Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 692/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 208 par. 1, art. 33d, art. 33g, art. 224a, art. 120, art. 121 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 170
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 692/13 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 października 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek, Sędzia: WSA Maja Chodacka (spr.), Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Protokolant: Justyna Owczarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2013 r., sprawy ze skarg Rafinerii T., na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 16 czerwca 2011 r. nr [...], [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o przyjęcie zabezpieczenia, oraz o wstrzymanie wykonania decyzji, I. uchyla zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu I instancji, II. określa, że zaskarżone decyzje nie mogą być wykonywane do czasu uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 914 zł (dziewięćset czternaście złotych).


UZASADNIENIE

|Wnioskiem z dnia 18 listopada 2008r. strona skarżąca zwróciła się do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej o przyjęcie zabezpieczenia w |

|postaci depozytu gotówkowego odpowiadającego kwocie zawyżenia podatku od towarów i usług, określonego w decyzji wymiarowej tegoż organu|

|z dnia 31 października 2008r. Skarżąca wniosła ponadto o wstrzymanie wykonania wymienionej decyzji wymiarowej. Depozyt w kwocie 1 570 |

|149, 00 zł został przekazany przelewem na rachunek sum depozytowych właściwego urzędu skarbowego. |

|Złożone wnioski zostały wraz z aktami sprawy przekazane Dyrektorowi Izby Skarbowej, który postanowieniami z dnia 4 grudnia 2008r. |

|odmówił przyjęcia zabezpieczenia oraz wstrzymania wykonania decyzji wymiarowej. |

|W uzasadnieniu organ odwołał się do art. 224a w zw. z art. 33g ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa. Stwierdził przy |

|tym, że skoro na postanowienie w przedmiocie przyjęcia zabezpieczenia służy zażalenie to organ nie ma obowiązku przyjęcia takiego |

|zabezpieczenia. Organ odwoławczy dodał, że przyjęcie zabezpieczenia nie będzie skutecznie chroniło interesów Skarbu Państwa z uwagi na |

|zbliżający się termin przedawnienia. |

|Jednocześnie w dniu 4 grudnia 2008r. kwota należności została wyegzekwowana z rachunków bankowych spółki. W związku z tym depozyt na |

|wniosek podatnika został mu zwrócony przez urząd skarbowy dnia 10 grudnia 2008r. |

|Powyższe orzeczenia Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowieniami z dnia 13 lutego 2009 r. |

|Wyrokiem z dnia 17 lipca 2009r., sygn. akt I SA/Kr 663/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na skutek skarg, uchylił |

|orzeczenia organu odwoławczego z dnia 13 lutego 2009r. oraz poprzedzające je postanowienia z dnia 4 grudnia 2008r. |

|W pisemnych motywach Sąd pierwszej instancji stwierdził, że art. 33d, art. 33f, art. 33g Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym|

|przed dniem 1 stycznia 2009r. nie uprawniały organu do odmowy przyjęcia zabezpieczenia ze względu na spodziewany upływ okresu |

|przedawnienia. Przyjęcie natomiast zabezpieczenia było jedną z przesłanek obligatoryjnego wstrzymania wykonania decyzji wymiarowej. |

|Powyższą argumentację podzielił Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 14 października 2010r., sygn. akt I FSK 1881/09 |

|oddalił skargę kasacyjną organu odwoławczego na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. NSA stwierdził, że do dnia 31 |

|grudnia 2008r. przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące zabezpieczenia na wniosek podatnika, ograniczały organ jedynie do badania czy |

|zaproponowana forma zabezpieczenia mieściła się w katalogu wymienionym w art. 33d Ordynacji podatkowej. Był to błąd ustawodawcy, który |

|został naprawiony dopiero zmianą przepisów, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2009 r. |

|Po ponownym rozpoznaniu złożonych wniosków, postanowieniami z dnia 11 marca 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej, na podstawie art. 208 § 1 |

