Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2845/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 1 par 1 i 2, art 134 par 1, 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art 7 i 77
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art 59 ust 1 i 2, 63 ust 1, 97 ust 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant spec. Dominik Niewirowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2014 r. sprawy ze skargi I. B. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r., Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w R. nałożył na I.B. obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na obszar specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 [...] ([...]), a także przedłożenia raportu o oddziaływaniu na ten obszar Natura 2000. Organ I instancji, określając zakres raportu, wskazał by ograniczał się on do oddziaływania na ww. obszary Natura 2000, jednocześnie wskazał też, jakie w szczególności elementy raport powinien zawierać. Organ I instancji wskazał, iż cześć omawianej działki objęta jest także obszarem mającym znaczenie dla Wspólnoty Natura 2000 [...] ([...]), niemniej jednak planowana inwestycja ma zostać zlokalizowana poza jego granicami. Organ I instancji wskazał także, iż w trakcie oględzin działki stwierdzono na niej występowanie siedliska 6510 — niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji podniósł, iż zgodnie z posiadanymi informacjami (inwentaryzacja przyrodnicza przeprowadzona w 2008 r. przez Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej Oddział w P.), na terenie działki objętej przedmiotowym wnioskiem zinwentaryzowano występowanie derkacza (Crex crex). Organ I instancji wskazał, iż realizacja przedmiotowej inwestycji planowana jest w całkowitym oderwaniu od istniejącej zabudowy, co może przyczynić się do dalszej zabudowy omawianego terenu i utrwalić niekorzystny proces powstawania zabudowy rozproszonej. Podkreślono ponadto, iż jednym z zagrożeń dla przedmiotów ochrony omawianego obszaru Natura 2000 jest silna presja osadnicza, a warunkiem utrzymania właściwego stanu ochrony tego obszaru jest przeciwdziałanie powstawaniu rozproszonej zabudowy mieszkaniowej poza terenami aktualnie zabudowanymi.

Na tej podstawie oraz przy uwzględnieniu uwarunkowań przyrodniczych oraz celów ochrony obszaru Natura 2000 [...] ([...]), organ I instancji uznał, iż w przedmiotowej sprawie niezbędne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania planowanej inwestycji na obszar specjalnej ochrony ptaków [...] ([...]) na podstawie której określone zostaną dokładne warunki realizacji przedmiotowej inwestycji.

Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. I.B., zaskarżył powyższe postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu zażalenia wskazał m. in., iż jest właścicielem działki o nr ewidencyjnym [...], na której to prowadzi działalność rolniczą. Wskazał, iż działka obecnie jest zabudowana budynkiem gospodarczym, a ponadto zlokalizowane są na niej dwa stawy rybne o powierzchni ok. 1,0 ha, stanowiące podstawę działalności strony. Wyjaśnił, iż koszty sporządzenia raportu o oddziaływaniu na obszar Natura 2000 stanowią dla niego ciężkie obciążenie finansowe, a sam obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 ogranicza jego prawa. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. w całości.

Postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia I.B. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. z dnia [...] lipca 2013 r., którym nałożono obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 [...] ([...]) dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku mieszkalnego w zabudowie siedliskowej wraz z bezodpływowym osadnikiem ścieków oraz budynkiem gospodarczym na terenie działki o nr ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości R., w gminie T., a także przedłożenia w dwóch egzemplarzach raportu o oddziaływaniu na obszar Natura 2000 oraz określono zakres ww. raportu, postanowił utrzymać zaskarżone postanowienia w mocy.

Organ wskazał, iż przedmiotowa działka o nr ewidencyjnym [...] zlokalizowana jest w granicach obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 [...] ([...]), wyznaczonego rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 12 stycznia 2011 r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 (Dz. U. Nr 25, poz. 133 z późn. zm.) oraz częściowo w granicach obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty Natura 2000 [...] ([...]) zatwierdzonego przez Komisję Europejską decyzją z dnia 16 listopada 2012 r., przyjmującą na mocy dyrektywy Rady 92/43/EWG szósty zaktualizowany wykaz terenów mających znaczenie dla Wspólnoty składających się na alpejski region biogeograficzny (2013/22/UE). Działka na której planowana jest inwestycja znajduje się również w granicach Parku Krajobrazowego [...], którego funkcjonowanie reguluje rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2005 r. w sprawie Parku Krajobrazowego [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] z późn. zm.).

Organ wskazał, iż w myśl art. 3 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.) za znaczące negatywne oddziaływanie na obszar Natura 2000, należy uznać oddziaływanie na cele ochrony obszaru Natura 2000, w tym w szczególności działania mogące pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, lub wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, lub pogorszyć integralność obszaru Natura 2000 lub jego powiązania z innymi obszarami. W związku z powyższym, kluczową kwestią w przedmiotowej sprawie było rozstrzygnięcie, czy wnioskowane przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na ww. obszary objęte ochroną, a zatem, czy konieczne jest poddanie tej inwestycji ocenie oddziaływania w myśl powołanych wyżej przepisów ww. ustawy.

Po zapoznaniu się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził, iż rozstrzygnięcie podjęte przez Organ I instancji w zaskarżonym postanowieniu było prawidłowe, przychylając się do stanowiska, iż w niniejszej sprawie istnieje konieczność przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 [...] ([...]).

Organ podkreślił, iż w standardowym formularzu danych obszaru Natura 2000 [...] ([...]) wyszczególnione zostały podstawowe zagrożenia dla tego obszaru, m.in. zalesianie terenów otwartych (łąk, pastwisk, torfowisk, bagien), zagęszczanie sieci szlaków zrywkowych i dróg leśnych oraz naturalna sukcesja roślinności na opuszczonych gruntach rolnych prowadząca do eliminacji terenów otwartych, rabunkowa eksploatacja drzewostanów, lokalizowanie napowietrznych linii energetycznych i urządzeń im towarzyszących, a przede wszystkim bardzo silna presja turystycznorekreacyjna i presja osadnicza.

Zdaniem organu omawiane przedsięwzięcie bez wątpienia wpisuje się we wskazane zagrożenie - skutkiem jego realizacji będzie w pierwszej kolejności utrata terenów otwartych (pastwiska i łąki) oraz terenów zadrzewionych i wprowadzenie na te obszary (aktualnie niezabudowane - poza drewnianym budynkiem gospodarczym) obiektów budowlanych. Następstwem realizacji rzeczonego zamierzenia inwestycyjnego będzie zatem wzmożona presja osadnicza na tereny niezurbanizowane, co może doprowadzić do degradacji tych obszarów i negatywnego oddziaływania na przedmioty ochrony obszaru Natura 2000. Powyższe okoliczności wskazują, iż istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo, że planowane przedsięwzięcie będzie oddziaływać na omawiany obszar Natura 2000.

Na marginesie Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska podkreślił, iż uwzględnienie przez Wójta Gminy T. wniosku inwestora o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów było działaniem nieprawidłowym, bowiem ze względu na obowiązujący stan prawny nie istnieje możliwość wydania takiego zezwolenia, a planowana inwestycja stoi w sprzeczności z regulacjami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 627), wynikającymi z utworzenia Parku Krajobrazowego [...], w szczególności w kontekście obowiązujących na tym obszarze zakazów związanych z ochroną przyrody. Enumeratywny katalog zakazów obowiązujących na ww. terenie chronionym został wyartykułowany w § 3 ust. 1 rozporządzenia Wojewody [...] z dnia [...] marca 2005 r. w sprawie Parku Krajobrazowego [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] z późn. zm.). Przepis § 3 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia stanowi, iż na terenie Parku zakazuje się likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, przydrożnych i nadwodnych, jeżeli nie wynikają z potrzeby ochrony przeciwpowodziowej lub zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub wodnego lub budowy, odbudowy, utrzymania, remontów lub naprawy urządzeń wodnych. Żadne działania podejmowane przez inwestora w granicach działki nie mogą prowadzić do naruszenia ww. zakazów. Wspomniana wcześniej kwestia usunięcia z terenu posesji zadrzewień śródpolnych stanowi bezsprzeczne naruszenie zakazu obowiązującego na terenie rzeczonego obszaru chronionego, wskazanego w § 5 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia. W świetle powyższego należy podkreślić, iż w przedstawionym stanie prawnym nie ma możliwości usunięcia zadrzewień śródpolnych porastających działkę o nr ewid. [...] bez naruszenia zakazu określonego w § 3 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia. Ponadto realizacja przedmiotowej inwestycji stoi w sprzeczności z zakazem określonym w § 3 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia, stanowiącym, iż na terenie Parku zakazuje się budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem obiektów służących turystyce wodnej, gospodarce wodnej lub rybackiej.

Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. I.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie prawa materialnego regulującego zasady nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar specjalnej ochrony ptaków jak również naruszenie przepisów prawa procesowego.

Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia jako błędnego i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji i umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego postępowania.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż nałożenie na niego obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar specjalnej ochrony ptaków narusza przepisy prawa materialnego regulujące ten obowiązek, które błędnie zinterpretował organ I i II instancji jak również narusza przepisy prawa procesowego. Zdaniem skarżącego zaskarżone postanowienie narusza art. 7 k.p.a., gdyż rażąco narusza interes skarżącego jako obywatela oraz interes społeczny miejscowej społeczności oraz narusza również zasadę pogłębienia zaufania obywatela do organów państwa określoną w art. 8 k.p.a. Organy administracji obu instancji nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego z którego wynika, iż brak było podstaw do nałożenia obowiązku przeprowadzenia wymienionej oceny - czym naruszono art. 77 k.p.a. Postanowienia rażąco naruszają zasadę konstytucyjną, że prawo własności jest prawem najsilniejszym, a jego ograniczenie zaskarżonym postanowieniem jest bezprawne, co skarżący zarzucał już w odwołaniu.

Wskazał, iż tworzenie obszaru Natura 2000 nie może ograniczać prowadzonej działalności rolniczej, która ma być realizowana na działce nr [...]. Projektowana zabudowa siedliskowa z budynku mieszkalnego o pow. 70 m2 oraz małego budynku gospodarczego o pow. 42 m2 jest niezbędna do realizacji działalności rolniczej. Siedlisko będzie zrealizowane tuż przy drodze publicznej. Zagrożeniem natomiast dla Natury 2000 może być niekontrolowane zakrzaczenie i zalesienie tego obszaru, co zagrozi egzystencji ptaków. Nastąpi również degradacja obszaru rolniczego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł ojej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.).

Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż zarówno zaskarżone postanowienie jak i utrzymane nim w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. nie naruszają prawa. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organy administracji zebrały i rozpatrzyły w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy do czego zobowiązane są na podstawie art. 7 i 77 k.p.a., wykazując należytą dbałość o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska utrzymujące w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. którym nałożono na skarżącego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 [...] ([...]) dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku mieszkalnego w zabudowie siedliskowej wraz z bezodpływowym osadnikiem ścieków oraz budynkiem gospodarczym na terenie działki o nr ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości R., w gminie T., a także przedłożenia w dwóch egzemplarzach raportu o oddziaływaniu na obszar Natura 2000 oraz określono zakres ww. raportu.

Podstawę prawną wydanych rozstrzygnięć stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 97 ust. 1 ww. ustawy regionalny dyrektor ochrony środowiska stwierdza, uwzględniając łącznie uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 ww. ustawy, w odniesieniu do oddziaływania przedsięwzięcia na obszary Natura 2000, w szczególności w odniesieniu do integralności i spójności tych obszarów, oraz biorąc pod uwagę skumulowane oddziaływanie przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami, w drodze postanowienia, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszary Natura 2000.

Wprawdzie jak słusznie zauważył Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska mimo, iż planowane przedsięwzięcie polegające na budowie budynku mieszkalnego w zabudowie siedliskowej wraz z bezodpływowym osadnikiem ścieków oraz budynkiem gospodarczym na terenie działki o nr ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości R., w gminie T., nie jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 59 ust. 1 pkt 1 i 2 ww ustawy, to nie oznacza to jednak, że nie podlega ono wymogom ww. ustawy. Zgodnie bowiem z art. 59 ust. 2 ww. ustawy w przypadku przedsięwzięcia innego niż przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 59 ust 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy (tzw. I i II grupa przedsięwzięć), może ono wymagać przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000, jeżeli może znacząco oddziaływać na cele jego ochrony, a nie jest bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynika z tej ochrony (tzw. III grupa przedsięwzięć). W związku z czym ocena oddziaływania planowanego przedsięwzięcia dokonywana jest w ramach procedury określonej w rozdziale 5 działu V ww. ustawy (art. 96 — 103).

Zgodnie z art. 97 ust. 2 ww. ustawy postanowienie nakładające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 wydaje się w przypadku stwierdzenia, że przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Stosownie do art. 97 ust. 3 regionalny dyrektor ochrony środowiska w ww. postanowieniu nakłada obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, którego zakres, zgodnie z art. 97 ust. 4, powinien być ograniczony do określenia oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000.

W ocenie Sądu zgodzić należy się ze stanowiskiem zaprezentowanym w zaskarżonym postanowieniu, iż dla wydania postanowienia stwierdzającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 nie jest niezbędne ustalenie, że przedsięwzięcie to będzie oddziaływać na obszar Natura 2000 - wystarczające bowiem jest ustalenie stanu potencjalnego tzn. że przedsięwzięcie może wpływać na taki obszar.

Dlatego też zdaniem Sądu orzekające w sprawie organy administracji publicznej zasadnie uznały, iż inwestycja będąca przedmiotem niniejszego postępowania, może być uznana za przedsięwzięcie mogące znacząco negatywnie oddziaływać na przedmioty ochrony obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 [...] ([...]) i tym samym istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na wspomniany obszar Natura 2000.

Jak wynika z akt sprawy przedmiotowa działka o nr ewidencyjnym [...] zlokalizowana jest w granicach obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 [...] ([...]) oraz częściowo w granicach obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty Natura 2000 [...] ([...]). Działka na której planowana jest inwestycja znajduje się również w granicach Parku Krajobrazowego [...], którego funkcjonowanie reguluje rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2005 r. w sprawie Parku Krajobrazowego [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] ze zm.).

Teren działki obejmuje grunty zadrzewione i zakrzewione (Lz), użytki rolne - łąki trwałe IV-tej klasy bonitacyjnej (ŁIV) oraz pastwiska trwałe IV-tej klasy bonitacyjnej (PslV). Na terenie działki, w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca, w którym planowana jest realizacja zabudowy, znajdują się dwa zbiorniki wodne, oznaczone na kopii mapy zasadniczej załączonej do akt sprawy, jako wody stojące (Ws). W trakcie wizji lokalnej na terenie działki stwierdzono występowanie siedliska przyrodniczego o kodzie 6510 - niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie (Arrhenaherion elatioris). Z analizy ortofotomapy oraz map sytuacyjno- wysokościowych dostępnych pod adresem www.geoportal.gov.pl wynika, iż omawiana działka położona jest pośród terenów stanowiących, od strony zachodniej i południowej, zwarte kompleksy leśne (buk, jodła, sosna) oraz wśród terenów otwartych, tworzących mozaikę łąk i pastwisk, poprzecinanych kępowymi zadrzewieniami śródpolnymi. Przez północną część działki przebiega ciek o nazwie B., natomiast najbliższa zabudowa zlokalizowana jest w odległości ok. 700 m na północny wschód od omawianej działki, przy drodze gminnej.

Inwestycja ma polegać na budowie parterowego budynku mieszkalnego z poddaszem użytkowym o powierzchni zabudowy 70 m2 oraz budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy 42 m2. Budynek, według informacji zawartych w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia będzie posiadał instalację wodną z projektowanej studni kopanej, kanalizację sanitarną odprowadzaną do bezodpływowego osadnika ścieków, natomiast ogrzewanie centralne zostanie zapewnione z kotłowni własnej opalanej drzewem lub gazem. Aktualnie działka zabudowana jest drewnianym budynkiem gospodarczym o powierzchni 44m2 oraz stawem rybnym o powierzchni 2870m2, niemniej jednak w trakcie oględzin terenu stwierdzono, iż na działce zlokalizowane są dwa stawy rybne.

Jak wskazał organ odwoławczy w granicach obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 [...] występuje co najmniej 24 gatunków ptaków z załącznika I Dyrektywy 79/409/EWG z dnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa, a także 8 gatunków wymienionych w Polskiej czerwonej księdze zwierząt Według informacji zawartych w SDF obszaru, w okresie lęgowym zasiedlany jest on przez 5 par orła przedniego, 40-60 par puszczyka uralskiego, około 40 par orlika krzykliwego oraz co najmniej 1% populacji krajowej następujących gatunków ptaków: bocian czarny, puchacz, muchołówka mała, much ołówka białoszyja, w stosunkowo dużym zagęszczeniu występują: bocian biały, derkacz, dzięcioł trójpalczasty oraz drozd obrożny.

Ponadto według informacji znanych organowi z urzędu (inwentaryzacja Lasów Państwowych, 2008 r,), w odległości ok. 300 m na północny wschód od przedmiotowej działki zinwentaryzowane jest stanowisko derkacza (Crex crex), stanowiącego przedmiot ochrony obszaru Natura 2000 [...].

W zaskarżonym postanowieniu wskazano również, iż zgodnie z danymi zawartymi w Standardowym Formularzu Danych obszaru gatunek ten zasiedla otwarte i półotwarte tereny z żyznymi, podmokłymi, ekstensywnie użytkowanymi łąkami oraz turzycowiska. Licznie występuje w dolinach rzecznych, okolicach strumieni, bagien, na obrzeżach wrzosowisk oraz łąk ze stagnującą wodą lub z niewielkimi oczkami wodnymi. Rzadziej zasiedla użyźniane, nieprzesuszone łąki, pastwiska oraz uprawy zbóż lub rzepaku. Niekiedy stwierdzany jest również w uprawach ziemniaków oraz na małych polanach śródleśnych i zrębach. Derkacz jest ptakiem wszystkożernym. Na lęgowiskach głównym składnikiem pokarmu są owady. Dieta uzupełniana jest ślimakami, małymi żabami oraz zielonymi fragmentami roślin. Prawdopodobnie może zjadać również małe ssaki i pisklęta ptaków (por. Ptaki część I, Poradniki ochrony siedlisk i gatunków Natura 2000 podręcznik metodyczny, Tom 7, Ministerstwo Środowiska, Warszawa, 2004 r.). W poradniku wyszczególniono również siedliska przyrodnicze z załącznika I Dyrektywy Siedliskowej, które mogą być istotne dla omawianego gatunku, w tym m.in. siedlisko przyrodnicze o kodzie 6510 - niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie (Arrhenatherion elatioris), zlokalizowane na działce będącej przedmiotem postępowania. Wskazać

zatem należy, iż teren omawianej działki może stanowić potencjalne siedlisko derkacza.

W standardowym formularzu danych obszaru Natura 2000 [...] ([...]) wyszczególnione zostały podstawowe zagrożenia dla tego obszaru, m.in. zalesianie terenów otwartych (łąk, pastwisk, torfowisk, bagien), zagęszczanie sieci szlaków zrywkowych i dróg leśnych oraz naturalna sukcesja roślinności na opuszczonych gruntach rolnych prowadząca do eliminacji terenów otwartych, rabunkowa eksploatacja drzewostanów, lokalizowanie napowietrznych linii energetycznych i urządzeń im towarzyszących, a przede wszystkim bardzo silna presja turystycznorekreacyjna i presja osadnicza.

Mając na uwadze powyższe w ocenie Sądu zgodzić należy się z orzekającymi w sprawie organami, iż omawiane przedsięwzięcie bez wątpienia wpisuje się we wskazane zagrożenie - skutkiem jego realizacji będzie w pierwszej kolejności utrata terenów otwartych (pastwiska i łąki) oraz terenów zadrzewionych i wprowadzenie na te obszary (aktualnie niezabudowane poza drewnianym budynkiem gospodarczym) obiektów budowlanych. Następstwem realizacji rzeczonego zamierzenia inwestycyjnego będzie zatem wzmożona presja osadnicza na tereny niezurbanizowane, co może doprowadzić do degradacji tych obszarów i negatywnego oddziaływania na przedmioty ochrony obszaru Natura 2000.

Zgodzić należy się z organem odwoławczym, iż podstawowe oddziaływania związane z przedmiotową inwestycją to bezpośrednie zajęcie terenu (zniszczenie roślinności w wyniku budowy obiektów budowlanych i powierzchni utwardzonych) oraz uciążliwości związane z emisją hałasu na etapie realizacji (prace budowlane, praca maszyn). Nie można jednakże nie uwzględniać wpływu omawianej inwestycji na środowisko przyrodnicze, podczas jej użytkowania.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.