Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SAB/Łd 1/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Ewa Cisowska - Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie nie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. nakazać wypłatę H. G. kwoty 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi zaksięgowanego w dniu 15 lutego 2007r. pod pozycją 281.


UZASADNIENIE

A. G. w imieniu żony H. G. wniósł w dniu 18 stycznia 2007r. skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie nie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wskazanego w piśmie z dnia 22 listopada 2006r., a dotyczącego spraw rozstrzygniętych wymienionymi w tym piśmie prawomocnymi orzeczeniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 lutego 2007r. wezwano skarżącą do usunięcia braków skargi poprzez nadesłanie wpisu sądowego w kwocie 100 zł i pełnomocnictwa oraz wykazanie wyczerpania trybu z art. 37 k.p.a., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

We wskazanym terminie skarżąca uiściła wpis sądowy oraz nadesłała pełnomocnictwo. Nadto wyjaśniła, że w dniu 16 stycznia 2007r. wystąpiła z ponagleniem do Ministra Finansów, tj. w trybie i formie przewidzianej w Ordynacji podatkowej, gdyż Ordynacja wyłącza w tej kwestii stosowanie art. 37 k.p.a. Jednocześnie załączyła dodatkowy egzemplarz ponaglenia z dnia 16 stycznia 2007r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, iż nie jest on właściwy do wzruszenia prawomocnych orzeczeń sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy natomiast rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa).

W analizowanej sprawie bezsporne jest, iż H. G. skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie nie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wskazanego w piśmie z dnia 22 listopada 2006r., a dotyczącego spraw rozstrzygniętych wymienionymi w tym piśmie prawomocnymi orzeczeniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wniosła w dniu 18 stycznia 2007r. Z jej oświadczenia zawartego w piśmie z dnia 13 lutego 2007r. oraz z załączonego do niego pisma zatytułowanego "ponaglenie", adresowanego do Ministra Finansów, wynika, iż w dniu 16 stycznia 2007r., sporządziła ponaglenie w sprawie bezczynności organu podatkowego. Porównanie daty wniesienia skargi do sądu administracyjnego i daty sporządzenia "ponaglenia", dowodzi, iż skarga na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. została wniesiona zaledwie dwa dni po sporządzeniu "ponaglenia", a więc bez wątpienia przed rozpoznaniem "ponaglenia" przez Ministra Finansów. Biorąc bowiem pod uwagę brak dowodu na okoliczność daty złożenia pisma w Ministerstwie Finansów czy nadania na poczcie; czas niezbędny chociażby na ewentualne doręczenie korespondencji przez pocztę (o ile ponaglenie nadano listem) oraz tak krótki odstęp czasu między sporządzeniem "ponaglenia" a wniesieniem skargi skarżąca nie umożliwiła Ministrowi Finansów nawet wypowiedzenia się w sprawie jej żądania, a być może, co jest prawdopodobne, owo "ponaglenie" mogło nawet nie zostać doręczone Ministrowi Finansów przed 18 stycznia 2007r. Przedmiotowa skarga bez wątpienia mogłaby zostać wniesiona skutecznie w dwu przypadkach, a mianowicie wówczas, gdyby Minister Finansów nie udzielił skarżącej odpowiedzi na wskazane "ponaglenie" w terminie określonym w art. 139 ustawy Ordynacja podatkowa, albo gdyby w przypadku zakładając hipotetycznie wyznaczenia przez Ministra Finansów terminu do załatwienia sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. w tym terminie nie rozpoznał żądania skarżącej. Jak bowiem wynika z art. 141 Ordynacji podatkowej na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do:1) organu podatkowego wyższego stopnia;2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej (§ 1). Organ podatkowy wymieniony w § 1, uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.

Z tych względów skarga H. G. jako przedwczesna jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.

O zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu sądowego orzeczono na podstawie przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Stosownie do treści tegoż przepisu sąd zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeśli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi – organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 1 postanowienia, zaś na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w pkt 2 postanowienia.