Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1009/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-04-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Gospodarka mieniem
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par. 1,2, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a-c i  pkt 2, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 124 ust. 1,3, art. 128 ust. 4, art. 6
journal: Dz.U. 2014 poz 518
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) dalej: K.p.a. oraz art. 9a w związku z art. 124 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 518 ze zm.) dalej: u.g.n., po rozpatrzeniu odwołania E. C. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] r. nr [...] ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym [...], gmina B., oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, poprzez zezwolenie Inwestorowi – Spółce A na założenie i przeprowadzenie gazociągu wysokiego ciśnienia DN 250.

Z uzasadnienia powyższej decyzji oraz akt sprawy wynika, iż wnioskiem z dnia

[...] r. nr [...]Spółka A, na podstawie art. 124 i art. 6 pkt 2 ustawy

o gospodarce nieruchomościami wystąpiła do Starosty K. o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości stanowiącej własność E. C., położonej w obrębie ewidencyjnym [...] gmina B., oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, dla której Sąd Rejonowy w K. Wydział VI Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [..], poprzez udzielenie inwestorowi - Spółce A (dalej: Spółce A) zezwolenia na założenie i przeprowadzenie przez ww. działkę gazociągu wysokiego ciśnienia DN 250 o długości 13,4 m. Podano, że wnioskowany zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości będzie obejmował obszar o szerokości 6 m (po 3 m od osi gazociągu)- strefa kontrolowana, oraz pas gruntu o szerokości nie większej niż 20 m. przebiegający wzdłuż gazociągu - tzw. pas montażowy, zajęty na czas budowy gazociągu na okres nie więcej niż 30 dni roboczych.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Spółka A realizuje publiczne zadanie inwestycyjne polegające na wybudowaniu sieci gazowej wysokiego ciśnienia DN 250. Podstawowym celem tego zadania jest zwiększenie technicznych zdolności przesyłowych, umożliwienie potencjalnej gazyfikacji nowych obszarów (gmina J., T., G., P.). Inwestycja umożliwi podłączenie sieci dystrybucyjnej Spółki A do sieci przesyłowej OGP Gaz System S.A., co poprawi bezpieczeństwo i nieprzerwane dostawy gazu dla miasta K. i sąsiednich miejscowości. Wnioskodawca wskazał, że wnioskowana trasa sieci gazowej stanowi optymalne i najbardziej dogodne połączenie z pozostałą częścią sieci gazowej, a zakres ingerencji inwestora, i co za tym idzie - uszczuplenia władztwa właściciela, sprowadzono do niezbędnego minimum. Inwestor poinformował, że właściciele nieruchomości nie wyrazili zgody na realizację przedmiotowej inwestycji na warunkach zaproponowanych przez Spółkę A.

Wnioskodawca przedłożył dokumenty potwierdzające przeprowadzenie rokowań z właścicielem nieruchomości:

- pismo WSG z dnia [...] r. nr [...], wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, skierowane do Pana E. C., zawierające propozycję ustanowienia na przedmiotowej działce, za wynagrodzeniem służebności przesyłu na rzecz Spółki w miejscu projektowanego gazociągu. Inwestor, poinformował właścicieli o zakresie służebności oraz proponowanej wysokości wynagrodzenia tj. [...] zł plus pokrycie wszelkich kosztów związanych z zawarciem umowy i zmianami w KW,

- pismo E. C. z dnia [...] r. skierowane do WSG informujące o zainteresowaniu ustanowieniem służebności przesyłu pod warunkiem wykupu przedmiotowej działki za [..] zł za m2,

- pismo [...]z dnia [...] r. nr [...], wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, skierowane do E. C., informujące o zleceniu sporządzenia operatu szacunkowego określającego wartość służebności przesyłu na przedmiotowej działce,

- pismo [...] z dnia [...] r. nr [...] wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, skierowane do E. C., zawierające ponownie propozycję ustanowienia, za wynagrodzeniem, na przedmiotowej działce, służebności przesyłu na rzecz Spółki. Inwestor zaproponował solidarnie jednorazowe wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu w wysokości [...] zł, ustalone na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, określającego wartość służebności przesyłu przedmiotowej nieruchomości, plus pokrycie wszelkich kosztów związanych z zawarciem umowy

i zmianami w KW,

- pismo E. C. z dnia [...] r., w którym podtrzymuje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] r.,

- pismo [...] z dnia [...] r. nr [...] wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, skierowane do E.C., w którym podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...]r.,

- pismo E. C. z dnia [...] r., w którym podtrzymuje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] r. i z dnia [...]r.,

- notatkę z przeprowadzonych rokowań,

- kopia operatu szacunkowego określającego wartość służebności przesyłu gazociągu na przedmiotowej nieruchomości.

Wniosek [...] został uzupełniony o następujące dokumenty:

- uwierzytelnioną kopię decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] r.

nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN 250 mm MOP 8,4 MPa

z kablem telemetrycznym i infrastrukturą towarzyszącą.

- uwierzytelnioną kopię decyzji SKO w K. z dnia r. [...]

nr [...]

- pełnomocnictwo dalsze udzielone M. K. przez Z. N. Zastępcę Dyrektora ds. Technicznych Zakładu w K.,

- mapę ewidencyjną z przebiegiem inwestycji przez przedmiotową nieruchomość, stanowiącą załącznik do zaskarżonej decyzji Starosty K.

Pismem z dnia [...] r. nr [...] Starosta K. zawiadomił wnioskodawcę oraz właściciela przedmiotowej nieruchomości o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie.

W dniu [...] r. organ I instancji przeprowadził rozprawę administracyjną z udziałem właściciela nieruchomości – E. C. oraz pełnomocnika Inwestora – M. K. (o rozprawie skutecznie zawiadomiono strony pismem z dnia 16 czerwca 2014 r.). W aktach sprawy znajduje się protokół rozprawy. Właściciel nieruchomości oświadczył, że za ustanowienie służebności przesyłu oczekuje zapłaty wynagrodzenia w wysokości [...] zł, natomiast przedstawiciel inwestora zaproponował wynagrodzenie w kwocie [...] zł. Właściciel nieruchomości nie wyraził zgody na zaproponowaną kwotę wynagrodzenia.

Przed wydaniem decyzji organ I instancji, stosownie do art. 10 K.p.a., poinformował strony o prawie zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...], Starosta K. na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. oraz art. 104 K.p.a. po rozpatrzeniu ww. wniosku Spółki A, ograniczył sposób korzystania z nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym [...], gmina B., oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni

[...] ha, poprzez zezwolenie Inwestorowi - Spółce A na założenie i przeprowadzenie gazociągu wysokiego ciśnienia DN 250 o długości 13,4 m na części przedmiotowej nieruchomości o powierzchni zajęcia 80,40 m , wyznaczonej jako pas gruntu o szerokości 6 m (2 x 3 m od osi gazociągu), oznaczonej na załączniku graficznym jako strefa kontrolowana oraz zezwolił na zajęcie pasa gruntu o szerokości nie większej niż 20 metrów przebiegającego wzdłuż gazociągu, oznaczonego na załączniku graficznym jako pas montażowy, w terminie 30 dni roboczych od dnia rozpoczęcia robót budowlanych na tej nieruchomości.

Od powyższej decyzji E. C. złożył odwołanie.

W uzasadnieniu odwołania poinformował, że nie wyraża zgody na warunki zaproponowane przez Spółkę A w zakresie służebności przesyłu oraz wniósł o uchylenie skarżonej decyzji.

W wyniku dokonanej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz analizy przepisów prawa Wojewoda uznał, że odwołanie E. C. nie zasługuje na uwzględnienie. Organ odwoławczy wskazując, iż zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n. stanowiącym materialnoprawną podstawę orzekania w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Stosownie do ust. 3 tego przepisu, udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Z treści powołanego przepisu wynika zatem, że ograniczenie sposobu korzystania

z nieruchomości przez starostę zostało uzależnione od spełnienia dwóch przesłanek. Po pierwsze - ograniczenie właściciela lub użytkownika wieczystego w korzystaniu

z jego nieruchomości jest konieczne, aby zrealizowany został cel publiczny, który będzie zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku - z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Po drugie zaś - wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji w trybie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami powinno być poprzedzone przeprowadzeniem rokowań, mających na celu udostępnienie przez tę osobę nieruchomości w sposób dobrowolny. Z istoty omawianej decyzji, która jest rodzajem wywłaszczenia, wynika, że istotne jest precyzyjne i jednoznaczne określenie przez wydający tę decyzję organ administracji zarówno przebiegu inwestycji przez nieruchomość, jak również zakresu dokonanego przez organ ograniczenia właściciela (użytkownika wieczystego) w jego prawie korzystania z nieruchomości.

W ocenie organu II instancji w przedmiotowej sprawie obie ww. przesłanki zostały spełnione, co organ I instancji prawidłowo wykazał w swoim rozstrzygnięciu.

Trafnie Starosta K. uznał, że planowana przez Spółkę A inwestycja jest celem publicznym, który jednocześnie jest zgodny z decyzją Wójta Gminy B.

z dnia [...] r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, utrzymaną w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...].

Cele publiczne wymienione są w art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W punkcie 2 powołanego przepisu, jako cel publiczny wskazana jest budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Wobec faktu, że przedmiotowa sprawa dotyczy budowy sieci gazowej wysokiego ciśnienia uznać należy, że analizowana przesłanka została spełniona.

Zdaniem organu II instancji, w sprawie spełniony został również warunek określony w art. 124 ust. 3 u.g.n. Za wnioskiem takim przemawia znajdująca się

w aktach sprawy korespondencja między inwestorem a właścicielem gruntu.

Z okoliczności sprawy wynika, że wnioskodawca miał rzeczywistą wolę załatwienia sprawy na drodze cywilnoprawnej. Rokowania miały charakter rzeczywisty, o czym świadczy treść zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów, z których wynika,

że inwestor zaprosił właściciela nieruchomości do rokowań, przedstawił sposób założenia i przeprowadzenia urządzeń, określił obszar ograniczenia, przedstawił warunki ewentualnego porozumienia co do sposobu oraz warunków korzystania

z nieruchomości, zaproponował kwotę wynagrodzenia za ustanowienie na przedmiotowej nieruchomości służebności przesyłu, odpowiedział na warunki przedstawione przez właściciela. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie ma wątpliwości, że właściciel nie udzielił zgody, na podstawie której podmiot wykonujący inwestycję uzyskałby uprawnienie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Brak konsensusu w powyższym zakresie był wystarczający do stwierdzenia, że złożenie wniosku o wydanie kontrolowanej obecnie decyzji, było poprzedzone etapem nieskutecznych negocjacji.

W trybie art. 124 u.g.n. nie podlega weryfikacji okoliczność, że inwestor zaproponował właścicielowi warunki, które są dla niego korzystne, czy takie, które są dla niego nie do przyjęcia. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę, że strony zmierzające do załatwienia sprawy w sposób określony w art. 124 ust. 3 tej ustawy nie są związane jakimikolwiek regułami w zakresie ich przeprowadzenia, oprócz obowiązku zainicjowania rokowań poprzez przedstawienie przez jedną z nich swojemu adwersarzowi propozycji jej rozstrzygnięcia. Rokowania mogą zatem zostać zakończone w dowolnym czasie, w sytuacji, gdy - w ocenie którejś ze stron - nie ma szans na zawarcie porozumienia. Nie przewidziano też jakiejś szczególnej formy ich zakończenia. Oznacza to, że strony samodzielnie i dowolnie decydują nie tylko o tym, czy dojdą do porozumienia skutkującego dokonaniem czynności prawnej, lecz również o tym, kiedy je zakończyć.

Odnosząc się do podnoszonej przez odwołującego się kwestii ustalenia odszkodowania (jego rodzaju i wysokości) w związku z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości organ odwoławczy wyjaśnił, że nie należy ona

do niniejszego postępowania. Organ wydający decyzję w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. nie ustala od razu odszkodowania, gdyż na jednostce organizacyjnej, która otrzymała zezwolenie na dokonanie określonych czynności ciąży, stosownie do art. 124 ust. 4 ustawy, obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego.

Zgodnie z art. 128 ust. 4 u.g.n. za szkody powstałe w skutek zdarzeń, o których mowa m.in. w art. 124, przysługuje odszkodowanie. Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu. Jednak roszczenie odszkodowawcze określone w art. 128 ust. 4 u.g.n. może być dochodzone dopiero po wybudowaniu przewodów lub urządzeń i nie można go określić w decyzji zezwalającej na ograniczenie sposobu korzystania

z nieruchomości, gdyż nie wiadomo, czy sytuacja uzasadniająca zgłoszenie takiego roszczenia faktycznie wystąpi. Podobna sytuacja zachodzi w przypadku ust. 5 art. 124 ustawy. Roszczenie o nabycie nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa przez starostę wykonującego zadania z administracji rządowej lub występującego z wnioskiem o zezwolenie, w sytuacji gdy założenie lub przeprowadzenie ciągów, przewodów i urządzeń uniemożliwia właścicielowi dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem - może być dochodzone dopiero po założeniu lub przeprowadzeniu przewodów i urządzeń.

Powyższą decyzję E. C. zaskarżył skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając w niej naruszenie art. 128 ust. 4 u.g.n.

W skardze skarżący zawarł oświadczenie, iż nie wyraża zgody na warunki finansowe zaproponowane przez inwestora, wskazując, iż w przypadku ustanowienia służebności przesyłu spadnie wartość jego działki, której kwota wynagrodzenia zaproponowana przez inwestora nie rekompensuje.

Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z powyższym wyeliminowaniu z obrotu prawnego przez sąd administracyjny podlegał będzie akt, który narusza przepis prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub przepis postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też poprzez naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania, jak również gdy obarczony jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonana wg wskazanego wyżej kryterium sądowa kontrola zaskarżonej decyzji -zaskarżonego postanowienia wskazuje na niezasadność skargi.

Chybiony jest postawiony w niej zrzut naruszenia art. 128 ust.4 u.g.n. albowiem przepis ten nie stanowił podstawy zaskarżonej decyzji, ani też nie miał w tym postępowaniu zastosowania. Podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 124 ust.1 i 3 u.g.n.

Zgodnie z art. 124 ust. 1 ww. ustawy, stanowiącym materialnoprawną podstawę kwestionowanej decyzji, starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Stosownie do ust. 3 tego przepisu, udzielenie zezwolenia

o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac,

o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań.

Jak trafnie wskazuje organ odwoławczy, powyższy przepis wskazuje dwie przesłanki, których spełnienie umożliwia ograniczenie sposobu korzystania

z nieruchomości w trybie administracyjnym. Po pierwsze, ograniczenie właściciela lub użytkownika wieczystego w korzystaniu z jego nieruchomości jest konieczne, aby mógł być zrealizowany cel publiczny, zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku - z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Po drugie - wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. powinno być poprzedzone przeprowadzeniem z właścicielem nieruchomości rokowań, mających na celu udostępnienie nieruchomości w sposób dobrowolny, które nie zakończyły się uzyskaniem zgody właściciela (użytkownika wieczystego) na wykonanie na jego nieruchomości robót budowlanych związanych z realizacją inwestycji wskazanej w art. 124 ust. 1 u.g.n. W ocenie Sądu okoliczności

te w kontrolowanej sprawie wystąpiły, co dało podstawę do wydania kwestionowanej decyzji w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości przez jej właściciela w trybie określonym w omawianym wyżej przepisie.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że inwestycja planowana przez Spółkę A jest inwestycją celu publicznego w rozumieniu art. 6 u.g.n. W pkt 2 tego przepisu jako cel publiczny wskazana jest budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń.

Wynikające z art. 124 u.g.n. uprawnienie starosty do ograniczenia praw właściciela w zakresie korzystania z nieruchomości ma charakter wyjątkowy i może być realizowane tylko wówczas, gdy nie ma zgody właściciela gruntu na przeprowadzenie na jego gruncie niezbędnych prac związanych z przeprowadzeniem określonej inwestycji infrastrukturalnej, a negocjacje między inwestorem, a właścicielem gruntu (lub użytkownikiem wieczystym) nie doprowadziły do uzgodnienia warunków wejścia inwestora na daną nieruchomość. Funkcją tego przepisu jest przyznanie inwestorowi, wykonującemu roboty budowlane wymienione w treści przepisu, wymaganego przepisami prawa budowlanego prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W świetle zgromadzonego w sprawie i przedstawionego sądowi materiału dowodowego (w aktach sprawy) kwestia prowadzenia tych rokowań i nie dojścia

do porozumienia między inwestorem a właścicielem gruntu jest oczywista. Spełnione są też inne warunki zastosowania tego przepisu. Skarżący zresztą faktów tych nie kwestionuje. Podnosi jedynie kwestę finansową, stwierdzając, że zaproponowane mu przez Spółkę A warunki finansowe z tytułu służebności przesyłu nie zadawalają go.

Przesłanki zastosowania art. 124 ust.1 i 3 u.g.n. zostały zatem w zaskarżonej decyzji jednoznacznie wykazane i skarga przesłanek tych nie kwestionuje.

Natomiast kwestie wysokości odszkodowania z tytułu szkód, poniesionych przez skarżącego w wyniku działań inwestora, o czym stanowi art. 128 ust.4 u.g.n., nie była przedmiotem rozpoznania w tym postępowaniu, gdyż nie mieści się w granicach rozpatrywanej sprawy w rozumieniu art. 134 p.p.s.a.

Kwestię tę organ odwoławczy również właściwie wyjaśnił skarżącemu w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy uznać należało, iż skarga nie zawiera uzasadnionych podstaw, wobec czego - zgodnie z dyspozycją art. 151 P.p.s.a. – podlega oddaleniu.