Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 798/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-01-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy R. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi kasacyjnej dotyczącej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 kwietnia 2007r. sygn akt II SA Kr 798/04 uchylającego decyzję Wojewody z dnia wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a oddalić wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu [...] stycznia 2008r. Gmina R., reprezentowana przez Burmistrza [...], działając przez pełnomocnika złożyła wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi kasacyjnej dotyczącej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 kwietnia 2007r. uchylającego zaskarżoną przez M. R. decyzję Wojewody z dnia [...] wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.

Wnioskodawca Gmina R. domaga się zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych z uwagi na zły stan finansowy jednostki, brak środków finansowych na uiszczenie wpisu należnego od skargi kasacyjnej. Wnioskodawca wskazuje, iż posiada zadłużenie z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek, które według sprawozdania ..... o stanie zobowiązań jednostki samorządu terytorialnego wyniosło na dzień [...] września 2007r. – [...]. Ponadto dodaje, iż w projekcie budżetu na 2008 rok zaplanowano wydatki budżetu na poziomie wyższym niż prognozowane dochody. Różnica w kwocie [....] zł stanowi deficyt budżetu Miasta R. Deficyt ten ma być pokryty przychodami z zaciągniętych pożyczek i kredytów.

Zdaniem Sądu, wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż wnioskodawca Gmina R. jest jednostką samorządu terytorialnego.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy określa i wskazuje, iż wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych, funduszu jednostek gminy wynosi [...] zł. Wartość środków trwałych ( aktywa trwałe ) wg bilansu za ostatni rok szacuje się na kwotę [...] zł, natomiast skumulowana nadwyżka lub niedobór w zasobach budżetu gminy wyniosła – [...] zł. Gmina R. posiada rachunki bankowe w....., z czego na koncie podstawowym zgromadzone są fundusze rzędu [...] zł, natomiast na pozostałych dwóch kontach – odpowiednio [...] zł oraz [...] zł.

Prawo pomocy – stosownie do art. 245 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie prawnej może nastąpić w zakresie całkowitym, jeśli wykaże ona, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź też gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania ( art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ).

Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie " gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy.

W ocenie Sądu, wnioskodawca Gmina R. nie wykazała w sposób wystarczający i skuteczny, iż nie posiada dostatecznych środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych.

Gmina R. posiada aktywa, środki trwałe rzędu [...] zł. Ponadto wnioskodawczyni posiada – jak wykazała, środki finansowe na trzech rachunkach bankowych, z czego na samym koncie podstawowym w wysokości [....] zł. Wysokość tychże środków finansowych znacznie przewyższa wysokość należnych na obecnym etapie postępowania kosztów sądowych. Wskazanie przez wnioskodawcę, iż posiada zadłużenie z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek nie stanowi samo w sobie przesłanki do zwolnienia od kosztów, a spłata zobowiązań z tytułu zaciągniętych kredytów bankowych nie korzysta z pierwszeństwa zaspokojenia przed należnościami publicznoprawnymi.

Sąd pragnie wskazać, iż wnioskodawca prowadzący działalność, zarządzający mieniem, prowadzący działalność publiczną winien się liczyć z ewentualnym dochodzeniem swoich praw związanych z tą działalnością przed sądami, a co się z tym wiąże – winien zabezpieczać środki finansowe na ten cel. Wykazany przez wnioskodawcę niedobór w zasobach budżetu gminy nie oznacza, i nie jest wystarczającą podstawą do uznania, iż nastąpił ciągły brak środków finansowych uniemożliwiający poniesienie kosztów sądowych w sprawie. Jak wskazano, skarżąca na bieżąco prowadząca działalność, osiągająca stałe przychody, dokonująca inwestycji, posiadająca rzeczowe aktywa trwałe, grunty, budynki, aktywa obrotowe, a także znaczne środki finansowe na rachunkach bankowych winna bowiem poczynić starania celem zabezpieczenia środków finansowych na pokrycie kosztów nie tylko bieżącej działalności, ale również i prowadzonego postępowania sądowego. Skoro bowiem dostępność do sądu wymaga posiadania środków finansowych ( art. 199 cyt. ustawy nakłada na strony obowiązek ponoszenia kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie - co jest regułą ), posiadanie przez wnioskodawcę tych środków staje się istotnym składnikiem działalności nie tylko podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, ale także jednostek samorządu terytorialnego. Oznacza to, iż w procedurze planowania wydatków związanych ze swoją działalnością podmioty prowadzące te działalność, przewidując realizację swoich praw przed sądem, powinny uwzględniać także konieczność posiadania środków na prowadzenie procesu. Planowanie zaś wydatków bez uwzględnienia tej zasady jest naruszeniem równoważności w traktowaniu swoich powinności finansowych, a strona która preferencyjnie traktuje inne zobowiązania, wyzbywając się tym samym środków na poniesienie kosztów sądowych, nie może skutecznie podnieść zarzutu, iż odmowa zwolnienia jej od kosztów sądowych jest ograniczeniem dostępności do realizacji jej praw przed sądami.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 oraz art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ).