Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1927/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3, art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 2 ust. 1 i 2, par. 3 ust. 1 pkt 1 lit. g
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Dnia 14 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. GmbH z siedzibą w Austrii na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz U. GmbH z siedzibą w Austrii kwotę 9.841 zł (słownie: dziewięć tysięcy osiemset czterdzieści jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

U. GmbH z siedzibą w Austrii (dalej "Skarżąca") działając przez pełnomocnika wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego.

Pismem z dnia 29 stycznia 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na uwzględnienie w całości skargi na decyzję z dnia [...] kwietnia 2012 r. Do korespondencji załączył decyzję z dnia [...] grudnia 2012 r., wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), uchylającą w całości zaskarżoną decyzję organu drugiej instancji oraz organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Powyższą decyzję doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 7 stycznia 2013 r.

Z uwagi na wydanie przez Dyrektora Izby Celnej w W. ww. decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o umorzenie postępowania sądowego oraz o zwrot kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego w wysokości trzykrotności stawki minimalnej wg norm przypisanych, z uwagi na nakład pracy podyktowany skomplikowanym charakterem sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Dyspozycję tego przepisu wypełnił Dyrektor Izby Celnej w W. wydając decyzję z dnia [...] grudnia 2012 r., mocą której uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu drugiej instancji oraz organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Z chwilą doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r., co nastąpiło 7 stycznia 2013 r., przestał istnieć przedmiot skargi, jakim była decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono, bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.

Wobec powyższego, z uwagi na uwzględnienie skargi w całości przez organ, postępowanie sądowe, jako bezprzedmiotowe podlega w niniejszej sprawie umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Ponadto uwzględnienie skargi przez organ czyni zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 i § 4 P.p.s.a. należy zaliczyć kwotę 2.624 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego określonego zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego w wysokości 7.200 zł, określonej na podstawie § 2 ust. 1 i ust. 2 oraz § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagradzania za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnym oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) oraz w kwocie 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak było podstaw do zasądzenia opłaty za czynności doradcy podatkowego w wysokości przewyższającej stawkę minimalną. Nie przemawiał za tym w szczególności nakład pracy pełnomocnika Skarżącej, który nie odbiegał od przeciętnego, a w zasadzie ograniczał się jedynie do sporządzenia skargi. Zauważenia także wymaga, że treść niniejszej skargi pokrywa się z treścią innych tożsamych skarg wniesionych do tut. Sądu przez pełnomocnika Skarżącej. Ponadto umorzenie postępowania w trybie autokontroli organu ma niewątpliwie wpływ na wysokość stawki określonej wg przepisów ww. rozporządzenia. Wskazać bowiem należy, że nakład pracy pełnomocnika przy umorzeniu postępowania jest mniejszy niż w przypadku rozstrzygania sprawy na rozprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2010 r., sygn. akt II FZ 407/10 i przywołane w nim postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt I GZ 3/09).

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.