Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 184/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Spraw Zagranicznych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi P. M. na bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

P. M. (dalej "skarżący", "wnioskodawca") pismem z 12 października 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Finansów oraz Ministra Spraw Zagranicznych w zakresie rozpoznania wniosku z [...] lipca 2020 r. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Skarga została rozdzielona na dwie sprawy prowadzone pod odrębnymi sygnaturami. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych (dalej: "Minister", "organ") w rozpoznaniu ww. wniosku z [...] lipca 2020 r.

W sprawie ustalony został następujący stan faktyczny.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2020 r., skarżący wniósł o udostępnienie, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, z późn. zm., zwanej dalej "u.d.i.p."), informacji o:

• imieniu i nazwisku oraz funkcji osoby, która złożyła podpis w zarejestrowaniu Polski (mojej ojczyzny) jako korporacji (spółki) w [...] Komisji (Giełdzie) Papierów Wartościowych ([...], strona [...] pod nazwą: [...]);

• imieniu i nazwisku innych osób wchodzących w skład organu władzy w Polsce, którzy zaakceptowali tą rejestrację;

• dacie rejestracji Polski jako korporacji (spółki);

• nazwie i adresie podmiotu (przedsiębiorstw) pośredniczącego w tej rejestracji oraz kosztach rejestracji, jakie poniósł Skarb Państwa — Polski;

• siedziby spółki "[...]" i adresu dla doręczeń.;

• wartości finansowej spółki "[...]" oraz zadłużenia w złotych/dolarach USA i wysokości oprocentowania długu wg stanu na dzień 1 czerwca 2020 r.;

• terminie rejestracji (funkcjonowania) korporacji "[...]".

W piśmie z [...] lipca 2020 r. Minister Spraw Zagranicznych poinformował skarżącego, że nie dysponuje wnioskowanymi informacjami. Wyjaśnił ponadto, że dokonywanie rejestracji w systemie [...] i prowadzenie związanych z tym systemem spraw należy do kompetencji Ministerstwa Finansów, dlatego też do tego organu winien on złożyć przedmiotowy wniosek.

Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. skarżący wniosek o udostępnienie informacji publicznej o tożsamej treści z wnioskiem z dnia [...] czerwca 2020 r.

Następnie P. M. pismem z 12 października 2020 r. złożył opisaną na wstępie skargę na bezczynność Ministra Finansów, w której wniósł o zobowiązanie Ministra do udzielenia informacji wskazanych we wniosku z [...] lipca 2020 r., a także o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W uzasadnieniu podkreślił, że Minister Spraw Zagranicznych nie odpowiedział na jego wniosek, a z uwagi na fakt, że w sprawie niezbędne było współdziałanie Ministra Finansów z Ministrem Spraw Zagranicznych, skarżący uznał, że oba te organy pozostają w bezczynności w zakresie zgłoszonego wniosku.

W odpowiedzi na skargę (pismo z [...] lutego 2021 r.) Minister Spraw Zagranicznych wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że udzielił odpowiedzi na wniosek. Wskazał, że skarżący skierował do Ministra dwa tożsame wnioski, z czego na pierwszy z nich otrzymał odpowiedź. Organ wyjaśnił, że nie będąc dysponentem informacji nie mógł jej udostępnić, jak i wydać w tym zakresie decyzji administracyjnej. Ponadto uznał, że skoro już raz udzielił skarżącemu informacji, to nie był zobligowany do ponownego zajęcia się tożsamą sprawą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W ocenie Sądu skarga jest niezasadna i podlegała oddaleniu.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej p.p.s.a., obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności.

Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 61 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Konkretyzację powyższej zasady stanowi ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Podstawowym zadaniem tej ustawy jest organizacja systemu społecznej kontroli działalności organów administracji publicznej w taki sposób, aby obywatele mieli jak najszerszy dostęp do informacji posiadanych przez administrację publiczną. Jest to realizacja konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego, jak również zasady jawności działań administracji publicznej. Stosownie do treści art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, przy czym prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu obywatelowi (art.2 ust. 1 u.d.i.p.). Do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Art. 6 u.d.i.p. wymienia kategorie informacji publicznej, które na mocy ustawy podlegają udostępnieniu, przy czym z uwagi na treść art. 1 ust. 1 u.d.i.p. nie jest to katalog zamknięty.

Informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Zatem jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, jeżeli nie pochodzą wprost od nich. W zakresie złożonego wniosku organ administracji publicznej, lub inny podmiot o jakim mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., rozpatrując wniosek skarżącego, mógł:

1. udostępnić żądaną informację bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1),

2. powiadomić stronę w ww. terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2),

3. udostępnić informację zgodnie z wnioskiem – po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty, związanej z dodatkowymi kosztami spowodowanymi wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia, które to powiadomienie winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 15 ustawy),

4. odmówić udostępnienia żądanej informacji w drodze decyzji (art. 16 ust. 1),

5. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż żądana informacja nie ma charakteru publicznego,

6. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż nie posiada żądanej informacji.

W sprawie nie ulega wątpliwości, że Minister Spraw Zagranicznych jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. do udostępnienia informacji, o ile ta informacja jest w jego posiadaniu. Skarżący wniósł o udostępnienie informacji zawartych we wniosku z [...] lipca 2020 r., pomimo, że w istocie złożył on po raz drugi tożsamy wniosek z wnioskiem z dnia [...] czerwca 2020 r., a Minister na ww. wniosek odpowiedział pismem, że wskazanej we wniosku informacji nie posiada.

W tym miejscu należy wskazać, że dopiero ewentualna odmowa udostępnienia informacji publicznej na zgłoszony wniosek powinna znaleźć odzwierciedlenie w stosownej decyzji administracyjnej, wydanej w trybie art. 16 u.d.i.p. Przy czym możliwe to jest wtedy, gdy spełnione zostaną łącznie minimum dwa warunki. Po pierwsze żądana informacja ma walor informacji publicznej w myśl przepisów u.d.i.p., a po drugie organ jest w posiadaniu takiej informacji. Właśnie dla takich przypadków ustawodawca przewidział możliwość wydania decyzji administracyjnej. Tymczasem w orzecznictwie sądów administracyjnych przesądzono o uznaniu za czynność materialno-techniczną udostępnienia informacji publicznej, podobnie jak o poinformowaniu wnioskodawcy, że podmiot, do którego skierował on żądanie, nie ma informacji wskazanej we wniosku, lub, że została ona udostępniona w BIP.

W sprawie niniejszej, w piśmie z [...] lipca 2020 r., Minister Spraw Zagranicznych wskazał skarżącemu, że nie dysponuje wnioskowanymi informacjami, a także nie jest właściwym organem do udzielenia informacji w zakresie rejestracji w systemie [...]. Jak trafnie zauważa organ w odpowiedzi na skargę, udzielił on skarżącemu odpowiedzi na pierwszy wniosek z dnia [...] czerwca 2021 r.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że informacja publiczna zarezerwowana jest dla sfery faktów. Oznacza to, że nie może zostać skarżącemu udostępniona informacja o zdarzeniu, które nie miało miejsca. Odpowiedź na pytania dotyczące wskazania personaliów osób składających podpis na dokumentach rejestracyjnych Spółki, a także akceptujących rejestrację, daty rejestracji i terminie funkcjonowania Spółki, adresie i nazwie podmiotu pośredniczącego oraz kosztów rejestracji, w sytuacji, w której Minister wyjaśnił, że nie dysponuje takimi informacjami, wyczerpuje w ocenie Sądu możliwości załatwienia wniosku skarżącego. Skarżący we wniosku stawia bowiem tezę o zarejestrowaniu Polski jako korporacji w [...] przez Ministra Finansów, co w świetle informacji wynikających z odpowiedzi na wniosek oraz odpowiedzi na skargę, nie miało w ogóle miejsca – nie stanowi zatem informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Należy zauważyć, że prawidłowym działaniem organu byłoby poinformowanie skarżącego, w odpowiedzi na pismo z [...] lipca 2020 r., że odpowiedź na wniosek została udzielona przy piśmie z [...] lipca 2020 r., nie mniej wobec faktycznej tożsamości treściowej obu wniosków i udzielenia przez organ odpowiedzi na pierwszy z nich nie sposób zarzucić Ministrowi w niniejszej sprawie bezczynności.

Reasumując, w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, jak również by doszło do jakichkolwiek naruszeń przepisów postępowania w taki sposób, by miały one istotne znaczenie dla wyniku sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.