Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 698/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1, par. 2,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 62, art. 63
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
article: art. 2 par. 1, art. 13 par. 1pkt 1, art. 78 par. 1, art. 120, art. 121, art. 122
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), , Protokolant starszy sekretarz sądowy - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi K+L B. H. P. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty odsetek od zwracanych należności celnych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniach od ... maja 2007 r. do ... czerwca 2009 r. dokonane zostały według dokumentów SAD nr OGL ... zgłoszenia celne towaru w postaci ... na rzecz K. Sp .z o.o. (dalej: Skarżąca) w oparciu o przedłożone do odpraw celnych dokumenty.

Powyższe zgłoszenia celne przyjęte zostały bez weryfikacji jako odpowiadające wymogom określonym w art. 62 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. WE L 302 z 19.10.1992 r.), w związku z czym towary objęto procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu i określono kwotę należności celnych przywozowych oraz kwotę podatku od towarów i usług.

Pismem z dnia ... czerwca 2009 r. Skarżąca - w związku z otrzymaną decyzją nr ... z dnia ... czerwca 2009 r. uznającą zasadność używania kodu taryfy celnej 5911200090 do artykułu ..., a nie kodu 5911909090 - wystąpiła o zwrot nadpłaconego cła z powodu zastosowania wobec zaimportowanego towaru, we wskazanych w piśmie zgłoszeniach celnych, kodu taryfy celnej 5911909090 ze stawką celną 6%, zamiast właściwego kodu 5911200090 ze stawką celną 4,6%.

Decyzjami z dnia ... marca 2010 r. oraz ... kwietnia 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego ... w W. orzekł o zwrocie uiszczonych należności celnych stanowiących różnicę pomiędzy kwotą cła określoną w ww. zgłoszeniach celnych a kwotą należności prawnie należną.

Pismem z dnia ... kwietnia 2010 r. (data nadania ... kwietnia 2010 r.) Skarżąca wystąpiła do Naczelnika Urzędu Celnego ... w W. o dokonanie wypłaty odsetek od nieterminowo wypłaconej nadpłaty należności celnych przywozowych od wskazanych zgłoszeń celnych. W uzasadnieniu wskazała, iż wniosek o zwrot nadpłaty wpłynął do Urzędu ... czerwca 2009 r., zaś nadpłata została zwrócona dopiero w dniu ... kwietnia 2010 r., zgodnie zaś z art. 78 Ordynacji podatkowej nadpłata podlega oprocentowaniu, a więc odsetki od nieterminowo zwróconej nadpłaty powinny zostać przekazane wraz z nadpłatą.

Pismem z dnia ... czerwca 2010 r. Urząd celny ... w W. zwrócił się do Skarżącej o doprecyzowanie swoich żądań, zgłoszonych w piśmie z dnia ... kwietnia 2010 r. wskazując, iż art. 78 ordynacji podatkowej stosuje się do oprocentowania nadpłaty w podatku, natomiast przy zwrocie należności celnych należy stosować przepisy prawa celnego, co wyklucza zastosowanie art. 78 Ordynacji podatkowej jako podstawy wypłaty odsetek od zwróconych należności celnych.

W odpowiedzi na powyższe pismo pełnomocnik skarżącej wskazał, iż na zasadzie art. 2 § 1 pkt 1 w związku z art. 13 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej przepisy tejże ustawy stosuje się także do należności celnych.

Decyzją z dnia ... września 2010 r. nr ... Naczelnik Urzędu Celnego ...w W. orzekł o odmowie wypłaty odsetek od zwracanych należności celnych orzeczonych w decyzjach nr ... z ....03.2010 r. oraz ... z ....04.2010 r.

Na skutek złożonego odwołania Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia ... stycznia 2011 r. nr ... utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż w przedmiotowej sprawie nie mógł mieć zastosowania znajdujący się w dziale III Ordynacji podatkowej art. 78 §1, zgodnie z którym nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek ze zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych. W myśl bowiem art. 73 ust. 1 Prawa celnego do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Organ wyjaśnił, iż ze wskazanych przez Skarżącą przepisów art. 2 §1 pkt 1 i art. 13 §1 pkt 1 nie wynika, że podstawą zapłaty odsetek od "nadpłaty" należności celnych powinien być art. 78 Ordynacji podatkowej. Zdaniem organu w sprawie mógłby ewentualnie znaleźć zastosowanie art. 67 ust. 1 Prawa celnego, zgodnie z którym od zwracanych należności organ celny płaci odsetki, gdy niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu. W takim przypadku odsetki oblicza się od dnia zapłaty należności podlegających zwrotowi oraz według zasad i w wysokości określonej w odrębnych przepisach, dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych. W przedmiotowej sprawie jednak organ nie stwierdził, aby ustalenie kwoty należności celnych w ww. zgłoszeniach celnych było wynikiem błędu organu celnego. Ponadto podstawą wypłaty odsetek nie mógł być także art. 67 ust. 2 Prawa celnego, bowiem decyzje w sprawie zwrotu należności zostały wydane w dniach ... marca 2010 r. i ...kwietnia 2010 r., a nadpłata została zwrócona w dniu ... kwietnia 2010 r., zatem przed upływem trzymiesięcznego terminu, wskazanego w tym przepisie.

W skardze na powyższą decyzję - złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - strona wniosła o jej uchylenie, zarzucając naruszenie następujących przepisów:

1. art. 13, art. 78, art. 120, art. 121 i art. 122 ordynacji podatkowej oraz

2. art. 67 ustawy Prawo celne.

Skarżąca wskazała, iż przepisy dotyczące nadpłat nie są uregulowane w ustawie Prawo celne, a więc zgodnie z art. 2 § 1 pkt 1 w związku z art. 13 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej powinno stosować się te przepisy. Art. 67 Kodeksu celnego odnosi się jedynie do kwestii zwracanych należności celnych, a nie mówi nic o nadpłatach. Nawet gdyby przyjąć stosowanie przepisów Kodeksu celnego to i tak oprocentowanie jest należne. W przedmiotowej sprawie niewłaściwe ustalenie kwoty należności celnych miało miejsce jedynie z winy organu celnego – wprowadzenie w błąd podatnika, a Skarżąca nie przyczyniła się w żaden sposób do tego błędu. W dniu ... kwietnia 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego ... wydał decyzję nr ..., w której uznał, iż do towaru w postaci ... ma zastosowanie stawka celna 6%, zamiast dotychczas stosowanej 4,6%. W wyniku tej decyzji Skarżąca stosowała podwyższoną stawkę celną przy następnych odprawach. Pierwotna decyzja w wyniku odwołania i decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ...lutego 2008 r. została uchylona i w konsekwencji decyzją z dnia... kwietnia 2010 r. nr ... Naczelnik Urzędu orzekł o zwrocie nadpłaty.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z ... stycznia 2011 r. w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi jak i z normami prawa materialnego, Sąd stwierdził, iż brak jest podstaw do uwzględnienia skargi.

Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz. 622 ze zm. ) do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Zasadnie zatem organy orzekające w sprawie uznały, iż w sprawie niniejszej nie może mieć zastosowania art. 78 § 1 Ordynacji podatkowej, znajdujący się w dziale III tej ustawy. Podstawa jego zastosowania nie wynika również ze wskazywanych przez Skarżącą przepisów art. 2 § 1 pkt 1 oraz art. 13 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Jeśli zatem, zwrot niewłaściwie ustalonej kwoty należności celnych ma regulację w przepisach prawa celnego i żaden przepis tej ustawy nie przywołuje w tym zakresie możliwości stosowania w tej kwestii przepisów ordynacji podatkowej w zakresie nadpłaty, zarzut naruszenia jej przepisów przez organ celny jest bezpodstawny.

Organy celne słusznie wskazały, iż podstawę żądania Skarżącej tj. wypłaty odsetek od zwracanych należności mógłby ewentualnie stanowić art. 67 ust. 1 Prawa celnego, zgodnie z którym od zwracanych należności organ celny płaci odsetki, gdy niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu. W takim przypadku odsetki oblicza się od dnia zapłaty należności podlegających zwrotowi oraz według zasad i w wysokości określonej w odrębnych przepisach, dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych.

Przeprowadzone w sprawie przez organy celne postępowanie wyjaśniające wykazało, iż nieprawidłowe ustalenie, w zgłoszeniach celnych dokonanych przez Skarżącą, kwot należności celnych nie wynikało z błędu organu celnego. Strona zadeklarowała w zgłoszeniach celnych kod taryfy dla zaimportowanego towaru (...) 5911909090 ze stawka celną 6%. Zgłoszenie celne jest deklaracją zgłaszającego, który odpowiada za prawidłowość wszystkich elementów tej deklaracji. Dokonanie zgłoszenia celnego towaru do określonej procedury celnej, przy jednoczesnym przedstawieniu towarów organowi celnemu rodzi ten skutek, że organ zobowiązany jest przyjąć zgłoszenie celne, jeżeli odpowiada ono wymogom formalnym (art. 62 i art. 63 Wspólnotowego Kodeksu Celnego). Organ celny w momencie przyjmowania zgłoszenia celnego zobowiązany jest sprawdzić czy spełnia ono wymogi formalne tzn. czy jest złożone na właściwym formularzu, prawidłowo wypełnionym, czy jest podpisane oraz czy załączono do niego wszystkie dokumenty wymagane do objęcia towaru procedura celną. W przedmiotowej sprawie zgłoszenia celne jako odpowiadające wskazanym wymogom zostały przyjęte, a podstawę do zastosowania do towaru procedury celnej stanowiły dane zawarte w przyjętym zgłoszeniu celnym. Kod taryfy celnej 5911909090 dla towarów będących przedmiotem powyższych zgłoszeń celnych został zadeklarowany przez Stronę, a jego zastosowanie nie wynikało z błędu organu celnego. W konsekwencji Strona deklarując wskazany kod taryfy celnej przyczyniła się do niewłaściwego ustalenia kwoty należności celnych.

Sąd uznał również, iż zasadnie organy orzekające stwierdziły, iż podstawą wypłaty odsetek od zwracanych należności celnych nie mógł być również art. 67 ust. 2 Prawa celnego, bowiem decyzje o zwrocie należności zostały wykonane (nastąpiła wypłata należności) przed upływem określonego w tym przepisie okresu 3 miesięcy od dnia ich wydania. Wypłata należności nastąpiła ... kwietnia 2010 r., a decyzje wydano ... marca 2010 r. i ... kwietnia 2010 r.

Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, iż organy orzekające zasadnie odmówiły skarżącej wypłaty odsetek od zwracanych należności celnych.

Sąd nie stwierdził również, aby zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca wydane zostały z naruszeniem art. 120, 121 i 122 Ordynacji podatkowej. Organy celne podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, nie naruszając przy tym reguł postępowania dowodowego, uwzględniając wszystkie zebrane dowody i dokonując ich oceny, co znalazło wyraz w szerokich uzasadnieniach ich decyzji, które obejmują podstawę prawną z przytoczeniem przepisów prawa, jak również wskazują w jakiej relacji pozostaje ich treść do stanu faktycznego niniejszej sprawy.

Z tych względów, na podstawie art.151 ustawy p.p.s.a Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną.