Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1308/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
Skarżony organ: Minister Edukacji Narodowej i Sportu
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędziowie NSA Cezary Pryca (spr.) asesor WSA Sławomir Antoniuk Protokolant Emilia Rutkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2005 r. sprawy ze skargi Burmistrza Miasta [...] na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie likwidacji przedszkola 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] marca 2004 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 1308/04

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 roku numer [...] Minister Edukacji Narodowej i Sportu utrzymał w mocy postanowienie z [...] marca 2004 roku numer [...] [...] Kuratora Oświaty w K.

Z materiału dokumentacyjnego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że uchwałą z dnia [...] lutego 2004 roku numer [...] Rada Miasta G. postanowiła podjąć czynności zmierzające do likwidacji z dniem [...] sierpnia 2004 roku Miejskiego Przedszkola Nr.[...] w G. i jednocześnie wskazała, że dzieciom zapewnia się miejsca w oddziałach w dotychczasowym budynku przedszkola, które miałoby funkcjonować jako oddziały filialne Miejskiego Przedszkola Nr.[...] w G.

Pismem z dnia [...] lutego 2004 roku Rada Rodziców Miejskiego Przedszkola Nr.[...] w G. wyraziła sprzeciw co do likwidacji przedszkola.

Pismem z dnia 25 lutego 2004 roku Rada Pedagogiczna Miejskiego Przedszkola Nr.[...] w G. wyraziła sprzeciw co do likwidacji Miejskiego Przedszkola Nr.[...].

W piśmie z dnia 3 marca 2004 roku rodzice dzieci uczęszczających do przedszkola numer [...] wyrazili sprzeciw co do likwidacji Miejskiego Przedszkola Nr. [...] w G.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2004 roku numer [...] [...] Kurator Oświaty w K., działając w oparciu o przepis art.59 ust.2 i 2b ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz. U. 67/96 poz.329 ze zmianami) wyraził negatywną opinię w sprawie likwidacji z dniem [...] sierpnia 2004 roku Miejskiego Przedszkola Nr.[...] w G.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 roku numer [...] Minister Edukacji Narodowej i Sportu utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] marca 2004 roku numer [...] [...] Kuratora Oświaty w K.

Na postanowienie z dnia [...] czerwca 2004 roku numer [...] Ministra Edukacji Narodowej i Sportu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Burmistrz Miasta G. Strona skarżąca domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia podniosła, że Rada Miasta G. podejmując uchwałę intencyjną kierowała się przesłankami finansowymi oraz merytorycznymi mającymi na celu poprawę w funkcjonowaniu przedszkoli, a organ odwoławczy oparł swoje rozstrzygnięcie na przypuszczeniach bez dokładnego ustalenia stanu faktycznego.

W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej i Sportu podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego ją postanowienia organu I instancji.

Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art.134 § 2 w/w ustawy.

Stosownie do treści art.59 ust.2 i 2b ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz. U. 67/96 poz.329 ze zmianami) placówka publiczna prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust.2a, może zostać zlikwidowana po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty, która to opinia jest wydawana w formie postanowienia na które przysługuje zażalenie. Z treści przytoczonego przepisu prawa wynikają dwie istotne okoliczności. Po pierwsze nie jest prawnie dopuszczalne zlikwidowanie placówki publicznej prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego bez opinii właściwego kuratora oświaty. Przy czym chodzi tutaj o taką sytuację, gdy żadna opinia nie została wydana, jak i o sytuację gdy została wydana opinia negatywna. Oznacza to, że likwidacja wskazanej wyżej placówki publicznej jest możliwa wyłącznie wówczas, gdy właściwy kurator oświaty wydał pozytywną opinię w sprawie likwidacji placówki publicznej. Po drugie opinia, o której mowa w przytoczonym wyżej przepisie prawa nie może być wydana w jakiejkolwiek formie, a jedynie dopuszczalną jest forma postanowienia, na które przysługuje środek odwoławczy w postaci zażalenia. Przyjęte przez ustawodawcę rozwiązania prawne wskazują jednoznacznie, że toczące się przed kuratorem oświaty postępowanie jest postępowaniem, do którego znajdują zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.

Przepis art.124 § 1 i § 2 k.p.a. w związku z art.107 § 2-5 k.p.a., w związku z art.126 k.p.a. określa zasadnicze składniki postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym. Przypomnieć należy, że zgodnie z treścią art.124 § 2 postanowienie, na które przysługuje zażalenie, powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne postanowienia winno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Organ winien więc zająć stanowisko wobec całego materiału dowodowego. W rozpatrywanej sprawie uzasadnienie postanowienia wydanego przez [...] Kuratora Oświaty nie odpowiada wymogom stawianym przez ustawodawcę i nie zawiera wskazanych wyżej elementów. Postanowienie, które nie zawiera wymaganych przez prawo składników, jest postanowieniem wadliwym. Z akt sprawy nie wynika, jakie dokumenty zostały uznane za dowody w sprawie przy wydawaniu opinii, jakie dokumenty stały się źródłem wiedzy kuratora przy wydawaniu opinii i w jaki sposób zostały ocenione przez ten organ.

Ponadto należy stwierdzić, że jednostki samorządu terytorialnego winny współdziałać z kuratorem oświaty przy gromadzeniu materiału dokumentacyjnego niezbędnego do wydania opinii.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.c, art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270 ze zmianami) orzekł, jak w sentencji wyroku.