Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 43/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-03-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2012 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 43/12

U Z A S A D N I E N I E

Z. K. (dalej skarżący) w sprawie opisanej w sentencji niniejszego postanowienia wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując wniosek tym, że jest emerytem i z uwagi na wiek (73 lata) cierpi na liczne choroby, co z kolei związane jest z wydatkami na lekarstwa. Wysokie koszty leczenia dotyczą także jego żony, z którą skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Jako majątek zadeklarował dom o pow. 80 m² i podał, ze źródło dochodów małżonków stanowią świadczenia emerytalne w kwotach 1700 zł i 1600 zł brutto. Dodał we wniosku, że kwota wpisu sądowego stanowi istotne obciążenie jego budżetu domowego.

Referendarz sądowy, w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwana dalej P.p.s.a., wezwał skarżącego do złożenia wyjaśnień dotyczących sytuacji materialnej, tj. do podania wielkości wydatkowanych kwot pieniężnych związanych z kosztami codziennego utrzymania (udokumentowane opłaty związane z eksploatacją mieszkania, wydatkami na leczenie itp.) oraz informacji o otrzymywanych dodatkach, zapomogach, pomocy w utrzymaniu od osób trzecich, udokumentowanych informacji o ewentualnych zobowiązaniach kredytowych i przedłożenia dokumentów wskazujących na trudną sytuację materialną jeśli takowe są w posiadaniu skarżącego (np. decyzje o przyznaniu zasiłków stałych, okresowych itp.), przedłożenia wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym z ostatnich trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, udokumentowania wysokości pobieranych świadczeń emerytalnych przez skarżącego i jego żonę, wyjaśnienia ewentualnych tytułów prawnych małżonków do nieruchomości, na adres których doręczana jest korespondencja.

Skarżący na wezwanie nie odpowiedział.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

W postępowaniu o przyznanie prawa pomocy (art. 243 i nast. P.p.s.a.) skarżący powinien przedstawić argumentację, która potwierdzałaby jego niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie kosztów postępowania przed sądem administracyjnym, powinien być stroną aktywną w zakresie wskazywania dowodów, że faktycznie pozostaje w sytuacji na jaką się powołuje. Zmierzając do wyjaśnienia możliwości płatniczych skarżącego, referendarz sądowy wezwał go do uzupełnienia wniosku i złożenia wyjaśnień oraz dokumentów potwierdzających sytuację na jaką się powołuje. Oświadczenie skarżącego uznano bowiem za niewystarczające do dokonania oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżący i jego żona, poza wskazanym majątkiem w postaci domu (wysokość podatku od nieruchomości za ten majątek jest przedmiotem sporu pomiędzy skarżącym a organem), mogą potencjalnie być właścicielami innych nieruchomości lokalowych. W postępowaniu o przyznanie prawa pomocy ani referendarz sądowy ani sąd nie mają obowiązku prowadzenia dochodzenia w sytuacji, gdy dokładne dane odnośnie stanu majątkowego wnioskodawcy nie są znane wobec uchylania się strony od złożenia stosownych dokumentów i wyjaśnień.

Reasumując, niezastosowanie się do wezwania w trybie art. 255 P.p.s.a. i brak danych w postaci dokumentów i wyjaśnień, pozbawia rozpoznającego wniosek możliwości oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 1 marca 2006 r., sygn. II OZ 235/06, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem niewykonanie wezwania, o którym mowa w powołanym powyżej przepisie należy potraktować jako niewykazanie przez skarżącego przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a

Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.