Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 273/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 83 ust. 1 pkt 3,  art. 28 ust. 4
journal: Dz.U. 2020 poz 266
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć Asesor WSA Piotr Pyszny (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi E. D. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w L. na podstawie:

1. art. 83 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 28 ust. 2, 3 i art. 32 ustawy z dnia

13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r.

poz. 266 – dalej jako usus) odmówił umorzenia należności z tytułu składek osoby ubezpieczonej będącej jednocześnie płatnikiem składek w łącznej kwocie [...] zł, w tym na:

a). ubezpieczenia społeczne - za okres: [...]/1999-[...]/1999, [...]/2000-[...]/2005, [...]/2005-[...]/2005, [...]/2007, [...]/2010-[...]/2010 w kwocie [...] zł, w tym z tytułu: składek- [...] zł, odsetek - [...] zł, koszów upomnienia - [...] zł,

b). ubezpieczenie zdrowotne - za okres: [...]/1999-[...]/1999, [...]/2000-[...]/2005, [...]/2005-[...]/2005, [...]/2008, [...]/2009, [...]/2010-[...]/2010 w kwocie [...] zł, w tym z tytułu: składek-[...] zł, odsetek -[...]zł, kosztów upomnienia - [...]zł,

c). Fundusz Pracy - za okres: [...]/2001-[...]/2001, [...]/2001-[...]/2005, [...]/2005-[...]/2005, w kwocie [...] zł, w tym z tytułu: składek-[...] zł, odsetek - [...] zł, kosztów upomnienia - [...] zł,

2. art. 83 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 28 ust. 3a i art. 32 usus oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca

2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365 – dalej jako rozporządzenie) odmówił stronie umorzenia należności z tytułu składek osoby ubezpieczonej będącej jednocześnie płatnikiem składek w łącznej kwocie [...] zł, w tym na:

a). ubezpieczenia społeczne - za okres: [...]/1999-[...]/1999, [...]/2000-[...]/2005, [...]/2005-[...]/2005, [...]/2007, [...]/2010-[...]/2010 w kwocie [...] zł, w tym z tytułu: składek-[...]zł, odsetek - [...]zł, koszów upomnienia - [...]zł,

b). ubezpieczenie zdrowotne - za okres: [...]/1999-[...]/1999, [...]/2000-[...]/2005, [...]/2005-[...]/2005, [...]/2008, [...]/2009, [...]/2010-[...]/2010 w kwocie [...]zł, w tym z tytułu: składek-[...]zł, odsetek -[...]zł, kosztów upomnienia - [...]zł,

c). Fundusz Pracy - za okres: [...]/2001-[...]/2001, [...]/2001-[...]/2005, [...]/2005-[...]/2005, w kwocie [...]zł, w tym z tytułu: składek-[...]zł, odsetek - [...]zł. koszów upomnienia - [...]zł.

Odsetki organ wyliczył na dzień przedawnienia należności.

Decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Dnia [...] r. strona złożyła wniosek o umorzenie należności

z tytułu składek za okres od 1999 r. do 2005 r., za 2010 rok oraz [...] 2007 r., [...] 2008 r. i [...] 2009 r. We wniosku wskazała, iż w okresie od 1999 r.

do 2005 r. nie była w stanie opłacać składek, ponieważ uzyskiwała bardzo niskie dochody z działalności gospodarczej, które ledwo wystarczały na podstawowe potrzeby. Strona wskazała również, że w [...] r. działalność był zawieszona i nie uzyskiwała dochodów. Nadmieniła, że opiekowała się w tym czasie chorym mężem. Podała, że stan zdrowia męża strony uległ pogorszeniu w [...] r., toczyła się walka o jego życie, dlatego nie miała możliwości zajęcia się innymi sprawami. Strona podała, że opłaciła składki za [...] 2007 r., [...] 2008 r. i [...] 2009 r.

i przedstawiając dowody wpłat.

Pismem z [...] r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zawiadomił stronę o konieczności złożenia dokumentów potwierdzających okoliczności, które uzasadniałyby umorzenie należności z tytułu składek oraz, że w czasie postępowania może skorzystać z prawa do czynnego w nim udziału. Dnia

[...] r. do Zakładu wpłynęły dokumenty obrazujące sytuację materialną i rodzinną strony.

