Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 872/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 41 ust. 2a
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
article: par. 7 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 247
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i  usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant Sekretarz sądowy Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2018 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] sierpnia 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: organ odwoławczy lub Dyrektor IAS), w wyniku rozpatrzenia odwołania [...] Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: skarżąca lub Spółka) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. (dalej: organ I instancji, NUS lub Naczelnik US) z [...] maja 2017 r. Przedmiotem tych decyzji była odmowa skarżącej stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za 3 miesiące 2013 r. (IX, X i XII) oraz określenie kwot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za pozostałe miesiące 2013 r. (I – VIII i XI). Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał przepisy art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 75 § 4a oraz art. 81 § 2a oraz w związku z art. 14a § 1, art. 14b § 3, art. 14k § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017r., poz. 201 ze zm.; dalej: Op), w związku z art. 41 ust. 1 i ust. 2a ustawy

z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), w związku z § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy

o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013r., poz. 247 ze zm.; dalej także: rozporządzenie z 4 kwietnia 2011 r.).

Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym

i prawnym:

Z ustaleń Naczelnika US wynikało, że w dniu [...] maja 2016r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług za 2013r. w łącznej kwocie [...] zł. Jednocześnie złożyła korekty deklaracji VAT – 7 za poszczególne miesiące 2013 r. wyjaśniając przyczyny ich złożenia. Składając wniosek powołała się na interpretację indywidualną z [...] lipca 2015r. (nr [...]) dotyczącą możliwości zastosowania 5% stawki podatku VAT dla sprzedawanych przez Spółkę gotowych posiłków i dań.

Naczelnik US odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2013 r. do sierpnia 2013 r.

i listopad 2013 r. z uwagi na bezprzedmiotowość wniosku w tej części oraz decyzją

z dnia [...] września 2016 r. odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiące wrzesień 2013 r., październik 2013 r. i grudzień 2013 r. Od decyzji tej Spółka wniosła odwołanie, a organ odwoławczy po jego rozpatrzeniu decyzję organu

I instancji uchylił i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wskazał przy tym, że korekty deklaracji VAT-7 za miesiące od stycznia 2013 r. do sierpnia 2013 r. i listopad 2013 r. pozostają w obrocie, gdyż "odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku nie oznacza, że korekty deklaracji VAT-7 nie wywołują skutku". W związku z powyższym organ I instancji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia prawidłowych kwot nadwyżek podatku naliczonego nad należnym do odliczenia w następnych okresach rozliczeniowych tj. za miesiące od stycznia 2013 r. do sierpnia 2013 r. i listopad 2013 r.

Decyzją z [...] maja 2017r. organ I instancji, w wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego za miesiące od stycznia do sierpnia 2013 r. oraz za listopad 2013 r. i po rozpoznaniu wniosku Spółki o stwierdzenie nadpłaty za wrzesień, październik i grudzień 2013 r. odmówił skarżącej stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za wrzesień 2013r., październik 2013r. i grudzień 2013r. oraz określił kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiące od stycznia 2013r. do sierpnia 2013r. oraz za listopad 2013 r. Stwierdził bowiem, że Spółka w korektach deklaracji niezasadnie skorygowała stawkę podatku od towarów i usług z 8% na 5%,

z tytułu sprzedaży posiłków takich jak kanapki, świeże sałatki, ciastka typu herbatnik, sezonowo zupy przeznaczone do bezpośredniego spożycia, gdyż sprzedaż ta mieści się w dziale PKWiU - Usługi związane z wyżywieniem i winna być opodatkowana według stawki 8%.

W odwołaniu od tej decyzji, wnosząc o: jej uchylenie w całości oraz orzeczenie co do istoty sprawy w ten sposób, że stwierdzona zostanie nadpłata w podatku od towarów i usług za miesiące wrzesień, październik oraz grudzień 2013r. w łącznej wysokości [...] zł, umorzenie postępowania w zakresie określenia prawidłowej wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów

o podatku VAT w miesiącach od stycznia do sierpnia 2013r. oraz w listopadzie 2013r., względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, pełnomocnik Spółki postawił zarzuty naruszenia:

