Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 787/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2007 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r. znak [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia wykonania robót budowlanych. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego [...] Sp. z o.o. w W. kwotę 755 zł (siedemset pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 787/07

U Z A S A D N I E N I E

Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2006r działając na podstawie art. 30 ust 6 pkt 2 w związku z art. 29 ust 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r, Nr 156, poz. 1118) wniósł sprzeciw

do zgłoszenia wykonania robót budowlanych polegających na instalacji jednej tablicy reklamowej nie trwale związanej z gruntem na obszarze kolejowym na wysokości

km 13.515 linii kolejowej W. – D. przy ul. W. od strony toru

nr 2 w W..

Zdaniem Wojewody [...] proponowana lokalizacja przedmiotowej tablicy reklamowej znajduje się na obszarze kolejowym w rozumieniu ustawy z dnia 28 marca 2003r – o transporcie kolejowym (Dz.U. z 2003r, Nr 86, poz. 789). Na obszarze kolejowym mogą być zlokalizowane jedynie obiekty kolejowe i inne służące obsłudze ruchu kolejowego stosownie do postanowień § 1 ust 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10.11.2004r w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie budowli i budynków, drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych ( Dz.U. z 2004r, nr 249, poz 2500 ).

Natomiast zgodnie z § 1 ust 1 powołanego rozporządzenia budowle i budynki mogą być usytuowane w odległości nie mniejszej niż 10 m od granicy obszaru kolejowego, z tym, że odległość ta od osi skrajnego toru nie może być mniejsza niż 20m.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania inwestora [...] Sp z o.o. decyzją z dnia [...] marca 2007r znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy podzielił ustalenie organu pierwszej instancji, iż przedłożony przez inwestora projekt budowlany przewiduje zlokalizowanie tablicy reklamowej na obszarze kolejowym w obrębie którego przepisy obowiązującego prawa nie przewidują możliwości lokalizowania innych obiektów niż obiekty kolejowe i inne służące obsłudze ruchu kolejowego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powołał się na art. 53 ust 2 i ust 4 ustawy o transporcie kolejowym ( Dz.U. z 2003r, Nr 86, poz 789) wskazując, iż treść przepisu jest taka sama jak treść powołanego w uzasadnieniu organu pierwszej instancji § 1 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10.11.2004r w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie budowli i budynków, drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych ( Dz.U. z 2004r, nr 249, poz 2500 ) który nie obowiązuje od dnia 1 stycznia 2007r.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 30 ust 6 pkt 2 w związku z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego organ odwoławczy stwierdził, iż projektowana tablica reklamowa o wymiarach 6 m x 3 m jest budowlą podlegającą regulacji przepisów Prawa budowlanego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł inwestor [...] S.p. z o.o. z siedzibą w W..

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie przepisu art. 30 ust 6 pkt 2 Prawa budowlanego i art. 4 pkt 8 oraz art. 53 ust 2 ustawy o transporcie kolejowym oraz art. 1 § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10.11.2004r i art. 6 kpa, art. 9 kpa, art. 7 kpa. Art. 136 kpa, art. 77 § 1 kpa.

Skarżąca na podstawie art. 106 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosła o zażądanie z Urzędu [..] wyrysu i wypisu z operatu ewidencyjnego prowadzonego dla przedmiotowej nieruchomości w celu ustalenia czy przedmiotowa nieruchomość stanowi obszar kolejowy i czy uzasadnione jest stosowanie art. 53 ust 2 i ust 4 ustawy o transporcie kolejowym.

Zdaniem skarżącej Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie przeprowadził postępowanie dowodowego w celu ustalenia statusu prawnego i faktycznego terenu objętego zgłoszeniem, w szczególności nie ustalił numeru i obrębu działki na której miała zostać zainstalowana tablica reklamowa jej powierzchni i rodzaju gruntów oraz nie zbadał czy działka zabudowana jest innymi obiektami niż wskazane w art. 4 pkt 8 ustawy o transporcie kolejowym.

Zabudowanie działki takimi innymi obiektami świadczyłoby zdaniem skarżącej o braku jej przeznaczenia wyłącznie na cele wskazane w w/w art. 4 pkt 8.

Skarżąca zarzuciła również brak odniesienia się do dokumentów załączonych do zgłoszenia w których zarządcy terenów kolejowych zweryfikowali planowane prace budowlane oraz potwierdzili ich zgodność z prawem i brak kolizji z eksploatacją obiektów kolejowych i bezpieczeństwem na terenie kolejowym.

