Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 936/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 3 pkt 2, pkt 16, art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 2-4, art. 27 pkt 2 lit. j
journal: Dz.U. 2003 nr 228 poz 2255
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Referent Sylwia Górny po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. T.-K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 września 2005 r., nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Gd 936/05

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 20 maja 2005r. nr [...] Dyrektor Miejskiego Ośrodka Społecznej działając na podstawie art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego oraz na podstawie art. 3 pkt 2, pkt 16, art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 2-4 oraz art. 20 ust. 1 i 3, art. 23 ust. 1, art. 32, art. 47 ust. 2, art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych / Dz. U. nr 228, poz. 2255 ze zm./ oraz na podstawie § 2 ust. 2 pkt 6a, § 17 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 27 września 2004r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne / Dz. U. nr 213, poz. 2162/ odmówił przyznania A. T.- K. zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i dodatku z tytułu rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że po ponownym rozpatrzeniu wniosku z dnia 4 października 2004r w związku z uchyleniem decyzją z dnia 21 stycznia 2005r przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji organu I instancji z dnia 4 listopada 2004r. ustalił, że

1/ aktem notarialnym z dnia 10 kwietnia 2001r. wyłączona została wspólność ustawowa pomiędzy wnioskodawczynią A. T.- K. i jej mężem T. K.

2/ córka K. T. pozostaje na wyłącznym utrzymaniu matki A. T. – K., której mąż nie partycypuje w kosztach utrzymania żony i jej córki. Oboje nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego oraz mają odrębne miejsca zamieszkania. Okoliczności te zostały ustalone na podstawie oświadczeń złożonych przez A. T. –K. i jej męża T. K.

3/ T. K. nigdy nie zaginął, w związku z czym nie było zgłaszane jego zaginięcie.

Organ ustalił, że na podstawie zaświadczeń z Urzędu Skarbowego o dochodach opodatkowanych dochód osiągnięty w 2002r. przez A. T.- K. i T. K. wyniósł łącznie 37669, 73 zł. Po odliczeniu utraty dochodu w kwocie 3999, 82 zł z tytułu uzyskania przez A. T. – K. prawa do emerytury od dnia 29 lutego 2004r. , dochód w przeliczeniu na jedną osobę w rodzinie wynosi 935, 27 zł.

Organ wskazał, że zgodnie z art. 3 pkt 2, w związku z art. 47 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, dochód rodziny oznacza przeciętny miesięczny dochód członków rodziny , uzyskany w roku 2002r.

W dalszej kolejności organ przytoczył definicję ustawową rodziny zawartą w art. 3 pkt 16 ustawy , w myśl którego rodzina oznacza następujących członków rodziny: małżonków, rodziców, opiekuna prawnego dziecka, opiekuna faktycznego dziecka oraz pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25 lat, a także dziecko, które ukończyło 25 lat legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością rodzinie przysługuje świadczenie pielęgnacyjne. Organ I instancji uzasadniając decyzję wskazał, że podziela ustalenia dokonane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w innej sprawie / sygn. akt 3222/ 04/. W powołanej sprawie Kolegium ustaliło, że z cyt. przepisu art. 3 pkt 16 wynika, że ustawa uznaje małżonków za członków rodziny, nawet jeżeli nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego. Odmiennie bowiem niż w przypadku ustawy o pomocy społecznej, czy ustawy o dodatkach mieszkaniowych, ustawa o świadczeniach rodzinnych nie wprowadza pojęcia " wspólnego gospodarstwa domowego" jako kryterium uznania osób za rodzinę. W myśl ustawy o świadczeniach rodzinnych , dopóki osoby są małżeństwem , dopóty dochód każdej z nich będzie doliczany do dochodu rodziny- organy administracji zobowiązane do stosowania przepisów ustawy, nie mogą pominąć tych przepisów przy rozstrzyganiu sprawy.

Organ I instancji powołując się nadto na § 17 w/ wym. rozporządzenia wskazał, że jedynie w przypadku, gdy małżonek osoby ubiegającej się o świadczenie rodzinne zaginął i osoba ta przedłoży zaświadczenie właściwej jednostki Policji o przyjęciu zgłoszenia zaginięcia małżonka, przy ustalaniu dochodu w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie uwzględnia się tego małżonka. W okolicznościach niniejszej sprawy sytuacja taka nie miała miejsca, gdyż mąż wnioskodawczyni nigdy nie zaginął.

Organ ustalił, że przeciętny dochód członków rodziny / A. T.- K. i T. K./ wyniósł w 2002r. w przeliczeniu na osobę w rodzinie 935, 27 zł , a więc przekracza kwotę 583 zł , tj. określone w art. 5 ust. 2 ustawy kryterium dochodowe uprawniające do zasiłku rodzinnego w przypadku, gdy członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Organ ustalił też, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 5 ust. 3 ustawy, w myśl, którego w przypadku gdy dochód rodziny przekracza kwotę uprawniającą daną rodzinę do zasiłku rodzinnego, o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie , na który jest ustalany, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. Jednakże w niniejszej sprawie dochód rodziny przekracza kwotę uprawniającą rodzinę do zasiłku rodzinnego o kwotę wyższą od kwoty odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu tj. 43 zł.

Powołując się na powyższe ustalenia organ I instancji uznał, że stronie nie przysługuje zasiłek rodzinny a w konsekwencji również dodatki do tego zasiłku z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego oraz samotnego wychowywania dziecka , ponieważ zgodnie z art. 8 ustawy wyżej wymienione dodatki przysługują wyłącznie do zasiłku rodzinnego.

A. T.- K. wniosła odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnosząc o zmianę decyzji i przyznanie zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka oraz z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego.

W uzasadnieniu odwołania strona powołała się na swoje wcześniejsze odwołanie z dnia 17 listopada 2005r., a ponadto podniosła, że zgodnie z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 stycznia 2005r. organ I instancji zobowiązany był do przeprowadzenia postępowania dowodowego w celu ustalenia czy mąż strony T. K. przyczyniał się do łożenia na utrzymanie dziecka strony K. T. i czy dochody te pochodziły z dochodów wspólnie uzyskanych w 2002r.. Organ I instancji nie przeprowadził takiego postępowania i nie ustalił czy w 2002r. K. T. pozostawała na utrzymaniu członków rodziny utrzymujących się z połączonych dochodów. Odwołująca podniosła, że T. K. w 2002r. nie partycypował w utrzymaniu żony i pasierbicy co potwierdził na piśmie w obecności urzędnika Ośrodka Pomocy Społecznej, nie robi tego również obecnie, w 1/3 pokrywał on koszty utrzymania mieszkania a resztę swoich dochodów przeznaczał tylko na swoje potrzeby. W konsekwencji powyższego jego dochód nie może być doliczony do dochodu strony, gdyż swoje dochody T. K. wydatkował i wydatkuje nadal tylko na własne potrzeby. Odwołująca ponownie wskazała, że córkę wychowuje samotnie i ją utrzymuje.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 27 września 2005r. nr 1801/ 05 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji skupił się w szczególności na analizie przepisów normujących podstawy przyznania zasiłku rodzinnego i w konsekwencji pozostałych zasiłków, których dotyczył wniosek. Organ II instancji w pierwszej kolejności wskazał, że prawo do zasiłku rodzinnego i dodatków przysługuje rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka / art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy/ , wymienił również dodatki przysługujące do zasiłku rodzinnego wymienione w art. 8 ustawy – są to między innymi dodatki, których dotyczy niniejsza sprawa , a mianowicie dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka i dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego oraz wskazał warunki ustawowe ich przyznania, wskazał również, że w przypadku gdy członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności zasiłek rodzinny przysługuje , jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 583 zł. Organ II instancji przytoczył również definicję ustawową utraty dochodu zawartą w przepisie art. 3 pkt 23 ustawy.

