Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 76/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2006r. sprawy ze skargi D. W. na postanowienie Wojewody z dnia [...] grudnia 2005r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji oraz wniosków D.W. o wydanie zarządzenia tymczasowego i orzeczenia o bezskuteczność działań organów administracji publicznej wobec skarżącego; postanawia odrzucić skargę oraz wnioski /-/ J. Szaniecka


UZASADNIENIE

Wojewoda decyzją z dnia [...] listopada 2005r. [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] września 2005r. [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości oraz ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Na powyższą decyzję została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II SA/Po 18/06).

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005r. Wojewoda na podstawie art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r., Nr 261, 2603 ze zm.) z urzędu wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Na postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł D. W. z żądaniem jego uchylenia.

Ponadto w skardze złożył wniosek o wydanie zarządzenia tymczasowego, gdzie jako podstawy prawne żądania wskazał art. 732, 733 §2, 739 kodeksu postępowania cywilnego oraz art.108 kodeksu postępowania administracyjnego. Wniósł także na podstawie art. 527 §1 kodeksu cywilnego o uznanie wszystkich działań Starosty K. oraz Wojewody za bezskuteczne wobec niego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga oraz złożone wnioski podlegają odrzuceniu.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwości między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 §1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.)

Z kolei art. 3 §2 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej u.p.s.a.) wskazuje jakie formy prawne działania administracji publicznej objęte są kontrolą przez sądy administracyjne.

Zgodnie z art. 3 §2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej u.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Zaskarżone postanowienie nie należy do kategorii orzeczeń kończących postępowanie ani rozstrzygających sprawę co do istoty, albowiem kwestie wywłaszczenia nieruchomości oraz ustalenia odszkodowania zostały merytorycznie i ostatecznie rozstrzygnięte decyzją Wojewody z dnia [...] listopada 2005 roku. Rozstrzyga ono tzw. kwestię wpadkową w postępowaniu głównym dotyczącą wykonalności aktu administracyjnego. Należy więc je klasyfikować jako postanowienie wydane w toku postępowania administracyjnego.

Stosownie do brzmienia przepisu art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami na wydawane na jego podstawie postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji nie przysługuje zażalenie.

Ustawodawca wykluczył więc możliwość instancyjnej kontroli takiego postanowienia, a tym samym wyłączył je spod kontroli sądów administracyjnych. Zgodnie bowiem z powołaną powyżej regulacją prawną zaskarżone do sądu administracyjnego może być tylko takie postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie.

Z kolei zgłoszone żądanie wydania zarządzenia tymczasowego oraz orzeczenia o uznaniu działań wskazanych organów administracji publicznej za bezskuteczne wobec skarżącego nie mogą odnieść zamierzonego przez wnioskodawcę skutku.

Zarządzenie tymczasowe stanowi instytucję prawną przewidzianą w procedurze cywilnej, a nie sądowoadministracyjnej. Sąd administracyjny nie jest także właściwy do rozpoznania roszczenia cywilnoprawnego przewidzianego w powołanym przez skarżącego art. 527 §1 kodeksu cywilnego.

Podobnie do kompetencji tego sądu nie należy orzekanie w sprawie nadania decyzji administracyjnej rygoru natychmiastowej wykonalności w oparciu o art. 108 kpa. Te kwestie objęte są właściwością organów administracji publicznej.

Wobec powyższego na podstawie art. art. 58 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.

/-/ J. Szaniecka