Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2291/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 132 ust. 2 pkt 2, art. 123. art. 144
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77, art. 10, art. 156 par. 1 pkt 2, art. 107
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska (spr.) Protokolant ref. staż. Anna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2016 r. sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy w części oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej (zwany dalej Urzędem Patentowym lub organem) decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] działając na podstawie art. 245 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 ze zm. – dalej pwp), po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2014 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy HERITAGE, zgłoszony w dniu [...] lipca 2003 r. pod numerem [...] przez Z. P. (zwany dalej zgłaszającym, skarżącym), w części dotyczącej usług w zakresie zarządzania działalnością artystyczną, usług publikacji tekstów, usług w zakresie kompozycji muzycznych obrazów cyfrowych, organizacji imprez związanych z kulturą oraz usług artystyczno-graficznych i wzornictwa przemysłowego, licencjonowania własności intelektualnej oraz zarządzania prawami autorskimi, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Przedmiotowa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] lipca 2003 r. Z. P. wniósł wniosek o udzielenie prawa ochronnego na słowne oznaczenie HERITAGE, przeznaczone do oznaczania usług w zakresie:

- zarządzania działalnością gospodarczą i artystyczną, agencji eksportowo-importowych, reklamy, transkrypcji przekazu ( klasa 35),

- publikowania tekstów, usług w zakresie kompozycji muzycznych i obrazów cyfrowych, organizacji imprez związanych z kulturą (klasa 41), oraz

- usług artystyczno-graficznych i wzornictwa przemysłowego, licencjonowania własności intelektualnej, zarządzania prawami autorskimi (klasa 42).

Pismem z dnia [...] lipca 2007 r. zgłaszający został poinformowany o tym, że postępowanie w sprawie udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony znak będzie kontynuowane po zakończeniu postępowania w sprawie znaku zarejestrowanego pod numerem [...] HERITAGE FILMS. Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. zgłaszający został ponadto poinformowany, że zarejestrowany pod numerem [...] znak HERITAGE FILMS jest przeszkodą w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp do udzielenia prawa ochronnego na znak zgłoszony pod numerem [...] w zakresie zarządzania działalnością artystyczną, publikowania tekstów, usług w zakresie kompozycji muzycznych i obrazów cyfrowych, organizacji imprez związanych z kulturą, usług artystyczno-graficznych i wzornictwa przemysłowego, licencjonowania własności intelektualnej, zarządzania prawami autorskimi.

Po przeprowadzeniu postępowania Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] maja 2014r. (znak: [...]) orzekł o odmowie w części dotyczącej:

- klasy 35 - usługi w zakresie zarządzania działalnością artystyczną;

- klasy 41 - publikowanie tekstów, usługi w zakresie kompozycji muzycznych i obrazów cyfrowych, organizacja imprez związanych z kulturą;

- klasy 42 -usługi artystyczno-graficzne i wzornictwo przemysłowe, licencjonowanie własności intelektualnej, zarządzanie prawami autorskimi,

udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy HERITAGE zgłoszony dnia [...] lipca 2003r. przez Z. P. pod numerem [...].

Zdaniem Urzędu Patentowego przedmiotowy znak HERITAGE jest podobny w rozumieniu art. 132 ust.2 pkt 2 pwp do znaku towarowego HERITAGE FILMS, na który udzielono prawa ochronnego za numerem [...] z pierwszeństwem od dnia [...] września 1999r. na rzecz H. sp. z o.o. i przeznaczonego do oznaczania towarów oraz usług w klasach:

- 09: urządzenia i przyrządy fotograficzne i kinematograficzne, urządzenia do nagrywania, transmisji i reprodukcji dźwięku lub obrazu, magnetyczne nośniki danych, płyty (dyski) z nagraniami;

- 35: usługi w zakresie prowadzenia sprzedaży twórczości filmowej, telewizyjnej, teatralnej, estradowej, plastycznej i literackiej oraz związanych z nią praw autorskich;

- 41: produkcja, dystrybucja, kopiowanie i powielanie filmów, materiałów filmowych i innych programów audiowizualnych na wszelkich nośnikach obrazu i dźwięku, usługi wydawnicze, wystawiennicze, szkoleniowe i doradcze w zakresie produkcji, dystrybucji, kopiowania i powielania filmów, materiałów filmowych i innych programów audiowizualnych na wszelkich nośnikach obrazu i dźwięku;

- 42: usługi w zakresie zarządzania i pośredniczenia w ochronie praw autorskich, znaków firmowych i towarowych, oraz innych praw niematerialnych podlegających ochronie w dziedzinie filmu, telewizji, estrady, sztuk scenicznych i plastycznych oraz literatury.

Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. zgłaszający wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zgadzając się ze stanowiskiem Urzędu Patentowego. W uzasadnieniu powyższego zgłaszający powołał się na "faktyczne pierwszeństwo" zgłoszenia [...] względem daty rejestracji znaku towarowego słownego [...] HERITAGE FILMS. Zarzucił organowi naruszenie art. 123 ust. 1 pwp.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. (znak: [...]), utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] maja 2014 r. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ wskazał, że stosownie do art. 123 ust. 1 pwp pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy oznacza się według daty zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym. Zgodnie zatem z art. 123 pwp, datą pierwszeństwa znaku zgłoszonego pod numerem [...] jest dzień 30 lipca 2003 r., natomiast datą pierwszeństwa znaku zarejestrowanego pod numerem [...] jest dzień [...] września 1999 r. Z powyższego wynika, iż znak zarejestrowany pod numerem [...] został zgłoszony z wcześniejszym pierwszeństwem. Zgodnie natomiast z art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp nie udziela się praw ochronnych na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostaną udzielone prawa ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. W ocenie organu powyższy przepis odnosi się do daty wcześniejszego pierwszeństwa, nie porusza natomiast kwestii daty rejestracji znaku. Dlatego też fakt, że rejestracja znaku [...] została dokonana po dacie zgłoszenia znaku [...] nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie. Znaczenie ma bowiem jedynie to, że znak zgłoszony pod numerem [...] ma późniejszą datę zgłoszenia niż znak zarejestrowany pod numerem [...].

W dalszej części uzasadnienia wydanej decyzji Urząd Patentowy wskazał, że podobieństwo znaków, w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp, powinno być rozpatrywane jednocześnie w dwóch aspektach: w aspekcie podobieństwa samych znaków oraz w aspekcie podobieństwa towarów i/lub usług, do oznaczenia, których znak został przeznaczony.

Zdaniem Urzędu Patentowego przy ocenie podobieństwa towarów/usług należy wziąć pod uwagę wszystkie istotne czynniki, które charakteryzują relacje pomiędzy tymi towarami, w tym takie jak ich rodzaj, przeznaczenie, sposób użytkowania oraz to czy konkurują ze sobą lub są względem siebie komplementarne (wyrok Trybunału z dnia 29 września 1998 r., w sprawie C-39/97 Canon). O jednorodzajowości towarów i usług decyduje również to, czy odbiorcy mogą sądzić, że towary są wytwarzane a usługi świadczone przez to samo przedsiębiorstwo. Istotnym kryterium określania przynależności towarów i usług do jednego rodzaju są również warunki ich zbytu lub świadczenia. Organ podkreślił przy tym, że przedmiotowy znak towarowy został zgłoszony do oznaczania następujących usług w klasie 35: usługi w zakresie zarządzania działalnością artystyczną, w klasie 41: publikowanie tekstów, usługi w zakresie kompozycji muzycznych i obrazów cyfrowych, organizacja imprez związanych z kulturą; w klasie 42: usługi artystyczno-graficzne i wzornictwo przemysłowe, licencjonowanie własności intelektualnej, zarządzanie prawami autorskimi. Z kolei przeciwstawiony, zarejestrowany pod numerem [...] znak towarowy HERITAGE FILMS służy do oznaczenia usług w klasie 35: usługi w zakresie prowadzenia sprzedaży twórczości filmowej, telewizyjnej, teatralnej, estradowej, plastycznej i literackiej oraz związanych z nią praw autorskich, w klasie 41: produkcja, dystrybucja, kopiowanie i powielanie filmów, materiałów filmowych i innych programów audiowizualnych na wszelkich nośnikach obrazu i dźwięku, usługi wydawnicze, wystawiennicze, szkoleniowe i doradcze w zakresie produkcji, dystrybucji, kopiowania i powielania filmów, materiałów filmowych i innych programów audiowizualnych na wszelkich nośnikach obrazu i dźwięku w klasie 42: usługi w zakresie zarządzania i pośredniczenia w ochronie praw autorskich, znaków firmowych i towarowych, oraz innych praw niematerialnych podlegających ochronie w dziedzinie filmu, telewizji, estrady, sztuk scenicznych i plastycznych oraz literatury.

Powyższe usługi, do oznaczenia których przeznaczone są porównywane znaki, są usługami jednego rodzaju: usługi w zakresie zarządzania działalnością artystyczną oraz usługi w zakresie zarządzania i pośredniczenia w ochronie praw autorskich, znaków firmowych i towarów, oraz innych praw niematerialnych podlegających ochronie w dziedzinie filmu, telewizji, estrady, sztuk scenicznych i plastycznych oraz literatury (publikowanie tekstów oraz usługi wydawnicze) usługi w zakresie kompozycji muzycznych i obrazów cyfrowych oraz produkcja, dystrybucja, kopiowanie i powielanie filmów, materiałów filmowych i innych programów audiowizualnych na wszelkich nośnikach obrazu i dźwięku (licencjonowanie własności intelektualnej, zarządzanie prawami autorskimi oraz usługi w zakresie zarządzania i pośredniczenia w ochronie praw autorskich, znaków firmowych i towarowych, oraz innych praw niematerialnych podlegających ochronie w dziedzinie filmu, telewizji, estrady, sztuk scenicznych i plastycznych oraz literatury). Ponadto usługi: organizacja imprez związanych z kulturą oraz usługi artystyczno-graficzne i wzornictwo przemysłowe zawarte w przedmiotowym zgłoszeniu, są usługami podobnymi oraz komplementarnymi w stosunku do usług objętych wykazem przeciwstawionego oznaczenia. Usługi te adresowane są do tych samych odbiorców. Miarodajny krąg odbiorców tych usług jest nieograniczony i obejmuje znaczną część konsumentów. Niedopuszczalne jest natomiast udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy, jeżeli skutkiem tego powstałoby prawo, którego zakres pokrywałby się choćby w części z zakresem prawa z wcześniejszym pierwszeństwem. W wyniku uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy uprawniony uzyskuje bowiem, wyłączne prawo do używania znaku w obrocie gospodarczym w odniesieniu do konkretnych towarów/usług. Usługi, do oznaczania, których przeznaczone są omawiane znaki towarowe, adresowane są do tych samych nabywców, zaspokajają te same potrzeby potencjalnych konsumentów. Zakresy ochrony obu oznaczeń z uwagi na podobieństwo usług, do oznaczania których zostały przeznaczone pokrywają się.

Przy ocenie podobieństwa oznaczeń, prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, należy oceniać całościowo, na podstawie postrzegania przedmiotowych towarów przez właściwy krąg odbiorców, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności danego przypadku. Przy dokonywaniu oceny podobieństwa oznaczeń konieczne jest uwzględnienie wrażenia, jakie porównywane znaki wywierają na przeciętnego odbiorcę. Zasada ta opiera się na spostrzeżeniu, że dla konsumenta podstawowe znaczenie mają zbieżne elementy oznaczeń, co jest usprawiedliwione z psychologicznego punktu widzenia, gdyż nabywca z reguły zapamiętuje jedynie ogólny zarys oznaczenia, którego poszukuje.

W ocenie organu, znak, na który ochronę uznano oraz zgłoszony znak są oznaczeniami podobnymi i mogą wprowadzić w błąd potencjalnych odbiorców co do ich pochodzenia od tego samego zgłaszającego.

Oba analizowane oznaczenia to znaki słowne. Znak zgłoszony stanowi jedno słowo – HERITAGE, natomiast znak rejestrowany pod numerem [...] dwa słowa – HERITAGE FILMS. W obydwu znakach zbieżnym elementem słownym jest zatem wyraz HERITAGE, Znak zgłoszony w całości zawiera się zatem w znaku chronionym prawem z rejestracji.

Podobieństwo występuje również w warstwie fonetycznej. Zbieżny element HERITAGE w obu znakach będzie odczytywany tak samo, jego brzmienie jest identyczne. Podobieństwo na tej płaszczyźnie jest ważnym argumentem za uznaniem znaków za podobne, gdyż szybki rozwój technik multimedialnych, oraz wzrost intensywności reklamy radiowej i telewizyjnej, będącej najskuteczniejszą w tej chwili formą dotarcia do klienta spowodowało to, że nie tylko wygląd znaku, lecz często jego brzmienie decydują o rozpoznawalności danej marki na rynku. Dlatego znak zgłoszony, wykorzystując element charakterystyczny dla znaku chronionego z wcześniejszym pierwszeństwem, należy uznać, za podobny do niego w stopniu powodującym ryzyko pomyłki między nimi.

Przechodząc do analizy warstwy znaczeniowej zgłoszonego oznaczenia Urząd Patentowy stwierdził, że słowo HERITAGE oznacza w języku angielskim "dziedzictwo", "spuścizna", "scheda". Z uwagi na to, że oba analizowane znaki zawierają identyczne słowo, w ocenie organu wspólna dla analizowanych znaków pozostaje zatem także warstwa znaczeniowa.

Następnie organ podniósł, że kupujący na ogół nie ma możliwości porównania znaków w tym samym czasie, decydujące znaczenie ma ocena pewnego wrażenia, jakie wywiera na nabywcy znak. Dlatego pojawienie się w obrocie znaku podobnego do znaku podobnego z wcześniejszym pierwszeństwem, może sugerować że jest to oznaczenie pochodzące od tego samego przedsiębiorcy.

Przy istnieniu tak zdecydowanych podobieństw w warstwie słownej, fonetycznej oraz znaczeniowej, potencjalny odbiorca może uznać, że jest to kolejny z serii znaków towarowych.

Podsumowując organ wskazał, że mając powyższe na uwadze, a także uwzględniając, że oceny podobieństwa znaków towarowych dokonuje się z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy, w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, jak również, że do stwierdzenia podobieństwa znaków nie jest konieczne rzeczywiste pomylenie znaków, lecz wystarczy tylko, że istnieje taka możliwość, Urząd Patentowy stwierdził, iż równoległe istnienie na rynku porównywanych znaków towarowych mogłoby budzić niepotrzebne wątpliwości wśród potencjalnych odbiorców oraz skutkować konfliktem interesów firm.

W skarżonym orzeczeniu organ odniósł się również do podnoszonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy szczegółowych zarzutów i wątpliwości.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] czerwca 2015 r. wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] maja 2014 r.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił:

1. Naruszenie prawa procesowego polegające na:

a. Odmowie udzielenia prawa ochronnego na zgłoszenie numer [...] HERITAGE bez rozpoznania dowodów zgromadzonych w toku procedury rejestrowej znaku HERITAGE FILMS (numer [...]) a pozostających w rygorach stosowania art. 123 pwp w związku z art. 252 pwp;

b. Podtrzymaniu decyzji z [...] maja 2014 r., w ocenie skarżącego nieprawidłowej, ze względu na to, że organ ograniczył się w niej jedynie do zbadania kolizji zgłaszanych usług względem przeciwstawionego znaku towarowego [...] HERITAGE FILMS, a zatem rozpoznał sprawę w niepełnym zakresie;

2. Naruszenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu, które spowodowało, że organ nie prześledził dokumentów dowodowych wskazywanych przez wnoszącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a tym samym uchybił zasadzie prawdy obiektywnej. Wobec powyższego skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów wskazanych w uzasadnieniu skargi a znajdujących się w aktach spraw [...] i [...].

