Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 1272/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 2, art. 26 ust. 1 pkt 4, art. 30c
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Urszula Raczkiewicz Sędzia NSA Maria Myślińska (spr.) Sędzia del. WSA Sylwester Miziołek Protokolant Szymon Janik po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. Spółki z o.o. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 sierpnia 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1598/10 w sprawie ze skargi P. Spółki z o.o. w S. na rozstrzygnięcie Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od P. Spółki z o.o. w S. na rzecz Ministra Gospodarki kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1598/10, oddalił skargę P. Sp. z o.o. w S. na rozstrzygnięcie Ministra Gospodarki – Departament Funduszy Europejskich z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, z następującym uzasadnieniem.

W dniu 20 października 2009 r. P. Sp. z o.o. w S. złożyła wniosek o dofinansowanie pt.: "Szybki, mobilny Internet w każdym domu dzięki technologii HSPA+" w ramach Działania 4.4. Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym PO IG.

Pismem z dnia [...].03.2010 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości poinformowała Spółkę, że wniosek uzyskał pozytywną ocenę i uzyskał 87 punktów na 100 możliwych, przy czym Spółka nie otrzymała żadnego z 10 możliwych do osiągnięcia punktów w ramach oceny w odniesieniu do kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 4, tj.: "Procentowy udział przychodów z tytułu wywozu na JRE oraz eksportu produktu/ów (wyrobu/ów lub usługi/usług) wytworzonego/ych w wyniku realizacji inwestycji w całkowitych przychodach z tytułu sprzedaży tego/tych produktu/ów wyniesie powyżej 20% 30 miesięcy po zakończeniu projektu". Ze względu jednak na wyczerpanie środków finansowych przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach przedmiotowej rundy aplikacyjnej, podpisanie umowy wsparcia jest niemożliwe.

Spółka, nie godząc się z wynikiem oceny, wniosła do Instytucji Zarządzającej - PARP protest, wskazując, że ocena projektu w zakresie kryterium nr 4 została dokonana w sposób krzywdzący i bez uwzględnienia faktu, iż eksport usług będzie odbywał się na zasadzie konsumpcji za granicą, czyli zgodnie z jednym ze sposobów klasyfikacji zawartej w Układzie Ogólnym w sprawie Handlu Usługami GATS, w związku z czym niecelowym jest badanie popytu na oferowane usługi na rynku międzynarodowym. Spółka wniosła o dokonanie ponownej oceny zgodności złożonego projektu z wyżej wymienionym kryterium merytorycznym fakultatywnym.

Pismem z dnia 28 kwietnia 2010 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości poinformowała Spółkę, że protest został uznany za bezzasadny. PARP podkreśliła, że po analizie informacji zawartych w pkt 17 Biznes Planu można stwierdzić, że we wniosku brakuje np. danych dotyczących zapotrzebowania na produkt będący efektem projektu na rynku międzynarodowym czy mówiących o konieczności określenia i uzasadnienia wielkości popytu. W związku z powyższym, zdaniem PARP, pierwotna ocena została podtrzymana, ponieważ oceniający na podstawie samej wartości eksportu nie byli w stanie dokonać kompletnej oceny w przedmiotowym kryterium.

Następnie Spółka pismem z dnia 11 maja 2010 r. wniosła do Ministra Gospodarki odwołanie, w którym wskazała, że kluczowym dla oceny wniosku w zakresie kryterium nr 4 jest sposób eksportu usług, a w związku z tym informacje zawarte we wniosku odnoszące się do popytu na rynku krajowym mają też odniesienie do eksportu usług, albowiem w omawianym przypadku eksport ten odbywa się na zasadzie konsumpcji za granicą (GATS) – przez podmioty zagraniczne na terenie RP.

Zarzuciła ponadto bezzasadne ocenianie wniosku według danych zawartych w pkt 14 biznes planu, w sytuacji gdy można było korzystać wyłącznie z danych zawartych w pkt 17.

Minister Gospodarki pismem z dnia 23 czerwca 2010 r. poinformował Spółkę, że odwołanie zostało rozpatrzone negatywnie. Organ wyjaśnił, że zgodnie z zapisami Przewodnika po kryteriach wyboru warunkiem przyznania punktów za ww. kryterium merytoryczne fakultatywne jest umieszczenie przez wnioskodawcę danych dotyczących eksportu w biznes planie na poziomie wskaźników rezultatu oraz wykazanie, że istnieje zapotrzebowanie na usługę będącą rezultatem projektu na rynku międzynarodowym. Spółka powinna określić wielkość popytu i uzasadnić źródła tych informacji. W pkt 17 biznes planu w opisie metodologii obliczania wartości wskaźnika dotyczącego wartości przychodów z tytułu wywozu na JRE oraz eksportu produktu (ów) będących wynikiem inwestycji w ciągu 30 miesięcy po zakończeniu projektu Spółka wskazała, że wywóz na JRE/eksport usług będących rezultatem projektu będzie odbywał się na zasadzie konsumpcji usług za granicą oraz określił docelową grupę podmiotów zagranicznych będących potencjalnymi odbiorcami oferowanej usługi. Należą do nich podmioty zagraniczne prowadzące w Polsce działalność gospodarczą za pośrednictwem oddziałów i filii oraz klienci indywidualni przebywających w Polsce okresowo.

Spółka wskazała również, że udział przychodów generowanych przez podmioty zagraniczne w ciągu 30 miesięcy po zakończeniu projektu będzie stanowił 22 % ogólnych przychodów ze sprzedaży i osiągnie wartość 11160600 zł. Nie wskazała natomiast - mimo wyraźnego i jednoznacznego sformułowania w Przewodniku po kryteriach wyboru – zakresu informacji wymaganych do oceny ww. kryterium, wielkości popytu i źródeł, na podstawie jakich tę wielkość określił. Fakt, że usługa w ramach projektu świadczona będzie na terenie RP, nie zwalnia Wnioskodawców z obowiązku określenia wielkości popytu i wskazania danych źródłowych służących jego wyliczeniu. Wobec braku tych informacji w pkt 17 biznes planu Minister Gospodarki za uzasadnioną uznał weryfikację złożonego poziomu wywozu na JRE/eksportu usług B. i P. w oparciu o dane przedstawione w pkt 14 biznes planu dotyczącym oceny popytu. Dalej Minister Gospodarki podkreślił, że analiza dokumentacji aplikacyjnej wykazuje, że Wnioskodawca nie przedstawił popytu podmiotów zagranicznych działających lub przebywających okresowo w Polsce zarówno w pkt 17, jak i w pkt 14 biznes planu. Pkt 14 biznes planu zawiera jedynie ogólne dane dotyczące dynamiki wzrostu rynku usług telekomunikacyjnych.

Ponadto Spółka nie wskazała, w jakiej części odbiorcami oferowanych usług zostaną gospodarstwa domowe, w jakiej przedsiębiorcy, a w jakiej zagraniczne osoby fizyczne przebywające okresowo w Polsce. Dane te ze względu na docelową grupę odbiorców zagranicznych są w opinii Instytucji Pośredniczącej niezbędne do pozytywnej oceny ww. kryterium.

Oddalając skargę Spółki Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wskazał, że dokonując oceny merytorycznej fakultatywnej Komisja Konkursowa uznała, że wniosek nie spełnia kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 4: procentowy udział przychodów z tytułu wywozu na JRE oraz eksportu produktu/ów (wyrobu/ów lub usługi/usług) wytworzonego/ych w wyniku realizacji inwestycji w całkowitych przychodach z tytułu sprzedaży tego/tych produktu/ów wyniesie powyżej 20% 30 miesięcy po zakończeniu projektu ze względu na brak danych dotyczących wielkości popytu oraz informacji dotyczących rynku międzynarodowego.

Zgodnie z zapisami Przewodnika po kryteriach wyboru warunkiem przyznania punktów za wyżej wymienione kryterium merytoryczne fakultatywne jest umieszczenie przez Wnioskodawcę danych dotyczących eksportu w biznes planie na poziomie wskaźników rezultatu oraz wykazanie, że istnieje zapotrzebowanie na usługę będącą rezultatem projektu na rynku międzynarodowym. Wnioskodawca powinien określić wielkość popytu i uzasadnić źródła tych informacji. W pkt 17 biznes planu Wnioskodawca wskazał, że wywóz na JRE/eksport usług będących rezultatem projektu będzie odbywał się na zasadzie konsumpcji za granicą. Określił też docelową grupę podmiotów zagranicznych będących potencjalnymi odbiorcami oferowanej usługi Należą do nich podmioty zagraniczne prowadzące w Polsce działalność gospodarczą za pośrednictwem oddziałów i filii oraz klienci indywidualni przebywający tu okresowo. Wskazał także, że udział przychodów generowanych przez podmioty zagraniczne w ciągu 30 miesięcy po zakończeniu projektu będzie stanowił 22% ogólnych przychodów ze sprzedaży i osiągnie wartość 11160600 zł.

Przewodnik po kryteriach wyboru wymaga także wskazania wielkości popytu i źródeł, na podstawie których ta wielkość została określona, a tego Wnioskodawca nie zrobił. Dopiero wskazanie powyższych danych pozwala na pełną ocenę kryterium merytorycznego fakultatywnego.

W ocenie Sądu I instancji, wobec braku tych niezbędnych informacji w pkt 17 biznes planu, zasadnym było działanie Komisji Konkursowej, która dokonała weryfikacji założonego poziomu wywozu na JRE/eksportu usług B. i P. w oparciu o dane wskazane w pkt 14 biznes planu. Sąd wskazał, że Wniosek o dofinansowanie i biznes plan wraz z załącznikami należy traktować jako spójną całość. Wnioskodawca nie przedstawił popytu podmiotów zagranicznych działających lub przebywających okresowo w Polsce ani w pkt 17 ani w pkt 14 biznes planu W pkt 14 wymagającym zaprezentowania sposobu dokonania oceny popytu na produkty (wyroby lub usługi) będące efektem inwestycji i wyniki tej oceny – Wnioskodawca w sposób ogólnikowy wskazał dane i opisał tendencje dotyczące dynamiki wzrostu rynku usług telekomunikacyjnych w Polsce. Nie wskazał także, w jakiej części odbiorcami oferowanych usług zostaną gospodarstwa domowe, w jakiej przedsiębiorcy, w jakiej zagraniczne osoby fizyczne przebywające okresowo w Polsce. Z uwagi na docelową grupę odbiorców zagranicznych, dane te są niezbędne do pozytywnej oceny wyżej wymienionego kryterium W pkt 19 biznes planu wskazano tylko, że ze względu na możliwości techniczne, lokalizacyjne, organizacyjne i marketingowe planowanej inwestycji Wnioskodawca będzie w stanie obsłużyć ok. 95 tys. gospodarstw domowych spośród 666 tys. znajdujących się na terenie woj. zachodniopomorskiego.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że ocena przedmiotowego wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona prawidłowo, a co za tym idzie, prawidłowy był sposób rozpatrzenia odwołania przez Instytucję Zarządzającą, która – zgodnie z art. 25 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – odpowiada za prawidłową realizację programu.

Od powyższego wyroku P. Sp. z o.o. w S. wniosła skargę kasacyjną, w której wniosła o uwzględnienie skargi (art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) oraz uchylenie wyroku WSA w W. w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie (art. 185 § 1 p.p.s.a.), ewentualnie, w razie uznania iż zachodzą przesłanki z art. 188 p.p.s.a., o uwzględnienie skargi (art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), uchylenie wyroku WSA w W. w całości i rozpoznanie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo; oraz zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania przed NSA, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych i zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Spółka wyrokowi Sądu I instancji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i postępowania (art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.), tj.: art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach polityki rozwoju poprzez:

a) brak stwierdzenia, że ocena projektu została dokonana z naruszeniem - zawartych w "Przewodniku po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, część II Szczegółowe wyjaśnienie kryteriów wyboru finansowanych operacji w ramach poszczególnych działań oraz poddziałań III, IV, V, VI osi priorytetowej Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013" opracowanym przez Ministerstwo Gospodarki - Departament Funduszy Europejskich jako Instytucję Pośrednicząca Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (dalej jako "Przewodnik") - regulacji prawnych określających kryterium merytoryczne fakultatywne nr 4 (którego niespełnienie skutkowało negatywną oceną merytoryczną wniosku skarżącego o dofinansowanie) i bez uwzględnienia okoliczności faktycznych wskazanych przez skarżącego na etapie ubiegania się o dofinansowanie, co doprowadziło do nieuwzględnienia skargi,

b) nieuwzględnienie skargi pomimo naruszenia przez organ zasad klasyfikacji zawartych w Układzie Ogólnym w sprawie Handlu Usługami GATS poprzez nieuwzględnienie przy ocenie wniosku skarżącego faktu, iż w ramach projektu, świadczenie usług na rzecz podmiotów zagranicznych będzie się odbywało na zasadzie konsumpcji za granicą,

c) nieuwzględnienie skargi pomimo naruszenia przez organ przepisów art. 25 pkt 1 w zw. z art. 26 ust. 2 i art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy o zasadach polityki rozwoju, które to naruszenia polegały na niezastosowaniu ww. przepisów w zakresie oceny kryterium wyboru projektów w ramach działania 4.4 wskazanego w Przewodniku i oznaczonego nr 4.

Spółka nie zgodziła się ze stanowiskiem Sądu, że nie doszło w sprawie do naruszenia prawa podczas oceny wniosku o dofinansowanie. Skarżąca w sposób należyty i wystarczający opisała spełnienie wymogów wynikających z kryterium nr 4, w szczególności odnośnie wielkości popytu i źródeł, na podstawie których ta wielkość została określona.

Spółka wskazała, że umieściła dane dotyczące eksportu w biznes planie na poziomie wskaźników rezultatu oraz wykazała, że istnieje zapotrzebowanie na produkt/technologię/usługę będącą rezultatem projektu nie tyle na rynku międzynarodowym (w tym przypadku było to zbędne), co wśród podmiotów zagranicznych na terenie RP, posiłkując się danymi z Raportu o stanie rynku telekomunikacyjnego w 2008 r.

Spółka wskazała, że w jej ocenie nie może być tak, że oceniający poszukują tylko danych, zupełnie nie analizując całości wniosku i jego założeń. Przy takim bowiem sposobie oceny zupełnie niepotrzebny byłby udział ekspertów, których zastąpiłby komputer z zarejestrowanymi schematami rozwiązań. Tymczasem, zgodnie z § 7 ust. 2 ppkt 2 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka to "członkowie Oceniający dokonują rzetelnej i bezstronnej oceny merytorycznej projektów według kryteriów obligatoryjnych oraz fakultatywnych zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący".

Oceniając wniosek jako spójną całość należy stwierdzić, że szczegółowo dane decydujące o popycie na usługi w ramach projektu, również wśród podmiotów zagranicznych, zostały przeanalizowane i zaprezentowane w pkt 14 biznes planu, później zaś na podstawie tych danych stworzona została prognoza co do przychodów uzyskanych od podmiotów zagranicznych w ramach konsumpcji usług na terenie RP. Dlatego też zupełnie bezpodstawnym jest stwierdzenie, iż skarżący w ramach kryterium 4 merytorycznego fakultatywnego zaniechał wskazania wielkości popytu i źródeł, na podstawie których tę wielkość określił.

Mając to na uwadze należy uznać iż skarżąca spełniła wszystkie wymogi stawiane przez przewodnik w ramach kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 4. Dane dotyczące prognoz co do przychodów zostały poparte stosownymi wyliczeniami, a ich metodologia i podstawy jej opracowania szczegółowo opisane. Poza, tym wyliczenia prognozowanego przychodu oparte są oczywiście na wyliczeniach związanych z ewentualnym popytem na oferowane usługi i produkty. Wniosek ten logicznie wynika z przedstawionych analiz. Zasady doświadczenia życiowego i podstaw ekonomii nakazują uzależniać przychód od popytu. Nieuzasadnione jest natomiast wymaganie od Skarżącej na etapie składania wniosku aby wprowadzając na rynek innowacyjną i nową usługę przedstawił – bardziej szczegółowo niż to uczyniono w niniejszej sprawie – dane, na podstawie których określił popyt na usługi.

Spółka wskazała również, że uzyskanie 10 punktów w ramach omawianego kryterium dawałoby realne szanse otrzymania wnioskowanego dofinansowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna oparta została na obydwu podstawach kasacyjnych.

Sposób sformułowania zawartych w niej zarzutów wymaga przypomnienia, iż skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) oraz przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.).

Powyższe reguły mają zasadnicze znaczenie, bowiem wyznaczają i zakreślają funkcję kontrolną w stosunku do wyroku Sądu I instancji przez Naczelny Sąd Administracyjny, który z mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej poza nieważnością postępowania, którą bierze pod rozwagę z urzędu.

Skarżący temu obowiązkowi nie sprostał, albowiem poza postawieniem zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego i postępowania powiązał tenże zarzut z przepisem art. 30c ust. 3 pkt 1 i art. 25 pkt 1 oraz art. 26 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 cyt. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Nie wskazał jednak, który z przepisów stanowi prawo materialne, a który przepisy postępowania, co ma zasadnicze znaczenie dla sposobu oceny zasadności zarzutu ich naruszenia.

Przywołane przez autora skargi kasacyjnej przepisy jako naruszone przez Sąd I instancji, są przepisami postępowania i jako takie podlegały ocenie przez Naczelny Sąd Administracyjny w kontekście okoliczności wskazanych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej na poparcie zasadności zarzutów.

Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju sąd może w wyniku rozpatrzenia skargi uwzględnić ją stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą.

Z powyższego wynika, że "przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo" stanowi przesłankę uwzględnienia skargi. Naruszenie prawa w tym wypadku obejmuje nie tylko przepisy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ale także przepisy regulaminu czy też jak w tym przypadku "Przewodnik po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007–2013" (dalej "Przewodnik").

Autor skargi kasacyjnej zarzucił, iż naruszono zawarte w "Przewodniku" regulacje prawne określające kryterium merytoryczne fakultatywne nr 4, co spowodowało negatywną ocenę merytoryczną wniosku.

Skarżący podniósł, że uzyskanie 10 punktów w ramach omawianego kryterium dawało mu szansę na otrzymanie dofinansowania projektu, a przy tym podkreślił, że znany jest mu przypadek pozytywnej oceny w tym zakresie innego analogicznego projektu mimo identycznego opisu kryterium nr 4.

Tego rodzaju zarzuty mające rzutować także na naruszenie art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 2 i art. 26 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy o zasadach polityki rozwoju usuwają się spod kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który będąc związany granicami skargi kasacyjnej z mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. nie jest uprawniony do ponownego rozpoznania sprawy, a wyłącznym zadaniem tegoż Sądu jest weryfikacja zarzutów sformułowanych przez stronę a dot. orzeczenia Sądu I instancji.

Autor skargi kasacyjnej nie zarzucił naruszenia przepisów regulaminu określających tryb umieszczania projektów na liście rankingowej ("Ocena merytoryczna w Instytucji Wdrażającej – pkt 12 i n.), co uniemożliwia ocenę zasadności twierdzenia, że znalazłby się na liście projektów rekomendowanych nawet w przypadku otrzymania 97 pkt.

Nie wskazując określonego projektu – rzekomo identycznie opisującego kryterium nr 4, skarżący uniemożliwił przypisanie Sądowi I instancji zarzutu zaakceptowania naruszenia przez organ zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu i zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów (art. 26 ust. 2 cyt. ustawy).

Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej organ stosował wymienione w pkt c) skargi kasacyjnej przepisy ustawy o zasadach polityki rozwoju. Ocena kryterium wyboru projektów w ramach działania 4.4. wskazanego w "Przewodniku" i oznaczonego nr 4 w sposób niezadawalający skarżącego oznacza tyle, że przywołane przepisy stosowano, z tym że wynik dokonanej oceny jest inny niż oczekiwał skarżący.

Wynik oceny kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 4: procentowy udział przychodów z tytułu wywozu na JRE oraz eksportu produktów, wyrobów lub usług wytworzonych w wyniku realizacji inwestycji w całkowitych przychodach z tytułu ich sprzedaży wyniesie 22% 30 miesięcy po zakończeniu projektu ze względu na brak danych dotyczących wielkości popytu oraz informacji dotyczących rynku międzynarodowego został poddany wnikliwej analizie i ocenie przez Sąd I instancji, który dał temu wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, a autor skargi kasacyjnej nie postawił zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a.

Podnieść również należy, że przedmiotowy konkurs ogłoszony został na stronie internetowej łącznie z kryteriami wyboru projektu ("Przewodnik po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007–2013") i regulaminem konkursu w celu ułatwienia beneficjentom właściwego przygotowania projektu.

Realizując wynikającą z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz zapewnienia reguł stosowanych przy ocenie projektu, Instytucja zarządzająca powinna – i to czyniła, dokonując oceny wyłącznie w oparciu o treść wniosku.

Sąd I instancji zasadnie uznał, że wadliwość wypełnienia wniosku o dofinansowanie pt. "Szybki, mobilny internet w każdym domu dzięki technologii HSPA+" w ramach Działania 4.4. Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym", Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka, lata 2007–2013 w pkt 17 biznes planu, polegająca na braku pełnych danych wymaganych dla oceny tego kryterium, uzasadniała negatywną jego ocenę.

Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, iż brak jest usprawiedliwionych podstaw do podważenia zgodności z prawem zaskarżonego wyroku i dlatego w oparciu o art. 184 p.p.s.a. oddalono skargę kasacyjną.