- art. 14k § 1 Op, poprzez nie przyjęcie do zastosowania w ramach zaskarżonej decyzji wymienionego przepisu, co było konieczne w obliczu wydania na rzecz wnioskodawcy [...] lipca 2015r. interpretacji indywidualnej, która wydana w trybie art. 14b § 1 Op odnosiła się do obowiązków podatkowych wnioskodawcy, o których rozstrzyga zaskarżona decyzja;

- art. 41 ust. 2a ustawy o VAT w związku z treścią poz. 28 załącznika numer

10 do ustawy o VAT, poprzez błędną wykładnię wynikającą z powyższej regulacji prawnej normy prowadzącą do przekonania, iż świadczone przez skarżącą czynności polegające na sprzedaży kanapek, świeżych sałatek, ciastek oraz sezonowo zup, nie stanowi dostawy towarów opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w wysokości 5%.

Zdaniem pełnomocnika skarżącej, Spółka była uprawniona do złożenia korekt deklaracji wykazując w nich opodatkowanie realizowanych dostaw według stawki 5%, zgodnie z treścią otrzymanej interpretacji indywidualnej z [...] lipca 2015 r. W związku

z powyższym, zasadny był też jej wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku VAT za wskazane miesiące 2013 r., gdyż działalność Spółki jest działalnością sklasyfikowaną

w PKWiU 10.85.1. Powołał się przy tym na treść wyroku TSUE z 10 marca 2011r.

w sprawach połączonych C- 497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/09, jak również zauważył, że interpretacja ogólna Ministra Finansów z [...] czerwca 2016r. nie ma wpływu na wynik sprawy, z uwagi na ochronę przewidzianą w treści art. 14k § 1 Op. Także z tego powodu, że niniejsza sprawa dotyczy obowiązków podatkowych w 2013r., a zatem w okresie sprzed wydania ww. interpretacji.

Dyrektor IAS, decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r., wskazaną na wstępie

i zaskarżoną w niniejszej sprawie, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika US, nie znajdując podstaw do zmiany jego stanowiska. Na wstępie przypomniał przebieg postępowania w sprawie, po czym wskazał, że istota sporu w rozpatrywanej sprawie dotyczy oceny, czy skarżąca w złożonych korektach deklaracji VAT-7 w sposób prawidłowy dokonała klasyfikacji sprzedaży gotowych do spożycia posiłków w postaci kanapek, świeżych sałatek, ciastek oraz zup sezonowych, w konsekwencji zaś, czy dostawa przez skarżącą w okresie objętym zaskarżoną decyzją niektórych towarów podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki obniżonej dla towarów spożywczych (5%), czy też, według stawki przewidzianej dla odpłatnego świadczenia usług gastronomicznych, tj. 8%. Następnie przedstawił ramy prawne sprawy. Powołał treść art. 5 ust. 1 pkt 1. Podniósł, iż zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku VAT wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Wskazał też na art. 146a pkt 1 ww. ustawy, zgodnie

z którym w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.,

z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Wskazał także na art. 41 ust. 2a ustawy o VAT, w związku z poz. 28 załącznika nr 10 do tej ustawy, iż sprzedaż gotowych posiłków i dań,

z wyłączeniem produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2% (PKWiU ex 10.85.1) podlega opodatkowaniu 5% stawką podatku oraz § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia

z 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013r., poz. 247 ze zm.; dalej: rozporządzenie), i fakt,

iż wymienione w załączniku nr 1 do rozporządzenia towary i usługi podlegają opodatkowaniu 8% stawką podatku.

Dyrektor IAS wyjaśnił, że w realiach niniejszej sprawy podstawą odmowy stwierdzenia Spółce nadpłaty w podatku od towarów i usług była interpretacja ogólna Ministra Finansów z [...] czerwca 2016r. (nr [...]) w zakresie stosowania właściwej stawki podatku od towarów i usług dla sprzedaży posiłków i dań przez placówki gastronomiczne, na tle art. 41 ust. 2a w związku z poz. 28 załącznika nr 10 do ustawy o VAT oraz § 3 ust. 1 pkt 1 w związku z poz. 7 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania stawek obniżonych w kontekście kwalifikowania tej sprzedaży jako dostawy lub świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy o VAT. Dodał, że w jej treści szczegółowo wyjaśniono zasady dotyczące stosowania 5% stawki podatku VAT na Gotowe dania

