Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1827/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61  par 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Golat (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

T. J. (zwany dalej "Skarżącym"), reprezentowany przez pełnomocnika złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2010 r.,

Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r.

W skardze pełnomocnik Skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek oparto na wskazaniu wadliwości decyzji, wydanej w opinii Skarżącego z naruszeniem prawa i niezgodnie ze stanem faktycznym. Następnie w piśmie z dnia 9 sierpnia 2010 r. wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Pełnomocnik podniósł, że zaskarżona decyzja jest wadliwa, a jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody polegającej na wyegzekwowaniu od Skarżącego kwoty 59. 784, 00 zł wraz z odsetkami w kwocie 36. 763, 00 zł, tytułem solidarnej i subsydiarnej odpowiedzialności od osoby, która nie była odpowiedzialna za zaległości Spółki P. Sp. z o.o. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik wskazał, iż Skarżący jest w podeszłym wieku (86 lat). Jest emerytem, a jego miesięczne świadczenie wynosi 2 .795, 49 zł. Miesięczne wydatki wynoszą ponad 1.000 zł. i składają się na nie opłaty czynszowe, opłaty za media, duża cześć opłat przeznaczona jest na zakup lekarstw, rehabilitację, badania i analizy. Kwota ta wynosi ok. 500 zł. Skarżący jest osobą trwale niepełnosprawną (orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 14 września 2004 r.). Ponadto w ostatnim czasie stan zdrowia Skarżącego znacznie się pogorszył, a Skarżący pozostaje od 1996 r. pod opieką Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej Fundacji A. w W. i leczy się psychiatrycznie. Stwierdzono u niego stany otępienie wymagające dalszej diagnostyki. Egzekucja należności w przedmiotowej sprawie sprawi, że sytuacja życiowa i materialna Skarżącego ulegnie znacznemu pogorszeniu. Pełnomocnik Skarżącego zaakcentował, że ewentualne wdrożenie przez organ skarbowy egzekucji należności określonych zaskarżoną decyzją skutkować może potrąceniem emerytury tylko w określonej części, niemniej jednak Skarżącego nie będzie stać na zakup podstawowych środków, które w jego wieku są niezbędne, co może się wiązać z negatywnymi skutkami dla jego zdrowia, codziennej egzystencji, a nawet życia. Wszczęcie egzekucji przed zakończeniem sprawy jest zatem nieuzasadnione. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Dyrektor Izby Skarbowej w W. dopiero po interwencji Skarżącego rozpoznał zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i wydał postanowienie w tej sprawie postanowienie z dnia [...] lipca 2010 r.

Następnie przy piśmie z dnia 15 grudnia 2010 r. pełnomocnik Skarżącego przesłał odpis tytułu wykonawczego z dnia 8 października 2010 r. o nr [...] obejmującego zaległości w podatku od towarów i usług za sierpień, październik, listopad 2004 r. wystawiony na Skarżącego wraz z odpisami zawiadomień z dnia 2 grudnia

2010 r. o zajęciu prawa majątkowego, stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego oraz stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd.

Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku, bowiem Skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Z przesłanych przez pełnomocnika Skarżącego dokumentów wynika, iż w stosunku do Skarżącego orzeczono o solidarnej wraz z drugim członkiem zarządu odpowiedzialności za zobowiązania spółki P. Spółki z o.o. za zaległości podatkowe tej Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za sierpień, październik, listopad 2004 r.

w łącznej kwocie 59. 784,00 zł. wraz z odsetkami w kwocie 36. 763 zł.

Jak wykazał pełnomocnik Skarżącego, Naczelnik Urzędu Skarbowego W. zawiadomił Skarżącego o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego zobowiązanego oraz ze świadczenia emerytalnego. Z treści nadesłanych zawiadomień wynika, iż do wyegzekwowania pozostaje kwota ponad 100. 000 zł. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podkreślono, iż Skarżący jest osobą w podeszłym wieku, utrzymuje się z emerytury, której miesięczna wysokość wynosi 2.795, 49 zł. Jego miesięczne koszty utrzymania wynoszą ok. 1.500 zł. Skarżący jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, jego możliwości samodzielnej egzystencji są ograniczone i wymaga on długotrwałej lub stałej pomocy innej osoby w codziennych czynnościach.

Podkreślić w związku z powyższym również, że Sąd nie utożsamia przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy z tymi, określonymi w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 38/04, niepubl.). Wprawdzie świadczenie pieniężne, wokół spełnienia którego toczy się spór w niniejszej sprawie jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze jej wysokość, która w rozpoznawanej sprawie jest znaczna. Wynosi bowiem wraz z odsetkami 96. 547, 00 zł.

W niniejszej sprawie wykazane zostało istnienie przesłanek warunkujących pozytywne załatwienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższe okoliczności (wiek, stan zdrowia Skarżącego) w zestawieniu z wysokością zobowiązania podatkowego określonego w zaskarżonej decyzji prowadzą do wniosku, iż realizacja decyzji w kontekście stwierdzonych okoliczności faktycznych mogłaby spowodować poważne konsekwencje finansowe w majątku Skarżącego, a tym samym mogła być uznana za okoliczność powodującą powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że niniejsze postanowienie nie jest równoznaczne z oceną prawną zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W., nie przesądza zatem ani o jej prawidłowości, ani o jej nieprawidłowości. Po pierwsze bowiem postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania dotyczy wyłącznie kwestii wpadkowej jaką stanowi wstrzymanie wykonania, po drugie inne są przesłanki wstrzymania wykonana oraz rozstrzygnięcia w sprawie zaskarżonej decyzji.

Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.