Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 312/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-05-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 87 par. 1, par. 2, par. 3 i par. 4, art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić wniosek


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę T. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] z uwagi na uchybienie 30-dniowego terminu do jej wniesienia, który upłynął dnia [...] r. Skarżąca sporządziła skargę w dniu [...] r., a złożyła w sekretariacie Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w dniu [...] r. Odpis w/w postanowienia doręczono skarżącej w dniu [...] r.

Pismem z dnia [...] r. skarżąca zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "o przywrócenie terminu do złożenia skutecznego zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymujące w mocy postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego". W uzasadnieniu podała: "Z uwagi na stan zdrowia musiałam wyjechać w celu zmiany klimatu do rodziny za granicę RP., gdzie zachorowałam. Z tego powodu opóźniło się wysłanie zażalenia".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu zatem nie odpowiada warunkom wskazanym w art. 87 p.p.s.a., bowiem został złożony bezpośrednio do sądu, po upływie 7-dniowego terminu do złożenia takiego wniosku. Ponadto skarżąca nie uprawdopodobniła braku swej winy w uchybieniu terminu. Gdyby nawet przyjąć jej twierdzenie, że przyczyną uchybienia terminu był pobyt za granicą, to przyczyna ta ustała w dniu [...] r., kiedy sporządziła skargę. Zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] r. Wniosek złożony w dniu [...] r. jest więc spóźniony.

Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.