Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 595/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 107 par. 1 i 4,  art. 140
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 września 2011 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

M M złożył w dniu 14 maja 2010r. wniosek przyznanie płatności na rok 2010, w tym o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych.

Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu K i miasta S z siedzibą w G decyzją z dnia [...]. przyznał Mowi Mowi płatność rolnośrodowiskową w łącznej wysokości [...].zł.

Organ przedstawił sposób wyliczenia płatności. Organ wskazał, że w dniu 28 maja 2010r. strona złożyła zmianę do wniosku o przyznanie płatności na rok 2010, w której powierzchnia deklarowana dla wariantu 2.2 uległa zwiększeniu do powierzchni 14,19ha, a dla wariantu 2.10 do powierzchni 68,28ha. Podczas kontroli administracyjnej stwierdzono, że powierzchnia uprawniona do płatności w ramach wariantów 2.2 oraz 2.10 jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku na rok 2010. Powierzchnia stwierdzona została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009r., str.16). Ustalenia powyższych nieprawidłowości dokonano w oparciu o pomiary powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) odpowiadającej powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej, wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki rolne ujęte we wniosku producenta. Powierzchnia stwierdzona dla wariantu 2.10 uprawy sadownicze i jagodowe w okresie przestawienia wyniosła 65,03ha, zaś procent nieprawidłowości wyniósł 4,9977%. Organ przedstawił sposób wyliczenia procentu nieprawidłowości. Na podstawie art. 16 ust.1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzania procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368 z 23.12.2006r. str. 74, ze zm.), jeżeli obszar zadeklarowany do płatności w ramach środka związanego z obszarem przekracza obszar zatwierdzony, pomoc oblicza się w oparciu o zatwierdzony obszar pomniejszony o dwukrotną różnicę, jeżeli stwierdzona różnica wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% zatwierdzonego obszaru. Organ przedstawił sposób wyliczenia sankcji i wskazał, że początkowa kwota płatności została pomniejszona o kwotę w wysokości [...].. Odnośnie działki rolnej J zadeklarowane do płatności 2.2 uprawy rolnicze w okresie przestawiania, z pierwotnie zadeklarowanej powierzchni 3,69ha wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 0,06ha. Powierzchnia stwierdzona dla tego wariantu wyniosła 14,13ha, zaś procent nieprawidłowości 0,4246%. Organ przedstawił sposób wyliczenia procentu nieprawidłowości oraz podał, że w przypadku różnicy między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną oraz wówczas gdy różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną wynosi nie więcej niż 3% lub 2 ha, płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej, tj. 14,13ha.

M M złożył odwołanie od powyższej decyzji i podał, że podczas kontroli administracyjnej nie uwzględniono tego, iż na przedmiotowych działkach dokonał czyszczeń zakrzaczeń celem doprowadzenia gruntów do dobrej kultury. Przed złożeniem wniosku dokonał zmierzenia powierzchni działek X i O, którą ujął we wniosku o płatności. Następnie pismem procesowym z dnia 10 marca 2011r. strona wniosła o przeprowadzenie dowodu z kontroli na miejscu w celu określenia faktycznej powierzchni użytków rolnych na przedmiotowych działkach oraz o uchylenie decyzji organu I instancji w części odmawiającej przyznania płatności do działek rolnych X i O. Uzasadniając wniosek o dokonanie kontroli na miejscu, strona wskazała, że z instrukcji realizacji przez ARiMR kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni wersja 1.0 z 9.02.2010r. wynika, że gdy zdjęcie określające powierzchnię uprawnioną do płatności nie odzwierciedla rzeczywistej powierzchni uprawnionej do płatności stwierdzonej podczas kontroli działki rolnej to właśnie ustalenia wynikające z przeprowadzonej kontroli na miejscu, a nie ustalenia wynikające ze zdjęcia są wiarygodnym dowodem na określenie prawidłowej powierzchni użytków rolnych kwalifikujących się do płatności. W przypadku gdyby Agencja nie wyraziła zgody na przeprowadzenie kontroli gospodarstwa na miejscu, strona wniosła o powołanie lub wskazanie biegłego, które pomiary powierzchni działek byłby uznane za wiarygodne przez Agencję i mogłyby być podstawą do określenia rzeczywistej powierzchni użytków rolnych. W przypadku zaś, gdy Agencja nie podejmie decyzji w sprawie biegłego, strona zwróciła się o udzielenie odpowiedzi, czy przeprowadzone przez geodetę pomiary powierzchni działek lub dokonane pomiary przez stronę będą przez organ uznane.

Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2011r. na podstawie art.. 78 § 2 w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i 2, art. 75 § 1 Kpa, nie uwzględnił żądania strony w zakresie przeprowadzenia dowodu z zakresu przeprowadzenia kontroli oraz powołania biegłego, w celu określenia faktycznej powierzchni użytków rolnych na działce rolnej oznaczonej identyfikatorem X i O. Organ wskazał, że rozporządzeniem (WE) nr 1593/2000 Komisja Europejska, mając na uwadze postęp osiągnięty przy wdrażaniu technik obsługujących systemy informacyjne Państw Członkowskich, począwszy od dnia 1 stycznia 2005r. wyznaczyła wprowadzenie rozwiązania w postaci systemu identyfikacji powierzchni deklarowanej wspomaganego przez technikę GIS, w uzupełnieniu dotychczasowego systemu rejestru alfanumerycznego dla realizacji procesu dostarczania dowodów potwierdzających autentyczność podanej przez wnioskodawcę powierzchni. W związku z powyższym, w celu potwierdzenia właściwej identyfikacji działki rolnej w przestrzeni i dokładniejszego określenia i sprawdzenia powierzchni uprawnionej do dopłat z deklaracja rolnika, z wyłączeniem gruntów niespełniających warunków dobrej kultury rolnej, od 2005r. wszystkie państwa członkowskie zobowiązane zostały do ustanowienia zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, w tym do prowadzenia systemu identyfikacji działek rolnych, ustanowionego na podstawie map lub dokumentów, przy wykorzystaniu technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznej, najlepiej obrazów lotniczych lub satelitarnych (art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009). Organ podał, że kontrola wniosków obszarowych w systemie informacyjnym agencji odbywa się w oparciu o bazę referencyjną, w której znajdują się powierzchnie działek ewidencyjnych z ewidencji gruntów i budynków (EGIB), a także powierzchnie wektorowe systemu informacji geograficznej (GIS). Powierzchnie w bazie referencyjnej odnoszą się do powierzchni całkowitej działki ewidencyjnej, jak i do powierzchni użytkowanych rolniczo. Baza ta jest corocznie aktualizowana. Postępowanie prowadzone jest w oparciu o system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, na który składają się mapy, dokumenty ewidencji gruntów oraz inne dane kartograficzne. Organ podał, że weryfikacja wniosku strony o przyznanie płatności odbyła się zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wspólnotowych i krajowych. Z uwagi, że analiza prawidłowości implementacji danych, w tym wektorowych, jak i poprawności wyznaczonych przez system powierzchni nie stwierdziła rozbieżności, zdaniem organu, nie było konieczności przeprowadzenia kontroli na miejscu. Organ przytoczył treść art. 84 § 1 Kpa i wskazał, że zwrócenie się przez organ do biegłego o wydanie opinii pozostawiono do uznania organu. W niniejszej sprawie, według organu, taka opinia była zbędna.

Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia 27 kwietnia 2011r. nr 9016-2011-00344-69120 wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ( Dz. U. z 2007r., Nr 64, poz. 427 ze zm.), art. 16 ust.1, ust. 2 i ust.6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 ( Dz. Urz. UE L 368 z 23.12.2006r., str. 74 ze zm.), art. 39 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)(Dz. Urz. UE L 277 z 21.10,.2005r., str. 1 ze zm.), § 6 , §7, §10 pkt 2, §11 ust. 1, § 15 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję organu I Instancji.

