Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 18/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "T." S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 2199/12 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "T." S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 listopada 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 2199/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił "T." S.A. z siedzibą w [...] wstrzymania wykonania zaskarżonej przez tę spółkę decyzji Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], którą organ administracji utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2012 r. cofającą udzielone skarżącej zezwolenie z dnia [...] listopada 2008 r. (nr [...]; z późniejszymi zmianami) na prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych – totalizatora piłkarskiego.

W uzasadnieniu wspomnianego postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że spółka dołączyła do skargi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku tym wskazała, że brak wstrzymania wykonania decyzji może jej wyrządzić znaczną szkodę i spowodować trudne do odwrócenia skutki, bowiem zaskarżona decyzja jest jedną z pięciu decyzji, które cofają skarżącej wszystkie zezwolenia na prowadzenie działalności polegającej na urządzaniu i prowadzeniu działalności w zakresie zakładów wzajemnych. Skarżąca stwierdziła, że 440 punktów przyjmowania zakładów przynosi jej średnio 14,5 mln zł dochodu miesięcznie, zaś jej wykonanie spowoduje utratę możliwości osiągania dochodów we wskazanej wysokości. Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca dołączyła kserokopie umów najmu 9 lokali, w których prowadzi działalność oraz zestawienie, z którego wynika, że koszt wynajmu tych lokali wynosi 53 784 zł miesięcznie. Ponadto spółka wskazała wysokość poniesionych przez nią w okresie sierpień – październik 2012 r. kosztów terenowych, kosztów zarządu, kosztów świadczeń pracowniczych oraz przelewów do ZUS z tytułu zatrudnienia pracowników. Skarżąca dołączyła dokumenty na potwierdzenie tych danych oraz podniosła, że ponoszenie wskazanych przez nią kosztów bez jednoczesnej możliwości uzyskiwania dochodów spowoduje utratę płynności finansowej, a w konsekwencji złożenie wniosku o upadłość.

Sąd pierwszej instancji uznał, że stwierdzenie we wniosku, iż wykonanie decyzji pozbawia stronę dochodu oraz przedstawienie dokumentów potwierdzających jedynie wydatki skarżącej bez ich odniesienia do sytuacji finansowej spółki, nie uzasadnia jeszcze wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji, wnioskodawca powinien poprzeć tę argumentację dokumentami finansowymi oraz majątkowymi. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, w niniejszej sprawie strona nie dołączyła do wniosku dokumentów obrazujących sytuację finansową spółki, a jedynie dokumenty potwierdzające ponoszone wydatki. Skarżąca nie poparła również żadnymi dokumentami stwierdzenia, że 440 punktów przyjmowania zakładów przynosi jej średnio 14,5 mln zł dochodu miesięcznie. W ocenie Sądu pierwszej instancji, nie jest zatem wiadomym, jak poniesienie przedstawionych we wniosku kosztów wpłynie na sytuację ekonomiczną skarżącej. Wobec tego nie można było rozstrzygnąć, czy przedstawiona we wniosku sytuacja faktyczna uprawdopodabnia powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na to Sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując jako podstawę takiego rozstrzygnięcia art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej zwanej "p.p.s.a.").

"T." S.A. złożyła zażalenie na wspomniane postanowienie Sądu pierwszej instancji. Spółka wniosła o uchylenie tego orzeczenia w całości. Zarzuciła postanowieniu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a poprzez odmowę wstrzymania wykonania skarżonej decyzji, w sytuacji gdy w sprawie zachodzą przesłanki pozytywne, przy jednoczesnym braku przesłanek negatywnych, do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu zażalenia strona stwierdziła, że Sąd pierwszej instancji błędnie ustalił, jakoby skarżąca nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację finansową. Stosowne dokumenty spółka dołączyła bowiem do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Wśród nich znajdowały się: sprawozdanie finansowe spółki z 2011 r., informacja F-01 spółki za pierwszą połowę 2012 r., zestawienie średnich miesięcznych dochodów i kosztów spółki za 2012 r. w rozbiciu na poszczególne punkty przyjmowania zakładów wzajemnych. Z kolei stwierdzenie, że 440 punktów przyjmowania zakładów przynosi spółce średnio 14,5 mln zł dochodu miesięcznie poparto dokumentem prywatnym – oświadczeniem zarządu skarżącej spółki zawierającym zestawienie miesięcznych dochodów i kosztów spółki za 2012 r. w rozbiciu na poszczególne punkty przyjmowania zakładów wzajemnych. Zdaniem strony, oznacza to, że wykazała i poparła dowodowo fakt, że utrata bieżących dochodów powoduje po jej stronie znaczną szkodę. Spółka stwierdziła ponadto, że Sąd pierwszej instancji w żadnym zakresie nie odniósł się do pozostałych podnoszonych przez stronę okoliczności uzasadniających wyczerpanie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., wskazanych we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

W odpowiedzi na zażalenie Minister Finansów wniósł o oddalenie środka odwoławczego spółki. Organ administracji stwierdził, że Sąd pierwszej instancji dokonał właściwej oceny rozpatrywanej sprawy, zaś zarzuty stawiane przez stronę są bezpodstawne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z przepisu tego wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jego wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. To do strony wnioskującej należy zatem wskazanie okoliczności uprawdopodabniających wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zaś obowiązkiem Sądu jest wnikliwa ocena, czy wskazane przez stronę okoliczności związane z wykonaniem zaskarżonych rozstrzygnięć organów administracji świadczą o wystąpieniu w danej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd pierwszej instancji uznał w niniejszej sprawie, że nie była możliwa ocena wskazanych przez spółkę okoliczności w kontekście spełnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem skarżąca nie przedstawiła dokumentów obrazujących sytuację finansową spółki, a jedynie dokumenty potwierdzające ponoszone wydatki.

Mając na uwadze zawartość akt sprawy przekazanych do Naczelnego Sądu Administracyjnego wraz z zażaleniem, stanowisko Sądu pierwszej instancji uznać należy za nietrafne. Sąd ten nie dostrzegł bowiem, że w dniu 5 listopada 2012 r. Minister Finansów przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnioski skarżącej spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wraz z postanowieniami organu administracji odmawiającymi wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (vide pismo przewodnie – k. 316 akt sądowych). Jednocześnie organ przesłał do Sądu pierwszej instancji akta sprawy (1 teczka), w których znajdują się kserokopie (k. 118 – 157 akt administracyjnych nadesłanych przy piśmie Ministra Finansów z dnia 29 października 2012 r.) takich dokumentów jak: zestawienie średniomiesięcznej sprzedaży i kosztów stałych w 2012 r. (z rozbiciem na poszczególne punkty przyjmowania zakładów), formularz F-01/I-01 (Sprawozdanie o przychodach, kosztach i wyniku finansowym oraz o nakładach na środki trwałe za II kwartał 2012 r.), Sprawozdanie finansowe za rok zakończony dnia 31 grudnia 2011 r. (Rachunek przepływów pieniężnych, Zestawienie zmian w kapitale własnym, Rachunek zysków i strat, Bilans).

Niedostrzeżenie przez Sąd pierwszej instancji tych dokumentów sprawiło, że dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji była niepełna, a przez to wadliwa. Sąd pierwszej instancji naruszył zatem art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem błędnie uznał, że strona nie przedstawiła dokumentów obrazujących jej sytuację finansową – i w konsekwencji nie uwzględnił tych dokumentów przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z tego powodu zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji podlegało uchyleniu.

Sąd pierwszej instancji będzie zatem zobligowany do ponownego rozpoznania wniosku spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd pierwszej instancji weźmie pod rozwagę wszystkie argumenty podnoszone przez stronę mające znaczenie z punktu widzenia oceny, czy w sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Oceny tej Sąd dokona biorąc pod uwagę dokumenty i oświadczenia stron zgromadzone w aktach sprawy.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

PG