Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1151/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 4 , 5, art. 10, art. 24 par 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (sprawozdawca),, Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Protokolant Starszy referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 września 2015 r. sprawy ze skargi J. B. oraz M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] z dnia [...] po rozpatrzeniu wniosku [...] i M. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 127 § 3 kpa utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...]

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze przedstawiło następujący stan sprawy.

Decyzją ostateczną z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną przez [...] i M. B., decyzję Wójta [...] [...] z dnia [...] znak: [...], odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla działki oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości N. D. wskazując, że przedmiotowa działka objęta jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a wobec tego brak jest podstaw prawnych dla ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej na niej do realizacji inwestycji, co wynika z przepisu art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W piśmie z dnia 8 stycznia 2013 r. [...] i M. B. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego wyżej wskazaną decyzją ostateczną z dnia [...] r. jako podstawę wznowienia wskazując art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 5 kpa, tj., że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu oraz, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania nieznane organowi, który wydał decyzję.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 7 lutego 2012 r. wszczęło postępowanie administracyjne w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] a następnie decyzją z dnia [...] znak:[...]. odmówiło uchylenia decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Ponadto wskazano, że w ocenie Kolegium zachodzi w niniejszej sprawie przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, natomiast odnosząc się do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, Kolegium uznało, że okoliczności i dokumenty powołane przez wnioskodawców nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia zawartego w decyzji ostatecznej.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy wskutek wniosku [...] i M. B., Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw prawnych do zmiany swojej decyzji z dnia [...] r. i decyzją z dnia [...] znak: [...] utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. znak: [...]. W ocenie Kolegium w rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości, że strony bez własnej winy nie brały udziału w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną Kolegium w L. z dnia [...]., czyli spełniona została przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 kpa warunkująca wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją ostateczną.

Organ odwoławczy podniósł, że wskazane przez stronę dokumenty (uchwała Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 31 lipca 2003 r., pismo wydane z upoważnienia Wójta [...] [...] z dnia 24 lipca 2003 r. znak: [...], decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia 8 stycznia 2006 r. znak: [...] wydana przez Zastępcę Wójta [...] [...], postanowienie z dnia 15 listopada 2006r. znak: [...] wydane przez Marszałka Województwa L., mapa projektu podziału działki nr [...] wykonana w 2000 r.- akta sprawy zakończonej decyzją ostateczną) wprawdzie nie były znane organowi, który wydał decyzję ostateczną, ponieważ nie zostały wraz z innym dowodami w liczbie 7 sztuk dołączone przez strony do odwołania, a zostały dostarczone dopiero na etapie postępowania wznowieniowego, jednak Kolegium oceniło, że nie są one istotne dla sprawy. N. okoliczności faktyczne i nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne, a więc w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Działka o nr ew. [...] objęta jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], zatwierdzonymi Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia 29 grudnia 1997 r., utrzymanymi w mocy Uchwalą Nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie uchwalenia zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa L. nr [...], poz. 3110.

