Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 511/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2023-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 16 ust. 4 i 5
journal: Dz.U. 2001 nr 125 poz 1371
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Banach (spr.) Asesor WSA Magdalena Stępniak Protokolant Starszy inspektor sądowy Celestyna Niedziela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2023 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Końskich na uchwałę Rady Miejskiej w Końskich z dnia 5 maja 2022 r. nr XLIV/414/2022 zmieniającą uchwałę Nr X/82/2019 Rady Miejskiej w Końskich z dnia 29 lipca 2019 r. w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Końskie, udostępnionych dla operatorów i przewoźników, warunków i zasad korzystania z przystanków komunikacyjnych oraz ustalenia stawki opłaty za korzystanie z tych przystanków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dnia 5 maja 2022 r. Rada Miejska w Końskich, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 559 ze zm., zwanej dalej "u.s.g.") oraz art. 15 ust. 1 pkt 6 i ust. 2, art. 16 ust. 4-7 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1371 ze zm., zwanej dalej "u.p.t.z."), podjęła uchwałę nr XLIV/414/2022 zmieniającą uchwałę Nr X/82/2019 Rady Miejskiej w Końskich z dnia 29 lipca 2019 r. w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Końskie, udostępnionych dla operatorów i przewoźników, warunków i zasad korzystania z przystanków komunikacyjnych oraz ustalenia stawki opłaty za korzystanie z tych przystanków.

Z brzmienia § 1 pkt 2 ww. uchwały wynika, że w uchwale Nr X/82/2019 Rady Miejskiej w Końskich z dnia 29 lipca 2019 r. w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Końskie, udostępnionych dla operatorów i przewoźników, warunków i zasad korzystania z przystanków komunikacyjnych oraz ustalenia stawki opłaty za korzystanie z tych przystanków wprowadzono zmiany polegające na dodaniu w załączniku nr 3 do uchwały po lp. 270 lp. 271 - 274 w zakresie ustalenia stawek za korzystanie z przystanków:

271) Młynek Nieświński /0427T/ ul. Spacerowa/ 01 w kwocie 0,01 zł;

272) Młynek Nieświński /0427T/ ul. Spacerowa/ 02 w kwocie 0,01 zł;

273) Końskie /ul. Południowa/ 06 (skrzyż. Grzybowa) w kwocie 0,01 zł;

274) Końskie /ul. Południowa/ 07 (skrzyż. Grzybowa) w kwocie 0,01 zł.

W uzasadnieniu uchwały wskazano, że jej podjęcie jest uzasadnione z uwagi na wprowadzenie nowych przystanków komunikacyjnych. Wobec tego niezbędna stała się zmiana załączników do uchwały z dnia 29 lipca 2019 r., tj. załącznika Nr 1 "Spis przystanków" i załącznika Nr 3 "Stawki opłat za korzystanie z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Końskie".

Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wywiódł Prokurator Rejonowy w Końskich, zaskarżając ten akt w części dotyczącej § 1 pkt 2 tej uchwały, tj. w zakresie zmiany załącznika nr 3 do uchwały Nr X/82/2019 Rady Miejskiej w Końskich z dnia 29 lipca 2019 r. Prokurator zarzucił zaskarżonej uchwale obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 16 ust. 4 u.p.t.z. poprzez nałożenie jednolitej stawki w wysokości 0,01 złotego za jedno zatrzymanie środka transportu na przystankach komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Końskie, które to stawki zostały jednolicie nałożone dla wszystkich operatorów i przewoźników, co powoduje, iż wprowadzone stawki mają dyskryminujący charakter, nie uwzględniają bowiem m.in. wielkości taboru przewoźników, wielkości pojazdów, natężenia ruchu i obłożenia na danych przystankach, co zdecydowanie wpływa na wielkość kosztów ponoszonych na utrzymanie danego przystanku.

W związku z powyższym Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w części stanowiącej § 1 pkt 2 tej uchwały.

W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że zgodnie z § 1 pkt 2 zaskarżonej uchwały stawka opłaty za jedno zatrzymanie środka transportu na wskazanych w tym przepisie przystankach komunikacyjnych ma wynosić 0,01 złotego, podczas gdy stawki opłat za korzystanie z przystanków komunikacyjnych powinny zostać ustalane z uwzględnieniem niedyskryminujących zasad dla wszystkich operatorów i przewoźników wykonujących publiczny transport zbiorowy na obszarze właściwości organizatora. Prokurator podkreślił, że uchwalenie jednolitej stawki opłat dla wszystkich przewoźników, bez uwzględnienia różnic w zakresie sposobu ich korzystania z przystanków, na który składa się m.in. wielkość i rodzaj ich taboru, nie mieści się w granicach niedyskryminacji. Jednakowa stawka opłat za korzystanie z przystanków dla podmiotów, które korzystają z przystanków, ale wykazują odmienne cechy, jest dla przewoźników krzywdząca. W sytuacji, gdy wielkość kosztów utrzymania przystanku jest uzależniona od wielkości pojazdów, które się na nim zatrzymują, opłata winna być określona w wysokości proporcjonalnej do wielkości samochodów, jakie zatrzymują się na przystanku. Przewoźnik realizujący przewozy na liniach regularnych dużymi autobusami generuje większe koszty utrzymania przystanku od przewoźnika, który wykonuje takie przewozy pojazdami zabierającymi kilka lub kilkanaście osób. Nie może być tak, że taką samą opłatę ma uiszczać przewoźnik realizujący przewóz dużymi pojazdami o wysokiej masie i przewożący kilkadziesiąt lub więcej osób oraz przewoźnik wykonujący taki sam przewóz samochodami zabierającymi kilku lub kilkunastu pasażerów. Zdaniem Prokuratora, ustalenie jednej stałej opłaty dla wszystkich przewoźników jest krzywdzące dla przewoźników wykonujących przewóz małymi pojazdami, gdyż muszą oni partycypować w ponoszeniu kosztów utrzymania przystanków w takim samym stopniu, jak przewoźnicy realizujący przewozy dużymi pojazdami mimo, że ci ostatni przewoźnicy w większym stopniu przyczyniają się do generowania tych kosztów.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Końskich wniosła o jej oddalenie w całości. Odnosząc się do zarzutów Prokuratora organ podkreślił, że zaskarżona uchwała jest szóstą nowelizacją uchwały Nr X/82/2019 Rady Miejskiej w Końskich z dnia 29 lipca 2019 r. w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Końskie, udostępnionych dla operatorów i przewoźników, warunków i zasad korzystania z przystanków komunikacyjnych oraz ustalenia stawki opłaty za korzystanie z tych przystanków.

Jak wyjaśnił organ, uchwałą Nr X/82/2019 z dnia 29 lipca 2019 r. ustalono stawki opłaty za korzystanie z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Końskie w wysokości:

1) na przystankach komunikacyjnych zlokalizowanych w mieście oraz na przystankach głównych na terenach wiejskich 0,05 zł za jedno zatrzymanie na przystanku komunikacyjnym,

2) na pozostałych przystankach komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Końskie 0,01 zł za jedno zatrzymanie na przystanku komunikacyjnym.

Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, Rada Miejska podkreśliła, że uzasadnienie uchwały pozwala wykluczyć arbitralność organu, a zarazem umożliwia poznanie motywów, jakie stoją za przyjęciem określonych rozwiązań normatywnych. Zatem podejmując w dniu 29 lipca 2019 r. uchwałę Nr X/82/2019 Rada Miejska w Końskich, zgodnie z art. 16 ust. 4 u.p.t.z., rozważała czy ustalone stawki opłat nie będą dyskryminujące, a uwzględnienie tych zasad wynika z uzasadnienia tej uchwały. Rada Miejska podniosła, że ustalając stawki opłat wzięła pod uwagę art. 4 ust. 1 pkt 28 w zw. z art. 5 ust. 1 u.p.t.z. i wyjaśniła, że według informacji przekazanych przez przewoźników, zdecydowaną większość wśród środków transportu, jakimi świadczone były i są usługi przewozowe, stanowią autobusy o liczbie miejsc siedzących od 20 do 31 osób (tzw. busy). Zdaniem organu, nie można jednoznacznie stwierdzić, że zatrzymanie się pojazdu o większych gabarytach powoduje automatycznie większą eksploatację infrastruktury przystankowej. Jak można bowiem zaobserwować, bardziej pojemny pojazd nie zawsze przewozi większą liczbę pasażerów, czasami więcej osób podróżuje małym busem niż pełnowymiarowym autobusem. Trudno też rzetelnie ocenić, które pojazdy, w jakim stopniu mają wpływ na zużycie i uszkodzenia nawierzchni zatok przystankowych, gdyż większe autobusy korzystają z nich zdecydowanie rzadziej niż mniejsze busy. Wprowadzenie różnych stawek opłat za korzystanie z przystanków w Gminie Końskie, w zależności od wielkości pojazdów, pozbawione byłoby więc obiektywnych przesłanek.

