Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2241/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek (spr.) Sędziowie NSA Maria Lorych - Olszanowska WSA Walentyna Długaszewska Protokolant : ref. staż. Barbara Dropek po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2005r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki "A" (dawniej Agencji Celnej "B" w S.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru cła I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki "A" (dawniej Agencji Celnej "B" w S.) kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/W. Długaszewska /-/T.M. Geremek /-/M. Lorych-Olszanowska BD


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego nr [...] z [...] wydaną na podstawie art. 2§ 2, art. 13 § 1, art. 23 § 1, art. 35 § 1 i 3, art. 38, art. 36 § 2, art. 98, art.101, art. 211, art. 212 § 1 pkt 1, art. 221, art. 222§ 1, art. 230 § 1, art. 231 § 1 pkt 1 , art. 242 § 3, art. 256 §1, art. 258 § 1, art. 262 ustawy z 9.01. 1997 r. - Kodeks celny (tj. Dz.U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802) oraz §1 rozporządzenia Rady Ministrów z 28.12.2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz.U. Nr 119,poz. 1253) wyliczając dług celny w wysokości 9.618,80 zł oraz odsetki od tej kwoty w wysokości 1.768,30 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że [...] 08.2001r. przez przejście graniczne w O. sprowadzono na polski obszar celny towar w postaci używanego samochodu osobowego marki Łada Samara o numerze nadwozia [...], rok produkcji 1990r. o wartości 300 DEM. Towar ten objęto w Oddziale Celnym w O. procedurą tranzytu ( kwota tranzytowa-[...]), którą należało zakończyć w Oddziale Celnym w terminie do dnia [...] 08.2001r.

Opisany wyżej pojazd i dotyczące go dokumenty nie zostały przedstawione w urzędzie celnym przeznaczenia tj. w Oddziale Celnym zgodnie z przepisami procedury tranzytu we wskazanym terminie co w ocenie organu celnego I instancji stanowiło usunięcie towaru spod dozoru celnego i spowodowało powstanie w dniu [...] 09. 2001r. długu celnego.

Odpowiadając na zawiadomienie z 16.01.2002 r. o rozpoczęciu postępowania poszukiwawczego w sprawie przedmiotowego towaru, "B" Spółka z o.o. przedstawiła pismo z 25.01.2002 r. Przedstawiciela Państwowej Służby Ceł Ukrainy wraz z pismem Regionalnego Urzędu Celnego, kserokopię deklaracji celnej nr [...] nr [...] z dnia [...], faktury VAT nr [...] z [...] Dokumenty wystawione przez ukraińskie organy celne potwierdzały wprowadzenie na terytorium Ukrainy nadwozia do samochodu osobowego marki Łada Samara o numerze nadwozia [...] wartości 300 DEM.

Opisaną wyżej decyzją z [...] Dyrektor Urzędu Celnego określił kwotę wynikającą z długu celnego i obliczył odsetki od kwot należności nieziszczonych w terminie.

W odwołaniu od powyższej decyzji Agencja Celne "B" Sp. z o.o. wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania.

Powołując się na przedstawiony w decyzji materiał dowodowy podniosła, iż bezsporne jest, że nadwozie samochodu osobowego Łada Samara zostało sprowadzone na terytorium Ukrainy w dniu [...] 08.2001r. W ocenie odwołującej się, fakt wyprowadzenia przedmiotowego pojazdu z polskiego obszaru celnego potwierdza zebrany w sprawie materiał dowodowy a zwłaszcza z pisma władz celnych ukraińskich.

Świadczy to też o fakcie jego wjazdu na terytorium Ukrainy oraz wcześniejszej odprawie celnej zarówno po stronie polskiej jak i Ukraińskiej.

Uzasadnione wątpliwości budzi natomiast fakt w jakim stanie znajdował się odprawiony w procedurze tranzytu towar. Zdaniem Spółki, organ celny nie wyjaśnił tych wątpliwości a przesłane wyjaśnienia władz celnych Ukrainy odrzucił nie przestawiając kontrargumentów, czym naruszył art. 122 Ordynacji podatkowej.

