Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 729/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-02-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1 i art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego; postanawia przywrócić A. K. termin do wniesienia skargi. /-/ Elwira Brychcy


UZASADNIENIE

W dniu [...] czerwca 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze doręczyło A. K. decyzję z [...] maja 2018 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania pomocy finansowej na zwrot za zakup obuwia w kwocie 189 zł.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

A. K. dnia [...] lipca 2018 r. wniósł (tj. nadał w urzędzie pocztowym) do tutejszego Sądu skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, równocześnie zaskarżając cztery inne decyzje tego organu. W skardze podał, że wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazał, że uchybił terminowi z powodu choroby.

Następnie w piśmie z 10 grudnia 2018 r. przyznany skarżącemu pełnomocnik z urzędu wyjaśnił, że podtrzymuje wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podniósł, że z dokumentacji medycznej i licznych wywiadów środowiskowych wynika, że A. K. jest osobą schorowaną, po przebytym udarze, ze stwierdzonym tętniakiem oraz zwyrodnieniem stawów. Pomimo tego robi co może, aby uzyskać stosowną pomoc i czynić zadość swym obowiązkom, w tym obowiązkom wynikającym z toczącego się postępowania. Zaznaczył, że przyczyną niedochowania przez skarżącego terminu do wniesienia skargi była jego nagła choroba. A. K. wnosząc skargę działał samodzielnie, a że jest osobą samotną i nie ma żadnych bliskich osób, nie było nikogo, kto mógł mu pomóc w sytuacji pogorszenia stanu zdrowia lub nagłej choroby. Zdaniem pełnomocnika strony uchybienie przez skarżącego terminu było wyjątkowe i niezawinione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zważyć należy, iż zgodnie z art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. przesłanką konieczną do tego, by Sąd mógł przywrócić termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest uprawdopodobnienie we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

W judykaturze wskazuje się, że przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r., I OZ 91/15, Lex nr 1643289). Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W ocenie Sądu skarżący spełnił przesłankę uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. A. K. wnosząc skargę osobiście zaznaczył, że przyczyną jego zwłoki była nagła choroba. Następnie ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu potwierdził, że skarżący w terminie do wniesienia skargi nagle zachorował. Zaznaczył nadto, że A. K. jest osobą samotną, nie posiada osób bliskich i w czasie nagłej choroby nie mógł skorzystać z pomocy innych osób. Okoliczności sytuacji rodzinnej i zdrowotnej skarżącego są znane Sądowi z urzędu, z uwagi na wielość spraw sądowoadministracyjnych A. K. dotychczas rozpoznanych i będących w toku.

W związku z powyższym wniosek skarżącego należało uwzględnić. Stąd Sąd na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

/-/ Elwira Brychcy