Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 371/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1-2; art. 4 ust.1 pkt 1; art. 6 ust.1 pkt 4 lit a;  art. 3 ust.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 10; art. 173; art. 61 ust.1
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Referent Natalia Kondraciuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2020 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. oddala skargę; II. przyznaje radcy prawnemu J. O. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] Prezes Sądu Okręgowego [...], po rozpatrzeniu odwołania R. S. (dalej jako "skarżący") od decyzji Wiceprezesa Sądu Rejonowego w T. L. z dnia [...] kwietnia 2020 r., [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Rozstrzygnięcie organu zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny.

Pismem z dnia [...] marca 2020 r. skierowanym do Prezesa Sądu Rejonowego w T. L., R. S. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych w roku 2019 rejestrowanych w repertorium C pod symbolem [...] i [...].

Sąd Rejonowy w T. L. pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r., na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wezwał wnioskodawcę do wykazania w terminie 7 dni, że żądana informacja publiczna ma szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego.

W odpowiedzi na wezwanie, wnioskodawca pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r. poinformował Sąd, że nie zgadza się z zakwalifikowaniem żądanej przez niego informacji publicznej jako informacji przetworzonej.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. Prezes Sądu Rejonowego w T. L. odmówił udostępnienia informacji publicznej, uznając, że wniosek skarżącego dotyczy informacji publicznej przetworzonej. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że wnioskodawca jest osobą znaną Sądowi Rejonowemu w T. L. z licznych wniosków o udostępnienie informacji publicznej składanych od szeregu lat. Wnioski są cykliczne i powodują bardzo duży nakład pracy ze strony pracowników Sądu Rejonowego w T. L., co powoduje dezorganizację pracy Wydziału. W Sądzie Rejonowym w T. L. w I Wydziale Cywilnym znajduje się 20 orzeczeń z uzasadnieniami odpowiadającymi kryterium wskazanym przez skarżącego we wniosku. W decyzji zaakcentowano, że wnioskodawca nie wykazał, że udostępnienie żądanej informacji jest szczególne istotne dla interesu społecznego.

W odwołaniu z dnia [...] maja 2020 r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa Sądu Rejonowego w T. L. z dnia [...] kwietnia 2020 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji. W uzasadnieniu podniósł, że anonimizacja orzeczeń i ich uzasadnień nie może stanowić o zakwalifikowaniu żądanej informacji publicznej jako przetworzonej.

Decyzją z dnia [...] maja 2020 r. Inne utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, wyjaśniając, że zakres żądanej informacji publicznej kwalifikuje ją jako informację publiczną przetworzoną. Mając na uwadze, że wnioskodawca nie wykazał szczególnej istotności dla interesu publicznego w uzyskaniu wnioskowanej informacji publicznej, wskazał, że w konsekwencji udostępnienie jej nie było możliwe.

Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, podnosząc że nie zgadza się ze stanowiskiem zajętym w zaskarżonych decyzjach I i II instancji. W ocenie skarżącego anonimizacja wyroków nie może przesądzać o zakwalifikowaniu żądanej informacji publicznej jako informacji przetworzonej.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym - w świetle art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej: "p.p.s.a.") - kontrola ta odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 - dalej także: "u.d.i.p."), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania (art. 1 - 2 u.d.i.p.). Ustawa ta jest zarazem rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, wyrażonego w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP.

Przechodząc do rozważań merytorycznych, w pierwszej kolejności należy rozważyć, czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. oraz czy żądanie jej udzielenia zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego do udostępniania informacji publicznej.

Prezes Sądu Rejonowego w T. L. niewątpliwie należy do podmiotów, na których ciąży ustawowy obowiązek udostępniania informacji publicznych. Stosownie bowiem do treści art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Z mocy art. 10 i art. 173 Konstytucji RP sądom przyznano natomiast przymiot władzy publicznej, zaś w świetle art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 365 ze zm.) organem sądu rejonowego jest prezes tego sądu. Prezes sądu rejonowego należy zatem do organów władzy publicznej, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i z tego względu jest obowiązany do udostępniania informacji publicznych będących w jego posiadaniu (por. wyroki NSA: z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 1938/10, LEX nr 1092104; z dnia 11 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 933/11, LEX nr 1165432).

W niniejszej sprawie bezsporny pozostaje także publiczny charakter informacji objętych wnioskiem skarżącego z dnia [...] marca 2020 r. W złożonym wniosku skarżący domagał się od Prezesa Sądu Rejonowego w T. L. udostępnienia kopii wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami, wydanych przez Sąd Rejonowy w T. L. w 2019 r. w sprawach zarejestrowanych w repertorium C pod symbolami [...] i [...].

W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi żadnych wątpliwości, że wyroki sądowe są jawne i wraz z uzasadnieniami (jako integralną ich częścią) stanowią informację publiczną. Treść orzeczenia sądu stanowi przy tym nie tylko informację o sprawach publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., ale stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. "a" u.d.i.p. jest także rodzajem informacji dotyczącej treści i postaci dokumentu urzędowego. Orzeczenia sądowe z uzasadnieniami, jako wydane w sprawie przez sąd, w ramach jego działalności orzeczniczej opartej na przepisach prawa powszechnie obowiązującego, są zatem danymi publicznymi i podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w u.d.i.p. (por. wyroki NSA: z dnia 25 listopada 2016 r. sygn. akt I OSK 1106/16; z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 784/16 - publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Mając na uwadze powyższe ustalenia, przy dokonywaniu analizy zakresu wniosku skarżącego, należy zwrócić uwagę, że pojęcie informacji publicznej na gruncie u.d.i.p. – wobec braku jego definicji legalnej – jest rozumiane w judykaturze w ujęciu potocznym z uwzględnieniem stanu faktycznego konkretnej sprawy. Przedmiotem udostępnienia mogą być bowiem zarówno informację proste, jak i przetworzone. W razie takiej kwalifikacji żądanej informacji, rozpatrzenie wniosku każdorazowo wymaga uprzedniej weryfikacji istnienia po stronie wnioskodawcy szczególnego interesu publicznego – jako określonego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. warunku uzyskania dostępu do informacji publicznej przetworzonej. W ramach tej weryfikacji organ zobowiązany jest wezwać wnioskodawcę do wykazania szczególnego interesu publicznego, albowiem ten – składając wniosek – może nie mieć świadomości, że żąda informacji przetworzonej. Dopiero zaś po dokonaniu weryfikacji spełnienia przesłanki szczególnego interesu publicznego, w zależności od jej wyniku adresat wniosku zobowiązany jest udostępnić żądaną informację publiczną po jej uprzednim przetworzeniu, bądź odmówić jej udostępnienia w drodze decyzji wydanej na zasadzie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 30 marca 2011 r. sygn. akt I OSK 3/11, LEX nr 1079760; wyroki WSA we Wrocławiu: z dnia 18 maja 2012 r. sygn. akt IV SAB/Wr 12/12, LEX 1271502 oraz z dnia 29 sierpnia 2017 r. sygn. akt IV SAB/Wr 109/17, LEX nr 2364529).

Informacja prosta jest przy tym definiowana jako taka informacja, której treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o prostym charakterze, może się wiązać z potrzebą usuwania danych chronionych prawem, przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień lub wyciągów, a takie zabiegi czynią informacje proste - informacją przetworzoną.

Informacja przetworzona z kolei to taka informacja, na którą składa się pewna suma tak zwanej informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego (wyrok NSA z dnia 17 października 2006r., I OSK 1347/05, Lex 281369). W judykaturze pojęcie informacji przetworzonej ujmowane jest jednakże w dwu ujęciach, sprowadzających się do dwóch grup takich stanów faktycznych. Jedno rozumienie przetworzenia uwzględnia aspekt jakościowy zmian wprowadzanych w odniesieniu do informacji prostych, drugie zwraca uwagę na aspekt techniczny i ilościowy, traktując przetworzenie informacji prostych w kategoriach czynności, jakim muszą zostać poddane, aby uzyskać dane podlegające udostępnieniu. Oba te rozumienia "przetwarzania" informacji prostych nie stoją jednakże w sprzeczności z potocznymi intuicjami językowymi, nie wprowadzają zatem jakiegoś sztucznego rozumienia informacji przetworzonej. Nie stanowią też rozumień wzajemnie konkurencyjnych i wykluczających się, ale uzupełniają się, tworząc dwa kryteria uznawania informacji publicznej za informację przetworzoną. Posługując się niejednoznacznym terminem, ustawodawca dopuścił tę dwuznaczność. W pierwszym rozumieniu informacja przetworzona to informacja jakościowo nowa, nieistniejąca dotychczas w ostatecznej treści i postaci, jej wytworzenie wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonych czynności analitycznych, porządkujących w odniesieniu do posiadanego zbioru danych. Przetworzeniem jest zebranie, często na podstawie różnych kryteriów, informacji prostych i ich następne zanalizowanie, zredagowanie, opracowanie w postaci nowego dokumentu i nowej informacji o treści, która do tej pory w takiej postaci nie istniała. Drugie rozumienie informacji przetworzonej – co ma miejsce w rozpatrywanej sprawie - dotyczy przypadków, gdy żądanie udostępnienia istniejącej informacji publicznej ma taki zakres i rozmiar, że wymaga od podmiotu zobowiązanego podjęcia działań poza zakresem jego rutynowych czynności, a nakierowanych na przygotowanie żądanej informacji i nadanie jej formy umożliwiającej udostępnienie, albowiem proste udostępnienie w formie posiadanej przez podmiot zobowiązany nie jest możliwe. W tym drugim rozumieniu suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich wyselekcjonowaniem i przygotowaniem nakładem koniecznej pracy i środków, może być traktowana jako informacja przetworzona (tak wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011r., I OSK 977/11; wyrok NSA z dnia 5 marca 2015r., I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015r., I OSK 1645/14; wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2017r., I OSK 1362/17; wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2019r., I OSK 1056/18; wyrok NSA z dnia 18 maja 2020r., I OSK 4369/18, wszystkie w/w orzeczenia dostępne w CBOSA, oraz I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. III, Wolters Kluwer 2016, komentarz do art. 3, teza 1).

Wobec tego ustalenie charakteru wnioskowanej informacji – prostej czy przetworzonej wymaga uwzględnienia okoliczności danego przypadku i ich oceny przez pryzmat zakresu i rodzaju czynności koniecznych do przygotowania informacji o treści i zakresie żądanym przez wnioskodawcę (tak np. wyrok NSA z dnia 17 września 2020r., I OSK 396/20, dostępny w CBOSA).

Szeroki zakres i rozmiar informacji publicznej (informacji prostej), wymagający zgromadzenia, zanonimizowania i sporządzenia kserokopii wielu stron dokumentów, podjęcia szeregu działań organizacyjnych, zaangażowania środków osobowych, które zakłócają działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań – w konsekwencji oznacza, że żądanie dotyczy w istocie informacji o charakterze przetworzonym. W niniejszej sprawie obszerny ilościowo zakres wniosku i czasochłonność związana z przygotowaniem wnioskowanej informacji, powoduje że zachodzi przypadek informacji przetworzonej. Uczynienie bowiem zadość wnioskowi wymagałoby zgromadzenia akt sądowych (być może część znajduje się w archiwum), wykonania kserokopii lub skanów dokumentów, usunięcia danych prawnie chronionych - co poprzedzone musiałoby być wnikliwą analizą treści uzasadnień, w tym wykreślenia nie tylko elementów formalnych, ale także fragmentów co do okoliczności zdarzenia, ze względu na które sąd zarządził odbycie rozprawy przy drzwiach zamkniętych i danych pozwalających na identyfikację danej osoby czy jednostki. Anonimizacja musiałaby skutkować modyfikacją treści uzasadnień w stopniu znacznym, a taka ingerencja w treść uzasadnienia orzeczenia sądowego, przekraczająca typową anonimizację, wymaga zwiększonego nakładu czasowego i znacznej ostrożności, by nie pozbawić dokumentu kompletności i zachować logikę rozumowania sądu. Taki właśnie skutek mogłoby wywołać uwzględnienie wniosku, wymagający do jego uwzględnienia kilkudniowego zaangażowania oddelegowanego specjalnie w tym celu pracownika organu zobowiązanego, co z oczywistych względów czyniłoby niemożliwym podejmowanie przez niego zwykłych czynności służbowych, zakłócając tym samym prawidłowe działanie tego Sądu. Okoliczności te powodują, że żądana informacja stanowi w istocie informację przetworzoną, a to wymaga zaistnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego (tak wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2016r., I OSK 2867/14, CBOSA).

W rozpatrywanej sprawie, należy podkreślić, że nie bez znaczenia pozostaje kategoria spraw, o udostępnienie wyroków której wnioskował skarżący. Sprawy rejestrowane w repertorium C pod symbolem 056 oraz 056s dotyczą ochrony dóbr osobistych. A z kolei w odniesieniu do informacji w sprawach o ochronę dóbr osobistych anonimizacja wyroków i ich uzasadnień nie mogłaby przyjąć prostego technicznego charakteru, gdyż celem uniemożliwienia jakiejkolwiek identyfikacji występujących tam stron postępowania, mogłoby okazać się konieczne usunięcie całych fragmentów, co prowadziłoby w istocie do wytworzenia nowego dokumentu o odmiennej od pierwotnej treści. W konsekwencji udostępnienie wyroków i uzasadnień w tego typu sprawach wymaga bardziej niż zwykle zaawansowanego procesu anonimizacji, zmierzającego do pozbawienia uzasadnień orzeczeń treści odnoszących się do wskazanych wyżej danych umożliwiających identyfikację osób fizycznych. Wiąże się to z wnikliwą, szczegółową analizą treści tych orzeczeń, co nie tylko stanowi o znaczącym nakładzie pracy (kilkanaście spraw), ale i prowadzi do powstania nowej pod względem jakości informacji" (tak wyrok WSA w Łodzi z dnia z dnia 6 października 2020r., II SA/Łd 425/20).

Dokonując oceny działań podjętych przez Prezesa Sądu Rejonowego w T. L. w sprawie wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2020 r., stwierdzić należy, że wniosek został załatwiony prawidłowo w świetle przedstawionych wyżej reguł postępowania o udostępnienie informacji publicznej. Ocena ta wymaga przede wszystkim podkreślenia, że organ prawidłowo zakwalifikował żądane przez skarżącego informacje jako informację publiczną przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Jak już był o tym mowa wyżej, przetworzenie informacji publicznej może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Prowadzi to do wniosku, że suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona. Taka sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie. Przygotowanie żądanej informacji zdeterminowanej zakresem wniosku, będzie wymagało zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej liczby dokumentów. Ponadto, czynności będą również wymagały takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań.

W świetle powyższych rozważań nie budzi wątpliwości, że udostępnienie żądanej przez skarżącego informacji w postaci zbioru kopii wyroków z uzasadnieniami zapadłych we wskazanym Sądzie w okresie całego roku kalendarzowego, wybranych pod kątem symbolu, pod jakim sprawy zostały zarejestrowane, wymagałoby uprzedniego przetworzenia takiej informacji na potrzeby wniosku. Zbiór taki nie istniał bowiem w tej formie w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej. Stanowisko to znajduje jednoznaczne potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2016 r. sygn. akt I OSK 1106/15, zapadłym w sprawie zainicjowanej skargą R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w L. w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej o zakresie analogicznym, jak wniosek będący przedmiotem niniejszej sprawy (dotyczącym wyroków z uzasadnieniami z lat 2010-2014 wydanych w sprawach rejestrowanych w repertoriach C pod symbolem [...]).

