Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 237/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.7,77, 80
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : WSA Krystyna Daniel WSA Beata Łomnicka (spr.) Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Wojewody z dnia 17 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji


UZASADNIENIE

Wojewoda [....] decyzją z dnia 17 grudnia 2015 r. znak [....] na podstawie:

- art. 80 ust. 1 pkt. 2, art. 81 ust. 1 pkt. 2, art. 82 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ( Dz.U.2013.1409 ze zmianami - ustawa zwana dalej Prawo budowlane);

- art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U.2013.267 ze zmianami - ustawa zwana dalej k.p.a.);

po rozpatrzeniu odwołania skarżącej – B.G. , od decyzji Starosty [....] Nr [....] z 23.07.2015 r. znak: [....] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J.S. ; W.P. ; J.K. , pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową - gabinety rehabilitacyjne (wraz z instalacją gazu) w ramach odbudowy istniejącego budynku mieszkalnego z częścią usługową - całość inwestycji na terenie działki ewid. nr [....] położonej w K. , obręb ewid. K. , utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Do Kancelarii Starostwa Powiatowego w N. 25.05.2015 r. wpłynął wniosek J.S. , W.P. i J.K. o wydanie pozwolenia na budowę wymienionej wyżej inwestycji.

Starosta [....] , po zawiadomieniu stron o wszczęciu postępowania w sprawie - decyzją Nr [....] z 23.07.2015 r. znak: [....] zatwierdził projekt budowlany i udzielił J.S. ; W.P. ; J.K. , pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową - gabinety rehabilitacyjne (wraz z instalacją gazu) w ramach odbudowy istniejącego budynku mieszkalnego z częścią usługową - całość inwestycji na terenie działki ewid. nr [....] położonej w K. , obręb ewid. [....] . W uzasadnieniu decyzji odniesiono się między innymi do pisma skarżącej, złożonego 21.07.2015 r. w trakcie postępowania o wydanie pozwolenia na budowę, w odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania. W ocenie organu I instancji argumenty strony nie mają uzasadnienia, ponieważ lokalizacja projektowanego budynku jest podyktowana ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym budynek podlega odbudowie w miejscu istniejących fundamentów. Odnosząc się do zarzutów dotyczących gabarytów i funkcji obiektu przeznaczonego do odbudowy wyjaśniam, że w myśl definicji zawartej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, budowa stanowiąca odbudowę budynku istniejącego polegać powinna na odtworzeniu istniejącego obiektu budowlanego, przy zachowaniu jego pierwotnych gabarytów z tolerancją do 10 %. Inwentaryzacja budynku przeznaczonego do odbudowy, oraz wykonana analiza, która stanowi integralną część projektu budowlanego wykazała, że funkcja przedmiotowego budynku będzie odtworzona, natomiast gabaryty obiektu nie przekraczają dopuszczalnych tolerancji.

Odwołanie od wymienionej wyżej decyzji wniosła skarżąca. Odwołanie uzupełniono o jego uzasadnienie w piśmie z 24.10.2015 r. w którym skarżąca zarzuca, że posadowienie budynku zostało zaprojektowane na nowych fundamentach zamiast na wymaganych "Miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Uzdrowisko K. ( Obszar l - [....] ), zatwierdzonym Uchwałą Rady Miejskiej w K. Nr XXVII.165.2012 z dnia 27 czerwca 2012r. ([....] .2012.4091 - ze zmianami, zwanym dalej mpzp ) - fundamentach istniejących, o czym mowa w § 15 ust. 43 pkt 5 lit. a mpzp.

Nastąpiła zmiana ukształtowania terenu na działce sąsiedniej nr [....] , która znajduje się poza granicami opracowania projektowego. Na rysunku Nr 12 pokazującego elewację południową, rzędna projektowanego terenu w narożniku budynku, przy granicy z działką wynosi 594,40 m n.p.m., na mapie stan istniejący pokazuje rzędną ok. 593,20 m n.p.m. Podniesienie terenu wynosi więc ok. 1,2-1,4 m. Projektowana zabudowa od strony działki nr [....] wynosi 593,13 m n.p.m. to jest 1,56 m nad poziomem terenu istniejącego. Projektowana rzędna muru i tarasu wynosić będzie 597,45 m n.p.m. to jest ok. 1,3 m wyżej niż budynku dotychczasowego, co stanowi zwiększenie gabarytów obiektu w tym miejscu o ok. 80 % - niezgodność z § 3 pkt 15 w związku z § 15 ust. 43 pkt 5 mpzp. Odwołująca zarzuca niezgodność dokumentów inwentaryzacyjnych. Przekroje inwentaryzacyjne nie zgadzają się co do wysokości z wymiarami pokazanymi na elewacjach inwentaryzacyjnych. Rzędna kalenicy na przekrojach jest wyższa niż na elewacji o ok. 1,2 m i 1,6 m. Rozbieżności mogą sugerować ukrycie rzeczywistych wymiarów budynku dotychczasowego.

Błędne określenie dopuszczalnej wysokości kalenicy projektowanego budynku. Zmiany w gabarytach obiektu winny być analizowane w stosunku do terenu i stanu istniejącego. Rzędne terenu istniejącego w narożnikach budynku od strony drogi wynoszą według mapy odpowiednio: 593,16 m i 596,82 m n.p.m. Średnia rzędna terenu wynosi więc 594,99 m n.p.m., + 0,00 budynku dotychczasowego: 596,66 m n.p.m. Rzędna kalenicy budynku dotychczasowego: + 12,25 m tj. 608,91 m n.p.m. Wysokość budynku dotychczasowego w stosunku do średniego terenu 608,91-594,99 = 13,92 m. Dopuszczalne w mpzp zwiększenie wysokości o 10 % wynosi: 13,92 x 1,1 = 15,30 m. Dopuszczalna max wysokość według mpzp wynosi 15,0 m. Dopuszczalna rzędna kalenicy wynosi więc: 594,99 m + 15,0 = 609,99 m n.p.m, + 0,00 budynku projektowanego: 597,45 m n.p.m. Projektowana rzędna kalenicy: + 13,46 tj. 610,91 m n.p.m. jest większa o 92 cm w stosunku do rzędnej dopuszczalnej ( zwiększenie gabarytu budynku o więcej niż 10 %) - niezgodność z § 3 pkt 15 w związku z § 15 ust. 43 pkt 5 mpzp.

Odwołująca zgłosiła wątpliwości co do powierzchni terenów zielonych. Brak jest w jej ocenie przeprowadzonej analizy określającej czy po zmniejszeniu powierzchni terenów zielonych (w związku z wyłączeniem z opracowania działki sąsiedniej nr [....] ) nadal będzie zapewniony wymagany przepisami mpzp udział terenów biologicznie czynnych.

Organ odwoławczy wskazał, iż w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego zwrócono się do Inwestorów - wezwanie z 2.11.2015 r. znak: [....] do udzielenia odpowiedzi na wystąpienie skarżącej, która przy piśmie z 24.10.2015 r. przesłała uzasadnienie do wniesionego odwołania, dołączając załączniki graficzne. Odpowiedzi udzielił J.S. w piśmie z 12.11.2015 r., wpływ 17.11.2015 r., występując w imieniu własnym i pozostałych inwestorów, oraz autorem projektu budowlanego mgr inż. arch. C.B. , który je podpisał 19.11.2015 r. Zgodnie z Prawem budowlanym opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej należy do obowiązków projektanta. Projektant, a także sprawdzający, zgodnie z art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego, do projektu budowlanego dołączyli oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej ( karta nr 5 projektu budowlanego).

W związku z powyższym tutejszy organ przyjął wyjaśnienia projektanta, poza tymi dotyczącymi oceny zgodności inwestycji z mpzp, która zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane należy do organu.

Analizując w opisanych okolicznościach przedłożony przez inwestora projekt budowlany, uznano, że spełnia on kryteria określone w obowiązujących przepisach, w szczególności w art. 35 ust. 1 pkt 1, a także art. 34 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane, a mianowicie:

Teren przedmiotowej inwestycji - działki nr [....] obręb ewid. K. objęty jest ustaleniami "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Uzdrowisko [....] ), zatwierdzonego Uchwałą Rady Miejskiej w K. Nr XXVII.165.2012 z dnia 27 czerwca 2012 r. ( ....2012.4091 - ze zmianami, zwanego dalej mpzp ) i znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem l.Uh.12 to jest w terenach zabudowy usługowej.

Według szczegółowych ustaleń mpzp dla tego terenu - § 15 ust. 43 pkt 5 - obowiązuje zakaz lokalizacji nowych budynków za wyjątkiem budynku realizowanego w wypadku rozbiórki istniejącego, w tym jego odbudowy, na następujących zasadach:

lokalizacja nowego budynku w zabudowie wolnostojącej, na istniejących fundamentach,

zakaz lokalizacji budownictwa mieszkaniowego wielorodzinnego. Zakaz nie dotyczy odbudowy istniejącego budynku,

wysokość nowego budynku nie może przekroczyć wysokości 15 metrów,

stosowanie dachów dwuspadowych o kącie nachylenia głównych połaci pomiędzy 30°- 45°. Dopuszcza się stosowanie dachów wielopolaciowych oraz na części budynków płaskich stropodachów, w tym pełniących funkcję terenów zieleni oraz tarasów widokowych,

w wypadku dachów stromych zakaz przesuwania głównych połaci dachowych o wspólnej kalenicy względem siebie w płaszczyźnie pionowej. Zakaz stosowania różnych kątów nachylenia głównych połaci dachowych o wspólnej kalenicy, z dopuszczeniem:

* załamania połaci i zmiany kąta jej nachylenia (ustalonego w lit. d) w strefie okapu na szerokości połaci nie większej niż 1/3 długości krokwi, stosowania innych kątów nachylenia dla części dachów nie stanowiących głównych połaci;

f) dopuszcza się otwarcia dachowe, przy czym szerokość jednej lukarny liczona w najszerszym jej miejscu (tzn. szerokość czołowej ściany lukarny bez okapów), nie może przekroczyć ½ długości całej połaci dachowej. Łączna szerokość lukarn nie może przekroczyć 2/3 długości całej połaci dachowej. Pulpitowe otwarcia dachowe dopuszcza się jedynie w przypadku gdy wychodzą one z połaci dachu co najmniej 50 cm poniżej kalenicy oraz nie przekraczają długości 1/2 elewacji kalenicowej,

g) dostosowanie architektury budynków do lokalnych tradycji budowlanych poprzez stosowanie materiałów elewacyjnych (typu: tynk, drewno, kamień),

h) zakaz stosowania na elewacjach budynku powierzchni transparentnych na więcej niż 50% powierzchni elewacji z wyłączeniem dachów oraz parterów budynków. W parterach budynków dopuszcza się stosowanie powierzchni transparentnych na całej powierzchni elewacji,

i) stosowanie jednego z następujących kolorów dla pokrycia połaci dachowych: ciemnobrązowy, ciemnozielony, grafitowy, czarny matowy;

Dopuszcza się lokalizację obiektów małej architektury;

Dostęp do terenów z istniejącej drogi publicznej, poprzez nie wyznaczone na rysunku planu ciągi komunikacyjne.

Organ wskazał, iż jak z powyższego wynika, w terenach 1.Uh.12 mpzp, obowiązuje zakaz lokalizacji nowych budynków za wyjątkiem budynku realizowanego w wypadku rozbiórki istniejącego, w tym jego odbudowy zlokalizowanego na istniejących fundamentach. Ponadto obowiązuje zakaz lokalizacji budownictwa mieszkaniowego wielorodzinnego za wyjątkiem odbudowy istniejącego budynku.

Projektowany budynek zlokalizowany jest w miejscu budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową, (co wynika z inwentaryzacji karta nr 73 projektu budowlanego) rozebranego na podstawie decyzji Starosty [....] Nr 31/2014 z 10.01.2014 r. znak: [....] . Zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym zaskarżoną decyzją - inwestycja dotyczy budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową (gabinety rehabilitacyjne), stanowiącego odbudowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową, rozebranego zgodnie z uzyskanym wymienionym wyżej pozwoleniem na rozbiórkę, wydanym na podstawie pozwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Nr [....] z 6.12.2013 r. znak: [....] , w związku z położeniem budynku w obrębie historycznego obszaru urbanistycznego miasta K. , wpisanego do rejestru zabytków decyzją [....] z 4 lutego 2009 r. "A"-278/M, z obowiązkiem wykonania szczegółowych rysunków detalu werandy - okna półkolistego i pozostałych okien dla umożliwienia odtworzenia ich formy w nowym obiekcie. Wojewódzki Konserwator Zabytków pozwoleniem Nr [....] z 3.01.2014 r. znak: [....] , zmienionym decyzją Nr [....] z 26.03.2014 r. znak: [....] uzgodnił ponadto, ze stanowiska konserwatorskiego realizację zamierzenia inwestycyjnego: budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego stanowiącego odbudowę i przebudowę konserwatorską, nakładając jednocześnie na inwestora obowiązek krycia dachu budynku blachą płaską na rąbek poprzeczny i podłużny, co zostało spełnione (projekt budowlany, karta nr 58 i nr 59, odpowiednio rys. nr 10 i nr 11 ).

Organ wyjaśnił, że pojęcie odbudowy obiektu budowlanego nie zostało zdefiniowane w art. 3 ustawy Prawo budowlane, ale wchodzi w skład pojęcia "budowa"., które definiuje art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane.

Organ wskazał, iż odbudowa to z reguły odtworzenie obiektu budowlanego po jego znacznym zniszczeniu, obejmującym często niemal całość, a rezultatem takich robót budowlanych jest nowy obiekt budowlany, zawierający elementy wykorzystane z poprzedniego obiektu.

W przedmiotowej sprawie, obowiązuje definicja zawarta w mpzp - § 3 pkt 15: pod pojęciem odbudowy - należy rozumieć budowę, polegającą na odtworzeniu istniejącego obiektu budowlanego, przy zachowaniu j ego pierwotnych gabarytów, z tolerancją do 10 %. Obowiązuje też definicja wysokości budynku, zawarta w mpzp - § 3 pkt 20: pod pojęciem wysokości budynku - należy rozumieć liczoną w metrach wysokość od średniej wysokości terenu do głównej kalenicy dachu budynku. Średni poziom terenu to średnia arytmetyczna pomiędzy najniższą i najwyższą rzędną istniejącego terenu, przylegającą bezpośrednio do budynku.