Organ odwoławczy przytoczył stan faktyczny sprawy i podał, że nie dopatrzył się w postępowaniu organu I instancji błędów lub naruszeń prawa. Organ wskazał, że powodem przyznania rolnikowi płatności w pomniejszonej wysokości są ustalenia z kontroli administracyjnej przeprowadzonej w oparciu o system informacji geograficznej zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady(WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE)nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009r., str.16). Podczas tej kontroli organ stwierdził, że powierzchnia działek rolnych uprawnionych do płatności jest mniejsza niż powierzchnia działek zadeklarowana we wniosku strony. Organ wskazał, że rozporządzeniem (WE) nr 1593/2000 Komisja Europejska, mając na uwadze postęp osiągnięty przy wdrażaniu technik obsługujących systemy informacyjne Państw Członkowskich, począwszy od dnia 1 stycznia 2005r. wyznaczyła wprowadzenie rozwiązania w postaci systemu identyfikacji powierzchni deklarowanej wspomaganego przez technikę GIS, w uzupełnieniu dotychczasowego systemu rejestru alfanumerycznego dla realizacji procesu dostarczania dowodów potwierdzających autentyczność podanej przez wnioskodawcę powierzchni. W związku z powyższym, w celu potwierdzenia właściwej identyfikacji działki rolnej w przestrzeni i dokładniejszego określenia i sprawdzenia powierzchni uprawnionej do dopłat z deklaracja rolnika, z wyłączeniem gruntów niespełniających warunków dobrej kultury rolnej, od 2005r. wszystkie państwa członkowskie zobowiązane zostały do ustanowienia zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, w tym do prowadzenia systemu identyfikacji działek rolnych, ustanowionego na podstawie map lub dokumentów, przy wykorzystaniu technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznej, najlepiej obrazów lotniczych lub satelitarnych (art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009). Organ podał, że kontrola wniosków obszarowych w systemie informacyjnym agencji odbywa się w oparciu o bazę referencyjną, w której znajdują się powierzchnie działek ewidencyjnych z ewidencji gruntów i budynków (EGIB), a także powierzchnie wektorowe systemu informacji geograficznej (GIS). Powierzchnie w bazie referencyjnej odnoszą się do powierzchni całkowitej działki ewidencyjnej, jak i do powierzchni użytkowanych rolniczo. Baza ta jest corocznie aktualizowana. Postępowanie prowadzone jest w oparciu o system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, na który składają się mapy, dokumenty ewidencji gruntów oraz inne dane kartograficzne. Organ wskazał, że ustalenia nieprawidłowości dotyczących działek zadeklarowanych we wniosku o płatność na rok 2010 prze stronę dokonano w oparciu o pomiary powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) wykonane na dostępnych w systemie informatycznym Agencji zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki rolne ujęte we wniosku. Maksymalny obszar kwalifikowany (PEG) zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, jest to obszar wyznaczony dla każdej działki ewidencyjnej, gruntów rolnych kwalifikujących się do przyznania płatności. Obszar ten swoim zakresem nie obejmuje dla danej działki ewidencyjnej powierzchni, które nie kwalifikują się do przyznania płatności obszarowych oraz powierzchni gruntów rolnych, które w dniu 30 czerwca 2003r. nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej. W przypadku działki rolnej X położonej na działce ewidencyjnej nr [...]. z pierwotnie zadeklarowanej powierzchni 17ha wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 2,32ha, zaś co do działki O położonej na działce ewidencyjnej nr [...].z pierwotnie zadeklarowanej powierzchni 0,50ha wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 0,23ha. Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji w celu ustalenia powierzchni kwalifikowanej do płatności, wykorzystał możliwość wizualizacji działki rolnej, która jest dopełnieniem procesu weryfikacji poprawności złożonego wniosku. Wykorzystany system identyfikacji działek rolnych pozwolił na identyfikację położenia działki w przestrzeni oraz ustalenie jej aktualnej powierzchni i kontrolę pod względem kwalifikowalności jej powierzchni. Organ podał, iż z danych Agencji wynika, że ortofotomapa wykonana dla działki o nr [...].została opatrzona data 28.03.2008r., zaś dla działki [...].- 24.09.2007r. Organ wskazał, że przyznanie płatności do powierzchni nie kwalfikującej się do przyznania płatności skutkowałoby stwierdzeniem nieważności takiej decyzji w trybie art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. Organ wyjaśnił, że ortofotomapa cyfrowa, tj. zdjęcie powierzchni ziemi wykonane z samolotu lub satelity przetworzone do postaci metrycznej jest opracowaniem geodezyjnym wykonywanym zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa (art. 12 ustawy z dnia 17.05.1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne –Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.). Tym samym według organu odwoławczego, istotne znaczenie ma ortofotomapa jako dowód w postępowaniu o przyznawanie płatności. Organ odwoławczy wskazał, że postępowanie przeprowadzone przez organ I Instancji było prawidłowe.

M M złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu i instancji w zakresie zmniejszenia przysługującej mu płatności, a także zasądzenia kosztów postępowania. Skarżący zarzucił organom naruszenie:

- art. 21 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie;

- art. 77 Kpa, polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu;

- art. 78 Kpa, polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu;

- § 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, polegające na przyznaniu płatności do mniejszej powierzchni działek rolnych niż wynikająca z realizowanego planu działalności rolnośrodowiskowej;

-art. 16 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, polegającej na nieprawidłowym określeniu procentu nieprawidłowości.

Strona podała, że nie zgadza się pomniejszeniem płatności w związku z twierdzenie organu, iż dokonała zawyżenia powierzchni działek X i O uprawnionych do płatności. Nadto, według strony, nieuprawnione jest oparcie się przez organ na prymacie nieomylności wskazań powierzchni działek dokonanego w oparciu o system informatyczny. Z uwagi na to, że skarżący podniósł, iż usunął zakrzaczenia, organ powinien ustalić z jakiego okresu pochodzą materiały zdjęciowe, które stały się podstawą do obliczenia powierzchni wektorowej. Skarżący podniósł, że znane mu są postępowania prowadzone przez Agencję dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji wydawane w oparciu o "nieomylny" system informatyczny. Na poparcie swoich twierdzeń strona przywołała wyroki sądów administracyjnych. Skarżący stwierdził, że organ naruszył art. 77 Kpa, gdyż nie zebrał i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego. Zdaniem strony, organ naruszył też art. 78 Kpa poprzez nie przeprowadzenie dowodu w postaci kontroli na miejscu w sytuacji, gdy strona kwestionuje ustalenie powierzchni uprawnionej do dopłat na podstawie systemu informatycznego.

Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustalił, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.) Sąd rozstrzyga

w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podaną podstawą prawną.

Skarga jest zasadna.

Sąd zgodził się z organem, że rozporządzeniem (WE) nr 1593/2000 Komisja Europejska, mając na uwadze postęp osiągnięty przy wdrażaniu technik obsługujących systemy informacyjne Państw Członkowskich, począwszy od dnia 1 stycznia 2005r. wyznaczyła wprowadzenie rozwiązania w postaci systemu identyfikacji powierzchni deklarowanej wspomaganego przez technikę GIS, w uzupełnieniu dotychczasowego systemu rejestru alfanumerycznego dla realizacji procesu dostarczania dowodów potwierdzających autentyczność podanej przez wnioskodawcę powierzchni. W związku z powyższym, w celu potwierdzenia właściwej identyfikacji działki rolnej w przestrzeni i dokładniejszego określenia i sprawdzenia powierzchni uprawnionej do dopłat z deklaracja rolnika, z wyłączeniem gruntów niespełniających warunków dobrej kultury rolnej, od 2005r. wszystkie państwa członkowskie zobowiązane zostały do ustanowienia zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, w tym do prowadzenia systemu identyfikacji działek rolnych, ustanowionego na podstawie map lub dokumentów, przy wykorzystaniu technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznej, najlepiej obrazów lotniczych lub satelitarnych.

