Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 751/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-12-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87, art. 244 par. 2, art. 253
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 11 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 grudnia 2014 roku wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. /-/ Tomasz Świstak


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ustanowił dla T. K. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. i oddalił wniosek o prawo pomocy w pozostałym zakresie.

W dniu 22 października 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo Wicedziekana Rady Okręgowej Izba Radców Prawnych w P., z którego wynika, iż na pełnomocnika z urzędu ustanowionego dla T. K. wyznaczono r. pr. D. C..

W pismem z dnia 27 października 2014 r. wezwano wyznaczonego pełnomocnika T. K. do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 lipca 2014 r., tj. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100,- zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie odrębnym pismem z tej samej daty (k 42 akt sądowych) zawiadomiono r. pr. D. C., iż decyzją z dnia 14 października 2014 r. Okręgowej Izby Radców Prawnych w P. została wyznaczona na pełnomocnika T. K.. Jednocześnie Sąd poinformował pełnomocnika o stanie sprawy. Powyższe wezwanie oraz pismo informacyjne doręczono r. pr. D. C. jedną przesyłką do rąk własnych w dniu 10 listopada 2014 r. (k. 46 akt sądowych).

W dniu 1 grudnia 2014 r. (data stempla pocztowego) r.pr. D. C. wniosła o "uznanie zarządzenia za wykonane w terminie, a w przypadku odmowy o przywrócenie terminu do wykonania zarządzenia przewodniczącego wydziału". Jednocześnie pełnomocnik uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie 100,- zł.

W uzasadnieniu wniosku r.pr. D. C. wyjaśniła, że

pierwotnie uznała, iż wezwanie Sądu z dnia 27 października 2014 r. zostało doręczone jej przez pomyłkę bowiem nie reprezentowała osoby o imieniu i nazwisku T. K..

W dniu 24 listopada 2014 r. otrzymała pismo Dziekana Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. o ustanowieniu ją pełnomocnikiem T. K. i dopiero to pismo wyprowadziło ją z błędu co do adresata wezwania Sądu z dnia 27 października 2014 r. Jednocześnie D. Cz.wywiodła, iż dopiero z chwilą doręczenia je pisma Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w P. stała się pełnomocnikiem T. K., zatem za uprawnione uważa twierdzenie, iż dokonanie wpłaty wpisu dniu 1 grudnia 2014r nastąpiło z zachowaniem terminu określonego w Zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału II WSA w Poznaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunki, które muszą być spełnione aby uchybiony termin mógł zostać przywrócony określa art. 87 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W ocenie Sądu, w sprawie można przyjąć, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Pełnomocnik skarżącego do dnia 26 listopada 2014 r. była bowiem, jak twierdzi, w błędnym przekonaniu, iż doręczone jej 10 listopada 2014 r. wezwanie do wykonania zarządzenia w przedmiocie wpisu został przesłane do niej przez pomyłkę. Wniosek o przywrócenie terminu złożono w dniu 1 grudnia 2014 r., a zatem w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie dokonano czynności, co do której uchybiono terminowi.

Jednakże podana przez r.pr. D.C. przyczyna opóźnienia w wykonaniu zarządzenia dot. wpisu, w okolicznościach analizowanej sprawy nie może świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu.

Zauważyć w tym miejscu należy, iż przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też nie zachowała należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca.

Zgodnie z treścią art. 244 § 2 p.p.s.a ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Natomiast stosownie z art. 253 p.p.s.a. o wyznaczenie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej, rady okręgowej izby radców prawnych, Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub Krajowej Rady Rzeczników Patentowych.

W świetle tych przepisów uprawnione jest twierdzenie, iż z momentem zawiadomienia ustanowionego radcy prawnego o wyznaczeniu go przez właściwy organ samorządu zawodowego na pełnomocnika z urzędu jest on umocowany do podejmowania czynności w sprawie na rzecz osoby, której przyznano prawo pomocy w tym zakresie. Z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak też innych przepisów nie wynika, kto zawiadamia radcę prawnego o wyznaczeniu go na pełnomocnika z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Należy zatem przyjąć, iż zawiadomienie to może pochodzić zarówno od sądu administracyjnego, w którym zawisła sprawa jak też od właściwej rady okręgowej izby radców prawnych.

Jak wynika z akt sprawy r.pr. D. C. została zawiadomiona ustanowieniu jej pełnomocnikiem T. K. w sprawie o sygn. II SA/Po 751/14 zawisłej w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym w Poznaniu nie tylko pismem Wicedziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w P., ale również wcześniej jej doręczonym pismem Sądu z dnia 27 października 2014 r.

Zdaniem Sądu, treść tego pisma jest jednoznaczna i wskazuje nie tylko jego adresata oraz sprawę, której dotyczy ale też datę postanowienia o ustanowieniu radcy prawnego, datę decyzji Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w P. o wyznaczeniu pełnomocnika oraz imię i nazwisko oraz adres osoby dla której pełnomocnik został ustanowiony. Z momentem doręczenia tego pisma sądowego ustanowiony pełnomocnik była umocowana do reprezentowania T. K.. Zatem jeżeli nawet, r.pr. D. C.(będącą osobą profesjonalnie świadczącą usługi prawnicze) miała jakiekolwiek wątpliwości dotyczące zawartej w tym piśmie informacji, to powinna była podjęć niezwłocznie działań zmierzających do ich wyjaśnienia, czy to w tut. Sądzie czy też w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w P. Niepodjęcie takich działań świadczy o nienależytej staranności w prowadzeniu spraw zawodowych.

Zauważyć należy, iż r.pr. D. C. otrzymała ww. pismo Sądu oraz wezwanie do wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu w dniu 10 listopada 2014 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 17 listopada 2014 r. Tymczasem na zwolnieniu lekarskim przebywała jedynie w dniach 14-16 listopada 2014 r. Brak jest zatem okoliczności wskazujących, iż nie mogła w tym terminie podjąć czynności zmierzających do wyjaśnienia okoliczności związanych z doręczeniem jej sądowego wezwania do wykonania zarządzenia dotyczącego wpisu sądowego oraz pisma z dnia 27 października 2014 r.

W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.

/-/ Tomasz Świstak