Ponadto skarżąca zarzuciła brak uwzględnienia faktu wykorzystania przedmiotowej tablicy reklamowej pod reklamę kolejową.

W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie podstawę materialnoprawną zgłoszonego sprzeciwu stanowił art. 30 ust 6 pkt 2 w związku z art. 29 ust 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane ( Dz.U. z 2006r, Nr 156, poz 1118 ).

Oznacza to, że organ nie zakwestionował trybu zgłoszeniowego dla projektowanego urządzenia reklamowego uznając jedynie brak zgodności zamierzenia inwestycyjnego objętego zgłoszeniem z przepisami ustawy z dnia 28 marca 2003r – o transporcie kolejowym ( Dz.U. z 2003r, Nr 86, poz 789).

Tryb postępowania związany z instytucją zgłoszenia jest trybem uproszczonym w którym organ dokonuje oceny zgłoszonego zamiaru inwestycyjnego.

Skoro zgłoszenie robót budowlanych jest formą wszczęcia postępowania administracyjnego to mają tu zastosowanie przepisy art. 7 kpa i art. 77 kpa zobowiązujące organ do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

Jednakże z urzędu organ nie przeprowadza żadnych dowodów gdyż obowiązkami dowodowymi obciążony jest podmiot zgłaszający zamiar inwestycyjny.

Organ natomiast tylko w przypadku konieczności uzupełnienia zgłoszenia nakłada postanowieniem na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia w określonym terminie brakujących dokumentów - art. 30 ust 2 Prawa budowlanego.

Skarżący w zgłoszeniu z dnia 23 listopada 2006r powołując się na art. 30 ust 1 Prawa budowlanego zgłosił zamiar wykonania robót budowlanych o których mowa w art. 29 ust 2 pkt 1 – 13 polegających na instalacji jednej tablicy reklamowej nie trwale związanej z gruntem na terenie kolejowym na potrzeby wykorzystania pod reklamę kolejową.

Jednocześnie skarżący wskazał lokalizację tablicy na wysokości km 13.515 linii kolejowej W. – D. przy ul. W. od strony toru nr 2 w W..

Z oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynika, że skarżący na podstawie umowy z dnia [...] sierpnia 1997r posiada prawo do dysponowania nieruchomością oznaczoną w obrębie ewidencyjnym [...].

Skarżący nie podał numeru działki na której zamierza usytuować tablicę reklamową, a w projekcie jej usytuowania nie został oznaczony obręb ewidencyjny [...].

Pomimo braków zgłoszenia organ nie wezwał skarżącego do jego uzupełnienia poprzez wskazanie numeru działki oraz przedłożenia stosownych dokumentów wskazujących na usytuowanie tablicy reklamowej na obszarze kolejowym.

W przedstawionym projekcie usytuowania tablicy reklamowej brak jest określenia granic obszaru kolejowego w świetle ustawowej definicji zawartej w ustawie z dnia 28 marca 2003r – o transporcie kolejowym ( Dz.U. z 2003r, Nr 86, poz 789).

Bez udokumentowania przebiegu granic obszaru kolejowego nie można zweryfikować stanowiska organu o lokalizacji tablicy reklamowej na obszarze kolejowym.

Zauważyć należy również, iż przepis art. 53 ust 2 powołanej wyżej ustawy jak i treść § 1 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10.11.2004r w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie budowli i budynków, drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych ( Dz.U. z 2004r, nr 249, poz 2500 ) błędnie uznanego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego za nieobowiązujące wyznaczają odległości od granicy obszaru kolejowego pozwalające na sytuowanie budowli i budynków.

Organ w celu ustalenia czy przedmiotowa nieruchomość stanowi obszar kolejowy i czy uzasadnione jest stosowanie art. 53 ust 2 i ust 4 ustawy o transporcie kolejowym powinien wezwać skarżącego do uzupełnienia zgłoszenia o brakujące dokumenty między innymi te których przedłożenia zażądała skarżąca w skardze.

Dokonując rozpatrzenia materiału dowodowego organ powinien również mieć na uwadze przepis art. 57 ustawy z dnia 28 marca 2003r – o transporcie kolejowym ( Dz.U. z 2003r, Nr 86, poz 789) pozwalający na odstępstwo od warunków usytuowania budowli określonych w art. 53, przy czym taka decyzja ostateczna powinna zostać dołączona do zgłoszenia.

W ocenie Sądu organ nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego sprawy, uchybiając obowiązkowi wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

W związku z naruszeniem art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa, które miało wpływ na wynik sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pk 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz 1270 ) orzekł jak w sentencji.

Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.