Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 485/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 10 czerwca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (sprawozdawca) Sędziowie : NSA Lidia Błystak Asesor WSA Marta Semiczek Protokolant: Aleksandra Dobosiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A spółki z o.o. z /s w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 1997 roku oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo A spółka z o.o. z/s w K. wniosło skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Nr [...], którą określono za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 1997r. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług , zaległość podatkową i odsetki oraz ustalono dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, za miesiące od lutego do grudnia 1997 r. Skarga oparta została na zarzucie naruszenia prawa materialnego, a to przepisów:

- art. 10 ust. 2, art. 27 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) ,

-§ 54 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21.12.1995r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług

oraz przepisów postępowania, a to:

- art. 2 i art. 7 Konstytucji RP w związku art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez nałożenie dodatkowych obciążeń podatkowych w wyniku wyłączenia dowodu z faktur,

-art. 8 ust. 2 i art. 32 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasad demokratycznego państwa prawa,

- art. 121 Ordynacji podatkowej przez pominięcie dowodów świadczących na korzyść skarżącego,

- art. 125 Ordynacji podatkowej poprzez przewlekłe prowadzenie postępowania,

-art. 191 i art. 192 w wyniku niemożności wypowiedzenia się strony w odniesieniu do materiału dowodowego zebranego w innych postępowaniach kontrolnych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację wywiedzioną w zaskarżonej decyzji. W toku postępowania sądowo-administracyjnego Likwidator strony skarżącej pismem procesowym z dnia [...] cofnął skargę na wyżej oznaczoną decyzję z tym uzasadnieniem, iż cofnięcie skargi związane jest z procesem likwidacji, a rozstrzygnięcie spornej sprawy nie ma wpływu na sytuację finansową strony a jedynie przedłuża ten proces.

Pełnomocnik strony przeciwnej nie oponował cofnięciu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 97§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 60 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z kolei skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi, o czym stanowi art. 60 zdanie 3 wskazanej wyżej ustawy procesowej. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek likwidatora strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle materiału aktowego badanej sprawy nie nasuwa - z tego punktu widzenia - żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z powyższym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.

Dla tych motywów orzeczono jak w sentencji postanowienia.