W celu rozpatrzenia sprawy organ skorzystał z danych wygenerowanych

z Kompleksowego Systemu Informatycznego ZUS oraz rejestrów centralnych: Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej; Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców, Bazy Danych Ksiąg Wieczystych.

W pierwszej kolejności ZUS przeanalizował sprawę w kontekście przepisów dotyczących przedawnienia, wskazując, iż figurujące na koncie strony zaległości

z tytułu składek uległy przedawnieniu. Jednakże ze względu na fakt, że Zakład zabezpieczył ich spłatę poprzez ustanowienie hipoteki na nieruchomości, nadal istniała możliwość dochodzenia należności z przedmiotu hipoteki. Organ omówił regulacje prawne dotyczące kwestii przedawnienia.

W związku z tym organ ustalił sytuację majątkową strony podając, iż utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego które wynosi [...] zł brutto, tj. [...] zł netto. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, który pobiera świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł netto. Nie korzysta z pomocy społecznej. Ponosi stałe miesięczne wydatki z tytułu opłat eksploatacyjnych w kwocie [...] zł, kosztów leczenia w wysokości [...] zł oraz inne wydatki na kwotę [...] zł. Strona poza przedmiotowym zadłużeniem ma zaległość z tytułu podatków

w wysokości [...] zł, która nie jest spłacana oraz z tytułu zaciągniętego kredytu

w kwocie [...] zł, którą reguluje w układzie ratalnym po [...] zł miesięcznie.

Według Centralnej Ewidencji Ksiąg Wieczystych strona jest właścicielem nieruchomości gruntowej (rola, łąka, las) na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, położonej w miejscowości P., o pow. [...] ha,

nr [...], na której Zakład dokonał zabezpieczenia należności. Ponadto jest również współwłaścicielem domu mieszkalnego o pow. [...] m2, położonego w miejscowości S. (brak Księgi Wieczystej). Organ wskazał,

że w stosunku do zadłużenia wobec ZUS było prowadzone postępowanie egzekucyjne przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. Organ egzekucyjny [...] r. orzekł o bezskuteczności postępowania. Na przedmiotowej nieruchomości ustanowione są hipoteki przymusowe głównie na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (jest jedna hipoteka na rzecz Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. na kwotę [...] zł). Z akt sprawy wynika,

iż z nieruchomości zapisanej w przedmiotowej księdze wieczystej wcześniej nie była prowadzona egzekucja. Na podstawie danych GUS średnia cena gruntów rolnych

w województwie [...] obowiązująca od 9 października 2020 r. kształtuje się

w zależności od klasy od 27.952,00 zł do 58.750,00 zł za hektar. Wobec powyższego szacowana maksymalna wartość przedmiotowej nieruchomości wynosi [...] zł. W dniach [...] r. oraz [...] r. Zakład dokonał zabezpieczenia należności na powyższej nieruchomości poprzez ustanowienie hipoteki.

W dalszej części uzasadnienia organ omówił szczegółowo regulacje prawne dotyczące umorzenia należności z tytułu składek i na ich podstawie uznał, że nie ma podstaw do umorzenia zaległości.

W ocenie organu możliwość prowadzenia postępowania egzekucyjnego

z przedmiotu zabezpieczenia, które nie zostało ocenione przez organ egzekucyjny jako nieskuteczne przesądza o braku spełnienia przesłanki całkowitej nieściągalności. Przepisy bowiem zobowiązują płatnika do wykazania, że ze względu na sytuację rodzinną i stan majątkowy nie może opłacić należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla niego i jego rodziny. Do sytuacji takich § 3 ust. 1 rozporządzenia w szczególności zalicza przypadki:

1. gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych,

2. poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności,

3. przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności.

Analizując uregulowania prawne dotyczące możliwości umorzenia należności z tytułu składek pomimo braku ich całkowitej nieściągalności organ wziął pod uwagę między innymi to, czy spłata zadłużenia w dłuższym okresie nie spowoduje sytuacji, że po uiszczeniu należności z tytułu składek osoba zobowiązana nie będzie dysponowała środkami niezbędnymi do zachowania podstawowych potrzeb życiowych (np. wyżywienie, ubranie itp.).

Analizując sytuację materialną strony organ wskazał ponadto, że strona utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego, które wynosi [...] zł netto. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, który pobiera świadczenie emerytalne

w wysokości [...] zł netto. Strona nie korzysta z pomocy społecznej. Ponosi stałe miesięczne wydatki w łącznej wysokości [...] zł (w tym z tytułu opłat eksploatacyjnych i kosztów leczenia). W ocenie organu są to zwyczajne wydatki ponoszone przez ogół społeczeństwa. Spłata zadłużenia z tytułu kredytu zaś nie może odbywać się kosztem należności wobec ZUS. Z zestawienia dochodu ([...] zł) z ponoszonymi wydatkami ([...] zł) i spłatą zobowiązań ([...]zł) wynikało, że do dyspozycji strony pozostaje kwota [...] zł. W ocenie Zakładu stan majątkowy strony uniemożliwia zaspokojenie potrzeb życiowych (żywność, środki czystości itp.), jednakże z dostarczonej dokumentacji nie wynika, aby miała trudności w ich zaspokojeniu. W związku z powyższym można domniemywać, że realizacja tych opłat odbywa się płynnie, więc nie potwierdza trwałego lub wyjątkowego charakteru występujących trudności. Strona nie udowodniła również, że w związku z trudną sytuacją podjęła działania mające na celu uzyskanie dodatkowego wsparcia finansowego jakim dysponują powołane do tego instytucje socjalne.

Ponadto na sytuację finansową mają wpływ nie tylko miesięczne dochody, ale posiadany majątek nieruchomy. Sprzedaż nieruchomości, której strona jest właścicielem pozwoliłaby na zaspokojenie zobowiązań wobec ZUS.

Odnosząc się do sytuacji zdrowotnej strony i jej męża organ stwierdził, że choroba lub konieczność sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny może stanowić przesłankę umorzenia należności z tytułu składek tylko wtedy, gdy pozbawia możliwości uzyskiwania dochodu niezbędnego do opłacenia należności. W przypadku strony sytuacja taka nie zachodzi, gdyż posiada stały dochód ze świadczenia emerytalnego. W związku z powyższym Zakład nie mógł uznać, że wystąpiły okoliczności potwierdzające istnienie przesłanki zdefiniowanej

w § 3 ust. 1 pkt. 3 w/w rozporządzenia.

W ocenie organu zgromadzone dowody w trakcie toczącego się postępowania nie wskazywały na to, że zadłużenie powstało na skutek nadzwyczajnych zdarzeń losowych, lecz było wynikiem nie opłacania w ustawowym terminie płatności składek na ubezpieczenia społeczne w czasie prowadzonej działalności gospodarczej.

W skardze do tutejszego Sądu skarżąca zarzuciła:

- naruszenie przepisów art. 83 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 28 ust. 3a i art. 32 usus oraz § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia poprzez błędne uznanie, iż wskazane tam przesłanki umorzenia nie zachodzą, gdyż opłacenie należności wobec ZUS pozbawiłoby skarżącą możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Trudna sytuacja strony ma charakter trwały, skoro niespłacone pozostają należności od [...] r.

- naruszenie przepisów poprzez nie zaliczenie dokonanych wpłat za [...] 2007 r., [...] 2008 r. oraz [...] 2009 r. i odmowę umorzenia należności mimo ich uregulowania i przedstawienia potwierdzeń dokonanych wpłat.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji ZUS.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna lecz z innych przyczyn niż w niej wykazane.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – dalej jako ppsa), sądy administracyjne sprawują

w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, która

w myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137, z późn. zm.), jest dokonywana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne orzekają ponadto w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sądową, i stosują środki określone w tych przepisach, co wynika z art. 3 § 3 P.p.s.a.

Zgodnie z art. 134 § 1 ppsa, Sąd nie jest związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który to wyjątek w rozpoznawanej sprawie nie ma zastosowania.

W ocenie Sądu decyzja dotknięta jest dwoma wadami powodującymi konieczność jej wyeliminowania z obrotu prawnego: po pierwsze – niedostatecznie zbadano kwestię przedawnienia, a po drugie nie odniesiono się do dokonanych przez skarżącą wpłat za poszczególne miesiące, szczegółowo wymienione we wniosku i złożonej skardze.

W pierwszej kolejności Sąd odniesie się do kwestii przedawnienia zaległych składek, chociaż taki zarzut w skardze nie został podniesiony.

Trzeba bowiem podkreślić, że decyzje w sprawach tego rodzaju mogą być wydawane wyłącznie w przypadku należności istniejących, do których uiszczenia płatnik jest zobowiązany. Niedopuszczalne jest natomiast procedowanie w sprawach dotyczących należności, które wygasły na skutek przedawnienia. Przedawnienie jako instytucja prawa materialnego, skutkująca wygaśnięciem zobowiązania musi być bezwzględnie respektowana w toku postępowania. W realiach rozpoznawanej sprawy, obowiązkiem ZUS było zatem w pierwszej kolejności ustalenie, czy zaległe składki, o których umorzenie wniosła skarżąca są nadal wymagalne i nie uległy one przedawnieniu. Tym bardziej, że początek zaległości w opłacaniu składek datuje się na [...] r. Za bezprzedmiotowe - podlegające umorzeniu zgodnie z art. 105 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm., dalej kpa) trzeba bowiem uznać prowadzenie przez organ postępowania w sprawie umorzenia nieistniejących (przedawnionych) należności składkowych. Dopiero po prawidłowym ustaleniu okresu, którego dotyczą należności składkowe oraz ich wysokości możliwe jest wydanie przez organ prawidłowej decyzji, na podstawie art. 28 usus.

Sąd wskazuje, że w obecnym brzmieniu art. 24 ust. 4 usus stanowi,

że należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne, z zastrzeżeniem ust. 5-6. Również w pierwotnym brzmieniu, zgodnie z art. 24 ust. 4 usus należności z tytułu składek ulegały przedawnieniu po upływie 5 lat, a w przypadku przerwania biegu przedawnienia,

o którym mowa w ust. 5, po upływie 10 lat licząc od dnia, w którym stały się wymagalne. Przepis był parokrotnie nowelizowany.

Ustawa z dnia 18 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 241, poz. 2074 ze zm.) dokonała w art. 1 pkt 9 zmiany m.in. art. 24 ust. 4 usus, stanowiąc,

że należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 10 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne. Zgodnie z art. 23 ustawy zmieniającej weszła ona w życie w dniu 1 stycznia 2003 r., lecz nie zawiera przepisu przejściowego.

W związku z tym Sąd podzielił stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2020 r., sygn.. akt I GSK 1409/20, zgodnie

z którym dziesięcioletni okres przedawnienia przewidziany w art. 24 ust. 4 ustawy

z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 18 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 241, poz. 2074), znajduje zastosowanie do należności z tytułu składek, które stały się wymagalne przed dniem 1 stycznia 2003 r., jeżeli do tej daty nie uległy przedawnieniu według przepisów dotychczasowych.

Tą ustawą zmieniającą dodano również do art. 24 m.in. ustęp 5b stanowiący, że bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia wszczęcia do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego oraz postępowania przed sądem. Następnie art. 24 ust. 5b usus został zmieniony przez art. 10 pkt 10 lit. b) ustawy

z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2004 r., nr 121 poz.1264) z dniem 1 lipca 2004 r. i otrzymał brzmienie: Bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego.

Kolejna zmiana okresu przedawnienia została wprowadzona od 1 stycznia 2012 r. Z tym dniem na podstawie art. 11 pkt 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r.

o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. nr 232,

poz. 1378) zmieniono treść art. 24 ust. 4 usus i skrócono okres przedawnienia składek na ubezpieczenia społeczne z 10 do 5 lat. Zgodnie z art. 27 powołanej ustawy, do przedawnienia należności z tytułu składek, o którym mowa w art. 24 ust. 4 ustawy systemowej, którego bieg rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2012 r., stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą z tym, że bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia 1 stycznia 2012 r. Wedle zasady wynikającej

z tego przepisu do należności składkowych nieprzedawnionych do 1 stycznia 2012 r. (według zasad z zastosowaniem 10-letniego okresu przedawnienia) ma zastosowanie 5-letni termin przedawnienia, z tym jednak bardzo istotnym zastrzeżeniem, że liczy się go nie od daty ich wymagalności, tak jak o tym stanowi art. 24 ust. 4 ustawy systemowej, ale od dnia 1 stycznia 2012 r. Wyjątek od tej zasady ustanawia ust. 2 powołanego przepisu, stosownie do którego jeżeli przedawnienie rozpoczęte przed dniem 1 stycznia 2012 r. nastąpiłoby zgodnie

z przepisami dotychczasowymi, wcześniej przedawnienie następuje z upływem tego wcześniejszego przepisu (tak: w wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia

27 czerwca 2013 r., sygn. akt III AUa 1656/12).

W niniejszej sprawie organ odnosząc się do kwestii przedawnienia należności z tytułu składek stwierdził, iż uległy one przedawnieniu, jednakże w związku

z ustanowieniem hipoteki na nieruchomości skarżącej organ jest uprawniony do prowadzenia egzekucji z tejże nieruchomości. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał jednak, że hipoteka została ustanowiona w dniu [...] i [...] r. Powstaje zatem pytanie, czy ustanowiona hipoteka zabezpieczyła również spłatę składek za te okresy, które uległy przedawnieniu przed jej ustanowieniem. Nie ulega wątpliwości, że zgodnie z art. 31 usus, do należności z tytułu składek stosuje się odpowiednio m.in. przepis art. 59 § 1 pkt 9 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem zobowiązanie podatkowe wygasa wskutek przedawnienia. A skoro tak, to rozważyć należy, czy składki za poszczególne okresy począwszy od [...] 1999 r. uległy przedawnieniu przed ustanowieniem hipoteki w [...] r. W ocenie Sądu jeżeli należność z tytułu składki uległa przedawnieniu przed ustanowieniem hipoteki i nie zaszły okoliczności wyłączające upływ okresu przedawnienia, to niemożliwym było zabezpieczenie spłaty tej należności ustanowieniem hipoteki na nieruchomości skarżącej. Należności te bowiem wygasły, a ich spłata nie mogła zostać zabezpieczona. Organ jednak tej okoliczności nie wyjaśnił. Nie wskazał, czy

w sprawie poszczególnych należności zapadły decyzje, na jakiej podstawie prowadzone było postępowanie egzekucyjne umorzone w [...] r., których składek ono dotyczyło i jaki wywarło wpływ na bieg terminu przedawnienia. Zbiorcze przedstawienie ram czasowych w odniesieniu do wszystkich zaległości nie jest wystarczające, skoro każda z należności ma odrębny termin wymagalności a zatem

i odrębny początek biegu terminu przedawnienia tak Naczelny Sąd Administracyjny

w wyroku z dnia 3 grudnia 2020 r., sygn. akt I GSK 1046/20). Organ w ramach ustaleń dotyczących wymagalności dochodzonych składek winien wziąć pod uwagę zmieniające się unormowania dotyczące terminu przedawnienia dochodzonych należności.

Ponadto organ nie zbadał, czy i które składki zostały przez skarżącą uregulowane. Miał taki obowiązek, skoro już we wniosku strona tą okoliczność podnosiła.

Doszło zatem do naruszenia przepisów art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 77 kpa, art. 80 kpa, a zatem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Ponownie rozpoznając sprawę organ ustali daty wymagalności poszczególnych należności z tytułu składek, obliczy termin przedawnienia każdej

z nich, ustali, które składki wygasły, czy zaszły okoliczności przerywające bądź zawieszające bieg terminu przedawnienia i których należności dotyczyły. Ponadto zbada, czy przedłożone przez skarżącą potwierdzenia dokonanych wpłat odpowiadają rzeczywistości. Dopiero tak ustalony stan faktyczny pozwoli na rozstrzygnięcie wniosku o umorzenie należności.

W tym stanie sprawy rozstrzygnięcie co do zasadności umorzenia jest przedwczesne.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na mocy

art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa.

Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie

art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 z poźn. zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy

za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu

i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W niniejszej sprawie z uwagi na zagrożenie epidemiczne Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, a odpisy zarządzenia zostały doręczone stronom.