W powołanym orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bowiem wprost, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. NSA wyjaśnił, że specyfika wyroków sądowych wraz z uzasadnieniami jest tego rodzaju, że częstokroć zawierają one nie tylko dane stron postępowań, lecz również innych osób, w tym biegłych czy świadków. NSA uznał wobec tego, że uwzględnienie wniosku skarżącego wymaga nie tylko zwykłych czynności technicznych związanych z kopiowaniem dokumentów, lecz znacznego nakładu pracy związanego z koniecznością ponadstandardowej - bo wymagającej uważnej lektury uzasadnień wyroków - anonimizacji dokumentów. Anonimizacja w tego rodzaju przypadkach nie ogranicza się wyłącznie do wyeliminowania z dokumentacji imion i nazwisk, lecz wiąże się również z koniecznością usunięcia określonych fragmentów uzasadnień, tj. takich ich części, które umożliwiałyby identyfikację poszczególnych osób, a to z kolei wymaga przeprowadzenia czynności analitycznych i intelektualnych.

Jak wynika z akt sprawy, Prezes Sądu Rejonowego w T. L. w reakcji na wniosek skarżącego z dnia [...] marca 2020 r. – zasadnie uznając, że objęte tym wnioskiem informacje stanowią informację publiczną przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – w piśmie z dnia [...] kwietnia 2020 r. wezwał skarżącego do wykazania w terminie 7 dni szczególnego interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem skarżącemu żądanej informacji. Wezwanie to doręczono skarżącemu prawidłowo w dniu [...] kwietnia 2020 r. (potwierdzenie odbioru – k. 5 akt adm.). W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał pismo z dnia [...] kwietnia 2020 r. (data wpływu do organu: [...] kwietnia 2020 r. – k. 6 akt adm.), w którym zakwestionował przyjętą przez organ kwalifikację żądanych informacji jako informacji publicznej przetworzonej, tym samym kwestionując również zasadność nałożenia na niego obowiązku wykazania szczególnego interesu publicznego.

W następstwie niewykazania przez wnioskodawcę przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Prezes Sądu Rejonowego w T. L. w dniu [...] kwietnia 2020 r. podjął decyzję o odmowie udostępnienia skarżącemu żądanej informacji publicznej, którą to decyzję przesłał na właściwy adres skarżącego w dniu [...] kwietnia 2020 r. (k. 10 akt adm.).

W świetle przedstawionych okoliczności stwierdzić należy, że Prezes Sądu Rejonowego w T. L. załatwił wniosek skarżącego w trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p., co czyni wniesioną skargę bezzasadną.

W zakończeniu podkreślić należy, że oceny organów nie miały jedynie charakteru czysto teoretycznego, lecz odnosiły do konkretnych faktów wiążących się z wykonaniem wniosku skarżącego. Organy ustaliły bowiem, że zakresem obecnego wniosku skarżącego objętych jest 20 orzeczeń wraz z uzasadnieniami liczących średnio po 15 stron. Już sama konieczność wyszukania i zgromadzenia takiej liczby dokumentów oraz ich anonimizacja pozwala więc kwalifikować żądanie skarżącego jako dotyczące udzielenia informacji przetworzonej. Istotne jest także to, że ocena organów nawiązywała także do poprzednio realizowanych wniosków skarżącego, w przypadku których udostepnienie wnioskodawcy orzeczeń w ilości 15 wymagało kilku dni pracy dwóch pracowników wydziału.

Mając powyższe na uwadze, nie znajdując podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.).

O wynagrodzeniu radcy prawnego, świadczącego pomoc prawną z urzędu, Sąd orzekł na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t. jedn. Dz. U z 2019 r. poz. 68).