Wyrok Sądu Najwyższego, sygn. akt III ARN 1/90
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia: 1990-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 607  Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 2, art. 12 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55
law: Obwieszczenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 17 lutego 1983 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe.
article: art. 18
journal: Dz.U. 1976 nr 7 poz. 36
law: Obwieszczenie Przewodniczącego Rady Państwa z dnia 16 lutego 1976 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej uchwalonej przez Sejm Ustawodawczy w dniu 22 lipca 1952 r.
Teza: Z brzmienia przepisu art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /t.j. Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/ wyraźnie wynika, że czynsz najmu w domach jednorodzinnych, jeżeli w części są zamieszkane przez właściciela lub ich pełnoletnie dzieci, strony ustalają na podstawie wzajemnego porozumienia.

Ustawodawca nie wprowadza w tym przedmiocie żadnych prawnoadministracyjnych ograniczeń swobody stron stosunku najmu lokali w tych domach, do kształtowania wysokości czynszu za korzystanie z lokalu na podstawie wzajemnego porozumienia, opartego na umówionych przez strony określonych stawek.

TEZY

Z brzmienia przepisu art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /t.j. Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/ wyraźnie wynika, że czynsz najmu w domach jednorodzinnych, jeżeli w części są zamieszkane przez właściciela lub ich pełnoletnie dzieci, strony ustalają na podstawie wzajemnego porozumienia.

Ustawodawca nie wprowadza w tym przedmiocie żadnych prawnoadministracyjnych ograniczeń swobody stron stosunku najmu lokali w tych domach, do kształtowania wysokości czynszu za korzystanie z lokalu na podstawie wzajemnego porozumienia, opartego na umówionych przez strony określonych stawek.


SENTENCJA

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej (...) Urzędu Miasta (...) w przedmiocie ustalenia wysokości czynszu za lokal mieszkalny na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 1988 r. I SA 1326/87

uchyla zaskarżony wyrok i skargę (...) oddala.


UZASADNIENIE

Dowolny jest zatem i nie wynikający z analizy prawnej wniosek Sądu, że zastosowanie omawianego przepisu ogranicza się wyłącznie do jednego domu jednorodzinnego. Taki wniosek jest nieuzasadniony. Prowadzi on bowiem do bezzasadnego ograniczenia swobody stron, a nadto uprawnień właściciela domu w sposób kolidujący z zasadą pełnej ochrony własności osobistej obywateli, gwarantowaną przepisem art. 18 Konstytucji RP.

Dom jednorodzinny, w którym znajduje się sporny lokal mieszkalny jest częścią składową nieruchomości, stanowiącej indywidualne gospodarstwo rolne, od którego opłacany jest podatek gruntowy. Lokal ten według art. 2 pkt 2 prawa lokalowego w ogóle nie podlega przepisom tego prawa.

W związku z tym na jego podstawie nie może być ustalony czynsz najmu za ten lokal w postępowaniu administracyjnym.