Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 470/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 63 ust. 1 pkt 1 lit b
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2016 r. sprawy ze skargi M.L. , A.W.-L., , B.T. , J.T. , T.T. , J.T. i G.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 3 marca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. na rzecz skarżących M.L. , A.W.-L., , B.T. , J.T. , T.T. i G.M. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

1.

Burmistrz Miasta L. decyzją z dnia 9.10.2015 r. (znak: [...] ) na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 2, art. 84 i art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. 2013 r., poz. 1235) oraz par. 3 ust. 1 pkt 60 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397), po rozpatrzeniu wniosku Miasta L. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia "rozbudowa ulicy [...] w L. wraz z rozbiórką istniejącego i budową nowego mostku na potoku [...] oraz rozbudową i przebudową infrastruktury technicznej i kolidującego uzbrojenia" – orzekł o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla wymienionego przedsięwzięcia. Decyzji nadany został rygor natychmiastowej wykonalności.

Organ I instancji wskazał, że z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, iż:

- obejmuje ono rozbudowę ul. [...] od wysepki azylowej ronda na wylocie tej ulicy w kierunku mostku na potoku [...] , rozbiórkę istniejącego mostu i budowę nowego, przebudowę układu drogowego po drugiej stronie mostu, rozbudowę lub przełożenie uzbrojenia związanego z infrastrukturą podziemną ulic;

- całkowita powierzchnia terenu inwestycji wynosi ok. 0,53 ha, inwestycja ma być w większości realizowana w istniejących korytarzach drogowych, projektuje się odcinek ul. [...] o długości 261,85 m, z przebudową dwóch skrzyżowań po obu stronach potoku z ul. [...] na długości 78,2 (C-D) i drogą żwirową na długości 45,21 m (E-F);

- ul. [...] jest drogą lokalną, włączoną do drogi krajowej nr [...] , poza obrębem istniejącego skrzyżowania, docelowo zostanie ona włączona do realizowanego obecnie ronda, w miejscu skrzyżowania, jako czwarty wylot z ronda, które jest obecnie realizowane w ramach drugiego etapu przedsięwzięcia "Przebudowa ul. [...] (bez skrzyżowania) w ciągu drogi krajowej nr [...] w L";

- inwestycja objęta wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - art. 60 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...) oraz par. 3 pkt 60 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć (...).

W tej sprawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. wydał w dniu 7.04.2015 r. opinię sanitarną w której wskazał, że przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Jako podstawa prawna tego stanowiska powołany został art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...).

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. w piśmie z dnia 10.04.2015 r. również wskazał na brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i brak konieczności sporządzania raportu oddziaływania na środowisko.

W dniu 3.07.2015 r. Burmistrz Miasta L. wydał postanowienie o odstąpieniu od obowiązku przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla zamierzonego przedsięwzięcia.

Udział w sprawie zgłosili: M.L. , A.W.-L. , B.T. , G.T. , L.T. , J.T. , T.T. , J. i G., (A).T. i G.M. . Wskazali, że wniosek wszczynający postępowanie przedstawia nieprawdziwy opis inwestycji, która technologicznie i funkcjonalnie powiązana jest z planowaną przebudową ronda – skrzyżowania ulic: [...] ,[...] ,[...]

2.

Odwołanie od tej decyzji wniosły następujące osoby: M.L. , A.W.-L. , B.T. , G.T. , L.T. , J.T. , T.T. , J. i G. (A. ) T. i G.M. .

