Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 779/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 316 poz 65  art. 58
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady  (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów  wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007  w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa, Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski,, Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.), Protokolant Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 28 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną skargą decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ś. z dnia [...] Nr [...] o odmowie przyznania R.P. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2010.

Uzasadniając zaskarżoną decyzję, Dyrektor Agencji wskazał, że w dniu 13 maja 2010 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ś. wpłynął wniosek R.P. o przyznanie płatności na rok 2010 z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Wnioskodawca zadeklarował do płatności 11,20 ha powierzchni gruntów rolnych (działka rolna A 2,20 ha oraz działka rolna B 9 ha) realizowanych w pakiecie S02-rolnictwo ekologiczne, wariant S02d02-uprawy sadownicze w tym jagodowe (z certyfikatem zgodności). Dnia 28 września 2010 r. w gospodarstwie R.P. przeprowadzono kontrolę na miejscu w trakcie której stwierdzono, że działka rolna B położona na działce ewidencyjnej [...] w obrębie Ś. ma powierzchnię mniejszą niż powierzchnia deklarowana, tj. 6,76 ha. W dniu natomiast 13 października 2010 r. do [...] Oddziału Regionalnego Agencji wpłynęło odwołanie wnioskodawcy od wyników kontroli na miejscu. W związku z tym, w dniu 19 października 2010 r. inspektorzy terenowi ponownie udali się do gospodarstwa wnioskodawcy w celu wykonania dodatkowych zdjęć potwierdzających wyłączenie z płatności fragmentu działki rolnej B. Z pobytu w gospodarstwie sporządzono notatkę służbową z której wynika, iż wnioskodawca rozpoczął prace agrotechniczne polegające na wykaszaniu i nasadzaniu orzecha włoskiego na terenie, którego dotyczyło wyłączenie z płatności. W następstwie dalszej korespondencji prowadzonej przez wnioskodawcę z organami Agencji, kwestionującego prawidłowość pomiarów działki rolnej B i podnoszącego, że wykonane na jego zlecenie przez geodetę pomiary potwierdziły, że uprawa obejmuje 8,62 ha i 830 drzewek, w dniu 25 stycznia 2011 r. przeprowadzono kontrolę działki rolnej B, w trakcie której stwierdzono, że powierzchnia działki rolnej B wynosi 8,22 ha.

Wskazano dalej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ś. wydał ww. decyzję z dnia [...] o odmowie przyznania R.P. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2010. W uzasadnieniu tej decyzji Kierownik Biura Powiatowego Agencji stwierdził, iż powierzchnią przyjętą jako kwalifikująca się do płatności jest ta stwierdzona w trakcie kontroli na miejscu w dniu 28 września 2010 r., tj. 6,76 ha. Procentowa różnica między powierzchnią działek zgłoszonych we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną wynosi 25%. W związku z tym - na podstawie art. 58, akapit 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316/65), który przewiduje, że jeśli różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 20%, nie przyznaje się płatności - odmówiono płatności

Ponadto, wskazano także w zaskarżonej decyzji, że w wnioskodawca wniósł odwołanie od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji, w którym podniósł, że w piśmie z dnia 8 lutego 2011 r. poinformowano go o tym, iż wyniki kontroli z dnia 25 stycznia 2011 r. są obowiązujące, dlatego nieprawidłowo Kierownik Biura Powiatowego Agencji w decyzji przyjął powierzchnię stwierdzoną w toku kontroli z dnia [...], zamiast tej z dnia [...], podczas której stwierdzono powierzchnię upraw na 8,22 ha. Zarzucił też, że kontrola z 28 września 2010 r. wykonana została nierzetelnie, gdyż nie pomierzono całej powierzchni uprawy orzecha włoskiego.

Uzasadniając dalej swoje rozstrzygnięcie podjęte w sprawie, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazał, że pomiar geodety z dnia 5 października 2010 r. oraz wyrywkowa kontrola na miejscu z dnia 25 stycznia 2011 r. zostały dokonane po terminie przeprowadzenia pierwszej kontroli na miejscu, dlatego też pomiary te nie odzwierciedlają stanu faktycznego na dzień 28 września 2010 r. Okoliczność, iż stwierdzony w pomiarach po 28 września 2010 r. obszar działki rolnej B jest większy niż stwierdzony w trakcie pierwszej kontroli na miejscu, uprawdopodobnia informację zawartą w notatce służbowej inspektora terenowego z dnia 19 października 2010 r., z której wynika, iż wnioskodawca po przeprowadzeniu pierwszej kontroli rozpoczął prace agrotechniczne polegające na wykaszaniu i nasadzaniu orzecha włoskiego na terenie, którego dotyczyło wyłączenie z płatności. Nie można więc uznać jako kwalifikującej się do płatności powierzchni 8,22 ha, która jest wynikiem kontroli z dnia 25 stycznia 2011 r., gdyż jest to tylko potwierdzenie faktu uzupełnienia przez wnioskodawcę plantacji orzecha włoskiego. Odnosząc się do zarzutu odwołującego, że Dyrektor [...] Oddziału Agencji w piśmie z dnia 8 lutego 2011 r. potwierdził, iż protokół z dnia 25 stycznia 2011 r. jest protokołem obowiązującym i wobec tego, na podstawie zapisów w nim zawartych powinna zostać przyznana płatność, organ ten wyjaśnił, że obowiązywanie protokołu z dnia 25 stycznia 2011 r. nie wyklucza naliczenia płatności do wyników pierwszej kontroli na miejscu, która jest potwierdzeniem stanu faktycznego, bez dokonanych później zmian w powierzchni uprawy. Ponadto, odwołując się do treści art. 80 Kpa, organ odwoławczy wskazał, że ocenił sprawę na podstawie całokształtu materiału dowodowego, a organ I instancji stwierdził, iż nie ma powodów do obalenia wyników kontroli z dnia 28 września 2010 r., gdyż kontrole późniejsze nie odzwierciedlają stanu faktycznego zastanego w gospodarstwie przy pierwszej kontroli, a jedynie dowodzą ingerencji producenta prowadzącej do powiększenia plantacji orzecha włoskiego.

Końcowo, organ odwoławczy potwierdził prawidłowość zastosowania przez organ I instancji uregulowań unijnych stanowiących podstawę do pozbawienia odwołującego wnioskowanej przez niego płatności.

Nie zgadzając się z tą decyzją ostateczną, R.P. zaskarżył ją skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając jej wydanie z naruszeniem:

1/ przepisu § 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich z dnia 20 lipca 2004 r., polegające na ich niewłaściwym zastosowaniu w sytuacji, gdy brak było przesłanek i przepisów prawa do odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2010;

2/ przepisu art. 7 ust. 1 w związku z art. 17 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym, polegającym na jego niezastosowaniu w sytuacji, gdy w sprawie wbrew twierdzeniom organu I instancji jednostka certyfikująca nie potwierdziła naruszenia zasad prowadzenia uprawy sadowniczej w gospodarstwie skarżącego w roku 2010;

3/ przepisu art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na przyjęciu przez organy Agencji w sposób nieuprawniony, iż pomiary geodety z dnia 5 października 2010 r. oraz z dokumentacją z wyrywkowej kontroli na miejscu z dnia 25 stycznia 2011 r. nie odnoszą się do zasad przyznawania płatności za rok 2010.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o:

1/ uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji w całości, jako naruszających prawo;

2/ przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci opisu sytuacji synoptycznej Lotniczego Biura Meteorologicznego w Ś. na dzień [...], na okoliczność warunków atmosferycznych panujących w dniu kontroli.