Utrzymując w mocy decyzję Organu I instancji po rozpatrzeniu powyższego odwołania, Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawił następującą argumentację. Z zapisu w polu "D" kodu (90) w polu 25 dokumentu tranzytowego JDA SAD [...] wynika, iż podlegający odprawie pojazd przemieszczał się o własnym napędzie o numerach nadwozia zgodnych z w/w załączonych dokumentach, o wartości 300,- DEM. W polu 31, jako opis towaru wpisano m. inn. "NRs- do ustalenia". Na podstawie powyższego należy stwierdzić, że na przejściu granicznym w Olszynie został zgłoszony samochód osobowy kompletny.

Przedstawione dokumenty bezsprzecznie wskazują, że 5 sierpnia 2001r. na terytorium Ukrainy przez przejście graniczne w R., zostało wwiezione nadwozie do samochodu osobowego marki Łada Samara o nr [...]. Powyższe dowody nie mogą świadczy o prawidłowym zakończeniu procedury tranzytu, która zgodnie z art. 98 Kodeksu celnego, zostaje zakończona, gdy towary i odpowiednie dokumenty zostaną przedstawione w urzędzie celnym przeznaczenia.

Strona działając na podstawie art. 279 § 1 ustawy Kodeks celny, przedłożyła dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego. Przedstawione dowody mogłyby być uznane za wyczerpujące, gdyby przedmiotem tranzytu było nadwozie, a nie samochód.

Ponieważ przedmiotowy samochód i dotyczące go dokumenty nie zostały przedstawione w urzędzie celnym przeznaczenia tj. Oddziale Celnym , zgodnie z przepisami procedury tranzytu we wskazanym terminie, a towar usunięto spod dozoru celnego organ I instancji określił kwotę powstałego długu celnego oraz obliczył odsetki od kwot należności nie uiszczonych w terminie.

W oparciu o art. 221 § 3 Kodeksu celnego określił osoby dłużników, tj. B. S. jako osobę uprawnioną do korzystania z procedury tranzytu oraz Agencję Celną "B" Sp. z o.o. jako dłużnika solidarnego, który uiścił wymagane przez organ celny należności.

W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Agencja Celna "B" Sp. zo.o. wniosła o uchylenie opisanej wyżej decyzji, jako wydanej z naruszeniem art. 122 Ordynacji podatkowej.

Stwierdziła, że fakt licznych wątpliwości wskazujących na fakt, że w dokumencie dot. procedury tranzytu funkcjonariusz celny nie dokonał zapisu, że samochód przemieszczał się na własnych kołach.

Skarżąca zarzuciła, że z naruszeniem art. 279 § 1 Kodeksu celnego organy celne nie uznały przedstawionych przez nią dowodów a nadto nie wyjaśniły wątpliwości co do stanu w jakim znajdował się odprawiony w procedurze tranzytu pojazd.

Kolejne zarzuty skarżącej zmierzały do wykazania naruszenia przepisów o właściwości poprzez wystosowanie do skarżącej zawiadomienia o dokonaniu obliczeń obowiązku podatkowego i nie dopełnieniu czynności przesłania kopii decyzji do właściwego dla podatnika organu podatkowego.

Po wniesieniu skargi skarżąca zawiadomiła o zmianie umowy spółki i przedłożyła akt notarialny z [...] 01.2004 r. rep. [...] nr [...] sporządzony przez notariusz E. O. oraz postanowienie Sądu Rejonowego z [...], z którego wynika, że Spółka działa pod firmą "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym pełnomocnik skarżącej zarzucił brak uzasadnieniu w decyzji wyliczanych należności i niewskazanie elementów kalkulacyjnych stanowiących podstawę tych wyliczeń.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie przed WSA pełnomocnik organu odwoławczego stwierdził, że nie jest w stanie podać szczegółowo elementów kalkulacyjnych stanowiących podstawę naliczenia należności celnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie aczkolwiek nie wszystkie zarzuty podniesione przez skarżącą Spółkę były zasadne.