i posiłki - PKWiU ex 10.85.1 oraz 8% stawki VAT na sklasyfikowane w PKWiU 56 Usługi związane z wyżywieniem. Zakwalifikowanie przez Spółkę swojej aktywności gospodarczej do grupowania 10.85.1 (Gotowe posiłki i dania) w ocenie organu odwoławczego nie ma uzasadnienia, gdyż posiłki przygotowywane i oferowane do sprzedaży nie spełniają definicji dania gotowego. Nie są bowiem zamrożone lub

w puszkach, pakowane z przeznaczeniem na sprzedaż, lecz są wydawane do bezpośredniej konsumpcji. Na marginesie jedynie dodał, że przedmiotem działalności skarżącej jest działalność sklasyfikowana jako restauracje i inne placówki gastronomiczne pod PKD 56.10A oraz przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering) – PKD 56.21.Z.

Odnosząc się natomiast do wydanej dla Spółki interpretacji indywidualnej

z [...] lipca 2015r., Dyrektor IAS podkreślił, że w przedmiotowej sprawie skarżąca samodzielnie sklasyfikowała świadczone czynności do PKWiU 10.85.1 i otrzymała potwierdzenie, że de facto czynności sklasyfikowane w tej grupie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 5%. Za niezasadne uznał zatem w tym względzie twierdzenie pełnomocnika skarżącej jakoby organ interpretacyjny uznał, że podatnik prawidłowo zakwalifikował dokonywane dostawy towarów do opodatkowania według stawki 5%. Interpretacja potwierdza zatem zastosowanie stawki 5% podatku od towarów i usług wyłącznie w odniesieniu do czynności sklasyfikowanych wg PKWiU 10.85.1. Tymczasem Spółka takich czynności nie wykonuje, zaś opisany we wniosku o wydanie interpretacji stan faktyczny nie odpowiadał rzeczywistości. W tej sytuacji, zdaniem organu odwoławczego nie może skorzystać z ochrony przewidzianej w treści art. 14k § 1 Op. W tej sytuacji, działanie organu I instancji, który zakwestionował prawo Spółki do skorygowania podatku należnego z uwagi na brak podstaw do zastosowania przez Spółkę 5% stawki podatku od towarów i usług w stosunku do czynności sprzedaży gotowych do spożycia kanapek, sałatek, zup sezonowych i ciastek, a w konsekwencji odmowa stwierdzenia nadpłaty za wrzesień, październik i grudzień 2013r. na podstawie korekt deklaracji było zdaniem Dyrektora IAS prawidłowe. Tym samym wszystkie zarzuty odwołania uznał za nieuzasadnione.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd") strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego), wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, postawiła zarzuty naruszenia:

- art. 14k § 1 Op poprzez nie przyjęcie do zastosowania w ramach zaskarżonej decyzji wymienionego przepisu, co było konieczne w obliczu wydania na rzecz skarżącej [...] lipca 2015r. interpretacji indywidualnej (nr [...]), która to interpretacja, wydana w trybie art. 14b §1 Op, odnosiła się do obowiązków podatkowych skarżącej, o których rozstrzyga zaskarżona decyzja Naczelnika US;

- art 41 ust. 2a ustawy o VAT w związku z treścią poz. 28 załącznika numer

10 do ustawy o podatku od towarów i usług poprzez błędną wykładnię wynikającej

z powyższej regulacji prawnej normy, prowadzącą do przekonania, iż świadczone przez skarżącą czynności polegające na sprzedaży kanapek, świeżych sałatek, ciastek oraz sezonowo zup nie stanowi dostawy towarów opodatkowanych podatkiem od towarów

i usług w stawce 5% podatku.

