Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 408/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Powołane przepisy: article: art. 18
journal: Dz.U. 1999 nr 15 poz 139
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, sędziowia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.), asesor WSA Wiesława Achrymowicz, Protokolant stażysta Tomasz Wójcik, po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2004 r. sprawy ze skargi G.S. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zarzutu do projektu zmian planu miejscowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Rada Miejska uchwałą z dnia [...] r. /Nr [...]/ wydaną na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 w związku z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /tekst jednolity: Dz.U. z 2001 r.Nr 142, poz. 1591 ze zm./ oraz art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm./ oraz uchwały Rady Miejskiej [...] Nr [...] z dnia [...] r., w sprawie rozpatrzenia zarzutu wniesionego przez G.S. do projektu zmian miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta K./obszar w granicach administracyjnych miasta, wraz z rysunkami uszczegółowionymi terenów: Śródmieścia miasta K., budownictwa mieszkalnego [...], budownictwa mieszkaniowego osiedle [...], budownictwa jednorodzinnego rejonu ul. [...]j i [...], budownictwa jednorodzinnego rejonu [...], budownictwa jednorodzinnego rejonu ul. [...], budownictwa jednorodzinnego rejonu ul[...] i [...]a, rejonu ul. [...] budownictwa jednorodzinnego osiedla [...] - odrzuciła zarzut skarżącego – G.S..

W uzasadnieniu stwierdziła, że procedura planistyczna dotycząca uchwalenia przedmiotowej zmiany miejscowego planu nie naruszyła odpowiednich przepisów cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz przedstawiła argumenty przemawiające za rozwiązaniem przyjętym w projekcie planu. Dotyczy to odrzucenia zarzutu G.S. w zakresie nie objęcia jego działki Nr [...] przy ul. [...] linią zabudowy w projekcie zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Śródmieścia miasta K.. Wynika to z tego, ze zgodnie z obowiązującym planem szczegółowym zagospodarowania przestrzennego Śródmieścia Miasta K., zatwierdzonym Zarządzeniem Nr [...] Naczelnika Miasta z dnia [...] r. /ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Wojewódzkiej Rady Narodowej [...] r./ z późniejszymi zmianami planu wprowadzonymi zarządzeniem Nr [...]Naczelnika Miasta z dnia [...] r., uchwałą [...] Miejskiej Rady Narodowej z dnia [...] r. /ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Nr [...]r./, uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] r. /ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Nr [...]r./, działka Nr ewid. [...] przy ul. [...]w obrębie Ośrodek w K położona jest na terenie przeznaczonym pod usługi handlowe /symb. 16 UH/. Adaptacja obiektów i funkcji z możliwością przemienności branż oraz nadbudowy i przebudowy kubatury.

Ponadto w projekcie zmian planu uwzględniono negatywne stanowisko Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wyrażone w pismach z dnia [...] stycznia 2002 r. /[...]/ oraz z dnia [...]czerwca 2002 r. /znak: [...]/ dotyczących uzgodnień projektu zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta, wraz z rysunkiem uszczegółowionym obszaru Śródmieścia miasta w skali 1:1000 w zakresie przesunięcia linii dopuszczalnej zabudowy kubaturowej nie obejmującej działki Nr ewid. [...] po południowej stronie ul. [...]

Negatywne stanowisko w tej sprawie zostało sformułowane już w 1998 r. – na etapie opracowywanego projektu aktualizacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]". Do chwili obecnej nie znaleziono podstaw do jego zmiany.

Ulica [...] stanowi jedno z ważniejszych otwarć widokowych na zabytkowy zespół kościelny i klasztorny. Jest ona jednocześnie ulicą dojazdową do zespołu. Ze względu na fakt, iż została ona wytrasowana wtórnie nie posiadała nigdy zabudowy pierzejowej. Jej rozbudowa i zagospodarowanie powinno iść w kierunku modernizacji zaistniałej substancji architektonicznej – bez możliwości dobudowy, nadbudowy, uzupełnienia. Ponadto, stwierdza Rada Miejska negatywne stanowisko w przedmiotowej sprawie potwierdzają również wnioski konserwatorskie zawarte w "Studium historyczno-urbanistycznym Starego Miasta w K.", oprac. przez zespół Dokumentacji Historycznej "[...]" w [...] r., z których wynika, że wpisywanie w ciąg zabudowy ul. [...] dodatkowych wtórnych elementów jest rozwiązaniem niekorzystnie wpisującym się w układ zabudowy przyrynkowej, także biorąc pod uwagę bezpośrednie sąsiedztwo XIX-wiecznego domu przy [...] pełniącego pierwotnie funkcję karczmy.

W skardze do Sądu skarżący, tj. G.S, podtrzymał w całości argumenty podnoszone w treści zarzutu. W szczególności w dalszym ciągu podtrzymuje zarzut dotyczący przesunięcia dopuszczalnej linii zabudowy kubaturowej poza działkę Nr [...] obr. Ośrodek w K., będącej współwłasnością skarżącego.

W odpowiedzi na skargę, Rada Miejska podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że zaskarżona uchwała Rady Miejskiej nie naruszyła w tym zakresie przepisów prawa materialnego czy też procesowego. W szczególności procedura planistyczna została przeprowadzona zgodnie z dyspozycją art. 18 cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto Sąd stwierdził, że nie nastąpiło zgodnie z dyspozycją art. 64 ust. 3 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. /Dz.U. Nr 78, poz. 483/ naruszenie istoty prawa własności skarżącego.

Natomiast Wojewódzki Konserwator Zabytków w pismach z dnia [...] stycznia 2002 r. /znak: [...]/ oraz z dnia [...]czerwca 2002 r. /[...]/ dotyczących uzgodnień projektu zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta K., wraz z rysunkiem uszczegółowionym obszaru Śródmieścia miasta w skali 1:1000 negatywnie uzgodnił przesunięcie linii dopuszczalnej zabudowy kubaturowej nie obejmującej działki Nr ewid. [...] po południowej stronie ul. [...]. Należy podkreślić, że negatywne stanowisko w tej sprawie zostało sformułowane już w 1998 r. – na etapie uprzednio opracowywanego projektu aktualizacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "K.-Śródmieście".

Z kolei zgodnie z dyspozycją art. 18 ust. 2 pkt 4a cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym tego rodzaju uzgodnienie jest wiążące dla Rady Miejskiej.

Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, Sąd skargę oddalił.