Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 545/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1 pkt 2, art. 29 ust. 1 pkt 2c, art. 48 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie asesor sądowy WSA Marcin Kojło (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 października 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...], P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. – po rozpatrzeniu zażalenia Pani M. M. – utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] kwietnia 2019 r. nr [...]. Postanowieniem organu I instancji wstrzymano Pani M. M. prowadzenie robót budowlanych związanych z realizacją wiaty konstrukcji stalowej o wymiarach 7,60m x 5,60m, usytuowanej na działce nr geod. [...] w miejscowości J., gm. W. oraz zobowiązano do przedłożenia w terminie do dnia 30 września 2019 r.: zaświadczenia Burmistrza W. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, zaś w terminie do 30 listopada 2019 r.: czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, sporządzonego przez osobę legitymującą się stosownymi uprawnieniami budowlanymi oraz aktualnego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pisemnej interwencji mieszkańców miejscowości J. dokonał w dniu [...] listopada 2018 r. kontroli na działkach [...], należących do Pani M. M.

Z protokołu kontroli wynika, iż na działce nr geod. [...] usytuowana jest wiata o wymiarach 7,60m x 5,60m konstrukcji metalowej, pokryta blachą oraz na odcinku szerokości pasa około 1m płytą poliwęglanową, która stanowi przedmiot niniejszego postępowania.

Na działce o nr geod. [...] i [...] w odległości około 2cm od w/w wiaty oraz około 2cm od budynku gospodarczego usytuowanego na działce nr geod. [...] istnieje kolejna wiata o wym. 2,0m x 5,6m konstrukcji stalowej, pokryta blachą.

Obecny podczas kontroli pełnomocnik Pani M. M. oświadczył, iż obie wiaty konstrukcji stalowej zostały zrealizowane latem 2018 r. bez konieczności uzyskiwania pozwolenia lub dokonywania zgłoszenia, gdyż takowe jego zdaniem nie obowiązują.

Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie obiektów znajdujących się na ww. działkach organ I instancji w B. wydał [...] stycznia 2019 r. decyzję umarzającą postępowanie administracyjne dotyczące dwóch wiat konstrukcji stalowej o wymiarach odpowiednio 7,60 x 5,60m (wiata usytuowana na działce nr geod. [...]) oraz 2,0m x 5,60m (wiata usytuowana na działce nr geod. [...] i [...]).

Po rozpatrzeniu odwołania Państwa A. i M. K., PWINB decyzją

z dnia [...] lutego 2019 r. uchylił w całości ww. decyzję PINB i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji.

Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji rozdzielił postępowanie

w sprawie obu wiat na dwa odrębne, a następnie przeprowadził oględziny z udziałem stron. W stosunku do wiaty o wymiarach 2,00m x 5,60m usytuowanej na działce [...] organ ten w dniu [...] kwietnia 2019 r. wydał decyzję umarzającą postępowanie administracyjne. Natomiast w zakresie wiaty konstrukcji stalowej

o wymiarach 7,60 x 5,60m, usytuowanej na działce nr geod. [...] organ I instancji uznał, że wskazany obiekt wymagał uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, o którą inwestor nie wystąpił, a zatem koniecznym jest jego zdaniem przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego z art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz.1202 ze zm. – dalej: "u.p.b."). W efekcie wymienionym na wstępie postanowieniem organ wstrzymał Pani M. M. prowadzenie robót budowlanych związanych z realizacją tej wiaty, usytuowanej na działce nr geod. [...] oraz zobowiązał w/w osobę do przedłożenia w wyznaczonym terminie określonych dokumentów.

Zażalenie na to postanowienie złożyła M. M. zarzucając pominięcie istotnej okoliczności, jaką jest jej zdaniem posiadanie przez inwestora warunków zabudowy (decyzja z dnia [...] września 2017 r.).

Utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2019 r., PWINB wskazał na zasadę, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 28 ust. 1 u.p.b.). Dodał, że pozwolenia na budowę - na zasadach ogólnych - wymaga budowa wiaty, jeżeli jej powierzchnia zabudowy przekracza 35m2, a na działce nie ma budynku mieszkalnego. W ocenie organu odwoławczego brak było podstaw do umorzenia postępowania odnośnie wiaty o wymiarach 7,6 x 5,6 usytuowanej na działce nr geod. [...], albowiem z treści zastosowanego przepisu art. 29 ust. 1 pkt 2c wynika, iż dotyczy on "wiat o powierzchni zabudowy do 50m, sytuowanych na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1000m2 powierzchni działki. Tylko takie wiaty nie wymagają ani pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Tymczasem przedmiotowa wiata usytuowana jest w całości na działce nr geod. [...] zaś budynek mieszkalny jest na działce nr geod. [...], według zaś informacji o działce nr geod. [...] jest to działka rolna klasy VI o powierzchni 0,2 ha. Nie został zatem spełniony warunek, by cytowany przepis mógł zostać zastosowany.

W ocenie organu wiata o wymiarach 7,6m x 5,6m, jako przekraczająca dopuszczalną powierzchnię zabudowy do 35m2 - przy wolnostojących wiatach wymagających dokonania uprzedniego zgłoszenia (na działkach na których nie znajduje się budynek mieszkalny) - wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 2 - wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. O ile więc zasadne wydaje się umorzenie postępowania w sprawie wiaty mniejszej (o wymiarach 2,0m x 5,6m) to zdaniem PWINB nie ma podstaw do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego

w sprawie wiaty większej.

Organ drugiej instancji stwierdził, że przepis art. 48 ust. 2 u.p.b. wprowadza możliwości legalizacji wykonanej samowoli budowlanej, ale po spełnieniu szeregu warunków tj. zgodności wykonanej inwestycji z przepisami, konieczności sporządzenia dokumentacji budowlanej oraz uiszczenia opłaty legalizacyjnej, którą organ ustali po dokonaniu oceny zgodności przedłożonej dokumentacji z przepisami prawa. Spełnienie tych warunków przez inwestora daje organom nadzoru budowlanego możliwość zalegalizowania obiektu, a ich niewykonanie obliguje do wydania nakazu rozbiórki. Przepis art. 48 u.p.b. określa poszczególne etapy procedury legalizacyjnej, dając inwestorowi prawną możliwość uniknięcia najsurowszej w skutkach sankcji, jaką jest rozbiórka obiektu budowlanego bądź jego części zrealizowanej w warunkach samowoli budowlanej. Bez przedstawienia żądanej dokumentacji - w tym oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane za zgodą pozostałych współwłaścicieli nieruchomości - organ nie może wydać decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót, bądź decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, jeżeli budowa została zakończona. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie nałożonych przez organ obowiązków, właściwy organ obowiązany jest wydać decyzję, o której mowa

w art. 48 ust. 1 u.p.b.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia organ wyraził pogląd, że legitymowanie się przez inwestora decyzją o warunkach zabudowy nie zwalnia go od konieczności wystąpienia do właściwych miejscowo organów architektoniczno-budowlanych celem uzyskania zgody na realizację obiektów na własnej działce. W zależności

od charakteru i wielkości poszczególne obiekty wymagają od inwestora uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę bądź dokonania zgłoszenia. Decyzja

o warunkach zabudowy stanowi dopiero preludium do uzyskania decyzji

o pozwoleniu na budowę, w oparciu o które strona może prowadzić kolejne etapy inwestycji na własnej działce. Decyzja o warunkach zabudowy sama w sobie nie rodzi prawa do terenu, ani nie narusza prawa własności. O ustalenie warunków zabudowy dla dowolnego terenu może zatem wystąpić każdy.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się Pani M. M. W skardze złożonej do tut. Sądu, działający w jej imieniu pełnomocnik wniósł o uchylenie

w całości postanowienia PWINB oraz postanowienia organu I instancji. Autor skargi podniósł zarzuty naruszenia:

1. art. 28 ust. 1 u.p.b. w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 a contrario u.p.b., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się w uznaniu, że realizacja wiaty konstrukcji stalowej o wymiarach 7,60m x 5,60m usytuowanej na działce nr [...] wymaga uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, z uwagi na to, iż

w ocenie organu powierzchnia zabudowy wiaty przekracza 35m2, a na działce nie ma budynku mieszkalnego, w sytuacji gdy pozwolenia na budowę nie wymaga realizacja wiaty o powierzchni zabudowy do 50m2 umiejscowiona na działce przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, a przedmiotowa wiata spełnia na warunki;

2. art. 29 ust. 1 pkt 2c u.p.b., poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy przedmiotowa wiata ma powierzchnię zabudowy do 50m2 i realizowana jest na działce przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe zgodnie z decyzją

o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2019 r. wydaną przez Burmistrza W., a co za tym idzie wiata nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę;

3. art. 48 ust. 1 u.p.b., poprzez błędną wykładnię przejawiającą się w uznaniu, że roboty budowlane związane z realizacją wiaty konstrukcji stalowej o wymiarach 7,60m x 5,60m usytuowanej na działce nr [...] stanowią samowolę budowlaną,

w sytuacji gdy wiata ta spełnia wymogi wynikające z art. 29 ust. 1 pkt 2c u.p.b. i tym samym nie wymaga uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę, a co za tym idzie jej realizacja nie stanowi samowoli budowlanej;

4. art. 48 ust. 2 u.p.b., poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienie PINB z dnia [...] kwietnia 2019 r., w sytuacji gdy procedura taka nie powinna być wszczynana w związku z zaistnieniem przesłanek wyłączających konieczność wystąpienia o pozwolenie na budowę przed rozpoczęciem robót budowlanych w myśl art. 29 ust. 1 pkt 2c u.p.b.

