Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 508/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 41 ust. 3, art. 42 ust. 2
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński,, Sędzia WSA Ewa Ibrom (spr.), Protokolant Asystent sędziego Adam Traczyk, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 22 lutego 2011 r. sprawy ze skargi P. Ś. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwolnienia ze służby w Policji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2010 r., wydaną po rozpatrzeniu odwołania P. Ś., L. Komendant Wojewódzki Policji w L. utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w C. z dnia [...] lipca 2010 r. umarzającą postępowanie w sprawie zwolnienia P. Ś. ze służby w Policji z dniem 31 maja 2008 r.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy ustalił, że w dniu 30 maja 2008 r. Komendant Miejski Policji w C. wydał na podstawie art. 41 ust. 3 w związku z art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43 poz. 277 ze zm.) rozkaz personalny nr [...] o zwolnieniu P. Ś. ze służby, zaś L. Komendant Wojewódzki Policji decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2008 roku, decyzję tę utrzymał w mocy. Przyczyną zwolnienia było to, że skarżący, zwolniony ze służby, nie zgłosił gotowości niezwłocznego podjęcia służby w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 8/08, uchylającego wcześniejsze rozkazy personalne w sprawie zwolnienia go ze służby w Policji. Organy przyjęły wówczas, że zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w sytuacji, kiedy zwolniony policjant w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby nie zgłosi gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji.

Wyrokiem z dnia 25 listopada 2008 roku sygn. akt III SA/Lu 328/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę złożoną przez skarżącego na rozkaz personalny, jednakże w wyniku wniesionej przez P. Ś. skargi kasacyjnej, wyrok ten został uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2010 r. sygn. akt I OSK 235/09, a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, rozpoznając ponownie sprawę, wyrokiem z dnia 6 maja 2010 r. sygn. akt III SA/Lu 72/10 uchylił obie decyzje (decyzję nr [...] L. Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z dnia [...] lipca 2008 r. oraz rozkaz personalny nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w C. z dnia 30 maja 2008 r.). W uzasadnieniu sąd jednoznacznie wskazał, że postępowanie administracyjne w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby prowadzone przez organy Policji na podstawie art. 41 ust. 3 w związku z art. 42 ust. 2 ustawy o Policji, powinno zostać zakończone w sposób procesowy poprzez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania (art. 105 § 1 k.p.a.).

Mając powyższe na uwadze, decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. Komendant Miejski Policji w C. umorzył postępowanie w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby w Policji, zaś L. Komendant Wojewódzki Policji w L. zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i zarzucił, że zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy o Policji umorzenie postępowania powinno nastąpić z dniem 9 czerwca 2008 r., co zdaniem skarżącego wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 maja 2010 r. sygn. akt III SA/Lu 72/10.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

W myśl przepisu art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Przez ocenę prawną rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie.

W orzecznictwie podkreśla się, że związanie organu oceną prawną sądu w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. obejmuje nie tylko organ, którego działanie było bezpośrednio przedmiotem orzeczenia sądu, ale także każdy organ orzekający w danej sprawie do czasu jej ostatecznego zakończenia, chyba że nastąpi zmiana stanu prawnego czyniąca pogląd nieaktualnym.

W rozpoznawanej sprawie organy związane były oceną prawną dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia z dnia 6 maja 2010 r. sygn. akt III SA/Lu 72/10 w sprawie ze skargi P. Ś. na decyzję Lubelskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2008 r. utrzymującą w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w C. z dnia 30 maja 2008 r. o zwolnieniu P. Ś. ze służby w Policji.

W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wskazał, że rozpatrując skargę na decyzję Lubelskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2008 r. utrzymującą w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w C. z dnia 30 maja 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie był związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt I OSK 235/09 (art. 190 p.p.s.a.) i przyjął zaprezentowany pogląd prawny dotyczący naruszenia przez organy art. 42 ust. 2 ustawy o Policji.

Przepis art. 42 ust. 2 stanowi, że jeżeli zwolniony policjant w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby nie zgłosi gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 3. Przytoczony przepis był podstawą zwolnienia skarżącego ze służby wymienionym wyżej rozkazem personalnym Komendanta Miejskiego Policji w C. z dnia 30 maja 2008 r., utrzymanym w mocy decyzją Lubelskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2008 r. Organy uznały bowiem, że skarżący nie zgłosił w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 8/08, uchylającego wcześniejszy rozkaz personalny z dnia 13 listopada 2007 r. oraz poprzedzający go rozkaz Komendanta Miejskiego Policji w C. z dnia 5 października 2007 r. w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby w Policji, gotowości niezwłocznego podjęcia służby.

W uzasadnieniu wyroku z dnia 11 stycznia 2010 r. w sprawie sygn. akt I OSK 235/09 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zakreślony w art. 42 ust. 2 cyt. ustawy termin rozpoczyna bieg od daty uprawomocnienia się wyroku reaktywującego stosunek służbowy. Oznacza to, że wbrew temu, co przyjęły organy, siedmiodniowy termin do zgłoszenia gotowości do służby nie mógł rozpocząć biegu od dnia 13 marca 2008 r., tj. od dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, lecz od daty uprawomocnienia się tego wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił ponadto uwagę, że skarżący w dniu 10 marca 2008 r. został (ostatecznie) uznany za całkowicie niezdolnego do służby w Policji, co oznacza, iż nie mógł w terminie wskazanym przez organy zgłosić w sposób skuteczny gotowości niezwłocznego podjęcia służby, bowiem całkowita niezdolność do służby dowodzi braku niezbędnej sprawności fizycznej i psychicznej oraz wyklucza w ogóle, a nie tylko czasowo możliwość jej pełnienia. Ma to istotne znaczenie, albowiem wydanie orzeczenia o trwałej niezdolności do służby uzasadnia zastosowanie art. 41 ust. 1 pkt ustawy o Policji, przewidującego zwolnienie policjanta ze służby.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził w uzasadnieniu wyroku w sprawie III SA/Lu 72/10, że w przypadku skarżącego wykluczone jest zastosowanie przepisu art. 42 ust. 2 ustawy o Policji. Zatem dotychczasowe postępowanie prowadzone na podstawie art. 41 ust. 3 w związku z art. 42 ust. 2 ustawy o Policji powinno zostać zakończone w sposób procesowy poprzez wydanie decyzji o umorzeniu (art. 105 § 1 k.p.a.).

Sąd podniósł ponadto, że postępowanie w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby na innej podstawie nie może stanowić kontynuacji dotychczasowego postępowania, prowadzonego na podstawie art. 42 ust. 2 ustawy o Policji. Może być ewentualnie kolejnym, nowym postępowaniem administracyjnym.

Zaskarżona decyzja jest zatem prawidłowa. Wobec braku podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby w oparciu o uregulowanie zawarte w przepisie art. 42 ust. 2 ustawy o Policji, postępowanie w tej sprawie jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Umorzenie postępowania oznacza, że w danej sprawie nie będzie kontynuowane wszczęte już uprzednio postępowanie i nie zostanie podjęta decyzja rozstrzygająca istotę sprawy, bowiem występują trwałe i nieusuwalne przeszkody do jego dalszego prowadzenia.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że postępowanie powinno być umorzone z dniem 9 czerwca 2008 r. Brak jest bowiem podstaw prawnych do określania w decyzji o umorzeniu postępowania, wydawanej na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., daty, z jaką postępowanie zostaje umorzone. W szczególności nie znajduje żadnego uzasadnienia żądanie określenia daty umorzenia postępowania wcześniejszej, niż data wydania decyzji.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.