Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1861/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-10-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 30d  ust. 3 w zw. z  art. 30b ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 11 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. w R. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku dofinansowanie projektu w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia przewrócić termin na wniesienie skargi.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 21 czerwca 2010 r. "A" S.A. zaskarżyło uchwałę nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia [...] 2009 r. w sprawie przyjęcia listy rankingowej sporządzonej po przeprowadzeniu oceny merytoryczno-technicznej przez Komisję Oceny Projektów w ramach konkursu nr 07.02.00-075/09 dla Działania 7.2 Transport publiczny Priorytetu VII Transport Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2010.

Wraz ze skargą i dokumentami załączonymi do skargi wniesiony został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Strona skarżąca argumentowała, że zmiana uchwały stanowi w istocie negatywną informację o przyznaniu dofinansowania, w związku z czym podlega ona zaskarżeniu. Podniosła, że przedmiotowa uchwała nie została doręczona beneficjentowi, a nadto, że nie zawierała ona uzasadnienia i pouczenia o możliwości złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Niezależnie od wskazanych uchybień podniesiono argumenty przemawiające za przywróceniem terminu do wniesienia skargi. Strona skarżąca wskazała, że pismem z dnia [...] 2010 r. została poinformowana o dokonaniu ponownej oceny merytoryczno – technicznej i przyznaniu wnioskowi 28,50 pkt, tj. 71,25 %, maksymalnej ilości punktów. W piśmie tym poinformowano ponadto o przyjęciu uchwały z dnia [...] 2010 r. nr [...] Zarządu Województwa [...] w sprawie zmiany uchwały nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przyjęcia listy rankingowej sporządzonej po przeprowadzeniu oceny merytoryczno-technicznej przez Komisję Oceny Projektów. W wyniku dokonanej oceny projekt został umieszczony na 4 miejscu listy rezerwowej, ale nie otrzymał dofinansowania.

Dalej strona wskazała, że karty ponownej oceny merytorycznej zostały dopiero przekazane Spółce pismem z dnia [...] 2010 r., znak: [...], a doręczone w dniu [...] 2010 r. Zarząd Spółki z uwagi na jednoznaczną treść pouczenia zawartą w piśmie z dnia [...] 2010 r. początkowo nie rozważał kwestii zaskarżenia ww. uchwały, jednak analiza otrzymanych kart ocen merytorycznych skłoniła Spółkę do zasięgnięcia porady prawnej. Na poparcie powyższego Spółka zawnioskowała o przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków.

W odpowiedzi na skargę z dnia [...] 2010 r. Instytucja Zarządzająca podniosła, że skarga kwalifikuje się do odrzucenia, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zdaniem Instytucji Zarządzającej aktem podlegającym zaskarżeniu do WSA może być wyłącznie informacja o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W tym zakresie wskazano, że pismem z dnia [...] 2010 r. poinformowano wnioskodawcę o pozytywnym rozpatrzeniu protestu, w wyniku którego doszło do ponownej oceny merytoryczno-technicznej, w konsekwencji czego wniosek został ulokowany na liście rezerwowej (pismo z dnia [...] 2010 r.). Instytucja Zarządzająca argumentowała, że w piśmie z dnia [...] 2010 r. jednoznacznie wskazała, że w przypadku posiadania dostępnych środków finansowych może podjąć decyzję o przesunięciu projektu z listy rezerwowej na listę projektów wybranych do dofinansowania. Wnioskodawcy, których projekty znajdują się na liście rezerwowej są informowani o tym fakcie. Projekty umieszczone na liście rezerwowej traktowane są jako projekty wybrane do dofinansowania, ale nie w pierwszej kolejności i nie przysługuje prawo do składania odwołań od niewybrania do dofinansowania. Dalej Instytucja wyjaśniła, że w żadnym z dokumentów stanowiących system realizacji RPO WSL 2007-2013 Instytucja Zarządzająca nie składała zapewnienia, że jeśli beneficjent w ramach danego konkursu otrzyma pozytywną ocenę projektu, to na pewno w tej turze konkursu otrzyma dofinansowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity - Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712), powoływanej dalej w skrócie jako u.z.p.p.r.- wnioskodawca może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę, w sposób określony w ust. 2 tego przepisu, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy.

Stosownie do art. 30b ust. 1 ustawy procedura odwoławcza jest uruchamiana w sytuacji negatywnej oceny projektu. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, właściwa instytucja zawiadamia wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu, zamieszcza ich uzasadnienie oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobu wniesienia oraz oznaczenia właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść.

Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia [...] 2010 r. została poinformowana o dokonaniu ponownej oceny merytoryczno – technicznej i przyznaniu wnioskowi 28,50 pkt, tj. 71,25 %, maksymalnej ilości punktów. W piśmie tym poinformowano ponadto o przyjęciu uchwały z dnia [...] r. nr [...] Zarządu Województwa [...] w sprawie zmiany uchwały nr [...] z dnia [...] 2009 r. w sprawie przyjęcia listy rankingowej sporządzonej po przeprowadzeniu oceny merytoryczno-technicznej przez Komisję Oceny Projektów. W wyniku dokonanej oceny projekt został umieszczony na 4 miejscu listy rezerwowej, ale nie otrzymał dofinansowania.

Na etapie sądowym wnioskodawca może złożyć skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach określonych w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., tj. po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego oraz po uzyskaniu informacji o negatywnym jej wyniku.

Literalne brzmienie przepisów ustawy prowadzi do wniosku, iż prawo to służy w razie negatywnej oceny projektu (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Zasadniczym zagadnieniem podlegającym rozstrzygnięciu w niniejszej sprawie jest zatem ustalenie, czy w świetle przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wnioskodawca, którego projekt zostaje umieszczony na rezerwowej liście projektów może wnosić skargę do sądu administracyjnego. Dopiero przesądzenie tej kwestii warunkuje możliwość rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu. Gdyby się natomiast okazało, że skarga z tego powodu byłaby niedopuszczalna i jako taka podlegałaby odrzuceniu, to bezprzedmiotowe byłoby w takim przypadku rozpoznawanie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Rozważanie samej możliwości przywrócenia terminu do wniesienia nieznanej procedurze skargi uznać należałoby za niedopuszczalne, bowiem termin taki w ogóle nie istniał (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 1429/09; treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Instytucja Zarządzająca prezentuje pogląd, iż w zaistniałej sytuacji ustawa nie przewiduje uprawnienia do wnoszenia środków zaskarżenia, co z kolei stanowi o tym, iż w przedmiotowej sprawie skarga powinna zostać uznana za niedopuszczalną.

Natomiast Sąd w całej rozciągłości podziela wyrażony m.in. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GZ 182/10 pogląd, że użyte w art. 30 b ust.1 ustawy o zasadach polityki rozwoju pojęcie negatywnej oceny projektu należy utożsamiać z oceną niepozwalającą na zakwalifikowanie do dofinansowania, a zakwalifikowanie do dofinansowania, o którym mowa w art. 30 a ust. 1 pkt 1 u.z.p.p.r.– z wytypowaniem do zawarcia umowy o dofinansowanie. Nie stanowi zatem zakwalifikowania do dofinansowania umieszczenie na tzw. liście rezerwowej, rodzące jedynie pewną ekspektatywę uzyskiwania dofinansowania. Nie jest też istotna z punktu widzenia prawa do skargi, przyczyna wyczerpania środków w ramach danego konkursu (w tym okoliczności, o których mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2). Wtedy również o możliwości zawarcia umowy decyduje przede wszystkim ocena projektu (miejsce w rankingu lub liczba punktów), a nie wielkość kwoty przeznaczonej do rozdysponowania. Tę ocenę wnioskodawca ma prawo kwestionować zawsze, niezależnie od puli konkursu i od okoliczności powodującej jej uszczuplenie.

Taka też sytuacja, otwierająca stronie skarżącej prawo do sądu, zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem z treści informacji z dnia [...] 2010 r. wynika, że dokonano ponowną ocenę merytoryczno – techniczną i przyznano przedmiotowemu wnioskowi 28,50 pkt., tj. 71,25 %, maksymalnej ilości punktów. W piśmie tym poinformowano ponadto o przyjęciu uchwały z dnia [...] r. nr [...] Zarządu Województwa [...] w sprawie zmiany uchwały nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przyjęcia listy rankingowej sporządzonej po przeprowadzeniu oceny merytoryczno-technicznej przez Komisję Oceny Projektów. W wyniku zaskarżonej przez stronę skarżącą uchwały projekt został umieszczony na 4 miejscu listy rezerwowej i nie otrzymał dofinansowania.

Sąd w tym miejscu odwołuje się do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2010 r., w sprawie o sygn. II GSK 248/10 Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, w którym wyrażony został pogląd, iż "negatywna ocena projektu w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ma miejsce nie tyle w sytuacji uznania jej za taką przez "właściwą instytucję", ale przede wszystkim przez stronę, która w związku z tym zamierza skorzystać z przysługującego jej środka odwoławczego.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Należy również zwrócić uwagę, że w piśmie z dnia [...] 2010 r. wskazano, że w związku z potencjalną możliwością uzyskania wsparcia "wnioskodawcy nie przysługuje możliwość odwołania się od decyzji o umieszczeniu projektu na liście rezerwowej".

Tymczasem zgodnie z art. 30b ust.4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30 c. Stosownie do art. 30d ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 4. W niniejszej sprawie jednostka zarządzająca wydając informację z pouczeniem o nie przysługiwaniu środka odwoławczego w piśmie z dnia [...] 2010 r., wprowadziła stronę (nie reprezentowaną wówczas przez profesjonalnego pełnomocnika) w błąd. W związku z tym, że mocą art. 30b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju błędne pouczenie nie może szkodzić stosującej się do niego stronie, zostaje wyłączona wina skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a ujemne skutki dla strony w zakresie postępowania sądowego wymienione przepisem art. 86 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są niewątpliwe.

W aspekcie wyczerpania środków odwoławczych wskazania wymaga natomiast, że z akt sprawy wynika, że strona dnia [...] 2009 r. wniosła protest do wyników oceny merytorycznej projektu. Zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie z dnia [...] 2009 r. zawierającym negatywną ocenę przedmiotowego projektu. Pismem z dnia [...] 2010 r. (w piśmie nieprawidłowo powołany został rok 2009) nr [...] poinformowano, że protest został rozpatrzony pozytywnie. Jednak uchwała Zarządu Województwa [...] z dnia [...] 2009 r. w sprawie aktualizacji uchwały tego organu z dnia [...] 2009 r. oznacza, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej nie został zakwalifikowany do otrzymania dofinansowania w pierwszej kolejności.

W powyższym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 tej ustawy Sąd, postanowił jak w sentencji postanowienia.