Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 327/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-07-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lipca 2014 r. wniosków A.K. i J.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.K. i J.K. na uchwałę Zgromadzenia Związku [...] z dnia [...] r. nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy obojgu skarżącym.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi małżonków A.K. i J.K. jest uchwała Zgromadzenia Związku Celowego [...] w sprawie metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

W związku z tą skargą oboje skarżący złożyli wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych.

Z zawartych w tych wnioskach oświadczeń oraz przedstawionych przez skarżących dokumentów wynikało co następuje.

Skarżący są małżeństwem. Są właścicielami domu mieszkalnego o pow. 232,9 m. kw. oraz mieszkania o pow. 35,6 m. kw. oraz trzech samochodów: dwóch marki [...] (rocznik 1990 i 1991) oraz marki [...] (rocznik 1981). Nie mają oszczędności. Skarżący są rodzicami dwójki studiujących dzieci. Jedno z nich - córka pozostaje na utrzymaniu skarżących. Rodzina utrzymuje się z wynagrodzeń za pracę skarżących, które wynoszą łącznie 6.689 zł netto. Z kwoty tej ok. 2.800 zł skarżący przeznaczają na utrzymanie córki studiującej za granicą. Reszta służy wsparciu finansowemu dla syna, również studiującego za granicą, oraz utrzymaniu samych skarżących.

W świetle oświadczeń i dokumentów przedstawionych przez skarżących, ich wniosek nie mógł zostać uwzględniony w jakiejkolwiek części.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje gdy osoba występująca o jego przyznanie wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zasadą jednak jest ponoszenie przez strony całości kosztów związanych z ich udziałem w postępowaniu sądowym, zaś odstępstwo od tej zasady poprzez zwolnienie z kosztów sądowych może mieć miejsce w sytuacjach szczególnych - uzasadnionych sytuacją majątkową strony - przy uwzględnieniu oczywiście wysokości kosztów postępowania.

Skarżący nie wykazali, by nie byli w stanie sfinansować kosztów sądowych.

Na obecnym etapie postępowania, zważywszy na przedmiot skargi, jedyną opłatą sądową obciążającą skarżących jest wpis od skargi, który potencjalnie wynieść winien 300 zł (§ 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.). Kwota ta obciążać powinna skarżących solidarnie (art. 214 § 2 p.p.s.a.).

W ustalonej sytuacji materialnej skarżących nie można uznać by jej poniesienie mogło narazić ich samych oraz ich córkę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Skarżący uzyskują stałe dochody oraz posiadają majątek (dom mieszkalny, mieszkanie). Ze swych dochodów są w stanie utrzymywać zagraniczne studia córki. Tym samym przyjąć należy, że nie znajdują się w niedostatku, a uiszczenie 300 zł tytułem wpisu nie spowoduje odczuwalnego uszczuplenia ich majątku, a tym bardziej nie pozbawi ich możliwości sfinansowania wydatków służących koniecznemu utrzymaniu.

Uwzględniając powyższe, wobec uznania, że ustalona sytuacja majątkowa skarżących nie uzasadnia przyznania prawa pomocy, postanowiono o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).