Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 158/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 19 ust. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) sędzia WSA Mirella Łent Protokolant: asystent sędziego Katarzyna Chowańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2015 r. sprawy ze skargi Ł. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2014 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w T. określił stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego za 2008 r. w kwocie [...] zł. Organ stwierdził, że nieruchomość położoną w T. przy ul. [...] skarżący nabył od rodziców na podstawie umowy darowizny dokonanej aktem notarialnym z dnia [...] czerwca 2007 r. Zbycie prawa do wymienionego lokalu mieszkalnego nastąpiło w warunkach art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r.,

poz. 361 ze zm. – dalej "u.p.d.o.f."), skarżący jednakże nie spełnił warunków do zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 126 powołanej ustawy (w brzmieniu obowiązującym 31 grudnia 2008r.).

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie zarzucając, że organ pierwszej instancji podjął czynności sprawdzające w przedmiotowym zakresie w ostatnich dniach przed upływem okresu przedawnienia, nie uwzględnił wskazanego przez skarżącego umocowania dla nabywcy – M. P. w szerokim aspekcie, nie uwzględnił faktu, że skarżący nie złożył oświadczenia o skorzystaniu z ulgi meldunkowej, gdyż data sprzedaży lokalu mieszkalnego nie była skarżącemu znana, a także nie uwzględnił wniosków dowodowych złożonych przez skarżącego w sprawie przesłuchania świadków J. B. i M. P.

Wskazał, że ustanowiony przez niego pełnomocnik dokonał sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej samemu sobie. Skarżący podniósł, że pełnomocnik nie dokonał ciążących na nim obowiązków i nie wystąpił do urzędu skarbowego ze złożeniem stosownego oświadczenia, a także nie powiadomił strony o zawarciu umowy sprzedaży, pozbawiając skarżącego możliwości złożenia oświadczenia uprawniającego do skorzystania z ulgi meldunkowej. Ponadto strona wyjaśniła, że pieniądze uzyskane ze sprzedaży pobrał w całości J. B., nie rozliczając się do tej pory z rodzicami skarżącego. Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia oświadczenia meldunkowego.

W piśmie z dnia [...] listopada 2014r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego

w T. wskazał, że kwestia złożenia przez skarżącego oświadczenia o skorzystaniu z tzw. ulgi meldunkowej została rozstrzygnięta przez organ postanowieniem z dnia

[...] stycznia 2014r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości, natomiast Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] marca 2014r. stwierdził, ze zażalenie strony zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2014r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu w pierwszej kolejności odwołał się do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) oraz art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f. Podniósł, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. b) u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r., wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, jeżeli podatnik był zameldowany w tym lokalu na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Zwolnienie to ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia. Jednakże w odniesieniu do podatników, którzy przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uzyskali w 2008 r. termin do złożenia oświadczenia został przedłużony do dnia 30 kwietnia 2009 r. na mocy § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 kwietnia 2008 r. w sprawie przedłużenia terminu do złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia

z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych (Dz.U. Nr 59, poz. 361). Z powołanych przepisów wynika zatem, że niespełnienie któregokolwiek z tych dwóch warunków pozbawia podatnika prawa do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f.

Organ wskazał, że z akt sprawy wynika, iż aktem notarialnym z dnia

[...] czerwca 2007 r. skarżący zawarł umowę przedwstępną sprzedaży i udzielił pełnomocnictwa M.P. Wymieniony akt notarialny został odczytany

i podpisany zarówno przez Ł.G., jak i M.P. W dniu

13 czerwca 2008 r. aktem notarialnym, działający w imieniu skarżącego M.P., sprzedał przedmiotowy lokal mieszkalny samemu sobie za cenę [...] zł. W świetle przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 121) – dalej: "k.c." należało zatem uznać, że M.P. działał na rzecz swojego mocodawcy zgodnie ze skutecznie udzielonym pełnomocnictwem, a zaniechanie dotyczące braku złożenia stosownego oświadczenia o spełnieniu warunków do zastosowania ulgi meldunkowej pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego – skarżącego. Poza obszarem zainteresowania organu podatkowego była natomiast okoliczność, w jaki sposób pełnomocnik wywiązuje się ze swych obowiązków wobec mocodawcy, w tym również i to czy pełnomocnik poinformował mocodawcę o fakcie i terminie dokonania zleconych mu czynności. U podstaw stosunku pełnomocnictwa leży bowiem zaufanie, wyrażające się w założeniu, że podmiot upoważniony do działania w imieniu i na rzecz innej osoby będzie realizował znaną mu wolę tej osoby, a co najmniej działał zgodnie z jej interesem.

W związku z powyższym, w ocenie organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie nie jest sporne, że skarżący nie spełnił jednego z obligatoryjnych warunków, od którego uzależnione jest prawo skorzystania z tzw. ulgi meldunkowej. Skarżący bowiem ani w terminie czternastu dni liczonym od dnia odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, ani też w terminie przedłużonym, tj. do dnia 30 kwietnia 2009 r., nie złożył oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia, o jakim mowa w art. 21 ust. 21 u.p.d.of. W tych okolicznościach strona nie jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. Zatem organ pierwszej instancji zasadnie określił stronie podatek od dochodu z tytułu odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił także, że organ podatkowy pierwszej instancji pismami z dnia [...] marca i [...] kwietnia 2014 r., podjął próby przesłuchania w charakterze świadka M.P. oraz J.B. Przesłuchania jednakże nie doszły do skutku z uwagi na niepodjęcie przez świadków wezwań, a zatem z przyczyn nie leżących po stronie organu podatkowego.

W skardze do tut. Sądu strona zarzuciła, że organy podatkowe obu instancji nie wzięły pod uwagę istotnych argumentów przedstawionych w toku prowadzonych postępowań oraz w odwołaniu. Ponownie podkreśla, że dwóch istotnych dla sprawy świadków nie powołano. Ponadto skarżący zauważa, że "wszystkie czynności dotyczące tej sprawy, dziwnym trafem zawsze kończą się parę dni przed końcem terminu wymagalności, we wszystkich instancjach, które tą sprawę rozpatrują".

W związku z powyższym wniósł o wnikliwe rozpatrzenie sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia [...] września 2015 r. skarżący wniósł o przesłuchanie J.B., M.P. oraz Pana B., a także o to, aby Sąd wystąpił do prokuratury o udostępnię akt sprawy karnej prowadzonej przeciwko J.B. oraz M.P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego

z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270

ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa.

Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] czerwca 2007 r., przed notariuszem Ł.C., została zawarta w formie aktu notarialnego umowa darowizny, na podstawie której W. i G. G. darowali Ł. G. (synowi) lokal stanowiący odrębną nieruchomość położony w T. przy ul. [...]. W tym samym dniu, tj. [...] czerwca 2007 r. została też zawarta, przed tym samym notariuszem, przedwstępna umowa sprzedaży i pełnomocnictwa, na podstawie której Ł. G. zobowiązał się sprzedać M. P. powyższy lokal. Przyrzeczona umowa sprzedaży miała zostać zawarta do dnia [...] czerwca 2008 r., jednakże nie wcześniej niż po dniu [...] czerwca 2008 r. (§ 4 aktu notarialnego). Stwierdzono również, że nastąpiło wydanie lokalu mieszkalnego na rzecz M. P., a także, że cena w kwocie [...] zł została zapłacona w całości przez M.P., co Ł. G. potwierdził i odbiór ceny pokwitował

(§ 4 i § 5 aktu notarialnego). Jednocześnie skarżący udzielił M. P. pełnomocnictwa m.in. do zawarcia umowy sprzedaży wskazanego lokalu na rzecz samego pełnomocnika lub innej przez niego wskazanej osoby oraz do występowania przed odpowiednimi organami administracji publicznej, a w szczególności Urzędami Skarbowymi, Urzędami Gminy, we wszelkich sprawach związanych z podatkami i daninami publicznoprawnymi należnymi od zawartych przez pełnomocnika umów (§ 7 aktu notarialnego). Na mocy udzielonego pełnomocnictwa M.P., działając w imieniu Ł.G., sprzedał wskazaną nieruchomość samemu sobie na podstawie umowy sprzedaży z dnia [...] czerwca 2008 r. w formie aktu notarialnego za cenę [...] zł.

Należy zauważyć, że stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209,

poz. 1316) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw nabytych (...) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. (w niniejszej sprawie dotyczy lokalu mieszkalnego nabytego w 2007 r. w drodze umowy darowizny), stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,

w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f. źródłem przychodów jest między innymi odpłatne zbycie nieruchomości ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Z kolei w myśl art. 30e ust. 1 i 4 u.p.d.o.f. od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Stosownie do art. 30e ust. 2 powołanej ustawy podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną

o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Stosownie do art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10

ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona

o koszty odpłatnego zbycia. Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

W konsekwencji postanowień zawartych w art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f. przychód

z odpłatnego zbycia nieruchomości nie następuje, jak to stanowi art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., z chwilą otrzymania przez podatnika lub postawienia do jego dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych albo otrzymania przez niego świadczeń w naturze, czyli nie ma

w przypadku tych przychodów zastosowania zasada kasowa. W razie przychodów zaliczanych do źródła przychodów, jakim jest odpłatne zbycie nieruchomości, przychód podatkowy powstaje w dacie przeniesienia własności przedmiotu umowy powodującej powstanie przychodu. Pogląd ten znajduje potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądowym. Już w wyroku z dnia 18 maja 1999 r., III SA 7/98 Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził, że "przepis ten (art. 19 ust. 1) stanowi, iż przychodem ze sprzedaży nieruchomości jest jej wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Dla wystąpienia przychodu wystarczy zatem samo zawarcie umowy sprzedaży, która musi, określać cenę z mocy art. 535 k.c. Ta specyficzna konstrukcja powstania przychodu wyłącza przewidziany w art. 11 ust. 1 ustawy wymóg otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika pieniędzy czy wartości pieniężnych, co wynika z samego art. 11, który przewiduje inne unormowanie powstania przychodu w art. 19." Stanowisko to prezentowane jest również w najnowszym orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 maja 2012 r., II FSK 2189/10 wskazał, że "przepis art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f. jest przepisem szczególnym, określającym wysokość przychodu ze źródeł określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy. Wprowadza on w stosunku do tych przychodów zasadę memoriałową, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje niezależnie od tego, czy podatnik faktycznie otrzymał do dyspozycji pieniądze lub inne wartości, a zatem czy cena została faktycznie zapłacona." Podobnie orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 15 stycznia 2014 r., I SA/Wr 1919/13 wyjaśniając, że "przepis art. 19 ust. 1 ustawy wprowadza, w stosunku do przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości, zasadę memoriałową, zgodnie z którą obowiązek podatkowy pozostaje niezależnie od tego, czy podatnik faktycznie otrzymał do dyspozycji pieniądze lub inne wartości, a więc czy cena ta została faktycznie zapłacona. Obowiązek ten powstaje niezależnie od tego faktu i wynika z wartości wyrażonej w cenie określonej w umowie sprzedaży, pomniejszonej o koszty sprzedaży. Powstanie obowiązku podatkowego wiąże art. 19 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z faktem zawarcia umowy. (...) Omawiany przepis stanowi odstępstwo od zasady kasowej (...)".

W rozpatrywanej sprawie, jak wcześniej wskazano, aktem notarialnym z dnia

[...] czerwca 2008 r. skarżący, działając przez ustanowionego pełnomocnika M. P., dokonał sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość za cenę [...] zł na rzecz M. P. Przedmiotową nieruchomość podatnik nabył na podstawie umowy darowizny dokonanej aktem notarialnym z dnia [...] czerwca 2007 r. zawartej pomiędzy nim a rodzicami – W. i G. G. W świetle powyższego stanu faktycznego oraz przywołanych przepisów prawnych, w tym art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) , art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f., prawidłowo organy podatkowe przyjęły, że skarżący uzyskał przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, do którego doszło w dacie zawarcia umowy dotyczącej zbycia tej nieruchomości ([...] czerwca 2008 r.) i w wysokości ustalonej w umowie przeniesienia własności. Stąd podatek według stawki 19% wyniósł [...] zł.

W skardze strona nie zgadza się z wydanym rozstrzygnięciem. Zarzuciła, że podatek został wymierzony na parę dni przed upływem terminu przedawnienia. Podnosi też, że organy podatkowe nie uwzględniły podnoszonych przez nią istotnych argumentów oraz że nie powołano dwóch istotnych dla sprawy świadków. W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji skarżący zarzucił nieuwzględnienie umocowania dla M.P. w szerokim aspekcie oraz tego, że data sprzedaży lokalu mieszkalnego nie była mu znana i w związku z tym nie mógł skorzystać z tzw. ulgi meldunkowej.

Odnosząc się do tych zarzutów należy zauważyć, że konsekwencją umocowania pełnomocnika jest powstanie stosunku pełnomocnictwa, łączącego mocodawcę

z pełnomocnikiem, którego istota polega na upoważnieniu pełnomocnika do działania

w imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy (por. art. 95 § 2 k.c.). Z treści § 7 aktu notarialnego sporządzonego w dniu 5 czerwca 2007 r. wynika, że skarżący udzielił M.P. pełnomocnictwa do zawarcia umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego w T. przy ul. [...] na rzecz samego pełnomocnika lub innej osoby przez niego wskazanej. Zatem zawierając w dniu [...] czerwca 2008 r. umowę sprzedaży lokalu mieszkalnego M. P. działał na rzecz swojego mocodawcy, czyli Ł.G., zgodnie z udzielonym pełnomocnictwem, a działanie to pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego, czyli skarżącego. Art. 108 k.c. dopuszcza możliwość, aby pełnomocnik był drugą stroną czynności prawnej, jeżeli wynika to z treści pełnomocnictwa.

Dla sprawy nie ma znaczenia to, w jaki sposób pełnomocnik wywiązuje się ze swych obowiązków wobec mocodawcy, w tym również to czy pełnomocnik poinformował mocodawcę o fakcie i terminie dokonania zleconych mu czynności. Tym samym okoliczność, że data sprzedaży lokalu mieszkalnego nie była znana skarżącemu i nie mógł złożyć oświadczenia o spełnieniu warunków do zastosowania ulgi meldunkowej przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. b) u.p.d.o.f. w przepisanym terminie, nie może stanowić podstawy uchylenia wobec niego obowiązku podatkowego. Skoro skarżący nie złożył powyższego oświadczenia, to nie może powoływać się na powyższe zwolnienie od podatku dochodowego.

Należy zauważyć, że skarżący wystąpił z pozwem do Sądu Okręgowego

w T. o unieważnienie aktu notarialnego z dnia [...] czerwca 2007 r., w którym to wniosku wywodził, że w dniu sporządzenia tego aktu nie był obecny w T., bowiem przebywał w K. Zaprzeczył jednak temu podczas przesłuchania w dniu

[...] maja 2014 r. notariusz – Ł.C., stwierdzając, że przy zawieraniu przedwstępnej umowy sprzedaży strony były obecne. Ponadto z pisma Sądu Okręgowego w T. z dnia [...] lipca 2014 r. wynika, że pozew został zwrócony Ł.G.

W rezultacie skarżący nie podważył skutecznie powyższego aktu notarialnego, jak i aktu z dnia [...] czerwca 2008 r. Zauważyć należy, że akt notarialny jest dokumentem urzędowym. W myśl art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Przepis ten ustanawia domniemanie zgodności z prawdą dokumentu urzędowego. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że organ podatkowy jest związany normatywną oceną dokumentu urzędowego, co oznacza, że nie może swobodnie oceniać jego treści (por. B. Dauter (w:) S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński,

R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2009, s. 722). Wskazać jednak należy, że prawo cywilne przewiduje możliwość uchylenia się od skutków prawnych złożonego oświadczenia woli (art. 82 do 88 k.c.).

Skarżący sformułował także zarzut braku przesłuchania w sprawie M.P. oraz J. B. Należy zauważyć, że organ pierwszej instancji zamierzał przesłuchać powyższe osoby, lecz te nie podejmowały wezwań do stawienia się na przesłuchanie w charakterze świadków. Podkreślenia też wymaga, ze zeznania tych osób nie miałyby decydującego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Stosownie bowiem do art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest jej wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży. Wskazane osoby nie mogłyby zaprzeczyć temu, ze powstał przychód w kwocie wynikającej z umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego, którego właścicielem – na mocy umowy darowizny - był skarżący.

W toku postępowania podatkowego Ł.G. podnosił także, że pieniądze ze sprzedaży lokalu mieszkalnego otrzymał J. B., z którym porozumieli się rodzice i który spłacił zobowiązania ciążące na mieszkaniu. W piśmie procesowym z dnia [...] września 2015 r. wskazał również, że przeciwko J. B. (jaki M. P.) prowadzone jest śledztwo o popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. (oszustwo). Z punktu jednak widzenia art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f. bez znaczenia dla sprawy jest to, czy skarżący faktycznie otrzymał pieniądze, gdyż przychodem jest cena określona w umowie sprzedaży. Również fakt prowadzenia postępowania karnego przeciwko J. B. nie uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji.

Nie jest także zasadny zarzut dokonania skarżącemu wymiaru podatku na parę dni przed upływem terminu przedawnienia. Organ podatkowy ma prawo do końca upływy terminu przedawnienia kontrolować wywiązywanie się przez podatników

z obowiązków podatkowych.

Sąd oddalił wnioski dowodowe skarżącego. Należy zauważyć, że zgodnie

z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może przeprowadzić dowody uzupełniające jedynie

z dokumentów, i to pod warunkiem że jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.

W świetle tego przepisu wniosek skarżącego o przesłuchanie świadków, jak

i wystąpienie do prokuratury o udostępnienie akt sprawy karnej prowadzonej przeciwko M.P. oraz J. B., są niezasadne.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę

w całości.

L. Kleczkowski I. Najda – Ossowska M. Łent