Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 329/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2007-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 9 marca 2007 r. sprawy ze skargi S. i K.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących S. i K.S. solidarnie kwotę 500 zł /słownie: pięćset złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 329/06

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po zapoznaniu się ze skargami B. i S.Z. oraz J.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., którą zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę budynku gospodarczego z garażem położonego na działce nr ew. 1920/1 w M. przy ulicy K. - uchylił w całości własną decyzję z dnia [...]r. Nr [...] na podstawie przepisów art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270/.

Jak wynika z akt administracyjnych inwestorzy S. i K.S. na działce nr ew. 1920/1 w M. na podstawie ostatecznej decyzji z dnia [...]r. rozpoczęli budowę budynku gospodarczego z garażem.

W trakcie realizacji budowy inwestorzy odstąpili w sposób istotny od warunków pozwolenia na budowę. Odstępstwa polegały na zmianie wymiarów zewnętrznych budynku, wykonaniu wiatrołapu, balkonu i okna od strony działki J.K. oraz drzwi balkonowych od strony istniejącego budynku mieszkalno-biurowego.

Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] wstrzymano roboty budowlane przy budowie budynku gospodarczego wraz garażem.

Decyzją z dnia [...]r., Nr [...] wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 52 nakazano wykonanie określonych robót.

Po ich wykonaniu inwestorzy złożyli wniosek o wznowienie robót budowlanych.

Decyzją z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zatwierdził projekt budowlany zamienny i wydał pozwolenie na wznowienie robót budowlanych.

Po rozpoznaniu odwołania Z. i K. organ odwoławczy wydał decyzję kasacyjną.

Kolejną decyzją z dnia [...]r. zatwierdzono projekt budowlany i wydano pozwolenie na wznowienie robót budowlanych.

Po rozpoznaniu kolejnego odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Skargę na tą decyzję złożyli B. i S.Z. i J.K. wnosząc o jej uchylenie.

Po zapoznaniu się ze skargą organ uwzględnił ją w całości wydając decyzję, w której uchylono zaskarżoną decyzję w całości.

W uzasadnieniu organ naprowadził, iż ponowna analiza materiału dowodowego wykazała, iż w aktach sprawy brak jest materiału dowodowego będącego podstawą wydania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i zatwierdzonego nim projektu budowlanego. Znajdująca się w aktach kserokopia projektu budowlanego jest niekompletna i brak jest potwierdzenia jego zgodności z oryginałem.

W pierwszej kolejności organ musi zgromadzić pełny materiał dowodowy i dopiero wówczas rozstrzygnąć sprawę.

Decyzję tą zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie inwestorzy wnosząc o jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności.

W motywach skargi omówili przebieg postępowania w sprawie nie odnosząc się do rozstrzygnięcia, które zaskarżyli.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, a w motywach wskazał ponownie, iż zalegające w aktach kserokopie dokumentów są niekompletne i brak jest informacji w jaki sposób zostały włączone do akt dokumenty już tam znajdujące się.

Zgromadzony materiał dowodowy jest również niekompletny i nie może stanowić podstawy do rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych względów niż podnoszą skarżący.

Z woli ustawodawcy Sąd rozpoznając skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – przepis art. 134 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.

Bezspornym jest iż decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, w którym zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na wznowienie robót przy budowie budynku gospodarczego z garażem.

Skargę na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnieśli właściciele działek sąsiednich, wnosząc o:

likwidację balkonu na całej długości budynku, który znajduje się w granicy ich działki oraz wiatrołapu i okna balkonowego.

W dalszej części skargi domagali się nakazania rozbiórki budynku gospodarczego w przypadku nieuwzględniani ich żądań.

Po zapoznaniu się z treścią skarg organ odwoławczy wydał w dniu [...] r. opisaną na wstępie decyzję na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, w której uchylił w całości własną decyzję z dnia 7 grudnia 2005 r., a w uzasadnieniu wskazał, iż organ prowadząc ponownie postępowanie winien swe rozstrzygnięcie oprzeć na zebranym i uprzednio dołączonym do akt materiale dowodowym.

Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów art. 54 § 3 cyt. ustawy.

Zgodnie z treścią art. 54 § 3 p.p.s.a., organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono do sądu administracyjnego może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości.

Uwzględnienie skargi w całości oznacza skorygowanie zaskarżonego działania lub bezczynności wyłącznie w kierunku pożądanym przez skarżącego i w całości powinno być zgodne z żądaniem zawartym w skardze.

Decyzja wydana w trybie autokontroli może tylko zadośćuczynić skardze, nie może natomiast przynieść skutku w postaci powrotu sprawy na drogę administracyjnoprawną, taką możliwość wykluczyło przekazanie sprawy do Sądu.

Zakres możliwości służących organowi administracji na podstawie tego przepisu jest zatem zdeterminowany interesem skarżącego ujawnionym w treści skargi.

Artykuł 54 § 3 p.p.s.a. nie określa prawnych form, w jakich ma nastąpić przewidziane w tym przepisie "uwzględnienie skargi w całości".

W związku z tym, rozstrzygnięcie oparte na tym przepisie może jedynie zawierać uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozstrzygnięcie w tym zakresie co do istoty sprawy, uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenia organu pierwszej instancji i rozstrzygnięcie o istocie sprawy bądź uchylenie orzeczenia organów obu instancji i umorzenie postępowania pierwszej instancji.

Na tle rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż organ administracji działający w trybie autokontroli, który uchyla swoją decyzję własną działa bez podstawy prawnej.

W orzecznictwie reprezentowana jest bowiem teza, iż przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do uruchomienia nowego toku instancji administracyjnej w sprawie, która taki tok przeszła i została rozstrzygnięta ostateczną decyzją, którą strona zaskarżyła do sądu.

Decyzja wydana w tym trybie może tylko zadośćuczynić skardze, nie może natomiast przynieść skutku w postaci powrotu sprawy przed organy administracyjne, albowiem taką możliwość wykluczyło przekazanie sprawy do sądu. Zgodzić się wypada z poglądem zawartym w wyroku NSA z dnia 1 września 2001 r., V SA 3545/2000, iż nie ma wątpliwości, że nie jest możliwe wydanie w trybie autokontroli decyzji uchylającej zaskarżoną decyzję i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania.

Decyzja taka oznaczałaby otwarcie nowego toku instancji w sprawie.

Zauważyć wypada, że zaskarżona decyzja nie uwzględnia w całości skargi p.p. Z. i J.K., a tylko w takiej sytuacji możliwe jest wydanie decyzji w trybie przepisów art. 54 § 3 p.p.s.a.

Skład orzekający w tej sprawie całkowicie aprobuje szereg orzeczeń NSA wydanych na gruncie przepisów art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z dnia 11 maja 1995 r.

Z tych względów na zasadzie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, w zw. z art. 54 § 3 cyt. ustawy, Sąd uwzględnił skargę.

O kosztach orzeczono na zasadzie przepisów art. 200 cyt. ustawy.