Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1197/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6130 Pozwolenie na wprowadzenie do środowiska substancji lub energii
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa [...] "[...]" sp. z o.o. w [...] o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 maja 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 1197/13 w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa [...] "[...]" sp. z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia zintegrowanego dla instalacji przeznaczonej do zgazowania odpadów postanawia odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 maja 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 1197/13.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 13 maja 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 1197/13 Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Bydgoszczy uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. znak [...].

Pismem z dnia 25 lipca 2014 r. Przedsiębiorstwo [...] "[...]" sp. z o.o. w [...] wniosło o dokonanie wykładni powyższego wyroku. W uzasadnieniu wniosku przedsiębiorstwo powołując się na przepis art. 153 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) powoływanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a." podniosło, że wskazania co do dalszego postępowania powinny być skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Wskazało również, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 maja 2014 r. Sąd wyraźnie artykułuje, iż dokonanie ustalenia organu właściwego w sprawie z uwzględnieniem zmiany stanu prawnego nastąpi przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. Natomiast biorąc pod uwagę, iż Sąd uchylił również decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., to sprawa do ponownego rozpoznania nie trafi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] lecz do Starosty [...].

Zdaniem przedsiębiorstwa powstaje więc wątpliwość kiedy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] ma zrealizować wiążące je wskazania Sądu oraz czy Starosta [...], który będzie ponownie rozpatrywał sprawę jest związany przedmiotowymi wskazaniami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 158 P.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Podkreślić należy, że wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 406/09, z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn. akt II GZ 1/10 oraz z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt I OZ 698/08). Takie poglądy prezentowane są również w doktrynie (por. T. Woś komentarz do art. 158 (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, str. 576).

W niniejszej sprawie wniosek o wykładnię wskazanego powyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy strona skarżąca umotywowała koniecznością wyjaśnienia wątpliwości w zakresie, który organ ma zrealizować wskazania sądu. Czy jest to Samorządowe Kolegium Odwoławcze, czy też Starosta [...] oraz czy Starosta [...] ponownie rozpatrując sprawę jest związany przedmiotowymi wskazaniami.

W objętym przedmiotowym wnioskiem uzasadnieniu wyroku z dnia z dnia 13 maja 2014 r. Sąd, kwestionując stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], wskazał, iż organ II instancji w postępowaniu odwoławczym zobowiązany jest do uwzględnienia zmiany stanu prawnego zaistniałego po wydaniu decyzji organu I instancji oraz, że dokonanie takich ustaleń nie jest niezgodne z wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 sierpnia 2011 r. oraz 3 grudnia 2013 r.

Rozpoznając wniosek skarżącej Sąd nie stwierdził, ażeby wydany w niniejszej sprawie wyrok sformułowany był w sposób niejasny, czy też budzący wątpliwości, a zatem ażeby zachodziła konieczność dokonania jego wykładni. Z rozstrzygnięcia w sposób konkretny wynika, iż w wyniku uchylenia decyzji organów I jak i II instancji sprawa będzie ponownie rozpatrywana przez Starostę [...]. Natomiast zgodnie z treścią przepisu art. 153 P.p.s.a. wskazania co do dalszego postępowania jak i ocena prawna wyrażone w wyroku wiążą organ którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Jednakże odwołanie do organu należy rozumieć znacznie szerzej niż wynika to z literalnego brzmienia art. 153 P.p.s.a. W przepisie tym chodzi bowiem o każdy organ orzekający w danej sprawie, aż do jej prawomocnego zakończenia (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, Warszawa 2012, s. 432).

W tym stanie rzeczy, wobec braku uzasadnionych podstaw do rozstrzygnięcia wątpliwość co do treści wyroku z dnia 13 maja 2014 r. Sąd na podstawie art. 158 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.