|Ordynacji podatkowej, umorzył oba postępowania jako bezprzedmiotowe. |

|Organ podkreślił, że w dacie ponownego orzekania zmianie uległy okoliczności faktyczne sprawy. |

|Decyzja wymiarowa z dnia 31 października 2008r., na poczet której mogło być przyjęte zabezpieczenie oraz co do której powinno zostać |

|orzeczone wstrzymanie wykonania - została bowiem uchylona decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 stycznia 2009r. Ponadto w dniu 4 |

|grudnia 2008r. została wyegzekwowana kwota zaległości. Natomiast wpłacony depozyt w dniu 10 grudnia 2008r. organ zwrócił podatnikowi. |

|W złożonym odwołaniu skarżąca powtórzyła argumentację, którą prezentowała na wcześniejszych etapach postępowania, dodatkowo wspartą |

|stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartym w wyroku sygn. akt I FSK 1881/09. Podniosła, że umorzenie postępowania byłoby |

|możliwe jedynie z uwagi na jego bezprzedmiotowość spowodowaną przedawnieniem zobowiązania podatkowego, którego egzekucja dotyczyła. |

|Wskazała również, że sprawa dotycząca prawidłowości przeprowadzenia egzekucji znajduje się na etapie postępowania sądowego. Z tego |

|względu organ powinien zawiesić postępowanie w tej sprawie do czasu zakończenia tamtego postępowania. |

|Decyzjami z dnia 16 czerwca 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej odpowiednio w przedmiocie zabezpieczenia i wstrzymania wykonania decyzji |

|utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenia pierwszoinstancyjne, podnosząc przede wszystkim okoliczność braku przedmiotu postępowania w dacie|

|orzekania. Wskazał na uchylenie decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za sierpień 2003r. i przekazanie sprawy |

|do ponownego rozpoznania. Zauważył, że zobowiązanie wygasło na skutek jego zapłaty, a dokładnie rzecz ujmując, na skutek przymusowego |

|ściągnięcia w drodze egzekucji. Z tego właśnie powodu nie było możliwe orzekanie w przedmiocie jego zabezpieczenia i wstrzymania |

|wykonania. Podkreślił, że skoro postępowanie "z jakiejkolwiek przyczyny" stało się bezprzedmiotowe to prawidłowe było jego umorzenie. |

|W skargach na wymienione wyżej orzeczenia, złożonych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, strona skarżąca zarzuciła |

|organowi naruszenia art. 120, art. 121, art. 208 § 1, art. 33d, art. 33g, art. 224a i art. 59 Ordynacji podatkowej oraz art. 170 ustawy|

|Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |

|W uzasadnieniu strona skarżąca podtrzymała argumentację zawartą w odwołaniach. Ponadto wskazała, że wniosek o przyjęcie zabezpieczenia |

|był skuteczny, a zobowiązanie podatkowe przymusowo wykonane, jej zdaniem, nie wygasło, gdyż jego ściągnięcie przez organ było |

|bezprawne. Podniosła również, że niniejsze postępowanie powinno być zawieszone do czasu wydania przez sąd administracyjny orzeczenia w |

|przedmiocie zasadności postępowania egzekucyjnego. |

|W odpowiedziach na skargi organ wniósł o ich oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko. |

|Na rozprawie w dniu 21 października 2011r. Sąd połączył sprawy z obu skarg do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. |

|Wyrokiem z dnia 21 października 2011r. sygn. akt I SA/Kr 1398/11skargi oddalono. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że postępowanie w |

|sprawach obu wniosków było bezprzedmiotowe, a zatem nie doszło do naruszenia art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej. Sąd zauważył, że w |

|dacie ponownego orzekania przez organ (tj. dnia 11 marca 2011r.) decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 31 października |

|2008r., z której wynikała należność, a której dotyczyły wnioski o zabezpieczenie i wstrzymanie wykonania, nie istniała w obrocie |

|prawnym na skutek jej uchylenia decyzją z dnia 30 stycznia 2009r. i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd dodał, że odpadła |

|w ten sposób podstawa do domagania się wykonania (zapłaty) należności wynikającej z tej decyzji. Sąd uznał więc, że w ustalonym w |

|sprawie stanie faktycznym, nie istniał przedmiot postępowania dotyczącego przyjęcia zabezpieczenia i wstrzymania wykonania decyzji. |

|Sąd odniósł się również do sprawy sygnalizowanej przez skarżącą. Stwierdził, że przedmiotem skargi w sprawie o sygn. I SA/Kr 1334/11 |

|nie była zasadność prowadzenia egzekucji, lecz zasadność uchylenia przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji dotyczącej określenia |

|nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w podatku od towarów i usług za sierpień 2003r. do ponownego rozpatrzenia w |

|sytuacji, gdy zdaniem strony, zobowiązanie uległo przedawnieniu. Wbrew zarzutom skargi sprawa I SA/Kr 1334/11 nie miała zatem |

|charakteru prejudycjalnego co do orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji czy też przyjęcia zabezpieczenia. |

|Zdaniem Sądu, organ w stanie faktycznym, który wystąpił w ponownie prowadzonym postępowaniu, nie był zobowiązany do badania dalszych |

|okoliczności sprawy w zakresie ewentualnego przedawnienia zobowiązania, skoro ustalił, że istnieją inne, zasadne przyczyny umorzenia |

|postępowania w trybie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej. Ponadto na podstawie art. 212, zdanie pierwsze, Ordynacji podatkowej organ był|

|związany swoją poprzednią decyzją kasacyjną z dnia 30 stycznia 2009r. uchylającą decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, dotyczącą|

|zobowiązania za sierpień 2003 r., niezależnie od stanowiska strony wyrażonego w skardze. |

|W związku z powyższym Sąd uznał za niezasadne zarzuty naruszenia w postępowaniu podatkowym art. 120 i art. 121 oraz art. 208 § 1, a |

|także art. 33d, art. 33g, art. 224a oraz art. 59 Ordynacji podatkowej. Organ prawidłowo przyjął bowiem, że nie istniał przedmiot |

|postępowania, natomiast wymienione przepisy mogłyby mieć zastosowanie jedynie w przypadku orzekania merytorycznego. |

|Zdaniem Sądu, również art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie został naruszony. W rozpoznawanej sprawie|

|istotnie uległ bowiem zmianie stan faktyczny w związku z nieistnieniem w obrocie prawnym decyzji wymiarowej, a co za tym idzie brakiem |

|przedmiotu postępowania. Sąd zauważył, że organ nie negował zresztą w zaskarżonych decyzjach oceny prawnej wyrażonej przez sądy |

|administracyjne w rozpatrywanej sprawie, ponieważ w ogóle nie orzekał merytorycznie. |

|Na powyższe orzeczenie strona skarżąca złożyła skargę kasacyjną, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, |

|przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. |

|W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. |

|Wyrokiem z dnia 12 lutego 2013r. sygn. akt I FSK 398/12 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do |

|ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oraz zasądził na rzecz strony skarżącej koszty postępowania |

|kasacyjnego. |

|Naczelny Sąd Administracyjny uznał przede wszystkim za usprawiedliwiony zarzut naruszenia w zaskarżonym wyroku art. 145 § 1 pkt 1 lit. |

|c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie |

|przez Sąd pierwszej instancji wadliwej kontroli zastosowania przez Dyrektora Izby Skarbowej instytucji umorzenia postępowania |

|wszczętego wnioskiem strony skarżącej z dnia 18 listopada 2008r. w sprawie przyjęcia zabezpieczenia w postaci depozytu gotówkowego w |

|związku z zobowiązaniem w podatku od towarów i usług za sierpień 2003r. wynikającym z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z |

|dnia 31 października 2008r. oraz wstrzymania wykonania w całości tej decyzji. |

|Wobec braku merytorycznej oceny zasadności wniosku spółki z dnia 18 listopada 2008r., stosownie do stanowiska zawartego wyrokach WSA w |

|Krakowie sygn. akt I SA/Kr 663/09 i NSA w Warszawie sygn. akt I FSK 1881/09, NSA uznał także za zasadne zarzuty naruszenia art. 145 § 1|

|pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 33d, art. 33g oraz art. 224a Ordynacji |

|podatkowej, poprzez brak zastosowania w sprawie tych przepisów oraz naruszenia art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami |

|administracyjnymi przez Sąd pierwszej instancji, poprzez brak ustosunkowania się w tym zakresie do zarzutów podniesionych w skardze. |

|Dodatkowo uznano za usprawiedliwiony także zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami |

|administracyjnymi w związku z art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 120 i art. 121 § 1 |

|Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe nie mogą bowiem wydawać orzeczeń, których celem jest ominięcie normy wynikającej z art. 170 |

|ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż takie działania godzą w zasady praworządności i budowania zaufania do |

|organów podatkowych. |

| |

| |

| |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. |

|Skargi są zasadne. |

|W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, |

|ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - |

|jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - realizowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie |

|prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów |

|postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało |

|ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także |

|przepisów dających podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności zaskarżonych aktów - art. 145 § 1 pkt 1 i ustawy |

|Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |

|W pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 190 zdanie 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, |

|orzekający Sąd związany jest stanowiskiem zajętym już w sprawie przez NSA w przywołanym wyżej wyroku z dnia 12 lutego 2013r. sygn. akt |

|I FSK 398/12, w którym przeprowadzona została ocena zarzutów skargi kasacyjnej wywiedzionej od wcześniejszego wyroku tutejszego Sądu, |

|tj. wyroku z dnia 21 października 2011r. sygn. akt I SA/Kr 1398/11, skutkująca uchyleniem tego ostatniego orzeczenia. Powołany wyżej |

|przepis w sposób jednoznaczny wyznacza kierunek postępowania sądu I instancji, który nie posiada już na tym etapie postępowania |

|sądowoadministracyjnego swobody w zakresie wykładni prawa, jak również nie może odstąpić od wskazań co do dalszego postępowania. |

|W judykaturze i doktrynie zwraca się również uwagę, że wojewódzki sąd administracyjny może odstąpić od zawartej w orzeczeniu NSA |

|wykładni prawa jedynie w wyjątkowych sytuacjach, w szczególności, jeżeli stan faktyczny sprawy ustalony w wyniku ponownego jej |

|rozpoznania uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego należy stosować przepisy prawa odmienne od |

|wyjaśnionych przez NSA (por. wyrok SN z dnia 9 lipca 1998 r., sygn. akt I PKN 226/98, OSNAP 1999, nr 15, poz. 486), jak również w |

|przypadku, gdy przy niezmienionym stanie faktycznym sprawy, po wydaniu orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny, zmienił się stan |

|prawny (tak: H. Knysiak - Molczyk (w:) H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |

|Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005). |

|Odnosząc przedstawione powyżej rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek |

|umożliwiających odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej w wyżej przywołanym wyroku NSA. Oznacza to, że dalsze rozważania na temat |

|legalności zaskarżonego aktu w zakresie prawidłowości postępowania przeprowadzonego przez organy muszą być prowadzone w oparciu o |

|stanowisko sądu wyższej instancji. |

|Skargi podlegają uwzględnieniu z uwagi na fakt naruszenia przez organy podatkowe przepisów art. 208 § 1, art. 33d, art. 33g, art. 224a,|

|art. 120 oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, a także art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w stopniu,|

|o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |

|Należy wskazać za Naczelnym Sądem Administracyjnym, iż w okolicznościach faktycznych i prawnych, jakie wystąpiły w niniejszej sprawie |

|fakt uchylenia decyzji wymiarowej Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 stycznia 2009r. nie |

|świadczy o bezprzedmiotowości postępowania z tej przyczyny. Istotą tego postępowania jest bowiem kwestia czy organ w stanie prawnym |