Zgodnie z art. 47 ust. ustawy w okresie od 1 maja 2004r do 31 sierpnia 2005r prawo do świadczeń rodzinnych ustala się na podstawie dochodu uzyskanego przez rodzinę w roku kalendarzowym 2002r. Do dochodu tak określonego , zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a/ i c/ wlicza się / po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób/ między innymi przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Dochód rodziny w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych oznacza przeciętny miesięczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzający okres zasiłkowy / art. 3 pkt 2/ . W rozumieniu art. 3 pkt 16 ustawy rodzina oznacza odpowiednio następujących członków rodziny: małżonków, rodziców dzieci, opiekuna faktycznego dziecka oraz pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25 roku życia, a także dziecko, które ukończyło 25 rok życia legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością rodzinie przysługuje świadczenie pielęgnacyjne; do członków rodziny nie zalicza się dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego.

Organ II instancji powołując się na przytoczone przepisy prawa ustalił, że w przedmiotowej sprawie członkami rodziny są: A. T.- K. i T. K.

/ małżeństwo/ oraz K. T. / córka A. T. – K./. Po ponownym przeanalizowaniu powołanych przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych Kolegium wskazało, że podziela stanowisko organu I instancji, a mianowicie ustalenie, że ustawa uznaje małżonka A. T.- K. za członka rodziny i jego dochód należy doliczyć nawet wówczas , gdy nie prowadzi on z nimi gospodarstwa domowego i nie łoży na utrzymanie żony i jej córki. W myśl powołanej ustawy dopóki A. T.- K. i T. K. są małżeństwem , dopóty dochód T. K. będzie doliczany do dochodu rodziny. Organ II instancji wskazał, że w tej sytuacji nie ma znaczenia , jak niesłusznie wskazało Kolegium w decyzji z dnia 21 stycznia 2005r.czy K. T. pozostawała w 2002r. na utrzymaniu połączonych dochodów A. T. – K. i T. K. . Nie ma również znaczenia , że małżonkowie mają ustanowioną rozdzielność majątkową. Ponownie Kolegium wskazało, że wbrew ocenie dokonanej w decyzji z dnia 21 stycznia 2005r. treść powołanych przepisów prawa nie pozwala na przyjęcie odmiennego stanowiska.

Organ II instancji ustalił, że córka A. T.- K. posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Z akt sprawy wynika, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w 2002r. A. T.- K. wynosiło 1353, 85 zł. Do jej dochodu należy doliczyć dochód T. K. , tj. 21. 423,55zł ustalony na podstawie zaświadczenia Naczelnika trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia 13 października 2004r. Wprawdzie we wniosku podano jako dochód utracony w 2002r. A. T.- K. kwotę 3.999, 82zł z tytułu uzyskania świadczenia emerytalnego, to w obecnie obowiązującym stanie prawnym ustawodawca wymienił wprost w przytoczonym przez organ przepisie art. 3 pkt 23 ustawy przypadki , które oznaczają utratę dochodu. W myśl tego przepisu za utratę dochodu nie uznaje się przejścia na emeryturę lub rentę. W obowiązującym stanie prawnym brak jest zatem podstaw do uznania kwoty w wysokości 3.999, 82 zł jako utraconego dochodu strony w 2002r. Zatem ogółem dochód roczny rodziny wyniósł 37. 669, 73 zł, co w przeliczeniu na jedną osobę wynosiło 1046, 38 zł. Kwota ta przekracza kryterium dochodowe uprawniające do przyznania zasiłku rodzinnego / 583 zł/. Organ wskazał również, że nie zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 5 ust. 3 ustawy uprawniające do przyznania zasiłku i przytoczył w powyższym zakresie w całości argumentację organu I instancji .

Ostatecznie Organ II instancji ustalił, że brak jest podstaw prawnych do przyznania stronie zasiłku rodzinnego. Ponieważ stronie nie przysługuje zasiłek rodzinny, zatem nie przysługują również wnioskowane dodatki, które w myśl art. 8 ust. 1 ustawy przysługują wyłącznie do zasiłku rodzinnego.

