Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1286/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 13 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na pismo Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w korekcie deklaracji VAT-7 za kwiecień 2007 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 1286/13

Uzasadnienie

Skarżąca spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] r., którym organ odmówił sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w korekcie deklaracji VAT-7 za [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje

Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza analiza jej dopuszczalności. W tym zakresie Sąd bada czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego określonej przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, póz. 1269 ze zm.), który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Nadto granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. Obejmuje on:

1) decyzje administracyjne,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga winna zostać odrzucona. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

W niniejszej sprawie strona skarżąca zaskarżyła pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] r. którym organ odmówił sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w korekcie deklaracji VAT-7 za [...] r.

Zatem w pierwszej kolejności konieczne było rozważenie, czy zaskarżone pismo mieści się w katalogu aktów i czynności wskazanym w wyżej cytowanym przepisie art. 3 § 2. Nie ulega wątpliwości, że pismo to nie jest decyzją administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1), ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a.

W tej sytuacji należało rozważyć, czy zaskarżone pismo organu mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki:

1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia,

2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu,

3) mają charakter publicznoprawny oraz

4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2012, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2012, s. 32).

Zaskarżone pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z [...] r. nie posiada tej ostatniej cechy, brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącej spółki. Zatem, trzeba zaaprobować pogląd organu, zgodnie z którym zaskarżone pismo miało jedynie charakter informujący stronę o stanowisku organu podatkowego co do żądania podatnika, a nie dotyczyło żadnych uprawnień ani obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Mając na uwadze żądanie strony, które zainicjowało postępowanie w niniejszej sprawie trzeba podkreślić, że instytucja prostowania oczywistej omyłki pisarskiej została uregulowana w art. 215 § 1 ustawy z 29 sierpnia 199 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz 749 ze zm.). W myśl tego przepisu organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji.

Należy również się zgodzić z organem, że treść art. 215 § 1 ustawy jednoznacznie wskazuje, iż zastosowanie tego przepisu ma miejsce jedynie wówczas, gdy organ w drodze postanowienia chce sprostować oczywistą omyłkę lub błąd rachunkowy, który odnosi się do wydanej przez ten organ decyzji.

Tym samym instytucja "sprostowania oczywistej omyłki" nie ma zastosowania do błędów występujących w deklaracjach czy też korektach składanych przez podatnika.

Natomiast zgodnie z powołanym przez skarżącą art. 274 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy w razie stwierdzenia, że deklaracja zawiera błędy rachunkowe lub inne oczywiste omyłki bądź że wypełniono ją niezgodnie z ustalonymi wymaganiami, zwraca się do składającego deklarację o jej skorygowanie oraz złożenie niezbędnych wyjaśnień, wskazując przyczyny z powodu, których informacje zawarte w deklaracji poddaje się w wątpliwość.

Przepis ten nie przewiduje możliwości dokonywania przez stronę skarżącą zmian w deklaracji w innej formie niż korekta deklaracji.

Należy uznać, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a w konsekwencji, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wobec powyższego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.

jb