Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 335/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-05-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: ustanowić dla skarżącego radcę prawnego


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 18 marca 2014r. A. G. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Prośbę swą motywował brakiem dochodów, brakiem majątku, okolicznością przebywania

w Areszcie Śledczym oraz zawiłością sprawy. Wyjaśnił, iż dwa samochody które posiadał ciężarowy i osobowy zostały sprzedane w 2009r., a o fakcie tym powiadomiony został Urząd Miasta. Wskazał, iż działalność gospodarcza którą prowadził, została zawieszona w dniu 10.01.2012r, a następnie wyrejestrowana w dniu 10.03.2014r. Z zoną pozostaje w ustroju rozdzielności majątkowej od 2007r.

W złożonym następnie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, iż nie posiada jakiegokolwiek majątku nieruchomego, zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych o wartości przekraczającej 3000 euro. Wskazał, iż nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym i nie ma nikogo na utrzymaniu, nie otrzymuje dochodów. Wyjaśnił, iż choruje na cukrzycę II stopnia, przepuklinę i marskość wątroby.

Ponadto z pisma skarżącego z dnia 13.01.2014r. (k.43) złożonego w toku postępowania przed organem składkowym wynikało, iż wnioskodawca posiada zobowiązania kredytowe dochodzone w trybie egzekucyjnym na kwoty około 90.000 zł. Posiada również zobowiązania w urzędzie skarbowym w wysokości 2.000 zł. W piśmie z dnia 26.01.2014r. (k. 48) skarżący podał, iż w Zakładzie Karnym będzie przebywał do 14.08.2015r. Wskazał, iż posiadanych zobowiązań w tym także w stosunku do ZUS nie będzie w stanie spłacić nawet po wyjściu z więzienia. Dodał, iż jego żona nie jest

w stanie mu pomóc ponieważ nie ma wystarczających środków finansowych. Pracuje

w szpitalu jako pielęgniarka i ma na utrzymaniu studiującą córkę oraz wnuka.

Rozpoznając niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, na wstępie należy stwierdzić, że na skarżącym nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270, ze zm. dalej cyt. jako p.p.s.a.). strona skarżąca działanie lub bezczynność organu

w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi A. G. jest odmowa przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych umorzenia należności z tytułu składek. Oznacza to, że

w niniejszej sprawie skarżący z mocy prawa zwolniony jest całkowicie z obowiązku wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Tym samym, zgodnie

z zakresem złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, rozpoznanie wniosku obejmuje jedynie zasadność ustanowienia zastępstwa prawnego.

Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających

z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącego jest trudna i niemożliwe jest poniesienie przez niego kosztów postępowania tj w warunkach niniejszej sprawy kosztów ustanowienia pełnomocnika. Przebywając w zakładzie karnym wnioskodawca nie uzyskuje dochodu. Nie dysponuje również majątkiem nieruchomym, który mógłby przynieść dochód ani majątkiem ruchomym, który mógłby zbyć w celu pozyskania środków finansowych.

Wskazać należy, że wnioskodawca w formularzu PPF nie skonkretyzował,

o jakiego pełnomocnika chodzi – to jest czy o radcę prawnego czy adwokata. Niemniej w skardze z dnia 18 marca 2014r. wskazał zakres swojego żądania, wnosząc o prawo pomocy w zakresie całkowitym. W związku z tym – uznając, że wykazał przesłanki swojego wniosku – należało uznać i ten zakres żądania, przy czym wyboru pełnomocnika dokonał rozpoznający niniejszy wniosek.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku

z art. 262 oraz w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a postanowiono, jak

w sentencji.