Pojecie gabaryt (skrajnia) na gruncie języka specjalistycznego z zakresu budownictwa, to obrys przekroju (zazwyczaj poprzecznego) budynku lub budowli, podawany w jej maksymalnych wymiarach zewnętrznych. Gabaryt projektowanego obiektu jest określany w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego i obowiązuje na terenie nim objętym.

Badając zatem zgodność planowanej inwestycji z ustaleniami mpzp jako prawa miejscowego, w zakresie obowiązku zachowania pierwotnych gabarytów rozebranego budynku, z tolerancją do 10 %, oraz zachowania wysokości projektowanego budynku nie przekraczającej 15 m, należy przyjąć przywołane w mpzp definicje odbudowy i definicje wysokości budynku, która w tym wypadku jest liczona od średniej wysokości terenu do głównej kalenicy dachu budynku. Według przedstawionego projektu budowlanego i wyliczenia i zgodnie z wyjaśnieniami projektanta mgr inż. Architekta C.B. , zawartymi w piśmie z 12.11.2015r. - wysokość projektowanego budynku, liczona od przyjętej średniej wysokości terenu jako: 596,30 m npm - wynosi 14,61 m, podczas gdy wysokość budynku rozebranego wynosiła 13,30 m. Wobec powyższego wysokość budynku projektowanego nie przekracza wysokości budynku istniejącego (obecnie rozebranego) z dopuszczalną tolerancją 10 %.

Przyjmując definicję wysokości budynku zawartą w obowiązujących przepisach to jest § 6 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U.02.75.690 - ze zmianami, zwanego dalej Rozporządzeniem MI ) - wysokość budynku, służącą do przyporządkowania temu budynkowi odpowiednich wymagań rozporządzenia mierzy się od poziomu terenu przy najniżej położonym wejściu do budynku lub jego części, znajdującym się na pierwszej kondygnacji nadziemnej budynku do najwyżej położonego przekrycia budynku znajdującego się bezpośrednio nad pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. W przedmiotowej sprawie, najniżej położoną kondygnacją nadziemną budynku jest poziom - 3,00 m = 594.47 m npm, co wynika z rysunku przekroju A-A, rys. nr 10. karta nr 58 projektu budowlanego. Kondygnacja ta nie może być uznana jako podziemna, gdyż zgodnie z definicją zawartą w § 3 pkt 17 Rozporządzenia MI

nie jest zagłębiona ze wszystkich stron budynku, co najmniej do połowy jej wysokości w świetle poniżej poziomu przylegającego do niego terenu. Projektant określa tą kondygnację jako piwnice.

Uwzględniając definicję wysokości budynku, określoną w przywołanym wyżej § 6 Rozporządzenia MI, w odniesieniu do obowiązku mpzp zachowania pierwotnych gabarytów budynku odbudowywanego z tolerancją do 10 %, organ stwierdził, iż zgadza się z wyjaśnieniami projektanta (pismo z 12.11.2015 r.). cytuję: ,,Wg przekroju inwentaryzacyjnego budynek istniejący miał wysokość, licząc od poziomu piwnicy do kalenicy najwyższej 15,05m (12,25m+0,27m+2,53m): Doliczając 10%, otrzymujemy wartość 15,05m + 1,5m = 16,55m. Wysokość budynku odbudowywanego wynosi, licząc od poziomu piwnicy do najwyższej kalenicy wynosi 16 48m (13,46m+0,30m+2,72m). Zwiększenie gabarytów budynku nie przekracza dopuszczalnych 10%". Ze zrozumiałych względów wysokość budynku liczona od innego poziomu budynku, zgodnie z § 6 Rozporządzenia MI, pokaże inną wartość, jednakże ważne jest spełnienie podstawowego wymogu określonego w mpzp - dotyczącego zachowania pierwotnych gabarytów budynku odbudowywanego z tolerancją do 10%.

Oceniając zgodność planowanej inwestycji z ustaleniami mpzp w odniesieniu do zapisu, § 15 ust. 43 pkt 5 lit.a) - "lokalizacja nowego budynku w zabudowie wolnostojącej, na istniejących fundamentach", zauważyć należy, że jak wynika z projektu zagospodarowania terenu, projektowany budynek usytuowany będzie w miejscu fundamentów odbudowywanego budynku, to jest w granicy z działką ewidencyjną nr [....] [....] i [....] oraz narożnikiem budynku w granicy z działką nr [....] .

Projektant w piśmie z 12.11.2015 r., wpływ 17.11.2015 r. wyjaśnił, iż po rozebraniu istniejącego budynku na podstawie decyzji nr [....]z dnia 10 stycznia 2014 r. dokonano oględzin i oceny technicznej stanu istniejących fundamentów. Stwierdzono, że stan techniczny fundamentów jest bardzo zły i nie jest możliwe ich wykorzystanie jako posadowienia odbudowywanego budynku (oświadczenie uprawnionego konstruktora J.J. z dnia 27.06.2014, projekt - str. 50). W takiej sytuacji wykorzystanie fundamentów istniejących groziłoby katastrofą budowlaną. W związku z powyższym zaprojektowano wykonanie nowych fundamentów w miejscu istniejących (projekt - rzut fundamentów, rys nr 2, str. 50a).

