Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1850/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starzy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu wraz z pozostałymi członkami zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za grudzień 2004 r. postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz radcy prawnego E.K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100 ), w tym: tytułem opłaty – kwotę 240 złotych (słownie: dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług – kwotę 55,20 złotych (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 23 września 2015 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu – M.K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.

Pismem z 28 października 2015 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła radcę prawnego – E.K. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.

W dniach 6 listopada 2015 r. i 12 lipca 2016 r. pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy.

Pismem z 15 lipca 2016 r. pełnomocnik uzupełniła zarzuty skargi i wniosła o jej uwzględnienie. W piśmie tym zawarła również wniosek o przyznanie wynagrodzenia

z tytułu nieopłaconej pomocy prawej.

Pełnomocnik stawiła się na rozprawie w dniu 20 lipca 2016 r. i poparła skargę.

Wyrokiem z 20 lipca 2016 r. r. Sąd oddalił wniesioną skargę.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Do czynności, o których mowa w tym przepisie należy m.in.: reprezentowanie przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentowała skarżącego przed Sądem I instancji.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1805, dalej – "rozporządzenie").

Zgodnie z § 4 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.

Jak stanowi § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, opłaty maksymalne

w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w kategoriach spraw, w których przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – a do takiej właśnie należy niniejsza sprawa – wynoszą 480 zł.

W związku z powyższym w rozpoznawanej sprawie, zgodnie § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, opłata za reprezentowanie skarżącego przed Sądem I instancji wynosi 240 zł (1/2 z 480 zł).

Z uwagi na charakter sprawy, referendarz sądowy nie znalazł podstaw do zastosowania w sprawie § 4 ust. 2 rozporządzenia, tj. ustalenia opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1.

Jednocześnie, w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.