Uzasadniając skargę, skarżący podniósł, że ze względu na trudne warunki pogodowe panujące podczas pierwszej kontroli (28 września 20110 r.), kontrolujący odstąpili od dokonania pomiarów powierzchni części działki rolnej, która była podmokła, w momencie kontroli, jednakże znajdowały się tam sadzonki orzecha nie objęte kontrolą. Według skarżącego, wadliwe przeprowadzenie kontroli potwierdza okoliczność niepoliczenia sadzonek orzecha przez kontrolujących, która to czynność jest obligatoryjnym elementem kontroli pozwalającym na uznanie ustaleń z kontroli za prawidłowe. W treści ustaleń dotyczących ustaleń z przeprowadzonej kontroli znalazła się informacja o liczbie sadzonek. Nie była ona jednak liczbą wynikającą z policzenia znajdujących się na działkach rolnych sztuk sadzonek orzecha włoskiego, a przyjęciem przez osoby kontrolujące normy odpowiadającej liczbie sadzonek w odniesieniu do zmierzonej powierzchni użytków rolnych. Według skarżącego, gdyby kontrola została przeprowadzona w sposób prawidłowy, kontrolujący zmuszeni byliby do policzenia sadzonek znajdujących się również na terenie czasowo podmokniętym, co w zasadniczej mierze zmieniłoby ustalenia z kontroli na miejscu, a - zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych - nieliczenie sadzonek orzecha włoskiego w trakcie kontroli dyskwalifikuje protokół z kontroli jako dowód w postępowaniu administracyjnym (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 10-02-2010 r., sygn. akt I SA/Bk 586/09 oraz wyrok NSA z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II GSK 868/09).

Ponadto, skarżący wskazał, że załączony do skargi opis sytuacji synoptycznej z dnia 28 września 2010 r. potwierdza złe warunki panujące w tym dniu, które utrudniały prawidłowe przeprowadzenie kontroli.

Według skarżącego, jego twierdzenia znajdują swoje oparcie również w dokumentacji z przeprowadzanych kontroli przez jednostkę certyfikującą, która jest podmiotem uprawnionym do dokonywania - zgodnie z przepisami prawa - wiążących ustaleń w zakresie zgodności realizacji uprawy z zasadami produkcji ekologicznej. Jednostka certyfikująca, która co roku przeprowadza kontrolę w gospodarstwie, potwierdza prawidłowość twierdzeń. A, przepis art. 17 ustawy o rolnictwie ekologicznym wskazuję, iż jednostka certyfikująca przekazuje Prezesowi Agencji, w formie papierowej oraz za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, do dnia 31 października każdego roku, wykaz producentów w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, którzy spełnili określone wymagania dotyczące produkcji ekologicznej, zgodnie z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego, według stanu na ten rok. Zgodnie z art. 17 ust. 3 tej ustawy, wykaz przekazywany przez jednostkę certyfikującą, dla celów postępowania dowodowego w postępowaniu prowadzonym w sprawach związanych z udzielaniem pomocy finansowej producentom ekologicznym, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Wykaz zawiera wszystkie elementy dotyczące spełnienia wymogów dotyczących zarówno zasad produkcji ekologicznej, jak również prawidłowości deklaracji zawartej we wniosku z rzeczywistym zakresem prowadzonej działalności. A, w toku postępowania organy Agencji nie odniosły się do odmowy dania wiary dokumentowi urzędowemu sporządzonemu przez jednostkę certyfikującą, czym naruszono zasadę swobodnej oceny dowodów.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie podzielił zasadności podniesionych w niej zarzutów i wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r. Sąd oddalił zawnioskowany przez skarżącego dowód z dokumentu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c tej ustawy.)

Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że nie została ona wydana z naruszeniem prawa, w tym z naruszeniem przepisów wskazanych w skardze.

Przedmiotem sporu jest okoliczność faktyczna dotycząca prawidłowego określenia stanu upraw na części działki rolnej B podczas kontroli na miejscu. Według skarżącego, organy powinny przyjąć stan stwierdzony przez kontrolujących w dniu 25 stycznia 2011 r. (8,22 ha), natomiast - według organów - miarodajne dla oceny stanu upraw były wyniki pierwszej kontroli przeprowadzonej w dniu 28 września 2010 r. (6,76 ha).

Jak prawidłowo wyjaśnił to organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, pomiar geodety z dnia 5 października 2010 r. oraz wyrywkowa kontrola na miejscu z dnia 25 stycznia 2011 r. zostały dokonane po terminie przeprowadzenia pierwszej kontroli na miejscu, pomiary te nie odzwierciedlają więc stanu faktycznego na dzień 28 września 2010 r. Uzupełniająca kontrola z dnia 19 października 2010 r. miała na celu wykonanie dodatkowych zdjęć, których nie wykonano podczas pierwszej kontroli, tj. w dniu 28 września 2010 r. Jednak podczas tej kontroli kontrolujący stwierdzili fakt wykaszania traw i nasadzania sadzonek orzecha włoskiego przez skarżącego, co wynika zarówno ze sporządzonej przez nich notatki urzędowej z dnia 4 listopada 2010 r., z protokołu czynności kontrolnych z dnia 4 listopada 2010 r. a także ze zdjęć wykonanych w tym dniu, a nadto, ze zdjęć wykonanych w dniu 28 września 2010 r. oraz ze zdjęć wykonanych podczas kolejnej kontroli, wykonanej na żądanie skarżącego, tj. w dniu 25 stycznia 2011 r. Porównanie bowiem stwierdzonych i zobrazowanych (zdjęcia na płycie stanowiące materiał dowodowy akt postępowania) przez kontrolujących stanów zakwestionowanej przez nich części działki oznaczonej przez skarżącego jako B w tych ww. trzech dniach jednoznacznie dowodzi, że w wyznaczonym do kontroli dniu, tj. 28 września 2010 r. część działki rolnej B o pow. 2,24 ha (9,00 ha – 6,76 ha) nie kwalifikowała się do płatności rolnośrodowiskowych, gdyż jej powierzchnia nie była użytkowana, była podmokła i porośnięta wieloletnimi trawami oraz krzewami, a nadto na jej powierzchni brak było sadzonek orzecha włoskiego.

Wobec stwierdzenia takiego stanu uprawy orzecha włoskiego na działce rolnej B , prawidłowo organy obu instancji wywiodły, że nie można było uznać, jako kwalifikującej się do płatności, powierzchni 8,22 ha, która była wynikiem kontroli z dnia 25 stycznia 2011 r., a która tylko potwierdziła fakt uzupełnienia przez skarżącego po wyznaczonej kontroli w dniu 28 września 2010 r. nasadzeń na nie obsadzonej dotychczas części działki B.

Ponadto, należy podzielić ocenę organu odwoławczego, iż wyniki kontroli zawarte w protokole kontroli z dnia 25 stycznia 2011 r. nie wykluczają możliwości naliczenia płatności na podstawie wyników pierwszej kontroli na miejscu, która jest potwierdzeniem stanu faktycznego bez dokonanych później zmian w powierzchni uprawy, gdyż organ - zgodnie z przepisem art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego (zasada swobodnej oceny dowodów) - ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Z tak, prawidłowo ustalonego przez organy obu instancji stanu faktycznego, który za podstawę orzekania przyjmuje także skład orzekający w sprawie, wynika, że z powierzchni działki rolnej B zadeklarowanej do płatności (9,00 ha) kwalifikowała się do płatności tylko powierzchnia ustalona podczas pierwszej kontroli, tj. 6,76 ha.

W konsekwencji tych ww. ustaleń, prawidłowo organy Agencji odmówiły skarżącemu płatności do zadeklarowanych przez niego działek (A i B o łącznej powierzchni 11,20 ha) w związku z tym, że różnica między powierzchnią działek zgłoszonych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną wyniosła 25 % - na podstawie przepisu art. 58 akapit 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 roku ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 2009/316/65) - stanowiącego, że jeśli różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 20%, nie przyznaje się płatności.

