Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 629/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-03-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 01 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata B. L. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Ł. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2012 r. [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od września 2009 r. do grudnia 2010 r. postanowił: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 września 2012r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowiono adwokata.

Pismem z dnia 10 października 2012r. Okręgowa Rada Adwokacka w Bydgoszczy wyznaczyła pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata [...].

Wyrokiem z dnia 28 listopada 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]2012r. i zasądził na rzecz adwokata kwotę [...] zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

W piśmie z dnia 21 lutego 2013r. pełnomocnik wskazała, że nie znajduje podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Pełnomocnik złożyła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty nie zostały opłacone ani w części, ani w całości.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270) – dalej zwana p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z treści art. 250 p.p.s.a. wynika zatem obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna została faktycznie udzielona. Sąd odpowiada bowiem w tym zakresie za zasadność i legalność wydatkowania środków publicznych.

Po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji wyrazem udzielenia stronie pomocy prawnej przez pełnomocnika może być sporządzenie przez niego skargi kasacyjnej lub tez opinii o braku podstaw do jej wniesienia. Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) wynika, że opłata za czynności adwokata ustanowionego z urzędu, z tytułu zastępstwa prawnego należy się m.in. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinna, zatem być sporządzona na piśmie i doręczona przez pełnomocnika stronie.

Wobec powyższego w ocenie orzekającego pełnomocnik składając wniosek o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej, powinien wykazać (np. przez nadesłanie odpisu sporządzonej opinii do Sądu), że opinia została sporządzona na piśmie i przekazana stronie. Opinia sporządzona dla strony i w jej interesie jest bowiem wyrazem udzielenia pomocy prawnej stronie, za którą zgodnie z powołanym wyżej rozporządzeniem należy się adwokatowi wynagrodzenie. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie adwokat [...] wnosząc o przyznanie wynagrodzenia nie wskazała, aby sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i przekazał ją stronie skarżącej. Trudno za takową opinię uznać lakoniczne pismo pełnomocnika z dnia 21 lutego 2013 w którym zawarła wniosek o zasądzenie kosztów.

Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. postanowiono jak sentencji.