Wyrokiem z dnia 6 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Lu 707/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. znak: [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że na mocy uchwały Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy [...], zwanego miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy [...] (§16 pkt 1) straciły ważność ustalenia wobec dawnej działki nr [...] zawarte w planie miejscowym z dnia 8 grudnia 1981 r., bowiem - jak wynika z ustaleń Samorządowego Kolegium Odwoławczego - działka ta nie była objęta wyłączeniami wymienionymi w § 1 pkt 1-3 przedmiotowej uchwały z dnia 31 lipca 2003 r. Jednak nawet gdyby ustalenia w tym zakresie były błędne i dawna działka nr [...] wchodziła w skład części miejscowości N. D. wyłączonej na mocy §1 pkt 2 uchwały z dnia 31 lipca 2003 r. z regulacji tej uchwały, plan miejscowy z dnia 8 grudnia 1981 r. i tak utracił ważność z mocy ustawy najpóźniej z dniem 31 grudnia 2003 r. (co wynika z art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Z kolei na mocy § 15 ust. 1 pkt 1 uchwały z dnia 31 lipca 2003 r. utrzymane zostały w mocy ustalenia w zakresie zmiany planu miejscowego dokonanej uchwałą z dnia 29 grudnia 1997 r. Z powyższego wynika, że w odniesieniu do terenu wchodzącego w skład dawnej działki nr [...] o pow. 2,77 ha plan miejscowy obowiązuje obecnie jedynie w części obejmującej wydzielony na mocy uchwały z dnia 29 grudnia 1997 r. pod zabudowę grunt o powierzchni 0,72 ha. Pozostała część tej dawnej działki o powierzchni 2,05 ha obecnie nie jest objęta ustaleniami żadnego planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem by móc stwierdzić, czy plan miejscowy obowiązuje w obrębie działki nr [...] koniecznym jest ustalenie, której części dawnej działki nr [...] działka ta została wydzielona (czy z części o pow. 2,05 ha pozostawionej na mocy uchwały z dnia 29 grudnia 1997 r. jako grunt rolny, czy z pozostałej części o pow. 0,72 ha, wydzielonej pod zabudowę).

Sąd wskazał aby w tym zakresie przeprowadzić dowód, który umożliwi jednoznaczne określenie granic terenu o powierzchni 0,72 ha wydzielonego na mocy § 4 ust. 1 uchwały z dnia 29 grudnia 1997 r. pod zabudowę mieszkaniową.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją nr [...] z dnia [...] odmówiło uchylenia ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...].

W uzasadnieniu decyzji wskazało, że rozpatrując sprawę po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zapoznało się z oryginałami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] z 1997 roku i z 2003 roku - części graficzne i opisowe oraz uzyskano informację (na rozprawie w dniu 16 września br.), że działka nr [...] znajduje się na obszarze oznaczonym w planie z 1997 roku symbolem A 169 MNj. Plan z 2003 roku utrzymał w mocy ustalenia planu z 1997 roku. Zatem wyżej wskazana działka jest objęta obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Z terenu upraw polowych obejmujących działkę [...] wydzielono planistycznie obszar o pow. 0,72 ha, któremu nadano symbol A 169 MNj oraz podstawowe przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Obszar ten na zał. nr [...] do uchwały (część graficzna) oznaczono kolorem czerwonym i bezpośrednio przylega on od strony południowo - wschodniej do drogi publicznej (w trakcie uchwalania planu była to droga wojewódzka, obecnie jest to droga powiatowa - ul. [...] w [...]). Działka nr [...], jako grunt rolny została podzielona na podstawie mapy i aktu notarialnego z 21 października 1997r. (w aktach sprawy brak jest aktu notarialnego) na działki o numerach [...] i [...]. Następnie działka nr [...] decyzją podziałową z dnia 25 czerwca 2000 r. została podzielona na działki nr [...] i nr [...]. Decyzją z dnia 21 grudnia 2009 r. działka nr [...] została podzielona na działki nr [...] i nr [...]. Obszar planistyczny o powierzchni 0,72 ha zawiera się w działkach nr [...] (obejmuje całą działkę) i w działkach [...] (obejmuje część działki - droga dojazdowa i grunt leżący pomiędzy działką nr [...] i nr [...]) oraz [...] (obejmuje całą działkę). Ustalono również, że załącznik graficzny do planu zagospodarowania przestrzennego z 2003 r. odzwierciedla ustalenia graficzne planu zagospodarowania przestrzennego z 1997 r. dotyczące obszaru A 169 MNj o powierzchni 0,72 ha, a odnośnie do decyzji podziałowej działki nr [...] z dnia 25.czerwca 2000 r., że część przeznaczona pod uprawy polowe dotyczy działki o numerze po podziale [...].

Organ odwoławczy wskazał, że w wyniku wejścia w życie uchwały Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 29 grudnia 1997 r. (ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Województwa L. z dnia 6 marca 1998 r. Nr [...], poz. 69) w sprawie uchwalenia II etapu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], południowo-wschodni obszar działki nr [...] o pow. ok. 0,7200 ha (z ogólnej powierzchni działki 2,7700 ha) zmienił przeznaczenie w planie miejscowym z terenu upraw polowych (oznaczonych na rysunku planu symbolem A32RP) na teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (oznaczony na rysunku planu symbolem A 169 MNj). Przedmiotowa uchwała określa, że cały zmieniony obszar o powierzchni ok. 0,72 ha można zabudować jednym budynkiem mieszkalnym i dopuszcza uzupełnienie zabudowy budynkiem gospodarczym. Powyższe ustalenia potwierdza treść załączonej uchwały wraz z załącznikiem graficznym dołączone do pisma Wójta [...] [...] z dnia 27 czerwca 2014 r. znak: [...] i z dnia 30 lipca 2014 r. znak: [...]

Prawny podział działki rolnej nr [...] (poprzedzony podziałem geodezyjnym) na działki nr [...] i nr [...] nastąpił w dniu 21 października 1997 r., tj. z chwilą zawarcia aktu notarialnego, przenoszącego własność działki nr [...] o powierzchni 1,25 ha. W oparciu o powołany wyżej załącznik graficzny do w/w uchwały Rady Gminy należy stwierdzić, że cały obszar objęty zmianą planu miejscowego (A 169 MNj) zawierał się w działce nr [...] o powierzchni 1,25 ha.

Podział geodezyjny działki nr [...] potwierdza wykaz zmian gruntowych i mapa projektu podziału działki nr [...] na działki nr [...] i nr [...], dołączone do pisma Wójta [...] [...] z dnia 27 czerwca 2014 r.

Organ odwoławczy wskazał, że w dniu 25 czerwca 2000 r. Wójt [...] [...] wydał decyzję administracyjną znak: [...] zatwierdzającą kolejny podział. Był to podział działki nr [...] o powierzchni 1,2500 ha na działki nr [...] o pow. 1,0500 ha i [...] o pow. 0,20 ha. Podział ten dokonany został w obszarze A 169 MNj (załączniki do pisma Wójta [...] [...] z dnia 27 czerwca 2014 r.), a decyzja zatwierdzająca podział geodezyjny stwierdza, że zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego nieruchomości te przeznaczone są pod uprawy polowe i zabudowę jednorodzinną. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], zatwierdzony uchwałą Rady Gminy [...] [...] z dnia 3 lipca 2003 r. w § 15 ust. 1 utrzymuje ustalenia zmiany planów zapisane w uchwale Nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia 29 grudnia 1997 r. (czyli uchwały, którą objęta jest także działka nr [...]). Uchwała nr [...] z dnia 31 lipca 2003 r. oznacza działki objęte uchwałą Nr [...] z dnia 29.12.1997 r. symbolem "I" i taki symbol znajduje się na rysunku planu stanowiącym załącznik nr [...] do uchwały nr [...] natomiast na załączniku nr [...] (stanowiącym mapę w skali 1:1000) do utrzymanej uchwały Nr [...] symbol A 169 MNj figuruje obejmując swym zasięgiem obszar części działki nr [...] w miejscowości N. D. (załączniki do pisma Wójta [...] [...] z dnia 30 lipca 2014 r. znak: [...]).

W dniu 21 grudnia 2009 r. Wójt [...] [...] decyzją znak: [...] zatwierdził podział geodezyjny działki nr [...] o powierzchni 1,0497 ha na działki o numerach: [...] o pow. 0,6521 ha i [...] opow.0,3976 ha (zabudowana budynkiem mieszkalnym). Podział nieruchomości nastąpił w celu wydzielenia działki budowlanej. W wyniku wtórnych podziałów działki nr [...] obszar o pow. ok. 0,7200 ha objęty ustaleniami uchwały Nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia 29.12.1997 r. w sprawie uchwalenia II etapu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] w chwili obecnej obejmuje w całości obszar działek nr [...] (o pow. 0,2000 ha), [...] (o pow. 0,3976 ha) oraz obszar ok. 0,1224 ha z działki nr [...] (załączniki do pisma Wójta [...] [...] z dnia 25 sierpnia 2014 r. znak: [...]).

Organ odwoławczy wskazał, że pomimo kilkakrotnego zawiadomienia skarżących o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Strony nie wzięły także udziału w rozprawie administracyjnej w dniu 16 września 2014 r., na której okazywano oryginały tekstowych ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz załączników graficznych.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działka nr [...] zlokalizowana jest w obszarze o symbolu Al 69 MNj, przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, a nie jak twierdzą strony, podlega wyłączeniu z ustaleń tego planu.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z Uchwałą nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia 29 grudnia 1997 r. w sprawie uchwalenia II etapu zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy [...] wyznacza się w południowo-wschodniej części działki nr [...] działkę budowlaną przeznaczoną na zabudowę jednym budynkiem jednorodzinnym, warunkowaną wyznaczeniem drogi dojazdowej min. 3,5 m do istniejącego siedliska. Wyjaśnienia stron postępowania oraz dołączone do akt sprawy dowody w postaci pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na dz. nr [...] z dnia 2 września 1999 r. oraz mapa projektu podziału dz. nr [...] z 2000 r. zdaniem organu potwierdzają dokonane ustalenia, że z dz. nr ew. [...] powstała dz. nr ew. [...] o pow. 1,2500 ha (wybudowano na niej budynek mieszkalny jednorodzinny), która następnie została podzielona na działki: nr [...] o pow. 1,0500 ha i nr [...] o pow.0,2000 ha.

Organ odwoławczy podkreślił, że ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, będąc prawem miejscowym, mają charakter przepisów prawa powszechnie obowiązującego na danym terenie i dlatego nie mogą ich zmieniać treści niższych rangą pism urzędowych, na które powołują się strony niniejszego postępowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołało się na treść art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i wskazało, że w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania ternu, przy czym :

lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;

sposób zagospodarowania ternu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Zdaniem organu z treści przywołanego unormowania wynika, że konieczność ubiegania się o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy wiąże się z brakiem planu zagospodarowania przestrzennego na danym obszarze. W przypadku gdy dla danego obszaru istnieje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wydanie w/w decyzji z mocy ustawy jest niedopuszczalne, a decyzja taka byłaby nieważna.

W rozpatrywanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że dla terenu realizacji inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy [...]. Działka o nr [...], położona w [...] objęta jest tym planem i leży w terenie oznaczonym symbolem Al 69 MNj - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W tej sytuacji nie istnieją podstawy prawne do merytorycznego załatwienia wniosku o ustalenie warunków zabudowy i wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla działki nr [...]. Przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewidują w takiej sytuacji wydawania jakiejkolwiek decyzji ustalającej warunki zabudowy zarówno pozytywnej jak i negatywnej.

Organ odwoławczy stwierdził również, że wszystkie wnioski dowodowe stron zostały uwzględnione o czym świadczy m.in. treść wystąpienia Kolegium do Wójta [...] [...] w piśmie z dnia 17 lipca 2014 r. znak: [...].

Organ odwoławczy odniósł się do zawartego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kolegium z dnia 7 października 2014 r. zarzutu dotyczącego naruszenia przez organ przepisów dotyczących kompleksowego zebrania materiału dowodowego oraz rozpatrzenia wszystkich aspektów sprawy, naruszenia przepisu art. 24 § 1 pkt 5 kpa, poprzez wydanie decyzji przez członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którzy brali udział w wydaniu decyzji uprzednio uchylonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, a także wydania decyzji z naruszeniem przepisu art. 35 kpa tj. po kilku miesiącach od wydania wyroku przez Sąd.

Wskazał, że wyłączenie z art. 24 § 1 pkt 5 kpa nie ma miejsca przy rozpatrywaniu sprawy przez ten sam skład osobowy organu kolegialnego, jeżeli wcześniejsze rozstrzygnięcie tego składu było objęte skargą sądowoadministracyjną, a sąd dokonując jego kontroli, uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 738/13).

Odnosząc się do pozostałych zarzutów organ wskazał, że nie można karać organu za to, że przekraczając terminy rozpoznania sprawy wskazane w kpa podejmował czynności dążące do ustalenia stanu prawnego i faktycznego, które w konsekwencji skutkowały wydaniem decyzji, w tym dążył do przeprowadzenia rozprawy z udziałem stron postępowania i organu pierwszej instancji (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt II SAB/Sz 82/13).

W opinii organu nie są zasadne także argumenty dotyczące sporządzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze lakonicznego uzasadnienia decyzji i naruszenia w ten sposób przepisu art. 107 § 3 kpa, w uzasadnieniu tym bowiem organ przedstawił swoje stanowisko i wskazał argumentację przemawiającą za jego przyjęciem, w tym fakty, które udowodniono oraz te, którym odmówiono wiarygodności.

Skargę na powyższą decyzję wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J. B. i M. B.. Zaskarżonej decyzji zarzucili zignorowanie zaleceń WSA w Lublinie zawartych w wyroku sygn. akt II SA/Lu 707/13, tj. nie odniesienie się do składanych przez strony wniosków dowodowych i przedkładanych dokumentów, do zarzutu o niekompletny zbiór akt postępowania zgromadzony przez Urząd Gminy w [...], sporządzenia lakonicznego uzasadnienia decyzji, niewyjaśnienie zgłoszonych przez strony rozbieżności w stanowisku Urzędu Gminy prezentowanemu do 2007 r. w sprawie nie ujęcia działki [...] w MPZP z 2003 r. a diametralną zmianą tego stanowiska po w/w dacie oraz powierzchowne i niewnikliwe przeprowadzenie postępowania dowodowego. Uchybienia te stanowią naruszenie art. 7 i 8 kpa, art. 107 § 3 kpa, art. 35 i art. 10 § 1 kpa.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji SKO w L. z dnia 7 października 2014 r., zobowiązanie SKO w L. do wykonania wyroku WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 707/13, a wskazanych w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku zobowiązujących ten organ administracji do dokonania rzetelnych ustaleń dotyczących przedmiotu sprawy i poparcie ich szczególnie wnikliwym badaniem składanych przez strony wniosków dowodowych oraz sporządzenie precyzyjnego uzasadnienia w oparciu o całokształt zabranego materiału dowodowego.

W uzasadnieniu skargi skarżący opisali szczegółowo stan sprawy. Podtrzymali zawarty we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzut naruszenia art. 24 § 5 kpa, art. 35 kpa oraz art. 10 kpa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi oraz podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna.

Wyjaśniając motywy wyroku rozstrzygającego niniejszą sprawę należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż w sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 6 marca 2014 r., sygn. akt. II SA/Lu 707/14 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r.

W uzasadnieniu wyroku Sąd zawarł ocenę prawną i wskazania dla organu administracji publicznej co do dalszego postępowania podnosząc, że "w odniesieniu do terenu wchodzącego w skład dawnej działki nr [...] o pow. 2,77 ha plan miejscowy obowiązuje obecnie jedynie w części obejmującej wydzielony na mocy uchwały z dnia 29 grudnia 1997 r. pod zabudowę grunt o powierzchni 0,72 ha. Pozostała część tej dawnej działki o powierzchni 2,05 ha obecnie nie jest objęta ustaleniami żadnego planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem by móc stwierdzić, czy plan miejscowy obowiązuje w obrębie działki nr [...] o pow. 0,20 ha koniecznym jest ustalenie, z której części dawnej działki nr [...] działka ta została wydzielona (czy z części o pow. 2,05 ha pozostawionej na mocy uchwały z dnia 29 grudnia 1997 r. jako grunt rolny, czy z pozostałej części o pow. 0,72 ha, wydzielonej pod zabudowę). Przedstawione przez skarżących dowody zdają się natomiast przeczyć, by działka nr [...] stanowiła część wydzielonego gruntu o pow. 0,72 ha, w szczególności wobec faktu, że dla wydzielonej z działki nr [...] działki o nr [...] o pow. 1,25 ha zostało wydane pozwolenie na budowę jednego budynku mieszkalnego jednorodzinnego (zgodnie z treścią § 4 ust. 3 pkt 1 uchwały z dnia 29 grudnia 1997 r.), a teren tej inwestycji w całości wszedł następnie w skład działki [...], nie obejmując działki nr [...]. Niemniej jednak powyższa kwestia wymaga wyjaśnienia i w tym zakresie zasadnym wydaje się przeprowadzenie wnioskowanego przez skarżących dowodu, który umożliwi jednoznaczne określenie granic terenu o powierzchni 0,72 ha wydzielonego na mocy § 4 ust. 1 uchwały z dnia 29 grudnia 1997 r. pod zabudowę mieszkaniową".

