Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1077/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-11-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 245 par 1 pkt 1 i 2, art. 257 par 2 pkt
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

17.11.2011 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 17.11.2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Ś., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi wyżej wymienionej, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].08.2011 r., nr [...], wydaną w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Sprawa o sygn. II SA/Rz 1077/11, została wszczęta ze skargi Z. Ś. na decyzję SKO w sprawie o ustalenie warunków zabudowy. Decyzja SKO utrzymuje w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] o ustaleniu warunków zabudowy na zamierzenie inwestycyjne o nazwie "budynek mieszkalny jednorodzinny".

Skarżąca Z. Ś. zwróciła się do Sądu pierwszej instancji o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienia adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Swą procesowa prośbę skarżąca uzasadniła złym stanem majątkowym.

Stwierdzono, co następuje:

Jak wynika ze złożonego formularza PPF, wniosek skarżącej dotyczy zarówno zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z uwagi na rozmiar tego żądania, Strona wnioskująca zobowiązana jest wykazać, że nie podoła jakichkolwiek kosztom postępowania sądowego. Na te koszty składają się opłaty i wydatki sądowe oraz wynagrodzenie przysługujące fachowemu pełnomocnikowi. Do udowodnienia takiego stanu rzeczywistości zobowiązuje wnioskodawczynię norma art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym stanowi najszerszą postać pomocy finansowej udzielanej przez państwo podmiotom uczestniczącym w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponieważ rezultatem przyznania prawa pomocy jest powiększenie wydatków budżetu państwa, sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskujących o prawo pomocy powinna zostać ustalona ze szczególną wnikliwością. Warto też podkreślić, że to na wnioskodawcy ciąży ciężar udowodnienia, takiej sytuacji majątkowej, która uniemożliwia choćby częściowe uczestniczenie w kosztach finansowych postępowania sądowego.

Sytuacja majątkowa a w tym dochodowa dwuosobowej rodziny Z. Ś. nie uzasadnia przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca twierdzi, że ze względu na niski poziom osiąganych dochodów członków gospodarstwa domowego, nie jest w stanie podołać kosztom postępowania sądowo - administracyjnego w jakimkolwiek zakresie. Na dochód strony składa się świadczenie przedemerytalne Z. Ś. w kwocie 746,2 zł oraz wynagrodzenie za pracę S. Ś. kwocie 1’360 zł. Rodzina zamieszkuje w domu o pow. 54 m² oraz posiada nieruchomość rolną o pow. 0,98 ha.

Strona oświadczyła, że nie żyje na wysokim standardzie i prowadzi bardzo skromny tryb życia. To twierdzenie pozostają jednak w opozycji do planowanej przez Z. Ś. inwestycji budowlanej w postaci budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 472 obr. [...] przy ul. W. w R. Ponieważ strona wnoszącą o prawo pomocy zamierza zrealizować tak kosztowne przedsięwzięcie budowlane, do jakich należy niewątpliwie budowa domu jednorodzinnego, to oczywistym jest, że posiada także odpowiednie środki majątkowe na pokrycie kosztów sądowych. Osoba dysponująca tak znacznymi środkami, nie może w postępowaniu przed WSA uzyskać prawa pomocy, które winno być stosowane tylko i wyłącznie wobec stron żyjących na granicy poziomu utrzymania koniecznego. W tych okolicznościach, art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. nakazuje odmówić przyznania prawa pomocy, w jakimkolwiek zakresie tej instytucji.

Z wyżej powołanych względów orzeczono o odmowie przyznania prawa pomocy w oparciu art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a.