Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 251/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 243 §1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 marca 2012 r. po rozpoznaniu wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r., 2006 r., 2007 r. i 2008 r. p o s t a n a w i a odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

1) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne.

2) P. K., dalej jako skarżący lub strona, w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi, wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w formularzu PPF z 9 lutego 2012 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał na bardzo trudną sytuację finansową. Poinformował, że:

- nie posiada środków pieniężnych ani majątku; - jest na utrzymaniu rodziców pobierających emeryturę; - rodzice ponoszą także koszty leków, własnego utrzymania; - rodzice uzyskują łącznie tytułem emerytury kwotę 3 tys zł brutto; - jedynym majątkiem rodziców jest mieszkanie.

Wezwania referendarza sądowego z 16 lutego 2012 r., doręczonego 22 lutego 2012 r., o przekazanie dodatkowych informacji o swojej sytuacji majątkowej, pełnomocnik strony nie wykonał ograniczając się do wniosku o przedłużenie terminu (o 14 dni) do udzielenia wnioskowanych informacji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, ze nie ma kontaktu ze strona (telefon wyłączony), strona nie przebywa w miejscu zamieszkania, rodzina strony nie udziela informacji.

3) Referendarz sądowy wskazuje, że skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów z których wynikałaby jego sytuacja finansowa, a o które był wezwany (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 22 akt sądowych).

Zarazem w uzasadnieniu wniosku o przedłużenie terminu o dokładnie wskazane 14 dni, pełnomocnik strony nie wskazał z czego wywodzi, że kontakt ze stroną, po upływie wskazanego terminu, będzie możliwy. Stąd przedłużanie terminu do złożenia dokumentów ponad zakreślony termin nie zmienia w żadnym stopniu prawdopodobieństwa złożenia tych dokumentów. Podobnie, rozstrzygniecie to nie wpływa na możliwość powtórnego złożenia wniosku o prawo pomocy.

4) Wobec niewyjaśnieni wątpliwości w zakresie kondycji majątkowej strony, referendarz sądowy był zobowiązany, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., zadecydować jak w sentencji.