Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 249/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-05-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku J. D. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) lutego 2014 r., nr (...), w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący zwracając się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami i pełnoletnim bratem. Źródłem utrzymania wszystkich czterech osób jest pobierana przez ojca skarżącego emerytura w wysokości 1 100 zł miesięcznie brutto. Z przedmiotowego świadczenia potrącana jest miesięcznie kwota 380 zł, w związku z egzekucją prowadzoną na rzecz ZUS. Dodatkowo leczenie ojca skarżącego pochłania miesięcznie ok. 200 zł. Innego rodzaju wydatków w oświadczeniu nie wymieniono.

Jeżeli chodzi o zgormadzony przez skarżącego i jego domowników majątek to w oświadczeniu zadeklarowano: pensjonat o pow. 280 m2, mieszkanie o pow. 80 m2, działkę zabudowaną budynkiem parterowym, na której brat skarżącego prowadzi działalność gospodarczą (usługowo- gastronomiczną), a także należący do ojca samochód marki Toyota Verso z 2004 r.

W związku z faktem, że oprócz wydatków na leczenie skarżący nie wyszczególnił żadnych innych wydatków, zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2014 r. wezwano go do złożenia dodatkowego oświadczenia, poprzez określenie i udokumentowanie wydatków na utrzymanie domu, w szczególności opłat za media, jak również zakup żywności, leków i środków czystości. Jednocześnie zwrócono się do skarżącego o podanie wysokości dochodów uzyskiwanych przez jego brata, z prowadzonej działalności usługowo-gastronomicznej.

Skarżący nie ustosunkował się do wezwania w jakikolwiek sposób.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie o którym mowa w wyżej wymienionym przepisie powinno nastąpić poprzez złożenie pełnego, jednoznacznego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a na wezwanie, dodatkowego oświadczenia, wyjaśniającego wszelkie wątpliwości i rozbieżności oraz odpowiednich dokumentów źródłowych.

Na podstawie złożonego przez skarżącego oświadczenia nie sposób jest ocenić rzeczywistej sytuacji majątkowej w gospodarstwie domowym skarżącego, gdyż nie zawiera ono podstawowych informacji, takich jak chociażby wysokość ponoszonych kosztów utrzymania. Oświadczenie to rodzi również wątpliwości co do jego wiarygodności, gdyż trudno jest przyjąć, że czteroosobowa rodzina żyje jedynie z emerytury ojca skarżącego (brat skarżącego, zgodnie z oświadczeniem nie osiąga dochodów), wynoszącej 1100 zł miesięcznie, pomniejszonej jeszcze o 350 zł, w związku z prowadzona egzekucją i o 200 zł, przeznaczane na leczenie.

W związku z wyżej wymienionymi brakami i wątpliwościami zwrócono się do skarżącego o złożenie dodatkowego oświadczenia, umożliwiając mu wyjaśnienie wszystkich tych kwestii. Zarządzenie to nie zostało jednak przez niego wykonane. Dlatego też zasadne jest stwierdzenie, że skarżący nie wykazał, że spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy, chociażby w zakresie częściowym.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a., odmówiono mu przyznania prawa pomocy.