Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 911/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 64b par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 2 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 2 października 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu M. B. i S. B. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia: I. odrzucić sprzeciw, II. zwrócić solidarnie skarżącym M. B. i S. B. uiszczony wpis sądowy od sprzeciwu w kwocie 200,00 zł (dwieście złotych).


UZASADNIENIE

Opisaną w sentencji decyzją, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków.

Decyzja ta została doręczona stronom z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem organu odwoławczego, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.

Skarżący otrzymali ją w dniu 26 czerwca 2017r.

W dniu 22 lipca 2017 r. skarżący nadali w placówce operatora pocztowego, skierowaną bezpośrednio do Sądu skargę na powyższą decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Pismo skarżących z dnia 22 lipca 2017r. należało uznać za sprzeciw od wydanej w sprawie decyzji kasacyjnej. Zgodnie bowiem z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej w skrócie: "Ppsa"), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw.

Zgodnie natomiast z art. 64c § 1 Ppsa, sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu (art. 64c § 2 Ppsa). Termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego (art. 64c § 3 Ppsa).

Powyższe przepisy obowiązują od dnia 1 czerwca 2017 r. i mają zastosowanie do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych od tej daty. Art. 17 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) stanowi bowiem, że do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Skarżący wnieśli skargę w dniu 22 lipca 2017 r., a zatem w sprawie zastosowanie mają przepisy obowiązujące od dnia 1 czerwca 2017 r.

Stosownie do art. 64b § 1 Ppsa do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Oznacza to, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa sąd odrzuca sprzeciw wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia.

Ponieważ zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym w dniu 26 czerwca 2017 r., termin do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu 10 lipca 2017 r. Oznacza to, ze skarżący wnieśli sprzeciw po upływie terminu określonego w art. 64c § 1 Ppsa.

Wobec powyższego sprzeciw należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 Ppsa.

Należy jednak zauważyć, że skarżącym przysługuje uprawnienie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Z art. 86 § 1 Ppsa wynika bowiem, że na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd postanowi o przywróceniu terminu, pod warunkiem spełnienia wymogów wynikających z art. 87 Ppsa. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zaliczyć należy brak pouczenia lub błędne pouczenie przez organ administracji o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz terminach i sposobie ich wniesienia (podobnie NSA w postanowieniu z dnia 25 maja 2011r., II OSK 1545/11).

O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 Ppsa.