A. T.- K. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, podnosząc iż decyzja jest niezgodna z prawem.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że wniosek o przyznanie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami dotyczy okresu od 1 września 2004r. do 1 września 2005r. a zatem organy administracji winny stosować przepisy obowiązujące w tym okresie czasu a nie , jak to podał organ II instancji , z urzędu brać pod uwagę nowy stan prawny. Skarżąca powołała się na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 stycznia 2005r. , zobowiązującą Ośrodek Pomocy Społecznej do ustalenia czy w 2002r. dziecko, K. T., pozostawało na utrzymaniu wspólnych połączonych dochodów matki i jej drugiego męża, T. K., który nie jest ojcem dziecka . T. K. , jak podniosła skarżąca ,nie jest członkiem rodziny, i jak to już ustalił organ I instancji, nigdy nie partycypował w utrzymaniu ani dziecka ani żony . Ze skarżącą nie mieszka prawie od dwóch lat, jest z nią w trakcie rozwodu, nie jest zameldowany, nie utrzymuje żadnych kontaktów, nie pracuje w Gdańsku i ani matka ani córka nie znają jego miejsca pobytu. Fakt, że sprawa rozwodowa trwa tak długo nie jest winą dziecka i nie może ono być za to karane przez pozbawienie środków do życia. Powołując się na powyższe skarżąca podniosła, że doliczanie dochodów T. K. do dochodów żony jest błędne.

Nadto skarżąca odnosząc się do ustaleń organu II instancji w części dotyczącej utraty dochodów przez skarżącą wskazała , że emerytura jest zawsze niższa niż pensja, a zatem utracone z tytułu przejścia na emeryturę dochody skarżącej powinny być uwzględnione.

W uzupełnieniu skargi skarżąca powołała się na decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 14 października 2005r. odmawiającej córce skarżącej prawa do zaliczki alimentacyjnej od jej ojca M. T. , mimo spełnienia wymagań ustawy. Skarżąca wskazała, że decyzją tą Ośrodek Pomocy Społecznej potwierdził, że córka skarżącej nie ma prawa do dochodów / nieobecnego/ ojczyma, T. K., a więc błędem jest doliczanie jego dochodów do dochodów skarżącej przy ustalaniu prawa córki skarżącej do zasiłku rodzinnego. Reasumując skarżąca wskazała, że z córką utrzymuje się tylko z emerytury, a dochód na jedną osobę nie przekracza 583 zł, a zatem przysługuje jej zasiłek rodzinny wraz z dodatkami dla dziecka niepełnosprawnego w 2004r. , jak i w 2005r.

W odpowiedzi na skargę samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie , podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art.1ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153, poz. 1269/ sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem , jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania , jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy / art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz. U. nr 153, poz. 1270/. Z zasady, że sąd administracyjny ocenia , czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem wynika konsekwencja co do tego , iż sąd ten rozważa prawo obowiązujące w dniu wydania decyzji, jak i stan sprawy istniejący na dzień wydania decyzji.

Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznawana skarga nie zasługuje na uwzględnienie , bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Postępowanie w niniejszej spawie wszczęte zostało w następstwie wniosku skarżącej z dnia 2 października 2004r, uzupełnionego w dniu 4 października 2004r. skierowanego do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. We wniosku skarżąca wniosła o przyznanie jej zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego, na córkę K. T.. Wskazała, że do końca kwietnia 2004r. alimenty / zasądzone od M. T. – ojca K./ otrzymywała z ZUS-u, w dniu 29 lutego 2004r. przeszła na emeryturę, a jej drugi mąż wyprowadził się z domu 15 kwietnia 2004r. Skarżąca podała, że córka jest inwalidką II grupy, emerytura skarżącej wynosi 1020zł na dwie osoby i nie wystarcza na opłacanie mieszkania i zaspokojenie podstawowych potrzeb. Jednocześnie podała, że T. K. nie utrzymuje z nią ani z jej córką żadnych kontaktów, nie zna jego miejsca pobytu, nie prowadzi z nimi wspólnego gospodarstwa domowego, T. K. nie daje żadnych pieniędzy na utrzymanie domu , a skarżąca jest w trakcie rozwodu. Nadto T. K. nie jest ojcem K. T., a więc jak wskazała wnioskodawczyni, jest ona w istocie samotną matką.