Zasadniczą kwestią jest więc to, czy zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. oraz poprzedzająca ją decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] zostały wydane zgodnie z wytycznymi wyrażonymi w cytowanym wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 707/13.

Zgodnie bowiem z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie.

Przez ocenę prawną, o której stanowi art. 153 powyższej ustawy, należy rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy i może ona dotyczyć zarówno stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji (wyrok WSA w Warszawie z 10 listopada 2006 r., I SA/Wa 1597/06, LEX nr 320090).

W orzecznictwie i literaturze jednolicie przyjmuje się, iż związanie samego sądu administracyjnego w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem - lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej (J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 219-225).

Przede wszystkim podkreślić należy, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. zostały wydane w trybie nadzwyczajnym - wznowieniowym.

Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzja ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa Procedura tego nadzwyczajnego trybu wzruszania decyzji ostatecznych określona została przepisami art. 145-152 kpa

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz literaturze w postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego wyróżnia się fazę wstępną, w której dokonuje się oceny wniosku o wznowienie postępowania pod kątem dopuszczalności wznowienia postępowania oraz postępowanie rozpoznawcze, którego celem jest ustalenie, czy istnieją podstawy wznowienia, a także etap rozstrzygania o losach decyzji zapadłej w postępowaniu, które zostało wznowione.

Pierwsza faza postępowania o wznowienie polega na zbadaniu czysto formalnych przesłanek dopuszczalności wznowienia postępowania (takich, jak przykładowo: zachowanie terminu czy wskazanie ustawowej podstawy wznowienia). Sprawa była już przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który nie zakwestionował dopuszczalności wznowienia postępowania.

Odnosząc się natomiast do ustawowych podstaw wznowienia postępowania wskazanych przez stronę tj. art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 5 kpa to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie zakwestionował stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że J. B. i M. B. zostali bez swojej winy pozbawieni udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., ale spełnienie powyższej przesłanki nie stanowiło jednak - w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego - wystarczającej podstawy, by wzruszyć przedmiotową decyzję ostateczną.

Odnosząc się natomiast do argumentacji organu o niespełnieniu przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, które wynikało z uznania, że przedłożone przez strony dowody, nie mają charakteru istotnego, to Sąd uznał powyższe stanowisko za co najmniej przedwczesne i zobowiązał organ do rzetelnej i wnikliwej analizy dokumentów w sprawie, która umożliwi jednoznaczne określenie granic terenu o powierzchni 0,72 ha.

Przy tak określonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zakresie postępowania administracyjnego na wniosek Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Wójt [...] [...] przesłał następujące dokumenty: mapę w skali 1:5000, na której zaznaczono pierwotny obszar działki [...] oraz obszar zmiany dokonanej na mocy uchwały Nr [...], wykaz zmian gruntowych na przedmiotowej działce oraz szkic punktów granicznych, mapę projektu podziału działki, szkic wyznaczania projektowanych działek, szkic wyznaczania projektowanych działek z działki [...] na działki [...] i [...], mapę projektu podziału działki nr [...], decyzję zatwierdzającą podział geodezyjny działki nr [...], pismo z dnia 29 czerwca 2014 r. wskazujące, że przeprowadzona na podstawie map analiza wskazuje, że teren działki nr [...] położony jest w całości na obszarze przeznaczonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia 29 grudnia 1997 r. pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną.

