Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 38/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-01-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Wojewody z dnia 9 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z 9 listopada 2017 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z 10 sierpnia 2017 r. udzielającą A. H. pozwolenia na nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, rozbudowę budynku gospodarczego i budowę budynku garażowego w S. na terenie działki nr [..], obręb ew. [..].

W skardze na decyzję organu odwoławczego skarżąca A. C. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go faktem uciążliwości związanych z prowadzoną inwestycją, możliwością spadku wartości nieruchomości skarżącej na skutek realizacji inwestycji. Argumentuje skarżąca, że szkoda mogąca powstać w związku z nadbudową piętra domu oraz pracami w budynku gospodarczym może przybrać znaczne rozmiary poprzez emisje hałasów i pyłów, zaś prace na granicy działek mogą doprowadzić do uszkodzeń nasadzeń i płotu. Powrót do stanu poprzedniego będzie w zasadzie niemożliwy lub co najmniej wysoce kosztowny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Ze wskazanej normy prawnej wynika dla strony skarżącej obowiązek wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. określenie na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić wnioskodawcę wykonanie zaskarżonej decyzji. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek. Wobec treści powołanego przepisu trzeba mieć na względzie fakt, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi.

Przechodząc do oceny rozpatrywanego wniosku wyjaśnić trzeba, że sam fakt realizacji inwestycji, na którą inwestor uzyskał ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę, nie świadczy jeszcze o możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.. O ile, bowiem realizacja takiego zamierzenia budowlanego prowadzi często do trwałej zmiany, chociaż na różną skalę, otoczenia inwestycji, to w ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę Sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem. Przedmiot oceny stanowi jedynie to, czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem, może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionego w sposób istotny i trwały będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. O ile, zatem można przyjąć zawarte w uzasadnieniu wniosku uwagi, że realizacja inwestycji będzie się wiązać z pewnymi niedogodnościami, tj. wzmożonym hałasem oraz emisją pyłu i kurzu, o tyle nie można uznać, że okoliczności te same w sobie mają charakter wymagany przez art. 61 § 3 p.p.s.a.. Samo pogorszenie sytuacji strony skarżącej nie może uzasadniać wstrzymania procesu inwestycyjnego. Także przeświadczenie strony o zmniejszeniu wartości jej nieruchomości w wyniku realizacji inwestycji na sąsiedniej działce nie spełnia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji przez Sąd.

Podkreślić również trzeba w ww. kontekście, że inwestor ma prawo do realizacji budowy na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, mimo wniesienia skargi do sądu. Tym samym to on ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi, czy też skargi kasacyjnej. Prowadzenie prac przez inwestora, mimo trwającego postępowania sądowego, odbywa się na jego wyłączne ryzyko, ponieważ kwestia ewentualnego przywrócenia stanu poprzedniego, w razie gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi zaskarżona decyzja zostanie uchylona, będzie obciążać właśnie jego (vide np. postanowienia NSA z dnia 29 listopada 2017 r., II OZ 1461/17, z dnia 15 grudnia 2017 r. II OSK 1219/17, CBOSA).

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.