Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 410/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w (odzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant asystent sędziego Żywilla Krac po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 295 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 8 grudnia 1999 r. B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. dokonała zgłoszenia celnego importowanego z Niemiec preparatu leczniczego Vita Buerlecithin występując o zakwalifikowanie tego towaru do działu 30 kod 3004 50 10 0 taryfy celnej oraz preparatu o nazwie Amol, deklarując kod PCN 2208 90 69 1.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł., działając na podstawie art. 207 § 1 i § 2 Ordynacji Podatkowej - ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z 1997 r. z późn. zm.), art. 23 § 1, art. 65 § 4 pkt 2 lit. b, art. 83 § 1 , art. 85 § 1, art. 222 § 4, art. 231 § 1, art. 242 § 2 oraz art. 262 Kodeksu celnego - ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. (tj. Dz. U. Nr 75, poz. 802 z 2001 r.), § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15.12.1998 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz. U. Nr 158, poz.1036 z późn. zm.) oraz Wyjaśnień do Taryfy Celnej stanowiących załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830 z 1999 r.), § 1 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. Nr 143, poz. 958 z 1997 r. i zmiana Dz. U. Nr 86, poz. 544 z 1998 r.) - uznał zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej oraz stawki celnej określając dług celny na kwotę 5286,10 zł.

Odwołanie od wyżej wymienionej decyzji złożyła spółka B w W.. W konkluzji strona odwołująca się wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja Podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 z późn. zm.), art. 13 § 5, art. 85 § 1, 222 § 4, art. 264 § 1 pkt 2 oraz art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (tj. Dz. U. nr 75, poz. 802 z 2001 r., zmiany w Dz. U. nr 41. poz. 365 z 2002 r.), § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15.12.1998 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. nr 158. poz. 1036), § 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy Celnej (Dz. U. z 1999 r. nr 74, poz. 830), § 1 ust. 3, § 2 ust. 3 i 5 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. z 1997 r. nr 143, poz. 958 z późn. zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Na wymienioną decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W., następca prawny spółki z ograniczoną odpowiedzialnością B w W., zarzucając jej naruszenie art. 2 i 7, art. 91 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 3 ust. 1 lit. a. oraz lit. a. pkt (i) Międzynarodowej Konwencji w Sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. (Dz. U. nr 11 z 1997 r. poz. 62), art. 13 § 1 i § 5, art. 83 § 1 i § 3, art. 85 § 1, 222 § 4 Kodeksu celnego oraz przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz. U. nr 158, poz. 1036 ze zm.), § 1 ust. 3, § 2 ust 3 i 5 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. z 1997 r. nr 143, poz. 958), art. 122, art. 124, art. 180, art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 197, art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. nr 137 poz. 926 z późn. zm.), które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W obszernym uzasadnieniu spółka przedstawiła stan faktyczny sprawy oraz swe stanowisko uzasadniające zakwalifikowanie preparatu do odpowiedniego kodu.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko i argumentację zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. uchylił w całości decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. nr [...] z dnia [...] jak również decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. nr [...] z dnia [...], oraz uznał zgłoszenie celne [...] z dnia [...] za prawidłowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli:

1) skarżący skutecznie cofnął skargę,

2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania,

3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Z wymienionego przepisu wynika, iż postępowanie podlega umorzeniu między innymi wtedy gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w punkcie 1 i 2. Przyczyną taką jest przypadek braku przedmiotu zaskarżenia. Wskazaną sytuację przewiduje przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. zgodnie z którym organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości. Zatem w przypadku kiedy organ, którego decyzja została zaskarżona, uwzględnia skargę w całości, powstaje brak przedmiotu zaskarżenia. Sąd w zaistniałej sytuacji winien umorzyć postępowanie.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu była klasyfikacja towaru o nazwie Vita Buerlecithin. Skarżący wnosił o zaklasyfikowanie towaru do kodu 3004 50 10 0. Jak wynika z treści decyzji nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. uchylił w całości decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. nr [...] z dnia [...] jak również decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. nr [...] z dnia [...], oraz uznał zgłoszenie celne [...] z dnia [...] za prawidłowe. Organ odwoławczy uwzględnił zatem skargę w całości. Skoro więc skarga została uwzględniona w całości i zaskarżona decyzja została uchylona to brak jest przedmiotu zaskarżenia. W takim przypadku postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Mając to na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., sąd umorzył postępowanie w sprawie.

Z uwagi na to, iż skarga została uwzględniona, na podstawie art. 201 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1a i § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.), Sąd zasądził od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz skarżącej Spółki kwotę 295,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na powyższą sumę składa się kwota 100,00 zł tytułem zwrotu wpisu sądowego, kwota 15,00 zł tytułem opłaty kancelaryjnej oraz kwota 180,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.