Organ wyjaśnił, że mając na względzie obowiązek uwzględnienia niedyskryminujących zasad przy ustalaniu wysokości stawek opłat za korzystanie z przystanków, wzięto pod uwagę specyfikę i potrzeby lokalnego transportu zbiorowego i zdecydowano o wprowadzeniu odmiennych stawek opłaty za jedno zatrzymanie środka transportu na przystanku, kierując się różnymi lokalizacjami tych obiektów. W celu zachęcenia przewoźników do uwzględniania w rozkładach jazdy przystanków, które są zdecydowane mniej wykorzystywane przez podróżnych (przystanki położone poza centrum miejscowości), zdecydowano się na nałożenie opłaty za korzystanie z nich w wysokości 1 grosza za jedno zatrzymanie. Dla pozostałych przystanków, określonych jako przystanki w mieście lub przystanki "główne" na terenach wiejskich, z których korzysta większa liczba pasażerów, przyjęto opłatę w wysokości 5 groszy za jedno zatrzymanie.

Zdaniem organu, zróżnicowanie stawek opłaty ze względu na lokalizacje przystanków nie ma charakteru dyskryminującego jakiejkolwiek grupy przewoźników, ponieważ to oni sami ustalają rozkłady jazdy i decydują, na których przystankach będą się zatrzymywać, natomiast przyczyniają się do zmniejszenia tzw. wykluczenia komunikacyjnego, z jakim boryka się Gmina Końskie. Przyjęte w uchwale zróżnicowanie opłat jest zatem zasadne z punktu widzenia założeń polityki transportowej Gminy Końskie. Sytuacja lokalna przemawia za odmiennym traktowaniem przewoźników realizujących przewozy z uwzględnieniem przystanków położonych peryferyjnie, które, choć mniej "dochodowe", pozostają istotne dla pewnych grup mieszkańców (osób starszych, nie mających sił na dotarcie do odległego przystanku w centrum, osób zamieszkających na obrzeżach poszczególnych miejscowości) i tych, którzy wykorzystują przystanki o atrakcyjnej lokalizacji (potencjalnie związane również z osiąganiem większego zysku). Zróżnicowanie stawek opłaty ze względu na lokalizacje przystanków umożliwia wykonywanie publicznego transportu zbiorowego w sposób uwzględniający oczekiwania społeczne dotyczące zapewnienia powszechnej dostępności do usług publicznego transportu zbiorowego.

Posumowując organ podkreślił, że wprowadzone zaskarżoną uchwałą cztery przystanki komunikacyjne położone są poza centrum miejscowości i podobnie jak w przypadku innych tego typu przystanków, zgodnie z założeniami i kierunkiem rozwoju polityki transportowej Gminy Końskie, opłata w wysokości 0,01 zł za jedno zatrzymanie została ustalona w celu zachęcenia przewoźników do uwzględniania ich w rozkładach jazdy. Nadto, przyjęte przez Radę Miejską rozwiązania normatywne umożliwiają przeciwdziałanie wykluczeniu transportowemu mieszkańców obszarów położonych peryferyjnie względem miasta oraz osób niepełnosprawnych, a także przyczyniają się do ograniczenia ruchu samochodów osobowych, a tym samym do poprawy jakości powietrza.

Na rozprawie 16 lutego 2023 r. nikt się nie stawił.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga Prokuratora Rejonowego w Końskich nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 pkt 5 oraz art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, zwanej dalej "p.p.s.a.") wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, przy czym uwzględniając skargę na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była uchwała nr XLIV/414/2022 Rady Miejskiej w Końskich z dnia 5 maja 2022 r. zmieniająca uchwałę nr X/82/2019 Rady Miejskiej w Końskich z dnia 29 lipca 2019 r. w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Końskie, udostępnionych dla operatorów i przewoźników, warunków i zasad korzystania z przystanków komunikacyjnych oraz ustalenia stawki opłaty za korzystanie z tych przystanków.

Podstawę prawną zaskarżonej uchwały stanowiły w szczególności przepisy art. 16 ust. 4 i ust. 5 pkt 1 u.p.t.z. Zgodnie z art. 16 ust. 4 u.t.p.z. za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców, których właścicielem albo zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego, mogą być pobierane opłaty. Stawka opłaty jest ustalana w drodze uchwały podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem niedyskryminujących zasad. Przy czym w myśl art. 16 ust. 5 pkt 1 u.p.t.z. stawka opłaty, o której mowa w ust. 4, nie może być wyższa niż 0,05 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na przystanku komunikacyjnym.

Obowiązkiem właściwego organu danej jednostki samorządu terytorialnego jest zatem, zgodnie z powołanym art. 16 ust. 4 in fine u.t.p.z., rozważenie w procesie uchwałodawczym dotyczącym uchwały w przedmiocie ustalenia stawki opłaty za korzystanie z przystanków komunikacyjnych lub dworców, czy nie będzie ona dyskryminować określonego kręgu jej adresatów. Delegacja ustawowa zawarta w art. 16 ust. 4 ww. ustawy obliguje radę gminy do dokonania uprzedniej analizy wskazującej, że zastosowanie jednolitej stawki dla wszystkich bądź określonej grupy przewoźników operujących na przystankach, których gmina jest właścicielem lub zarządzającym, będzie uwzględniać niedyskryminujące zasady. Aby ustalić, czy uchwała odpowiada ratio legis przepisu upoważniającego, należałoby zbadać treść uzasadnienia tej uchwały oraz materiałów dokumentujących jej przygotowanie i uchwalenie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2015 r., II GSK 2489/13, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Kryteria, jakimi kierowali się radni podejmujący uchwałę, winny wynikać zatem z uzasadnienia uchwały, a także towarzyszących podjęciu uchwały dokumentów.

Ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. nie definiuje jednak pojęcia "niedyskryminujących zasad". W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażono pogląd, że przy ustalaniu wysokości opłaty za korzystanie z przystanków komunikacyjnych (lub dworca) należy uwzględnić między innymi takie kwestie, jak standard poszczególnych przystanków oraz wielkość taboru, jakim jest wykonywany przewóz (por. ww. wyrok NSA, II GSK 1405/16). Jednocześnie zauważyć należy, że przedmiotowa opłata przeznaczana jest na modernizację i utrzymanie przystanków w należytym porządku. Celem wprowadzenia opłaty jest zatem spowodowanie, aby wszyscy przewoźnicy korzystający z przystanków komunikacyjnych (lub dworców) partycypowali w kosztach związanych z ich utrzymaniem.

Jak wskazał NSA w wyroku z 6 czerwca 2017 r. w sprawie o sygn. II GSK 2860/15 (dostępny w internetowej bazie orzecznictwa sądów administracyjnych), którym oddalona została skarga kasacyjna od wyroku stwierdzającego nieważność uchwały w przedmiocie ustalenia stawki opłat za korzystanie z przystanków, cyt.: "nie można wykluczyć, że w wyniku uprzednio przeprowadzonej analizy Rada Gminy słusznie stwierdzi, że specyfika lokalna w pełni uzasadnia zastosowanie jednolitej stawki. Tym niemniej powody uchwalenia takiej, a nie innej stawki powinny znaleźć odzwierciedlenie w jednoznacznym stanowisku Rady".

W sprawie niniejszej, jak podniosła Rada Miejska w odpowiedzi na skargę, kontrolowana w tej sprawie uchwała stanowi szóstą nowelizację uchwały nr X/82/2019 Rady Miejskiej w Końskich z 29 lipca 2019 r. w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Końskie, udostępnionych dla operatorów i przewoźników, warunków i zasad korzystania z przystanków komunikacyjnych oraz ustalenia stawki opłaty za korzystanie z tych przystanków. Rada Miejska przyjęła w skarżonej obecnie uchwale stawkę w wysokości 0,01 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na nowych czterech przystankach komunikacyjnych określonych zaskarżoną uchwałą zmieniającą. Do podjęcia uchwały kwestionowanej skargą w tej sprawie doszło w oparciu uchwałę Rady Miejskiej w Końskich z 29 lipca 2019 r., w wykonaniu uchwały zmienianej. Wysokość przyjętych stawek jest zgodna z § 2 pkt 2 uchwały z 29 lipca 2019 r.