W uzasadnieniu skargi, jej autor podniósł, iż rozpatrywany w niniejszej sprawie problem prawny sprowadza się do ustalenia czy świadczone przez skarżącego czynności polegające na sprzedaży kanapek, świeżych sałatek, ciastek oraz sezonowo zup stanowią dostawę towarów opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w stawce 5%, czy też w stawce 8%. Wskazał przy tym, iż pierwotnie złożone przez skarżącą deklaracje podatkowe w podatku od towarów za poszczególne miesiące 2013 r. obejmowały zakwalifikowanie przez Spółkę dokonywanych dostaw do 8% stawki podatku od towarów i usług. Decyzja organu I instancji została wydana w związku ze złożonymi przez skarżącą korektami deklaracji podatkowych za miesiące wrzesień, październik i grudzień 2013 r., obejmującymi zmianę stawki podatkowej w podatku od towarów i usług z tytułu dostaw towarów dokonywanych przez skarżącą do stawki 5% wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w tym podatku. Czynności te były podyktowane pozyskaniem w dniu [...] lipca 2015 r. interpretacji indywidualnej, akceptującej stanowisko Spółki co do interpretacji przepisów o podatku od towarów

i usług od dostawy gotowych posiłków. W ocenie skarżącej fakt, iż dostawy dokonywane przez skarżącego winny być opodatkowane podatkiem od towarów i usług w stawce 5% wynika wprost z art. 41 ust. 2a ustawy o VAT w związku z treścią załącznika numer 10 do tej ustawy. Podejmowana przez Spółkę aktywność gospodarcza jest aktywnością wskazaną w poz. 28 załącznika nr 10 do ustawy o VAT

i polega na sprzedaży kanapek, świeżych sałatek, ciastek oraz sezonowo zup. Organy pozostają zaś w błędnym przekonaniu, że działalność prowadzona przez Spółkę nie stanowi działalności, o której mowa w grupie 10.85.1 PKWiU. Wbrew twierdzeniom organów podatkowych zakwalifikowanie przez skarżącą swojej aktywności gospodarczej do ww. grupy jest prawidłowe. Dostawa żywności dokonywana przez Spółkę odróżnia się od tzw. usługi związanej z wyżywieniem sklasyfikowanej w PKWiU 56 między innymi brakiem takich elementów jak szatnia, obsługa kelnerska, metalowe sztućce, zastawa stołowa, czy też zapewnienie miejsca do konsumpcji żywności. Z tego względu uznać należy, że skarżąca trudni się wyłącznie dostawą żywności, natomiast nie oferuje jakichkolwiek usług związanych z żywieniem.

Odpowiadając na skargę, Dyrektor IAS wystąpił o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji oraz postępowania poprzedzającego jej wydanie, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy podatkowe orzekające w sprawie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a także wystąpienia innych przesłanek przewidzianych w przepisach art. 145 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "ppsa"). Zarzuty skargi, Sąd uznał za chybione. Dodać należy, że działając z urzędu, zgodnie z art. 134 § 1 ppsa, Sąd nie dostrzegł wystąpienia przesłanek powodujących konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

Jak trafnie zauważają strony niniejszego postępowania istotą wynikłego pomiędzy Spółką, a orzekającymi w sprawie organami podatkowymi sporu jest prawidłowość zakwalifikowania sprzedaży kanapek, świeżych sałatek, ciastek oraz zup sezonowych w korektach deklaracji do stawki podatku VAT wynoszącej 5%, jako stawki dla towarów spożywczych (PKWiU 10.85.1 – jako gotowe posiłki i dania). W ocenie orzekających w sprawie organów powyższą aktywność skarżącej należy kwalifikować jako usługi związane z wyżywieniem z Działu 56 PKWiU.

Odnosząc się do spornych w niniejszej sprawie okoliczności wskazać należy, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Z art. 146a pkt 1 (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 grudnia 2013 r.) w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Z dniem 31 grudnia 2013 r. okres obowiązywania tej stawki podatku VAT wzdłużono do dnia 31 grudnia 2016 r., a następnie z dniem 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2018 r. Z art. 41 ust. 2a ustawy o VAT wynika zaś, iż dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%. Pod pozycją 28 załącznika nr 10 do ww. ustawy umieszczono sprzedaż gotowych posiłków i dań, z wyłączeniem produktów

o zawartości alkoholu powyżej 1,2%, oznaczonych symbolem PKWiU ex 10.85.1.

Z § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247 j.t. ze zm.), obowiązującego w spornym okresie wynika, iż stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Pod pozycją 7 ww. załącznika umieszczono usługi związane z wyżywieniem (PKWiU ex 56), z wyłączeniem sprzedaży:

1) napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%,

2)napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%,

3) napojów, przy przygotowywaniu których jest wykorzystywany napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju,

4) napojów bezalkoholowych gazowanych,

5) wód mineralnych,

6) innych towarów w stanie nieprzetworzonym opodatkowanych stawką, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy.

Jak wynika z niekwestionowanych ustaleń organów podatkowych aktywność gospodarcza skarżącej, której dotyczy spór obejmuje sprzedaż kanapek, świeżych sałatek, ciastek oraz zup sezonowych. Jak trafnie wskazuje organ odwoławczy wobec powołania w ww. załącznikach symboli klasyfikacji PKWiU w odniesieniu do zastosowania prawidłowych stawek podatku od towarów i usług, dokonanie takiej oceny na gruncie niniejszej sprawy powinno uwzględniać zapisy PKWiU. Zauważyć w tej mierze należy, iż pozycja 10.85.1 PKWiU – gotowe posiłki i dania znajduje się w PKWiU sekcja C Produkty przetwórstwa przemysłowego Dział 10 Artykuły spożywcze, wśród m.in. pozycji mięso i wyroby z mięsa (poz. 10.1), ryby, skorupiaki i mięczaki, przetworzone i zakonserwowane (poz. 10.2), owoce i warzywa przetworzone

i zakonserwowane (poz. 10.3), oleje i tłuszcze zwierzęce i roślinne (poz. 10.4), wyroby mleczarskie (poz. 10.5), produkty przemiału zbóż, skrobie i wyroby skrobiowe (poz. 10.6), wyroby piekarnicze i mączne (poz. 10.7), pozostałe artykuły spożywcze (poz. 10.8), gotowe pasze i gotowa karma dla zwierząt (poz. 10.9). Gotowe posiłki i dania zaklasyfikowane do poz. 10.85.1 znalazły się w klasie 10.8 pozostałe artykuły spożywcze. W kolejnych podklasach uszczegółowiono rodzaj gotowych posiłków i dań

i tak np. pod poz. 10.85.11 umieszczono gotowe posiłki i dania na bazie mięsa, podrobów lub krwi. Biorąc pod uwagę powyższą klasyfikację nie budzi wątpliwości Sądu prawidłowość dokonanej przez organy podatkowe oceny, iż klasa gotowe posiłki i dania, wskazywana przez skarżącą obejmuje produkcję posiłków i dań gotowych do spożycia, przeznaczonych na sprzedaż w opakowaniach, które mają zapewnić prawidłowe warunki przechowywania przez okres przydatności do spożycia. Aktywność gospodarcza skarżącej poddana ocenie w niniejszej sprawie nie polega na przygotowywaniu tego rodzaju posiłków i dań. Należy jednocześnie zauważyć, iż

w PKWiU Sekcja I Usługi związane z zakwaterowaniem i usługi gastronomiczne

w Dziale 56 Usługi związane z wyżywieniem zawarto m.in. usługi restauracji

i pozostałych placówek gastronomicznych (poz. 56.10), czy usługi przygotowywania

i dostarczania żywności (katering) dla odbiorców zewnętrznych (poz. 56.21). Trafnie zatem wskazuje organ odwoławczy, iż posiłki sprzedawane przez różnego rodzaju placówki gastronomiczne, które są przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji nie korzystają ze 5% stawki podatku od towarów i usług. Nie są bowiem zaklasyfikowane do grupowaniu PKWiU 10.85.1. Sprzedaż kanapek, świeżych sałatek, ciastek oraz zup sezonowych odpowiada działalności kwalifikowanej do Działu 56 PKWiU, dla których jak wskazano wyżej przewidziano 8% stawkę podatku VAT. Zgodzić się należy

z organem odwoławczym, iż dla dokonanej klasyfikacji nie ma znaczenia obsługa kelnerska, spożywanie posiłku na miejscu, czy na wynos, dostępność sztućców

i naczyń. Te kwestie stanowią jedynie o standardzie usługi. Istotne jest to czy posiłek jest gotowy do bezpośredniej konsumpcji, czy też nie jest przeznaczony do bezpośredniego spożycia oraz czy mamy do czynienia z usługą gastronomiczną. Nie bez znaczenia dla oceny prowadzenia przez Spółkę spornej działalności, jako usługi gastronomicznej ma klasyfikacja prowadzonej działalności (zgodnie z KRS) jako restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne – PKD 56.10A oraz przygotowywanie

i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering) – PKD 56.21.

W tych okolicznościach, w ocenie Sądu wbrew twierdzeniom skarżącej organy podatkowe nie naruszyły art. 41 ust. 2a ustawy o VAT, poprzez stwierdzenie,

iż sprzedaż kanapek, świeżych sałatek, ciastek i sezonowo zup nie stanowi dostawy towarów opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w stawce 5%.

Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia art. 14k § 1 Op, w ocenie Sądu trafnie wskazuje organ odwoławczy, iż ochrona z art. 14k § 1 Op Spółce nie przysługuje, albowiem we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej skarżąca błędnie zaklasyfikowała dokonywane czynności do klasyfikacji wg PKWiU do grupy 10.85.1. Jak wynika z treści postawionego organowi interpretacyjnemu pytania skarżąca zawarła następującą treść: "Czy sprzedaż kanapek, świeżych sałatek, ciastek oraz sezonowo zup klasyfikowanych wg PKWiU do grupy 10.85.1 jako gotowe posiłki i dania, na zasadach opisanych w stanie faktycznym stanowi dostawę towarów, dla których właściwa jest 5% stawka podatku od towarów i usług?". W opisie stanu faktycznego wskazano m.in., że sałatki, kanapki i ciastka są przygotowywane w lokalu, w którym Spółka prowadzi działalność gospodarczą. Sałatki, zupy są umieszczane w plastikowym pojemniku. Mogą być wzięte "na wynos" lub też spożyte na miejscu, ale lokal nie dysponuje zastawą stołową (dostępne są jedynie plastikowe sztućce), ani obsługą kelnerską. Analiza treści postawionego pytania wskazuje, iż skarżąca samodzielnie dokonała klasyfikacji prowadzonej działalności, pytając czy działalność klasyfikowana wg PKWiU do grupy 10.85.1 winna być opodatkowana stawką 5%. Organ interpretacyjny stanowisko Spółki uznał za prawidłowe wskazując, iż sprzedaż, o której mowa w pytaniu, o ile mieści się w grupowaniu 10.85.1 i nie stanowi sprzedaży produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2% podlega opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 5%. Jednocześnie organ interpretacyjny wskazał, iż interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Spółkę zaklasyfikowania wskazanych we wniosku dań (towarów) według PKWiU. Tym samym wobec stwierdzenia, iż skarżąca, jak wskazano wyżej, dokonała błędnej klasyfikacji aktywności gospodarczej, w oparciu o którą wydano interpretację indywidualną, brak jest podstaw do powoływania się na ochronę wynikającą z tej interpretacji w myśl art. 14k § 1 Op.

W okolicznościach niniejszej sprawy obowiązkiem orzekających w sprawie organów było dokonanie oceny prawidłowości dokonanej przez skarżącą klasyfikacji działalności wg PKWiU, jako bezpośrednio przekładającej się na rozstrzygnięcie. Odnosząc się zaś do argumentacji strony, iż nieuprawnione jest dokonywanie oceny prawidłowości klasyfikacji PKWiU w oparciu o interpretację ogólną Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2016 r. w ocenie Sądu wskazać należy, iż działanie takie w przypadku gdyby prowadziło do odmiennej oceny niż to uczynił podatnik w odniesieniu do okresu sprzed interpretacji, mogłoby zostać odczytane jako naruszające zaufanie do organów podatkowych (art. 121 § 1 Op). W okolicznościach niniejszej sprawy sytuacja taka nie występuje, albowiem ocena Ministra Finansów dokonana w interpretacji ogólnej,

o której mowa jest zbieżna z dokonaną przez Spółkę, której przejawem były pierwotnie złożone deklaracje. Postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie toczyło się

w związku z wnioskiem skarżącej o stwierdzenie nadpłaty z powołaniem się na interpretację indywidualną z 2015 r., to jest także wydaną po upływie spornego okresu.

Z tych względów Sąd nie dopatrując się wskazywanych w skardze naruszeń, ani innych powodujących konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę, orzekając jak w wyroku.