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł m. in., że dokument zgłoszenia znaku towarowego słownego [...] jest nieprawidłowy bo dotyczy zgłoszenia [...] HERITAGE FILMS w innej klasie znaków towarowych: znaków słowno-graficznych (a więc znaków o innym zakresie ochrony). Podniósł, że prawidłowe zgłoszenie nastąpiło dopiero w dniu [...] lutego 2004 r. – w "Biuletynie Urzędu Patentowego" nr BUP-03/2004_P003 jako znaku towarowego słownego [...] HERITAGE. Zmiana kategorii znaku HERITAGE FILMS decyzją organu z dnia [...] maja 2004 r. na znak towarowy słowny (a więc z rozszerzeniem zakresu praw ochronnych) powodowała pierwszeństwo dla znaku towarowego słownego HERITAGE ze zgłoszenia [...] – jako prawidłowo zgłoszonego w kategorii znaków towarowych słownych z datą o 11 miesięcy wcześniejszą.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wskazał jednocześnie, że ani sposób w jaki pierwotne zgłoszenie znaku słowno-graficznego [...] HERITAGE FILMS zmieniło się w znak słowny, ani ocena prawidłowości tego sposobu nie jest przedmiotem obecnego postepowania . Urząd nie mógł zająć się tą kwestią. Co więcej, nawet gdyby uznać, że wcześniej zgłoszony znak posiada warstwę graficzną polegającą na użyciu określonej czcionki to byłby to element tak mało charakterystyczny, że nie miałoby to wpływu na ocenę podobieństwa. Znaki i tak zostałyby uznane za podobne.

W piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2015 r. skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 144 pwp w postępowaniu zgłoszeniowym dla znaku towarowego słownego HERITAGE [...]. Wniósł jednocześnie o rozpatrzenie przez Sąd dokumentów załączonych do niniejszego pisma procesowego celem ustalenia pierwszeństwa zgłoszenia dla wskazanych przez organ podobnych znaków słownych [...] i [...], które to dokumenty nie zostały uwzględnione w sprawie, tj.:

1. Podania o zarejestrowanie znaku towarowego słowno-graficznego: HERITAGE FILMS, opatrzonego numerem zgłoszenia [...], datowanego na dzień [...] września 1999 r.;

2. Podania o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy słowny HERITAGE, opatrzonego numerem zgłoszenia [...], z datą wpływu w dniu [...] lipca 2003 r.;

3. Karty badania znaku towarowego Nr [...] z odnotowaniem dwóch numerów znaków podobnych: [...] (unieważniony) i [...] (umorzony) oraz z poprawianą informacją o decyzji eksperta w rubryce "rejestracja": [...].02.2003 (wykreślone) oraz [...].05.2004 (dopisane);

4. Decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy słowny HERITAGE FILMS zgłoszony w dniu [...] września 1999 r. pod numerem [...], z datą [...] maja 2004 r. – bez wskazania numeru przyznanego prawa bądź podania sygnatury pisma decyzyjnego, gdzie pozycje "z pierwszeństwem od dnia" oraz "klasyfikacja wiedeńska", pozostają niewypełnione;

5. Potwierdzenia źródła pozyskania ww. dokumentów z akt sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2284/08 w dniu 16 kwietnia 2009 r.

W piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2015 r. skarżący wniósł o:

1. Uchylenie decyzji odmawiającej udzielenia praw ochronnych dla znaku towarowego słownego [...] HERITAGE oraz

2. Unieważnienie decyzji przyznającej prawa ochronne dla znaku towarowego słownego [...] HERITAGE FILMS.

W dalszych pismach procesowych skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz odszkodowania w kwocie 1.000.000 złotych, wskazując jednocześnie, iż stosowny pozew wniósł do Sądu Okręgowego w [...],[...] Wydziału [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając sprawę zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jt. Dz.U. z 2014r. poz. 1647 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto - co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwaną dalej p.p.s.a).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Stosownie, bowiem do brzmienia art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym.

Tak więc, aby rejestracja znaku była niedopuszczalna muszą wystąpić następujące przesłanki:

* rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju;

* podobieństwo do znaku zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa;

* podobieństwo znaków musi być kwalifikowane to znaczy takie, że może odbiorcę wprowadzić w błąd co do pochodzenia towarów/usług w szczególności poprzez ryzyko skojarzenia między znakami.

Z powyższego wynika, że niedopuszczalna jest rejestracja znaków towarowych, gdyby w jej wyniku powstało prawo, którego zakres pokrywałby się chociaż częściowo z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem. O tym czy znaki towarowe są podobne, rozstrzyga się na podstawie kryterium niebezpieczeństwa wprowadzania w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów.

W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, organ prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, należycie ocenił zgromadzony materiał dowodowy, dokonał jego analizy i odmówił rejestracji spornego znaku towarowego HERITAGE, zgłoszonego w dniu [...] lipca 2003r. przez skarżącego, za numerem [...] w części usług zawartych w klasie 35, 41 i 42 klasyfikacji nicejskiej.

W świetle przytoczonego wyżej art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. niedopuszczalna jest bowiem rejestracja znaku towarowego, gdyby w jej wyniku powstało prawo, którego zakres pokrywałby się chociaż częściowo z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem.

O tym, czy w konkretnym przypadku mogłoby dojść do kolizji praw z rejestracji rozstrzyga się na podstawie kryterium niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców, co do pochodzenia towarów. Przy czym, co należy wyraźnie podkreślić, ryzyko skojarzenia ze znakiem wcześniejszym jest kategorią błędu a nie samodzielną przeszkodą w rejestracji oderwaną od funkcji oznaczenia pochodzenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2007 r., sygn. akt II GSK 113/07).

Podkreślić należy, że prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym a znakiem wcześniejszym oraz identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy. Przesłanki te powinny być spełnione kumulatywnie (tak m.in. (w:)wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 października 2004 r. w sprawie C-106/03 P, Vedial vs. OHIM, Rec. s. I-9573, pkt 51). Tak więc w przypadku braku jednej z przesłanek niezbędnych do zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo własności przemysłowej, nie może występować prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

Innymi słowy, we wszystkich sprawach, w których powstaje problem podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych, jest on wypadkową dwóch-ściśle ze sobą powiązanych - elementów: po pierwsze - podobieństwa oznaczeń, a po drugie - podobieństwa (jednorodzajowości) towarów/usług, dla których znaki są zgłaszane, zarejestrowane lub używane. Oba te czynniki wyznaczają zakres ochrony znaku towarowego (tak m.in. M. Kępiński (w:) Niebezpieczeństwo wprowadzania w błąd odbiorców co do źródła pochodzenia towarów w prawie znaków towarowych, ZNUJ PWOWI zeszyt nr 28 z 1982 r., s. 10).

W tej sytuacji, na gruncie rozpatrywanej sprawy, Urząd Patentowy RP zobowiązany był ocenić w toku postępowania nie tylko kwestię podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń, ale również rozważyć problem podobieństwa usług.

Ponadto powinien zbadać, czy nie występują inne okoliczności wpływające na zmniejszenie lub też zwiększenie ryzyka konfuzji. Przy czym przeprowadzając porównanie znaku zgłoszonego ze znakami przeciwstawnymi w pierwszej kolejności ocenie powinno zostać poddane podobieństwo lub identyczność usług/towarów, do oznaczania których służą te znaki. Dopiero bowiem przesądzenie o jednorodzajowości usług implikowało konieczność dokonania porównania oznaczeń.

Zdaniem Sądu Urząd Patentowy prawidłowo przesądził o jednorodzajowości części usług zgłoszonych w klasie 35, 41 i 42, znaku zgłoszonego HERITAGE oraz oznaczenia przeciwstawnego HERITAGE FILMS z pierwszeństwem od [...] września 1999r. (zarejestrowanego pod numerem [...]) zarejestrowanego na rzecz H. sp. z o.o.

Podnieść bowiem należy, że jeżeli chodzi o podobieństwo lub identyczność usług to jak wynika z wniosku o zarejestrowanie, sporny znak zgłoszono m. in dla usług w klasie 35, 41 i 42: "usługi w zakresie zarządzania działalnością gospodarczą i artystyczną, agencje eksportowo-importowe, reklama, transkrypcje przekazu, publikowanie tekstów, usługi w zakresie kompozycji muzycznych i obrazów cyfrowych, organizacja imprez związanych z kulturą oraz usługi artystyczno-graficzne i wzornictwo przemysłowe, licencjonowanie własności intelektualnej, zarządzanie prawami autorskimi"

Znak przeciwstawny został zgłoszony m. in. dla usług w tej samej klasie – tj. 35,41 i 42 z opisem: "obrót twórczością filmową, telewizyjną, teatralną, estradową, plastyczną i literacką oraz związanymi z nią prawami autorskimi a także efektami w.w. działalności produkcyjnej i usługowej; produkcja, kooperacja, oprogramowanie dystrybucja, kopiowanie i powielanie filmów, materiałów filmowych i innych programów audiowizualnych na wszelkich nośnikach obrazu i dźwięku; prowadzenie działalności wydawniczej, wystawienniczej, szkoleniowej i doradczej w zakresie w.w. usług; świadczenie usług w zakresie ochrony praw autorskich, znaków firmowych i towarowych oraz innych praw niematerialnych podlegających ochronie w dziedzinie filmu, telewizji, estrady, sztuk scenicznych i plastycznych oraz literatury"

Porównanie wskazanych zakresów pozwala stwierdzić, że zasadnie organ przyjął, że część z tych usług jest usługami jednorodzajowymi. Zarówno bowiem usługi objęte zgłoszonym znakiem towarowym HERITAGE, jak i objęte wcześniejszym znakiem towarowym HERITAGE FILMS są usługami specjalistycznymi o podobnym celu i przeznaczeniu w zakresie: zarządzania działalnością artystyczną, kompozycji muzycznych i obrazów cyfrowych, licencjonowania własności intelektualnej i zarządzania prawami autorskimi . Nadto, zdaniem Sądu, organ prawidłowo również uznał, że usługi określone jako : organizacja imprez związanych z kulturą oraz usługi artystyczno-graficzne i wzornictwo przemysłowe (klasa 42) zawarte w zgłoszeniu numer [...], są usługami podobnymi i komplementarnymi w stosunku do usług objętych wykazem przeciwstawionego oznaczenia. A zatem zdaniem Sądu, organ słusznie przyjął, że zakresy ochrony przeciwstawnych znaków pokrywają się wzajemnie, gdyż mogą obejmować te same czynności związane z działalnością firmy.

Organ zasadnie również przyjął, że usługi te są przeznaczone dla nieograniczonego kręgu odbiorców, który obejmuje znaczną część konsumentów, choćby ze względu na ogólną dostępność urządzeń odtwarzających, które wykorzystywane są zarówno w przedsiębiorstwach jak i na użytek prywatny, co powoduje, że z usług tego rodzaju mogą korzystać zarówno profesjonaliści jak i zwykli użytkownicy (konsumenci). Przy czym dodać wypada, że zwykli użytkownicy (konsumenci) będą to osoby należycie poinformowane, uważne i racjonalne, których poziom uwagi w większości przypadków będzie wysoki.

Sąd wskazuje, w tym miejscu, że w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów do oznaczania których służą oba znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości towarów implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. Z kolei ustalenie ryzyka błędu co do źródła pochodzenia towarów i/lub usług będzie polegało na określeniu wypadkowej identyczności (podobieństwa) towarów i/lub usług oznaczanych przeciwstawionymi znakami towarowymi oraz identyczności (podobieństwa) samych oznaczeń (wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt 1671/08, LEX nr 510739).

W niniejszej sprawie podobieństwo usług została prawidłowo przesądzone przez organ w związku z czym należy przejść do oceny podobieństwa oznaczeń.

Ocenę podobieństwa oznaczeń przeprowadza się z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy, który jest osobą uważną dobrze zorientowaną, która postrzega jednak znak jako całość.

Przede wszystkim, warto w tym miejscu powołać się na stanowisko wyrażone przez prof. M. Kępińskiego, który przy dokonywaniu analizy dwóch znaków sugeruje uwzględniać "...ogólne wrażenie, jakie oba porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcy. Zasada ta opiera się na spostrzeżeniu, że dla nabywcy decydujące znaczenie mają zbieżne elementy obu oznaczeń. Jest to usprawiedliwione z psychologicznego punktu widzenia, gdyż nabywca zachowuje w pamięci jedynie ogólny zarys oznaczenia, którego poszukuje. Kieruje się więc przy wyborze jedynie pewnymi przewodnimi elementami oznaczenia, z pominięciem odrębnych rozbieżności..." (M. Kępiński: Niebezpieczeństwo wprowadzania w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów w prawie znaków towarowych, ZNUJ PWOWI nr 28, str. 48).

Powyższy pogląd podziela prof. R. Skubisz, wskazując na pierwszym miejscu wśród zasad, którymi winien kierować się nie tylko Urząd Patentowy RP, ale także sądy przy porównywaniu znaków, iż "..po pierwsze, należy uwzględniać ogólne wrażenie, jakie oba porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcę. Zasada ta opiera się na spostrzeżeniu, że dla nabywcy decydujące znaczenie mają zbieżne elementy obu oznaczeń". (R. Skubisz "Prawo znaków towarowych" Komentarz Warszawa 1997, s. 90-91).

Analogiczne stanowisko wyrażają również komentatorzy na gruncie ustawy -Prawo własności przemysłowej, w szczególności na przypomnienie zasługuje myśl wyrażona przez U. Promińską: "Jedna z powszechnie przyjętych reguł stanowi, że podobieństwo znaków ocenia się według cech wspólnych, a nie według występujących w nich różnic. Zatem różnice nie wykluczają podobieństwa znaków. Gdy różnice są dominujące - ryzyko pomyłki jest mało prawdopodobne, a zatem podobieństwo w rozumieniu ustawy nie zachodzi. Gdy dominują cechy wspólne, to choć różnice istnieją, kupujący może być wprowadzony w błąd, a zatem można mówić o podobieństwie uzasadniającym postawienie zarzutu naruszenia prawa do znaku oryginalnego" ("Prawo własności przemysłowej" pod red. U. Romińskiej, Warszawa 2004, s. 261).

Zasada, iż dla odbiorców priorytetowe znaczenie mają zbieżne cechy oznaczeń, a nie występujące pomiędzy nimi różnice znalazła potwierdzenie również w orzecznictwie sądów administracyjnych (vide: wyrok NSA z dnia 28 marca 2002 r. sygn. akt II S.A. 2778/01).

Przy ocenie podobieństwa oznaczeń (znaków) stosuje się m.in. następujące zasady:

1. Porównania należy dokonywać w trzech płaszczyznach:

- fonetycznej,

- wizualnej,

- znaczeniowej,

przy czym podobieństwo w jednej płaszczyźnie może być wystarczające dla uznania porównywanych znaków za podobne.

2. Należy uwzględniać ogólne wrażenie, jakie wywierają porównywane oznaczenia na odbiorcach towarów/usług, gdyż dla odbiorcy decydujące znaczenie mają zbieżne elementy. Nabywca zachowuje w pamięci ogólny zarys oznaczenia.

3. Im bardziej podobne są towary w porównywanym znakach, tym większa możliwość uznania znaków za podobne.

4. Dla oceny podobieństwa nie jest wymagane rzeczywiste pomylenie znaków, wystarczy istnienie takiej możliwości.

Dla oceny podobieństwa fonetycznego ma znaczenie liczba sylab, ich brzmienie oraz akcent. Podobieństwo wizualne ocenia się z punktu widzenia liczby słów bądź liter w ogóle, liczby słów bądź liter takich samych, ich kształtu, układu jak i koloru. Znaki graficzne oceniane są przede wszystkim na płaszczyźnie wizualnej. Znak taki wypełnia funkcję odróżniającą przez określony układ wielu elementów. Dlatego należy ustalić, który z elementów ma znaczenie istotnie odróżniające. W konsekwencji znak zawierający zmieniony element istotnie odróżniający, nawet przy podobieństwie innych szczegółów nie będzie znakiem podobnym. W przypadku, gdy żaden element nie może być uznany za charakterystyczny, należy brać pod uwagę formę prezentacji jako całość. Ewentualne podobieństwo dwóch porównywanych znaków będzie wówczas wynikiem przeważającej sumy elementów podobnych (Praca zbiorowa pod red. Tadeusza Szymanka. Naruszenia praw na dobrach niematerialnych. Polska Izba Rzeczników Patentowych 2001, str. 96-97).

Porównując znaki w płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że również w tym zakresie zasadnie organ uznał, że w warstwie słownej, zgłoszony znak towarowy HERITAGE jest podobny do przeciwstawionego znaku HERITAGE FILMS ([...]), co może wprowadzić w błąd potencjalnych odbiorców co do ich pochodzenia od tego samego zgłaszającego.

Organ słusznie zauważył, że oba analizowane znaki to znaki słowne przy czym znak zgłoszony przez skarżącego stanowi jedno słowo – HERITAGE. Natomiast znak zarejestrowany pod numerem [...] składa się z dwóch słów – HERITAGE FILMS. Przy czym w obydwu znakach zbieżnym a jednocześnie dominującym elementem (nośnym) jest słowo HERITAGE. Podkreślić przy tym wypada, że znak zgłoszony w całości zawiera się w znaku chronionym prawem z rejestracji.

Rację ma również organ wskazując, że mając na względzie, iż obydwa znaki składają się z tego samego dominującego słowa to tym samym podobieństwo między znakami występować będzie również w warstwie fonetycznej, gdyż zbieżny element znaków tj. słowo HERITAGE w obydwy znakach będzie odczytywane i wymawiane tak samo, co słusznie zostało uznane za element podobny w stopniu powodującym ryzyko pomyłki.

W płaszczyźnie znaczeniowej porównywane znaki są również podobne/ porównywalne. Słusznie bowiem w skarżonym orzeczeniu wskazano, że znak zgłoszony i przeciwstawiony zawierają słowo HERITAGE, które oznacza w języku angielskim "dziedzictwo" , "spuścizna", scheda" i swym znaczeniem nawiązują do dorobku w tym wypadku kulturowego.

W świetle dokonanych ustaleń, zdaniem Sądu, Urząd Patentowy RP prawidłowo uznał, iż stwierdzone podobieństwo między oznaczeniami zawartymi w znakach skarżącej – HERITAGE ([...]) a znakiem przeciwstawnym : HERITAGE FILMS ([...]), oraz usługami zawartymi w wykazach znaków, jest wystarczające do stwierdzenia ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców, nawet jeśli są oni dobrze poinformowani, bądź są profesjonalistami.

Podkreślić przy tym należy, że w większości przypadków konsumenci nie wiedzą, który znak ma wcześniejszą datę pierwszeństwa, a ryzyko wprowadzenia w błąd działa w obie strony - adresaci usług oznaczonych znakiem HERITAGE FILMS mogą sądzić, iż pochodzą one od skarżącej zgłaszającej znak towarowy nr [...]. Zakłócona wtedy zostaje podstawowa funkcja znaku towarowego - wskazywanie pochodzenia towarów/usług od uprawnionego do nakładania znaku towarowego. Takie ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców dotyczy także funkcji reklamowej znaku, gdzie konsumenci w zetknięciu z reklamą, zwykle zubożoną w treść z uwagi na zwyczajowe ograniczenia czasowe i rozmiaru reklam, mogą mylnie przypisywać pochodzenie towarów lub usług niewłaściwemu podmiotowi.

Sąd przyjmuje jako pogląd własny stanowisko sformułowane przez Trybunał Sprawiedliwości WE w orzeczeniu z dnia 29 września1998r. w sprawie C-39/97, iż przy ocenie ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców mniejszy stopień podobieństwa między towarami może być zrównoważony przez większy stopień podobieństwa między znakami, jak również odwrotnie, mniejszy stopień podobieństwa między znakami może być zrównoważony przez większy stopień podobieństwa między towarami. W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze znaczącym podobieństwem oznaczeń, jak i oferowanych usług.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze oraz zgłoszonych wniosków Sąd uznał je za niezasadne. Należy bowiem wskazać, iż zdaniem Sądu, organ nie dopuścił się naruszenia:

- przepisów postępowania w tym w szczególności art. 7 i 77 a także art. 10 k.p.a. poprzez naruszenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu przed organem odwoławczym. Należy bowiem zauważyć, iż postępowanie drugoinstancyjne zostało zainicjowane wnioskiem skarżącego o ponowne rozpatrzenie a w trakcie prowadzonego postepowania organ nie prowadził dodatkowego postępowania celem uzupełnienia materiału dowodowego. Tym samym rozstrzygniecie zostało podjęte w oparciu o ten sam materiał dowodowy, który został zgromadzony przez organ I instancji i z którym skarżący miał możliwość zapoznania się i co do którego miał możliwość wypowiedzenia się (pismo z dnia [...] lutego 2009r). Nadto dodać należy, że z treści skarżonego orzeczenia wynika, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był w całości przedmiotem analizy organu w trakcie prowadzonego postępowania.

W konsekwencji powyższego Sąd uznał również za niezasadny zarzut dot. ograniczenia się przez organ odwoławczy jedynie do zbadania kolizji zgłoszonych usług względem przeciwstawnego znaku HERITAGE FILMS a zatem, jak twierdzi skarżący, nierozpoznania sprawy w pełnym zakresie. Zauważyć bowiem należy, iż w skarżonym orzeczeniu począwszy od str. 6 do 10 tegoż orzeczenia zawarta jest analiza nie tylko w zakresie podobieństwa usług ale również w zakresie podobieństwa samych znaków w tym pod względem wizualnym, fonetycznym i znaczeniowym. Powyższe wskazuje, że organ dokonał analizy podobieństwa znaków w pełnym zakresie a nie tylko, jak twierdzi skarżący, w zakresie kolizji zgłoszonych usług.

W tym miejscu Sąd wskazuje również, że prawidłowo organ nie badał i nie analizował w postepowaniu prawidłowości dokonanego zgłoszenia znaku HERITAGE FILMS oraz dokonanej w jego wyniku rejestracji tego znaku. Nie jest to bowiem element tego postępowania i nie może podlegać badaniu w postępowaniu, które dotyczy rejestracji znaku skarżącego HERITAGE. Nadto jak wynika z akt sprawy a także wiedzy posiadanej przez Sąd z urzędu, skargi kasacyjne skarżącego w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy [...] HERITAGE FILMS i odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy [...] HERITAGE FILMS. zostały oddalone (wyrok NSA z dnia 10 sierpnia 2010r. sygn. II GSK 746/09 i z dnia 8 września 2015r. sygn. II GSK 1457/14 ).

Nie doszło również do naruszenia art. 123 pwp, gdyż jak słusznie podniosły organy w uzasadnieniu skarżonego orzeczenia, wskazany przepis w ustępie 1 stanowi, że pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy oznacza się, z zastrzeżeniem art. 124 i 125 pwp – które w niniejszej sprawie nie mają zastosowania i czego skarżący nie neguje - według daty zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym. Z akt sprawy zgromadzonych w sprawie wynika przy tym, że data pierwszeństwa zgłoszenia znaku HERITAGE przez skarżącego pod numerem [...], to [...] lipca 2003r. Natomiast data pierwszeństwa znaku HERITAGE FILMS zarejestrowanego pod numerem [...] to [...] września 1999r. Powyższe wskazuje w sposób jednoznaczny, że znak HERITAGE FILMS został zgłoszony z wcześniejszym pierwszeństwem.

Wskazany wyżej przepis art. 123 pwp jednoznacznie odnosi się do daty wcześniejszego pierwszeństwa a nie daty rejestracji znaku. Tym samym organ prawidłowo uznał, że fakt, iż rejestracja znaku HERITAGE FILMS ([...]) nastąpiła kilka miesięcy po dacie zgłoszenia znaku HERITAGE przez skarżącego nie ma dla niniejszej sprawy znaczenia. Istotna jest bowiem data zgłoszenia znaku HERITAGE a ta jest późniejsza niż znaku HERITAGE FILMS.

- Sąd nie dopatrzył się również aby skarżona decyzja wydana została przy ziszczeniu się którejkolwiek z przesłanek określonych w przepisie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. tj. bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszenia prawa. Należy bowiem podkreślić, iż jak wskazano wyżej istniała podstawa do wydania negatywnej decyzji skarżącemu, co wynikało z brzmienia przepisu art. 132 ust.2 pkt 2 pwp Nadto nie doszło również do wydania decyzji z rażącym naruszeniem któregokolwiek z przepisów pwp w tym w szczególności wskazanego wyżej art. 132 czy też 144 pwp, który stanowi, że wydanie decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy następuje po sprawdzeniu przez Urząd Patentowy, czy są spełnione ustawowe warunki wymagane dla uzyskania prawa. W niniejszej sprawie Urząd bowiem dokonał sprawdzenia czy są spełnione warunki wymagane do uzyskania prawa ochronnego- na co Sąd wskazywał powyżej - w wyniku czego wydał decyzję negatywną dla skarżącego.

Sąd w tym miejscu wskazuje również, iż dokonał analizy wskazywanych przez skarżącego w piśmie z dnia [...] listopada 2015r., dokumentów, których kopia została załączona do w/w pisma a które również znajdowały się w aktach przedmiotowej sprawy nadesłanych do Sądu. Analiza tych dokumentów w kontekście przedmiotowej sprawy oraz całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie podważa prawidłowości wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Bez znaczenia bowiem w rozpoznawanej sprawie są ewentualne nieprawidłowości i nieścisłości dotyczące innego postępowania. Rozstrzygnięcie w tamtej sprawie tj. dot. rejestracji znaku towarowego HERITAGE FILMS wiążą bowiem organy dopóki w odpowiednim trybie nie zostanie ono uchylone. Nadto, na co Sąd wskazywał już wcześniej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokami z dnia 10 sierpnia 2010r. sygn. II GSK 746/09 i z dnia 8 września 2015r. sygn. II GSK 1457/14 oddalił skargi kasacyjne skarżącego. Wskazane wyroki są prawomocne i wiążą w sprawie. Tym samym w obrocie prawnym pozostaje decyzja o udzieleniu prawa ochronnego na w/w znak HERITAGE FILMS.

Na zakończenie Sąd wyjaśnia, iż sąd administracyjny nie ma kompetencji do przyznawania bądź nie zadośćuczynienia oraz odszkodowania. Z tego też względu brak było podstaw do rozpoznania wniosku skarżącego w tym zakresie.

Reasumując zdaniem Sądu, co podniesiono już wyżej, Urząd Patentowy RP wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a.) oraz należycie i wyczerpująco uzasadnił swoją decyzję (art. 107 k.p.a.). W sposób wszechstronny ocenił całokształt materiału dowodowego, dokonując analizy znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy, działał przy tym zgodnie z prawidłami logiki. Organ wydał zaskarżoną decyzję zgodnie z przepisami prawa materialnego i nie dopuścił się uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd oceniając zaskarżoną decyzję nie stwierdził także żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.

Mając zatem na względzie, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 151 p.p.s.a.