Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1591/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
Hasła tematyczne: Służba więzienna
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski Joanna Kube (spr.) Protokolant Agnieszka Bieniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi K.B. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i pozostawienia bez przydziału służbowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Dyrektor Generalny Służby Więziennej decyzją z dnia [...] września 2008 r. nr [...], na mocy art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., art. 7 ust. 3, art. 31 ust. 1 pkt 2 i art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1761 ze zm.) oraz § 1 pkt 6 i § 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu spraw osobowych funkcjonariuszy Służby Więziennej oraz właściwości przełożonych w tych sprawach (Dz. U. Nr 205, poz. 1737), zwolnił [...] K.B. z dniem [...] września 2008 r. z zajmowanego stanowiska służbowego [...] Aresztu Śledczego w L. i z dniem [...] września 2008 r. pozostawił go bez przydziału służbowego we właściwości osobowej dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w L. Na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Po rozpoznaniu odwołania, Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. oznaczonej [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 105 § 1 k.p.a. i art. 7 ust. 3 ustawy o Służbie Więziennej, umorzył postępowanie przed organem II instancji.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w trakcie toczącego się postępowania odwoławczego, Dyrektor Generalny Służby Więziennej decyzją z dnia [...] maja 2009 r. zwolnił K.B. z dniem [...] maja 2009 r. ze Służby Więziennej z powodu wydania przez Wojewódzką Komisję Lekarską MSWiA orzeczenia z dnia [...] kwietnia 2009 r. o jego trwałej niezdolności do służby. Wywiedziono, że skoro organ odwoławczy rozstrzyga ponownie sprawę w oparciu o stan faktyczny istniejący w dacie rozpatrywania odwołania, to rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy co do istoty stało się bezprzedmiotowe z uwagi na to, że funkcjonariusz, ze względu na stan zdrowia, nie jest zdolny do zajmowania jakiegokolwiek stanowiska w służbie. W związku z powyższym dalsze prowadzenie postępowania odwoławczego w sprawie zwolnienia odwołującego się z zajmowanego stanowiska służbowego i pozostawienie go we właściwości osobowej Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w L. jako bezprzedmiotowe, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., należało umorzyć.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K.B. wniósł o uchylenie decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2009 r.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: art. 138 § 1 pkt 3 i art. 105 § 1 k.p.a., a także art. 10 § 1 k.p.a. Wnoszący skargę stwierdził, że zwolnienie go ze służby nie pozbawia go interesu prawnego w żądaniu rozstrzygnięcia, czy decyzja Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] września 2008 r. w sprawie zwolnienia ze stanowiska i pozostawienia bez przydziału służbowego we właściwości osobowej dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w L. została wydana zgodnie z prawem. Organ II instancji w związku ze złożonym odwołaniem winien rozstrzygnąć sprawę merytorycznie, a nie umorzyć postępowanie.

W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga oceniana pod tym względem zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2009 r. narusza art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. w stopniu obligującym do jej uchylenia.

Przepis art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. przewiduje możliwość wydania przez organ odwoławczy decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego. Kodeks postępowania administracyjnego nie określa przesłanek umorzenia postępowania odwoławczego. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że podstawę umorzenia postępowania odwoławczego stanowi przepis art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe (por. komentarz do art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III).

W świetle stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że brak było podstaw do umorzenia postępowania odwoławczego. Nie jest uzasadnione twierdzenie organu, że postępowanie odwoławcze w sprawie decyzji Dyrektora Generalnego Służby Więziennej o zwolnieniu skarżącego z dniem [...] września 2008 r. ze stanowiska [...] Aresztu Śledczego w L. i pozostawienia z dniem [...] września 2008 r. bez przydziału służbowego we właściwości osobowej dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w L. stało się bezprzedmiotowe wobec faktu zwolnienia skarżącego ze służby z dniem [...] maja 2009 r. Należy bowiem zwrócić uwagę, że K.B. od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] maja 2009 r. pozostawał w służbie, a o jego statusie służbowym w tym okresie zadecydowała właśnie zaskarżona decyzja z dnia [...] września 2008 r. Organ odwoławczy, umarzając postępowanie odwoławcze w tej sprawie, pozbawił odwołującego się od tej decyzji funkcjonariusza możliwości jej skontrolowania w trybie instancyjnym.

Skoro wydanie zaskarżonej decyzji nie miało oparcia w materialnoprawnej podstawie rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku.

O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości Sąd orzekł, na podstawie art. 152 tej ustawy.