Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 80/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 35, art. 36, art. 12
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 29 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak – Kolczyńska (spr.), Sędzia WSA Joanna Sekunda – Lenczewska, Protokolant Asystent sędziego Marcin Olejniczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2010 roku przy udziale - sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie warunków zabudowy zobowiązuje Prezydenta Miasta Ł. do wydania decyzji w terminie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku. LS


UZASADNIENIE

W dniu 24 sierpnia 2009 r. J.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy.

W jej uzasadnieniu skarżący argumentował, że wyrokiem z dnia 13 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Łd 911/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy. Rzeczone orzeczenie uprawomocniło się w dniu 21 kwietnia 2009 r.

W dniu 25 maja 2009 r. J. R. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ I instancji, które postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] r. uznało rzeczone zażalenie za niezasadne.

Zdaniem strony, skarga na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. jest w pełni uzasadniona, albowiem do dnia 24 sierpnia 2009 r. wniosek o ustalenie warunków zabudowy nie został rozstrzygnięty decyzją administracyjną. Co więcej, do dnia 13 sierpnia 2009 r. organ I instancji, poza przeprowadzeniem w dniu 18 czerwca 2009 r. rozprawy administracyjnej w sprawie zagubionych map oraz przesłaniem w dniu 20 lipca 2009 r. pisma do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. nie podjął żadnych działań zmierzających do wypełnienia wyroku WSA w Łodzi z dnia 13 lutego 2009 r.

Odpowiadając na skargę Prezydent Miasta Ł. wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że zarzuty skarżącego dotyczące bezczynności są całkowicie bezzasadne.

Zdaniem organu I instancji, od dnia 7 maja 2009 r., czyli od dnia doręczenia wyroku WSA w Łodzi, Prezydent podejmuje wszelkie czynności przewidziane przepisami prawa, których celem jest wydanie decyzji w sprawie warunków zabudowy. Obecnie organ oczekuje na uzgodnienie w trybie art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym projektu decyzji z Zarządem Dróg i Transportu w Ł. Powyższe oznacza więc, że organ I instancji prowadzi postępowanie i dopóki nie nastąpi powyższe uzgodnienie, wydanie decyzji nie jest możliwe. Jednocześnie Prezydent wskazał, że stosownie do treści art. 36 § 2 k.p.a. poinformował skarżącego o przyczynie zwłoki w załatwieniu sprawy. Do odpowiedzi na skargę organ załączył wykaz czynności z dnia 3 listopada 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej.

W rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a, czyli w sprawach, które winny zostać zakończone wydaniem decyzji administracyjnej, postanowieniem, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innymi aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, albo też pisemną interpretacją przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta Miasta Ł., który po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Łd 911/08 uchylającym decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy, nie rozpoznał wniosku J.R. z dnia 29 grudnia 2006 r. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę budynków wielorodzinnych wraz z przyłączami wodno-kanalizacyjnym, deszczowym, energetycznym, gazowym oraz budowę zjazdu z ulicy A., która miałaby zostać zrealizowana na działce nr ewid. 53/1 położonej w Ł. przy ul. A.

W rozumieniu art. 149 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Z przywołanego przepisu wynika więc, że zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie aktu lub czynności, jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji, będąc do tego właściwym, nie załatwił toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest bowiem doprowadzenie do wydania przez właściwy organ decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej żądaniem strony. Skarga na bezczynność stanowi środek dyscyplinujący organ administracji publicznej, służący przeciwdziałaniu przewlekłości postępowania administracyjnego. Tym samym skarga na bezczynność może być wniesiona do sądu administracyjnego tylko w razie niepodejmowania przez organy nakazanych prawem aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Formę działania organu administracji w konkretnej sprawie administracyjnej określają natomiast przepisy prawa materialnego lub w szczególnych przypadkach przepisy proceduralne.

Zgodnie z treścią art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "k.p.a." organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1). Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (§ 5).

W myśl art. 36 § 1 i 2 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu.

W niniejszej sprawie, jak zostało to już zaakcentowane na wstępie rozważań Sąd oceniał, czy Prezydent Miasta Ł. pozostaje w bezczynności w związku z wnioskiem J.R. o ustalenie warunków zabudowy. Wobec powyższego, zakresem rozważań Sądu został objęty okres od dnia przekazania akt organowi I instancji wraz z odpisem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Łd 911/08, czyli od dnia 7 maja 2009 r. do dnia rozpoznania przedmiotowej skargi na rozprawie, czyli do dnia 29 stycznia 2010 r.

Analizując w tym kontekście załączoną do sprawy dokumentację skład orzekający w niniejszej sprawie stwierdził, że przez okres niemalże 9 miesięcy Prezydent Miasta Ł. nie wydał decyzji administracyjnej w zakresie wniosku J.R. o ustalenie warunków zabudowy, co niewątpliwie świadczy o jego bezczynności i dowodzi naruszenia zasady szybkości postępowania, o której stanowi art. 12 k.p.a.

Bezspornym jest bowiem, że w dniu 18 maja 2009 r. organ wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Pismem z dnia 25 maja 2009 r. zawiadomił Spółdzielnię Mieszkaniową "A." w Ł. o toczącym się postępowaniu, zaś pismami z dnia 1 i 10 czerwca 2009 r. zawiadomił stronę o terminie rozprawy administracyjnej, która odbyła się w dniu 18 czerwca 2009 r. Następnie w dniu 20 lipca 2009 r. organ I instancji zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. o udostępnienie kopii map zasadniczych w skali 1:500, które otrzymał w dniu 6 sierpnia 2009 r. W okresie od 6 sierpnia 2009 r. do dnia 17 września 2009 r. organ I instancji przeprowadził i sporządził analizę urbanistyczną terenu, na podstawie której opracował projekt decyzji dla wnioskowanej przez J.R. inwestycji. W dniu 18 września 2009 r. zawiadomił strony w trybie art. 10 § 1 k.p.a. o możliwości zapoznania się ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją. Pismem z dnia 2 października 2009 r. Prezydent zwrócił się do Zarządu Dróg i Transportu w Ł. w trybie art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy. Co istotne, dopiero w dniu 1 października 2009 r., a więc prawie pół roku po przekazaniu organowi I instancji akt sprawy wraz z prawomocnym orzeczeniem Sądu, Prezydent Miasta Ł. zadośćuczynił obowiązkom wynikającym z art. 36 k.p.a., wskazując jako nowy termin załatwienia sprawy – 60 dni od daty niniejszego pisma. Pomimo zakreślenia nowego terminu załatwienia sprawy decyzja w sprawie ustalenia warunków zabudowy, nie została wydana.

Reasumując, przytoczone wyżej okoliczności świadczą – w ocenie Sądu - o opieszałość organu administracji publicznej w rozpatrzeniu wniosku J.R. o ustalenie warunków zabudowy. Takie działanie Prezydenta Miasta Ł. narusza niewątpliwie zasadę szybkości postępowania administracyjnego oraz zakreślone przepisami k.p.a. terminy załatwienia sprawy, a nadto podważa zaufanie obywateli do organów administracji publicznej.

Uznając skargę J.R. za uzasadnioną, Sąd w oparciu o przepis art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązał Prezydenta Miasta Ł. do wydania decyzji w terminie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku.

B.C.