Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 320/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-07-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2011r.na posiedzeniu niejawnym wniosku K. i E. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 stycznia 2011r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektów budowlanych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 7 czerwca 2011r. K. i E. L. zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu podnieśli, że z są osobami w podeszłym wieku (76 i 84 lata), posiadają niewysokie emerytury (łącznie 2868 zł), ponoszą wysokie wydatki na leczenie.. Skarżący zamieszkują sama w mieszkaniu o pow. 62 m2.

W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawców pismem z dnia 9 czerwca 2011 r., zobowiązano każdego z osobna do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

Skarżący nie nadesłali żadnych dokumentów. Złożyli pismo, w którym oświadczyli, że nie posiadają lokat, oświadczyli, że obecnie otrzymują łącznie 3040 zł tytułem emerytur, nie składali zeznania podatkowego, rachunków na koszty leczenia nie posiadają, podali ile miesięcznie wynoszą opłaty za mieszkanie i dostarczane media oraz wskazali, że ich oświadczenia odnośnie wydatków można sprawdzić u dostawców mediów oraz w ZUS w Kluczborku.

Rozpatrując przedmiotowy wniosek referendarz zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej P.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), gdy zaś wykaże tylko, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) wówczas referendarz może przyznać mu prawo pomocy w zakresie częściowym.

Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy.

Skarżący jednak nie zastosowali się do wystosowanego wezwania bowiem nie przedstawili żądanych w wezwaniu dokumentów, uniemożliwiając tym samym pełną ocenę ich rzeczywistego stanu majątkowego. Skoro zatem strona uchyliła się od przedstawienia wskazanej w wezwaniu sądowym dokumentacji to powinna liczyć się z tym, że referendarz nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Z przedłożonych oświadczeń nie wynika, aby sytuacja finansowa – przy dochodzie miesięcznym w kwocie 3 tys. zł na dwie osoby – uprawniała skarżących do skutecznego domagania się zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika na koszt Skarbu Państwa.

Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.