Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 4027/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku B. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej B. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 460/13 w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W złożonej skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (dalej: "WSA") z dnia 22 lipca 2014 r., I SA/Gd 460/13, w przedmiocie odpowiedzialności wspólnika spółki cywilnej za zaległości podatkowe spółki, B. B. (dalej: "Skarżąca") zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organów podatkowych obu instancji. W motywach wniosku podniesiono, że za udzieleniem ochrony tymczasowej przemawia wysoka kwota zaległości podatkowej, przekraczająca możliwości płatnicze strony. W tym kontekście wskazano, że sytuacja Skarżącej uległa znacznemu pogorszeniu w porównaniu ze stanem istniejącym w dacie składania wniosku o przyznanie prawa pomocy; znajduje się ona na skraju ubóstwa, grozi jej bezdomność w związku z wydanym wobec niej wyrokiem eksmisyjnym, a koszty utrzymania jej małoletnich dzieci przejęła w dużej mierze Gmina Miasta G.. W rezultacie wykonanie decyzji pozbawi skarżącą środków utrzymania. Dodatkowo wskazano na orzeczenia organów oraz WSA w zakresie zarzutów zgłoszonych do prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na wstępie zauważyć należy, że pozbawienie wnioskodawcy środków utrzymania jest postrzegane w orzecznictwie jako (potencjalna) szkoda uzasadniająca wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") (zob. np. post. NSA z 26 marca 2010 r., II FZ 51/10, publ.: CBOSA). Należy jednak zauważyć, że skarżąca powinna możliwie najbardziej wyczerpująco wykazać "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", m.in. we wskazanej postaci, co dopiero otwiera Sądowi drogę do uzupełnienia udzielonych informacji o analizę akt sprawy (por. post. NSA z 10 lutego 2014 r., I FSK 76/14, CBOSA).

W niniejszej sprawie nie można uznać, że treść wniosku oraz akt sprawy pozwala na ocenę przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. W szczególności nie znajdują odzwierciedlenia w aktach sprawy wskazane przez skarżącą okoliczności nieposiadania dostatecznych środków utrzymania. Brak jest w aktach, wbrew uzasadnieniu wniosku dokumentów, z których wynikałaby aktualna sytuacja materialna Skarżącej, a tym samym brak jest dokumentów obrazujących możliwości płatnicze strony. Skarżąca wskazując na pogorszenie swojej sytuacji materialnej nie zważa na to, że nie jest ona w istocie znana Sądowi. Przypomnieć bowiem należy, że odmowa przyznania prawa pomocy w niniejszej sprawie nastąpiła z powodu nieprzedstawienia przez Skarżącą oświadczeń i dokumentów pozwalających ocenić jej kondycję finansową i w rezultacie przesłanki udzielenia w procesie pomocy materialnej z budżetu państwa (postępowanie wpadkowe w tym zakresie zakończyło post. NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., II FZ 1181/13, k. 89-92 akt sprawy). Z kolei na brak dostatecznych informacji do oceny przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wskazywał stronie Sąd pierwszej instancji, w postanowieniu z dnia 17 lutego 2014 r., oceniając poprzedni wniosek w przedmiotowym zakresie zawarty w skardze (s. 2 uzasadnienia postanowienia).

Z uwagi na powyższe oraz na to, że do przedmiotowego wniosku również nie dołączono dokumentów pozwalających na analizę możliwości płatniczych Skarżącej, uznać należy, że jej oświadczenia odnośnie do skutków wykonania decyzji nie zostały uprawdopodobnione. W szczególności wnioskodawczyni nie wykazała, w jaki sposób wyegzekwowanie należności objętych sporną decyzją miałoby wpłynąć na pogorszenie bieżącej sytuacji finansowej, a zwłaszcza spowodować pozbawienie środków utrzymania. Sama wysokość kwoty dochodzonej w postępowaniu egzekucyjnym nie może przesądzać o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli nie wykazano wpływu egzekucji na możliwości płatnicze i bytowe strony.

Z tych powodów orzeczono jak w sentencji, na postawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.