Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 568/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.101 ust.1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym - tekst jednolity
article: art.53,art.184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 1088/09 o odrzuceniu skargi G. K. na uchwałę Rady Gminy Rewal z dnia 29 maja 2008 r., nr XXVII/180/08 w przedmiocie gospodarowania mieniem komunalnym postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 1088/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę G. K. na uchwałę Rady Gminy Rewal z dnia 29 maja 2008 r., nr XXVII/180/08 w przedmiocie gospodarowania mieniem komunalnym.

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wskazał, iż pismem z dnia 23 czerwca 2008 r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa wymienioną uchwałą. Rada Gminy Rewal w dniu 14 listopada 2008 r. podjęła uchwałę Nr XXXI/226/08 w sprawie naruszenia interesu prawnego, w której organ nie uwzględnił wezwania G. K. oraz podtrzymał ustalenia zawarte w zaskarżonej uchwale.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucając skargę stwierdził, że skarżąca wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożyła w siedzibie organu dnia 23 czerwca 2008 r. Organ gminy nie doręczył jednakże odpowiedzi na wezwanie w terminie sześćdziesięciodniowym od dnia wniesienia wezwania, bowiem doręczenie skarżącej uchwały stanowiącej odpowiedź na wezwanie nastąpiło dnia 21 listopada 2008 r. Tym samym w sprawie znajduje zastosowanie sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa do organu, który ostatecznie upłynął w dniu 22 sierpnia 2008 r. W tej sytuacji skarga wniesiona do Sądu w dniu 22 grudnia 2008 r. została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniosła G. K., domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła:

- naruszenie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., polegające na przyjęciu przez Sąd I instancji, iż skarżąca nie wniosła skargi na uchwałę Rady Gminy Rewal z dnia 29 maja 2008 r. w terminie 30 dni od otrzymania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w sytuacji gdy skarżąca wniosła skargę zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie Rady Gminy Rewal z dnia 20 listopada 2008 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, tj. w terminie 30 dni od dnia otrzymania w/w pisma. To, że pouczenie, do którego zastosowała się skarżąca, okazało się być błędne nie może szkodzić i obciążać jej negatywnymi konsekwencjami;

- naruszenie art. 9 k.p.a. poprzez wskazanie przez Radę Gminy Rewal w jej piśmie z dnia 12 czerwca 2008 r. skierowanym do skarżącej błędnej informacji, jakoby uchwała z dnia 29 maja 2008 r. była ostateczna i nieodwołalna i nie zawarcia w tym piśmie pouczenia, co do możliwości zaskarżenia tej uchwały do sądu administracyjnego, a także naruszenie tej zasady poprzez błędne pouczenie skarżącej o możliwości zaskarżenia w/w uchwały w terminie 30 dni od dnia otrzymania przez skarżącą odpowiedzi Rady Gminy Rewal z dnia 20 listopada 2008 r.;

- naruszenie art. 8 k.p.a., poprzez wprowadzenie skarżącej w błąd co do ostateczności i nieodwołalności uchwały z dnia 29 maja 2008 r., w sytuacji gdy skarżąca miała prawo uchwałę tę zaskarżyć i zrobiłaby to w terminie, gdyby otrzymała od organu administracji publicznej stosowne pouczenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Terminy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego określa art. 53 P.p.s.a. W paragrafie drugim powołanego przepisu zostały wskazane terminy do wniesienia skargi na akty, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Skargę w takim przypadku wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Ponadto, kwestię sposobu obliczania terminu do wniesienia skargi na uchwały lub zarządzenie organu gminy przesądziła uchwała NSA z 2 kwietnia 2007 r. II OPS 2/07 (publ. ONSA2007/3/60). Zgodnie z tezą powyższej uchwały przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).

W okolicznościach niniejszej sprawy G. K. wezwała Radę Gminy Rewal do usunięcia naruszenia prawa w związku z wydaniem uchwały z dnia 29 maja 2008 r. Wezwanie wpłynęło do organu w dniu 23 czerwca 2008 r., a zatem termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał 22 sierpnia 2008 r. W czasie biegu terminu sześćdziesięciodniowego skarżąca nie otrzymała odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Popierając zatem stanowisko Sądu I instancji należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z obowiązującym prawem.

Wskazane natomiast zarzuty dotyczące błędnego pouczenia o trybie i terminie do wniesienia skargi nie mogą stanowić podstawy do uznania, że skarga została wniesiona w terminie. Mogłyby one przemawiać za ewentualną zasadnością wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W takim stanie rzeczy stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie zostały naruszone przepisy art. 8 i 9 k.p.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a.