Decyzją z dnia 4 listopada 2004r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej po rozpatrzeniu wniosku A. T.- K. odmówił przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku z tytułu samotnego wychowywania dziecka oraz z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego na dziecko K. T.. W uzasadnieniu organ podał, że przyczyną odmowy przyznania zasiłku było przekroczenie kryterium dochodowego wynoszącego 583zł . Dochód w rodzinie na osobę wyniósł bowiem 935, 27 zł, przy czym jak wskazał organ I instancji na dochód rodziny składają się dochody małżonków / art. 3 pkt 16 ustawy o świadczeniach rodzinnych zawierający definicję ustawową rodziny/, a więc zarówno wnioskodawczyni , jak i jej męża T. K., pomniejszone o utracony dochód w kwocie 3.999, 73 zł z tytułu uzyskania od dnia 29 lutego 2004r. prawa do emerytury.

Nadto organ I instancji wskazał, że przy ustalaniu dochodu rodziny nie uwzględnia się dochodu małżonka , w przypadku jego zaginięcia. Wówczas należy przedłożyć zaświadczenie właściwej jednostki Policji o przyjęciu zgłoszenia zaginięcia małżonka /§17 wyżej wymienionego rozporządzenia z dnia 27 września 2004r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne/. Jednakże w okolicznościach niniejszej sprawy taka sytuacja nie miała miejsca, gdyż mąż wnioskodawczyni nie zaginął.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 21 stycznia 2005r. uchyliło powyższą decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że z materiału dowodowego sprawy wynika, że A. T.- K. jest zamężna z T. K., jej córka K. nie jest córką T. K., posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Zatem zgodnie z art. 3 pkt 16 ustawy członkami rodziny są : A. T. – K. i T. K. / małżeństwo/ oraz K. K. / córka A. T.- K./. Kolegium wskazało, że w odwołaniu strona podnosiła, iż samodzielnie utrzymuje córkę. W tej sytuacji brak wyjaśnienia okoliczności pozostawania na utrzymaniu w 2002r. córki K. T. z połączonych dochodów strony i jej męża nie pozwala ustalić wysokości dochodów rodziny, a więc w sprawie istotną kwestią , niewyjaśnioną przez organ I instancji, jest ustalenie, czy córka A. T. – K. pozostawała faktycznie na utrzymaniu strony i jej męża.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy organy administracji wydały opisane wyżej decyzje kwestionowane przez stronę, która w swoich odwołaniach odwoływała się do treści w/ wym. decyzji Kolegium z 21 stycznia 2005r. i jej uzasadnienia.

Odnosząc się do zarzutów skargi w pierwszej kolejności zważyć należy, że organ II instancji jako organ charakterze reformacyjnym ma obowiązek uwzględniać zmiany stanu faktycznego i prawnego , które nastąpiły po wydaniu decyzji przez organ I instancji. Innymi słowy , wbrew zarzutom skargi, organ II instancji powinien oceniać sprawy według przepisów prawa materialnego obowiązujących w dniu wydania przez ten organ decyzji odwoławczej. Oznacza to , że jeżeli przepisy prawa materialnego ulegają zmianie w czasie między wydaniem decyzji w I instancji a rozpoznaniem odwołania , organ odwoławczy zachowując tożsamość sprawy- obowiązany jest uwzględnić nowy stan prawny, chyba, że z nowych przepisów wynika coś innego.