Odwołujący się zarzucili naruszenie art. 7, 8, 77 par.1 i 4 kpa oraz art. 3 ust. 1 pkt 13 u.i.ś. Podkreślali, iż z materiałów sprawy wynika, że planowana inwestycja jest zupełnie samodzielna, niezależna od innych postępowań, a wobec tego ocena oddziaływania inwestycji na środowisko dotyczy tylko tego fragmentu. Takie przyjęcie ma na celu uniknięcie konieczności oceny oddziaływania na środowisko całości przedsięwzięcia tj. połączonych ze sobą inwestycji. Rzeczywistym celem inwestycji jest usprawnienie ruchu na skrzyżowaniu ul. [...] i [...] przez wprowadzenie ruchu na ul. [...] . Zdaniem odwołujących się, wbrew twierdzeniom inwestora założeniem planowanych robót, nie jest rozbudowa ul. [...] mająca ułatwić dojazd mieszkańcom części [...] . Realizacja inwestycji spowoduje zwiększenie natężenia ruchu na ul. [...] Konieczne jest więc – w ocenie odwołujących się – przeprowadzenie odpowiedniej analizy oddziaływania inwestycji na środowisko. Raport powinien uwzględniać przebudowę ul.[...] oraz rozbudowę skrzyżowania o czwarte ramię ul. [...] ,[...] ,[...] ,[...] Nieruchomości stron składających odwołanie znajdą się w zasięgu oddziaływania 2 ulic o wysokim natężeniu ruchu.

3.

W dniu 26.01.2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wydało decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego wszczętego w wyniku odwołania L.T. i G.T. gdyż nie wykazały one interesu prawnego w sprawie.

4.

Decyzją z dnia 3.03.2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. , utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia 9.10.2015 r.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Kolegium podało, że stanowiące przedmiot postępowania przedsięwzięcie należy do takich, które mogą potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (par. 3 ust. 1 pkt 60 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko). Przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko zależne jest od stwierdzenia tego obowiązku przez organ prowadzący postępowanie, przy uwzględnieniu warunków z ar. 63 ust. 1 u.i.ś. Konieczne jest uzyskanie w tym względzie opinii RDOŚ oraz PPIS (art. 64 ust. 1, art. 78 ust. 1 pkt 2 u.i.ś.). W toku postępowania organ uzyskał opinię RDOŚ z dnia 10.04.2015 r. oraz PPIS z dnia 7.04.2015 r., w których wskazano, że nie zachodzi potrzeba dokonania oceny oddziaływania na środowisko.

Organ II instancji przytoczył art. 63 ust. 1 pkt 1 u.i.ś określający przesłanki oceny niezbędności nałożenia wskazanego obowiązku. Ocena jest dokonywana w oparciu o informacje o planowanym przedsięwzięciu zawarte w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia. SKO w N. podało, że w karcie dokonano analizy oddziaływania inwestycji, pod kątem wszystkich aspektów wymaganych przepisami dla tego dokumentu (art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy). Kolegium zauważyło, iż z Karty wynika, że sporne przedsięwzięcie ma na celu poprawę komunikacji osiedli w dzielnicy [...] w L. po południowo-zachodniej stronie ul. [...] ,[...] . Inwestor wskazał, że inwestycja ta jest funkcjonalnie powiązana z przedsięwzięciem "Przebudowa ul. [...] i skrzyżowania ul. [...] do skrzyżowania z ul. [...] (bez skrzyżowania) w ciągu drogi krajowej nr [...] w L. , dla którego w dniu 8.06.2010 r. Burmistrz Miasta L. wydał ostateczną decyzję stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Funkcjonalne powiązanie w.w. przedsięwzięć wynika z tego, że w ramach rozbudowy ul. [...] przewiduje się zastąpienie jej wylotu do ul. [...] złącznikiem doprowadzonym do nowoprojektowanego ronda na skrzyżowaniu ulic [...] ,[...] ,[...] tj. dobudowę 4 ramienia skrzyżowania ul. [...] . Obecnie ul. [...] jest włączona do drogi krajowej nr [...] (ul. [...] ) poza obrębem istniejącego skrzyżowania. Szerokość tej ulicy wynosi 3-6,6 m. i obsługuje ona przyległą zabudowę. W następstwie realizacji inwestycji ul. [...] zostanie włączona do ronda projektowanego na skrzyżowaniu ul [...] ,[...] ,[...] – jako czwarty wylot ze skrzyżowania.

W ramach realizacji przedsięwzięcia inwestor przewiduje rozbudowę ul. [...] -posiadającej klasę drogi L i kategorię drogi gminnej - na odcinku od wlotu skrzyżowania drogi krajowej [...] do włączenia do istniejącej ul. [...] na długości ok. 261,85 m licząc wzdłuż głównego ciągu ulicy oraz ok. 123 m przebudowy przecznic. W szczególności projektuje się odcinek ulicy [...] o długości 261,85 m, szerokości jezdni 6,00 m oraz obustronnych chodnikach o szerokości 2,00 m, jak też przebudowę dwóch skrzyżowań po obu stronach potoku [...] - z ulicą [...] na długości 78,20 m i z drogą żwirową na długości 45,21 m.

Rozbudowa ulicy [...] będzie polegała na korekcie sytuacyjno-wysokościowej, w powiązaniu ze wzmocnieniem konstrukcji nawierzchni, wymianą krawężników, przebudową chodników i przejść dla pieszych oraz z niezbędną przebudową i zabezpieczeniem istniejącej infrastruktury. Inwestor przewiduje w szczególności: wykonanie nawierzchni bitumicznych, chodników dla pieszych z płyt betonowych, ułożenie krawężników kamiennych, przejść dla pieszych. Wody deszczowe z drogowych nawierzchni szczelnych zostaną skierowane do studzienek wodościekowych, wyposażonych w osadniki i kierowane do istniejącej kanalizacji opadowej, posiadającej urządzenia podczyszczające.

Niezależnie od powyższego w ramach analizowanego przedsięwzięcia inwestor przewiduje rozbiórkę istniejącego mostu na potoku [...] oraz budowę nowego, jednoprzęsłowego mostu łukowego (o długości konstrukcji 35,00 m), z jednoczesnym umocnieniem jego brzegów za pomocą opasek brzegowych z kamienia łamanego. Nowy most zostanie zlokalizowany na działce nr [...] , będącej własnością Skarbu Państwa, we władaniu Regionalnej Dyrekcji Gospodarki Wodnej w K . Będzie posiadał konstrukcję stalową łukową oraz żelbetową konstrukcję pomostu.

Z informacji zawartych w Karcie wynika, że całkowita powierzchnia terenu inwestycji wynosi około 0,53 ha i w większej części ma ona zostać zrealizowana w istniejących korytarzach drogowych. Ok. 810 m2 terenu planowanego przedsięwzięcia stanowi powierzchnia uzyskana w wyniku rozbiórki istniejącej zabudowy kolidującej z planowanym układem drogowym - włączeniu ulicy [...] do skrzyżowania ulic: [...] ,[...] ,[...] , w postaci parterowych budynków mieszkalnych usytuowanych przy ul. [...] , pełniących obecnie funkcję usługową. Na terenie przeznaczonym pod inwestycję występuje nieomal wyłącznie zieleń urządzona, bez szczególnej wartości przyrodniczej (gatunki powszechnie występujące), przy czym udział zieleni w ogólnej powierzchni terenu inwestycyjnego jest nieduży, gdyż dominują tutaj tereny "martwe" biologicznie, a to komunikacyjne, inne utwardzone oraz zabudowane.

Teren planowanego przedsięwzięcia zlokalizowany jest poza obszarami ochrony przyrody, zaś najbliższe z nich tj. [...] Obszar Chronionego Krajobrazu, obszar Natura 2000 – [...] oraz obszar Natura 2000 - Ostoje Nietoperzy [...] (PLH 120052) znajdują się w odległościach - odpowiednio -ok. 0,55 km na północny-wschód, ok. 2 km na północny-zachód i ok. 2,1 km na północny-zachód od terenu planowanej inwestycji. Wszystkie ww. obszary chronione znajduję się też poza zasięgiem oddziaływania planowanej inwestycji. Powyższe ustalenia pozwalają stwierdzić, że analizowane przedsięwzięcie jest neutralne względem systemów przyrodniczych

Z dalszych informacji podanych w Karcie wynika, że realizacja przedsięwzięcia nie wpłynie znacząco na klimat akustyczny otoczenia, gdyż ulica [...] jest drogą o ograniczonym ruchu, głównie pojazdów "lekkich", na której pojazdy "ciężkie" pojawiają się praktycznie tylko w porze dziennej i są to głównie samochody służb miejskich dojeżdżających do przepompowni ścieków. Projektowana rozbudowa układu komunikacyjnego nie zmieni natężenia ruchu i tym samym nie wpłynie znacząco na poziom hałasu. Również oddziaływania w zakresie emisji zanieczyszczeń do powietrza atmosferycznego odnoszące się do samej ul. [...] - z uwagi na małe natężenie ruchu - w wyniku realizacji przedsięwzięcia pozostaną nieznaczące. W Karcie wskazano przy tym, że w 2010 r. wykonano numeryczną prognozę propagacji zanieczyszczeń atmosferycznych dla głównych ciągów komunikacyjnych [...] i [...] w zakresie emisji tlenków azotu, jako zanieczyszczenia decydującego o zasięgu przekroczeń. Z prognozy tej wynika, że wzdłuż przedmiotowych dróg, w perspektywie do 2025 r., nie przewiduje się przekroczeń wielkości normatywnych, zarówno w stanie bezinwestycyjnym jak i inwestycyjnym.

Wody opadowe z projektowanego do rozbudowy układu drogowego będą odprowadzone do istniejących cieków za pośrednictwem miejskiej kanalizacji wód opadowych, odpowiednio rozbudowanej i nie wpłynie to znacząco na jakość wód powierzchniowych. Odpady wytwarzane w trakcie realizacji przedsięwzięcia będą typowymi odpadami powstającymi w budownictwie drogowym, które przy stosowaniu się do obowiązujących procedur nie stanowią zagrożenia dla środowiska.

Z kolei na etapie eksploatacji przedsięwzięcia powstawać będą odpady niebezpieczne w postaci odpadów eksploatacyjnych z osadników i separatorów, co wymagać będzie zlecenia obsługi tych urządzeń specjalistycznej firmie posiadającej stosowne uprawnienia i pozwolenia.

W ocenie Kolegium, informacje o planowanym przedsięwzięciu podane przez inwestora w Karcie należy uznać za rzetelne i wiarygodne. Dokument ten został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i spełnia wymogi wynikające z art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej. Kolegium wskazało, że zakres tego opracowania oraz jego bogactwo treściowe, znacznie wykraczają poza typowe opracowania tego rodzaju. Analiza informacji zawartych w Karcie pozwala przy tym stwierdzić, że planowane przedsięwzięcie nie będzie źródłem jakichkolwiek ponadnormatywnych oddziaływań na środowisko, zaś przyjęte rozwiązania przestrzenne, funkcjonalne i techniczne wyeliminują taki ewentualny wpływ przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze i ludzi. W ocenie Kolegium, przedłożona przez inwestora Karta uwzględnia wszystkie aspekty związane z możliwymi oddziaływaniami planowanej inwestycji na środowisko - hałas, odpady, przyroda, jak również zanieczyszczenie powietrza. W Karcie uwzględniono również rozwiązania chroniące środowisko, jak też odniesiono się do potencjalnego wpływu inwestycji na obszary chronione. Wskazane powyżej elementy, zawarte w Karcie, wespół ze zgromadzonym materiałem dowodowym w sprawie przemawiają na korzyść rozstrzygnięcia dokonanego przez organ pierwszej instancji.

Zdaniem Kolegium, organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy przedstawił analizę szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko. Analiza ta została przeprowadzona z uwzględnieniem wszystkich koniecznych elementów i jej rzetelność nie nasuwa wątpliwości. W szczególności organ dokonał analizy Karty załączonej do wniosku, wskazując, iż w jej świetle w przedmiotowej sprawie nie jest konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Powyższą ocenę Kolegium podzieliło. Planowana inwestycja nie wpłynie znacząco szkodliwie na środowisko przyrodnicze oraz zdrowie i życie ludzi, zaś ewentualne uciążliwości z nią związane zasadniczo zamykać się będą na terenie, na którym inwestor zamierza zrealizować przedsięwzięcie. Uznało Kolegium, że projektowane przedsięwzięcie ze względu na brak znacznego negatywnego oddziaływania na ożywione i nieożywione komponenty środowiska i ekosystemy, nie spowoduje istotnej zmiany w środowisku na omawianym obszarze.

Zdaniem organu odwoławczego, w uzasadnieniu wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, organ pierwszej instancji w sposób szczegółowy opisał etap realizacji i eksploatacji inwestycji i przewidywane oddziaływanie na środowisko na każdym z tych etapów w zakresie emisji zanieczyszczeń i hałasu. Wskazał na konkretne działania, będące źródłem tych emisji (tak na etapie realizacji, jak i eksploatacji), podkreślił, że przedsięwzięcie nie obejmuje obszarów objętych ochroną, jak też zwrócił uwagę na fakt, iż emisje substancji i hałasu zostaną zminimalizowane poprzez zastosowanie właściwych rozwiązań technologicznych. Organ pierwszej instancji dokonał też prawidłowej, a zarazem rzetelnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, na który składały się opinie uzyskane od PPIS i RDOŚ oraz dokumentacja przedsięwzięcia przedłożona przez inwestora. Organ uwzględnił przy tym warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej, czemu dał wyraz w uzasadnieniu wydanej decyzji, w której wyjaśnił w sposób wyczerpujący, z jakich przyczyn realizacja planowanego przedsięwzięcia nie wymaga uprzedniego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W ocenie Kolegium, charakter i skala planowanej inwestycji oraz istniejące uwarunkowania stanowisko to nakazują uznać za prawidłowe.

Odnosząc się do podniesionego przez odwołujących zarzutu naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy środowiskowej Kolegium wskazało, że nie zasługiwał on na uwzględnienie. Ten przepis ustawy środowiskowej zawiera definicję "przedsięwzięcia". W szczególności stanowi on, że " ilekroć w ustawie jest mowa o przedsięwzięciu - rozumie się przez to zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty". Z powołanego przepisu wynika, że przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeśli są realizowane przez różne podmioty. Niewątpliwie celem tej regulacji jest przeciwdziałanie dzieleniu przedsięwzięcia wymagającego oceny środowiskowej na kilka mniejszych zamierzeń, które ze względu na swoje jednostkowe parametry takiej oceny nie wymagają i są realizowane jednocześnie lub etapowo w ramach formalnie odrębnych procesów inwestycyjnych jedynie w tym celu, by uniknąć przeprowadzania oceny całego podzielonego tak przedsięwzięcia. Wg Kolegium, w rozpoznawanej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca. Jeśli założyć bowiem, że technologia to sposób wytworzenia bądź przetworzenia jakiegoś dobra, to jasne jest, że inwestycja analizowana w ramach niniejszego postępowania w żaden sposób nie jest powiązana technologicznie z inwestycją realizowaną na podstawie decyzji Burmistrza Miasta L. z dnia 8 czerwca 2010 r. (znak: [...] ) stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pn.: "Przebudowa ulicy [...] i skrzyżowania ul [...] do skrzyżowania z ul. [...] (bez skrzyżowania) w ciągu drogi krajowej nr [...] w L ". NSA w postanowieniu z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II OSK 141/14 wskazał, że dokonując wykładni art. 3 ust.1 pkt 13 ustawy środowiskowej, "technologia to sposób wytworzenia bądź przetworzenia jakiegoś dobra. Każdy z odcinków drogi może zostać wykonany samodzielnie. Pomiędzy poszczególnymi odcinkami drogi istnieje jedynie powiązanie funkcjonalne".

