Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 2207/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie WSA Aldona Gąsecka- Duda ( spr.) AWSA Beata Cieloch Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi K. C., A. C. i S. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji, II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej K. C. kwotę [...] zł. ([...] złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Decyzją Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].2002r. NR [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust.1 art.34 ust.4 i art.36 ustawy z dnia 7.07.1994 r. - Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U Nr 106 z 2000r, poz. 1126, z późniejszymi zmianami) oraz art. 104 k.p.a. , a także Porozumienia z dnia 30.12.1994r. ust.1 pkt 3 litery "c" i "h", zawartego pomiędzy Kierownikiem Urzędu Rejonowego w [...] a Zarządem Miasta i Gminy [...] (Dz. Urz. W.K z 1995r.) w sprawie powierzenia organom gminy prowadzenia niektórych spraw z zakresu administracji rządowej oraz art. 89 ustawy z dnia 13.10 1998r "Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną" ( Dz. U. Nr 133 z 98r.) , po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...].2002r. - zatwierdzono projekt budowlany przebudowy kabla teletechnicznego wykonany przez K. R. ( upr. nr [...] w zakresie instalacji elektrycznych ), sprawdzony przez mgr inż R. B. ( upr nr [...] w specjalnościach instalacyjnych w telekomunikacji przewodowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą bez ograniczeń ) oraz wydano I. K. i T. K. pozwolenie na budowę dotyczące przebudowy kabla teletechnicznego na działce nr A w [...].

W uzasadnieniu decyzji podano, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Nr XI/322/93 z 17.12.1993r. ( Dz. Urz. W.K. 1/3/94 ) i Uchwałą Nr XXVIIl/241,242,243/97 z 28.05.1997r Rady Miejskiej w [...] (Dz. Urz. W.K. nr 22/97), a także wymogami ochrony środowiska oraz innych zainteresowanych organów administracji i instytucji. Dostarczony projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z obowiązującymi przepisami i wykonany przez osobę, posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

Wyjaśniono ponadto, że z uwagi na zgłoszone w toku postępowania przez K. C. oraz A. i S. C. w pismach z dat [...].2002r. i [...].2002r. żądanie usunięcia postawionego przez inwestorów pozwolenia na budowę słupa teletechnicznego przeprowadzono rozprawę administracyjną, na której wyżej wymienieni zobowiązali się do jego usunięcia. Zgodnie z zobowiązaniem słup teletechniczny został usunięty, co zostało potwierdzone protokolarnie na wizji w terenie w dniu [...].2002r. Ze względu na projektowaną rozbudowę budynku mieszkalnego przy ul. [...], przebudowa linii teletechnicznej jest konieczna. Jest to skrócenie istniejącej napowietrznej linii teletechnicznej w taki sposób, że projektuje się przestawić istniejący słup i wybudować dodatkowy, między słupami ułożyć kabel ziemny, a wszystko to będzie odbywać się na działce inwestora.

Wydaną z upoważnienia Wojewody [...] decyzją z dnia [...].2002r., znak [...], na podstawie art. 81 ust 1 i 82 ust. 3 ustawy z dnia 7.07.1994r.- Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz.U. Nr 106 poz. 1126 z 2000r z późn. zm. ) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. , po rozpatrzeniu odwołania K. C. oraz A. i S. C., od decyzji z dnia [...].2002r. znak [...]-utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu tego orzeczenia podano, że badając przedmiotową sprawę pod kątem zgodności z obowiązującymi przepisami organ odwoławczy uznał, że decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę obiektu została wydana prawidłowo. Analiza akt wykazała, że inwestycja nie narusza ustaleń planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy [...], a znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę jednorodzinną z dopuszczeniem zagrodowej wraz z usługami nieuciążliwymi o symbolu [...], W związku z faktem, że jest to przebudowa istniejącego obiektu, inwestycja nie wymaga decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 39 ust. 2 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U. Nr 15 poz. 139 z 1999r. - jednolity tekst z późn. zm.). Inwestorzy wykazali się prawem do dysponowania terenem na cele budowlane (w art, 32 ust. 4 Prawa budowlanego ), przedłożona dokumentacja nie narusza przepisów techniczno-budowlanych, projekt budowlany jest kompletny i wykonany przez osobę legitymującą się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi (art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego). W wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, że autorem projektu budowlanego jest mgr inż. R. R. posiadający stosowne uprawnienia budowlane, prace związane z przebudowę kabla teletechnicznego będą w całości wykonywane na działce inwestorów, a linia teletechniczna poza obszarem własności nie zmieni dotychczasowego przebiegu.

Wyjaśniono także, że nie może zostać uwzględniony wniosek skarżących zawarty w odwołaniu dotyczący przebudowy linii na ich działce, bowiem adresatem takiej decyzji może być wyłącznie właściciel działki, na której znajduje się inwestycja. Jeżeli jak wspomniano w odwołaniu przebieg kabla na działce odwołujących zagraża bezpieczeństwu ich budynku, należy go przenieść w inne miejsce, uzyskując wcześniejszą decyzję o pozwoleniu na budowę. Analiza przedłożonego w sprawie materiału dowodowego wskazuje, że przedmiotowa inwestycja nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich w zakresie przewidzianym w art. 5 ust. 2, zaś ich ochronę zapewniają przede wszystkim przepisy techniczno-budowlane, Polskie Normy czy też inne obowiązujące przepisy. W niniejszej sprawie brak jest przepisu prawa materialnego, którego naruszenie powodowałaby przedmiotowa inwestycja, a co za tym idzie brak podstaw do negatywnego rozpatrzenia wniosku inwestora.

Wnosząc w terminie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie -Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [...] decyzją z dnia [...].2002r., znak [...], K. C. , A. C. i S. C. kwestionowali prawdziwość zawartych w niej ustaleń co do faktu, że autorem projektu budowlanego jest mgr inż. R. B., a także okoliczności iż w związku z realizacją przebudowy linia teletechniczna poza obszarem własności inwestora nie zmieni dotychczasowego przebiegu. W tym zakresie podawali, że oparcie zwisających w odległości 1 m od ściany budynku skarżących przewodów na wkopanym już uprzednio przez inwestora słupie spowodowało ich podniesienie oraz zbliżenie do dachu na odległość 15- 20 cm. Wiejące najczęściej zachodnie wiatry powodują stałe uderzanie grubych ( mających średnicę ok. 5 cm ) przewodów o dach, co jest nie tylko przyczyną hałasu i drgań, ale również uszkodzenia dachówek oraz rynien. Przeczyli także by byli zainteresowani przebudową na swojej działce linii teletechnicznej, wskazywali na podejmowane uprzednio starania dotyczące jej usunięcia z ich nieruchomości oraz w nawiązaniu do art. 5 Prawa budowlanego zarzucali, że organy wydające decyzje w przedmiotowej sprawie dołożyły wielu starań dla jak najkorzystniejszego załatwienia wniosku inwestora , nie biorąc pod uwagę ewidentnego naruszenia interesów skarżących.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje .

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę — Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm. ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Właściwym do rozpoznania skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a. ) uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi ( art. 134 p.p.s.a. ). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. -następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego, co w niniejszej sprawie oznacza powinność zbadania prawidłowości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu pierwszej instancji.

Mając na uwadze treść opisanych wyżej orzeczeń, okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania, skargę należy uznać za zasadną wobec skuteczności podnoszonych w niej zarzutów, a także z uwagi na wystąpienie innych uchybień, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w tym kwalifikowanych jako podstawa wznowienia postępowania administracyjnego.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż postępowanie niniejszej sprawie prowadzone jest w obu instancjach przy nieokreślonym prawidłowo, nie wykazany m stosownymi dokumentami urzędowymi kręgu stron postępowania, do których w sprawach o wydanie pozwolenia na budowę zaliczyć należy poza inwestorem właścicieli ( współwłaścicieli ) oraz użytkowników wieczystych ( współużytkowników wieczystych ) gruntów stanowiącego teren inwestycji i z nim sąsiadujących, a także podmioty którym przysługują inne skuteczne erga omnes prawa rzeczowe do nieruchomości. Uchybienie przez organ prowadzący postępowanie obowiązkom wynikającym z art. art. 61 § 4 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. ma charakter istotny i stanowi podstawę wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § l pkt 4 k.p.a. na żądanie strony, która bez swej winy nie brała w nim udziału.

W aktach postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji brak odpisów z ksiąg wieczystych nieruchomości, względnie aktów notarialnych lub innych dokumentów dowodzących tytułu prawnego określonych podmiotów do terenu inwestycji i z nim sąsiadujących. Jedyne informacje wynikają w tym zakresie z projektu budowlanego przebudowy kabla teletechnicznego na działce nr A w [...], gdzie w pkt 4, oznaczonym jako zestawienie właścicieli nieruchomości na trasie projektu, w pkt 4.1 sporządzono wykaz stron, jednakże brak w aktach sprawy nawet wypisów z rejestru gruntów pozwalających na weryfikację tych danych. Porównanie danych zawartych w tym wykazie oraz w rozdzielnikach wydanych w sprawie decyzji wskazuje, że za stronę postępowania uznano z niewyjaśnionych przyczyn A. C., która nie została wymieniona także w wyżej wskazanym zestawieniu.

Kolejne uchybienie ma związek z reprezentacją stron w toku postępowania i wiąże się ono z brakiem w aktach sprawy pełnomocnictwa udzielonego przez A. C. i S. C. – K. C., która składając pisma z dat [...].2002r., [...].2002r. działała nie tylko w imieniu własnym, lecz również wyżej wymienionych. Obowiązek złożenia pełnomocnictwa, którego nie żądał organ pierwszej instancji prowadząc postępowanie wynika z art. 33 § 3 k.p.a., jak wynika z § 4 tego artykułu nie dotyczy on jedynie spraw mniejszej wagi, do których nie można zaliczyć mających za przedmiot wydanie pozwolenia na budowę.

Uchybieniem związanym z naruszeniem wyrażonej w art. 10 k.p.a. zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, realizowanej przez inne przepisy proceduralne jest stosowana przez organ pierwszej instancji wbrew dyspozycji art. 40 § 1 k.p.a. praktyka doręczania jedną przesyłką korespondencji przeznaczonej dla osób zamieszkałych pod tym samym adresem, co dotyczy A. i S. C. oraz inwestorów.

Wyżej wskazane istotne uchybienia nie są jedyne, zaś dalsze popełnione w niniejszej sprawie mają związek z naruszeniem zasad proceduralnych z art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., przepisów art. 107 § l i 3 k.p.a. oraz norm zawartych w ustawie z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. Nr 106 z 2000r., poz. 1126, z późn. zm. ).

Zgodnie z treścią art. 7 k.p.a - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności i wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji, a także przewidziany w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. obowiązek zawarcia w decyzji uzasadnienie faktycznego - które powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz uzasadnienie prawnego, zwierającego wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Obowiązujący w dacie wydania kwestionowanych decyzji art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. - Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) przewidywał między innymi, że pozwolenie na budowę obiektu budowlanego mogło być wydane po uprzednim przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wymaganego przepisami o ochronie środowiska ( pkt 1 ), uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów ( pkt 2 ), zaś w myśl ust. 2 tego artykułu pozwolenie na budowę mogło być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym ( pkt 1 ), wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane ( pkt 2 ). Ponadto art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego stanowił, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdzał: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane , przy czym w myśl ust. 2 tego artykułu właściwy organ mógł badać zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5. Artykuł 35 ust. 3 przewidywał także, że w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 i 2, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, zaś w myśl art. 35 ust. 4 w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Uwzględniając wyżej wskazane przepisy i wynikające z nich obowiązki organów należy stwierdzić , że decyzja organu pierwszej instancji nie zawiera w istocie uzasadnienia faktycznego i prawnego. W szczególności nie podano w nim , czy w sprawie niniejszej wymagane było uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy ł zagospodarowania terenu, sporządzenie oceny oddziaływania na środowisko oraz przeprowadzenie uzgodnień, jak również czy inwestorzy wykazali prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Stwierdzenie o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a także wymogami ochrony środowiska oraz innych zainteresowanych organów administracji i instytucji jest zupełnie dowolne, bowiem nie zostało poparte żadną argumentacją. Podobnie rzecz się przedstawia z nieuzasadnionym bliżej ustaleniem, że dostarczony projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z obowiązującymi przepisami i wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Niezależnie kwestii oceny samego projektu ( którego w wersji pierwotnej brak w aktach sprawy - o czym niżej ) ostatnie stwierdzenie budzi poważne zastrzeżenia skoro zatwierdzony decyzją organu pierwszej instancji projekt budowlany został wykonany przez K. R., który w myśl decyzji Wojewody [...] z dnia [...].1993r. znak [...], posiada uprawnienia do sporządzania projektów instalacji elektrycznych, nie zaś do projektowania w specjalnościach instalacyjnych w telekomunikacji przewodowej, a istniejących w tym zakresie wadliwości nie sanuje fakt sprawdzenia projektu przez mgr inż. R. B. posiadającego stosowne uprawnienia.

Postępowanie przed organem drugiej instancji oraz zaskarżoną decyzję cechują niemal wszystkie wyżej wskazane uchybienia, a ponadto dalsze, kwalifikowane jako mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Jak wynika z akt administracyjnych organu drugiej instancji, a w szczególności z notatki służbowej z dnia [...].2002r., po wniesieniu odwołania skarżących wnioskodawcy zostali zobowiązani do wykazania dokumentami prawa do dysponowania terenem na cele budowlane oraz do wyjaśnienia sprawy uprawnień projektanta. W tym dniu inwestorom, którzy bez wezwania zgłosili się w Wydziale Rozwoju Regionalnego [...]UW, wypożyczono też projekt budowlany. Po wyżej wskazanej dacie do akt administracyjnych została złożona kserokopia wydanego przez Sąd Rejonowy [...] Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą w [...] odpisu z księgi wieczystej Kw Nr [...] ( dawny - [...] ) z dnia [...].2001r., poświadczonego za zgodność z oryginałem przez pracownika urzędu sporządzającego poprzednio notatkę urzędową, a także projekt budowlany przebudowy kabla teletechnicznego w [...] na działce nr A z [...] 2002r., oznaczony nr [...], przy czym jak wynika z karty tytułowej projektantem jest mgr inż. R. B. - upr. bud. nr [...], a opracował projekt K. R. - upr. bud. nr [...]. W tej części karta tytułowa została zamalowana przy pomocy białego korektora, co jednakże nie uniemożliwia odczytania usuniętych danych w myśl, których jako projektant wskazany był K. R. - upr. bud. nr [...], a jako sprawdzający mgr inż. R. B. - upr. bud. nr [...]. Zmiany te nie zostały opisane i podpisane, przy czym elementy zamalowane białym korektorem odpowiadają swą treścią oznaczeniu projektu budowlanego zatwierdzonego w osnowie decyzji organu pierwszej instancji. Dalsza analiza tego dokumentu wskazuje, iż na mapie sytuacyjno - wysokościowej w skali 1 : 500,opisanej w metryce jako " Rysunek : uzgodnienia ZUP, Siaka 1 : 500, Nr rysunku 1 ", który to dokument stanowi opatrzony stosowną wzmianką i podpisem organu załącznika do decyzji z dnia , pojawia się wśród innych adnotacji i pieczęci odręczna adnotacja o projektowaniu z pieczątką i podpisem mgr inż. R. B. Adnotacja ta nie została opatrzona datą, stąd nie jest wiadomym moment jej wprowadzenia do przedmiotowego dokumentu. Podobna pieczątka i adnotacja znajduje się na innych rysunkach, w tym na " Rysunku : Przebudowy kabla teletechnicznego, Skala 1500, Nr rysunku : 2. " Rysunek nr 1 zawiera również w części stanowiącej tzw. legendę dwa miejsca, które zamalowano korektorem bez daty, opisu i podpisu osoby czyniącej zmiany.

Uwzględniając powyższe uwagi i treść zaskarżonej decyzji należy uznać, że odnosi się ona do zupełnie innego projektu budowlanego, niż zatwierdzony w rozstrzygnięciu' organu pierwszej instancji. Taki stan rzeczy - niezależnie od innych wadliwości - uniemożliwiał stwierdzenie, że decyzja organu pierwszej instancji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę obiektu została wydana prawidłowo oraz orzekanie o jej utrzymaniu w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

Dostępny w aktach projekt budowlany, którym dysponował ostatecznie organ drugiej instancji, nie spełnia też podstawowych wymogów przewidzianych w art. w art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego oraz rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3.11.1998r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego ( Dz.U. Nr 140, póz. 906 ), w szczególności wymogów formalnych mających na celu ich identyfikację oraz uniemożliwienie wprowadzanie w projektach dowolnych zmian. Sygnalizowane uprzednio cechy projektu budowlanego dostępnego w aktach sprawy wskazują, iż po wydaniu rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji zatwierdzony projekt budowlany z [...] 2002r. został przerobiony, co jest niedopuszczalne.

