Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 549/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Palus Sędzia WSA Anna Siedlecka (spr.) Protokolant: Krzysztof Erbel po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 września 2016 r. wniosku D. W. i M. W. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Wr 549/12 w sprawie ze skargi D.W., M. W., J. W. i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 19 kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej jako działka [...][...], położonej w N. postanawia: odmówić uwzględnienia wniosku.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 14 lipca 2016r. sygn. akt II SA/Wr 549/12 oddalił skargę w niniejszej sprawie w całości.

D. W. i M. W. pismem z dnia 20 lipca 2016 r. wnieśli o uzupełnienie ww. wyroku, poprzez wskazanie m.in., tu cyt.: "z jakich powodów i na jakiej podstawie prawnej Sąd rażąco naruszał prawo, dyskryminował stronę skarżącą i pozbawiał nas prawa do przeprowadzenia dowodów z dokumentów z art. 106 § 1 i 3 i nie brał pod uwagę faktów udowodnionych przez skarżących oraz z jakich powodów ponad dziesięciu lat Sąd uporczywie pozbawił nas prawa do map i nie chciał ich uzupełnić mimo wniosku skarżących i nie zastosował postępowania dowodowego z art. 106 § 5 p.p.s.a.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jedn. t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Z przepisu tego wynika, że strona może żądać uzupełnienia wyroku co do: 1) rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub 2) dodatkowych orzeczeń, które powinny się znaleźć w wyroku, a których sąd nie zamieścił. Ten pierwszy przypadek będzie miał miejsce w sytuacji, kiedy sąd nie wydał rozstrzygnięcia w stosunku do wszystkich aktów lub czynności objętych zakresem skargi, nawet jeżeli skarga na ten akt lub czynność była bezzasadna. Natomiast drugi z przypadków uzasadniających uzupełnienie wyroku sprowadza się do sytuacji, gdy w wyroku pominięto dodatkowe rozstrzygnięcia, takie jak np. rozstrzygnięcie o kosztach, jeżeli strona wystąpiła o ich zwrot.

Jak wynika z treści sentencji i uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 14 lipca 2016r. wyrok ten wydano na podstawie art. 151 p.p.s.a., który stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Sąd w ww. wyroku orzekł o oddaleniu skargi w całości, a to oznacza, że orzekł o całości skargi. Ponadto, w związku z tym, że w sprawie skarżący korzystają z prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, Sąd w pkt II orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Wobec powyższego nie można stwierdzić jakoby wyrok z dnia 14 lipca 2016 r. miał zawierać inne dodatkowe orzeczenia, które pominięto.

Odnosząc się natomiast do treści wniosku o uzupełnienie wyroku należy dodać, że w postępowaniu z wniosku o uzupełnienie wyroku nie mogą być przez Sąd badane zarzuty skarżących dotyczące naruszeń prawa, do których w mniemaniu skarżących doszło w toku postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 14 lipca 2016 r. Postępowanie z wniosku o uzupełnienie wyroku nie może być bowiem traktowane jako środek do polemizowania z twierdzeniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku, ponieważ do tego celu ustawa przewiduje stosowne środki prawne, takie jak skarga kasacyjna. Niemniej Sąd ocenił, że żaden z argumentów podniesionych przez skarżących we wniosku nie miał znaczenia dla kwestii uzupełnienia wyroku wydanego w niniejszej sprawie.

Uwzględniając powyższe Sąd w składzie rozpoznającym wniosek skarżących o uzupełnienie wyroku doszedł do przekonania, że wniosek ten nie może być uwzględniony, o czym orzeczono na podstawie art. 157 § 1 i § 3 w związku z art. 194 § 1 pkt 5a p.p.s.a. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.