Kolegium podało, że oczywistym jest, iż żadne przedsięwzięcie nie funkcjonuje w całkowitym oderwaniu od otoczenia, w tym bez powiązań z innymi elementami szeroko rozumianej infrastruktury, zresztą tego rodzaju izolacja podważałaby potrzebę przeprowadzania oceny środowiskowej. Zdaniem Kolegium dotyczy to zwłaszcza przedsięwzięć będących drogami, które zawsze są częścią większej całości, składając się na cały system komunikacyjny. Stąd podejście wykluczające niejako z góry uznanie za przedsięwzięcie inwestycji będącej fragmentem tej całości, utrudniłoby, o ile nie uniemożliwiło przeprowadzenie tej przebudowy. Powszechnie znany jest fakt, że budowa dróg, zwłaszcza o większych rozmiarach i o złożonych rozwiązaniach konstrukcyjnych, przebiega etapami lub równolegle na różnych odcinkach drogi w ramach odrębnych, niezależnych od siebie robót budowlanych, które mogą być wykonywane przez różne podmioty i finansowane z innych źródeł. W związku z tym w rozpatrywanym zakresie należy odwołać się do kryterium samodzielności funkcjonalnej, zakładającego, że inwestycja drogowa stanowi jedno przedsięwzięcie, jeżeli po jej zrealizowaniu będzie funkcjonować, tj. spełniać zakładane cele polegające na usprawnieniu ruchu, niezależnie od tego, czy pozostałe elementy projektowanego większego systemu drogowego zostaną zrealizowane, czy też nie. Omawiana inwestycja niewątpliwie spełnia to kryterium.

SKO w N. zauważyło, że inwestycja będąca przedmiotem postępowania polega bowiem na wykonaniu dróg o określonym standardzie pomiędzy ściśle wskazanymi odcinkami, łączącymi określone węzły i skrzyżowania. Odcinek ten ma charakter zamknięty i samodzielny względem reszty układu drogowego miasta, gdyż stanowi trasę o wyznaczonym początku i końcu, na którą pojazdy będą się mogły dostać i po której pokonaniu będą mogły kontynuować jazdę po innych drogach. Jest to więc autonomiczne rozwiązanie komunikacyjne polepszające warunki ruchu drogowego w oznaczonej części miasta. Z tego wynika, że pomiędzy planowaną inwestycją, a inwestycją której dotyczy decyzja Burmistrz Miasta L. z dnia 8 czerwca 2010 r. (znak: [...] ) zachodzi jedynie związek funkcjonalny, nie dający podstaw do traktowania obu inwestycji jako jednego przedsięwzięcia. W ocenie Kolegium ewentualne wątpliwości mogłoby natomiast budzić tylko takie zamierzenie inwestycyjne, w którym np. odcinek pomiędzy dwoma skrzyżowaniami czy węzłami byłby podzielony na pododcinki traktowane jako odrębne przedsięwzięcia, ponieważ wówczas wykonanie wyłącznie jednego z takich pododcinków nie przyczyniłoby się do usprawnienia ruchu drogowego. Taka sytuacja w stanie faktycznym jednakże nie zachodzi.

5.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 3.03.2016 r. wnieśli M.L. , A.W.-L. , B.T. , J.T. , T.T. , J.T. , G.M. . Domagali się uchylenia organu I i II instancji.

Zdaniem skarżących, błędne było ustalenie organu odwoławczego, że przedmiotem inwestycji jest zastąpienie istniejącego wylotu ul. [...] do ul. [...] łącznikiem prowadzącym do nowoprojektowanego ronda na skrzyżowaniu ul. [...] ,[...] ,[...] , tj. dobudowę czwartego ramienia skrzyżowania od strony ul. [...] . Skarżący podali, że ul. [...] nie jest powiązana z ul. [...] , jest ulicą "ślepą". Ma to znaczenie dla sprawy, gdyż powoduje, iż na ulicy tej jest niewielki ruch samochodów osobowych, głównie właścicieli mieszkań przy tej ulicy. Włączenie jej do największego skrzyżowania w [...] spowoduje zmianę natężenia ruchu. Nie jest zatem poprawne stwierdzenie organu, iż projektowana rozbudowa układu komunikacyjnego nie zmieni natężenia ruchu i nie wpłynie na wzrost hałasu. Inwestor przebudowy wyraźnie podał, że celem inwestycji jest wprowadzenie części ruchu tranzytowego przez ul. [...] . Przebudowa ronda jest w trakcie realizacji na mocy wydanej przez Wojewodę [...] decyzji ZIRD.

Nie jest też, w ocenie skarżących, trafne stanowisko, iż przebudowy ul. [...] nie można traktować jako jednego przedsięwzięcia z przebudową skrzyżowania a uwagi na brak powiązań technologicznych. W decyzji SKO w N. z dnia 30.04.2012 r. wyrażono odmienny pogląd odnośnie budowy zachodniej obwodnicy N . Skarżący zwrócili uwagę na wyrok WSA w Krakowie z dnia 4.12.2009 r. (sygn. akt II SA/Kr 1354/09). Wskazali, że przepis art. 3 ust. 1 pkt 13 u.i.ś. musi być interpretowany z uwzględnieniem jego celu, którym jest zapewnienie kompleksowego zbadania potencjalnych wpływów na środowisko, pewnych działań lub zespołów. Przepis ma chronić przed bezprawnym dzieleniem inwestycji, tak by samodzielne odcinki nie wymagały odpowiedniej oceny wpływu inwestycji na środowisko.

Skarżący podkreślili, że oba zamierzenia inwestycyjne są ze sobą powiązane, że nie jest możliwe istnienie jednego bez drugiego.

6.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone w sprawie stanowisko.

7.

Na rozprawie w dniu 1.07.2016 r. pełnomocnik skarżących poparł złożoną skargę, a nadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania. Podał zarazem, iż budowa ronda została zakończona, a w sprawie jego przebudowy była wydawana decyzja środowiskowa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 3.03.2016 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta L. z dnia 9.10.2015 r. Decyzje te bowiem wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. 2016 r., poz. 718; dalej ustawa powoływana jako "p.p.s.a.).

Na wstępie należy podkreślić, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. trafnie wskazało, że obowiązek przeprowadzenia w konkretnej sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zależy od tego, czy obowiązek ten stwierdzony zostanie przez organ prowadzący postępowanie. Badając ten aspekt sprawy (konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko), organ uwzględnić musi przesłanki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko; Dz. U. 2013 r., poz. 1235). Wskazany przepis statuuje bowiem szereg kryteriów środowiskowych, które łącznie brane pod uwagę (uwzględniane) pozwolą ustalić, czy zaistniały okoliczności wymagające przeprowadzenia takiej oceny. Zauważyć także należy, iż stwierdzając brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, orzekające w sprawie organy również zobowiązane są do analizy przemawiających za tym czynników (uwarunkowań). Wymóg ten wynika z art. 63 ust. 2 wymienionej ustawy. Podkreślenia w związku z powyższym wymaga fakt, że wśród określonych w art. 63 ust. 1 ustawy kryteriów środowiskowych, łącznie uwzględnianych w toku ocenianego postępowania, ustawodawca nakazał m.in. wziąć pod uwagę powiązania jakie występują między zamierzonym przedsięwzięciem, a innymi przedsięwzięciami (art. 63 ust. 1 pkt 1 lit b ustawy). Chodzi tu w szczególności o zbadanie kwestii kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć (i ich skutków) znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać zamierzone przez inwestora przedsięwzięcie.

Ocena kontrolowanych w sprawie orzeczeń prowadzi do wniosku, iż wskazanego aspektu sprawy orzekające organy administracji publicznej nie rozważyły w sposób należyty. Zwrócić bowiem należy uwagę na okoliczność, iż przedmiotem postępowania było ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie ulicy [...] w L. wraz z rozbiórką istniejącego i budową nowego mostu na potoku [...] oraz z rozbudową i przebudową infrastruktury technicznej i kolidującego uzbrojenia". Z karty informacyjnej tego przedsięwzięcia wynika przy tym, że inwestycja ta jest funkcjonalnie powiązana z przedsięwzięciem "Przebudowa ul. [...] i skrzyżowania ul. [...] ,[...] ,[...] do skrzyżowania z ul. [...] (bez skrzyżowania) w ciągu drogi krajowej nr [...] w L. (k. [...] . W karcie informacyjnej wskazuje się, że aktualnie realizowany jest pierwszy etap przedsięwzięcia (rozbudowa ul. [...] ), zaś rozbudowa ul. [...] , powiązana jest z drugim etapem przebudowy drogi krajowej nr [...] , który obejmuje skrzyżowanie ul. [...] ,[...] ,[...] . Inwestycja zakłada dobudowę czwartego ramienia skrzyżowania od ul. [...] . W karcie podano również, iż ruch na ul. [...] nie był badany, ani prognozowany ale jest zdecydowanie mniejszy, niż na sąsiadujących odcinkach dróg głównych (k. [...] ). Jeżeli zaś chodzi o skrzyżowanie ulic: [...] ,[...] ,[...] , to jest ono głównym węzłem wlotowym do [...]

Wobec bezspornych w sprawie elementów stanu faktycznego, krytycznej oceny wymaga przede wszystkim to, iż orzekające w sprawie organy administracji publicznej zaniechały dokonania oceny powiązań zamierzonego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami, w aspekcie kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na danym obszarze. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 13 cytowanej ustawy, przez "przedsięwzięcie" rozumieć należy zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Nie ulega wątpliwości, że rozbudowa ul. [...] w L. stanowi w istocie część większego zamierzenia inwestycyjnego, tj. rozbudowy węzła komunikacyjnego – skrzyżowania ul. [..] ,[...] ,[...] . Bezsporne w sprawie też jest, iż przedsięwzięcia te są ze sobą funkcjonalnie powiązane. Występująca więc zależność między tymi przedsięwzięciami nakazywała uwarunkowania te ocenić i wziąć pod uwagę, właśnie w kontekście kumulowania się oddziaływań tych przedsięwzięć. Jest to bowiem jeden z czynników, który winien być zbadany w trakcie kontrolowanego postępowania (art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...). Treść wydanych w sprawie decyzji świadczy o tym, iż wskazanego aspektu orzekające organy w ogóle nie poddały analizie. Także karta informacyjna przedsięwzięcia nie uwzględniała powyżej wskazanych uwarunkowań.

Zaniechanie dokonania oceny powiązań zamierzonego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami (kumulowania się oddziaływań) powoduje, że kontrolowane decyzje wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania (art. 7 i art. 77 par. 1 K.p.a.), poprzez brak wyjaśnienia i oceny okoliczności (przesłanek) określonych we wskazanym wyżej art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku (...).

W ponownie prowadzonym postępowaniu rzeczą organu będzie ocena powiązań zamierzonego przedsięwzięcia i jego następstw, z innymi przedsięwzięciami na obszarze jego oddziaływania, w szczególności powiązań rozbudowy ul. [...] z rondem na skrzyżowaniu ulic [...] ,[...] ,[...] i dokonanie oceny kumulowania się oddziaływań tych przedsięwzięć.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 par. 2 p.p.s.a.