Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1757/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 9 października 2014 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek P. S. (reprezentowanego przez r. pr. A. K.) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji tj. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...].

W uzasadnieniu podkreślono, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawia skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, co w sposób wymierny wpłynie na możliwości wykonywania działalności gospodarczej oraz uniemożliwi zaspokajanie potrzeb rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Należy też wskazać, że z konstrukcji normy prawnej art. 61 § 3 ww. ustawy wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w tym przepisie. Brak uzasadnienia wniosku powinien skutkować jego nieuwzględnieniem. Takie stanowisko prezentuje również Naczelny Sąd Administracyjny (por. OZ 741/04 niepubl., II OZ 962/05 niepubl.).

Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. o skierowaniu P. S. na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

Strona skarżąca nie wyjaśniła ani nie uprawdopodobniła na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Należy pamiętać, że decyzja o skierowaniu na badania lekarskie nie przesądza o odebraniu prawa do kierowania pojazdami, a zmierza do wyjaśnienia wątpliwości powstałych z uwagi na stan zdrowia badanego. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie brakuje argumentacji na temat wysokości ewentualnej szkody z tytułu skierowania P. S. na ww. badania lekarskie. W sprawie nie wiadomo ponadto jaki dokładnie rodzaj działalności gospodarczej prowadzi skarżący, ani czy nie może go zastąpić inny pracownik, który miałby prawo do kierowania pojazdami mechanicznymi. Dlatego Sąd nie ma żadnej możliwości oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a..

Możliwość wystąpienia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków przez wydanie danej decyzji musi być realna i poparta rzeczowymi dowodami źródłowymi.

Strona na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania zaskarżonej decyzji. Brak wskazania tej szkody i jej uprawdopodobnienia uniemożliwia pozytywną ocenę wniosku.

Na marginesie można wskazać, że nawet jeśliby przyjąć, że w wyniku niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji działalność prowadzona przez skarżącego będzie musiała zostać ograniczona, to okoliczności tej nie można uznać za dostateczną przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto bowiem, że jedynie w przypadku, gdy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, nie zaś jej ograniczeniem, a w konsekwencji utratą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, spełniona jest przesłanka określona w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, publ. https://cbois.nsa.gov.pl/). W przedmiotowej sprawie natomiast sytuacja taka nie występuje, co wprost wynika z charakteru zaskarżonej decyzji - skierowanie na badania lekarskie.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia