Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 300/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art .220
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 6 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 1 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 195/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 18 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 1 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. (dalej: DIS) z 18 stycznia 2016 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej odrzucił skargę.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący zaskarżył decyzję DIS z 18 stycznia 2016 r. i w terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożył wniosek o zwolnienie go z tego wpisu. Postanowieniem z 5 maja 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w powyższym zakresie. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem WSA w Rzeszowie z 8 czerwca 2016 r. Następnie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi wraz z pouczeniem, że nieusunięcie wskazanego braku w terminie 7 dni od jego doręczenia spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 28 czerwca 2016 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uiścił wymaganej kwoty wpisu.

W konsekwencji Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący nie zastosował się do doręczonego wezwania i nie uiścił wymaganego wpisu sądowego i odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy udowodnił swoją trudną sytuację finansową i wykazał, że nie jest w stanie ponieść opłat sądowych w rozpatrywanej sprawie. W jego ocenie postanowienie z 8 czerwca 2016 r. jest krzywdzące i pozbawia go możliwości obrony praw na drodze sądowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do przesądzenia prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji w przedmiocie odrzucenia skargi w okolicznościach rozpoznawanej sprawy.

W sprawie bezsporne jest, że prawomocnym postanowieniem z 8 czerwca 2016 r. skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (tj. zwolnienia z wpisu od skargi na decyzję DIS).

Poza sporem pozostaje również okoliczność, że pomimo upływu terminu wyznaczonego w wezwaniu sądu do uiszczenia takiego wpisu skarżący nie uiścił wymaganej opłaty.

Podniesione w zażaleniu zarzutu sprowadzają się do kwestionowania prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji w zakresie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi w rozpatrywanej sprawie.

W tym miejscu należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena legalności postanowienia WSA w Rzeszowie w przedmiocie odrzucenia skargi. W ramach prowadzonego postępowania przedmiotem kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest objęte badanie legalności prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy, zwłaszcza, że rozstrzygnięcie to stało się ostateczne w wyniku zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego prowadzonego w trybie art. 243-262 p.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 194 § 1 pkt 1a) oraz art. 197 p.p.s.a.