Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2092/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par.1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. Z. na czynność Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie skargi na działanie organu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. Z. pismem z dnia 23 listopada 2015 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. W treści podkreślił, iż dotyczy ona działalności Ministra Skarbu Państwa działającego w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa jako organu uporczywie łamiącego ustawę o dostępie do informacji publicznej i kodeks postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że [...] S.A. w W. i [...] s.z o.o. w W. są jednoosobowymi spółkami Skarbu Państwa nad którymi Minister Skarbu Państwa sprawuje nadzór, jak również udziela absolutorium władzom spółki. Podkreślił, że w związku z tym Minister Skarbu Państwa był i jest organem właściwym do rozpoznania wniosków kierowanych do niego w trybie skargowym oraz ustawy o dostępie do informacji publicznej, związanych z działalnością obu spółek będących w 100% własnością Skarbu Państwa działających na rzecz niezwykle wrażliwym społecznie rynku farmaceutycznym istotnym dla zdrowia i życia wszystkich.

Skarżący zaznaczył, że od wielu miesięcy Minister nie odpowiada na przedmiotowe wnioski, przez co rażąco narusza prawo i wszelkie terminy dla rozpoznania sprawy. M. Z. wyjaśnił, że jego pisma dotyczyły:

- skargi na działalność Dyrektora Departamentu [...] MSP E. O.,

- skargi na brak należytej staranności w działalności w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa z upoważnienia Ministra Skarbu Państwa sekretarza Stanu C. G. przy rozpatrywaniu dokumentów i materiałów dotyczących działalności [...] S.A. w 2014 r.,

- stanowisko Ministra Skarbu Państwa w sprawie łamania art. 233 k.s.h. oraz ustawy prawo upadłościowe w odniesieniu do [...] przez działający w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa zarząd [...] S.A,

- działalności niezgodnej ze statutem organów władz spółek w zakresie reprezentacji [...] S.A. i podejmowania oświadczeń woli mających kardynalne znaczenie formalno – prawne,

- stanowisko Ministra Skarbu Państwa w zakresie likwidacji [...] s.p. jawna

w niewypłacalności spółki z o.o. [...],

- stanowiska Ministra Skarbu Państwa w sprawie dopuszczenia do obrotu formalno – prawnego i handlowego [...],

- innych wniosków o mniejszym ciężarze gatunkowym i znaczeniu społecznym.

W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej odrzucenie. Organ wyjaśnił, że skarga M. Z. z dnia 23 listopada 2015 r., nie dotyczy sprawy sądowowadministracyjnej w rozumieniu art. 1 p.p.s.a w której na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. właściwy byłby sąd administracyjny. Organ zaznaczył, że w sprawie będącej przedmiotem skargi nie było prowadzone postępowania administracyjne. Minister Skarbu Państwa dodał, że pismo skarżącego z dnia 23 listopada 2015 r. powinno zostać zakwalifikowane jako skarga w rozumieniu art. 227 k.p.a. wówczas zgodnie z art. 229 pkt 8 k.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia skargi na działalność Ministra Skarbu Państwa jest Prezes Rady Ministrów.

Organ podkreślił również, że w 2015 r., do Ministerstwa Skarbu Państwa wpłynęło 26 pism skarżącego dotyczących działalności organów spółki [...] S.A. w W. Skarżący każdorazowo otrzymywał odpowiedź na wnoszone pisma po ich przeanalizowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy jest ona dopuszczalna.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwaną dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Skargę M. Z. należało odrzucić, bowiem wykracza ona poza zakres przedmiotowy objęty kontrolą sądów administracyjnych, przez co jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Analizując treść skargi należy zauważyć, że zarzuty skarżącego dotyczą

w istocie działalności Ministra Skarbu Państwa jako organu nadzorczego na spółkami publicznymi Skarbu Państwa, będącymi (jak to podkreślił sam skarżący) w 100% własnością Skarbu Państwa. Skarżący przyznaje, iż kierował do Ministra wnioski

w trybie skargowym oraz w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej

o odpowiedzi związane z działalnością [...] S.A. i [...] S.A. Skarżący opisał kierowane wnioski. Wynika z nich, iż dotyczą one działalności wspomnianych spółek i czynności podejmowanych przez Ministra Skarbu Państwa jako organ nadzoru nad ww. spółkami, jak również skarg na działalność pracowników Ministerstwa Skarbu Państwa.

Wskazać również należy, że organ w odpowiedzi na skargę potwierdził, iż w sprawie nie było prowadzone jakiekolwiek postępowanie administracyjne.

Przyznać więc należy rację organowi, że skarga M. Z. nie dotyczy sprawy sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 p.p.s.a. Charakter zarzutów wskazuje, że pismo skażącego z dnia 23 listopada 2015 r., należy zakwalifikować jako skargę w trybie działu VIII, rozdziału 2 kodeksu postępowania administracyjnego.

Mając zatem na uwadze całokształt okoliczności w sprawie, jak również uwzględniając to co skarżący w skardze wyraźnie wskazał Sąd przyjął, iż skarga, nie mieści się w żadnej z wymienionych w przepisie art. 3 § 2 pkt 1-8, art. 3 § 3 i art. 4 P.p.s.a. kategorii aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a tym samym podlega odrzuceniu.

Ten pogląd Sądu jest zbieżny z aktualnym orzecznictwem, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 395/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 362475; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Lu 586/07, dostępne Wspólnota 2008/3/47; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 295005).

Na marginesie wskazać należy, że zarządzeniem z dnia 26 lutego 2016 r., Sąd zwrócił się skarżącego o sprecyzowanie w terminie 7 dni od doręczenia wezwania czy przedmiotem jego skargi są działania Ministra Skarbu Państwa, czy jest to skarga na nierozpoznania przez Ministra Skarbu Państwa wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej (k-52).W wyznaczonym terminie skarżący nie udzielił odpowiedzi w zarządzenie.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.