Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SAB/Gl 16/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.N. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Sosnowca w przedmiocie podatku rolnego od nieruchomości za 2021 rok postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga M.N. (dalej: "skarżący"), nadana w dniu 21 marca 2022 r., na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Sosnowca w sprawie podatku rolnego od nieruchomości za 2021 r. Skarżący opisał w niej przebieg postępowania.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezydenta Miasta Sosnowca wniósł o jej odrzucenie ze względu na wniesienie przedmiotowej skargi po zakończeniu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu pełnomocnik organu wskazał, że w dniu 1 lutego 2022 r. Prezydent Miasta Sosnowca wydał decyzję, na mocy której ustalono D.B. i A.B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku rolnym od nieruchomości położonej w S. Następnie po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z 3 marca 2022 r. utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie.

Sąd analizując przedmiotową sprawę wezwał pełnomocnika organu do nadesłania zwrotnego potwierdzenia odbioru przez skarżącego ostatecznej decyzji z dnia 3 marca 2022 r. W odpowiedzi pełnomocnik organu przy piśmie z 27 czerwca 2022 r. przesłał poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię zwrotnego potwierdzenia odbioru, z której wynika, że skarżący odebrał rozstrzygnięcie SKO w K. osobiście w dniu 9 marca 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W niniejszej sprawie skarżący w dniu 21 marca 2022 r. złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Sosnowca. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł zaś o jej odrzucenie ze względu na niedopuszczalność skargi. W tym miejscu należy wskazać, że kwestia dopuszczalności skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania po zakończeniu przez organ postępowania została uregulowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21. W uchwale tej uznano, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że za inną przyczynę niedopuszczalności skargi, nawet w okolicznościach uprzedniego złożenia ponaglenia do organu administracji w toku postępowania administracyjnego, należałoby uznać okoliczność braku przedmiotu skargi w chwili jej wniesienia rozumianego, jako przewlekłość nie dającą się już usunąć ze względu na rozstrzygnięcie sprawy przez organ administracji w sposób kończący postępowanie administracyjne. Nie jest już bowiem możliwe osiągnięcie celu skargi, którym jest rozstrzygnięcie sprawy, skoro organ dokonał już takiego rozstrzygnięcia. W uchwale wskazano ponadto, że przewlekłość postępowania administracyjnego, jako stan faktyczny, nie jest stanem ciągłym, lecz ma swój kres w chwili rozstrzygnięcia sprawy przez organ. Po rozstrzygnięciu sprawy przez organ, nawet jeżeli rozstrzygnięcie to nastąpi po upływie terminu wyznaczonego w przepisach obowiązującego prawa, przewlekłość postępowania pozostaje stanem historycznym, czyli takim, który istniejąc w przeszłości, nie może być uznany w procedurze sądowoadministracyjnej za nadal podlegający ocenie w kontekście celu tej procedury, tj. przeciwdziałania opieszałości organu w wydaniu rozstrzygnięcia, skoro organ wydał już takie rozstrzygnięcie. Sąd rozpatrując niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko zawarte w omawianej uchwale.

Przenosząc powyższe uregulowania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna. Skarżący odebrał bowiem w dniu 9 marca 2022 r. decyzję kończącą postępowanie administracyjne, a skargę nadał w Urzędzie Pocztowym w S. w dniu 21 marca 2022 r. Oznacza to, że skarga została wniesiona po ostatecznym zakończeniu postępowania.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.