Również decyzja organu drugiej instancji zapadła przy nieustalonym kręgu stron postępowania , z naruszeniem art. 10 k.p.a. , przy czym dodatkowo nie zawiadomiono stron w tej fazie postępowania o uzupełnieniu materiału dowodowego. Uzasadnienie decyzji poza prawidłowym stwierdzeniem o wykazaniu przez inwestorów prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, podobnie jak decyzja organu pierwszej instancji nie zawiera dokładnych ustaleń, co do szeregu okoliczności podlegających badaniu w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę , a pojawiające w niej się stwierdzenia mające świadczyć o barku przeszkód do uwzględnienia wniosku są ogólnikowe i dowolne. Uwaga powyższa odnosi się także do oceny zgodności z ustaleniami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy [...], którego brak w aktach sprawy w całości lub w postaci wypisów oraz wyrysów jego stosownych części. Nie jest zasadne stwierdzenie, w związku z faktem, że jest to przebudowa istniejącego obiektu, inwestycja nie wymaga decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 39 ust. 2 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U. Nr 15 poz. 139 z 1999r. -jednolity tekst z późn. zm.), bowiem przepis ten zwalnia od obowiązku uzyskania takiej decyzji jedynie w sytuacji, gdy przebudowa nie powoduje zmiany sposobu zagospodarowania terenu.

Nie jest rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zstępowanie organów administracji publicznej w wykonywaniu ich kompetencji orzeczniczych, a ocena zastosowania prawa materialnego aktualna możliwa jest dopiero w sytuacji dokonania przez organ ustaleń w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu. Niektóre prezentowane wyżej uwagi nawiązują co prawda do kwestii prawa materialnego, lecz czynione w kontekście widocznych wad proceduralnych, których wystąpienie mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygniecie sprawy, Do takich należą także dalsze wadliwości dostępnego w aktach projektu budowlanego, którego zawartość i treść wskazuje również, w przedmiotowej sprawie nie wyjaśniono kwestii dotyczących przebiegu istniejącej linii teletechnicznej oraz projektowanych zmian. Zważyć należy bowiem , że zarówno z charakterystyki technicznej, uzgodnień z Telekomunikacją Polską S. A. i rysunku Nr 1 wynika, że inwestycja ma polegać li tylko na zlikwidowaniu istniejącego słupa teletechnicznego zlokalizowanego w południowo - wschodniej części działki inwestorów, wybudowaniu nowego w część południowo zachodnią tej działki oraz na poprowadzeniu od niego projektowanego kabla teletechnicznego ziemnego wzdłuż granicy zachodniej i północnej, do tam znajdującego się w obrębie działki inwestorów słupa teletechnicznego. Z rysunku Nr 2 tego samego projektu wynika natomiast, że przy analogicznych zmianach, w północno zachodniej części działki inwestorów projektuje się dodatkowy słup, nieuwzględniony w uzgodnieniach i opisie technicznym, który jak wynika z akt sprawy został samowolnie przez inwestorów postawiony, a następnie usunięty. Z obu decyzji nie wynika by w sprawie przewidziano rozwiązania wariantowe, nie wiadomo zatem, której wersji dotyczy w istocie pozwolenie na budowę , a przy uwzględnieniu wersji z rysunku Nr 2 nie są prawdziwe stwierdzenia, że linia teletechniczna poza obszarem własności inwestorów nie zmieni dotychczasowego przebiegu.

Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności oraz treść art. 145 §1 pkt l a - c p.p.s.a., a także co do kosztów postępowania art. 200 p.p.s.a,, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, przy czym rzeczą organu administracji publicznej przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie podjęcie czynności służących ustaleniu właściwego kręgu stron, zachowanie w toku postępowania przepisów proceduralnych stanowiących gwarancję zapewnienia stronom czynnego udziału w sprawie oraz wydanie rozstrzygnięcia uwzględniającego wszelkie wymogi formalne i merytoryczne decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę