Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 411/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w (odzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia (spr.) Sędziowie: Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Rybicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 1.440 (jeden tysiąc czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2000 r. B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. dokonała zgłoszenia celnego importowanego z Niemiec preparatu leczniczego Vita Buerlecithin występując o zakwalifikowanie tego towaru do działu 30 kod: 3004 50 10 0 taryfy celnej.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w Ł., działając na podstawie art. 207 § 1 i § 2 Ordynacji Podatkowej - ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z 1997 r. z późn. zm.), art. 23 § 1, art. 65 § 4 pkt 2 lit. b, art. 83 § 1 , art. 85 § 1, art. 222 § 4, art. 231 § 1, art. 242 § 2 Kodeksu celnego - ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. (tj. Dz. U. Nr 75, poz. 802 z 2001 r.), § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15.12.1998 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz. U. Nr 158, poz.1036 z późn. zm.) oraz Wyjaśnień do Taryfy Celnej stanowiących załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830 z 1999 r.), § 1 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. Nr 143, poz. 958 z 1997 r. i zmiana Dz. U. Nr 86, poz. 544 z 1998 r.) - uznał zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej oraz stawki celnej określając dług celny na kwotę 5.614,60 zł.

Odwołanie od wyżej wymienionej decyzji złożyła spółka B w W. W konkluzji strona odwołująca się wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja Podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 z późn. zm.), art. 13 § 5, art. 85 § 1, 222 § 4, art. 264 § 1 pkt 2 oraz art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (tj. Dz. U. nr 75, poz. 802 z 2001 r., zmiany w Dz. U. nr 41. poz. 365 z 2002 r.), § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15.12.1998 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. nr 158. poz. 1036), § 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy Celnej (Dz. U. z 1999 r. nr 74, poz. 830), § 1 ust. 3, § 2 ust. 3 i 5 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. z 1997 r. nr 143, poz. 958 z późn. zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Na wymienioną decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W., następca prawny spółki z ograniczoną odpowiedzialnością B w W., zarzucając jej naruszenie art. 2 i 7, art. 91 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 3 ust. 1 lit. a. oraz lit. a. pkt (i) Międzynarodowej Konwencji w Sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. (Dz. U. nr 11 z 1997 r. poz. 62), art. 13 § 1 i § 5, art. 83 § 1 i § 3, art. 85 § 1, 222 § 4 Kodeksu celnego oraz przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz. U. nr 158, poz. 1036 ze zm.), § 1 ust. 3, § 2 ust 3 i 5 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. z 1997 r. nr 143, poz. 958), art. 122, art. 124, art. 180, art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 197, art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. nr 137 poz. 926 z późn. zm.), które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W obszernym uzasadnieniu spółka przedstawiła stan faktyczny sprawy oraz swe stanowisko uzasadniające zakwalifikowanie preparatu do kodu PCN 3004 50 10 0.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko i argumentację zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. uchylił w całości decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. nr [...] z dnia [...] jak również decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. nr [...] z dnia [...], oraz uznał zgłoszenie celne [...] z dnia [...] za prawidłowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli:

1) skarżący skutecznie cofnął skargę,

2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania,

3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Z wymienionego przepisu wynika, iż postępowanie podlega umorzeniu między innymi wtedy gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w punkcie 1 i 2. Przyczyną taką jest przypadek braku przedmiotu zaskarżenia. Wskazaną sytuację przewiduje przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. zgodnie z którym organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości. Zatem w przypadku kiedy organ, którego decyzja została zaskarżona, uwzględnia skargę w całości, powstaje brak przedmiotu zaskarżenia. Sąd w zaistniałej sytuacji winien umorzyć postępowanie.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu była klasyfikacja towaru o nazwie Vita Buerlecithin. Skarżący wnosił o zaklasyfikowanie tych towarów do kodu 3004 50 10 0. Jak wynika z treści decyzji nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. uchylił w całości decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. nr [...] z dnia [...] jak również decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. nr [...] z dnia [...], oraz uznał zgłoszenie celne [...] z dnia [...] za prawidłowe. Organ odwoławczy uwzględnił zatem skargę w całości. Skoro więc skarga została uwzględniona w całości i zaskarżona decyzja została uchylona to brak jest przedmiotu zaskarżenia. W takim przypadku postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Mając to na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., sąd umorzył postępowanie w sprawie.

Z uwagi na to, iż skarga została uwzględniona, na podstawie art. 201 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1a i § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.), Sąd zasądził od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz skarżącej Spółki kwotę 1440,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powyższa suma składa się z kwoty 225,00 zł tytułem zwrotu wpisu sądowego, kwoty 15,00 zł tytułem opłaty kancelaryjnej oraz kwoty 1.200,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.