|obowiązującym w 2008r., kiedy rozpatrywał wniosek strony z dnia 18 listopada 2008r., miał podstawę do odmowy przyjęcia zabezpieczenia z|

|innych przesłanek (takich jak zbliżający się termin upływu przedawnienia zobowiązania) niż związane z dopełnieniem przez stronę |

|warunków formalnych zabezpieczenia. Czy też, jeśli zabezpieczenie zostało prawidłowo złożone w jednej z form przewidzianych w art. 33d |

|Ordynacji podatkowej w wówczas obowiązującym brzmieniu, organ miał obowiązek przyjąć to zabezpieczenie i wydać na podstawie art. 224a §|

|1 pkt 1 tej ustawy postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji? |

|Rozstrzygnięcie tej kwestii w tym postępowaniu wpadkowym ma podstawowe znaczenie dla oceny legalności działań podejmowanych przez organ|

|w postępowaniu wymiarowym, dotyczącym określenia stronie skarżącej zobowiązania za sierpień 2003r., które nie zostało jeszcze |

|prawomocnie zakończone. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 stycznia 2009r. została bowiem uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu |

|Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 października 2011r. sygn. akt I SA/Kr 1334/11. Natomiast skarga spółki na kolejną decyzję |

|wymiarową Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 maja 2012r. w przedmiocie zobowiązania za sierpień 2003r. została oddalona wyrokiem |

|Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2012r. sygn. akt I SA/Kr 1191/12, na który strona skarżąca |

|złożyła jeszcze nierozpoznaną skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (sprawa o sygn. akt I FSK 558/13). |

|Rozstrzygnięcie wydane w niniejszej sprawie rzutuje także na ocenę czynności organów w postępowaniu egzekucyjnym, która także nie |

|została jeszcze prawomocnie dokonana. Wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 października 2011r. sygn. akt I SA/Kr 1335/11, uchylający |

|postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 sierpnia 2009r. w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na |

|podstawie tytułu wykonawczego obejmującego zaległości z podatku od towarów i usług Rafinerii za sierpień 2003r. został zaskarżony do |

|Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Dyrektora Izby Skarbowej, przy czym skarga kasacyjna nie została jeszcze rozpoznana (sprawa o |

|sygn. akt II FSK 799/12). |

|Uchylenie się przez organ do merytorycznego załatwienia wniosków strony złożonych 18 listopada 2008r. w sprawie wpadkowej, z |

|uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego, który występował w momencie składania tych wniosków, nie pozwala bowiem na przesądzenie |

|kluczowego dla podatnika zagadnienia czy nastąpiło przedawnienie ciążącego na nim zobowiązania w podatku od towarów i usług za sierpień|

|2003r. Dlatego też należy uznać, że organ miał obowiązek załatwić postępowanie wpadkowe w taki sposób, aby uwzględnić w nim stanowisko |

|zawarte w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lipca 2009r., sygn. akt I SA/Kr 663/09 i Naczelnego Sądu |

|Administracyjnego z dnia 14 października 2010r. I FSK 1881/09. Z wyroków tych w sposób jednoznaczny wynika, że w stanie prawnym |

|obowiązującym do końca 2008r. organ, stosownie do art. 33g w związku z art. 33d Ordynacji podatkowej, miał obowiązek przyjęcia |

|zabezpieczenia jeżeli zostało ono zaoferowane w jednej z postaci dopuszczonych prawem, a także w konsekwencji był zobligowany do |

|wstrzymania wykonania tak zabezpieczonej decyzji, zgodnie z art. 224a § 1 pkt 1 tej ustawy. |

|Na stanowisko to nie mogą mieć wpływu okoliczności, które powstały na skutek działań organów późniejszych od złożenia wniosku wraz |

|odpowiednim depozytem w listopadzie 2008r., takich jak: wystawienie tytułu wykonawczego 2 grudnia i uruchomienie egzekucji 4 grudnia |

|2008r., zwrot depozytu 10 grudnia tego roku, czy też uchylenie decyzji, której dotyczył wniosek dnia 30 stycznia 2009r. |

|Wobec braku merytorycznej oceny zasadności wniosku spółki z dnia 18 listopada 2008r., stosownie do stanowiska zawartego ww. wyrokach |

|WSA w Krakowie sygn. akt I SA/Kr 663/09 i NSA w Warszawie sygn. akt I FSK 1881/09, zarzuty naruszenia art. 33d, art. 33g oraz art. 224a|

|Ordynacji podatkowej, poprzez brak zastosowania w sprawie tych przepisów należy uznać za zasadne. |

|Także pogląd organu, że nie wiąże go art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż istotnie uległ zmianie |

|stan faktyczny w związku z nieistnieniem w obrocie prawnym decyzji wymiarowej jest nietrafny. |

|Należy zwrócić uwagę, że działania organu podjęte w grudniu 2008r. i w styczniu 2009r., w tym decyzja kasacyjna z dnia 30 stycznia |

|2009r., które miałyby przemawiać za bezprzedmiotowością postępowania wpadkowego w tej sprawie, nastąpiły przed wydaniem wyroków przez |

|sądy administracyjne dnia 17 lipca 2009r. w sprawie o sygn. akt SA/Kr 663/09 i z dnia 14 października 2010r. I FSK 1881/09. Przyjęcie |

|więc stanowiska o bezprzedmiotowości postępowania w rozpatrywanych sprawach wpadkowych, na skutek działań, które miały miejsce przed |

|wydaniem tych wyroków, prowadziłoby do wniosku, że sądowa kontrola orzeczeń wydanych w tych sprawach nie ma w istocie znaczenia. Rację |

|ma strona skarżąca podnosząc, że zaakceptowanie rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Skarbowej prowadziłoby w istocie do iluzoryczności |

|sądowo-administracyjnej kontroli aktów administracyjnych. Dlatego też należy uznać za usprawiedliwiony także zarzut naruszenia art. 170|

|ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe nie mogą|

|bowiem wydawać orzeczeń, których celem jest ominięcie normy wynikającej z art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami |

|administracyjnymi, gdyż takie działania godzą w zasady praworządności i budowania zaufania do organów podatkowych. |

|W rozpatrywanej sprawie, przy stanowisku zaprezentowanym w przywołanych wyżej wyrokach sądów administracyjnych, przesłanką do umorzenia|

|postępowania nie może być uchylenie decyzji wymiarowej, które było okolicznością istniejącą w momencie orzekania przez te sądy. Także |

|takiej okoliczności nie może stanowić zwrot depozytu, gdyż został nieprawidłowo dokonany przez organ, w sytuacji, gdy powinien zgodnie |

|z ww. wyrokami stanowić skuteczne zabezpieczenie decyzji, warunkujące jej wstrzymanie. |

|Bezprzedmiotowość sprawy dotyczącej zabezpieczenia mogłaby natomiast wynikać z przedawnienia zobowiązania. Jednakże to zagadnienie |

|zawisło w sprawie o sygn. akt I FSK 558/13. Dlatego też nie może być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu. To samo dotyczy |

|kwestii oceny prawidłowości prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego stanowi bowiem przedmiot|

|sprawy o sygn. akt II FSK 799/12, w której Naczelny Sąd Administracyjny będzie kontrolował wyrok Sądu pierwszej instancji dotyczący |

|zarzutów na postępowanie egzekucyjne. |

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ będzie zobowiązany przeprowadzić merytoryczne postępowanie zgodnie z wytycznymi zawartymi przez Sąd w niniejszym wyroku.

W konsekwencji, w ocenie Sądu zarzuty skarg dotyczące naruszenia przy wydaniu zaskarżonych decyzji art. 208 § 1, art. 33d, art. 33g, art. 224a, art. 120 oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, a także art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są uzasadnione. Naruszenie tych przepisów jest tego rodzaju, że mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem na podstawie art. 145 § 1 pk1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uchylić decyzje organów obu instancji. W przedmiocie pkt II sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.