Prawidłowo również organ wskazał, iż postępowanie prowadzone jest w oparciu o system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, na który składają się mapy, dokumenty ewidencji gruntów oraz inne dane kartograficzne.

Jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowany obszar wyznaczony dla działek ewidencyjnych (tzw. powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza-PEG) w systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS), o którym mowa w art.9a ustawy z 18 grudnia 2003r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004r., Nr 10, poz. 76 ze zm.)

Jak wyjaśnił organ w zaskarżonej decyzji, kontrola wniosków o przyznanie płatności w systemie informacyjnym Agencji odbywa się w oparciu o bazę referencyjną, w której znajdują się powierzchnie działek ewidencyjnych z ewidencji gruntów i budynków (EGIB), a także powierzchnie wektorowe systemu informacji geograficznej (GIS). Powierzchnie w bazie referencyjnej odnoszą się do powierzchni całkowitej działki ewidencyjnej, jak i do powierzchni użytkowanych rolniczo. Baza ta jest corocznie aktualizowana.

Organ wskazał, że ustalenia nieprawidłowości dotyczących działek zadeklarowanych przez skarżącego we wniosku o płatność na rok 2010 dokonano w oparciu o pomiary powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) wykonane na dostępnych w systemie informatycznym Agencji zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki rolne ujęte we wniosku. Organ podał, iż z danych Agencji wynika, że ortofotomapa wykonana dla spornych działek o nr [...]. została opatrzona datą 28.03.2008r., zaś o nr [...].- 24.09.2007r.

Sąd uznał, że organ w zaskarżonej decyzji nie wyjaśnił przyczyn posłużenia się przy weryfikacji wniosku rolnika ortofotomapami z 2008r. i 2007r., przy jednoczesnym twierdzeniu, iż baza referencyjna jest corocznie aktualizowana. Organ także nie wyjaśnił, czy rolnik jest uprawniony do zgłoszenia działek rolnych w powierzchni większej (28.05.2010r.) niż zgłoszona w pierwotnie zgłoszonym wniosku (14.05.2010r.), a także czy zakwestionowana powierzchnia działek X i O podlegała, wyłączeniu jako niespełniająca warunków dobrej kultury rolnej.

Zdaniem Sądu, organ winien również wyjaśnić zarzut strony zawarty w piśmie uzupełniającym odwołanie z dnia 10 marca 2011r., iż w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w systemie informatycznym Agencji i kwestionowanych tak dokonanych pomiarów przez rolnika powinna być przeprowadzana kontrola na miejscu, a dane zawarte w systemie LPIS poprawione.

Z przepisu art. 107 § 1 Kpa w zw. z art. 140 Kpa wynika, że niezbędnymi elementami decyzji są, m. in. powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 Kpa).

Uzasadnienie służy wyjaśnieniu rozstrzygnięcia stanowiąc jego integralną część. Uzasadnienie decyzji ma na celu wykazanie prawidłowości procesu myślowego, który doprowadził do podjęcia rozstrzygnięcia określonej treści. Te dwa elementy decyzji muszą być ze sobą ściśle powiązane, komplementarne względem siebie, a celem argumentacji wyrażonej w uzasadnieniu jest nie tylko odtworzenie procesu stosowania prawa przez organ, co umożliwia sądową kontrolę legalności decyzji, lecz także powinno być ono tak sporządzone, aby ściśle wiążąc się z przedmiotem i sposobem rozstrzygnięcia zmierzało do przekonania strony o jego zasadności. Przedstawionych wymogów zaskarżona decyzja nie spełniła.

Zdaniem Sądu, powyższe naruszenia przepisów mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie przeprowadzając postępowanie w sprawie organ zobowiązany jest kierować się wytycznymi Sądu zawartymi powyżej i wyjaśnić okoliczności na które zwrócił uwagę Sąd .

Ustosunkowanie się do zarzutów skargi na tym etapie postępowania, Sąd uznał za przedwczesne.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.