Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 77/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: p.o. Sędziego WSA Renata Kubot-Szustowska, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2004 r. w Łodzi na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. w przedmiocie nierozpoznania przez Wojewodę [...] odwołania od decyzji Prezydenta Miasta o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o ustalenie wartości mienia pozostawionego poza granicami kraju, w związku z wojną rozpoczętą w 1939 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W złożonej w dniu 29.grudnia 2003r. skardze na bezczynność [...] Urzędu Wojewódzkiego w Ł. , B. O. wskazała, iż decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. pozostawił bez rozpoznania jej wniosek o ustalenie wartości nieruchomości, pozostawionej w Ł. w związku z wojną 1939r. W dniu 10.marca 2003r. skarżąca wystąpiła z odwołaniem od tejże decyzji, które do daty wniesienia skargi nie zostało przez Wojewodę [...]. , działającego jako organ II instancji, rozpoznane.

Zarządzeniem z dnia 31.grudnia 2003r., doręczonym skarżącej w dniu 7.stycznia 2004r. zobowiązano j ą do złożenia dowodów wystąpienia z żaleniem na bezczynność wojewody do organu wyższego stopnia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W dniu 22.stycznia 2004r. B. O. złożyła do akt sprawy pismo, do którego załączyła kserokopię decyzji Wojewody [...] z dnia [...], wydanej w następstwie rozpoznania złożonego przez nią odwołania. W piśmie wskazała, że jej wniosek o ustalenie wartości mienia zabużańskiego, kwalifikował się do merytorycznego rozpoznania już w dacie jego złożenia tj. w 1987r. Opieszałość organów administracji naraża ją na straty i zmusza do żądania zaspokojenia przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 97 § l ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l .stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Po myśli art. 52 § l p.s.a. natomiast, skargę do sądu administracyjnego wnieść można po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy przy tym rozumiećsytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (np. zażalenie), przewidziany w ustawie (§ 2 ).

Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub art. 36 k.p.a. (bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od dnia otrzymania odwołania w postępowaniu odwoławczym), stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § l k.p.a.).

W przedmiotowej sprawie zatem, skarżącej służyło prawo złożenia zażalenia do właściwego w sprawie ministra. Ponieważ zaś, pomimo wezwania, B. O. nie udowodniła, że wystąpiła ze wspomnianym środkiem zaskarżenia, przeto złożoną przez nią skargę uznać należy za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § l pkt 6 p.s.a. w zw. z art. 52 § l p.s.a., wobec niewyczerpania środków zaskarżenia. Z tego też powodu, sprawa niniejsza nie mogła być przedmiotem merytorycznego rozpoznana. Kwestia ponoszonych przez skarżącą strat na skutek przewlekłości postępowania administracyjnego, nie należy natomiast do istoty niniejszego postępowania.