Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1651/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-11-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (odpowiedzialności solidarnej członka zarządu) w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek .


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. M.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] r. nr [...] orzekającą o odpowiedzialności solidarnej za zaległość podatkową ,,A’’ Sp. z o.o. w G., powstałą w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu przez M. K. z tytułu zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2006 r. w wysokości [...] zł i odsetek za zwłokę od tej zaległości w kwocie [...] zł.

W skardze tej strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skierowany do organu odwoławczego oraz do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Strona wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazała okoliczności uzasadniających to wstrzymanie.

Skarżący zaznaczył jedynie w treści skargi odnoszącej się do wniosku, że kwota ustalonego przez organ podatkowy zobowiązania podatkowego jest niebagatelna, a zapłata jej wiąże się z uzasadnionymi problemami. Ewentualna egzekucja tej kwoty zagrozi jego dalszej, stabilnej egzystencji i z pewnością doprowadzi do powstania u niego trudnej do odwrócenia szkody majątkowej.

Ponadto według niego istotne znaczenia ma fakt, że Spółka ,,A’’ z o.o. wystąpiła w trybie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z zm.) z wnioskiem o wznowienie postępowania prowadzonego przez Dyrektora UKS w [...] w związku z którym wydano wobec tej spółki decyzję określającą zobowiązanie w podatku VAT za styczeń 2006 r. (dochodzone następnie w postępowaniu akcesoryjnym od byłych członków zarządu). Uzasadnieniem złożenia wniosku, według skarżącego, było odnalezienie wszystkich faktur, których brak spowodował zakwestionowanie odliczenia podatku naliczonego VAT i określenie wymiaru za styczeń 2006 r. Dlatego też, zdaniem skarżącego, istnieje duże prawdopodobieństwo, że decyzja wydana wobec ,,A’’ Sp. z o.o. za wyszczególniony okres rozliczeniowy zostanie uchylona, co w konsekwencji będzie stwarzało podstawy również do wzruszenia decyzji o odpowiedzialności członków zarządu.

Na koniec uznał, że za wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przemawia również ważny interes publiczny. A w związku z tak ważnymi, według niego, zarzutami naruszenia prawa procesowego i materialnego wykonanie decyzji powinno być wstrzymane, ze względu na realne prawdopodobieństwo uchylenia decyzji rozstrzygnięciem sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek.

Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07).

Analizując pod tym względem wniosek strony w toku niniejszego postępowania wpadkowego uznać należy, że strona skarżąca nie wskazała żadnych dowodów uzasadniających udzielenie jej tymczasowej ochrony ani okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przedstawionym materiale dowodowym.

W ocenie Sądu skarżący, poza hasłowymi sformułowaniami wniosku nie wykazał okoliczności, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących pozytywne jego rozstrzygnięcie.

Skarżący wskazał, że wniosek ten jest uzasadniony wszczęciem wobec niego postępowania egzekucyjnego co spowoduje, w jego przypadku, że zagrozi to jego dalszej, stabilnej egzystencji i z pewnością doprowadzi to do powstania u niego trudnej do odwrócenia szkody majątkowej.

Zauważyć jednak należy, że skarżący nie przedstawił jakiejkolwiek dokumentacji, która pozwoliłaby Sądowi ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku.

Samo, bardzo ogólne, przedstawienie konsekwencji egzekucji należności podatkowych objętych kwestionowaną decyzją, bez wskazania chociażby na konkretne dane liczbowe określające wartość majątku skarżącego, czy też jego przeciętny dochód, nie pozwala na zweryfikowanie twierdzeń skarżącego w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

W orzecznictwie jest zaś jednolity pogląd, że wnioskodawca formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04).

Zauważyć należy, że przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego. Wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazana w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Ciężar uprawdopodobnienia wspomnianych przesłanek spoczywa przy tym na wnioskodawcy.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że sama egzekucja należności pieniężnych nie prowadzi co do zasady, do nieodwracalnych skutków. W razie bowiem uchylenia zaskarżonej decyzji, ewentualnie wyegzekwowane kwoty zostaną zwrócone.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 października 2010 r. (sygn. akt I FZ 317/10) egzekucja skierowana do składnika majątkowego strony, nie stanowi samodzielnej przesłanki uzasadniającej udzielenie jej tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona musi bowiem wykazać następstwo czynności egzekucyjnych, które może rodzić zagrożenie o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Ponadto skarżący może skorzystać z przewidzianej w Ordynacji podatkowej instytucji odroczenia lub rozłożenia na raty zaległości podatkowej, umorzenia jej w całości lub części wskazując właśnie na ważny interes podatnika lub interes publiczny (art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej). Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministarcyjnym. Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie.

Na koniec, mając na uwadze argumentację wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji opartą na niebezpieczeństwie wyrządzenia szkody, zwrócić wypada uwagę na fakt istnienia ograniczeń w prowadzeniu egzekucji administracyjnej (art. 8-10 ustaw z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucji w administracji Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Ograniczenia te gwarantują zachowanie, zobowiązanemu i jego rodzinie, warunków wystarczających, według ustawodawcy, do humanitarnej egzystencji – choć niewątpliwie w gorszych standardach niż przed wszczęciem egzekucji. Pogorszenie jednak warunków egzystencji to jeszcze nie powód aby wstrzymywać wykonanie ostatecznej decyzji administracyjnej (postanowienie NSA z dnia 24 października 2005 r., sygn. akt II GZ 111/05, podobne NSA w postanowieniu z 14 listopada 2012 r. sygn. akt II Z 894/12).

W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w tym przepisie oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wobec powyższego, mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.