Odnosząc się do argumentacji skarżącego podniesionej w skardze, że rozstrzygnięcia organów obu instancji pozostają w sprzeczności z przywołanym przez niego orzecznictwem sądów administracyjnych, w szczególności z obowiązkiem liczenia przez kontrolujących liczby sadzonek orzecha włoskiego przypadających na 1 ha upraw, to należy wskazać, że argumentacja przedstawiona we wskazanych przez niego wyrokach nie znajduje zastosowania w tej sprawie, z dwóch powodów: po pierwsze - w stanach faktycznych zaistniałych w tamtych sprawach organy Agencji kwestionowały liczbę sadzonek (zbyt małą do wymaganej liczby 50 na 1 ha), a nie brak w ogóle uprawy na części działki, i po drugie - przywołane w tamtych sprawach (płatności na lata wcześniejsze niż na rok 2010) uregulowania prawne dotyczące sposobu kontroli upraw orzecha włoskiego, w szczególności rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. U.UE L z dnia 20 listopada 2004 r. ze zm.) oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) Nr 1782/2003 i (WE) Nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 479/2008(1) (Dz. U.UE L z dnia 30 kwietnia 2004 r.) utraciły moc z dniem 1 stycznia 2010 r., a sprawa skarżącego dotyczy płatności na rok 2010 i regulowana jest, m.in. ww. rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r., w którym szczegółowo uregulowano także sposób przeprowadzania kontroli na miejscu (Rozdział III). Skarżący nie wskazał zaś, które to przepisy tego aktu prawnego zostały naruszone, a Sąd, kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, nie stwierdził, aby przepisy tego akty prawnego zostały naruszone.

W kwestii zgłoszonego do przeprowadzenia, jako dowodu uzupełniającego, opisu sytuacji synoptycznej z dnia 28 września 2010 r., Sąd uznał, że dowód ten nie spełnia wymogów formalnych, gdyż brak jest na tym opisie podpisu osoby, która go wystawiła. Niemniej jednak, kwestia złych warunków atmosferycznych panujących w dniu pierwszej kontroli nie była negowana przez organy Agencji, dlatego też kontrolujący przeprowadzili uzupełniającą kontrolę w dnia 19 października 2010 r. w celu wykonania dodatkowych zdjęć, których nie wykonano podczas pierwszej kontroli. Jednak stan upraw stwierdzony podczas kontroli na miejscu w dniu 28 września 2010 r. został w sposób dostateczny opisany i zobrazowany przez kontrolujących, aby ocenić, że na obszarze 2,24 ha na działce B uprawy orzecha włoskiego nie było.

Odnosząc się natomiast do argumentacji skarżącego, że jednostka certyfikująca w zakresie oceny upraw ekologicznych nie stwierdziła nieprawidłowości oraz, że w toku postępowania organy Agencji nie odniosły się do odmowy dania wiary dokumentowi urzędowemu sporządzonemu przez jednostkę certyfikującą, czym - według skarżącego -naruszono zasadę swobodnej oceny dowodów, należy uznać, że wbrew stanowisku skarżącego, wyniki kontroli dokonywanej przez jednostkę certyfikująca w zakresie oceny upraw ekologicznych nie są dla organów Agencji wiążące w sytuacji, gdy to sama Agencja (poprzez wyznaczonych kontrolujących) przeprowadza kontrole na miejscu, gdyż inny jest zarówno przedmiot, jak i zakres kontroli tych organów. A, wobec tego, że organy Agencji w tej sprawie przeprowadziły aż trzy kontrole na miejscu, to miały dostateczny materiał dowodowy zezwalający na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego w tej sprawie, bez konieczności odwoływania się i oceny wyników kontroli jednostki certyfikującej. I, aczkolwiek organy Agencji nie odniosły się do dokumentu przedstawionego przez skarżącego, sporządzonego przez jednostkę certyfikującą, to jednak - według Sądu - nie miało to zaniechanie wpływu na wynik sprawy, bowiem - jak wyżej wskazano - stan faktyczny został w sprawie ustalony prawidłowo.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd uznał że nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż jest ona zgodna z prawem, i wobec tego, skargę jako nieuzasadnioną - na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - oddalił.