Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 95/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-07-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 83 par. 3 art. 259 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii sprzeciwu skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 23 maja 2012 r. p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił skarżącej E. M. ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie oraz umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Przesyłka zawierająca odpis wyżej wymienionego postanowienia wraz

z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia doręczona została w dniu 31 maja 2012 r. ustanowionemu pełnomocnikowi skarżącej do doręczeń – K. K. (skarżąca E. M. zamieszkuje w Niemczech).

W piśmie z dnia 6 czerwca 2012 r., nadanym w dniu 8 czerwca 2012 r. w Niemczech, skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego.

Na podstawie pisma Poczty Polskiej z dnia 5 lipca 2012 r. Sąd ustalił, że przesyłka zawierająca sprzeciw wpłynęła do polskiego urzędu pocztowego (Węzeł Ekspedycyjno – Rozdzielczy W.) w dniu 9 czerwca 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.

Z kolei, w myśl art. 259 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw, wniesiony po terminie.

W rozpatrywanej sprawie wskazany wyżej siedmiodniowy termin dla złożenia sprzeciwu nie został zachowany. Skarżąca nadała wprawdzie przesyłkę, zawierającą sprzeciw, w ostatnim dniu przewidzianego na dokonanie tej czynności terminu (tj. 8 czerwca 2012 r.), jednakże uczyniła to w zagranicznej placówce pocztowej. Natomiast do polskiej placówki pocztowej powyższa przesyłka dotarła dopiero w dniu 9 czerwca 2012 r., a zatem jeden dzień po upływie przepisanego na wniesienie sprzeciwu terminu. Podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

W orzecznictwie podkreśla się, że jedynie nadanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest wystarczające dla uznania, że został zachowany termin do jego złożenia. Natomiast w sytuacji, gdy strona składa pismo w zagranicznym urzędzie pocztowym, niezależnie od tego, czy urząd ten znajduje się na terenie Unii Europejskiej, czy też poza jej granicami, o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania za granicą, lecz data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu. Przepis art. 83 § 3 P.p.s.a. rozstrzyga tę kwestię w sposób jednoznaczny (por. postanowienie NSA z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1567/10, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 741563).

Zaistniałe w sprawie uchybienie terminowi pociągnąć musi zatem negatywne konsekwencje dla strony. Sąd jest bowiem zobowiązany wniesiony po terminie sprzeciw odrzucić. Konsekwencje powyższe znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, orzeczone na wniosek, który strona jest uprawniona złożyć.

Z uwagi na to, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.