Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SO/Wr 30/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny (art. 55 ustawy p.p.s.a.)
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2,  art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie z wniosku L.S. o wymierzenie grzywny Wojewodzie D. w przedmiocie nieprzekazania skargi postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. (dalej: Wojewoda) w sprawie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga została nadana za pośrednictwem platformy ePUAP (data wpływu do organu: 5 maja 2020 r.). Organ przekazał skargę na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu 19 czerwca 2020 r. (skargę zadekretowano pod sygn. akt III SAB/Wr 654/20).

Pismem z 8 czerwca 2020 r. skarżąca złożyła wniosek o wymierzenie organowi grzywny. W uzasadnieniu podała, że mimo upływu terminu określonego w art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

W odpowiedzi na wniosek Wojewoda wniósł o jego oddalenie podnosząc, że nie sposób się zgodzić ze stanowiskiem strony, iż termin przekazania skargi, która wpłynęła do organu w dniu 5 maja 2020 r. upłynął przed datą 8 czerwca 2020 r.

Podkreślił, iż skarga została złożona w dniu, w którym zgodnie art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), dodanym do ustawy na mocy art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 568) nie doszło do rozpoczęcia biegu terminu. Powołany art. 15 zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. został uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875). Na mocy zaś art. 68 ust. 6 ustawy: "Terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg

nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy". Ustawa została ogłoszona w dniu 15 maja 2020 r. i weszła w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia (wedle art. 76) czyli w dniu 16 maja 2020 r., zatem terminy rozpoczęły bieg od dnia 24 maja 2020 r.

W tym kontekście organ zauważył, że termin na przekazanie skargi do sądu administracyjnego, która wpłynęła w okresie objętym obowiązywaniem ww. przepisów -upłynął w dniu 23 czerwca 2020 r., natomiast skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. w dniu 19 czerwca 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ,

o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi

i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. (art. 55. § 1 p.p.s.a).

Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki.

Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a., jasno stanowi, że organ ma wykonać określony

w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi.

W niniejszej sprawie trafnie Wojewoda zauważył, że na bieg terminu do przekazania Sądowi skargi strony wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę miał niewątpliwie wpływ ogłoszony na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stan epidemiczny. Zauważenia wymaga, że w myśl art. 15zzs ust. 1 ustawy o COVID-19, dodanego do tej ustawy przez art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy

o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem

i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 568), zmieniającej wskazaną ustawę z dniem 31 marca 2020 r. – w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. W związku z tym, że stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r., przyjąć należało, iż od tej daty z mocy prawa nastąpił skutek wynikający z tej normy prawnej, kształtując (wstrzymując) bieg terminu do przekazania przez Wojewodę skargi strony skarżącej z 30 kwietnia 2020 r. Zgodnie natomiast z art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. 2020 r. poz. 875), dalej: ustawa zmieniająca, z dniem 16 maja 2020 r. został uchylony art. 15zzr i art. 15zzs ww. ustawy o COVID-19. Jednocześnie ustawodawca w art. 68 ust. 6 i 7 ww. ustawy zmieniającej wprowadził siedmiodniowy termin, po którym terminy wstrzymane rozpoczynają swój bieg, zaś zawieszone biegną dalej. W konsekwencji rozpoczęcie biegu terminów, które zostały wstrzymane i kontynuowanie biegu terminów, które zostały zawieszone na podstawie art. 15zzr i art. 15zzs ustawy zmienianej, nastąpiło od 24 maja 2020 r.

W świetle powołanej regulacji prawnej za niesporne należy zatem uznać, że wyznaczony treścią art. 54 § 1 p.p.s.a. bieg terminu do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie rozpoczął się w dniu następującym po dniu wniesienia skargi (tj. 5 maja 2020 r.), ale 24 maja 2020 r. i upłynął 23 czerwca 2020 r. (z uwzględnieniem art. 83 § 2 p.p.s.a.).

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, oraz sprawy o sygn. akt III SAB/Wr 654/20 (pod którą zrejestrowano skargę) organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy w dniu 19 czerwca 2020 r., wobec tego nie dopuścił się naruszenia ustawowego terminu przekazania skargi.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.