Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1809/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33  § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1201
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie asesor WSA Karolina Kisielewicz, sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 maja 2018 r. sprawy ze skargi I. i Wspólnicy sp. j. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów oddala skargę


UZASADNIENIE

[...] Konserwator Zabytków postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., Nr [...] działając na podstawie art. 18, art. 33 § 1 i art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm. – dalej u.p.e.a.), w związku z art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 – dalej K.p.a.), po rozpatrzeniu zarzutów zgłoszonych przez I. sp. j. z siedzibą w W. z dnia 18 kwietnia 2016 r. w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. wystawionego przez Prezydenta [...] – odmówił uwzględnienia zgłoszonych zarzutów.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego po rozpatrzeniu zażalenia I. sp. j. na postanowienie [...] Konserwatora Zabytków, postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ odwoławczy rozpoznając sprawę nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Uzasadniając swoje stanowisko wyjaśnił, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia, że zaistniała sytuacja odroczenia terminu wykonalności obowiązku, albo brak wymagalności tego obowiązku. W postępowaniu egzekucji podlega obowiązek określony w decyzji [...] Konserwatora Zabytków Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., polegający na doprowadzeniu zabytku, jakim jest założenie urbanistyczne "O." do stanu poprzedniego. Decyzja ta jest ostateczna i prawomocna. Wyjaśnił, że podstawą uwzględnienia zarzutu nie może być fakt zaskarżenia oraz wstrzymanie wykonania innych rozstrzygnięć. Podstawą uwzględnienia zarzutu z art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a. nie może być także fakt prowadzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Konserwatora Zabytków [...] z lipca 1965 r., [...], wpisującej do rejestru zabytków tzw. Stanisławowskie Założenie Urbanistyczne.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniosła I. sp. j.

Skarżąca podniosła, że wydane postanowienie narusza przepisy postępowania administracyjnego, albowiem naruszono art. 138 § 1 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. przez utrzymanie w mocy przez organ odwoławczy postanowienia odmawiającego uwzględniania zarzutów wniesionych w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w sytuacji, gdy zarzut odroczenia terminu wykonania obowiązku był w okolicznościach niniejszej sprawy w pełni zasadny.

Zdaniem skarżącej, wbrew ocenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wyrażonej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zaistniała sytuacja odroczenia terminu wykonalności obowiązku. Wynik toczącego się postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Konserwatora Zabytków [...] z lipca 1965 r., wpisującej do rejestru zabytków Stanisławowskie Założenie Urbanistyczne ma istotny wpływ na wynik niniejszego postępowania, albowiem w razie zakończenia postępowania stwierdzeniem nieważności decyzji, bezprzedmiotowe staną się obowiązki restytucyjne w odniesieniu do zabytku.

Organy obu instancji zupełnie nie wzięły pod uwagę okoliczności, że nałożony na skarżącą spółkę obowiązek usunięcia zabudowy podcieni przy lokalu gastronomicznym "I." w budynku przy ul. M. [...] (tj. w trzech przęsłach podcieni od strony pl. Z.) jest niewykonalny również ze względu na brak zgody dysponenta przestrzenią publiczną - chodnikiem - na wyłączenie części tej przestrzeni z ruchu w celu zamontowania rusztowań, odgrodzenia miejsca prac ze względów bezpieczeństwa, ustawienia kontenera na zdemontowane elementy zabudowy, etc., co z kolei jest niezbędne dla wykonania obowiązku.

W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Na wstępie należy wskazać, że w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do obowiązującego, od dnia 15 sierpnia 2015 r., nowego brzmienia art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm. – dalej P.p.s.a.). Zgodnie z przywołanym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Stosowanie do art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie [...] Konserwatora Zabytków z dnia z dnia [...] kwietnia 2016 r. odmawiające uwzględnienia zgłoszonych zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu egzekucyjnego z dnia [...] kwietnia 2016 r.

Przede wszystkim należy wyjaśnić, że zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym są sformalizowanym środkiem ochrony zobowiązanego. Wnoszący zrzuty jest obowiązany jednoznacznie podać, która z okoliczności wymienionych w art. 33 § 1 u.p.e.a. stanowi podstawę zarzutu. Postępowanie w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym może toczyć się jedynie w ramach nakreślonych przez zgłaszającego zarzuty, w terminie otwartym na ich zgłoszenie (por. np. wyroki NSA z 14 września 2007 r., I OSK 522/07, z 12 grudnia 2013 r., II OSK 1737/12).

Skarżąca w piśmie z dnia 18 kwietnia 2016 r. podniosła zarzut odroczenia terminu wykonania obowiązku, albo braku wymagalności obowiązku (art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a.) wskazując, iż toczy się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji na mocy, której tzw. Stanisławowskie Założenie Urbanistyczne zostało wpisane do rejestru zabytków (decyzja Nr [...] z lipca 1965 r.). Okoliczność ta, jak trafnie wskazał organ, nie wypełnia przesłanek z art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a., gdyż ewentualna kwalifikowana wadliwość decyzji o wpisie do rejestru zabytków nie może być przedmiotem zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym, albowiem organ prowadzący egzekucję nie jest uprawniony do weryfikowania decyzji ostatecznej.

W niniejszej sprawie egzekwowany obowiązek został orzeczony ostateczną decyzją Ministra Kultury u Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2014 r., która podlegała kontroli przez Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie. Sąd wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2015 r. sygn. akt. VII SA/Wa 1668/14 oddalił skargę na powyższą decyzję.

Dodatkowo podkreślić należy, iż organ egzekucyjny – stosowanie do art. 29 § 1 u.p.e.a. – bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej. Organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

Podsumowując Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w związku z czym na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.