Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1159/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] Nr: [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych p o s t a n a w i a ustanowić dla W. N. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lutego 2008 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek W. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] Nr: [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych.

We wniosku skarżący W. N. oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód wynosi 678,88 zł i stanowi go świadczenie rentowe. W skład majątku skarżącego wchodzi oficyna o powierzchni 60 m-. Nie posiada on zasobów pieniężnych w postaci oszczędności, czy papierów wartościowych, jak również cennych ruchomości. Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący uzasadnił trudną sytuacją finansową i zdrowotną. Skarżący jest rencistą I grupy inwalidzkiej zakwalifikowanym do transplantacji serca, po kilku zawałach serca oraz paraliżu. Przebyte choroby uniemożliwiają mu swobodne wypowiadanie się przed sądem. Skarżący podniósł także, że posiada niskie świadczenie rentowe, którego większą część przeznacza na leki i leczenie. Sprawa zaś jest trudna i skomplikowana, a skarżący nie zna prawa. Z uzyskiwanych w miesiącu dochodów nie jest natomiast w stanie pokryć wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Do wniosku skarżący załączył zaświadczenie lekarskie z dnia [...] oraz odcinek renty za miesiąc luty 2008 roku.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w płożeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla wnioskodawcy i rodziny w świetle w/w przepisu należy rozumieć takie zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony, że nie byłaby ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.

Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika. Winien on zatem wykazać, że jego sytuacja majątkowa jest na tyle trudna, że nie może on wygospodarować środków koniecznych na pokrycie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.

Analizując sytuację finansową i zdrowotną skarżącego orzekający doszedł do przekonania, iż skarżący spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Nie jest on w stanie pokryć kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku we własnym koniecznym utrzymaniu. Skarżący uzyskuje wprawdzie stały miesięczny dochód w wysokości 678,88 zł, to jednak, że ze względu na zły stan zdrowia ma on zwiększone wydatki na zakup lekarstw leczenie. Ponadto ponosi koszty utrzymania mieszkania, własnego wyżywienia, ubrania. Trudno zatem wymagać od wnioskodawcy, aby w swojej sytuacji wygenerował środki potrzebne na koszty zastępstwa procesowego. Wysokość dochodów nie może być uznana za wystarczającą na poczynienie takich oszczędności.

Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności przychylono się do wniosku skarżącego i orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).