Wskazać należy ponadto, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w piśmie z dnia 17 lipca 2014 r. (k.265 akt administracyjnych) zleciło Wójtowi Gminy [...] rozpatrzenie wniosków dowodowych zawartych w piśmie skarżących z dnia 14 lipca 2014 r. Szczegółową odpowiedź otrzymano od Wójta [...] w piśmie z dnia 30 lipca 2014 (k. 288) oraz w piśmie z dnia 25 sierpnia 2014 r. (k.312).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze przeprowadziła w sprawie rozprawę administracyjną w dniu 16 września 2014. Skarżący byli nieobecni.

Oceniając czy zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. oraz poprzedzająca ją decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. zostały wydane zgodnie z wytycznymi wyrażonymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 707/13 to wskazać należy, że postępowanie zostało przeprowadzona skrupulatnie i rzetelnie, zgromadzone zostały dokumenty, które pozwoliły bez wątpliwości potwierdzić, że działka oznaczona numerem ewidencyjnym [...], położona w miejscowości N. D., objęta jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a wobec tego brak było podstaw prawnych dla ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej działki.

Prawidłowy jest wywód Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczący podziałów działek, począwszy od tego, że z terenu upraw polowych obejmujących działkę [...] wydzielono planistycznie obszar o pow. 0,72 ha, któremu nadano symbol A 169 MNj oraz podstawowe przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Obszar ten na zał. nr [...] do uchwały (część graficzna) oznaczono kolorem czerwonym i bezpośrednio przylega on od strony południowo - wschodniej do drogi publicznej (w trakcie uchwalania planu była to droga wojewódzka, obecnie jest to droga powiatowa - ul. [...] w [...]. Działka nr [...], jako grunt rolny została podzielona na podstawie mapy i aktu notarialnego z 21 października 1997r. na działki o numerach [...] i [...]. Następnie działka nr [...] decyzją podziałową z dnia 25 czerwca 2000 r. została podzielona na działki nr [...] i nr [...]. Decyzją z dnia 21 grudnia 2009 r. działka nr [...] została podzielona na działki nr [...] i nr [...]. Obszar planistyczny o powierzchni 0,72 ha zawiera się w działkach nr [...] (obejmuje całą działkę) i w działkach [...] (obejmuje część działki - droga dojazdowa i grunt leżący pomiędzy działką nr [...] i nr [...]) oraz [...] (obejmuje całą działkę).Prawidłowo ustalono również, że załącznik graficzny do planu zagospodarowania przestrzennego z 2003 r. odzwierciedla ustalenia graficzne planu zagospodarowania przestrzennego z 1997 r. dotyczące obszaru A 169 MNj o powierzchni 0,72 ha, a odnośnie do decyzji podziałowej działki nr [...] z dnia 25 czerwca 2000 r., że część przeznaczona pod uprawy polowe dotyczy działki o numerze po podziale [...].

Organ odwoławczy wskazał, że w wyniku wejścia w życie uchwały Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 29 grudnia 1997 r. (ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Województwa L. z dnia 6 marca 1998 r. Nr [...], poz. 69) w sprawie uchwalenia II etapu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], południowo-wschodni obszar działki nr [...] o pow. ok. 0,7200 ha (z ogólnej powierzchni działki 2,7700 ha) zmienił przeznaczenie w planie miejscowym z terenu upraw polowych (oznaczonych na rysunku planu symbolem A32RP) na teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (oznaczony na rysunku planu symbolem A 169 MNj). Przedmiotowa uchwała określa, że cały zmieniony obszar o powierzchni ok. 0,72 ha można zabudować jednym budynkiem mieszkalnym i dopuszcza uzupełnienie zabudowy budynkiem gospodarczym.

Organ odwoławczy słusznie wskazał, że w dniu 25 czerwca 2000 r. Wójt [...] [...] wydał decyzję administracyjną zatwierdzającą kolejny podział. Był to podział działki nr [...] o powierzchni 1,2500 ha na działki nr [...] o pow. 1,0500 ha i [...] o pow. 0,20 ha. Podział ten dokonany został w obszarze A 169 MNj (załączniki do pisma Wójta [...] [...] z dnia 27 czerwca 2014 r.), a decyzja zatwierdzająca podział geodezyjny stwierdza, że zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego nieruchomości te przeznaczone są pod uprawy polowe i zabudowę jednorodzinną. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], zatwierdzony uchwałą Rady Gminy [...] [...] z dnia 3 lipca 2003 r. w § 15 ust. 1 utrzymuje ustalenia zmiany planów zapisane w uchwale Nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia 29 grudnia 1997 r. (czyli uchwały, którą objęta jest także działka nr [...]). Uchwała nr [...] z dnia 31 lipca 2003 r. oznacza działki objęte uchwałą Nr [...] z dnia 29.12.1997 r. symbolem "I" i taki symbol znajduje się na rysunku planu stanowiącym załącznik nr [...] do uchwały nr [...] natomiast na załączniku nr [...] (stanowiącym mapę w skali 1:1000) do utrzymanej uchwały Nr [...] symbol A 169 MNj figuruje obejmując swym zasięgiem obszar części działki nr [...] w miejscowości N. D. (załączniki do pisma Wójta [...] [...] z dnia 30 lipca 2014 r. znak: [...]).

W wyniku wtórnych podziałów działki nr [...] obszar o pow. ok. 0,7200 ha objęty ustaleniami uchwały Nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia 29.12.1997 r. w sprawie uchwalenia II etapu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] w chwili obecnej obejmuje w całości obszar działek nr [...] (o pow. 0,2000 ha), [...] (o pow. 0,3976 ha) oraz obszar ok. 0,1224 ha z działki nr [...].

Odnosząc się do naruszenia art. 10 kpa wskazać należy, że jest on bezzasadny. Przed organem, który prowadził postępowanie w pierwszej instancji strony zostały wezwane w trybie art. 10 kpa w piśmie z dnia 3 lipca 2014 r. do zapoznania się z aktami sprawy, a po uzupełnieniu materiału dowodowego w piśmie z dnia 8 sierpnia 2014 r., zaś po przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej w piśmie z dnia 16 września 2014 r.

Rzeczywiście, z akt sprawy nie wynika, aby organ odwoławczy przed wydaniem zaskarżonej decyzji umożliwił skarżącej wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów. Podkreślić jednakże trzeba, że w sytuacji postawienia organowi zarzutu dotyczącego braku zawiadomienia strony przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego, koniecznym jest ustalenie, jakiej konkretnie czynności procesowej nie mogła strona dokonać, jakiego dowodu w sprawie nie mogła przedstawić i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć tak stwierdzone uchybienie. Dopiero wykazanie, że naruszenie przez organ zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez niepowiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej (najczęściej w sferze postępowania dowodowego), a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia art. 10 kpa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2007 r., sygn. akt II GSK 4/07; LEX nr 351055). W związku z tym, że skarżący nie wskazali, jakiej czynności procesowej dokonaliby, gdyby zostali zawiadomieni w trybie art. 10 § 1 kpa i nie wykazali, że niepowiadomienie ich miało wpływy na wynik sprawy, uznać należy, że organ nie naruszył art. 10 § 1 kpa.

Odnosząc się do naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 kpa wskazać należy, że powyższy stanowi, że wyłączeniu od udziału w postępowaniu podlega pracownik organu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Ta reguła nie odnosi się jednak do sytuacji ponownego rozpoznania sprawy przez osoby, których rozstrzygnięcie zostało uchylone na skutek sądowej kontroli ich wcześniejszego rozstrzygnięcia.

Sąd nie stwierdził naruszeń przepisów postępowania (w szczególności art. 151 § 1 pkt 1 kpa), które skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 151 ppsa, orzekł, jak w sentencji wyroku.