Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1254/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 136 i 137
journal: Dz.U. 1997 nr 115 poz 741
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
article: art. 11d ust 5 , 9 i 10
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 721
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędziowie: WSA Beata Łomnicka (spr.) WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi W.C.-Z. na decyzję Wojewody z dnia 31 sierpnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości skargę oddala.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia 31 sierpnia 2016 r. znak [...] na podstawie:

- art 9 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm.);

- oraz art. 138 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.);

po rozpatrzeniu odwołania skarżącej – W.C.-Z. od decyzji Starosty K. z 30 czerwca 2016 r. znak: [...]

utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty K z 30 czerwca 2016 r. znak: [...] .

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z 30 czerwca 2016 r. znak: [...] Starosta K. orzekł o odmowie zwrotu nieruchomości oznaczonej jako część działki nr [...] , obr. [...] , jedn. ewid. K. m. K. , w granicach wywłaszczonej działki nr [...] obr. [...] ) P. na rzecz: M.Z. , M.B. , J.Ł , Z.M. , A.Z. , M.C. , M.P. , W.Z. , A.K. , D.Z. , N.W. , W.C.-Z. , P.Z. B.Z. oraz J.K.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, iż decyzją Naczelnika Dzielnicy K. –K. z 15 lipca 1985 r. znak: [...] orzeczono o wywłaszczeniu m.in. nieruchomości oznaczonej wówczas jako działka nr [...] (powstała z podziału działki nr [...] ), obr. [...] ) P. , na cele budowy Bazy Zajezdni Autobusowej MPK przy ul. [...] w K. - zgodnie z decyzją Wydziału Gospodarki Przestrzennej i Architektury Urzędu Dzielnicowego K. –K. z 21 grudnia 1983 r. znak:[...] , zatwierdzającą plan realizacyjny tej inwestycji.

Na podstawie pozyskanej w sprawie dokumentacji w postaci kompilacji aktualnej mapy ewidencyjnej z ww. planem realizacyjnym organ I instancji ustalił, iż przedmiotowa nieruchomość, odpowiadająca aktualnie części działki nr [...] , obr. [...] , jedn. ewid. K . m. K. , przeznaczona była w dacie wywłaszczenia pod fragment parkingu (pomocna część) oraz fragment wjazdu do stacji benzynowej, wraz z przylegającym do niej fragmentem ogrodzenia.

Z kolei z treści pozyskanego przez organ I instancji protokołu zdawczo-odbiorczego z 22 marca 1996 r. oraz stanowiącego załącznik do tego dokumentu elaboratu szacunkowego z 31 października 1995 r. - dotyczących przekazania/przejęcia nieruchomości położonych w granicy lokalizacji Zajezdni Autobusowej przy ul. [...] - wynika, iż pomimo rozpoczęcia inwestycji określonej jako "budowa Bazy Zajezdni Autobusowej MPK przy ul. [...] w K. " nie została ona ukończona, co świadczy zdaniem organu I instancji o zbędności przedmiotowej nieruchomości na cel jej wywłaszczenia, w rozumieniu art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Jak ustalono w toku postępowania przed organem I instancji - w stosunku do m.in. przedmiotowej nieruchomości wydana została ostateczna decyzja Nr [...] Prezydenta Miasta K. z 11 czerwca 2012 r. znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wydana w trybie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 687 ze zm.), której przepisy art. 11 d ust. 9 i 10 stanowią, iż z dniem zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5, nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa bądź jednostek samorządu terytorialnego, objęte wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, nie mogą być przedmiotem obrotu w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami. Czynność prawna dokonana z naruszeniem zakazu, o którym mowa w ust. 9, jest nieważna.

Mając na uwadze fakt, iż w kontekście regulacji art. 13 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz poglądów doktryny w tym zakresie, przez obrót nieruchomością należy rozumieć każdą czynność prawną prowadzącą do zmiany podmiotu, któremu przysługuje jakiekolwiek prawo do nieruchomości, w tym jej zwrot na rzecz jej poprzedniego właściciela lub jego spadkobiercy, to wskazana powyżej okoliczność objęcia przedmiotowej nieruchomości ww. decyzją Nr [...] Prezydenta Miasta K. z 11 czerwca 2012 r. znak: [...] wyklucza możliwość orzeczenia o zwrocie przedmiotowej nieruchomości na rzecz wnioskodawców.

Odwołanie od ww. decyzji Starosty K. wniosła W.C.-Z. , zarzucając jej naruszenie przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez jej wydanie bez dostatecznego wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych związanych z ustaleniem, czy istnieje możliwość zwrotu przedmiotowej nieruchomości; nieprawidłowe ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę wydanej decyzji; nieprawidłową wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 136 ust. 3 i art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 11 d ust. 9 i 10 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, wskazując, iż na przedmiotowej nieruchomości nie został zrealizowany cel jej wywłaszczenia, zaś jej przeznaczenie na inny cel, tj. pod inwestycję drogową, narusza zakaz użycia wywłaszczonej nieruchomości na inny cel niż określony w decyzji wywłaszczeniowej (art. 136 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami), a zatem nie może zdaniem skarżącej stanowić podstawy do odmowy zwrotu przedmiotowej nieruchomości na rzecz wnioskodawców.

W ocenie organu II instancji, ww. decyzję Starosty K. 30 czerwca 2016 r. znak: [...] należało utrzymać w mocy, gdyż jest ona zgodna z obowiązującymi przepisami prawa i ugruntowanym w tym zakresie orzecznictwem sądów administracyjnych.

Organ powołał treść art. 136 i art. 137 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami,

Organ zwrócił uwagę, iż zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 13 marca 2014 r., sygn. akt P 38/11, art. 137 ust. 1 pkt 2 u.g.n., w zakresie, w jakim za nieruchomość zbędną uznaje nieruchomość wywłaszczoną przed 27 maja 1990 r., na której w dniu złożenia wniosku o zwrot, a nie później niż przed 22 września 2004 r., zrealizowano cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 165 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Organ prowadzący postępowanie o zwrot nieruchomości jest więc obowiązany w pierwszej kolejności możliwie najbardziej precyzyjnie określić cel wywłaszczenia nieruchomości, a następnie w drodze dostępnych środków dowodowych ustalić - czy w odniesieniu do konkretnej nieruchomości zaistniała przesłanka zbędności, określona w art. 137 ust. 1 u.g.n. Ustalenia w tej kwestii mają decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Organ wskazał, iż jak wynika ze zgromadzonych przez organ I instancji dowodów, zawnioskowana do zwrotu nieruchomość, stanowiąca aktualnie część działki nr [...] , obr. [...] m. K. , odpowiadająca działce nr [...], obr. [...] , została wywłaszczona decyzją Naczelnika Dzielnicy K. –K. z 15 lipca 1985 r. znak: [...] z przeznaczeniem pod budowę Bazy Zajezdni Autobusowej MPK przy ul. [...] w K. , w trybie przepisów ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64).

W niniejszej sprawie, z wnioskiem o zwrot przedmiotowej nieruchomości wystąpiły uprawnione do tego osoby, tj. spadkobiercy poprzednich jej współwłaścicieli – M.Z. , M.B. , J.Ł. , Z.M. , A.Z. , M.C. , M.P. , W.Z. , A.K. , D.Z. , N.W. z d. Z. , W.C.-Z. , P.Z. , B.Z. i J.K. .

Organ odwoławczy podniósł, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż przedmiotowa nieruchomość stała się zbędna, w rozumieniu art. 137 ust. 1 u.g.n., na cel jej wywłaszczenia, prawidłowo doprecyzowany przez organ I instancji na podstawie kompilacji aktualnej mapy ewidencyjnej z powołanym w ww. decyzji wywłaszczeniowej planem realizacyjnym, zatwierdzonym decyzją Wydziału Gospodarki Przestrzennej i Architektury Urzędu Dzielnicowego K.-K. z 21 grudnia 1983 r. znak: [...] , jako realizacja fragmentu parkingu (pomocna część), fragmentu wjazdu do stacji benzynowej wraz z przylegającym do niej terenem oraz fragmentu ogrodzenia.

Z kolei z pozyskanego przez organ I instancji protokołu zdawczo-odbiorczego z 22 marca 1996 r. oraz stanowiącego załącznik do tego dokumentu elaboratu szacunkowego z 31 października 1995 r. - dotyczących przekazania/przejęcia nieruchomości położonych w granicy lokalizacji Zajezdni Autobusowej przy ul. [...] - wynika, iż pomimo rozpoczęcia inwestycji określonej jako "budowa Bazy Zajezdni Autobusowej MPK przy ul. [...] w K " nie została ona ukończona.

Zdaniem organu odwoławczego w kontekście powyższego należało podzielić co do zasady konkluzję organu I instancji, iż przedmiotowa nieruchomość stała się zbędna na cel jej wywłaszczenia, w rozumieniu art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Co więcej odstąpienie od realizacji inwestycji stanowiącej podstawę jej wywłaszczenia czyni zbędnym rozważanie w niniejszej sprawie skutków wynikających z wykładni art. 137 ust. l pkt 2 u.g.n. zaprezentowanej w powołanym wyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

Organ odwoławczy zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji, iż zwrot przedmiotowej nieruchomości nie może nastąpić ze względu na wydanie decyzji Nr [...] Prezydenta Miasta K. z 11 czerwca 2012 r. znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej , obejmującej m.in. przedmiotową nieruchomość.

Organ podniósł, że zgodnie z przepisami art. 11 d ust. 9 i 10 z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, z dniem zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5, nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa bądź jednostek samorządu terytorialnego, objęte wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, nie mogą być przedmiotem obrotu w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami, zaś czynność prawna dokonana z naruszeniem zakazu, o którym mowa w ust. 9, jest nieważna. Wydanie zatem decyzji o zwrocie przedmiotowej nieruchomości oznaczałoby, iż rozstrzygnięcie takie, jako dotknięte wadą nieważności, byłoby niewykonalne od momentu jego wydania.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga W.C.-Z. . Skarżąca zarzuciła:

1. naruszenie przepisów art. 7, 8, 28 art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. polegające na wydaniu decyzji bez dostatecznego wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych związanych z ustaleniem czy istnieje możliwość zwrotu przedmiotowej części działki;

2. nieprawidłowe ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę decyzji;

3. nieprawidłową wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 136 ust. 1,2 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez przedwczesne uznanie, że aktualny stan prawny uniemożliwia zwrot nieruchomości;

3. nieprawidłową wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów art, 136 ust. 3 w zw. z art 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 11 d ust. 5, 9 i 10 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych poprzez orzeczenie o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości pomimo spełnienia ustawowych przesłanek do zwrotu.

Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji administracyjne oraz decyzji organu I instancji.

Skarżąca wskazała, że bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt. iż na wywłaszczonej nieruchomości nie został zrealizowany cel, na Który nieruchomość została wywłaszczona, a ponadto okoliczność, iż W.C.-Z., jest jednym ze spadkobierców właścicieli wywłaszczonej nieruchomości.

Na przedmiotowej nieruchomości mimo znacznego upływu czasu od chwili wywłaszczenia (ponad 30 lat) nie został nigdy zrealizowany cel, w jakim została ona wywłaszczona. W toku postępowania, w trakcie oględzin ustalono, że przedmiotowa działka ma kształt trapezu, bez widocznych granic w terenie – brak punktów granicznych i stanowi w całości teren nieuporządkowany i zarośnięty niepielęgnowaną trawą oraz samosiejkami. Ponadto nieruchomość nie jest obciążona prawami obligacyjnymi ani rzeczowymi. Brak jej infrastruktury technicznej, sieci i urządzeń zarządzających infrastrukturą miejską.

W ocenie skarżącej przedmiotowa nieruchomość w rzeczywistości nie jest do tej pory objęta realizacją inwestycji drogowej pn. "Budowa drogi 1 KDD (klasy dojazdowej - D, kategorii - droga gminna) początek na skrzyżowaniu dróg 1 KDD, 2 KDD, 2 KDZ w km [...] koniec na skrzyżowaniu z ul. [...] km [...] wraz z budową kanalizacji opadowej, budową oświetlenia ulicznego, przebudową linii kablowych SN, przebudową istniejących linii kablowych NN, przebudową instalacji wodociągowych", na którą to inwestycję powołuje się organ, odmawiając zwrotu nieruchomości, oznaczonej jako działka o nr [...] , obr. [...] w granicach wywłaszczonej działki nr [...] , obr. [...] .

Zdaniem skarżącej w realiach mniejszej sprawy zostały spełnione wszystkie przesłanki zwrotu nieruchomości. Skarżąca nie została poinformowana o powzięciu zamiaru użycia wywłaszczonej nieruchomości na inny cel, aniżeli budowa Bazy Zajezdni Autobusowej MPK przy ul.[...] w K. , w szczególności o planach objęcia przedmiotowej nieruchomości realizacją inwestycji drogowej.

Skarżąca nie została także powiadomiona o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizacje inwestycji drogowej zgodnie z przepisem art. 11 d ust. 5 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, pomimo tego, iż strona skarżąca było od kilku lat wnioskodawcą o zwrot przedmiotowej nieruchomości.

W ocenie skarżącej powyższe powoduje niemożność przyjęcia realizacji przesłanek z art. 11 d ust. 9 wspomnianej ustawy. Niezawiadamianie skarżącej należy kwalifikować jako rażące nadużycie zaufania obywateli do organów władzy publicznej, cc stanowi naruszenie art. 8 k.p.a. mające wpływ na treść zaskarżonej decyzji.

Skarżąca, jako następca prawny poprzednich właścicieli, miała pełne prawo do uczestniczenia w charakterze strony we wszelkich postępowaniach administracyjnych dotyczących wywłaszczenia nieruchomości. Niewątpliwie postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej może mieć fundamentalny wpływ na roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, a tym samym dotyczy interesu prawnego byłych właścicieli w rozumieniu art. 28 k.p.a. i jest zgodne z zasadą lojalności obowiązującą w stosunkach Państwo – obywatel.

Zdaniem skarżącej w związku z powyższym Organ w sposób wadliwy uznał, że stan prawny nie pozwala na zwrot nieruchomości. Organ przedwcześnie uznał, że taki zwrot jest niemożliwy, pomimo istnienia wszystkich przesłanek do zwrotu, czym naruszył art. 136 ust. 3 oraz art. 137 ust. 1 u.g.n.

Skarżąca zarzuciła, że zaskarżona decyzja została oparta na błędnych ustaleniach faktycznych, bez dostatecznego rozpoznania wszystkich istotnych okoliczności, których sprawdzenie obciążało Organ.

Zarzuciła także, że organ prowadził postępowanie o zwrot nieruchomości przewlekle a przewlekłość ta mogła mieć wpływ na ostateczne załatwienie sprawy. Jak już wspomniano, skarżąca złożyła pierwsze pismo w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości w dniu 20.12.2006 r.,a rozprawa administracyjna odbyła się dopiero w dniu 12.06.2014 r., zakończona decyzją Starosty K. z dnia 23.2015 r. Jednocześnie decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej została wydana po okresie 5,5 roku od złożenia wniosku. Tym samym, gdyby wniosek skarżącej został rozpoznany bez zbędnej zwłoki, to następcy prawni otrzymaliby zwrot nieruchomości, albowiem ówcześnie, na datę składania wniosków nie istniała przesłanka, na którą powołuje się Organ, tj. art. 11 d ust. 9 i 10 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych.

Jednocześnie organ nie zadał sobie trudu by ustalić, jaka część wywłaszczonej nieruchomości miałaby być jakoby wykorzystana pod realizację inwestycji drogowej na mocy decyzji nr [...] w sposób zgodny z celem wskazanym w tejże decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia 31.08.2016r., utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję Starosty K. z dnia 30.06.2016r. w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości.

Na wstępie należy wskazać, że z art. 136 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 i art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika, że wywłaszczona nieruchomość podlega zwróceniu na wniosek poprzedniego właściciela lub jego spadkobiercy w sytuacji, gdy stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Zgodnie z art. 137 ust.1 ww. ustawy, nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo gdy pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany.

W bezspornym stanie faktycznym Sąd podziela ustalenia organów, że zostały spełnione przesłanki zwrotu nieruchomości wynikające z przepisów powyższych. Z wnioskiem wystąpiła skarżąca będąca jednym ze spadkobierców właścicieli wywłaszczonej nieruchomości, a wywłaszczona nieruchomość stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, ponieważ pomimo rozpoczęcia inwestycji określanej jako "budowa Zajezdni Autobusowej MPK przy ul. [...] w K. " nie została ona ukończona.

Prawidłowo także organy przyjęły, że ze względu na wydanie ostatecznej decyzji Nr [...] Prezydenta Miasta K. z 11 czerwca 2012 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej obejmującej m. in. przedmiotową nieruchomość, nie może nastąpić jej zwrot.

Zgodnie z przepisami art. 11d ust. 9 i ust. 10 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2013r., poz. 687 ze zm.), z dniem zawiadomienia, o którym mowa w ust.5, nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa bądź jednostek samorządu terytorialnego, objęte wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, nie mogą być przedmiotem obrotu w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami, a czynność prawna dokonana z naruszeniem zakazu, o którym mowa w ust. 9, jest nieważna. Przez obrót nieruchomością, zgodnie z utrwalonymi poglądami judykatury, należy rozumieć każdą czynność prawną prowadzącą do zmiany podmiotu, któremu przysługuje jakiekolwiek prawo do nieruchomości, w tym jej zwrot na rzecz jej poprzedniego właściciela lub jego spadkobiercy. Słusznie zatem organy stwierdziły, że orzeczenie o zwrocie nieruchomości przedmiotowej nieruchomości w tym stanie rzeczy stało się niedopuszczalne. Z przepisu art. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami wynika, że ustawa ta w zakresie gospodarki nieruchomościami nie narusza innych ustaw. Katalog określonych w tym przepisie ustaw ma charakter otwarty, o czym przesądza zwrot "w szczególności", dlatego też należy przyjąć, że do ustaw szczególnych, o których mowa w tym przepisie zalicza się ustawę z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (np. wyrok NSA w Warszawie z dnia 12 lutego 2009r. sygn. akt: I OSK 361/08).

Powołując się ponownie na ww. wymieniony wyrok NSA należy stwierdzić, że podnoszony przez skarżącą zarzut przewlekłości działania organów administracji publicznej w rozpatrywaniu sprawy nie ma znaczenia, ze względu na przysługujące stronie zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 k.p.a.) a w dalszej kolejności skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), z których to uprawnień skarżąca mogła skorzystać w toku postępowania administracyjnego.

Okoliczności wskazane przez skarżącą, że nie spełniono wymogu poinformowania spadkobierców byłego właściciela o powzięciu zamiaru użycia wywłaszczonej nieruchomości na inny cel niż budowa Bazy Zajezdni Autobusowej MPK przy ul.[...] w K. nadto, że nie zawiadomiono skarżącej o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, zgodnie z art. 11d ust. 5 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, które w ocenie skarżącej przemawiają za nieprawidłowym wydaniem decyzji przez Prezydenta Miasta K. o zezwoleniu na realizacje inwestycji drogowej, pozostają bez wpływu na ocenę legaloności zaskarżonych decyzji. Kognicja sądu w niniejszym postępowaniu nie obejmuje bowiem badania prawidłowości wydania ostatecznych decyzji wydanych w innych postępowaniach administracyjnych z uwagi na zasadę trwałości decyzji administracyjnych wyrażoną w art. 16 §1 kpa.

Sąd stwierdził, że regulacja, na podstawie której wydano decyzję Prezydenta Miasta K. , wyłącza możliwość zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, nawet przy ziszczeniu się przesłanek określonych w art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 8 kwietnia 2015r. sygn. akt: II SA/Bk 1177/14), zaskarżona decyzja Wojewody [...] nie narusza więc przepisów prawa.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270 ze zm.) Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.