Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1259/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-12-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej [....] w T. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 czerwca 2014r. znak: [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2014r. Spółdzielnia Mieszkaniowa [....] złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję MWINB z dnia 13 czerwca 2014r. wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki.

Spółdzielnia domaga się zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych z uwagi na fakt, iż koszty postępowania sądowego muszą w praktyce ponieść członkowie Spółdzielni, którzy w żaden sposób nie przyczynili się do powstania problemu, a w ich interesie jest pozytywne rozstrzygnięcie sporu. Budynek administracyjny bowiem, którego dotyczy rozbiórka służy mieszkańcom od wielu lat.

Zdaniem orzekającego, wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż wnioskodawca – Spółdzielnia Mieszkaniowa [....] prowadzi działalność w zakresie szeroko pojętej administracji mieszkaniowej, obsługi, kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek, zarządzania i wynajmu nieruchomościami na własny rachunek, zarządzania nieruchomościami na zlecenie.

Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wysokość kapitału zakładowego Spółdzielni wynosi 47 397 241,83 zł, natomiast wartość środków trwałych wnioskodawcy określono na kwotę 43 229 330,07 zł. Wykazano również, iż w ostatnim roku obrotowym tj. 2013 Spółdzielnia wygenerowała zysk w kwocie 1 169 885,28 zł. Spółdzielnia posiada 7 rachunków bankowych, na których kolejno zgromadzone są następujące środki finansowe : 128 659,17 zł, 119 179,40 zł, 6 646 022,88 zł, 72 437,29 zł, 15 930,23 zł, 16 585,81 zł, 297,55 zł. Posiada też lokatę bankową w [....] SA [....] w wysokości 4 347 122,32 zł. Jako obciążenia wskazuje dwa kredyty – [....] 6 022 660,52 zł, oraz [....] 19 572,00 zł.

Przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy może nastąpić, jeśli wykaże on, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź też gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania ( art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ).

Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie " gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy.

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w sprawie jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Zapobiegliwości i przezorności w tym zakresie należy szczególnie wymagać od osób fizycznych czy prawnych, toczących spory sądowe w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą. Działalność gospodarcza wiąże się bowiem, ze swej istoty, z ryzykiem ponoszenia wszystkich związanych z nią konsekwencji, w tym kosztów – także sądowych.

W ocenie orzekającego, strona wnosząca nie wykazała w sposób wystarczający i skuteczny, iż nie posiada środków finansowych na pokrycie wymaganych obecnie i ew. przyszłych kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia pełnomocnika.

Spółdzielnia nadal prowadzi zarejestrowaną działalność gospodarczą. Wnioskodawczyni funkcjonuje w obrocie, nie została postawiona w stan likwidacji ani upadłości. Z przedłożonych dokumentów wynika, iż strona w ubiegłym roku osiągnęła zysk w wysokości 1 169 885,28 zł.

Oznacza to, iż Spółdzielnia prowadząc działalność gospodarczą obraca na bieżąco środkami finansowymi znacznie przekraczającymi wysokość kosztów postępowania sądowego. Posiada zatem możliwość zgromadzenia środków na pokrycie kosztów sądowych. Skoro skarżąca Spółdzielnia jest przedsiębiorcą i prowadzi działalność gospodarczą, istnieje domniemanie faktyczne, że działalność ta nadal jest opłacalna. W przeciwnym wypadku racjonalnym działaniem byłaby likwidacja działalności lub upadłość przedsiębiorcy, gdyż celem działalności gospodarczej jest generowanie zysku. Skoro przedsiębiorca prowadzi działalność, to uzyskuje przychody, a więc zasadniczo może z nich pokryć koszty sądowe, a jeśli faktycznie jej nie prowadzi , lecz jej nie likwiduje i nie wniósł o ogłoszenie upadłości, to nie ma podstaw do finansowania takiego przedsiębiorcy przez zwolnienie od kosztów. Nawet fakt wykazywania przez stronę straty nie oznacza jednoznacznie , iż nie posiada ona środków do pokrycia sądowych należności. Wykazana przez wnioskodawcę ewentualna strata nie oznacza bowiem, i nie jest wystarczającą podstawą do uznania, iż nastąpił ciągły brak środków finansowych uniemożliwiający poniesienie kosztów sądowych w sprawie. Strata jest bowiem wynikiem bilansowym nadwyżki kosztów nad przychodami i nie jest tożsama z brakiem środków finansowych. Tymczasem analiza dokumentów przedłożonych przez Spółdzielnię wskazuje, iż strona osiągnęła znaczny zysk w roku ubiegłym – a co za tym idzie - obraca ona na bieżąco tak znacznymi środkami finansowymi, iż będzie w stanie wygospodarować kwotę należnego wpisu sądowego bez utraty ryzyka płynności finansowej.

Ponadto wnioskodawczyni posiada znacznej wartości środki trwałe o wartości – jak podano – 43 229 330,07 zł. Strona wykazuje także kapitał zakładowy ( 47 397 241,83 zł ). Tymczasem w orzecznictwie sądowym utrwalone jest stanowisko, iż posiadanie przez wnioskodawcę majątku trwałego o znacznej wartości w zasadzie wyłącza możliwość uzyskania zwolnienia od kosztów sądowych ( m.in. post. NSA z 12.01.2005 sygn akt FZ 415/04, z dnia 8.11.2004r. sygn akt FZ 465/04, z dnia 15.04.2004r. sygn akt FZ 9/04 ). Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 19.11.2004r. sygn akt FZ 463/04 ( niepubl. ) podmiot dysponujący wciąż majątkiem, którego wartość wielokrotnie przewyższa wysokość wpisu, nie spełnia przesłanek udzielenia mu prawa pomocy zawartych w art. 246 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pogląd ten pozostaje aktualny również w niniejszej sprawie.

Jak wskazano, wnioskodawca na bieżąco prowadzący działalność winien zatem poczynić starania celem zabezpieczenia środków finansowych na pokrycie kosztów nie tylko bieżącej działalności ale również i prowadzonego postępowania sądowego. Skoro bowiem dostępność do sądu wymaga posiadania środków finansowych ( art. 199 cyt. ustawy nakłada na strony obowiązek ponoszenia kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie - co jest regułą ), posiadanie przez wnioskodawcę tych środków staje się istotnym składnikiem działalności gospodarczej. Oznacza to, iż w procedurze planowania wydatków związanych z działalnością gospodarczą podmioty prowadzące te działalność, przewidując realizację swoich praw przed sądem, powinny uwzględniać także konieczność posiadania środków na prowadzenie procesu. Planowanie zaś wydatków bez uwzględnienia tej zasady jest naruszeniem równoważności w traktowaniu swoich powinności finansowych, a strona która preferencyjnie traktuje inne zobowiązania, wyzbywając się tym samym środków na poniesienie kosztów sądowych, nie może skutecznie podnieść zarzutu, iż odmowa zwolnienia jej od kosztów sądowych jest ograniczeniem dostępności do realizacji jej praw przed sądami.

Skarżąca Spółdzielnia ma wreszcie zgromadzone na 7 rachunkach bankowych oraz na lokacie terminowej w [....] SA znaczne środki finansowe, oscylujące w okolicach 7 000 000,00 zł na rachunkach i ponad 4 mln na lokacie bankowej terminowej. Występuje również poprzez swojego profesjonalnego pełnomocnika, którego udział sam w sobie jeszcze nie przesądza o odmowie przyznania prawa pomocy, ale jest to przesłanka oceniana w całokształcie wszystkich okoliczności będących przedmiotem analizy sytuacji finansowej starającego się o pomoc.

Jak wskazano zatem– posiadany majątek ,aktualne obroty, wykazany zysk, zgromadzone środki finansowe na 7 rachunkach bankowych i lokacie terminowej wskazują, iż wnioskodawca dysponuje na bieżąco środkami finansowymi, i realnie posiada je w wysokości znacznie przewyższającej wysokość wymaganych należności sądowych.

W tym miejscu również trzeba podnieść, iż wyłożenie kosztów przez Spółdzielnię może okazać się tylko czasowe, bowiem w przypadku uwzględnienia jej skargi , zgodnie z art. 200, 203 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – będzie jej przysługiwało prawo domagania się zwrotu kosztów postępowania.

Podsumowując należy stwierdzić, iż dokonana analiza sytuacji finansowej Spółdzielni nie pozwala na stwierdzenie, iż środki, jakimi dysponuje nie pozwalają na poniesienie opłat związanych z jej uczestnictwem w procesie w formie kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 oraz art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ).