Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 883/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50  par. 1 i 2, art. 58  par. 1  pkt 6, arrt. 161  par. 1  pkt 1, art. 220  par. 3, art. 230  par. 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 września 2008r. sprawy ze skarg: J. W., A. W., J. W. i Ł. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie rejestracji pojazdu postanawia odrzucić skargi


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]" nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania A. W., reprezentowanego przez Ł. W., utrzymało w mocy decyzję z dnia

"[...]", wydaną z upoważnienia Starosty przez Naczelnika Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego, którą organ I instancji odmówił uchylenia decyzji z dnia "[...]" w sprawie rejestracji pojazdu marki "[...]" o nr rej "[...]".

Rozstrzygnięcie to zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Olsztynie Ł. W. oraz reprezentowani przez niego A. J. i J. W., żądając uchylenia powyższej decyzji i orzeczenia co do istoty poprzez zwrot nienależnie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu z ustawowymi odsetkami i naliczenie tej opłaty zgodnie z obowiązującymi ówcześnie przepisami.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

W dniu 22 listopada 2007r. Ł. W. – jako skarżący oraz jako pełnomocnik J. W. i J. W. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego swojego oraz J. W. i J. W. w zaskarżonej decyzji, dotyczącej rejestracji pojazdu stanowiącego własność A. W..

Tego też dnia, na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 8 listopada 2007r. Ł. W. jako pełnomocnik został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi A. W. w wysokości 200 zł.

W piśmie procesowym z dnia 25 listopada 2007r. Ł. W. oświadczył,

iż w przedmiotowej sprawie skarżącym jest A. W. Pozostałe osoby

nie są skarżącymi, ponieważ zaskarżona decyzja nie naruszyła ich prawa czy interesu prawnego. Wyjaśnił, iż zaskarżając w jednym piśmie siedem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, dotyczących rejestracji poszczególnych pojazdów, zamiarem jego było, aby w każdej sprawie skarżącym był właściciel oraz ewentualnie współwłaściciel każdego z rejestrowanych pojazdów. Ponadto w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu wniósł w imieniu A. W. o zwolnienie go z obowiązku uiszczenia wpisu, uzasadniając, iż ze względu na sytuację materialną nie jest on w stanie uiścić go w żądanej kwocie.

Pismem procesowym z dnia 30 grudnia 2007r. Ł. W. cofnął swoją skargę oraz skargę J. W. i J. W. oraz w załączeniu przedłożył wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy A. W..

Postanowieniem z dnia 27 marca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Olsztynie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie to uprawomocniło

się w dniu 13 czerwca 2008r., tego dnia bowiem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie A. W. na powyższe postanowienie (sygn. akt I OZ 374/08).

W związku z tym, w dniu 21 lipca 2008r. pełnomocnik skarżącego został ponownie wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 8 listopada 2007r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego - w zawitym terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 28 lipca 2007r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

W rozpoznawanej sprawie jedynie A. W. legitymowany był do zaskarżenia ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", dotyczącej rejestracji pojazdu marki "[...]" pod nr rej. "[...]" stanowiącego jego własność. Pozostali skarżący potwierdzili brak interesu prawnego do zaskarżenia przedmiotowej decyzji, wycofując wniesione skargi. Sąd nie mógł jednak badać dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skarg, jak i umorzyć postępowania sądowego w tym zakresie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270 ze zm.), ponieważ jest to możliwe tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne.

W myśl zasady skargowości, postępowanie sądowoadministracyjne może być wszczęte jedynie na żądanie uprawnionego podmiotu, posiadającego własny, konkretny interes prawny. Określając, w art. 50 § 1 i 2 wskazanej ustawy, krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi, ustawodawca nie przewidział podejmowania z urzędu przez sądy administracyjne kontroli legalności działalności administracji publicznej.

Skoro J., Ł. i J. W. nie posiadają legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przedmiotową decyzję, to z tego powodu ich skargi należało odrzucić jako niedopuszczalne na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 cytowanej ustawy.

W niniejszej sprawie, na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy, Sąd zobligowany był również do odrzucenia skargi A. W.. Bowiem mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, pełnomocnik skarżącego nie uiścił wpisu sądowego.

Wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. W myśl zaś art. 220 § 1 powołanej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis

w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania

nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 tej ustawy).

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.