Badając zatem legalność postanowień zaskarżonej uchwały należy przeanalizować uzasadnienie uchwały zmienianej, z którego wynikają motywy, jakie legły u podstaw przyjęcia na określonych rodzajach przystanków jednolitej stawki 0,01 zł. Nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje okoliczność, że uchwała nr X/82/2019 Rady Miejskiej w Końskich z dnia 29 lipca 2019 r. stanowiła przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, który wyrokiem z 26 stycznia 2023 r. sygn. akt I SA/Ke 616/22 oddalił skargę Prokuratora Rejonowego w Końskich na ten akt. Sąd w tamtej sprawie nie znalazł zatem podstaw do kwestionowania ustalonych stawek opłat na przystankach, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Końskie. Jak wynika z uzasadnienia uchwały z 29 lipca 2019 r., cyt. "(...) W przepisach ustawy o publicznym transporcie zbiorowym ustawodawca nie wprowadził definicji "niedyskryminujących zasad". W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego wskazuje się, że dyskryminacja to nierówne traktowanie prawnie nieusprawiedliwione i nieuzasadnione obiektywnymi przyczynami. Według informacji przekazanych do Urzędu Miasta i Gminy w Końskich przez przewoźników, zdecydowaną większość wśród środków transportu, jakimi świadczone są usługi przewozowe, stanowią autobusy o liczbie miejsc siedzących od 20 do 31 (busy). Nie można jednoznacznie stwierdzić, że zatrzymanie się pojazdu o większych gabarytach powoduje automatycznie większą eksploatację infrastruktury przystankowej. Jak można bowiem zaobserwować, bardziej pojemny pojazd nie zawsze przewozi większą liczbę pasażerów, czasami więcej osób podróżuje małym busem niż pełnowymiarowym autobusem. Trudno też rzetelnie ocenić, które pojazdy w jakim stopniu mają wpływ na zużycie i uszkodzenia nawierzchni zatok przystankowych, gdyż większe autobusy korzystają z nich zdecydowanie rzadziej niż mniejsze busy. Wprowadzenie różnych stawek opłat za korzystanie z przystanków w Gminie Końskie, w zależności od wielkości pojazdów, pozbawione jest więc obiektywnych przesłanek. Mając na względzie obowiązek uwzględnienia niedyskryminujących zasad przy ustalaniu wysokości stawek opłat za korzystanie z przystanków, wzięto pod uwagę specyfikę i potrzeby lokalnego transportu zbiorowego i zdecydowano o wprowadzeniu odmiennych stawek opłaty za jedno zatrzymanie środka transportu na przystanku, kierując się różnymi lokalizacjami tych obiektów. W celu zachęcenia przewoźników do uwzględniania w rozkładach jazdy przystanków, które są zdecydowane mniej wykorzystywane przez podróżnych (przystanki położone poza centrum miejscowości), zdecydowano się na nałożenie opłaty za korzystanie z nich w wysokości 1 grosza za jedno zatrzymanie. Dla pozostałych przystanków, określonych jako przystanki w mieście lub przystanki "główne" na terenach wiejskich, z których korzysta większa liczba pasażerów, przyjęto opłatę w wysokości 5 groszy za jedno zatrzymanie. (...)".

W świetle powyższego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie wysokość opłaty za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków komunikacyjnych została rozważona w procesie uchwałodawczym i podlegała uprzedniej analizie, w wyniku której Rada Miejska uznała, iż jednolita stawka w wysokości 0,01 zł dla wszystkich przewoźników korzystających z określonego rodzaju przystanków nie jest dyskryminująca dla żadnego z nich.

Rada Miejska zaskarżoną uchwałą przyjęła stawkę w wysokości 0,01 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na nowych (kolejnych czterech) przystankach komunikacyjnych, mając na celu zachęcenie przewoźników do uwzględniania w rozkładach jazdy przystanków, które są zdecydowane mniej wykorzystywane przez podróżnych (przystanki położone poza centrum miejscowości). Takie stanowisko Rady Miejskiej potwierdza również argumentacja zawarta w odpowiedzi organu na skargę.

W tych okolicznościach, nie można skutecznie zarzucić organowi, że przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały doszło do istotnego naruszenia prawa. Pomimo braku uzasadnienia zaskarżonej uchwały motywy jej podjęcia wynikają z dokumentów towarzyszących jej uchwaleniu, w szczególności z uzasadnienia uchwały z 29 lipca 2019 r. W ocenie Sądu, kwestionowana uchwała została podjęta z wypełnieniem delegacji ustawowej.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej uchwały nie sposób nie zauważyć, że organ ustalił wysokość opłaty w wysokości 0,01 zł za jedno zatrzymanie, a więc w wysokości minimalnej. Zarzut skarżącego, że opłata, którą przewoźnicy wnoszą na rzecz gminy, powinna być proporcjonalna do wielkości pojazdu, jakim wykonywany jest przewóz, jest w okolicznościach niniejszej sprawy o tyle bezzasadny, że na skutek jego uwzględnienia konieczne byłoby ustalenie wyższej stawki opłat także dla przewoźników obciążonych obecnie opłatą 0,01 zł. Poza tym rada gminy nie ma obowiązku zastosowania różnych stawek opłat za korzystanie z przystanków z uwzględnieniem kryterium wielkości taboru, jakim wykonywany jest przewóz. Ważne jest, aby uzasadnione zostało zastosowane rozróżnienie. W tym wypadku takie uzasadnienie istnieje, o czym była mowa wyżej.

Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.