Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2328/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania czynności egzekucyjnych
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi S. w G. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie Niewidomych Cywilnych Ofiar Wojny z siedzibą w G. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 21 lipca 2016 r. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...) czerwca 2016 r. w przedmiocie nakazania zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.

Wnioskiem z dnia 26 września 2017 r. Stowarzyszenie wystąpiło o "wstrzymanie egzekucji wynikającej z decyzji Prezesa Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych z dnia (...) sierpnia 2015 r.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), nie ma prawnej możliwości udzielania ochrony tymczasowej stronie, która wnosi o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, bądź o uchylenie dokonanych zajęć, prowadzonego w myśl przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r., poz. 1201; zwanej dalej: "u.p.e.a."). Sądy administracyjne są bowiem właściwe do orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych do nich orzeczeń organów administracji, natomiast wniosek o wstrzymanie egzekucji administracyjnej nie ma podstawy prawnej w przepisach normujących postępowanie przed tymi sądami. Sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru nad prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym i przez to nie jest właściwy do wydania orzeczeń merytorycznych, które mogą zapadać tylko w toku postępowania administracyjnego, a w tym wypadku postępowania egzekucyjnego w administracji.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 grudnia 2017 r. o sygn. akt II FZ 620/17, orzeczenia w zakresie wstrzymania egzekucji należą do właściwości organów egzekucyjnych, których sąd nie może zastępować (por. także postanowienia NSA: z dnia 24 marca 2017 r. o sygn. akt II FSK 434/17; z dnia 15 grudnia 2017 r. o sygn. akt II GZ 905/17; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wstrzymać postępowanie egzekucyjne może tylko i wyłącznie organ na podstawie u.p.e.a. Zgodnie bowiem z art. 23 § 1 u.p.e.a. nadzór nad egzekucją administracyjną sprawują organy wyższego stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej egzekucji. Organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ (§ 6).

Wobec powyższego, wniosek o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego podlega rozpoznaniu w postępowaniu egzekucyjnym przez organy właściwe do jego przeprowadzenia, a dopiero w dalszej kolejności orzeczenie to może podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.