Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 126/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2005-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska - sprawozdawca po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia 1. umorzyć postępowanie w sprawie 2. zasądzić od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. na rzecz A w G. kwotę 4.600 zł (cztery tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skarżąca - A w G., reprezentowana przez pełnomocnika, radcę prawnego, wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o wymierzeniu grzywny A w G. w wysokości 75.000 złotych z tytułu nielegalnego użytkowania dzierżawionego lokalu, położonego w N. przy ulicy [...] nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania podnosząc, iż uwzględnił zarzuty zawarte w skardze i decyzją z dnia 6 kwietnia 2005 r., nr [...] uchylił postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji – Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] z dnia [...], nr [...], a sprawę umorzył. Organ II instancji podkreślił, iż przedmiotowe orzeczenie w pełni odpowiada wnioskowi w skardze i stąd też, jego zdaniem, postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.

Pismem z dnia 3 czerwca 2005 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do ustosunkowania się do przywołanego wyżej wniosku organu o umorzenie postępowania. Odpowiadając na wezwanie Sądu, w piśmie procesowym z dnia 5 czerwca 2005 r. pełnomocnik skarżącej A oświadczył, iż przychyla się do powyższego wniosku i nie wnosi zastrzeżeń w sprawie umorzenia postępowania. Jednocześnie wniósł o zasądzenie od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. kosztów postępowania wg norm przepisanych, z wyodrębnieniem kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 3.600,00 złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie podlegało umorzeniu.

Organ II instancji w odpowiedzi na skargę z dnia 6 kwietnia 2005 r. wskazał, iż uwzględnił skargę w całości i uchylił decyzją z dnia 6 kwietnia 2005 r., nr [...] zaskarżone postanowienie oraz orzeczenie organu I instancji o wymierzeniu grzywny skarżącej A, w wysokości 75.000 złotych z tytułu nielegalnego użytkowania dzierżawionego lokalu, a sprawę umorzył. Skorzystał zatem z uprawnień, wynikających z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Na zasadzie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej ustawą, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi A w G. było postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., które zostało tak jak postanowienie organu I instancji, wyeliminowane z obrotu prawnego i przestało istnieć, a sprawę umorzono. Stąd brak jest przedmiotu zaskarżenia. Również pełnomocnik skarżącej A przychylił się do wniosku w sprawie umorzenia postępowania. Z powyższych względów należało uznać, że skarga została uwzględniona w całości i nie został naruszony przepis art. 54 § 3 ustawy.

W tej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi A w G. należało uznać za bezprzedmiotowe i jako takie umorzyć.

Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania uzasadnia art. 201 § 1 ustawy, zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy. W myśl art. 205 § 2 ustawy, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stąd też na rzecz A w G. zasądzono kwotę 1.000 złotych tytułem zwrotu wpisu od skargi oraz stawki minimalnej opłaty za czynności radcy prawnego w wysokości 3.600 złotych. W świetle bowiem § 6 pkt 6 w związku z § 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 złotych do 200.000 złotych - wynosi 3.600 złotych. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu sporu wynosi 75.000 złotych, a zatem stawka minimalna za czynności radcy prawnego wynosi 3.600 złotych.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.