W okolicznościach sprawy dokonując ustalenia wysokości dochodu skarżącej organ I instancji pomniejszył go o dochód utracony z tytułu przejścia na emeryturę, tj. o kwotę 3999,82 zł / decyzja z dnia 20 maja 2005r./. Na mocy ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej /Dz. U. nr 86, poz. 732 ze zm./ dokonane zostały zmiany w ustawie z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych / art. 27 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r./. Na mocy tej ustawy /art. 27 pkt 2 lit. j / w art. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych po punkcie 22 dodano pkt 23 zawierający ustawową definicję utraty dochodu. Powyższe uregulowanie weszło w życie z dniem 1 września 2005r. / art. 30 pkt 3 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r./. W myśl tej definicji przejście na emeryturę nie oznacza utraty dochodu w rozumieniu przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych. Organ II instancji rozpoznał odwołanie skarżącej w dnie 27 września 2005r. , a więc stosownie do przytoczonych zasad postępowania administracyjnego obowiązany był do uwzględnienia aktualnego stanu prawnego. W konsekwencji w obowiązującym stanie prawnym brak było podstaw prawnych do odliczenia od dochodu skarżącej dochodu utraconego z tytułu przejścia na emeryturę. W takim stanie rzeczy miesięczny dochód uzyskany przez skarżącą w 2002r wyniósł stosownie do niekwestionowanych ustaleń organów administracji kwotę 1353,85 zł, a więc , nawet przy uwzględnieniu argumentów skarżącej , że do dochodu rodziny w zaistniałej sytuacji, nie powinno doliczać się dochodów jej męża, dochód rodziny / bez uwzględnienia dochodów męża/ przekroczył kryterium dochodowe uprawniające do otrzymania zasiłku rodzinnego i pozostałych zasiłków. Już z tej przyczyny wobec przekroczenia kryterium dochodowego organy administracji uprawnione były do odmowy przyznania skarżącej prawa do zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku.

Sąd podzielił również dokonaną przez organy administracji wykładnię przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych dotyczącą definicji dochodu rodziny w związku z definicją ustawową rodziny zawartą w omawianej ustawie / art. 3 pkt 2 i art. 3 pkt 16 ustawy/. W konsekwencji powyższego Sąd podziela stanowisko organów administracji, że dochód rodziny skarżącej obejmuje zarówno dochody skarżącej, jak i jej męża i to niezależnie od okoliczności ponoszonych w trakcie postępowania przed organami administracji dotyczących stosunków między skarżącą i jej mężem. Również w tej sytuacji wspólne dochody skarżącej i jej męża przekraczają kryterium dochodowe uprawniające do przyznania zasiłków.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej, w których skarżąca wskazywała, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji z dnia 21 stycznia 2005r. zajęło odmienne stanowisko co do dochodu rodziny, to nie mają one wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy administracyjnej. Podkreślić bowiem należy, że przedmiotem kontroli Sądu w rozpatrywanej sprawie jest opisana wyżej decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 września 2005r., gdyż stosownie do powołanego przepisu art. 134§ 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi granice rozpoznania sądu administracyjnego wyznaczone są przez granice sprawy administracyjnej. Zatem przedmiotem postępowania administracyjnego jest sprawa administracyjna w odniesieniu do której wydawana jest decyzja administracyjna. W niniejszej sprawie decyzją taką jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 września 2005r.

W świetle powyższych uregulowań prawnych uznać należy, że nie ma podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku skarżącej o przyznanie zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku wskazanych we wniosku skarżącej.

Jak to wyżej wskazano, Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

W niniejszej sprawie organy administracji publicznej prawidłowo zastosowały obowiązujące przepisy prawa i dokonały ich trafnej wykładni. Sąd nie ma zatem podstaw do uwzględnienia skargi, gdyż organy administracji działały zgodnie z prawem jakie obowiązuje i które to prawo organy administracji obowiązane są stosować.

W świetle powyższych ustaleń faktycznych i prawnych Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z prawem.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie przepisu art. 151 powołanej wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.