Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 936/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-10-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W skierowanej do Sądu skardze z dnia [...] r. skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go tym, iż realizacja tej decyzji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych szkód spowodowanych przez ograniczenie zakresu wykonywanych przez wnioskodawczynię usług i brakiem możliwości realizacji pozyskanych dotychczas zleceń. W związku z powyższym zachodzi realna obawa powstania trudnych do odwrócenia następstw.

Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 tej ustawy stanowi, że wówczas gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 151 1 pkt 2 k.p.a. Po wznowieniu postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] r., zezwalającą na użytkowanie budynku warsztatu w zakresie [...], organ I instancji uchylił tę decyzję i orzekł o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie w tym zakresie. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy zaskarżoną decyzją. Oznacza to, że skarżąca utraciła uprawnienie do legalnego użytkowania warsztatu w przedmiotowym zakresie. Jednocześnie z oświadczenia skarżącej wynika, że prowadzi ona działalność produkcyjną, zatrudniając pracowników. W ramach tej działalności realizuje zamówienia kontrahentów. Pozbawienie możliwości prowadzenia działalności uniemożliwi jej wywiązanie się z obowiązków, grożąc szkodą.

Rozważając okoliczności sprawy Sad uznał wniosek skarżącej za uzasadniony a jej argumenty za przekonujące. Pozbawienie skarżącej możliwości prowadzenia dzielności w przedmiotowym obiekcie, w sytuacji gdy ma ona charakter zarobkowy i gospodarczy, rodzi zagrożenie wywołania trudnych do odwrócenia skutków, np. w zakresie wiarygodności przedsiębiorcy, jak i negatywnych następstw finansowych, mając przy tym na względzie chociażby zobowiązania finansowe pracodawcy wobec pracowników. Trzeba przy tym zaznaczyć, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w żadnej mierze nie przesądza o zasadności skargi. Zasadność skargi i legalność zaskarżonej do Sądu decyzji będą przedmiotem badania na etapie merytorycznego rozpatrywania sprawy.

Jednocześnie należy zauważyć, że rozstrzygnięcie Sądu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter tymczasowy i skutkuje tylko do daty wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, po czym upada (art. 61 § 6 ppsa).

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.