Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 311/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-08-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka masy upadłości "A" sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia [...] maja 2018 r., syndyk masy upadłości "A" sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w T. (dalej również jako: strona skarżąca, syndyk) wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu strona skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji wiąże się z narażeniem masy upadłości

na uszczuplenie, co spowoduje bezpośrednią i nieodwracalną szkodę w majątku wierzycieli. Wskazał również, że syndyk nie prowadzi działalności gospodarczej i ma bardzo ograniczone możliwości powiększania masy upadłości. Zdaniem syndyka,

w sprawie brak jest możliwości prowadzenia przeciwko niemu postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego, dlatego też konieczne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże

w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych

w granicach tej samej sprawy.

Zastosowanie instytucji przewidzianej w w/w przepisie, stanowi wyjątek

od zasady wykonalności aktu i z tego powodu powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które wskazują na istnienie realnego zagrożenia wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki o których mowa w ww. przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać gdy akt administracyjny, którego wstrzymania zażądano, zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony.

To na wnioskującym spoczywa obowiązek dokładnego określenia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 201/05, LEX nr 1405505).

Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego w oparciu

o art. 61 § 3 p.p.s.a. może zostać wydane jedynie w stosunku do tych aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu, czyli takich aktów, które wywołują skutki materialnoprawne. W literaturze przedmiotu oraz judykaturze wskazuje się, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.

Ocena rozpoznawanego wniosku pod kątem poczynionych wyżej uwag oraz

w kontekście okoliczności, iż postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy K. – W. w K. Wydział [...] Gospodarczy ogłosił upadłość obejmującą likwidację majątku "A" sp. z o.o. powoduje, że wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony.

Zgodnie z dyspozycją art. 146 ust. 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2017 r., poz. 2344 tj.; dalej jako: PrUp) po dniu ogłoszenia upadłości niedopuszczalne jest skierowanie egzekucji do majątku wchodzącego w skład masy upadłości oraz wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu lub zarządzenia zabezpieczenia na majątku upadłego, z wyjątkiem zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych oraz roszczeń o rentę z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz o zamianę uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że wobec niebudzącej wątpliwości treści art. 146 ust. 3 PrUp oraz faktu ogłoszenia upadłości "A" sp. z o.o. zaskarżona decyzja, której wstrzymania zażądano, nie zostanie wykonana, gdyż skierowanie egzekucji do majątku wchodzącego w skład masy upadłości, po dniu ogłoszenia upadłości jest niedopuszczalne.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił

jak w sentencji.