofinansowanie skarżącej nie przysługuje.

W myśl art. 107 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/2 ze zm.), zwanego dalej TFUE, z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktatach, wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi. Z powyższego wynika, że wsparcie ze środków publicznych stanowi pomoc publiczną, jeśli pomoc ta spełnia przesłanki ustalone w tym przepisie. Po pierwsze, pomoc publiczna będzie miała miejsce, gdy wsparcie planowane do udzielenia spełnia kryteria środków publicznych. Po drugie, otrzymanie dotacji stanowi korzyść ekonomiczną niemożliwą do uzyskania w normalnych warunkach rynkowych (od instytucji komercyjnych). Po trzecie, planowane wsparcie byłoby udzielone na podstawie umowy o dofinansowanie projektu, zatem spełniałoby kryterium selektywności, jako wsparcie ściśle określonego podmiotu gospodarczego. Po czwarte, w świetle orzecznictwa ETS rynek produkcji ciepła i jej dystrybucji jest rynkiem konkurencyjnym, zatem wsparcie dotyczące produkcji ciepła i jej dystrybucji będzie grozić zakłóceniem konkurencji i mieć wpływ na wymianę handlową między państwami Unii Europejskiej.

Mając na uwadze powyższe, uwzględniając przy tym stan faktyczny sprawy, podnieść należy, że użyte w przepisie w art. 87 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (aktualnie art. 107 ust. 1 TFUE) słowo "przedsiębiorstwo" należy rozumieć szeroko, jako obejmujące swym zakresem wszelkie kategorie podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, bez względu na formę organizacyjno-prawną i sposób finansowania (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 października 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 1410/06, LEX nr 291141). W świetle orzecznictwa ETS celem art. 87 WE jest zapobieżenie temu, by korzyści przyznawane przez władze publiczne w jakiejkolwiek formie, które zakłócają lub grożą zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, wpływały na wymianę handlową między państwami członkowskimi (por. wyrok ETS z dnia 15 czerwca 2006 r., sygn. akt C- 393/04 Air Liquide Industries Belgium SA v. Ville de Seraing, Province de Liege (orzeczenie wstępne), ZOTSiSPI 2006/6A/I-05293, także LEX).

Przechodząc na grunt stanu faktycznego sprawy przypomnieć należy, że spór pomiędzy stronami dotyczy czwartej z przesłanek, ujętych w art. 107 TFUE, a mianowicie: wpływu pomocy na wymianę handlową oraz zakłócenie konkurencji.

Istotnym w okolicznościach sprawy jest to, że kwestia dofinansowania projektów dotyczących modernizacji sieci dystrybucji ciepła w Polsce, była przedmiotem oceny dokonanej przez Komisję Europejską w zakresie konkurencyjności rynku ciepłowniczego.

W tym względzie zauważyć trzeba, że na mocy art. 87 ust. 1 WE zakazana jest pomoc, która ma wpływ na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi i która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji. W ramach oceny tych dwóch przesłanek Komisja nie ma obowiązku ustalenia realnego wpływu pomocy na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi i rzeczywistego zakłócenia konkurencji, ale jedynie ma obowiązek zbadania, czy pomoc może wpłynąć na wymianę handlową i zakłócić konkurencję (por. wyrok ETS z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt C-148/04 Unicredito Italiano SpA v. Agenzia delle Entrate, Ufficio Genova 1 (orzeczenie wstępne), ZOTSiSPI 2005/12B/I-11137, także LEX).

Przechodząc do stanowiska Komisji decyzja nr N 54/2009 – Polska "Modernizacja sieci dystrybucji ciepła", zdaniem władz polskich zgłaszających przedmiotowy środek pomocowy zgodnie z art. 88 TWE (obecnie 108 TFUE), rynek dystrybucji i przesyłu ciepła ma charakter monopolu naturalnego. Jednocześnie władze polskie wykazały, że dostęp do sieci ciepłowniczych jest otwarty dla wszystkich faktycznych i potencjalnych producentów ciepła zgodnie z zasadą TPA. W świetle decyzji KE zarówno zdaniem władz polskich jak również Komisji Europejskiej, produkcja ciepła jest segmentem rynku ciepłowniczego, na którym występuje konkurencja faktyczna lub potencjalna. Ponadto Komisja zauważyła – co w sprawie wydaje się najważniejsze – że komunalne systemy ciepłownicze konkurują z alternatywnymi formami ogrzewania, takimi jak ogrzewanie indywidualne, jak również kosztem sprzętu i dostawców paliwa (ropa, olej, gaz węgiel i inne oraz odpowiedzi sprzęt do wytwarzania energii cieplnej).

Podnieść dalej należy, iż Komisja zwróciła uwagę na to, że w przypadku przedsiębiorstw zintegrowanych pionowo (wytwarzających i dostarczających ciepło oraz prowadzących inną działalność produkcyjną) potencjalna korzyść płynąca z inwestycji w modernizacje sieci ciepłowniczej może przenieść się z działalności dystrybucyjnej takich przedsiębiorstw na działalność produkcyjną i zakłócić konkurencję na rynkach, na których te przedsiębiorstwa prowadzą działalność. Z. U. K. w L. jednocześnie prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji betonów, kostki brukowej, bloczków betonowych i mieszanki betonowej, a także wynajmu kabin [...]. W tym kontekście realizacja inwestycji przy dofinansowaniu ze środków publicznych pozwoli skarżącemu na zmniejszenie kosztów własnych inwestycji, a tym samym stworzy mu możliwość realizacji zamierzeń inwestycyjnych w innych obszarach aktywności ekonomicznej.

Faktem jest, że zmiana ustawy o finansach publicznych, na którą to powołuje się Instytucja Zarządzająca, zmieni system działania Z. U.K. (ZUK), nie usunie to jednak wpływu przedmiotowej pomocy na zaistnienie przesłanki w postaci wpływu takiej pomocy na wymianę towarów i zakłócenie konkurencji (ogrzewanie indywidualne, sprzęt, różnego rodzaju paliwo).

Przypomnieć należy, że decyzja KE zgodnie z art. 249 TWE wiąże w całości adresatów, do których jest kierowana. Organy Państwa Członkowskiego zobowiązane są zatem uwzględnić w zakresie swego działania stanowisko Komisji.

Warto w tym miejscu przywołać orzeczenie ETS, w którym /Trybunał skonstatował, że pomoc może mieć taki charakter, że wpływa na handel między Państwami Członkowskimi i zakłóca konkurencję, nawet jeżeli przedsiębiorstwo będące beneficjentem, które konkuruje z producentami z innych Państw Członkowskich samo niczego nie eksportuje. Sytuacja tego rodzaju może powstać również wtedy, gdy nie istnieje nadwyżka zdolności produkcyjnych w danym sektorze. W przypadku gdy Państwo Członkowskie przyznaje pomoc jakiemuś przedsiębiorstwu, produkcja krajowa może z tego powodu być utrzymana lub zwiększana, powodując, że przedsiębiorstwa posiadające siedzibę w innych Państwach Członkowskich mają mniejszą szansę eksportu swoich produktów na rynek w tym Państwie Członkowskim (por. wyrok ETS z dnia 4 kwietnia 2001 r., sygn. akt T-288/97 Regione autonoma Friuli-Venezia Giulia v. Komisja Wspólnot Europejskich, pkt 51, LEX nr 83569).

W przekonaniu Sądu Instytucja Zarządzająca zasadnie na poparcie swojego stanowiska powołała decyzję Komisji z dnia 18 marca 2008 r. w sprawie N 707/2007 dotyczącej estońskiej spółki AS Sillamae SEJ, działającej jako jedyny dostawca ciepła w mieście. Komisja stwierdziła, że środek pomocowy wzmocni pozycję rynkową przedsiębiorcy, który prowadzi działalność na rynku produkcji energii elektrycznej i cieplnej. Tym samym środek pomocowy może potencjalnie zakłócić konkurencję i wpłynąć na wymianę handlową między państwami UE ze względu na fakt, iż wzmocni on pozycje rynkową przedsiębiorcy, który prowadzi działalność m.in. na rynku produkcji energii elektrycznej i produkcji ciepła.

Zasadnie również, zdaniem Sadu, Instytucja Zarządzająca powołała decyzję Komisji z dnia [...] r. w sprawie [...] h. spółki H. C. NV. Komisja badając potencjalne zakłócenia konkurencji na rynku wspólnotowym, odniosła się do specyfiki prowadzenia działalności gospodarczej w sektorze ciepłowniczym. Komisja wskazała, że dotacje redukują koszty inwestycji planowanych do podjęcia przez spółkę. Jednocześnie stwierdziła, że paliwa używane do produkcji ciepła są przedmiotem znacznej wymiany handlowej między państwami Unii. Stąd zdaniem Komisji wsparcie przedsiębiorstwa ciepłowniczego stanowi pomoc publiczną w szczególności w odniesieniu do produkcji ciepła

Podsumowując powyższe, podnieść należy, że uzasadnione było w sprawie stanowisko Instytucji Zarządzającej w przedmiocie negatywnej oceny projektu wnioskodawcy. Rynek produkcji i dystrybucji ciepła jest rynkiem konkurencyjnym, zatem wsparcie dotyczące produkcji i dystrybucji ciepła będzie grozić zakłóceniem konkurencji i mięć wpływ na wymię handlową między Państwami Unii. Skoro dofinansowanie w ramach przeprowadzonego konkursu mogło być przyznane wyłącznie na realizację projektów, w których nie występuje pomoc publiczna, to dokonana ocena nie narusza prawa.

Końcowo, w realiach sprawy, godzi się podnieść, jak wyjaśnił pełnomocnik Instytucji Zarządzającej na rozprawie w dniu 6 października 2010 r., że w ramach przedmiotowego konkursu były przyznane dofinansowania głównie na termomodernizację budynków użyteczności publicznej oraz dofinansowanie takich projektów, które ograniczały się do sieci ciepłowniczej istniejącej w ramach jednego podmiotu publicznego.

Wobec powyższego argumenty skargi należało uznać za nieusprawiedliwione i na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o z.p.p.r. skargę oddalić.

s. D.Dudra s. L.Kleczkowski s. M.Łent