Z bezspornych ustaleń wynika, że [...] sierpnia 2001r. przez przejście graniczne w O. został wprowadzony przez B. S., na polski obszar celny, samochód osobowy marki Łada Samara o numerze nadwozia [...] i został on objęty procedurą tranzytu na podstawie noty tranzytowej [...]. Wyliczoną kwotę 9.618,80 zł należności wynikających z długu celnego oraz zastosowanej procedury celnej zagwarantowała Agencja Celna "B" Spółka z o.o. złożeniem stosownego zabezpieczenia.

W związku z brakiem potwierdzenia zakończenia procedury tranzytu rozpoczętej według dokumentu SAD [...] Oddział Celny poinformował zobowiązanego B. S. i skarżącą Spółkę o rozpoczętym postępowaniu poszukiwawczym.

W odpowiedzi skarżąca przedstawiła m. inn. pismo przedstawiciela Państwowej Służby Ceł Ukrainy w składzie Ambasady Ukrainy w Rzeczypospolitej Polskiej z [...] zawierające informację, że nadwozie do samochodu marki Łada Samara nr [...] zgłoszenie w dokumencie SAD poz. Nr [...] o wartości 300 DEM, zostały wprowadzone na terytorium celne Ukrainy przez przejście graniczne w miejscowości K. w dniu [...] sierpnia 2001r. i objęty procedurą do obrotu na stałe korzystanie na rzecz obywatela Ukrainy B. S..

W świetle powyższych, nie podważonych przez skarżącą, dowodów zasadnie organy celne obu instancji uznały, ze nie zostały wykonane obowiązki wynikające ze stosowania procedury tranzytu. Zgodnie z art. 98, obowiązującej w dacie wydawania zaskarżonej decyzji ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny ( tj. Dz.U. Nr 75, poz. 802 ze zm.) "Procedura tranzytu zostaje zakończona gdy towary objęte tą procedurą i odpowiednie dokumenty zostaną przedstawione w urzędzie celnym przeznaczenia, zgodnie z przepisami tej procedury".

Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika jedynie to, że w Urzędzie Celnym w K. zostało wprowadzone na terytorium Ukrainy nadwozie samochodu marki Łada Samara nr [...]. Dalsze dowody przedstawione dla wykazania zakończenia procedury celnej tranzytu podlegały już ocenie organów celnych. Ocena ta, dokonana w oparciu o zebrany materiał dowodowy mieści się w granicach, przysługującej organom celnym z mocy art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego, oceny całokształtu materiału dowodowego. Zarzuty zatem, wskazujące na naruszenie art. 270 § 1 kodeksu celnego i art. 122 Ordynacji podatkowej przez nieuznanie za wykazany, faktu opuszczenia przez opisany wyżej pojazd polskiego obszaru celnego i przyjęcie, ze wykazany został jedynie fakt opuszczenia tego obszaru przez nadwozie omawianego pojazdu, nie znajdują uzasadnienia.

Zasadne natomiast okazały się zarzuty wskazujące na naruszenie art. 123 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego.

Zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji nie zawierają uzasadnienia wyliczonych należności. W decyzjach tych nie wskazano elementów kalkulacyjnych stanowiących podstawę wyliczeń i sposobu dokonania tych wyliczeń. Uniemożliwia to dokonanie oceny zgodności z prawem decyzji organów obu instancji. Stwierdzenie zawarte w zaskarżonej decyzji, że należności celne obliczono stosownie do przepisu art. 13 § 1 Kodeksu celnego przyjmując wartość celną towaru, ustaloną przez urząd celny objęcia i, że zastosowano elementy kalkulacyjne właściwe dla towaru z daty powstania długu celnego, bez szczegółowego wskazania przyjętych wartości nie spełnia wymogów art. 210 § 4 OP, a tak uzasadniona decyzja uchyla się spod kontroli Sądu.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ppkt c i art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271).

O kosztach postanowiono zgodnie z art. 200 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ W. Długaszewska /-/ T. M. Geremek /-/ M. Lorych - Olszanowska

J.S