Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1167/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 par. 1, art. 49 par.1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 58 par. 3, art. 65 par. 1, art. 69, art. 73 par. 1-4, art. 83 par. 1 i 2, art. 215 par. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Dnia 19 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu niepobranego podatku od czynności cywilnoprawnych za lipiec 2016 r. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

R.B. (dalej jako "Skarżący"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 20 kwietnia 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2021 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu niepobranego podatku od czynności cywilnoprawnych za lipiec 2016 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2022 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany, pismem z 25 maja 2022 r. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a także podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W wezwaniu pouczono, że nieusunięcie wskazanych braków w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.

Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres korespondencyjny pełnomocnika Skarżącego wskazany w skardze.

Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 30 maja 2022 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w drzwiach adresata. Przesyłkę awizowano powtórnie 7 czerwca 2022 r. Z uwagi na nieodebranie przesyłki, zwrócono ją do Sądu 14 czerwca 2022 r.

Z akt sprawy wynika, iż pełnomocnik Skarżącego do dnia wydania powyższego postanowienia nie usunął braków formalnych skargi poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa, a także podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skargę należało odrzucić.

W myśl art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej jako "P.p.s.a."), Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a.

Z kolei art. 73 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, czyli z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy.

Z treści art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony faktu prawotwórczego, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe.

Stosownie natomiast do treści art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego uwierzytelniony odpis.

Dodatkowo zgodnie z art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty sądowej.

Z kolei przepis art. 49 § 1 P.p.s.a., stanowi, że jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni.

Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).

Niewykazanie przy składaniu skargi pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej oraz niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia stanowią braki formalne skargi, które mogą być uzupełnione w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu.

Sąd umożliwił uzupełnienie braków formalnych skargi, wskazując pełnomocnikowi Skarżącego właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin (liczony od dnia doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorach niezastosowania się do ww. wezwania, tj. odrzuceniu skargi.

Przesyłka zawierająca wezwania do usunięcia braków formalnych skargi była awizowana dwukrotnie. Pełnomocnik Skarżącego przesyłki nie odebrał, a zatem należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 13 czerwca 2022 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi rozpoczął bieg 14 czerwca 2022 r. i upłynął z dniem 20 czerwca 2022 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. Oznacza to, że do 20 czerwca 2022 r. pełnomocnik Skarżącego powinien usunąć braki formalne skargi.

W sytuacji, gdy do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik Skarżącego, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania nie złożył oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a także nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia, stwierdzić należało, że tym samym nie usunął w terminie braków formalnych skargi.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.