Projektant części konstrukcyjnej projektu budowlanego - mgr inż. J.J. w oświadczeniu z 27.06.2014 r., stwierdził, iż w trakcie prowadzenia prac rozbiórkowych obiektu zlokalizowanego na działce nr [....] , po odkryciu jego fundamentów, przeprowadzono ocenę techniczną ich stanu. Na podstawie przeprowadzonej wizji lokalnej stwierdzono, że stan techniczny fundamentów jest bardzo zły (bardzo duża część odspojonych fragmentów, znaczne spękania ukośne, brak zbrojenia, całość zawilgocona) i nie jest możliwe ich wykorzystanie jako posadowienia odbudowywanego budynku.

Ponadto w projekcie konstrukcyjnym karta nr 11 projektu budowlanego autor stwierdził, że posadowienie budynku stanowią ławy i stopy fundamentowe. Fundamenty zaprojektowano jako monolityczne żelbetowe, posadowione na rzędnej - 6,50 - 4,50 m, tj. 590,95 - 592,95 m npm - zastosowano zmienną rzędną posadowienia ze względu na dostosowanie głębokości posadowienia do poziomu zalegania warstw nośnych stwierdzonych w dokumentacji geotechnicznej.

Wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej dla całej działki wynosi 37,71 %, co spełnia wymagania określone w mpzp, to jest nie mniej niż 30 %.

Organ, wskazał że projekt budowlany przewiduje rozwiązania architektoniczne spełniające ustalenia wynikające z mpzp, jak też uzyskał uzgodnienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków - o czym mowa wyżej. Stwierdził, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami mpzp. Inwestycja nie narusza przepisów o ochronie środowiska.

Organ wskazał, iż niniejsze postępowanie odwoławcze przeprowadzono z uwzględnieniem w szczególności przepisów - Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.75.690, ze zm. ) - zwanego dalej Rozporządzeniem MI, odnośnie poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich - art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, odnośnie prawa do dostępu do światła naturalnego - § 13, prawa do dostępu do światła słonecznego - § 60, także odpowiedniego usytuowania budynków względem granicy działki - § 12, odpowiedniego usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe - § 271 do § 273 wymienionego wyżej Rozporządzenia MI.

Organ odwoławczy rozpoznając przedmiotową sprawę w zakresie spełnienia wymagań określonych w § 13 ust. 1, § 57 i § 60 Rozporządzenia MI, oparł się na dwóch analizach: "Wykresie nasłonecznienia i zacieniania", pokazująca cień rzucany przez projektowany budynek na otoczenie, w godzinach od 7.00 do 17.00 w dniach równonocy (21 marca i 21 września), na rzucie w skali 1:500 uwzględniając gabaryty budynków. Dla usytuowanego na sąsiedniej działce budynku sanatoryjnego [....] wykonano dodatkowe przekroje A-A i B-B w charakterystycznych miejscach ze względu na pochyłość terenu, oraz wykonano widok elewacji tego sanatorium z wykresem rzucanego cienia. Usytuowanie budynku sanatoryjnego w stosunku do kierunku świata daje możliwość nasłonecznienia pokoi w godzinach od 7.00 do 14.00, uwzględniając loggie i dzielące je ścianki. Z analizy tej wynika, że zapewniony zostaje 3-godzinny czas nasłonecznienia dla wszystkich pomieszczeń mieszkalnych, zatem zostają spełnione wymagania o których mowa w § 60 Rozporządzenia MI.

Druga to "Wykres przesłaniania" projektu budowlanego. Analiza ta pokazuje zgodność z przepisem § 13 cytowanego Rozporządzenia Ml, gdyż nie zachodzi sytuacja, w której między ramionami kąta 60 stopni, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania. Wysokość przesłaniania przyjęto od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyżej zacieniającej krawędzi budynku przesłaniającego. Ze względu na rozczłonkowaną bryłę budynku i wznoszący się teren wykonano dodatkowo poglądowe przekroje A-A i B-B.

O naruszeniu uzasadnionych interesów osób trzecich można mówić wyłącznie wówczas, gdy naruszone zostały konkretne przepisy, warunki techniczne lub normy obowiązujące w budownictwie. Dokonana analiza zatwierdzonego zaskarżoną decyzją projektu budowlanego wykazała, w ocenie tutejszego organu, zachowanie przepisów § 12, § 13, § 60, § 271 Rozporządzenia ML.

Projektowany budynek usytuowany jest od granic działki w następujących odległościach: od północy - 3,25 m (działka drogowa), od wschodu - 8,93 m, od południa - w granicy działki, od zachodu - w granicy działki w miejscu odbudowywanego rozebranego budynku. Najbliższe zabudowania zlokalizowane są od strony: północnej, w odległości od 10,60 m do 13,60 m, zachodniej, w odległości 16,19 m, południowej, w odległości 15,25 do 19,33 m, wschodniej w odległości 28,95. Ściany budynku zlokalizowane w granicy działki są ścianami oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej REI 120.

Odległość między budynkiem projektowanym a istniejącymi na działkach sąsiednich "budynkami wynosząca powyżej 8,0 m, pozwala na stwierdzenie zgodności z § 271 Rozporządzenia MI dotyczącego wymaganych odległości między budynkami ze względu na przepisy przeciwpożarowe. Przedmiotowy projekt budowlany w tym projekt zagospodarowania działki został pozytywnie uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Inwestor uzyskał zgodę [....] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej - postanowienie z 13.05.2015 r. znak: [....] akceptujące przedstawioną ekspertyzę w związku z brakiem możliwości zapewnienia drogi pożarowej do budynku.

Inwestorzy przedstawili stosowne oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane Projekt budowlany jest kompletny i został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Inwestor posiada stosowne uzgodnienia i opinie. Ponadto, zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane projektant oraz sprawdzający do projektu budowlanego dołączyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję wniosła skarżąca B.G. , zarzucając jej:

naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię, a także niewłaściwe zastosowanie art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 34 ust. 1, 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, polegające na błędnym przyjęciu, że projekt budowlany przedłożony przez inwestorów jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez ten organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a.;

naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. przepisu art. 107 k.p.a. polegające na nierozpatrzeniu przez organ administracyjny przy wydawaniu zaskarżonej decyzji wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji.

Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [....] z dnia 23 lipca 2015 r., i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi.

W jej opinii zarówno organ pierwszej, jak i drugiej instancji, naruszył wskazane powyżej przepisy błędnie przyjmując, że projekt budowlany przedłożony przez inwestorów jest zgodny z ustaleniami MPZP.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania administracji co oznacza, że zobowiązany jest zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu administracyjnego, organ administracji nie naruszył prawa.

W świetle powyższej regulacji skarga B.G. okazała się zasadna, choć nie wszystkie w niej podniesione zarzuty w ocenie Sądu należy uznać za trafne.

Zgodnie z dyspozycją art. 35 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Przepis ten zakreśla kompetencje organów administracji architektoniczno-budowlanej, które przy zatwierdzaniu projektu budowlanego i udzielaniu pozwoleń na budowę mają prawo i obowiązek dokonywania pełnej kontroli, w zakres której wchodzi badanie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy oraz wymaganiami ochrony środowiska, badanie zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz sprawdzenie kompletności projektu budowlanego, w tym czy posiada on wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia a także sprawdzenie, czy projekt ten został sporządzony przez osobę posiadającą właściwe, w rozumieniu przepisów rozdziału 2 ustawy uprawnienia budowlane. Jak mowa o tym wyżej, organ ma obowiązek dokonania pełnej kontroli we wskazanym wyżej zakresie, a jego ustalenia winny znaleźć swoje odzwierciedlenie w treści decyzji, przy czym nie wystarcza samo stwierdzenie, iż projekt budowlany spełnia wymogi określone w art. 35 ustawy. Stwierdzenie takie muszą poprzedzać ustalenia dokonywane przez organ w postępowaniu dowodowym opisanym w sposób dostatecznie szczegółowy by z jednej strony przekonać strony postępowania o zasadności zajętego stanowiska, a z drugiej umożliwić sądowi (w przypadku zaskarżenia decyzji) dokonania kontroli, co do prawidłowości tych ustaleń. W końcu organ powinien dokonać subsumpcji tj. procesu przyporządkowania ustalonego stanu faktycznego do stosowanej normy prawa tj. art. 35 ustawy.

W niniejszej sprawie stan faktyczny nie jest sporny w zakresie w jakim:

-planowana inwestycja, budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową - gabinety rehabilitacyjne (wraz z instalacją gazu) w ramach odbudowy istniejącego budynku mieszkalnego z częścią usługową – położona jest w całości na działce ewid. nr [....] w K. , obręb ewid. [....] , zlokalizowanej w obszarze 1.Uh.12, objętym uchwałą nr XXVII.165.2012 Rady Miejskiej w K. z dnia 27 czerwca 2012 r. w przedmiocie uchwalenia "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Uzdrowisko [....] )".

-projektowany budynek zlokalizowany jest w miejscu budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową, (co wynika z inwentaryzacji karta nr 73 projektu budowlanego) rozebranego na podstawie decyzji Starosty N. Nr [....] z 10.01.2014 r. znak: [....] .

Sporne jest natomiast czy projekt budowlany opisanego przedsięwzięcia jest zgodny z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie fundamentów oraz wysokości i gabarytów planowanego budynku.

Wyżej wskazano, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest na działce nr [....] położonej w terenie oznaczonym w mpzp symbolem 1.Uh.12., dla którego w myśl art. § 15 pkt 5 obowiązuje zakaz lokalizacji nowych budynków za wyjątkiem budynku realizowanego w wypadku rozbiórki istniejącego, w tym jego odbudowy, na następujących zasadach:

lokalizacja nowego budynku w zabudowie wolnostojącej, na istniejących fundamentach,

zakaz lokalizacji budownictwa mieszkaniowego wielorodzinnego. Zakaz nie dotyczy odbudowy istniejącego budynku,

wysokość nowego budynku nie może przekroczyć wysokości 15 metrów,

stosowanie dachów dwuspadowych o kącie nachylenia głównych połaci pomiędzy 30°- 45°. Dopuszcza się stosowanie dachów wielopołaciowych oraz na części budynków płaskich stropodachów, w tym pełniących funkcję terenów zieleni oraz tarasów widokowych,

w wypadku dachów stromych zakaz przesuwania głównych połaci dachowych o wspólnej kalenicy względem siebie w płaszczyźnie pionowej. Zakaz stosowania różnych kątów nachylenia głównych połaci dachowych o wspólnej kalenicy, z dopuszczeniem:

* załamania połaci i zmiany kąta jej nachylenia (ustalonego w lit. d) w strefie okapu na szerokości połaci nie większej niż 1/3 długości krokwi, stosowania innych kątów nachylenia dla części dachów nie stanowiących głównych połaci;

f) dopuszcza się otwarcia dachowe, przy czym szerokość jednej lukarny liczona w najszerszym jej miejscu (tzn. szerokość czołowej ściany lukarny bez okapów), nie może przekroczyć ½ długości całej połaci dachowej. Łączna szerokość lukarn nie może przekroczyć 2/3 długości całej połaci dachowej. Pulpitowe otwarcia dachowe dopuszcza się jedynie w przypadku gdy wychodzą one z połaci dachu co najmniej 50 cm poniżej kalenicy oraz nie przekraczają długości 1/2 elewacji kalenicowej,

g) dostosowanie architektury budynków do lokalnych tradycji budowlanych poprzez stosowanie materiałów elewacyjnych (typu: tynk, drewno, kamień),

h) zakaz stosowania na elewacjach budynku powierzchni transparentnych na więcej niż 50% powierzchni elewacji z wyłączeniem dachów oraz parterów budynków. W parterach budynków dopuszcza się stosowanie powierzchni transparentnych na całej powierzchni elewacji,

i) stosowanie jednego z następujących kolorów dla pokrycia połaci dachowych: ciemnobrązowy, ciemnozielony, grafitowy, czarny matowy.

W pierwszej kolejności Sąd odniesienie się zatem do zarzutu niezgodności projektu z §15 ust. 43 pkt 5 f) planu .

Treść powyższego przepisu w dosłownym jego brzmieniu to wymóg "lokalizacji nowego budynku w zabudowie wolnostojącej, na istniejących fundamentach". Organ I instancji, a za nim bezkrytycznie organ odwoławczy przyjmują, że posadowienie nowego budynku "w miejscu istniejących fundamentów" jest zgodne z wyżej cytowaną regulacją. Tymczasem w ocenie sądu nie są to pojęcia tożsame. Organy w żaden sposób nie odniosły się do tego zapisu planu, nie podjęły nawet próby wykładni powyższej regulacji w kontekście zgodności przedłożonego projektu budowlanego z tym wymogiem. Poprzestały jedynie na ustaleniu przyczyn, które według projektanta skutkowały koniecznością rozebrania dotychczasowych fundamentów. Ta okoliczność faktyczna nie może jednak sama w sobie stanowić podstaw ustalenia zgodności przedmiotowego projektu budowlanego z przepisami mpzp, a od tego obowiązku organy się uchyliły. Należy także dodać, że brakło pogłębionej analizy projektu w zakresie powyższego wymogu i w takim aspekcie jak zgodność posadowienia nowych fundamentów w stosunku do obrysu istniejących poprzednio fundamentów. Z projektu zagospodarowania terenu wynika wszak, że obrys nowych i starych fundamentów jest różny. Ta okoliczność w ogóle umknęła uwadze organów, choć powinna w kontekście zapisu planu. Wymaga bowiem rozważenia czy w pojęciu "na istniejących fundamentach" mieści się możliwość sytuowania nowego budynku w obrysie fundamentów odbiegającym od dotychczasowego.

W kontekście powyższych uchybień sprowadzających się do naruszenia art. 7, 77 §1, 80 oraz art. 107 § 1 k.p.a zarzuty skargi jako uzasadnione musiały odnieść zamierzony skutek prawny.

Nie podziela natomiast Sąd stanowiska skarżącej w zakresie w jakim zmierza ona do wykazania braku zgodności projektu z postanowieniami planu w zakresie wysokości i gabarytów nowego budynku. W tym przedmiocie należy zgodzić się z organami, że parametry projektowanego budynku w tym względzie są zgodne z zapisami planu.

Wyżej cytowany § 15 ust. 43 w pkt 5 i) mpzp wskazuje na wymóg dochowania wysokości nowego budynku nieprzekraczającej 15m. W § 3 pkt 20 mpzp zawarta została definicja wysokości budynku, przez którą należy rozumieć liczoną w metrach wysokość od średniej wysokości terenu do głównej kalenicy dachu budynku. Średni zaś poziom terenu to średnia arytmetyczna pomiędzy najniższą i najwyższa rzędną istniejącego terenu przylegającą bezpośrednio do budynku. Z kolei w § 3 pkt 15 mpzp wskazano, że pod pojęciem odbudowy należy rozumieć budowę, polegającą na odtworzeniu istniejącego obiektu budowlanego, przy zachowaniu jego pierwotnych gabarytów z tolerancją do 10%. Słownik Języka Polskiego definiuje gabaryt jako każdy z wymiarów zewnętrznych przedmiotu, zaś na gruncie języka specjalistycznego z zakresu budownictwa powyższe pojęcie należy rozumieć jako obrys przekroju (zazwyczaj poprzecznego) budynku lub budowli, podawany w jej maksymalnych zewnętrznych wymiarach.

Mając na uwadze powyższe wymogi planu w pierwszej kolejności należało zatem ustalić wysokość rozebranego budynku. Jak wynika z mapy dla celów projektowych (K: 81 projektu) minimalna rzędna terenu przylegająca do budynku to 593,16 m npm, zaś maksymalna to 598,05 m npm, czyli średni poziom wysokości terenu to 595,6o m npm. Główna kalenica budynku położona była na wysokości 608,89 m npm. Wysokość istniejącego budynku liczona zgodnie § 3 pkt 20 mpzp wynosiła zatem 13,28 m (vide: rysunek nr 6 K: 81 projektu oraz K:29 projektu).

Według projektu z kolei minimalna rzędna terenu wynosi 594,40 m npm, maksymalna zaś 598,20 m npm co oznacza, że średni poziom terenu wynosi 596,30 m npm. Projektant wskazał, że maksymalna wysokość kalenicy położna będzie na wysokości 610,91 m npm. Wysokość projektowanego budynku liczona więc w sposób określony w § 3 pkt 20 mpzp wynosi 14,61 m, jest więc zgodna z wymogiem określonym w § 15 ust. 43 pkt 5c planu. Zgodnie z zapisem § 3 pkt 15 gabaryty nowej zabudowy muszą odpowiadać ±10% gabarytom dotychczasowego budynku. Skoro pierwotna wysokość budynku wynosiła 13,28 m, to przy uwzględnieniu dopuszczalnego zwiększenia jej wysokość o 10 % tj. o 1,328 m daje wysokość budynku w granicach 14,61 m czyli projektowana wysokość budynku jest zgodna z zapisami planu także i w tym aspekcie.

Odnosząc się w dalszej kolejności do zarzutów skargi należy zwrócić uwagę, że organ odwoławczy jedynie w celach poglądowych odniósł się do § 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ.U 2002 nr 75, poz. 690) podkreślając, że wysokość budynku ustalona być musi według obowiązujących w tym względzie postanowień planu. Zważyć przy tym należy, że wysokość budynku liczona ma być od średniej wysokości terenu do głównej kalenicy dachu budynku, zaś o średniej wysokości terenu decyduje średnia arytmetyczna najniższej i najwyższej rzędnej istniejącego terenu przylegająca do budynku, co oznacza, że dla projektowanego budynku decydujące znaczenie mają rzędne terenu wskazane w mapie dla celów projektowych, zaś zapisy planu nie zabraniają kształtowania nowego terenu w stosunku do istniejącego. Przy czym twierdzenia skarżącej, o podniesieniu terenu o 1,2 -1,4 m jest bezzasadne, albowiem jeżeli już to średnia wysokości terenu wg. projektu zwiększyła się o 70 cm. Zaś wysokość 597,45 m npm to nie rzędna terenu, lecz wysokość na jakiej znajduje się poziom 0 projektowanego budynku (vide: rysunek przekroju budynku K:58 oraz mapa dla celów projektowych K: 59 projektu).

Wprawdzie organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutu odwołania w zakresie braku zgodności dokumentów inwentaryzacyjnych co do wysokości pierwotnego budynku, nie mniej należy zauważyć, że kwestia podnoszona przez skarżącą nie zachodzi albowiem przekroje elewacji (K:89 -91a) nie zawierają wskazania wysokości budynku.

Mając jednak na uwadze wyżej naprowadzone uchybienia Sąd uznał za konieczne wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji i biorąc za podstawę rozstrzygnięcia art. 145 § 1 pkt lit. c orzekł jak w sentencji.

Ponownie rozpoznając sprawę organy wezmą pod uwagę stanowisko Sądu zaprezentowane w powyższym uzasadnieniu, a jest to niezbędne do prawidłowego rozpoznania i rozstrzygnięcia niniejszej sprawy administracyjnej.