Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 99/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Starosty R. w przedmiocie niewydania decyzji postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2014 r. R.P. wniósł w imieniu własnym skargę na bezczynność Starosty R. w przedmiocie niewydania decyzji.

Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. Sąd wezwał R. P. do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej.

W piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. R.P. oświadczył, iż prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i w związku z tym udzielił sam sobie pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – dalej jako "P.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. O "interesie prawnym" w rozumieniu cytowanego przepisu mówimy wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa, najczęściej będą to przepisy prawa materialnego. Od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnione jest uprawnienie do złożenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 listopada 2004 r., OSK 919/04 (OSP 2005, z. 11, poz. 128) ocenił, że istotę interesu prawnego należy upatrywać w jego związku z konkretną normą prawną (A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s 199 - 130). Istnienie, przywołanej powyżej, legitymacji skargowej, w rozumieniu art. 50 § 1 Ppsa podlega badaniu przez sąd administracyjny.

W sytuacji jej braku u skarżącego, w przypadku gdy skargę wnosi podmiot który nie mieści się w żadnej kategorii podmiotów określonych w art. 50 § 1 Ppsa, skarga podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy, z powodu braku interesu prawnego do wniesienia skargi (podobnie: T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo - administracyjne, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 129).

W świetle powyższego należy powiedzieć, że R. P. nie był stroną postępowania administracyjnego toczącego się w związku ze złożonym wnioskiem o pozwolenie na budowę. Co prawda skarżący brał czynny udział w tym postępowaniu, to jednak nie był przez organy traktowany jako inwestor, ale wyłącznie jako pełnomocnik Gminy R.. Tymczasem skargę do sądu administracyjnego skarżący wniósł – co sam podkreślił zarówno w skardze jak i w piśmie z dnia 9 grudnia 2014 r. – we własnym imieniu.

Fakt reprezentowania gminy w postępowaniu administracyjnym nie oznacza, iż skarżący ma interes prawny do wniesienia skargi na bezczynność organu w sprawie, w której był pełnomocnikiem, a nie stroną.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa skargę odrzucił.