Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 111/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 22 ust. 1,  art. 25
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 31 stycznia 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

SENTENCJA

Wojew-dzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ludmiła Jajkiewicz Sędzia WSA - Zbigniew Łoboda Sędzia WSA - Jadwiga Danuta Mr-z (sprawozdawca) Protokolant: Aleksandra Madej Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi: T. i B. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...]- wydana w sprawie określenia T. i B.R. zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r. w wysokości [...]zł.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ II instancji podał, że T. i B. R. złożyli w Urzędzie Skarbowym w W. wspólne zeznanie podatkowe (PIT-33) o osiągniętych w 1998 r. dochodach. Wykazali w nim dochody z działalności gospodarczej w prowadzonej wspólnie spółce cywilnej A. Małżonkowie zadeklarowali do opodatkowania dochód w wysokości [...]zł. oraz należny po odliczeniach podatek w kwocie [...]zł. Oprócz tego, każdy z małżonków prowadził indywidualnie działalność opodatkowaną zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych, T. R. pod firmą "B", zaś B. R. - w firmie "C". W postępowaniu podatkowym wszczętym w dla sprawdzenia rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania, organ I instancji wykorzystał materiały dowodowe i protokoły z kontroli przeprowadzonych w s.c." A" oraz równolegle powadzonych kontroli w indywidualnych firmach małżonków B" i "C" (rozliczanych ryczałtowo). Ponieważ zdecydowana większość usług firm ryczałtowych małżonków świadczona była na rzecz s.c. A, ustalenia z przeprowadzonych w nich kontroli za 1998 r. wykorzystano w sprawie.

W zakresie firmy T. R. - "B" organy stwierdziły, że z deklarowanego w zeznaniu (PIT-28) przychodu w kwocie [...]zł, faktycznie uzyskany przychód wynosił tylko [...],-zł. Pozostała kwota dotyczyła robót budowlanych na rzecz s.c. A", których jak ustaliły organy - podatniczka nie mogła faktycznie wykonać. W tym zakresie wydano odrębną decyzję - stwierdzając za 1998 r. nadpłatę w ryczałcie. Zweryfikowana w postępowaniu instancyjnym decyzja, uznana została za prawidłową wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2004 r. (Sygn. akt I SA/Wr 343/02).

W zakresie opodatkowanej ryczałtem firmy C" B. R., organy stwierdziły, że z deklarowanego w zeznaniu (PIT-28) przychodu w kwocie [...]zł, podatnik faktycznie wykonał usługi na kwotę [...],- zł. Organy uznały, że świadczenie usług na rzecz s.c. "A" nie miało miejsca. W tym zakresie, decyzją stwierdziły za 1998 r. nadpłatę w podatku zryczałtowanym, a organ odwoławczy utrzymał rozstrzygnięcie w mocy (decyzja jest prawomocna).

W wyniku weryfikacji wspólnego rozliczenia małżonków, organy skontrolowały s.c."A" w działalności której stwierdziły szereg nieprawidłowości zarówno po stronie przychodów jak i kosztów uzyskania przychodów, które w konsekwencji skutkowały zaniżeniem dochodu i należnego za 1998 r. podatku dochodowego.

W wyniku porównania zapisów dokonywanych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów z dokumentami źródłowymi stwierdzono:

1. zawyżenie przychodów o kwotę [...]zł, w tym;

- z tytułu ujęcia po stronie przychodów robót budowlanych wykonanych przez

spółkę w 1997 roku;

- z tytułu wystawienia na swoją rzecz rachunku za budowę własnego domu

jednorodzinnego na kwotę [...]zł,

2. nieprawidłowości w zakresie kosztów uzyskania przychodów:

a) zawyżenie kosztów deklarowanych o kwotę per saldo [...]zł:

wskutek zaniżenia na łączną sumę [...]zł, w tym:

- nie ujęcia w remanencie początkowym wartości robót w toku, wykonanych w

1997r.które zostały zafakturowane w 1998 r.

- błędnego wyliczenia odpisów amortyzacyjnych;

- nieprawidłowo przyjętego kursu walut;

- poniesionych wydatków za prace wykonane w obiektach Fundacji "D"

przez firmę PPH E";

- podatku od towarów i usług, którego odliczenie nie przysługiwało;

wskutek zawyżenia na łączną sumę [...]zł, w tym:

- z tytułu ujęcia po stronie wydatków zakupu materiałów, towarów i usług (tj.

lamp wiszących, sufitowych i ściennych, kinkietów, okuć i uchwytów, biurka,

zmywarki do naczyń, płyty gazowej, okapu, komody, nogi chromowanej,

końcówki P-7, mebli kuchennych, akcesorii sanitarnych, wykładziny dywanowej,

zabudowy meblowej, wideo domofonów i instalacji bezprzewodowej gazu oraz

bramy), których sprzedaż nie znajdowała odzwierciedlenia w fakturach VAT

wystawionych przez spółkę cywilną "A" w 1998 r. dla Fundacji

"D" i F;

- z tytułu ujęcia kwoty [...]zł stanowiącej sumę faktur VAT

wystawionych spółce cywilnej "A" przez B. R.

(firma "C" - [...]zł) i T. R. (firma "B" - [...]zł) za usługi, których nie wykonano.

Stwierdzono, że faktury wystawione przez ww. firmy nie odzwierciedlają

stanu faktycznego, gdyż potencjał gospodarczy, jakim dysponowali

podwykonawcy nie pozwalał na zrealizowanie jakichkolwiek robót

budowlanych. Działanie spółki miało zdaniem organów podatkowych na celu

tworzenie kosztów dla zaniżenia dochodu przy wykorzystaniu zryczałtowanej

formy opodatkowania u podwykonawców.

- z tyt. zawyżenia wartości zakupionych przez spółkę materiałów budowlanych i

narzędzi od firmy "C - przy sprzedaży której B. R. bez

uzasadnienia zastosował marże wyższe niż dla innych kontrahentów.

W związku z dokonanymi w s.c."A ustaleniami, organ pierwszej instancji wyliczył, że podatnicy uzyskali z prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych dochód w wysokości [...]zł (przychód [...]- koszty [...]), tj. w kwocie o [...]zł wyższej od wykazanej w zeznaniu podatkowym ([...]zł - inf. PIT - B).

W toku prowadzonego postępowania podatkowego ustalono ponadto, że małżonkowie wykazali w zeznaniu podatkowym niewłaściwe kwoty dotyczące poniesionych wydatków mieszkaniowych oraz zapłaconych składek na ubezpieczenie. Po uwzględnieniu zeznanych odliczeń od dochodu z tytułu darowizn i od podatku z tytułu wydatków na odpłatne świadczenia zdrowotne - Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. decyzją z dnia [...]. nr [...] - określił T. i B. R. łączny podatek dochodowy od osób fizycznych za 1998r. w wysokości [...]zł.

Podatnicy nie zgodzili się z rozstrzygnięciem - odwołali się do Dyrektora Izby Skarbowej we W., zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, polegające na błędnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz nie wyjaśnieniu wszystkich okoliczności faktycznych mających wpływ na wynik sprawy.

Po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, organ odwoławczy doszedł do wniosków zbieżnych z przyjętymi przez organ pierwszej instancji. Nie stwierdził wadliwości postępowania dowodowego ani błędnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, stąd wykluczył naruszenie wskazanych przez Stronę przepisów prawa materialnego i proceduralnego. Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Decyzja ta stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której T. i B. R. zarzucili naruszenie prawa materialnego oraz błędną i niepełną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, jak również nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych mających wpływ na wynik sprawy.

Strona skarżąca podniosła w szczególności, że:

1. Powiązania gospodarcze pomiędzy spółką cywilną "A"

należącą do T. i B. R., a firmami "B i "C", które wykonywały usługi budowlane na rzecz spółki nie świadczą o stosowaniu "warunków korzystniejszych" i nie mogą stanowić podstawy do zastosowania dyspozycji art. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zarzucili, że organy bezpodstawnie przyjęły, iż zakwestionowane faktury nie odzwierciedlają stanu faktycznego albowiem potencjał gospodarczy jakim dysponowali podwykonawcy nie pozwalał na zrealizowanie jakichkolwiek robót budowlanych. Nie zgodzili się ze stanowiskiem organów, że celem powiązanych podmiotów było tworzenie kosztów w s.c. A przy wykorzystaniu zryczałtowanej formy opodatkowania jej podwykonawców. Strona skarżąca podniosła, że organy nie wykazały, iż prace zafakturowane w s.c. "A nie zostały w rzeczywistości wykonane przez podmioty opodatkowane ryczałtem (tj. firmę "B" i C"). Skoro organy nie kwestionowały faktu wykonania zafakturowanych robót, to takie okoliczności jak cena za usługę, zakres robót, czas ich wykonania - nie mogą decydować wprost o pozorności czynności. Zakresu robót nie można odnosić bezpośrednio do ich wartości, gdyż w warunkach wolnego rynku na którym - wartość jest odzwierciedleniem popytu, kwalifikacji i uprawnień wykonawcy. Wykonane usługi były fakturowane jako wynagrodzenie ryczałtowe bądź umowne i opisane jako jedno kompletne i konkretne zadanie.

2. Za niezgodne z zasadą prawdy obiektywnej i naruszające prawo strony do obrony uznała strona Skarżąca powołanie się przez organy na ustalenia wynikające z protokołów kontroli firmy B" i "C" pomimo braku formalnego włączenia ich do zgromadzonych w postępowaniu materiałów dotyczących spółki "A" o co Strona skarżąca wnosiła w trakcie prowadzonego postępowania.

3. Wybór formy opodatkowania mającej na celu optymalizację należności podatkowych, nie może stanowić przesłanki do uznania czynności dokonanych z podmiotami powiązanymi za czynności podjęte w warunkach, o jakich mowa w art.58 i art. 83 Kodeksu cywilnego.

4. Organ podatkowy bezpodstawnie wyłączył z kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup materiałów do realizacji usług budowlanych na rzecz Fundacji "D. Skoro sprzedaż zakwestionowanych materiałów została dokonana w oparciu o wystawione faktury VAT, to oświadczenie Fundacji "D" w kwestii nie zamontowania zakupionych materiałów w ramach realizacji umowy, czy też nie ujęcie materiałów w kosztorysie, nie może stanowić podstawy ich wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów. Wobec stwierdzonych rozbieżności należało je rozstrzygnąć na korzyść spółki cywilnej.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnioskował o jej oddalenie. Powielając argumentację zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu wyjaśnił dodatkowo, że okoliczności związane z kwestionowanymi fakturami od podwykonawców zostały potwierdzone prawomocnymi decyzjami. Organ podtrzymał stanowisko, że faktury nie odzwierciedlają stanu faktycznego, gdyż podwykonawcy nie dysponowali odpowiednim potencjałem gospodarczym pozwalającym na wykonanie zafakturowanych robót. Wyjaśnił, że wbrew sugestiom Skarżących - kwestionowane decyzje nie zostały wydane w oparciu o przepis art. 25 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że rozstrzygnięcie wydane zostało m. in. w oparciu o ustalenia wynikające z protokołu kontroli z dnia [...]r. dotyczącego s.c. "A" (T.l, k. 12), w którym na str. 25 i dalszych - kontrolujący powołali się na ustalenia z równolegle przeprowadzonych kontroli w indywidualnie prowadzonych przez podatników firmach (opodatkowanych ryczałtem ewidencjonowanym). Wykazał, że ustalenia z kontroli firm "B" i "C" - zawarte były w protokole z kontroli działalności gospodarczej prowadzonej w spółce cywilnej "A. Wobec takiego stanu rzeczy - Strona skarżąca nie może skutecznie twierdzić, iż zachodziła potrzeba dodatkowego włączania do akt przedmiotowego postępowania protokołów kontroli ww. firm.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu, organ zaprzeczył aby kwestionowane rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o art. 58 lub art. 83 § 1 Kodeksu cywilnego. Nie uznał też zasadności zarzutu związanego z dokumentowaniem i fakturowaniem robót budowlanych na rzecz Fundacji "D". Za wiarygodne przyjęto, że podstawę wystawiania faktur przez spółkę "A stanowiły załączone przez Fundację kosztorysy powykonawcze i protokoły odbioru robót, których istnieniu Skarżący w postępowaniu zaprzeczali. W przedmiotowych kosztorysach oprócz robocizny i sprzętu wykazywane były materiały, które zostały zużyte do wykonania usługi; nie wykazywano w nich zużycia materiałów wyszczególnionych w zakwestionowanych przez organ dowodach zakupu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w rozważaniach nad stanem faktycznym i prawnym sprawy objętej zarzutami skargi uznał, że skarga, nie zasługuje na uwzględnienie.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę administracji publicznej - obejmującą orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, które oceniane są z punktu widzenia ich legalności, a więc zgodności z prawem, zarówno materialnym jak i procesowym. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje więc jedynie w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy. W zakresie tak określonej kognicji Sąd nie stwierdził aby skarżona decyzja naruszała prawo, stąd nie mogły spotkać się z uznaniem zarzuty podniesione w skardze.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy organy podatkowe zasadnie zakwestionowały zadeklarowane przez małżonków T. i B. R. podstawy opodatkowania dochodów za 1998 rok uznając, że faktury na zakup przez s.c. A" usług od należących do małżonków firm ryczałtowych B" i "C" nie dokumentują faktycznych kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie posiadały one potencjału gospodarczego pozwalającego na wykonanie określonego w nich zakresu robót budowlanych.

Odnosząc się do zarzutów rozpatrywanej skargi na wstępie podnieść należy, że dla oceny czy organy podatkowe właściwie zastosowały prawo materialne konieczne jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy nie doszło w toku postępowania do naruszenia przepisów regulujących postępowanie podatkowe. Badając poprawność i kompletność dowodów stanowiących podstawę przyjętego rozstrzygnięcia - Sąd stwierdził, że ustalenia organów znajdują pełne odzwierciedlenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym, który został zebrany z zachowaniem określonych w Ordynacji podatkowej zasad gromadzenia dowodów a Skarżącym zapewniono czynny udział w postępowaniu. Bezpodstawny okazał się zarzut skargi - dotyczący odwołania się w decyzji do nie włączonych do akt sprawy protokołów z kontroli przeprowadzonych w indywidualnie prowadzonych przez T. i B. R. firmach "B i "C" - opodatkowanych w formie ryczałtowej. Materiał z przeprowadzonych w nich kontroli istotnie wykorzystano w sprawie, lecz ważące ustalenia z tych kontroli mają odzwierciedlenie w protokole z kontroli wspólnie prowadzonej przez małżonków działalności s.c. "A" (K-12, s. 25 i nast.). Nieuzasadniony jest więc zarzut o braku możliwości odniesienia się Skarżących do ustaleń przyjętych z kontroli "innych" podmiotów, nie mówiąc już o tym, że tożsamość osób kontrolowanych wyklucza z założenia zasadność tak podnoszonych zarzutów.

W celu ustalenia stanu faktycznego, organy podejmowały wszechstronne działania - realizując w ten sposób zasadę prawdy obiektywnej (art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej). Przeprowadzono kompleksowe kontrole wszystkich powiązanych gospodarczo i rodzinnie firm a strony na każdym etapie postępowania miały zapewniony w nich czynny udział. Organ odwoławczy zweryfikował dowody zgromadzone przez organ I instancji również w kontekście zarzutów podnoszonych w odwołaniu, a wydając swoją decyzję dokonał wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego i uwzględnił wszystkie istotne okoliczności towarzyszące przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, które miały znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności.

Ponadto przeanalizowano przeprowadzone dowody i wyciągnięto z nich spójne wnioski powiązane w logiczną całość.

Organy należycie i z zachowaniem obiektywizmu oceniły możliwości wykonania spornych usług przez indywidualne firmy małżonków, które co wykazano, nie dysponowały ani odpowiednim sprzętem ani kadrą pracowników mogących wykonać tak szeroki zakres robót budowlanych. Dowodu na wykonanie usługi nie stanowią same tylko faktury dokumentujące zakup usług, jeżeli zgromadzony materiał dowodowy podważa ich realny charakter. Podstawą uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu, jest poza formalnym udokumentowaniem poniesienia wydatku, przede wszystkim rzeczywiste wykonanie usługi przez wskazany w dokumentach podmiot. Zauważyć należy, że w sytuacji gdy usługi świadczone są pomiędzy powiązanymi osobowo podmiotami, z których część korzysta ze zryczałtowanych form opodatkowania, stwarzała szerokie pole do nadużyć, stąd już sama sytuacja wymagała od Skarżących szczególnej dbałości o odpowiednie dokumentowanie dokonywanych transakcji a organy upoważniała do wnikliwego zbadania wszystkich okoliczności dokumentowanych fakturami. Dowody, jakie przywoływali Skarżący na poparcie swoich twierdzeń nie były przekonywujące w świetle doświadczenia życiowego ani logicznie spójne. Nie jest bowiem powszechną formą (stosowaną w zawodowej działalności podmiotu) korzystanie z nieodpłatnej pracy członków rodziny - zważywszy w szczególności na bardzo szeroki i specjalistyczny charakter wykonanych prac.

Wątpliwości organu były tym bardziej uzasadnione, że jak wykazało postępowanie - również sprzęt i maszyny były udostępniane tym firmom nieodpłatnie a do ich używania nie były dokonywane nawet zakupy paliwa. Logikę takiego działania podważa dodatkowo okoliczność, że w tym samym czasie s.c. A najmowała i zaliczała w koszty wynajem maszyn niezbędnych do realizacji fakturowanej inwestycji. Wobec braku zaplecza technicznego, osobowego i nie korzystania z jakichkolwiek usług, wątpliwym było wykonanie przez należące do każdego z małżonków firmy ryczałtowe - "B i C" - tak szerokiego i pracochłonnego zakresu usług.

Wobec potwierdzonego w postępowaniu braku wiarygodności co do rzeczywistego wykonania usług przez wykazane w fakturach firmy, zasadnie organy odmówiły s.c. "A" uznania wykazanych w nich kwot jako kosztów uzyskania przychodów. Decydujące dla uznania kosztowego charakteru wydatku dokumentowanego nawet formalnie poprawną fakturą - jest nie to czy realnie usługi te w ogóle zostały wykonane, ale czy wykonały je figurujące na fakturach firmy.

Logicznie też przyjęły organy, że skoro s.c. "A" dysponowała odpowiednią kadrą i wynajmowała sprzęt potrzebny do wykonania określonego zakresu robót budowlanych, to usługi te wykonała we własnym zakresie, stąd uwzględniono w jej kosztach uzyskania przychodów wydatki związane z ich wykonaniem. Wynikające z Ordynacji podatkowej zasady postępowania, mające na celu ustalenie w sposób obiektywny i rzeczywisty okoliczności sprawy, nie mogą być rozumiane jako nakładające wyłącznie na organy podatkowe ciężar dowodzenia faktów, których zaistnienie było niezbędne dla powstania prawa podatnika do obciążenia prowadzonej działalności kosztami uzyskania przychodów. Podatnik miałby prawo oczekiwać uwzględnienia przez organy korzystnych dla siebie skutków podatkowych jedynie wówczas, gdyby sam uwiarygodnił, że sporne roboty budowlane faktyczne zostały wykonane przez wykazane na fakturach firmy ryczałtowe. W ocenie Sądu badającego legalność spornej decyzji, organy podatkowe nie naruszyły zasad służących obronie praw strony w postępowaniu, nie przekroczyły też granic swobodnej oceny dowodów a przyjęte wnioski mają oparcie w całości zebranego w sprawie materiału.

Brak też podstaw aby odmówić zasadności stanowisku organów, które zakwestionowały koszty uzyskania przychodów. Uzasadniony był zdaniem Sądu wniosek, że usługi nie zostały faktycznie wykonane przez należące do małżonków firmy ryczałtowe a wystawione przez te podmioty faktury nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Ich celem było w tej sytuacji jedynie generowanie kosztów w s.c. "A służące zaniżeniu podstaw opodatkowania podatkiem dochodowym małżonków T. i B. R..

Wskazać przy tym należy, że organy konsekwentnie przyjmując brak rzeczywistego wykonania zafakturowanych usług przez podmioty opodatkowane ryczałtem, w wyniku odrębnie wszczętych postępowań - określiły T. R. z tytułu indywidualnie prowadzonej działalności firmy B i B. R. z działalności firmy "C- nadpłatę w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych (decyzje te są prawomocne).

Dowolności w ocenie przyjętych wniosków nie można też zarzucić ustaleniom organów dotyczącym korekty kosztów uzyskania przychodów związanych z zakupem materiałów do realizacji usług budowlanych na rzecz Fundacji "D". Skarżący kwestionując ustalenia organów nie przedłożyli żadnych wiarygodnych dowodów na wykorzystanie tych materiałów w ramach wykonanych usług, twierdził przy tym niezgodnie z prawdą, że nie sporządzali kosztorysów powykonawczych, gdyż rozliczali roboty wg. cen umownych i ryczałtowych. Wiarygodność ich stanowiska podważyły organy zgromadzoną w postępowaniu podatkowym dokumentacja, z której wynika - wbrew twierdzeniom Skarżących - że usługi i roboty na rzecz Fundacji "D były rozliczane w oparciu o kosztorysy powykonawcze i protokoły odbioru robót. Dokumenty te i wyjaśnienia Fundacji pozwoliły organom na wiarygodne ustalenie, że zakwestionowane materiały nie zostały zużyte przy wykonaniu usług na rzecz tego podmiotu, co uzasadniało dokonaną przez organy podatkowe - korektę kosztów s.c. A" w tym zakresie.

Odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów dotyczących naruszenia w wydanych decyzjach normy z art. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 58 i art. 83 Kodeksu cywilnego, stwierdzić należy, że organ nie mógł naruszyć ww. przepisów - skoro ich w sprawie nie stosował, na co wskazują przepisy prawa powołane w podstawach prawnych decyzji organów obu instancji. Argumentów na stosowanie tych norm nie dostarcza też ich uzasadnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu badając legalność zaskarżonej decyzji określającej wspólne zobowiązanie małżonków T. i B. R. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok nie stwierdził naruszenia prawa, w tym naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy - stąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - oddalił skargę.