Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1134/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 33 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D. S. i K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 240/13 o odmowie dopuszczenia K. S. do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi D. S. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 lutego 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 240/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił K. S. dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi D. S. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 lutego 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej informacji publicznej.

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd podał, iż K. S. we wniosku z dnia 30 lipca 2013 r. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu wskazał, iż sprawa ze skargi D. S. dotyczy jego interesu prawnego.

Rozpoznając złożony wniosek Sąd I instancji uznał, iż wnioskodawca nie wykazał, by wynik niniejszego postępowania dotyczył jego interesu prawnego. Brak bowiem w ustawie o dostępie do informacji publicznej, na podstawie której prowadzone jest postępowanie oceniane w niniejszej sprawie, przepisów prawa dających wnioskodawcy prawo dołączenia się do udziału w niniejszym postępowaniu i przyznającym mu interes prawny w postępowaniu wszczętym wnioskiem osoby trzeciej o udostępnienie informacji publicznej. Co prawda we wniosku D. S. z dnia 12 listopada 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej pojawia się pytanie o korespondencję między Ministrem Finansów a K. S., jednak okoliczność ta, w ocenie Sądu, przesądza jedynie o interesie faktycznym wnioskodawcy, a nie o jego interesie prawnym.

Zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli D. S. oraz K. S.

Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, podniósł jednocześnie, że z decyzji Ministra Finansów z dnia 15 stycznia 2013 r. wynika, że organ uznał, iż powodem odmowy udostępnienia żądanej przez skarżącego informacji publicznych jest istnienie tajemnicy skarbowej, obejmującej dane dotyczące K. S.. Zdaniem skarżącego uznając fakt istnienia tajemnicy skarbowej, obejmującej K. S., stwierdzić należy, iż wynik postępowania dotyczy jego interesu prawnego.

Natomiast K. S. w uzasadnieniu zażalenia podniósł, iż postępowanie niniejsze dotyczy jego interesu prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. W myśl art. 33 § 2 zd. 1 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a., w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.

Interes prawny mają tylko te podmioty, których sytuacja prawna wynika wprost z szeroko rozumianego prawa materialnego. Interes ten musi rzeczywiście istnieć w dacie stosowania danych norm prawnych. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Interes taki powinien znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniają zastosowanie normy prawa materialnego.

Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, który istnieje w sytuacji, gdy dana osoba jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, ale nie może tego potwierdzić przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mogącymi stanowić podstawę skutecznego żądania stosownych czynności organu administracji.

Na podmiocie wnioskującym o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika ciąży obowiązek wykazania, że spełnia on przesłanki, o których mowa w art. 33 p.p.s.a., a więc podmiot ten powinien przedstawić dowody i argumenty, które przemawiają za tym, że wynik postępowania toczącego się przed sądem administracyjnym będzie dotyczył jego interesu prawnego.

K. S. nie wskazał podstawy prawnej uzasadniającej istnienie jego interesu prawnego w niniejszej sprawie. Wskazane okoliczności mogą świadczyć jedynie o posiadaniu przez wnioskodawcę interesu faktycznego.

Należy wskazać, podzielając jednocześnie stanowisko Sądu I instancji, iż w ustawie o dostępie do informacji publicznej, brak jest przepisów prawa dających wnioskodawcy prawo dołączenia się do udziału w niniejszym postępowaniu i przyznającym mu interes prawny w postępowaniu wszczętym wnioskiem D. S. o udostępnienie informacji publicznej. Takim przepisem nie jest również powoływany przez skarżącego w zażaleniu art. 294 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Wskazać bowiem należy, iż odmowa udzielenia informacji publicznej z powołaniem się na istnienie tajemnicy skarbowej, która wprawdzie obejmuje dane wnioskodawcy nie może świadczyć o posiadaniu przez niego interesu prawnego. W takiej sytuacji Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że K. S. posiada jedynie interes faktyczny, który nie uprawnia w żaden sposób do uzyskania prawa udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.