Do skargi pełnomocnik dołączył decyzje o warunkach zabudowy Burmistrza W. wydane [...] września 2017 r. i [...] marca 2019 r. oraz postanowienie Starosty B. z dnia [...] marca 2019 r. uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Podstawę prawną wydanych w tej sprawie postanowień stanowiły przepisy

art. 48 ust. 2 i 3 u.p.b.

Stosownie do treści art. 48 ust. 1 u.p.b., organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo

2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa

w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.

W myśl natomiast art. 48 ust. 2 u.p.b., jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,

a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Postanowienie wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych jest pierwszym etapem postępowania legalizującego samowolę budowlaną. W postanowieniu tym, zgodnie z art. 48 ust. 3 u.p.b., ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie:

1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;

2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3;

do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2.

Przesłankami zastosowania w tej sprawie przez organy art. 48 ust. 2 i 3 u.p.b. stało się prowadzenie bez wymaganego pozwolenia na budowę robót budowlanych związanych z realizacją wiaty konstrukcji stalowej o wymiarach 7,60 x 5,60m, usytuowanej na działce nr geod. [...]. Spór zaś ogniskuje się wokół tego, czy dla realizacji tego obiektu wymagane było uzyskanie przez Skarżącą pozwolenia na budowę. W skardze podniesiono, że powierzchnia przedmiotowej wiaty nie przekracza 50m2, wiata została umiejscowiona na działce przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe na mocy decyzji o warunkach zabudowy, tym samym brak jest podstaw do wstrzymania robót budowlanych i żądania dodatkowych dokumentów. Stanowisko strony skarżącej nie znajduje jednak oparcia

w obowiązujących przepisach prawa.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 u.p.b., zasadą jest rozpoczęcie robót budowlanych jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Reguła ta doznaje ograniczeń w art. 29-31 u.p.b.

Stosownie do treści art. 29 ust. 1 pkt 2 u.p.b., pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, garaży, wiat lub przydomowych ganków i oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. W myśl art. 29 ust. 1 pkt 2c u.p.b. pozwolenia na budowę nie wymaga także budowa wiat o powierzchni zabudowy do 50 m2, sytuowanych na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki.

Nie ulega wątpliwości, że realizowany przez Skarżącą obiekt nie może zostać objęty regulacją art. 29 ust. 1 pkt 2 u.p.b., ponieważ powierzchnia zabudowy przedmiotowej wiaty przekracza 35 m2 (wynosi 42,56m2).

Zdaniem Sądu do wiaty tej nie znajdował również zastosowania przepis art. 29 ust. 1 pkt 2c u.p.b. Stosownie do tej regulacji, prowadzenie robót budowlanych związanych z realizacją wiaty bez uzyskania pozwolenia na budowę uzależnione jest od łącznego spełnienia następujących warunków: 1) powierzchnia zabudowy wiaty wynosi do 50 m2; 2) wiata usytuowana jest na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe; 3) łączna liczba wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki.

W analizowanym przypadku powierzchnia zabudowy przedmiotowej wiaty mieści się w granicach wyznaczonych przepisem art. 29 ust. 1 pkt 2c u.p.b. Z akt wynika jednak, że wiata ta nie jest sytuowana działce, na której znajduje się budynek mieszkalny, jak też na działce przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe.

Z informacji o działce nr [...] wynika, że jest to działka rolna klasy VI, zatem jej przeznaczeniem nie jest budownictwo mieszkaniowe. Konkluzji tej nie mogą zmienić dokumenty, na które Skarżąca powoływała się w toku postępowania przed organami i w skardze złożonej do Sądu. Z dokumentów tych wynika, że decyzją z dnia [...] września 2017 r. Burmistrz W. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, z niezbędną infrastrukturą techniczną, w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej, na działce nr ew. [...], w obrębie geodezyjnym J., gmina W.. Ponadto w dniu [...] marca 2019 r. wydana została przez Burmistrza W. decyzja ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie wiaty, rozbudowie budynku gospodarczego i budowie budynku gospodarczego, z niezbędną infrastrukturą techniczną, w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej, na działkach o nr ew. [...] i [...], w obrębie geodezyjnym J., gmina W.. Dodatkowo strona skarżąca powołuje się na postanowienie Starosty Powiatu B. z dnia

[...] marca 2019 r. uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych dla inwestycji polegającej na budowie wiaty, rozbudowie budynku gospodarczego i budowie budynku gospodarczego, z niezbędną infrastrukturą techniczną, w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej, na działce

o nr ew. [...] i części działki [...].

Zdaniem Sądu błędna jest argumentacja Skarżącej, że ww. dokumentacja świadczy o tym, że działka o nr [...] jest aktualnie przeznaczona pod budownictwo mieszkaniowe. Trafnie wskazał organ nadzoru budowlanego, że dysponowanie decyzją o warunkach zabudowy nie zwalnia od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę bądź zgody na realizację określonych obiektów wymagających zgłoszenia, wyrażanej brakiem złożenia sprzeciwu przez organ architektoniczno-budowlany. Decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi prawa do terenu, ani nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich (art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Poza tym, w odniesieniu do tego samego terenu decyzję o warunkach zabudowy można wydać więcej niż jednemu wnioskodawcy (art. 63 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Wreszcie, co najistotniejsze, decyzja o warunkach zabudowy nie może zmieniać przeznaczenia gruntu. Wskazuje ona jedynie, czy na danym terenie, uwzględniając jego aktualne przeznaczenie, dopuszczalna jest planowana inwestycja (zob. A. Despot-Mładanowicz, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz aktualizowany do art. 61. System Informacji Prawnej LEX, 2019).

Podobnie należy ocenić postanowienie uzgadniające projekt decyzji

o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych. Postanowienie to jest elementem procesu prowadzącego do wydania decyzji o warunkach zabudowy. Zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jednym z warunków wydania decyzji o warunkach zabudowy jest ustalenie, że teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy,

o której mowa w art. 88 ust. 1. Okoliczność, że w postanowieniu, na które powołuje się Skarżąca, stwierdzone zostało że wnioskowane do uzgodnienia grunty rolne nie wymagają zgody na przeznaczenie ich na cele nierolnicze, nie świadczy o tym, że przeznaczeniem działki nr [...] stało się budownictwo mieszkaniowe. Wyłączenie z produkcji gruntów sklasyfikowanych jako RVI następuje z chwilą rozpoczęcia ich użytkowania innego niż rolnicze i nie wymaga wydania odrębnej decyzji zezwalającej na takie wyłączenie. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie sprawia jednak, że rozpoczęto użytkowania gruntu inne niż rolnicze. W ewidencji gruntów przedmiotowa działka funkcjonuje nadal jako grunt rolny klasy VI.

Wobec powyższego brak jest uzasadnionych podstaw do uznania, że wystąpiły przesłanki wyłączające konieczność uzyskania pozwolenia na budowę dla realizacji robót budowlanych związanych z wiatą usytuowaną na działce o nr [...]. Organy nie naruszyły ani art. 28 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 u.p.b., ani art. 29 ust. 1 pkt 2c u.p.b.

W związku z tym, że realizacja przedmiotowej wiaty wymagała uzyskania przez Skarżącą pozwolenia na budowę, organ nadzoru budowlanego zasadnie wszczął procedurę legalizacyjną samowoli budowlanej, zmierzającą do doprowadzenia tej inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Sposób zakończenia procedury legalizacyjnej uzależniony zaś będzie od tego, czy inwestor wywiąże się z nałożonego kontrolowanym postanowieniem obowiązku dostarczenia stosownej dokumentacji. W myśl bowiem art. 48 ust. 4 u.p.b., w przypadku niespełnienia

w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1, czyli nakazuje rozbiórkę. Przedłożenie zaś w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 48 ust. 3, traktuje się jak wniosek

o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona (art. 48 ust. 5 u.p.b.).

Za organem wypada tylko powtórzyć, że uzyskanie przez Skarżącą decyzji

o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2019 r., m.in. dotyczącej budowy wiaty, stanowi wypełnienie jednego z obowiązków nałożonych kwestionowanym przez stronę postanowieniem.

W tych okolicznościach pozbawione jakichkolwiek podstaw okazały się zarzuty naruszenia art. 48 ust. 1 i 2 u.p.b.

Uznając, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.). Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym,

a podstawę ku temu stanowi art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 ww. ustawy procesowej.